Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1098/12-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-13
Teza: Czy stosując „kasową” metodę prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w odniesieniu do ponoszonych kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną przez spółkę cywilną działalnością gospodarczą, spółka cywilna będzie mogła w prowadzonej dla celów ustalenia dochodu podatkowej księdze przychodów i rozchodów, przypisywanego następnie dla poszczególnych wspólników, uwzględnić w roku poniesienia kosztu (w 2012 roku kwota 61.500 zł, w roku 2013 kwota ok. 450.000 zł) pełną wartość zapłaconego czynszu, pomimo, że dotyczyć on będzie 15 letniego okresu przyszłych lat?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; moment
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2012 r. (data wpływu 15 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu potrącalności kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu potrącalności kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem dwuosobowej spółki cywilnej. Spółka prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług ochrony zdrowia. Spółka posiada status niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej.

Działalność spółki prowadzona jest w nieruchomości będącej własnością Skarbu Państwa, którą reprezentuje Starosta Powiatu X. W drugiej połowie listopada 2012 r. miasto O., na terenie którego zlokalizowana jest nieruchomość - siedziba i miejsce wykonywania działalności gospodarczej spółki cywilnej, zakupi przedmiotową nieruchomość od Starostwa.

Miasto - jako nowy właściciel nieruchomości zdeklarowało się wynająć spółce cywilnej obecnie wynajmowaną nieruchomość (po jej nabyciu przez miasto O. od Starostwa Powiatowego w X), na okres 15 lat. Umowa najmu zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Warunkiem jednak podpisania umowy najmu będzie uregulowanie przez spółkę cywilną czynszu najmu z góry za cały okres 15-letniego okresu najmu.

Ustalono, że w bieżącym roku 2012 spółka cywilna zapłaci 61.500 zł tytułem najmu, natomiast do końca 2013 r. zapłaci pozostałą kwotę w wysokości ok. 450.000 zł. Miasto wystawi osobne faktury na każdą z otrzymanych kwot.

Spółka cywilna dla rozliczenia podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów z zastosowaniem uproszczonej metody odnoszenia w koszty uzyskania przychodów poniesionych kosztów związanych z jej działalnością. Stosuje tzw. metodę „kasową” kwalifikacji i odnoszenia w ciężar kosztów poniesionych wydatków.

Księga przychodów i rozchodów prowadzona dla spółki cywilnej stanowi następnie podstawę do rozliczenia przychodu, kosztów i dochodu dla poszczególnych wspólników.

Jako wspólnik spółki cywilnej Wnioskodawca zdeklarował rozliczanie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych z zastosowaniem liniowej 19% skali podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stosując „kasową” metodę prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w odniesieniu do ponoszonych kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną przez spółkę cywilną działalnością gospodarczą, spółka cywilna będzie mogła w prowadzonej dla celów ustalenia dochodu podatkowej księdze przychodów i rozchodów, przypisywanego następnie dla poszczególnych wspólników, uwzględnić w roku poniesienia kosztu (w 2012 roku kwota 61.500 zł, w roku 2013 kwota ok. 450.000 zł) pełną wartość zapłaconego czynszu, pomimo, że dotyczyć on będzie 15-letniego okresu przyszłych lat?

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja kosztów uzyskania przychodów została zawarta w przepisie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tą definicją kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Ponieważ w art. 23. ustawy najem nie został zawarty w katalogu wyłączeń, może stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Ogólną zasadę odnoszenia kosztów w koszty uzyskania przychodów zawarto w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy stanowiącym, że „koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione”. Zgodnie z nią wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia. Nie ma tutaj znaczenia to, jakiego okresu one dotyczą.

Moment poniesienia kosztu - w tym dla podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą „kasową” został zawarty w przepisie art. 22 ust. 6b ustawy, wskazującym, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Wnioskodawca twierdzi zatem, że w wypadku, gdy spółka cywilna prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą „kasową” będzie miała prawo do ujęcia w prowadzonej ewidencji księgowo-podatkowej całej kwoty zapłaconego tytułem przyszłego czynszu najmu i rozliczenia tych kwot jako koszty uzyskania przychodu roku podatkowego, w którym dokonano zapłaty, potwierdzonej fakturami wystawionymi przez organ samorządowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 ww. ustawy).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej, która w związku ze zmianą właściciela nieruchomości, w której prowadzona jest działalność Spółki, zamierza zawrzeć umowę najmu na okres 15 lat. Jednak warunkiem podpisania ww. umowy będzie uregulowanie przez spółkę cywilną czynszu najmu z góry za cały okres najmu.

Spółka cywilna dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów z zastosowaniem uproszczonej metody odnoszenia w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z jej działalnością. Stosuje tzw. metodę „kasową” kwalifikacji i odnoszenia w ciężar kosztów poniesionych wydatków.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.

Przepis ten definiuje zasadę potrącania kosztów w momencie ich poniesienia, bez względu na to jakiego okresu dotyczą.

Stosownie do treści art. 22 ust. 6b ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Biorąc pod uwagę powyższe, koszty w przypadku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów według metody zapisanej w wyżej cytowanym art. 22 ust. 4, powinny być księgowane w księdze w momencie ich poniesienia. Dniem poniesienia kosztu jest dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania kosztu. Datą księgowania będzie data wystawienia dokumentu, na podstawie którego koszt będzie ujmowany w księdze.

Wobec powyższego, wydatki poniesione na zapłacenie czynszu (w 2012 roku 61.500 zł, w 2013 roku ok. 450.000 zł), winny być ujęte w podatkowej księdze w momencie ich poniesienia, tj. w dacie wystawienia faktury, bądź innego dokumentu stanowiącego podstawę do zaksięgowania kosztu, bez w względu na to jakiego okresu dotyczą.

Ponadto należy wyjaśnić, iż czynsz najmu przedmiotowej nieruchomości, opłacany na podstawie zawartej umowy najmu, będzie stanowił koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy, proporcjonalnie do jego udziału w zyskach spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.