Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-907/14/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-13
Teza: Starta ze sprzedaży nieruchomości nabytych w 2008 r. – rodzaj formularza.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; strata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 6 października 2014 r. (data otrzymania 17 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2008 r. Wnioskodawca nabył dwie nieruchomości mieszkalne w kamienicy: nr 8 i nr 9. Mieszkanie nr 8 Wnioskodawca nabył za kwotę 360.354,38 zł, a mieszkanie nr 9 za kwotę 347.031,19 zł. Łączny koszt nabycia nieruchomości to 707.385,57 zł. W 2010 r. Wnioskodawca sprzedał obie nieruchomości odpowiednio za kwoty: mieszkanie nr 8 za kwotę 311.000,00 zł, mieszkanie nr 9 za kwotę 250.000,00 zł. Łącznie przychód ze sprzedaży wyniósł 561.000 zł. Obie nieruchomości zostały sprzedane ze stratą. Oprócz straty ze sprzedaży mieszkań w 2010 r. Wnioskodawca osiągnął również przychody ze stosunku pracy. Za 2010 r. Wnioskodawca złożył w terminie do 30 kwietnia zeznanie roczne PIT-37, wykazując wszystkie przychody ze stosunku pracy. Ponieważ ze sprzedaży nieruchomości osiągnął stratę nie wystąpiła podstawa do opodatkowania, a tym samym nie było należnego podatku do zapłaty Z tego powodu zostało złożone zeznanie PIT-37, a nie PIT-36.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy złożone zeznanie roczne PIT-37 było właściwym formularzem do rozliczenia należności podatkowej za 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, złożył on prawidłowe zeznanie roczne za 2010 r. Formularz PIT-36 w zakresie opodatkowania dochodów z nieruchomości ma przewidzianą część K poz. 193 i 194 „Podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007 i 2008, o którym mowa w art. 30e ustawy”. Pozycja ta bezpośrednio odnosi się do wielkości podatku podlegającego wpłacie z tytułu sprzedaży nieruchomości. Nie zostało tu przewidziane miejsce na udzielenie informacji o wysokości osiągniętego przychodu i poniesionego kosztu związanego ze sprzedawaną nieruchomością. Wnioskodawca uzyskał stratę ze sprzedaży, w związku z tym podatek nie wystąpił. Ponieważ PIT-36 nie przewiduje możliwości wykazania straty ze sprzedaży nieruchomości, a formularz PIT-37 jest właściwy dla wykazania dochodów m.in. ze stosunku pracy dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej, ten właśnie formularz Wnioskodawca uznał za właściwy i za 2010 r. rozliczył się na formularzu PIT-37.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca sprzedał w 2010 r. dwa lokale mieszkalne, które nabył w 2008 r.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła przed upływem 5-letniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to sprzedaż ta stanowi źródło przychodu i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) – do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podstawą obliczenia podatku – zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Uzyskany dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych podlega rozliczeniu na formularzu PIT-36 bądź PIT-36L, bądź PIT-38 – w zależności od rodzaju osiąganych dochodów oraz zeznania jakie Wnioskodawca winien był złożyć w danym roku podatkowym.

Wnioskodawca w roku podatkowym, w którym sprzedał lokale mieszkalne uzyskał przychód ze stosunku pracy, który podlega wykazaniu na formularzu PIT-37. W takiej sytuacji w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości co do zasady należy złożyć zeznanie PIT-36.

Jednakże w rozpatrywanej sprawie istotne jest, że Wnioskodawca osiągnął stratę z tytułu sprzedaży nieruchomości, ponieważ łączny koszt nabycia obu nieruchomości (tj. 707.385,57 zł) przewyższył cenę ich sprzedaży (tj. 561.000 zł.).

Tymczasem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w latach 2007-2008 podatnik na formularzu PIT-36 za 2010 r. powinien wypełnić jedynie pozycję 193, w której wykazać winien podatek do zapłaty obliczony zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem ww. pozycję na formularzu PIT-36 wypełniają podatnicy, którzy są obowiązani do zapłacenia – zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na 31 grudnia 2008 r. – podatku od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008.

Podsumowując, skoro Wnioskodawca nie osiągnął dochodu ze sprzedaży lokali mieszkalnych, to nie był zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego i złożenia zeznania PIT-36. Wnioskodawca prawidłowo postąpił zatem rozliczając dochód ze stosunku pracy na formularzu PIT-37.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.