Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-391/16-3/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-04
Teza: uznanie za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do Spółki
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; kanalizacja; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2016 r. (data wpływu 21 czerwca 2016 r.) uzupełnionym pismem z 15 września 2016 r. (data wpływu 19 września 2016 r.) i pismemz 28 września 2016 r. (data wpływu 30 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do Spółki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do Spółki. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 września 2016 r. (data wpływu 19 września 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 9 września 2016 r. znak: IBPP3/4512-391/16-1/MD oraz pismem z 28 września 2016 r. (data wpływu 30 września 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 23 września 2016 r. znak: IBPP3/4512-391/16-2/MD.

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 15 września 2016 r. zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (Wnioskodawca) utworzyła z dniem 1 stycznia 2016 r. spółkę komunalną w wyniku przekształcenia samorządowego zakładu komunalnego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Majątek nowej spółki powstał w wyniku wniesienia aportu przez Gminę składników majątku dotychczas wykorzystywanych przez Zakład w ramach jego działalności, w tym sieci wod-kan. Nowo powstała spółka przejęła zadania realizowane dotąd przez samorządowy zakład budżetowy, dotyczące między innymi dostaw wody i odprowadzania ścieków.

Gmina realizowała zadania inwestycyjne, polegające na budowie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej na terenie Gminy, a po zakończeniu inwestycji wybudowany majątek przekazywała do zarządzania zakładowi budżetowemu.

Powstałe w wyniku realizacji inwestycji środki trwałe ewidencjonowane były w wartości brutto, tj. łącznie z niepodlegającym odliczeniu podatkiem VAT.

Na dzień utworzenia spółki w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego prowadzone były inwestycje w zakresie budowy sieci wod-kan, które zakończyły się dopiero po utworzeniu spółki, więc powstały majątek zostanie wniesiony aportem do spółki.

1.  W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że zrealizował następujące inwestycje opisane we wniosku:
    1.  Odwodnienie ul. S. – protokół odbioru końcowego z dnia 25 maja 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania 30 grudnia 2015 r.),
    2.  Odwodnienie drogi – ul. R. wewnętrzna – droga nr 2 – protokół odbioru końcowego z dnia 25 maja 2016 r. (Przyjęcie do użytkowania 30 grudnia 2015 r.),
    3.  Odwodnienie drogi – ul. P. – protokół odbioru końcowego z dnia 25 maja 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania 30.12.2015 r.),
    4.  Kanalizacja ogólnospławna w ul. P. – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania 30 grudnia 2015 r.),
    5.  Przyłącze kanalizacyjne w ul. P. – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania z dnia 30 grudnia 2015 r.),
    6.  Sieć wodociągowa w ul. P. – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania w dniu 30 grudnia 2015 r.),
    7.  Odwodnienie ul. R. – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania z dnia 30 grudnia 2015 r.),
    8.  Odwodnienie ul. R. – wewnętrzna (droga nr 4) – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania z dnia 30 grudnia 2015 r.),
    9.  Odwodnienie ul. R. – wewnętrzna (droga nr 5) – protokół odbioru końcowego z dnia 5 listopada 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania z dnia 30 grudnia 2015 r.
    10.  Kanalizacja sanitarna w ul. L. – protokół odbioru końcowego z dnia 8 grudnia 2015 r. (Przyjęcie do użytkowania 31 marca 2016 r.)
2.  Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że do czasu utworzenia Spółki Gmina przekazywała nieodpłatnie wybudowany przez siebie majątek do zarządzania zakładowi budżetowemu. Zakład budżetowy, zgodnie ze Statutem, jako jednostka organizacyjna Gminy wykonywał zadania Gminy w zakresie usług komunalnych, dotyczących zaopatrzenia w wodę i odbiór ścieków. Po utworzeniu Spółki przejęła ona zadania zakładu budżetowego w ww. zakresie. Ze względu na zmianę formy prawnej podmiotu wykonującego zadnia Gminy zmieni się sposób przekazywania majątku gminnego do używania przez ten podmiot (przeniesienie prawa własności). W dniu utworzenia Spółki (akt założycielski z dnia 17 listopada 2015 r.) i wniesienia aportu (akt notarialny z dnia 14 grudnia 2015 r.) obiekty, które Gmina zamierza przekazać Spółce nie były przyjęte do użytkowania i nie zostały wprowadzone do ewidencji majątku Gminy (część inwestycji była już zakończona, a część w toku – vide pkt 1). Zgodnie z aktem założycielskim początek działalności Spółki to 1 stycznia 2016 r. De facto w dniu 30 grudnia 2015 r., tj. dacie przyjęcia majątku do użytkowania Spółka jeszcze nie istniała (w sensie prowadzenia działalności), ale równocześnie sieci nie mogły być przekazane do zakładu budżetowego (jego likwidacja z dniem 31 grudnia 2015 r. ), gdyż zmieniłaby się wartość udziałów gminy co byłoby niezgodne z aktem założycielskim i aportem. Obecnie Gmina zamierza przekazać sieci aportem do Spółki, która kontynuuje zadania zlikwidowanego zakładu budżetowego.
3.  Na pytanie Organu „Proszę jednoznacznie wskazać (wymienić) jakie sieci wodociągowe i kanalizacyjne będą przedmiotem aportu oraz kiedy te poszczególne sieci zostały oddane do użytkowania, proszę wskazać daty. Wnioskodawca wskazał, że odpowiedź została udzielona w punkcie nr 1.
4.  Sieci wodociągowe i kanalizacyjne nie były wykorzystywane przez Gminę na cele działalności zwolnionej od podatku.
5.  Obiekty wymienione we wniosku, które mają być przedmiotem aportu są budowlami w rozumieniu Prawa budowlanego i PKOB, sklasyfikowane w grupie 2 KŚT jako obiekty inżynierii lądowej i wodnej.
6.  Gmina zamierza wnieść aportem do spółki sieci wod-kan niezwłocznie po uzyskaniu interpretacji podatkowej w zakresie opodatkowania tej transakcji podatkiem od towarów i usług.
7.  Gmina jako Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Sieci wymienione w punkcie 1 są używane przez Spółkę (wcześniej przez zakład budżetowy, działający w obrocie cywilno-prawnym w zastępstwie Gminy) bezumownie, począwszy od dnia podpisania protokołów odbioru, jak przedstawiono w punkcie nr 1. Po uzyskaniu interpretacji podatkowej ww. sieci zostaną przekazane Spółce aktem notarialnym w formie aportu.
8.  Wniesienie aportem wskazanych we wniosku sieci nastąpi w okresie krótszym niż 2 lata od momentu oddania ich do używania.
9.  Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do sieci wod-kan z tytułu ich wytworzenia, więc Gmina nie skorzystała z takiego prawa.
10.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie środków trwałych, które mają być przedmiotem aportu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina wnosząc aportem do spółki sieci wodociągowe i kanalizacyjne powinna opodatkować te budowle podatkiem VAT czy może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10a, w związku z art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Przekazanie infrastruktury komunalnej, którą stanowią sieci wod-kan aportem do spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. l pkt 10a, w związku z art. 86 ustawy.

