Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.639.2018.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-10
Teza: Możliwość odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. „Rewitalizacja Parku”.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia; odzyskanie; park; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2018 r. (data wpływu 28 listopada 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. „Rewitalizacja Parku” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. „Rewitalizacja Parku”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 24 grudnia 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz przeformułowanie własnego stanowiska Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: „Wnioskodawca” lub „Zainteresowany”) posiada osobowość prawną jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina wykonuje w ramach reżimu publicznoprawnego zadania własne wynikające z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Wnioskodawca planuje zrealizować projekt – inwestycję związaną ze zrewitalizowaniem przestrzeni tak, aby uczynić z tego obszaru miejsce przyjazne mieszkańcom, bezpieczne i chętnie odwiedzane nie tylko przez mieszkańców dzielnicy A, ale wszystkich mieszkańców X i turystów. Gmina zamierza stworzyć we wskazanym miejscu Park . W tym celu zaplanowano realizację następujących prac:

*   wykonanie nawierzchni na ścieżkach parkowych,
*   wykonanie nawierzchni terenu miejsca spotkań i miejsca na rowery,
*   wykonanie oświetlenia parkowego z lampami,
*   rozmieszczenie elementów małej architektury,
*   wykonanie Rowerowego Placu Zabaw,
*   wykonanie Aktywnej Ścieżki Zdrowia,
*   montaż monitoringu wizyjnego z wykorzystaniem kamer i rejestratora,
*   uporządkowanie zieleni.

Ponadto w ramach przedsięwzięcia założono wydatki na nadzór inwestorski i dokumentację techniczną.

Głównym celem projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców oraz zmniejszenie skali negatywnych zjawisk społecznych zdiagnozowanych na terenie A (podobszaru rewitalizacji). Inwestycja będzie odpowiedzią na potrzeby mieszkańców oraz istniejące problemy w obszarze rewitalizacji. Przyczyni się do polepszenia sytuacji osób zamieszkujących A oraz zminimalizowania skali negatywnych zjawisk społecznych.

Na ww. inwestycję złożono wniosek o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 8.6 Inwestycje na rzecz rozwoju lokalnego dla Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej, typ projektu 9 Rewitalizacja małej skali.

Całkowity planowany koszt projektu wynosi (\`(...)\`) zł, z czego wydatki kwalifikowalne (…) zł, w tym podatek VAT (…) zł. Podatek od towarów i usług został zaliczony, jako wydatek kwalifikowalny, gdyż zakup dostaw i usług w ramach działań rewitalizacji parku nie służy sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Uporządkowanie przestrzeni publicznej należy do zadań statutowych Gminy. Gmina nie pobiera żadnych opłat w związku z realizacją inwestycji, ani też w związku z korzystaniem ze zrewitalizowanej przestrzeni publicznej.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 24 grudnia 2018 r. o poniższe informacje, stanowiące doprecyzowanie opisu sprawy:

1.  Nazwa przedmiotowej inwestycji, na realizację której Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie, brzmi: „Rewitalizacja Parku” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”).
2.  Zakres działania Gminy w przedmiotowej inwestycji będzie dotyczył art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina może odzyskać w całości lub w części podatek naliczony (wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług) w związku z realizacją inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 24 grudnia 2018 r.), Gmina nie będzie miała prawa do odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, ponieważ nabywane towary i usługi będą służyły wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (korzystanie z Parku nie będzie się wiązało z osiąganiem przychodów przez Wnioskodawcę). Mienie nabyte w ramach projektu będzie wykorzystywane przez Gminę niekomercyjnie w związku z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców. Tym samym podstawowe warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą spełnione. Inwestycja należy do zadań własnych Gminy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz zieleni gminnej i zadrzewień (art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje zrealizować Projekt – inwestycję związaną ze zrewitalizowaniem przestrzeni. Gmina zamierza stworzyć we wskazanym miejscu Park. W tym celu zaplanowano realizację następujących prac: wykonanie nawierzchni na ścieżkach parkowych, wykonanie nawierzchni terenu miejsca spotkań i miejsca na rowery, wykonanie oświetlenia parkowego z lampami, rozmieszczenie elementów małej architektury, wykonanie Rowerowego Placu Zabaw, wykonanie Aktywnej Ścieżki Zdrowia, montaż monitoringu wizyjnego z wykorzystaniem kamer i rejestratora oraz uporządkowanie zieleni. Ponadto w ramach przedsięwzięcia założono wydatki na nadzór inwestorski i dokumentację techniczną.

Głównym celem Projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców oraz zmniejszenie skali negatywnych zjawisk społecznych. Inwestycja będzie odpowiedzią na potrzeby mieszkańców oraz istniejące problemy w obszarze rewitalizacji. Przyczyni się do polepszenia sytuacji osób zamieszkujących A oraz zminimalizowania skali negatywnych zjawisk społecznych.

Na ww. Inwestycję złożono wniosek o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 8.6 Inwestycje na rzecz rozwoju lokalnego dla Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej, typ projektu 9 Rewitalizacja małej skali.

Realizacja Projektu należy do zadań statutowych Gminy wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina nie pobiera żadnych opłat w związku z realizacją inwestycji, ani też w związku z korzystaniem ze zrewitalizowanej przestrzeni publicznej. Zakup dostaw i usług w ramach działań rewitalizacji parku nie służy sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacja inwestycji pn. „Rewitalizacja Parku”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z opisu sprawy wynika bowiem, że Gmina będzie realizować przedmiotową Inwestycję, polegającą na rewitalizacji przestrzeni publicznej, w ramach zadań własnych nałożonych na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana – czyli ustawą o samorządzie gminnym. Tym samym, w analizowanym przypadku Gmina nie będzie ponosić wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, zatem, nabywając towary bądź usługi w ramach realizacji przedmiotowego Projektu, nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT. Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – „Gmina nie pobiera żadnych opłat w związku z realizacją inwestycji, ani też w związku z korzystaniem ze zrewitalizowanej przestrzeni publicznej” i „zakup dostaw i usług w ramach działań rewitalizacji parku nie służy sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług”.

Zatem, Zainteresowany – w związku z tym, że realizując przedmiotowy Projekt nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie będzie miał – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej Inwestycji. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działał jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Podsumowując, Gmina nie będzie miała możliwości odzyskania w całości lub w części podatku naliczonego (wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług) w związku z realizacją inwestycji pn. ”Rewitalizacja Parku”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.