Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.161.2025.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Skutki podatkowe użytkowania przez pracownika samochodu
służbowego do celów prywatnych.
Słowa kluczowe: pracownik
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
płatnik
samochód-samochód osobowy
samochód-samochód służbowy
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
świadczenie-świadczenie odpłatne częściowo
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.-
Ustalanie wartości świadczenia z tytułu wykorzystywania
samochodu służbowego do celów prywatnych.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2a-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A z siedzibą w B jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej wpisanym do
    rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz
    samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym.
    W A prowadzona jest całoroczna działalność leczniczo-rehabilitacyjno-wypoczynkowa z
    zakresu (...). A jest ponadto także zakładem pracy zatrudniającym ponad 100 osób na
    podstawie umowy o pracę. A zakupiło samochód osobowy o mocy 110 kW z
    przeznaczeniem na wykorzystywanie samochodu do celów służbowych przez Dyrektora A.
    W tym celu zostało ustanowione zarządzenie (...) w sprawie używania samochodu
    służbowego przez Dyrektora A do jazdy w celach służbowych i do celów prywatnych.
    Zgodnie z przedmiotowym zarządzeniem Dyrektor A używa samochodu służbowego w
    celach służbowych do jazd lokalnych z limitem 300 km na terenie Gminy B, zaś wyjazdy
    służbowe poza obszar gminy odbywają się na podstawie delegacji i rozliczania zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Ponadto Dyrektor
    A jest uprawniony odpłatnie do używania samochodu służbowego do celów prywatnych.
    Podstawę ustalenia odpłatności za korzystanie przez Dyrektora A stanowią koszty paliwa
    poniesione przez A w poprzednim kwartale, podzielone przez liczbę kilometrów przebiegu
    samochodu w bieżącym kwartale, z zastrzeżeniem, że Dyrektor A ponosi odpłatność w
    przypadku, gdy przebieg samochodu za dany kwartał przekracza sumę kwartalnego limitu
    kilometrów (odpłatność jest za każdy kilometr przekraczający powyższą sumę według
    stawki, o której mowa powyżej), powiększoną o należny podatek VAT.
    Mając na uwadze powyższe Dyrektor A jako pracownik, gdy nie przekroczy limitu
    kilometrów nie jest obciążany przez pracodawcę opłatą za używanie samochodu
    służbowego do celów prywatnych, zaś gdy ten limit zostanie przez Dyrektora A
    przekroczony to pracodawca częściowo obciąża pracownika opłatą za używanie
    samochodu służbowego do celów prywatnych.
    Pytania
    1) Czy nieprzekroczenie limitu kilometrów (ustalonego przez pracodawcę) przez
      pracownika (Dyrektor A) i nieobciążanie go przez pracodawcę opłatą za używanie
      samochodu służbowego do celów prywatnych powoduje powstanie przychodu po
      stronie pracownika z powodu nieodpłatnego korzystania z samochodu służbowego do
      celów prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, w związku z art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, co skutkuje obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika podatku

      dochodowego do poboru zaliczki na podatek dochodowy od pracownika osiągającego
      przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    2) Czy przekroczenie limitu kilometrów (ustalonego przez pracodawcę) przez pracownika
      (Dyrektor A) i częściowe obciążenie go przez pracodawcę opłatą za używanie
      samochodu służbowego do celów prywatnych powoduje powstanie przychodu po
      stronie pracownika z powodu odpłatnego korzystania z samochodu służbowego do
      celów prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, w związku z art. 12 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, co skutkuje obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika podatku
      dochodowego do poboru zaliczki na podatek dochodowy od pracownika osiągającego
      przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    3) Czy przekroczenie limitu kilometrów (ustalonego przez pracodawcę) przez pracownika
      (Dyrektor A) i częściowe obciążenie go przez pracodawcę opłatą za używanie
      samochodu służbowego do celów prywatnych, która to opłata jest wyższa od wartości
      określonej w art. 12 ust. 2a (400 zł dla samochodu o mocy silnika powyżej 60 kW nie
      będącego pojazdem elektrycznym), powoduje powstanie przychodu po stronie
      pracownika z powodu nieodpłatnego korzystania z samochodu służbowego do celów
      prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, w związku z art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, co skutkuje obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika podatku
      dochodowego do poboru zaliczki na podatek dochodowy od pracownika osiągającego
      przychód ze stosunku pracy, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 1 – nieprzekroczenie limitu kilometrów przez
    pracownika i nieobciążenie go przez pracodawcę opłatą za używanie samochodu
    służbowego do celów prywatnych powoduje powstanie przychodu po stronie pracownika
    z powodu nieodpłatnego korzystania z samochodu służbowego do celów prywatnych w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z
    art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje
    obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika podatku dochodowego do poboru zaliczki na
    podatek dochodowy od pracownika osiągającego przychód ze stosunku pracy zgodnie z
    art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Artykuł 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, jakie inne
    składniki są przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych. Uregulowania nie
    mają charakteru zamkniętego. Ustawodawca wyszczególnia wszelkiego rodzaju wypłaty
    pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, co
    pozostawia podatnikom pewną dowolność. Nie jest ważne także źródło finansowania tych
    wypłat. Art. 12 ust. 1 wskazuje, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych. Ustawodawca w art. 12 ust. 2a określił wartość
    nieodpłatnego świadczenia pracownika z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego
    do celów prywatnych poprzez wskazanie konkretnych kwot, które są zróżnicowane w
    zależności od pojemności silnika samochodu.
