Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.185.2021.10.S/JC/MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Ustalenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów z
tytułu sales tax.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
koszt-potrącalność kosztów
przychód-powstanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu
    sales tax.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 listopada 2021 r. (data
    wpływu 5 listopada 2021 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski na podstawie art. 3
    ust. 1 ustawy o PDOP.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży metalowych plakatów
    (dalej jako „Produkty”) za pośrednictwem kanałów e-commerce, dzięki czemu Produkty
    Spółki dostępne są zarówno dla nabywców lokalnych (na terytorium Polski) jak i
    nabywców zagranicznych - w tym: osób zamieszkujących na terytorium Stanów
    Zjednoczonych Ameryki (dalej jako “USA”).
    Spółka nie posiada na terytorium USA zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o PDOP. Tym samym, przychody ze sprzedaży realizowanej na rzecz nabywców z
    USA oraz powiązane z nimi koszty rozpoznawane są na zasadach ogólnych, tj. jako
    przychody podatkowe oraz koszty uzyskania przychodów (w zakresie w jakim określone
    wydatki spełniają standardowe przesłanki takiego traktowania) osiągane na terytorium
    Polski. Innymi słowy, tego rodzaju przychody i koszty uwzględniane są w rachunku
    podatkowym Spółki na terytorium Polski.

    Na terytorium USA, sprzedaż towarów na rzecz konsumentów objęta jest co do zasady
    opodatkowaniem podatkiem od sprzedaży detalicznej (dalej jako: „sales tax”). Sales tax
    naliczany i pobierany jest przez sprzedawcę w momencie sprzedaży realizowanej na rzecz
    konsumenta (odbiorcy finalnego), który ponosi ciężar podatku. Pobrana kwota
    przekazywana jest następnie przez sprzedawcę w określonych okresach rozliczeniowych
    na rachunek właściwego urzędu w danym stanie.
    Określenie warunków i zasad stosowania sales tax należy do zakresu ustawodawstwa
    stanowego, stąd zasady te mogą być (i w praktyce: są) kształtowane odmiennie na
    terytorium różnych stanów.
    Zgodnie z obowiązującym na terytorium USA podejściem, z uwagi na brak fizycznej
    obecności Spółki na tym terytorium (m.in. brak położonego tam zakładu, oddziału, brak
    pracowników/innych kategorii osób które podejmowałyby na tym terytorium działania w
    imieniu i na rzecz Spółki) do połowy 2018 r. Produkty sprzedawane przez Spółkę na
    terytorium USA nie podlegały opodatkowaniu podatkiem sales tax.
    Pomimo braku zmian w zakresie okoliczności materialnych/faktycznych, tj. mimo
    kontynuacji działalności Spółki na analogicznych zasadach i w analogicznym zakresie (w
    tym: pomimo braku fizycznej obecności Spółki na terytorium USA), w wyniku zmian
    otoczenia prawnego będących efektem wydania przez Sąd Najwyższy USA wyroku w
    sprawie (...) (...) - z czasem, w wielu stanach, sprzedaż Produktów została objęta
    opodatkowaniem sales tax.
    Ww. wyrok umożliwił w praktyce poszczególnym stanom pobieranie sales tax od
    sprzedaży detalicznej realizowanej na ich terytorium również w ramach sprzedaży
    internetowej (e-commerce) - niezależnie od fizycznej obecności dostawcy na terenie USA,
    tj. również w sytuacji braku fizycznej obecności dostawcy.
    Z uwagi na federacyjny charakter USA i obowiązujący na tym terytorium pluralizm prawny
    - poszczególne stany uprawnione były jednocześnie do odrębnego uregulowania zasad
    dotyczących pobierania sales tax (w tym zarówno w odniesieniu do samej decyzji co do
    jego pobierania w okolicznościach innych niż w przypadku fizycznej prezencji dostawcy,
    jak również w zakresie warunków pobierania podatku, w tym mających zastosowanie
    limitów ilościowych/wartościowych powyżej których ma on zastosowanie).
    Ze względu na szereg aspektów biznesowych i operacyjnych, takich jak m.in.:
        chęć utrzymania dotychczasowej polityki cenowej Spółki, tj. jednolitości cen
        Produktów oferowanych na wszystkich rynkach/ dla wszystkich nabywców
        (niezależnie od kraju rezydencji nabywcy);
        spodziewany spadek sprzedaży Produktów na rynku amerykańskim, jaki zgodnie z
        prowadzonymi przez Spółkę analizami mógłby być efektem wzrostu cen Produktów
        na tym terytorium (w wyniku zastosowania sales tax);
        istotność rynku amerykańskiego z perspektywy działalności Spółki (zarówno istotny
        udział przychodów ze sprzedaży Produktów realizowanej na tym terytorium w
        łącznych przychodach ze sprzedaży Produktów Spółki, który to udział w latach 2018-
        2020 przekraczał 30% jak i istotne wzrosty sprzedaży w ujęciu dynamicznym
        odnotowywane na tym rynku - kluczowe z perspektywy działalności podmiotu o
        charakterze start-up’u) i wiążąca się z nią chęć uniknięcia ryzyka utraty dostępu do
        istotnego źródła przychodów;
        złożoność i różnorodność (w poszczególnych stanach) warunków zastosowania
        sales tax oraz procesu kalkulacji należnego podatku skutkujące koniecznością
        opracowania przez Spółkę kompleksowego rozwiązania umożliwiającego

        prawidłową realizację obowiązków w ww. zakresie (w tym: nabycia/dostosowania
        odpowiedniego oprogramowania);
        trudności techniczne/systemowe związane z wdrożeniem nowych zasad rozliczeń,
        w tym w zakresie umożliwienia wystawiania dokumentów księgowych
        uwzględniających sales tax;
        brak odpowiedniego okresu przejściowego umożliwiającego terminowe
        dostosowanie istniejących procedur/systemów do zmienionego podejścia.
    Spółka nie mogła w sposób natychmiastowy dostosować się do nowego otoczenia
    prawnego obowiązującego na terytorium USA w powyżej opisanym zakresie.
    W konsekwencji, w celu utrzymania i rozwoju sprzedaży Produktów na terytorium USA
    oraz utrzymania/umocnienia swojej pozycji na tym rynku, Spółka zdecydowała się na
    kontynuację sprzedaży Produktów na tym terytorium - tymczasowo: bez uwzględniania w
    cenie Produktów sales tax, tj. godząc się na konieczność późniejszego pokrycia ww.
    podatku sales tax z własnych środków (z perspektywy księgowej, tworzone były stosowne
    rezerwy w tym zakresie).
    W ostatnim czasie, z uwagi na (i) umocnienie się pozycji rynkowej Spółki; (ii) relatywnie
    ugruntowaną pozycję Spółki na rynku amerykańskim oraz (iii) implementację rozwiązań
    systemowych oraz procesów umożliwiających prawidłową kalkulację sales tax - Spółka
    mogła pozwolić sobie na zwiększenie ceny Produktów sprzedawanych na terytorium USA
    o właściwy sales tax.
    W związku z powyższym Spółka dokonała na terytorium USA rejestracji dla celów sales tax
    i w konsekwencji:
      i.  w odniesieniu do okresu, w którym Spółka nie odprowadzała należnego sales tax -
      Spółka zobowiązana będzie do zapłaty z własnych środków takiego podatku za lata
      ubiegłe wraz z należnymi odsetkami (wydatek ten nie będzie Spółce w żaden sposób
      zwrócony, w szczególności brak jest podstaw oraz możliwości faktycznych by żądać
      jego zapłaty/dopłaty przez nabywców finalnych);
    ii.  w odniesieniu do bieżących okresów rozliczeniowych (od momentu rejestracji) -
      Spółka każdorazowo pobiera należny sales tax od nabywcy (w momencie sprzedaży
      Produktów) oraz odprowadza go do właściwego organu (w określonych okresach
      rozliczeniowych).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku z 5 listopada 2021 r. doprecyzowali Państwo opis stanu
    faktycznego oraz zdarzenie przyszłe, odpowiadając na pytania organu w następujący
    sposób.
    1. Wskazanie zasad rozliczania podatku sales tax na terytorium USA
    Wnioskodawca wyjaśnia, że podatek sales tax tj. podatek od sprzedaży detalicznej, który
    rozliczany jest na terytorium USA stanowi w swej konstrukcji podatek podobny do
    podatku od towarów i usług (VAT).
    Jak wskazywał Wnioskodawca we Wniosku, określenie warunków i zasad stosowania sales
    tax należy do zakresu ustawodawstwa stanowego, stąd zasady te mogą być (i w praktyce:
    są) kształtowane odmiennie na terytorium różnych stanów.
    Zgodnie z obowiązującym na terytorium USA podejściem, z uwagi na brak fizycznej
    obecności Spółki na tym terytorium (m.in. brak położonego tam zakładu, oddziału, brak

