Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.679.2024.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 20 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 11 i 14 lutego
    oraz 7 marca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...), NIP: (...) i rozpoczął
    prowadzenie działalności, której dotyczy niniejszy wniosek, w dniu 25 listopada 2019 r.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej Ustawą o
    PIT). Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania – podatek liniowy.
    Wnioskodawca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i
    rozwijania Oprogramowania w ramach klasy 62.01.Z (Działalność związana z
    Oprogramowaniem), zgodnie z treścią Załącznika Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II – Schemat klasyfikacji (dalej: „Załącznik Schemat klasyfikacji”) do Rozporządzenia
    Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r.
    (dalej: „Rozporządzenie PKD 2007”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca realizuje projekt, w ramach którego tworzy Oprogramowanie – (...) (dalej
    jako Produkt).
    Aplikacje stworzone za pomocą (...). Te aplikacje są budowane przy użyciu (...).
    Aplikacje (...).
    Tworzenie aplikacji (...). Wnioskodawca, wykorzystując platformę (...).
    Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są
    dostosowane do ściśle sprecyzowanych użytkowników oprogramowania, co podkreśla
    fakt, że wytworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie jest utworem unikalnym,
    niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić
    dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi
    rozwiązaniami. Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez

    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują w całości Wnioskodawcy jako
    twórcy oprogramowania.
    Przedsiębiorca uprawnia Klientów Końcowych do korzystania z Oprogramowania na
    podstawie odrębnych Umów licencyjnych. Wnioskodawca jako wykonujący ww. czynności
    ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. O miejscu i czasie
    wykonywania czynności decyduje Wnioskodawca. Odpowiedzialność wobec osób trzecich
    za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności, o których mowa we
    wniosku ponosi Przedsiębiorca. Działalność Wnioskodawcy, o której mowa we wniosku
    jest wykonywana w Polsce.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie i wyposaża je w nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności. W wyniku tworzenia oprogramowania, powstają nowe kody, algorytmy w
    językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Wnioskodawcy
    przysługują prawa autorskie do oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej
    zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zaprojektowanie i zaimplementowanie oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy
    opracowania od podstaw nowego, kompletnego kodu źródłowego, będącego zestawem
    instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu. Wykonana przez
    Wnioskodawcę praca odznacza się wysokim poziomem wkładu twórczego. Było i jest to
    możliwe dzięki dysponowaniu przez Wnioskodawcę szeroką, specjalistyczną wiedzą i
    znajomością aktualnych, nowatorskich rozwiązań technologicznych. Dlatego też,
    opracowane przez Wnioskodawcę kompleksowe Oprogramowanie stanowi nowy,
    oryginalny utwór.
    W ramach Umów licencyjnych Wnioskodawca uprawnia Klientów Końcowych do
    korzystania z autorskich praw majątkowych. Otrzymane w ramach umów wynagrodzenie
    stanowi zapłatę za udzieloną licencję. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę
    dochodu stanowi dochód z KPWI, pochodzący z opłat lub należności licencyjnych.
    Kwalifikowany dochód z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej (zwane dalej
    KPWI) oznacza, że dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu dochodu z
    KPWI, pochodzącego z opłat lub należności licencyjnych. Wnioskodawca uzyskuje dochód
    z KPWI, pochodzący z opłat lub należności licencyjnych.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży, i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami
    prawnymi. Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa on, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw – warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.

    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 min euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności: koszty zakupu licencji na programy komputerowe.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję, zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT od 1 stycznia 2023 r. Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w
    prowadzonej ewidencji rachunkowej pozycje związane z wykonaniem zlecenia na
    podstawie zawartej Umowy.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na
    Oprogramowanie. Ewidencja jest odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych
    kosztów z osiąganymi dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego
    rejestru przychodów i kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego
    KPWI, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie
    dochodu (straty) z KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
    do uzyskanego dochodu kwalifikowanego z KPWI za 2023 i 2024 r.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX – na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    Uzupełnienie wniosku

