Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.274.2018.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-19
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: działalność; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; ochrona-ochrona środowiska; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2018 r. (data wpływu 30 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Województwo X w latach 2016 - 2023 przy udziale Województwa Y będzie realizowało projekt zintegrowany LIFE „Wdrażanie Programu ochrony powietrza dla województwa Y (…)”. Jego wdrożenie pozwoli na wykorzystanie dostępnych środków finansowych i instrumentów prawnych, aby skutecznie osiągnąć realną poprawę jakości powietrza.

Celem Projektu jest:

*   Wdrożenie Programu ochrony powietrza,
*   Efektywne wykorzystanie dostępnych środków unijnych i krajowych przeznaczonych na poprawę jakości powietrza.

Zakres Projektu dla województwa X go obejmuje:

*   Kampanie informacyjno-edukacyjne na poziomie regionalnym i lokalnym,
*   Narzędzie do wysokorozdzielczego modelowania rozkładu zanieczyszczeń oraz analiza scenariuszy możliwych działań ograniczających emisję,
*   Międzynarodowe modelowanie zanieczyszczeń powietrza na obszarze Y, Czech, Słowacji i na terenie województwa X,
*   Możliwość zlecenia i przygotowania inwentaryzacji emisji zanieczyszczeń oraz analiz rozprzestrzeniania zanieczyszczeń, które można wykorzystać przy aktualizacji Programu ochrony powietrza,
*   Prace nad uchwałą antysmogową – spotkania partnerów, niezbędne ekspertyzy, działania informacyjne i edukacyjne o przygotowywanych rozwiązaniach.

Rezultaty projektu zostaną szeroko rozpowszechnione także w innych regionach zmagających się z problemem niskiej jakości powietrza. Dotrą one do kluczowych interesariuszy z Polski, Czech i Słowacji, którzy odpowiadają za przygotowanie i wdrożenie programów ochrony powietrza przewidzianych dyrektywą CAFE.

Ogólna wartość projektu wynosi 69 945 902 zł.

Partner projektu - województwo X - kwota 1 625 000 zł (w tym: Komisja Europejska kwota 975 000 zł).

Wkład własny województwa kwota 650 000 zł stanowił będzie wynagrodzenia pracowników Wydziału OS w ilości 2 etatów.

Województwo X nie będzie wykorzystywało efektów programu LIFE do wykonywania czynności opodatkowanych.

Lider projektu województwo A e kwota 68 320 902 zł (Komisja Europejska kwota 40 747 769 zł; WFOŚiGW kwota 6 764 006 zł; wkład własny województwa kwota 20 809 127 zł) Kartą Sprawy KS/5212016 dnia 15 czerwca 2016 r. Zarząd Województwa X wyraził zgodę na wpisanie ww. przedsięwzięcia do Wieloletniej Prognozy Finansowej.

Rezultaty projektu zostaną szeroko rozpowszechnione także w innych regionach zmagających się z problemem niskiej jakości powietrza. Dotrą one do kluczowych interesariuszy z Polski, Czech i Słowacji, którzy odpowiadają za przygotowanie i wdrożenie programów ochrony powietrza przewidzianych dyrektywą CAFE.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Województwo X posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r (Dz. U. z 2017, poz. 1221, z późn. zm), wynikającą z faktur, dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupione ze środków projektu towary, usługi lub środki trwałe nie będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej. W projekcie nie wystąpią żadne przychody z tytułu działalności opodatkowanej.

Biorąc powyższe pod uwagę Województwo X nie będzie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r (Dz. U. z 2017, poz. 1221, z późn. zm).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,
*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 913, z późn. zm.), organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych przez ustawy. Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz organów administracji rządowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie województwa – samorząd województwa wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność; dysponuje mieniem wojewódzkim; prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie województwa – w celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.

Natomiast art. 14 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie województwa stanowi, że samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami, w szczególności w zakresie ochrony środowiska.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w latach 2016 - 2023 przy udziale Województwa Y będzie realizowało projekt zintegrowany LIFE „Wdrażanie Programu ochrony powietrza dla województwa Y (…)”. Jego wdrożenie pozwoli na wykorzystanie dostępnych środków finansowych i instrumentów prawnych, aby skutecznie osiągnąć realną poprawę jakości powietrza.

Celem Projektu jest:

*   Wdrożenie Programu ochrony powietrza,
*   Efektywne wykorzystanie dostępnych środków unijnych i krajowych przeznaczonych na poprawę jakości powietrza.

Zakres Projektu dla województwa X obejmuje:

*   Kampanie informacyjno-edukacyjne na poziomie regionalnym i lokalnym,
*   Narzędzie do wysokorozdzielczego modelowania rozkładu zanieczyszczeń oraz analiza scenariuszy możliwych działań ograniczających emisję,
*   Międzynarodowe modelowanie zanieczyszczeń powietrza na obszarze Y, Czech, Słowacji i na terenie województwa X,
*   Możliwość zlecenia i przygotowania inwentaryzacji emisji zanieczyszczeń oraz analiz rozprzestrzeniania zanieczyszczeń, które można wykorzystać przy aktualizacji Programu ochrony powietrza,
*   Prace nad uchwałą antysmogową – spotkania partnerów, niezbędne ekspertyzy, działania informacyjne i edukacyjne o przygotowywanych rozwiązaniach.

Rezultaty projektu zostaną szeroko rozpowszechnione także w innych regionach zmagających się z problemem niskiej jakości powietrza. Dotrą one do kluczowych interesariuszy z Polski, Czech i Słowacji, którzy odpowiadają za przygotowanie i wdrożenie programów ochrony powietrza przewidzianych dyrektywą CAFE.

Województwo X nie będzie wykorzystywało efektów programu LIFE do wykonywania czynności opodatkowanych.

Rezultaty projektu zostaną szeroko rozpowszechnione także w innych regionach zmagających się z problemem niskiej jakości powietrza. Dotrą one do kluczowych interesariuszy z Polski, Czech i Słowacji, którzy odpowiadają za przygotowanie i wdrożenie programów ochrony powietrza przewidzianych dyrektywą CAFE.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją ww. projektu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z wniosku wynika, że opisany projekt realizowany jest w ramach zadań własnych Województwa, o których mowa w ustawie o samorządzie województwa i nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną VAT. Tym samym nabywając towary i usługi w ramach przedmiotowego projektu, Województwo nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, a w konsekwencji nie ponosi wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem w analizowanej sprawie – mimo że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca, realizując opisany projekt nie działa w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji ww. projektu – jak wskazał Wnioskodawca – nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją ww. inwestycji.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Województwo nie posiada prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją projektu pn.: „Wdrażanie Programu ochrony powietrza dla województwa Y (…)”.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Zaznacza się, że na podstawie art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.