Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.777.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że stanowisko, które Państwo przedstawili, w sprawie oceny skutków
    podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 13 października 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący m.in. podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    Nieruchomości, wpłynął 13 października 2025 r.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 19 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        - Pani C.M.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        - Pani J.M.
    3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        - (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

## Opis zdarzenia przyszłego

I. Sprzedający, Kupujący oraz zakres dokonywanej transakcji
    C.M. (dalej: „Sprzedający I”) oraz J.M. (dalej: „Sprzedający II”), będące polskimi rezydentami
    podatkowymi, (dalej łącznie: „Sprzedający”), są współwłaścicielami w częściach
    ułamkowych niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej przy ul. (...) w (...),
    gmina (...) o powierzchni 0,8547 ha (dalej: „Nieruchomość”).
    Sprzedający planują sprzedać Nieruchomość na rzecz (...) sp. z o. o. będącej polskim
    rezydentem podatkowym (dalej: „Kupujący”). Sprzedający i Kupujący zwani są dalej
    również „Wnioskodawcami”.
    Przedmiotem niniejszego wspólnego wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego jest potwierdzenie konsekwencji podatkowych na gruncie podatku od
    towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych planowanej umowy
    sprzedaży Nieruchomości wraz z ustaleniem prawa do ewentualnego odliczenia podatku
    naliczonego przez Kupującego.
    II. Opis Nieruchomości
    Przedmiotem sprzedaży jest Nieruchomość będąca niezabudowaną nieruchomością
    gruntową położoną przy ul. (...) w (...), gminie (...), która w momencie zawarcia 7.08.2023 r.
    umowy przedwstępnej sprzedaży oznaczona była numerem ewidencyjnym 12, objętą
    księgą wieczystą KW nr (...). Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydanym 2.06.2023 r.
    Nieruchomość stanowi grunty orne – RVI.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru (...)
    Nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolami planistycznymi: KDD10 –
    tereny dróg publicznych klasy dojazdowej, MN27 – tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej oraz WP2 – tereny wału przeciwpowodziowego.
    Niemniej 8.09.2025 r. Starosta Powiatu (...) wydał w stosunku do Nieruchomości
    pozwolenie na budowę 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych oraz 6
    budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
    Tym samym Nieruchomość stanowi tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r., (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896) (dalej: „ustawa o VAT”).
    Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej i nie jest zabudowana.
    Na podstawie decyzji nr (...) Burmistrza (...), Nieruchomość podzielona została na działki o
    numerach ewidencyjnych:
    - 1 - stanowiąca drogę wewnętrzną,
    - 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,
    - 10 – działka położona na terenie drogi publicznej gminnej klasy dojazdowej (KDD10),
      która wraz z uprawomocnieniem się decyzji podziałowej przeszła na własność Gminy
      (...),
    - 11.

    III. Okoliczności nabycia Nieruchomości przez Sprzedających oraz jej wykorzystanie
    Sprzedający I wraz ze swoim małżonkiem nabył do majątku wspólnego Nieruchomość na
    podstawie Aktu Własności Ziemi (...) z dnia 15.10.1976 r. Po śmierci małżonka
    Sprzedającego I, Sprzedający I i Sprzedający II nabyli po ½ części spadku po nim, tym
    samym Sprzedający I i Sprzedający II stali się współwłaścicielami Nieruchomości w
    częściach ułamkowych, odpowiednio w części ¾ i ¼.
    Dotychczas Sprzedający nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości – nie
    prowadzono na niej prac budowlanych, porządkowych ani innych o podobnym
    charakterze. Nieruchomość nie została ogrodzona ani uzbrojona i pozostawała
    niewykorzystana.
    IV.Działalność Sprzedających
    Sprzedający nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej, w szczególności działalności
    polegającej na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Nie są również
    czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami VAT. Dotychczas Sprzedający dokonali tylko
    jednej sprzedaży nieruchomości o charakterze rolnym, przy czym transakcja dotyczyła ich
    majątku prywatnego, a umowa zawarta była w 2000 r.
    Aktualnie planowana transakcja wynika wyłącznie z prywatnych potrzeb Sprzedających –
    ze względu na trudną sytuację finansową i stan zdrowia Sprzedającego I, w ramach
    zarządu posiadanym majątkiem, zdecydowali się na sprzedaż Nieruchomości, co w istotny
    sposób poprawi ich sytuację finansową.
    Z perspektywy Sprzedających sprzedaż ta ma charakter incydentalny i podyktowana jest
    koniecznością pozyskania środków niezbędnych do utrzymania. Sprzedający nie prowadzą
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a wszelkie czynności prawne (podział
    nieruchomości, uzyskanie pozwolenia na budowę) i faktyczne związane z Nieruchomością,
    podejmowane od momentu zawarcia umowy przedwstępnej, wynikały wyłącznie z
    wymogów stawianych przez nabywców.
    Na nieprofesjonalny charakter transakcji wskazuje również konieczność udzielenia przez
    Sprzedających pełnomocnictwa do dokonania podziału Nieruchomości czy też udzielenie
    kupującym zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, dzięki czemu
    jeden z nich mógł uzyskać pozwolenia na budowę. Wynikało to z braku wiedzy oraz
    środków finansowych pozwalających Sprzedającym na samodzielne przeprowadzenie tych
    działań, a także z oczekiwań przedstawionych przez kupujących.
    Decydując się na sprzedaż Nieruchomości Sprzedający zgłosili się do pośrednika w
    obrocie nieruchomościami w celu wsparcia w poszukiwaniu nabywcy.
    V. Działalność Kupującego
    Kupujący prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą m.in. w zakresie realizacji
    projektów deweloperskich, robót budowlanych oraz kupna i sprzedaży nieruchomości na
    własny rachunek.
    Kupujący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i pozostanie nim również w
    momencie zakupu Nieruchomości.
    VI.Umowa przedwstępna sprzedaży oraz umowa przeniesienia praw i obowiązków z
    umowy przedwstępnej sprzedaży
    7.08.2023 r. Sprzedający zawarli małżeństwem P.S. (dalej: „Pierwotny Kupujący I”) oraz M.
    S. (dalej łącznie: „Pierwotni Kupujący”) umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości
    (dalej: „Umowa Przedwstępna”), na podstawie, której Sprzedający zobowiązali się do
    zawarcia umowy sprzedaży (umowy przenoszącej prawo własności) Nieruchomości na
    rzecz Pierwotnych Kupujących.
    Umowa Przedwstępna zobowiązała Sprzedających i Pierwotnych Kupujących do zawarcia
    przyrzeczonej umowy sprzedaży, jedynie w przypadku uzyskania dla Nieruchomości

