Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1346/12/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-02
Teza: Czy zgodnie z zasadami przyznawania przedsiębiorcom pomocy regionalnej oraz przepisami ustawy o PDOP, w analizowanym stanie faktycznym, przy wyliczaniu wysokości limitu dostępnego zwolnienia podatkowego pod uwagę należy wziąć faktyczną wysokość wydatków inwestycyjnych poniesionych na terenie SSE w okresie od dnia uzyskania Zezwolenia, w całym okresie jego ważności (tj. do 8 sierpnia 2016r.), także w części w jakiej wydatki te przewyższają kwotę minimalnych nakładów inwestycyjnych określonych w treści niniejszego Zezwolenia?
Słowa kluczowe: działalność-zezwolenie na prowadzenie działalności; inwestycje-wydatki inwestycyjne; koszt-koszty kwalifikowane; limit; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2012r. (data wpływu do tut. BKIP 2 sierpnia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości wyliczenia wysokości limitu zwolnienia podatkowego - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2012r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości wyliczenia wysokości limitu zwolnienia podatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej („Strefa”, „SSE”) na podstawie zezwolenia z 10 kwietnia 2008r. („Zezwolenie”). Jest to działalność gospodarcza obejmująca działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie Strefy.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o PDOP”), dochód Spółki generowany na terenie SSE w zakresie określonym w Zezwoleniu podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych („PDOP”). Spółka korzysta ze zwolnienia w PDOP z tytułu kosztów nowej inwestycji.

Spółkę obowiązują przepisy rozporządzenia z dnia 2 listopada 2006r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej („Rozporządzenie Strefowe”), w brzmieniu właściwym na dzień uzyskania Zezwolenia. Powyższe wynika z przepisów intertemporalnych zamieszczonych w poszczególnych ustawach nowelizujących ustawę z 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych („ustawa o SSE”) oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 grudnia 2008r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, zgodnie z którym, do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej.

W odniesieniu do wydatków inwestycyjnych Zezwolenie Spółki stanowi, iż warunkiem prowadzenia działalności na terenie SSE jest „Poniesienie wydatków inwestycyjnych (w rozumieniu § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej – Dz. U. nr 202 poz. 1485 z późn. zm.) o łącznej wartości co najmniej 75.052.977,00 PLN w terminie do dnia 31 grudnia 2010r.”. Termin zakończenia inwestycji został wskazany w treści Zezwolenia na 31 grudnia 2010r.; samo Zezwolenie udzielone zaś zostało do dnia 8 sierpnia 2016 roku. Zezwolenie nie określa maksymalnej wartości nakładów inwestycyjnych, które mogą zostać rozpoznane, jako kwalifikowane dla celów obliczenia dostępnej dla Spółki puli pomocy publicznej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydał 23 maja 2012 r. na rzecz Spółki interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego (znak: IBPBI/2/423-194/12/PP), potwierdzającą, iż, z uwagi na brak wskazania w treści Zezwolenia maksymalnej wartości kwalifikowanych kosztów inwestycji: „(\`(...)\`) w sytuacji poniesienia przez Wnioskodawcę wydatków inwestycyjnych w kwocie wyższej od wskazanej w zezwoleniu (\`(...)\`) Spółka uprawniona jest do dalszego korzystania z pomocy publicznej”. Tym samym, wskazana interpretacja indywidualna potwierdza, iż dla obliczenia dostępnej dla Spółki pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego, zasadne jest uwzględnienie całkowitej wartości poniesionych kosztów kwalifikowanych, także w części przekraczającej wartość określoną w Zezwoleniu, jako minimalną wartość wydatków inwestycyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z zasadami przyznawania przedsiębiorcom pomocy regionalnej oraz przepisami ustawy o PDOP, w analizowanym stanie faktycznym, przy wyliczaniu wysokości limitu dostępnego zwolnienia podatkowego pod uwagę należy wziąć faktyczną wysokość wydatków inwestycyjnych poniesionych na terenie SSE w okresie od dnia uzyskania Zezwolenia, w całym okresie jego ważności (tj. do 8 sierpnia 2016r.), także w części w jakiej wydatki te przewyższają kwotę minimalnych nakładów inwestycyjnych określonych w treści niniejszego Zezwolenia?

Zdaniem Spółki, dla celu obliczenia wielkości dostępnej pomocy publicznej uwzględnia się wydatki inwestycyjne poniesione przez Spółkę na terenie SSE począwszy od dnia wydania Zezwolenia, w całym okresie na który zostało ono udzielone (tj. do 8 sierpnia 2016 r.), także w części, która przewyższa minimalną wielkość wydatków inwestycyjnych określoną w jego treści. Wskazane stanowisko Spółki jest w pełni zgodne z obowiązującymi Spółkę przepisami prawa, treścią udzielonego Wnioskodawcy Zezwolenia, a także z jednolitym w tym zakresie stanowiskiem organów podatkowych wyrażonym w analogicznych sprawach.

