Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.116.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Na potrzeby określenia obowiązków wynikających z art. 4a pkt
11 ustawy o CIT w zw. z art. 5 UPO, do kalkulacji długości
trwania placu budowy/prac instalacyjnych należy włączać
przerwy między etapami prac. W konsekwencji, z uwagi na
przekroczenie 12 miesięcznego okresu, Wnioskodawca będzie
posiadał w Polsce zakład podatkowy w świetle art. 5 ust. 3
UPO.
Słowa kluczowe: Dania
Niemcy
nadzór
oddział
usługi-usługi montażowe
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Zagraniczny zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,
    czy realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie spowoduje dla Spółki powstanie w
    Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. jest spółką działającą jako spółka europejska z siedzibą w (...) i jest niemieckim
    rezydentem dla celów podatkowych (dalej: Spółka/Wnioskodawca).
    Spółka planuje realizację projektu w Polsce (dalej: Projekt) za pośrednictwem swojego
    oddziału zarejestrowanego w Danii - B. (dalej: Oddział), tj. Projekt w Polsce będzie
    realizowany przez Oddział.
    Oddział, na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy
    Niemcami a Danią oraz lokalnego (duńskiego i niemieckiego) prawa, traktowany jest jako
    stały zakład Spółki w Danii. Oddział w Danii nie jest traktowany jako oddzielny/niezależny
    rezydent podatkowy od Spółki. Jako stały zakład Spółki, dla potrzeb rozliczenia CIT Odział
    jest traktowany w Dani jako oddzielny podatnik, tj. wszystkie przychody i koszty
    przypisane do Oddziału podlegają opodatkowaniu w Danii i Oddział wypełnia deklaracje
    CIT i dokonuje płatności podatku dochodowego.
    Spółka posiada również w Polsce zagraniczny zakład, który obecnie składa zerowe
    deklaracje CIT. Zakład ten nie jest w ogóle zaangażowany w realizację Projektu.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce, w tym również dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych i wypełnia swoje miesięczne obowiązki
    sprawozdawcze w zakresie podatku VAT.
    Projekt będzie realizowany na rzecz polskiej spółki kapitałowej (dalej: Nabywca). W ramach
    Projektu Spółka jest zobowiązana do dostawy na rzecz Nabywcy części składowych do
    budowy statków (śruby napędowe i linie wałów) oraz następnie świadczenie usług
    nadzoru nad instalacją tych części w statkach przez Nabywcę. Instalacja części jest
    realizowana samodzielnie przez Nabywcę.
    W ramach Projektu, w dniu (...) 2023 r., Oddział zawarł z Nabywcą umowę na „dostawę
    śrub napędowych i linii wałów” (dalej: Umowa). Przedmiotem Umowy jest dostawa śrub
    napędowych i linii wałów oraz prace nadzorcze prowadzone przez pracowników Oddziału,
    tj. nadzór nad montażem, nadzór nad uruchomieniem oraz nadzór nad próbami na
    morzu.
    Wartość prac nadzorczych prowadzonych na miejscu realizacji Projektu w Polsce stanowić
    będzie około 16% wartości całego Projektu. Pozostała część wartości Projektu dotyczy
    dostarczonych towarów i związanej z nimi dokumentacji.
    Prace nadzorcze będą realizowane przez Oddział w stoczni Nabywcy zlokalizowanej w
    Polsce.
    Zgodnie z planem, prace na miejscu realizacji Projektu powinny rozpocząć się w czerwcu
    2027 r., tj. pracownicy Oddziału mają pojawić się na miejscu realizacji Projektu 1 czerwca
    2027 r. Planowane jest aby prace na miejscu realizacji Projektu zakończyły się w grudniu
    2030 r.
    Zapewnienie nadzoru nad instalacją dostarczanych części jest niezbędne do
    prawidłowego uruchomienia i eksploatacji dostarczonych części. Oddział zobowiązany jest

    jedynie do zapewnienia obecności inżynierów, którzy posiadają odpowiednie kompetencje
    i będą nadzorować montaż i uruchomienie dostarczonych części.
    Inżynierowie wykonujący usługi nadzoru na miejscu realizacji Projektu w Polsce będą
    pracownikami zatrudnionymi i wynagradzanymi przez Oddział (dalej: Inżynierowie).
    Strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem Umowy i spełnieniem jej
    warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii. Sprzęt będzie produkowany i
    składany w Danii oraz w zakładach poddostawców Oddziału.
    Projekt będzie realizowany łącznie przez okres 94 miesięcy, z czego Inżynierowie będą
    obecni na miejscu realizacji Projektu w okresie 40 miesięcy. Z uwagi na fakt, że rola
    Oddziału na miejscu realizacji Projektu jest rolą nadzorczą, Inżynierowie Oddziału nie
    będą obecni na miejscu przez cały okres 40 miesięcy, tj. Inżynierowie Oddziału dołączą na
    miejsce realizacji Projektu na etapach, na których wymagany będzie ich nadzór nad
    pracami prowadzonymi przez Nabywcę. Inżynierowie będą odpowiedzialni za trzy rodzaje
    prac na miejscu realizacji Projektu, tj. za nadzór nad instalacją, nadzór nad
    uruchomieniem i próby morskie.
    Prace na miejscu realizacji Projektu będą prowadzone na 3 statkach. Oddział planuje 40
    dni pracy Inżyniera na statek, co daje łącznie 120 dni pracy (3 statki x 40 dni pracy na
    statku). 40 dni pracy na statku będą rozkładać się na poniższe okresy czasowe: przez 1,5
    miesiąca będzie realizowany nadzór nad instalacją, przez 1 miesiąc będzie realizowany
    nadzór nad uruchomieniem, przez 0,5 miesiąca będą realizowane próby na morzu.
    Oddział zakłada, że w jednym czasie na miejscu realizacji Projektu, z uwagi na naturę
    prowadzonych prac, będzie oddelegowany jeden Inżynier.
    Zgodnie z zaplanowanym harmonogramem wszystkie poszczególne prace będą
    wykonywane w jednomiesięcznych okresach:
        Nadzór and instalacją - 06.2027-06.2027; 08.2028-08.2028; 09.2029-09.2029.
        Nadzór nad uruchomieniem - 08.2027-08.2027; 10.2028-10.2028; 11.2029-11.2029.
        Próby na morzu - 04.2029-04.2029; 12.2029-12.2029; 12.2030-12.2030.
    Prace nie będą wykonywane przez całe ww. jednomiesięczne okresy - pomiędzy
    poszczególnymi czynnościami Inżynierów będą występować przerwy, aby umożliwić
    Nabywcy instalację sprzętu od innych dostawców oraz inne prace, które nie wymagają
    nadzoru ze strony Inżynierów. Pomiędzy tymi działaniami Inżynierowie będą wracać do
    Danii.
    Na ten moment nie jest planowane aby przerwy pomiędzy tymi jednomiesięcznymi
    okresami były dłuższe niż 12 miesięcy, co jednak ostatecznie będzie zależne od tępa prac
    prowadzonych przez Nabywcę.
    Na miejscu realizacji Projektu Inżynierowie będą odpowiedzialni za nadzór nad instalacją,
    nadzór nad uruchomieniem i nadzór nad próbami na morzu morskimi, tj.:
    (...)
    Wszystkie usługi świadczone przez Inżynierów na miejscu realizacji Projektu - tj. nadzór
    nad instalacją, nadzór nad uruchomieniem i próby morskie - mają wyłącznie charakter
    nadzorczy (wszystkie świadczone usługi są dalej zdefiniowane jako: Usługi Nadzorcze).
    Inżynierowie Oddziału nie będą fizycznie zaangażowani w prace na miejscu realizacji
    Projektu - tj. nie będą wykonywać usług instalacyjnych ani konstrukcyjnych. Tylko
    pracownicy Nabywcy będą odpowiedzialni za usługi instalacyjne i konstrukcyjne.
    Usługi Nadzorcze świadczone w Projektu odbywają się na statkach i jako takie nie są
    związane z nieruchomościami położonymi w Polsce.

    Tylko Inżynierowie Oddziału mogą sprawować nadzór nad instalacją i uruchomieniem
    dostarczanego sprzętu ze względu na ich profesjonalną wiedzę na temat tego procesu. Ich
    profesjonalna wiedza i doświadczenie gwarantuje wykonanie instalacji i uruchomienia
    zgodnie z wymaganiami i dostarczoną instrukcją.
    Nadzór może obejmować wydawanie przez Oddział lub jego Inżynierów uwag lub
    dyspozycje w celu prawidłowej realizacji Projektu. Oddział nie będzie miał jednak żadnej
    kontroli ani nadzoru nad pracownikami Nabywcy, w szczególności nie będzie uprawniony
    do wydawania im poleceń służbowych.
    Dostawa sprzętu oraz Usługi Nadzorcze zostaną wykonane w ramach jednej umowy, tj.
    Umowy.
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnych pomieszczeń
    w Polsce przeznaczonych do organizacji zakwaterowania i transportu na miejsce dla
    swoich pracowników. Inżynierowie Oddziału będą zakwaterowani na czas realizacji
    Umowy w hotelu w Polsce i będą wykonywać usługi nadzoru w stoczni należącej do
    Nabywcy.
    Oddział nie będzie zatrudniał żadnych pracowników w Polsce. Odział nie będzie również
    miał żadnych stałych przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych
    klientów dla Oddziału/Wnioskodawcy w Polsce. Inżynierowie Oddziału nie będą
    uprawnieni do zawierania lub negocjowania umów w imieniu i na rzecz Oddziału
    /Wnioskodawcy. Obecność pracowników, w tym Inżynierów lub przedstawicieli Oddziału w
    Polsce będzie miała miejsce wyłącznie w związku z wykonaniem Usług Nadzorczych.
    Osoby dedykowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
    realizacji Projektu nie będą miały swobodnego dostępu do żadnych pomieszczeń w Polsce
    i w Polsce nie będzie dedykowanych pomieszczeń dla takich osób, aby umożliwić im
    wykonywanie pracy (np. dedykowane biuro, pokój, biurko).
    Osoby oddelegowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
    realizacji Projektu nie będą miały zapewnionego lokalu/sprzętu (takiego jak komputer,
    drukarka itp.) w Polsce (wynajmowanego/dzierżawionego/będącego własnością Oddziału
    /Wnioskodawcy/jakiegokolwiek innego podmiotu). Jako że rola Inżynierów polega na
    nadzorowaniu, nie muszą oni i nie będą oni wykonywać swojej pracy na miejscu realizacji
    Projektu przy użyciu jakiegokolwiek sprzętu/przyborów/narzędzi.
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnego lokalu w
    Polsce przeznaczonego na potrzeby realizacji Umowy (np. biura).
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie zamawiał żadnych usług/towarów u podwykonawców,
    chyba, że jedna z części zamówionych u poddostawcy ulegnie awarii.
    Zarząd Spółki nie ma siedziby w Polsce.
    Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do udzielania instrukcji lub bieżącego
    zarządzania zespołem odpowiedzialnym za usługi instalacyjne lub konstrukcyjne. Oddział i
    Wnioskodawca nie są zaangażowani w prace instalacyjne lub konstrukcyjne na miejscu
    realizacji Projektu. Prace instalacyjne i konstrukcyjne pozostają w gestii Nabywcy.
    Kierownicy Projektów, którzy będą instruować Inżynierów i którym Inżynierowie będą
    składać raporty, będą przebywać w Danii.
    Decyzje biznesowe dotyczące realizacji Projektu podejmowane będą w Danii.
    Oddział i Wnioskodawca nie sprawują bezpośredniej kontroli nad pracownikami/zasobami
    technicznymi osób trzecich w Polsce (m.in. Nabywcy).
    Spółka nie posiada również oddziału, biura, personelu ani innej stałej fizycznej obecności
    w Polsce, poza Inżynierami Oddziału, którzy będą świadczyli Usługi Nadzorcze.