    ostatecznej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę co najmniej 6 budynków
    mieszkalnych dwulokalowych (dalej: „Pozwolenie na Budowę”). Niemniej Pierwotni
    Kupujący zastrzegli sobie prawo zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży również w
    przypadku niespełnienia warunku uzyskania Pozwolenia na Budowę.
    Dodatkowo Sprzedający zobowiązali się, że:
    - wydadzą Pierwotnym Kupującym wszelkie dokumenty i informacje oraz wykonają
      czynności niezbędne do uzyskania Pozwolenia na Budowę;
    - nie zbędą Nieruchomości na rzecz osób trzecich, nie wydzierżawią, nie oddadzą w
      użytkowanie ani w żaden inny sposób nie udostępnią jej osobom trzecim, nie obciążą
      jej hipoteką, ani innym ograniczonym prawem rzeczowym;
    - uregulują wszelkie płatności związane z Nieruchomością;
    - nie będą prowadzili żadnej działalności gospodarczej na Nieruchomości;
    - stan Nieruchomości nie ulegnie zmianie, poza ustaleniami poczynionymi między
      Sprzedającymi a Pierwotnymi Kupującymi.
    Sprzedający w Umowie Przedwstępnej udzielili Pierwotnym Kupującym prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, a Pierwotni Kupujący wyrazili zgodę
    na ponoszenie nakładów na Nieruchomość w powyższym zakresie, bez prawa zabudowy.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną ewentualne nakłady Pierwotni Kupujący ponosiliby na
    własny koszt i ryzyko.
    Jednocześnie Sprzedający udzielili jednemu z Pierwotnych Kupujących pełnomocnictwa do
    zarządu i administrowania Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych
    Kupujących lub osobę trzecią przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do
    wykorzystania Nieruchomości na cele budowlane, a w tym celu występowania przed
    wszelkimi organami administracji państwowej i samorządowej, osobami prawnymi i
    fizycznymi, składania wniosków, pism i podań, środków odwoławczych i odbioru decyzji,
    postanowień i wszelkich innych dokumentów, składania oświadczeń woli i wiedzy w ich
    mieniu, także w zakresie zrzeczenia się prawa do zaskarżania decyzji i postanowień w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa.
    W Umowie Przedwstępnej Sprzedający wyrazili zgodę na udostępnienie Pierwotnym
    Kupującym i osobom trzecim, przez nich wskazanym, Nieruchomości w celu uzyskania
    Pozwolenia na Budowę. Dodatkowo Sprzedający wyrazili zgodę na przeniesienie przez
    Pierwotnych Kupujących praw i obowiązków wynikających z Umowy Przedwstępnej, a w
    przypadku gdyby do tego doszło, uzgodniono, że nie będzie się to wiązało ze zmianą
    postanowień Umowy Przedwstępnej, z wyjątkiem postanowień mówiących o oznaczeniu
    stron i ich danych kontaktowych.
    Jak zostało wskazane wyżej – najprawdopodobniej dojdzie do przeniesienia praw i
    obowiązków z Umowy Przedwstępnej z Pierwotnych Kupujących na Kupującego.
    Od momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej do momentu złożenia niniejszego wniosku
    dokonano pięciokrotnej zmiany Umowy Przedwstępnej, co wynikało z działań, które były
    podejmowane w związku z Nieruchomością, ze zmiany ceny Nieruchomości, zmiany
    terminu zawarcia umowy przyrzeczonej, a także zmian personalnych po stronie kupującej.
    Pierwszą zmianą zaktualizowano cenę Nieruchomości, przesunięto termin zawarcia
    umowy przyrzeczonej oraz doszło do zmiany po stronie kupującej. Po zmianie Sprzedający
    zobowiązali się sprzedać Nieruchomość jedynie na rzecz P.S. (tj. Pierwotnego Kupującego
    I). Jednocześnie Sprzedający i Kupujący złożyli oświadczenie o decyzji z dnia 24.11.2023 r.
    w sprawie podziału Nieruchomości na 11 działek. Kolejne zmiany dotyczyły przedłużenia
    terminu zawarcia umowy przyrzeczonej, co było spowodowane przedłużającym się
    postępowaniem w przedmiocie wydania Pozwolenia na Budowę. Pozostałe postanowienia
    Umowy Przedwstępnej nie uległy zmianie.

    Pierwotny Kupujący I planuje zawrzeć z Kupującym umowę przeniesienia praw i
    obowiązków z Umowy Przedwstępnej, dlatego ostatecznie Nieruchomość nabędzie
    najprawdopodobniej Kupujący wchodząc w prawa i obowiązku Pierwotnego Kupującego I
    wynikające z Umowy Przedwstępnej.
    VII. Podział nieruchomości
    W momencie zawarcia Umowy Przedwstępnej Nieruchomość stanowiła działkę o numerze
    ewidencyjnym 12.
    Jak zostało już wskazane, 24.11.2023 r. Burmistrz (...) wydał decyzję o podziale działki o
    numerze ewidencyjnym 12 na 11 działek o numerach ewidencyjnych:
    - 1 - stanowiąca drogę wewnętrzną,
    - 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,
    - 10 - działka położona na terenie drogi publicznej gminnej, klasy dojazdowej (KDD10),
      która wraz z uprawomocnieniem się decyzji podziałowej przeszła na własność Gminy
      (...),
    - 11.
    Decyzja została wydana na wniosek Sprzedających będących stroną postępowania, jednak
    faktycznie Sprzedający działali przez pełnomocnika, którym był wybrany i opłacony przez
    Pierwotnych Kupujących geodeta. Jak bowiem wskazano, w Umowie Przedwstępnej
    Sprzedający udzielili jednemu z Pierwotnych Kupujących pełnomocnictwa do zarządu i
    administrowania Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych Kupujących lub
    osobę trzecią przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do wykorzystania
    Nieruchomości na cele budowlane, a w tym celu występowania przed wszelkimi organami
    administracji państwowej i samorządowej, osobami prawnymi i fizycznymi, składania
    wniosków, pism i podań, środków odwoławczych i odbioru decyzji, postanowień i
    wszelkich innych dokumentów, składania oświadczeń woli i wiedzy w ich mieniu, także w
    zakresie zrzeczenia się prawa do zaskarżania decyzji i postanowień w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa. Podział wynikał z potrzeb inwestycyjnych, jakie na
    Nieruchomości chcieli zrealizować Pierwotni Kupujący.
    Mając na względzie powyższe, wszelkich czynności niezbędne do uzyskania decyzji o
    podziale Nieruchomości, w tym w szczególności zlecenie prac geodecie, przygotowanie
    wniosków, dostarczenie wymaganych dokumentów i informacji oraz pokrycie kosztów
    związanych z podziałem, zostały dokonane przez Pierwotnych Kupujących. Rola
    Sprzedających ograniczyła się jedynie do udzielenia pełnomocnictwa do działania w ich
    imieniu w sprawie podziału.
    VIII.Pozwolenie na Budowę
    Jednym z warunków zawarcia umowy przyrzeczonej było uzyskania Pozwolenia na
    Budowę, które wydane zostało 8.09.2025 r. na rzecz Pierwotnego Kupującego I.
    Wniosek o wydanie Pozwolenia na Budowę złożył Pierwotny Kupujący I, działając na
    podstawie zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, udzielonej przy
    okazji zawierania Umowy Przedwstępnej.
    Wszelkie dokumenty niezbędne do uzyskania Pozwolenia na Budowę – w szczególności
    projekt budowlany, wypis i wyrys z rejestru gruntów oraz sam wniosek – zostały
    przygotowane przez Pierwotnego Kupującego I i na jego koszt. Sprzedający, poza
    formalnym uczestnictwem w postępowaniu jako strony (wynika to z art. 28 ust. 2 ustawy z
    dnia 7.07.1994 r., (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, 1080)), nie podejmowali żadnych innych
    czynnych działań zmierzających do uzyskania Pozwolenia na Budowę.
    IX.Plany Kupującego dotyczące Nieruchomości
    Kupujący planuje kupić Nieruchomość w celu realizacji inwestycji deweloperskiej
    polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych jednolokalowych i 2 budynków

