Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-71/09-2/EŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-20
Teza: Czy dla celów podatkowych poniesione w związku z remontem wydatki spółka może zaliczyć do kosztów ratami miesięcznymi przez okres 5 lat, czy też musi je zaliczyć do kosztów w chwili poniesienia, tj, pod datą ujęcia w księgach rachunkowych faktury?
Słowa kluczowe: faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi rachunkowe; rata; remonty; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.02.2009r. (data wpływu 09.02.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.02.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zakupu wykładziny dywanowej, rozliczanej bilansowo w czasie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność hotelarską wynajmuje od innej spółki nieruchomość w postaci budynku hotelowego wraz z wyposażeniem, za co uiszcza czynsz miesięczny. Umowa dzierżawy określa obowiązki dzierżawcy polegające m.in. na przeprowadzaniu bieżących napraw oraz wymiany lub naprawy zużytego wyposażenia. Po 3 latach użytkowania obiektu, w celu zachowania standardu dla obiektu hotelowego przyporządkowanego dla 4 gwiazdek, spółka-dzierżawca wymieniła wykładzinę dywanową. Koszt zakupu wraz z demontażem starej i montażem nowej wykładziny wyniósł 171.223,99 zł. dataZdaniem spółki operację należy zakwalifikować jako remont. Koszty remontu są dla spółki istotne i w związku z tym, zgodnie z polityką rachunkowości na podstawie art. 39 ust. 1 i 3 ustawy o rachunkowości ustalono, że bilansowo będą one rozliczane w czasie przez okres 5 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dla celów podatkowych poniesione w związku z remontem wydatki spółka może zaliczyć do kosztów ratami miesięcznymi przez okres 5 lat, czy też musi je zaliczyć do kosztów w chwili poniesienia, tj, pod datą ujęcia w księgach rachunkowych faktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który koszt ujęto w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury lub rachunku, albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dokumentu. Natomiast art. 15 ust. 4d tejże ustawy regulujący kwestię kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, stanowi, iż koszty te są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jak ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W związku z powyższym zdaniem spółki, jeżeli zgodnie z przepisami o rachunkowości i wynikającymi z niej zasadami przyjętymi przez spółkę w polityce rachunkowości, dany wydatek (stanowiący koszt pośredni) podlega bilansowemu ujęciu w kilku latach obrachunkowych, to również dla celów podatkowych taki wydatek należy ująć w tychże samych kilku latach podatkowych.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Interpretacja pojęcia "koszty uzyskania przychodów" zawartego w art. 15 ust. 1 updop, prowadzi do wniosku, że podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem że:

*   są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,

*   są to koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   nie są kosztami wymienionymi w art. 16 ust. 1 updop.

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy – dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu – można potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów zwłaszcza te, które odnoszą się nie tylko do roku podatkowego, w jakim zostały poniesione, ale i do lat następnych, jest uzależniony od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio czy innych niż bezpośrednio związanych z przychodami. Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4 ustawy oraz art. 15 ust. 4b-4h.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka na potrzeby prowadzenia działalności hotelarskiej wynajmuje od innej spółki nieruchomość w postaci budynku hotelowego wraz z wyposażeniem, za co uiszcza czynsz miesięczny. W umowie dzierżawy określone są obowiązki dzierżawcy polegające np. na przeprowadzaniu bieżących napraw oraz wymiany lub naprawy zużytego wyposażenia. I tak w celu zachowania standardu dla obiektu hotelowego, Spółka wymieniła wykładzinę dywanową.

Ze stanowiska Wnioskodawcy wynika, iż koszt zakupu wraz z demontażem starej i montażem nowej wykładziny należy zakwalifikować jako remont. Spółka, zgodnie z polityką rachunkowości, bilansowo rozlicza te koszty w czasie przez okres 5 lat.

Organ zgadza się z Wnioskodawcą, iż wydatki z tytułu remontu – wymiany wykładziny - nie pozostają w żadnym uchwytnym związku z konkretnym przychodem. W związku z tym dla potrzeb ustalenia właściwego momentu jego potrącalności pod względem podatkowym należy zaliczyć go do kategorii kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu którego dotyczą.

Definicja dnia poniesienia kosztów uzyskania przychodów zawarta jest w art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl tego przepisu za dzień poniesienia kosztu uznano dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle powyżej powołanych przepisów ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych (a nie zaksięgowanie dokumentu potwierdzającego poniesienie wydatku) określa datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Koszt podatkowy powstaje zatem w dniu, na który koszt został prawidłowo ujęty w księgach rachunkowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie określa terminów do dokonywania odpowiednich czynności związanych z prowadzeniem ksiąg rachunkowych. W art. 9 ustawy została jedynie zawarta norma, iż podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami. Należy zatem przyjąć, iż przepis art. 15 ust 4e odsyła w tym zakresie do odpowiednich przepisów ustawy o rachunkowości. Jeżeli więc przepisy rachunkowe pozwalają zaewidencjonować dany wydatek w ciężar kosztów w danym dniu to dniem poniesienia kosztu uzyskania przychodów jest dzień, na który Spółka ujęła wydatek w księgach na podstawie faktury lub rachunku, przy uwzględnieniu wszystkich zasad obowiązujących przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych, m.in. zasady memoriału tj. przypisywania kosztu do okresu, którego dotyczy, oraz obowiązku prowadzenia ksiąg na bieżąco, chronologicznie i systematycznie.

Reasumując powyższe, skoro koszt wymiany wykładziny, tj. koszt zakupu wraz z demontażem starej i montażem nowej wykładziny Spółka rozlicza w swoich księgach rachunkowych w czasie przez okres 5 lat, a koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia, więc zgodnie z art. 15 ust. 4e dniem poniesienia kosztu w tym przypadku będzie dzień na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) co jak wynika z wniosku następuje w okresie 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.