Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.614.2018.3.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-02
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, moment opodatkowania zaliczek i prawo do odliczenia podatku naliczonego przez nabywcę.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatnik; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 28 września 2018 r. (data wpływu 18 października 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP1-3.4012.614.2018.2.SM, 0111-KDIB4.4014.406.2018.3.MD z dnia 10 grudnia 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 20 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania tym podatkiem sprzedaży nieruchomości, momentu opodatkowania zaliczek i prawa do odliczenia VAT z wystawionych faktur - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania tym podatkiem sprzedaży nieruchomości, momentu opodatkowania zaliczek i prawa do odliczenia VAT z wystawionych faktur.

Wniosek został uzupełniony w dniu 20 grudnia 2018 r. pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.).

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu z dnia 20 grudnia 2018 r.):

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka”) jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka jest częścią grupy realizującej przedsięwzięcia deweloperskie - głównie mieszkaniowe. Spółka zamierza zawrzeć umowę zakupu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer 16/1 o powierzchni 358 m2 (sposób korzystania Bi) oraz 17/5 o powierzchni 225 m2 (sposób korzystania B), tj. o łącznej powierzchni 583 m2.

Spółka wskazuje, że w dalszej części wniosku będą wykorzystywane inicjały osób istotnych z punktu widzenia procesu sprzedaży Nieruchomości, tj. (AO), (IJ), (ZJ), (JJK), (KJ), (PJ), (SJ), (WJ), (IRJ).

Nieruchomość miałaby zostać zakupiona od 8 osób fizycznych („Sprzedający”) będących współużytkownikami wieczystymi Nieruchomości w udziałach od 2/108 (KJ, SJ, IJ), przez 9/108 (PJ, WJ) i 12/108 (ZJ), jak i 18/108 (w księdze wieczystej ujawnione IRJ, zaś faktycznie spadek po niej, w tym udział w Nieruchomości nabyła JJK), do 54/108 (AO). Udziały w Nieruchomości Sprzedający, z zastrzeżeniem AO oraz JJK, nabyli na mocy umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste z dnia 8 kwietnia 2013 r. Sprzedająca AO nabyła swój udział w drodze umowy darowizny z dnia 16 marca 2016 r. Sprzedająca JJK nabyła swój udział w spadku po IRJ na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia z 11 grudnia 2013 r.

Na Nieruchomości Spółka planuje docelowo zrealizować inwestycję o przeważającej funkcji mieszkaniowej. Nieruchomość jest i na moment planowanej sprzedaży będzie niezabudowana. Spółka po zrealizowaniu inwestycji, będzie dokonywała sprzedaży lokali na rzecz swoich przyszłych klientów. Sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Sprzedający na dzień dzisiejszy nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Sprzedający z wyłączeniem JJK (w miejsce IRJ) posiadającej udział 18/108 zawarli obecnie (30 maja 2018 r.) ze Spółką umowę przedwstępną zobowiązującą Sprzedających do sprzedaży nieruchomości na rzecz Spółki lub podmiotu z grupy kapitałowe („Umowa przedwstępna”).

W terminie nie późniejszym niż 14 dni przed zawarciem umowy warunkowej (pod warunkiem braku skorzystania przez Miasto z prawa pierwokupu) Spółka może dokonać cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy Przedwstępnej na podmiot z grupy kapitałowej lub wskazać ten podmiot jako uprawniony do wykonywania praw z Umowy Przedwstępnej.