    mieszkalnych dwulokalowych. Dokładna liczba budynków i lokali może ulec zmianie,
    jednak na pewno będą to budynki mieszkalne.
    Następnie Kupujący planuje sprzedać wybudowane budynki i lokale, co oznacza, że
    transakcje te będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Kupujący nie będzie dokonywał czynności zwolnionych z VAT w stosunku do
    wybudowanych budynków i lokali ani samej Nieruchomości. W konsekwencji, nabycie
    Nieruchomości będzie związane z wykonywaniem późniejszych czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT przez Kupującego.
    X. Faktura
    Jeśli w odpowiedzi na niniejszy wspólny wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego okaże się, że sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedawców
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych, każdy ze Sprzedających wystawi Kupującemu fakturę
    spełniającą wymogi określone w ustawie o VAT.
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi o doprecyzowanie opisu zdarzenia, tj. wskazanie:
    a) numerów działek będących przedmiotem planowanej sprzedaży – odpowiedzieli
      Państwo, że:
    Obie Sprzedające są współwłaścicielkami Nieruchomości, więc odpowiedź jest jednakowa
    w przypadku każdej z nich - numery działek będące przedmiotem planowanej sprzedaży
    to: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11.
    b) wysokości udziałów, jakie każda z Pań posiada w danej działce będącej przedmiotem
      planowanej sprzedaży, odpowiedzieli Państwo, że:
    C.M. - 3/4
    J.M. - 1/4
    c) w jaki konkretnie sposób wykorzystywały Panie swoje udziały w działce nr 12 oraz w
      działkach powstałych po podziale będące przedmiotem sprzedaży przez cały okres ich
      posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży odpowiedzieli
      Państwo, że;
    Nieruchomość (działka nr 12) leżała odłogiem m.in. ze względu na niska klasę ziemi (VI
    klasa). Uznać zatem można, że Sprzedające nie wykorzystywały w żaden konkretny sposób
    swoich udziałów w działce nr 12 oraz w działkach powstałych po podziale – z
    uwzględnieniem czynności prawnych opisanych w opisie zdarzenia przyszłego złożonego
    wniosku.
    d) czy udziały w działce nr 12 oraz w działkach powstałych po podziale będące
      przedmiotem sprzedaży, przez cały okres ich posiadania, były wykorzystywane przez
      Panie wyłącznie na cele prywatne, osobiste? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie, w jaki
      sposób odpowiedzieli Państwo, że;
    Działka 12 oraz działki powstałe po podziale leżały odłogiem, zatem można uznać, że
    udziały w działce nr 12 oraz działkach powstałych po podziale nie były wykorzystywane w
    żaden konkretny sposób – były przedmiotem prywatnego posiadania. Nieruchomość ta
    jest nieatrakcyjna rolniczo ze względu na VI klasę ziemi.
    e) czy kiedykolwiek wykorzystywały Panie działkę nr 12/działki powstałe po podziale do
      prowadzenia działalności gospodarczej – jeśli tak, to w jaki sposób ww. nieruchomości
      były związane z prowadzonymi przez Panie działalnościami gospodarczymi (jakimi?),
      czy była/były wykorzystywana do czynności opodatkowanych czy zwolnionych z
      podatku VAT odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie wykorzystywały działki nr 12 ani działek powstałych po podziale do
    prowadzenia działalności gospodarczej.

    f) czy ww. działka/działki po podziale wykorzystywana była/są przez Panie w działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Jeżeli ww. działka/działki była/są
      wykorzystywana/e przez Panie w działalności rolniczej, to czy z tego tytułu były/są
      Panie czynnymi podatnikami podatku VAT odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie wykorzystywały działki nr 12 ani działek powstałych po podziale do
    prowadzenia działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT.
    Sprzedające nigdy nie prowadziły działalności gospodarczej ani rolniczej. Obecnie obie są
    emerytkami.
    g) czy były/są Panie rolnikami ryczałtowym i czy przedmiotową działkę/działki
      wykorzystywały/wykorzystują Panie w działalności rolniczej zwolnionej jako rolnik
      ryczałtowy odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie były i nie są rolnikami ryczałtowymi i przedmiotowej działki nr 12 ani
    działek powstałych po podziale nie wykorzystywały i nie wykorzystują w działalności
    rolniczej zwolnionej jako rolnicy ryczałtowi.
    h) czy z ww. działki nr 12 lub z działek po podziale dokonywały/dokonują Panie sprzedaży
      ewentualnych płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej (jeśli tak,
      to jakie to produkty i w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce) i czy sprzedaż ta była
      opodatkowana podatkiem VAT odpowiedzieli Państwo, że?
    Sprzedające nie dokonywały i nie dokonują sprzedaży płodów rolnych pochodzących z
    własnej działalności rolniczej, w tym z ww. działki nr 12 lub z działek powstałych po
    podziale.
    i) czy działka nr 12 lub działki po podziale będące przedmiotem sprzedaży była/były
      kiedykolwiek przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze, jeśli
      tak, to: - w jakim okresie oraz jakie pożytki czerpały Panie z tego tytułu; - czy była to
      dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze odpowiedzieli Państwo, że;
    Działka nr 12 oraz działki powstałe po podziale nigdy nie były przedmiotem najmu,
    dzierżawy lub umów o podobnym charakterze u żadnej ze Sprzedających.
    j) czy występowały Panie z wnioskiem o opracowanie lub zmianę miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 12 lub działek po podziale będących
      przedmiotem sprzedaży, jeśli tak, to kiedy i w jakim celu odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie występowały z wnioskiem o opracowanie lub zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 12 lub działek po podziale będących
    przedmiotem sprzedaży.
    k) czy wnosiły Panie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
      dla działki nr 12 lub działek po podziale będących przedmiotem sprzedaży, jeśli tak, to
      kiedy i w jakim celu? Czy uzyskanie ww. decyzji przez Panie było konieczne, jeśli tak, to
      dlaczego odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie wnosiły o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu dla działki nr 12 lub działek po podziale będących przedmiotem sprzedaży.
    l) czy posiadają Panie jeszcze inne nieruchomości/udziały w nieruchomościach
      przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanych we wniosku), jeśli tak, to
      ile i jakie odpowiedzieli Państwo, że;
    Pani C.M. jest współwłaścicielką nieruchomości nr 13, 14 i 15, ale nie są one przeznaczone
    do sprzedaży. Nieruchomości znajdują się za wałem przeciwpowodziowym i nie są
    atrakcyjne dla potencjalnych nabywców. Pani C nie są znane plany sprzedażowe innych
    współwłaścicieli.

    Pani J.M. jest właścicielką działki znajdującej tuż przy wale przeciwpowodziowym w strefie
    ochronnej (16) z zakazem zabudowy, która nie jest przeznaczona do sprzedaży. W związku
    z niską jakością gleby, a także położeniem uniemożliwiającym zabudowę, ta nieruchomość
    również nie jest atrakcyjna z punktu widzenia potencjalnego nabywcy.
    Sprzedające nie mogą wykluczyć, że kiedyś sprzedadzą ww. nieruchomości, jednak w tym
    momencie nie planują ich sprzedaży i nie traktują ich jako przeznaczonych w przyszłości
    do sprzedaży.
    Pani J.M. jest właścicielem działki numer 16, na tej działce obie Panie zamieszkują i Pani J.
    nie zamierza jej sprzedawać.
    m) czy w stosunku do działek, będących przedmiotem sprzedaży, zamierzają Panie podjąć
      jakiekolwiek czynności w celu ich uatrakcyjnienia (oprócz wymienionych we wniosku)
      przed planowaną sprzedażą? Jeśli tak to jakie, kiedy odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie zamierzają podejmować jakichkolwiek czynności w celu uatrakcyjnienia
    działek będących przedmiotem sprzedaży, oprócz tych, które zostały opisane we wniosku.
    n) czy zamierzają Panie ponieść jakiekolwiek nakłady związane z przygotowaniem działek
      do sprzedaży? Jeśli tak, to jakie odpowiedzieli Państwo, że;
    Sprzedające nie zamierzają ponieść jakichkolwiek nakładów związanych z przygotowaniem
    działek powstałych z podziału działki nr 12 do sprzedaży – wszystkie działania prawne i
    faktyczne zw. z działką nr 12 orz działkami powstałymi z podziału, zostały opisane we
    wniosku.
    o) jednoznaczne wskazanie czy zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, działki będące przedmiotem sprzedaży,
      przeznaczona jest pod zabudowę (należy odnieść się do każdej działki osobno);
    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działki
    będące przedmiotem sprzedaży o numerach 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 są przeznaczone pod
    zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Działka 11 to teren wału przeciwpowodziowego.
    Działka 1 - przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 2 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 3 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 4 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 5 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 6 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 7 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 8 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 9 – przeznaczenie na planie: MN27. Tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka 11 – przeznaczenie na planie: WP2. Tereny wału przeciwpowodziowego.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania: „Ustalenia dla terenu oznaczonego na
    rysunku planu symbolem WP2:

    1) przeznaczenie terenu:
      a) podstawowe :
      - wał przeciwpowodziowy,
      - droga eksploatacyjna prowadzona od strony odpowietrznej,
      b) uzupełniające - ścieżki piesze, drogi rowerowe;
    2) teren inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym;
    3) wskaźniki zagospodarowania terenu:
      a) maksymalny udział procentowy powierzchni utwardzonej – 20%,
      b) minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej – 80%;
    4) szczególne warunki zabudowy i zagospodarowania terenu:
      a) fragment terenu położony w granicach obszaru Natura 2000 – (...),
      b) fragment terenu położony w granicach obszaru Natura 2000 – (...).”
    p) czy na dzień dostawy poszczególne sprzedawane działki będą objęte aktualną
      (obowiązującą) decyzją o warunkach zabudowy lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu
      publicznego (należy odnieść się do każdej działki osobno);
    Na dzień dostawy poszczególne sprzedawane działki nie będą objęte decyzją o warunkach
    zabudowy lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Działki objęte są
    miejscowym planem zagospodarowania i wydano w stosunku do nich Pozwolenie na
    Budowę.
    q) czy działka nr 12 i działki po podziale będące przedmiotem sprzedaży były
      wykorzystywane przez Panie wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od
      podatku od towarów i usług przez cały okres ich posiadania? Jeżeli tak, to jaką
      działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane była
      ww. działki, wykonywały Panie – należy podać podstawę prawną zwolnienia
      odpowiedzieli Państwo, że:
    Sprzedające nie wykorzystywały działki nr 12 ani działek powstałych po podziale będących
    przedmiotem sprzedaży do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Działka nr 12 i działki powstałe po podziale leżały odłogiem.
    Pytania (pytanie nr 1 przeformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że sprzedaż Nieruchomości przez
      Sprzedawców nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Jeśli sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedawców będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług, to czy Kupującemu będzie przysługiwało prawo do
      odliczenia podatku od towarów i usług w związku z ta sprzedażą?
    Stanowisko Państwa w sprawie (stanowisko w zakresie pytania nr 1 przeformułowane
    ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    STANOWISKO GRUPY ZAINTERESOWANYCH
    Ad 1. Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedawców
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2. Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że jeśli sprzedaż Nieruchomości przez
    Sprzedawców będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to
    Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług
    naliczonego w związku z tą sprzedażą.
    UZASADNIENIE STANOWISKA GRUPY ZAINTERESOWANYCH

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.”
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.”
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT na potrzeby ustawy przez pojęcie „towarów” rozumie
    się rzeczy oraz inne ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT na potrzeby ustawy przez pojęcie
    „sprzedaży” rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.”
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
    W świetle ustawy o VAT dla powstania obowiązku podatkowego konieczne jest spełnienie
    dwóch warunków: czynność musi mieścić się w zakresie przedmiotowym opodatkowania
    oraz musi być dokonana przez podmiot występujący w danym przypadku w charakterze
    podatnika. Sam status podatnika nie przesądza jeszcze o opodatkowaniu – istotne jest,
    aby działał on w tym charakterze w odniesieniu do konkretnej czynności. W konsekwencji,
    dokonanie czynności nieopodatkowanej przez podatnika pozostaje poza zakresem VAT,
    podobnie jak wykonanie czynności opodatkowanej przez podmiot, który w tej sytuacji nie
    działa jako podatnik.
    Jak słusznie wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z 9.02.2010 r., sygn. akt I SA/Po 1015/09:
    „Ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, ani nawet formalny status danego podmiotu jako podatnika
    zarejestrowanego, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności - bez
    każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika od towarów i usług.”

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat tej działalności.
    Podatnikiem może zatem niemal każdy samodzielny podmiot, niezależnie od formy
    organizacyjno-prawnej.
    Powyższe oznacza również, że dla wyjaśnienia znaczenia pojęcia „podatnik” istotne jest
    zdefiniowanie go w sensie podmiotowym i funkcjonalnym, tj. jako podmiotu
    wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    Działalność gospodarcza w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także czynności polegające na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja ta ma charakter autonomiczny – nie należy jej utożsamiać z pojęciami
    działalności gospodarczej zawartymi ustawie Prawo przedsiębiorców, Ordynacji
    podatkowej czy ustawach o podatkach dochodowych. Zakres regulacji ustawy o VAT został
    skonstruowany szeroko, tak aby objąć nim wszystkie podmioty działające w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Istotne, że ustawodawca nie uzależnia objęcia danej aktywności zakresem pojęciowym
    działalności gospodarczej, od jej celu lub rezultatu – nie ma zatem znaczenia, czy czynność
    została wykonana w zamiarze osiągnięcia zysku, ani czy faktycznie przyniosła korzyści
    ekonomiczne (tak m.in. NSA w wyroku z 14.01.2010 r., sygn. akt I FSK 738/09). Również
    czynności przygotowawcze, podejmowane jeszcze przed faktycznym rozpoczęciem
    sprzedaży, mogą świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej – przykładowo już
    samo ponoszenie wydatków inwestycyjnych nadaje status podatnika VAT i rodzi prawo do
    jego odliczenia (tak m.in. TSUE w wyroku z 14.02.1985 r., sygn. C-268/83 Rompelman).
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie składników
    majątku w sposób ciągły dla celów zarobkowych – np. oddawanie rzeczy w najem czy
    udzielanie licencji (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 15.)
    Z drugiej strony, nie stanowi działalności gospodarczej zwykłe wykonywanie prawa
    własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W szczególności jednorazowe lub
    okazjonalne zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży ani nie
    był wykorzystywany w działalności, pozostaje poza zakresem VAT. Potwierdził to Naczelny
    Sąd Administracyjny m.in. w uchwale siedmiu sędziów z 29.10.2007 r., sygn. akt I FPS 3/07
    oraz w wyroku z 12.01.2010 r., sygn. akt. I FSK 1626/08, w którym wskazał:
    „Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji
    zorganizowaną. Zawodowa (profesjonalna) działalność handlowca polega na nabywaniu i
    towarów i ich późniejszej sprzedaży z zyskiem. Ponadto taka profesjonalna działalność
    handlowa - co do zasady - nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z
    góry określonej ilości towarów. Zatem nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku
    osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach
    handlowych). Jeżeli sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek
    osobisty sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności
    gospodarczej, sprzedawca nie może być uznany za handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2
    u.p.t.u.”
    Analiza wydawanych interpretacji indywidualnych oraz orzecznictwa sądów
    administracyjnych wskazuje, że sprzedaż nieruchomości przez osoby fizyczne