Gmina realizując zadania komunalne prowadzi inwestycje w zakresie budowy obiektów infrastruktury technicznej, służącej zaspokajaniu potrzeb społeczności lokalnej, w tym w zakresie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.

W związku z tym, że wybudowana infrastruktura nie służyła wykonywaniu przez Gminę działalności opodatkowanej (sprzedaży opodatkowanej), gmina nie mogła skorzystać z przysługującego na podstawie art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zaś obiekty były przyjęte do ewidencji majątku trwałego bez odliczenia podatku VAT, tj. w wartości brutto. Przyjęcie interpretacji odwrotnej skutkowałoby powtórnym opodatkowaniem podatkiem VAT tego samego przedmiotu opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, obejmuje więc wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełnić przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

W przedstawionej sytuacji aport sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów. Jednakże sposób jej opodatkowania (właściwa stawka podatku VAT lub zwolnienie od podatku) zależy od tego, co jest przedmiotem aportu.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. Jednakże, w myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, w myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a, warunku o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia z opodatkowania od podatku VAT wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do Spółki.

Jak wskazał Wnioskodawca obiekty wymienione we wniosku, które maja być przedmiotem aportu są budowlami w rozumieniu Prawa budowlanego i PKOB, skalsyfikowane w grupie 2KŚT jako obiekty inżynierii lądowej i wodnej

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz przedstawione przepisy prawa, w celu ustalenia czy dostawa budowli na którą składają się sieci wodociągowe i kanalizacyjne opisane we wniosku, mogą korzystać ze zwolnienia, koniecznym jest zbadanie przesłanek określonych przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W celu ustalenia czy w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem ww. obiektów nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 2014 r. sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Należy w tym miejscu zauważyć, że takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Zatem należy przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do zbycia tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku względem mających być przedmiotem aportu ww. sieci wodociągowe i kanalizacyjne, doszło już do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina zrealizowała inwestycje w zakresie budowy sieci wodo-kan. W dniu 30 grudnia 2015 r. przyjęła do użytkowania wybudowany przez siebie majątek tj. odwodnienia ulic, kanalizację ogólnospławną, sieć wodociągową. Jedną kanalizację sanitarną Gmina przyjęła do użytkowania w dniu 31 marca 2016 r. Jak wskazał Wnioskodawca sieci wymienione w opisie sprawy są używane przez Spółkę bezumownie począwszy od dnia podpisania protokołów odbioru. Tym samym należy uznać, że ww. sieci były użytkowane po ich wybudowaniu.

W związku z powyższym planowany przez Wnioskodawcę aport przedmiotowej infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej objętej wnioskiem nie zostanie dokonany w ramach pierwszego zasiedlenia.

Ponadto z informacji zawartych we wniosku wynika, że wniesienie aportem wskazanych we wniosku sieci nastąpi w okresie krótszym niż dwa lata od momentu oddania ich do używania.

Zatem jeżeli planowany aport sieci zostanie dokonany w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia to dostawa nie będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z konstrukcji katalogu zwolnień wymienionego w art. 43 ustawy o VAT wynika, że jeżeli nie znajduje zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, konieczna jest weryfikacja, czy dana czynność podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do sieci wod-kan opisanych we wniosku z tytułu ich wytworzenia, a także nie ponosiła w odniesieniu do tych sieci wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, zatem w przedmiotowej sprawie dla planowanej dostawy (aportu) tych sieci znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której wniesienie aportem sieci wod-kan do spółki będzie podlegać opodatkowaniu, lecz będzie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Należy wskazać, że we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca twierdzi, że „przekazanie infrastruktury komunalnej, którą stanowią sieci wod-kan aportem do spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, w związku z art. 86 ustawy. Wyjaśnić bowiem należy, że niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz zwolnienie od podatku VAT, są to dwa różne, wzajemnie wykluczające się pojęcia, których nie można utożsamiać. Czym innym jest wyłączenie czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a czym innym objęcie czynności reżimem ustawy o VAT z jednoczesnym zwolnieniem z opodatkowania tym podatkiem.

Ponieważ wniesienie aportem wskazanych w opisie sieci korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, stanowisko Wnioskodawcy, że „przekazanie infrastruktury komunalnej, którą stanowią sieci wod-kan aportem do spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, w związku z art. 86 ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.