    Obecność pracowników Oddziału w Polsce ma charakter tymczasowy i jest związana ze
    świadczeniem Usług Nadzoru.
    Oddział jest odpowiedzialny za swój personel, w tym za Inżynierów.
    Nabywca i Spółka nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu polskiego prawa
    podatkowego.
    Spółka i Nabywca przewidują, iż w trakcie trwania Projektu mogą zostać zawarte ustalenia,
    które w ramach odrębnej umowy, zobowiążą Spółkę do świadczenia dodatkowych usług
    na rzecz Nabywcy (dalej: Dodatkowe usługi). Dodatkowe usługi będą świadczone z kraju
    siedziby Spółki lub Oddziału, bez związku z nieruchomościami położonymi na terytorium
    Polski i Usługami Nadzorczymi. Opodatkowanie VAT tych dodatkowych usług będzie
    podlegało zasadom ogólnym ustalania miejsca świadczenia dla potrzeb VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku z 14 kwietnia 2025 r., udzielili Państwo odpowiedzi na pytania:
    1) W jaki sposób jest realizowana działalność gospodarcza Spółki w kraju siedziby
      działalności oraz siedziby Oddziału (należy ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w
      sposób nie budzący wątpliwości wskazać jak Państwa Spółka prowadzi działalność w
      Niemczech oraz Danii, np. czy działalność w kraju siedziby/siedziby Oddziału ogranicza
      się tylko do posiadania biura, czy w kraju siedziby/siedziby Oddziału Państwa Spółka
      korzysta z jakichś magazynów, czy w kraju siedziby i/lub siedziby Oddziału odbywa się
      produkcja towarów, w sposób ogólny jakie zasoby osobowe i techniczne posiada w
      kraju siedziby i siedziby Oddziału, itp.)?
    Odp. A. to firma działająca jako spółka europejska z siedzibą w (...) i jest rezydentem
    podatkowym w Niemczech. Główna działalność Spółki w Niemczech polega na produkcji
    towarów, które są następnie dostarczane w Niemczech lub innych krajach UE i poza UE.
    Zakłady produkcyjne i magazyny firmy znajdują się w Niemczech. Spółka jest
    zarejestrowana w Polsce dla celów podatkowych. Posiada zagraniczny zakład w Polsce,
    który obecnie składa zerowe deklaracje CIT. Zakład ten nie jest w ogóle zaangażowany w
    realizację projektu opisanego w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    prawa podatkowego.
    Spółka posiada zarejestrowany oddział w Danii, B. (dalej: Oddział), dla którego wdroży w
    Polsce projekt objęty niniejszym wnioskiem. Oddział w Danii nie jest traktowany jako
    odrębny/niezależny podmiot od Spółki, lecz jako odrębny podatnik, tj. to Oddział składa
    deklaracje CIT i VAT oraz płaci podatki w swoim imieniu. Duński Oddział ma swoją
    siedzibę, zatrudnia personel, który zostanie oddelegowany do Polski w 2027 roku w celu
    realizacji projektu. Ponadto Oddział posiada wystarczającą infrastrukturę w Danii, która
    pozwala mu działać i realizować projekt w Polsce, zatrudnia również znaczną liczbę
    pracowników. Oddział był wcześniej odrębnym/niezależnym podmiotem, ale został
    połączony z A. w (...) roku, w wyniku czego stał się oddziałem. Jednakże nie zmieniło to
    działalności gospodarczej prowadzonej przez Oddział, tj. z perspektywy biznesowej nadal
    działa jako odrębny/niezależny podmiot.
    W ramach umowy będącej przedmiotem niniejszego wniosku zakłady produkcyjne i
    magazyny znajdujące się w Danii zostaną zaangażowane do jego wykonania. Dodatkowo
    Spółka zaangażuje jednego poddostawcę w Hiszpanii.
    2) Czy na terytorium Polski będziecie Państwo współpracować z podmiotami trzecimi
      /podwykonawcami, prowadzącymi w Państwa imieniu działalność gospodarczą na
      terytorium Polski; jeśli tak, to na czym ta działalność będzie polegać i czy Państwa
      Spółka będzie posiadała bezpośrednią kontrolę nad zasobami osobowymi
      /technicznymi/rzeczowymi tego podmiotu trzeciego/podwykonawcy; na czym ta
      kontrola będzie polegała i w jaki sposób będzie realizowana?

    Odp. Spółka nie zamierza współpracować z żadnymi podwykonawcami ani angażować
    żadnych stron trzecich do realizacji Projektu w Polsce oraz do prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce w imieniu Spółki.
    Wszyscy inżynierowie serwisowi oraz sprawujący nadzór nad pracami będą delegowani
    bezpośrednio z Danii na krótkie okresy, po kilka dni za każdym razem.
    3) Jakie konkretne postanowienia wynikają z umowy łączącej Państwa z Nabywcą co do
      przedmiotu umowy, zasad współpracy oraz wzajemnych rozliczeń? Do czego
      zobowiązane są strony w związku z zawartą umową?
    Odp. Przedmiot Umowy oraz wszystkie informacje dotyczące projektu i zasady
    współpracy, istotne z punktu widzenia wydania interpretacji indywidualnej zostały już
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego w złożonym wniosku. Uzupełniając te
    informacje, Spółka wyjaśnia, że faktury za projekt będą wystawiane przez Oddział jako
    podatnika w Danii. Płatności będą dokonywane przez Nabywcę na rzecz Oddziału.
    4) Jak dokładnie rozliczana będzie umowa z Nabywcą; czy dostawy towarów, prace
      nadzorcze (nadzór nad montażem, uruchomieniem oraz próbami na morzu) oraz
      „Dodatkowe usługi” będą fakturowane osobno, jako oddzielne świadczenia?
    Odp. Przedmiotem projektu jest dostawa śrub napędowych wraz z nadzorem nad
    instalacją, nadzorem nad uruchomieniem i próbą morską. Wszystkie te czynności będą
    wykonywane w ramach jednego kontraktu. Oddział będzie wystawiał faktury odrębnie za
    odpowiednią część projektu (Kamienie milowe) oraz odrębnie za „Dodatkowe usługi”, jeśli
    faktycznie wystąpią. Kontrakt przewiduje protokoły odbioru, które Nabywca akceptuje za
    część lub całość wykonanych prac. Kamień milowy może dotyczyć częściowo wykonanego
    projektu lub na jego koniec. Może się zdarzyć, że jedna faktura zostanie wystawiona za
    zaakceptowaną część projektu, która dotyczy tylko dostawy towarów. Kontrakt obejmuje
    następujące Kamienie milowe płatności dla każdego projektu za nadzór/próby
    odbywające się w Polsce:
        Wstępne uruchomienie, jednostka 1;
        Próby odbiorcze w porcie (HAT), jednostka 1;
        Próby odbiorcze na morzu, jednostka 1.
    5) Na czym będą polegać „Dodatkowe usługi”, o których mowa we wniosku; należy
      wskazać informacje istotne z punktu widzenia ustalenia miejsca świadczenia tych
      usług.
    Odp. Oddział jest głównym wykonawcą projektu, a jego pracownicy będą wykonywać
    prace nadzorcze w Polsce. Zasadniczo „Dodatkowe usługi” nie będą uwzględnione w
    umowie dotyczącej projektu, ale mogą być świadczone na podstawie odrębnych
    zamówień w trakcie trwania projektu. Mogą to być np. usługi konserwacyjne i naprawcze
    lub niektóre modyfikacje projektu, które pojawią się w trakcie jego trwania, ale nie będą
    dotyczyć głównego przedmiotu kontraktu.
    Nie będą to usługi związane z nieruchomościami znajdującymi się w Polsce i mogą być
    również świadczone z Danii. W celu świadczenia takich usług, Oddział poda swój duński
    numer podatkowy.
    6) Który podmiot (spółka z siedzibą w Niemczech, oddział zarejestrowany w Danii) będzie
      świadczył „Dodatkowe usługi” i jakim numerem NIP będą się Państwo posługiwać w tej
      transakcji?
    Odp. Oddział jest głównym wykonawcą projektu, a jego pracownicy będą wykonywać
    prace nadzorcze w Polsce. Zasadniczo „Dodatkowe usługi” nie będą uwzględnione w
    umowie dotyczącej projektu, ale mogą być świadczone na podstawie odrębnych
    zamówień w trakcie trwania projektu. Mogą to być np. usługi konserwacyjne i naprawcze

