Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.467.2019.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-26
Teza: W zakresie ustalenia, czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej, tj. Zezwolenia 2014, a po jego wyczerpaniu limit dostępny w ramach Zezwolenia 2015.
Słowa kluczowe: decyzja; ewidencja; limit; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej, tj. Zezwolenia 2014, a po jego wyczerpaniu limit dostępny w ramach Zezwolenia 2015 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej, tj. Zezwolenia 2014, a po jego wyczerpaniu limit dostępny w ramach Zezwolenia 2015.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka jest właścicielem dwóch zakładów produkcyjnych w Polsce, położonych w X (powierzchnia gruntów ok 85 ha) i Y (powierzchni gruntów ok 99 ha). Wnioskodawca działa w branży płyt drewnopochodnych, zajmuje się produkcją płyt i mat izolacyjnych z włókna drzewnego i konopi, płyt pilśniowych twardych oraz belek dwuteowych. Spółka, przy produkcji, wykorzystuje kilkanaście linii technologicznych.

Spółka prowadzi działalność na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie dwóch posiadanych zezwoleń strefowych:

*   Zezwolenie nr (…) z 23 czerwca 2014 r. (dalej: „Zezwolenie 2014”),
*   Zezwolenie nr (…) z 29 grudnia 2015 r. (dalej: „Zezwolenie 2015”).

Zezwolenie 2014 zostało wydane Spółce w związku z inwestycją realizowaną w zakładzie produkcyjnym w Y. Spółka w grudniu 2015 r. spełniła wszystkie warunki, niezbędne do korzystania z pomocy wynikającej ze Zezwolenia 2014 i rozpoczęła korzystanie z przysługującej jej ulgi. Zezwolenie 2015 zostało natomiast wydane w związku z inwestycją realizowaną w X. Kryteria ze Zwolnienia 2015 Spółka spełniła w 2018 r. i od tego roku rozpoczęła korzystnie z ulgi.

Inwestycje realizowane na podstawie obu, powyżej przedstawionych Zezwoleń, umiejscowione są w dwóch zakładach produkcyjnych, na terenie różnych nieruchomości, jednak Wnioskodawca podkreśla, że znajdują się na terenie tej samej specjalnej strefy ekonomicznej.

Spółka nie posiada zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie jakiejkolwiek innej specjalnej strefy ekonomicznej niż SSE.

Przedmiot działalności obu zakładów produkcyjnych Spółki, jest tożsamy, to oznacza, że oba te zakłady prowadzą analogiczną działalność. Zakres przedmiotowy obu Zezwoleń obejmuje zasadniczy przedmiot działalności Spółki, z tytułu której uzyskuje ona przychody podlegające zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, tj. działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie wytwarzanych na terenie SSE wyrobów drewnopochodnych.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej „ustawa o CIT”), w związku z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 482, z późn. zm., dalej: „ustawa o SSE”), Spółka kwalifikuje przychody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE objętej odpowiednio Zezwoleniami 2014 i 2015 jako wolne od podatku.

Spółka korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w oparciu o wartość wydatków inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną. W konsekwencji, wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest ograniczona wartością wydatków inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą i wysokością intensywności pomocy dla danego obszaru, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Spółka kalkuluje tzw. limit pomocy publicznej, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 121; dalej: „Rozporządzenie Strefowe”), jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy dopuszczalnej w regionie, w którym leży zakład oraz kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Poza działalnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem dochodowym, Spółka osiąga również dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Spółka powzięła wątpliwość, czy stanowisko Spółki, zgodnie z którym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany na terenie SSE w taki sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej, tj. Zezwolenia 2014 a po jego wyczerpaniu limit dostępny w Zezwoleniu 2015, jest prawidłowe.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej, tj. Zezwolenia 2014, a po jego wyczerpaniu limit dostępny w ramach Zezwolenia 2015? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej tj. - Zezwolenia 2014, w odniesieniu do całej działalności podlegającej zwolnieniu z podatku, a po jego wyczerpaniu limit dostępny w ramach Zezwolenia 2015.

Pomoc publiczna udzielana podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie zezwolenia stanowi pomoc regionalną z tytułu:

*   kosztów nowej inwestycji lub
*   tworzenia nowych miejsc pracy.

Jak wskazano, w zaprezentowanym powyżej opisie stanu faktycznego (winno być: „stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego”), Spółka korzysta ze zwolnienia podatkowego w oparciu o wartość wydatków inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną. W tej sytuacji znajduje zastosowanie przepis § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Strefowego, zgodnie z którym wielkość pomocy z tytułu kosztów nowej inwestycji liczona jest jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 tego rozporządzenia. Jednocześnie, treść § 7 Rozporządzenia Strefowego, przewiduje zastosowanie w toku określania wartości poniesionych wydatków inwestycyjnych, jak również otrzymanej pomocy publicznej mechanizmu dyskonta, czego celem jest uwzględnienie w tym procesie zjawiska utraty wartości pieniądza w czasie.

