Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-897/13-3/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-11
Teza: Czy obrót wynikający z działalności jednostek budżetowych z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług należy uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży Miasta, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)?
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka budżetowa; obrót; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2013 r. (data wpływu 13 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wliczania do proporcji sprzedaży obrotu z działalności jednostek budżetowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   obowiązku wliczania do proporcji sprzedaży obrotu z tytułu: sprzedaży działek pod zabudowę, sprzedaży „używanych” lokali i nieruchomości, dzierżawy gruntów, dzierżawy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej i deszczowej, dzierżawy autobusów miejskich, najmu lokali użytkowych i mieszkalnych, aportów „używanego” majątku trwałego do spółek;

*   braku obowiązku wliczania do proporcji sprzedaży obrotu z działalności jednostek budżetowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wykonuje zadania nałożone przepisami prawa tj. ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594) i uzyskuje dochody określone ustawą o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 80 poz. 526 z późn. zm.), zarówno pozostające poza zakresem VAT - art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 u o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z 2011 r. z póżn. zm.), jak również podlegające opodatkowaniu VAT oraz zwolnione z tego podatku.

Zdecydowana większość z realizowanych przez Miasto zadań jest realizowana w ramach reżimu publicznoprawnego. Niemniej jednak, wiele czynności Miasto wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom VAT.

W ramach czynności dokonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Miasto dokonuje:

1.  transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek, w szczególności dokonuje sprzedaży działek pod zabudowę, świadczy usługi dzierżawy gruntów oraz infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej i deszczowej, dzierżawy autobusów miejskich, najmu lokali użytkowych i inne. Transakcje te Miasto dokumentuje fakturami VAT oraz wykazuje w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT.
2.  transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT stawką zwolnioną, w szczególności dzierżawy lokali mieszkalnych, sprzedaży „używanych” lokali i nieruchomości, aportów „używanego” majątku trwałego do spółek, których Miasto jest udziałowcem. Transakcje te Miasto dokumentuje fakturami ze stawką zwolnioną oraz wykazuje w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT jako zwolnione z podatku.

Po stronie Miasta występują również zdarzenia spoza zakresu VAT - niepodlegające ustawie o VAT:

1.  polegające na uzyskiwaniu wpływów z podatków i opłat lokalnych (np. podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego, opłaty skarbowej) oraz udziałów w podatkach dochodowych,
2.  dotyczące realizacji zadań własnych, niezwiązane z uzyskiwaniem żadnych wpływów – w szczególności budowa ogólnodostępnej infrastruktury gminne; takiej jak drogi, chodniki, oświetlenie uliczne, urządzanie terenów zielonych, budowa boisk sportowych, placów zabaw i inne

W związku z wykonywaniem czynności (A-B) oraz występowaniem zdarzeń (C-D), Miasto ponosi szereg wydatków, z tytułu których kontrahenci wystawiają na rzecz Miasta faktury z wykazanymi kwotami VAT. W odniesieniu do podatku naliczonego wynikającego z wydatków, które są ponoszone bezpośrednio i wyłącznie w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT (A), Miasto korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W tym celu, Miasto dokonuje bezpośredniego przyporządkowania kwot podatku naliczonego do wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT i odlicza podatek w całości. Są to wydatki np. na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, która po wybudowaniu jest dzierżawiona.

W odniesieniu do wydatków związanych bezpośrednio i wyłącznie z pozostałymi czynnościami zwolnionymi z VAT (B) oraz zdarzeniami (C i D), podatek naliczony w fakturach nie jest odliczany przez Miasto.

Miasto ponosi także szereg wydatków na nabycie towarów i usług, które związane są jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi VAT i zwolnionymi z podatku oraz występującymi po jego stronie zdarzeniami spoza zakresu VAT (C-D).