Umowa ta przewiduje obowiązek zawarcia warunkowej umowy sprzedaży Nieruchomości (warunkiem brak skorzystania przez Miasto z prawa pierwokupu), jeśli spełnione zostaną następujące warunki wstępne: (1) wydanie decyzji o warunkach zabudowy takiej jak opisano w Umowie Przedwstępnej, (2) wydanie pozwolenia na budowę takiego jak opisano w Umowie Przedwstępnej, (3) uzyskanie spójnych interpretacji indywidualnych przez Sprzedających i Kupującego, (4) nabycie udziału 18/108 od Sprzedającego IRJ (de facto JJK jako spadkobiercy) posiadającego ten udział a nie będącego stroną Umowy Przedwstępnej oraz (5) pod warunkiem, że nieruchomość nie zmieni w sposób negatywny stanu prawnego w sposób opisany w umowie (nie zostanie obciążona długami, nie zostanie wynajęta, działy III i IV Kw będą wolne od wpisów etc.) oraz pod warunkiem zawarcia umowy ostatecznej sprzedaży 100% Nieruchomości w terminie do dnia 31 sierpnia 2019 r.

Sprzedający, którzy przystąpili do Umowy Przedwstępnej, zobowiązali się do udzielenia Spółka lub podmiotom przezeń wskazanym pełnomocnictw w celu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę, decyzji środowiskowej, przyłączenia mediów, decyzji w przedmiocie usunięcia drzew i innych dokumentów koniecznych do wypełnienia warunków Umowy Przedwstępnej. Sprzedający, którzy przystąpili do Umowy Przedwstępnej, zobowiązali się do udzielenia Spółka lub podmiotom przezeń wskazanym pełnomocnictw do występowania w postępowaniu związanym z uchwaleniem m.in. na terenie Nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania.

Umowa Przedwstępna zawiera także szereg innych szczegółowych zobowiązań Sprzedających oraz Spółka, które w ocenie Spółki są nieistotne dla sprawy.

Analogiczna (w tym w zakresie prawa cesji) choć odrębna umowa przedwstępna została zawarta przez Spółka w dniu 5 lipca 2018 r. z JJK jako spadkobiercą IRJ i właścicielem udziału w Nieruchomości wynoszącego 18/108 („Umowa przedwstępna z JJK”). Umowa ta przewiduje obowiązek zawarcia warunkowej umowy sprzedaży Nieruchomości (warunkiem brak skorzystania przez Miasto z prawa pierwokupu) jeśli spełnione zostaną następujące warunki wstępne: (1) wydanie decyzji o warunkach zabudowy takiej jak opisano w Umowie Przedwstępnej, (2) wydanie pozwolenia na budowę takiego jak opisano w Umowie Przedwstępnej, (3) uzyskanie spójnych interpretacji indywidualnych przez Sprzedających i Kupującego, (4) nabycie udziału 90/108 od pozostałych Sprzedających będących stroną Umowy Przedwstępnej oraz (5) pod warunkiem, że nieruchomość nie zmieni w sposób negatywny stanu prawnego w sposób opisany w umowie (nie zostanie obciążona długami, nie zostanie wynajęta, działy III i IV Kw będą wolne od wpisów etc.) oraz pod warunkiem zawarcia umowy ostatecznej sprzedaży 100% Nieruchomości w terminie do dnia 31 sierpnia 2019 r.

Sprzedająca JJK zobowiązała się w Umowie Przedwstępnej z JJK do udzielenia Spółka analogicznych pełnomocnictw i analogicznych działań jak Sprzedający, którzy przystąpili do Umowy Przedwstępnej, a opisanych powyżej.

Sprzedający w razie uzyskania stosownej interpretacji dopuszczają dla potrzeb niniejszej transakcji konieczność zarejestrowania się jako podatnicy VAT czynni, wpłacenia ewentualnego podatku VAT oraz złożenia stosownych deklaracji. W takim wypadku cena określona w Umowie Przedwstępnej i Umowie przedwstępnej z JJK będzie traktowana jako cena netto, Sprzedający zarejestrują się jako podatnicy podatku VAT i dopełnią wszystkich obowiązków formalnych, co także wynika z treści Umowy Przedwstępnej i Umowy Przedwstępnej z JJK.

Spółka ma prawo odstąpienia od Umowy Przedwstępnej i Umowy Przedwstępnej z JJK, jeśli prowadzone przez niego badanie due dilligence da w jego ocenie wynik negatywny.

