Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.253.2019.1.ŚS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-05
Teza: w zakresie ustalenia czy dokonany przez Spółkę zwrot wydatków poniesionych przez Gminę na wypłatę Odszkodowań (wypłacanych przez Spółkę X. w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku), stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia tego wydatku.
Słowa kluczowe: gmina; koszt; koszt-koszty pośrednie; odszkodowania; plan-plan zagospodarowania przestrzennego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 18 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy dokonany przez Spółkę zwrot wydatków poniesionych przez Gminę na wypłatę Odszkodowań (wypłacanych przez Spółkę X. w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku), stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia tego wydatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2019 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy dokonany przez Spółkę zwrot wydatków poniesionych przez Gminę na wypłatę Odszkodowań (wypłacanych przez Spółkę X. w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku), stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia tego wydatku.

We wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest podatkową grupą kapitałową. Spółka X. oraz określone spółki od niej zależne (dalej łącznie: Spółki), na podstawie zawartej Umowy, tworzą podatkową grupę kapitałową (w rozumieniu przepisów ustawy o CIT). Rokiem podatkowym grupy kapitałowej jest rok kalendarzowy, zaś spółką reprezentującą Wnioskodawcę jest Spółka X. - jako spółka dominująca. Podstawa opodatkowania Wnioskodawcy jest obliczana zgodnie z art. 7a ustawy o CIT, w związku z art. 7 ust. 1-3 ustawy o CIT.

Spółka X. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kopalnictwa rud miedzi, produkcji miedzi oraz produkcji metali szlachetnych i pozostałych metali nieżelaznych. Działalność prowadzona jest w formie wielooddziałowej, w skład której wchodzą m.in. takie oddziały jak zakłady górnicze (kopalnie) i huty, które są położone w różnych miejscowościach oraz oddział zajmujący się m.in. składowaniem odpadów z flotacji rud miedzi (odpadów niebezpiecznych powstających w trakcie produkcji) oraz gospodarką wodno - szlamową (które to odpady powstają w związku z procesem technologicznym produkcji stosowanym w Spółce X.).

Eksploatowane przez Spółkę X. składowisko odpadów - położone na obszarze różnych jednostek samorządu terytorialnego - jest obecnie miejscem deponowania odpadów z flotacji dla kopalń Spółki X., co powoduje, że stanowi ono kluczowe ogniwo technologiczne, bez którego produkcja metali byłaby niemożliwa.

Składowisko powyższe jest największym i unikatowym w Europie składowiskiem odpadów poflotacyjnych o powierzchni ok. 1400 ha i długości zapór składowania ponad 14 km, powierzchni plaż 770 ha oraz powierzchni akwenu ponad 600 ha. Składowisko to z uwagi na jego rozmiary, jak i specyfikę składowych odpadów podlega szczególnym rygorom, które mają zapewniać bezpieczeństwo składowiska oraz minimalizować jego ewentualny negatywny wpływ na środowisko lub sąsiadujące tereny.

Unikatowość tego składowiska polega na tym, że odpady deponowane na składowisku, w części wykorzystywane są jako materiał do formowania jego zboczy, co umożliwia składowanie odpadów w górę i tym samym nadbudowywanie składowiska w pionie do coraz wyższych poziomów.

Obok podstawowej funkcji składowiska, jaką jest składowanie/utylizacja odpadów, akwen utworzony w centralnej części składowiska pełni jednocześnie funkcję osadnika klarującego wody nadosadowe użytkowane w obiegu flotacji, a ze względu na dużą pojemność również zbiornika retencyjno-dozującego nadmiar wody kopalniano-technologicznej w obiegu jest okresowo odprowadzany do rzeki. Składowisko eksploatowane jest przez Spółkę X. od 1977 roku.

Z uwagi na ograniczone możliwości składowania odpadów, do coraz wyższych poziomów w górę, Spółka X. przewiduje dalszą rozbudowę składowiska - z wykorzystaniem dotychczasowej technologii eksploatacji.

