Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.500.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Brak obowiązku dokonania korekty podatku VAT z tytułu
importu towarów oraz dokonania korekty w związku z
reklamacją towaru i jego zwrotem do dostawcy na terytorium
państwa trzeciego.
Słowa kluczowe: import-import towarów
korekta-korekta podatku należnego
korekta-korekta podatku naliczonego
reklamacje
towar-zwrot towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII. Zasady
wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów-
Brak zwrotu nadpłaconego podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 33a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 40

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:
        prawidłowe - w zakresie braku obowiązku dokonania korekty (zmniejszenia)
        podatku VAT należnego z tytułu importu towarów (pytanie 1) oraz
        prawidłowe - w zakresie braku obowiązku dokonania korekty (zmniejszenia)
        podatku VAT naliczonego
    w związku z reklamacją towaru i jego zwrotem do dostawcy na terytorium państwa
    trzeciego.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT z tytułu
    importu towarów oraz dokonania korekty w związku z reklamacją towaru i jego zwrotem
    do dostawcy na terytorium państwa trzeciego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka: (...) spółka komandytowa z siedzibą w (...), zarejestrowana w Rejestrze
    Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr (...), posługująca się nr NIP: (...);
    REGON: (...) (zwana dalej także: Wnioskodawcą, Spółką) jest podatnikiem mającym
    siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka
    jest ponadto zarejestrowana dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik
    VAT-UE.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka dostarcza kompleksowe
    rozwiązania producentom maszyn i dealerom sprzętu rolniczego od części do pierwszego
    montażu, części zamienne po hydraulikę i transmisję. Przedmiotem działalności Spółki jest:
    - (...)
    Sytuacja objęta niniejszym wnioskiem dotyczy zakupu przez Spółkę talerzy uzębionych do
    brony talerzowej (dalej także jako: „Towarów”) od pomiotu zagranicznego spoza Unii
    Europejskiej (tj. z Chin), celem ich dalszej odsprzedaży na rzecz podmiotów krajowych.
    Transakcja będąca przedmiotem zapytania została przeprowadzona na podstawie faktury
    nr (...) z dnia (...) 2025 r. wystawionej przez dostawcę będącego podmiotem z Chin pod
    nazwą (...) Co., Ltd. (dalej także jako: „Dostawca”). Towary będące przedmiotem dostawy
    zostały przetransportowane z Chin, a następnie zaimportowane - odprawa celna
    importowa nastąpiła w Polsce (urząd celny przeznaczenia w Polsce: (...)) w dniu 21 maja
    2025 r. w standardowej procedurze celnej 4000 (procedura dopuszczenia do obrotu).
    Spółka jest w posiadaniu dokumentów celnych, w szczególności: Jednolitego Dokumentu
    Administracyjnego (SAD) o numerze referencyjnym: (...). W powyższym dokumencie jako
    Odbiorca jest wskazana Spółka, natomiast Zgłaszającym jest przedstawiciel - agencja celna
    (Agencja Celna (...)).
    W polu 47 SAD wykazano następujące dane dot. VAT (B00):
        Podstawa opłaty: (...) zł
        Stawka: 23%
        Kwota: (...) zł
        Metoda płatności: G.

