Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.542.2025.4.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Zaliczenie wydatków na spłatę kredytu do ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: kredyt-spłata kredytu
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 13 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2020 r. sprzedała Pani swoje mieszkanie „A” (przed upływem 5 lat, data nabycia
    mieszkania „A” 2016 r.).

    Zamierza Pani całą kwotę wykorzystać na cele mieszkaniowe (w trakcie kolejnych 3 lat, jak
    pozwala na to ustawa, to znaczy ma Pani na to 2021 r., 2022 r., 2023 r.).
    Część kwoty już wykorzystała Pani na cele mieszkaniowe w trakcie sprzedaży samego
    mieszkania „A”, bo mieszkanie „A” miało hipotekę, i część kwoty od razu „poszła” na spłatę
    hipoteki mieszkania „A”). I tutaj wszystko OK.
    Potem, następną część kwoty, który wykorzystała Pani na cele mieszkaniowe, to spłata
    hipoteki za mieszkanie „B” – kwota 241 071,59 zł.
    W 2022 r. sprzedała Pani mieszkanie „B”, w którym Pani mieszkała.
    Kupujący kupili za gotówkę (kupujący to mama razem z córką).
    Notariusz zaproponował dla Pani bezpieczeństwa pobrać kwotę sobie na depozyt.
    I w umowie sprzedaży znajduje się takie zdanie, gdzie notariusz wskazał, że zrobi przelew
    na hipotekę (Pani hipotekę). Załączyła Pani 2 strony z umową, gdzie jest to wskazane.
    Następnie dostała Pani informację od US, że Pani spłaciła hipotekę nie swoimi pieniędzmi
    ze sprzedaży mieszkania „A”, a spłaciła Pani hipotekę pieniędzmi ze sprzedaży mieszkania
    „B”.
    Prosi Pani o pomoc i potraktowanie wpłaty na depozyt notarialny – nie powinien mieć
    wpływu na uznanie ulgi. W ustawie jasno napisano, że spłata hipoteki – to jest cel
    mieszkaniowy.
    Ponadto wskazała Pani, że do momentu sprzedaży i po sprzedaży, Pani wiele razy
    konsultowała się Pani na ten temat i wszyscy mówili, że tutaj nie ma problemu. Ale
    obecnie dostała Pani informacje od US i US zauważa tutaj problem. I nie chce kwoty spłaty
    hipoteki (241 071,59 zł) za mieszkanie „B” traktować jako cele mieszkaniowe.
    Wskazała Pani także, że:
    · Pani pierwsze mieszkanie „A”, które kupiła, to było Pani mieszkanie (odrębna własność),
      było położone w X, ulica (...), kupiła Pani to mieszkanie w dniu 20 czerwca 2016 r.
      Nabyła je Pani na podstawie umowy kupna (sprzedaży). Sprzedała w dniu 23 kwietnia
      2020 r. (to znaczy, że sprzedała je Pani przed upływem 5 lat).
    · Pani drugie mieszkanie „B” Pani kupiła, to było Pani mieszkanie (odrębna własność).
      Również mieszkanie było w X i tak samo na ulicy (...). Nabyła je Pani również na
      podstawie umowy kupna (sprzedaży) w dniu 10 października 2016 r. Zbyła je Pani w
      dniu 17 sierpnia 2022 r. To znaczy, że już po upływie 5 lat. I spłaciła Pani hipotekę
      banku za to mieszkanie (bo mieszkanie miało hipotekę zaciągniętą przed datą
      sprzedaży mieszkania „A”). Dołączyła Pani do wniosku potwierdzenie przelewu Banku
      na kwotę 241 071, 59 zł.
    · Kredyt hipoteczny był Pani, zaciągnięty przez Panią na zakup mieszkania „B”. Kredyt był
      zaciągnięty stricte na zakup mieszkania „B”, to znaczy że w tym samym czasie, kiedy
      kupiła Pani mieszkanie „B”, to znaczy 2016 r. (podpisała Pani umowę kredytową z
      Bankiem w dniu 10 października 2016 r.).
    · Przeznaczenie ww. kredytu wskazane w umowie kredytowej – zakup mieszkania
      (mieszkanie „B”).
    · Bank dał Pani hipotekę i zrobił przelew Zbywcy nieruchomości „B”. To znaczy tej osobie,
      od której Pani kupiła mieszkanie „B”. To wszystko standardowa procedura w
      przypadku zakupu mieszkania na hipotekę od banku. Wszystko oczywiście odbywa się
      w ramach już wcześniej wskazanej umowy zakupu mieszkania „B”. 10 października
      2016 r.
    · Środki z kredytu zostały przeznaczone wyłącznie na nabycie lokalu mieszkalnego „B”. A
      jak inaczej, kiedy Bank dał hipotekę stricte pod zakup konkretnego mieszkania
      (mieszkania „B”). Wszystko standardowo, jak u nas w Polsce z hipoteką od banków.