    Pod pojęciem „Oprogramowanie” Wnioskodawca rozumie (...) tworzone za pomocą
    platform (...), takich jak (...), które następnie są (...). Określenie „produkt” odnosi się do
    gotowego rozwiązania wdrożonego dla użytkownika końcowego. (...) to konkretna forma
    oprogramowania, czyli program komputerowy działający w przeglądarce internetowej.
    „Funkcjonalności” oznaczają poszczególne moduły i rozwiązania, które składają się na
    oprogramowanie, np. (...). „Program komputerowy” oraz „utwór” są stosowane w
    znaczeniu prawnym i odnoszą się do kwalifikacji oprogramowania jako utworu
    chronionego prawem autorskim. „Projekt” natomiast oznacza cały proces tworzenia i
    rozwijania oprogramowania, obejmujący analizę, implementację i wdrożenie. Wszystkie
    powyższe określenia opisują różne aspekty tej samej działalności Wnioskodawcy, a
    pytania dotyczą całości tworzonego oprogramowania webowego i jego elementów
    składowych.
    Wyjaśniając, jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych
    programów komputerowych) są przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wskazał, że tworzy
    oprogramowanie (...). (...) to (...). Dzięki (...).
    Wymienione efekty pracy Wnioskodawcy to programy komputerowe, podlegające
    ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które
    są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez niego.
    Wnioskodawca samodzielnie tworzył algorytmy. Wnioskodawca korzysta w pracy z
    języków programowania: (...).
    Rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowią programy komputerowe,
    których jest on twórcą.
    Działalność, o której mowa wyżej i jego uzupełnieniu, i która jest przedmiotem wniosku –
    stanowi katalog zamknięty.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w projektowaniu, rozwijaniu i
    modyfikowaniu programów komputerowych, które są efektem jego autorskiej pracy
    intelektualnej. Każdy z programów wymienionych we wniosku jest unikalnym
    rozwiązaniem, które zostało stworzone od podstaw lub znacząco rozwinięte poprzez
    dodanie nowych funkcjonalności, optymalizację działania oraz integrację z zewnętrznymi
    systemami.
    Twórczy charakter działań:
    · Opracowanie nowych algorytmów – (...).
    · Integracja z zewnętrznymi systemami – (...).
    · Optymalizacja wydajności – (...).
    Działania te nie mają charakteru rutynowych zmian, lecz polegają na kreatywnym
    rozwijaniu unikalnych funkcji, które nie były wcześniej dostępne w oprogramowaniu.
    Dzięki temu wytworzone i rozwinięte programy komputerowe spełniają kryteria
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI) i mogą być uznane za rezultat
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Wnioskodawca zastosował nowe narzędzia, koncepcje i rozwiązania, które wcześniej nie
    występowały w jego praktyce gospodarczej, co świadczy o twórczym charakterze
    działalności. Nowo wdrożone technologie i metody obejmują:
    (...)
    Każde z powyższych rozwiązań zostało po raz pierwszy wdrożone w praktyce
    gospodarczej Wnioskodawcy, co oznacza, że jego działalność nie polega na rutynowych
    modyfikacjach, lecz na tworzeniu nowych, innowacyjnych rozwiązań technologicznych.
    Nowe lub usprawnione oprogramowanie różni się od wcześniejszych rozwiązań poprzez
    wprowadzenie innowacyjnych technologii, optymalizację wydajności oraz unikalne
    funkcjonalności, które wcześniej nie były stosowane. Oryginalność tych programów