    lub niektóre modyfikacje projektu, które pojawią się w trakcie jego trwania, ale nie będą
    dotyczyć głównego przedmiotu kontraktu.
    Nie będą to usługi związane z nieruchomościami znajdującymi się w Polsce i mogą być
    również świadczone z Danii. W celu świadczenia takich usług, Oddział poda swój duński
    numer podatkowy.
    7) Czy na terytoriom Polski będziecie Państwo nabywać jakieś towary lub usługi? Jeśli tak,
      to jakie? Czy nabywane na terytorium Polski towary lub usługi wykorzystywane będą
      na potrzeby działalności gospodarczej Spółki w Polsce?
    Odp. Spółka nie planuje zakupu żadnych towarów i usług w Polsce na potrzeby realizacji
    Projektu. Może się zdarzyć, że podczas pobytu pracowników Oddziału w Polsce zostaną
    zakupione usługi gastronomiczne lub noclegowe w związku z delegowaniem pracowników.
    8) Czy obecność pracowników Oddziału (Inżynierów) na miejscu realizacji Projektu
      przekroczy, łącznie z ewentualnymi przerwami okres 12 miesięcy.
    Odp. Ze względu na planowany 3-letni czas trwania projektu oraz podział prac na trzy
    kategorie i okresy, tj.:
        Nadzór i instalacja - 06.2027; 08.2028; 09.2029
        Nadzór nad uruchomieniem - 08.2027; 10.2028; 11.2029
        Próby morskie - 04.2029; 12.2029; 12.2030
    - trudno jest określić, czy obecność każdego pracownika w Polsce przekroczy okres 12
      miesięcy.
    Wynika to z faktu, że w trakcie trwania projektu może się okazać, że pracownik przyjedzie
    na maksymalnie 1 miesiąc, zazwyczaj na 1 tydzień w jednym roku, aby nadzorować
    instalację w 06.2027, a następnie nadzorować uruchomienie w 08.2027 i nie przyjedzie
    ponownie do Polski (pracownicy będą w Polsce tylko na krótkie okresy, wracając do Danii
    na weekendy, Spółka nie przewiduje, że którykolwiek pracownik będzie w Polsce przez
    cały miesiąc). W związku z tym nie planuje się, aby każdy pracownik przebywał w Polsce
    dłużej niż 12 miesięcy.
    Jednakże obecność na miejscu realizacji Projektu wszystkich pracowników łącznie
    przekroczy 12 miesięcy - ponieważ cały projekt będzie trwał od 06.2027 do 12.2030 (wraz z
    przerwami w pracach na miejscu).
    9) W jaki sposób Inżynierowie będą nadzorowali i sprawdzali, czy prace wykonane przez
      Nabywcę zostaną wykonane zgodnie z dostarczoną instrukcją; w jaki sposób/komu
      będą wydawane/przekazywane uwagi lub dyspozycje w celu prawidłowej realizacji
      Projektu - proszę doprecyzować.
    Odp. Informacja w powyższym zakresie została już zawarta w opisie zdarzenia przyszłego
    w złożonym wniosku. W ramach uzupełnienia: Inżynierowie będą nadzorowali i
    sprawdzali, czy prace wykonane przez Nabywcę zostały przeprowadzone zgodnie z
    dostarczoną instrukcją, w ten sposób, że po zakończeniu przez Nabywcę instalacji
    /uruchomienia sprzętu dostarczonego przez Oddział, Inżynierowie pojawią się na miejscu
    realizacji Projektu, i sprawdzą czy instalacja przez Nabywcę została wykonana zgodnie z
    pisemnymi instrukcjami. Uwagi co do prawidłowej realizacji Projektu będą wydawane
    Nabywcy jako podmiotowi odpowiedzialnemu za instalację i uruchomienie sprzętu.
    Inżynierowie sporządzą raport dla Kierownika Projektu znajdującego się w biurze w (...)
    (Dania). W przypadku jakichkolwiek problemów / wątpliwości, doradzi on we współpracy z
    zespołem inżynierskim w (...). Ponadto Nabywca podpisze karty czasu pracy Kierownika
    Projektu, aby potwierdzić, że prace / uwagi zostały odnotowane/ wykonane.
    Pytania

    1) Czy realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy spowoduje dla Wnioskodawcy
      powstanie w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka nie posiada w Polsce
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb VAT?
    3) Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, czy prawidłowym jest:
        a) zastosowanie przez Spółkę mechanizmu odwrotnego obciążenia i rozliczenie
        podatku VAT w Polsce z tytułu dostawy Projektu lub jego części oraz
        Dodatkowych usług przez Nabywcę w zakresie w jakim stanowią one świadczenie
        usług na gruncie VAT?
        b) naliczenie przez Spółkę podatku VAT z tytułu dostawy Projektu w zakresie w jakim
        dostawa Projektu lub jego części będzie stanowiła dostawę towarów dla potrzeb
        VAT w Polsce?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Odnośnie pytania nr 2-3 w zakresie podatku od towarów i usług, wydane zostanie
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie spowoduje dla Wnioskodawcy
    powstania w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W przedmiocie pytania pierwszego:
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, cyt.:
    „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.”
    Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, cyt.:
    „Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z
    wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.”
    Stosownie do art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, cyt.:
    „Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    d) chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.”

    Powyższe oznacza, że definicja zagranicznego zakładu z ustawy o CIT ma zastosowanie
    tylko wtedy gdy umowa u unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi inaczej. Z
    uwagi na fakt, iż Wnioskodawca jest rezydentem podatkowymi w Niemczech, natomiast
    Projekt będzie realizowany przez Oddział, który jest zlokalizowany w Danii, należ
    rozstrzygnąć, czy w przedmiotowym zakresie zastosowania znajdzie umowa o unikaniu
    opodatkowania zawarta pomiędzy Polską i Niemcami (dalej: UPO PL-DE) czy umowa o
    unikaniu opodatkowania zawarta pomiędzy Polską i Danią (dalej: UPO PL- DK).
    Zgodnie z art. 1 UPO PL-DE, niniejsza umowa dotyczy osób mających miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach, tj. Polsce i
    Niemczech. Te same regulacje zawarte są w art. 1 UPO PL-DK - niniejsza konwencja
    dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu
    Umawiających się Państwach, tj. Polsce i Danii.
    Zgodnie z art. 3 UPO PL-DE i UPO PL-DK pojęcie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę
    oraz każde inne zrzeszenie osób.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO PL-DE i UPO PL-DK "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
    Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego
    pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również
    to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to
    nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu
    osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym
    Państwie.
    Wskazać należy, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania powinny
    być interpretowane w świetle Komentarza do Modelowej Konwencji OECD w sprawie
    podatku od dochodu i majątku (dalej: Komentarz), wypracowanego w drodze konsensusu
    przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do
    stosowania zawartych w nich postanowień. Komentarz nie jest źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast jego postanowienia stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Wynika to z
    faktu, że Konwencja Modelowa OECD stanowi wzór umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania zawieranych przez państwa członkowskie OECD (w tym
    Polskę). Również zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez polskie sądy
    administracyjne, przy interpretacji postanowień umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania organy podatkowe powinny uwzględniać Konwencję oraz Komentarz do
    niej (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. II FSK
    1864/20).
    Tym samym zgodnie z art. 4 ust. 1 Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od
    dochodu i majątku, dla celów niniejszej konwencji, określenie „osoba mająca miejsce
    zamieszkania w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
    prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na swoje miejsce
    zamieszkania, miejsce pobytu, siedzibę zarządu lub inne kryterium o podobnym
    charakterze, a także obejmuje to państwo i jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną,
    jak również uznany fundusz emerytalny tego państwa. Jednakże określenie to nie
    obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie jedynie w zakresie
    dochodu osiąganego ze źródeł położonych w tym Państwie lub majątku w nim położonego.
    Natomiast zgodnie z Komentarzem do art. 4 ust. 1, art. 4 zawiera definicję wyrażenia
    „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” dla celów
    Konwencji. Definicja nawiązuje do koncepcji rezydencji przyjętej w prawie krajowym.
    Kryteria opodatkowania jako rezydent definicja wymienia: miejsce zamieszkania, miejsce
    zarządu lub inne kryterium o podobnym charakterze. W odniesieniu do jednostek

    definicja ma na celu uwzględnienie różnych form osobistego związku z państwem, które w
    krajowych przepisach podatkowych stanowią podstawę kompleksowego opodatkowania
    (pełnego obowiązku podatkowego).
    W kontekście powyższego, należy wskazać, iż Odział nie posiada odrębnej osobowości
    prawnej od spółki macierzystej, tzn. oddział nie posiada osobowości prawnej ani zdolności
    prawnej, a jest jedynie jej wyodrębnioną jednostką organizacyjną. W takim przypadku
    spółka macierzysta ponosi pełną odpowiedzialność za wszelkie działania, długi i
    zobowiązania Oddziału, nawet jeśli wynikają one z umów i czynności wykonywanych za
    pośrednictwem oddziału. W konsekwencji, oddział i jego spółkę macierzystą należy
    traktować jako jeden podmiot. Stanowisko takie zostało potwierdzone m.in. w
    interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2023 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.309.2023.1.AW,
    w której organ podatkowy stwierdził, że, cyt.:
    „Zestawiając wyżej przytoczone regulacje dotyczące opodatkowania podatkiem u źródła
    oraz przepisy odnoszące się do statusu prawnego i podatkowego Oddziału, należy
    stwierdzić, że przepisy art. 21 ust. 1 i art. 26 u.p.d.o.p., nie mają i nie będą mieć
    zastosowania w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia dokonywanego przez
    Wnioskodawcę (Oddział) na rzecz Centrali. Wnioskodawca, będący Oddziałem nie jest
    odrębnym przedsiębiorcą ani odrębnym podatnikiem CIT. Oddział jest i będzie bowiem
    wewnętrzną jednostką wydzieloną w strukturze Nabywcy zagranicznej, a nie
    samodzielnym podmiotem.
    W konsekwencji, płatności z tytułu wynagrodzenia pomiędzy Oddziałem będącym
    zakładem (Wnioskodawcą) i spółką zagraniczną (Centralą) należy traktować jako przepływy
    w ramach jednego podmiotu, tj. transfery o charakterze wewnętrznym, które nie
    prowadzą i nie mogą prowadzić do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. Rozliczenia pomiędzy Oddziałem
    a Centralą są neutralne podatkowo z perspektywy podatku u źródła. Zatem takie płatności
    nie będą stanowić wypłat generujących po stronie Oddziału powstanie obowiązków
    płatnika podatku u źródła z art. 26 u.p.d.o.p.”
    Odnosząc się do powyższych uwag, w analizowanym przypadku zastosowanie powinna
    mieć UPO PL- DE, ponieważ Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Niemczech, a Oddział na gruncie UPO nie jest uznawany za rezydenta
    podatkowego Danii (nie jest odrębnym podmiotem). Fakt, że Wnioskodawca posiada
    oddział w Danii nie oznacza, że Wnioskodawca uzyskał rezydencję podatkową w Danii.
    Oddział nie jest osobą w rozumieniu UPO PL DK i nie może posiadać statusu rezydenta
    podatkowego w Danii. Oddział jest jedynie zagranicznym zakładem Wnioskodawcy w
    Danii, w wyniku czego dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w Danii w związku z
    działalnością Oddziału jest przypisywany do duńskiego oddziału Wnioskodawcy i
    opodatkowany w tym kraju. Podmioty, które podlegają opodatkowaniu w Danii w zakresie
    dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym państwie lub z tytułu majątku położonego tylko
    w tym państwie nie stanowią „osób” w rozumieniu UPO PL-DK. Jednocześnie w świetle
    treści art. 4 UPO PL-DK, oddział nie posiada statusu niezależnego rezydenta podatkowego
    w Danii. Oddział jest jedynie jednostką organizacyjną Wnioskodawcy, nie posiada
    odrębnej podmiotowości podatkowej i prawnej oraz nie jest podatnikiem w rozumieniu
    UPO. Nie można więc uznać, że Wnioskodawca posiada siedzibę w kraju, w którym
    prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału.
    Tym samym, zastosowanie w niniejszym zdarzeniu przyszłym znajdą przepisy UPO PL-DE.
    Powyższe stanowisko potwierdzały także polskie organy podatkowe w indywidualnych
    interpretacjach podatkowych w sprawach, w których polskie spółki dokonywały płatności
    na rzecz zagranicznych zakładów nierezydentów zlokalizowanych w innym kraju niż ten
    nierezydent (np. niemieckiego oddziału spółki z Holandii). W interpretacjach tych organy
    podatkowe potwierdziły stanowisko, że w takich przypadkach powinna mieć zastosowanie
    umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy Polską a państwem
    rezydencji spółki macierzystej zagranicznego zakładu ze względu na fakt, że oddział