    pracowników/innych kategorii osób które podejmowałyby na tym terytorium działania w
    imieniu i na rzecz Spółki) do połowy 2018 r. metalowe plakaty (dalej: “Produkty”)
    sprzedawane przez Spółkę na terytorium USA nie podlegały opodatkowaniu podatkiem
    sales tax.
    W wyniku wydania przez Sąd Najwyższy USA wyroku w sprawie (...) (...), od czerwca 2018
    roku w kolejnych stanach zostały sukcesywnie wprowadzane zmiany w przepisach
    dotyczących sales tax. Do końca 2018 roku podatek wprowadziło 20 stanów, w roku 2019
    były to 24 stany, w roku 2020 były to 2 stany. W tym miejscu należy zaznaczyć, że tempo
    wprowadzania przedmiotowych zmian podatkowych było na tyle szybkie (pierwszy stan
    wprowadził te przepisy już w dniu ogłoszenia wyroku), a vacatio legis relatywnie krótkie, że
    podatnicy (podmioty spoza USA) mieli znaczne trudności w zakresie terminowego
    spełnienia nowych obowiązków.
    Obecnie sales tax obowiązuje w 45 stanach oraz w Dystrykcie Columbia. W 5 stanach brak
    jest podatku sales tax lub nie ma tam odpowiednich przepisów, w jednym stanie
    wymagana jest fizyczna obecność.
    Z uwagi na specyfikę regulacji prawnych na terenie USA, Wnioskodawca powziął
    informację o zmianie otoczenia prawnego i sukcesywnie wdrażanych nowych regulacjach
    stanowych w grudniu 2018 roku. W czerwcu 2019 roku Wnioskodawca powziął
    uzasadnione podejrzenie, że nowe przepisy mogą obejmować Spółkę i zmierzał do
    potwierdzenia tego podejrzenia u amerykańskich doradców podatkowych specjalizujących
    się w podatku sales tax. Na początku 2020 r. Wnioskodawcy udało się potwierdzić, że
    podlega pod nowo wdrożone przepisy w zakresie sales tax. Z uwagi na złożoność
    mechanizmu kalkulacji podatku sales tax, nie tylko niezbędne było zaangażowanie
    lokalnych doradców, ale również nabycie oraz wdrożenie przez Wnioskodawcę (w czerwcu
    2020 r.), specjalistycznego oprogramowania do naliczania tego podatku. Okres wdrożenia
    oprogramowania trwał ok. 4 miesięcy, a uruchomienie narzędzi a nastąpiło w listopadzie
    2020 roku.
    Przez cały ten okres tj. od czerwca 2018 r. do listopada 2020 r. Wnioskodawca
    kontynuował sprzedaż Produktów na rynek USA bez naliczania, pobierania i
    odprowadzania podatku tj. bez faktycznego wykonywania obowiązków ciążących na
    Wnioskodawcy.
    Stąd, jak Wnioskodawca wskazywał we Wniosku, w celu utrzymania i rozwoju sprzedaży
    Produktów na terytorium USA oraz utrzymania/umocnienia swojej pozycji na tym rynku,
    Spółka zdecydowała się na kontynuację sprzedaży Produktów na tym terytorium -
    tymczasowo: bez uwzględniania w cenie Produktów sales tax, tj. godząc się na
    konieczność późniejszego pokrycia ww. podatku sales tax z własnych środków.
    Spółka nie zdecydowała się na wstrzymanie sprzedaży na terytorium USA ze względu na
    strategiczne/ kluczowe znaczenie rynku amerykańskiego, a jego utrata nie wchodziła w
    grę, gdyż miałaby znaczący wpływ na dalsze prowadzenie działalności oraz wyniki Spółki.
    Jak wskazywał Wnioskodawca, zgodnie z treścią Wniosku, w momencie objęcia sprzedaży
    Produktów opodatkowaniem sales tax na gruncie przepisów stanowych, niemożliwość
    jego pobierania i odprowadzania wynikała z szeregu obiektywnych okoliczności
    biznesowych i operacyjnych.
    W rezultacie, decyzja o tymczasowej kontynuacji działalności na terytorium USA bez
    uwzględniania sales tax, a tym samym również zgoda na późniejsze poniesienie
    związanych z tym kosztów z własnych środków umotywowana była względami
    biznesowymi (racjonalnymi gospodarczo na moment jej podjęcia) i podjęta była w celu
    utrzymania możliwości sprzedaży (i osiągania przychodów) na tym terytorium oraz
    zwiększenie wolumenu sprzedaży na rynku amerykańskim.
    2. Wskazanie jaką rolę zgodnie z prawem USA w poborze tego podatku pełni
    Wnioskodawca

    Wnioskodawca wyjaśnia, że jest podatnikiem podatku sales tax. Spółka jest
    zarejestrowana jako podatnik (tzw. tax payer) w poszczególnych stanach i posiada
    zezwolenie na pobór podatku (tzw. tax permit).
    Spółka dokonała rejestracji na potrzeby podatku sales tax:
        w październiku 2020 r. w 24 stanach,
        w listopadzie 2020 r. w 1 stanie,
        w styczniu 2021 r. w 13 stanach, oraz
        w lutym 2021 r. w 6 stanach.
    Mając na względzie powyższe z początkiem roku 2021 r. Wnioskodawca był
    zarejestrowany w 44 stanach.
    Wnioskodawca ma obowiązek naliczyć podatek, pobrać podatek w chwili dokonania
    sprzedaży (lub przyjęcia płatności) oraz w ustalonych okresach (miesięcznie, kwartalnie,
    półrocznie lub z inną częstotliwością) sporządzić odpowiednie deklaracje w zakresie
    podatku sales tax, przekazać je do odpowiednich organów. Ponadto Spółka jest
    zobowiązana wpłacić wynikające z deklaracji w zakresie sales tax kwoty podatku na
    rachunek właściwych organów.
    3. Wskazanie czy Wnioskodawca jest tylko inkasentem tego podatku, tj. czy odpowiada
    tylko za jego pobranie i odprowadzenie, czy pełni rolę płatnika tego podatku czy też może
    na nim ciąży obowiązek podatkowy a zatem kto zgodnie z prawem amerykańskim jest
    podatnikiem tego podatku? Wnioskodawca powinien wskazać nie tylko rolę jaką pełni w
    realizacji obowiązków fiskalnych na rzecz administracji podatkowej obcego państwa ale
    również wskazać jakie w związku z przypisaną rolą realizuje zadania fiskalne.
    Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z wcześniejszymi wyjaśnieniami, jest podatnikiem
    podatku sales tax w USA. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik (tzw. tax payer) w
    poszczególnych stanach i posiada zezwolenie na pobór podatku (tzw. tax permit).
    Pytania
    1) Czy wydatki na zapłatę podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd
      Najwyższy w USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań
      umożliwiających rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione zostaną
      przez Spółkę w związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą Produktów na
      terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj. wartość odpowiadająca kwocie
      należnego z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do zapłaty których zobowiązana
      będzie Spółka) stanowiły będą koszt uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o PDOP?
    2) Czy wydatki poniesione na zapłatę podatku sales tax (opisane w punkcie 1 powyżej)
      stanowiły będą koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami Spółki, o którym
      mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP, potrącalny w dacie jego poniesienia?
    3) Czy w odniesieniu do bieżących transakcji (od których Spółka pobiera podatek sales
      tax), kwota odpowiadająca sales tax pobierana od nabywcy w momencie sprzedaży a
      następnie (po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego) odprowadzana do
      właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu podatkowego Spółki na gruncie
      ustawy o PDOP, a jej późniejsze przekazanie do urzędu nie będzie stanowiło kosztu
      uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy
    1) Wydatki na zapłatę podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd
      Najwyższy w USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań

      umożliwiających rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione zostaną
      przez Spółkę w związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą Produktów na
      terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj. wartość odpowiadająca kwocie
      należnego z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do zapłaty których zobowiązana
      będzie Spółka) stanowiły będą koszt uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o PDOP.
    2) Wydatki poniesione na zapłatę podatku sales tax (opisane w punkcie 1 powyżej)
      stanowiły będą koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami Spółki, o którym
      mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP, potrącalny w dacie jego poniesienia.
    3) W odniesieniu do bieżących transakcji (od których Spółka pobiera podatek sales tax),
      kwota odpowiadająca sales tax pobierana od nabywcy w momencie sprzedaży a
      następnie (po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego) odprowadzana do
      właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu podatkowego Spółki na gruncie
      ustawy o PDOP, a jej późniejsze przekazanie do urzędu nie będzie stanowiło kosztu
      uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy.
    Uzasadnienie
    W zakresie pytania nr 1
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
    Na podstawie ugruntowanego podejścia organów podatkowych, przyjmowana jest szersza
    interpretacja powołanego przepisu, zgodnie z którą, dla klasyfikacji wydatku do kategorii
    kosztów uzyskania przychodów niezbędne jest łączne spełnienie następujących warunków:
        wydatek został faktycznie poniesiony przez podatnika;
        jest on definitywny (rzeczywisty) - tzn. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
        wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą;
        wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub
        zabezpieczenia źródła przychodów;
        wydatek został właściwie udokumentowany;
        nie znajduje się on w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
        PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Konieczność spełnienia powyższych warunków, jako warunek kwalifikacji wydatku do
    kosztów podatkowych, potwierdzana jest w licznych interpretacjach wydawanych przez
    ograny podatkowe w tym m.in. w:
        interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.3.2020.2.SJ;
        interpretacji indywidualnej z dnia 20 marca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
        2.4010.9.2020.3.SK;
        interpretacji indywidualnej z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.471.2020.4.APO.

    W konsekwencji należy uznać, że jeśli ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki spełniały
    będą ww. warunki, Wnioskodawca uprawniony będzie do ich zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów.
    W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do wydatków, które poniesione zostaną przez
    Spółkę na zapłatę sales tax wraz z należnymi odsetkami - wszystkie ww. warunki będą
    spełnione.
    W szczególności, wydatki w ww. zakresie zostaną faktycznie poniesione przez Spółkę i
    będą miały charakter definitywny. W szczególności, Wnioskodawca nie ma możliwości
    uzyskania jakiegokolwiek zwrotu z tego tytułu od konsumentów na rzecz których
    dokonywał sprzedaży Produktów, w odniesieniu do których powstał obowiązek zapłaty
    sales tax. Brak możliwości zwrotu wynika przede wszystkim z braku podstaw prawnych do
    żądania od tych osób jakiegokolwiek zwrotu w sytuacji, w której podatek nie został
    pobrany przy sprzedaży Produktów. Wydatki w analizowanym zakresie nie zostaną
    również Spółce zwrócone/dofinansowane w żadnym zakresie przez jakikolwiek inny
    podmiot.
    Tym samym definitywność (bezzwrotność) ponoszonych wydatków nie pozostawia
    żadnych wątpliwości.
    Wydatki w zakresie dot. sales tax zostaną również należycie udokumentowane. W
    szczególności Spółka jest w posiadaniu danych dotyczących poszczególnych transakcji
    sprzedaży oraz właściwych kalkulacji należnego z ich tytułu sales tax, podczas gdy sama
    konieczność ponoszenia ww. wydatków wynika bezpośrednio z właściwych regulacji
    obowiązujących na terytorium USA. Po dokonaniu wpłaty na rzecz właściwych organów,
    Spółka będzie również w posiadaniu potwierdzeń dokonania takich wpłat. Tym samym,
    zarówno sam fakt ich poniesienia kosztu (w określonej wysokości) jak i konieczność jego
    poniesienia będzie udokumentowana.
    Należy też podkreślić, że analizowane wydatki pozostają jednocześnie w związku z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą (tj. ze sprzedażą Produktów
    realizowaną na terytorium USA) oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu
    /zachowania/zabezpieczenia źródła przychodu.
    Dla celów powyższej oceny istotne jest w praktyce istnienie związku przyczynowo-
    skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem (lub realną szansą powstania)
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Zgodnie z ugruntowanym podejściem organów i sądów administracyjnych,
    powyższe nie oznacza konieczności faktycznego występowania konkretnego przychodu
    podatkowego, który byłby osiągnięty w wyniku poniesienia danego kosztu - wystarczające
    w tym zakresie jest, aby w momencie ponoszenia wydatku (podjęcia decyzji o jego
    poniesieniu) podatnik mógł, obiektywnie oceniając całokształt danych okoliczności,
    oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie
    ich źródła.
    Warto podkreślić, że w świetle tzw. wykładni gospodarczej wyrażanej w wyrokach sądów
    administracyjnych, racjonalność (celowość) poniesienia danego wydatku powinna
    podlegać ocenie z perspektywy przedsiębiorcy ponoszącego dany wydatek, przy czym
    kluczowe znaczenie ma to, czy poniesienie określonego wydatku może obiektywnie
    przyczynić się do osiągnięcia przychodu (lub zachowania/zabezpieczenia jego źródła) a nie
    czy faktycznie ww. cel zostanie osiągnięty.
    Przykładowo:
        w wyroku z dnia 4 października 2018 r. (sygn. akt II FSK 2840/16) Naczelny Sąd
        Administracyjny (NSA) stwierdził, że „Interpretując przepis art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
        należy kierować się przesłankami zdrowego rozsądku przy dokonywaniu oceny