Spółka uzyskał także w opisanych wyżej umowach pełnomocnictwo do reprezentowania Sprzedających w ramach podpisywania Umowy Sprzedaży, w razie gdyby Sprzedający nie stawili się w umówionych terminach na podpisanie aktu notarialnego.

Sprzedający w ramach realizacji poszczególnych zobowiązań wynikających z Umowy Przedwstępnej i Umowy Przedwstępnej z JJK będą otrzymywać zaliczki na poczet ceny zakupu Nieruchomości. Zaliczki będą wypłacane na rachunki bankowe Sprzedających z rachunków depozytowych notariusza, na które będą wcześniej przelewane przez Spółka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT z wystawionej przez Sprzedających faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości po ich zarejestrowaniu jako podatników VAT czynnych?
3.  Czy wypłata na rzecz Sprzedających zaliczek na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w momencie otrzymania przez Sprzedających zaliczek na swoje rachunki bankowe?
4.  Czy Spółka po wpłacie na rzeczy Sprzedających zaliczek na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości, zarejestrowaniu Sprzedających jako podatników VAT i wystawieniu przez nich faktur dokumentujących otrzymanie zaliczek ma prawo do odliczenia podatku VAT z tak wystawionych faktur?

Zdaniem Zainteresowanych:

Ad 1

Sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ad 2

Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT z wystawionych przez Sprzedawców faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości.

Ad 3

Wypłata zaliczek na rzecz Sprzedających podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w momencie otrzymania ich przez Sprzedających na swoje rachunki bankowe.

Ad 4

Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu faktur zaliczkowych wystawionych przez Sprzedających.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają (\`(...)\`) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Pojęcie towaru zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się: „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (\`(...)\`) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

Opodatkowaniu podlegają transakcje dokonywane przez podatników określonych w art. 15 Ustawy o VAT, zgodnie z którym: „1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. 2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”

To, jakie okoliczności są brane pod uwagę przy ocenie, czy dany podmiot jest podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą, było wielokrotnie przedmiotem orzeczeń sądowych. W szczególności orzeczenia te dotyczyły podmiotów sprzedających nieruchomości.

W szczególności można tu przywołać wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. I FSK 45/18 (jak i powoływane tam orzecznictwo) gdzie wskazano, że „To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT wymaga bowiem oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA z dnia: 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07; 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 774/13 i 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno.

Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA z dnia: 9 października 2014 r., sygn. akt I FSK 2145/13; 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 636/15). Kwestia przeznaczenia uzyskanych środków pieniężnych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych jest zdarzeniem obojętnym z punktu widzenia oceny, czy dana osoba sprzedając grunty działa w charakterze podatnika podatku VAT. Nie mają też znaczenia zamiar, czy motywy jakimi kieruje się podmiot rozpoczynając działalność gospodarczą, ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych. Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym.”

W niniejszych stanie faktycznym mamy do czynienia z działaniami Sprzedawców, które przekraczają zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przed sprzedażą Sprzedawcy uzyskają bowiem warunki zabudowy Nieruchomości, wystąpią także o pozwolenie na budowę, decyzję środowiskową i inne dokumenty niezbędne do realizacji procesu budowlanego. To, że dokonają tego za pośrednictwem innego podmiotu nie ma w ocenie Spółki najmniejszego znaczenia. Nie jest bowiem istotne, czy czynności te będą podejmowane przez Sprzedających osobiście, czy za pośrednictwem wyspecjalizowanych podmiotów. Co więcej zatrudnienie wyspecjalizowanych podmiotów do tego rodzaju działalności nakazuje domniemywać, że Sprzedający podejmują działania o charakterze profesjonalnym, systematycznym i celowym, nastawionym na zysk.

W konsekwencji powyższego Sprzedających należy uznać za podatników podatku VAT w odniesieniu do opisywanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT „Zwalnia się od podatku: dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.

