Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-948/08/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-27
Teza: skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nie wykorzystywanej w działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; przychód; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana G. przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 28 listopada 2008r.) uzupełnionym w dniu 3 lutego 2009 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nie wykorzystywanej w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nie wykorzystywanej w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 23 stycznia 2009r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 3 lutego 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W listopadzie 2008 roku wnioskodawca, jako osoba fizyczna, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedał nieruchomość w formie aktu notarialnego. Ww. nieruchomość kupił w 1995 r. za 50.000 zł w ramach Spółki Cywilnej prowadzonej razem ze swoją matką, która zmarła w 2000 r. Po śmierci matki jako jedyny spadkobierca odziedziczył spadek od którego zapłacił w 2002 r. podatek. We wniosku wskazano, że nieruchomość nie była przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej i nie była amortyzowana w ramach Spółki Cywilnej. Różnica wartości nieruchomości pomiędzy jej nabyciem a zbyciem aktem notarialnym wynosiła 193.625,00 zł. Nieruchomość została sprzedana po upływie pięciu lat od daty jej nabycia. Wspólnicy Spółki Cywilnej (wnioskodawca i jego matka) kupili nieruchomość w równych częściach, czyli po ½ części, od której to został zapłacony podatek od spadku.

W uzupełnieniu wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i żadne wydatki dotyczące ww. nieruchomości nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Ponadto wyjaśnił, iż powyższa nieruchomość nie była również ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym ma zastosowanie ulga podatkowa, która to przewiduje zwolnienie podatkowe, bowiem nieruchomość została sprzedana po upływie pięciu lat od daty jej nabycia?
2.  Jeżeli ulga nie ma zastosowania wnioskodawca prosi o wskazanie uzasadnienia podstawy prawnej i podanie w jakiej wysokości należy zapłacić podatek.

Zdaniem wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym powinna mieć zastosowanie ulga podatkowa, bo nieruchomość została sprzedana po upływie 5 lat od daty jej nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Odrębnym źródłem przychodów jest – wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane, w tym z powodu jej likwidacji. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie zalicza się do przychodów z działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 powołanej ustawy nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy (pozarolniczej działalność gospodarcza). Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej („Przychodem z działalności gospodarczej są również:”).

Jak wykazuje analiza przytoczonych powyżej uregulowań prawa podatkowego, rodzajowy katalog przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie jest ograniczony. Wymienione kategorie przychodów mają charakter przykładowy, otwarty.

Zatem w myśl powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości gruntowej wykorzystywanej w działalności, nie ujętej w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowiłoby w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywałby dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma bowiem przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie tej nieruchomości ze źródłem przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W opisanym przez wnioskodawcę stanie faktycznym, w związku ze zbyciem wskazanej we wniosku nieruchomości nie powstanie jednak przychód z działalności gospodarczej. Przedmiotowa nieruchomość nie była bowiem ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nigdy też nie wykorzystywano jej w działalności gospodarczej wnioskodawcy, a żadne wydatki dotyczące ww. nieruchomości nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów tej działalności.

Brak jest zatem jakichkolwiek przesłanek, by uznać, że przedmiotowa nieruchomość miała związek z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą, a tym samym, że przychód osiągnięty ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości jest przychodem z działalności gospodarczej. Zbycie tej nieruchomości nie jest zbyciem środków trwałych, ani też zbyciem składników majątku funkcjonalnie powiązanych z działalnością gospodarczą. Bez znaczenia przy tym jest okoliczność, iż nieruchomość została nabyta w ramach prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, skoro nigdy nie była wykorzystywana w ramach tejże działalności.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588 ze zm.) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, przedmiotowa nieruchomość została przez wnioskodawcę nabyta przed ww. datą - w ½ części w 1995 r. w wyniku jej zakupu, a w pozostałej części w 2000 r. w wyniku spadkobrania.

Mając zatem na względzie, iż przedmiotowa nieruchomość została sprzedana w 2008 r, stwierdzić należy, iż upłynął już pięcioletni termin liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Oznacza to, że odpłatne zbycie wskazanej we wniosku nieruchomości nie stanowi źródła przychodu wymienionego w tym przepisie ustawy.

Wskazać przy tym należy, iż w myśl art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.) wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w całości – jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny (co w przedmiotowej sprawie odnosi się do ½ sprzedanej nieruchomości).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.