Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.683.2025.1.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów,
miejsce opodatkowania świadczenia oraz brak obowiązku
ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dropshipping
kasa-kasa rejestrująca
miejsce-miejsce opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów, miejsca
    opodatkowania świadczenia oraz braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy
    użyciu kasy rejestrującej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest sprzedaż towarów w
    oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na
    przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę. Wnioskodawca prezentuje i oferuje
    towary we własnym imieniu, za pośrednictwem własnej strony internetowej (dalej: „Strona
    internetowa”), na której zamieszczane są oferty sprzedaży. Wnioskodawca oferuje
    różnego rodzaju towary (np. legginsy, biustonosze, stringi), przy czym w przyszłości
    asortyment ten może ulec zmianie i zostać rozszerzony o inne produkty.
    Model działania Wnioskodawcy ma wyglądać następująco:
      1. Spółka wyszukuje produkty oferowane na zagranicznych stronach internetowych
        chińskich sprzedawców (dalej również: „chiński dostawca”), kierując się m.in.
        jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na
        opiniach kupujących).
      2. Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców są
        pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
        Stronie internetowej. Spółka faktycznie nabywa towar i sprzedaje je do odbiorców w
        Polsce. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich tłumaczeniu na język
        polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej zdjęć
        produktowych - celem dostosowania do potrzeb odbiorcy. Klienci mogą nabywać
        wyłącznie towary zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy. Chińscy
        sprzedawcy nie mają prawa do zmian w opisach towarów na stronie internetowej
        Wnioskodawcy.
      3. Klienci (co do zasady: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej,
        posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia
        na towary za pośrednictwem Strony internetowej Spółki. Przed złożeniem
        zamówienia klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu Strony
        internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy
        oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości wartości zamówienia, na rachunek
        bankowy Wnioskodawcy.
      4. W ramach organizacji zamówienia Wnioskodawca dokonuje w imieniu i na rzecz
        klienta, zamówienia towaru od chińskiego dostawcy oraz uiszcza zapłatę za
        zamówiony przez klienta towar.
      5. W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie występuje jako importer
        towaru ani nie jest zobowiązany do uiszczania opłat celno-skarbowych.
      6. Ewentualny zwrot towaru klient powinien kierować bezpośrednio do chińskiego
        sprzedawcy.

      7. Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w
        imieniu klientów, nabywa towary od chińskich sprzedawców; w stosownym
        formularzu Wnioskodawca wpisze dane klientów, które są danymi dla sprzedawcy
        do wysyłki nabytych towarów, w taki sposób poinformuje sprzedawców o tym, że
        działa jako pośrednik.
      8. Zgodnie z regulaminem, zamówienie złożone w postaci elektronicznej wiąże klienta,
        jeżeli na podany przez klienta adres poczty elektronicznej Wnioskodawca prześle
        potwierdzenie przyjęcia do realizacji zamówienia, które stanowi oświadczenie
        Spółki o przyjęciu zamówienia klienta i z chwilą jej otrzymania przez klienta zawarta
        zostaje umowa sprzedaży.
      9. Sprzedawcy z Chin wysyłają nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.
      10. Prawo do rozporządzania towarem przejdzie na klienta niemalże z chwilą złożenia
        zamówienia u sprzedawcy. Wnioskodawca w krótkim czasie od zaksięgowania
        płatności składa zamówienie u sprzedawcy i opłaca je.
      11. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu niezgodności towaru z umową
        sprzedaży. Jeżeli okaże się, że towar jest niezgodny z umową, klient może żądać
        naprawy, wymiany, obniżenia ceny lub złożyć oświadczenie o odstąpieniu od ww.
        umowy.
      12. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z
        przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Wnioskodawca nie uzyskuje od
        sprzedawców faktur oraz rachunków potwierdzających zakup przez klientów.
        Pakowaniem towarów i dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się
        sprzedawca.
      13. Warunki, na jakich jest dokonywana transakcja, są szczegółowo opisane w
        regulaminie Strony internetowej, poprzez którą składane są zamówienia. W ocenie
        Wnioskodawcy treść regulaminu jest zrozumiała i nie może budzić żadnych
        wątpliwości.
      14. Oferowane towary na stronie internetowej są i będą towarami o wartości
        rzeczywistej wyrażonej w złotych nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
      15. Wnioskodawca dokumentuje każdą transakcję w ewidencji sprzedaży zawierającej
        informacje na temat nabywcy oraz przedmiotu transakcji. Na życzenie konsumenta
        wystawiana jest faktura dokumentująca sprzedaż towarów.
      16. Spółka nie dokonała oraz nie planuje dokonać w przyszłości rejestracji do
        szczególnej procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych,
        przewidzianej w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT (tzw. procedury IOSS).
      17. Wnioskodawca podkreśla, iż na żadnym etapie transakcji nie dysponuje fizycznie
        towarem, w szczególności nie magazynuje go ani nie dokonuje odprawy celnej na
        terytorium Polski. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do
        końcowego odbiorcy na terytorium Polski lub innego kraju UE i to na odbiorcy
        końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.
    Pytania
      1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisana w stanie faktycznym
        sprzedaż, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
        indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę
        towarów?
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż opisana w stanie
        faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
        indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT
        w Polsce?

