Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-352/13-4/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-02
Teza: Stawka podatku dla sprzedaży kory sosnowej.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu 29 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 lipca 2013 r. (data wpływu 26 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży kory sosnowej ogrodniczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży kory sosnowej ogrodniczej.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 lipca 2013 r. (data wpływu 26 lipca 2013 r.) w zakresie doprecyzowania stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest producentem kory sosnowej ogrodniczej, będącej środkiem poprawiającym właściwości gleby zarówno fizykochemiczne jak i biologiczne. Kora sosnowa pomaga w regulowaniu temperatury gleby, jej wilgotności, zapobiega wzrostowi chwastów, dostarcza materii organicznej oraz stopniowo uwalnia i dostarcza roślinom niewielkich ilości składników odżywczych.

Proces produkcji składa się z następujących elementów: pozyskanie kory sosnowej ze ściętych drzew dostarczanych na tartak na linii technologicznej do korowania, kompostowanie w pryzmach, sortowanie i frakcjonowanie korty. Materiał składowany jest na pryzmach przez okres kilku miesięcy. W tym czasie kora ulega samoczynnie procesowi kompostowania, następuje częściowy rozkład substancji organicznych dzięki bakteriom, grzybom, promieniowcom, nicieniom, a także ulegają rozkładowi naturalne związki fenolowe, suberyna, hemicelulozy, octy. Kompostowana kora jest naturalnym polepszaczem glebowym o zbliżonych parametrach jak stosowany w ogrodnictwie torf czy humus.

Gotowy produkt pakowany jest w worki polietylenowe oraz opakowania wielokrotnego użytku typu Big Bag.

Kora sosnowa ogrodnicza należy wg PKWiU z 2008 r. do grupy 20.15.80.0 Nawozy naturalne lub organiczne, gdzie indziej nie sklasyfikowane (w tym ziemia ogrodnicza, zawierająca torf jako zasadniczy składnik i ziemia ogrodnicza będąca mieszaniną naturalnej gleby, piasku, gliny i minerałów oraz ziemia humus.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż wyrobu w postaci kory sosnowej ogrodniczej powinna być opodatkowana podatkiem VAT wg 8% stawki podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wyroby w postaci kory sosnowej ogrodniczej winna być opodatkowana podatkiem VAT według 8% stawki podatku. Korę sosnową ogrodniczą Wnioskodawca klasyfikuje do grupy PKWiU 20.15.80.0 „Nawozy naturalne lub organiczne, gdzie indziej nie sklasyfikowane (w tym ziemia ogrodnicza zawierająca torf jako zasadniczy składnik i ziemia ogrodnicza będąca mieszaniną naturalnej gleby, piasku, gliny i minerałów oraz ziemia humus” (poz. 64 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, iż to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, a także zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zawarto m.in. w poz. 64 - PKWiU 20.15.80.0 „Nawozy naturalne lub organiczne, gdzie indziej niesklasyfikowane (w tym ziemia ogrodnicza, zawierająca torf jako zasadniczy składnik i ziemia ogrodnicza, będąca mieszaniną naturalnej gleby, piasku, gliny i minerałów oraz ziemia humus)”.

Z objaśnienia 1) do powyższego załącznika wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest producentem kory sosnowej ogrodniczej, będącej środkiem poprawiającym właściwości gleby zarówno fizykochemiczne jak i biologiczne. Kora sosnowa pomaga w regulowaniu temperatury gleby, jej wilgotności, zapobiega wzrostowi chwastów, dostarcza materii organicznej oraz stopniowo uwalnia i dostarcza roślinom niewielkich ilości składników odżywczych.

Proces produkcji składa się z następujących elementów: pozyskanie kory sosnowej ze ściętych drzew dostarczanych na tartak na linii technologicznej do korowania, kompostowanie w pryzmach, sortowanie i frakcjonowanie korty. Materiał składowany jest na pryzmach przez okres kilku miesięcy. W tym czasie kora ulega samoczynnie procesowi kompostowania, następuje częściowy rozkład substancji organicznych dzięki bakteriom, grzybom, promieniowcom, nicieniom, a także ulegają rozkładowi naturalne związki fenolowe, suberyna, hemicelulozy, octy. Kompostowana kora jest naturalnym polepszaczem glebowym o zbliżonych parametrach jak stosowany w ogrodnictwie torf czy humus. Kora sosnowa ogrodnicza należy wg PKWiU z 2008 r. do grupy 20.15.80.0 Nawozy naturalne lub organiczne, gdzie indziej nie sklasyfikowane (w tym ziemia ogrodnicza, zawierająca torf jako zasadniczy składnik i ziemia ogrodnicza będąca mieszaniną naturalnej gleby, piasku, gliny i minerałów oraz ziemia humus).

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż sprzedaż kory sosnowej, sklasyfikowanej przez Wnioskodawcę według PKWiU do grupowania 20.15.80.0 jako „Nawozy naturalne lub organiczne, gdzie indziej niesklasyfikowane” (o ile mieści się w podanym grupowaniu, a dokonana klasyfikacja jest prawidłowa), podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z poz. 64 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.