Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.544.2025.4.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Skutki podatkowe wypłaty świadczenia rentowego z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
opodatkowanie-podwójne opodatkowanie
renta-renta zagraniczna
ulga-ulga podatkowa
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 10 i 23 września 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski. Nie prowadzi działalności gospodarczej, ani nie osiąga
    dochodów ze źródeł zagranicznych poza świadczeniem wdowim wypłacanym z USA.
    Wnioskodawczyni nigdy nie przebywała, ani nie pracowała na terytorium Stanów
    Zjednoczonych.
    Z tytułu pracy zawodowej w Polsce Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę z ZUS, od
    której pobierane są zaliczki na podatek dochodowy oraz składka na ubezpieczenie
    zdrowotne.
    Mąż Wnioskodawczyni, A.B., przebywał i pracował czasowo w USA, gdzie uzyskał prawo
    stałego pobytu. Od 2021 r., zgodnie z decyzją Social Security Administration (SSA) z 13
    listopada 2021 r., Wnioskodawczyni otrzymywała świadczenie małżeńskie (spouse's
    benefit). Świadczenie to zostało przyznane na podstawie przepisów ustawy o
    zabezpieczeniu społecznym (Social Security Act) obowiązującej w Stanach Zjednoczonych
    jako świadczenie rodzinne. 85% jego wartości podlegało opodatkowaniu federalnym
    podatkiem dochodowym USA w stawce 30%, co skutkowało faktycznym potrąceniem
    25,5% z każdej wypłaty. Potwierdza to zaświadczenie Konsulatu Generalnego USA z 24
    listopada 2021 r., przekazane Wnioskodawczyni na żądanie banku (...).
    W styczniu 2023 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni, co spowodowało ustanie prawa do
    świadczenia małżeńskiego. W jego miejsce, na podstawie decyzji SSA z 13 lutego 2023 r.,
    Wnioskodawczyni nabyła prawo do tzw. świadczenia wdowiego (widow's benefit)
    przysługującego jej jako wdowie po zmarłym ubezpieczonym. Zmiana charakteru
    świadczenia nastąpiła automatycznie i wynikała z przepisów Social Security Act. To
    świadczenie również zostało przyznane w oparciu o amerykańskie przepisy o
    świadczeniach rodzinnych. Konsulat Generalny USA w Krakowie w zaświadczeniu z 21
    lutego 2023 r. potwierdził, że świadczenie wdowie przysługuje Wnioskodawczyni na
    podstawie Social Security Act i również 85% jego wartości podlega opodatkowaniu
    federalnym podatkiem dochodowym w USA (stawka 30%, efektywnie 25,5%).
    Bank, po otrzymaniu wpływów z SSA, zaczął potrącać ze świadczenia składkę zdrowotną w
    wysokości 9% i odprowadzać ją do ZUS. Jednocześnie wystawił za 2023 r. informację PIT-
    11, w której w poz. 50 i 51 wykazał całość świadczenia jako przychód z tytułu świadczeń
    emerytalno-rentowych, a w poz. 52 wskazał kwotę 0 zł jako pobraną zaliczkę. Identyczną
    informację PIT-11 bank wystawił także za 2024 r.
    Wnioskodawczyni nie była świadoma konieczności zapłaty podatku dochodowego, gdyż w
    momencie sporządzania zeznania podatkowego za 2023 r. zapoznała się z aktualnymi
    interpretacjami indywidualnymi, wydanymi przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w stanie faktycznym identycznym lub niemal tożsamym ze stanem faktycznym
    Wnioskodawczyni, w których organy podatkowe jednoznacznie kwalifikowały świadczenie
    wdowie jako świadczenie rodzinne, podlegające zwolnieniu z opodatkowania na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na tej
    podstawie Wnioskodawczyni uznała, że świadczenie to korzysta ze zwolnienia i nie
    podlega opodatkowaniu, w związku z czym nie uwzględniła go w swoim rozliczeniu PIT.
