Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.220.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Uznanie za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT
ewentualnej nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w
instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na budynkach
szkół.
Słowa kluczowe: energia
gmina
projekt
prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT ewentualnej nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na budynkach szkół.
    Ww. wniosek uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 kwietnia
    2025 r. (data wpływu 29 kwietnia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) z siedzibą w (...), NIP: (...) jest samodzielną jednostką samorządu terytorialnego
    posiadającą osobowość prawną, powołaną do organizacji życia publicznego na swoim
    terytorium oraz do realizacji zbiorowych potrzeb wspólnoty należących do jej zakresu
    działania.
    Gmina jest czynnym płatnikiem podatku VAT.
    Funkcjonowanie Gminy (...) opiera się na założeniach ustawy o samorządzie gminnym. Jest
    to podmiot, który wykonuje wszystkie zadania samorządu terytorialnego, niezastrzeżone
    dla innych jednostek, zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym Dz. U. 2024.1465 t. j.
    Zgodnie z art. 6 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów oraz zadania własne gminy, określone w art. 7 ust. 1, pkt 8 i 15, których
    celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty własnych
    gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej oraz
    utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych.
    W strukturze organizacyjnej Gminy funkcjonują między innymi placówki oświatowe
    mające status jednostek budżetowych Gminy. Budynki szkolne stanowią własność JST. W
    dwóch budynkach to jest:
    - w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w P. ul. (...),

    - w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Z. ul. (...)
    nie dokonuje się żadnej czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W Zespole Szkolno-Przedszkolnym w A. świadczona jest odpłatna usługa dostawy ciepła
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Zespoły Szkolno-Przedszkolne są jednostkami budżetowymi Gminy, realizującymi zadania
    z zakresu edukacji publicznej. Posiadają instalację fotowoltaiczną na budynkach szkoły.
    Montaż instalacji ma na celu wyłącznie zapewnienie ekologicznego źródła energii, dla
    budynku szkoły i obniżenie bieżących kosztów jego użytkowania związanych z zakupem
    energii, które mają pokrywać zapotrzebowanie budynku szkoły w energię elektryczną.
    Każda ze szkół zawarła z zakładem energetycznym odrębną umowę cywilnoprawną, na
    podstawie której będzie dochodziło do rozliczania energii elektrycznej zakupionej z sieci
    energetycznej, jak również energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej, jednak nie
    można mówić w tym przypadku o działalności producenta energii po stronie Gminy.
    Gmina nie jest zainteresowana ani nie jest jej celem produkcja prądu w celach
    komercyjnych. Wyprodukowany przez instalację fotowoltaiczną umieszczoną na dachu
    budynku szkoły prąd, będzie miał związek wyłącznie z działaniem Gminy w sferze
    publicznoprawnej, tj. zapewnienie prądu dla zadań własnych Gminy z zakresu edukacji.
    Celem montażu instalacji fotowoltaicznej jest w tym wypadku wyłącznie realizacja zadań
    edukacyjnych Gminy.
    Ponadto, Państwa zdaniem w sytuacji wyprodukowania przez instalację prądu i
    wprowadzenia go do sieci energetycznej nie nastąpi jej sprzedaż, a jedynie zostanie ona
    zapisana w postaci wartościowej (przez przedsiębiorcę energetycznego) na
    indywidualnym koncie Gminnej jednostki oświatowej jako tzw. depozyt prosumencki,
    który służyć będzie do rozliczania zobowiązań z tytułu zakupu energii elektrycznej od
    przedsiębiorstwa energetycznego.
    Gmina nie otrzyma od operatora ekwiwalentu niewykorzystanej, a wyprodukowanej z
    instalacji fotowoltaicznej energii, w postaci środków do swobodnej dyspozycji, nie będzie
    mogła wykorzystać zapisanej na jej koncie prosumenckim pełnej wartości w żaden inny
    sposób jak tylko do uregulowania opłat za zakupioną od tego operatora energię. Tym
    samym nie można tu uznać, że takie zapisanie jakiejś wartości na koncie szkoły ma
    charakter zapłaty.
    W konsekwencji, wprowadzenie przez szkołę do sieci energetycznej prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji zamontowanej na dachu budynku Szkoły nie będzie
    stanowiło odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Szkoły nie będą wykorzystywały wytworzonej w ten sposób energii w celach zarobkowych.
    Wyprodukowana energia nie będzie służyła innym obiektom gminnym, lecz wyłącznie
    budynkowi danej szkoły.
    Informują Państwo, iż Gminne jednostki oświatowe w związku z wprowadzaniem do sieci
    energetycznej wyprodukowanej przez panele fotowoltaiczne na budynkach szkolnych,
    energii będą prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia
    20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1361 ze zm.),
    ale jej wykorzystanie będzie następowało w ramach publicznej działalności oświatowej
    prowadzonej przez ww. placówkę na rzecz osób realizujących obowiązek szkolny, tj.
    działalności nieopodatkowanej VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    Obiekt: Instalacja fotowoltaiczna na budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w P. przy
    ul. (...).
    Instalacja fotowoltaiczna jest mikroinstalacją w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.),

