Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.738.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów sesji
terapeutycznych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
wydatek-wydatki osobiste
związki-związek przyczynowo-skutkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 16 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 września 2025 r. (wpływ 24
    września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...). Działalność obejmuje
    m.in. doradztwo, obsługę klientów biznesowych oraz usługi w zakresie analiz
    energetycznych i optymalizacji kosztów. Zawodowo wykonuje Pan prace analityczne,
    koncepcyjne, negocjacyjne oraz prowadzi liczne spotkania z klientami, które wymagają od
    Pana znacznego zaangażowania psychicznego, wysokiej koncentracji i odporności na stres.
    W związku z intensywnym charakterem pracy zdecydował się Pan na regularne
    korzystanie z indywidualnych sesji terapeutycznych w (...), udokumentowanych fakturami
    wystawionymi na dane Pana działalności gospodarczej. Celem tych sesji jest profilaktyka
    zdrowia psychicznego, zwiększenie odporności na stres, przeciwdziałanie wypaleniu
    zawodowemu oraz utrzymanie zdolności do wykonywania działalności gospodarczej na
    dotychczasowym poziomie jakościowym i wydajnościowym.
    W 2025 roku otrzymał Pan m.in. następujące faktury dokumentujące wykonane usługi:
    1. Faktura nr (...),
    2. Faktura nr (...),
    3. Faktura (...) nr (...).
    Wszystkie usługi zostały opłacone przelewem z rachunku firmowego i dotyczą wyłącznie
    wsparcia związanego z funkcjonowaniem w realiach zawodowych.
    Uzupełnienie wniosku
    Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów i rozlicza się Pan w formie 19%
    podatku liniowego.

## Pytanie

Czy wydatki ponoszone na indywidualne sesje terapeutyczne, udokumentowane
    fakturami wystawionymi na firmę, których celem jest profilaktyka zdrowia psychicznego,
    zapobieganie wypaleniu zawodowemu oraz utrzymanie zdolności do wykonywania
    działalności gospodarczej, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – wydatek poniesiony na indywidualne sesje terapeutyczne, których celem
    jest utrzymanie zdrowia psychicznego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu oraz
    zwiększenie odporności na stres, może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sesje te służą bezpośrednio zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów z działalności
    gospodarczej, ponieważ umożliwiają Panu dalsze wykonywanie obowiązków zawodowych
    na wysokim poziomie jakościowym i efektywnościowym. Nie mają one charakteru
    rekreacyjnego ani osobistego, lecz służą wyłącznie celom zawodowym.
    Wszystkie sesje dokumentowane są fakturami wystawionymi na dane Pana działalności
    gospodarczej i opłacane z rachunku firmowego. Uważa Pan zatem, że spełniają warunki
    racjonalności i celowości wydatku, a ich poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-
    skutkowym z prowadzoną działalnością, co uzasadnia ich kwalifikację jako kosztów
    uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności
    gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez
    sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy
    (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie
    dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że
    poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychody).
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-
    skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też
    zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego
    związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które zostały poniesione,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie,
    których powiązanie z konkretnymi przychodami nie jest możliwe, jednak dla
    prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
    · być poniesiony przez podatnika,
    · być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
    · pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

    · zostać właściwie udokumentowany,
    · wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1
      ustawy.
    Wydatki, o których mowa w Pana sprawie nie zostały wymienione w katalogu zawartym w
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem należy zbadać, czy są
    spełnione pozostałe przesłanki zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
    Zaznaczam bowiem, że sam fakt niewymienienia określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ww.
    ustawy, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
    nie przesądza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu
    podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z
    prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanymi z tej działalnoś
    ci przychodami.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem, a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Podkreślenia również wymaga fakt, że:
      Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc
      uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz
      ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
    Potwierdzają to np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r.
    sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
    Zatem, jeśli jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić
    do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany
    związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w
    zakresie doradztwa, obsługi klientów biznesowych oraz usługi w zakresie analiz
    energetycznych i optymalizacji kosztów. Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza
    jest opodatkowana w formie 19% podatku liniowego. W związku z intensywnym
    charakterem pracy zdecydował się Pan na regularne korzystanie z indywidualnych sesji
    terapeutycznych. Celem tych sesji jest profilaktyka zdrowia psychicznego, zwiększenie
    odporności na stres, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu oraz utrzymanie zdolności
    do wykonywania działalności gospodarczej na dotychczasowym poziomie jakościowym i
    wydajnościowym.
    Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy poniesione przez Pana wydatki na
    indywidualne sesje terapeutyczne stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    W mojej ocenie wydatki na psychoterapię indywidualną mają charakter osobisty, a ich
    poniesienie ma na celu jedynie poprawę Pana warunków zdrowotnych i ochronę Pana
    zdrowia, a nie wykonywanie działalności gospodarczej. Bez wątpienia zły stan zdrowia
    może przełożyć się na niemożność wykonywania działalności gospodarczej, a zdrowie
    psychiczne pozwala realizować przychody z tej działalności, ale nie sposób uznać, że są to
    wydatki ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. Brak jest bowiem ich związku z
    wykonywaną działalnością gospodarczą.
    Wydatki, jakie ponosi Pan na psychoterapię indywidualną (sesje terapeutyczne), nie mają
    związku z prowadzoną przez Pana pozarolniczą działalnością gospodarczą, gdyż
    bezpośrednim celem ich poniesienia jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania
    organizmu.
    Wydatek na sesje terapeutyczne nie ma także na celu ani zachowania, ani zabezpieczenia
    źródła przychodów.
    Dodatkowo wskazuję, że praktycznie każda praca wywołuje stres, a wiele zawodów jest
    związanych z jeszcze większą odpowiedzialnością. Każda praca/rodzaj prowadzonej
    działalności gospodarczej ma określony wpływ/nie pozostaje obojętny względem zdrowia,
    także zdrowia psychicznego.
    W sytuacji, gdy uczęszcza Pan na sesje terapeutyczne, które mają na celu profilaktykę
    zdrowia psychicznego, zwiększenie odporności na stres, przeciwdziałanie wypaleniu
    zawodowemu oraz utrzymanie zdolności do wykonywania działalności gospodarczej, to
    spełnia Pan własne potrzeby osobiste, których wymaga stan Pana zdrowia (jeśli nie radzi
    sobie Pan ze stresem), niezależnie od tego, czy prowadzi Pan działalność gospodarczą.
    Powyższe zatem oznacza, że nie jest spełniona, w stosunku do wydatków na Pana
    indywidualną psychoterapię (sesje terapeutyczne), podstawowa przesłanka zaliczania
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. A oznacza to, że wydatki te nie mogą być zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Wydatek związany z Pana psychoterapią indywidualną nie ma związku z prowadzoną
    przez Pana działalnością gospodarczą i nie jest wydatkiem ponoszonym w celu powstania
    lub zwiększenia przychodów oraz zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów,
    jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie można zatem ich uznać za koszty
    uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Podsumowanie: wydatki ponoszone na indywidualne sesje terapeutyczne,
    udokumentowane fakturami wystawionymi na Pana firmę, których celem jest profilaktyka
    zdrowia psychicznego, zapobieganie wypaleniu zawodowemu oraz utrzymanie zdolności
    do wykonywania działalności gospodarczej, nie mogą zostać zaliczone przez Pana do
    kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.