    · Kredyt został zaciągnięty w Banku, który dał Pani kredyt hipoteczny na zakup
      mieszkania „B”. I ten kredyt Pani spłaciła i dla tego chciała Pani skorzystać z ulgi
      mieszkaniowej.
    · Spłaty ww. kredytu hipotecznego dokonała Pani w momencie sprzedaży mieszkanie „B”.
      I jak Pani już wskazała, notariusz zaproponował dla Pani bezpieczeństwa pobrać kwotę
      sobie na depozyt.
    · Spłata ww. kredytu została dokonana z Pani przychodu.
    · Sprzedaż mieszkania „A” i mieszkania „B” nie nastąpiła w wykonywaniu przez Panią
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.).
    · W lokalu „B” realizowała Pani własne cele mieszkaniowe (wcześniej).
    · Kupujący mieszkanie „B” kupował je za gotówkę (kupujący to mama razem z córką).
      Notariusz zaproponował dla Pani bezpieczeństwa pobrać kwotę sobie na depozyt. I w
      umowie sprzedaży znajduje się takie zdanie, gdzie notariusz pisze bodaj, że zrobi
      przelew na hipotekę (Pani hipotekę). Załączyła Pani 2 strony z umowy, gdzie jest to
      wskazane.
    · Posiada Pani inne mieszkanie, w którym teraz zamieszkuje. Nie ma Pani ani umowy
      najmu, ani innych jakikolwiek umów o podobnym charakterze.
    · Nie dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości niż wskazane we wniosku

## Pytanie

Czy może Pani skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, części dochodu uzyskanego
    ze sprzedaży mieszkania „A”, w związku z poniesionym przez Panią wydatkiem (kwota 241
    071, 59 zł) na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie mieszkania „B”?
    Pani stanowisko w sprawie
    Kwota 241 071, 59 PLN korzysta z ulgi, jako wydatek na własne cele mieszkaniowe,
    poprzez spłatę kredytu hipotecznego.
    Podstawą Pani stanowiska jest art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, do własnych celów
    mieszkaniowych zalicza się m.in. spłatę kredytu (pożyczki) wraz z odsetkami, zaciągniętego
    przed dniem sprzedaży, na nabycie nieruchomości służącej zaspokojeniu własnych
    potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Podstawa prawna:
    · ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    - art. 10 ust. 1 pkt 8 (określa moment powstania dochodu ze sprzedaży nieruchomości),
    - art. 21 ust. 1 pkt 131 (ulga mieszkaniowa),
    - art. 21 ust. 25-26 (definicja własnych celów mieszkaniowych i warunki ulgi).
    Pani zdaniem, ma prawo skorzystania z ulgi.
    Końcowo wskazuje Pani, że nie jest prawnikiem i nie posługuje się językiem prawnym, a
    przepisy podatkowe nie są Pani specjalnością. Jest jednak Pani osobą uczciwą, a
    zawodowo pracuje jako księgowa, więc we wszystkich sprawach podatkowych i
    finansowych stara się postępować rzetelnie, odpowiedzialnie i zgodnie z przepisami.
    W przypadku tej konkretnej sprawy, na długo przed sprzedażą mieszkania B, wielokrotnie
    konsultowała się Pani, w tym:
    - kilkukrotnie kontaktowała się Pani z Krajową Informacją Skarbową (łącznie około
      dziesięciu razy),

    - dokładnie opisywała Pani swoją sytuację.
    Każdorazowo uzyskiwała Pani potwierdzenie, że przeznaczenie kwoty 241 071,59 zł na
    spłatę kredytu hipotecznego spełnia warunki ulgi mieszkaniowej, jako wydatek na własne
    cele mieszkaniowe. Dlatego jest Pani przekonana, że Pani działanie było zgodne z
    obowiązującym prawem podatkowym i bardzo prosi o pozytywne rozpatrzenie Pani
    stanowiska w tej sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku
    dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, sprzedaż przez Panią 23 kwietnia 2020 r. nieruchomości (odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego) zakupionej 20 czerwca 2016 r., przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższego, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (praw) określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    a) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    b) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
    2) wydatki poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
      zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o
      których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

    Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    - nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    - budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki)
    oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na
    cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
    mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w
    takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
    takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem
    zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem
    ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
    przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem
    (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem
    kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty
    przez podatnika na cele określone w pkt 1 ww. ustawy. Przepis wyraźnie bowiem stanowi,
    że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele
    mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem
    uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości (udziału) i aby kredyt ten zaciągnięty był
    przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