    Zgodnie z tym przepisem wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego
    pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych
    ustala się w wysokości:
    1) 250 zł miesięcznie - dla samochodów:
      a) o mocy silnika do 60 kW,

      b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
      stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2023 r. poz.
      875,1394,1506 i 1681) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej
      ustawy;
    2) 400 zł miesięcznie - dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
    Z kolei ust. 2b wskazuje sposób obliczania wartości świadczenia, gdy podatnik korzysta z
    samochodu, w prywatnych celach, tylko przez część miesiąca. W takim przypadku wartość
    świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do celów prywatnych
    w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
    Z przepisów art. 12 ust. 2a i 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyraźnie wynika, że w przypadku gdy pracownik nieodpłatnie korzysta z samochodu
    służbowego do celów prywatnych to po stronie pracownika powstanie z tego tytułu
    przychód ze stosunku pracy w wysokości wynikającej z tych przepisów. W przedstawionym
    stanie faktycznym nieprzekroczenie przez pracownika limitu kilometrów, za które należne
    są opłaty za korzystanie z pojazdu, a tym samym nieobciążanie pracownika przez
    pracodawcę opłatą za używanie samochodu służbowego do celów prywatnych powoduje
    powstanie przychodu po stronie pracownika z powodu nieodpłatnego korzystania z
    samochodu służbowego do celów prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 12 ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika
    podatku dochodowego do poboru zaliczki na podatek dochodowy od pracownika
    osiągającego przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 2 – przekroczenie limitu kilometrów (ustalonego
    przez pracodawcę) przez pracownika (Dyrektor A) i częściowe obciążenie go przez
    pracodawcę opłatą za używanie samochodu służbowego do celów prywatnych powoduje
    powstanie przychodu po stronie pracownika z powodu odpłatnego korzystania z
    samochodu służbowego do celów prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 12 ust. 2c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika
    podatku dochodowego do poboru zaliczki na podatek dochodowy od pracownika
    osiągającego przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 12 ust. 2b ustawy wskazuje sposób obliczania wartości świadczenia, gdy podatnik
    korzysta z samochodu, w prywatnych celach, tylko przez część miesiąca. W takim
    przypadku wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do
    celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a. Natomiast ust. 2c określa
    sposób ustalania wartości przychodu z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego
    do celów prywatnych w warunkach częściowej odpłatności. Zgodnie z tym przepisem,
    jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu
    służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika jest
    różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną
    przez pracownika.