    (zagraniczny zakład) nie posiada statusu niezależnego rezydenta podatkowego w kraju w
    którym został utworzony i tym samym nie ma możliwości zastosowania (w celu ustalenia
    właściwej stawki podatku u źródła) umowy o unikaniu opodatkowania zawartej z
    państwem, w którym oddział został utworzony. Takie stanowisko zostało zaprezentowane
    m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 6 maja 2015 r., nr ILPB4/4510-1-89/15-2/MC, z
    dnia 14 lutego 2013 r., nr IPPB5/423-1143/12-2/AJ i z dnia 12 czerwca 2012 r., nr IPTPB3
    /423-101/12-4/IR).
    Szczegółowe regulacje zawarte w UPO PL-DE
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO PL-DE, cyt.:
    „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym
    Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim
    Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
    wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
    drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
    zakładowi.”
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 UPO PL-DE, cyt.:
    „W rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą
    całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.”
    W myśl z art. 5 ust. 2 UPO PL-DE, cyt.:
    „Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
    a) miejsce zarządu,
    b) filię,
    c) biuro,
    d) fabrykę,
    e) warsztat i
    f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.”
    Stosownie do art. 5 ust. 3 UPO PL-DE, cyt.:
    „Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli
    trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.”
    Przepisy UPO PL-DE przewidują także wyłączenia pewnych działalności z definicji zakładu
    w drugim umawiającym się państwie. I tak zgodnie z art. 5 ust. 4 UPO PL-DE, cyt.:
    „Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie "zakład" nie
    obejmuje:
    a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
      dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
    b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
      celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
    c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
      celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
    d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
    e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
      jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

    f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju
      działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że
      całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów
      działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.”
    Zgodnie z art. 5 ust. 5 UPO PL-DE, cyt.:
    „Jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w
    imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do
    zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się,
    że przedsiębiorstwo to, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu,
    posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności,
    który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę
    osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w ustępie 4, które gdyby
    były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej
    placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.
    Zgodnie z art. 5 ust. 6 UPO PL-DE, cyt.:
    „Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z
    tego powodu, że prowadzi ono w tym Państwie działalność poprzez maklera, komisanta
    albo innego niezależnego przedstawiciela pod warunkiem, że takie osoby działają w
    ramach swojej zwykłej działalności.”
    Jednakże, zgodnie z art. 5 ust. 7 UPO PL-DE, cyt.:
    „Fakt, że Nabywca mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest
    kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo
    która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w
    inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej
    Nabywcy.”
    Jak wynika z przytoczonych przepisów zagraniczny zakład może powstać poprzez istnienie
    na terytorium Polski:
    1. stałej placówki poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
      gospodarcza przedsiębiorstwa;
    2. agenta zależnego,
    3. zakład budowlany.
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawcy realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie oznacza
    powstania w Polsce dla Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci stałej placówki. W
    świetle treści art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 2 UPO PL-DE należy zwrócić
    uwagę, że Wnioskodawca w Polsce nie posiada oddziału, przedstawicielstwa, zarządu, filii,
    biura, fabryki, warsztatu ani kopalni, źródła ropy naftowej lub gazu ziemnego,
    kamieniołomu, innego miejsce wydobywania zasobów naturalnych czy innego miejsca
    przez które prowadziłby w Polsce całkowicie lub częściowo działalność gospodarczą.
    Dodatkowo zakład podatkowy powstaje w sytuacji, gdy dany podmiot posiada w Polsce
    placówkę, która ma stały charakter. Innymi słowy w związku z tym, że miejsce
    prowadzenia działalności musi być stałe, wynika z tego również, że zakład może być
    uznany za istniejący tylko wtedy, gdy miejsce prowadzenia działalności ma pewien stopień
    stałości, tj. gdy nie ma charakteru czysto tymczasowego.
    Zgodnie z Komentarzem, do uznania, że zagraniczny podmiot posiada zakład w związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej w danym państwie, spełnione muszą zostać
    łącznie następujące przesłanki:

        istnieje placówka działalności gospodarczej (tj. miejsce, gdzie działalność jest
        prowadzona);
        placówka ta ma stały charakter (tj. musi charakteryzować się określonym stopniem
        trwałości);
        działalność gospodarcza danego przedsiębiorstwa musi być w całości lub
        przynajmniej w części prowadzona za pośrednictwem tej stałej placówki (tj. musi
        mieć miejsce wykonywanie za pośrednictwem takiej placówki działalności
        gospodarczej, która nie ma przygotowawczego lub pomocniczego charakteru).
    Tym samym wskazać należy, że Inżynierowie wykonując swoje obowiązki w ramach
    realizacji Umowy nie posiadają do swojej dyspozycji powierzchni w Polsce służącej
    prowadzeniu działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Inżynierowie na miejscu
    realizacji Projektu nie będą mieli swobodnego dostępu do żadnych pomieszczeń w Polsce.
    W Polsce nie będzie dedykowanych pomieszczeń dla Inżynierów, aby umożliwić im
    wykonywanie pracy (tj. Inżynierowie nie będą dysponowali w Polsce dedykowanym
    biurem, pokojem czy biurkiem). Ponadto, Inżynierowie na miejscu realizacji Projektu w
    Polsce nie będą mieli zapewnionego żadnego lokalu czy sprzętu (takiego jak komputer,
    drukarka itp.) wynajmowanego, dzierżawionego czy będącego własnością Oddziału,
    Wnioskodawcy bądź jakiegokolwiek innego podmiotu, w tym Nabywcy. Jako że rola
    Inżynierów polega na nadzorowaniu prac prowadzonych przez Nabywcę, nie muszą oni i
    nie będą oni wykonywać swojej pracy na miejscu realizacji Projektu przy użyciu
    jakiegokolwiek sprzętu, przyborów czy narzędzi. Ani Wnioskodawca ani Oddział nie będą
    wynajmowali, posiadali, dzierżawili żadnego lokalu w Polsce przeznaczonego na potrzeby
    realizacji Umowy (np. biura). Ani Wnioskodawcy ani Oddział nie będą wynajmowali,
    posiadali, dzierżawili żadnych pomieszczeń w Polsce przeznaczonych do organizacji
    zakwaterowania i transportu na miejsce dla swoich pracowników, w tym Inżynierów.
    Ponadto, opisane w zdarzeniu przyszłym Usługi Nadzorcze wykonywane przez Inżynierów
    z założenia mają charakter czysto tymczasowy, gdyż służą realizacji określonej części prac
    w ramach jednego kontraktu - Umowy i realizacji usług w ramach jednego konkretnego
    Projektu. Wnioskodawca nie posiada w Polsce na stałe żadnych zasobów czy
    nieruchomości, co również świadczy o tym, że nie powstała w Polsce stała placówka.
    Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałej placówki,
    poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
    Wnioskodawcy.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie oznacza
    powstania dla Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci zależnego agenta.
    Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, Inżynierowie nie są uprawnieni do
    zawierania lub negocjowania umów w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, jak również nie
    odgrywają głównej roli prowadzącej do zawarcia takich umów, które są rutynowo
    zawierane bez istotnych modyfikacji przez Wnioskodawcę.
    Spółka nie zatrudnia żadnych pracowników w Polsce. W szczególności nie ma stałych
    przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych klientów dla Spółki w
    Polsce. Jakakolwiek obecność personelu Wnioskodawcy w Polsce ma miejsce wyłącznie w
    związku ze świadczeniem usług w ramach Projektu.
    Decyzje biznesowe dotyczące Projektu realizowanego w Polsce są podejmowane w Danii.
    W Polsce nie ma pracowników Wnioskodawcy lub innego podmiotu powiązanego z
    Wnioskodawcę, którzy byliby upoważnieni do zawierania lub aktywnego negocjowania
    umów w imieniu Wnioskodawcy lub reprezentowania jego w jakikolwiek sposób na
    terytorium Polski.