    Z treści wniosku wynika, że pierwsze mieszkanie („A”), które Pani kupiła 20 czerwca 2016 r.
    (odrębna własność) było położone w X przy ul. (...). Mieszkanie to sprzedała Pani 23
    kwietnia 2020 r. (przed upływem 5 lat).
    Drugie mieszkanie („B”) kupiła Pani 10 października 2016 r. i była to odrębna własność.
    Również mieszkanie było w X i tak samo przy ulicy (...). Mieszkanie to sprzedała Pani 17
    sierpnia 2022 r., tj. już po upływie 5 lat. Z środków uzyskanych ze sprzedaży mieszkania
    „B” spłaciła hipotekę banku za to mieszkanie (bo mieszkanie było w hipotece zaciągniętej
    przed datą sprzedaży mieszkania „A”).
    Kredyt hipoteczny był zaciągnięty przez Panią w Banku na zakup mieszkania „B”, umowa o
    kredyt podpisana z Bankiem 10 października 2016 r. W umowie kredytowej wskazano, że
    kredyt był przeznaczony na zakup mieszkania „B”. Bank ustanowił Pani hipotekę i zrobił
    przelew Zbywcy nieruchomości „B”, to znaczy tej osobie, od której Pani kupiła mieszkanie
    „B”. Spłaty kredytu hipotecznego dokonała Pani w momencie sprzedaży mieszkania „B”. W
    lokalu „B” realizowała Pani własne cele mieszkaniowe.
    Oprócz wymienionych we wniosku, posiada Pani inne mieszkanie, w którym teraz
    zamieszka. Mieszkanie to nie udostępniała/udostępnia Pani innym osobom na podstawie
    umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie dokonywała Pani
    sprzedaży innych nieruchomości, niż wskazane we wniosku.
    Wątpliwości Pani budzi kwestia, czy spłata kredytu zaciągniętego w Banku uprawnia Ją do
    skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że warunkiem skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej jest wydatkowanie
    równowartości (odpowiednio w całości lub części) przychodu osiągniętego z odpłatnego
    zbycia na określone cele mieszkaniowe.
    Wobec powyższego, omawiane zwolnienie wymaga przeznaczenia równowartości
    (odpowiednio w całości lub części) przychodu ze sprzedaży nieruchomości lub praw
    majątkowych na preferowane przez ustawodawcę cele, a takim przychodem jest wartość
    wyrażona w umówionej cenie sprzedaży.
    W art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca
    nie mówi o zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych konkretnie za środki finansowe
    otrzymane z tytułu sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych. Stanowi natomiast o
    przeznaczeniu na preferowany cel, przychodu rozumianego zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc kwoty w wysokości (wartości)
    pozostającej w granicach umówionej ceny sprzedaży nieruchomości przez podatnika.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2019 r. sygn. akt II FSK 3110
    /17, Sąd w odniesieniu do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych stwierdził:
      „W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. wprowadził
      definicję przychodu – przez którą należy rozumieć wartość wyrażoną w cenie
      określonej w umowie – z tego specyficznego źródła, jakim jest między innymi zbycie
      nieruchomości oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Dla
      wystąpienia przychodu wystarczy zatem samo zawarcie umowy sprzedaży, która
      musi określać cenę z mocy art. 535 § 1 k.c. (por. wyroki NSA: z dnia 16 października
      2012 r., sygn. akt II FSK 501/11 i powołane tam dalsze orzeczenia; z dnia 19 lipca
      2016 r., sygn. akt II FSK 1610/14; z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2490
      /14; publik. CBOSA). Przepis art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. nie odwołuje się przy tym do
      wymagalności ceny określonej w umowie polegającej na tym, że wierzyciel ma
      prawną możliwość żądania zaspokojenia przysługującej mu wierzytelności, czyli w
      przypadku umowy sprzedaży możność żądania przez sprzedawcę zapłaty określonej
      kwoty na jego rzecz. W świetle tego przepisu nie ma również znaczenia sposób
      zadysponowania przez sprzedającego uzyskaną kwotą. Z tych powodów (...)

      warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.
      o.f. nie jest wydatkowanie na wymienione w tym przepisie cele konkretnych
      pieniędzy, lecz wartości przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub
      prawa majątkowego.”
    Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu nieruchomości w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia
    podatkowego. Nie wystarczy zatem samo poczynienie wydatków mieszkaniowych, lecz
    konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny artykułowanych przez
    podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości mieszkalnych i późniejszych
    decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji takiej dokonuje się poprzez
    porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i późniejszym wykorzystaniem
    nieruchomości do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy czym motywy te
    muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Reasumując, sprzedaż przez Panią nieruchomości 23 kwietnia 2020 r., zakupionej 20
    czerwca 2016 r., tj. przed upływem 5 lat licząc od końca 2016 r., stanowi źródło przychodu
    w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach
    wynikających z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie wydatkowanie przychodu ze sprzedaży ww. nieruchomości, w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie, na spłatę kredytu
    zaciągniętego na zakup nieruchomości (odrębnej własności lokalu mieszkalnego), w której
    realizowała Pani własne potrzeby mieszkaniowe, uprawnia do zwolnienia od podatku
    dochodu z odpłatnego zbycia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 2
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym wskazać należy, że
    zwolnieniu podlega dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego
    zbycia nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez

    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.