Wnioskodawca nie zna sposobu, aby wydatki te bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub też do zdarzeń w ogóle niepodlegających regulacjom VAT. Są to przede wszystkim czynności wykonywane we wspólnym budynku będącym własnością Miasta, w szczególności wydatki związane z jego utrzymaniem, ze sferą administracyjną np.: zakup materiałów biurowych, wyposażenia pomieszczeń, sprzętu komputerowego, pomocy naukowych, energii elektrycznej, cieplnej, wody, wywóz nieczystości, usługi remontowe, usługi telekomunikacyjne, usługi konserwacji kserokopiarek, zwane dalej wydatkami mieszanymi. Wśród wydatków mieszanych wyróżnić można nabywane przez Miasto zarówno towary, jak i usługi.

Przywołana trudność dokonania bezpośredniego przyporządkowania powyższych wydatków mieszanych do czynności opodatkowanych, zwolnionych i spoza zakresu VAT wynika z faktu, że wykonywane przez Miasto czynności (A-B) i występujące po jego stronie zdarzenia (C-D) są co do zasady wykonywane przez tych samych pracowników Miasta i przy pomocy tych samych zasobów. Innymi słowy, przykładowo w tym samym lokalu i pomieszczeniach, przy pomocy tych samych materiałów i urządzeń, ci sami pracownicy, w tym samym dniu, mogą brać udział np.: w transakcji sprzedaży działki pod zabudowę, opodatkowanej według podstawowej stawki VAT, w transakcji sprzedaży „używanego” budynku, którego dostawa korzysta ze zwolnienia z VAT, przy poborze opłaty adiacenckiej oraz przy zawarciu umowy z wykonawcą, który będzie budował drogę gminną.

Wobec powyższego, w odniesieniu do ponoszonych przez Miasto wydatków mieszanych, nie jest możliwe ich jednoznaczne przyporządkowanie, tzn. Miasto nie ma obiektywnej możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Dlatego dotychczas Miasto nie dokonywało odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych. Od 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca planuje rozpocząć dokonywanie odliczeń podatku naliczonego od wydatków mieszanych w oparciu o tzw. współczynnik VAT, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Wymienione w punktach A i B transakcje dokonywane przez Miasto dotyczą środków trwałych w rozumieniu ustawy o rachunkowości i o podatku dochodowym od osób prawnych.

Część środków trwałych, będących przedmiotem transakcji opisanych w pkt A - B, znajduje się w bezpośrednim posiadaniu Miasta, np. działki budowlane, część znajduje się w posiadaniu zależnym, na podstawie umowy dzierżawy, np.: lokale mieszkalne, użytkowe, grunty, autobusy, sieci wodno-kanalizacyjne i deszczowe.

Miasto, zgodnie z art. 2 ustawy o samorządzie gminnym, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Miasto jest jednostką podziału terytorialnego, posiada osobowość prawną, nie ma jednak własnych struktur organizacyjnych, a nałożone zadania, w tym realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych, dla których jest podatnikiem VAT, w myśl art. 33 ustawy o samorządzie gminnym wykonuje za pośrednictwem Urzędu Miasta.

Miasto ma zdolność prawną - zdolność do wykonywania czynności prawnych, Urząd Miasta zaś, jest jedynie aparatem pomocniczym Miasta, który dokonuje czynności w imieniu i na rzecz Miasta, (m.in. prowadzi rejestry VAT Miasta, sporządza deklaracje VAT Miasta, wystawia faktury sygnowane Numerem Identyfikacji Podatkowej Miasta).

Ponadto, w strukturze organizacyjnej Miasta znajdują się także jednostki organizacyjne, które również realizują określone przychody/obroty. Są to jednostki budżetowe, utworzone przez organ stanowiący Miasta – Radę Miejską, na mocy art. 12 ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885), które nie posiadają osobowości prawnej. Jednostki te działają na podstawie statutu, nadanego im przez Radę Miejską, określającego w szczególności ich nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Należą do nich m.in.: szkoły, przedszkola, Biuro Planowania Przestrzennego, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Żłobek Miejski. Jednostki te generują dochody/obroty m. in. z tytułu odpłatnego udostępniania sal gimnastycznych, wynajmu stołówek, wynajmu pomieszczeń, odpłatności za świadczone usługi opiekuńcze, za wyżywienie, za pobyt dziecka w przedszkolu.

