Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-306/13/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-18
Teza: Czy wystawione faktury VAT, o których mowa we wniosku, mogą stanowić dowód dokumentujący poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe, uprawniający do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodów ze zbycia nieruchomości w 2011 r., o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; działalność-działalność gospodarcza; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Biura 19 marca 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania wystawionych przez wnioskodawcę faktur za dowód poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości uznania wystawionych przez wnioskodawcę faktur za dowód poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Oprócz handlu materiałami budowlanymi zajmuje się budową domów na sprzedaż oraz świadczeniem usług instalacyjnych i ogólnobudowlanych.

W 2009 r. wnioskodawca zakupił budynek mieszkalny na cele nie związane z działalnością gospodarczą, ww. budynek po wyremontowaniu został sprzedany w 2011 r. Podatnik złożył PIT-39 za 2011 r. z zamiarem wydatkowania uzyskanych przychodów na budowę własnego domu jednorodzinnego, którą rozpoczął jesienią 2011 r.

Ze względu na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, wnioskodawca do budowy domu wykorzystał zasoby własnej firmy. Materiały budowlane wykorzystane do budowy domu zostały uprzednio zakupione w ramach działalności gospodarczej, usługi zaś zostały zrealizowane korzystając z pracy pracowników prowadzonej przez wnioskodawcę firmy.

Celem rozliczenia powyższego wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawił faktury VAT z pełnymi danymi nabywcy, którym był wnioskodawca jako osoba fizyczna oraz paragony fiskalne, dołączone do kopii faktur. Od tak udokumentowanej sprzedaży wnioskodawca odprowadził należny podatek VAT oraz podatek dochodowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wystawione faktury VAT, o których mowa we wniosku, mogą stanowić dowód dokumentujący poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe, uprawniający do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodów ze zbycia nieruchomości w 2011 r., o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy wystawione faktury VAT, o których mowa we wniosku, mogą stanowić dowód dokumentujący poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe, uprawniający do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodów ze zbycia nieruchomości w 2011 r., o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego, przy czym przez własny budynek rozumie się budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Reasumując, z przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wynika, że warunkiem skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest wydatkowanie przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, na realizację własnego celu mieszkaniowego. Dodatkowym warunkiem skorzystania z ulgi jest konieczność udokumentowania poniesienia wydatków.

Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa sposobu dokumentowania poniesionych wydatków. Wiadomym jest, że dowody te powinny być wiarygodne i zgodne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń.

Wnioskodawca uważa, że w zaistniałym stanie faktycznym faktury VAT wystawione przez niego spełniają powyższe wymogi. Dokumentują bowiem wszystkie nakłady, które poniósł w związku z budową domu.

W konsekwencji – zdaniem wnioskodawcy – wystawione faktury są wystarczające do udokumentowania poniesienia wydatków na cele mieszkaniowe.

W sytuacji posiadania odpowiednich zasobów w swojej firmie zakup towarów i usług u konkurencji byłby dla wnioskodawcy irracjonalny. Z kolei fakt zaangażowania własnej firmy do budowy domu nie powinien ograniczać podatnikowi prawa do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Takie odmienne traktowanie wnioskodawcy byłoby podejściem nieuzasadnionym, wręcz dyskryminującym. W rzeczywistości bowiem wnioskodawca poniósł wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Końcowo wnioskodawca pragnie dodać, że ostatnio spotkał się z interpretacjami indywidualnymi wydanymi przez Ministerstwo Finansów, z których wynika, że tego rodzaju zdarzenia należy dokumentować za pomocą faktur wewnętrznych. Zdaniem wnioskodawcy powyższe pozostaje bez znaczenia, bowiem istotnym w sprawie jest fakt rzeczywistego poniesienia wydatku na własne cele mieszkaniowe, który został udokumentowany fakturami VAT. Tym samym wnioskodawcy przysługuje prawo do zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust 1 pkt 131 ww. ustawy.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek w postaci zapłaty podatku dochodowego. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym miało miejsce nabycie nieruchomości do dnia sprzedaży upłynęło pięć lat, sprzedaż nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Natomiast źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest odpłatne zbycie nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment jej nabycia.

Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, że wnioskodawca w 2009 r. zakupił budynek mieszkalny, który sprzedał w 2011 r. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, tym samym sprzedaż ta stanowiła dla wnioskodawcy źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

I tak zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Na podstawie wyżej powołanych przepisów należy stwierdzić, iż podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem ustalonym zgodnie z ww. art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Z kolei przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zatem w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży nieruchomości lub praw istnieje możliwość jego zwolnienia, w sytuacji przeznaczenia przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W świetle art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast w myśl art. 30e ust. 6 ww. ustawy przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania, jeżeli:

1.  budowa i sprzedaż budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych oraz sprzedaż gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów są przedmiotem działalności gospodarczej podatnika;
2.  przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw stanowi przychód z działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1.

Z powyższego wynika, iż zasady opodatkowania wyrażone w art. 30e nie będą miały zastosowania do podatnika, dla którego budowa i sprzedaż budynków mieszkalnych jest przedmiotem działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest handel materiałami budowlanymi, budowa domów na sprzedaż oraz świadczenie usług instalacyjnych i ogólnobudowlanych. W 2009 r. wnioskodawca zakupił budynek mieszkalny na cele nie związane z działalności gospodarczą, ww. budynek po wyremontowaniu został sprzedany w 2011 r. Podatnik złożył PIT-39 za 2011 r. z zamiarem wydatkowania uzyskanych przychodów na budowę własnego domu jednorodzinnego, którą rozpoczął jesienią 2011 r.

Ze względu na charakter prowadzonej działalności gospodarczej, wnioskodawca do budowy domu wykorzystał zasoby własnej firmy. Materiały budowlane wykorzystane do budowy domu zostały uprzednio zakupione w ramach działalności gospodarczej, usługi zaś zostały zrealizowane korzystając z pracy pracowników prowadzonej przez wnioskodawcę firmy.

Celem rozliczenia powyższego wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawił faktury VAT z pełnymi danymi nabywcy, którym był wnioskodawca jako osoba fizyczna oraz paragony fiskalne, które zostały dołączone do kopii faktur. Od tak udokumentowanej sprzedaży wnioskodawca odprowadził należny podatek VAT oraz podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami należnymi są wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego.

Natomiast ze świadczeniem usług mamy do czynienia wówczas, gdy określone czynności są wykonywane przez jeden podmiot (usługodawcę) na rzecz innego podmiotu (usługobiorcy). Świadczenie usług jest efektem zawarcia umowy, która jest zawsze oświadczeniem woli co najmniej dwóch stron - jest czynnością dwustronną.

W opisanej we wniosku sytuacji nie może być mowy o zawarciu umowy o świadczenie usług, skoro usługi budowy domu wykonywane były dla samego siebie. Wnioskodawca nie otrzyma także od samego siebie odpłatności z tytułu świadczonych usług, a zatem faktury te nie dokumentują rzeczywistego wydatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. W przedmiotowej sprawie nie ma przesunięcia środków z majątku wnioskodawcy do majątku innego podmiotu a zatem trudno mówić o wydatkowaniu przychodu na własne cele mieszkaniowe. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dopuszcza do sytuacji aby ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 mógł skorzystać podatnik, który sam sobie wybuduje budynek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto biorąc pod uwagę fakt, iż jak sam wskazał we wniosku wnioskodawca, materiały budowlane wykorzystane do budowy domu zostały uprzednio zakupione w ramach działalności gospodarczej, a zatem uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej nieuprawnionym jest twierdzenie, że w przedmiotowej sprawie podatnik poniósł wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości powinna być bezwzględnie dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami potwierdzającymi faktyczne wydatkowanie tych środków.

Należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia w prawie podatkowym są nie tylko odstępstwem od zasady wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy lecz również stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą, co oznacza, że nie może być ani rozszerzająca, ani też zawężająca.

Dodatkowo wskazać należy, iż zasady wystawiania faktur wewnętrznych regulują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, iż kwestia sposobu dokumentowania przedstawionego zdarzenia fakturami wewnętrznymi nie była przedmiotem zapytania podatnika, tut. Organ podatkowy nie dokonał oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy w tym zakresie.

Reasumując nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że wystawione przez niego faktury, w których jako nabywcę wnioskodawca wskazał sam siebie, stanowią dowód poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe, ponieważ w przedstawionej sytuacji w ogóle nie dochodzi do świadczenia usługi, ponadto wnioskodawca nie płaci sam sobie, a zatem faktury te nie dokumentują rzeczywistego wydatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Powyższe uzasadnia również fakt, iż wydatki związane z budową domu zostały poczynione w ramach prowadzonej działalności.

Stanowisko wnioskodawcy uznać należało zatem za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.