Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1066.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a
ustawy usług psychologicznych i terapeutycznych.
Słowa kluczowe: odsprzedaż
usługi-usługi medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej nabyte przez podatnika we własnym imieniu
ale na rzecz osoby trzeciej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a
    ustawy nabywanych usług psychologicznych i terapeutycznych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 grudnia 2025 r. (data
    wpływu).

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka chce wziąć udział w postępowaniu przetargowym, którym będą objęte usługi
    związane ze świadczeniem usług psychologicznym i terapeutycznych.
    Spółka będzie organizatorem tych usług i będzie je wykonywać poprzez swoich
    podwykonawców. Osoby te posiadają uprawnienia psychologiczne i terapeutyczne
    zgodnie z ustawą o działalności leczniczej. W związku z tym korzystają ze zwolnienia z
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19.
    Spółka nabywa usługi na rzecz osób trzecich (klientów) od swoich podwykonawców którzy
    działają we własnym imieniu oraz na podstawie umowy zlecenia.
    Spółka nie posiada statusu podmiotu leczniczego.
    W uzupełnieniu wniosku na pytania:
    1. Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
    2. Czy usługi psychologiczne i terapeutyczne, objęte zakresem wniosku, będą Państwo
      nabywać we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej?
    3. Czy ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone przez
      podwykonawców w Państwa imieniu i na Państwa rachunek?
    4. Czy ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone przez
      podwykonawców w ramach prowadzonej przez nich własnej działalności gospodarczej?
    5. Czy ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne podwykonawcy będą świadczyć na
      własny rachunek?
    6. Czy podwykonawcy będą wystawiali dla Państwa faktury VAT dokumentujące
      wykonane dla Państwa czynności, czy też inne dokumenty (proszę wskazać jakie)?
    7. Czy usługi psychologiczne i terapeutyczne, objęte zakresem wniosku będą nabywali
      Państwo od podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i/lub pkt 19 ustawy z
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
      Jeśli tak, prosimy wskazać, czy są to podmioty określone w art. 43 ust. 1 pkt 18 czy też
      w pkt 19 ustawy?
    8. Czy nabywane ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne będą, po stronie osób
      świadczących te usługi, zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 lub 19
      ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to na podstawie którego przepisu?
    9. Czy ww. nabywane przez Państwa usługi psychologiczne i terapeutyczne będą
      stanowić usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
      ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia? Jeśli tak, to w czym przejawia się
      profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia nabywanych
      przez Państwa usług?
    10. Czy nabywane przez Państwa usługi psychologiczne i terapeutyczne, o których mowa
      we wniosku, będą wykonywane bezpośrednio przez osoby wykonujące zawód
      medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, w
      ramach wykonywania tego zawodu?
    11. Jeśli nabywane przez Państwa usługi psychologiczne i terapeutyczne
      świadczeniodawcy (podwykonawcy) będą świadczyć w ramach wykonywania zawodów
      medycznych, to proszę wskazać przepisy, na podstawie których osoba bezpośrednio
      wykonująca ww. usługi będzie uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    12. Czy nabywane przez Państwa usługi psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone
      przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
      zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do

      udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie
      medycyny? Jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu?
    wskazali Państwo odpowiednio:
    1. Nie jesteśmy czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    2. Tak.
    3. Usługi będą wykonywane w naszym imieniu, ale na rzecz osób trzecich.
    4. Tak.
    5. Tak.
    6. Tak, będą wystawiać faktury VAT zwolnione.
    7. Tak usługi będą nabywane od podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19
      ustawy. Te podmioty są określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    8. Tak, będą zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19.
    9. Tak, nabywane przez nas usługi psychologiczne i terapeutyczne stanowią usługi w
      zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu
      i poprawie zdrowia.
    10. Tak.
    11. Osoby bezpośrednio wykonujące nabywane przez nas usługi psychologiczne i
      terapeutyczne są uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych na podstawie
      ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
      psychologów – w przypadku psychologów, których uprawnienia do diagnozowania,
      udzielania pomocy psychologicznej i prowadzenia psychoterapii wynikają z art. 4 tej
      ustawy. Ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego – w
      przypadku psychoterapeutów, wykonujących psychoterapię jako działanie służące
      poprawie zdrowia psychicznego. Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
      leczniczej, w szczególności art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 10, które określają:
    - kto jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych,
    - oraz czym są świadczenia zdrowotne (działania służące zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu lub poprawie zdrowia).
    12. Tak. Usługi psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone przez osoby uprawnione
      do udzielania świadczeń zdrowotnych na podstawie odrębnych przepisów, tj.: ustawy
      o zawodzie psychologa (art. 4) – w przypadku psychologów, ustawy o ochronie zdrowia
      psychicznego – w przypadku psychoterapeutów, ustawy o działalności leczniczej (art. 2
      ust. 1 pkt 2 i pkt 10), która określa osoby i czynności stanowiące świadczenia
      zdrowotne.