    Urząd skarbowy, po weryfikacji złożonego zeznania, wezwał Wnioskodawczynię do zapłaty
    podatku dochodowego od tego świadczenia, co spowodowało konieczność uzyskania
    jednoznacznej interpretacji indywidualnej. W związku z powyższym Wnioskodawczyni
    powzięła wątpliwość, czy świadczenie wdowie wypłacane przez SSA powinno podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
    Uzupełnienie wniosku

    Przez pojęcie „świadczenia rodzinne”, w odniesieniu do świadczenia wdowiego
    wypłacanego przez Social Security Administration (SSA) w Stanach Zjednoczonych,
    Wnioskodawczyni rozumie świadczenia przewidziane dla członków rodziny osoby
    ubezpieczonej – w tym przypadku dla wdowy po zmarłym małżonku, który posiadał prawo
    do świadczeń w amerykańskim systemie zabezpieczenia społecznego. W szczególności
    świadczenie to zostało przyznane na podstawie art. 202 ustawy o Social Security, tj. 42 U.
    S. Code § 402 (ang. Old-age and survivors insurance benefit payments), który przewiduje
    wypłatę świadczeń dla małżonków, dzieci i rodziców osoby zmarłej.
    Zgodnie z przepisem: „Widow’s insurance benefits” przysługują osobie, która była
    małżonkiem zmarłego ubezpieczonego i spełnia określone warunki, m.in. wiekowe i
    związane z okresem trwania małżeństwa.
    Świadczenie wdowie (widow’s benefit) otrzymywane przez Wnioskodawczynię zostało
    przyznane w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych, tj. takich, które są
    wypłacane członkom rodziny osoby ubezpieczonej – konkretnie: wdowie po zmarłym
    małżonku, zgodnie z amerykańską ustawą o zabezpieczeniu społecznym, 42 U.S.C. § 402.
    Użycie pojęcia „świadczenie rodzinne” odnosi się zatem do jego funkcji socjalnej,
    charakteru pochodnego (od prawa zmarłego) oraz braku związku z pracą, działalnością czy
    składkami Wnioskodawczyni.
    Świadczenie wdowie otrzymywane przez Wnioskodawczynię jest pośrednio związane z
    tym, że jej zmarły małżonek – A.B. – był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem
    społecznym w Stanach Zjednoczonych i w związku z tym opłacał składki do
    amerykańskiego systemu Social Security, zgodnie z przepisami federalnymi. Jednakże
    należy podkreślić, iż świadczenie wdowie (ang. widow’s benefit) zostało przyznane
    Wnioskodawczyni nie z tytułu jej własnej pracy, ubezpieczenia czy opłacanych przez nią
    składek, ale wyłącznie na podstawie więzi rodzinnej – jako wdowie po zmarłym
    ubezpieczonym.
    Wnioskodawczyni nigdy nie pracowała, ani nie przebywała w Stanach Zjednoczonych, nie
    była objęta ubezpieczeniem społecznym w USA oraz nie opłacała żadnych składek do SSA.
    Oznacza to, że świadczenie to nie ma związku z jej sytuacją zawodową czy
    ubezpieczeniową. Jest to wyłącznie świadczenie pochodne, oparte na tytule
    ubezpieczeniowym osoby trzeciej – zmarłego męża.
    Na pytanie, czy uzyskanie przez Wnioskodawczynię prawa do świadczenia wdowiego było
    uzależnione od spełnienia przez nią określonych warunków (jakich?), w szczególności czy
    prawo do świadczenia wdowiego jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego
    albo sprawowania opieki na dzieckiem/dziećmi wyjaśniono, że tak – uzyskanie przez
    Wnioskodawczynię prawa do świadczenia wdowiego wypłacanego przez Social Security
    Administration (SSA) było uzależnione od spełnienia pewnych formalnych warunków
    wynikających z amerykańskiej ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Social Security Act).
    Jednakże – i to należy jednoznacznie podkreślić – żadne z tych warunków nie miało
    charakteru dochodowego ani nie było związane z obowiązkiem sprawowania opieki nad
    dziećmi.
    Zgodnie z przepisami SSA, aby osoba mogła otrzymać widow’s benefit po zmarłym
    małżonku musi spełniać warunki wyłącznie formalne i rodzinne, takie jak bycie wdową po
    zmarłym małżonku, osiągnięcie odpowiedniego wieku (np. 60 lat lub 50 lat w przypadku
    niepełnosprawności), bycie w małżeństwie ze zmarłym przez co najmniej 9 miesięcy przed
    jego śmiercią (z wyjątkami, np. w przypadku wypadków), brak ponownego zawarcia
    małżeństwa (chyba że po ukończeniu 60 roku życia). W przypadku Wnioskodawczyni
    wszystkie te warunki zostały spełnione.