    Na podstawie otrzymanego niniejszego dokumentu SAD Spółka rozliczyła podatek VAT z
    tytułu importu towarów zgodnie z art. 33a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 775 ze zm.; powoływana dalej jako „ustawa o
    VAT”) w JPK_V7M za miesiąc maj 2025 r., czyli:
        Spółka rozliczyła kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji
        podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
        importu tych towarów, oraz
        Spółka odliczyła podatek VAT naliczony w wartości odpowiadającej kwocie podatku
        należnego, o którym mowa w art. 33a ustawy o VAT, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt
        2 lit. b) ustawy o VAT.
    Zaimportowane Towary będące przedmiotem niniejszej transakcji zostały wykorzystane
    przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. były przedmiotem dalszej
    odsprzedaży na rzecz kontrahenta krajowego na terytorium Polski (ze stawką krajową
    23% VAT). Mianowicie, Spółka w dniu 26 maja 2025 r. wystawiła fakturę nr (...) z dnia 26
    maja 2025 r. dla krajowego kontrahenta: (...) Sp. z o.o. Sp. k. (NIP: (...)).
    Towary okazały się jednak wadliwe i zostały zwrócone Spółce. W związku z powyższym
    Spółka w dniu 16 czerwca 2025 r. wystawiła fakturę korygującą (in minus) nr (...). Dostawca
    z Chin uznał reklamację za zasadną. Zgodnie z ustaleniami stron transakcji, Towary zostały
    w ramach reklamacji odesłane do Dostawcy, czyli do Chin w miesiącu lipcu 2025 r.
    Pytania
    1) Czy w związku z zaistniałą reklamacją i zwrotem towarów do dostawcy z Chin, Spółka
      powinna dokonać korekty (zmniejszenia) podatku VAT należnego z tytułu importu
      towarów, rozliczonego uprzednio na podstawie art. 33a ustawy o VAT?
    2) Czy w związku z zaistniałą reklamacją i zwrotem towarów do dostawcy z Chin, Spółka
      powinna dokonać korekty (zmniejszenia) podatku VAT naliczonego odliczonego
      uprzednio na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 33a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z zaistniałą reklamacją i zwrotem towarów do
    dostawcy z Chin:
    Ad 1
    Spółka nie powinna dokonywać korekty (zmniejszenia) podatku VAT należnego z tytułu
    importu towarów, rozliczonego uprzednio na podstawie art. 33a ustawy o VAT.
    Ad 2
    Spółka nie powinna dokonywać korekty (zmniejszenia) podatku VAT naliczonego
    odliczonego uprzednio na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 33a ustawy o
    VAT.
    Uzasadnienie
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega m.in. import towarów na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z
    terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, „Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których
    ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu
    towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego.
    Zgodnie z art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952
    /2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz.UE.L.
    2013.269.1 z dnia 10 października 2013 r. ze zm.; powoływany dalej jako „UKC”):
        „Zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane.
        „Dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego.
        „Dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny”.
    Stosownie do art. 77 UKC:
    1. „Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
        a. dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
        b. odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
    3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem
      jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)”
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 UKC, „Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.
    Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa
    w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny
    działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.”
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku
    z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

    Stosownie do art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji
    podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu
    tych towarów.
    Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W przypadku, gdy na podstawie przepisów
    celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas
    powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów. Z kolei
    dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Podatnikiem czyli podmiotem
    zobowiązanym do opodatkowania importu jest importer.
    W sytuacji opisanej we wniosku, w ramach realizacji procedury dopuszczenia do obrotu
    Spółka działała przez przedstawiciela - agencję celną. Następnie Spółka na podstawie
    otrzymanego dokumentu SAD rozpoznała obowiązek podatkowy z tytułu importu
    towarów z chwilą powstania długu celnego, tj. dokonując rozliczenia importu towarów w
    deklaracji JPK_V7M za miesiąc maj 2025 r., korzystając z uproszczonej procedury
    uregulowanej w art. 33a ustawy o VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, zwrot towarów w ramach reklamacji do dostawcy z Chin nie
    skutkuje tym, że uprzednio nie miał miejsca import towarów, który stanowił czynność
    opodatkowaną na gruncie VAT. Stąd też nie ma podstaw do korekty (zmniejszenia)
    podatku VAT należnego z tytułu importu towarów, rozliczonego uprzednio na podstawie
    art. 33a ustawy o VAT.
    Natomiast w kwestii odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów, należy
    wskazać, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT: „W zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124”.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi w
    przypadku importu towarów - kwota podatku należnego, w przypadku o którym mowa w
    art. 33a ustawy o VAT.
    Stosownie zaś do art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy.
    Katalog przesłanek wyłączających prawo podatnika do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy
    podatku zawiera natomiast art. 88 ustawy o VAT.
    Należy wskazać, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i
    usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu
    towarów i usług związanych z działalnością opodatkowaną. Podstawowa zasada
    wspólnotowego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako
    stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z
    równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
    Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność
    tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
    Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, m.in., że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych wykonywanych przez podatnika (dokonującego importu) oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

