Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-473/07-2/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-11
Teza: grunty figurują jako rolne i są przez Podatnika użytkowane rolniczo. Tak więc Wnioskodawca sprzedając przedmiotowe grunty będzie podatnikiem podatku od towarów i usług od tej czynności, ponieważ prowadzi gospodarstwo rolne.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; sprzedaż; wniosek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2007 (data wpływu 18 października 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części gruntów nabytych w drodze darowizny, figurujących w ewidencji gruntów jako grunty rolne - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2007r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części gruntów nabytych w drodze darowizny, figurujących w ewidencji gruntów jako grunty rolne.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie umowy darowizny w dniu 30.03.1998r. Wnioskodawca nabył gospodarstwo rolne. W skład gospodarstwa wchodziły grunty, które uchwałą Rady Gminy przeznaczone były pod budownictwo. W ewidencji gruntów figurowały one jednak jako gospodarstwo rolne. W grudniu 1998 roku Wnioskodawca sprzedał część gruntu (1 działkę), z tych które były przeznaczone pod budownictwo. Była to jedyna jak dotychczas transakcja sprzedaży przez Podatnika gruntu. Wnioskodawca zamierza sprzedać część gruntów nabytych w drodze darowizny w 1998 roku, które w dniu nabycia Uchwałą Rady Gminy były przeznaczone pod budownictwo, takie też mają przeznaczenie w dniu dzisiejszym i będą miały w dniu zbycia. Grunty te w ewidencji gruntów figurują jako rolne i są przez Podatnika użytkowane rolniczo. Od dnia 1 grudnia 1998 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomość. Z tytułu wykonywanej działalności Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Grunty, które zamierza sprzedać wchodzą w skład Jego majątku osobistego. Nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Podatnik nie zamierza prowadzić handlu gruntami, a z uzyskanych środków ze sprzedaży gruntów nie zamierza nabywać innych gruntów, zmieniać ich przeznaczenia i odsprzedawać. Podatnik nie wyklucza, że w przyszłości dokona sprzedaży gruntów nabytych w drodze darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż gruntu w okolicznościach wskazanych w punkcie 50 wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Podatnika sprzedaż gruntu w okolicznościach wyżej przedstawionych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustęp 2 tego artykułu definiuje działalność gospodarczą. Obejmuje ona wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Tak więc w myśl przepisu art. 15 ust. 2 podatnikami są producenci, handlowcy, usługodawcy w tym podmioty pozyskujące zasoby naturalne oraz rolnicy, a także osoby wykonujące wolne zawody.

Wymienieni wyżej wykonują swą działalność (producenta, handlowca, usługodawcy, rolnika, wykonującego wolny zawód) i są w związku z tym podatnikami podatku od towarów i usług również wtedy, gdy wykonują właściwą dla tych działalności czynność jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Oznacza to, że jeśli jakaś osoba wykona działania charakterystyczne dla prowadzenia produkcji, handlu, świadczenia usług, działalności rolniczej, wykonywania wolnego zawodu, to znaczy, że przygotowuje się do wykonywania czynności w sposób ciągły, w celach zarobkowych, to nawet jeśli wykona tą czynność jednorazowo to będzie ona opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Aby stwierdzić czy czynność wykonana jednorazowo jest opodatkowana, należy zatem najpierw ustalić czy osoba ją wykonująca jest producentem, handlowcem, usługodawcą, rolnikiem, przedstawicielem wolnego zawodu. Dopiero wtedy gdy okoliczności (podjęte przez tę osobę działania) wskażą na to, że osoba ta jest producentem, handlowcem, usługodawcą, rolnikiem, przedstawicielem wolnego zawodu (lub zamierza taką być z chwilą rozpoczęcia wykonywania działalności), jednorazowo wykonana czynność właściwa dla tych działalności będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W z dnia 6 września 2006r. sygn. I SA/Wr 1254/2005. To czy czynność jest wykonywana przez podmiot profesjonalny czy nie, ma podstawowe znaczenie. Nawet czynność wykonana jednorazowo z zamiarem wykonywania częstotliwego nie będzie podlegała opodatkowaniu gdy dokonana zostanie przez osobę nie będącą podmiotem profesjonalnym. Taki pogląd zaprezentował WSA we W w wyroku z dnia 17 kwietnia 2007r. sygn. I SA/Wr 123/2007. Zarządzanie majątkiem osobistym, a takim jest przewidywany do sprzedaży grunt, nie jest działalnością gospodarczą. Sprzedaż części majątku osobistego nie podlega w związku z tym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wprawdzie VI Dyrektywa Rady (77/388/EWG) w sprawie harmonizacji ustawodawstwa państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych w art. 4 ust. 3 dopuszcza możliwość opodatkowania czynności wykonywanych okazjonalnie, jednak w ustawie o podatku od towarów i usług możliwość ta nie jest wykorzystana.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Pojęcie podatnika w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionej definicji wynika w pierwszej kolejności, iż dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie przez ustawodawcę m.in. takich sformułowań, jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec: osoba zajmująca się handlem, tj. działalność polegająca na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania ich, odstępowania za jakąś cenę; usługodawca, czyli podmiot świadczący usługi. Jednoznacznie są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności, czyniąc to w sposób powtarzalny, wielokrotny czy częstotliwy. A zatem podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wówczas, gdy czynność ta dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, świadczenia usług.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem w myśl przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży. Warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stałe zaangażowanie w prowadzoną działalność.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym wydaje się twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, Podatnik zamierza sprzedać część gruntów nabytych w drodze darowizny w 1998r., które w ewidencji gruntów figurują jako rolne i są przez Podatnika użytkowane rolniczo. Tak więc w świetle wyżej cytowanych przepisów należy uznać, że Wnioskodawca sprzedając przedmiotowe grunty będzie podatnikiem podatku od towarów i usług od tej czynności, ponieważ prowadzi gospodarstwo rolne.

Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, Uchwałą Rady Gminy przedmiotowe grunty były przeznaczone pod budownictwo, takie mają też przeznaczeniu w dniu dzisiejszym i będą miały w dniu zbycia. W związku z powyższym Podatnik z tytułu zbycia tych gruntów nie będzie również korzystał ze zwolnienia od opodatkowania na mocy wyżej powołanego art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że sprzedaż gruntu w okolicznościach wskazanych przez Podatnika (w punkcie 50 wniosku) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.