    Wysokość świadczenia wdowiego (widow’s benefit) otrzymywanego przez
    Wnioskodawczynię jest pochodną praw nabytych przez jej zmarłego małżonka w
    amerykańskim systemie zabezpieczenia społecznego (Social Security). Wysokość
    świadczenia wdowiego zależy od liczby lat pracy A.B. w USA, od wysokości jego zarobków

    w czasie aktywności zawodowej, od wysokości składek opłacanych przez niego na
    ubezpieczenie społeczne oraz od wysokości świadczenia, które przysługiwałoby
    zmarłemu, gdyby to on je pobierał.
    Zgodnie z przepisami 42 U.S.C. § 402(e) oraz regulacjami wykonawczymi SSA, wysokość
    świadczenia przysługującego wdowie jest ustalana jako procent świadczenia, jakie
    przysługiwałoby zmarłemu małżonkowi, gdyby dożył wieku emerytalnego lub kontynuował
    pobieranie świadczenia. Wysokość świadczenia wdowiego otrzymywanego przez
    Wnioskodawczynię jest obliczana na podstawie uprawnień zmarłego małżonka do
    świadczenia z SSA – a więc jest związana z jego stażem pracy, wysokością zarobków i wpłat
    na Social Security. Jednak sama Wnioskodawczyni nie miała wpływu na te okoliczności, a
    świadczenie zostało jej przyznane wyłącznie z tytułu więzi rodzinnej jako wdowie.
    Świadczenie wdowie (widow’s benefit), które otrzymuje Wnioskodawczyni, zostało
    przyznane jako świadczenie stałe, wypłacane cyklicznie przez Social Security
    Administration (SSA) w Stanach Zjednoczonych – bez z góry określonego terminu
    zakończenia jego wypłaty.
    Pytania
    1. Czy świadczenie wdowie otrzymywane przez Wnioskodawczynię, stanowiące
      świadczenie rodzinne przyznane na podstawie federalnych przepisów obowiązujących
      w Stanach Zjednoczonych i wypłacane przez Social Security Administration, korzysta
      ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce
      zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
      świadczenie rodzinne?
    2. W przypadku, gdyby organ udzielił odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i uznał, że
      świadczenie wdowie otrzymywane przez Wnioskodawczynię jako świadczenie
      rodzinne przyznane na podstawie federalnych przepisów obowiązujących w Stanach
      Zjednoczonych i wypłacane przez Social Security Administration nie korzysta ze
      zwolnienia z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, to czy mając na uwadze, iż
      Wnioskodawczyni przed złożeniem zeznania podatkowego za rok 2023 szczegółowo
      zapoznała się z aktualnymi interpretacjami indywidualnymi dotyczącymi identycznego
      lub niemal tożsamego stanu faktycznego i w oparciu o nie przyjęła, że świadczenie
      korzysta ze zwolnienia, organ uzna za zasadne zastosowanie środków łagodzących
      wobec Wnioskodawczyni lub odstąpienie od wymogu korekty zeznania podatkowego
      za ten rok?
    3. Czy w świetle przepisów Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Stanami
      Zjednoczonymi Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 1976 r. Nr 31
      poz. 178), w szczególności art. 18 tej umowy, a także w kontekście przepisów ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczenie wdowie wypłacane przez
      Social Security Administration (opodatkowane w USA podatkiem federalnym w
      wysokości 25,5%) powinno być dodatkowo opodatkowane w Polsce, czy też nie
      podlega już opodatkowaniu w Polsce z uwagi na zasadę unikania podwójnego
      opodatkowania?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, świadczenie wdowie (widow’s benefit) wypłacane jej przez
    Social Security Administration (SSA) w Stanach Zjednoczonych nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, ponieważ ma ono charakter
    świadczenia rodzinnego, pochodnego od prawa zmarłego małżonka, i spełnia przesłanki
    zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Świadczenie to zostało przyznane wyłącznie z tytułu więzi rodzinnej ze zmarłym
    małżonkiem – A.B. – który był objęty systemem ubezpieczenia społecznego w USA i opłacał

    składki do SSA. Wnioskodawczyni nie była objęta tym systemem, nigdy nie pracowała ani
    nie przebywała w USA, nie opłacała składek ani nie nabyła prawa do świadczenia z tytułu
    własnej aktywności zawodowej. Otrzymywane przez nią świadczenie wdowie nie stanowi
    „zagranicznej emerytury” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, lecz ma charakter świadczenia rodzinnego, którego funkcją jest
    zabezpieczenie finansowe osoby bliskiej po śmierci ubezpieczonego.