    Przy czym dla spełnienia zawartego w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunku związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu
    towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego
    działalności opodatkowanej. W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw.
    „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy
    intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki
    prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Należy również
    podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu
    VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod
    względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika,
    lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być
    zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    zatem czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, gdy dokonywane przez nich
    zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Podatnik może
    odliczyć podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi tzn.
    których następstwem jest określenie podatku należnego. Należy podkreślić, że zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, prawo do
    odliczenia VAT obciążającego nabycie towarów lub usług zakłada, że wydatki poczynione w
    celu ich nabycia stanowią elementy cenotwórcze transakcji objętych podatkiem należnym,
    które rodzą prawo do odliczenia (np. wyroki: w sprawie C-16/00 Cibo Participations SA, pkt
    31, a także w sprawie C-465/03 Kretztechnik, pkt 35; w sprawie C-435/05 lnvestrand BV,
    pkt 23; w sprawie C-437/06 Securenta, pkt 27; w sprawie C-29/08 AB SKF pkt 57).
    Należy również zauważyć, że do odliczenia kwot podatku z tytułu importu towarów
    uprawnieni są podatnicy będący podatnikami z tytułu importu towarów, a więc podmioty
    na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. Podatnik, który rozlicza import zgodnie z
    procedurą uproszczoną - stosownie do art. 33a ustawy o VAT - może skorzystać z
    odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, czyli w rozliczeniu za okres,
    w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do importowanych towarów.
    Sytuacja objęta niniejszym wnioskiem dotyczy zakupu przez Spółkę towarów od podmiotu
    zagranicznego spoza Unii Europejskiej (tj. z Chin), celem ich dalszej odsprzedaży
    podmiotom krajowym. Spółka dokonała bowiem następnie dostawy zaimportowanych
    towarów polskiemu podatnikowi, dokumentując tę czynność odpowiednią fakturą
    sprzedażową. Importowane towary są zatem wykorzystywane przez Spółkę do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Rozliczając przedmiotowy
    import zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 33a ustawy o VAT, na gruncie przywołanych
    przepisów, Spółka spełnia zarówno przesłanki merytoryczne jak i formalne uprawniające
    do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu. W konsekwencji, Spółka odliczyła
    podatek VAT naliczony z tytułu importu Towarów w deklaracji JPK_V7M za miesiąc maj
    2025 r., korzystając z uproszczonej procedury rozliczenia importu towarów uregulowanej
    w art. 33a ustawy o VAT. Okoliczność, że Towary okazały się wadliwe i były następnie
    przedmiotem reklamacji w żaden sposób nie wpływa na prawo Spółki do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu importu przedmiotowych towarów, gdyż zakupione
    Towary wykazują związek z działalnością opodatkowaną Spółki.
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka w związku ze zwrotem towarów do dostawcy w ramach
    reklamacji nie ma obowiązku dokonania korekty (zmniejszenia) odliczonego podatku
    naliczonego z tego tytułu. W przeciwnym wypadku, prowadziłoby to do niesłusznego

