Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1645/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-10
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; okulary; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 11 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą jako komandytariusz w spółce komandytowej. Z uwagi na to, iż działalność ta (świadczenie usług) związana jest przede wszystkim z wielogodzinną pracą przy komputerze, lekarz-okulista zalecił Wnioskodawcy stosowanie okularów ochronnych przeznaczonych do pracy przy monitorze ekranowym. W związku z powyższym Wnioskodawca planuje zakup takich właśnie okularów ochronnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy osoba wykonująca pozarolniczą działalność gospodarczą i wykonująca w jej ramach czynności, przy których narażona jest na czynniki szkodliwe w środowisku swojej pracy, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup środków ochrony osobistej przewidzianych w przepisach BHP, w szczególności wydatki na zakup zaleconych przez lekarza-okulistę okularów ochronnych do pracy przy monitorze ekranowym ponad 4 godziny dziennie?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup okularów ochronnych przeznaczonych do pracy przy monitorze ekranowym.

Przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy w sposób precyzyjny regulują, w jakich okolicznościach należy stosować określone środki ochrony osobistej. Konieczność zapewnienia szczególnej ochrony w przypadku pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe wynika z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Kwestie te znalazły uregulowanie między innymi w Dyrektywie Rady z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe (piąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 87/391/EWG), 90/270/EWG, czy w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe.

Powyższe akty prawne kształtują co prawda obowiązki pracodawcy względem pracowników, jednakże zasady bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczą wszystkich osób narażonych w miejscu pracy na czynniki szkodliwe, niezależnie od ich statusu służbowego. Tym samym w sytuacji, gdy przedsiębiorca osobiście wykonuje prace, przy wykonywaniu których przez pracowników zobowiązany byłby zapewnić im - zgodnie z przepisami BHP - odpowiednie środki ochrony osobistej, powinien on mieć możliwość rozliczenia w kosztach uzyskania przychodu wydatków na wykorzystywane przez siebie środki ochrony osobistej. Ze względu na specyfikę tego konkretnego środka (okularów), w przeciwieństwie do np. odzieży ochronnej, musi on zostać dobrany indywidualnie dla danej osoby.

W interpretacji indywidualnej z dnia 21 stycznia 2011 r. o sygn. ILPB1/415-1201/10-4/Agr Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, iż wydatki na środki ochrony osobistej, takie jak m.in. okulary ochronne, zarówno w przypadku prowadzącego działalność gospodarczą jak i osób z nim współpracujących, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w przepisie art. 23 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie wydatki na zakup okularów ochronnych do pracy przy monitorze ekranowym związane są z przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Zakup takich okularów związany jest ściśle z prowadzoną działalnością i służy do wykonywania czynności przy zachowaniu zasad BHP.

Dodatkowo należy podkreślić, przedsiębiorca, którego działalność wymaga pracy przy stanowisku wyposażonym w monitory ekranowe i który nie przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, ryzykuje utratę zdrowia, a tym samym źródła przychodów. Zakupu odpowiednich (zaleconych w konkretnej sytuacji przez lekarza-okulistę) okularów nie można uznać za wydatek osobisty. Gdyby bowiem specyfika wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej nie wymagała spędzania kilku godzin dziennie przed komputerem, na własne - prywatne, osobiste - potrzeby wystarczyłyby zwykłe okulary, a nie ochronne, ze specjalną powłoką antyrefleksyjną.

Wydatki na zakup okularów ochronnych nie zostały wymienione w przepisie art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym należy uznać, iż mogą one stanowić koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Jednakże, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą, jako komandytariusz w spółce komandytowej. Z uwagi na to, że działalność ta (świadczenie usług) związane jest przede wszystkim z wielogodzinną pracą przy komputerze, lekarz-okulista zalecił Wnioskodawcy stosowanie okularów ochronnych przeznaczonych do pracy przy monitorze ekranowym. Wnioskodawca planuje zakup okularów ochronnych zaleconych przez lekarza-okulistę.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wydatek na zakup okularów ochronnych nie jest warunkiem koniecznym do wykonywania pracy przy monitorze ekranowym, lecz wydatkiem wynikającym z zalecenia lekarza-okulisty mającym na celu ochronę zdrowia Wnioskodawcy. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków osobistych. Zakup okularów z odpowiednimi szkłami jest niezależny od faktu czy osoba prowadzi działalność gospodarczą, czy takiej działalności nie prowadzi. Tak, więc bezpośrednim celem związanym z ponoszeniem tego rodzaju wydatków jest ochrona wzroku, a nie osiąganie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W takim zatem przypadku zakup okularów, o których mowa we wniosku, nie będzie stanowił kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie oraz w odmiennym stanie faktycznym i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.