Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.337.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Należy jednak podkreślić, że w przypadku opisanego we
wniosku budynku nie mamy do czynienia ze środkiem
trwałym, bo – jak wskazują podane przez Pana okoliczności
sprawy – budynek nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych.
Jak wcześniej wskazano pojęcie ulepszenia, do którego
odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do
przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia
środków trwałych. W konsekwencji powyższego dla dostawy
budynku, który znajduje się na działce, którego budowa
została ukończona w 2005 r., będą spełnione przesłanki do
zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art.
43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
ulepszenie
wydatek-wydatki na ulepszenie
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
środek-środek trwały
środek-środek trwały-ulepszenie środka trwałego
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22g-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku
    od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości wpłynął 23 maja
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W 2000 roku nabył Pan wraz z Małżonką (...), działkę budowlaną od (...). W kolejnych pięciu
    latach (2000-2005) wybudował Pan na tej działce budynek, w całości finansując inwestycję
    ze środków własnych. Na żadnym etapie budowy nie dokonywał Pan odliczeń podatku
    VAT ani nie korzystał Pan z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Od 2005 roku prowadzi Pan w tym budynku jednoosobową działalność gospodarczą (...).
    Budynek ten stanowi siedzibę firmy i nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych. Od 20
    lat wykorzystuje go Pan wyłącznie jako siedzibę prowadzonej działalności.
    W najbliższym czasie planuje Pan sprzedać ten budynek wraz z gruntem. Chciałby Pan
    ustalić, czy sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, czy może zostać
    dokonana przez Pana jako osobę fizyczną i korzystać ze zwolnienia z VAT.

## Pytanie

Czy sprzedaż budynku wraz z gruntem, który nabył Pan prywatnie i wybudował Pan z
    własnych środków, a który następnie wykorzystywał Pan jako siedzibę działalności
    gospodarczej przez 20 lat, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też może
    Pan dokonać tej sprzedaży jako osoba fizyczna na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a
    ustawy o VAT - bez konieczności naliczenia podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Planowana sprzedaż nieruchomości nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem
    VAT, ponieważ:
    1. Nieruchomość została wybudowana ze środków prywatnych, bez prawa do odliczenia
      VAT.

    2. Od zakończenia budowy minęło ponad 5 lat - zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      VAT, sprzedaż budynków może korzystać ze zwolnienia, jeżeli dostawa ma miejsce po
      upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia.
    3. Sprzedaż następuje po 20 latach użytkowania, co potwierdza, że mamy do czynienia z
      sytuacją, która wypełnia warunki ustawowego zwolnienia.
    4. Nie występują przesłanki do uznania tej transakcji za dokonywaną w ramach
      działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, gdyż nie dochodzi do
      obrotu nieruchomościami w sposób ciągły ani zorganizowany.
    W konsekwencji uważa Pan, że sprzedaż może być dokonana przez Pana jako osobę
    fizyczną, bez naliczania podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
    - uznania, że sprzedaż budynku wraz z gruntem nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług – jest nieprawidłowe,
    - uznania, że sprzedaż budynku wraz z gruntem będzie podlegała zwolnieniu od podatku
      od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan wraz z małżonką działkę budowlaną i w kolejnych
    pięciu latach (2000-2005) wybudował Pan na tej działce budynek. Od 2005 roku prowadzi
    Pan w tym budynku jednoosobową działalność gospodarczą. Budynek ten stanowi
    siedzibę firmy i nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych. Od 20 lat wykorzystuje go Pan
    wyłącznie jako siedzibę prowadzonej działalności.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż budynku wraz z gruntem będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy będzie podlegała zwolnieniu od
    podatku.
    Odnosząc wyżej omówione przepisy do przedstawionego przez Pana opisu stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego nie można uznać, że planowana sprzedaż budynku
    będzie miała miejsce w ramach zarządzania przez Pana majątkiem prywatnym. Wprost
    wskazał Pan, że wykorzystuje Pan budynek wyłącznie jako siedzibę firmy, a tym samym
    służy on Panu do prowadzenia Pana jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Zatem dokonując sprzedaży budynku służącego do prowadzenia działalności
    gospodarczej będzie Pan działał w odniesieniu do tej transakcji jako podatnik podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wobec powyższego sprzedaż budynku wraz z gruntem będzie stanowiła dostawę
    towarów, podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Nie można zgodzić się zatem z Pana stanowiskiem w zakresie, w którym stwierdza Pan, że
    sprzedaż nieruchomości nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy wskazać, że czynności podlegające opodatkowaniu mogą być opodatkowane bądź
    podlegać zwolnieniu od podatku. W stosunku do dostawy budynku może znaleźć

    zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z
    tym przepisem
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do
    przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich
      ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
      których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa,
    rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość
    techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w
    innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech
    użytkowych.
    Zatem nieruchomości, które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą
    ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Ponadto, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    W celu ustalenia czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do planowanej sprzedaży
    budynku posadowionego na działce (...) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku,
    należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy względem znajdującego się na ww.
    działce budynku doszło do pierwszego zasiedlenia.
    Z podanych przez Pana okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że nabył Pan wraz z
    małżonką , działkę budowlaną (...), i w kolejnych pięciu latach (2000-2005) wybudował Pan
    na tej działce budynek, w całości finansując inwestycję ze środków własnych. Budynek ten
    od 20 lat wykorzystuje Pan wyłącznie jako siedzibę prowadzonej działalności gospodarczej.
    Należy jednak podkreślić, że w przypadku opisanego we wniosku budynku nie mamy do
    czynienia ze środkiem trwałym, bo – jak wskazują podane przez Pana okoliczności sprawy
    – budynek nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych. Jak wcześniej wskazano pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    W konsekwencji powyższego dla dostawy budynku, który znajduje się na działce, którego
    budowa została ukończona w 2005 r., będą spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Od wybudowania budynku i rozpoczęcia jego użytkowania na potrzeby własne upłynął
    okres dłuższy niż dwa lata (od 2005 roku prowadzi Pan w tym budynku jednoosobową

    działalność gospodarczą). Jednocześnie nie może być mowy w dwóch latach
    poprzedzających planowaną sprzedaż nieruchomości o ulepszeniach, które stanowiłyby
    ponowne pierwsze zasiedlenie budynku, ponieważ jako obiekt niebędący środkiem
    trwałym, nie mógł takim ulepszeniom podlegać. Zatem planowana dostawa budynku nie
    będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub dwóch lat od pierwszego
    zasiedlenia. Nie wystąpią więc okoliczności wyłączające możliwość skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Skoro planowana sprzedaż ww. budynku, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to ze zwolnienia od podatku, będzie korzystać
    również dostawa działki, na której posadowiony jest ten budynek, na podstawie przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 10, w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko, w którym stwierdza Pan, że sprzedaż następuje po 20
    latach użytkowania, co potwierdza, że mamy do czynienia z sytuacją, która wypełnia
    warunki ustawowego zwolnienia, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.