    ponieważ moc zainstalowana wynosi 9,55 kW i energia jest wytwarzana głównie na
    potrzeby własne szkoły.
    Jednostka będzie rozliczana w systemie net-billing, czyli wg wartości energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej oraz wartości
    energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej na potrzeby własne.
    Umowa nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy i dla szkoły wynagrodzenia w związku z
    wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznych.
    Szkoła nie korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła nie otrzymuje wynagrodzenia z powyższego w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z sieci
    w oparciu art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowane przez instalacje fotowoltaiczne stanowią
    depozyt prosumencki. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne szkoła będzie ją mogła wykorzystać w
    okresie 12 m-cy od wprowadzenia energii do sieci. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
    przekroczyć 20% wartości energii, którą szkoła wprowadziła do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Nadpłata z tytułu niewykorzystanego depozytu prosumenckiego nie może być
    przeksięgowywana na poczet innych należności. Jeśli nadpłata nie zostanie wykorzystana
    na rozliczenie zobowiązań z tytułu zakupu energii elektrycznej lub nie zostanie zwrócona,
    ulega ona umorzeniu.
    Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Obiekt: Instalacja fotowoltaiczna na budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w A. przy
    ul. (...).
    Instalacja fotowoltaiczna jest mikroinstalacją w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.),
    ponieważ moc zainstalowana wynosi 10,01 kW i energia jest wytwarzana głównie na
    potrzeby własne szkoły.
    Jednostka będzie rozliczana w systemie net-billing, czyli wg wartości energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej oraz wartości
    energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej na potrzeby własne.
    Umowa nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy i dla szkoły wynagrodzenia w związku z
    wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznych.
    Szkoła nie korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła nie otrzymuje wynagrodzenia z powyższego w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z sieci
    w oparciu art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowane przez instalacje fotowoltaiczne stanowią
    depozyt prosumencki. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej

    wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne szkoła będzie ją mogła wykorzystać w
    okresie 12 m-cy od wprowadzenia energii do sieci. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
    przekroczyć 20% wartości energii, którą szkoła wprowadziła do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Nadpłata z tytułu niewykorzystanego depozytu prosumenckiego nie może być
    przeksięgowywana na poczet innych należności. Jeśli nadpłata nie zostanie wykorzystana
    na rozliczenie zobowiązań z tytułu zakupu energii elektrycznej lub nie zostanie zwrócona,
    ulega ona umorzeniu.
    Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Obiekt: Instalacja fotowoltaiczna na budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Z. przy
    ul. (...).
    Instalacja fotowoltaiczna jest mikroinstalacją w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.),
    ponieważ moc zainstalowana wynosi 29,12 kW i energia jest wytwarzana głównie na
    potrzeby własne szkoły.
    Jednostka będzie rozliczana w systemie net-billing, czyli wg wartości energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej oraz wartości
    energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej na potrzeby własne.
    Umowa nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy i dla szkoły wynagrodzenia w związku z
    wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznych.
    Szkoła nie korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła nie otrzymuje wynagrodzenia z powyższego w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Szkoła korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z sieci
    w oparciu art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowane przez instalacje fotowoltaiczne stanowią
    depozyt prosumencki. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne szkoła będzie ją mogła wykorzystać w
    okresie 12 m-cy od wprowadzenia energii do sieci. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
    przekroczyć 20% wartości energii, którą szkoła wprowadziła do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Nadpłata z tytułu niewykorzystanego depozytu prosumenckiego nie może być
    przeksięgowywana na poczet innych należności. Jeśli nadpłata nie zostanie wykorzystana
    na rozliczenie zobowiązań z tytułu zakupu energii elektrycznej lub nie zostanie zwrócona,
    ulega ona umorzeniu.
    Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.

