Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.212.2025.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób
fizycznych odszkodowania za szkodę w mieniu tytułem
franszyzy redukcyjnej.
Słowa kluczowe: franszyza
odszkodowania
odszkodowania-odszkodowanie umowne
polisa ubezpieczeniowa
ubezpieczenia-ubezpieczenia majątkowe
umowa-umowa ubezpieczenia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan 30 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu)
    18 października 2024 r. złożono pismo do X S.A. o odszkodowanie za szkodę
    spowodowaną uszkodzeniem przewodu neutralnego sieci zasilającej złącze kablowe, co
    spowodowało wahanie napięć. W wyniku tego doszło do uszkodzeń wyposażenia osoby
    fizycznej w budynku mieszkalnym (wyposażenie niewykorzystywane do działalności
    gospodarczej).
    5 listopada 2024 r. X S.A. spisał i potwierdził notatką szkodę.
    8 listopada 2024 r. X S.A. skierował pismo do poszkodowanego, iż sprawę o rekompensatę
    (odszkodowanie) skierowali do swojego Ubezpieczyciela, który zarejestrował szkodę w
    swoim systemie i nadał jej numer. Zgodnie z tym pismem Ubezpieczyciel miał
    zweryfikować, czy powinien wypłacić odszkodowanie. W piśmie stwierdzono, iż
    Ubezpieczyciel podejmie decyzję w imieniu X S.A. Ubezpieczyciel wszczął postępowanie na
    podstawie, którego dokonał wyceny mienia zgodnie z przedłożonymi ekspertyzami na
    kwotę brutto 1 702,49 zł (kosztorys do szkody wykonany przez Y i Z S.A. z 27 listopada
    2024 r.).
    Następnie pomimo ustalenia wartości szkody Ubezpieczyciel 27 listopada 2024 r. podjął
    decyzję o odmowie wypłaty odszkodowania, ponieważ wartość szkody nie przekracza
    franszyzy redukcyjnej która zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczeń i umową
    ubezpieczenia zawartą z X S.A. wynosi 5 000 zł (franszyza redukcyjna to ustalona w
    umowie ubezpieczenia kwota, o którą zostaje pomniejszone odszkodowanie wypłacane
    przez Ubezpieczyciela w razie szkody – to klauzula umowna w ubezpieczeniach, która jest
    udziałem własnym Ubezpieczonego (X S.A.) w szkodzie).
    Ubezpieczyciel w tej samej Decyzji napisał, iż wypłata szkody poniżej franszyzy redukcyjnej
    leży w gestii Ubezpieczonego (X S.A.). Na tej podstawie X S.A. pismem z dnia 2 grudnia
    2024 r. dotyczącym sprawy: „szkoda” napisał: „zgodnie z decyzją Y i Z S.A. z 27 listopada
    2024 r. (szkoda nr ....) została podana bezsporna kwota odszkodowania w wysokości 1
    702,49 zł (franszyza), którą zobowiązujemy się wypłacić w całości na wskazane konto
    bankowe z datą wypłaty 6 grudnia 2024 r.”
    6 grudnia 2024 r. wpłynął przelew dla poszkodowanego na ww. kwotę tytułem:
    „odszkodowanie”.
    Kwota z odszkodowania pozwoliła pokryć część wydatków związanych z zakupem
    uszkodzonego wyposażenia. Następnie po zakończeniu roku podatkowego X S.A. przesłał

