Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.215.2025.1.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Brak obowiązku dokonania korekty odliczenia podatku VAT
odliczonego od wydatków poniesionych na remont kamienicy.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego
najem-najem mieszkań
podatek-podatek naliczony
remonty
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku dokonania korekty odliczenia podatku VAT
    odliczonego od wydatków poniesionych na remont kamienicy. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1998 r. jest czynnym
    podatnikiem VAT. Kilka lat temu w 2014 r. Wnioskodawca nabył w drodze spadku udział w
    wysokości 3/4 w kamienicy. Kamienica stanowiła budynek wielorodzinny,
    dwukondygnacyjny, podpiwniczony. Podatek od spadku został zapłacony przez
    Wnioskodawcę. Następnie w tym samym roku Wnioskodawca w drodze zakupu nabył

    brakujący mu udział w tej kamienicy. Zakup od osoby fizycznej, VAT-u nie było. Od
    momentu posiadania całości kamienicy na wyłączną własność Wnioskodawca
    wykorzystywał ją na cele mieszkaniowe osobiste.
    Po decyzji o zamiarze prowadzenia najmu krótkoterminowego lub wynajmie firmie, która
    będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym tej kamienicy, Wnioskodawca poniósł
    koszty remontu (przebudowy - pozwolenie na budowę), bez wprowadzania kamienicy na
    stan firmy jako środka trwałego do ewidencji środków trwałych jdg. Wnioskodawca
    rozpoczął zatem inwestycję, która ma być opodatkowana podatkiem VAT.
    Obecnie Wnioskodawca jest w trakcie przekształcenia swojej jednoosobowej działalności
    gospodarczej w spółkę z o.o. Z racji tego, iż Wnioskodawca prowadzi jdg to poniesione
    nakłady były wykazywane w jpk Wnioskodawcy, bowiem faktury za dokonane prace były
    wystawiane na jdg Wnioskodawcy mimo, iż remont i poniesione koszty dotyczyły majątku
    prywatnego, a rozliczenie podatku VAT i tak następuje w jednej deklaracji. Wnioskodawca
    tych wydatków nie rozliczał w kosztach uzyskania przychodów swojej działalności,
    rozliczany był tylko podatek VAT. W trakcie realizacji inwestycji odliczał podatek VAT z
    tytułu nabycia towarów i usług związanych z prowadzoną inwestycją. Nakłady poniesione
    na remont i przebudowę wycofano na majątek osobisty (wycofanie nakładów nastąpiło w
    lutym 2025 r.). Koszty ponoszono w latach 2023-2025 i nadal. Po dokończeniu pozostałych
    robót obiekt przeznaczony będzie na najem krótkoterminowy lub na wynajem firmie,
    która będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym tej kamienicy i będzie
    opodatkowany podatkiem VAT. Umowy najmu lokali zostaną zawarte poza prowadzoną
    przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

## Pytanie

Czy w związku z poniesionymi nakładami na remont kamienicy (inwestycję) Wnioskodawca
    będzie miał obowiązek dokonania korekty podatku VAT odliczonego od wydatków
    poniesionych na ten remont (inwestycję)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z ogólną zasadą przedsiębiorca będący czynnym podatnikiem VAT ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, pod warunkiem, że owe
    towary i usługi będą wykorzystywane przez podatnika w związku z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Należy podkreślić, że odliczenie podatku VAT od dokonanego
    zakupu przysługuje dopiero wtedy, gdy przedsiębiorca otrzyma fakturę zakupu, a u
    sprzedawcy powstał obowiązek podatkowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT z uwzględnieniem zasad z art. 91 ust. 1-6 ustawy o
    VAT, korekta ma zastosowanie, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku
    należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru
    lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło
    się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego
    towaru lub usługi.
    Czynność wycofania poczynionych nakładów na remont nieruchomości z działalności
    gospodarczej do majątku prywatnego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Wszystko dlatego, że składnik ten będzie nadal wykorzystywany do czynności
    opodatkowanych VAT, polegających na świadczeniu usług najmu. Oddając w najem
    nieruchomość, nawet poza prowadzoną działalnością, podatnik nie traci statusu
    podatnika podatku VAT. Wynika to z faktu, że oddanie nieruchomości w najem poza
    dotychczasową działalność gospodarczą skutkuje wykonywaniem działalności
    gospodarczej, która to działalność nie będzie też korzystać ze zwolnienia z VAT
    (przynajmniej nie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 VATU). Z podobnych względów,
    podatnik nie będzie też miał obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w
    odniesieniu do nieruchomości mających być przedmiotem planowanego najmu.