    komputerowych polega na ich nowatorskiej architekturze, integracji nowoczesnych
    narzędzi oraz personalizacji dostosowanej do indywidualnych potrzeb użytkowników.
    Systematyczność działań polega na realizacji projektów według ustalonego cyklu
    obejmującego analizę, projektowanie, implementację, testowanie i wdrażanie.
    Wnioskodawca stosuje metodykę (...), co pozwala na iteracyjne wprowadzanie ulepszeń.
    Każda zmiana jest dokumentowana, a regularne testy i przeglądy kodu zapewniają
    optymalizację działania oprogramowania i dostosowanie do potrzeb użytkowników.
    Wnioskodawca postawił sobie następujące cele w poszczególnych latach:
    · 2022: Stworzenie pierwszej wersji aplikacji (...).
    · 2023: Rozbudowa systemu (...).
    · 2024: Implementacja (...).
    Źródłem finansowania były środki własne z działalności gospodarczej oraz przychody z
    licencjonowania oprogramowania.
    Konkretnym celem, który został osiągnięty w poszczególnych latach jest oprogramowanie.
    Wyjaśniając, jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych
    latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego, Wnioskodawca wskazał:
    · 2022: Opracowanie (...).
    · 2023: Rozbudowa aplikacji (...).
    · 2024: Implementacja (...).
    Tworzone oprogramowanie wykorzystuje innowacyjne technologie (...), takie jak (... ) i (...),
    które (...). Dzięki (...). Nowym zastosowaniem jest (...). Usprawnieniem w stosunku do
    tradycyjnych metod tworzenia oprogramowania jest możliwość (...) i wdrażania aplikacji,
    co znacząco skraca czas potrzebny na rozwój i testowanie nowych rozwiązań. Aplikacje
    stworzone w (...) są w pełni responsywne, co oznacza ich działanie na komputerach,
    tabletach i smartfonach, bez konieczności tworzenia osobnych wersji dla różnych
    urządzeń. Wyróżnikiem tworzonych systemów jest również możliwość ich szybkiego
    dostosowywania i aktualizacji, co pozwala na bieżące reagowanie na potrzeby
    użytkowników i wprowadzanie nowych funkcjonalności bez konieczności przebudowy
    kodu.
    Tworzone i rozwijane aplikacje są oparte na platformach (...): (...), które umożliwiają (...).
    Wnioskodawca uzupełnia te narzędzia kodem (...), gdy wymagane są bardziej
    zaawansowane operacje, np. (...).
    Przed rozpoczęciem realizacji programów komputerowych Wnioskodawca dysponował
    wiedzą w zakresie projektowania aplikacji (...) na platformach (...). Posiadał doświadczenie
    w tworzeniu (...). Dodatkowo Wnioskodawca miał umiejętności w zakresie programowania
    w (...), co pozwalało na uzupełnianie aplikacji niestandardowymi funkcjonalnościami oraz
    optymalizację wydajności. Znał także (...), umożliwiające zarządzanie bazami danych i
    automatyzację procesów biznesowych.
    Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę w zakresie tworzenia aplikacji (...) na
    platformach (...), co obejmuje budowanie interfejsów użytkownika, definiowanie logiki
    biznesowej i integrację (...). Rozwija także umiejętności w (...), które pozwalają na
    optymalizację aplikacji i dodawanie niestandardowych funkcji. Poszerza znajomość (...), co
    usprawnia przetwarzanie danych i automatyzację procesów biznesowych. Korzysta
    również z (...), zapewniając większą skalowalność aplikacji.
    Efekty pracy Wnioskodawcy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które nazywa
    programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,

    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.
    Efekty Pracy Wnioskodawcy, które nazywane są we wniosku odpowiednio „programem
    komputerowym”/„oprogramowaniem”/”częściami oprogramowania” w każdym przypadku
    – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    W zakresie programu komputerowego będącego przedmiotem wniosku Wnioskodawca
    uzyskuje dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej. Sposób
    udzielenia licencji do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.
    Wydatki na zakup licencji na programy komputerowe dotyczą narzędzi niezbędnych do
    tworzenia i rozwijania aplikacji (...). W szczególności obejmują:
    (...)
    Te programy są kluczowe do wytwarzania oprogramowania i umożliwiają szybkie
    wdrażanie aplikacji webowych. Zakupione oprogramowania są instalowane w celu
    poprawnego działania komputera/laptopa lub tworzenia programu komputerowego
    będącego przedmiotem wniosku. Zakupiona licencja na oprogramowanie nie stanowi
    nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej Wnioskodawca oblicza wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
      Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże,
      wyczerpuje definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy dochód Wnioskodawcy pochodzący z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, z opłat lub należności licencyjnych, będzie stanowił dochód z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt
      1 ustawy, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku
      PIT?
    3) Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanej z
      wytwarzaniem Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć wydatki,
      które zostały faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
      działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. koszty
      zakupu licencji na programy komputerowe ?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”)
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim, gdzie wskazano, iż programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/
    Program_komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod – składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane – składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...).

