Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.677.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca, jako osoba
użyczająca lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, powinien
zapłacić podatek? A jeśli tak, to jaki?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-udostępnianie nieruchomości
umowa-umowa użyczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych, w zakresie pytania
    pierwszego, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania w V w dzielnicy A, które odziedziczył po
    bracie. Przed śmiercią brat zamieszkiwał w mieszkaniu ze swoją życiową partnerką.
    Partnerka brata po jego śmierci nie ma możliwości zamieszkania w innym lokalu, a do
    tego odziedziczonego przez Wnioskodawcę nie ma żadnego tytułu prawnego. Aby jej
    pomóc i umożliwić korzystanie z mieszkania, które odziedziczył, Wnioskodawca chciałby
    zawrzeć z nią umowę użyczenia lokalu.
    Zgodnie z zaprojektowaną przez Wnioskodawcę i partnerkę zmarłego brata treścią umowy
    użyczenia, Wnioskodawca jako użyczający użyczałby jej bezpłatnie ten lokal mieszkalny na
    cele mieszkaniowe na czas nieoznaczony. W czasie trwania umowy użyczenia partnerka
    zmarłego brata ma opiekować się mieszkaniem, dbać o jego czystość, estetykę i
    utrzymywać prawidłowy stan techniczny, jednocześnie ma ponosić wszelkie opłaty
    związane z eksploatacją lokalu, tj. opłaty czynszu (czynsz do administracji) i mediów (prąd,
    gaz, telewizja kablowa).
    W lokalu tym partnerka zmarłego brata nie będzie prowadzić żadnej działalności
    gospodarczej, będzie z niego korzystać wyłącznie na cele zabezpieczenia swoich potrzeb
    mieszkaniowych.
    Przed złożeniem wniosku Wnioskodawca radził się osób, które mają większe rozeznanie w
    prawie podatkowym, ponieważ nigdy nie zalegał z żadnymi opłatami, w tym z podatkami.
    Partnerka brata wedle wiedzy Wnioskodawcy również nie miała nigdy żadnych zaległości,
    dlatego Wnioskodawca nie chciałby doprowadzić do sytuacji, w której On albo partnerka
    zmarłego brata w związku z zawarciem umowy użyczenia sądziliby, że nie muszą
    regulować z tego tytułu podatków, ponieważ umowa ma charakter nieodpłatny, a w
    przepisach podatkowych istniałaby jednak regulacja, zgodnie z którą byliby zobowiązani
    do zapłaty podatku.
    Pytania
    1. Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca, jako osoba użyczająca lokal
      mieszkalny na cele mieszkaniowe, powinien zapłacić podatek? A jeśli tak, to jaki?
    2. Czy w związku z opisaną sytuacją partnerka zmarłego brata, jako biorąca do używania
      lokal mieszkalny na cele mieszkalne na podstawie umowy użyczenia, będzie
      zobowiązana do zapłaty podatku, skoro w ustawie o podatku od osób fizycznych brak
      jest zapisu dotyczącego osób fizycznych? A jeśli tak, to jakiego?
    Pana stanowisko w zakresie pytania pierwszego
    Zdaniem Wnioskodawcy i w oparciu o uzyskane informacje od pracownika Urzędu
    Skarbowego, jako osoba oddająca lokal mieszkalny do nieodpłatnego jego używania
    wyłącznie na cele mieszkaniowe nie powinien On płacić podatku, ponieważ nie będzie
    pobierać z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, a partnerka brata przyjmuje na siebie
    opłaty za to mieszkanie, w tym czynsz administracyjny oraz opłaty za media, zgodnie z
    przepisami kodeksu cywilnego o użyczeniu, które to zobowiązują partnerkę do
    pokrywania kosztów związanych z tym mieszkaniem i nie są żadnym zyskiem po stronie
    Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania pierwszego jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów są określone w art.
    10 ust. 1 pkt 9 inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    Zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    poz. 1071):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Cechą charakterystyczną użyczenia jest nieodpłatność oraz motyw bezinteresowności. Z
    uwagi na fakt, że z tytułu umowy użyczenia zobowiązanym do spełnienia świadczenia jest
    tylko użyczający, umowę tę należy uznać za jednostronnie zobowiązującą. Użyczenie nie
    jest też umową wzajemną. Cechą charakterystyczną użyczenia, odróżniającą je od najmu,
    ale za to upodobniającą do darowizny, jest nieodpłatność, co oznacza, że biorący w
    używanie nie ma obowiązku dokonywania żadnych świadczeń i opłat na rzecz dającego do
    bezpłatnego używania. Wyłącznym obowiązkiem użyczającego pozostaje znoszenie
    używania rzeczy przez biorącego oraz powstrzymywanie się od jakichkolwiek czynności
    ograniczających uprawnienia biorącego wynikających z umowy. Użyczający nie dokonuje
    jednak, odmiennie niż darczyńca, bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku,
    ponieważ rzecz użyczona nadal pozostaje nieobciążona w jego majątku.
    Z treści przywołanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych
    czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem
    mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz przywołane wyżej
    przepisy prawa podatkowego, zawarcie przez Pana przedmiotowej umowy użyczenia
    mieszkania nie będzie skutkowało powstaniem po Pana stronie źródła przychodów,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji z tego tytułu nie będzie na Panu ciążył obowiązek podatkowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana wątpliwości w zakresie skutków
    podatkowych użyczenia przez Pana lokalu mieszkalnego na rzecz partnerki zmarłego
    brata. Wniosek w zakresie dotyczącym skutków podatkowych używania lokalu przez
    partnerkę zmarłego brata (pytanie drugie) jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.