Jednostki te nie są zarejestrowane na potrzeby VAT (korzystają ze zwolnienia podmiotowego). Pobierane przez nie opłaty dokumentowane są wystawianymi rachunkami, notami, na których jako sprzedawca wskazana jest odpowiednia jednostka budżetowa, która jednocześnie z tytułu ponoszonych wydatków otrzymuje faktury VAT, na których widnieje jako nabywca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2).

Czy obrót wynikający z działalności jednostek budżetowych z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług należy uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży Miasta, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przychodów/obrotów wynikających z działalności jednostek budżetowych, Miasto nie powinno uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Podległe Miastu jednostki budżetowe należy w świetle obowiązujących regulacji uznać za odrębnych podatników VAT (przy czym mogą one korzystać ze zwolnienia od VAT), co w konsekwencji oznacza że nie ma podstaw do uwzględniania obrotów tych jednostek dla potrzeb kalkulacji proporcji sprzedaży Miasta, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Wniosek taki wynika w szczególności z brzmienia art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, który to przepis odnosi się do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które samodzielnie wykonują działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej regulacji.

Stanowisko Wnioskodawcy podzielił min. Minister Finansów w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 października 2013r. Sygnatura ILPP2/443-643/13-4/EN, w której potwierdził, że: Gmina do uzyskanego przez siebie obrotu nie wlicza obrotu uzyskanego przez jednostki budżetowe jako, że są one z punktu widzenia podatku VAT odrębnymi podmiotami. Odrębną podmiotowość jednostek budżetowych z punktu widzenia podatku VAT potwierdził również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2013r Sygnatura I3PP3/443-1041/13/SJ, w której stwierdził: że gminne jednostki organizacyjne, działające w formie, np. jednostek budżetowych, o ile oczywiście spełniają kryteria dotyczące statusu podatnika VAT przewidziane w powołanym wyżej art. 15 ustawy, powinny dla celów rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług rejestrować się jako odrębne podmioty tego podatku i posiadać odrębne dla potrzeb VAT oznaczenie (numery) NIP.

Jako potwierdzenie powyższego stanowiska przywołana została treść § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), który stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

\- z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153,174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

W konsekwencji Minister Finansów zaznaczył, że jednostki Gminy (tj. jednostki budżetowe, zakłady budżetowe oraz instytucje kultury) są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi, które po przekroczeniu określonego progu obrotu dla celów podatku VAT powinny zarejestrować się jako (odrębni) podatnicy VAT.

Pogląd ten został także potwierdzony w wyrokach sądów administracyjnych, przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 grudnia 2004 r. sygn. akt I SA/Bk 340/04 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1148/11.

W związku z uznaniem jednostek budżetowych za oddzielnych podatników VAT, nie ma podstaw, aby ewentualne obroty z tytułu sprzedaży towarów lub świadczenia usług przez te jednostki Miasto uwzględniało w kalkulacji proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego– jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podmioty, o których mowa w art. 15, stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne..

Mocą art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10 i art. 133.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy).

Z powyższego wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działa w charakterze podatnika podatku VAT, tym samym podlega rejestracji dla potrzeb tego podatku na zasadach ogólnych.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Wskazać ponadto należy, iż przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osobie fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, gminne jednostki organizacyjne, działające w formie np.: zakładów budżetowych ijednostek budżetowych, o ile oczywiście spełniają kryteria dotyczące statusu podatnika VAT przewidziane w powołanym wyżej art. 15 ustawy, powinny dla celów rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług rejestrować się jako odrębne podmioty tego podatku i posiadać odrębne dla potrzeb VAT oznaczenie (numery) NIP.

