Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1331/10/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-11
Teza: Opodatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu otrzymanego przez wnioskodawczynię w wyniku podziału majątku dorobkowego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 09 grudnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 13 grudnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 31 stycznia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z dnia 21 stycznia 2011r. Znak: IBPB II/2/415-1331/10/MW wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 31 stycznia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 1991r. wnioskodawczyni nabyła na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

W 2006r. na podstawie wyroku orzeczono rozwód małżeństwa wnioskodawczyni. W związku z rozwodem nastąpił zgodny podział majątku wspólnego. Wnioskodawczyni otrzymała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz działkę z garażem, natomiast były mąż uzyskał prawo własności lokalu mieszkalnego oraz samochód. Nie było żadnych spłat ani dopłat. Majątek, który otrzymał każdy z małżonków był prawie takiej samej wartości.

W dniu 06 grudnia 2010r. wnioskodawczyni sprzedała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, iż w dniu rozwodu i zgodnego podziału majątku, tj. w dniu 20 września 2006r., wartość majątku dorobkowego wynosiła 265.000 zł. W jego skład wchodziło:

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o wartości 110.000 zł,
*   prawo własności lokalu mieszkalnego o wartości 100.000 zł,
*   prawo własności działki, na której posadowiony jest garaż o wartości 20.000 zł,
*   samochód osobowy o wartości 35.000 zł.

W wyniku zgodnego podziału majątku, bez spłat i dopłat dla którejkolwiek ze stron, decyzją Sądu Okręgowego wnioskodawczyni otrzymała majątek o wartości 130.000 zł, w którego skład weszło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o wartości 110.000 zł oraz działka z garażem o wartości 20.000 zł. Były małżonek otrzymał prawo własności lokalu mieszkalnego o wartości 100.000 zł oraz samochód o wartości 35.000 zł, czyli w sumie majątek o wartości 135.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanego wyżej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni, opisana sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, ponieważ nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nastąpiło w 1991r., natomiast podział majątku, który miał miejsce w 2006r. był ekwiwalentny i nie nastąpiło przysposobienie majątku ani po stronie wnioskodawczyni, ani po stronie jej byłego męża.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli sprzedaż nieruchomości lub prawa nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie ma właściwe ustalenie daty od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, tj. czy od daty kiedy nastąpiło pierwotne nabycie zbywanego lokalu mieszkalnego, tj. od 1991r. czy też od daty kiedy nastąpił podziału majątku wspólnego, czyli od 2006r.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Dopiero z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Następnie małżonkowie mogą zdecydować o sposobie podziału majątku wspólnego.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku ustania małżeństwa w drodze prawomocnego orzeczenia o rozwodzie, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku ustania małżeństwa mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości lub prawa przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego. Stąd wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w wyniku zgodnego podziału majątku dokonanego w dniu 20 września 2006r., bez spłat i dopłat, decyzją Sądu Okręgowego wnioskodawczyni otrzymała majątek o wartości 130.000 zł, w którego skład weszło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o wartości 110.000 zł oraz działka z garażem o wartości 20.000 zł. Były małżonek otrzymał prawo własności lokalu mieszkalnego o wartości 100.000 zł oraz samochód o wartości 35.000 zł, czyli w sumie majątek o wartości 135.000 zł. W dniu 06 grudnia 2010r. wnioskodawczyni sprzedała ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie przedstawiony we wniosku i w jego uzupełnieniu stan faktyczny stwierdzić należy, że nie sposób zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawczyni, iż podział majątku, który miał miejsce w 2006r. był ekwiwalentny i nie nastąpiło przysposobienie majątku ani po stronie wnioskodawczyni, ani po stronie jej byłego męża. Sama wnioskodawczyni wskazała bowiem, iż otrzymała składniki majątku o wartości 130.000 zł, natomiast jej były mąż składniki majątku o wartości 135.000 zł. Porównanie tych wartości bezspornie dowodzi, że podział majątku nie był ekwiwalentny w naturze, gdyż jedno z małżonków otrzymało składniki majątku dorobkowego o wartości większej niż składniki majątku otrzymane przez drugiego małżonka. Podkreślić należy, że każdy z małżonków ma prawo do majątku o równej wartości, gdyż w chwili ustania małżeństwa a zatem i wspólności ustawowej ich udziały w majątku dorobkowym są równe. W niniejszej sprawie to wnioskodawczyni jest stroną, która otrzymała majątek niższej wartości niż wynosił jej udział w majątku wspólnym czyli ½. Skoro jednak wartość otrzymanych przez wnioskodawczynię na wyłączną własność składników majątku nie przekracza wartości udziału jaki przysługiwał jej w majątku dorobkowym małżeńskim, to odpłatne zbycie przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy, bowiem wobec wnioskodawczyni za datę nabycia przedmiotowego prawa przyjąć należy w tej sytuacji 1991r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.