Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1493/12/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-25
Teza: Zwolnienie od podatku dla usług zarządzanie sobą w czasie oraz coaching i autocoaching w biznesie.
Słowa kluczowe: finansowanie; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2012 r. (data wpływu 7 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 lutego 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla świadczonych usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 12 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku podatkowym 2012 wykonał Pan usługi z zakresu przeprowadzania szkoleń:

*   zarządzanie sobą w czasie – cel szkolenia: podniesienie umiejętności uczestników zarządzania sobą w czasie,
*   coaching i autocoaching w biznesie – cel szkolenia: zapoznanie uczestników z pojęciami oraz wybranymi technikami coachingu oraz auotocoachingu.

Szkolenia przeprowadzone zostały w ramach projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej: „R.”, realizowanego przez Instytut w miejscowości K. Uczestnicy szkoleń byli pracownikami lub właścicielami mikro i małych przedsiębiorstw. Celem ich uczestnictwa w szkoleniach były podniesienie kompetencji osobistych, a co za tym idzie – efektywności w pracy zawodowej. W każdej grupie szkoleniowej znajdowali się przedstawiciele różnych zawodów oraz branż. Tematyka obu szkoleń zakłada podniesienie kompetencji osobistych uczestników. Kompetencje te mają charakter ogólny – nie dotyczą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Celem projektu, w ramach którego realizowane były szkolenia, jest „Podniesienie (…)”. Kontrahentem, dla którego zgodnie z umową przeprowadzone zostały ww. szkolenia jest ww. Instytut. Nie jest to instytucja publiczna. Firma, którą Pan prowadzi nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Ww. szkolenia nie były prowadzone na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Nie posiadał Pan dla nich akredytacji w rozumieniu ww. ustawy o systemie oświaty. Były one realizowane w ramach projektu prowadzonego przez ww. Instytut, współfinansowanego przez Unię Europejską z EFS, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet VIII Regionalne kadry gospodarki; Działanie 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie, Poddziałanie 8.1.1 Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw. Z informacji uzyskanych przez Pana od zleceniodawcy wynika, iż środki przeznaczone na realizację ww. szkoleń pochodziły w co najmniej 70% ze środków Unii Europejskiej.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy ww. usługi powinny być objęte 23% stawką podatku, czy zwolnione z podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż ww. usługi – w Jego ocenie – nie stanowią usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, powinny zostać objęte podatkiem 23%.

Wyraził Pan wątpliwość, czy można uznać, że szkolenia są finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych, gdy zleceniodawca nie jest instytucją publiczną a jedynie instytucją dysponującą środkami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo- rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

*   oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 29 tej ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

*   oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto należy zaznaczyć, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Analizując powołane wyżej regulacje ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem, jak również muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

*   formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
*   na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
*   szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Ponadto przepisy rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

1.  ze sprzedaży papierów wartościowych,
2.  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
3.  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
4.  z otrzymanych pożyczek i kredytów,
5.  z innych operacji finansowych;

6.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), przez beneficjenta rozumie się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w 2012 r. wykonał Pan szkolenia z zakresu:

*   zarządzania sobą w czasie – celem szkolenia było podniesienie umiejętności uczestników w zakresie zarządzania sobą w czasie,
*   coaching i autocoaching w biznesie – celem szkolenia było zapoznanie uczestników z pojęciami oraz wybranymi technikami coachingu oraz auotocoachingu.

Szkolenia przeprowadzone zostały w ramach projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej, realizowanego przez Instytut w miejscowości K. Uczestnicy szkoleń byli pracownikami lub właścicielami mikro i małych przedsiębiorstw. Celem uczestnictwa w szkoleniach były podniesienie kompetencji osobistych, a co za tym idzie – efektywności w pracy zawodowej. W każdej grupie szkoleniowej znajdowali się przedstawiciele różnych zawodów oraz branż. Tematyka obu szkoleń zakładała podniesienie kompetencji osobistych uczestników. Kontrahentem, dla którego zgodnie z umową przeprowadzone zostały te szkolenia jest ww. Instytut, który nie jest instytucją publiczną. Firma, którą Pan prowadzi nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy o systemie oświaty, a szkolenia nie były prowadzone na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Nie posiadał Pan dla nich akredytacji. Z informacji uzyskanych przez Pana od zleceniodawcy wynika, iż środki przeznaczone na realizację ww. szkoleń pochodziły w co najmniej 70% ze środków Unii Europejskiej.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż świadczenie ww. usług nie korzystało ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy, gdyż firma, którą Pan prowadzi nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Nie podlegało również zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ani ust. 1 pkt 29 lit. b) tego artykułu, gdyż szkolenia te nie były prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz nie posiadał Pan dla nich akredytacji. Przedmiotowe szkolenia stanowiły usługi szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 44 powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011, skoro – jak wynika z treści wniosku - udział pracowników oraz właścicieli mikro i małych przedsiębiorstw (przedstawicieli różnych zawodów oraz branż) w szkoleniach z zakresu zarządzania sobą w czasie oraz coachingu i autocoachingu w biznesie miał na celu podniesienie kompetencji osobistych uczestników, a w rezultacie prowadził do podniesienia ich efektywności w pracy zawodowej. Wobec powyższego przedmiotowe usługi (jako nauczanie mające na celu uzyskanie wiedzy do celów zawodowych), były zwolnione od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż – jak wynika z treści wniosku – były finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, iż ww. Instytut nie jest instytucją publiczną.

Wobec powyższego stanowisko Pana należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.