    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i warstwa
    graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II – Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”). Wnioskodawca klasyfikuje
    swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z treścią objaśnień do
    podklasy 62.01.Z PKD:
    Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie
    oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników.
    Podklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia:
    · rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego
      na zlecenie określonego użytkownika,
    · pisanie programów na zlecenie użytkownika,
    · projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 r. (zwanych dalej Objaśnieniami IP BOX), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak jest
    definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem [formę (ekspresji) utworu] i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX oraz
    jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu,
    copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim,
    ale szerzej Oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania – kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz

    interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania. Wnioskodawca uzyskuje przychody z
    Oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone
    przez Wnioskodawcę Oprogramowanie zawierające Funkcje Dodatkowe, z których
    Wnioskodawca uzyskuje przychody należy traktować jako jedną całość w kontekście
    klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo-rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po
    trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową

    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i
    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub –
    jeśli klient ma taką potrzebę – rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedzibą w Bydgoszczy z
    dnia 16 lutego 2021 r. I SA/Bd 31/21 Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy
    prowadzona przez niego działalność może zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz
    może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem
    Ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych pojęciem „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego
    aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej
    rozumienia w kontekście ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że organ jest
    uprawniony do interpretowania charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej
    ustawy. Prawo organu do wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza

    możliwości wymagania od podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam
    rozstrzygnął w takiej formie wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w
    przepisach prawa podatkowego.
    Ad. 2
    Dochód Wnioskodawcy pochodzący z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z
    opłat lub należności licencyjnych będzie stanowił dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt. 1 ustawy, dla
    opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PI.
    Wnioskodawca zawiera Umowy, na podstawie których udziela licencji na stworzone
    Oprogramowanie. Wytworzone Oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej
    Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze. Zdaniem Wnioskodawcy, należy zatem
    stwierdzić, że Wnioskodawca wytworzył KPWI.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    · z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    · z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Wnioskodawca wykonuje usługi badawczo-rozwojowe. W ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca dostarcza Klientom końcowym
    wystawiane faktury VAT na podstawie wykonanych usług badawczo-rozwojowych. Wraz z
    przekazywaniem Klientom końcowym wytworzonego i rozwiniętego oprogramowania
    Wnioskodawca udziela licencji na powstałe oprogramowanie. Udzielenie licencji
    wskazanych we wniosku praw nastąpiło i będzie następować w ramach pozarolniczej
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Dochodem Wnioskodawcy z tytułu KPWI są
    dochody osiągnięte przez Przedsiębiorcę z tytułu należności i opłat licencyjnych.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany
    przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu 30ca ust. 7 pkt 1 Ustawy PIT. To oznacza, że Wnioskodawca
    będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego ze opłat lub
    należności licencyjnych.
    W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że dochód Wnioskodawcy pochodzący z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z opłat lub należności licencyjnych,
    stanowi dochód dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka
    podatku PIT.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo-rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca

    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1,3-5 ustawy o PIT: podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a
    + b)x1,3/a + b + c + d, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione
    przez podatnika na: (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, (b) nabycie
    wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu
    art. 11a ust. 1 pkt 3, (c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od
    podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, (d) nabycie przez podatnika
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”.
    W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus niezbędne jest określenie kosztów działalności
    badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty w rodzajach wskazanych w literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    kwalifikują się do uwzględnienia w kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w
    tym koszty niezwiązane bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji
    wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania w prowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszą pewne niewielkie koszty.
    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym, należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.

