Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-112/15-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-21
Teza: Opodatkowanieasprzedaży działki niezabudowanej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 12 lutego 2015 r. (data wpływu 13 lutego 2015 r.) uzupełnionym pismem z 14 kwietnia 2015 r. (data wpływu 15 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej. W dniu 15 kwietnia 2015 r. uzupełniono wniosek poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 9 kwietnia 2009 r. otrzymał od rodziców w drodze darowizny, do majątku prywatnego, działkę niezabudowaną, zlokalizowaną w planie zagospodarowania przestrzennego na terenie usług nieuciążliwych.

W roku 2010 zarejestrował indywidualną działalność gospodarczą, a w marcu 2011 roku zarejestrował się w zakresie podatku od towarów i usług.

Przedmiot działalności Zainteresowany sklasyfikował jako PKD: 68.10.Z; 68.20.Z; 68.31.Z; 68.32.Z. Pierwsze czynności w zakresie działalności gospodarczej podjął w 2014 roku. W tym też roku uzyskał pierwsze przychody i koszty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Otrzymana od rodziców działka traktowana była przez Wnioskodawcę jako zabezpieczenie majątkowe jego przyszłości.

Działka ta nie była w żaden sposób związana z zarejestrowaną – po około dwóch latach od jej otrzymania – działalnością gospodarczą.

Działka nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

W grudniu 2011 roku Zainteresowany wykonywał uzbrojenie działki w zakresie przykanalika deszczowego, na co wykonawca tego przykanalika wystawił mu fakturę VAT i jako kupującego wskazał go i jego działalność gospodarczą.

Należność objętą ww. fakturą Wnioskodawca zapłacił ze swojego prywatnego rachunku bankowego.

W związku z faktem, że sam nie zajmuje się i nigdy nie zajmował się kwestiami księgowymi, do połowy 2014 r. korzystał z pomocy zaprzyjaźnionej osoby, która posiadała wiedzę na temat podatków. Jak się niedawno zorientował, na skutek weryfikacji jego dokumentów przez biuro księgowe, z którym rozpoczął współpracę w drugiej połowie 2014 r., prywatny wydatek Zainteresowanego na przykanalik deszczowy został zakwalifikowany jako wydatek inwestycyjny w jego działalności gospodarczej i w związku z tym został odliczony od tego wydatku podatek VAT.

Po wychwyceniu tego przeoczenia, wobec braku związku ww. faktury VAT z działalnością gospodarczą Zainteresowanego, zostały zrobione odpowiednie korekty w zakresie podatku VAT. Korekta ww. faktury VAT jest niestety niemożliwa, gdyż Pan, który wykonywał przykanalik nie żyje.

Wnioskodawca nigdy nie traktował opłaty za wykonanie przykanalika jako związanej z jego działalnością gospodarczą o czym świadczą okoliczności, iż nieruchomość otrzymana od rodziców nie była wprowadzona na środki trwałe, a za ww. fakturę zapłacił ze swojego prywatnego rachunku bankowego.

Ze szczególnych względów życiowych Wnioskodawca jest zmuszony jak najszybciej sprzedać otrzymaną w darowiźnie działkę.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest wynajem powierzchni w posiadanych nieruchomościach.
2.  Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej nieruchomości:
    *   ustala się teren dla zabudowy usługowej nieuciążliwej;
    *   na terenie tym dopuszcza się lokalizację usług o uciążliwości dla środowiska niewykraczającej poza granice działki.
3.  Działka niezabudowana, będąca przedmiotem zapytania, nigdy nie była udostępniana innym osobom.
4.  Poza uzbrojeniem działki w zakresie przykanalika deszczowego (opisanego we wniosku), Zainteresowany nie ponosił żadnych nakładów na uzbrojenie terenu. W związku z opisanym we wniosku zamiarem sprzedaży działki, Wnioskodawca zamieszcza ogłoszenia o sprzedaży przedmiotowej działki (jest to jedyna forma dotarcia do potencjalnego nabywcy). Pierwsze ogłoszenie zamieścił w sierpniu 2014 r.
5.  Nigdy nie dokonywał sprzedaży gruntów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z planowaną sprzedażą działki Wnioskodawca prosi o odpowiedź na pytanie czy sprzedaż działki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, do sprzedaży nieruchomości stosuje się przepisy ustawy o VAT tylko w sytuacji, gdy sprzedawca występuje w roli podatnika, a sprzedaż dokonywana jest w ramach działalności gospodarczej. W jego ocenie sprzedaż opisanej powyżej działki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ze względu na to, że zbycie zostanie dokonane w ramach zarządzania majątkiem prywatnym.

Zainteresowany podkreślił, że działkę otrzymał około roku przed podjęciem decyzji o zarejestrowaniu indywidualnej działalności gospodarczej.

Istotne znaczenie ma tu również fakt, że działalność gospodarcza, po fizycznym zarejestrowaniu w ewidencji, jeszcze przez znaczny okres czasu nie była podejmowana. W tym czasie Wnioskodawca świadczył pracę na podstawie umowy o pracę.

