Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-8/13-6/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-04-18
Teza: Odliczenie w pełnej wysokości podatku od towarów i usług z oryginału faktury zakupu samochodu specjalnego - bankowozu oraz faktur dokumentujących zakup paliwa do ww. samochodu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; pojazdy-pojazd specjalny; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2012 r. (data wpływu 3 stycznia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2013 r. (data wpływu 21 marca 2013 r.) oraz pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data wpływu 11 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej wysokości podatku w związku z zakupem bankowozu oraz zakupem paliwa do ww. samochodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej wysokości podatku w związku z zakupem bankowozu oraz zakupem paliwa do ww. samochodu.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 marca 2013 r. (data wpływu 21 marca 2013 r.) oraz pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data wpływu 11 kwietnia 2013 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Spółka jawna prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz jednego z operatorów telefonii komórkowej i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada obecnie 14 punktów sprzedaży położonych w różnych rejonach Polski. Spółka zamierza nabyć samochód specjalny - bankowóz typu C. Zakupiony samochód specjalny spełni wszystkie wymagania, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne.

Bankowóz typu C, który ma zamiar nabyć Wnioskodawca jest wyposażony m.in. w:

1.  Pojemniki specjalistyczne umożliwiające mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione oraz urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych
2.  Immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17.12.1973 w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, T 2, str. 49) lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ-jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem
3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu 116 EKG ONZ
4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu
5.  system transmisji alarmu przekazujący określone informacje o stanie pojazdu
6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami

Zakupiony samochód specjalny – bankowóz będzie poddany dodatkowym badaniom w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów i będzie miał odnotowane w dowodzie rejestracyjnym, że jest samochodem specjalnym w rozumieniu wszystkich wymaganych przepisów prawa.

Transport, który wymaga dodatkowego zabezpieczenia obejmuje w szczególności, następujące materiały:

1.  transport gotówki z kasy punktów sprzedaży do banku lub do kasy głównej w siedzibie spółki,
2.  poufne umowy, których stronami są Wnioskodawca lub klienci Wnioskodawcy,
3.  poufną dokumentację dotyczącą relacji Wnioskodawcy lub jego klientów (w tym informacje dotyczące ofert handlowych) i ich planów biznesowych,
4.  dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dn. 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 133 poz. 883 ze zmianami). Są to umowy o świadczeniu usług telekomunikacyjnych, które zawierają takie dane jak: imię, nazwisko lub nazwa firmy, PESEL lub NIP, adres zameldowania lub siedziby wraz z tajnym hasłem abonenckim do indywidualnego konta każdego klienta. Do każdej umowy dołączone są kopie dokumentów tj.: dowód osobisty, NIP, REGON, KRS, CEIDG-1, rachunki na inne usługi wystawione na rzecz klienta w celu potwierdzenia braku zadłużenia w innych instytucjach.

Przynajmniej raz w miesiącu każdy salon jest audytowany przez zatrudnionego w spółce kierownika regionalnego, który mógłby podczas wizyty przewozić do siedziby spółki wyżej wymienione dokumenty oraz gotówkę. Zakup bankowozu w znacznym stopniu przyczyniłby się do obniżenia kosztów jakie spółka ponosi w związku z podpisaną umową z Dostawcą na konwój gotówki oraz wynajęciem firmy kurierskiej, która dostarcza dokumenty z punktów do siedziby spółki.

Zakup takiego samochodu pozwoli znacznie podnieść standard i bezpieczeństwo co wyeliminuje praktycznie do zera utratę środków pieniężnych i dostania się poufnych danych osobowych klientów Wnioskodawcy w niepowołane ręce. Dane te mogłyby posłużyć osobom nieupoważnionym do nadużyć co działałoby na niekorzyść klientów Wnioskodawcy jak i Wnioskodawcy. Zakup pojazdu udokumentowany będzie fakturą VAT wystawioną na rzecz S. Ponadto przedmiotowy pojazd będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Na chwilę obecną przewóz gotówki nie jest przedmiotem działalności S., natomiast spółka po zakupie przedmiotowego pojazdu zamierza rozszerzyć zakres działalności gospodarczej o usługi związane z przewozem gotówki.