    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje: pod pojęciem
    kosztów „zakupu licencji na program komputerowy” należy rozumieć zakup licencji na
    programy niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń peryferyjnych dla
    tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno oprogramowanie
    systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje, przeznaczone do tworzenia
    Oprogramowania, takie jak na przykład programy typu (...).
    Koszty zakupu licencji na programy komputerowe – tworzenie Oprogramowania wymaga
    od Wnioskodawcy korzystania z programów komputerowych. Programy te są niezbędne
    dla korzystania z komputera i jego urządzeń peryferyjnych dla tworzenia
    Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno oprogramowanie systemowe
    (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje, przeznaczone do tworzenia
    Oprogramowania, takie jak na przykład programy typu (...). (...) są to (...). Bez korzystania z
    programów tego rodzaju tworzenie Oprogramowania byłoby niemożliwe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,

      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza
    produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na
    tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana
    funkcjonujących.
    Realizuje Pan projekt, w ramach którego tworzy Oprogramowanie – (...). Tworzy Pan
    oprogramowanie (...). (...) to (...). Dzięki (...).
    Tworzone i rozwijane aplikacje są oparte na (...): (...), które umożliwiają (...). Uzupełnia Pan
    te narzędzia kodem (...), gdy wymagane są bardziej zaawansowane operacje, np. (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w

    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że opisana działalność jest działalnością twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w projektowaniu, rozwijaniu i
    modyfikowaniu programów komputerowych, które są efektem Pana autorskiej pracy
    intelektualnej. Każdy z programów wymienionych we wniosku jest unikalnym
    rozwiązaniem, które zostało stworzone od podstaw lub znacząco rozwinięte poprzez
    dodanie nowych funkcjonalności, optymalizację działania oraz integrację z zewnętrznymi
    systemami. Twórczy charakter działań to:
    · Opracowanie nowych algorytmów – (...).
    · Integracja z zewnętrznymi systemami – (...).
    · Optymalizacja wydajności – (...).
    Działania te nie mają charakteru rutynowych zmian, lecz polegają na kreatywnym
    rozwijaniu unikalnych funkcji, które nie były wcześniej dostępne w oprogramowaniu.
    Zastosował Pan nowe narzędzia, koncepcje i rozwiązania, które wcześniej nie występowały
    w jego praktyce gospodarczej, co świadczy o twórczym charakterze działalności. Każde z
    rozwiązań zostało po raz pierwszy wdrożone w Pana praktyce gospodarczej, co oznacza,
    że Pana działalność nie polega na rutynowych modyfikacjach, lecz na tworzeniu nowych,
    innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Zaprojektowanie i zaimplementowanie
    oprogramowania wymaga od Pana opracowania od podstaw nowego, kompletnego kodu
    źródłowego, będącego zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego
    rezultatu. Wykonana przez Pana praca odznacza się wysokim poziomem wkładu
    twórczego. Było i jest to możliwe dzięki dysponowaniu przez Pana szeroką, specjalistyczną
    wiedzą i znajomością aktualnych, nowatorskich rozwiązań technologicznych. Dlatego też,
    opracowane przez Pana kompleksowe Oprogramowanie stanowi nowy, oryginalny utwór.
    Oryginalność tych programów komputerowych polega na ich nowatorskiej architekturze,
    integracji nowoczesnych narzędzi oraz personalizacji dostosowanej do indywidualnych
    potrzeb użytkowników.
    Wskazał Pan również, że efekty pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które
    nazywa programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo

    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że Pana działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Systematyczność
    działań polega na realizacji projektów według ustalonego cyklu obejmującego analizę,
    projektowanie, implementację, testowanie i wdrażanie. Stosuje Pan metodykę (...), co
    pozwala na iteracyjne wprowadzanie ulepszeń. Każda zmiana jest dokumentowana, a
    regularne testy i przeglądy kodu zapewniają optymalizację działania oprogramowania i
    dostosowanie do potrzeb użytkowników. Wyjaśniając, jakie harmonogramy w związku z
    tym zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie
    zrealizowane w stosunku do jakiego nowego, ulepszonego i rozwiniętego programu
    komputerowego, wskazał Pan:
    · 2022: Opracowanie (...).
    · 2023: Rozbudowa aplikacji (...).
    · 2024: Implementacja (...).
    Postawił Pan sobie następujące cele w poszczególnych latach:
    · 2022: Stworzenie pierwszej wersji aplikacji (...).
    · 2023: Rozbudowa systemu (...).
    · 2024: Implementacja (...).
    Konkretnym celem, który został osiągnięty w poszczególnych latach jest oprogramowanie.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i