Pomoc publiczna udzielana podatnikom działającym na terenie SSE w postaci zwolnienia od PDOP przyjmuje formę pomocy regionalnej, która udzielana jest w celu wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją. Stosownie do art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE, w brzmieniu właściwym na dzień przyznania Spółce Zezwolenia:

1.  Podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „Zezwoleniem”,
2.  Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:
    1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,
    2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Przywołany powyżej przepis określa precyzyjnie, iż zapisy Zezwolenia posiadanego przez Spółkę powinny być odczytywane jako warunki prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE, których spełnienie determinuje możliwość korzystania ze zwolnienia podatkowego. Regulacje odnoszące się do wartości zwolnienia podatkowego, jakie dostępne jest dla Spółki, zawarte zostały w § 3 i § 4 Rozporządzenia Strefowego. Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Strefowego, pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  Kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 Rozporządzenia Strefowego (tak jak w przypadku Spółki) lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie z kolei z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Strefowego, maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej (w przypadku województwa śląskiego wynosząca 40%), liczona jest jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą (określonych w § 6 Rozporządzenia Strefowego). Tym samym, przepisy obowiązujące na dzień uzyskania przez Spółkę Zezwolenia nie zawierają uregulowań wskazujących na to, iż warunki dotyczące minimalnych kosztów inwestycji określone w treści Zezwolenia ograniczają Jednocześnie górną granicę wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.

Spółka podkreśla również, że w momencie przyznania na jej rzecz Zezwolenia nie obowiązywały przepisy pozwalające na zamieszczanie w treści Zezwoleń maksymalnej kwoty kosztów kwalifikowanych, stanowiących podstawę dla celów kalkulacji dostępnego zwolnienia podatkowego. Wymóg odnośnie określania w treści zezwoleń strefowych maksymalnej wartości kosztów kwalifikowanych został wprowadzony na podstawie ustawy z 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 118 poz. 746), a więc po dacie uzyskania Zezwolenia przez Spółkę. Dodatkowo, § 6 Rozporządzenia Strefowego stanowi, iż wydatki inwestycyjne, aby mogły zostać uznane za koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną muszą zostać poniesione „w trakcie obowiązywania zezwolenia”. Również sama treść Zezwolenia posiadanego przez Spółkę potwierdza, że wskazana w nim wartość wydatków inwestycyjnych jest wielkością minimalną. Świadczy o tym literalne brzmienie Zezwolenia, w którym posłużono się zwrotem: „poniesienie wydatków inwestycyjnych (\`(...)\`) o łącznej wartości co najmniej 75.052.977,00 PLN w terminie do dnia 31.12.2010 roku”.

Reasumując, w świetle przytoczonych powyżej regulacji, z uwagi na brak przepisów ograniczających wielkość kwalifikowanych wydatków inwestycyjnych wyłącznie do wielkości wskazanej w Zezwoleniu, jako wielkości minimalnej, Spółka stoi na stanowisku, iż uprawniona jest do obliczania limitu maksymalnej pomocy publicznej w oparciu o wszelkie kwalifikowane wydatki inwestycyjne w rozumieniu Rozporządzenia Strefowego poniesione na terenie SSE w terminie od daty uzyskania Zezwolenia aż do zakończenia okresu, na który zostało ono udzielone. Termin określony w Zezwoleniu, jako termin zakończenia inwestycji (tj. 31 grudnia 2010r.) stanowi bowiem wyłączenie termin, do którego Spółka obowiązana była ponieść minimalny poziom nakładów inwestycyjnych.

Stanowisko Spółki, zgodnie z którym do celów obliczenia dostępnej puli pomocy publicznej ma ona możliwość uwzględnienia całości wydatków inwestycyjnych poniesionych na terenie SSE po dniu uzyskania Zezwolenia w okresie na jakim zostało ono udzielone, zgodne jest z jednolitą linią interpretacyjną prezentowaną przez organy podatkowe.

Prawidłowość stanowiska zaprezentowanego przez Spółkę w niniejszym wniosku potwierdza m.in.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 maja 2010r. znak: IBPBI/2/423-358/10/AK;
*   interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 13 maja 2009r. znak: IPPB3/423-96/09-2/MS;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy 14 maja 2009r., znak: ITPB3/423-120/09/DK.

Wszystkie wskazane powyżej interpretacje indywidualne potwierdzają, iż w przypadku przedsiębiorców posiadających zezwolenia strefowe niezawierające górnego limitu wydatków inwestycyjnych:

*   za koszty kwalifikowane zwiększające wielkość dostępnego zwolnienia podatkowego może zostać rozpoznana całkowita wartość wydatków inwestycyjnych,
*   wydatki inwestycyjne będące kosztem kwalifikowanym mogą być ponoszone w całym okresie obowiązywania zezwolenia strefowego (w tym również po dacie zakończenia inwestycji).