## Pytanie

Czy spółka wykonując usługi na rzecz organizatora postępowania przetargowego
    (jednostki samorządu terytorialnego) może skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT
    wystawiając fakturę za ww. usługi na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka uważa na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a - że ma prawo do stosowania zwolnienia
    przedmiotowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Powyższe zwolnienie od podatku, adresowane jest do podmiotów leczniczych, które
    świadczą usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dokonują dostawy towarów i świadczenia usług
    ściśle z tymi usługami związane.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
        a) lekarza i lekarza dentysty,
        b) pielęgniarki i położnej,

        c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
        d) psychologa.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:
      Zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi
      te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od
      podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.
    Ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w
    ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów
    medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć zatem należy, że
    wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do
    zastosowania zwolnienia od podatku. Przy czym zwolnienie ma zastosowanie również do
    podatników zatrudniających osoby świadczące usługi opieki medycznej w ramach
    wykonywania zawodu określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy bądź też podatników
    nabywających te usługi od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 we
    własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
        b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
          przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych
          porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa
          publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne
          odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
        c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i
          paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone
    warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a
    także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa
    linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał
    stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą
    się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub
    zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d ́Ambrumenil (C-
    307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można
    interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu
    niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to
    możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    18 i pkt 19 ustawy o VAT pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej
    zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem
    czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia
    opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
    Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98.

    Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 19 i pkt 19a
    ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel
    związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem lub poprawą zdrowia.
    Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z
    tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze
    świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz
    pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W
    przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie
    będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE C-141/00 w sprawie Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH:
      Zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit.
      c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:
      W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga,
      by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej,
      aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to
      obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające
      konieczne kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
    Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane
    są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe.
    Zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca
    2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019
    r. poz. 1026).
    Na podstawie art. 2 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów:
      Psycholog wykonuje swój zawód samodzielnie.
    Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
      Zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone
      niniejszą ustawą.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów:
      Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a
      w szczególności na:
      1) diagnozie psychologicznej,
      2) opiniowaniu,
      3) orzekaniu, o ile przepisy odrębne tak stanowią,
      4) psychoterapii,
      5) udzielaniu pomocy psychologicznej.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów:
      Na listę psychologów wpisuje się osobę, która łącznie spełnia następujące warunki:
      1) uzyskała w polskiej uczelni dyplom magistra psychologii lub uzyskała za granicą
      wykształcenie uznane za równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

      3) włada językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania
      zawodu psychologa;
      4) odbyła podyplomowy staż zawodowy, pod merytorycznym nadzorem psychologa
      posiadającego prawo wykonywania zawodu, który ponosi odpowiedzialność za
      czynności zawodowe wykonywane przez psychologa-stażystę.
    Zatem, na podstawie przepisów ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa
    wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje,
    potwierdzone odpowiednimi dokumentami.
    Natomiast zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w
    odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej,
    ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza
    wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których
    jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem
    przyjąć, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące
    zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie
    obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu
    medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych
    zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają
    odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności
    wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia
    psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917):
    Psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1, prowadzi:
      1)osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące
      warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki
      określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i
      samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),
      b) udokumentuje:
      -ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w
      zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu
      zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo
      skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub
      integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub
      psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub
      doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo
      -ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia
      2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych
      mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o
      udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii
      humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej,
      lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie -
      realizowanych po rozpoczęciu szkolenia - psychoterapii własnej, doświadczenia
      własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują
      co najmniej 1200 godzin, albo
      -ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w
      wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

      c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec
      podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu
      kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty
      psychoterapeuty.
    Ponadto zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i
    Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności
    na potrzeby rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299
    „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony
    psychoterapeuta – 229905.
    W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie
    świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.):
      Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie
      następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019
      r. poz. 1026),
      b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia,
      prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności
      metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-
      behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w
      wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe
      szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego
      szkolenia,
      c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b,
      zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec
      podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu
      kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty
      psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
    W myśl § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia:
      Osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty oznacza osobę,
      która spełnia łącznie następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
      b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym
      szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo
      skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub
      integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub
      psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo
      przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w
      wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