    nieprowadzące formalnie zarejestrowanej działalności gospodarczej stanowi istotną część
    spraw, w których rozstrzygane jest, czy sprzedawca działa w charakterze podatnika w
    rozumieniu ustawy o VAT. Dorobek orzeczniczy pozwala wyodrębnić kluczowe
    okoliczności faktyczne, których wystąpienie decyduje o zakwalifikowaniu sprzedaży jako
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istotne znaczenie ma w szczególności aktywność sprzedawcy w zakresie przygotowania
    gruntu do zbycia. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15.09.2011 r. w
    sprawach połączonych sygn. C-180/10 i sygn. C-181/10 (Słaby oraz Kuć i Jeziorska-Kuć)
    podkreślił, że decydujące znaczenie ma podejmowanie przez osobę fizyczną działań
    angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub
    usługodawców, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych czy
    prowadzenie działań marketingowych wykraczających poza zwykłe ogłoszenia. Nie sama
    liczba transakcji, ale ich zorganizowany i profesjonalny charakter uzasadnia uznanie, że
    dana osoba działa jako podatnik.
    Na konieczność opodatkowania sprzedaży wskazuje również sytuacja, w której właściciel
    powierza przygotowanie transakcji profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako
    pełnomocnik podejmuje aktywne działania w obrocie nieruchomościami, angażując w celu
    tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub
    usługodawców w rozumieniu tego przepisu. W wyroku z 3.04.2025 r. (sygn. C-213/24,
    Grzera) TSUE stwierdził, że także w takim przypadku sprzedawca może być uznany za
    podatnika, jeżeli nadal ponosi ryzyko gospodarcze związane ze sprzedażą. Dodatkowo,
    sprzedaż gruntu, który był wcześniej wykorzystywany w ramach działalności zarobkowej,
    jak najem czy dzierżawa, nie może być traktowana jako zwykły zarząd majątkiem
    osobistym. NSA w wyroku z 1.10.2013 r., sygn. akt I FSK 1414/12 wskazał, że w takim
    przypadku zbywca działa w charakterze podatnika VAT.
    Znaczenie mają również okoliczności związane z nabyciem gruntu. Jeżeli z analizy stanu
    faktycznego wynika, że zamiarem nabycia była odprzedaż nieruchomości, a więc realizacja
    celu handlowego, sprzedawca powinien być traktowany jako podatnik VAT. Pogląd ten
    znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych
    (tak m.in. WSA w Białymstoku w wyroku z 27.06.2007 r., sygn. akt I SA/Bk 399/06), jak i w
    orzeczeniu NSA z 23.01.2009 r., sygn. akt I FSK 1629/07. Co więcej, TSUE w wyrokach
    dotyczących czynności przygotowawczych – m.in. z 14.02.1985 r. (sygn. C-268/83,
    Rompelman) i 29.02.1996 r. (sygn. C-110/94, INZO) – podkreślił, że już samo ponoszenie
    wydatków inwestycyjnych w celu rozpoczęcia działalności przesądza o uzyskaniu statusu
    podatnika VAT i prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Z powyższego wynika, że o uznaniu sprzedaży nieruchomości za opodatkowaną VAT
    decyduje nie jej incydentalny charakter, lecz całokształt działań sprzedawcy i ich
    profesjonalizacja. Aktywne przygotowanie terenu do zbycia, zamiar odprzedaży
    wynikający z okoliczności nabycia, wcześniejsze wykorzystanie gruntu w działalności, a
    także powierzenie procesu sprzedaży profesjonaliście – wszystkie te okoliczności
    prowadzą do wniosku, że sprzedawca działa jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, a dokonana sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Równie istotne jak wskazanie przesłanek przemawiających za opodatkowaniem jest
    określenie okoliczności, w których sprzedaż nieruchomości pozostaje poza zakresem VAT.
    Zarówno orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i sądów krajowych
    wielokrotnie akcentowało, że nie każda sprzedaż dokonana przez osobę fizyczną
    przesądza o jej statusie podatnika. Podstawowym kryterium jest rozróżnienie pomiędzy
    działalnością gospodarczą a zwykłym wykonywaniem prawa własności w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 29.10.2007 r., sygn. akt I FPS 3
    /07, wskazał, że sprzedaż gruntów wchodzących w skład majątku osobistego, które nie
    zostały nabyte w celach handlowych, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu

    ustawy o VAT. Podobny pogląd wyraził NSA w wyroku z 12.01.2010 r., sygn. akt I FSK 1626
    /08, podkreślając, że nawet wielokrotna sprzedaż działek z majątku prywatnego nie
    przesądza o statusie podatnika, jeżeli nie towarzyszą jej działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu gospodarczego. W tym samym kierunku wypowiedział się TSUE w
    sprawach połączonych sygn. C-180/10 i C-181/10, zaznaczając, że sama liczba transakcji
    nie może być decydującym kryterium – sprzedaż w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    pozostaje poza zakresem podatku.
    Na brak opodatkowania wskazują sytuacje, w których sprzedawca ogranicza się wyłącznie
    do czynności związanych z utrzymaniem prawa własności i prostego przygotowania
    nieruchomości do sprzedaży. NSA w wyroku z 09.05.2014 r., sygn. akt I FSK 811/13, trafnie
    zauważył, że dokonanie podziału działki w celu umożliwienia jej sprzedaży mieści się
    jeszcze w granicach zarządu majątkiem prywatnym i nie przesądza o prowadzeniu
    działalności gospodarczej. Podobnie ocenił WSA we Wrocławiu w wyroku z 10.06.2016 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 235/16, stwierdzając, że sam fakt podziału nieruchomości, nawet jeśli
    wymaga pewnych formalnych działań, nie jest wystarczający do uznania, że sprzedaż ma
    charakter profesjonalny i zorganizowany.
    Analogicznie, samo zamieszczanie ogłoszeń w prasie lub internecie nie świadczy jeszcze o
    aktywności handlowej. NSA w cytowanym już wyroku z 09.05.2014 r., sygn. akt I FSK 811
    /13, zwrócił uwagę, że zwykłe ogłoszenia, mieszczące się w standardowych formach
    obrotu cywilnoprawnego, nie mogą być utożsamiane z działaniami marketingowymi
    właściwymi dla przedsiębiorców. Podobnie WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z
    30.07.2014 r., sygn. akt I SA/Go 367/14, wskazał, że nawet wystąpienie z wnioskiem o
    uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie przesądza jeszcze
    o zawodowym charakterze sprzedaży, jeżeli brak jest dalszych przesłanek świadczących o
    zamiarze prowadzenia działalności handlowej.
    Za czynności pozostające poza VAT uznawane jest również powierzenie sprzedaży
    pośrednikowi w obrocie nieruchomościami. NSA w wyroku z 19.04.2012 r., sygn. akt I FSK
    1118/11, uznał, że jeżeli to pośrednik podejmuje działania handlowe, a właściciel nie
    angażuje się w aktywność wykraczającą poza zwykły zarząd, to brak podstaw do uznania
    właściciela za podatnika VAT.
    Podsumowując, sprzedaż nieruchomości nie podlega VAT wówczas, gdy stanowi realizację
    zwykłego prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Brak aktywności o
    charakterze zorganizowanym i zawodowym, brak działań inwestycyjnych i
    marketingowych wykraczających poza standardowe formy, a także nabycie nieruchomości
    dla zaspokojenia potrzeb osobistych przesądzają o tym, że sprzedawca nie występuje w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W przedmiotowej sprawie Nieruchomość, której sprzedaż planują Sprzedawcy stanowi
    niezabudowaną nieruchomość gruntową, która zgodnie z wypisem z rejestru gruntów
    wydanym 2.06.2023 r. stanowi grunty orne – RVI.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru (...)
    Nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolami planistycznymi: KDD10 –
    tereny dróg publicznych klasy dojazdowej, MN27 – tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej oraz WP2 – tereny wału przeciwpowodziowego.
    08.09.2025 r. Starosta Powiatu (...) wydał w stosunku do Nieruchomości pozwolenie na
    budowę 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych oraz 6 budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych. Nieruchomość stanowi zatem tereny budowlane w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej i
    nie jest zabudowana.
    Na podstawie decyzji nr (...) Burmistrza (...), Nieruchomość podzielona została na działki o
    numerach ewidencyjnych:
    - 1 - stanowiąca drogę wewnętrzną,