Podsumowując powyższe uwagi, Wnioskodawca wskazał, że limit dostępnej pomocy określany jest jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy publicznej określonej dla danego obszaru i zdyskontowanej wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Jak wskazano powyżej - w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, na przedsiębiorcy strefowym nie ciąży obowiązek wydzielania organizacyjnego działalności prowadzonej na podstawie różnych zezwoleń strefowych, jak również wyodrębniania wyniku podatkowego, osiągniętego w ramach poszczególnych projektów inwestycyjnych, objętych różnymi zezwoleniami.

Konsekwentnie, zdaniem Wnioskodawcy za właściwą należy uznać metodologię polegającą na:

*   rozliczeniu otrzymanej pomocy publicznej w pierwszej kolejności z limitem wynikającym z zezwolenia wydanego najwcześniej, w przypadku Wnioskodawcy Zezwolenia 2014, oraz następnie
*   gdy limit wynikający z tego zezwolenia zostanie w pełni wykorzystany lub zezwolenie utraci ważność, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczania z limitem wynikającym z kolejnych zezwoleń - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania, w tym przypadku limitu Zezwolenia 2015.

Jednocześnie, z uwagi na treść § 7 ust. 1 Rozporządzenia Strefowego, który przewiduje, że koszty inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia, wartość otrzymanej pomocy publicznej powinna być w pierwszej kolejności dyskontowana na dzień udzielenia zezwolenia wydanego najwcześniej, a następnie po wyczerpaniu limitu pomocy wynikającego z tego zezwolenia lub utraty jego ważności, na dzień wydania kolejnych zezwoleń (chronologicznie).

W odniesieniu zatem do opisu stanu faktycznego (winno być: „stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego”) zaprezentowanego przez Wnioskodawcę, w związku z faktem, że uprawnienia wynikające z Zezwolenia 2014 przysługują Spółce wcześniej w stosunku do uprawnień, które będą wynikają z Zezwolenia 2015, należy przyjąć założenie, że do dnia wyczerpania limitu pomocy publicznej przysługującej na podstawie Zezwolenia 2014 lub wygaśnięcia tego zezwolenia Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego przysługującego na podstawie tego zezwolenia w odniesieniu do całego dochodu podlegającego zwolnieniu z podatku. Pomoc publiczna otrzymana przez Spółkę powinna być dyskontowana na dzień wydania Zezwolenia 2014.

Po wyczerpaniu limitu określonego dla Zezwolenia 2014 lub ewentualnie po jego wygaśnięciu, w ocenie Wnioskodawcy, jest on uprawniony do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach zezwolenia wydanego po nim tj. w ramach Zezwolenia 2015 (w odniesieniu do całego dochodu podlegającego zwolnieniu z podatku) oraz dyskontowania otrzymywanego zwolnienia odpowiednio na dzień wydania Zezwolenia 2015.

Zaprezentowana powyżej metodologia rozliczania pomocy publicznej w przypadku korzystania z więcej niż jednego zezwolenia strefowego, w ocenie Wnioskodawcy, umożliwi:

*   określenie w sposób przejrzysty, w oparciu o które zezwolenie Spółka korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych oraz
*   w którym momencie przekroczony zostanie łączny limit dostępnej pomocy publicznej przysługujący Spółce na podstawie wszystkich zezwoleń.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że zaprezentowany powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych w analogicznych stanach faktycznych, np.:

*   Dyrektor KIS w interpretacji indywidulanej z 10 maja 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.107.2019.1.JKT, uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, w którym podatnik stwierdził: w przypadku posiadania przez Spółkę więcej niż jednego zezwolenia strefowego, za prawidłowe należy uznać podejście zgodnie z którym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego najwcześniej tj. Zezwolenia 1, a gdy limit wynikający z tego zezwolenia nie jest wystraczający do objęcia całości dochodu strefowego zwolnieniem podatkowym (lub gdy zezwolenie utraci ważność) otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczania z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych zezwoleń (które nie utraciły ważności) - w kolejności ustalonej zgodnie z datami Ich wydania.
*   Dyrektor KIS w interpretacji indywidulanej z 20 lutego 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.631.2018.2.MO, stwierdził: również, prawidłowe jest objęcie zwolnieniem łącznej wartości dochodu z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie posiadanych Zezwoleń, wykorzystując najpierw limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, na podstawie którego Spółka nabyła prawo do korzystania ze zwolnienia najwcześniej, tj. Zezwolenia I, a po jego wyczerpaniu w oparciu o limit dostępny w ramach zezwolenia, na podstawie którego Spółka chronologicznie później nabyła prawo do zwolnienia, tj. Zezwolenia II.
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 stycznia 2018 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.504.2017.1.BM, wydanej w analogicznym stanie faktycznym, potwierdził stanowisko strony pytającej, zgodnie z którym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej na terenie SSE, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego najwcześniej tj. Zezwolenia I, a po jego wyczerpaniu limity dostępne w ramach zezwoleń wydanych chronologicznie tj. Zezwolenia II, a następnie Zezwolenia III.