        racjonalności poniesienia przez danego podatnika kosztu przez pryzmat faktów
        zaistniałych po dacie podjętych decyzji o charakterze gospodarczym. (...)
        Postulowany jest sposób interpretowania prawa podatkowego oparty na tzw.
        wykładni gospodarczej, tzn. takiej która przewiduje, m.in. przyjęcie założenia, że
        podatnik działa i powinien działać w sposób typowy dla podmiotów prowadzących
        działalność gospodarczą, tj. przykładowo dąży do osiągnięcia zysku a nie strat”;
        w wyroku z dnia 10 marca 2016 r. (sygn. akt FSK 3532/13) NSA potwierdził
        natomiast, że Ocena, czy koszt realizuje cel określony w art. 15 ust. 1 ustawy
        podatkowej, dokonywana być powinna nie z abstrakcyjnego lub na przykład
        urzędniczego punktu widzenia, ale z punktu widzenia konkretnego podmiotu
        zamierzającego osiągnąć przychód, w tym w szczególności podmiotu
        prowadzącego działalność gospodarczą. Dopiero z tej perspektywy możliwe jest
        obiektywne stwierdzenie, czy dany wydatek, poniesiony w konkretnych
        okolicznościach i w tych okolicznościach rozpatrywany i oceniany, może być uznany
        za gospodarczo racjonalny, poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub
        zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”;
        w uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r., II FPS 2/12, NSA wskazał, że „działając w
        warunkach rynkowych podatnik musi podejmować racjonalne z jego punktu
        widzenia, oparte na ekonomicznych analizach i kalkulacjach, działania zmierzające
        do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej. Działania te mogą
        również polegać na dokonywaniu określonych oszczędności, zmniejszeniu kosztów
        i wydatków, minimalizowaniu strat z określonych segmentów działalności, czy też
        eliminowaniu nieopłacalnych przedsięwzięć. Gdyby podatnik działań takich nie
        podejmował, mógłby nie sprostać konkurencji, a prowadzona przez niego
        działalność mogłaby stać się nierentowna i zacząć przynosić straty. Tym samym
        zagrożone byłoby źródło przychodów, jakim jest prowadzenie działalności
        gospodarczej w jej całokształcie”.
    W analizowanych okolicznościach, w oparciu o przeprowadzone przez Spółkę analizy oraz
    po uwzględnieniu ograniczeń o charakterze obiektywnym - decyzja o poniesieniu
    analizowanych wydatków miała charakter racjonalny i zmierzała do umocnienia pozycji
    Spółki na rynku amerykańskim oraz ograniczenia ryzyka spadku sprzedaży Produktów na
    tym rynku a w rezultacie: ograniczenia ryzyka spadku przychodów podatkowych Spółki.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w momencie objęcia
    sprzedaży Produktów opodatkowaniem sales tax niemożliwość jego pobierania i
    odprowadzania wynikała z szeregu obiektywnych okoliczności biznesowych i
    operacyjnych. W rezultacie, decyzja o tymczasowej kontynuacji działalności na terytorium
    USA bez uwzględniania sales tax a tym samym również zgoda na późniejsze poniesienie
    związanych z tym kosztów z własnych środków umotywowana była względami
    biznesowymi (racjonalnymi gospodarczo na moment jej podjęcia) i podjęta była w celu
    utrzymania możliwości sprzedaży (i osiągania przychodów) na tym terytorium.
    W szczególności, w świetle ograniczeń technicznych i tymczasowego braku implementacji
    rozwiązania systemowego, które umożliwiałoby niezwłoczne dostosowanie do nowych
    regulacji - jedyną dostępną Spółce alternatywą była tymczasowa rezygnacja z prowadzenia
    sprzedaży Produktów na terytorium USA (do czasu wdrożenia właściwych rozwiązań).

    Przyjęcie tego podejścia nie tylko bezpośrednio przełożyłoby się na spadek przychodów
    podatkowych Spółki wynikający z braku sprzedaży na terytorium USA, ale również
    negatywnie wpłynęłoby na pozycję Spółki na rynku amerykańskim (istotnym z
    perspektywy jej działalności) - dla celów przyszłej sprzedaży (osłabienie pozycji Spółki na
    tym rynku skutkujące obniżeniem jej przyszłych przychodów).
    Ponadto, na podstawie przeprowadzonych analiz Wnioskodawca stwierdził, że
    podniesienie cen Produktów o należny sales tax doprowadziłoby do spadku sprzedaży
    Produktów na terytorium USA i tym samym - do spadku przychodów podatkowych
    osiąganych z tytułu tej sprzedaży.
    W świetle powyższych argumentów, w ocenie Spółki nie pozostawia wątpliwości fakt, że na
    moment podjęcia decyzji o kontynuacji działalności bez uwzględniania sales tax, godząc
    się na późniejsze poniesienie kosztów związanych z taką decyzją (tj. zaległego sales tax
    wraz z odsetkami) ze środków własnych, Spółka podjęła decyzję racjonalną gospodarczo,
    ukierunkowaną na:
        osiąganie przychodów podatkowych (w zakresie dotyczącym kontynuacji bieżącej
        sprzedaży realizowanej na terytorium USA); oraz
        zachowanie/zabezpieczenie źródła przychodów (w zakresie utrzymania
        /wzmocnienia pozycji Spółki na istotnym z perspektywy jej działalności rynku
        amerykańskim).
    Również na moment samego poniesienia wydatku, działanie takie będzie racjonale
    gospodarczo z perspektywy Spółki. W szczególności, brak ich poniesienia mógłby
    skutkować:
        nałożeniem na Spółkę dodatkowych kar/zwiększonych odsetek od zaległości, w
        przypadku późniejszej identyfikacji przez właściwe ograny braku uregulowania
        należnego podatku;
        ograniczeniem dostępu Spółki do rynku amerykańskiego uniemożliwiającym dalsze
        generowanie przychodów na tym terytorium.
    Ponieważ (m.in. w świetle braku zakładu podatkowego na terytorium USA) przychody
    realizowane na terytorium USA stanowią przychody podatkowe Spółki w rozumieniu art.
    12 ust. 1 ustawy o CIT - warunek związku ponoszonych wydatków z przychodami
    podatkowymi należy uznać za spełniony.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zapłatę sales tax (wraz z należnymi
    odsetkami) zostaną poniesione w celu uzyskania przychodów/zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Ponadto, analizowane wydatki nie znajdują się również w katalogu wydatków
    podlegających wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 16 ust. 1
    ustawy o PDOP.
    Należy zauważyć, że katalog ten ma charakter enumeratywny, co w praktyce oznacza, że
    wszelkie koszty spełniające podstawowe warunki zaliczalności do kosztów podatkowych,
    które nie zostały wprost wskazane w tym katalogu - mogą podlegać zaliczeniu do kosztów
    podatkowych. W szczególności, brak jest podstaw do rozszerzającego interpretowania
    wskazanych w tym katalogu wyjątków, w tym: do przyjmowania, że wydatki inne niż
    bezpośrednio wskazane w powołanym artykule, powinny podlegać wyłączeniu z kosztów
    uzyskania przychodów.

    W kontekście powyższego należy podkreślić, że analizowane wydatki (tj. wydatki, które
    zostaną poniesione przez Spółkę na zapłatę sales tax wraz z należnymi odsetkami) nie
    zostały wskazane w ww. katalogu.
    O ile bowiem pewne płatności o charakterze podatku podlegają wyłączeniu z kosztów
    podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP (dotyczy to np. podatku
    dochodowego, w pewnych okolicznościach: podatku od towarów i usług, podatku od
    wydobycia niektórych kopalin, podatku o którym mowa w ustawie z dnia 15 stycznia 2016
    r. o podatku od niektórych instytucji finansowych, podatku od przychodów z budynków
    które to podlegają wyłączeniu na podstawie odpowiednio: pkt 15, 46, 67 i 70 i 74 tego
    przepisu) - należy podkreślić, że zgodnie z niekwestionowanym podejściem: wskazane w
    tym artykule wyłączenia nie dotyczą wszystkich podatków, a jedynie tych, które
    bezpośrednio zostały w nim wymienione.
    Występują zatem podatki, których zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nie budzi
    wątpliwości organów podatkowych. Dotyczy to przykładowo podatku od czynności
    cywilnoprawnych (co do zasady), czy też podatku od nieruchomości (por. np. interpretacje
    indywidualne: z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-3.4010.258.2018.1.MS, z dnia
    10 lutego 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.1082.2016.1.IZ, z dnia 6 października 2016 r.,
    sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.827.2016.1.KB).
    Należy m.in. zauważyć, że mimo pewnych podobieństw pomiędzy sales tax a podatkiem
    od towarów i usług (sales tax jest bowiem podatkiem od realizowanego obrotu) - nie
    można przyjąć, że pojęcia te są tożsame. W szczególności sales tax nie podlega rozliczaniu
    poprzez mechanizm naliczeń i odliczeń realizowany na każdym poziomie łańcucha
    sprzedaży i jako taki - konstrukcyjnie istotnie odbiega od podatku od towarów i usług.
    Tym samym, skoro:
        art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP nie zawiera ogólnego odwołania do wszelkich
        płatności mających charakter podatku, a jedynie precyzuje które (konkretne)
        podatki i w jakim zakresie podlegają wyłączeniu z kosztów;
        sales tax nie został bezpośrednio wskazany w żadnym z punktów tego artykułu;
        nie zawiera się on również pośrednio w żadnej z wskazanych tam szerszych
        kategorii podatków;
    - należy przyjąć, że w art. 16 ust. 1 nie ma podstaw do wyłączenia płatności ponoszonych
      na sales tax z kosztów podatkowych.
    Jednocześnie, mimo, że konieczność poniesienia analizowanych wydatków wynika z braku
    terminowego dopełnienia pewnych wymogów, nie ma również podstaw by twierdzić że
    płatności te mają charakter kar/płatności odszkodowawczych podlegających wyłączeniu z
    kosztów podatkowych.
    Wyłączenia w tym zakresie dotyczą bowiem jedynie:
        grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym
        skarbowym, administracyjnym i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych
        grzywien i kar (art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o PDOP);
        kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu (i)
        nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska, oraz (ii) niewykonania
        nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w dziedzinie
        bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 16 ust. 1 pkt 19 ustawy o PDOP);

        kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych
        robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w
        usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług (art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy
        o PDOP);
        opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do
        budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego (art. 16 ust. 1
        pkt 54 ustawy o PDOP).
    W świetle powyższego należy zauważyć, że w okolicznościach opisanych w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, nie mamy do czynienia z żadną z opisanych powyżej
    kategorii. W szczególności:
        ani należny sales tax ani związane z nim odsetki nie stanowią kar/grzywien
        orzeczonych w żadnym ze wskazanych powyżej postępowań;
        analizowane płatności nie dotyczą w żaden sposób zobowiązań odnoszących się do
        zakresu ochrony środowiska/bezpieczeństwa i higieny pracy;
        sales tax (ani należne z tytułu opóźnionej zapłaty odsetki) nie tylko nie stanowią kar
        umownych/ odszkodowań ale też nie zostaną wypłacone z tytułów określonych w
        ww. przepisie (tj. z tytułu wad towarów/zwłoki w ich dostarczeniu/usunięciu wad);
        nie są to również opłaty sankcyjne wypłacane na rzecz budżetu państwa/budżetów
        jednostek samorządu terytorialnego.
    Spółka również podkreśla, że w analizowanych okolicznościach nie mamy również do
    czynienia z sytuacją, w której na Skarb Państwa przerzucana byłaby odpowiedzialność za
    jakiekolwiek zaniedbania czy niedopatrzenia ze strony Spółki.
    Ponoszone w analizowanym zakresie koszty nie były bowiem skutkiem zaniedbania/
    niedopatrzenia ze Strony Spółki, ale poniesione zostały (jak wskazano we wcześniejszej
    części wniosku) w celu ograniczenia potencjalnych negatywnych konsekwencji
    ekonomicznych, jakie mogły wyniknąć dla Wnioskodawcy ze zmian regulacyjnych. Spółka
    dochowała w tym zakresie należytej staranności, m.in. analizując otoczenie biznesowe i
    ewentualny wpływ zmian regulacyjnych na jej działalność, a następnie dostosowując swoje
    działania do wyników takich analiz (w tym również zawiązując rezerwę w odniesieniu do
    spodziewanych w tym zakresie przyszłych kosztów).
    Wnioskodawca podkreśla, że powyższa argumentacja znajduje zastosowanie również do
    odsetek z tytułu opóźnienia w zapłacie sales tax, jakie poniesione zostaną przez Spółkę. W
    szczególności, zdaniem Wnioskodawcy, również w tym zakresie nie ma podstaw do
    wyłączenia takich wydatków z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o
    PDOP.
    O ile bowiem powołany artykuł wyłącza z kosztów uzyskania przychodów:
        naliczone lecz niezapłacone/umorzone odsetki od zobowiązań (art. 16 ust. 1 pkt 11
        ustawy o PDOP); oraz
        odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych
        należności, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej; (art. 16 ust. 1 pkt
        21 ustawy o PDOP);
    należy zauważyć, że w analizowanych okolicznościach ww. przepisy nie znajdują
    zastosowania.

    W szczególności, należy podkreślić, że sales tax, którego dotyczą analizowane odsetki nie
    stanowi należności budżetowej w rozumieniu ww. przepisu ani też nie stosują się do niego
    przepisy Ordynacji podatkowej (jest to bowiem podatek wynikający z przepisów
    obowiązujących na terytorium USA). Tym samym, wyłączenie, o którym mowa w art. 16
    ust. 1 pkt 21 ustawy o PDOP nie znajdzie zastosowania do odsetek za zwłokę z tytułu
    nieterminowej płatności sales tax.
    Odsetki od wszelkiego rodzaju innych zobowiązań, nie mogą natomiast stanowić kosztu
    podatkowego tak długo jak nie są zapłacone (art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o PDOP). A
    contrario, odsetki takie mogą zatem stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach
    ogólnych (po spełnieniu standardowych warunków zaliczalności do kosztów podatkowych)
    - z chwilą ich zapłaty.
    Tym samym, ponieważ analizowane wydatki nie zostały wymienione w ww. artykule -
    należy stwierdzić że nie podlegają one wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie
    art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że wydatki na zapłatę
    podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd Najwyższy w USA do dnia
    wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań umożliwiających rozpoczęcie pobierania
    podatku sales tax), które poniesione zostaną przez Spółkę w związku ze zrealizowaną w
    przeszłości sprzedażą Produktów na terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj.
    wartość odpowiadająca kwocie należnego z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do
    zapłaty których zobowiązana będzie Spółka) stanowiły będą koszt uzyskania przychodu
    Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.
    W zakresie pytania nr 2
    W ustawie o PDOP wyróżnione zostały dwie podstawowe kategorie kosztów uzyskania
    przychodów, tzn.:
        koszty bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty bezpośrednie); oraz
        koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie).
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 koszty bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach
    poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są - co do zasady - potrącalne
    w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
    Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami są natomiast - na podstawie art. 15
    ust. 4d powołanej ustawy potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty pośrednie
    dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią one koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto
    koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
    sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Ustawa o PDOP nie definiuje jednocześnie pojęć „kosztów bezpośrednio związanych z
    przychodami” oraz „kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami”.
    Odwołując się do wykładni językowej ww. pojęć:

        za koszty bezpośrednio związane z przychodami - należałoby uznać koszty, których
        poniesienie pozostaje w bezpośrednim związku z uzyskaniem konkretnego
        przychodu, tzn. koszty, których poniesienie jest niezbędne z punktu widzenia
        uzyskania określonego przychodu;
        za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami - uznać należy pozostałe
        koszty podatkowe, tzn. koszty, w przypadku których niemożliwe jest ich przypisanie
        do określonego (konkretnego) przychodu.
    Powyższe rozumienie ww. pojęć przyjmowane jest również w interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, np. w interpretacjach z dnia 14
    czerwca 2017 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.43.2017.1.AG), z dnia 28 grudnia 2017 r. (sygn.
    0111-KDIB1-1.4010.157.2017.2.BS).
    W braku jasnych wytycznych co do kwalifikacji kosztów do kategorii kosztów
    „bezpośrednich” i „pośrednich”, każdorazowo wydatki ponoszone przez podatnika
    powinny podlegać indywidualnej analizie (ocenie) w celu dokonania ich prawidłowej
    kwalifikacji. Dla tych celów przyjąć należy, że pośrednie koszty uzyskania przychodów to
    takie wydatki, które nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami
    podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał
    związany z nimi przychód.
    Kwalifikacja kosztu powinna zostać dokonana każdorazowo z uwzględnieniem
    indywidualnych okoliczności danego stanu faktycznego (w tym m.in. „między innymi
    rodzaj działalności gospodarczej podatnika, racjonalnie dokonaną ocenę możliwości
    osiągnięcia przychodu z konkretnego kosztu, intencje podatnika towarzyszące ponoszeniu
    wydatku, więź, jaka w konkretnych okolicznościach np. gospodarczych, rynkowych,
    występuje (lub nie występuje) pomiędzy kosztem podatkowym, a efektywnie osiągniętym
    lub tylko zamierzonym przychodem. Mając powyższe na względzie, ten sam wydatek w
    określonych okolicznościach może być uznany za koszt „bezpośredni”, a w innych za
    „pośredni”, a w jeszcze innych może w ogóle nie stanowić kosztu podatkowego - por. np.
    interpretacja indywidualna z 25 stycznia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.8.2018.1.BD).
    W świetle uzasadnienia przedstawionego w argumentacji dot. pytania nr 1 należy uznać,
    że wydatki, które poniesione zostaną na zapłatę zaległego sales tax spełniają warunki dla
    ich kwalifikacji jako kosztu uzyskania przychodu.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie można jednak uznać, aby poniesienie ww. wydatków było
    bezpośrednio związane z jakimkolwiek konkretnym przychodem podatkowym Spółki.
    W szczególności, mimo że kalkulacja należnego sales tax dokonywana jest w oparciu o
    wartość sprzedaży realizowanej historycznie na terytorium USA (tzn. w odniesieniu do
    konkretnych transakcji sprzedaży zrealizowanych na tym terytorium) - nie można jednak
    uznać, że zapłata sales tax wiąże się jedynie z przychodem uzyskanym przez Spółkę z
    tytułu ww. transakcji.
    Poniesienie tych kosztów nie wiąże się bowiem jedynie z realizacją określonych transakcji
    sprzedaży. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i wyjaśniono
    szerzej w uzasadnieniu do pytania nr 1 - decyzja o kontynuacji sprzedaży bez
    uwzględniania sales tax (a w konsekwencji - poniesienie kosztów w tym zakresie ze
    środków własnych Spółki) miało na celu przede wszystkim zachowanie źródła przychodu,
    jakim jest sprzedaż Produktów realizowana na rynku amerykańskim.
    Tym samym, z uwagi na fakt, że celem poniesienia ww. kosztu jest m.in.:
        utrzymanie/wzmocnienie pozycji Spółki na rynku amerykańskim oraz zapewnienie
        możliwości kontynuacji działalności Spółki na tym rynku; jak również

