Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.236.2017.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-20
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, sprzedaży działek nr 1306/3, 1306/4, 1306/5, 1306/6, 1343/13, 1343/14, 1343/15.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; wynajem; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2017 r. (data wpływu 18 maja 2017 r.), uzupełnionym wnioskiem z dnia 05 lipca 2017 r. (data wpływu 10 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT: na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, sprzedaży działki nr 1343/15 oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, sprzedaży działek nr 1306/5, 1343/13 **– jest nieprawidłowe,**

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, sprzedaży działek nr 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14 **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, sprzedaży działek nr 1306/3, 1306/4, 1306/5, 1306/6, 1343/13, 1343/14, 1343/15.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 05 lipca 2017 r. (data wpływu 10 lipca 2017r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego oraz uiszczenie dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą od stycznia 1993 r. Powstała w oparciu o akt notarialny z dnia 21 sierpnia 1992 r. sporządzony w … przez notariusza … za nr Rep. …, w którym to akcie notarialnym … z siedzibą w … zawiązało Spółkę PW „…” Sp. z o.o. i zobowiązało się do wniesienia w formie aportu zabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,7003 ha położonej w ….

Spółka stała się faktycznym właścicielem ww. zabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,7003 ha położonej w …, objętej księgą wieczystą … prowadzoną przez Sąd Rejonowy w … - VI Wydział Ksiąg Wieczystych, w oparciu o akt notarialny przeniesienia własności sporządzony dnia 24 lutego 1993 r. w … przez notariusza … za nr Rep. … , w którym to … z siedzibą w … wniosło do Spółki w formie aportu opisaną wyżej nieruchomość.

Zabudowaną nieruchomość przyjęto i wprowadzono do ewidencji środków trwałych w lutym 1993 r. z łączną wartością początkową 2.491.304.000 (zgodnie z aktem notarialnym). Budynki i budowle stanowiły łączna wartość początkową 2.166.204.200 natomiast grunt stanowił łączną wartość początkową 325.099.800.

Nieruchomość o pow. 0,7003 ha składa się z siedmiu geodezyjnie wydzielonych działek: 1306/3; 1306/4; 1306/5; 1306/6; 1343/13; 1343/14; 1343/15. Dla terenu, na którym znajdują się wszystkie wyżej wymienione działki brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Na ww. działkach znajduje się pięć obiektów stanowiących budynki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.): budynek biurowo- usługowo-handlowy położony na działce 1306/6 - wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1220, budynek garażowo-magazynowy położony na działkach 1306/6 i 1306/3 – wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1230, wiata magazynowa murowana położona na działkach 1306/3 i 1306/4 i 1306/6 – wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1252, wiata magazynowa stalowo-murowana położona na działkach 1306/3 i 1306/4 - wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1252, portiernia z wiatą magazynową położona na działkach 1306/3 i 1343/14 – wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1252. Działki 1343/13, 1343/15 i 1306/5 zabudowane są obiektami, które w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) art. 3 pkt 9 są urządzeniami budowlanymi typu ogrodzenie i plac utwardzony bloczkami betonowymi stanowiąc plac składowy lub plac parkingowy.

Opis poszczególnych działek:

Działka 1306/3 - symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów Bi, pow. 0,1817 ha jest działką zabudowaną (rok zabudowy 1936 i 1974). Znajdują się na niej część murowanej wiaty magazynowej wraz z portiernią (PKOB 1252) oraz część stalowo - murowanej wiaty magazynowej (PKOB 1252), część wiaty magazynowej murowanej (PKOB 1252) i część budynku garażowo-magazynowego (PKOB 1230). Wiaty magazynowe są w całości przedmiotem umów najmu od 1996 r. Budynek garażowo - magazynowy jest przedmiotem umów najmu od 1993 r. Jest to najem ciągle kontynuowany bez żadnych przerw po dzień dzisiejszy. Sprzedaż z tytułu najmu w całości jest opodatkowana VAT od stycznia 1995r. Wiata stalowo – murowana zmodernizowana w 1993 r. (wysokość modernizacji 27% wartości początkowej). W latach następnych brak jakichkolwiek modernizacji. Wiata magazynowa wraz z portiernią (PKOB 1252) nie podlegała żadnej umowie najmu gdyż jest wykorzystywana na potrzeby własne właściciela tj. Spółki …. Budynki położone na działce 1306/3 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT .

Działka 1306/4 - symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów Bi, pow. 0,507 ha jest działką zabudowaną (rok zabudowy 1936 i 1974). Znajdują się na niej część murowanej wiaty magazynowej (PKOB 1252) i część stalowo - murowanej wiaty magazynowej (PKOB 1252). Obiekty te są w całości przedmiotem umów najmu od stycznia 1996 r. Jest to najem ciągle kontynuowany bez żadnych przerw po dzień dzisiejszy. Sprzedaż z tytułu najmu w całości jest opodatkowana VAT od 1996 r. VAT został pobrany i odprowadzony do właściwego Urzędu Skarbowego. Wiata stalowo – murowana zmodernizowana w 1993 r. (wysokość modernizacji 27% wartości początkowej). W latach następnych brak jakichkolwiek modernizacji. Budynki położone na działce 1306/4 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT.

Działka 1306/5- symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów Bi, pow. 0,050 ha jest to wąski przygraniczny pas terenu szer. ok 1,7 metra, na którym znajdują się urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) typu: ogrodzenie i plac magazynowy utwardzony bloczkami betonowymi. Rok zabudowy 1974. Budowle na tej działce nie były ulepszane czy modernizowane od 1993r. Powierzchnia działki wraz z urządzeniami budowlanymi nie podlega żadnej umowie najmu i nie była wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT.

Działka 13606/6 - symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów Bi, pow. 0,3966 jest działką zabudowaną (rok zabudowy 1936 i 1974). Znajduje się na niej budynek dwukondygnacyjny biurowo- usługowo-handlowy (PKOB 1220), część wiaty magazynowej murowanej (PKOB/1252) i część budynku garażowo – magazynowego (PKOB 1230). Wiaty magazynowe są w całości przedmiotem umów najmu od 1996 r. Budynek garażowo magazynowy jest przedmiotem umów najmu od 1993 r. Jest to najem ciągle kontynuowany bez żadnych przerw po dzień dzisiejszy. Poszczególne części budynku dwukondygnacyjnego biurowo-usługowo-handlowego są przedmiotem umów najmu od stycznia 1993 r. Jest to najem ciągle kontynuowany. Zmianie ulega jedynie powierzchnia najmu w poszczególnych miesiącach, czy latach. Ale minimum 70% powierzchni budynku zawsze jest objęta umowami najmu po dzień dzisiejszy. Sprzedaż z tytułu najmu w całości jest opodatkowana VAT od 1995 r. VAT został pobrany i odprowadzony do właściwego Urzędu Skarbowego. Budynek dwukondygnacyjny biurowo-usługowo-handlowy zmodernizowany w 1993 r. (wysokość modernizacji 2% wartości początkowej). W latach następnych brak jakichkolwiek modernizacji. Budynki położone na działce 1306/6 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.

Działka 1343/13-symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów dr, pow. 0,0042 ha jest terenem zielonym zawierającym budowle typu ogrodzenie posesji tj. urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.). Rok zabudowy 1974. Budowle na tej działce nie były ulepszane czy modernizowane od 1993 r. Powierzchnia działki wraz z urządzeniami budowlanymi nie podlega żadnej umowie najmu i nie była wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT.

Działka 1343/14 - symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów Bi, pow. 0,0066 ha jest terenem zabudowanym (rok zabudowy 1974). Znajdują się na niej część murowanej wiaty magazynowej wraz z portiernią (PKOB 1252). Budynki i budowle na tej działce nie były ulepszane czy modernizowane od 1993 r. Powierzchnia działki i budynek na niej posadowiony nie podlegają żadnej umowie najmu, obiekty są wykorzystywane przez właściciela tj. PW „…” … Spółka Jawna na potrzeby własne prowadzonej działalności gospodarczej. Budynki położone na działce 1343/14 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT.

Działka 1343/15 - symbol klasoużytku wg wypisu z rejestru gruntów dr, pow. 0,0555 jest częściowo terenem zielonym a częściowo terenem zabudowanym bloczkami betonowymi tworząc budowle typu plac parkingowy tj. urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm). Część placu parkingowego jest przedmiotem umowy najmu od 01 września 2013 r. Sprzedaż z tytułu najmu w całości jest opodatkowana VAT. VAT został pobrany i odprowadzony do właściwego Urzędu Skarbowego. Brak jakichkolwiek modernizacji od 1993 r. Powierzchnia działki wraz z urządzeniami budowlanymi nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej z VAT.

W styczniu 1995 r. dokonano denominacji i aktualizacji wyceny środków trwałych w tym budynków i budowli. Łączną wartość początkową budynków i budowli po wykonaniu tych operacji ustalono na kwotę 322.483,57 zł, a łączną wartość początkową gruntu na kwotę 32.509,98 zł.

Od stycznia 1995 r. Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem i płatnikiem podatku VAT. Od stycznia 1995 r. od wystawianych faktur z umów najmu Spółka pobierała od najemców i odprowadzała do właściwego Urzędu Skarbowego należny podatek VAT.

W kolejnych latach Spółka nie zwiększała wartości początkowej nieruchomości, gdyż nie dokonywała żadnych modernizacji i ulepszeń budynków i budowli (poza bieżącą konserwacją i naprawą zniszczonych elementów), wykazując w corocznych zeznaniach finansowych składanych w Urzędzie Skarbowym tą samą łączną wartość początkową budynków i budowli wraz z gruntem w kwocie 354.993,5. Przez cały okres od 1995 r. podstawową działalnością Spółki, a od 2003 r. podstawową i jedyną działalnością Spółki jest po dzień dzisiejszy wynajem własnej nieruchomości przy ul. …. W 2012 r. PW „…” Sp. z o. o. przekształciła się w Spółkę Jawną. Wszystkie udziały w Spółce jawnej zostały objęte przez dotychczasowych wspólników Spółki z o.o.

Spółka Jawna jest następcą prawnym Spółki z o.o. z tym samym numerem NIP i REGON. Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że w marcu 2013 r. wydana była pozytywna decyzja nr 96/2013 o warunkach zabudowy obejmująca wszystkie siedem działek tj. 1306/3, 1306/4, 1306/5, 1306/6, 1343/13, 1343/14, 1343/15.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dostawa zabudowanej nieruchomości składającej się z siedmiu zabudowanych budynkami i budowlami działek położonych przy ul. …, może zostać dokonana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT lub na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyszła sprzedaż zabudowanej nieruchomości przy ul. \`(...)\`. w części dotyczącej działek 1306/3, 1306/4, 1306/6,1343/14 i 1343/15 może zostać dokonana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, natomiast dostawa działki 1343/13 i 1306/5 może zostać dokonana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższych przepisów wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Pierwsze zasiedlenie ma miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w całości lub w części w najem lub dzierżawę - bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy) czy nabywcy. W przypadku Wnioskodawcy sprzedaż nie będzie dostawą w ramach pierwszego zasiedlenia w części dotyczącej zabudowanych budynkami i budowlami działek 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14 i 1343/15, gdyż pierwsze zasiedlenie miało miejsce w styczniu 1995 r. dla budynków i budowli znajdujących się na działkach 1306/6 i 1306/3, w lipcu 1996 r. dla budynków i budowli znajdujących się na działkach 1306/3 we wrześniu 2013 r. dla budowli znajdujących się na działce 1343/15, tj. wtedy gdy Wnioskodawca rozpoczął wynajem poszczególnych części nieruchomości poprzez czynności opodatkowane VAT.

Od minimum trzech lat budynki i budowle na ww. czterech działkach były w sposób ciągły przedmiotem najmu opodatkowanym podatkiem VAT, nie były modernizowane ani ulepszane w okresie od 1995 r., zatem od pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży budynku upłynie więcej niż dwa lata.

Podsumowując ww. fakty przyszła sprzedaż wyżej opisanej zabudowanej nieruchomości w części dotyczącej działek 1306/3, 1306/4, 1306/6,1343/14 i 1343/15 może zostać dokonana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, tzn. podlega zgodnie z tym artykułem (według Wnioskodawcy) zwolnieniu z VAT.

Ponadto Wnioskodawca twierdzi, że sprzedaż nieruchomości przy ul. … w części dotyczącej pozostałych zabudowanych budowlami działek o numerach 1306/5 i 1343/13 może być dokonana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż zgodnie z tym artykułem: zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W przypadku Wnioskodawcy nabycie nieruchomości nie było objęte podatkiem VAT, gdyż w lutym 1993 r. nie obowiązywał podatek VAT, zatem nie było naliczenia i tym samym odliczenia VAT. Wnioskodawca nie ponosił również żadnych wydatków na ulepszenie czy modernizacje budowli znajdujących się na działkach 1306/5 i 1343/13 (chodzi o budowle typu ogrodzenie czy plac utwardzony bloczkami betonowymi). Analizując ww. argumenty według Wnioskodawcy istnieje możliwość zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT przy sprzedaży zabudowanych wymienionymi powyżej budowlami działek numer 1306/5 i 1343/13.

Podsumowując całość uzasadnienia Wnioskodawca twierdzi, że sprzedaż wszystkich siedmiu zabudowanych budynkami i budowlami działek jest zwolniona z naliczenia podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust.1 pkt 10a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT: na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 sprzedaży działki nr 1343/15 oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, sprzedaży działek nr 1306/5, 1343/13,

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, sprzedaży działek nr 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ww. ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunt jak i budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Z kolei, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, iż na mocy art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

*   są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

*   złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy, zgodnie z treścią ust. 11 ww. artykułu musi również zawierać:

*   imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

*   planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

*   adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Powyższe prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Jednocześnie należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332).

I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

*   budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

*   obiekt małej architektury.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 3a) ustawy Prawo budowlane, obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. I FSK 918/11, NSA wskazał: „przy interpretacji pojęć użytych w ustawie o podatku od towarów i usług decydujące znaczenie ma walor i skutki ekonomiczne danej czynności opodatkowanej (…). (…) sprzedaży działki gruntu, ogrodzonej siatką na słupkach betonowych z oczywistych względów nie można traktować jako dostawy budowli w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Sensem ekonomicznym tej czynności jest przecież sprzedaż gruntu, a nie ogrodzenia. Siatka ogrodzeniowa, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie pełni samodzielnych funkcji budowlanych. Jej celem jest wydzielenie granic działki i jej zabezpieczenie”.

Z wniosku wynika, iż przedmiotem dostawy, będzie nieruchomość składająca się z siedmiu geodezyjnie wydzielonych działek: 1306/3, 1306/4, 1306/5, 1306/6, 1343/13, 1343/14, 1343/15.

W tym miejscu należy wskazać, że mając na uwadze ekonomiczny aspekt transakcji i oceniając pojęcie „gruntu” w kontekście przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy stwierdzić, że towarem – stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 6 ustawy – jest geodezyjnie wyodrębniona działka gruntu.

Zatem w sytuacji sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą zbycie to na gruncie przepisów podatkowych należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek. Wobec powyższego określenie stawki, bądź zwolnienia nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz winno być przyporządkowane do działki lub części działki, która spełnia warunki wynikające z przepisów uprawniające do stosowania preferencji.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomości gruntowej – należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności.

W myśl art. 4 pkt 3 ww. ustawy, ilekroć mowa jest w niej o działce gruntu – należy przez to rozumieć niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej.

Ponadto, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, z późn. zm.) działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

Według § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, sąsiadujące ze sobą działki ewidencyjne, będące przedmiotem tych samych praw oraz władania tych samych osób lub jednostek organizacyjnych, wykazuje się w ewidencji jako odrębne działki ewidencyjne, jeżeli:

1.  wyodrębnione zostały w wyniku podziału nieruchomości, a materiały powstałe w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych związanych z tym podziałem przyjęte zostały do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
2.  są wyszczególnione w istniejących dokumentach określających stan prawny nieruchomości, a w szczególności w księgach wieczystych, zbiorach dokumentów, aktach notarialnych, prawomocnych orzeczeniach sądowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocześnie są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,
3.  obejmują grunty zajęte pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody śródlądowe, rowy, a ich wyróżnienie w postaci odrębnych działek jest celowe ze względu na odrębne oznaczenia tych gruntów w innych ewidencjach i rejestrach publicznych bądź ze względu na ich różne nazwy urzędowe.

Powyższe oznacza, że szerokie pojęcie „nieruchomość” nie jest tożsame z pojęciem „działki”, która jest najmniejszą wyodrębnioną jednostką gruntu.

Tym samym w sytuacji sprzedaży działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą, dokonując oceny dotyczącej opodatkowania takiej nieruchomości należy odnieść się do sytuacji każdej działki ewidencyjnej mającej być przedmiotem dostawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, na działkach 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14 znajdują się następujące budynki: budynek biurowo- usługowo-handlowy położony na działce 1306/6 (symbol PKOB 1220), budynek garażowo-magazynowy położony na działkach 1306/6 i 1306/3 (symbol PKOB 1230), wiata magazynowa murowana położona na działkach 1306/3, 1306/4 i 1306/6 (symbol PKOB 1252), wiata magazynowa stalowo-murowana położona na działkach 1306/3 i 1306/4 (symbol PKOB 1252), budynek portierni z wiatą magazynową położony na działkach 1306/3 i 1343/14 (symbol PKOB 1252).

Natomiast na działkach nr 1306/5, 1343/13, 1343/15 znajdują się urządzenia budowlane typu ogrodzenie, plac magazynowy utwardzony bloczkami betonowymi lub plac parkingowy.

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo budowlane, znajdujące się na ww. działkach nr 1306/5, 1343/13, 1343/15 ogrodzenie oraz utwardzony plac magazynowy i plac parkingowy nie stanowią budynku ani budowli. Ustawodawca nie wymienia ich bowiem wśród obiektów budowlanych, umieszcza je natomiast w katalogu urządzeń budowlanych, określonych odrębnie od budowli. W konsekwencji należy stwierdzić, że znajdujące się na działkach nr 1306/5, 1343/13, 1343/15 ogrodzenie, plac magazynowy utwardzony bloczkami betonowymi lub plac parkingowy stanowią – jak również sam wskazał Wnioskodawca - urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane.

Zatem uznając, że ogrodzenie oraz ww. utwardzone place stanowią urządzenia budowlane, a nie samodzielne budowle, które uznaje się za towar na gruncie podatku VAT, to w analizowanym przypadku, działki nr 1306/5 1343/13, 1343/15 stanowią grunt niezabudowany. Tym samym, dla oceny kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy tych działek nie znajdą zastosowania ani art. 43 ust. 1 pkt 10 ani art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż nie wystąpi dostawa budynku/budowli, do których można „przypisać” grunt.

Wobec powyższego, dla oceny zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek nr 1306/5 1343/13, 1343/15 należy przeanalizować przepisy art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wyżej wskazano, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy – przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zatem, nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

Z powyższej analizy wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia zatem pozostaje klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, w sytuacji gdy stanowią tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

We wniosku wskazano, iż w marcu 2013 r. wydana była pozytywna decyzja o warunkach zabudowy obejmująca wszystkie siedem działek tj. 1306/3, 1306/4, 1306/5, 1306/6, 1343/13, 1343/14, 1343/15. Zatem dostawa działek nr 1306/5 1343/13, 1343/15 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ w świetle przedstawionych okoliczności ww. działki stanowią tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Jednocześnie należy zauważyć, iż – jak wynika z okoliczności sprawy – działki nr 1306/5 1343/13, 1343/15 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności zwolnionych z podatku od towarów i usług. Tym samym do dostawy ww. działek o numerach 1306/5 1343/13, 1343/15 nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W konsekwencji powyższego planowaną dostawę nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne nr 1306/5 1343/13, 1343/15 należy opodatkować stawką podatku VAT w wysokości 23%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, sprzedaży działki nr 1306/5, 1343/13, oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 sprzedaży działki nr 1343/15, należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w celu ustalenia czy dla dostawy działek zabudowanych nr 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14 zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na tych działkach.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE Rady, państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.

Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r., o sygn. akt I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że: „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Jak wynika z powyższego „pierwsze zasiedlenie” budynku (budowli lub ich części) – po jego wybudowaniu – należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku (budowli lub ich części), używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia przedstawia się inaczej w sytuacji, gdy budynek/budowla został/została ulepszony/ulepszona, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem, aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku/budowli – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE Rady – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem).

Mając na uwadze powyższa analizę oraz przedstawiony opis sprawy należy wskazać, że planowana sprzedaż budynku biurowo-usługowo-handlowego, budynku garażowo-magazynowego, wiaty magazynowej murowanej, wiaty magazynowej stalowo-murowanej oraz budynku portierni z wiatą magazynową, nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – powyższe budynki zostały już zasiedlone, a ich zajęcie (używanie) trwa dłużej niż 2 lata. Jednocześnie z uwagi na fakt, że Zainteresowany nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. budynków, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% ich wartości początkowej, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy, zbycie gruntu, na którym posadowione są poszczególne budynki oraz ich części, również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.

Podsumowując, planowana sprzedaż zabudowanej działki nr 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile strony nie zrezygnują ze zwolnienia i nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży działek nr 1306/3, 1306/4, 1306/6, 1343/14 należało uznać za prawidłowe.

Końcowo nadmienia się, iż Wnioskodawca w opisie poszczególnych działek wskazał nr działki 13606/6. Jednakże z pozostałego opisu sprawy oraz we własnym stanowisku Wnioskodawca wskazuje, iż wniosek obejmuje swym zakresem sprzedaż działki nr 1306/6. Zatem tut. Organ uznał, że w powyższym fragmencie nastąpiła oczywista omyłka pisarska i Wnioskodawcy chodzi o działkę nr 1306/6.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.