      3. W jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym
        dokumentować sprzedaż oraz czy ma on obowiązek jej ewidencjonowania przy
        użyciu kasy rejestrującej?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest
        realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem
        zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów.
      2. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest
        realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem
        zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
      3. Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu
        VAT w Polsce, nie ma obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania
        sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W
    myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają zmamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci towaru prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). To Wnioskodawca
    wyszukuje i decyduje jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na
    Stronie internetowej. Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, klient może zakupić
    jedynie towar, który został zamieszczony na Stronie internetowej Wnioskodawcy. Klienci
    Wnioskodawcy nie mają wpływu na wartość (cenę) kupowanego towaru, nie decydują też
    o wyborze oferty i podmiotu, od którego zamierzają nabyć towar. O wyborze sprzedawcy
    oraz cenie towaru wystawionego na własnej Stronie internetowej decyduje wyłącznie
    Wnioskodawca.
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie
    stanowią dla klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem
    konkretnego towaru. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na Klienta zostaje
    przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Powyższe zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
        23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.575.2024.2.RST;
        19 listopada 2024, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.443.2024.2.RST;
        23 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.178.2024.1.MAZ;
        18 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.256.2023.2.JSU;
        21 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.177.2023.2.RD.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku,
    w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 2

    Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w uzasadnieniu do pytania pierwszego, zdaniem
    Wnioskodawcy w celu prawidłowego ustalenia miejsca opodatkowania zastosować należy
    przepisy dotyczące dostawy towarów.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju. Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    z zastrzeżeniem art. 2a. (art. 2 pkt 1 ustawy o VAT). Natomiast przez terytorium państwa
    trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii
    Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ww. ustawy).
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do
    procedury szczególnej IOSS i nie będzie dokonywać odprawy celnej na terytorium Polski.
    To na odbiorcy końcowym (kliencie) spoczywać będzie obowiązek wypełnienia formalności
    celnych związanych z importem towaru, a zatem klient będzie podatnikiem w rozumieniu
    art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby ustalić miejsce opodatkowania, konieczna jest analiza przepisów art. 22 ustawy o VAT,
    które określają miejsce dostawy towarów. W opinii Wnioskodawcy, przepisy, o których
    mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c, nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż
    Spółka nie jest zarejestrowana w szczególnej procedurze IOSS.
    Ponadto nie będzie miał zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, mający zastosowania
    do transakcji łańcuchowych, w myśl którego, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów
    dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest
    również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za
    dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych
    towarów. Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw na rzecz importera towarów, tj.
    klienta końcowego. Przed dokonaniem importu towar nie zostanie dopuszczony do
    obrotu jako towar wspólnotowy podlegający konsumpcji. Ponadto, wypełnienie
    formalności celnych związanych z importem towarów spoczywać będzie na kliencie
    (ostatecznym odbiorcy). Klient i jednocześnie importer towarów, nabywać będzie
    przedmiotowe towary od Wnioskodawcy, z tym, że towary trafią bezpośrednio z kraju
    trzeciego (Chiny). Odrzucić należy zatem możliwość zastosowania w przedstawionym
    stanie przyszłym art. 22 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten odnosi się do dostaw dokonanych
    przez importera. W żadnym wypadku nie można w oparciu o jego treść czynić ustalenia w
    zakresie miejsca świadczenia dostaw na wcześniejszych etapach przed importerem.
    W takim przypadku miejsce dostawy towarów dokonywanych przez Wnioskodawcę na
    rzecz klienta, który jest równocześnie importerem tych towarów, należy ustalać zgodnie z
    art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako dokonane i opodatkowane w miejscu rozpoczęcia
    wysyłki, czyli na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższe rozumienie przepisów zostało potwierdzone również w interpretacjach
    indywidualnych przedstawionych w uzasadnieniu do pytania pierwszego niniejszego
