Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.602.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan A.A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) od 6 listopada 2020 roku prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”).

    Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej przez zakład w
    rozumieniu art. 5a pkt 22 ustawy o PIT. W szczególności Wnioskodawca nie posiadał i nie
    posiada za granicą żadnej stałej placówki ani wyznaczonej osoby działającej w jego imieniu
    i na jego rzecz. Wnioskodawca nie świadczył i nie świadczy usług poza granicami Polski.
    Wnioskodawca wykonywał i wykonuje obecnie działalność opisaną we wniosku polegającą
    na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek.
    Dochody z ww. działalności gospodarczej od początku jej prowadzenia opodatkowane są
    na zasadach ogólnych określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT (skala podatkowa).
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczył i świadczy
    obecnie usługi programistyczne na rzecz kolejno dwóch różnych kontrahentów (dalej:
    kontrahenci). Kontrahenci będący odbiorcami usług Wnioskodawcy prowadzą działalność
    gospodarczą w formie spółek kapitałowych, które posiadały i posiadają obecnie siedzibę
    na terytorium Polski. Podstawą prawną współpracy Wnioskodawcy z kontrahentami były i
    są pisemne umowy o świadczenie usług.
    Obszar prowadzonych prac Wnioskodawcy skoncentrowany był i jest na działalności
    związanej przede wszystkim z tworzeniem autorskich oprogramowań komputerowych.
    W dalszej części wniosku efekty prac Wnioskodawcy będą nazywane zamiennie
    „oprogramowaniem” lub „programem komputerowym”. Natomiast pod pojęciem, „kod”,
    „kod źródłowy”, „kod programu komputerowego”, Wnioskodawca definiuje materiał, z
    którego wspomniane oprogramowanie bądź program komputerowy zostają stworzone.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczył i świadczy
    obecnie usługi polegające na opracowywaniu oraz tworzeniu autorskich oprogramowań
    komputerowych. Działalność ta obejmuje przede wszystkim projektowanie oraz
    implementację oryginalnych aplikacji internetowych, mobilnych, a także wtyczek do
    przeglądarek internetowych.
    Efektem prowadzonej działalności są innowacyjne programy komputerowe, tworzone w
    odpowiedzi na indywidualne potrzeby klientów. Dotychczas Wnioskodawca opracowywał
    oprogramowanie wykorzystywane w (...).
    Przykładem jednego z projektów zrealizowanych przez Wnioskodawcę jest aplikacja
    webowa pełniąca funkcję (...).
    Od września 2025 r. Wnioskodawca rozwija również oprogramowanie w postaci platformy
    webowej typu (...). Platforma ta posiada (...). W rezultacie powstają odrębne, unikalne
    wersje oprogramowania dostosowane do specyficznych potrzeb poszczególnych
    odbiorców.
    Oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę opracowywane są przede wszystkim w
    językach programowania (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac na rzecz kontrahentów
    podejmował i podejmuje następujące czynności:
    1) (...).
    Realizacja powyższych czynności wymaga od Wnioskodawcy wykorzystania wiedzy
    specjalistycznej z zakresu informatyki, algorytmiki, programowania i architektury
    systemów, a także ciągłego poszukiwania nowych rozwiązań technicznych i
    technologicznych. Działania te mają charakter twórczy i prowadzą do powstania nowych
    lub ulepszonych programów komputerowych.
    Zgodnie z ustaleniami Wnioskodawca przenosił i przenosi na rzecz kontrahentów całość
    autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez siebie oprogramowań
    komputerowych i aplikacji, za co otrzymywał i otrzymuje wynagrodzenie.