Mając na uwadze przedstawione argumenty, a w szczególności biorąc pod uwagę jednolitą linię interpretacyjną organów podatkowych w przedmiotowym zakresie, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez nią stanowiska.

Dodatkowo Spółka wskazała, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 maja 2007r. (sygn. I SA/Rz 254/07), przepisy rozporządzenia regulujące szczegółowe kwestie związane z korzystaniem ze zwolnienia z PDOP (w tym kalkulacji limitu pomocy publicznej) stanowią normy prawa podatkowego, do których zastosowanie winny mieć przepisy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Specjalne strefy ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U z 2007r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Podstawą do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Stosownie do art. 17 ust. 4 updop, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Rodzaj tych wydatków został określony przez Radę Ministrów w rozporządzeniach ustanawiających poszczególne strefy ekonomiczne.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej w dniu 10 kwietnia 2008r. W dniu 4 sierpnia 2008r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z dnia 30 maja 2008r. (Dz. U. Nr 118, poz. 746). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie stref wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc. Z kolei, w myśl art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, do zezwoleń, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 19 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie z art. 5 ustawy zmieniającej, dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5a ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 1 i 4, art. 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Treść zezwolenia, o którym mowa powyżej, została uregulowana w art. 16 ust. 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (w brzmieniu obowiązującym na moment uzyskania zezwolenia), zgodnie z którym zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Dla porównania warto przytoczyć treść art. 16 ust. 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu obowiązującym obecnie, zgodnie z którym zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2.  dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę;
3.  terminu zakończenia inwestycji;
4.  maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy;
5.  wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.

W odróżnieniu od przepisu obowiązującego obecnie, art. 16 ust. 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zezwolenia, nie wymagał określenia maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy. Warunek ten nie dotyczył zatem zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z dnia 30 maja 2008r. Wynika to z ww. art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie stref, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc. Oznacza to, że zachowuje swoją moc zezwolenie uzyskane przez Spółkę, które wydane przed omawianą nowelizacją, nie zawiera warunku dotyczącego maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji w strefie.

Zezwolenie udzielone Spółce zawierało warunek poniesienia wydatków inwestycyjnych (w rozumieniu § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej) o łącznej wartości co najmniej 75.052.977,00 PLN w terminie do dnia 31 grudnia 2010r. Nie zawierało jednak, zgodnie z przytoczoną powyżej regulacją, maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy.

Z dniem 30 grudnia 2008 r. weszło w życie:

1.  rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008r. w sprawie katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 232, poz. 1550) oraz
2.  rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548).

W myśl § 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej.

W związku z powyższym, do Wnioskodawcy, który prowadzi działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o zezwolenie z dnia 10 kwietnia 2008r. ma zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 2 listopada 2006r. (Dz. U. Nr 202, poz. 1485 ze zm.).

§ 3 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 2 listopada 2006r., stanowi, iż pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2 listopada 2006r., za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka, zgodnie z otrzymanym Zezwoleniem, zobowiązana została do:

1.  poniesienia wydatków inwestycyjnych,
2.  w kwocie co najmniej 75.052.977,00 PLN do dnia 31 grudnia 2010r.

Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, Zezwolenie określa również termin zakończenia inwestycji na 31 grudnia 2010r.

Łączne spełnienie powyższych warunków uprawniało Spółkę do skorzystania z pomocy publicznej. Przy wyliczaniu wysokości limitu dostępnego zwolnienia podatkowego należy zatem wziąć pod uwagę wysokość faktycznie poniesionych po dniu uzyskania Zezwolenia wydatków inwestycyjnych (co najmniej 75.052.977,00 PLN) dotyczących inwestycji zakończonych na 31 grudnia 2010r.

W związku z powyższym, pomimo, iż tut. Organ zgadza się ze stanowiskiem Spółki, iż limit pomocy publicznej w związku z inwestycją prowadzoną na terenie SSE należy obliczać w oparciu o wydatki poniesione po dniu uzyskania Zezwolenia również w przypadku gdy przekraczają one kwotę minimalnych wydatków inwestycyjnych określonych w Zezwoleniu, to nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, iż wydatki te mogą dotyczyć inwestycji niezakończonych na dzień 31 grudnia 2010 r. W świetle powyższych przepisów, należy uznać, iż wydatki poniesione na inwestycje , których termin zakończenia przypada po 31 grudnia 2010 r., nie będą mogły zostać zaliczone do wydatków kwalifikowanych, a w związku z tym nie będą podstawą do wyliczenia wysokości należnej Spółce pomocy publicznej.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.