      c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz
      pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.
    Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń
    gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i
    leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunków realizacji tych świadczeń, wynika,
    że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej,
    sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia
    psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie
    certyfikatu psychoterapeuty.
    Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych
    aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a
    tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą
    uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą
    legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    dziedzinie medycyny.
    Ponadto, jak zostało wskazane powyżej, przepisy ww. rozporządzenia do realizacji
    określonych świadczeń w zakresie psychoterapii dopuszczają także osobę, o której mowa
    powyżej w § 2 pkt 8 pkt a ww. rozporządzenia, posiadającą status osoby uczestniczącej co
    najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu, o którym mowa w § 2 pkt 8 pkt b ww.
    rozporządzenia, oraz legitymującą się zaświadczeniem wydanym przez podmiot
    prowadzący kształcenie oraz pracującą pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat
    psychoterapeuty, zwaną dalej „osobą ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu
    psychoterapeuty”.
    Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że zarówno zawody medyczne i zawód
    psychologa zostały wprost wymienione odpowiednio w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i
    lit. d ustawy. Psycholog, jak również osoby wykonujące zawody medyczne, są bez
    wątpienia osobami legitymującymi się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania
    świadczeń zdrowotnych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że będą Państwo organizatorem usług
    psychologicznych i terapeutycznych. Usługi psychologiczne i terapeutyczne, objęte
    zakresem wniosku, będą Państwo nabywać we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
    trzeciej. Ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone przez
    podwykonawców w ramach prowadzonej przez nich własnej działalności gospodarczej.
    Ww. usługi psychologiczne i terapeutyczne podwykonawcy będą świadczyć na własny
    rachunek. Podwykonawcy będą wystawiali dla Państwa faktury VAT zwolnione.
    Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od
    podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej
    świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w
    ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
    2011 r. o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy
    świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa
    usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.
    Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący
    (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej,
    traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co
    oznacza, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) obowiązani będą dokonywać w tym
    zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów. Fakt, że Państwo
    faktycznie nie będą konsumentem nabywanych usług medycznych nie oznacza, że w
    świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie wystąpią jako nabywcy świadczeń. W

    niniejszej sprawie wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy,
    w świetle której wystąpią Państwo w roli odsprzedającego usługi medyczne nabyte we
    własnym imieniu, lecz na rzecz klientów. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług,
    będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej
    samej usługi.
    W tym miejscu warto wskazać na wyrok TSUE C-141/00 w sprawie Ambulanter
    Pflegedienst Kugler GmbH, w którym wskazano, że „zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,)
    Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy
    od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których
    mowa w tym przepisie”.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust.
    1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o
    konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa
    warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby
    posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że nabywane przez usługi psychologiczne i
    terapeutyczne stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nabywane przez Państwa
    usługi psychologiczne i terapeutyczne, o których mowa we wniosku, będą wykonywane
    bezpośrednio przez osoby wykonujące zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1
    pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, w ramach wykonywania tego zawodu. Osoby
    bezpośrednio wykonujące nabywane przez Państwa usługi psychologiczne i terapeutyczne
    są uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych na podstawie ustawy z 8 czerwca
    2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów – w przypadku
    psychologów, których uprawnienia do diagnozowania, udzielania pomocy psychologicznej
    i prowadzenia psychoterapii wynikają z art. 4 tej ustawy. Ustawy z 19 sierpnia 1994 r. o
    ochronie zdrowia psychicznego – w przypadku psychoterapeutów, wykonujących
    psychoterapię jako działanie służące poprawie zdrowia psychicznego. Usługi
    psychologiczne i terapeutyczne będą świadczone przez osoby uprawnione do udzielania
    świadczeń zdrowotnych na podstawie odrębnych przepisów, tj.: ustawy o zawodzie
    psychologa (art. 4) – w przypadku psychologów, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego
    – w przypadku psychoterapeutów, ustawy o działalności leczniczej (art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt
    10), która określa osoby i czynności stanowiące świadczenia zdrowotne.
    Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika zatem, że nabywają Państwo usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Zatem w
    odniesieniu do odsprzedawanych przez Państwa ww. usług spełnione zostaną dwa
    warunki konieczne do objęcia tych świadczeń zwolnieniem od podatku VAT, na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, na które wskazuje TSUE w orzeczeniu w sprawie C-141/00.
    W konsekwencji powyższego, skoro nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na
    rzecz podmiotów trzecich usługi psychologiczne i terapeutyczne będą służyły profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i będą one wykonywane
    bezpośrednio przez osoby wykonujące zawody medyczne i zawód psychologa wymienione
    odpowiednio w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i lit. d ustawy, to odsprzedaż tych usług
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 19a ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.