Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-658/15/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-18
Teza: Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, że zakupione usługi nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną.
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2015 r. (data wpływu 20 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Przedmiot zamówienia obejmował wykonanie nawierzchni jezdni, parkingów, placów oraz fontanny. Inwestycja ta jest zadaniem statutowym gminy określonym w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1515). Jej celem było podniesienie bezpieczeństwa w obszarze rewitalizacji, stworzenie nowych miejsc parkingowych, uporządkowanie ruchu pojazdów i pieszych, podniesienie jakości życia ludności zamieszkałej na terenie rewitalizowanym, zwiększenie atrakcyjności turystycznej śródmieścia miasta oraz podniesienie jego walorów estetycznych, stworzenie bezpłatnego miejsca sprzyjającego spotkaniom oraz integracji lokalnej społeczności oraz miejsca chętnie odwiedzanego przez turystów. Gmina, nabywając towary i usługi w celu realizacji inwestycji, polegającej na budowie ulic, ciągów pieszych, parkingów, fontanny oraz utwardzeniu placu, w ramach ww. projektu nie miała zamiaru ich wykorzystywania do czynności opodatkowanych VAT. Gmina również bezpośrednio po zakończeniu realizacji przedmiotowej inwestycji nie wykorzystywała inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, oraz nie nabywała towarów i usług do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku VAT. Gmina w 2014 r. zawarła jednorazowo umowę dzierżawy na część Placu w P. Obecnie w dalszym ciągu składniki majątku wytworzonego w trakcie inwestycji są wykorzystywane na cele publiczne. W złożonym wniosku o dofinansowanie zostały ujęte kwoty podatku od towarów i usług jako koszty kwalifikowalne. Wobec rozliczenia projektu oraz kończącego się okresu trwałości projektu niezbędna jest aktualna interpretacja potwierdzająca brak możliwości odzyskiwania VAT przez Gminę. Interpretacja stanowić będzie załącznik do rozliczenia projektu na koniec trwałości projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odliczenia VAT naliczonego w związku ze zrealizowanym projektem „…”?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Gminy, nie ma i nie miała prawa do odliczenia VAT w związku ze zrealizowaną inwestycją w ramach projektu „…”, ponieważ nie wykorzystuje zrealizowanej inwestycji do celów opodatkowanych VAT. Jednokrotne podpisanie umowy dzierżawy na część Placu nie rodzi prawa odliczenia VAT, ponieważ w momencie oddania inwestycji do użytkowania Gmina nie działała jako podatnik VAT. Podatnikami w świetle art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 roku Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast w myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Mając na uwadze powyższe postanowienia art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, należy stwierdzić, że Gmina, nabywając towary i usługi w celu realizacji inwestycji, polegającej na budowie ulic, ciągów pieszych, parkingów, fontanny oraz utwardzeniu placu, w ramach projektu „…”, nie miała zamiaru wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina również bezpośrednio po zakończeniu realizacji przedmiotowej inwestycji nie wykorzystywała inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, oraz nie nabywała towarów i usług do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy i nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy.

Oznacza to, że jeżeli w momencie nabycia towarów podmiot nie działał w charakterze podatnika VAT wtedy takiemu podmiotowi nie przysługuje w żadnym momencie prawo do odliczenia VAT naliczonego. Zgodnie bowiem z obowiązującym obecnie art. 167 dyrektywy 2006/112/WE prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Późniejsza zmiana przeznaczenia takich towarów z działalności niedającej prawa do odliczenia na działalność dającą takie prawo, nie będzie skutkowała dla podatnika nabyciem prawa do odliczenia VAT.

W opisie sprawy od początku realizacji inwestycji Gmina nie zamierzała wykorzystywać nabytych towarów i usług w związku z realizacją projektu „…” do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Również przepis art. 91 ustawy, regulujący kwestie korekt podatku naliczonego, nie przyznaje prawa do odliczenia ani nie zmienia podatku naliczonego związanego pierwotnie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu w podatek podlegający odliczeniu w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy.

Reasumując Gmina ponosząc wydatki inwestycyjne celem wybudowania placów, parkingów, fontanny oraz utwardzenia placu, nie nabyła nigdy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług dla potrzeb przedmiotowej inwestycji, a zatem nie istnieje podatek, który Gmina może odliczyć. W konsekwencji Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne dotyczące realizacji ww. inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.