    W przedstawionym stanie faktycznym przekroczenie przez pracownika limitu kilometrów,
    za które należne są opłaty za korzystanie z pojazdu powoduje obciążanie pracownika
    przez pracodawcę opłatą za używanie samochodu służbowego do celów prywatnych. W
    takiej sytuacji po stronie pracownika powstaje przychód ze stosunku pracy obliczany
    zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 12 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, to jest różnicy pomiędzy wartością zryczałtowanego przychodu z tytułu
    wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych, o którym mowa w art. 12
    ust. 2a i 2b, a wartością pobieranej opłaty przez pracodawcę od pracownika za używanie
    samochodu służbowego do celów prywatnych. W związku z powstaniem przychodu po
    stronie pracownika z powodu odpłatnego korzystania z samochodu służbowego do celów
    prywatnych obowiązkiem zakładu pracy jako płatnika podatku dochodowego jest pobór
    zaliczki na podatek dochodowy od pracownika osiągającego przychód ze stosunku pracy
    zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Państwa zdaniem – w zakresie pytania nr 3 – przekroczenie limitu kilometrów (ustalonego
    przez pracodawcę) przez pracownika (Dyrektor A) i częściowe obciążenie go przez
    pracodawcę opłatą za używanie samochodu służbowego do celów prywatnych, która to
    opłata jest wyższa od wartości określonej w art. 12 ust. 2a (400 zł dla samochodu o mocy
    silnika powyżej 60kW nie będącego pojazdem elektrycznym), nie powoduje powstania
    przychodu po stronie pracownika z powodu nieodpłatnego korzystania z samochodu
    służbowego do celów prywatnych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 12 ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje brakiem obowiązku zakładu pracy jako
    płatnika podatku dochodowego do poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy
    od pracownika zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 12 ust. 2b ustawy wskazuje sposób obliczania wartości świadczenia, gdy podatnik
    korzysta z samochodu, w prywatnych celach, tylko przez część miesiąca. W takim
    przypadku wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do
    celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a. Natomiast ust. 2c określa
    sposób ustalania wartości przychodu z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego
    do celów prywatnych w warunkach częściowej odpłatności.
    Zgodnie z tym przepisem, jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu
    wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne,
    to przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust.
    2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika. Z przepisu art. 12 ust. 2c w związku z ust.
    2a wynika, że jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania
    samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem
    pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i
    odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
    Powyższe oznacza, że w przypadku gdy odpłatność pracownika za dany miesiąc za
    używanie samochodu służbowego do celów prywatnych będzie niższa od wartości
    określonej w art. 12 ust. 2a, to przychodem pracownika ze stosunku pracy będzie kwota
    stanowiąca różnicę pomiędzy faktycznie ponoszoną odpłatnością a kwotą
    zryczałtowanego przychodu z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów
    prywatnych. W przypadku gdy ponoszona odpłatność jest wyższa od kwoty
    zryczałtowanego przychodu, po stronie pracownika nie powstaje przychód ze stosunku
    pracy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –

    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej w art. 12 ust. 1 ustawy zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione
    kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i
    stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u
    podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym
    pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego
    przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie
    otrzymane przez niego od pracodawcy świadczenia. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Na podstawie art. 12 ust. 2a ustawy:
      Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu
      wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości:
        1) 250 zł miesięcznie - dla samochodów:
          a) o mocy silnika do 60 kW,
          b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
            stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024
            r. poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art.
            2 pkt 15 tej ustawy;
        2) 400 zł miesięcznie - dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
    W myśl art. 12 ust. 2b ustawy:
      W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez
      część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania
      samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2c ustawy:
      Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu
      służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika
      jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością
      ponoszoną przez pracownika.
    W myśl natomiast art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W opisie zdarzenia wskazali Państwo, że zakupiono samochód osobowy o mocy 110 kW z
    przeznaczeniem na wykorzystywanie samochodu do celów służbowych przez Dyrektora A.
    W tym celu zostało ustanowione zarządzenie w sprawie używania samochodu służbowego
    przez Dyrektora A do jazdy w celach służbowych i do celów prywatnych. Zgodnie z
    przedmiotowym zarządzeniem Dyrektor A używa samochodu służbowego w celach
    służbowych do jazd lokalnych z limitem 300 km na terenie Gminy B, zaś wyjazdy służbowe
    poza obszar gminy odbywają się na podstawie delegacji i rozliczania zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Ponadto Dyrektor
    A jest uprawniony odpłatnie do używania samochodu służbowego do celów prywatnych.
    Podstawę ustalenia odpłatności za korzystanie przez Dyrektora A stanowią koszty paliwa
    poniesione przez A w poprzednim kwartale, podzielone przez liczbę kilometrów przebiegu
    samochodu w bieżącym kwartale, z zastrzeżeniem, że Dyrektor A ponosi odpłatność w
    przypadku, gdy przebieg samochodu za dany kwartał przekracza sumę kwartalnego limitu
    kilometrów (odpłatność jest za każdy kilometr przekraczający powyższą sumę według
    stawki, o której mowa powyżej), powiększoną o należny podatek VAT.
