Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-324/15/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-05-07
Teza: Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada obywatelstwo polskie, w Polsce ma miejsce zamieszkania oraz pobytu, jest polskim rezydentem podatkowym. Począwszy od dnia 1 lutego 2011 r. Wnioskodawca prowadzi w Polsce działalność rolniczą polegającą na hodowli norek (chów i hodowla zwierząt futerkowych). Działalność spełnia kryteria sklasyfikowania jej jako „działy specjalne produkcji rolnej” i prowadzona jest – w zakresie istotnym dla niniejszej interpretacji podatkowej – w formie Spółki komandytowej, w której Wnioskodawca jest komandytariuszem wraz z belgijskim rezydentem podatkowym (łącznie dwóch wspólników będących komandytariuszami).
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; działy specjalne produkcji rolnej; hodowla; odszkodowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2015 r. (data wpływu 9 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu z działów specjalnych produkcji rolnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu z działów specjalnych produkcji rolnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe oraz stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada obywatelstwo polskie, w Polsce ma miejsce zamieszkania oraz pobytu, jest polskim rezydentem podatkowym. Począwszy od dnia 1 lutego 2011 r. Wnioskodawca prowadzi w Polsce działalność rolniczą polegającą na hodowli norek (chów i hodowla zwierząt futerkowych). Działalność spełnia kryteria sklasyfikowania jej jako „działy specjalne produkcji rolnej” i prowadzona jest – w zakresie istotnym dla niniejszej interpretacji podatkowej – w formie Spółki komandytowej, w której Wnioskodawca jest komandytariuszem wraz z belgijskim rezydentem podatkowym (łącznie dwóch wspólników będących komandytariuszami).

Spółka komandytowa jest w fazie przekształcania w Spółkę jawną. Wspólnikami Spółki jawnej będą jej dotychczasowi komandytariusze. Wnioskodawca złożył deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zarówno w latach poprzedzających jak i za 2015 r. (formularz PIT - 6) w wymaganym terminie. Naczelnik urzędu skarbowego wydał decyzję, którą ustalił Wnioskodawcy zaliczki na podatek dochodowy z działów specjalnych produkcji rolnej za 2015 r. Dochód z działu specjalnego produkcji rolnej został ustalony zatem przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcyjnej zwierzęcej, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie powiadomił właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze prowadzenia ksiąg dla potrzeb ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych – wykazujących przychód zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 2015 r. (formularz PIT - 6) złożył również drugi komandytariusz Spółki komandytowej. Również dla tego wspólnika dochód z działu specjalnego produkcji rolnej został ustalony zatem przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcyjnej zwierzęcej, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Drugi komandytariusz Spółki komandytowej również nie powiadomił właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze prowadzenia ksiąg dla potrzeb ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych - wykazujących przychód zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie prawidłowości stanowiska - w formie interpretacji indywidualnej Ministra Finansów (organ upoważniony do wydania interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) \`(...)\` z dnia 21 października 2011 r. – że uzyskiwany przez wspólnika Spółki komandytowej będącego osobą fizyczną udział w zysku Spółki komandytowej, która prowadzi działalność stanowiącą dział specjalny produkcji rolnej podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w takim zakresie, że źródłem przychodu takiego wspólnika jest dział specjalny produkcji rolnej i w związku z tym dochód z działu specjalnego produkcji rolnej będzie mógł zostać ustalony również przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcyjnej zwierzęcej, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy podatnik nie zawiadomił organów podatkowych o zamiarze założenia ksiąg wykazujących te przychody. W ramach prowadzonego działu specjalnego produkcji rolnej Spółka komandytowa zawiera z osobami trzecimi umowy. Umowa, której dotyczy niniejszy wniosek o interpretację została zawarta dnia 13 sierpnia 2014 r. ze Spółką prawa brytyjskiego. Uzgodnionym przez strony przedmiotem umowy jest dostawa skór z norek przez Spółkę komandytową - Sprzedającego, której wspólnikiem jest Wnioskodawca do spółki prawa brytyjskiego - Kupującego, zgodnie ze specyfikacją z załącznika A do umowy, z wyłącznym prawem sprzedaży dostarczonych skór na chińskim rynku. Zgodnie z treścią umowy żadne zamówienie zatwierdzone już przez Sprzedającego nie może być anulowane przez Kupującego chyba, że będzie podpisana umowa ze Sprzedającym, z której wynikać będzie, że Kupujący wypłaci Sprzedającemu pełne odszkodowanie (łącznie z utraconymi korzyściami), zwróci koszty (w tym koszty pracy i użytych materiałów), opłaty i wydatki poniesione przez sprzedającego z powodu anulowania. Wobec prawa wyłączności na rynek chiński jak też tytułu prawnego do używania każdej etykiety, Sprzedający może ponieść znaczące szkody w związku z umową. Sprzedający wyraził w treści umowy zgodę na stałe, ustalone odszkodowanie, które pokryje wszelkie straty, koszty, szkody, opłaty i wydatki do ustalonej przez strony procentowej wysokości całej wartości umowy określonej w załączniku A jeśli klient odstąpi od umowy/rozwiąże umowę. W grudniu 2014 r. zaistniała sytuacja stanowiąca podstawę do wypłaty Spółce komandytowej odszkodowania na podstawie powołanej umowy. Wnioskodawca chce usunąć wątpliwości odnośnie prawidłowego opodatkowania kwot z tytułu odszkodowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy uzyskanie przez Spółkę osobową odszkodowania z tytułu umowy dotyczącej sprzedaży skór z norek uzyskanych z prowadzonej produkcji rolnej stanowiącej dział specjalny produkcji rolnej należy traktować - dla potrzeb ustalenia źródła przychodów dla Wspólnika tej Spółki - jako przychód wchodzący w skład źródła przychodów wskazanego w art. 10 ust. 1 punkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uiszczać podatek zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego źródła przychodów na dotychczasowych zasadach - w związku z niezgłoszeniem zamiaru prowadzenia ksiąg rachunkowych - przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcyjnej zwierzęcej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Stosownie do art. 2 ust. 3 tej ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