    PIT-11 osobie fizycznej wymieniając kwotę 1 702,49 zł w części F (Informacja o wysokości
    przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy) tytułem „Zawyżone napięcie na
    sieci”. X S.A. traktuje wypłacone odszkodowanie jako przychód z tzw. „innych źródeł”.
    Na podstawie pisma z 5 marca 2025 r. X S.A. stwierdza, iż poniesienie szkody w postaci
    uszkodzeń mienia (tj. urządzeń elektrycznych) stanowią przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Ww. opis całej sytuacji wynika z posiadanych
    dokumentów i pism.
    Informuje Pan także, iż złożony wniosek o indywidualną interpretację podatkową dotyczy
    Pana osoby tj. A.B., jak również, że to Pan otrzymał odszkodowanie od X S.A. i Pan był
    osobą poszkodowaną w sprawie (szkoda na Pana rzecz).
    Pytania
    Czy wypłata przez Ubezpieczonego (X S.A.) poszkodowanej osobie fizycznej
    odszkodowania za szkodę w mieniu tytułem franszyzy redukcyjnej zgodnie z wyżej
    opisaną faktyczną sytuacją - korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    fizycznych?
    Czy X S.A. błędnie wystawił PIT-11?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, według Pana oceny prawnej otrzymany przychód w wysokości 1 702,49 zł
    wynikający z wyżej przedstawionej sprawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, a stanowisko X S.A. jest błędne. Również tytuł złożonego
    PIT-11 przez X S.A. jest błędny, gdyż przychód powinien być tytułem: „Odszkodowanie
    (franszyza redukcyjna)”.
    Zwolnienie przedmiotowe wynika z art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy zaznaczyć, iż cały proces ustalenia wartości szkody był procedowany przez
    Towarzystwo Ubezpieczeniowe (odszkodowania za szkody majątkowe w takim przypadku
    podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych), niemniej
    Towarzystwo nie wypłaciło odszkodowania, gdyż w umowie ubezpieczenia zawartej na
    podstawie Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (Ogólne Warunki Ubezpieczenia określają i
    zawierają informacje wymienione między innymi w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o
    działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, art. 16 i 17) oraz uzgodnień pomiędzy
    Ubezpieczającym (X S.A.) a Towarzystwem Ubezpieczeniowym, do umowy ubezpieczenia
    została wprowadzona franszyza redukcyjna (udział własny Ubezpieczonego w szkodzie,
    Ubezpieczony to X S.A.).
    Zawarcie umowy ubezpieczenia (w tym udzielenie ochrony ubezpieczeniowej) reguluje
    ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
    (między innymi art. 15) oraz Kodeks cywilny.
    Najbardziej istotną kwestią w całej sprawie jest wypłata odszkodowania tytułem franszyzy
    redukcyjnej, jeśli byłoby to tylko samo odszkodowanie od X S.A. to zgodnie z istniejącymi
    wcześniej interpretacjami podatkowymi podlegałoby to podatkowi dochodowemu od
    osób fizycznych, natomiast w tym przypadku będzie to zwolnione od podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Zaznaczyć również należy, iż w tym przypadku nie wystąpiła u poszkodowanego korzyść
    majątkowa, a wręcz przeciwnie strata, gdyż kwota przyznana na podstawie wyceny
    Towarzystw Ubezpieczeniowego była znacząco mniejsza niż zakup tego samego rodzaju
    nowego wyposażenia (ubezpieczyciel potrącił koszty zużycia).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Zwrot „w szczególności” użyty w ww. artykule oznacza, że ustawodawca jedynie
    przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do
    „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody – w rozumieniu ustawy –
    których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych
    źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Do kategorii przychodu – w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – można niewątpliwie zaliczyć różnego rodzaju
    świadczenia pieniężne, w tym w szczególności np. odszkodowania. Nie oznacza to jednak,
    że wszystkie te świadczenia podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w
    katalogu zwolnień przedmiotowych, określonym w art. 21 ust. 1 cyt. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku. Przy czym korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym
    zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie
    przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.
    Stosownie do regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia,
      jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw
      lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
      administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane
      odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
      wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na
      ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9

      § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z
      2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z wyjątkiem:
        a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
        b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
        c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
        d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
        e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
        f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
        g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe;
    Z analizy ww. przepisu wynika, że z tego zwolnienia korzystają jedynie te odszkodowania
    lub zadośćuczynienia, których prawo do otrzymania wynika wprost z przepisów ustawy,
    przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
    administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów bądź z postanowień układów
    zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub
    statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z
    wyjątkiem wyłączonych ze zwolnienia wolą ustawodawcy.
    Stosownie natomiast do treści art. 21 ust. 1 pkt 4 komentowanej ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń
      majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:
        a) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji
        rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
        b) dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a;
    Ze zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych korzystają jedynie środki wypłacone przez towarzystwo ubezpieczeniowe
    z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia.
    Z treści art. 805 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.) wynika, że:
      § 1. Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie
      działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia
      przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić
      składkę.
      § 2. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:
        1) przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę
        powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku;
        2) przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego
        świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby
        ubezpieczonej.
    Z art. 822 § 1-4 Kodeksu cywilnego wynika, że:

      § 1. Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel
      zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody
      wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi
      ubezpieczający albo ubezpieczony.
      § 2. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności
      cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego
      w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia.
      § 3. Strony mogą postanowić, że umowa będzie obejmować szkody powstałe,
      ujawnione lub zgłoszone w okresie ubezpieczenia.
      § 4. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową
      ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio
      od ubezpieczyciela.
    Zatem, z umowy ubezpieczenia wynika, że obowiązkiem ubezpieczającego jest zapłata
    składki, natomiast obowiązkiem zakładu ubezpieczeń jest spełnienie określonego
    świadczenia, tj. wypłata odszkodowania.
    W świetle powyższego przez kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń, objęte dyspozycją art.
    21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumie się
    świadczenia do wypłaty których zobowiązany jest ubezpieczyciel w związku z zawartą
    umową ubezpieczenia.
    Natomiast franszyza redukcyjna jest to kwota, o którą ubezpieczyciel, zgodnie z zawartą
    umową ubezpieczenia, zmniejsza odszkodowanie. Stanowi ona swego rodzaju
    ograniczenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeniowego za powstałą szkodę. Suma ta
    jest wypłacana poszkodowanemu przez ubezpieczonego/sprawcę szkody, bezpośrednio z
    jego środków i do jej wypłaty nie dochodzi w ramach zawartej umowy ubezpieczenia.
    Wypłata odszkodowania do wysokości franszyzy nie jest przewidziana w umowie
    ubezpieczenia. Umowa ta określa jedynie, iż ubezpieczyciel umniejsza odszkodowanie o
    określoną kwotę (w przypadku franszyzy redukcyjnej), co nie jest równoznaczne z tym, iż
    umowa ubezpieczenia nakłada na sprawcę – (ubezpieczonego) obowiązek zapłaty tej
    kwoty na rzecz poszkodowanego. Wypłata do wysokości franszyzy, czy też w wysokości
    franszyzy nie wynika z umowy ubezpieczenia, a z przepisów ustawy Kodeks cywilny, w
    przypadku gdy poszkodowany skorzysta z roszczenia przeciwko sprawcy szkody o zapłatę
    kwoty odpowiadającej franszyzie. Postanowienia dotyczące franszyzy zawarte w umowie
    ubezpieczenia są postanowieniami umownymi, ograniczającymi odpowiedzialność
    ubezpieczyciela w pewnym zakresie, na które to postanowienia strony zawierające tę
    umowę wyrażają zgodę.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Z treści wniosku wynika w szczególności, że 18 października 2024 r. złożono pismo do X S.
    A. o odszkodowanie za szkodę spowodowaną uszkodzeniem przewodu neutralnego sieci
    zasilającej złącze kablowe, co spowodowało wahanie napięć. W wyniku tego doszło do
    uszkodzeń wyposażenia osoby fizycznej w budynku mieszkalnym (wyposażenie nie
    wykorzystywane do działalności gospodarczej). 5 listopada 2024 r. X S.A. spisał i
    potwierdził notatką szkodę. 8 listopada 2024 r. X S.A. skierował pismo do
    poszkodowanego, iż sprawę o rekompensatę (odszkodowanie) skierowali do swojego
    Ubezpieczyciela, który zarejestrował szkodę w swoim systemie i nadał jej numer.
    Ubezpieczyciel wszczął postępowanie na podstawie, którego dokonał wyceny mienia
    zgodnie z przedłożonymi ekspertyzami na kwotę brutto 1 702,49 zł (kosztorys do szkody
    wykonany przez Y i Z S.A. z 27 listopada 2024 r.). Następnie pomimo ustalenia wartości
    szkody Ubezpieczyciel 27 listopada 2024 r. podjął decyzję o odmowie wypłaty
    odszkodowania, ponieważ wartość szkody nie przekracza franszyzy redukcyjnej która
    zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczeń i umową ubezpieczenia zawartą z X S.A.
    wynosi 5 000 zł. Ubezpieczyciel w tej samej Decyzji napisał, iż wypłata szkody poniżej
    franszyzy redukcyjnej leży w gestii Ubezpieczonego (X S.A.). Na tej podstawie X S.A.

    pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. dotyczącym sprawy: „szkoda” napisał: „zgodnie z decyzją
    Y i Z S.A. z 27 listopada 2024 r. (szkoda nr ....) została podana bezsporna kwota
    odszkodowania w wysokości 1 702,49 zł (franszyza), którą zobowiązujemy się wypłacić w
    całości na wskazane konto bankowe z datą wypłaty 6 grudnia 2024 r.” 6 grudnia 2024 r.
    wpłynął przelew dla poszkodowanego na ww. kwotę tytułem: „odszkodowanie”. Następnie
    po zakończeniu roku podatkowego X S.A. przesłał PIT-11 osobie fizycznej wymieniając
    kwotę 1 702,49 zł w części F (Informacja o wysokości przychodów, o których mowa w art.
    20 ust. 1 ustawy) tytułem „Zawyżone napięcie na sieci”. X S.A. traktuje wypłacone
    odszkodowanie jako przychód z tzw. „innych źródeł”. Informuje Pan także, iż złożony
    wniosek dotyczy Pana osoby tj. A.B., jak również, że to Pan otrzymał odszkodowanie od X
    S.A. i Pan był osobą poszkodowana w sprawie (szkoda na Pana rzecz).
    W rozpatrywanej sprawie powziął Pan wątpliwość czy wypłacona kwota, stanowiąca tzw.
    franszyzę redukcyjną, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    3 lub 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym czy zasadne było
    wystawienie Panu przez X S. A. informacji PIT-11.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony

## Opis zdarzenia przyszłego

oraz powołane wyżej
    uregulowania prawne stwierdzam, że źródłem wypłaty Panu odszkodowania
    mieszczącego się w ramach tzw. franszyzy redukcyjnej nie jest przepis rangi ustawowej.
    Wskazana kwota (1 702,49 zł) wypłacona została ze środków Spółki (X S.A.) na Pana
    wniosek jako osoby poszkodowanej. Zatem jest ona przychodem, o którym mowa w art.
    20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodem z innych
    źródeł. Przychód ten nie podlega zwolnieniu z opodatkowania ani na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 3 ani art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    gdyż nie spełnia przesłanek, o których mowa w treści tych przepisów. Obowiązany jest Pan
    zatem otrzymaną kwotę odszkodowania wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za
    rok, w którym nastąpiła jej wypłata.
    W konsekwencji X S.A. słusznie wystawiła Panu informację PIT-11. Spółka była do tego
    zobowiązana w oparciu o art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
      zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację
      według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Wobec tego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.