Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.204.2025.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Dotyczy ustalenia, czy w związku z pobieraniem kaucji na
okaziciela za żetony i korzystanie z infrastruktury i jej zwrotem
dla graczy należy naliczać i odprowadzać podatek VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
kaucja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący w
    odniesieniu do podatku od towarów i usług ustalenia czy w związku z pobieraniem kaucji
    na okaziciela za żetony oraz korzystaniem z infrastruktury i jej zwrotem dla graczy, należy
    naliczać i odprowadzać podatek VAT, wpłynął 26 marca 2025 r. Wniosek – w odpowiedzi
    na wezwanie Organu – uzupełnił Pan pismem z 28 kwietnia 2025 r. (data wpływu: 28
    kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Korzystając ze stworzonej infrastruktury do rekreacji umysłowej, w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, w zakresie rekreacyjnym i rozrywkowym (gry karciane i
    planszowe) i rekreacji fizycznej (bilard), które w zakresie karcianym będą odbywać się w
    sposób nie hazardowy, co wynika z zapisów ustawy o grach hazardowych (Dz. u. z 2019
    roku, poz. 847 z późniejszymi zmianami), jako osoba fizyczna, w ramach działalności
    gospodarczej, będzie Pan organizować gry i turnieje pokera, zarówno w formacie jedno,
    jak i wielostolikowym.
    Ustawa o grach hazardowych określa szczegółowe warunki do kwalifikacji gry w pokera,
    jako nie hazardowego i nie penalizowanego przez rygory nadzoru Urzędu Celno-
    Skarbowego. Gry karciane, jako gry rekreacyjne czyli pozbawione gwarantowanych nagród

    rzeczowych i pieniężnych, nie stanowią gry hazardowej, w zrozumieniu Ustawy o grach
    hazardowych, i nie są wymieniane w ustawie hazardowej jako niedozwolone lub
    dozwolone tylko po uzyskaniu koncesji na gry hazardowe lub po zatwierdzeniu
    Regulaminu gry przez Ministra Finansów.
    Zgodnie z zasadą, że to co nie jest prawnie zakazane, jest dozwolone, gra rekreacyjna w
    pokera nie podlega nadzorowi Ministerstwa Finansów w zakresie hazardu, jedynie
    podlega pod zwykłe kontrole skarbowe, jak każda działalność gospodarcza.
    Gry karciane są wyłączone z katalogu gier losowych i zostały przeniesione do odrębnej
    kwalifikacji, która nie determinuje określenia hazardu poprzez losowość lecz tylko poprzez
    system nagród rzeczowych lub pieniężnych. Obecnie gry karciane, w tym szczególnie
    poker, określany jest przez biegłych jako gra strategiczna umiejętności z elementem
    losowym. Istnienie elit pokerowych na świecie, Europie czy w Polsce potwierdza fakt, że
    wygrana nie wynika z jej losowości lecz głównie z umiejętności i wiedzy graczy.
    Gry karciane, które będą organizowane przez Pana są grami bez gwarantowanych nagród
    rzeczowych i pieniężnych. Gracze uczestniczący w grach rekreacyjnych będą opłacać bilet
    wstępu (równy kwocie od 10 do 20 % ustalonej kaucji za żetony i infrastrukturę do gier)
    zwany w nomenklaturze karcianej rejkiem. Kaucje są zwrotne na okaziciela i przypisane do
    otrzymanych żetonów. Konieczność wprowadzenia kaucji wynika z zabezpieczeń
    finansowych dotyczących wypożyczanych żetonów i korzystania z infrastruktury karcianej
    w lokalu. Gracz po zwrocie żetonów otrzymuje przypisane do nich kwoty kaucji, to samo w
    wypadku pozostawienia żetonów do dalszej gry przy turnieju wieloosobowego (by nie
    dezorganizować gry pozostałym graczom).
    W wypadku gier jednostolikowych, gracz otrzymuje zwrot kaucji w wymiarze 1:1 od ilości
    zwróconych żetonów objętych kaucją , które zwraca Klubowi. Klub pobiera tzw. rejk (jako
    kwota biletu) i odprowadza od niego podatek 8% VAT. Wysokość podatku VAT wynika z
    interpretacji ogólnej Ministra Finansów dotyczącej zajęć i gier rekreacyjnych z dnia 02-12-
    2014 roku, nr PT1/033/32/354/LJU/14, potwierdzonej później w interpretacjach
    wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych na terenie RP.
    Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości kaucji wpłacanych przez graczy za ilości
    pobranych żetonów i korzystanie z infrastruktury klubowej. Po odliczeniu z kaucji wartości
    biletu (rejku) jej pozostała wartość będzie zwracana graczom za żetony, na okaziciela.
    Kaucja zgodnie z prawem nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie podatków VAT,
    ani podatku dochodowego. Kaucja ma charakter gwarancyjny, zabezpieczający i jest
    standardowym zabezpieczeniem finansowym (np. KPP 2/443-314/11-2/AK z dnia 07-09-
    2011 Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu). Kaucja nie stanowi więc przychodu ani
    rozchodu i nie zwiększa aktywów finansowych Klubu. Wydatek w postaci utraconych,
    zwróconych kaucji nie jest wymieniony jako stanowiący koszt uzyskania przychodu, nie
    obejmuje go także VAT.
    Przyjęcie kaucji w depozyt a następnie jej zwrot na okaziciela, nie powoduje powstania
    przychodu w zakresie podatku VAT od towaru i usług. Jednocześnie gracz otrzymujący
    zwrot kaucji na okaziciela za korzystanie z żetonów i infrastruktury. W wyniku zwrotu
    kaucji za zwrócone żetony i zaprzestanie korzystania z infrastruktury dla gracza, zwrot
    finansowy kaucji, nie wywołuje w ten sposób skutku, jakim byłaby konieczność naliczenia
    przez organizatora podatku od wygranych, ponieważ zwrot obejmuje środki niefiskalne, tj.
    tylko zwroty kaucji na okaziciela, przypisane do otrzymanych przez gracza żetonów i
    korzystania z infrastruktury.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu
    wniosku)
    Czy w związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za żetony i korzystanie z infrastruktury i
    jej zwrotem dla graczy należy naliczać i odprowadzać podatek VAT od towaru i usług?

    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (sformułowane
    ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    W związku z umożliwieniem graczom gier nie hazardowych i brakiem nagród rzeczowych i
    pieniężnych (co wyłącza grę z rygorów gry na podstawie kaucji z wymogu koncesji lub
    Regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów) wprowadzony system gry
    zabezpieczonej kaucjami pozwala na ich nieksięgowanie, a kaucje nie mają charakteru
    fiskalnego, poza kwotami odliczonymi w postaci biletu. Odliczane kwoty biletu, są
    rejestrowane i opłacany jest z nich przez organizatora podatek VAT oraz podatek
    dochodowy.
    Kaucja na okaziciela pełni swoją rolę kaucji do momentu zakończenia gry przez gracza i jej
    zwrot, tak jak i pobranie kaucji, nie są opodatkowane podatkiem VAT od towaru i usług.
    Takie stanowisko odnośnie kaucji potwierdza ustawa o podatku od towaru i usług, która
    nie czyni ich fiskalnymi w tym zakresie i nie stanowią one ani przychodu ani rozchodu.
    Organizator gier otrzymując kaucję nie uznaje kaucji na okaziciela jako wpływu o
    charakterze definitywnym, chyba że kwota wpłacona traci swój charakter kaucyjny, wtedy
    jest księgowana jako wpływ.
    Kaucja zwrócona na okaziciela nie stanowi więc przychodu dla podatnika, płatnika czy też
    gracza, który otrzymuje zwrot kaucji na okaziciela. Rozliczana w ten sposób pobrana i
    zwrócona kaucja nie jest czynnością opodatkowaną w zakresie VAT. Stanowisko takie
    zdaje się potwierdzać także interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 19 stycznia
    2023 roku znak pisma: 0111-KDIB3.4012.571.2022.3.JSU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361, ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem
    wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim
    to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Zatem nie każde działanie może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów
    ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład

      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że korzystając ze stworzonej infrastruktury do
    rekreacji umysłowej, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w zakresie
    rekreacyjnym i rozrywkowym (gry karciane i planszowe) i rekreacji fizycznej (bilard), które
    w zakresie karcianym będą odbywać się w sposób nie hazardowy, w ramach działalności
    gospodarczej, będzie Pan organizować gry i turnieje pokera, zarówno w formacie jedno,
    jak i wielostolikowym.
