Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-166/12-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-16
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie i instalację maszyny.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; miejsce; montaż; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2012 r. (data wpływu 18 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem maszyny wraz z instalacją – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem maszyny wraz z instalacją.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wytwarza komponenty do produkcji samochodów. Na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, Zainteresowany postanowił zakupić specjalistyczną maszynę do malowania (dalej: „maszyna”). W tym celu Wnioskodawca zawarł kontrakt z japońską spółką X (dalej: „ X”), zgodnie z którym X był odpowiedzialny za dostarczenie przedmiotowej maszyny do zakładu Zainteresowanego w Polsce i jej zainstalowanie. Z informacji Spółki wynika, iż maszynę do zakładu Wnioskodawcy faktycznie dostarczył i zainstalował polski dostawca, który działał na zlecenie X. Proces instalacji maszyny w zakładzie produkcyjnym Zainteresowanego miał miejsce w roku 2010.

Z tytułu dostawy oraz instalacji maszyny, X wystawił na Wnioskodawcę faktury zawierające polski VAT naliczony według stawki 22%, przy czym faktury te nie zawierały niektórych elementów określonych w § 5 rozporządzenia w sprawie fakturowania. W szczególności, faktury te nie zawierały: numeru identyfikacji podatkowej sprzedawcy (tj. X), a kwoty wyszczególnione na fakturach, w tym kwota VAT, były wykazane w walucie obcej (tj. EUR) i nie były przeliczone na walutę polską. Niemniej jednak, przedmiotowe faktury zawierały wszystkie elementy określone w art. 106 ust. 1 ustawy o VAT.

X nie posiada na terytorium Polski siedziby (siedziby działalności gospodarczej) ani też stałego miejsca prowadzenia działalności (stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej).

W momencie otrzymania od X wyżej wspomnianych faktur zawierających polski podatek VAT, Zainteresowany zwrócił się do X z prośbą:

1.  o okazanie potwierdzenia zarejestrowania się dla celów VAT w Polsce albo,
2.  w przypadku braku rejestracji, o dokonanie takiej rejestracji i odprowadzenie do polskiego urzędu skarbowego kwoty VAT pobranej od Spółki z tytułu sprzedaży i instalacji przedmiotowej maszyny.

Pomimo działań podjętych przez Wnioskodawcę, X nie dostarczył mu ani dowodu na rejestrację w Polsce dla celów VAT ani też dowodu poświadczającego dokonanie wpłaty do urzędu skarbowego należnego podatku VAT. Z tego powodu Zainteresowany uznał, iż X nie dokonał rejestracji dla celów VAT w Polsce ani też nie odprowadził do polskiego urzędu skarbowego podatku VAT pobranego od niego. Tym samym Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT naliczonego na podstawie faktur zakupowych wystawionych przez X.

Z uwagi na fakt, iż Zainteresowanemu zależało na szybkim zakończeniu procesu instalacji maszyny, pomimo wątpliwości co do prawa do odliczenia VAT wykazanego na fakturach X, zdecydował się on uregulować wystawione przez X faktury w całości, włącznie z wykazanym na tych fakturach podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca jest zobowiązany rozliczyć podatek VAT należny, z tytułu dostawy na jego rzecz maszyny wraz z instalacją, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, co w konsekwencji oznacza, iż:

1.  Zainteresowany jest zobowiązany zapłacić podatek należny bezpośrednio do polskiego urzędu skarbowego nie zaś do X, pomimo że X wystawił na niego faktury z naliczonym polskim podatkiem VAT oraz
2.  Spółka ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zobowiązany rozliczyć podatek VAT należny, z tytułu dostawy na jego rzecz maszyny wraz z instalacją, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, co w konsekwencji oznacza, iż:

1.  Zainteresowany jest zobowiązany zapłacić podatek należny bezpośrednio do polskiego urzędu skarbowego nie zaś do X, pomimo że X wystawił na niego faktury z naliczonym polskim podatkiem VAT oraz
2.  Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. a

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010:

„Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1.  towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
2.  towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane (\`(...)\`)”.