W myśl art. 2 ust. 3a ww. ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów. Według art. 15 ww. ustawy, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Przepis art. 24 ust. 4 powyższej ustawy stanowi, że dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2. Z powołanych przepisów wynika, że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych tylko wówczas, gdy podatnik nie zgłosi zamiaru prowadzenia ksiąg w trybie określonym w art. 24a ust. 2 pkt 2 i art. 15 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uważa, że w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki ustalania dochodu podatnika z działu specjalnego produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych. Kwestią budzącą pewne wątpliwości jest czy przychód z tytułu odszkodowania lub kary umownej uzyskanej na skutek niewykonania obowiązków z umowy dostawy skór z norek przez Odbiorcę/Kupującego stanowi odrębne źródło przychodów podatnika czy wchodzi w skład przychodów ze źródła – dział specjalny produkcji rolnej.

W ocenie Wnioskodawcy odszkodowanie lub kara umowna uzyskane od kontrahenta z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy dostawy skór z norek a zatem umowy, której skutkiem miało być uzyskanie przychodu z działu specjalnego produkcji rolnej, powinno być traktowane również jako przychody z tego źródła.

Pomiędzy odszkodowaniem/karą umowną a prowadzoną działalnością zakwalifikowaną jako dział specjalny produkcji rolnej istnieje niewątpliwy związek przyczynowo - skutkowy. Odszkodowanie/kara umowna są związane ze źródłem przychodu - działem specjalnym produkcji rolnej. Bez prowadzenia działalności w postaci działu specjalnego produkcji rolnej przychód z tytułu odszkodowania/kary umownej nie powstałby.

Uzyskanie odszkodowania, kary umownej lub innej rekompensaty z tytułu niewykonania umowy o dostawę skór norek jest nierozerwalnie związane z prowadzeniem działu specjalnego. Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. Z art. 14 ust. 2 punkt 4 i 12 w związku z art. 15 ww. ustawy wynika, że przychodem z działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji rolnej - w sytuacji gdy podatnik prowadzi księgi wykazujące przychody - są również kary umowne i odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku. Przepisy te potwierdzają, że kary umowne i odszkodowania związane z działem specjalnym oraz działalnością gospodarczą nie stanowią odrębnego źródła opodatkowania tylko wchodzą w zakres tego źródła, z którym są związane.

Ustawodawca nie objął podatkowym zwolnieniem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody opodatkowane są według skali podatkowej lub według 19% stawki liniowej, (art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. d) i e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tych przypadkach otrzymane odszkodowania należy zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej i doprowadzić od nich podatek dochodowy. Brak analogicznego przepisu w zakresie wyłączenia ze zwolnień odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, w sytuacji gdy podatnik nie prowadzi ksiąg potwierdza że odszkodowania w takim przypadku nie stanowią odrębnego źródła opodatkowania a są przychodem z działu specjalnego opodatkowane przy zastosowaniu normy szacunkowej.

Sposób ustalania przychodów i kosztów w przypadku działów specjalnych produkcji rolnej, gdy podatnik nie zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze powadzenia ksiąg wynika art. 24 ust. 4 - 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z 24 ust. 4 zdanie drugie ww. ustawy dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2. Przepis odnosi się do całego dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej. Kary umowne, odszkodowania nie stanowią odrębnego źródła przychodów, (wskazanego w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zwiększają one przychody z działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej a mają wpływ na wysokość podatku jeśli podatnik prowadzi księgi dla potrzeb ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dla określenia podstawy opodatkowania i wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzących dział specjalny produkcji rolnej - opodatkowanych w formie szacunkowej – znaczenie ma norma szacunkowa i ilość jednostek produkcji, (a nie uzyskane przychody i koszty). W związku z tym odszkodowania i kary umowne uzyskane w związku z prowadzonym działem specjalnym produkcji rolnej, gdy podatnik nie prowadzi ksiąg, nie mogą być brane pod uwagę przy ustaleniu podstawy opodatkowania ani jako odrębne źródło opodatkowania.

Tylko brak możliwości przyporządkowania danego przysporzenia do konkretnego źródła przychodów daje możliwość zakwalifikowania przychodów do uzyskanych ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak przysporzenia, które wchodzą w zakres tego źródła przychodów nie mogą mieścić się w indywidualnie wskazanych i nazwanych źródłach przychodów. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem odszkodowanie lub kara umowna wiąże się bezpośrednio i nierozerwalnie z prowadzeniem działu specjalnego produkcji rolnej.

Biorąc zatem pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy zdaniem Wnioskodawcy kwota odszkodowania lub kara umowna uzyskane od kontrahenta z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania przez niego umowy dostawy skór z norek uzyskanych przez Spółkę osobową (zarówno komandytową a po przekształceniu jawną), której wspólnikiem jest Wnioskodawca w toku prowadzenia działu specjalnego produkcji rolnej należy traktować jako przychód z tego działu specjalnego produkcji rolnej, który nie powiększa kwoty dochodu do opodatkowania bowiem ta jest ustalana szacunkowo w oparciu o ilość jednostek produkcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.