Z powyższego wynika więc, iż zakład budżetowy jak również jednostki budżetowe Gminy niemające osobowości prawnej są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi, które po przekroczeniu określonego progu obrotu dla celów podatku VAT powinny zarejestrować są jako (odrębni) podatnicy VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W strukturze organizacyjnej Miasta znajdują się także jednostki organizacyjne, które również realizują określone przychody/obroty. Są to jednostki budżetowe, utworzone przez organ stanowiący Miasta – Radę Miejską, na mocy art. 12 ustawy o finansach publicznych, które nie posiadają osobowości prawnej. Jednostki te działają na podstawie statutu, nadanego im przez Radę Miejską, określającego w szczególności ich nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Należą do nich m.in.: szkoły, przedszkola, Biuro Planowania Przestrzennego, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Żłobek Miejski. Jednostki te generują dochody/obroty m. in. z tytułu odpłatnego udostępniania sal gimnastycznych, wynajmu stołówek, wynajmu pomieszczeń, odpłatności za świadczone usługi opiekuńcze, za wyżywienie, za pobyt dziecka w przedszkolu.

Jednostki te nie są zarejestrowane na potrzeby VAT (korzystają ze zwolnienia podmiotowego). Pobierane przez nie opłaty dokumentowane są wystawianymi rachunkami, notami, na których jako sprzedawca wskazana jest odpowiednia jednostka budżetowa, która jednocześnie z tytułu ponoszonych wydatków otrzymuje faktury VAT, na których widnieje jako nabywca.

Przytoczone powyżej przepisy wskazują, że Gmina i zakład budżetowy oraz jednostki budżetowe wykonują czynności w swoim własnym imieniu (każdy). Zatem Gmina nie dokonuje czynności w imieniu jej jednostek budżetowych (zakładu budżetowego). Powołane przez Gminę zakład budżetowy oraz jednostki budżetowe niemające osobowości prawnej (wyodrębnione jednostki organizacyjne) prowadzą własną działalność gospodarczą wykonując czynności we własnym imieniu. Podmioty te po przekroczeniu limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia od podatku mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT i uzyskać odrębny od Gminy NIP dla celów podatku VAT. Oznacza to, że Gminę i jej jednostki budżetowe, zakład budżetowy należy uznać za odrębnych podatników podatku VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 tegoż artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl przepisu art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie zakładu lub jednostki budżetowej.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, iż Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT, tym samym podlega rejestracji dla potrzeb tego podatku na zasadach ogólnych.

Podkreślić przy tym należy, iż inne niż urzędy gmin (powiatów) i urzędy marszałkowskie, gminne jednostki organizacyjne, działające w formie np.: samorządowych zakładów budżetowych i jednostek budżetowych, o ile oczywiście spełniają kryteria dotyczące statusu podatnika VAT przewidziane w powołanym wyżej art. 15 ustawy, powinny dla celów rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług rejestrować się jako odrębne podmioty tego podatku i posiadać odrębne dla potrzeb VAT oznaczenie (numery) NIP.

W związku z powyższym podległe Gminie zakłady i jednostki budżetowe należy w świetle obowiązujących przepisów uznać za podatników VAT. Zatem Gmina jako odrębny podatnik VAT nie uwzględnia obrotów podległych jednostek i zakładów budżetowych w kalkulacji proporcji sprzedaży, o której mowa w ww. art. 90 ust. 3 ustawy.

Reasumując, obrót z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług wynikający z działalności jednostek budżetowych jako odrębnych od Wnioskodawcy podatników VAT nie jest uwzględniany w kalkulacji proporcji sprzedaży Gminy stosownie do ww. art. 90 ust. 3 ustawy.

Zatem w przedmiotowej kwestii stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie braku obowiązku wliczania do proporcji sprzedaży obrotu z działalności jednostek budżetowych.

Natomiast w zakresie obowiązku wliczania do proporcji sprzedaży obrotu z tytułu: sprzedaży działek pod zabudowę, sprzedaży „używanych” lokali i nieruchomości, dzierżawy gruntów, dzierżawy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej i deszczowej, dzierżawy autobusów miejskich, najmu lokali użytkowych i mieszkalnych, aportów „używanego” majątku trwałego do spółek zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.