    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach wykonywanych czynności, zdobywa, poszerza i łączy
    Pan wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę w zakresie tworzenia aplikacji (...) na platformach (...),
    co obejmuje budowanie interfejsów użytkownika, definiowanie logiki biznesowej i
    integrację (...). Rozwija Pan także umiejętności w (...), które pozwalają na optymalizację
    aplikacji i dodawanie niestandardowych funkcji. Poszerza Pan znajomość (...), co
    usprawnia (...). Korzysta również z (...), zapewniając większą skalowalność aplikacji.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw Pana twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt Pana pracy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom branży, i
    jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami prawnymi. Nowe
    lub usprawnione oprogramowanie różni się od wcześniejszych rozwiązań poprzez
    wprowadzenie innowacyjnych technologii, optymalizację wydajności oraz unikalne
    funkcjonalności, które wcześniej nie były stosowane. Oryginalność tych programów
    komputerowych polega na ich nowatorskiej architekturze, integracji nowoczesnych
    narzędzi oraz personalizacji dostosowanej do indywidualnych potrzeb użytkowników.
    Przed rozpoczęciem realizacji programów komputerowych dysponował Pan wiedzą w
    zakresie projektowania aplikacji (...) na platformach (...). Posiadał doświadczenie w (...).
    Dodatkowo miał Pan umiejętności w zakresie programowania w (...), co pozwalało na
    uzupełnianie aplikacji niestandardowymi funkcjonalnościami oraz optymalizację
    wydajności. Znał także (...), umożliwiające (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;

    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    opracowuje nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Zmiany wprowadzane przez Pana nie mają charakteru
    rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas
    wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. W
    ramach czynności wykonywanych przez Pana, zdobywa, poszerza i łączy Pan wiedzę oraz
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz oprogramowania, tak aby
    móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia opisanego we wniosku
    oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania innowacyjnych rozwiązań
    informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a czynności te nie stanowią
    okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych

    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:

      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opracowuje
    Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące
    dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Oprogramowanie oraz
    funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są dostosowane do ściśle
    sprecyzowanych użytkowników oprogramowania, co podkreśla fakt, że wytworzone przez
    Pana Oprogramowanie jest utworem unikalnym, niedostępnym dotychczas na rynku.
    Wyjaśnił Pan, że efekty Pana pracy, które nazywane są we wniosku odpowiednio
    „programem komputerowym”/„oprogramowaniem”/ ”częściami oprogramowania” w
    każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują w całości Panu jako twórcy
    oprogramowania. W ramach Umów licencyjnych uprawnia Pan Klientów Końcowych do
    korzystania z autorskich praw majątkowych. W zakresie programu komputerowego
    będącego przedmiotem wniosku uzyskuje Pan dochód z opłat lub należności wynikających
    z umowy licencyjnej. Sposób udzielenia licencji do programu komputerowego następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.
    Prowadzi Pan odrębną ewidencję, zgodnie z wymogiem art. 30cb pkt 2 Ustawy o PIT od 1
    stycznia 2023 r. w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na Oprogramowanie. Ewidencja jest
    odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ma zatem na celu obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi

    dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego rejestru przychodów i
    kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego KPWI, ustalenie
    przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie dochodu (straty) z
    KPWI.
    Chciałby Pan zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5% do
    uzyskanego dochodu kwalifikowanego z KPWI za 2023 i 2024 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, jeśli faktycznie – na co wskazują przedstawione okoliczności sprawy –
    uzyskał Pan przychody z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, to
    te przychody mieszczą się w kategorii przychodów z opłat lub należności wynikających z
    umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art.
    30ca ust. 7 pkt 1 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2023-2024.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, tj. zakup licencji na programy
    komputerowe dotyczą narzędzi niezbędnych do tworzenia i rozwijania aplikacji (...), przy
    zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a”
    wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione
    przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w zakresie, w jakim służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.