Analogiczne stanowisko organy podatkowe zaprezentowały m.in. w następujących pismach:

*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 14 marca 2018 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.94.2018.1.MST,
*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 13 grudnia 2018 r. o sygn. S-ILPB3/4510-1-152/15/18-S/AO,
*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 7 grudnia 2017 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.411.2017.1.MST,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (winno być: „Dyrektora KIS”) z 11 września 2017 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.183.2017.1.IZ,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (winno być: „Dyrektora KIS”) z 11 maja 2017 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.53.2017.1.JKT,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (winno być: „Dyrektora KIS”) z 3 lipca 2017 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.150.2017.1.JKT,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (winno być: „Dyrektora KIS”) z 6 kwietnia 2017 r. o sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.82.2017.1.IZ.

Wskazane wyżej stanowisko Wnioskodawcy, potwierdzające prawidłowość objęcia zwolnieniem łącznej wartości dochodu z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie posiadanych zezwoleń, wykorzystując najpierw limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia, na podstawie którego spółka nabyła prawo do korzystania ze zwolnienia najwcześniej a po jego wyczerpaniu w oparciu o limit dostępny w ramach zezwolenia, na podstawie którego spółka chronologicznie później nabyła prawo do zwolnienia, zostało potwierdzone w wielu znanych Wnioskodawcy orzeczeniach sądów administracyjnych, przykładowo:

*   w wyroku NSA z 8 listopada 2018 r., o sygn. II FSK 3078/16, w którym NSA stwierdził: reasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że zwolnieniem z podatku, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., może zostać objęty dochód ustalany łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji określonych w kolejno wydawanych zezwoleniach, na podstawie art. 16 ust. 1 u.s.s.e.;
*   w wyroku NSA z 27 września 2018 r., o sygn. II FSK 2712/16, w którym NSA uznał za prawidłowe stanowisko: wobec tego Spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, wykorzystując sukcesywnie limity dostępnej pomocy publicznej w ramach kolejno otrzymywanych zezwoleń, dyskontując tym samym uzyskaną pomoc etapami. Reasumując te rozważania należy stwierdzić, że zwolnieniem z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) może zostać objęty dochód ustalany łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji określonych w kolejno wydawanych zezwoleniach na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 z późn. zm.);
*   w wyroku NSA z 14 sierpnia 2018 r., o sygn. II FSK 2233/16, w którym organ stwierdził: że zwolnieniem z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. może zostać objęty dochód ustalany łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji określonych w kolejno wydawanych zezwoleniach na podstawie art. 16 ust. 1 u.s.s.e.;
*   w wyroku WSA w Gdańsku z 19 lutego 2019 r., o sygn. I SA/Gd 49/19, w której sąd uznał: w odniesieniu zatem do zaprezentowanego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w związku z faktem, że uprawnienia wynikające z Zezwolenia I zostały nabyte w pierwszej kolejności w stosunku do uprawnień wynikających z Zezwoleń II i III należy przyjąć, że do dnia wyczerpania limitu pomocy publicznej przysługującej na podstawie Zezwolenia I (w tym takiego wyczerpania tego limitu, które może wynikać z wygaśnięcia tego zezwolenia) Spółka będzie uprawniona do alokowania całości dochodu wolnego od p.d.o.p. do tego właśnie zezwolenia. Pomoc publiczna otrzymana przez Spółkę w tym okresie powinna być dyskontowana na dzień wydania Zezwolenia I. Po wyczerpaniu limitu pomocy publicznej określonego dla Zezwolenia I, skarżąca będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia od p.d.o.p. w ramach Zezwolenia II oraz następnie Zezwolenia III, oraz do dyskontowania otrzymywanego zwolnienia odpowiednio na dzień wydania Zezwolenia II oraz w dalszej kolejności Zezwolenia III.

Ponadto, w ocenie Spółki prawidłowość jej stanowiska znajduje wprost potwierdzenie w treści art. 12 ust. 2 ustawy o SSE, gdzie wskazano, że w przypadku, gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwa zezwolenia, o których mowa w art. 16 ust. 1, przyjmuje się, że rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydawania zezwoleń.

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca podkreśla, że jest w pełni świadomy obowiązku wyodrębnienia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz nowych miejsc pracy, związanych z każdym projektem inwestycyjnym objętym zezwoleniem. Powyższe umożliwi weryfikację, czy spełnione zostały warunki określone w poszczególnych Zezwoleniach.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku posiadania przez Spółkę więcej niż jednego zezwolenia strefowego, za prawidłowe należy uznać objęcie zwolnieniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego wcześniej - Zezwolenia 2014, a po jego wyczerpaniu - limit dostępny w ramach zezwolenia wydanego później - Zezwolenia 2015.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.