        ograniczenie ewentualnych dodatkowych kar/zwiększonych odsetek od zaległości
        jakie mogłyby wynikać z braku uregulowania zaległości;
    należy uznać, że koszt ten nie jest bezpośrednio związany z konkretnymi transakcjami
    sprzedaży realizowanymi na tym terytorium ale z całokształtem przychodów Spółki
    uzyskiwanych z tego terytorium (w tym w praktyce: również z przychodami które mogą
    zostać osiągnięte na tym terytorium w kolejnych latach). Z uwagi na fakt, wydatki te nie
    pozostają w bezpośrednim związku z konkretnymi przysporzeniami Spółki (nie ma
    możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstały/powstaną związane z
    nimi przychody) - w ocenie Spółki wydatki te traktować należy jako koszty pośrednie.
    W powyższym kontekście, data powstania kosztu podatkowego w analizowanym zakresie
    determinowana będzie datą ujęcia (zaksięgowania) analizowanych kosztów dla celów
    bilansowych. W rezultacie, o dacie poniesienia kosztu podatkowego decydowały będą
    właściwe przepisy o rachunkowości, określające dzień ujęcia kosztu w księgach
    rachunkowych.
    Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym wydatki poniesione na
    zapłatę podatku sales tax stanowiły będą koszt inny niż bezpośrednio związany z
    przychodami Spółki, o którym mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP, potrącalny w dacie
    jego poniesienia.
    W zakresie pytania nr 3
    Ustawa o PDOP nie zawiera definicji prawnej przychodów podatkowych, wskazując
    jedynie w art. 12 ust. 1 ustawy o PDOP otwarty katalog przykładowych kategorii
    świadczeń, które uznaje się za przychody podatkowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe. W świetle ww. przepisu przychodem podatkowym mogą być zatem w
    praktyce wszelkie otrzymane przez podatnika wpłaty pieniężne.
    Jednocześnie, na podstawie ust. 3 powołanego artykułu - za przychody związane z
    działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku
    podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
    otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Jak podkreśla się w orzecznictwie oraz doktrynie (por. np. Małecki Paweł, Mazurkiewicz
    Małgorzata, „CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość”, wyd. XI, WKP 2020), warunkiem
    powstania przychodu w rozumieniu ustawy o PDOP jest jednak definitywny charakter
    danego przysporzenia.
    Podejście takie potwierdzane jest szeroko w wyrokach sądów administracyjnych w tym np.
    w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2019
    r. (sygn. I SA/Wr 1198/18), w którym Sąd wskazał, że „o zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa
    podatnika lub zmniejsza jego zobowiązania w sposób trwały, a nie tymczasowy. Owa
    defnitywność w zakresie środków pieniężnych definiowana powinna być przez pryzmat
    możliwości swobodnego nimi dysponowania”. Podejście takie jest ugruntowane w
    orzecznictwie sądowo-administracyjnym oraz nie budzi wątpliwości organów
    podatkowych.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych zalicza się w praktyce takie przychody,
    które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Przychodami nie są
    zatem wszelkie otrzymane świadczenia, a jedynie te, w stosunku do których podatnikowi
    przysługuje faktycznie prawo do ich otrzymania (i do dysponowania nimi/rozporządzania
    jak właściciel), tj. takie które stanowią jego trwałe przysporzenie majątkowe.

    W analizowanych okolicznościach, kwoty pobieranego przez Spółkę w momencie
    sprzedaży Produktów sales tax nie stanowią natomiast trwałego i definitywnego
    przysporzenia po jej stronie - Spółka zobowiązana jest bowiem do późniejszego
    przekazania pobranych w tym zakresie środków finansowych na rachunek właściwego
    organu administracyjnego na terytorium USA (jak wskazano w stanie faktycznym wpłaty
    takiej dokonuje się w okresach rozliczeniowych). Pobierając sales tax Spółka jest jedynie
    czasowym deponentem pobranych środków i nie czerpie korzyści z ich pozyskania/nie ma
    prawa swobodnego dysponowania otrzymanymi w ww. zakresie środkami.
    W świetle powyższego, ponieważ w wyniku pobrania sales tax nie nastąpi trwały przyrost
    w majątku Wnioskodawcy (pobrany sales tax podlegał będzie w całości przekazaniu na
    rachunek organów podatkowych a zatem nie powiększy on trwale aktywów Wnioskodawcy
    /nie pomniejszy jego pasywów) - w ocenie Spółki pobrane w ww. środki nie będą stanowiły
    jej przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PDOP.
    Jednocześnie, należy zauważyć, że ustawa o PDOP przewiduje wprost określone
    przypadki, w których otrzymane przez podatnika (lub należne podatnikowi) świadczenia
    pieniężne nie stanowią przychodu podatkowego. Enumeratywne wyliczenie takich
    przypadków wskazane zostało w art. 12 ust. 4 ustawy o PDOP. Przepis ten zawiera wyjątki
    od generalnej zasady wyrażonej w art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o PDOP, zgodnie z którą
    wszelkie otrzymane/należne świadczenia pieniężne zaliczyć należy do przychód
    podatkowych.
    W szczególności, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a (winno być: pkt 6) ustawy o PDOP, do
    przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat
    stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Na podstawie art. 12
    ust. 4 pkt 6a tej ustawy przychodów nie stanowią natomiast zwrócone inne wydatki,
    niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    W orzecznictwie sądowym wskazuje się że ww. przepis „służy zagwarantowaniu
    neutralności podatkowej w przypadku niedefinitywnych transferów majątkowych.
    Hipoteza omawianego przepisu opisuje zatem sytuację, gdy podatnik ponosi wydatek na
    rzecz innego podmiotu, a następnie wydatek ten jest podatnikowi zwracany. W
    przypadku, gdy zdarzenie w postaci poniesienia wydatków nie wywołało skutków
    podatkowych (w postaci zmniejszenia podstawy opodatkowania na skutek zaliczenia
    wydatku w poczet kosztów), późniejszy zwrot tego wydatku do majątku podatnika - z
    uwagi na nie definitywność całej operacji majątkowej - również powinien być neutralny
    podatkowo (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. II
    FSK 3612/16).
    O ile literalnie ww. przepis dotyczy sytuacji, w której w pierwszej kolejności ponoszony jest
    określony wydatek, który następnie dopiero podlega zwrotowi - w ocenie Wnioskodawcy,
    z perspektywy celowościowej kolejność ww. zdarzeń nie powinna mieć znaczenia dla
    oceny ich konsekwencji podatkowych. W szczególności, istotne jest bowiem w tym
    zakresie, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym powyżej wyroku,
    zagwarantowanie neutralności podatkowej transferów majątkowych o niedefinitywnym
    charakterze.
    Biorąc tym samym pod uwagę fakt, że otrzymane przez Spółkę środki finansowe w
    zakresie obejmującym sales tax zostaną następnie przekazane przez Spółkę na rachunek
    właściwego urzędu (a wydatek w tym zakresie nie zostanie zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów Spółki) - również na gruncie ww. przepisu należy uznać, że nie ma podstaw do
    traktowania analizowanych środków jako przychodów podatkowych Spółki.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, warunkiem uznania wydatku za koszt
    podatkowy jest m.in. jego definitywny charakter (wydatek ten musi być faktycznie
    poniesiony przez podatnika i nie podlegać zwrotowi w żadnej formie). Ponieważ w
    analizowanych okolicznościach kwoty uiszczane przez Spółkę z tytułu pobranego sales tax

    nie są ponoszone przez Spółkę z własnych środków/w sposób definitywny, ale pochodzą
    faktycznie ze środków uzyskanych (pobranych uprzednio) od konsumentów nabywających
    Produkty Spółki - zdaniem Spółki wydatki w ww. zakresie nie będą stanowiły kosztów
    uzyskania przychodów Spółki.
    W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku zgodnie z którym w odniesieniu do
    bieżących transakcji (od których Spółka pobiera podatek sales tax), kwota odpowiadająca
    sales tax pobierana od nabywcy w momencie sprzedaży a następnie (po zakończeniu
    danego okresu rozliczeniowego) odprowadzana do właściwego urzędu nie będzie
    stanowiła przychodu podatkowego Spółki na gruncie ustawy o PDOP, a jej późniejsze
    przekazanie do urzędu nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu na gruncie tej
    ustawy.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek z 13 maja 2021 r. i 10 listopada 2021 r. wydałem dla
    Państwa interpretację indywidualną znak 0114-KDIP2-1.4010.185.2021.1.JC, w której
    uznałem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
        wydatki na zapłatę podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd
        Najwyższy w USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań
        umożliwiających rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione
        zostaną przez Spółkę w związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą
        Produktów na terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj. wartość
        odpowiadająca kwocie należnego z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do
        zapłaty których zobowiązana będzie Spółka) stanowiły będą koszt uzyskania
        przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy - za nieprawidłowe;
        w odniesieniu do bieżących transakcji (od których Spółka pobiera podatek sales
        tax), kwota odpowiadająca sales tax pobierana od nabywcy w momencie sprzedaży
        a następnie (po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego) odprowadzana do
        właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu podatkowego Spółki na gruncie
        updop, a jej późniejsze przekazanie do urzędu nie będzie stanowiło kosztu
        uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy - za prawidłowe.
    Z uwagi na fakt, że w zakresie pytania nr 1 uznałem wydatki na zapłatę podatku sales tax
    za niestanowiące podatkowych kosztów uzyskania przychodu, odpowiedź na pytanie nr 2
    (odnośnie momentu zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych) stała się bezzasadna.
    Interpretację doręczono Państwu 15 listopada 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 15 grudnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 15 grudnia 2021 r.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji w zakresie
    w jakim uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe tj. pytania nr 1 odnoszącego się
    do braku możliwości zaliczenia opisanego we wniosku wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów) oraz w części w której uznałem rozpatrywanie kwestii wskazanej w pytaniu
    nr 2 wniosku za bezprzedmiotowe.
    Pismem z 13 stycznia 2022 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.185.2021.3.JC udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 lipca 2022 r. sygn. akt III SA
    /Wa 134/22 oddalił Państwa skargę.
    Pismem z 24 października 2022 r. (data wpływu do organu 17 listopada 2022 r.) wnieśli
    Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    uzupełnioną pismem z 6 sierpnia 2024 r.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt II FSK 1506/22
    uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 lipca
    2022 r. sygn. akt III SA/Wa 134/22 w całości oraz interpretację indywidualną Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 10 listopada 2021 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.185.2021.1.
    JC.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
        ustalenia, czy:
          wydatki na zapłatę podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd
          Najwyższy w USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań
          umożliwiających rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione
          zostaną przez Spółkę w związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą
          Produktów na terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj. wartość
          odpowiadająca kwocie należnego z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do
          zapłaty których zobowiązana będzie Spółka) stanowiły będą koszt uzyskania
          przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy - jest nieprawidłowe;
          w odniesieniu do bieżących transakcji (od których Spółka pobiera podatek
          sales tax), kwota odpowiadająca sales tax pobierana od nabywcy w momencie
          sprzedaży a następnie (po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego)
          odprowadzana do właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu
          podatkowego Spółki na gruncie updop, a jej późniejsze przekazanie do urzędu
          nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy - jest
          prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną
    szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        musi zostać właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty
        uzyskania przychodów.
    Ponadto, ponoszone wydatki nie mogą znajdować się w katalogu wydatków podlegających
    wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Powyższe oznacza, że poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z osiąganymi przychodami.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
        celowość wydatku, przy ocenie której należy brać pod uwagę racjonalność w
        działaniu podatnika zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
        potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
        obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
        przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Zasadę celowości bliżej opisuje wyrok NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK
    430/11, w którym stwierdzono: „zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony

    przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
    opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-
    skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
    działania dla osiągnięcia przychodu. Nie każdy wydatek, nawet związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą jest kosztem podatkowym, zmniejszającym podstawę
    opodatkowania, ale tylko taki, który realizuje cel wskazany w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT .
    Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go realizować bądź co na najmniej
    zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.” (por. wyrok NSA z 2 sierpnia 2012 roku, sygn.
    akt II FSK 41/11, uchwała NSA z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn. akt II FPS 6/10, oraz uchwała
    z dnia 12 grudnia 2011 roku, sygn. akt II FPS 2/11).
    W celu wyjaśnienia co należy rozumieć poprzez „zachowanie” i „zabezpieczenie” źródła
    przychodów, które, poza przesłanką „osiągnięcia” przychodów wymienia ustawodawca w
    art. 15 ust. 1 ustawy o CIT należy na wstępie przywołać znaczenie językowe tych pojęć.
    Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1996 r.
    „zachować” („zachowywać”) to „dochować coś w stanie nie zmienionym, nie naruszonym,
    utrzymać”. Natomiast „zabezpieczyć” („zabezpieczać”) oznacza „uczynić bezpiecznym -
    niezagrożonym; dać ochronę, ochronić”.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to takie koszty, które poniesione
    zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w
    nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako
    zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na
    ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało
    w bezpieczny sposób. Jak zauważył NSA, wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w tym
    zakresie dokonano także w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, czego przykładem są
    wyroki NSA z 30 marca 2017 r., II FSK 510/15; z 1 grudnia 2007 r., II FSK 1413/06; z 28 lipca
    2020 r., II FSK 1654/18, w których uznano, iż przez koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodów uznaje się koszty poniesione w celu dalszego uzyskiwania danego
    rodzaju przychodów z konkretnego źródła co najmniej na tym samym poziomie,
    natomiast za koszty poniesione na zabezpieczenie źródła przychodów uważa się koszty
    poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów tak, aby to źródło
    funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są
    wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też
    zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww.
    ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy
    pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie sprzedaży metalowych plakatów za pośrednictwem kanałów e-commerce, dzięki
    czemu Produkty Spółki dostępne są zarówno dla nabywców lokalnych (na terytorium
    Polski) jak i nabywców zagranicznych - w tym: osób zamieszkujących na terytorium Stanów
    Zjednoczonych Ameryki. Na terytorium USA, sprzedaż towarów na rzecz konsumentów
    objęta jest co do zasady opodatkowaniem podatkiem od sprzedaży detalicznej (dalej jako:
    „sales tax”). Sales tax naliczany i pobierany jest przez sprzedawcę w momencie sprzedaży
    realizowanej na rzecz konsumenta (odbiorcy finalnego), który ponosi ciężar podatku.
    Pobrana kwota przekazywana jest następnie przez sprzedawcę w określonych okresach
    rozliczeniowych na rachunek właściwego urzędu w danym stanie. Określenie warunków i
    zasad stosowania sales tax należy do zakresu ustawodawstwa stanowego, stąd zasady te

    mogą być (i w praktyce: są) kształtowane odmiennie na terytorium różnych stanów.
    Zgodnie z obowiązującym na terytorium USA podejściem, z uwagi na brak fizycznej
    obecności Spółki na tym terytorium (m.in. brak położonego tam zakładu, oddziału, brak
    pracowników/innych kategorii osób które podejmowałyby na tym terytorium działania w
    imieniu i na rzecz Spółki) do połowy 2018 r. Produkty sprzedawane przez Spółkę na
    terytorium USA nie podlegały opodatkowaniu podatkiem sales tax. W wyniku zmian
    otoczenia prawnego będących efektem wydania przez Sąd Najwyższy USA wyroku w
    sprawie (...) (...) - z czasem, w wielu stanach, sprzedaż Produktów została objęta
    opodatkowaniem sales tax. Ww. wyrok umożliwił w praktyce poszczególnym stanom
    pobieranie sales tax od sprzedaży detalicznej realizowanej na ich terytorium również w
    ramach sprzedaży internetowej (e-commerce) - niezależnie od fizycznej obecności
    dostawcy na terenie USA, tj. również w sytuacji braku fizycznej obecności dostawcy.
    Z uzupełnienia wniosku wynika (co zostało podkreślane przez Państwa), że Spółka jest
    podatnikiem podatku sales tax, który w swej konstrukcji stanowi podatek podobny do
    podatku od towarów i usług (VAT). Spółka jest zarejestrowana jako podatnik (tzw. tax
    payer) w poszczególnych stanach i posiada zezwolenie na pobór podatku (tzw. tax permit).
    Spółka dokonała rejestracji na potrzeby podatku sales tax:
        w październiku 2020 r. w 24 stanach,
        w listopadzie 2020 r. w 1 stanie,
        w styczniu 2021 r. w 13 stanach, oraz
        w lutym 2021 r. w 6 stanach
    Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając
    skargę Spółki (wyrokiem z 29 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 134/22), zaakceptował
    stanowisko organu, przy czym należy zaznaczyć, że skarga dotyczyła tylko pyt. nr 1 (pyt. nr
    2 stało się bezprzedmiotowe), gdyż w zakresie pyt. nr 3 organ zgodził się ze Spółką,
    uznając, że bieżące rozliczenia podatku sales tax nie generują ani przychodów, ani
    kosztów podatkowych po stronie spółki (stanowisko organu w tej części interpretacji jest
    wiążące).
    Zgodnie z oceną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartą w ww.
    wyroku to, że Spółka zdecydowała się na kontynuację sprzedaży na terytorium USA bez
    uwzględniania w cenie produktów sales tax, tj. godząc się na konieczność późniejszego
    pokrycia ww. podatku sales tax z własnych środków nie może automatycznie i wprost
    oznaczać, że spółka takiego podatku nie naliczała i nie pobierała od konsumentów. Jeśli
    podatek „jest naliczany i pobierany przez sprzedawcę w momencie sprzedaży
    realizowanej na rzecz konsumenta”, to oznacza, że w przypadku Spółki został on również
    naliczony i pobrany w chwili dokonywania przez nią sprzedaży towarów na rzecz
    konsumentów (nabywców finalnych), którzy ponoszą ciężar podatku. Już choćby z tych
    powodów zapłata przez spółkę sales tax do właściwego organu podatkowego w USA nie
    może stanowić kosztu uzyskania przychodu w świetle regulacji art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 sierpnia 2024 r. sygn. akt II FSK 1506/22,
    zarzucił WSA, iż ten formułując swą ocenę pominął, że skarżąca uwzględniła za okres od
    czerwca 2018 r. do listopada 2020 r. przy opodatkowaniu dochodów w Polsce przychód ze
    sprzedaży w Stanach Zjednoczonych w tej wysokości, w jakiej otrzymała go od kupującego
    (skoro podała, że nie pobierała sales tax, a więc jej przychodem była cena faktycznie
    zapłacona). Ponadto gdyby przyjąć za sądem pierwszej instancji, że spółka pobrała sales
    tax w cenie produktu, to należałoby konsekwentnie uznać, że w tym zakresie, płacąc go
    później, powinna skorygować przychód z tytułu sprzedaży. Tej kwestii sąd w ogóle nie
    rozważył i nie wyjaśnił w uzasadnieniu, dlaczego nie uznał równowartości sales tax i
    odsetek od zaległości za koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.
    o.p.).

    Ponadto NSA zauważył, że zarówno sąd pierwszej instancji, jak i organ interpretujący, nie
    odniosły się dostatecznie w swoich rozważaniach do sposobu naliczania sales tax,
    opisanego we wniosku o wydanie interpretacji. Podatek ten naliczany jest bowiem od ceny
    określonej przez zbywcę, a nie - wliczany do tej ceny przez zbywcę. Sąd pierwszej instancji
    zwrócił uwagę, że zainteresowana, wezwana do uzupełnienia stanu faktycznego, wskazała
    jednoznacznie, że jest podatnikiem podatku sales tax, a nie jego płatnikiem bądź
    inkasentem, pominął jednak, że uzyskanie statusu podatnika tego podatku było - według
    prawa amerykańskiego - powiązane z prawem i obowiązkiem naliczenia podatku sales tax
    i prawem i obowiązkiem jego poboru i przekazania do właściwego organu podatkowego.
    Bez pozwolenia podatkowego (tax permit), jak wynika z opisu stanu faktycznego, spółka
    nie mogła pobrać podatku od kupującego. O ile zatem w przypadku działania przez spółkę
    jako podatnik i na podstawie pozwolenia podatkowego, sales tax był dla spółki neutralny
    podatkowo (nie stanowił ani przychodu, ani kosztu jego uzyskania w rozumieniu
    przepisów u.p.d.o.p.), o tyle w przypadku niepobrania tego podatku (z uwagi na brak
    statusu podatnika w momencie dokonania transakcji) spółka będzie musiała go zapłacić z
    własnych środków (tak zostało to opisane we wniosku).
    Zdaniem NSA, zasadnie podniesiono w skardze kasacyjnej zarzut błędnej wykładni art.15
    ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. i niewłaściwego zastosowania art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
    O ile w przypadku sądu meriti uznał on, że zaległy i zapłacony sales tax i odsetki za zwłokę
    w ogóle nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, bowiem skarżąca nie poniosła
    definitywnie tego kosztu z własnych środków (według sądu pobrała go od kupujących w
    cenie), o tyle organ interpretacyjny uznał, że cel wydatku nie był związany z zachowaniem
    źródła przychodów, skoro nieistotne są powody, dla których spółka nie pobierała tego
    podatku w momencie sprzedaży. Uchylając wyrok WSA oraz interpretację indywidualną,
    NSA nakazał przy ponownym rozpoznaniu sprawy przyjęcie przez organ wykładni art. 15
    ust. 1 u.p.d.o.p. dokonanej przez sąd kasacyjny i dokonanie pod tym kątem oceny, czy
    wskazany we wniosku zaległy sales tax stanowi koszt poniesiony w celu zachowania źródła
    przychodu.
    Jak więc wynika z dotychczasowego przebiegu postępowania, organ ponownie powinien
    dokonać oceny stanowiska Spółki w zakresie pyt. Nr 1, przy czym, jak już wspomniano,
    stanowisko organu dotyczące pyt. nr 3 wyrażone w interpretacji z 10 listopada 2021 roku
    sygn. 0114-KDIP2-1.4010.185.2021.1.JC jest wiążące. Uzasadnienie stanowiska organu
    musi odnosić się do konkretnie opisanego stanu faktycznego przyporządkowanego do
    pyt. nr 1, który nie jest tożsamy ze stanem faktycznym objętym pyt. nr 3 wniosku. Ocena
    organu nie może więc opierać się na „neutralności” podatku sales tax i jego
    podobieństwach do podatku VAT, ale musi zawierać uzasadnienie odnoszące się do
    spełnienia przesłanki celowości wydatku wyrażonej w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (pozostałe
    przesłanki zaliczenia do kosztów podatkowych, takie jak: faktyczne i definitywne
    poniesienie wydatku, właściwe udokumentowanie, niezawieranie się w katalogu wyłączeń
    z art. 16 ust. 1 należy uznać za spełnione).
    W tym zakresie NSA zawarł w wyroku kilka wskazówek, które organ musi wziąć pod uwagę
    przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
    Przede wszystkim poniesienie wydatku na zaległy podatek sales tax wraz z odsetkami
    powinno być ocenione przez pryzmat jednej z wyrażonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    przesłanki, jaką jest związek wydatku z zachowaniem źródła przychodów. W tym celu
    organ powinien wziąć pod uwagę podane we wniosku przyczyny podjęcia decyzji o
    poniesieniu podatku sales tax ze środków Spółki oraz odnieść się do twierdzeń Spółki
    zawartych w opisie stanu faktycznego i ocenić, czy mogła ona pobierać sales tax od
    początku istnienia obowiązku jego poboru, czy podjęcie decyzji o dokonywaniu sprzedaży
    bez naliczania kupującym tego podatku miało uzasadnienie dla zachowania pozycji Spółki
    na rynku amerykańskim, czy zaniechanie wypełnienia obowiązku odprowadzenia sales tax
    z własnych środków mogło doprowadzić do zmniejszenia przychodów ze sprzedaży
    produktów. Dokonanie takiej oceny pozwoli na stwierdzenie, czy działanie Spółki było