Przedmiotowy samochód będzie samochodem osobowym, nie będzie on spełniał kryteriów o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 i 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Pojazd będzie spełniał natomiast kryteria określone w art. 3 ust. 2 pkt 5 i będzie posiadał zaświadczenie dokumentujące przeprowadzone badanie techniczne przez okręgową stację kontroli pojazdów oraz dowód rejestracyjny będzie zawierał właściwą adnotację o spełnieniu wymagań.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia pełnej wysokości podatku od towarów i usług z oryginału faktury zakupu samochodu specjalnego - bankowozu oraz faktur dokumentujących zakup paliwa do ww. samochodu (wymienionego w wykazie pojazdów specjalnych, który jest załącznikiem do ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym - DU 10.247.1652 z późniejszymi zmianami) bez ograniczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązująca do 31.12.2012 r. definicja samochodu specjalnego -bankowozu sformułowana w art. 3 ust. 1 oraz dopełniającym go art. 3 ust. 2 pkt 5 i poz. 2 załącznika określającego przeznaczenia pojazdów specjalnych (Ustawa z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym DU 10.247.1652 z późniejszymi zmianami)

*   jednoznacznie wyłącza samochody specjalne - bankowozy z wszelkich ograniczeń dotyczących prawa do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w oryginale faktury zakupu samochodu specjalnego oraz zawartego w oryginałach faktur zakupu paliw do ww. samochodu zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11.03.2004 r.

Warunkiem jest spełnienie przez ten pojazd wymogów ustawy potwierdzonych właściwym wpisem w dowodzie rejestracyjnym określającym pojazd jako samochód specjalny o przeznaczeniu bankowóz i zaświadczeniem wydanym przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast przepisem art. 1 pkt 12 i pkt 14 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia podatku VAT od zakupu paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie ww. przepisów, kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

W tym miejscu należy wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2013 r., mocą art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1456) w ww. ustawie nowelizującej wprowadzono następujące zmiany:

1.  użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”;
2.  w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”.

Zatem w wyniku wprowadzonych zmian zasady dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów i paliw, określone w art. 3 i 4 ustawy nowelizującej stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. Natomiast przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług wchodzą w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

W świetle art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia zawarte w art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.

W załączniku tym zostały wymienione następujące przeznaczenia pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5:

1.  Agregat elektryczny/spawalniczy
2.  Bankowóz
3.  Do prac wiertniczych
4.  Koparka, koparkospycharka
5.  Ładowarka
6.  Do oczyszczania dróg
7.  Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych
8.  Pomoc drogowa
9.  Do zimowego utrzymania dróg
10.  Żuraw samochodowy
11.  Pogrzebowy.

W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach.

Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W świetle § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają wartości pieniężne:

1.  krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
2.  czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę „wartość do inkasa”, „należność do inkasa” lub inną o podobnym charakterze,
3.  weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę „wartość do inkasa” lub inną o podobnym charakterze,
4.  inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę,
5.  złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie szlachetne i perły, a także platynę i inne metale z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów będących muzealiami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24 z późn. zm.).

Zgodnie z § 1 pkt 15 rozporządzenia, bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C.

Jak wynika z § 10 ust. 1 rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:

1.  załącznik nr 3 – wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2.  załącznik nr 4 – wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3.  załącznik nr 5 – wymagania techniczne dla bankowozu typu C.

Według załącznika nr 5 do rozporządzenia („Ogólne wymagania techniczne dla bankowozu typu C”) bankowóz typu C powinien być wyposażony w:

1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach przytwierdzonych trwale do elementów konstrukcyjnych nadwozia umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych co najmniej I klasy według normy PN-EN 1143-1 lub PN-EN 1143-2;

1a)szyby wykonane w klasie co najmniej BR1, według normy PN-EN 1063 (lub w klasie równoważnej), bez możliwości ich otwierania;

1.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą 74/61/EWG”, lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
2.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
    1.  funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
    2.  rezerwowe zasilanie,
    3.  dodatkową syrenę alarmową,
    4.  czujniki ochrony wnętrza,
    5.  blokadę pracy silnika,
    6.  tryb serwisowy,
    7.  sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;

1.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
2.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
    1.  położeniu i prędkości pojazdu,
    2.  otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
    3.  stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
    4.  włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;

