Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-197/11-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-12
Teza: Planowana sprzedaż ¼ udziału nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, nabytej przez Wnioskodawczynię w drodze „umowy częściowego zniesienia współwłasności i darowizny” tj. w dniu 17.10.2000 r. nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie, co oznacza, że przychód uzyskany ze sprzedaży części nieruchomości, nabytej w ten sposób nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w powołanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; nieruchomości; sprzedaż; udział; udział-sprzedaż udziałów; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 21.02.2011 r. (data wpływu 28.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.02.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 17.10.2000 r. „umowa częściowego zniesienia współwłasności i darowizny” Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką z udziałem ¼ nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielolokalowym i budynkiem gospodarczym.

W dniu 21.01.2009 r. został podpisany akt notarialny „umowa zniesienia współwłasności przez ustanowienia odrębnej własności lokali”, w którym współwłaściciele dokonali podziału i poszczególne lokale oraz części budynku gospodarczego zostały przypisane jako własność poszczególnym współwłaścicielom. Ponieważ przedmiotowej nieruchomości nie można było dokładnie podzielić według udziałów z akt (25%, 25%, 50%), została oszacowana wartość całej nieruchomości jak również poszczególnych części podziału. Kwotowo podział ten wyraża się następująco:

*   Wnioskodawczyni – 22% wartości szacunkowej,

*   siostra Wnioskodawczyni – 24,6% wartości szacunkowej,

*   brat Wnioskodawczyni z żoną – 53,4% wartości szacunkowej.

Podział ten odbył się bez spłat i dopłat. W roku 2011 wszyscy właściciele lokali przedmiotowej nieruchomości mają zamiar sprzedać całą nieruchomość, a kwotę uzyskaną ze sprzedaży podzielić rzeczywiście i zapisaną notarialnie według udziałów, które nabyli w akcie notarialnym z dnia 17.10.2000 r. tj.:

*   Wnioskodawczyni – 25% wartości sprzedaży,

*   siostra Wnioskodawczyni – 25% wartości sprzedaży,

*   brat Wnioskodawczyni z żoną – 50% wartości sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży całej przedmiotowej nieruchomości oraz podziału (rzeczywistego i zapisanego notarialnie) kwoty uzyskanej ze sprzedaży według udziałów wynikających z akt z 2000 r. wystąpi wobec Wnioskodawczyni zobowiązanie od podatku dochodowego od osób fizycznych. Jeżeli wystąpi to od jakiej wartości i w jakim oprocentowaniu ma być naliczone?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawczyni zobowiązanie od podatku dochodowego nie powstanie, ponieważ zostaną przywrócone udziały Wnioskodawczyni, które nabyła w 2000 r.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Cytowany powyżej przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości lub prawa wieczystego użytkowania gruntu przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. A contrario jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości lub prawa wieczystego użytkowania gruntu nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (t.j. Dz. U. Nr 217, poz. 1588) wprowadzono nowe, obowiązujące od 01 stycznia 2007 r., zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zatem dla ustalenia jakie przepisy znajdą zastosowanie w sprawie, istotne jest ustalenie daty nabycia poszczególnych udziałów w przedmiotowej nieruchomości.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni:

*   w dniu 17.10.2000 r. stała się współwłaścicielką 1/4 nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym na podstawie „umowy częściowego zniesienia współwłasności i darowizny”,

*   w dniu 21.01.2009 r. stała się właścicielką 22% szacunkowej wartości przedmiotowej nieruchomości na podstawie „umowy zniesienia współwłasności przez ustanowienie odrębnej własności lokali”.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności Zgodnie z art. 195 kodeksu cywilnego współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. Wobec powyższego dla celów podatku dochodowego bieg terminu pięcioletniego dla części udziału w nieruchomości nabytego ponad udział we współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze zniesienia współwłasności.

Z wniosku wynika, że w dniu 17.10.2000 r. została zawarta w formie aktu notarialnego umowa częściowego zniesienia współwłasności i darowizny, na podstawie której Wnioskodawczyni nabyła 1/4 udziału w nieruchomości zabudowanej budynkiem. W dniu 21.01.2009 r. Wnioskodawczyni stała się właścicielką 22% wartości szacunkowej przedmiotowej nieruchomości na podstawie „umowy zniesienia współwłasności oraz ustanowienia odrębnej własności”. Dokonane w 2009 r. zniesienie współwłasności nieruchomości nie stanowiło nabycia nieruchomości, gdyż mieściło się w ramach udziału, jaki przypadał Wnioskodawczyni w nieruchomości wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.

Oznacza to, że z datą 17.10.2000 r. należy utożsamiać nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w 1/4 części do nieruchomości. Tym samym do sprzedaży ww. udziału zastosowanie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Należy zatem stwierdzić, że planowana sprzedaż ¼ udziału nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, nabytej przez Wnioskodawczynię w drodze „umowy częściowego zniesienia współwłasności i darowizny” tj. w dniu 17.10.2000 r. nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie, co oznacza, że przychód uzyskany ze sprzedaży części nieruchomości, nabytej w ten sposób nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w powołanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, a zatem mając na uwadze pytanie zawarte w przedmiotowym wniosku wyjaśnić należy, że interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawczyni i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do Niej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.