Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-405/09/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-24
Teza: Określenie daty powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu kwoty wypłaconej z tytułu ugody w sytuacji, gdy część kwoty nie ma charakteru trwałego.
Słowa kluczowe: przychód; przychód-moment powstania przychodów; ugody; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 04 maja 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia daty uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 maja 2009r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia daty uzyskania przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2008 roku wnioskodawczyni zawarła ze Spółką zajmującą się działalnością budowlaną ugodę w formie aktu notarialnego w ramach odszkodowania w związku z planowaną inwestycją. Zgodnie z zapisami tej ugody ww. Spółka w 2008 roku przelała na jej konto kwotę 60.000 zł. Jednak ww. ugoda stanowi, że wyłącznie 40.000 zł z powyższej kwoty ma charakter trwały, bezzwrotny i definitywny. Pozostałe 20.000 zł, które zostało przelane na konto wnioskodawczyni nie ma charakteru trwałego, lecz warunkowy i będzie podlegało zwrotowi w razie wystąpienia określonych zdarzeń. Dokładny zapis przedmiotowej ugody dotyczący warunkowego charakteru 20.000 zł, które zostały przelane wnioskodawczyni brzmi następująco:

Wnioskodawczyni „(\`(...)\`) zobowiązuje się zwrócić Spółce kwotę 20 000 zł \[\`(...)\`\] w przypadku nie uzyskania przez Spółkę, na skutek działań osób trzecich, innych niż aktualny właściciel nieruchomości, na której realizowana jest przedmiotowa inwestycja, prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji, w terminie 12 (dwunastu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji."

Wnioskodawczy dodała, iż w roku 2008 nie została wydana prawomocna decyzja o pozwoleniu na budowę dla inwestycji, której dotyczy przedmiotowa ugoda. Natomiast z końcem 2008 roku nie upłynął 12 miesięczny termin od dnia uprawomocnienia się decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Za 2008 rok wnioskodawczyni wykazała przychód odnośnie przedmiotowej ugody w wysokości 60.000 zł. Czy postąpiła prawidłowo?
2.  Czy wnioskodawczyni nie powinna wykazać przychodu z racji przedmiotowej ugody w roku 2008 na kwotę 40.000 zł i tym samym zaliczyć pozostałą kwotę 20.000 zł z tytułu przedmiotowej ugody jako sumę pieniężną nie powiększającą jej przychodu w roku 2008 (lecz ewentualnie w 2009 roku w razie wystąpienia warunków, które sprawią, że suma 20.000 zł nabierze charakteru trwałego i bezzwrotnego)?
3.  Czy przedmiotowa kwota 20.000 zł stanie się przychodem wnioskodawczyni w momencie, gdy nabierze charakteru bezzwrotnego, trwałego i definitywnego?
4.  Jeśli odpowiedź na pierwsze pytanie będzie pozytywna, czy wnioskodawczyni będzie mogła złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2008 i skorygować kwotę przychodu za ten rok do kwoty 40.000 zł i tym samym uzyskać zwrot nadpłaconego podatku?
5.  Czy w wypadku konieczności zwrotu kwoty 20.000 zł Spółce w razie wystąpienia okoliczności zacytowanych w powyższym ustępie przedmiotowej ugody, wnioskodawczyni będzie mogła złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2008 i skorygować kwotę przychodu za ten rok do kwoty 40.000 zł i tym samym uzyskać zwrot nadpłaconego podatku?

Zdaniem wnioskodawczyni, dopiero w momencie, gdy uprawomocni się decyzja o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji w terminie krótszym niż 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, kwota 20.000 zł stanie się jej przychodem poprzez nabranie charakteru trwałego, bezzwrotnego i definitywnego. Ponieważ w roku 2008 nie została wydana prawomocna decyzja o pozwoleniu na budowę dla inwestycji, której dotyczy przedmiotowa ugoda, przychód wnioskodawczyni za rok 2008 wynikający z przedmiotowej ugody stanowiła – według niej kwota wyłącznie 40.000 zł. Przekazana w 2008 roku pozostała kwota 20.000 zł nie spowodowała według niej powstania przychodu i jest neutralna podatkowo, ponieważ nie miała charakteru trwałego, bezzwrotnego i definitywnego. W razie nie wydania prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji w terminie krótszym niż 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz jeśli nie wydanie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę będzie „na skutek działań osób trzecich, innych niż aktualny właściciel nieruchomości", wnioskodawczyni będzie musiała kwotę 20.000 zł zwrócić przedmiotowej spółce. Przychód z kwoty 20.000 zł w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – zwanej dalej w skrócie u.p.d.o.f. - nie powstaje bowiem zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. już w momencie otrzymania. Ponieważ przelana na konto wnioskodawczyni kwota 20.000 zł miała na przestrzeni całego 2008 roku charakter zwrotny, w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych dopiero po nabraniu charakteru bezzwrotnego może stać się przychodem, o którym mowa w art. 11 ust. 1. Na potwierdzenie swego stanowiska wnioskodawczyni zacytowała fragmenty z wyroku NSA z dnia 27 marca 2008r. sygn. akt II FSK 25/08:

„Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Gramatyczna wykładnia tego przepisu wskazuje, że przychód powinien mieć charakter definitywny. W związku z tym pożyczki (lub świadczenia o zbliżonym charakterze), jako że co do zasady muszą być spłacone (zwrócone), nie mają wpływu na wysokość przychodu podatkowego. Wyjątkiem jest tu sytuacja, w której pożyczka zostanie umorzona, gdyż czyni to z niej nieodpłatne świadczenie w rozumieniu analizowanego unormowania."

„Mając na względzie poczynione uwagi stwierdzić zatem trzeba, że w razie uznania pomocy finansowej przyznawanej w formie zaliczkowej dla funkcjonariuszy Policji za zwrotną, należałoby przyjąć, że przychód z tego tytułu - stosownie do wskazanego art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. - powstaje tylko w przypadku umorzenia tej pomocy i w dacie dokonania tej czynności konwencjonalnej (tj. co do zasady po upływie 10 lat służby stałej - § 13 ust. 1 pkt 2 zarządzenia). Natomiast gdyby potraktować to świadczenie jako co do zasady bezzwrotne, to przychód w tym zakresie powstawałby w dacie faktycznego jego otrzymania."

Wnioskodawczyni uważa, że powyższe potwierdza także decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2008r. znak: BI/5423-0414/07, w której stwierdzono, że: „Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym i definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego."

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Gramatyczna wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że przychód powinien mieć charakter definitywny.

W myśl art. 45 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 3 pkt 5 ww. ustawy przez deklaracje rozumie się również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Skorygowanie deklaracji - stosownie do art. 81 § 2 tej ustawy następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ww. ustawy, za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

W myśl art. 73 § 2 tej ustawy dla podatników podatku dochodowego nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego.

Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy uprawnienie określone w § 1 (tj. uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku) przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Jak wynika z wniosku, w 2008r. wnioskodawczyni zawarła ze Spółką zajmującą się działalnością budowlaną ugodę w formie aktu notarialnego w ramach odszkodowania w związku z planowaną inwestycją. Zgodnie z zapisami tej ugody, Spółka w 2008r. przelała na jej konto kwotę 60.000 zł. Jednak ww. ugoda stanowi, że wyłącznie 40.000 zł z powyższej kwoty ma charakter trwały, bezzwrotny i definitywny, natomiast pozostałe 20.000 zł, które zostało przelane na konto wnioskodawczyni nie ma charakteru trwałego, lecz warunkowy i będzie podlegało zwrotowi w razie wystąpienia określonych zdarzeń.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro w 2008r. nie została wydana prawomocna decyzja o pozwoleniu na budowę dla inwestycji, której dotyczy przedmiotowa ugoda, przychodem wnioskodawczyni uzyskanym w 2008r. z tytułu ww. ugody była wyłącznie kwota 40.000 zł. Natomiast przekazana jej w 2008r. pozostała kwota 20.000 zł nie miała charakteru trwałego, bezzwrotnego i definitywnego tylko charakter zwrotny, zatem nie spowodowała u niej powstania w 2008r. przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego dopiero w momencie, gdy uprawomocni się decyzja o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji w terminie krótszym niż 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, ww. kwota 20.000 zł nabierze charakteru trwałego

i bezzwrotnego, wskutek czego stanie się przychodem.

W świetle powyższego, w zeznaniu podatkowym za 2008r. wnioskodawczyni winna wykazać przychód z tytułu ww. ugody w wysokości 40.000 zł. Natomiast kwotę 20.000 zł wnioskodawczyni winna wykazać jako przychód dopiero w zeznaniu za 2009r., o ile kwota ta nabierze charakteru trwałego i definitywnego.

Z wniosku wynika, iż w ww. zeznaniu złożonym za 2008r. wnioskodawczyni wykazała przychód z tytułu przedmiotowej ugody w wysokości 60.000 zł. Zatem, stosownie do art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej może ona złożyć korektę zeznania podatkowego za 2008r., w którym wykaże przychód z tytułu ww. ugody w wysokości 40.000 zł wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn tej korekty.

Odnosząc się do powołanego przez wnioskodawczynię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie to zostało wydane w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej sprawy, w której zapadło. Ponadto zaznacza się, że cytowana we wniosku decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego dotyczy indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego.

Jednocześnie zwraca się uwagę, iż powołany w treści wniosku art. 12 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, bowiem określa on przychody ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych, które nie są przedmiotem wniosku, w sprawie którego wydawana jest niniejsza interpretacja.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.