    Wypłata świadczenia następuje w trybie miesięcznym i ma charakter bezterminowy, tj.
    obowiązuje tak długo, jak długo spełnione są ustawowe przesłanki (m.in. status wdowy,
    odpowiedni wiek, brak ponownego zawarcia małżeństwa przed 60. rokiem życia). Decyzja
    SSA nie przewiduje żadnego terminu zakończenia wypłat.
    Wysokość świadczenia jest ustalana jako pochodna prawa zmarłego małżonka i zależy m.
    in. od jego lat pracy, wysokości zarobków oraz wysokości składek wpłacanych do SSA.
    Jednak sama Wnioskodawczyni nie miała wpływu na te czynniki, a tym samym nie można
    uznać, że świadczenie to jest przyznane jej z tytułu jakiegokolwiek dochodu lub tytułu
    prawnego, który generowałby obowiązek podatkowy w Polsce.
    Dodatkowo świadczenie to jest już opodatkowane w Stanach Zjednoczonych – zgodnie z
    decyzją SSA oraz zaświadczeniem Konsulatu Generalnego USA w Krakowie 85% jego
    wartości podlega federalnemu podatkowi dochodowemu według stawki 30%, co daje
    efektywne potrącenie w wysokości 25,5% z każdej wypłaty. Nadto bank obsługujący
    wypłatę świadczenia w Polsce pobiera od niego składkę zdrowotną w wysokości 9%.
    Opodatkowanie tego samego świadczenia dodatkowo w Polsce stawką 12%
    powodowałoby łączne obciążenie sięgające 46,5% wartości świadczenia, co jest rażąco
    sprzeczne z celem umowy międzynarodowej zawartej między Polską a USA.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawczyni, do świadczenia tego należy zastosować
    również art. 18 umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego
    opodatkowania (Dz.U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178), który stanowi, że świadczenia emerytalne
    i podobne mogą być opodatkowane tylko w państwie źródła, czyli w tym przypadku –
    wyłącznie w USA.
    Ponadto Wnioskodawczyni składając zeznanie podatkowe za rok 2023 kierowała się
    aktualną i spójną linią interpretacyjną organów podatkowych, które w tożsamych stanach
    faktycznych uznawały świadczenie wdowie z SSA za świadczenie rodzinne podlegające
    zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (por. interpretacje m.in. 0112-KDIL2-1.4011.406.2024.2.
    KP, 0114-KDIP3-2.4011.120.2024.1.JK2, 0115- KDIT3.4011.361.2023.3.AWO). W związku z
    tym należy uznać, że Wnioskodawczyni działała w dobrej wierze i z zachowaniem należytej
    staranności, kierując się literalną treścią przepisów oraz oficjalnie publikowanymi
    interpretacjami KIS.
    W ocenie Wnioskodawczyni, w takiej sytuacji nie może być mowy o obowiązku korekty
    zeznania ani o odpowiedzialności podatkowej za zastosowanie wykładni, która została
    potwierdzona w oficjalnych interpretacjach. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 13 czerwca 2024 r. (sygn. I FSK 497/24), zmiana praktyki interpretacyjnej bez
    stworzenia podatnikowi możliwości dostosowania się do niej narusza zasadę zaufania do
    organów podatkowych, wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
    W świetle powyższego Wnioskodawczyni podtrzymuje stanowisko, że:
    1) otrzymywane przez nią świadczenie wdowie z SSA korzysta ze zwolnienia z
      opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych jako świadczenie rodzinne wypłacane na podstawie
      przepisów o zabezpieczeniu społecznym;
    2) działając w oparciu o obowiązujące w dacie składania zeznania interpretacje
      indywidualne, składając deklarację PIT Wnioskodawczyni działała zgodnie z

      obowiązującym prawem i w zaufaniu do stanowiska organów skarbowych – a tym
      samym nie powinna być zobowiązana do korekty zeznania ani obciążona żadnymi
      dodatkowymi obowiązkami podatkowymi;
    3) niezależnie od kwalifikacji świadczenia wdowiego na gruncie ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że jego podwójne opodatkowanie –
      najpierw w USA, a następnie w Polsce – byłoby sprzeczne z celem i treścią umowy
      między Polską a Stanami Zjednoczonymi o unikaniu podwójnego opodatkowania,
      podpisanej 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a cytowanej
    ustawy).