W niniejszej sprawie przed przeprowadzeniem sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki, uzyskane zostaną warunki zabudowy dla Nieruchomości. Uzyskane one zostaną w imieniu Sprzedających przez Spółka lub inny wskazany podmiot. W konsekwencji Nieruchomość stanowić będzie tereny budowlane w rozumieniu Ustawy o VAT. Nieruchomość nie będzie więc korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług pozostając opodatkowaną podstawową stawką podatku VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2 (stanowisko przedstawione w uzupełnieniu z dnia 20 grudnia 2018 r.)

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”

Spółka planuje na Nieruchomości budowę inwestycji o przeważającej funkcji mieszkaniowej. Po jej zakończeniu będzie dokonywała sprzedaży nowo wybudowanych lokali na rzecz swoich klientów - sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Skoro tak, należy uznać, że Spółka będzie wykorzystywała nabytą Nieruchomość do transakcji opodatkowanych i będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z fakturami wystawionymi przez Sprzedawców, którzy uprzednio zarejestrują się jako podatnicy podatku VAT czynni.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 3

Zgodnie z treścią art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT „Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4”. Przepis ten w sposób wyraźny wskazuje więc, że warunkiem wcześniejszego powstania obowiązku podatkowego jest „otrzymanie” zaliczki. Jako moment otrzymania zaliczki nie można uznać dnia, w którym Spółka zasilą rachunek depozytowy notariusza, jako że środki te nie mogą być przedmiotem dyspozycji przez Sprzedających do momentu spełnienia warunków umownych. Dopiero po ich spełnieniu notariusz będzie przekazywał pozostające w swoim depozycie środki pieniężne na rachunki bankowe Sprzedających. W tym więc momencie Sprzedający otrzymają środki stanowiące zaliczkę i powstanie po ich stronie obowiązek podatkowy.

Stanowisko takie jest prezentowane także w orzecznictwie organów skarbowych, w tym np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 stycznia 2018 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4012.540.2017.2.SS gdzie stwierdzono, że „Zatem, biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, że dokonana przez Nabywcę nieruchomości wpłata na rachunek depozytowy notariusza przed wydaniem nieruchomości, bez możliwości dysponowania pieniędzmi przez Sprzedającego nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do wpłaconej kwoty, gdyż nie stanowi ona należności, o której mowa w art. 19a ust. 8 ustawy. Dopiero w momencie zwolnienia z depozytu notarialnego pieniędzy przez notariusza na rzecz Sprzedającego powstanie u Sprzedającego obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług”.

Analogicznie interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 września 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.562.2017.1.IR gdzie wskazano „Zatem biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, że dokonana przez Nabywcę nieruchomości wpłata na rachunek depozytowy notariusza przed wydaniem nieruchomości, bez możliwości dysponowania pieniędzmi przez wierzyciela Sprzedającego, jak i Sprzedającego nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do wpłaconej kwoty, gdyż nie stanowi ona należności o której mowa w art. 19a ust. 8 ustawy. Dopiero w momencie zwolnienia z depozytu notarialnego pieniędzy przez notariusza w części na rzecz Skarbu Państwa, a w części na rzecz Sprzedającego powstanie u Sprzedającego obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług”.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 4

Sprzedający pozostają podatnikami podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości co zostało wykazane w stanowisku do pytania 1. Otrzymanie przez nich zaliczki na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości na ich rachunki bankowe spowoduje powstanie po ich stronie obowiązku podatkowego i obowiązku wystawienia faktury VAT.

Spółka zaś, co zostało wykazane w stanowisku do pytania 2, będzie realizować po nabyciu Nieruchomości czynności opodatkowane polegające na budowie i sprzedaży lokali.

W konsekwencji Spółce będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu faktur zaliczkowych wystawionych przez Sprzedających.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wskazać należy, że niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.