Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-426/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-07-07
Teza: Czy jeśli Wnioskodawczyni wydatkuje pieniądze w powyższy sposób, czyli na zakup mieszkania i budowę domu będzie musiała odprowadzić podatek?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2014 r. (data wpływu 1 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym w dniu 11 kwietnia oraz 16 czerwca 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2014 r został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 11 kwietnia oraz 16 czerwca 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego .

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W listopadzie 2009 r. Wnioskodawczyni otrzymała od swojej matki w drodze darowizny mieszkanie. Przedmiotowe mieszkanie sprzedała w styczniu 2014 r. za cenę 340 000 zł, czyli przed upływem okresu 5 lat. Osiągnięte pieniądze Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup mieszkania (akt notarialny na mieszkanie zawarła w lutym 2014 r.) za kwotę 145 300 zł, a pozostałą część pieniędzy otrzymanych ze sprzedaży mieszkania, czyli kwotę 194 700 zł planuje wydatkować na budowę swojego domu (Wnioskodawczyni poczyniła już zakupy towarów i usług potrzebnych do budowy, za które zgromadziła faktury i rachunki). Wnioskodawczyni rozdzieliła pieniądze w taki sposób, aby wydatkować je na inne własne cele mieszkaniowe i po to by mogła skorzystać z ulgi podatkowej względem podatku, który powinna uiścić w związku ze zbyciem praw majątkowych przed upływem 5 lat od nabycia ww. mieszkania. Wnioskodawczyni zaznacza, że jest jedyną właścicielką zarówno mieszkania jak i będzie jedyną właścicielką domu, który zamierza wybudować (działkę, na której będzie stał jej dom posiadała już wcześniej, zakupiła ją za pieniądze pochodzące z zachowku po zmarłym ojcu i była jej jedyną właścicielką).

Mieszkanie, które zakupiła nie będzie przedmiotem osiągania zysków, ale będzie stało niezamieszkałe, na wypadek powrotu jej matki, która kilka lat temu wyjechała za granicę. W przypadku jej powrotu do Polski, Wnioskodawczyni zamierza udostępnić jej mieszkanie do przebywania w nim. Wszelkie opłaty związane z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania ponosi i będzie ponosić Wnioskodawczyni, ponieważ jest jego prawowitą właścicielką. W wyżej opisanym domu będzie mieszkać. Zakupione mieszkanie nie będzie służyło zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych innych osób, będzie ono przez cały czas do dyspozycji Wnioskodawczyni i jeśli będzie taka potrzeba, to wówczas w każdej chwili będzie mogła w nim zamieszkać, jeżeli zaistnieje taka koniczność, to będzie ono pozostawało niezamieszkałe przez nikogo, będąc jednocześnie do dyspozycji Wnioskodawczyni, gotowe do przebywania w nim.

We właściwym miejscowo urzędzie skarbowym Wnioskodawczyni otrzymała odpowiedź, że do tej pory praktykowano w nim rozliczanie wydatków na kilka nieruchomości, będące własnością wydatkującego i kwalifikowało to osoby wydatkujące do nieuiszczania podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jeśli Wnioskodawczyni wydatkuje pieniądze w powyższy sposób, czyli na zakup mieszkania i budowę domu będzie musiała odprowadzić podatek?