    wniosku. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, należy
    uznać, że transakcja objęta zapytaniem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług na terytorium Polski. Miejscem opodatkowania w tym przypadku będzie
    terytorium poza Unią Europejską, tj. Chiny.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, przepisy rozdziału 1 działu XI „Dokumentacje”
    stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
    posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w
    przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe
    miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności,
    w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
      a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
        podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
        dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b. państwa trzeciego.
    Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b ww. ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania
    faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów dokonywanych przez podatnika
    posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy
    miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego. W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w
    myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1
    - wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę - na żądanie nabywcy towaru.
    Zatem mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy
    (dostawa nie będzie podlegała VAT w Polsce) należy uznać, że w przypadku transakcji
    dokonywanych w ramach opisanego modelu, co do zasady Wnioskodawca nie będzie miał
    obowiązku wystawienia faktury na rzecz klienta indywidualnego. Jeżeli jednak taka
    dostawa zostanie udokumentowana fakturą, wówczas nie powinna ona wskazywać stawki
    ani kwoty podatku. W pozycji „stawka podatku” Wnioskodawca może wpisać oznaczenie
    „NP” (nie podlega opodatkowaniu).
    Jednocześnie, z uwagi na to, że obowiązkowi ewidencji na kasie rejestrującej podlega
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, dostawy towarów dokonywane przez
    Wnioskodawcę na rzecz odbiorców indywidualnych z miejscem zamieszkania na
    terytorium kraju, dla których miejscem świadczenia (opodatkowania) nie jest terytorium
    kraju, nie będą podlegały wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT obowiązkowi
    ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Polsce.
    W konsekwencji sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę nie będzie musiała
    być dokumentowana fakturami, ani rejestrowana za pomocą kas ewidencjonujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;

      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 i 5 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,

    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o
    model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu
    wysyłki towaru na dostawcę. Wnioskodawca prezentuje i oferuje towary we własnym
    imieniu, za pośrednictwem własnej Strony internetowej, na której zamieszczane są oferty
    sprzedaży.
    Model działania Wnioskodawcy wygląda następująco:
        Wnioskodawca wyszukuje produkty oferowane na zagranicznych stronach
        internetowych chińskich sprzedawców, kierując się m.in. jakością oferowanych
        towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy.
        Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich dostawców są
        pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
        Stronie internetowej.
        Oferowane towary na Stronie internetowej są towarami o wartości rzeczywistej
        wyrażonej w złotych nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
        Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające
        miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia na towary za
        pośrednictwem Strony internetowej oraz są zobligowani do wpłacenia pieniędzy w
        wysokości wartości zamówienia na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
        Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w
        imieniu klientów, nabywa towary od chińskich dostawców i opłaca je; w stosownym
        formularzu wpisuje dane klientów, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki
        nabytych towarów oraz informuje sprzedawców o tym, że działa jako pośrednik.
        Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie
        z przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Pakowaniem towarów i
        dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się chiński dostawca.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia:
      1. czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisana w stanie faktycznym
        sprzedaż, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
        indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę
        towarów (pytanie nr 1);
      2. czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż opisana w stanie
        faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
        indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT
        w Polsce (pytanie nr 2);
      3. w jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym
        dokumentować sprzedaż oraz czy ma on obowiązek jej ewidencjonowania przy
        użyciu kasy rejestrującej (pytanie nr 3).
    Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 należy
    wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W