    tylko nieuzasadnionym okolicznościami faktycznymi i prawnymi ryzykiem gospodarczym,
    którego skutki nie powinny być rekompensowane poprzez rozliczenie podatkowe, czy też
    była to racjonalna decyzja gospodarcza, wymuszona obowiązkami skarżącej jako
    amerykańskiego podatnika i pozwalająca jej na dalsze prowadzenie w bezpieczny sposób
    sprzedaży jej produktów na rynku amerykańskim.
    W świetle powyższych uwag oraz powołanych przepisów, rozpoznając ponownie sprawę,
    nie można uznać, że wydatki na zapłatę sales tax wraz z odsetkami, (za okres od wydania
    wyroku przez Sąd Najwyższy w USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich
    rozwiązań umożliwiających rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione
    zostaną przez spółkę w związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą Produktów na
    terytorium USA bez uwzględnienia sales tax (tj. wartość odpowiadająca kwocie należnego
    z tego tytułu sales tax wraz z odsetkami, do zapłaty których zobowiązana będzie spółka)
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Nie
    zostanie bowiem spełniona przesłanka poniesienia ich w celu uzyskania przychodów ze
    źródła przychodów ani zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Oceniając działanie Spółki w kontekście, jak wskazał NSA, racjonalności podjętej przez nią
    decyzji, tj. oceny czy było to tylko nieuzasadnione okolicznościami faktycznymi i prawnymi
    ryzyko gospodarcze, którego skutki nie powinny być rekompensowane poprzez rozliczenie
    podatkowe, czy też była to racjonalna decyzja gospodarcza, wymuszona obowiązkami
    Spółki jako amerykańskiego podatnika i pozwalająca jej na dalsze prowadzenie w
    bezpieczny sposób sprzedaży jej produktów na rynku amerykańskim, należy po pierwsze
    zauważyć, że decyzja, którą podjęła Spółka tak naprawdę nie była decyzją o poniesieniu
    wydatku w postaci zapłaty zaległego sales tax z odsetkami, tylko decyzja o
    niezarejestrowaniu się Spółki jako podatnika dla potrzeb tego podatku i uzyskania
    pozwolenia podatkowego tax permit, które pozwalałoby spółce na pobieranie podatku od
    kupującego. Poniesiony wydatek jest więc konsekwencją tego, że Spółka nie zastosowała
    się od razu do obowiązku uwzględniania w cenie produktów podatku sales tax. Skutek w
    postaci zapłaty podatku z własnych środków nie jest więc żadnym wyborem Spółki (inaczej
    niż wydatki, których dotyczą wyroki powołane przez Państwa) lecz przymusem
    wynikającym z przepisów prawa amerykańskiego. Dlatego też nie można zaakceptować
    Państwa argumentacji, zgodnie z którą racjonalność gospodarczą tłumaczą Państwo tym,
    że brak zapłaty podatku sales tax mógłby skutkować: nałożeniem na Spółkę dodatkowych
    kar/zwiększonych odsetek od zaległości, w przypadku późniejszej identyfikacji przez
    właściwe ograny braku uregulowania należnego podatku, czy też ograniczeniem dostępu
    do rynku amerykańskiego uniemożliwiającym dalsze generowanie przychodów na tym
    terytorium. Spółka nie miała w tym zakresie (zapłaty podatku) żadnej swobody, po prostu
    musi ten podatek zapłacić, a im później by to zrobiła, tym dotkliwsze skutki by poniosła.
    Oprócz wyższych odsetek od zaległości podatkowych, mogłyby to być dodatkowe kary, czy
    wręcz zakaz (ograniczenie) możliwości sprzedaży na rynku amerykańskim.
    W związku z powyższym decyzja o zapłaceniu podatku sales tax z własnych środków Spółki
    nie może być postrzegana w kategorii decyzji biznesowej, do której podjęcia w sposób
    suwerenny ma oczywiście prawo każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą.
    Decyzją, którą w rzeczywistości podjął podatnik była decyzja o niepodwyższaniu ceny
    produktów dla konsumentów (odbiorców finalnych) oraz decyzja o momencie, w którym
    spółka dokona rejestracji jako podatnik (tax payer) na terenie poszczególnych stanów USA
    i uzyska zezwolenie na pobór podatku (tax permit).
    Oceniając, zgodnie z wytycznymi NSA, czy Spółka mogła pobierać podatek od początku
    istnienia obowiązku jego poboru, należy rozważyć dwie kwestie. Pod względem
    formalnym oczywiste jest, że nie mogła go pobierać skoro nie dokonała rejestracji jako
    podatnik i nie uzyskała zgody od organu podatkowego na jego pobór od ostatecznych
    odbiorców. Biorąc zaś pod uwagę możliwość dokonania rejestracji podatkowej, należy

    zauważyć, że z wniosku nie wynika, żeby istniały jakiekolwiek przeszkody natury
    obiektywnej uniemożliwiające rejestrację Spółki jako podatnika sales tax w
    poszczególnych stanach USA.
    Jak wynika z treści wniosku, od czerwca 2018 roku w kolejnych stanach sukcesywnie
    wprowadzono zmiany w przepisach sales tax, które umożliwiły pobieranie sales tax od
    sprzedaży detalicznej przez internet (e-commerce) niezależnie od fizycznej obecności
    dostawcy na ternie USA; do końca 2018 roku podatek wprowadziło 20 stanów, w roku
    2019 były to 24 stany, w roku 2020 były to 2 stany. Spółka powzięła informację o nowych
    regulacjach w grudniu 2018 roku. Mimo tego, także po tej dacie (praktycznie aż do
    ostatniego kwartału 2020 roku) kontynuowała sprzedaż produktów na rynku USA bez
    naliczania, pobierania i odprowadzania podatku tj. bez, jak stwierdziła we wniosku,
    „faktycznego wykonywania ciążących na niej obowiązków”. Spółka zarejestrowała się jako
    podatnik (tax payer) w poszczególnych stanach odpowiednio: w październiku 2020 r. w 24
    stanach, w listopadzie 2020 r. w 1 stanie, w styczniu 2021 r. w 13 stanach, oraz w lutym
    2021 r. w 6 stanach. Terminy te poprzedziły: powzięcie informacji o zmianie otoczenia
    prawnego w grudniu 2018 roku, powzięcie uzasadnionego podejrzenia, że nowe przepisy
    mogą obejmować Spółkę w czerwcu 2019 roku, uzyskanie na początku 2020 roku
    potwierdzenia tego podejrzenia u amerykańskich doradców podatkowych specjalizujących
    się w podatku sales tax, nabycie oraz wdrożenie w czerwcu 2020 r., specjalistycznego
    oprogramowania do naliczania tego podatku, wdrożenie oprogramowania przez okres ok.
    4 miesięcy, uruchomienie narzędzi w listopadzie 2020 roku. Można więc zauważyć, że
    okoliczności przedstawione we wniosku, takie jak brak wiedzy o konieczności
    opodatkowania czy trudności techniczne związane z oprogramowaniem czy wystawianiem
    poprawnych dokumentów źródłowych opóźniające rejestrację Spółki (nazywane przez
    Państwa okolicznościami operacyjnymi) leżały po stronie Spółki i miały charakter
    subiektywny, zależny od postępowania samej Spółki (np. dokładniejszego śledzenia zmian
    w tzw. otoczeniu prawnym, wcześniejszego uzyskania ekspertyz podatkowych, szybszego
    opracowania oprogramowania itd.). Dodatkowo Spółka sama przedłużała moment
    rejestracji, gdyż nie chciała podnosić cen produktów o podatek sales tax pobierany od
    ostatecznych odbiorców swoich produktów (co nazwano przez Państwa okolicznościami
    biznesowymi). Skutkiem powyższych działań Spółki jest konieczność zapłaty zaległego
    podatku z własnych środków. Oprócz tego Spółka poniesie dodatkowy koszt w postaci
    odsetek od zaległości.
    W ocenie organu, podjętej z powyższych powodów decyzji o dokonywaniu sprzedaży bez
    pobierania sales tax od klientów, czyli wbrew obowiązującym w stanach USA przepisom,
    nie można uznać za działanie w celu zachowania źródła przychodów. Racjonalnie
    działający podmiot powinien dążyć do tego, żeby jak najszybciej dopełnić ciążących na nim
    obowiązków, tak aby nie ponosić kosztów ich niedopełnienia, które, jak wspomniała sama
    Spółka, mogły być znacznie bardziej dolegliwe niż sama zapłata podatku i odsetek od
    zaległości. Istotne wątpliwości budzi także dobrowolne godzenie się przez Spółkę na
    sankcje wynikające z braku stosowania obowiązujących przepisów i samowolne
    decydowanie o tym, czy podatek płacić zgodnie z regulacjami amerykańskiego prawa
    podatkowego jako podatnik sales tax, czy też go przez pewien okres i jak długi nie płacić.
    Gdyby przyjąć sposób działania Spółki za racjonalny w sensie obiektywnym (podatkowym),
    to zrodziłaby się kolejna wątpliwość, tj. w jaki sposób należałoby wyznaczyć granicę
    czasową, po przekroczeniu której zwlekanie z rejestracją byłoby już działaniem
    nieracjonalnym i niemogącym wywoływać skutków podatkowych - czy byłyby to np. rok,
    dwa, a może więcej lat od wprowadzenia przepisów w 2018 roku? Inaczej mówiąc, trudno
    w sposób obiektywny byłoby wyznaczyć moment, od którego można by uznać, że Spółka
    była już „gotowa” na pobieranie podatku od klientów zgodnie z amerykańskim prawem, a
    skoro tak, to nie powinna już płacić tego podatku ze swoich środków.
    Biorąc zaś pod uwagę Państwa argumentację, zgodnie z którą kontynuacja sprzedaży na
    terenie USA bez uwzględnienia w cenie produktów podatku sales tax (co pozwoliło na
    niepodnoszenie cen produktów dla ostatecznych odbiorców) miała na celu utrzymanie i