    Dodatkowo wszelkie kody źródłowe programów komputerowych (aplikacji) stanowiły i
    stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.).
    Działalność była i jest prowadzona przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i zorganizowany.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2020, 2021, 2022, 2023, 2024
    oraz za kolejne okresy, w których był opodatkowany zgodnie z zasadami określonymi w
    art. 27 ust. 1 ustawy o PIT (skala podatkowa).
    Wnioskodawca dokonał i dokonuje stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg
    wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonał i
    dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca
    dokonał i dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka jest prowadzona na
    bieżąco od początku 2020 r.
    Wnioskodawca poniósł i ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z tworzeniem i
    rozwojem oprogramowania. Są to:
    a) wydatki na zakup sprzętu komputerowego - niezbędnego do fizycznego pisania kodu
      źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu z kontrahentami i
      ich klientami w celu tworzenia lub modyfikacji kodu;
    b) wydatki związane z nabywaniem peryferii komputerowych - niezbędnych do
      fizycznego pisania kodu źródłowego;
    c) leasing na samochód osobowy, paliwo i koszty eksploatacyjne - niezbędne do
      przemieszczania się w celu spotkania z personelem kontrahentów i omówienia
      postępów zlecenia;
    d) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością;
      księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie,
      wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP
      oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
      koszt znajduje się w KPiR; dodatkowo księgowość jest odpowiedzialna za
      prawidłowość rozliczeń i prowadzenie ewidencji od strony technicznej;
    e) zakup fachowej literatury oraz dostępu do branżowych szkoleń - tego typu koszty
      pozwalają na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co
      przekłada się na wyższą jakość i efektywność w zakresie wykonywanych czynności;
    f) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne - jest to element obligatoryjny przy
      prowadzeniu działalności gospodarczej;
    g) koszty prowadzenia biura – w postaci zakupu niezbędnych materiałów biurowych
      takich jak papier, tusz do drukarki, materiały piśmiennicze itp.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (przychód IP BOX) oraz kosztami z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (koszty IP Box) stanowiłaby dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę
    podlegałby opodatkowaniu PIT na zasadach ogólnych (skala podatkowa) lub podatkiem
    liniowym w zależności od wybranej w danym roku formy opodatkowania. Jak zostało już
    wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnił w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej
    przychody i koszty dotyczące praw autorskich do programów komputerowych, spełniając
    tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.

    Uzupełnienie wniosku
    Pod pojęciem „oprogramowanie”, „program komputerowy”, „dokumentacja techniczna”
    oraz „projekt” należy rozumieć wszelkie efekty pracy Wnioskodawcy, tj. tworzenie
    autorskich oprogramowań komputerowych.
    Przygotowywana dokumentacja jest nieodłącznym i obligatoryjnym elementem
    tworzonego programu komputerowego, zgodnie z powszechnie obowiązującymi
    standardami rynkowymi. Oprogramowanie nie mogłoby prawidłowo funkcjonować ani być
    rozwijane bez takiej dokumentacji.
    Wskazana dokumentacja jest formą utrwalenia kodu źródłowego, tj. materiału, z którego
    powstają autorskie oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę. Tego rodzaju
    dokumentacja stanowi trwały element oprogramowania i - zgodnie ze standardami
    rynkowymi - jest niezbędna dla prawidłowego działania oprogramowania.
    Dokumentacja zawiera strukturę kodu źródłowego, tj. materiału z którego powstają
    autorskie oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę.
    Dokumentacja stanowi obligatoryjny element wytwarzanego przez Wnioskodawcę
    autorskiego oprogramowania, a tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowania
    stanowią odrębne programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Tworzone/rozwijane/ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowania to (katalog
    zamknięty):
    - (...)
    Innowacyjność polega na (...). Rozwiązania te są projektowane indywidualnie, pod
    specyficzne potrzeby kontrahentów, a ich wytwarzanie wymaga opracowania nowych
    kodów źródłowych, modułów i algorytmów integracyjnych. Są to zaawansowane
    technologie, które nie mają charakteru rutynowego/powtarzalnego.
    Wnioskodawca konkretnie każdorazowo zmienia kod, z którego składa się tworzone
    /rozwijane/ulepszane przez niego oprogramowanie.
    Zastosowano technologie dostosowane do tworzenia konkretnego oprogramowania, tj.
    języki programistyczne używane przez Wnioskodawcę ((...)).
    Każde działanie Wnioskodawcy polega na tworzeniu autorskiego oprogramowania
    komputerowego (szczegółowo opisanego we wniosku), przy czym każde z nich różni się od
    istniejących rozwiązań swoim indywidualnie stworzonym kodem źródłowym. Kod ten
    powstaje od podstaw dla konkretnego oprogramowania, co decyduje o oryginalności.
    Ponadto w wielu przypadkach, przy tworzeniu autorskiego oprogramowania, konieczne
    jest wykorzystanie danych klienckich. Dane te nie są publicznie dostępne, co również
    przyczynia się do tego, że tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowania są unikatowe.
    Zastosowanie różnych języków programistycznych (wskazanych we wniosku) powoduje, iż
    oprogramowanie po jego wytworzeniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawcy.
    Działalność Wnioskodawcy, w której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie jest
    prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego
    systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych
    celów do osiągnięcia.
    Systematyczność polega na zasadach korzystania z używanych przez Wnioskodawcę
    języków programistycznych, jednak ostateczny wynik pracy będzie zawsze mocno
    zindywidualizowany. Przykładem może być systematyczne zastosowanie samogłoski „A” w
    wyrazach, jednak występuje ona w zdaniach, których treść może być zupełnie inna.