Brak związku z prowadzoną działalnością gospodarczą potwierdza również fakt, że działka nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych a zapłata za uzbrojenie tej działki była dokonana z prywatnego rachunku bankowego - co oznacza, że działka nie była wykorzystywana w żaden sposób w prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towaru, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 z późn. zm.) – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowany w celu sprzedaży działki, podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługobiorców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta następuje w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu 9 kwietnia 2009 r. Wnioskodawca otrzymał od rodziców w drodze darowizny, do majątku prywatnego, działkę niezabudowaną, zlokalizowaną w planie zagospodarowania przestrzennego na terenie zabudowy usługowej nieuciążliwej z dopuszczeniem lokalizacji usług o uciążliwości dla środowiska niewykraczającej poza granice działki.

W roku 2010 Wnioskodawca zarejestrował indywidualną działalność gospodarczą, a w marcu 2011 roku zarejestrował się w zakresie podatku od towarów i usług.

Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest wynajem powierzchni w posiadanych nieruchomościach. Pierwsze czynności w zakresie działalności gospodarczej Zainteresowany podjął w 2014 roku. W tym też roku uzyskał pierwsze przychody i koszty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Otrzymana od rodziców działka traktowana była przez Wnioskodawcę jako zabezpieczenie majątkowe jego przyszłości. Działka ta nie była w żaden sposób związana z zarejestrowaną – po około dwóch latach od jej otrzymania – działalnością gospodarczą. Działka nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

W grudniu 2011 roku Zainteresowany wykonywał uzbrojenie działki w zakresie przykanalika deszczowego, na co wykonawca tego przykanalika wystawił mu fakturę VAT i jako kupującego wskazał go i jego działalność gospodarczą. Należność objętą ww. fakturą Wnioskodawca zapłacił ze swojego prywatnego rachunku bankowego. W związku z faktem, że Zainteresowany sam nie zajmuje się i nigdy nie zajmował się kwestiami księgowymi, do połowy 2014 r. korzystał z pomocy zaprzyjaźnionej osoby, która posiadała wiedzę na temat podatków. Niedawno zorientował się, na skutek weryfikacji jego dokumentów przez biuro księgowe, z którym rozpoczął współpracę w drugiej połowie 2014 r., że prywatny wydatek na przykanalik deszczowy został zakwalifikowany jako wydatek inwestycyjny w jego działalności gospodarczej i w związku z tym został odliczony od tego wydatku podatek VAT. Po wychwyceniu tego przeoczenia, wobec braku związku ww. faktury VAT z działalnością gospodarczą Zainteresowanego, zostały zrobione odpowiednie korekty w zakresie podatku VAT. Korekta ww. faktury VAT jest niestety niemożliwa, gdyż Pan, który wykonywał przykanalik nie żyje. Wnioskodawca nigdy nie traktował opłaty za wykonanie przykanalika jako związanej z jego działalnością gospodarczą o czym świadczą okoliczności, iż nieruchomość otrzymana od rodziców nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych, a za ww. fakturę zapłacił ze swojego prywatnego rachunku bankowego. Ze szczególnych względów życiowych Wnioskodawca jest zmuszony jak najszybciej sprzedać otrzymaną w darowiźnie działkę.

Działka niezabudowana, będąca przedmiotem zapytania, nigdy nie była udostępniana innym osobom. Poza uzbrojeniem działki w zakresie przykanalika deszczowego (opisanego we wniosku), Zainteresowany nie ponosił żadnych nakładów na uzbrojenie terenu. W związku z opisanym we wniosku zamiarem sprzedaży działki, Wnioskodawca zamieszcza ogłoszenia o sprzedaży przedmiotowej działki (jest to jedyna forma dotarcia do potencjalnego nabywcy). Pierwsze ogłoszenie zamieścił w sierpniu 2014 r. Nigdy nie dokonywał sprzedaży gruntów.

Przy tak postawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż przedmiotowej działki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że Zainteresowany dokonując sprzedaży działki niezabudowanej otrzymanej w drodze darowizny od rodziców, zlokalizowanej w planie zagospodarowania przestrzennego na terenie usług nieuciążliwych oraz na terenie na którym dopuszcza się lokalizację usług o uciążliwości dla środowiska niewykraczającej poza granice działki, nie działa w charakterze podatnika, a czynność ta nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takie przesłanki nie występują.

Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowej działki stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Zainteresowany otrzymał działkę w drodze darowizny do majątku prywatnego, za wyjątkiem wykonania przykanalika deszczowego nie ponosił jakichkolwiek innych nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, tj. poprzez jej uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, postawienie ogrodzenia, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, itp. Zainteresowany nie prowadził jakiejkolwiek działalności gospodarczej, mającej związek z przedmiotowym gruntem, w szczególności nie udostępniał go w celach zarobkowych. Działania podjęte w celu sprzedaży działki, nie wykraczają poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nie dokonywał też sprzedaży innych gruntów. Zatem, Zainteresowany dokonując dostawy tej działki nie spełnia przesłanek aby można było uznać go za podatnika.

Tym samym wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zbywając działkę, stanowiącą majątek prywatny, korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Zatem, Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki, o której mowa we wniosku, będzie korzystał z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie będzie stanowiło wykonywania działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego przymiotu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę tej nieruchomości – cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Zainteresowany w związku z dostawą tej działki będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W części wniosku dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.