    Obecność Inżynierów wynika wyłącznie z realizacji Umowy, natomiast Inżynierowie na
    terenie Polski będą wykonywać jedynie zobowiązania z niej wynikające. Obecność
    Inżynierów w Polsce ma charakter tymczasowy i jest związana ze świadczeniem Usług
    Nadzorczych. Inżynierowie nie mają umocowania do zawierania czy negocjowaniu
    jakichkolwiek kontraktów w imieniu Wnioskodawcy. Decyzje biznesowe dotyczące
    realizacji Projektu podejmowane będą z Danii.
    Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce działalności
    poprzez zależnego agenta.
    Ad. 3.
    W ocenie Wnioskodawcy realizacja usług w ramach Umowy nie oznacza powstania dla
    Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci zakładu budowlanego.
    Celem obecności Inżynierów na terytorium Polski będzie jedynie dochowanie należytego
    wykonania przedmiotu Umowy, a czynności przez nich podejmowane będą ograniczone
    warunkami Umowy i stanowić będą przede wszystkim nadzór nad dokonywaną przez
    Nabywcę instalacją i uruchomieniem dostarczonych części.
    Jak już zostało wcześniej wskazane, interpretując przepisy umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania należy odwołać się do tekstu Modelowej Konwencji w sprawie podatku od
    dochodów i majątku OECD, jak również Komentarza do tej Konwencji. Jeżeli chodzi o
    zagraniczny zakład o charakterze budowlanym to jak wynika z punktu 50 do art. 5
    Komentarza do Konwencji w brzmieniu od 2017 r., "określenie plac budowy, budowa lub
    prace instalacyjne i montażowe” obejmuje nie tylko budowę budynków dróg, mostów lub
    kanałów, renowację (obejmująca ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z
    utrzymaniem i dekoracją) takich budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie
    rurociągów i prowadzenie prac ziemnych. Również określenie prace montażowe nie
    ogranicza się do prac instalacyjnych związanych z placem budowy: obejmuje ono również
    instalowanie nowych urządzeń w wybudowanych już budynkach oraz poza nimi. Jednakże
    jak wynika z dalszej części tego punktu Komentarza, ustęp 3 art. 5 ma zastosowanie do
    planowania i nadzorowania na placu budowy danego budynku (ang. „On-site planning
    and supervision of the erection of a building are covered by paragraph 3.”). Tym samym w
    Komentarzu zostało wprost wskazane, że jedynie nadzór nad budową budynku może
    zostać uznany - po spełnieniu dodatkowego warunku, o którym mowa w art. 5 ust. 3 (jeżeli
    prace trwają dłużej niż 12 miesięcy) - za zakład podatkowy w postaci zakładu budowlanego.
    Tym samym Komentarz do Konwencji mówi wprost, że w przypadku czynności nadzoru,
    jedynie nadzór budowlany dotyczący wznoszonego budynku, może stanowić podstawę
    dla ukonstytuowania się zakładu o charakterze budowlanym. Komentarz do Konwencji nie
    odnosi się w tym zakresie do nadzoru dotyczącego szeroko rozumianych prac
    instalacyjnych lub montażowych. Tym samym, nie ma żadnych podstaw do stosowania w
    tym zakresie wykładni rozszerzającej i objęcia zakresem tego przepisu nadzoru nad
    instalacją i montażem sprzętu.
    W tym zakresie należy wskazać również na Komentarz do Konwencji w brzmieniu z 1998 r.
    Zgodnie z nim "prace budowlane" obejmują planowanie i nadzór nad wznoszeniem
    budynku, jeżeli wykonuje je wykonawca robót budowlanych (ang. „Planning and
    supervision of the erection of a building are covered by this term, if carried out by the
    building contractor.”). Jednakże planowanie i nadzór nie wchodzą w zakres tego pojęcia,
    jeżeli są wykonywane przez inne przedsiębiorstwo, którego działalność związana z daną
    budową ograniczała się do planowania i nadzorowania robót.
    Wskazać należy, że w obu ww. przypadkach Komentarz z 1998 r. jak i Komentarz w
    obecnym brzmieniu odnoszą się do terminu „building”, co zgodnie ze słownikiem polsko-
    angielskim oznacza „budynek” (https://dictionary.cambridge.org/pl/dictionary/polish-
    english/, https://pl.pons.com/t%C5%82umaczenie/polski-angielski, https://getionary.pl/).

    Jak widać brzmienie Komentarza z 2017 r. w stosunku do Komentarza z 1998 r. zmieniło
    się w zakresie podmiotowym a nie przedmiotowy. Zgodnie z Komentarzem z 1998 r.
    wyłącznie nadzór nad wnoszonym budynkiem dokonywany przez wykonawcę robót
    budowlanych mógł prowadzić do ukonstytuowania zakładu podatkowego w postaci
    zakładu budowlanego. W obecnym brzmieniu Komentarza nie ma takiego zawężenia
    podmiotowego, tym samym również w sytuacji gdy nadzór budowlany nad wnoszonym
    budynkiem jest dokonywany przez inny podmiot niż podmiot wykonujący prace
    budowlane, dla podmiotu wykonującego nadzór może powstać zakład podatkowy w
    postaci zakładu budowlanego.
    Niemniej jednak obie wersje Komentarza odnoszą się wyłącznie do nadzorowania prac w
    zakresie wznoszonego budynku. Nie odnoszą się wprost do instalacji i montażu sprzętu.
    Tym samym nie można uznać, że nadzór nad instalacją i montażem sprzętu, w sytuacji,
    gdy prace montażowe i instalacyjne są prowadzone przez inny podmiot, stanowią
    zagraniczny zakład w rozumieniu art. 5 ust. 3 UPO PL-DE.
    Mając na uwadze powyższe realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie
    spowoduje dla Wnioskodawcy powstania w Polsce zakładu zagranicznego w postaci
    zakładu budowlanego.
    Tym samym, realizacja Usług Nadzorczych w ramach Umowy nie spowoduje dla
    Wnioskodawcy powstania w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lipca
    2023 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.238.2023.2.AW, w której organ podatkowy stwierdził, że:
    „Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym Usługi
    świadczone przez Pracowników Nabywcy, wynikające z zawartej Umowy na Dostawę
    sprzętu i usług (Towarów), w szczególności - realizowane przez Pracowników czynności
    nadzoru instalacji oraz uruchomienia Towarów, nie będą skutkowały dla Wnioskodawcy
    powstaniem zakładu w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 u.p.d.o.p. o CIT oraz art. 5 UPO
    - jest prawidłowe.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody)
      m. in. z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład.
    Jak wynika z ww. ustawy, uzyskiwanie dochodów w Polsce za pośrednictwem zakładu
    zagranicznego przedsiębiorcy prowadzi do powstania źródła przychodów w Polsce, które
    powinny być opodatkowane w Polsce.
    Zgodnie z definicją zagranicznego zakładu zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT pojęcie to
    oznacza:

    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej. Z uwagi na
    fakt, iż Wnioskodawca jest rezydentem podatkowymi w Niemczech, natomiast Projekt
    będzie realizowany przez Oddział, który jest zlokalizowany w Danii, należ rozstrzygnąć, czy
    w przedmiotowym zakresie zastosowania znajdzie umowa o unikaniu opodatkowania
    zawarta pomiędzy Polską i Niemcami (dalej: UPO PL-DE) czy umowa o unikaniu
    opodatkowania zawarta pomiędzy Polską i Danią (dalej: UPO PL- DK).
    W praktyce międzynarodowego prawa podatkowego konstrukcja zakładu (ang. permanent
    establishment) służy określeniu państwa uprawnionego do opodatkowania zysków
    zagranicznego przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Modelowej Konwencji OECD,
    umawiające się państwo nie może opodatkować zysków przedsiębiorstwa drugiego
    umawiającego się państwa, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą
    za pośrednictwem zakładu zlokalizowanego w pierwszym państwie i zyski z tytułu tej
    czynności można przypisać temu zakładowi.
    Artykuł 7 ust. 2 MK OECD ustala podstawową zasadę w sprawie określania zysków, jakie
    można przypisać zakładowi: w każdym umawiającym się państwie należy przypisać
    zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną
    działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne
    przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego
    jest zakładem, z uwzględnieniem wykonywanych funkcji, wykorzystywanych aktywów oraz
    podjętego ryzyka przez zakład i przez inne części przedsiębiorstwa.
    Łącznym skutkiem art. 7 i art. 5 definiującego zakład jest to, że zyski pochodzące z usług
    świadczonych na terytorium jednego umawiającego się państwa przez przedsiębiorstwo
    drugiego umawiającego się państwa nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym państwie,
    jeżeli nie można ich przypisać położonemu tam zakładowi.
    Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że zakład, który wykonuje rzeczywistą
    działalność gospodarczą za granicą, uważany jest - na podstawie fikcji prawnej - za
    odrębny podmiot od tworzącego go macierzystego przedsiębiorstwa („gdyby był
    oddzielnym i niezależnym przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną
    działalność w takich samych lub podobnych warunkach” z art. 7 ust. 2 Modelowej
    Konwencji OECD). Zakład taki uczestniczy w życiu ekonomicznym drugiego państwa i
    powinien podlegać jurysdykcji podatkowej tego drugiego państwa. Wobec powyższego, w
    celu dokonania rozliczeń podatkowych, należy traktować zakład jako odrębny podmiot,
    który w określonym zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje
    rozliczeń podatkowych z tytułu nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że
    konstrukcja zagranicznego zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu
    powinna być opodatkowana w państwie, którym dany dochód powstaje, wobec czego
    zakład w świetle Modelowej Konwencji OECD należy traktować dla celów rozliczeń
    podatkowych jako odrębny podmiot.