    obciążenia Spółki zapłaconą kwotą podatku należnego, a w konsekwencji naruszałoby
    zasadę neutralności VAT, z uwagi na brak możliwości odzyskania przez Spółkę podatku
    VAT należnego rozliczonego z tytułu importu towarów w procedurze uproszczonej, o
    której mowa w art. 33a ustawy o VAT. Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że zwrot
    towarów do dostawcy z Chin nie będzie obligował Spółki do korekty (zmniejszenia) kwoty
    podatku VAT naliczonego odliczonego w związku z uprzednim importem przedmiotowych
    towarów, tym bardziej, że importowane towary są wykorzystywane przez Spółkę do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Dodatkowych argumentów przemawiających za tym, że Spółka w związku ze zwrotem
    reklamowanego towaru do dostawcy z Chin, nie powinna korygować (zmniejszać) ani
    podatku należnego i ani kwoty odliczonego podatku naliczonego rozliczonego w
    procedurze uproszonej, o której mowa w art. 33a ustawy o VAT, dostarcza wykładnia
    systemowa wewnętrzna i zewnętrzna.
    Mianowicie, stosownie do art. 40 ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku została
    nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot nadpłaconego podatku, jeżeli kwota
    nadpłaconego w imporcie podatku pomniejszyła kwotę podatku należnego. Zasadniczo,
    ustawa o VAT nie dopuszcza zatem możliwości odzyskania raz zapłaconego podatku
    należnego przy imporcie towarów, jeżeli dany podmiot mógł zrealizować zasadę
    neutralności poprzez odliczenie VAT naliczonego.
    Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA
    /Lu 1356/15 - w odniesieniu do art. 40 ustawy o VAT - wskazano: „(...) w doktrynie prawa
    podatkowego powyższa regulacja jest uznawana za przejaw dążenia ustawodawcy do
    uproszczenia procedur związanych z rozliczeniem podatku VAT z tytułu importu towarów.
    Wiąże się to z faktem, że nadpłatę (składającą się pierwotnie także na podatek naliczony)
    w tych przypadkach podatnik już sobie "odebrał", pomniejszając o nią podatek należny.
    Rozwiązanie odmawiające prawa do zwrotu nadpłaty w tym przypadku jest prostsze.
    Zastosowanie ogólnych zasad dotyczących nadpłat w tym wypadku dawałoby podatnikowi
    prawo do wystąpienia o zwrot nadpłaty i do jego otrzymania, ale jednocześnie - po
    otrzymaniu nadpłaty - obligowałoby go do korekty rozliczeń z tytułu VAT, przez
    pomniejszenie odliczonego wcześniej podatku naliczonego właśnie o kwotę zwróconej
    nadpłaty. Prowadziłoby to w istocie do wykonywania dwóch dodatkowych czynności
    technicznych, nie zmieniając powstałego już skutku (...).
    Rozwiązanie przyjęte w art. 40 ustawy o VAT pozwala na wyeliminowanie powyższych
    konsekwencji. Jeżeli zatem podatnik odliczył podatek naliczony, a następnie okaże się, że
    kwota podatku zapłacona przy imporcie towarów została nadpłacona podatnik może, na
    podstawie przedmiotowego przepisu zachować dotychczasowe odliczenie jednocześnie
    nie nabywa prawa do ubiegania się o zwrot nadpłaty”.
    Ponadto szczególne regulacje dotyczące rozliczenia importu towarów zawiera
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca
    świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia
    (importu) towarów lub usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1328 ze zm.; dalej jako
    „Rozporządzenie MF”).
    Stosownie do § 5 ust. 1 ww. Rozporządzenia MF: „Zwrot podatku zapłaconego od importu
    towarów przysługuje podatnikom, którzy dokonali wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej w związku z ich reklamacją”. Przepisy te dają możliwość otrzymania zwrotu
    po spełnieniu szeregu warunków wskazanych w § 5 ust. 2 Rozporządzenia MF. Niemniej
    jednak, możliwość otrzymania tego rodzaju zwrotu została ograniczona przez
    ustawodawcę. Mianowicie zgodnie z § 5 ust. 6 pkt 1 ww. Rozporządzenia MF: „Zwrot
    podatku, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kwot podatku naliczonego: 1) o które
    przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego”.
    Z przywołanych przepisów wynika, że zasada neutralności VAT w przypadku zwrotu w
    wyniku reklamacji uprzednio importowanych towarów, przejawia się w tym, że podatnik

    nie dokonuje już wtórnej korekty odliczonego VAT po realizacji zwrotu importowanych
    towarów (tzn. zachowuje dotychczasowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego),
    ale równocześnie nie ma uprawnienia do otrzymania zwrotu podatku należnego
    zapłaconego uprzednio z tytułu importu tychże towarów.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z zaistniałą reklamacją i
    zwrotem towarów do dostawcy z Chin:
        Spółka nie powinna dokonywać korekty (zmniejszenia) podatku VAT należnego z
        tytułu importu towarów, rozliczonego uprzednio na podstawie art. 33a ustawy o
        VAT, jak również
        Spółka nie powinna dokonywać korekty (zmniejszenia) podatku VAT naliczonego
        odliczonego uprzednio na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 33a
        ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania 1 i 2 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 7 ustawy:

      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    W myśl art. 26a ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na
      terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:
      1) uszlachetniania czynnego,
      2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
      3) składowania celnego,
      4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z
      procedur celnych,
      5) wolnego obszaru celnego
      - miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
    Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w
    związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie
    obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów. Z kolei dług celny
    powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
    Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona
      o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem
      akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło
      i podatek akcyzowy.
    Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
      przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

      - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Przy czym, stosownie do art. 33a ust. 1 ustawy:
      Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku
      należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w
      którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.
    Według art. 33a ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:
      1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,
      wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
      a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie
      społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód
      budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w
      każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań
      podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub
      podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,
      którego dotyczy zaległość,
      b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.
      2) (uchylony)
      3) dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub
      pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.
    Przy czym zgodnie z art. 33a ust. 6a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z
      tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty
      deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.
    Natomiast według art. 33a ust. 7 ustawy:
      Podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na
      zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na
      tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania w
      deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w
      zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w
      deklaracji podatkowej.
    Należy zauważyć, że podstawową procedurą rozliczenia podatku VAT z tytułu importu
    towarów jest obliczenie i wykazanie podatku należnego w zgłoszeniu celnym. W takim
    przypadku, importer oblicza i wykazuje podatek należny z tytułu dokonanego importu
    towarów w zgłoszeniu celnym, a następnie - w ciągu 10 dni, licząc od dnia powiadomienia
    podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, zobowiązany jest do
    wpłacenia kwoty obliczonego podatku (art. 33 ust. 1 i 4 ustawy).
    Ustawodawca przewidział również możliwość rozliczenia podatku VAT z tytułu importu
    towarów w procedurze uproszczonej (art. 33a ustawy), która polega na uwzględnieniu w
    jednej deklaracji podatkowej, składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy
    z tytułu importu towarów - jednocześnie podatku naliczonego i należnego, bez
    konieczności wpłacania kwoty VAT na konto urzędu celnego. Rozwiązanie to pozwala
    podatnikowi na uniknięcie obowiązku wynikającego z art. 33 ust. 4 ustawy, tj. zapłaty
    podatku w terminie 10 dni. Istotą tego uproszczenia jest więc umożliwienie podatnikowi
    rozliczenia podatku jedynie poprzez wykazanie kwot podatku w deklaracji podatkowej.
    Przy czym, aby skorzystać z możliwości rozliczania podatku z tytułu importu na zasadach
    określonych w art. 33a ust. 1 ustawy, należy spełnić warunki określone m.in. w art. 33a
    ust. 2 ustawy.

    Jednakże w przypadku, gdy podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu
    importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy i nie rozliczył tego
    podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie 4 miesięcy licząc od miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych
    towarów, podatnik ten traci prawo do rozliczania w deklaracji podatkowej podatku
    należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do
    którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. W takim przypadku
    podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi
    urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych
    wynikających z długu celnego (art. 33a ust. 7 ustawy).
    Natomiast na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a.
    Zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    podatku VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Przy czym, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy w
    przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi kwota
    podatku należnego.
    Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest
    wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
    Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e). Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z
    11.12.2006, str. 1, ze zm.):
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, który jest
      zobowiązany zapłacić - VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub
    zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym
    przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te
    (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt
    świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Jednocześnie, co
    do zasady, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadku importu towarów powstaje - zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy - w rozliczeniu za
    okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów
    i usług powstał obowiązek podatkowy, tj. z chwilą powstania długu celnego (art. 19a ust. 9
    ustawy).