    Wnioskodawca na wstępie postawił sobie cel w postaci doskonalenia swoich umiejętności
    w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania. Cel ten został przeniesiony
    na kolejne lata.
    Cele jakie zostaną przez Wnioskodawcę osiągnięte polegają konkretnie na tworzeniu
    poszczególnych autorskich oprogramowań. Zasoby ludzkie angażowane do realizacji
    zadań to osoba Wnioskodawcy. Zasoby rzeczowe i finansowe są precyzyjnie wskazane
    bezpośrednio w pytaniu dotyczącym kosztów
    Zostaną opracowane harmonogramy, które będą tworzone i uzupełniane przez
    Wnioskodawcę we współpracy z kontrahentami i na ich podstawie będą wykonywane
    prace przez Wnioskodawcę. Każdy z harmonogramów będzie wskazywał, którego
    oprogramowania dotyczą dane prace.
    Tego rodzaju harmonogramy zostały już także zrealizowane przez Wnioskodawcę podczas
    tworzenia autorskich oprogramowani w poprzednich latach.
    Wnioskodawca w ramach działalności wykorzystuje wiedzę i umiejętności pozwalające mu
    na tworzenie/rozwijanie/ulepszanie oprogramowań (wiedza programistyczna – pisanie
    kodu).
    Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu języków programistycznych (...).
    Zastosowanie różnych języków programistycznych powoduje, iż oprogramowanie po jego
    wytworzeniu różni się od rozwiązań już istniejących. Nowe zastosowania i usprawnienia
    oprogramowania zależą od tego do czego zostało ono stworzone i jakie funkcje ma pełnić.
    Wykonywanie zleceń na rzecz kontrahentów w postaci tworzenia autorskiego
    oprogramowania stanowi jedyny przedmiot działalności Wnioskodawcy.
    Usługi Wnioskodawcy są oparte o rozwiązania typowe dla branż programistycznych z
    wykorzystaniem języków programistycznych (...).
    Wnioskodawca nie posiada dalekosiężnych planów w zakresie działalności gospodarczej,
    którą prowadzi. Jego celem jest zdobywanie dalszego doświadczenia zawodowego w
    dziedzinie programowania.
    Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób ciągły i zorganizowany,
    zgodny ze sztuką programowania.
    Efektem działań Wnioskodawcy są każdorazowo oprogramowania służące do
    projektowania oraz implementacji oryginalnych aplikacji internetowych, mobilnych, a
    także wtyczek do przeglądarek internetowych, które zostały wskazane we wniosku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci autorskiego oprogramowania zawsze są utworami
    w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, wymagającej do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    kontrahentów.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.

    Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu
    oprogramowania podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy dotyczące zarówno tworzenia, jak i rozwijania
    /ulepszania oprogramowania zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Każdorazowo, na moment tworzenia oprogramowania Podatnikowi
    przysługują do niego autorskie prawa majątkowe.
    Wnioskodawca otrzymywał wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na
    kontrahentów majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Są to prawa
    do kodu źródłowego autorskiego programu komputerowego tworzonego przez
    Wnioskodawcę, stanowiące utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca nie otrzymywał wynagrodzenia z tytułu
    żadnych innych czynności.
    Każdorazowo sposób przenoszenia na kontrahentów praw autorskich do programu
    komputerowego, w tym części oprogramowania, następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Zgodnie z zawartymi umowami Wnioskodawca przenosi na kontrahentów prawa
    autorskie do konkretnego stworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania z chwilą
    jego wykonania, a prawo do nośnika z chwilą jego odbioru. Wyodrębnienie odbywa się na
    podstawie stworzonego raportu z wyszczególnieniem oprogramowania oraz czynności
    wykonanych przez Wnioskodawcę wraz z czasem ich wykonania. Zgodnie z umowami
    Wnioskodawca dostarcza do kontrahentów oprogramowanie w wersji elektronicznej i
    pisemnej. Przekazana dokumentacja powinna umożliwić kontrahentom kompilację
    programu komputerowego z postaci kodu źródłowego do postaci kodu wynikowego jak
    również umożliwić mu sprawdzenie jego funkcjonalności.
    Koszty sprzętu komputerowego/peryferii komputerowych (katalog zamknięty) obejmują
    zakup:
    - komputerów, laptopów, myszek do komputera/laptopa, klawiatur, monitorów,
      głośników, kabli/złączek/wtyczek do komputera lub laptopa, słuchawek, drukarek.
    Pod pojęciem „koszty eksploatacyjne samochodu” (katalog zamknięty) należy rozumieć:
    - naprawa/serwis samochodu oraz części samochodowe użyte w trakcie naprawy
      samochodu,
    - zakup paliwa.
    Koszty materiałów biurowych (katalog zamknięty) obejmują:
    - zakup papieru,
    - zakup tuszu do drukarki,
    - zakup materiałów piśmienniczych.
    Pod pojęciem kosztów branżowych szkoleń należy rozumieć wydatki na uczestnictwo w
    szkoleniach i kursach specjalistycznych z zakresu tworzenia i rozwoju oprogramowania.
    Szkolenia te pozwalają aktualizować wiedzę, zdobywać nowe umiejętności
    programistyczne oraz dzielić się doświadczeniem i najlepszymi praktykami z innymi
    uczestnikami. Efekty szkoleń są bezpośrednio wykorzystywane przez Wnioskodawcę w
    procesie tworzenia i rozwoju oprogramowania.
    Wydatki na usługi księgowe nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    podatkowej. Wnioskodawca wskazuje, że przygotowanie wniosku wraz z analizą stanu
    faktycznego nie stanowi usługi księgowej, lecz usługę doradztwa podatkowego. Istotne