    - 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,
    - 10 - działka położona na terenie drogi publicznej gminnej klasy dojazdowej (KDD10),
      która wraz z uprawomocnieniem się decyzji podziałowej przeszła na własność Gminy
      (...),
    - 11.
    Sprzedający I wraz ze swoim małżonkiem nabył do majątku wspólnego Nieruchomość na
    podstawie Aktu Własności Ziemi (...) z dnia 15.10.1976 r. Po śmierci małżonka
    Sprzedającego I, Sprzedający I i Sprzedający II nabyli po ½ części spadku po nim, tym
    samym Sprzedający I i Sprzedający II stali się współwłaścicielami Nieruchomości w
    częściach ułamkowych, odpowiednio w części ¾ i ¼.
    Dotychczas Sprzedający nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości – nie
    prowadzono na niej prac budowlanych, porządkowych ani innych o podobnym
    charakterze. Nieruchomość nie została ogrodzona ani uzbrojona i pozostawała
    niewykorzystana.
    Sprzedający nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej, nie są czynnymi
    zarejestrowanymi podatnikami VAT, a dotychczas dokonali tylko jednej transakcji zbycia
    nieruchomości o charakterze rolnym, przy czym transakcja miała miejsce 25 lat temu.
    Ze względu na trudną sytuację finansową oraz stan zdrowia Sprzedającego I, Sprzedający
    postanowili sprzedaż Nieruchomość i w tym celu zgłosili się do pośrednika w obrocie
    nieruchomościami.
    Z perspektywy Sprzedających sprzedaż ma charakter incydentalny i podyktowana jest
    koniecznością pozyskania środków niezbędnych do utrzymania. Sprzedający nie prowadzą
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a wszelkie czynności prawne (podział
    nieruchomości, uzyskanie pozwolenia na budowę) i faktyczne związane z Nieruchomością,
    podejmowane od momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej, wynikały wyłącznie z
    wymogów stawianych przez nabywców.
    7.08.2023 r. Sprzedający zawarli z Pierwotnymi Kupującymi umowę przedwstępną
    sprzedaży Nieruchomości na podstawie, której Sprzedający zobowiązali się do zawarcia
    umowy sprzedaży (umowy przenoszącej prawo własności) Nieruchomości na rzecz
    Pierwotnych Kupujących.
    Umowa Przedwstępna zobowiązała Sprzedających i Pierwotnych Kupujących do zawarcia
    przyrzeczonej umowy sprzedaży, jedynie w przypadku uzyskania dla Nieruchomości
    ostatecznej decyzji w przedmiocie Pozwolenia na Budowę co najmniej 6 budynków
    mieszkalnych dwulokalowych. Niemniej Pierwotni Kupujący zastrzegli sobie prawo
    zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży również w przypadku niespełnienia warunku
    uzyskania Pozwolenia na Budowę.
    Dodatkowo Sprzedający zobowiązali się, że:
    - wydadzą Pierwotnym Kupującym wszelkie dokumenty i informacje oraz wykonają
      czynności niezbędne do uzyskania Pozwolenia na Budowę;
    - nie zbędą Nieruchomości na rzecz osób trzecich, nie wydzierżawią, nie oddadzą w
      użytkowanie ani w żaden inny sposób nie udostępnią jej osobom trzecim, nie obciążą
      jej hipoteką, ani innym ograniczonym prawem rzeczowym;
    - uregulują wszelkie płatności związane z Nieruchomością;
    - nie będą prowadzili żadnej działalności gospodarczej na Nieruchomości;
    - stan Nieruchomości nie ulegnie zmianie, poza ustaleniami poczynionymi między
      Sprzedającymi a Pierwotnymi Kupującymi.
    Sprzedający w Umowie Przedwstępnej udzielili Pierwotnym Kupującym prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, a Pierwotni Kupujący wyrazili zgodę

    na ponoszenie nakładów na Nieruchomość w powyższym zakresie, bez prawa zabudowy.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną ewentualne nakłady Pierwotni Kupujący ponosiliby na
    własny koszt i ryzyko.
    Jednocześnie Sprzedający udzielili jednemu z Pierwotnych Kupujących pełnomocnictwa do
    zarządu i administrowania Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych
    Kupujących lub osobę trzecią przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do
    wykorzystania Nieruchomości na cele budowlane, a w tym celu występowania przed
    wszelkimi organami administracji państwowej i samorządowej, osobami prawnymi i
    fizycznymi, składania wniosków, pism i podań, środków odwoławczych i odbioru decyzji,
    postanowień i wszelkich innych dokumentów, składania oświadczeń woli i wiedzy w ich
    mieniu, także w zakresie zrzeczenia się prawa do zaskarżania decyzji i postanowień w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa.
    W Umowie Przedwstępnej Sprzedający wyrazili zgodę na udostępnienie Pierwotnym
    Kupującym i osobom trzecim, przez nich wskazanym, Nieruchomości w celu uzyskania
    Pozwolenia na Budowę. Dodatkowo Sprzedający wyrazili zgodę na przeniesienie przez
    Pierwotnych Kupujących praw i obowiązków wynikających z Umowy Przedwstępnej, a w
    przypadku gdyby do tego doszło, uzgodniono, że nie będzie się to wiązało ze zmianą
    postanowień Umowy Przedwstępnej, z wyjątkiem postanowień mówiących o oznaczeniu
    stron i ich danych kontaktowych.
    Od momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej do momentu złożenia niniejszego wniosku
    dokonano pięciokrotnej zmiany Umowy Przedwstępnej, co wynikało z działań, które były
    podejmowane w związku z Nieruchomością, ze zmiany ceny Nieruchomości, zmiany
    terminu zawarcia umowy przyrzeczonej, a także zmian personalnych po stronie kupującej.
    Pierwszą zmianą zaktualizowano cenę Nieruchomości, przesunięto termin zawarcia
    umowy przyrzeczonej oraz doszło do zmiany po stronie kupującej. Po zmianie Sprzedający
    zobowiązali się sprzedać Nieruchomość jedynie na rzecz Pierwotnego Kupującego I.
    Jednocześnie Sprzedający i Pierwotny Kupujący I złożyli oświadczenie o decyzji z dnia
    24.11.2023 r. w sprawie podziału Nieruchomości na 11 działek. Kolejne zmiany dotyczyły
    przedłużenia terminu zawarcia umowy przyrzeczonej, co było spowodowane
    przedłużającym się postępowaniem w przedmiocie wydania Pozwolenia na Budowę.
    Pozostałe postanowienia Umowy Przedwstępnej nie uległy zmianie.
    Pierwotny Kupujący I planuje zawrzeć z Kupującym umowę przeniesienia praw i
    obowiązków z Umowy Przedwstępnej, dlatego ostatecznie Nieruchomość nabędzie
    najprawdopodobniej Kupujący wchodząc w prawa i obowiązku Pierwotnego Kupującego I
    wynikające z Umowy Przedwstępnej.
    Po zawarciu Umowy Przedwstępnej doszło do podziału Nieruchomości oraz wydania
    Pozwolenia na Budowę na Pierwotnego Kupującego I.
    W przypadku postępowania dotyczącego podziału Nieruchomości Sprzedający byli stroną
    postępowania, lecz faktyczne działania podejmował pełnomocnik – geodeta wybrany i
    opłacony przez Pierwotnych Kupujących. Na mocy Umowy Przedwstępnej Sprzedający
    udzielili Pierwotnym Kupującym pełnomocnictwa do zarządu i administrowania
    Nieruchomością, obejmującego m.in. występowanie przed organami, składanie wniosków
    i odbiór decyzji. Wszelkie czynności związane z podziałem, w tym przygotowanie
    dokumentów, zlecenie prac geodezyjnych i pokrycie kosztów, zostały wykonane przez
    Pierwotnych Kupujących, podczas gdy rola Sprzedających sprowadziła się wyłącznie do
    udzielenia pełnomocnictwa.
    Jednym z warunków zawarcia umowy przyrzeczonej było uzyskanie Pozwolenia na
    Budowę, co udało się 8.09.2025 r. Decyzja została wydana na wniosek Pierwotnego
    Kupującego I, działającego na podstawie udzielonej przez Sprzedających zgody na
    dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane. Dokumenty niezbędne do uzyskania
    pozwolenia – projekt budowlany, wypis i wyrys z rejestru gruntów oraz sam wniosek
    zostały przygotowane przez Pierwotnego Kupującego I i na jego koszt, a rola

