Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.81.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: darowizna
grunty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zakup
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    6 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 3 czerwca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Wniosek został uzupełniony pismem z 11 lipca 2025 r. (wpływ:
    16 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    A. A
    A 1
    (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
    B. A
    A 1
    (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Zawarł Pan z żoną umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości niezabudowanej
    stanowiącej działki gruntu numer ewidencyjny: 1, 2 i 3 o łącznej powierzchni 1,0855ha.
    Działki o nr ewidencyjnych: 2 o powierzchni 0,2001 ha i 3 o powierzchni 0,6919 ha
    powstały w wyniku połączenie się działek nr 2/1 o powierzchni 0,2840 ha i 3/1 o
    powierzchni 0,6080 ha o łącznej powierzchni 0,8920 ha a następnie ich podzielenia na
    działki 2 i 3.
    Działkę o nr ewidencyjnym 3/1 nabył Pan wraz żoną C. A na podstawie umowy sprzedaży
    zawartej dnia 10 czerwca 1997 roku, na zasadach ustawowej wspólności majątkowej
    małżeńskiej.
    Działkę o nr ewidencyjnym 2/1 nabył Pan na podstawie umowy darowizny zawartej dnia
    14 listopada 1991 r.
    W celu połączenia a następnie podziału działek nr 3/1 i 2/1 dokonał Pan darowizny działki 2
    /1 z Pana majątku osobistego do majątku wspólnego Pana i Pana żony dnia 13 grudnia
    2022 r.
    W sytuacji, gdy już obie działki stanowiły Państwa wspólny majątek, dopiero wtedy
    geodeta mógł połączyć działki 2/1 i 3/1, a następnie podzielić na działki 2 i 3, które
    zobowiązali się Państwo sprzedać.
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
        opisywane we wniosku nieruchomości wykorzystywali Państwo i wykorzystują do
        użytku rolnego;
        nie prowadzili Państwo ani nie prowadzą działalności gospodarczej;
        przedmiotowe nieruchomości nigdy nie były i nie są wykorzystywane przez Pana
        ani Pana żonę w działalności gospodarczej;
        nie posiadają Państwo żadnych innych nieruchomości przeznaczonych do
        sprzedaży;
        nie sprzedawali Państwo innych zabudowanych i niezabudowanych nieruchomości.

## Pytanie

Czy od umowy sprzedaży działek nr ewidencyjny 2 i 3 zapłacą Państwo podatek
    dochodowy od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W Państwa ocenie podatek dochodowy od sprzedaży działek nr ewidencyjnych 2 i 3 się nie
    należy. Przed dokonaniem w 2022 r. darowizny działki nr 2/1 do majątku wspólnego był
    Pan właścicielem działki ponad 5 lat, jak również działki numer 3/1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.
      a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc
      od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. przepisu, następuje przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie
    zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Istotne jest zatem ustalenie, kiedy doszło do nabycia (w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przez Państwa nieruchomości
    będących przedmiotem wniosku.
    W celu ustalenia powyższego, konieczne jest powołanie przepisów ustawy z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), normujących
    stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
    · przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,

    · przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że,
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. Konkluzja ta nie wynika z
    jednoznacznego brzmienia przepisów i w istocie dla celów prawnopodatkowych
    wprowadza fikcję prawną, bowiem oznacza, że małżonek nabywa nieruchomość wcześniej
    niż ta została włączona do majątku wspólnego, a więc w czasie, gdy stanowiła składnik
    majątku odrębnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK
    933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków
    do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się,
      że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) u.p.d.o.f. od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia przez Skarżącą
      nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę
      nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na
      mocy umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. (...)
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku
      osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością
      prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu
      art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego
      małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie powinien swoim zakresem
      obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy
      rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu
      nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter
      organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak

      ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu konsekwencje podatkowe
      darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny być identyczne, jak w
      przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie art.
      48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że zarówno darowizna do majątku wspólnego
    małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie
    same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej
    nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego
    przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość
    lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Z treści wniosku wynika, że zawarli Państwo umowę przedwstępną sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działki gruntu nr 1, 2 i 3 o łącznej powierzchni
    1,0855 ha. Działki o nr 2 (pow. 0,2001 ha) i nr 3 (pow. 0,6919 ha) powstały w wyniku
    połączenia działek nr 2/1 i działki nr 3/1 o łącznej powierzchni 0,8920 ha, a następnie ich
    podziału na działki 2 i 3. Działka o nr 3/1 została nabyta przez Państwa w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 1997
    roku. Natomiast działkę nr 2/1 nabył Pan w drodze darowizny w 1991 roku, a następnie, w
    2022 roku, darował ją Pan do majątku wspólnego małżonków.
    Uwzględniając powyższe uznać należy, że dla określenia daty nabycia przez Pana żonę
    działki nr 2/1 nie ma znaczenia data włączenia tej nieruchomości do majątku wspólnego,
    lecz data jej nabycia do Pana majątku osobistego. Moment nabycia przez Państwa tej
    działki należy utożsamiać więc z datą dokonanej na Pana rzecz darowizny. Zatem, w
    przypadku działki nr 2/1, upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 1991 roku.
    Z kolei bieg ww. pięcioletniego okresu, nabytej przez Państwa do majątku wspólnego
    działki o nr 3/1 należy liczyć od końca roku 1997. Oznacza to, że w przypadku obu działek,
    niewątpliwie okres ten już upłynął.
    W konsekwencji, z uwagi na upływ terminu, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, planowane odpłatne zbycie nieruchomości o
    nr działek 2 i 3 powstałej z podziału połączonych uprzednio działek nr 2/1 i 3/1, nie rodzi
    dla Państwa obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    związku z planowaną sprzedażą działek o nr 2 i 3 nie są Państwo zobowiązani do składania
    zeznania rocznego PIT-39 oraz zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Jednocześnie wskazuję, że rozstrzygnięcie niniejszej interpretacji nie obejmuje skutków
    podatkowych sprzedaży działki nr 1, ponieważ kwestia ta nie była przedmiotem zadanego
    przez Państwa pytania interpretacyjnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które przedstawili Państwo i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.