Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.191.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki 0% do eksportu towarów
na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
dokumenty-dokumenty urzędowe
eksport
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych
    dokumentów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej - PKD 4639.Z - sprzedaż hurtowa
    niewyspecjalizowana - Wnioskodawca dokonuje eksportu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Standardowo potwierdzenie wywozu następuje na podstawie komunikatu
    IE599, generowanego przez system AES/ECS.
    Od wielu lat kluczowym odbiorcą - importerem towarów Spółki są firmy z Wielkiej Brytanii.
    Towary do Wielkiej Brytanii są dostarczane w następujący sposób:
    1. Organizatorem transportu oraz zgłoszeń/odpraw celnych jest Wnioskodawca,
    2. Transport i odprawy celne organizuje odbiorca - importer z UK.
    W obu przypadkach transport odbywa się samochodami ciężarowymi (TIR), których trasa
    wiedzie od miejsca załadunku w Polsce (...), poprzez kraje UE do Francji (...) do Wielkiej
    Brytanii.
    Od miesiąca listopada 2024 r. pojawiły się problemy administracji francuskiej w ich
    aplikacji krajowej obsługującej rolę urzędu wyprowadzenia (UWA) w AES, w wyniku czego,
    nie można uzyskać potwierdzenia IE599/CC599C. W konsekwencji Wnioskodawca do dnia
    dzisiejszego nie otrzymał i nie otrzymuje na bieżąco (od kolejnych wywozów)
    komunikatów IE599/CC599C.
    Wnioskodawca jest w posiadaniu innych dokumentów, potwierdzających wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej takich jak:
        komunikat IE529,
        potwierdzenia odbioru towarów przez przewoźnika (listy przewozowe CMR),
        potwierdzenia odbioru przez nabywcę - importera towarów w UK,
        potwierdzenia zapłaty za dostarczone (wyeksportowane) towary,

        dokumenty celne wystawione przez administrację Wielkiej Brytanii potwierdzające
        wwóz towarów na ich terytorium i uiszczenie obowiązujących opłat podatkowo-
        celnych (MRN zamknięcia wywozu),
        inne dokumenty potwierdzające fizyczne opuszczenie terytorium UE przez towary.

## Pytanie

Czy w przypadku braku komunikatu IE599, możliwe jest uznanie eksportu za dokonany (a
    tym samym zastosowanie stawki 0% VAT) na podstawie innych (alternatywnych)
    dokumentów potwierdzających faktyczne opuszczenie terytorium Unii Europejskiej przez
    towary?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo braku komunikatu IE599, w sytuacji gdy Wnioskodawca
    jest w posiadaniu wiarygodnych dokumentów, które alternatywnie mogą potwierdzić fakt,
    że transportowane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej, możliwe jest uznanie, że
    miał miejsce eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 oraz art. 41 ust. 4 ustawy o
    podatku od towarów i usług, co uprawnia do zastosowania stawki 0%.
    Wnioskodawca opiera swoje stanowisko na podstawie:
        art. 41 ust. 4 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
        Rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r.,
        wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 2019 r. w
        sprawie C-275/18,
        orzecznictwa sądów administracyjnych oraz indywidualnych interpretacji, które
        dopuszczają możliwość potwierdzenia wywozu towarów innymi dokumentami niż
        komunikat IE599.
    Lektura przytoczonych powyżej aktów prawnych oraz wyroków sądowych, a także
    interpretacji indywidualnych Dyrektora KIS z 15 lutego 2023 r. nr 0113-KDIPT1-
    2.4012.862.2022.1.PRP, z 5 stycznia 2023 r. o nr 0112-KDIL1-3.4012.500.2022.1.MR i z 15
    lutego 2023 r. o nr 0113-KDIPT1-2.4012.875.2022.1.SM utwierdza Wnioskodawcę w
    przekonaniu, że katalog dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza UE jest
    otwarty.
    Tym samym dokumenty wskazane w art. 41 ust. 6a i 6b ustawy o podatku od towarów i
    usług nie są jedynymi dokumentami, które mogą potwierdzać wywóz i uprawniać do
    zastosowania eksportowej stawki 0%.
    Ponadto skutki wynikłe z problemów informatycznych służb celno-podatkowych państw w
    żaden sposób nie powinny utrudniać swobody działalności gospodarczej i nie mogą godzić
    w ważny interes podatnika.
    Wnioskodawca podkreśla, że nie ma obowiązku posiadania wyłącznie komunikatu IE599,
    jeżeli inne dokumenty jednoznacznie wskazują, że eksport miał miejsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:

      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
      lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz
      w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),

        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej -
    sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana - dokonuje eksportu towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej. Importerem towarów Spółki są firmy z Wielkiej Brytanii.
    Towary do Wielkiej Brytanii są dostarczane w następujący sposób:
    1. Organizatorem transportu oraz zgłoszeń/odpraw celnych jest Wnioskodawca,
    2. Transport i odprawy celne organizuje odbiorca - importer z UK.
    W obu przypadkach transport odbywa się samochodami ciężarowymi (TIR), których trasa
    wiedzie od miejsca załadunku w Polsce (...), poprzez kraje UE do Francji (...) do Wielkiej
    Brytanii. Wskazali Państwo, że od listopada 2024 r. pojawiły się problemy administracji
    francuskiej w aplikacji krajowej obsługującej rolę urzędu wyprowadzenia (UWA) w AES, w
    wyniku czego, nie mogą Państwo uzyskać potwierdzenia IE599/CC599C. W konsekwencji
    Wnioskodawca do dnia dzisiejszego nie otrzymał i nie otrzymuje na bieżąco (od kolejnych
    wywozów) komunikatów IE599/CC599C.
    Wnioskodawca jest w posiadaniu innych dokumentów, potwierdzających wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej takich jak:
         komunikat IE529,
         potwierdzenia odbioru towarów przez przewoźnika (listy przewozowe CMR),
         potwierdzenia odbioru przez nabywcę - importera towarów w UK,
         potwierdzenia zapłaty za dostarczone (wyeksportowane) towary,
         dokumenty celne wystawione przez administrację Wielkiej Brytanii potwierdzające
        wwóz towarów na ich terytorium i uiszczenie obowiązujących opłat podatkowo-
        celnych (MRN zamknięcia wywozu),
         inne dokumenty potwierdzające fizyczne opuszczenie terytorium UE przez towary.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy możliwe jest uznanie
    eksportu za dokonany, a tym samym zastosowanie stawki 0% VAT na podstawie innych
    (alternatywnych) dokumentów potwierdzających faktyczne opuszczenie terytorium UE
    przez towary.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy
    o VAT, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić
    wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie
    potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą
    to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być
    dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z
    innych państw członkowskich UE.

    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 System
    AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Przy czym, komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez krajową administrację
    celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa
    (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w
    formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego
    zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18 TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131
    dyrektywy VAT w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w
    sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki
    zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych
    towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym
    również przez Państwa wyroku z 21 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca
    przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży
    za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił
    wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie

    posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Odnośnie zaś do zastosowania do eksportu towarów stawki podatku VAT w wysokości 0%
    należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki
    0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo
    opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0%
    muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym, pomimo tego, że
    katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty,
    na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek
    dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa
    trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.
    Jak wskazaliście Państwo we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w
    związku z zawartą umową z kontrahentem dokonujecie wywozu towarów z Polski na
    terytorium Wielkiej Brytanii (kraju poza terytorium Unii Europejskiej). Jednakże od
    miesiąca listopada 2024 r. nie możecie Państwo uzyskać potwierdzenia IE599/CC599C, w
    konsekwencji czego Spółka gromadzi dokumenty alternatywne, tj., komunikat IE529,
    potwierdzenia odbioru towarów przez przewoźnika (listy przewozowe CMR),
    potwierdzenia odbioru przez nabywcę - importera towarów w UK, potwierdzenia zapłaty
    za dostarczone (wyeksportowane) towary, dokumenty celne wystawione przez
    administrację Wielkiej Brytanii potwierdzające wwóz towarów na ich terytorium i
    uiszczenie obowiązujących opłat podatkowo-celnych (MRN zamknięcia wywozu), inne
    dokumenty potwierdzające fizyczne opuszczenie terytorium UE przez towary. Należy
    jednak zauważyć, że nie są to dokumenty potwierdzone przez właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych. Zatem pomimo tego, że towar jest wysyłany z terytorium
    Polski do kraju trzeciego to przedmiotowa transakcja nie będzie spełniała normy
    wynikającej z art. 2 pkt 8 ustawy umożliwiającej zastosowanie stawki VAT 0%, gdyż opisane

    wyżej dokumenty nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium
    UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie
    dokumentów opisanych we wniosku nie mogą Państwo uznać przedmiotowej transakcji
    jako eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Zainteresowany ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał
    się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.