Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.711.2017.1.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-18
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT w całości bądź części w związku z realizacją projektu pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej”.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz europejski; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odzyskanie; parafia; podatek-podatek od towarów i usług; prawo; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2017 r. (data wpływu 27 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT w całości bądź części w związku z realizacją projektu pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT w całości bądź części w związku z realizacją projektu pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Rzymskokatolicka Parafia planuje inwestycję pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej”.

Przedsięwzięcie planowane jest do realizacji z udziałem środków unijnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, poddziałanie 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność”.

Projekt zakłada prace budowlane przy obiekcie zabytkowym, które mają na celu remont (modernizację) wewnętrznej instalacji elektrycznej. Całość robót obejmować będzie: demontaż oraz montaż silnoprądowej i słaboprądowej instalacji elektrycznej, remont tablicy głównej, montaż wyświetlacza tekstów, remont (wymianę) instalacji oświetleniowej z pozostawieniem istniejących żyrandoli i kinkietów, wymianę źródeł oświetlenia na LED o barwie ciepłej, białej, wykonanie remontu (wymianę) instalacji gniazd wtyczkowych oraz pomiary.

Rzymskokatolicka Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie figuruje w ewidencji podatników VAT. Nie prowadzi także działalności gospodarczej.

Towary i usługi, które Parafia nabędzie w ramach realizacji projektu, nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Faktury za zakupione towary i usługi wystawiane będą na Parafię Rzymskokatolicką.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Rzymskokatolicka Parafia, realizując powyższą inwestycję, może odzyskać koszt podatku od towarów i usług w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, zadanie nie ma charakteru generującego przychody, zatem nie jest możliwym odzyskanie podatku od towarów i usług zakupionych w celu realizacji tej inwestycji.

W związku z powyższym, Parafii nie będzie przysługiwał zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), gdyż towary i usługi zakupione w ramach zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści wniosku wynika, że Rzymskokatolicka Parafia planuje inwestycję pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej”. Przedsięwzięcie planowane jest do realizacji z udziałem środków unijnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, poddziałanie 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność”.

Projekt zakłada prace budowlane przy obiekcie zabytkowym, które mają na celu remont (modernizację) wewnętrznej instalacji elektrycznej. Całość robót obejmować będzie: demontaż oraz montaż silnoprądowej i słaboprądowej instalacji elektrycznej, remont tablicy głównej, montaż wyświetlacza tekstów, remont (wymianę) instalacji oświetleniowej z pozostawieniem istniejących żyrandoli i kinkietów, wymianę źródeł oświetlenia na LED o barwie ciepłej, białej, wykonanie remontu (wymianę) instalacji gniazd wtyczkowych oraz pomiary.

Rzymskokatolicka Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie figuruje w ewidencji podatników VAT. Nie prowadzi także działalności gospodarczej. Towary i usługi, które Parafia nabędzie w ramach realizacji projektu, nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury za zakupione towary i usługi wystawiane będą na Parafię Rzymskokatolicką.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w związku z opisaną wyżej operacją Parafia ma możliwość odzyskania podatku VAT w całości bądź w części.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w stosunku do podmiotów niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizowaniem projektu pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej” ponieważ, jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabyte w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r.

Ponieważ Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zatem nie będzie miał możliwości ubiegania się o zwrot tego podatku na podstawie przepisów rozdziału 4 ww. rozporządzenia.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej opis sprawy i stan prawny należy stwierdzić, że Rzymskokatolicka Parafia nie będzie miała możliwości odzyskania podatku w całości bądź w części w związku z realizacją projektu pn. „Remont i renowacja wnętrza kościoła obejmujący przywrócenie cech stylowych zabytku – remont (modernizacja) instalacji elektrycznej”.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.