Mając na uwadze, iż w przedstawionym stanie faktycznym, towar (tj. maszyna) został wysłany z miejsca położonego na terytorium Polski (tj. z zakładu polskiego dostawcy) oraz że proces jego instalacji miał miejsce w Polsce (tj. w zakładzie produkcyjnym Zainteresowanego zlokalizowanym w Polsce), w świetle powyższych przepisów niewątpliwie miejscem dostawy maszyny wraz z jej instalacją przez X na rzecz Wnioskodawcy była Polska. W konsekwencji, w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, transakcja ta podlegała opodatkowaniu polskim podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym w roku 2010:

„Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne (\`(...)\`)

5) nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (\`(...)\`)”.

Natomiast w myśl art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, powyższa zasada ma zastosowanie „jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju (\`(...)\`)”.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktyczny, dostawca towaru (tj. X) nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, podczas gdy nabywca (tj. Zainteresowany) posiada w Polsce siedzibę. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe przepisy VAT, z tytułu przedmiotowej transakcji (tj. dostawy maszyny wraz z instalacją przez X na rzecz Wnioskodawcy) powinien rozliczyć Zainteresowany, tj. zapłacić podatek należny bezpośrednio do polskiego urzędu skarbowego.

Niemniej jednak, w świetle art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, podatku nie rozlicza nabywca: „(\`(...)\`) w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju (\`(...)\`)”.

Ustawa o VAT nie precyzuje jednak, w jakich okolicznościach podatek VAT należny powinno się uznać za rozliczony przez zagranicznego dostawcę. Ustawa ta nie precyzuje również, jakie informacje powinien otrzymać polski nabywca, aby mógł określić, czy powinien rozliczyć VAT należny (zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT), czy też robić tego nie powinien, z uwagi na jego rozliczenie przez dostawcę (w myśl art. 17 ust. 2 ustawy o VAT). Z jednej strony można twierdzić, iż wystarczającym w tym względzie powinno było być wyrażenie przez zagranicznego dostawcę zamiaru rozliczenia VAT należnego, który to zamiar dostawca ten mógł w praktyce wyrazić poprzez dostarczenie polskiemu nabywcy, w przewidzianym ustawą o VAT terminie, faktury z podatkiem VAT. Takie też stanowisko przykładowo wyraził Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. IBPP3/443 -741/08/BWo. Jednak zdaniem Zainteresowanego, samo wystawienie faktury z VAT nie powinno przesądzać o uznaniu podatku należnego za rozliczony przez dostawcę. Mając na uwadze cel powyższej regulacji, którym zdaniem Wnioskodawcy było zabezpieczenie dochodów polskiego budżetu, podatek VAT należny powinien zostać uznany za rozliczony przez dostawcę, w rozumieniu art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010, dopiero gdy podatek ten został faktycznie wpłacony przez dostawcę do polskiego urzędu skarbowego.

W niniejszym opisie sprawy X, co prawda wystawił na Zainteresowanego faktury z naliczonym polskim podatkiem VAT, jednakże nie dopełnił formalności związanych z rejestracją dla celów VAT w Polsce oraz nie uiścił do polskiego urzędu skarbowego podatku VAT należnego z tytułu transakcji dokonanej na rzecz Wnioskodawcy. W konsekwencji, należy stwierdzić, iż dla celów stosowania art. 17 ust. 1 pkt 5 oraz art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010, X nie rozliczył polskiego podatku VAT wynikającego z transakcji sprzedaży maszyny wraz z instalacją na rzecz Zainteresowanego.

Tak więc, w myśl powyższych przepisów, obowiązek rozliczenia podatku VAT spoczął na Wnioskodawcy.

Powyższe oznacza, iż w niniejszym stanie faktycznym, Zainteresowany jest zobowiązany do zapłacenia podatku VAT należnego z tytułu dostawy maszyny wraz z instalacją bezpośrednio do polskiego urzędu skarbowego a nie do X, pomimo, iż X wystawił na niego faktury z naliczonym polskim podatkiem VAT.

Ad. b

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT: „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`)”.

W świetle natomiast art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010: „Kwotę podatku naliczonego stanowi (\`(...)\`) kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów”.

