Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-289/12-3/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-31
Teza: istota interpretacji: Czy Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej?
Słowa kluczowe: drogi; gmina; infrastruktura; inwestycje; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2012 r. (data wpływu 2 kwietnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest spółką działającą w branży budowlanej i nieruchomości, realizującą w szczególności inwestycje w postaci budowy obiektów mieszkaniowych i budynków biurowych (dalej: „Inwestycje”).

Z uwagi na konieczność zapewnienia Inwestycjom odpowiedniej infrastruktury drogowej, Spółka podejmuje lub zleca podwykonawcom zadania z zakresu budowy, rozbudowy, przebudowy lub modernizacji dróg (dalej odpowiednio: „budowa drogi” lub „budowa infrastruktury drogowej”, „droga”, „infrastruktura drogowa”). Co do zasady, budowa drogi jest realizowana na gruncie, który nie stanowi własności Spółki, ani nie jest przedmiotem użytkowania wieczystego Spółki.

W przypadku, gdy droga przebiega lub ma przebiegać przez nieruchomość stanowiącą własność lub przedmiot użytkowania wieczystego Spółki, to przed przystąpieniem do budowy drogi Spółka zbywa nieodpłatne na rzecz gminy przedmiotowy grunt (zrzeka się prawa użytkowania wieczystego, przekazuje nieodpłatnie grunt, etc.). Dopiero po przekazaniu gminie nieruchomości, na której ma być zlokalizowana droga, Spółka przystępuje do budowy infrastruktury drogowej. Następnie X przekazuje infrastrukturę drogową gminie bez zwrotu poniesionych przez siebie nakładów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku VAT o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabywanych towarów i usług w przypadku, jeśli istnieje związek między zakupem towarów i usług oraz prowadzoną działalnością opodatkowaną. A contrario, odliczenie nie może natomiast być dokonane w odniesieniu do nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych (zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu).

Należy zauważyć, że ustawodawca nie precyzuje, w jaki sposób i w jakim zakresie towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby umożliwiało to podatnikowi dokonanie odliczenia podatku naliczonego. W związku z tym, należy podkreślić, iż związek ten może być pośredni. Co więcej, dany zakup może wiązać się z wykonaniem czynności niepodlegającej opodatkowaniu, która jest jednak niezbędna lub tylko potrzebna do prowadzenia działalności opodatkowanej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest kluczowym elementem konstrukcyjnym oraz fundamentem systemu podatku od towarów i usług obowiązującego w naszym kraju. Gwarantuje ono neutralność podatku dla podatników - podatek ten obciąża bowiem finalną konsumpcję dóbr i usług, a dla podatników jest on neutralny. Dzięki mechanizmowi odliczenia podatku naliczonego podatnicy VAT nie ponoszą ciężaru podatku. Powyższa teza znajduje poparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 3537/06), w którym Sąd stwierdza, iż „(\`(...)\`) To, że czynność nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem nie podlega VAT, nie oznacza, że podatnik nie może odliczyć VAT naliczonego przy zakupach z tym związanych. Jeśli bowiem generalnie przekazanie ma związek z działalnością przedsiębiorstwa opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, nie ma podstawy, by ograniczać prawo do odliczenia VAT przy zakupach, które służą tej działalności”.

Stanowisko odmienne od przyjętego przez Spółkę kłóciłoby się z zasadą neutralności podatkowej, będącą fundamentalną zasadą konstrukcji podatku VAT. Zgodnie z nią podatek ten obciąża końcowego konsumenta. Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przyznaje prawo do odliczenia podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, będą wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku. W analizowanym przypadku Spółka nie będzie występowała w charakterze konsumenta zakupionych dóbr, zatem brak możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku z budową drogi byłby sprzeczny z powołaną zasadą neutralności VAT. Brak takiej możliwości prowadziłby bowiem do obciążenia Spółki kosztem podatku VAT w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na brak prawa do odliczenia tego podatku.

Rolę prawa do odliczenia podatku naliczonego wielokrotnie podkreślał ETS wskazując, że „system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób, iż wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi” (wyrok w sprawie C-268/83, Rompelman, tak też ETS w wyrokach w sprawie C-50/87, Komisja Europejska vs. Republika Francji, czy C-317/94, Elida Gibbs oraz C-37/95, Ghent Coal Terminal).

Nabywane towary lub usługi nie muszą być zatem związane z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez podatnika, aby w związku z ich nabyciem przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia przysługuje bowiem także wówczas, gdy wydatki na nabycie zaliczane są do kosztów ogólnych działalności podlegającej opodatkowaniu - co potwierdził ETS m.in. w wyroku C-408/98 (Abbey National).

Co istotne, związek ze sprzedażą opodatkowaną należy badać z punktu widzenia celu wydatku ponoszonego przez podatnika i w momencie ponoszenia tego wydatku. Odliczenie przysługuje zatem także w sytuacji, gdy planowana sprzedaż (transakcja opodatkowana) nie miała miejsca - co potwierdza chociażby wyrok ETS w sprawie C-110/94 (INZO). Stanowisko ETS w sprawie możliwości odliczenia VAT jest powielane przez polskie sądy administracyjne (przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 października 2008 r., sygn. III SA/Wa 1010/08).

