Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-469/10-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-17
Teza: Czy darowizny otrzymywane przez Spółkę na cele związane z prowadzeniem działalności pożytku publicznego będą stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu i czy Spółka będzie mogła zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z prowadzeniem działalności pożytku publicznego sfinansowane ze środków pochodzących z darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność pożytku publicznego; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28.06.2010r. (data wpływu 02.07.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.07.2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą nieodpłatną działalność pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Spółka nie ma jednak statusu organizacji pożytku publicznego. Celem działalności Spółki nie jest osiąganie zysku, co różni ją od większości spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Co do zasady Spółka nie będzie osiągać przychodów „typowych” dla innych spółek np. z tytułu świadczenia usług, z tytułu sprzedaży towarów, itp. Spółka będzie jednak uzyskiwać przychody w związku z otrzymywaniem darowizn. Aby Spółka mogła realizować swoje cele statutowe, musi posiadać źródło finansowania swojej bieżącej działalności. Spółka przewiduje, że będzie otrzymywać darowizny pieniężne lub niepieniężne od sponsorów (darczyńców).

Pozyskane w ten sposób środki będą w całości wykorzystywane na sfinansowanie kosztów działalności, w tym wynajem pomieszczeń, zwrot kosztów podróży poniesionych przez wolontariuszy itp. Umowy darowizny będą zawierały postanowienia, że darowizny są przekazywane na cele statutowe Spółki, w tym na sfinansowanie kosztów jej działalności statutowej. W umowach znajdzie się również postanowienie, że jeśli otrzymana darowizna nie zostanie w całości przeznaczona przez Spółkę na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem działalności pożytku publicznego, Spółka będzie zobowiązana do zwrotu niewydatkowanej kwoty darowizny (nadwyżki) sponsorowi (darczyńcy).

Spółka wyjaśnia, że bez pozyskania środków finansowych nie będzie mogła prowadzić działalności pożytku publicznego. W związku z tym, Spółka zakłada, że najpierw otrzyma darowizny umożliwiające jej prowadzenie działalności, a dopiero po otrzymaniu darowizn będzie wydatkować otrzymane środki na cele prowadzonej działalności. Gdyby jednak pozyskanie darowizn przed przystąpieniem do realizacji określonych zadań nie było możliwe Spółka rozważy zaciągnięcie pożyczki. W takim wypadku Spółka finansowałaby bieżące wydatki ze środków pochodzących z pożyczki poszukując jednocześnie sponsora, który zdecydowałby się przekazać Spółce darowiznę przeznaczoną na pokrycie już poniesionych wydatków. W takim wypadku darczyńca (sponsor) w dniu przekazania darowizny znałby kwotę poniesionych przez Spółkę wydatków, wiedziałby, jakie wydatki zostały przez Spółkę poniesione, na jaki konkretnie cel, itp. W konsekwencji, w umowie darowizny darczyńca (sponsor) przekazywałby Spółce określoną kwotę pieniężną równą kwocie wydatków wcześniej wydatkowanych przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano pytania:

1.  Czy darowizny otrzymywane przez Spółkę na cele związane z prowadzeniem działalności pożytku publicznego będą stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu i czy Spółka będzie mogła zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z prowadzeniem działalności pożytku publicznego sfinansowane ze środków pochodzących z darowizn? Jeśli organ podatkowy uzna, że Spółka nie ma możliwości zaliczania wydatków związanych z prowadzeniem działalności pożytku publicznego do kosztów uzyskania przychodów Spółka prosi dodatkowo o wyjaśnienie:
2.  Czy Spółka może uznać, że środki otrzymane tytułem darowizny nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu w części, w której zostaną one przez Spółkę przeznaczone na pokrywanie przyszłych wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów Spółki?
3.  Czy Spółka może uznać, że środki otrzymane tytułem darowizny nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu w części, w której zostaną one przez Spółkę otrzymane tytułem pokrycia już poniesionych przez Spółkę wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów Spółki?

Stanowisko Spółki:

Ad.1

Spółka uważa, że środki otrzymane tytułem darowizny na prowadzenie działalności pożytku publicznego stanowią u Spółki przychód podlegający opodatkowaniu, zaś wydatki ponoszone w związku z prowadzeniem działalności pożytku publicznego powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT przychodem są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Oznacza to, że - co do zasady - otrzymanie darowizny pieniężnej stanowi dla podatnika przychód podlegający opodatkowaniu. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Aby koszt stanowił koszt uzyskania przychodów musi zatem, przynajmniej potencjalnie, pozostawać w związku z przychodem. Jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, Spółka nie będzie działała w celu osiągnięcia zysku. Spółka będzie jednak otrzymywać darowizny zaliczane, co do zasady, do przychodów podlegających opodatkowaniu. Przychód ten zostanie w całości spożytkowany na sfinansowanie kosztów działalności Spółki. Będzie zatem istnieć związek między uzyskanym przychodem (otrzymaniem darowizny na prowadzenie działalności pożytku publicznego) i poniesionym kosztem (poniesieniem wydatków w związku z prowadzeniem działalności pożytku publicznego). Poniesienie kosztów nie byłoby bowiem w ogóle możliwe, gdyby Spółka nie uzyskała środków na ich pokrycie (tj. darowizn). Z tego względu zdaniem Spółki ma ona prawo do zaliczania kosztów bieżącej działalności do kosztów uzyskania przychodów, w części w jakiej koszty te pokryte zostały środkami pochodzącymi z darowizn, które stanowią przychód podatkowy.

Ograniczenie w zakresie możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów mogłoby mieć miejsce wyłącznie w odniesieniu do wydatków sfinansowanych ze środków pochodzących z kapitału zakładowego i jego zwiększeń. W tym bowiem wypadku otrzymane środki pieniężne są wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 Ustawy CIT.

Ad. 2

Spółka uważa, że środki otrzymane tytułem darowizny nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu w części, w której zostaną przeznaczone na pokrycie przyszłych wydatków Spółki, które nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a Ustawy CIT do przychodów nie zalicza się zwróconych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem Spółki, jeśli darowizna jest przekazywana na pokrycie wydatków ponoszonych przez Spółkę, związanych z prowadzeniem działalności pożytku publicznego, a organ podatkowy uzna, że wszystkie wydatki ponoszone w związku z prowadzeniem działalności pożytku publicznego nie są kosztem uzyskania przychodów, to Spółka może uznać, że środki otrzymane tytułem darowizny nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Oczywistym jest bowiem to, że środki zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków, które nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Ad.3

Spółka uważa, że środki otrzymane tytułem darowizny nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu w części, w której zostaną one przez Spółkę otrzymane tytułem pokrycia już poniesionych przez Spółkę wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów Spółki. Jeżeli darowizna zostanie przeznaczona na pokrycie (zwrot) poniesionych wydatków, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki, wówczas - na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a Ustawy CIT- środki otrzymane tytułem darowizny nie będą dla Spółki przychodem podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 1 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Uznając za prawidłowe stanowisko Spółki w zakresie pytania 1, pytania nr 2 i 3 wniosku są bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock