Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.270.2025.2.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: ulga-ulga dla młodych
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek (data pisma 13 marca 2025 r.) o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 kwietnia 2025 r. (wpływ 29
    kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan Słowakiem, obywatelem Unii Europejskiej, który przeprowadził się do Polski z
    Wielkiej Brytanii we wrześniu 2022 r. W tym samym miesiącu został Pan zatrudniony na
    umowę o pracę w firmie (...) i przeniósł Pan swoją rezydencję podatkową do Polski. Urodził
    się Pan (...) W momencie przeprowadzki do Polski miał Pan skończone 24 lata. W roku
    podatkowym 2022 i 2023 korzystał Pan ze zwolnienia dochodu od podatków z racji
    nieukończenia 26 roku życia.
    Przed 2011 r. mieszkał Pan na Słowacji, w latach 2011-2022 w Wielkiej Brytanii, a od
    września 2022 r. do dnia dzisiejszego mieszka i pracuje Pan w Polsce (pełen etat, umowa o
    pracę).
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że po przeprowadzce do Polski przeniósł Pan
    centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski. Przeprowadzka miała miejsce
    pod koniec września 2022 r. Od momentu przyjazdu do Polski mieszka Pan w
    wynajmowanym mieszkaniu pod adresem wskazanym we wniosku. Przeniósł Pan cały
    ośrodek interesów życiowych do Polski i nie posiada zobowiązań podatkowych za granicą.
    Przed wyjazdem zgłosił Pan wyjazd z Wielkiej Brytanii do tamtejszego urzędu
    podatkowego. Dysponuje Pan zagranicznymi dokumentami podatkowymi oraz umowami
    najmu. Przed powrotem do Polski był Pan rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii
    przez ponad 11 lat. Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót. W 2023 r. korzystał Pan z
    ulgi dla młodych, a Pana dochody przekroczyły limit 85 528 zł. W 2024 r. korzystał Pan z
    ulgi dla młodych jedynie do (...) 2024 r., czyli do ukończenia 26 roku życia, a Pana dochody
    również przekroczyły limit. Planuje Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach 2024, 2025 i
    2026. Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat
    kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót.

## Pytanie

Czy przysługuje Panu ulga na powrót i w jakich latach może Pan z niej skorzystać?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ulga na powrót umożliwia zwolnienie od podatku dochodowego przychodów,
    maksymalnie do kwoty 85 528 zł osiągniętych po powrocie do Polski w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.
    Stał się Pan polskim rezydentem podatkowym oraz nie miał miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
      trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan
      miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz
      okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium
      Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania
      na terytorium Polski, oraz
      posiada Pan obywatelstwo innego niż Polska państwa członkowskiego Unii
      Europejskiej - Słowacji, a ponadto mieszkał Pan przez ponad trzyletni okres w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej (Słowacja) oraz przez ponad trzyletni okres
      także w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii oraz
      posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
      tego zwolnienia oraz

      nie korzystał Pan uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia.
    Z racji nieukończenia jeszcze 26 roku życia w roku podatkowym 2023, a także do kwietnia
    2024 r. korzystał Pan ze zwolnienia dochodu od podatków z racji nieukończenia 26 roku
    życia.
    W związku z powyższym uważa Pan, że ulga na powrót przysługuje Panu w następnym
    roku po przyjeździe do Polski i obowiązuje przez kolejne 4 lata. Natomiast z racji
    nieukończenia jeszcze 26 roku życia w roku podatkowym 2023, a także do kwietnia 2024 r.
    korzystał Pan ze zwolnienia dochodu od podatków. Interpretuje Pan, że zwolnienie od
    podatku z tytułu ulgi na powrót powinno nastąpić od kwietnia 2024 r. i trwać w latach
    podatkowych w 2025 i 2026, zgodnie z poniższą informacją:
    „Ulgę możesz stosować przez cztery kolejno po sobie następujące lata, licząc od początku
    roku, w którym zmieniłeś miejsce zamieszkania lub od początku roku następnego''.
    W Pana ocenie, na podstawie przedstawionych okoliczności, spełnia Pan warunki do
    skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, począwszy od 2024 r.
    W latach 2023-2024 korzystał Pan z ulgi dla młodych, przy czym w 2024 r. korzystał Pan z
    niej tylko do ukończenia 26 roku życia, tj. do (...) 2024 r. W obu latach Pana dochody
    przekroczyły limit 85 528 zł.
    Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata kalendarzowe przed
    przeprowadzką. Przeniósł Pan centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski i
    nie posiada obecnie żadnych zobowiązań podatkowych za granicą.
    Podkreśla Pan, że nie korzystał jeszcze z ulgi na powrót i nie zgłaszał jej do organu
    podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o

      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
      tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wątpliwość Pana budzi kwestia, czy kwalifikuje się Pan do skorzystania z „ulgi na powrót”,
    o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ww. ulga polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych
    przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych
    przez podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31
    grudnia 2021 r.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie

    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że od września 2022 r. do dnia dzisiejszego
    mieszka i pracuje Pan w Polsce (pełen etat, umowa o pracę) i przeniósł Pan swoją
    rezydencję podatkową do Polski. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy.
    Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat
    kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót.
    Spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy.
    Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) jest posiadanie przez
    podatnika obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej. Jest Pan Słowakiem, obywatelem Unii Europejskiej. Zatem spełnił Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe, czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    Z przedstawionego przez Pana opisu wniosku wynika, że posiada Pan inne dokumenty
    potwierdzające, że Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem
    do Polski znajdowało się w Wielkiej Brytanii, tj. zagraniczne dokumenty podatkowe oraz
    umowy najmu. Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Jednocześnie, spełnił Pan również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 cyt.
    ustawy podatkowej, jako że skorzystanie z rzeczonej ulgi jest możliwe dopiero od złożenia
    rozliczenia za 2022 r. Zatem, na gruncie opisanego stanu faktycznego przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww.
    ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Wskazał Pan, że Pana przychody w 2023 r. i 2024 r. przekroczyły kwotę 85 528 zł.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania, wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 152, obejmuje
    przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł,
    osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 43 powołanej ustawy – w czterech
    kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym
    nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z
    zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    We wniosku wskazuje Pan, że w 2023 r. i do kwietnia 2024 r. korzystał Pan z ulgi dla
    młodych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z
      dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244),
      d) z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z
      dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,
      e) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
      – otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
    Analiza treści powyższego zwolnienia podatkowego prowadzi do wniosku, że zwolnienie to
    nie ma charakteru jedynie podmiotowego, ale ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    Podmiotowy, bowiem jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie
    ukończyli 26 roku życia. Przedmiotowy, bo nie wszystkie przychody osiągnięte przez
    wskazanych metrykalnie podatników mogą korzystać z tego zwolnienia – dotyczy ono
    bowiem jedynie przychodów enumeratywnie wymienionych w cytowanym art. 21 ust. 1
    pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość zastosowania tego
    zwolnienia ustawodawca uzależnił zatem od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek
    wytyczonych analizowanym przepisem – zarówno tej podmiotowej, jak i tej
    przedmiotowej. Są to warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia.
    Suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach ulgi dla młodych nie może
    przekroczyć rocznie 85 528 zł. Po przekroczeniu rocznego limitu przychodów zwolnionych
    w ramach tej ulgi, nadwyżka przychodów podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej ponad limit 85 528
    zł ma zastosowanie kwota wolna od podatku w wysokości 30 000 zł rocznie (czyli
    podstawa obliczenia podatku, od której nie powstaje obowiązek zapłaty podatku).
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zatem podatnik spełniający warunki do zastosowania ulg wymienionych w art. 21 ust. 1
    pkt 148, 152, 153 i 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może z nich
    skorzystać do przychodu w wysokości 85 528 zł.
    Przychodami zwolnionymi, o których mowa w cytowanym powyżej artykule, są m. in.
    przychody otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, przychody podatnika,
    który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy
    przychody z tytułu ulgi 4+.
    Literalne brzmienie cytowanego powyżej przepisu wskazuje, że limit 85 528 zł jest jeden
    dla wszystkich ulg, co oznacza, że wszystkie ulgi, z których podatnik korzysta, nie mogą
    łącznie przekroczyć progu 85 528 zł.
    Zasady ustalania podstawy obliczenia podatku określa art. 26 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, natomiast o skali podatkowej stanowi art. 27 ust. 1 tej
    ustawy.
    Wskazał Pan, że w momencie przeprowadzki do Polski miał Pan skończone 24 lata i w roku
    podatkowym 2022 i 2023 korzystał Pan ze zwolnienia dochodu od podatków z racji
    nieukończenia 26 roku życia. W 2023 r. Pana dochody przekroczyły limit 85 528 zł. W 2024
    r. korzystał Pan z ulgi dla młodych jedynie do (...) 2024 r., czyli do ukończenia 26 roku
    życia, a Pana dochody również przekroczyły limit. Z ulgi na powrót planuje Pan skorzystać
    w latach 2024, 2025 i 2026.
    Jednocześnie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody
    podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik
    przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.
    Biorąc powyższe pod uwagę, podatnik może jednocześnie skorzystać z ulgi na powrót oraz
    ulgi dla młodych, z tym że limit przychodów dla tych ulg wynosi 85 528 zł.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi na powrót i tego, w jakich latach
    może Pan z niej skorzystać. Z Pana wniosku wynika, że przeprowadził się Pan do Polski w
    2022 r. i w tym samym roku został Pan zatrudniony na umowę o pracę. Zatem, zgodnie z
    art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót
    przysługuje Panu od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pana
    przypadku od 2022 r. lub od początku roku następnego, czyli 2023 r.
    Zatem ulga na powrót w Pana przypadku powinna być zastosowana od 2022 r. lub od
    początku roku następnego, czyli 2023 r. i w czterech kolejno po sobie następujących
    latach podatkowych.
    Skoro w latach 2023 i 2024 r. przekroczył Pan limit, o którym mowa w art. 21 ust. 44
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - oznacza to, że w tych latach ulga
    obejmie tylko część przychodów (do kwoty 85 528 zł rocznie), a w pozostałych latach (2025
    i 2026 r.) może Pan skorzystać z ulgi w pełnym zakresie, o ile spełni Pan pozostałe
    warunki. Zatem przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2023-
    2026, jednakże należy mieć na uwadze przysługujący limit.

    Z uwagi na powyższe, Pana stanowisko, że zastosowanie ulgi na powrót powinno nastąpić
    od kwietnia 2024 r. (z uwagi na utratę możliwości korzystania ulgi dla młodych z tytułu
    ukończenia 26 lat) i trwać w latach podatkowych w 2025 i 2026 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.