    Gry karciane, które będą organizowane przez Pana są grami bez gwarantowanych nagród
    rzeczowych i pieniężnych. Gracze uczestniczący w grach rekreacyjnych będą opłacać bilet
    wstępu (równy kwocie od 10 do 20 % ustalonej kaucji za żetony i infrastrukturę do gier)
    zwany w nomenklaturze karcianej rejkiem. Kaucje są zwrotne na okaziciela i przypisane do
    otrzymanych żetonów. Konieczność wprowadzenia kaucji wynika z zabezpieczeń
    finansowych dotyczących wypożyczanych żetonów i korzystania z infrastruktury karcianej
    w lokalu. Gracz po zwrocie żetonów otrzymuje przypisane do nich kwoty kaucji, to samo w
    wypadku pozostawienia żetonów do dalszej gry przy turnieju wieloosobowym. W wypadku
    gier jednostolikowych, gracz otrzymuje zwrot kaucji w wymiarze 1:1 od ilości zwróconych
    żetonów objętych kaucją, które zwraca Klubowi.
    Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości kaucji wpłacanych przez graczy za ilości
    pobranych żetonów i korzystanie z infrastruktury klubowej. Po odliczeniu z kaucji wartości
    biletu (rejku) jej pozostała wartość będzie zwracana graczom za żetony, na okaziciela.
    Pana wątpliwości w odniesieniu do podatku od towarów i usług dotyczą ustalenia czy w
    związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za żetony i korzystaniem z infrastruktury oraz
    jej zwrotem dla graczy należy naliczać i odprowadzać podatek VAT.
    Aby odpowiedzieć na Pana wątpliwości należy ustalić, czym konkretnie, w zdarzeniu
    opisanym we wniosku, jest otrzymana kaucja.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje pojęcia zaliczki, zadatku, przedpłaty,
    raty czy kaucji. Według definicji zawartych w Słowniku Języka Polskiego PWN:
    - „zaliczką” jest część należności wypłacana z góry na poczet należności;
    - „zadatkiem” jest suma pieniędzy dawana przy zawieraniu umowy w celu zapewnienia jej
    wykonania;
    - „przedpłatą” jest określona suma pieniędzy wpłacana regularnie, w ustalonych
    terminach, w celu zapewnienia sobie otrzymania jakiegoś towaru;
    - „ratą” jest część należności pieniężnej, płatna w oznaczonym terminie;
    - „kaucją” jest suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania i
    stanowiąca odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania.
    Z przytoczonych wyżej definicji: zaliczki, zadatku, przedpłaty i raty wynika, że wiążą się one
    z przekazaniem kontrahentowi środków pieniężnych do jego dyspozycji. Natomiast cechą
    charakterystyczną kaucji jest to, że może ona zostać wykorzystana tylko w ściśle
    określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia zobowiązania. Zabezpieczenie
    wykonania umowy poprzez ustanowienie kaucji ma charakter gwarancyjny,
    zabezpieczający, co oznacza, że jest ona ustanowiona na wypadek, gdyby strona umowy,
    która złożyła kaucję, nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może
    zaspokoić się ze złożonej kaucji.
    Jak wskazano wyżej kaucja zabezpieczająca jest pojęciem niezdefiniowanym w ustawie o
    podatku od towarów i usług, natomiast w świetle uregulowań zawartych w ustawie z dnia

    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.), jest ona zapłatą
    za wyrządzone szkody, poniesionej przez kogoś straty.
    Stosownie bowiem do treści art. 361 § 1 i § 2 k.c.:
      Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
      umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz
      korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zgodnie z art. 362 k.c.:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Na podstawie art. 363 § 1 i § 2 k.c.:
      Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    W świetle powołanych przepisów, odnosząc się do sytuacji przedstawionej we wniosku
    wskazać należy, że przyjęcie kaucji, będzie w istocie rzeczy stanowić zabezpieczenie przed
    możliwą szkodą, jak bowiem Pan wskazał, konieczność wprowadzenia kaucji wynika z
    zabezpieczeń finansowych dotyczących wypożyczanych żetonów i korzystania z
    infrastruktury karcianej w lokalu.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, należy wskazać, że skoro kaucja nie
    jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi, to nie podlega ona opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Nie jest to bowiem otrzymanie części należności i nie
    można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek, ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę.
    Kaucja nie będzie stanowiła również zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 w zw. z ust. 6
    ustawy, a jej pobranie nie będzie rodziło obowiązku podatkowego w tym podatku. Zatem,
    rzeczone kaucje, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie stanowią
    żadnej z czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 ustawy, które podlegają opodatkowaniu
    tym podatkiem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne
    rozstrzygnięcie.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.