    rozwój sprzedaży produktów na terenie USA, a przez to (m.in. w świetle braku zakładu
    podatkowego na terytorium USA) uzyskiwanie przychodów podatkowych w rozumieniu
    art. 12 ust. 1 ustawy o CIT - co w ocenie Spółki czyni warunek związku ponoszonych
    wydatków z przychodami podatkowymi za spełniony - należy zauważyć, że gdyby Spółka
    podniosła cenę dla klienta o pobierany podatek przychód podatkowy, który jest
    elementem konstrukcyjnym podatku CIT płaconego w Polsce pozostałby na tym samym
    poziomie zaś Spółka nie wykazywałaby kosztów (pobranie i przekazania podatku byłoby
    podatkowo neutralne). W przypadku ponoszenia podatku z własnych środków przychody
    Spółki byłyby co prawda na tym samym poziomie, jednakże przychód ten pomniejszony
    byłby o zapłacony w USA podatek wraz z odsetkami. Takie rozliczenie nie byłoby więc bez
    znaczenia dla wysokości dochodu Spółki stanowiącego podstawę opodatkowania oraz
    podatku wpływającego do polskiego budżetu, a warto zauważyć, że podatek sales tax,
    który obciążałby koszty podatnika w Polsce wpływa do budżetów poszczególnych stanów
    USA.
    W dalszej kolejności, odnosząc się do argumentu niepodnoszenia ceny w celu umocnienia
    pozycji Spółki na rynku amerykańskim, trudno polemizować z tezą, że cena towaru jest
    znaczącym czynnikiem kształtującym popyt i jej podwyżka może spowodować
    zmniejszenie dotychczasowego poziomu sprzedaży. Jednakże warto wspomnieć, że nie
    jest to jedyny czynnik wpływający na preferencje zakupowe klientów. Innymi, równie
    istotnymi są np. jakość, niepowtarzalność, niezawodność i inne cechy sprzedawanych
    produktów, ich dostępność, wygodne kanały sprzedaży, udzielana gwarancja itp. Ponadto,
    Spółka nie stwierdziła w sposób jednoznaczny, że do spadku sprzedaży z pewnością by
    doszło, gdyby zaczęła pobierać sales tax od klientów. W opisie stanu faktycznego czytamy
    jedynie cyt. „spodziewany spadek sprzedaży Produktów na rynku amerykańskim, jaki
    zgodnie z prowadzonymi przez Spółkę analizami mógłby być efektem wzrostu cen
    Produktów na tym terytorium (w wyniku zastosowania sales tax)”, co oznacza, że spadek
    sprzedaży z powodu wzrostu ceny o wartość sales tax nie był zdarzeniem pewnym i
    przesądzonym. Dodatkowym powodem niepobierania sales tax była też „chęć utrzymania
    dotychczasowej polityki cenowej Spółki, tj. jednolitości cen produktów oferowanych na
    wszystkich rynkach/dla wszystkich nabywców (niezależnie od kraju rezydencji nabywcy)”.
    W związku z tym można postawić pytanie: czy chęć utrzymania dotychczasowej pozycji na
    rynku i chęć utrzymania dotychczasowej polityki cenowej na wszystkich rynkach, jest
    wystarczającym i racjonalnym uzasadnieniem dla niedopełnienia obowiązków
    podatkowych? Należy zauważyć, że z wniosku nie wynika, że wypełnienie tych obowiązków
    skutkowałoby utratą źródła przychodów, wynika tylko, że mogłoby hipotetycznie
    spowodować spadek sprzedaży. Oczywiście każdy podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą dąży do maksymalizacji zysku, co nie oznacza, że prowadząc tę działalność
    podmioty gospodarcze nie doświadczają sytuacji, w których dochodzi do zmniejszenia
    tego zysku oraz obniżenia poziomu uzyskiwanych wcześniej przychodów. Jest to kwestia
    ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie Spółka podjęła ryzyko sprzedaży produktów na rynku
    amerykańskim, skutkiem czego była konieczność respektowania obowiązujących w USA
    przepisów podatkowych, w szczególności nakładających od połowy 2018 roku obowiązek
    pobierania sales tax od prowadzenia działalności za pośrednictwem e-comerce. Taki
    obowiązek ciążył także na innych podmiotach, w tym takich, które podobnie jak Spółka
    zostały nim objęte w 2018 roku. Tym bardziej trudno jest zaakceptować pogląd, by Spółka
    obciążona kosztami powstałymi w efekcie celowego opóźnienia rejestracji jako tax payer -
    które to działanie można uznać za nieuczciwe z punktu widzenia interesów innych
    uczestników obrotu gospodarczego i niesłużące stabilizacji obrotu gospodarczego - mogła
    odnieść na tej podstawie korzyść w postaci możliwości zaliczenia tych wydatków do
    kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, uznając, że spełniona
    zostanie przesłanka celowości, w tym polegająca na związku wydatku z zachowaniem
    źródła przychodów.

    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 przyjmujące, że
    wydatki na zapłatę podatku sales tax (za okres od wydania wyroku przez Sąd Najwyższy w
    USA do dnia wdrożenia przez Spółkę odpowiednich rozwiązań umożliwiających
    rozpoczęcie pobierania podatku sales tax), które poniesione zostaną przez Spółkę w
    związku ze zrealizowaną w przeszłości sprzedażą Produktów na terytorium USA bez
    uwzględnienia sales tax (tj. wartość odpowiadająca kwocie należnego z tego tytułu sales
    tax wraz z odsetkami, do zapłaty których zobowiązana będzie Spółka) stanowiły będą
    koszt uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, należało
    uznać za nieprawidłowe.
    Ad 2
    Z uwagi na fakt, że w zakresie pytania nr 1 uznałem wydatki na zapłatę podatku sales tax
    za niestanowiące podatkowych kosztów uzyskania przychodu, odpowiedź na pytanie nr 2
    (odnośnie momentu zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych) jest bezzasadna.
    Ad 3
    Przedmiot opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych obejmuje szeroko
    rozumianą działalność gospodarczą. Punktem wyjścia dla określenia zakresu
    przedmiotowego ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest regulacja
    zawarta w art. 7 ust. 1 ww. ustawy, stanowiąca, że:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie
    każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje
    obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez
    podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek
    powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na
    podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT powoduje więc, że
    kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po
    pierwsze - przychód, a po drugie - koszty jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków

      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów
    danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Ma to miejsce również w
    sytuacji, gdy skutkiem wystawienia faktury za wykonaną usługę, czy dostarczony towar
    powstaje roszczenie osoby prawnej wobec kontrahenta o zapłatę uzgodnionej ceny.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego.
    Wskazać należy również, że przepisy art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, mają istotne znaczenie dla
    ustalenia zakresu przedmiotowego podatku dochodowego. Wyliczają enumeratywnie te
    rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy
    ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy, art. 12 ust. 4 ustawy o
    CIT tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie
    można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.
    Natomiast, zgodnie z wyżej powołanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Odnosząc się do kwestii ustalenia, czy w odniesieniu do bieżących transakcji (od których
    Spółka pobiera podatek sales tax), kwota odpowiadająca sales tax pobierana od nabywcy
    w momencie sprzedaży a następnie (po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego)
    odprowadzana do właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu podatkowego
    Spółki na gruncie updop, a jej późniejsze przekazanie do urzędu nie będzie stanowiło
    kosztu uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy, mając na uwadze powołane przepisy,
    wskazać należy, że zarówno pobrany jak i zapłacony podatek sales tax jest neutralny
    podatkowo.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem, kwoty pobieranego przez Spółkę w momencie sprzedaży
    Produktów sales tax nie stanowią trwałego i definitywnego przysporzenia po jej stronie -
    Spółka zobowiązana jest bowiem do późniejszego przekazania pobranych w tym zakresie
    środków finansowych na rachunek właściwego organu administracyjnego na terytorium
    USA (jak wskazano w stanie faktycznym wpłaty takiej dokonuje się w okresach
    rozliczeniowych). Pobierając sales tax Spółka jest jedynie czasowym deponentem
    pobranych środków i nie czerpie korzyści z ich pozyskania/nie ma prawa swobodnego
    dysponowania otrzymanymi w ww. zakresie środkami. Ponadto kwoty uiszczane przez
    Spółkę z tytułu pobranego sales tax nie są ponoszone przez Spółkę z własnych środków/w
    sposób definitywny, ale pochodzą faktycznie ze środków uzyskanych (pobranych
    uprzednio) od konsumentów nabywających Produkty Spółki.
    Tym samym, stanowisko Spółki, zgodnie z którym w odniesieniu do bieżących transakcji
    (od których Spółka pobiera podatek sales tax), kwota odpowiadająca sales tax pobierana
    od nabywcy w momencie sprzedaży a następnie (po zakończeniu danego okresu
    rozliczeniowego) odprowadzana do właściwego urzędu nie będzie stanowiła przychodu
    podatkowego Spółki na gruncie ustawy o CIT, a jej późniejsze przekazanie do urzędu nie
    będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu na gruncie tej ustawy, należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

        stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w
        dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania pierwotnego rozstrzygnięcia.
    Należy jednocześnie zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie problematyki
    będącej ściśle przedmiotem Państwa zapytania (pytań). Treść pytań wyznacza bowiem
    granice tematyczne wydawanej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Ponadto, w odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, oraz
    wyroków sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami
    wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określony stanach faktycznych
    /zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących. Jednocześnie rozstrzygnięcia
    zawarte w powołanych wyrokach i interpretacjach nie pozostają w sprzeczności ze
    stanowiskiem zawartym w niniejszej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.