Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-489/15-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-12-14
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia stawki amortyzacji.
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; stawka-stawka amortyzacyjna; urządzenie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16i

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia stawki amortyzacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia stawki amortyzacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

A. Sp. o.o. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej: Wnioskodawca, Spółka). Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie projektowania oraz produkcji opakowań tekturowych.

W ramach swojej działalności do produkcji wyrobów z tektury Spółka nabywa, a następnie wykorzystuje wykrojniki oraz klisze fotopolimerowe.

Klisza fotopolimerowa to wykonane indywidualnie na potrzeby danego opakowania narzędzie. Jest to odpowiednio przygotowana, elastyczna, wypukła forma drukowa wykonana z tworzywa fotopolimerowego, służąca do zadruku tektury falistej metodą fleksograficzną przy użyciu ciekłej farby szybkoschnącej.

Wykrojnik to wykonane indywidualnie na potrzeby danego opakowania narzędzie (dany wykrojnik zawsze dedykowany jest jednemu rodzajowi opakowania). Stanowi je odpowiednio przygotowana techniką wycinania laserowego sklejka (odpowiednio o płaskim bądź półokrągłym kształcie), oklejona gumami amortyzującymi i wypychającymi, z obsadzonymi w niej nożami tnącymi, bigującymi, perforującymi. Takie narzędzie wykonuje kompletną obróbkę arkusza tektury.

Indywidualny koszt nabycia wykrojnika/kliszy fotopolimerowej przekracza kwotę 3500 zł (Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż koszt nabycia wskazanych składników majątkowych może być niższy niż 3500 zł − takie przypadki nie są jednak przedmiotem niniejszego wniosku), a ich przewidywany okres używalności przez Wnioskodawcę będzie dłuższy niż rok.

Zgodnie z przyjętą w Spółce polityką rachunkowości, dla celów rachunkowych Spółka nie stosuje limitu 3500 zł przewidzianego przepisami ustawy o PDOP − w efekcie wykrojniki oraz klisze fotopolimerowe o jednostkowej wartości początkowej również powyżej 3500 zł dla celów rachunkowości są spisywane w koszty w dacie przyjęcia do używania.

W celu potwierdzenia klasyfikacji wykrojników oraz klisz fotopolimerowych na gruncie Klasyfikacji Środków Trwałych Spółka w dniu 17 lipca 2015 r. wystąpiła z wnioskiem do Urzędu Statystycznego o udzielenie informacji w zakresie klasyfikacji statystycznej. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Urzędu Statystycznego wystosował opinię klasyfikacyjną z dnia 10 sierpnia 2015 r., w której według klasyfikacji wydanej na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 242, poz. 1622) zaklasyfikował wykrojniki oraz klisze fotopolimerowe do grupy 8 rodzaj 800 „Narzędzia, przyrządy, sprawdziany itp.” Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: Klasyfikacja).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wykrojniki oraz klisze polimerowe stanowiące środki trwałe w świetle otrzymanej Klasyfikacji będą podlegać amortyzacji zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o PDOP przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej w wysokości 20% (bez względu na przyjęte dla nich traktowanie rachunkowe)?

Zdaniem Wnioskodawcy wykrojniki oraz klisze polimerowe stanowiące środki trwałe w świetle otrzymanej Klasyfikacji będą podlegać amortyzacji zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o PDOP przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej w wysokości 20% (bez względu na ich traktowanie bilansowe).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Jednocześnie, w myśl art. 15 ust. 6 tejże ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a−16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16a ust. 1 tej ustawy amortyzacji podlegają − z zastrzeżeniem art. 16c − stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Na podstawie powyższej regulacji należy zatem stwierdzić, że aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

*   stanowić własność lub współwłasność podatnika,
*   być kompletnym i zdatnym do użytku w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany jego okres używania musi być dłuższy niż rok,
*   winien być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak stanowi art. 16f ust. 1 ustawy o PDOP podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt l-3 oraz w art. 16h.

W myśl art. 16f ust. 3 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h−16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3500 zł. W przypadku, gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h−16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o PDOP odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j−16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Mając zatem na uwadze, że amortyzacji środków trwałych dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o PDOP, w którym następuje odwołanie się do symbolu Klasyfikacji Środków Trwałych, należy stwierdzić, że rozwinięcie zakresu przedmiotowego środków trwałych wskazanych w art. 16a ust. 1 ww. ustawy ma miejsce w Klasyfikacji Środków Trwałych, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 242, poz. 1622). Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustaleniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych, gdzie poszczególne środki trwałe zakwalifikowane są do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju.

Jak Spółka wcześniej wskazała, Dyrektor Urzędu Statystycznego poinformował Spółkę o zaklasyfikowaniu wykrojników oraz klisz fotopolimerowych opisanych w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym do grupy 8 rodzaj 800 „Narzędzia, przyrządy, sprawdziany itp.” Klasyfikacji Środków Trwałych. Urząd Statystyczny potwierdził więc klasyfikację wskazanych wykrojników oraz klisz fotopolimerowych jako odrębnych środków trwałych na gruncie Klasyfikacji Środków Trwałych oraz w efekcie ustawy o PDOP. Spółka zgadza się ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego i w pełni podziela zaklasyfikowanie wskazanych składników majątkowych do grupy 8 rodzaju 800 Klasyfikacji Środków Trwałych.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że zgodnie z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym Załącznik nr 1 do ustawy o PDOP, roczna stawka amortyzacyjna dla grupy 8 „Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie”, w tym rodzaj 800 „Narzędzia, przyrządy, sprawdziany itp.” wynosi 20%.

Zdaniem Wnioskodawcy wykrojniki oraz klisze polimerowe stanowiące środki trwałe w świetle otrzymanej Klasyfikacji będą podlegać amortyzacji zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o PDOP przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej w wysokości 20% (bez względu na traktowanie bilansowe).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.