Zdaniem Wnioskodawczyni istotnym aspektem jest to, że będzie jedyną właścicielką zarówno domu jak i mieszkania i to wyłącznie ona będzie ponosić koszty utrzymania i eksploatacji obu nieruchomości, ponadto będzie zameldowana i będzie zamieszkiwała w domu wybudowanym z pieniędzy pochodzących ze sprzedaży darowanego jej mieszkania, a nabyte mieszkanie będzie cały czas do jej dyspozycji, w każdej chwili będzie mogła w nim przebywać i mieszkać czy to z powodu oczekiwania na zakończenie prac budowalnych i wykończenia nowo wybudowanego domu, czy to z innych ewentualnych powodów takich jak ewentualne udostepnienie mieszkania jej matce, ale w ramach tego udostępnienia matka otrzyma wyłącznie jeden pokój (mieszkanie ma ich trzy) i to na okres pobytu w kraju, całkowicie nieodpłatnie, w ramach wdzięczności za darowanie jej pierwszego mieszkania. Nawet gdyby matka Wnioskodawczyni zamieszkała w danym pokoju, do dyspozycji Wnioskodawczyni pozostają jeszcze dwa pokoje, gdzie w ramach potrzeby może realizować, ewentualnie przywilej wykorzystania mieszkania na ustawowo określone własne cele mieszkaniowe. W ww. mieszkaniu nie będzie nikt zameldowany chyba, że Wnioskodawczyni jako jego właścicielka. Wnioskodawczyni uważa, że zarówno zakup mieszkania jak i wydatkowanie pozostałej kwoty pochodzącej ze sprzedaży darowanej nieruchomości na budowę domu uprawnia ją do objęcia ulgi mieszkaniowej, gdyż obie nieruchomości będą w jej władaniu i do jej dyspozycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w listopadzie 2009 r. Wnioskodawczyni otrzymała od swojej matki w drodze darowizny mieszkanie. Przedmiotowe mieszkanie sprzedała w styczniu 2014 r. za cenę 340 000 zł, czyli przed upływem okresu 5 lat. Osiągnięte pieniądze Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup mieszkania (akt notarialny na mieszkanie zawarła w lutym 2014 r.) za kwotę 145 300 zł, a pozostałą część pieniędzy otrzymanych ze sprzedaży mieszkania, czyli kwotę 194 700 zł planuje wydatkować na budowę swojego domu (Wnioskodawczyni poczyniła już zakupy towarów i usług potrzebnych do budowy, za które zgromadziła faktury i rachunki). Wnioskodawczyni rozdzieliła pieniądze w taki sposób, aby wydatkować je na inne własne cele mieszkaniowe i po to by mogła skorzystać z ulgi podatkowej względem podatku, który powinna uiścić w związku ze zbyciem praw majątkowych przed upływem 5 lat od nabycia ww. mieszkania. Wnioskodawczyni zaznacza, że jest jedyną właścicielką zarówno mieszkania jak i będzie jedyną właścicielką domu, który zamierza wybudować (działkę, na której będzie stał jej dom posiadała już wcześniej, zakupiła ją za pieniądze pochodzące z zachowku po zmarłym ojcu i była jej jedyną właścicielką).

Mieszkanie, które zakupiła nie będzie przedmiotem osiągania zysków, ale będzie stało niezamieszkałe, na wypadek powrotu jej matki, która kilka lat temu wyjechała za granicę. W przypadku jej powrotu do Polski, Wnioskodawczyni zamierza udostępnić jej mieszkanie do przebywania w nim. Wszelkie opłaty związane z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania ponosi i będzie ponosić Wnioskodawczyni, ponieważ jest jego prawowitą właścicielką. W wyżej opisanym domu będzie mieszkać. Zakupione mieszkanie nie będzie służyło zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych innych osób, będzie ono przez cały czas do dyspozycji Wnioskodawczyni i jeśli będzie taka potrzeba, to wówczas w każdej chwili będzie mogła w nim zamieszkać, jeżeli zaistnieje taka koniczność, to będzie ono pozostawało niezamieszkałe przez nikogo, będąc jednocześnie do dyspozycji Wnioskodawczyni, gotowe do przebywania w nim.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że sprzedaż lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 cytowanej ustawy)

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 omawianej ustawy).

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy).

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 powołanej ustawy).

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

*   położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 cytowanej ustawy).

W myśl art. 21 ust. 28 powołanej ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

*   przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym cele, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy i obejmują m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem i budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Należy zauważyć, że w obowiązującym stanie prawnym ustawodawca nie zastrzegł, że wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do realizacji tylko jednego z nich.

Przenosząc obowiązujące uregulowania prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sam aspekt bycia właścicielem zarówno domu jak i mieszkania, ponoszenia kosztów ich utrzymania i eksploatacji – wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni – nie jest warunkiem wystarczającym do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, bowiem z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych. Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości lub praw może przeznaczyć go na budowę domu i zakup lokalu mieszkalnego, uzyskując przy tym prawo do zwolnienia, jednakże działanie takie ma służyć zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest dążenie, aby w tym nowym lokalu mieszkalnym oraz wybudowanym domu zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie wydatkowania przychodu na nabycie mieszkania i wybudowanie domu w znaczeniu przedmiotowym. W związku z tym Wnioskodawczyni może uznać za wydatki na cele mieszkaniowe zarówno budowę domu jak i zakup lokalu mieszkalnego jedynie w sytuacji, gdy będzie w nich realizowała własne cele mieszkaniowe.

Reasumując należy stwierdzić, że sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny w listopadzie 2009 r., dokonana w styczniu 2014 r., tj. przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym, a dochód ze sprzedaży tego lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. Jednocześnie, przeznaczenie kwoty uzyskanej ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na budowę domu, w którym Wnioskodawczyni zamieszka może zostać uznane za wydatek na własny cel mieszkaniowy uprawniający do zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatek na zakup mieszkania będzie mieścił się w dyspozycji omawianego zwolnienia, jedynie wówczas gdy przedmiotowy lokal mieszkalny będzie również służył zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.