    Z opisu sprawy wynika, że:
    • jest Pani polskim rezydentem podatkowym (posiada Pani na terytorium Polski miejsce
      zamieszkania);
    • od 2021 r. do 2023 r. otrzymywała Pani świadczenie małżeńskie;
    • po śmierci męża od 2023 r. otrzymuje Pani – zamiast świadczenia małżeńskiego –
      świadczenie wdowie na podstawie przepisów obowiązujących w Stanach
      Zjednoczonych.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w sprawie
    znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31
    poz. 178).

    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. Umowy
    („Ogólne zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
        a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków
        pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
        b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się
      Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w
      życie.
    Z przywołanych przepisów wynika więc, że Polska ma prawo opodatkować dochód
    uzyskany z tytułu renty wdowiej wypłacanej ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Natomiast błędnie Pani uważa, że w Pani sprawie znajdzie zastosowanie art. 18
    analizowanej polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Przepis ten bowiem dotyczy kwestii opodatkowania dochodów/przychodów uzyskiwanych
    przez studentów i praktykantów, a także z osobiście świadczonych usług.
    Tym samym świadczenie wdowie, które otrzymuje Pani od 2023 r. ze Stanów
    Zjednoczonych, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych
    ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłami przychodów są:
      stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji
      alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz
      świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w
      wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1208 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ww. ustawy świadczeniami rodzinnymi są:
        1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
        2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
        3) zapomoga wypłacana przez gminy na podstawie art. 22a;
        3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
        4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
        5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    Również Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia
    2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166
    /1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako
    odrębne świadczenia.
    W świetle powyższego, skoro świadczenie wdowie – jak Pani wskazała:

    • pobiera po zmarłym mężu – wypłata Pani tego świadczenia wynikała z więzi rodzinnej ze
      zmarłym mężem (ubezpieczonym),
    • wysokość świadczenia jest obliczana na podstawie uprawnień zmarłego małżonka do
      świadczenia z SSA – a więc jest związana z jego stażem pracy, wysokością zarobków i
      wpłat na Social Security;
    • świadczenie to nie było uzależnione od Pani dochodów w Polsce – nie było związane z
      Pani sytuacją zawodową, ubezpieczeniową, dochodową czy obowiązkiem
      sprawowania opieki nad dzieckiem;
    • świadczenie wdowie wypłacane jest Pani przez Social Security Administration,
      przyznane na podstawie federalnych amerykańskich przepisów o zabezpieczeniu
      społecznym,
    • jest to świadczenie stałe, cykliczne, bez z góry określonego terminu zakończenia jego
      wypłaty,
    to stanowi ono świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego
    ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego otrzymane przez Panią świadczenie wdowie, o którym mowa we
    wniosku, nie korzysta w Polsce ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem
    otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach
    rodzinnych. Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę
    wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w
    USA i jako takie mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9
    ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani
    otrzymała i będzie otrzymywała.
    Polsko-amerykańska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje zatem
    możliwość jednoczesnego opodatkowania wypłacanych świadczeń w ramach reżimów
    prawnych umawiających się państw. Jednocześnie umowa ta przewiduje mechanizm
    unikania podwójnego opodatkowania, który opisany został w art. 20 ust. 1 polsko-
    amerykańskiej umowy. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że
    rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje
    za pomocą metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została
    odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej
      w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie
      zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z
      dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się
      kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie
      to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
      odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
    Oznacza to, że dochód osiągnięty ze Stanów Zjednoczonych w postaci świadczenia
    wdowiego opodatkowuje Pani w Polsce, a podatek zapłacony za granicą odliczy Pani
    zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 27 ust. 9 analizowanej ustawy od podatku
    należnego w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1 i 3. W zakresie pytania nr 2
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.