Jak wskazała Spółka, nakłady na infrastrukturę drogową ponoszone są w celu zapewnienia odpowiedniej obsługi komunikacyjnej Inwestycji (stworzenia możliwości dojazdu lub jego udogodnienia potencjalnym nabywcom czy najemcom), a więc następuje z korzyścią dla ogólnie pojętej działalności gospodarczej Spółki. Spółka pragnie także podkreślić, że wydatki na wybudowanie infrastruktury drogowej są przez nią ponoszone nie tylko z tego względu, że istnieje taki wymóg ustawowy (istnienie odpowiedniej drogi dojazdowej jest konieczne dla uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektów inwestycyjnych a tym samym sprzedaż lokali), czy umowny, ale także z tej racji, że ma wpływ na ceny uzyskiwane z tytułu sprzedaży (nieponiesienie wydatków na budowę infrastruktury drogowej miałoby ujemny wpływ na czynności opodatkowane). Stąd, na prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego nie ma wpływu fakt, iż w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT Spółka nie będzie musiała naliczać podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej na rzecz gminy.

Zdaniem Spółki istnieje zatem ścisły związek pomiędzy wydatkami poniesionymi przez nią na zakup towarów i usług niezbędnych do wybudowania infrastruktury drogowej, a wykonywaniem przez nią czynności opodatkowanych VAT (sprzedaż lub wynajem nieruchomości). Skoro zaś istnieje związek między wydatkami, które Spółka poniosła na infrastrukturę drogową a czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (sprzedaż lub wynajem nieruchomości), to stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Spółka będzie uprawniona do obniżenia podatku VAT o kwotę podatku naliczonego przy poniesieniu wydatków na towary i usługi niezbędne do wybudowania infrastruktury drogowej.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 24 listopada 2011 r. (sygn. IPPP2/443-1046/11-2/MM) wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 października 2010 r. (sygn. IPPP3-443-777/10-2/JF) oraz w interpretacji indywidualnej z 11 marca 2010 r. (sygn. ILPP1/443-1563/09-5/AI) wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

W związku z powyższym Spółka wnosi jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług, i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Z powyższego wynika, iż w przypadku, gdy istnieje związek zakupionych towarów i usług przeznaczonych na budowę infrastruktury drogowej z działalnością opodatkowaną - nabywcy tych towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy ich nabyciu.

Z przedstawionego w złożonym wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca działa w branży budowlanej i nieruchomości, realizuje inwestycje w postaci budowy obiektów mieszkaniowych i budynków biurowych. Z uwagi na konieczność zapewnienia tym inwestycjom odpowiedniej infrastruktury drogowej, Spółka podejmuje lub zleca podwykonawcom zadania z zakresu budowy, rozbudowy, przebudowy lub modernizacji dróg. Co do zasady, budowa drogi jest realizowana na gruncie, który nie stanowi własności Spółki, ani nie jest przedmiotem użytkowania wieczystego Spółki, a w przypadku, gdy droga przebiega lub ma przebiegać przez nieruchomość stanowiącą własność lub przedmiot użytkowania wieczystego Spółki - przed przystąpieniem do budowy drogi Spółka zbywa nieodpłatnie na rzecz gminy przedmiotowy grunt. Dopiero po przekazaniu gminie nieruchomości, na której ma być zlokalizowana droga, Wnioskodawca przystępuje do budowy infrastruktury drogowej, a następnie przekazuje infrastrukturę drogową gminie bez zwrotu poniesionych przez siebie nakładów. Wnioskodawca wskazuje, że realizacja przedmiotowej inwestycji drogowej służy uzyskaniu przez Spółkę korzyści w postaci przychodu uzyskanego ze sprzedaży bądź wynajmu inwestycji. Wydatki poniesione na przedmiotową drogę mają bezpośrednie przełożenie na uzyskiwane przez Spółkę przychody, droga dojazdowa do budynku jest bowiem jednym z istotnych czynników wyboru lokalizacji przez nabywców lub najemców (tak przy budownictwie mieszkaniowym, jak i przy inwestycjach komercyjnych). Zapewnienie zatem odpowiedniej obsługi drogowej zwiększa atrakcyjność inwestycji i przyczynia się do większego zainteresowania nabyciem lub wynajmem lokali wybudowanych przez Spółkę, a to z kolei pozwala na uzyskanie wyższych cen ze sprzedaży lub wynajmu.

Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż istnieje związek pomiędzy wydatkami poniesionymi przez Spółkę na zakup towarów i usług niezbędnych do wybudowania infrastruktury drogowej, a wykonywaniem przez nią czynności opodatkowanych VAT (sprzedaż lub wynajem lokali wybudowanych przez Spółkę).

Tym samym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług niezbędnych do wybudowania infrastruktury drogowej przekazywanej gminie, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienić należy, iż niniejsza interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego jedynie w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową infrastruktury drogowej. W pozostałym zakresie, tj. w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej gminie wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.