Mając na uwadze powyższe regulacje obowiązek rozliczenia przez Spółkę podatku VAT należnego (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w roku 2010) spowoduje tym samym możliwość odliczenia przez Spółkę podatku naliczonego wynikającego z przedmiotowej transakcji (na podstawie art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 4 tej ustawy).

Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż w przypadku rozliczenia podatku przez nabywcę towarów, otrzymanie faktury nie jest warunkiem do odliczenia podatku naliczonego. W świetle regulacji VAT, podatek naliczony powstaje więc automatycznie wraz z powstaniem kwot podatku należnego (czyli wraz z powstaniem obowiązku podatkowego).

Mając powyższe na uwadze Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż tut. Organ w niniejszej interpretacji dokonał oceny stanowiska Zainteresowanego w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wytwarza komponenty do produkcji samochodów. Na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, Zainteresowany postanowił zakupić specjalistyczną maszynę do malowania. W tym celu Wnioskodawca zawarł kontrakt z japońską spółką X., zgodnie z którym X był odpowiedzialny za dostarczenie przedmiotowej maszyny do zakładu Zainteresowanego w Polsce i jej zainstalowanie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca dokonał nabycia od kontrahenta japońskiego maszyny do malowania wraz z jej instalacją.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą m.in. kwestii podmiotu, który zobowiązany był do rozliczenia przedmiotowej transakcji.

Należy zwrócić uwagę, że podatek od towarów i usług ma charakter terytorialny, bowiem opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia było/jest lub będzie terytorium kraju (tj. Rzeczypospolitej Polskiej).

Miejsce świadczenia to nic innego jak miejsce opodatkowania danej czynności. Zatem, jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Regulacje dotyczące tzw. miejsca świadczenia przy dostawie towarów, zostały zawarte w art. 22 ustawy.

W myśl art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć montaż lub instalacja, które skutkują przesunięciem miejsca świadczenia do państwa, na terytorium którego wykonywany jest montaż (instalacja towarów). Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.pwn.pl) „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych. Z kolei „instalacja” to montowanie gdzieś urządzeń technicznych. Należy zwrócić uwagę, iż stosownie do cytowanego powyżej art. 22 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza sie prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zdaniem tut. Organu, jako „proste czynności” należy rozumieć działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru i sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie, np. korzystając z dołączonej instrukcji. Dlatego też, biorąc powyższe pod uwagę za montaż lub instalacje należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu.

Mając na względzie opis sprawy oraz przedstawiony powyżej przepis, stwierdzić należy, iż omawiana transakcja dostawy towarów powinna być traktowana dla celów podatku od towarów i usług, jako dostawa towarów z montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym, miejscem jej opodatkowania, zgodnie z ww. przepisem, jest miejsce, w którym towary były montowane, czyli w tym przypadku terytorium kraju.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie kraju.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów.

W świetle art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 pkt 5 stosuje się jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6.

Wnioskodawca poinformował, że X nie posiada na terytorium Polski siedziby (siedziby działalności gospodarczej) ani też stałego miejsca prowadzenia działalności (stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej).

Zatem w sytuacji, gdy kontrahent japoński nie posiadając siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski dokonał dostawy towarów wraz z instalacją na rzecz Zainteresowanego będącego podatnikiem podatku od towarów i usługi i nie rozliczył podatku należnego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, to na nim - jako nabywcy ciążył obowiązek rozliczenia (opodatkowania) przedmiotowej transakcji. Tym samym, Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić podatek należny bezpośrednio do polskiego urzędu skarbowego nie zaś do X.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze (art. 106 ust. 7 ustawy).

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca zobowiązany był do wystawienia faktury wewnętrznej, zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z opisu sprawy wynika, że na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, Zainteresowany zakupił specjalistyczną maszynę do malowania.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy wskazać należy, iż Wnioskodawca miał prawo odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury wewnętrznej dokumentującej nabycie maszyny wraz z jej instalacją, bowiem wykorzystywana była do wykonywania przez niego czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W przedmiotowej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem maszyny wraz z instalacją. Natomiast w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie i instalację maszyny, wydano odrębną interpretację indywidualną z dnia 16 lipca 2012 r. nr ILPP4/443-166/12-3/BA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.