    Sytuacja zagranicznego zakładu jest szczególna, stąd jej ocena podatkowo-prawna
    powinna uwzględniać opisaną powyżej fikcję funkcjonalnej odrębności (fikcję niezależnego
    przedsiębiorstwa) i rzeczywisty charakter czynności z udziałem takiego zakładu.
    Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie analiza czy posiadają Państwo
    zakład w Polsce powinna zostać przeprowadzona na gruncie postanowień umowy
    zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. (Dz.U.
    2003 r. Nr 43, poz. 368 dalej: „UPO”, „umowy polsko-duńskiej”), zmienionej Protokołem
    podpisanym w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r. , zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę i Danię dnia 7 czerwca 2017 r.
    Stosownie do art. 3 ust. 2 UPO
      Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu
      nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie
      znaczenie, jakie ma ono w danym czasie w przepisach prawnych tego Państwa w
      zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja, przy czym
      znaczenie wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego Państwa ma
      pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne
      tego Państwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 UPO
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę,
      poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 UPO
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) siedzibę zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat,
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO
      Plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy
      trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
    Jednocześnie na mocy art. 5 ust. 5 UPO
      Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie „zakład” nie
      obejmuje:
      a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
        wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
      b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
      c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie
        w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,

      d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
        celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa
      e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
        jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym,
      f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju
        działalności, o jakich mowa w punktach a) do e), pod warunkiem jednak, że
        całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów
        działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Dyspozycja art. 5 ust. 5 UPO stanowi więc enumeratywne wyliczenie różnego rodzaju
    działalności, które uważa się za wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w treści art. 5
    ust. 1-3, które nie stanowią zakładu, nawet gdy taka działalność jest wykonywana za
    pośrednictwem stałej placówki. Wspólną cechą takich rodzajów działalności jest ich
    przygotowawczy i pomocniczy charakter. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym, którego
    nie należy interpretować rozszerzająco. Dlatego działalność, która nie może zostać
    zaliczona do żadnego z ww. przypadków będzie uznawana za zakład, w rozumieniu ww.
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Należy wskazać, że powyższe przepisy odnoszą się zasadniczo do 3 sytuacji, w których na
    terytorium Polski może powstać zagraniczny zakład Spółki:
    1) zakład w formie stałej placówki,
    2) zakład w formie placu budowy/montażu,
    3) zakład poprzez tzw. „agenta zależnego”.
    Podkreślić należy, że „zakład” jest pewnym abstrakcyjnym pojęciem funkcjonującym w
    międzynarodowym prawie podatkowym. Stwierdzenie, czy Wnioskodawca posiada zakład
    na terytorium Polski ma bezpośredni wpływ na kwestię powstania ograniczonego
    obowiązku podatkowego w Polsce.
    Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 i 2 UPO
      1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko
      w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się
      Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli
      przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą
      być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można
      przypisać je temu zakładowi.
      2. Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem
      postanowień ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu
      zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub
      podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne
      przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem,
      którego jest zakładem.
    Dokonując interpretacji postanowień UPO należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej
    Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z
    siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień
    umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD
    wraz z Komentarzem.

    W pierwszej kolejności, należy wskazać, że z unormowań zawartych w art. 5 ust. 1 w zw. z
    ust 5 UPO wynika, że dla przyjęcia, iż doszło do utworzenia stałej placówki
    przedsiębiorstwa konstytuującej zakład, wymagane jest zaistnienie łącznie następujących
    przesłanek:
        istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
        stały charakter takiej placówki,
        wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma
        przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
    Należy podkreślić, że brak spełnienia któregokolwiek spośród wymienionych warunków
    oznacza, iż nie powstanie zakład w postaci stałej placówki w rozumieniu właściwej umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Aby placówka mogła stać się zakładem, przedsiębiorstwo musi prowadzić własną
    działalność całkowicie lub częściowo za jej pośrednictwem. Działalność placówki nie musi
    mieć charakteru produkcyjnego.
    Zgodnie z definicją placówka musi być „stała”, musi zatem istnieć więź między placówką, a
    określonym punktem geograficznym. Ponieważ placówka musi być stała, zakład może
    istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma
    charakteru tymczasowego. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy w
    rzeczywistości istnieje przez krótki okres, jeśli ze względu na szczególny rodzaj działalności
    jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres. Nawet jeżeli praktyka państw
    członkowskich nie jest jednolita, jeżeli chodzi o kryterium czasu, to jednak doświadczenie
    wskazuje, że zwykle nie uważa się, że zakład istnieje, jeżeli działalność była wykonywana w
    państwie za pośrednictwem stałej placówki utrzymywanej krócej niż sześć miesięcy.
    Jednym z wyjątków od tej reguły jest sytuacja, gdy działalność ma charakter powtarzalny,
    w takim przypadku każdy okres, w którym placówka była użytkowana, powinien być brany
    pod uwagę w połączeniu z ilością wszystkich okresów, w których była użytkowana (okres
    może się rozciągnąć na wiele lat).
    Zgodnie z Komentarzem Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i
    majątku OECD (z dnia 15 lipca 2014 r. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, dalej: „Komentarz
    OECD”) określenie „placówka” obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia
    wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy
    są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do dyspozycji
    pewną przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy do zaistnienia stałej
    placówki gospodarczej (placówka może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych
    pomieszczeń). Placówka może być także usytuowana w pomieszczeniach innego
    przedsiębiorstwa. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem czy najemcą
    lokalu, środków lub urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Nie wymaga się, aby
    przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką. Nawet, gdy
    lokal jest bezprawnie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium jednego państwa przez przedsiębiorcę z innego państwa to należy uznać, że
    mamy do czynienia z istnieniem placówki.
    Aby placówka mogła stać się zakładem, przedsiębiorstwo musi prowadzić własną
    działalność całkowicie lub częściowo przez stałą placówkę. Słowo „przez którą” należy
    rozumieć szeroko i odnosić je do działalności gospodarczej wykonywanej w określonej
    lokalizacji (pomieszczeniu czy przestrzeni), będącej do dyspozycji przedsiębiorstwa.
    Tytułem przykładu, przedsiębiorca układający nawierzchnię drogi prowadzi działalność
    „przez” miejsce wykonywania tej czynności (komentarz do art. 5 Konwencji OECD pkt 4.6).

    Zgodnie z Komentarzem, prowadzenie działalności poprzez placówkę oznacza, że osoby w
    określony sposób zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność gospodarczą w
    państwie, w którym stała placówka jest położona (pkt 2, Komentarz do artykułu 5).
    Działalność przedsiębiorstwa może być prowadzona przez samego przedsiębiorcę lub
    osoby zatrudnione przez przedsiębiorstwo na podstawie płatnego stosunku pracy.
    Personel obejmuje pracowników i inne osoby otrzymujące instrukcje z przedsiębiorstwa,
    tzw. osoby zależne (pkt 10, Komentarz do artykułu 5).
    Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym:
        główna działalność Spółki w Niemczech polega na produkcji towarów, które są
        następnie dostarczane w Niemczech lub innych krajach UE i poza UE. Zakłady
        produkcyjne i magazyny firmy znajdują się w Niemczech;
        Spółka planuje realizację projektu w Polsce za pośrednictwem swojego oddziału
        zarejestrowanego w Danii;
        Spółka posiada również w Polsce zagraniczny zakład, który obecnie składa zerowe
        deklaracje CIT. Zakład ten nie jest w ogóle zaangażowany w realizację Projektu;
        w ramach Projektu Spółka jest zobowiązana do dostawy śrub napędowych i linii
        wałów oraz prace nadzorcze prowadzone przez pracowników Oddziału, tj. nadzór
        nad montażem, nadzór nad uruchomieniem oraz nadzór nad próbami na morzu.
        Instalacja dostarczonych części jest realizowana samodzielnie przez Nabywcę;
        Strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem Umowy i
        spełnieniem jej warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii. Sprzęt
        będzie produkowany i składany w Danii oraz w zakładach poddostawców Oddziału;
        Projekt będzie realizowany łącznie przez okres 94 miesięcy, z czego Inżynierowie
        będą obecni na miejscu realizacji Projektu w okresie 40 miesięcy. Z uwagi na fakt,
        że rola Oddziału na miejscu realizacji Projektu jest rolą nadzorczą, Inżynierowie
        Oddziału nie będą obecni na miejscu przez cały okres 40 miesięcy, tj. Inżynierowie
        Oddziału dołączą na miejsce realizacji Projektu na etapach, na których wymagany
        będzie ich nadzór nad pracami prowadzonymi przez Nabywcę.
        prace nadzorcze będą realizowane przez Oddział w stoczni Nabywcy zlokalizowanej
        w Polsce;
        Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnego lokalu
        w Polsce przeznaczonego na potrzeby realizacji Umowy (np. biura);
        Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnych
        pomieszczeń w Polsce przeznaczonych do organizacji zakwaterowania i transportu
        na miejsce dla swoich pracowników. Inżynierowie Oddziału będą zakwaterowani na
        czas realizacji Umowy w hotelu w Polsce i będą wykonywać usługi nadzoru w
        stoczni należącej do Nabywcy;
        osoby dedykowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
        realizacji Projektu nie będą miały swobodnego dostępu do żadnych pomieszczeń w
        Polsce i w Polsce nie będzie dedykowanych pomieszczeń dla takich osób, aby
        umożliwić im wykonywanie pracy (np. dedykowane biuro, pokój, biurko);

        osoby oddelegowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
        realizacji Projektu nie będą miały zapewnionego lokalu/sprzętu (takiego jak
        komputer, drukarka itp.) w Polsce (wynajmowanego/dzierżawionego/będącego
        własnością Oddziału/Wnioskodawcy/ jakiegokolwiek innego podmiotu). Jako że rola
        Inżynierów polega na nadzorowaniu, nie muszą oni i nie będą oni wykonywać
        swojej pracy na miejscu realizacji Projektu przy użyciu jakiegokolwiek sprzętu
        /przyborów/narzędzi;
        Spółka nie posiada również oddziału, biura, personelu ani innej stałej fizycznej
        obecności w Polsce, poza Inżynierami Oddziału, którzy będą świadczyli Usługi
        Nadzorcze.
    Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z Państwem, że z uwagi na charakter i
    okoliczności w jakich świadczone będą Usługi, nie sposób uznać, że w niniejszym
    przypadku dojdzie do powstania omawianej placówki, w stosunku do którejkolwiek z
    czynności, które będą składały się na Usługi Nadzorcze.
    Należy zauważyć, że obok opisanej powyżej zasadniczej formy zakładu, umowa polsko -
    duńska przewiduje także alternatywny sposób ustalania istnienia zakładu, na podstawie
    którego można uznać, że zagraniczne przedsiębiorstwo posiada zakład, nawet jeśli nie
    dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w drugim państwie.
    Stosownie do art. 5 ust. 6 UPO
      Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego
      przedstawiciela w rozumieniu ustępu 7, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz
      posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w
      Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że
      przedsiębiorstwo to posiada w tym Państwie zakład, w zakresie każdego rodzaju
      działalności, jaką osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności
      wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w
      ustępie 5, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie
      powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.
    Jak wynika z powyższego, zakład może powstać także w wyniku prowadzenia działalności
    gospodarczej za pośrednictwem tzw. zależnego przedstawiciela (tj. podmiotu działającego
    w drugim Państwie w imieniu zagranicznego przedsiębiorstwa). Użyte w treści ust. 6
    pojęcie "osoba" oznacza w myśl art. 3 ust. 1 lit. d UPO osobę fizyczną, spółkę oraz każde
    inne zrzeszenie osób.
    Warunkiem zastosowania art. 5 ust. 6 ww. umowy jest, aby osoba działała "w imieniu
    przedsiębiorstwa", czyli występowała w roli przedstawiciela, a także posiadała i
    zwyczajowo wykonywała pełnomocnictwo do zawierania umów w umawiającym się
    państwie. Z taką sytuacją mamy do czynienia, jeżeli oświadczenie woli tej osoby wywołuje
    dla reprezentowanego przedsiębiorstwa stan związania. Wystarczające jest, że
    reprezentowany godzi się na dokonanie czynności cywilnoprawnych przez
    przedstawiciela. Dla oceny, czy osoba ma pełnomocnictwo do zawierania umów, bardziej
    miarodajny jest całokształt okoliczności i zachowań osób uczestniczących w dokonywaniu
    czynności prawnych, niż umocowanie cywilnoprawne.
    Jednakże w myśl art. 5 ust. 7 UPO
      Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko
      z tego powodu, że wykonuje ono w tym Państwie czynności przez maklera,
      generalnego komisanta albo przez jakiegokolwiek innego niezależnego
      przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej
      działalności.