    Sprzedających ograniczyła się do udzielenia wskazanej zgody i formalnego występowania
    jako strona postępowania.
    Mając na względzie przytoczone powyżej przepisy, wyroki sądów oraz przywołany opis
    zdarzenia przyszłego, należy zauważyć, że w przypadku planowanej transakcji sprzedaży
    Nieruchomości, Sprzedający niewątpliwie działają jako podmioty dokonujące zarządu
    majątkiem prywatnym, co oznacza, że sprzedaż Nieruchomości nie powinna być
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ale podlegać podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych.
    Na prywatny charakter transakcji wskazują m.in. działanie poza zakresem definicji
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Sprzedawcy nie
    prowadzą profesjonalnego obrotu nieruchomościami, dotychczas dokonali tylko jednej
    transakcji zbycia nieruchomości, która miała miejsce wiele lat temu.
    Sprzedający przed podjęciem decyzji o sprzedaży Nieruchomości, jak również po zawarciu
    Umowy Przedwstępnej, nie przystąpili do aktywnego działania zwiększającego wartość czy
    atrakcyjność Nieruchomości – grunt nie został ogrodzony, uzbrojony czy uporządkowany.
    Wszystkie działania dotyczące Nieruchomości są podejmowane przez – najpierw
    Pierwotnych Kupujących, a następnie Pierwotnego Kupującego I - oraz na ich/jego koszt.
    Jedyne czynności, które zostały podjęte w związku z Nieruchomością, miały charakter
    prawny (formalny) i dotyczyły podziału Nieruchomości oraz uzyskania Pozwolenia na
    Budowę. Istotne jest, że aktywność Sprzedających w obu wypadkach była ograniczona, a
    podmiotem inicjującym dokonanie poszczególnych czynności byli najpierw Pierwotni
    Kupujący, a następnie Pierwotny Kupujący I – w których to interesie leżało zarówno
    podzielenie Nieruchomości, jak i uzyskanie Pozwolenia na Budowę.
    Sprzedający jako osoby niemające środków i możliwości dokonywania ww. czynności
    prawnych, powierzyli ich dokonanie innym osobom, jednak decyzja o ich dokonaniu
    podjęta była w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej, a nie jako czynności, które
    Sprzedający zaplanowali i dokonali przed znalezieniem nabywcy. Do podziału
    Nieruchomości nie doszłoby, gdyby nie potrzeba konkretnych nabywców.
    Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że Sprzedający nie nabyli Nieruchomości z
    zamiarem odpłatnego zbycia, ale w wyniku zdarzeń faktycznych i prawnych, których skutki
    występowały na przestrzeni wielu lat – nabycie na podstawie Aktu Własności Ziemi, a
    następnie dziedziczenie. Istotne jest również, że od momentu nabycia Nieruchomość nie
    była wykorzystywana przez Sprzedających do prowadzenia działalności gospodarczej, ale
    pozostawała w ich majątku jako grunt niezabudowany i niewykorzystywany.
    Mając na względzie powyższe Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że sprzedaż
    Nieruchomości przez Sprzedawców nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Ad 2. Pytanie nr 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
    „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
    „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.”
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy o VAT:

    „Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.”
    Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT:
    „Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w
    rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.”
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy o VAT:
    „Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych
    w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym
    mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych.”
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym uprawnieniem podatnika
    VAT i stanowi wyraz zasady neutralności tego podatku. Możliwość obniżenia kwoty
    podatku należnego o podatek naliczony powstaje jednak wyłącznie przy spełnieniu
    określonych warunków. Po pierwsze, odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i
    usług w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Po drugie, towary i usługi, przy nabyciu których
    podatek został naliczony, muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli takich, których konsekwencją jest powstanie podatku należnego.
    Jeżeli towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od
    podatku lub niepodlegających opodatkowaniu, prawo do odliczenia nie przysługuje.
    Dodatkowym warunkiem formalnym pozostaje również prawidłowe udokumentowanie
    transakcji fakturą bądź dokumentem celnym.
    Dopiero łączna realizacja wskazanych przesłanek pozwala skorzystać z prawa do
    odliczenia, które w praktyce jest mechanizmem zapewniającym, aby ciężar podatku VAT
    obciążał konsumenta końcowego, a nie podatnika uczestniczącego w obrocie
    gospodarczym.
    Należy również wskazać, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, w tym m.in. zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy
    o VAT:
    „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.”
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Kupujący prowadzi zarejestrowaną działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie realizacji projektów deweloperskich, robót budowlanych
    oraz kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek.
    Kupujący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i pozostanie nim również w
    momencie zakupu Nieruchomości.
    Kupujący planuje kupić Nieruchomość w celu realizacji inwestycji deweloperskiej
    polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych jednolokalowych i 2 budynków
    mieszkalnych dwulokalowych.

    Następnie Kupujący planuje sprzedać wybudowane budynki i lokale, co oznacza, że
    transakcje te będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Kupujący nie będzie dokonywał czynności zwolnionych z VAT w stosunku do
    wybudowanych budynków i lokali ani samej Nieruchomości. W konsekwencji, nabycie
    Nieruchomości będzie związane z wykonywaniem późniejszych czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT przez Kupującego.
    Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że w przypadku, jeśli sprzedaż
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to
    spełnione będą wszystkie przesłanki uprawniające Kupującego do odliczenia VAT
    naliczonego w związku z tą transakcją.
    Kupujący będzie posiadał prawidłowo wystawione przez Sprzedających faktury dotyczące
    transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Kupujący jest i będzie czynnym
    zarejestrowanym podatkiem VAT oraz zakupiona Nieruchomość będzie dłużyła mu do
    dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że jeśli sprzedaż Nieruchomości przez
    Sprzedawców będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to
    Kupującemu będzie przysługiwało prawo odliczenia podatku od towarów i usług
    naliczonego w związku z tą sprzedażą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
        Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
        Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
        usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
        towarów.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) dalej „Kodeks
    cywilny”.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części
        takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
        gruntu przedmiot własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
        „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
        jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
        działalności.
        „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
        handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
        wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
        gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
        majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
        dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
        Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie
        dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit
        drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

        a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
        b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
        Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
        uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W analizowanej sprawie wątpliwości Państwa dotyczą kwestii ustalenia, czy sprzedaż
    Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby odpowiedzieć na powyższe pytanie, w pierwszej kolejności należy ustalić czy w celu
    dokonania sprzedaży podjęły Sprzedające aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania o takim właśnie

    charakterze skutkowałyby koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedające są współwłaścicielkami w częściach ułamkowych
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,8547 ha, która w momencie
    zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży oznaczona była numerem 12.
    Sprzedające planują dokonać sprzedaży działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 oraz 11, które
    powstały w wyniku podziału działki nr 12.
    Sprzedające wyjaśniły, że planowana transakcja wynika wyłącznie z prywatnych potrzeb i
    podyktowana jest koniecznością pozyskania środków niezbędnych do utrzymania ze
    względu na trudną sytuację finansową i stan zdrowia jednej z Sprzedających, natomiast
    decyzja o sprzedaży Nieruchomości, w istotny sposób poprawi sytuację finansową
    Sprzedających. W celu sprzedaży Nieruchomości Sprzedające zgłosiły się do pośrednika w
    obrocie nieruchomościami w poszukiwaniu nabywcy.
    Sprzedające 7 sierpnia 2023 r. zawarły umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości,
    na podstawie, której zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży (umowy przenoszącej
    prawo własności) Nieruchomości na rzecz Pierwotnych Kupujących.
    Umowa Przedwstępna zobowiązała Sprzedające i Pierwotnych Kupujących do zawarcia
    przyrzeczonej umowy sprzedaży, jedynie w przypadku uzyskania dla Nieruchomości
    ostatecznej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę co najmniej 6 budynków
    mieszkalnych dwulokalowych, dlatego 8 września 2025 r. Starosta Powiatu wydał w
    stosunku do Nieruchomości pozwolenie na budowę 2 budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych dwulokalowych oraz 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
    W Umowie Przedwstępnej oraz na oddzielnym dokumencie Sprzedające udzieliły:
    - Pierwotnym Kupującym prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, a
    Pierwotni Kupujący wyrazili zgodę na ponoszenie nakładów na Nieruchomość w
    powyższym zakresie (na własny koszt i ryzyko), bez prawa zabudowy;
    - jednemu z Pierwotnych Kupujących pełnomocnictwa do zarządu i administrowania
    Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych Kupujących lub osobę trzecią
    przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do wykorzystania
    Nieruchomości na cele budowlane, a w tym celu występowania przed wszelkimi
    organami administracji państwowej i samorządowej, osobami prawnymi i fizycznymi,
    składania wniosków, pism i podań, środków odwoławczych i odbioru decyzji,
    postanowień i wszelkich innych dokumentów, składania oświadczeń woli i wiedzy w ich
    mieniu, także w zakresie zrzeczenia się prawa do zaskarżania decyzji i postanowień w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa.
    W Umowie Przedwstępnej Sprzedające wyraziły także zgodę na:
    - udostępnienie Pierwotnym Kupującym i osobom trzecim, przez nich wskazanym,
    Nieruchomości w celu uzyskania Pozwolenia na Budowę;
    - przeniesienie przez Pierwotnych Kupujących praw i obowiązków wynikających z Umowy
    Przedwstępnej, a w przypadku gdyby do tego doszło, uzgodniono, że nie będzie się to
    wiązało ze zmianą postanowień Umowy Przedwstępnej, z wyjątkiem postanowień
    mówiących o oznaczeniu stron i ich danych kontaktowych.
    Od momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej dokonano pięciokrotnej zmiany Umowy, co
    wynikało m.in. z działań, które były podejmowane w związku z Nieruchomością, a także
    zmian personalnych po stronie kupującej. Po zmianie Sprzedające zobowiązały się
    sprzedać Nieruchomość jedynie na rzecz Pierwotnego Kupującego. Pierwotny Kupujący
    planuje zawrzeć z Kupującym umowę przeniesienia praw i obowiązków z Umowy
    Przedwstępnej, dlatego ostatecznie Nieruchomość nabędzie najprawdopodobniej
    Kupujący wchodząc w prawa i obowiązku Pierwotnego Kupującego I wynikające z Umowy
    Przedwstępnej.