    Przekazanie wydatków inwestycyjnych do majątku prywatnego celem jej dalszego
    wynajmu nie będzie stanowiło zmiany w sposobie jej wykorzystania, w szczególności nie
    będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku ani wykonywanej poza działalnością
    gospodarczą. Wycofanie wydatków, gdy w związku z tymi wydatkami inwestycyjnymi na
    przedmiotową nieruchomość podatnik odliczył podatek VAT nie spowoduje, że trzeba
    będzie naliczyć podatek należny od tej inwestycji. W związku z czym podatnik nie będzie
    musiał korygować odliczonego wcześniej podatku VAT w sytuacji, gdy ten najem prywatny
    będzie nadal czynnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    Nie doszło na żadnym etapie do przekazania lub zużycia towarów na cele osobiste
    podatnika. Ani do zmiany przeznaczenia nieruchomości, skoro nadal służy ona do
    działalności opodatkowanej. I nadal w ramach działalności podatnika, a nie innego
    podmiotu.
    Podatnik w celu wykonywania najmu będzie mógł dalej odliczać podatek VAT związany z
    wydatkami inwestycyjnymi poniesionymi na przedmiotową nieruchomość. Prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje nadal, gdy
    zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany,
    czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT jeżeli wystąpi zmiana przeznaczenia środka trwałego
    wykorzystywanego w działalności w okresie tzw. korekty, podatnik zobowiązany jest
    dokonać korekty podatku naliczonego od nabyć środków trwałych in plus lub in minus,
    wykazując jej wartość w deklaracji VAT.
    Zatem tylko zmiana przeznaczenia nieruchomości implikuje konieczność dokonania
    korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio przez podatnika. Taka korekta
    dotyczy nie tylko wydatków na nabycie nieruchomości, lecz także nakładów ponoszonych
    na nieruchomość.
    W niniejszej sytuacji nie dojdzie do zmiany takiej, bowiem czynność najmu nadal będzie
    opodatkowana podatkiem VAT. Należy zauważyć, że oddając w najem ww. nieruchomość,
    Wnioskodawca nie utraci statusu czynnego podatnika podatku VAT w tym zakresie.
    Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowej nieruchomości w najem poza działalnością
    gospodarczą - na gruncie ustawy VAT - skutkować będzie wykonywaniem działalności
    gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2
    ustawy oraz dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu (czynsz z tytułu
    najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Świadczenie usług najmu stanowi
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U.z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawodawca
    jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku
    dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym
    status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą od 1998 r. jest czynnym podatnikiem VAT. W 2014 r. nabył Pan w drodze
    spadku udział w wysokości 3/4 w kamienicy. W tym samym roku w drodze zakupu nabył
    Pan brakujący udział w tej kamienicy, przy czym był to zakup od osoby fizycznej, VAT-u nie
    było. Od momentu posiadania całości kamienicy na wyłączną własność wykorzystywał Pan
    kamienicę na cele mieszkaniowe osobiste.
    Po decyzji o zamiarze prowadzenia najmu krótkoterminowego lub wynajmie firmie, która
    będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym tej kamienicy, poniósł Pan koszty
    remontu (przebudowy - pozwolenie na budowę), bez wprowadzania kamienicy na stan
    firmy jako środka trwałego do ewidencji środków trwałych jdg. Rozpoczął Pan inwestycję,
    która ma być opodatkowana podatkiem VAT.
    Obecnie jest Pan w trakcie przekształcenia swojej jednoosobowej działalności
    gospodarczej w spółkę z o.o. Z racji tego, iż prowadzi Pan jdg to poniesione nakłady były
    wykazywane w Pana jpk, bowiem faktury za dokonane prace były wystawiane na Pana jdg
    mimo, iż remont i poniesione koszty dotyczyły majątku prywatnego, a rozliczenie podatku
    VAT i tak następuje w jednej deklaracji. Nie rozliczał Pan tych wydatków w kosztach
    uzyskania przychodów działalności, rozliczany był tylko podatek VAT. W trakcie realizacji
    inwestycji odliczał Pan podatek VAT z tytułu nabycia towarów i usług związanych z
    prowadzoną inwestycją. Nakłady poniesione na remont i przebudowę wycofano na
    majątek osobisty (wycofanie nakładów nastąpiło w lutym 2025 r.). Koszty ponoszono w
    latach 2023-2025 i nadal. Po dokończeniu pozostałych robót obiekt przeznaczony będzie
    na najem krótkoterminowy lub na wynajem firmie, która będzie zajmowała się najmem
    krótkoterminowym tej kamienicy i będzie opodatkowany podatkiem VAT. Umowy najmu
    lokali zostaną zawarte poza prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy będzie Pan miał obowiązek dokonania korekty
    podatku VAT odliczonego od wydatków poniesionych na remont kamienicy (inwestycję).
    Odnosząc się do ww. kwestii wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W przywołanym przepisie wyrażona została ogólna zasada, w myśl której prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas,
    gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku
    od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony,
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej reguła wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jak stanowi art. 90 ust. 2 ustawy:

      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1,
      podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest
      on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
      10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
      ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i
      12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a
      w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat,
      licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w
      przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku
      nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty
      podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
      przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty
      dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Natomiast art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, że:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
      pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na mocy art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów
      lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z
      art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby
      czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu
      korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
        przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
        wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Na mocy art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
      miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w
      ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej
      zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    Na mocy art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów
      lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w
      stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku

    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru lub usługi z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione,
    mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu wykorzystania nabytego towaru
    lub usługi, faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając
    prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    dokonuje korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Jak wynika z opisu sprawy, po decyzji o zamiarze prowadzenia najmu krótkoterminowego
    lub wynajmie firmie, która będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym posiadanej
    kamienicy, poniósł Pan koszty remontu (przebudowy - pozwolenie na budowę). Rozpoczął
    Pan inwestycję, która ma być opodatkowana podatkiem VAT.
    Faktury za dokonane prace były wystawiane Pana. W trakcie realizacji inwestycji odliczał
    Pan podatek VAT z tytułu nabycia towarów i usług związanych z prowadzoną inwestycją.
    Nakłady poniesione na remont i przebudowę wycofano na majątek osobisty w lutym 2025
    r. Koszty ponoszono w latach 2023-2025 i nadal są ponoszone. Po dokończeniu
    pozostałych robót obiekt przeznaczony będzie na najem krótkoterminowy lub na
    wynajem firmie, która będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym kamienicy i
    będzie opodatkowany podatkiem VAT. Umowy najmu lokali zostaną zawarte poza
    prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Zatem, najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane
    umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu
    są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Co istotne, w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach
    działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest
    każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował
    czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek
    trwały.
    W opisanej sytuacji w wyniku wycofania nakładów do majątku osobistego nie nastąpi
    zmiana planowanego przeznaczenia sposobu wykorzystania kamienicy. Podjął Pan decyzję
    o prowadzeniu najmu krótkoterminowego lub wynajmie kamienicy firmie, która będzie
    zajmowała się najmem krótkoterminowym tej kamienicy. Wycofanie nakładów do majątku
    osobistego, nie zmieni Pana planów co do wykorzystania kamienicy do najmu
    krótkoterminowego lub wynajmu kamienicy firmie, która będzie zajmowała się najmem
    krótkoterminowym tej kamienicy. Prowadzenie takiej działalności jest opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług i nie korzysta ze zwolnienia od podatku.
    Zatem w sprawie nie zaistnieje żadna sytuacja o której mowa w art. 90 ustawy, która
    spowoduje konieczność korekty wcześniej odliczonego podatku naliczonego związanego z
    planowanym wykorzystywaniem kamienicy do najmu krótkoterminowego lub wynajmu
    kamienicy firmie, która będzie zajmowała się najmem krótkoterminowym tej kamienicy.
    W konsekwencji nie będzie Pan miał obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego,
    w odniesieniu do nakładów poniesionych na remont kamienicy, w sytuacji wycofania tej
    nieruchomości z jdg z przeznaczeniem na wynajem.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.