    Jeżeli natomiast osoba, która działa w imieniu przedsiębiorstwa, pozostaje w stosunku
    zależności od tego przedsiębiorstwa (organizacyjnej, prawnej lub ekonomicznej) lub
    czynności (niezależnego) przedstawiciela wykraczają poza przedmiot jego zwykłej
    działalności, to może powstać zakład. Niezależność osoby w stosunku do
    przedsiębiorstwa, które ona reprezentuje, zależy od zakresu jej zobowiązań wobec
    przedsiębiorstwa. Jeżeli prowadzona przez nią działalność handlowa jest poddana
    szczegółowym instrukcjom to taka osoba nie może być uznana za niezależną od
    przedsiębiorstwa. Inne ważne kryterium polega na tym, czy ryzyko przedsiębiorcy ponosi
    ta osoba czy przedsiębiorstwo, które ona reprezentuje (pkt 38 Komentarza do art. 5
    Konwencji Modelowej OECD).
    Zatem przedstawiciel jest niezależny, jeżeli nie jest związany poleceniami i dyrektywami
    reprezentowanego przedsiębiorstwa, a także nie pozostaje w osobistym stosunku
    zależności [zależność osobista występuje w sytuacji, gdy osoba generalnie wykonuje
    polecenia przedsiębiorstwa (tak jak w przypadku stosunku pracy), a nie tylko w związku z
    konkretną transakcją]. Nie ulega wątpliwości zatem, że zależnym przedstawicielem jest
    osoba zatrudniona w przedsiębiorstwie na podstawie stosunku pracy. Osoby, które są w
    stosunku pracy z reprezentowanym przedsiębiorcą nie podlegają regulacji ust. 5. Kto
    podlega szczegółowym instrukcjom nie może ponosić ryzyka gospodarczego za czynności,
    na które nie ma wpływu.
    Za zależnego przedstawiciela powinna być traktowana osoba, której uprawnienia lub
    charakter jej czynności angażują przedsiębiorstwo w działalność gospodarczą w
    określonym zakresie na obszarze danego państwa.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że:
        Oddział nie będzie zatrudniał żadnych pracowników w Polsce. Odział nie będzie
        również miał żadnych stałych przedstawicieli handlowych ani innych osób
        pozyskujących nowych klientów dla Oddziału/Wnioskodawcy w Polsce;
        Inżynierowie wykonujący Usługi Nadzoru na miejscu realizacji Projektu w Polsce
        będą pracownikami zatrudnionymi i wynagradzanymi przez Oddział;
        Oddział jest odpowiedzialny za swój personel, w tym za Inżynierów;
        Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do zawierania lub negocjowania umów
        w imieniu i na rzecz Oddziału/Wnioskodawcy. Obecność pracowników, w tym
        Inżynierów lub przedstawicieli Oddziału w Polsce będzie miała miejsce wyłącznie w
        związku z wykonaniem Usług Nadzorczych;
        Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do udzielania instrukcji lub bieżącego
        zarządzania zespołem odpowiedzialnym za usługi instalacyjne lub konstrukcyjne;
        nadzór może obejmować wydawanie przez Oddział lub jego Inżynierów uwag lub
        dyspozycji w celu prawidłowej realizacji Projektu. Oddział nie będzie miał jednak
        żadnej kontroli ani nadzoru nad pracownikami Nabywcy, w szczególności nie
        będzie uprawniony do wydawania im poleceń służbowych;
        kierownicy Projektów, którzy będą instruować Inżynierów i którym Inżynierowie
        będą składać raporty, będą przebywać w Danii;
        decyzje biznesowe dotyczące realizacji Projektu podejmowane będą w Danii;
        Oddział i Wnioskodawca nie sprawują bezpośredniej kontroli nad pracownikami
        /zasobami technicznymi osób trzecich w Polsce (m.in. Nabywcy).

    W świetle powyższego, należy uznać, że Spółka nie posiada na terytorium Polski zakładu
    podatkowego w postaci zależnego przedstawiciela przedsiębiorstwa, który zwyczajowo
    posiada oraz wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Polsce w imieniu tego
    przedsiębiorstwa.
    W analizowanej sprawie, rozpatrując przesłanki wynikające z art. 5 ust. 3 UPO, tj.
    dokonując oceny wystąpienia placu budowy, prac budowlanych albo instalacyjnych, które
    trwają dłużej niż dwanaście miesięcy, warto ponownie odnieść się do wytycznych
    zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD.
    W komentarzu do art. 5 ust. 3 Modelowej Konwencji OECD stwierdzono, że określenie
    „plac budowy, budowa lub prace instalacyjne i montażowe” obejmuje nie tylko budowę
    budynków, lecz również budowę dróg, mostów lub kanałów, renowację (obejmująca
    ważne prace budowlane, a nie tylko prace związane z utrzymaniem i dekoracją) takich
    budynków, dróg, mostów lub kanałów, układanie rurociągów i prowadzenie prac
    ziemnych. Również określenie prace montażowe nie ogranicza się do prac instalacyjnych
    związanych z placem budowy: obejmuje ono również instalowanie nowych urządzeń w
    wybudowanych już budynkach oraz poza nimi. Zgodnie z Komentarzem prace instalacyjne
    rozumiane jako składanie (montaż) wcześniej przygotowanych elementów produkcyjnych
    lub rusztowań w jedną całość są objęte zakresem art. 5 ust. 3 MK OECD.
    Zasadnym jest przyjęcie, że zakres użytego w UPO pojęcia „budowa, montaż” rozciąga się
    na różnego rodzaju prace budowlane, montażowe, instalacyjne wykonywane w państwie
    źródła w określonym miejscu i przez określony czas. Pojęcia te jako szczególna forma
    działalności uznawanej za „zakład” oznacza zatem działalność o charakterze usługowym,
    polegającą na wykonywaniu czynności budowlanych, montażowych, instalacyjnych, a
    zatem zyski z tych usług mogą być przypisane przedsiębiorstwu zagranicznemu jako
    uzyskane przez prowadzony w drugim państwie zakład przez okres przekraczający
    określony czas.
    Z komentarza OECD w wersji przed zmianami dokonanymi w 2003 r. wynika że "prace
    budowlane" obejmują planowanie i nadzór, gdy wykonywane są przez przedsiębiorcę
    prowadzącego budowę. Natomiast czynności polegające wyłącznie na planowaniu i
    nadzorze, wykonywane przez zewnętrznego zleceniodawcę, mogą być uznane za zakład
    dopiero po spełnieniu przesłanek zawartych w ustępie art. 5 ust. 1 umowy, w
    szczególności kryterium stałości placówki.
    Natomiast z komentarza OECD w wersji z 2003 r. wynika, że w zakres pojęcia "prace
    budowlane lub instalacyjne" wchodzi również planowanie oraz nadzorowanie na placu
    budowy danego budynku.
    Mając jednak na uwadze, iż zgodnie z Komentarzem zakres określenia "plac budowy,
    budowa lub prace instalacyjne i montażowe" obejmuje nie tylko budowę budynków, to
    wskazać należy, że również planowanie oraz nadzorowanie na placu budowy nie powinno
    obejmować swym zakresem tylko wznoszenia budynku.
    Jak wynika z wniosku, w ramach Projektu Spółka jest zobowiązana do dostawy na rzecz
    Nabywcy części składowych do budowy statków (śruby napędowe i linie wałów) oraz
    następnie do świadczenia usług nadzoru nad instalacją tych części w statkach przez
    Nabywcę.
    W świetle powyższego, nadzór nad instalacją dostarczonych przez Spółkę części
    składowych do budowy przez Nabywcę statków powinien podlegać regulacji wyrażonej w
    art. 5 ust. 3 UPO.
    Pkt 18-20 Komentarza OECD do art. 5 ust. 3 wskazuje, że „Kryterium 12 miesięcy ma
    zastosowanie do każdego oddzielnego placu budowy lub projektu. Przy ustalaniu, jak
    długo istnieje dany plac budowy lub projekt, nie należy brać pod uwagę okresu
    spędzonego poprzednio przez przedsiębiorcę na innych placach budów lub projektach,
    które nie mają z obecnym żadnego związku. Plac budowy należy traktować jako odrębną