1.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4.  W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz jednego z operatorów telefonii komórkowej i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca posiada obecnie 14 punktów sprzedaży położonych w różnych rejonach Polski. Spółka zamierza nabyć samochód specjalny - bankowóz typu C. Zakupiony samochód specjalny spełni wszystkie wymagania, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne. Zakupiony samochód specjalny – bankowóz będzie poddany dodatkowym badaniom w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów i będzie miał odnotowane w dowodzie rejestracyjnym, że jest samochodem specjalnym w rozumieniu wszystkich wymaganych przepisów prawa. Przedmiotowy samochód będzie samochodem osobowym, nie będzie on spełniał kryteriów o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 i 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Transport, który wymaga dodatkowego zabezpieczenia obejmuje w szczególności, następujące materiały: transport gotówki z kasy punktów sprzedaży do banku lub do kasy głównej w siedzibie spółki, poufne umowy, których stronami są Wnioskodawca lub klienci Wnioskodawcy, poufną dokumentację dotyczącą relacji Wnioskodawcy lub jego klientów (w tym informacje dotyczące ofert handlowych) i ich planów biznesowych, dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dn. 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 133 poz. 883 ze zmianami). Są to umowy o świadczeniu usług telekomunikacyjnych, które zawierają takie dane jak: imię, nazwisko lub nazwa firmy, PESEL lub NIP, adres zameldowania lub siedziby wraz z tajnym hasłem abonenckim do indywidualnego konta każdego klienta. Do każdej umowy dołączone są kopie dokumentów tj.: dowód osobisty, NIP, REGON, KRS, CEIDG-1, rachunki na inne usługi wystawione na rzecz klienta w celu potwierdzenia braku zadłużenia w innych instytucjach. Przynajmniej raz w miesiącu każdy salon jest audytowany przez zatrudnionego w spółce kierownika regionalnego, który mógłby podczas wizyty przewozić do siedziby spółki wyżej wymienione dokumenty oraz gotówkę. Zakup pojazdu udokumentowany będzie fakturą VAT wystawioną na rzecz Wnioskodawcy. Przedmiotowy pojazd będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przewóz gotówki nie jest przedmiotem działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca po zakupie przedmiotowego pojazdu zamierza rozszerzyć zakres działalności gospodarczej o usługi związane z przewozem gotówki.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że – wbrew opinii Zainteresowanego – w związku z faktem nabycia bankowozu oraz nabyciem paliwa do tego pojazdu, nie nabędzie on prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. czynności.

Powyższe wynika z faktu, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z pełnego odliczenia. Należy wskazać, że aby móc odliczyć podatek naliczony w całości przy zakupie, pojazdu stanowiącego bankowóz oraz przy zakupie paliwa służącego do napędu tego samochodu o specjalnym przeznaczeniu, pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to wyłącznie takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne. Oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z okolicznościami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że bankowóz nie będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności związanych z jego przeznaczeniem. Dlatego też Zainteresowany nie będzie mógł skorzystać z prawa do pełnego odliczenia podatku związanego z zakupem takiego samochodu oraz nabyciem paliwa do jego napędu.

Podkreślić należy, że rozszerzenie zakresu działalności gospodarczej wyłącznie poprzez wpis do rejestru przedsiębiorców o usługi przewozu gotówki, nie jest wystarczający dla uzyskania pełnego prawa do odliczenia VAT. Prawo to przysługuje w przypadku faktycznego wykorzystania pojazdu typu „bankowóz” zgodnie z jego specjalnym przeznaczeniem tj. wyłącznie do przewozu wartości pieniężnych. Również sam wpis w dowodzie rejestracyjnym, że nabyty pojazd jest samochodem specjalnym o przeznaczeniu „bankowóz” nie daje uprawnień do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy jego nabyciu jak i przy nabyciu paliwa.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że ze względu na to, iż bankowóz jak wskazał Zainteresowany – nie będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności z zakresu usług przewozu gotówki, ale będzie także wykorzystywany do celów związanych z własną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy (transport gotówki z kasy punktów sprzedaży do banku lub do kasy głównej w siedzibie spółki, poufnych umów, których stronami są Wnioskodawca lub klienci Wnioskodawcy, poufnej dokumentacji dotyczącej relacji Wnioskodawcy lub jego klientów, danych osobowych podlegających ochronie), to Wnioskodawcy przysługiwać będzie częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących nabycie, przedmiotowego samochodu, w oparciu o postanowienia zawarte w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. art. 3 ust. 1 i 6 ustawy nowelizującej jedynie 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Tym samym, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa silnikowego do ww. samochodu. Należy bowiem mieć na uwadze fakt, że homologacja to tylko formalne potwierdzenie prawa do odliczenia. Jednakże musi być spełniony drugi warunek: w przypadku bankowozu zakup ma służyć Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej związanej ze specjalnym przeznaczeniem danego samochodu. Fakt spełnienia wymogów dla samochodu specjalnego nie jest wystarczający dla skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku. Natomiast z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie wynika, aby zakupiony pojazd miałby być wykorzystywany wyłącznie zgodnie z jego przeznaczeniem.

Reasumując, w przypadku nabycia bankowozu typu C, Wnioskodawca planujący wykorzystywać ten pojazd w zakresie usług przewozu gotówki jak i w pozostałej działalności gospodarczej – w zakresie przewozu gotówki z kasy punktów sprzedaży do banku lub do kasy głównej w siedzibie spółki, poufnych umów, których stronami są Wnioskodawca lub klienci Wnioskodawcy, poufnej dokumentacji dotyczącej relacji Wnioskodawcy lub jego klientów, danych osobowych podlegających ochronie, nie będzie mógł odliczyć 100% VAT zawartego w fakturze dokumentującej zakup tego pojazdu. Wnioskodawcy będzie natomiast przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 60% kwoty podatku określonej w fakturze dokumentującej zakup tego pojazdu, nie więcej jednak niż 6.000 zł. W konsekwencji Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu powyższego samochodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.