    rozgraniczenie polega na tym, że usługi doradztwa podatkowego mogą być świadczone
    wyłącznie przez podmioty do tego uprawnione, natomiast usługi księgowe ograniczają się
    do prowadzenia ewidencji księgowej i nie obejmują doradztwa podatkowego.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usług tworzenia/rozwijania
      /ulepszania oprogramowania opisana przez niego w stanie faktycznym niniejszego
      wniosku jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz
      art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
      wskazane we wniosku będące efektem tworzenia autorskich programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% do
      dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia/rozwijania/ulepszania
      oprogramowania, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów,
      opisanych w niniejszym wniosku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane
    jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy z
    kontrahentami, polegające na tworzeniu oprogramowania, spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy
    rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z
    późn. zm.), dalej jako UPSWN.
    W związku z powyższym, zgodnie z art. 5a ust. 39 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN,
    przez pojęcie badania naukowe rozumie się:
    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, prace
    rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    W ocenie Wnioskodawcy, tworzenie przez niego programów komputerowych należy
    zakwalifikować jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art.
    4 ust. 3 UPSWN.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca świadczył i świadczy usługi
    programistyczne. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje prace
    zlecane przez Kontrahentów, ukierunkowane na stworzenie innowacyjnego
    oprogramowania. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i
    systematyczny. W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca
    wykorzystywał i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i
    technologii.
    W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na tworzeniu oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o
    charakterze programistycznym. Czynności te muszą być każdorazowo poparte wiedzą i
    umiejętnościami Wnioskodawcy. Należy przy tym podkreślić, że prace opisane w stanie
    faktycznym zmierzające do stworzenia programu komputerowego nie mają charakteru
    prac rutynowych, a zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca,
    wymagają zawsze indywidualnego podejścia.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do tworzonych lub
    modyfikowanych programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, wykazał, że przejaw jego działań, które były i są prowadzone w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca uważa, że jego praca będzie spełniała definicję
    prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 UPSWN. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że
    w ramach działalności m.in. tworzył, tworzy, rozwijał i rozwijał programy komputerowe, co
    stanowi wymóg ustawodawcy, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Ponadto stwierdza się, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Mając na względzie powyższe należy uznać, że Wnioskodawca wytwarzał i wytwarza
    program komputerowy w rozumieniu przedstawionym powyżej, który dodatkowo podlega
    ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia autorskich praw majątkowych
    do programów komputerowych z tytułu tworzenia i modyfikowania algorytmów
    wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Zgodnie z umowami z
    kontrahentami Wnioskodawca przenosił i przenosi prawa autorskie do programów
    komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz kontrahentów za wynagrodzeniem.

    Ponadto Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie,
    bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem algorytmów oprogramowań
    komputerowych (koszty IP Box). W związku z tym Wnioskodawca był i jest w stanie ustalić
    wskaźnik nexus dla tworzonych praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej. Działalność wykonywana jest bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Prowadzona działalność nie podlegała i nie podlega kierownictwu żadnych innych osób
    poza Wnioskodawcą, niemniej jednak w ramach realizowanych projektów Wnioskodawca
    ściśle współpracuje ze swoimi kontrahentami.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane algorytmy oprogramowań komputerowych będą
    chronione na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.
    Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw.
    W odesłaniu do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawo własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, pozwala
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskazanej
    we wzorze wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    nexus.
    Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w stanie
    faktycznym, tj.:

    a) wydatki na zakup sprzętu komputerowego - niezbędnego do fizycznego pisania kodu
      źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu z kontrahentami i
      ich klientami w celu omówienia, np. wyników pracy;
    b) wydatki związane z nabywaniem peryferii komputerowych - niezbędnych do
      fizycznego pisania kodu źródłowego;
    c) leasing na samochód osobowy, paliwo i koszty eksploatacyjne - niezbędne do
      przemieszczania się w celu spotkania ze zleceniodawcami i omówienia postępów
      zlecenia;
    d) koszty usług księgowych - związane z działalnością, którą będzie prowadził
      Wnioskodawca; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
      okresie, wskazuje
    prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz
      umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt
      znajduje się w KPiR; dodatkowo księgowość jest odpowiedzialna za prawidłowość
      rozliczeń i prowadzenie ewidencji od strony technicznej;
    e) zakup fachowej literatury oraz dostępu do branżowych szkoleń - tego typu koszty
      pozwalają na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co
      przekłada się na wyższą jakość i efektywności w zakresie wykonywanych czynności;
    f) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne - jest to element obligatoryjny przy
      prowadzeniu działalności gospodarczej;
    g) koszty prowadzenia biura - w postaci zakupu niezbędnych materiałów biurowych
      takich jak papier, tusz do drukarki, materiały piśmiennicze itp.
    W ocenie Wnioskodawcy, są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość
    powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźnika nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej skoncentrowany był i jest Pan na działalności związanej z
    tworzeniem autorskich oprogramowań komputerowych. Tworzone/rozwijane/ulepszane
    przez Pana oprogramowania to:
    - (...).

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że innowacyjność tworzonych przez Pana programów komputerowych
    polega na zastosowaniu mechanizmów, które dynamicznie agregują dane z wielu źródeł,
    usprawniają komunikację między systemami oraz automatyzują czynności, które
    dotychczas były wykonywane ręcznie. Rozwiązania te są projektowane indywidualnie, pod
    specyficzne potrzeby kontrahentów, a ich wytwarzanie wymaga opracowania nowych
    kodów źródłowych, modułów i algorytmów integracyjnych. Są to zaawansowane
    technologie, które nie mają charakteru rutynowego/powtarzalnego. Każde Pana działanie
    polega na tworzeniu autorskiego oprogramowania komputerowego (szczegółowo
    opisanego we wniosku), przy czym każde z nich różni się od istniejących rozwiązań swoim
    indywidualnie stworzonym kodem źródłowym. Kod ten powstaje od podstaw dla
    konkretnego oprogramowania, co decyduje o oryginalności.
    Efekty Pana pracy w postaci autorskiego oprogramowania zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana oprogramowania
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy,
    wymagającej do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,

    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z treści wniosku wynika, że Pana działalność, w której tworzy/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na zasadach
    korzystania z używanych przez Pana języków programistycznych, jednak ostateczny wynik
    pracy będzie zawsze mocno zindywidualizowany. Na wstępie postawił sobie Pan cel w
    postaci doskonalenia swoich umiejętności w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania
    oprogramowania. Cel ten został przeniesiony na kolejne lata.
    Zostały/zostaną opracowane harmonogramy wykonywanych przez Pana prac.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że Pana działalności obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    Wykorzystuje Pan wiedzę i umiejętności pozwalające mu na tworzenie/rozwijanie
    /ulepszanie oprogramowań (wiedza programistyczna - pisanie kodu). Zastosowanie
    różnych języków programistycznych powoduje, iż oprogramowanie po jego wytworzeniu
    różni się od rozwiązań już istniejących. Nowe zastosowania i usprawnienia
    oprogramowania zależą od tego do czego zostało ono stworzone i jakie funkcje ma pełnić.
    Realizacja tworzenia oprogramowania wymaga od Pana wykorzystania wiedzy
    specjalistycznej z zakresu informatyki, algorytmiki, programowania i architektury
    systemów, a także ciągłego poszukiwania nowych rozwiązań technicznych i
    technologicznych. Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu języków
    programistycznych (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z treści wniosku wynika, że Pana działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,

    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    treści wniosku wynika, że efekty Pana pracy zawsze są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Otrzymuje Pan wynagrodzenie wyłącznie z tytułu
    przenoszenia na kontrahentów majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Każdorazowo sposób przenoszenia na kontrahentów praw autorskich do programu
    komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 tejże ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych
    wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja
    taka prowadzona jest od początku 2020 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z
    tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata 2020-2025 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie
    ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy mogą stanowić koszty, o których
    mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w
    zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.