    Mając na uwadze powyższe Dyrektor A jako pracownik, gdy nie przekroczy limitu
    kilometrów nie jest obciążany przez pracodawcę opłatą za używanie samochodu
    służbowego do celów prywatnych, zaś gdy ten limit zostanie przez Dyrektora A
    przekroczony to pracodawca częściowo obciąża pracownika opłatą za używanie
    samochodu służbowego do celów prywatnych.
    Państwa wątpliwości dotyczą więc powstania przychodu i obowiązku pobrania zaliczki w
    sytuacji gdy Dyrektor wykorzystuje samochód służbowy do celów prywatnych i
    · nie zostanie obciążony opłatą za użytkowanie samochodu służbowego do celów
      prywatnych, lub
    · zostanie obciążony opłatą za użytkowanie samochodu służbowego do celów
      prywatnych, ale będzie ona niższa od niż wartość miesięcznego ryczałtu ustalonego
      stosownie do art. 12 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2c ustawy, lub też
    · zostanie obciążony opłatą za użytkowanie samochodu służbowego do celów
      prywatnych, która będzie wyższa od wartości miesięcznego ryczałtu ustalonego
      stosownie do art. 12 ust. 2a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że
    ustawodawca w art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalił
    wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia z tytułu używania samochodów służbowych
    do celów prywatnych. W sytuacji gdy pracownik nie ponosi odpłatności za używanie
    samochodu służbowego do celów prywatnych uzyskuje on nieodpłatne świadczenie o
    wartości odpowiednio 250 lub 400 zł miesięcznie, z uwzględnieniem art. 12 ust. 2b ustawy.
    Jeśli natomiast pracownik ponosi częściową odpłatność z tytułu wykorzystywania
    samochodu służbowego do celów prywatnych zastosowanie znajduje art. 12 ust. 2c
    ustawy. Oznacza to, że przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością
    określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
    W świetle powyższych wyjaśnień zgodzić się z Państwem należy, że w sytuacji gdy Dyrektor
    wykorzystuje zakupiony samochód służbowy o mocy silnika 110 kW do celów prywatnych i
    z uwagi na fakt, że nie przekroczy wyznaczonego przez Państwa limitu kilometrów nie
    ponosi żadnej odpłatności z tytułu użytkowania tego samochodu do celów prywatnych

    wówczas Dyrektor uzyskuje przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy. Co do zasady wartość tego przychodu należy ustalić stosownie do art. 12 ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli samochód jest użytkowany do
    celów prywatnych jedynie przez część danego miesiąca, wówczas przychód należy ustalić z
    uwzględnieniem art. 12 ust. 2b ustawy. Od tak ustalonej wartości świadczenia jako płatnik
    są Państwo zobowiązani do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy.
    Jeśli natomiast Dyrektor, z uwagi na przekroczenie wyznaczonego przez Państwa limitu
    kilometrów poniesie odpłatność za używanie samochodu służbowego do celów
    prywatnych w wysokości niższej aniżeli ryczałt ustalony stosownie do art. 12 ust. 2a lub
    ust. 2b ustawy, wówczas Dyrektor uzyska przychód z tytułu świadczenia częściowo
    odpłatnego. Oznacza to, że przychód Dyrektora należy ustalić jako różnicę pomiędzy
    wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika. Od
    tak ustalonej różnicy również są Państwo zobowiązani jako płatnik do obliczenia i
    pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych stosownie do art. 32 ust. 1
    ustawy.
    Zgodzić się również z Państwem należy, że w sytuacji gdy Dyrektor z uwagi na
    przekroczenie wyznaczonego przez Państwa limitu kilometrów poniesie odpłatność za
    używanie samochodu służbowego do celów prywatnych w wysokości wyższej aniżeli
    ryczałt ustalony stosownie do art. 12 ust. 2a lub 2b ustawy wówczas nie uzyska przychodu
    z tytułu nieodpłatnego użytkowania samochodu służbowego do celów prywatnych. Skoro
    więc, z uwagi na poniesioną odpłatność, Dyrektor nie uzyska przychodu związanego z
    nieodpłatnym bądź częściowo odpłatnym użytkowaniem samochodu służbowego do
    celów prywatnych, to na Państwu nie ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika, tj. obowiązek
    obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.