Dla umożliwienia Spółce X. rozbudowy składowiska, tj. zwiększenia jego powierzchni, konieczne są zmiany Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego (dalej: „MPZP”) oraz zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego (dalej: „SUiKZP”). Obowiązek dokonania zmian w w/w dokumentach i poniesienia kosztów tych zmian - na mocy odrębnych przepisów ciąży na jednostce samorządu terytorialnego, na terenie której leżą nieruchomości objęte w/w zmianami. Przy czym przepisy prawa nie zobowiązują organów jednostek samorządu terytorialnego do dokonania zmian w/w dokumentów w ściśle określonym terminie (umożliwiającym Spółce X. szybką i planową rozbudowę składowiska).

Z uwagi na powyższe okoliczności, tj. brak decyzji organu w przedmiocie zmian w planach zagospodarowania przestrzennego oraz konieczność rozbudowy składowiska, Spółka X. podejmowała w latach ubiegłych decyzję o pokryciu kosztów związanych ze zmianą wskazanych powyżej dokumentów. Nie jest tez wykluczone, że takie decyzje będą podejmowane w przyszłości.

W związku z powyższym Spółka X. zawarła Porozumienie z organem samorządowym, w którym:

*   Spółka X. zobowiązała się pokryć z własnych środków koszty związane z procedurą uchwalania zmiany SUiKZP oraz MPZP, jak również dokonać zwrotu Gminie (za pośrednictwem rachunku bankowego) równowartości wypłaconych przez Gminę odszkodowań na rzecz właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości, położonych w granicach terenu objętego zmianą MPZP (dalej: „Odszkodowania”) w zakresie w jakim zmiany te dotyczą prowadzonej przez Spółkę X. działalności,
*   Gmina zobowiązała się do przeprowadzenia procedur planistycznych, zmierzających do zmiany SUiKZP oraz MPZP, w zakresie umożliwiającym Wnioskodawcy rozbudowę i formowanie składowiska, zapewniając możliwość deponowania odpadów w latach 2017-2042.

Wszystkie w/w wydatki, są i będą uregulowane za pośrednictwem rachunku bankowego (natomiast od roku 2020, w przypadku jeśli Gmina będzie występować jako podatnik VAT - również z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 15d ust. 1 pkt 2 UPDOP w jego brzmieniu wynikającym z Dz.U. z 2019 r. poz. 1018 winno być: t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 dalej: „ UPDOP”).

Wnioskodawca informuje, że posiada decyzje organu podatkowego (wydane w toku postępowania podatkowego za lata ubiegłe dla Spółki X.), w których organ uznał, że wydatki ponoszone przez Spółkę X. na zmiany SUiKZP oraz MPZP (dotyczące nieruchomości innych niż powyżej wskazane), które są niezbędne dla prowadzenia działalności gospodarczej Spółki X. - mimo, iż na podstawie odrębnych przepisów koszty tych zmian winny ponosić właściwe jednostki samorządów terytorialnych - stanowią dla Spółki X. w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych koszty uzyskania przychodów, gdyż ponoszone były w celu uzyskania przychodów; organ jednocześnie uznał, że tego typu wydatki nie mogą być uznawane za darowizny.

Wnioskodawca ponadto informuje, że w latach ubiegłych, tj. 2016 -2018 Spółka X. wraz z określonymi spółkami zależnymi, tworzyła podatkową grupę kapitałową PGK X; podatnik ten stracił byt w wyniku upływu terminu, na jaki zastała utworzona ówczesna PGK X. (tj. lata 2016-2018).

PGK X. jako podatnik podatku CIT, otrzymał interpretacje Znak: 2461-IBPB-1- 3.4510.1068.2016.1.MST z 10 stycznia 2017 r., w której Organ w sprawie identycznej jak będąca przedmiotem niniejszego wniosku, uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Z uwagi na fakt, iż od dnia 1 stycznia 2019 r. podatnikiem podatku CIT jest nowe PGK X. II, ponowne wystąpienie z niniejszym wnioskiem jest uzasadnione.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dokonany przez Spółkę zwrot wydatków poniesionych przez Gminę na wypłatę Odszkodowań (wypłacanych przez Spółkę X. w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku), stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia tego wydatku?

W ocenie Wnioskodawcy, zwrot Gminie Odszkodowań - wypłacanych przez Gminę w celu dokonania zmian w SUiKZP oraz MPZP, umożliwiających Spółce X. prowadzenie działalności gospodarczej, stanowi koszt uzyskania przychodów, który winien być rozpoznany w dacie ujęcia tego wydatku w księgach rachunkowych.

Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 UPDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Jak wskazał Wnioskodawca powyżej - eksploatowane składowisko odpadów jest kluczowym elementem procesu technologicznego, umożliwiającym składowanie odpadów powstałych w trakcie procesu produkcji metali, których sprzedaż umożliwia Spółce X. osiąganie przychodów podlegających opodatkowaniu. Wobec faktu, iż możliwość eksploatacji składowiska, a więc składowania odpadów na obecnym obszarze składowiska jest ograniczona, konieczne jest powiększenie obszaru tego składowiska. Dokonanie tej czynności jest uzależnione od dokonania zmian w SUiKZP oraz MPZP, co wiąże się z koniecznością wypłaty Odszkodowań. Tak więc w interesie Spółki X. (a nie Gminy) jest doprowadzenie do szybkich zmian dokumentów dotyczących zagospodarowania przestrzennego, gdyż zmiana tych dokumentów umożliwi Spółce X. rozbudowę składowiska, a w konsekwencji da możliwość kontynuacji działalności gospodarczej, której prowadzenie generuje przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stąd też Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki powyższe, stanowiące zwrot Gminie Odszkodowań, wykazują ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym ponoszone są w celu uzyskiwania przychodów, co umożliwia zaliczenie przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 UPDOP.

W opinii Wnioskodawcy, wydatki powyższe nie mogą być również zaliczane do wydatków określonych w art. 16 ust. 1 UPDOP - zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty podatkowe.

Wprawdzie art. 16 ust. 1 pkt 22 UPDOP wyłącza z kosztów uzyskania przychodów odszkodowania, niemniej jednak dotyczą one wyłącznie odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Oznacza to, iż odszkodowania inne niż wymienione w tym przepisie, a więc również Odszkodowania, które są przedmiotem niniejszego wniosku, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów o ile służą osiągnięciu przychodów (a ten warunek jak wskazano powyżej zostaje spełniony).

Przedmiotowych kosztów Odszkodowań, w ocenie Wnioskodawcy, nie można również uznać:

*   za wydatki o charakterze inwestycyjnym, o których mowa w art. 16 ust.1 pkt 1 lit. b) i c) UPDOP, gdyż poniesienie tych wydatków nie wiąże się bezpośrednio z wytworzeniem środków trwałych, a jedynie służy doprowadzeniu do zmian w lokalnych dokumentach zagospodarowania przestrzennego, które to zmiany warunkują dalsze składowanie odpadów na dodatkowych terenach, jak również
*   za darowizny, których istotą jest nieekwiwalentność świadczenia celem przysporzenia obdarowanemu korzyści; w przedstawionym bowiem przypadku, zwrot przez Spółkę X. Odszkodowań Gminie ma na celu zaspokojenie potrzeb Spółki X., gdyż jak wskazano w niniejszym wniosku, to przede wszystkim Spółka X., która złożyła wniosek do właściwej Gminy, zainteresowana jest przeprowadzeniem zmian w SUiKZP oraz MPZP - w celu dalszego prowadzenia niezakłóconej działalności gospodarczej.

Z powyższych względów, Wnioskodawca uważa, że zwrot Gminie Odszkodowań, wykazuje ścisły związek z osiąganymi przez Spółkę X. przychodami, co pozwala na zaliczenie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, przedmiotowa kwalifikacja daje prawo do zaliczenia tych wydatków (w postaci przekazania określonych kwot pieniężnych na rachunek organu samorządowego) do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia - stosownie do postanowień art. 15 ust. 4d i ust. 4e UPDOP, gdzie określono, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Wnioskodawca ponadto wskazuje, że w jego ocenie, nie ma podstaw do rozkładania w czasie ww. kosztów, stosownie do regulacji art. 15 ust. 4d UPDOP zdanie drugie, gdyż brak jest wiarygodnego miernika, który pozwalałby wskazać, w jakim okresie poczynione przez Spółkę X. wydatki będą przyczyniać się do uzyskiwania przychodów w kolejnych latach podatkowych (pogląd ten znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 254/13 wydanym dla Spółki X.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo, Organ wydający niniejszą interpretację podkreśla, że jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.