Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.697.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu nieodpłatnego wniesienia
Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
fundacje-fundacja rodzinna
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowania nieodpłatnego wniesienia
    przez Pana Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej.

## Opis zdarzenia przyszłego

... („Wnioskodawca") jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT ani nie prowadzi indywidualnej
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca założył fundację rodzinną w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26
    stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz. 326 z póżn. zm.) („Fundacja Rodzinna”).
    Fundacja Rodzinna została utworzona przede wszystkim w celu zabezpieczenia sukcesji
    majątku należącego do Wnioskodawcy i jego rodziny. Fundusz założycielski Fundacji
    Rodzinnej został pokryty wyłącznie środkami pieniężnymi.
    Wnioskodawca jest właścicielem następującej nieruchomości gruntowej (działka nr ...
    księga wieczysta o numerze ...). Nieruchomość jest niezabudowana.
    Nieruchomość nie była środkiem trwałym i nie podlegała ujęciu w ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    Przedmiotowa Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana na cele rolnicze ani w żadnej
    działalności gospodarczej. Dla przedmiotowej Nieruchomości uchwalony jest miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego, a jej teren jest przeznaczony pod cel usługowy.
    Nieruchomość nie była nieodpłatnie udostępniana osobom trzecim przez Wnioskodawcę.
    Na Nieruchomość nie były ponoszone nakłady inwestycyjne przekraczające 30% wartości
    nieruchomości.
    Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie przejawiał dotychczas chęci zbycia Nieruchomości, w szczególności nie
    zamieszczał ofert, ogłoszeń, nie zawierał umów z pośrednikami.
    Wnioskodawca nigdy nie podejmował w stosunku do Nieruchomości czynności, które
    kojarzone są z działaniami przedsiębiorców, w szczególności nie dokonywał zmian
    prowadzących do podwyższenia atrakcyjności bądź wartości Nieruchomości (podział na
    działki, uzbrajanie, wytyczanie dróg itp.).
    Wnioskodawca nie angażował środków pieniężnych w celu zbycia Nieruchomości czy też
    podniesienia jej wartości.
    Nieruchomość przez cały czas własności Wnioskodawcy nie zmieniła swojego
    podstawowego przeznaczenia - zarząd majątkiem prywatnym.
    Obecnie Wnioskodawca rozważa wniesienie Nieruchomości na rzecz Fundacji Rodzinnej
    na podstawie art. 17 Ustawy o Fundacji Rodzinnej (wniesienie mienia na fundusz
    założycielski).
    Przedmiotowa Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w 2008 roku.
    Przy nabyciu powyższej Nieruchomości Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT
    naliczonego.
    Wnioskodawca nie nabył Nieruchomości w celu sprzedaży, nie występował o opracowanie
    planu zagospodarowania przestrzennego, nie angażował środków pieniężnych w celu
    zbycia nieruchomości, czy też podniesienia jej wartości poprzez zapewnienie dostępu do
    mediów, ani nie wnioskował o wydanie warunków przyłączenia mediów. Wnioskodawca
    nie prowadzi usług deweloperskich, nie wnioskował o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy. Nie dokonywał żadnych przyłączeń mediów. Powyższa Nieruchomość stanowi
    majątek prywatny.

    Wniesienie przedmiotowej Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej mieści się w granicach
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

## Pytanie

Czy nieodpłatne wniesienie przez Wnioskodawcę Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, wniesienie przez Wnioskodawcę Nieruchomości do Fundacji
    Rodzinnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Czynność nieodpłatnego wniesienia Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej nie podlega
    zatem opodatkowaniu podatkiem VAT dla Wnioskodawcy jako zarząd majątkiem
    prywatnym.
    Niezależnie od powyższego. Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne przekazanie
    Nieruchomości, względem których nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego, nie będzie spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów,
    zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT stanowi, że Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach
    - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi z kolei art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    I tak, stosownie do art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    a. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    b. wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Podkreślić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu
    art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyżej powołane
    przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot
    mający status podatnika VAT, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne więc dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja
    działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Nieodpłatne przekazanie Nieruchomości, względem których nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, nie będzie spełniało
    definicji odpłatnej dostawy towarów, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy. Czynność
    nieodpłatnego wniesienia Nieruchomości do Fundacji Rodzinnej nie podlega zatem
    opodatkowaniu podatkiem VAT dla Wnioskodawcy.
    Jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. W
    kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W kontekście niniejszego stanu faktycznego, należy podkreślić, że nie każda czynność
    która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Przywołane powyżej przepisy pozwalają stwierdzić, że
    dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika VAT,
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotne więc dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja działalności
    gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    W konsekwencji, w kwestii zaliczenia transakcji zbycia nieruchomości przez osoby fizyczne
    jako wykonywanej w ramach działalności gospodarczej kryterium decydującym jest
    podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców. Podejmowanie zorganizowanych
    działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    wystąpienie do właściwego organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i uzyskanie
    takiej decyzji przed sprzedażą, wykonywanie czynności zmierzających do podniesienia
    wartości nieruchomości, np. uzbrojenie terenu, świadczy o tym, że czynności te
    przybierają formę zawodową (profesjonalną).
    Przedmiotowa transakcja stanowi jedynie czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności.

    Jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Na marginesie powyższego, lecz w związku z zadanym we wniosku pytaniem,
    Wnioskodawca podkreśla, że nabywcą Nieruchomości będzie powołana przez niego
    Fundacja Rodzinna. Fundacja rodzinna jest nową instytucją w systemie prawa, mającą
    służyć zapewnieniu polskim przedsiębiorcom sukcesji międzypokoleniowej. Celem
    fundacji rodzinnej jest gromadzenie mienia, zarządzanie nim w interesie beneficjentów
    oraz spełnianie świadczeń na ich rzecz.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, przy nabywaniu Nieruchomości Wnioskodawcy
    nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia tych Nieruchomości, toteż nie istnieje podstawa do
    opodatkowania podatkiem VAT transakcji wniesienia Nieruchomości do Fundacji
    Rodzinnej.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa
    należy stwierdzić, że wniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę na rzecz Fundacji
    Rodzinnej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż
    Nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy, który nie jest wykorzystywany
    do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe wniesienie Nieruchomości przez Wnioskodawcę na rzecz
    Fundacji Rodzinnej jest zwykłym zarządem majątkiem prywatnym, czyli nie będzie uznana
    za działalność gospodarczą, a co za tym idzie wniesienie Nieruchomości nie będzie objęte
    podatkiem VAT.
    W opisanej sytuacji Wnioskodawca nie wystąpi dla tej czynności w charakterze podatnika,
    tym samym wniesienie Nieruchomości będzie związane z zarządem majątkiem osobistym,
    do której unormowania Ustawy o VAT nie znajdą zastosowania.
    W związku z powyższym planowane nieodpłatne wniesienie Nieruchomości do Fundacji
    Rodzinnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, a tym samym Wnioskodawca nie będzie
    zobowiązany do zapłaty podatku VAT przy wniesieniu Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają, odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości (np. budynki, ale ich części, a
    więc również lokale) spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich
    zbycie stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te
    są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał
    niektóre dostawy towarów wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc
    z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    I tak, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne
    przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z
    którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale
    jedynie wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych.
    W konsekwencji niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego
    przekazania towarów – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego
    spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy
    podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w
    związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji
    rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji
    rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia,
      zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz
      beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
    Według art. 2 ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy
      lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania
      przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i
      listą beneficjentów.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221)
      tylko w zakresie:
        1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego
          zbycia;

        2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
        3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni
          oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju
          albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach,
          spółdzielniach oraz podmiotach;
        4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i
          praw o podobnym charakterze;
        5) udzielania pożyczek:
        a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
        b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
        c) beneficjentom;
        6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w
          celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
        7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów
          roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i
          zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych
          produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile
          ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy,
          hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej
          50% tego produktu;
        8) gospodarki leśnej.
    Stosownie do art. 17 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na pokrycie funduszu założycielskiego o
      wartości określonej w statucie, nie niższej niż 100 000 zł.
    Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna
    tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim
    oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w
    statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej
    określają również zakres, w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma
    znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność
    podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek

    efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą
    straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. O tym czy dany
    podmiot jest podatnikiem podatku VAT, czy też nie decydują kryteria obiektywne. Zatem,
    co do zasady, odpłatna dostawa towaru podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli
    towar ten jest w posiadaniu i stanowi majątek podmiotu prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    Podkreślić należy, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Odwołując się do treści przepisów ustawy -
    w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zatem dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika,
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan jest podatnikiem VAT ani nie prowadzi Pan
    indywidualnej działalności gospodarczej. Założył Pan fundację rodzinną i jednocześnie jest
    Pan właścicielem niezbudowanej nieruchomości, którą zamierza Pan nieodpłatnie
    przekazać na rzecz fundacji. Nieruchomość ta:

    - nie była środkiem trwałym i nie podlegała ujęciu w ewidencji środków trwałych i
      wartości niematerialnych i prawnych,
    - nigdy nie była wykorzystywana na cele rolnicze ani w żadnej działalności gospodarczej,
    - nie była nieodpłatnie udostępniana osobom trzecim przez Pana,
    - nigdy nie była wykorzystywana w Pana działalności gospodarczej,
    - przez cały czas własności nie zmieniła swojego podstawowego przeznaczenia - zarząd
      majątkiem prywatnym.
    Na Nieruchomość nie były ponoszone nakłady inwestycyjne przekraczające 30% wartości
    nieruchomości. Nigdy nie podejmował Pan w stosunku do Nieruchomości czynności, które
    kojarzone są z działaniami przedsiębiorców, w szczególności nie dokonywał zmian
    prowadzących do podwyższenia atrakcyjności bądź wartości Nieruchomości (podział na
    działki, uzbrajanie, wytyczanie dróg itp.). Nie angażował Pan środków pieniężnych w celu
    zbycia Nieruchomości czy też podniesienia jej wartości. Przedmiotowa Nieruchomość
    została nabyta przez Pana w 2008 roku. Przy nabyciu powyższej Nieruchomości nie
    odliczył Pan podatku VAT naliczonego. Nie nabył Pan Nieruchomości w celu sprzedaży, nie
    występował o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego, nie angażował Pan
    środków pieniężnych w celu zbycia nieruchomości, czy też podniesienia jej wartości
    poprzez zapewnienie dostępu do mediów, ani nie wnioskował Pan o wydanie warunków
    przyłączenia mediów. Nie prowadzi Pan usług deweloperskich, nie wnioskował Pan o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Nie dokonywał Pan żadnych przyłączeń mediów.
    Powyższa Nieruchomość stanowi majątek prywatny.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście wyżej powołanych przepisów, oraz
    wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w sprawie nie będą
    spełnione przesłanki pozwalające uznać wniesienie przez Pana nieruchomości na rzecz
    Fundacji rodzinnej za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a w
    konsekwencji uznać Pana za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wniesienie przez Pana nieruchomości do Fundacji rodzinnej będzie miało charakter
    nieodpłatny i będzie czynnością dokonaną w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie
    przejawem prowadzenia działalności gospodarczej. Przekazując nieodpłatnie
    nieruchomość będzie Pan korzystał z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Nie
    będzie Pan zatem działał jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2
    ustawy.
    Tym samym, nieodpłatne wniesienie przez Pana nieruchomości do Fundacji rodzinnej nie
    będzie wypełniało dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan

    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.