    jednostkę, nawet jeżeli podstawą prac jest kilka kontraktów, pod warunkiem jednak, że
    stanowi on całość w sensie handlowym i geograficznym. Przy spełnieniu tego warunku
    plac budowy stanowi odrębną jednostkę nawet wtedy, gdy zamówienia zostały złożone
    przez kilka osób (na przykład budowa szeregu domów). Kryterium 12 miesięcy prowadzi
    niekiedy do nadużyć. Stwierdzono, że czasami przedsiębiorstwa (głównie przedsiębiorcy
    lub podwykonawcy pracujący na obszarze szelfu kontynentalnego lub w związku z
    badaniem albo eksploatacją szelfu kontynentalnego) dzielą swe kontrakty na kilka części,
    przy czym każda dotyczy okresu krótszego niż 12 miesięcy i każda jest przypisana innej
    spółce, choć spółki te należą do tej samej grupy”.
    „Plac budowy istnieje od dnia, w którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, co
    obejmuje wszelkie prace przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być
    wzniesiona budowla, a więc na przykład założenie biura studiów budowlanych. W zasadzie
    plac budowy istnieje do czasu zakończenia budowy lub całkowitego jej zaniechania. Nie
    można uważać, że plac budowy przestaje istnieć, jeżeli prace są przerwane czasowo.
    Sezonowe lub inne czasowe przerwy powinny wchodzić w okres liczony jako trwanie placu
    budowy. Sezonowe przerwy mogą być spowodowane złą pogodą. Czasowe przerwy mogą
    być spowodowane np. brakiem materiałów lub brakiem siły roboczej. Tak więc jeżeli na
    przykład przedsiębiorca rozpoczął 1 maja prace budowlane związane z budową drogi, a
    następnie wstrzymał je 1 listopada z powodu złej pogody lub z powodu braku materiałów,
    po czym wznowił je 1 lutego roku następnego i zakończył 1 czerwca, to miejsce budowy
    powinno być uważane za zakład, ponieważ między datą rozpoczęcia prac a datą ich
    zakończenia upłynęło 13 miesięcy.” (...) Jeżeli przedsiębiorstwo (wykonawca generalny),
    które podjęło się wykonania całości prac związanych z danym projektem, powierzy
    następnie całość lub część prac podwykonawcy, to czas spędzony na budowie przez
    każdego podwykonawcę powinien być traktowany jako czas zużytkowany przez
    wykonawcę generalnego”. (...)
    Należy zauważyć, że wymienione w ww. Komentarzu czasowe przerwy spowodowane
    brakiem materiałów lub brakiem siły roboczej, należy rozpatrywać jako przykład, wynika z
    to wprost z literalnego brzmienia ww. Komentarza. Oznacza to, że przerwy w pracach
    mogą wynikać również z innych powodów, w tym z powodów wskazanych w
    przedmiotowej sprawie.
    „Istota projektu budowlanego lub instalacyjnego może polegać na tym, że działalność
    wykonawcy może być przemieszczana od czasu do czasu w miarę postępu prac. Będzie to
    miało miejsce na przykład przy budowie drogi, pogłębianiu dróg wodnych lub układaniu
    rurociągu. Również gdy część budowli, takiej jak przybrzeżna platforma wiertnicza, są
    montowane w różnych miejscach danego kraju, a następnie holowane do innego miejsca
    w celu końcowego montażu, te operacje stanowią część jednego projektu. W takim
    wypadku nie ma znaczenia, że siła robocza nie znajduje się w konkretnym miejscu przez
    12 miesięcy. Działalność prowadzona w poszczególnych miejscach stanowi integralną
    część jednego projektu i taki projekt musi być traktowany jako zakład, jeżeli w całości
    istnieje dłużej niż 12 miesięcy”.
    Prace instalacyjne/montażowe stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają dłużej niż 12
    miesięcy (należy zaznaczyć, że powyższe kryterium odnosi się również do podwykonawcy
    w zakresie wykonywanych przez niego prac). Prace wykonywane przez podwykonawców
    wlicza się do okresu prowadzenia montażu przez generalnego wykonawcę.
    Według Komentarza OECD place budowy, montaż lub instalację należy traktować jako
    jednolitą placówkę, nawet jeżeli podstawą przedsięwzięcia jest kilka kontraktów zawartych
    przez szereg osób, pod warunkiem, że stanowią całość w sensie ekonomicznym i
    geograficznym. Pierwszorzędne znaczenie ma związek gospodarczy i organizacyjny
    pomiędzy wykonywanymi pracami.
    Ponadto, jak już wskazano, nie można uważać, że plac budowy przestaje istnieć, jeżeli
    prace są przerwane czasowo. Sezonowe lub inne czasowe przerwy powinny wchodzić w
    okres liczony jako trwanie prac montażowych, instalacyjnych.

    Z okoliczności wskazanych we wniosku wynika, że:
        projekt będzie realizowany łącznie przez okres 94 miesięcy, z czego Inżynierowie
        będą obecni na miejscu realizacji Projektu w okresie 40 miesięcy. Z uwagi na fakt,
        że rola Oddziału na miejscu realizacji Projektu jest rolą nadzorczą, Inżynierowie
        Oddziału nie będą obecni na miejscu przez cały okres 40 miesięcy, tj. Inżynierowie
        Oddziału dołączą na miejsce realizacji Projektu na etapach, na których wymagany
        będzie ich nadzór nad pracami prowadzonymi przez Nabywcę.
        prace na miejscu realizacji Projektu będą prowadzone na 3 statkach. Oddział
        planuje 40 dni pracy Inżyniera na statek, co daje łącznie 120 dni pracy (3 statki x 40
        dni pracy na statku). 40 dni pracy na statku będą rozkładać się na poniższe okresy
        czasowe: przez 1,5 miesiąca będzie realizowany nadzór nad instalacją, przez 1
        miesiąc będzie realizowany nadzór nad uruchomieniem, przez 0,5 miesiąca będą
        realizowane próby na morzu;
        oddział zakłada, że w jednym czasie na miejscu realizacji Projektu, z uwagi na
        naturę prowadzonych prac, będzie oddelegowany jeden Inżynier;
        Zgodnie z zaplanowanym harmonogramem wszystkie poszczególne prace będą
        wykonywane w jednomiesięcznych okresach:
          Nadzór i instalacja - 06.2027; 08.2028; 09.2029
          Nadzór nad uruchomieniem - 08.2027; 10.2028; 11.2029
          Próby morskie - 04.2029; 12.2029; 12.2030
        Ze względu na planowany 3-letni czas trwania projektu oraz podział prac na trzy
        kategorie i okresy trudno określić, czy obecność każdego pracownika w Polsce
        przekroczy okres 12 miesięcy;
        obecność na miejscu realizacji Projektu wszystkich pracowników łącznie przekroczy
        12 miesięcy - ponieważ cały projekt będzie trwał od 06.2027 do 12.2030 (wraz z
        przerwami w pracach na miejscu).
    Zdaniem organu, wskazany we wniosku podział prac na trzy kategorie i okresy wraz z
    odstępami czasowymi pomiędzy nimi, powinny być uwzględniane łącznie w celu ustalenia
    przekroczenia okresu 12 miesięcy trwania tych prac. Ww. komentarz do Modelowej
    konwencji OECD wprost wskazuje, że nie można uważać, że plac budowy przestaje istnieć,
    jeżeli prace są przerwane czasowo. Sezonowe lub inne czasowe przerwy powinny
    wchodzić w okres liczony jako trwanie placu budowy. Jak więc wynika z ww. Komentarza
    plac budowy powinien być liczony od dnia rozpoczęcia działalności na terytorium Polski (z
    uwzględnieniem ewentualnych prac przygotowawczych na terytorium Polski) do czasu
    zakończenia budowy lub całkowitego jej zaniechania. Wliczone do tego czasu powinny
    zostać również opisane we wniosku odstępy pomiędzy poszczególnymi etapami prac,
    gdyż czasowe przerwy spowodowane brakiem materiałów lub brakiem siły roboczej,
    należy rozpatrywać jako przykład, wynika to wprost z literalnego brzmienia ww.
    Komentarza. Oznacza to, że przerwy w pracach mogą wynikać również z innych powodów,
    w tym z powodów wskazanych w przedmiotowej sprawie.
    Zatem, do kalkulacji długości trwania placu budowy należy włączyć przerwy między
    etapami prac.
    Odnosząc się zatem do ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie czas trwania Usług
    Nadzorczych przekracza 12 miesięcy, wskazać należy, że plac budowy istnieje od dnia, w

    którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, obejmuje wszelkie prace
    przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być wzniesiona budowla.
    Zatem aby rozpocząć liczenie długości trwania prac budowlanych muszą być rozpoczęte
    jakikolwiek prace dotyczące danej inwestycji nawet jeśli nie są to czynności budowlane
    sensu stricto (np. planowanie, ogrodzenie terenu, porządkowanie terenu). Czynności te
    nie muszą być wykonywane faktycznie na placu budowy, wystarczy, że dotyczą danej
    inwestycji i mają miejsce w kraju jej realizacji. Czas ich prowadzenia będzie wliczany od
    czasu istnienia placu budowy.
    Zdarzeniem, z którego zaistnieniem wiąże się powstanie obowiązku podatkowego, jest
    upływ czasu określony w UPO, prowadzący do powstania zakładu. Przekroczenie tego
    okresu, powoduje powstanie zakładu, rodzi w rezultacie ograniczony obowiązek
    podatkowy dla przedsiębiorstwa w państwie źródła, rozciągający się na dochody
    osiągnięte od dnia rozpoczęcia prowadzenia prac budowlanych lub montażowych lub
    instalacyjnych.
    Plac budowy istnieje od dnia, w którym przedsiębiorca rozpoczyna swoją działalność, co
    obejmuje wszelkie prace przygotowawcze wykonane w państwie, w którym ma być
    wzniesiona budowla.
    Zakończenie biegu dwunastomiesięcznego okresu prowadzenia budowy, prac
    montażowych lub instalacyjnych następuje wraz z całkowitym ukończeniem prac
    budowlanych, montażowych lub instalacyjnych. Ukończenie przedmiotowych prac
    następuje wraz z formalnym przyjęciem prac przez zamawiającego.
    Z wniosku i jego uzupełnień wynika, że zgodnie z planem, pracownicy Oddziału mają
    pojawić się na miejscu realizacji Projektu 1 czerwca 2027 r. Zgodnie z Państwa
    wskazaniem, obecność na miejscu realizacji Projektu wszystkich pracowników łącznie
    przekroczy 12 miesięcy wraz z przerwami w pracach na miejscu.
    Jak już wskazano, na potrzeby określenia obowiązków wynikających z art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT w zw. z art. 5 UPO, do kalkulacji długości trwania placu budowy/prac
    instalacyjnych należy włączać przerwy między etapami prac. W konsekwencji, z uwagi na
    przekroczenie 12 miesięcznego okresu, będą Państwo posiadali w Polsce zakład
    podatkowy w świetle art. 5 ust. 3 UPO.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu
    sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw

    podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów
    podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.