    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem wątpliwości, należy zauważyć, że
    jednym z warunków zawarcia umowy przyrzeczonej było uzyskania Pozwolenia na
    Budowę.
    Wniosek o wydanie Pozwolenia na Budowę złożył Pierwotny Kupujący I, działając na
    podstawie zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, udzielonej przy
    okazji zawierania Umowy Przedwstępnej.
    Jednocześnie Sprzedające udzieliły jednemu z Pierwotnych Kupujących pełnomocnictwa
    do zarządu i administrowania Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych
    Kupujących lub osobę trzecią przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do
    wykorzystania Nieruchomości na cele budowlane, a w tym celu występowania przed
    wszelkimi organami administracji państwowej i samorządowej, osobami prawnymi i
    fizycznymi, składania wniosków, pism i podań, środków odwoławczych i odbioru decyzji,
    postanowień i wszelkich innych dokumentów, składania oświadczeń woli i wiedzy w ich
    mieniu, także w zakresie zrzeczenia się prawa do zaskarżania decyzji i postanowień w
    zakresie udzielonego pełnomocnictwa.
    Wszelkie dokumenty niezbędne do uzyskania Pozwolenia na Budowę – w szczególności
    projekt budowlany, wypis i wyrys z rejestru gruntów oraz sam wniosek – zostały
    przygotowane przez Pierwotnego Kupującego i na jego koszt. Sprzedający, poza
    formalnym uczestnictwem w postępowaniu jako strony, nie podejmowali żadnych innych
    czynnych działań zmierzających do uzyskania Pozwolenia na Budowę.
    Ponadto, dokonano podziału nieruchomości tj. działki nr 12, który wynikał z potrzeb
    inwestycyjnych, jakie na Nieruchomości chcieli zrealizować Pierwotni Kupujący.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, decyzja została wydana na wniosek Sprzedających
    będących stroną postępowania, jednak faktycznie Sprzedające działały przez
    pełnomocnika, którym był wybrany i opłacony przez Pierwotnych Kupujących geodeta.
    Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że wszelkie czynności niezbędne do uzyskania
    decyzji o podziale Nieruchomości, w tym w szczególności zlecenie prac geodecie,
    przygotowanie wniosków, dostarczenie wymaganych dokumentów i informacji oraz
    pokrycie kosztów związanych z podziałem, zostały dokonane przez Pierwotnych
    Kupujących, a rola Sprzedających ograniczyła się jedynie do udzielenia pełnomocnictwa do
    działania w imieniu Sprzedających w sprawie podziału Nieruchomości.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, stwierdzić należy że wszelkie czynności
    prawne (podział nieruchomości, uzyskanie pozwolenia na budowę) i faktyczne związane z
    Nieruchomością, podejmowane od momentu zawarcia umowy przedwstępnej, wynikały
    wyłącznie z wymogów stawianych przez nabywców.
    W przedmiotowej sprawie, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Sprzedające nie
    dokonywały żadnych ulepszeń Nieruchomości – nie prowadzono na niej prac
    budowlanych, porządkowych ani innych o podobnym charakterze. Nieruchomość nie
    została ogrodzona ani uzbrojona i pozostawała niewykorzystana. Sprzedające nie
    zamierzają podejmować jakichkolwiek czynności w celu uatrakcyjnienia działek będących
    przedmiotem sprzedaży, oprócz tych, które zostały opisane we wniosku.
    Wskazały Panie, że nigdy nie prowadziły działalności gospodarczej, w szczególności
    działalności polegającej na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Nie są
    Panie również czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami VAT. Nie wykorzystywały Panie
    działki nr 12, ani działek powstałych po podziale, do prowadzenia działalności
    gospodarczej czy rolniczej. Ponadto, działka nr 12 nigdy nie była przedmiotem najmu,
    dzierżawy lub umów o podobnym charakterze u żadnej z Pań.
    Sprzedające nie występowały z wnioskiem o opracowanie lub zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 12 lub działek po podziale będących
    przedmiotem sprzedaży. Sprzedające nie wnosiły o wydanie decyzji o warunkach

    zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr 12 lub działek po podziale będących
    przedmiotem sprzedaży.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, udziały w działce nr 12 nie były
    wykorzystywane w żaden konkretny sposób – były przedmiotem prywatnego posiadania.
    Sprzedające wyjaśniły, że Nieruchomość jest nieatrakcyjna rolniczo ze względu na klasę
    ziem, dlatego działka leżała odłogiem.
    Można więc stwierdzić, że Sprzedające nie podejmowały działań mających na celu
    zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości (działek) dla ewentualnych przyszłych
    Kupujących. Z kolei udzielone pełnomocnictwo do zarządu i administrowania
    Nieruchomością, w tym wykonywania przez Pierwotnych Kupujących lub osobę trzecią
    przez nich wskazaną wszelkich czynności zmierzających do wykorzystania Nieruchomości
    na cele budowlane, miało na celu uzyskanie przez nich niezbędnych pozwoleń i decyzji dla
    realizacji inwestycji, a nie poprawę walorów nieruchomości dla potencjalnych nabywców.
    Z wniosku wynika również, że zgoda na udostępnienie Pierwotnym Kupującym i osobom
    trzecim, przez nich wskazanym, Nieruchomości oraz prawo do dysponowania
    Nieruchomością, zostały przez Panie udzielone wyłącznie w celu uzyskania przez
    Pierwotnych Kupujących niezbędnych zgód i pozwoleń umożliwiających realizację
    planowanej inwestycji. Zatem na powyższe, należy patrzeć jako na elementy tego samego
    przedsięwzięcia, czyli realizacji przez Kupujących planowanej inwestycji.
    Z powyższego wynika, że podjęte przez Pierwotnych Kupujących działania nie prowadzą
    do podwyższenia atrakcyjności działek, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości na
    swoją rzecz.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i udzielenie Pierwotnym Kupującym prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej
    nie powoduje, że Sprzedające zostaną z tego powodu uznane za podatników
    prowadzących działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11) nie wystąpi ciąg zdarzeń,
    które jednoznacznie przesądzałyby, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedające nie podjęły takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności
    wskazuje, że aktywność Pań w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 oraz 11, Sprzedające
    będą korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Sprzedające cech podatników podatku VAT, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w Nieruchomości, a dostawę - cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 oraz
    11, Sprzedające będą korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    W konsekwencji uznania Państwa stanowiska za prawidłowe w zakresie pytania nr 1 w
    części dotyczącej podatku od towarów i usług oraz z uwagi na charakter warunkowy
    pytania nr 2, gdzie wydanie rozstrzygnięcia uzależnili Państwo od uznania przez Organ, że
    sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedające będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, nie udzielono odpowiedzi na pytanie nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanego pytania i została wydana
    w oparciu o przedstawiony i uzupełniony opis zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do
    stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej
    sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania
    wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub
    bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30
    sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Zatem powołane wyroki nie posiadają waloru
    wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one podstawy dla
    analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani C.M. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.