## Pytanie

Czy dla szkoły będącej jednostką budżetową Gminy, realizującej zadania z zakresu
    edukacji publicznej mające instalację fotowoltaiczną na budynku szkoły, która ma
    pokrywać zapotrzebowanie budynku szkoły na energię elektryczną, ewentualna nadwyżka
    energii będzie stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Tak. W związku z tym, że szkoły będące jednostkami budżetowymi Gminy, jednostkami
    oświatowymi, realizującymi zadania z zakresu edukacji publicznej, które mają instalację
    fotowoltaiczną na budynku szkoły, z której energia ma pokrywać wyłącznie
    zapotrzebowanie budynku szkoły na energię elektryczną, jej ewentualna nadwyżka będzie
    stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter

    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosowanie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
    przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności
    o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników
    podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r., poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1, pkt 8 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:

      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in.:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej;
      8) edukacji publicznej;
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwana dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej
      z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach
      określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii
      elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa
        w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) i ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
      - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
        której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
        niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe, albo
      - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
        ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
        energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.

    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6) o upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7) Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8) Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10) Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
            obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
            koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,

          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
            elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Zgodnie z at. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. W strukturze
    organizacyjnej Gminy funkcjonują między innymi placówki oświatowe mające status
    jednostek budżetowych Gminy, tj.:
    - Zespół Szkolno-Przedszkolny w P. ul. (...),
    - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Z. ul. (...),
    - Zespół Szkolno-Przedszkolny w A.
    Każda ze szkół zawarła z zakładem energetycznym odrębną umowę cywilnoprawną, na
    podstawie której będzie dochodziło do rozliczania energii elektrycznej zakupionej z sieci
    energetycznej, jak również energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej. Gminne
    jednostki oświatowe w związku z wprowadzaniem do sieci energetycznej wyprodukowanej
    przez panele fotowoltaiczne na budynkach szkolnych, energii będą prosumentem energii
    odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii, ale jej wykorzystanie będzie następowało w ramach publicznej
    działalności oświatowej prowadzonej przez ww. placówkę na rzecz osób realizujących
    obowiązek szkolny, tj. działalności nieopodatkowanej VAT. W sytuacji wyprodukowania
    przez instalację prądu i wprowadzenia go do sieci energetycznej nie nastąpi jej sprzedaż, a
    jedynie zostanie ona zapisana w postaci wartościowej (przez przedsiębiorcę
    energetycznego) na indywidualnym koncie Gminnej jednostki oświatowej jako tzw.
    depozyt prosumencki, który służyć będzie do rozliczania zobowiązań z tytułu zakupu
    energii elektrycznej od przedsiębiorstwa energetycznego. Instalacje fotowoltaiczne na
    budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w P. przy ul. (...), Zespołu Szkolno-
    Przedszkolnego w Z. przy ul. (...) oraz Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w A. jest
    mikroinstalacją w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jednostki będą rozliczane w systemie net-billing. Szkoły korzystają z rozliczenia wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
    wartości energii elektrycznej pobranej z sieci w oparciu art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowane przez
    instalacje fotowoltaiczne stanowią depozyt prosumencki.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy dla szkoły będącej jednostką budżetową
    Gminy, realizującej zadania z zakresu edukacji publicznej mającej instalację fotowoltaiczną
    na budynku szkoły, która ma pokrywać zapotrzebowanie budynku szkoły na energię
    elektryczną, ewentualna nadwyżka energii będzie stanowić czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z

    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4
    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach niniejszej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy
    za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku
    nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – dokonywać bowiem będą Państwo dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej, która została zawarta z dostawcą energii elektrycznej.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w
    okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
    prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w
    poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc

    kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne
    oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy
    o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    mikroinstalacji i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawarli Państwo za pośrednictwem szkół
    kompleksową umowę prosumencką, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Podsumowując, wprowadzenie przez Państwa do sieci prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na dachu budynków
    ww. Szkół, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.