    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie klient wybiera towar na
    Stronie internetowej Wnioskodawcy, a następnie składa zamówienie, akceptując
    regulamin i dokonując płatności na jego rachunek bankowy. Po zaksięgowaniu wpłaty,
    Wnioskodawca zamawia towar u chińskiego sprzedawcy, który następnie bezpośrednio
    wysyła produkt na adres klienta. Wnioskodawca choć nie ma fizycznego kontaktu z
    towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do klienta, co jednak
    istotne, jak wskazali Państwo we wniosku, Wnioskodawca faktycznie nabywa towar i
    sprzedaje go do odbiorców w Polsce. Zatem Wnioskodawca przenosi prawo do
    rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym transakcja realizowana przez
    Wnioskodawcę wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Natomiast mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy odnoszące się do miejsca
    opodatkowania sprzedaży opisanej w stanie faktycznym i realizowanej przez
    Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce
    wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
      2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
      niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1. pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

      2. ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      przepisy ust. 2-2d nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
    z miejscem zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają towar od Wnioskodawcy na
    prowadzonej przez niego Stronie internetowej. Jednak Wnioskodawca w chwili przyjęcia
    zamówienia nie posiada danego towaru i zamawia go u chińskiego sprzedawcy.
    Wnioskodawca dokonuje więc zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też chińskiemu
    sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres klienta. Zatem w przedmiotowym
    przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są
    trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca, Wnioskodawca oraz ostateczni Klienci.
    Wnioskodawca zamawia towar u chińskiego dostawcy, a towar wysyłany jest
    bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży. W opisanym

    przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu
    chińskiego dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą
    dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest przesyłany bezpośrednio od
    sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy
    końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej. A zatem w
    sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu
    towarów, jak sam Wnioskodawca wskazał, jest klient (odbiorca końcowy) kupujący od
    Wnioskodawcy towar to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na
    rzecz tego klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj.
    terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez
    Wnioskodawcę na rzecz klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym
    Wnioskodawca powinien dokumentować sprzedaż oraz czy ma on obowiązek jej
    ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.
    Mając na uwadze powyższe wątpliwości wskazać należy, że w myśl art. 106a pkt 1 i 2
    ustawy przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
      1. sprzedaży, z wyjątkiem:
      a. przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
        usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
        faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
        nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
        towarów,
      b. czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
        w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
        rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
        Rzeczpospolita Polska;
      2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
        posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
        czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
        gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
        posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe
        miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
        miejscem świadczenia jest terytorium:
      a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b. państwa trzeciego.
    Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

      2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a. otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od
    towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art.
    106e ustawy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać:
      1. datę wystawienia;
      2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

      5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a,
        7 i 9;
      13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
      15. kwotę należności ogółem (...).
    W niniejszej interpretacji wskazałem, że miejscem opodatkowania dostawy towarów
    dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz klientów jest terytorium Chin, a zatem do tych
    transakcji zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania
    przedmiotowej transakcji tj. w kraju trzecim (Chinach).
    W odniesieniu do dokumentowania sprzedaży dokonanej na rzecz klientów
    (konsumentów) na ich żądanie Wnioskodawca może wystawić fakturę, zgodnie z cyt.
    powyżej art. 106b ust. 3 ustawy. Przy czym faktura taka wystawiona w świetle ww.
    przepisu nie będzie zawierać stawki podatku VAT.
    Odnośnie zaś obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należy wskazać, że w
    myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
      podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
      1. wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a. w postaci papierowej lub
      b. za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony;
      2. dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
      3. udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i
        prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;

      4. poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
        podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez
        właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
      5. (uchylony)
      6. przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
        zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
        rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217);
      7. stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży,
        z zastrzeżeniem ust. 3b;
      8. dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas
        rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b;
      9. prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy
        rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9
        pkt 1;
      10. (uchylony)
      11. poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które
        zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
        zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
      12. zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą
        a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
      13. zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
        gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
        kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    W analizowanej sytuacji, mimo że Wnioskodawca dokonuje transakcji na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w stanie
    faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z
    faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest
    terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22
    ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w
    przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia i opodatkowania
    tej dostawy nie jest terytorium Polski, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do
    ewidencjonowania tych czynności za pomocą kas rejestrujących.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 stanowiące, że skoro
    przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, Wnioskodawca nie ma
    obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy
    rejestrującej należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.