    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jeden z nich wskazany został w art. 88
    ust. 1 pkt 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
      czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
      Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze -
      w części dotyczącej tych czynności.
    Natomiast w myśl art. 40 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje
      zwrot nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku
      pomniejszyła kwotę podatku należnego.
    Z powołanego art. 40 ustawy wynika, że podatnikowi przysługuje zwrot nadpłaconego
    podatku, jeżeli kwota ta nie pomniejszyła kwoty podatku należnego (a więc nie została
    przez podatnika wykazana w deklaracji). Powyższa regulacja upraszcza procedurę
    związaną z rozliczeniem podatku VAT z tytułu importu towarów. Omawiany przepis odnosi
    się do sytuacji, w których podatnicy dokonujący importu towarów deklarują (i dokonują)
    zapłaty zawyżonych kwot podatku. Zawyżenie takie może wynikać np. z różnicy pomiędzy
    wartością (oraz ilością) dostaw wykazywanych na fakturach a rzeczywistymi dostawami
    lub też zawyżenia ceny towarów.
    Ponadto, zgodnie z § 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie miejsca
    świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia
    (importu) towarów lub usług z dnia 16 grudnia 2013 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1328), zwanego
    „rozporządzeniem”:

      1. Zwrot podatku zapłaconego od importu towarów przysługuje podatnikom, którzy
      dokonali wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej w związku z ich
      reklamacją.
      2. Zwrot podatku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podmiotom, które:
      1) złożyły zgłoszenie rejestracyjne i posiadają numer identyfikacji podatkowej oraz u
      których sprzedaż nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ustawy i które nie
      wykonują wyłącznie czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy i
      przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy;
      2) w całości zapłaciły podatek należny z tytułu importu towarów;
      3) posiadają dokument celny stwierdzający dokonanie importu towarów, o których
      mowa w ust. 1, z którego wynika kwota podatku naliczonego z tytułu importu tych
      towarów;
      4) były importerami tych towarów i posiadają związane z tym dokumenty celne;
      5) posiadają dokument potwierdzający wywóz tych towarów poza terytorium Unii
      Europejskiej.
    Przy czym, w myśl § 5 pkt 6 ww. rozporządzenia:
      Zwrot podatku, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kwot podatku naliczonego:
      1) o które przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      lub
      2) które zostały zwrócone na podstawie odrębnych przepisów, lub
      3) zapłaconego z tytułu importu towarów objętych procedurą odprawy czasowej z
      częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, jeżeli wywóz towaru
      nastąpił po upływie miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      importu.
    Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, zatem nie przysługuje jej zwrot podatku na podstawie ww. rozporządzenia.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Spółka nabyła od dostawcy z Chin (Dostawca) talerze uzębione do brony talerzowej
    (Towary), do dalszej odsprzedaży. Dostawca udokumentował tę transakcję fakturą z 26
    marca 2025 r. Towary zostały przetransportowane z Chin, a następnie zaimportowane w
    Polsce. Towary sprzedali Państwo polskiemu kontrahentowi, ale okazało się że są one
    wadliwe w związku z czym zostały zwrócone do Spółki. 16 czerwca 2025 r. wystawili
    Państwo fakturę korygującą (in minus). Dostawca z Chin uznał reklamację za zasadną. W
    lipcu 2025 r., w ramach reklamacji, odesłali Państwo ww. Towary do Dostawcy na
    terytorium Chin.
    W związku z tym powzięli Państwo wątpliwości, czy w związku z reklamacją i zwrotem
    towarów do dostawcy z Chin, powinni Państwo dokonać korekty (zmniejszenia) podatku
    VAT należnego oraz podatku naliczonego.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że Towary zostały
    przetransportowane z państwa trzeciego (Chiny) na terytorium UE (Polska). Zatem doszło
    do importu towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Kwalifikacji tej nie zmienia
    okoliczność, że w wyniku reklamacji Spółka odesłała wadliwe Towary w późniejszym
    terminie do Dostawcy z Chin. W konsekwencji, w analizowanym przypadku brak jest
    podstaw do dokonania korekty (zmniejszenia) podatku VAT należnego z tytułu importu
    towarów, rozliczonego przez Spółkę zgodnie z art. 33a ustawy.
    Przechodząc do wątpliwości związanych z brakiem obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego należy zauważyć, że jak wynika z okoliczności sprawy, odprawa celna
    importowa nastąpiła w Polsce 21 maja 2025 r. w procedurze dopuszczenia do obrotu

    (procedura celna 4000). Spółka posiada dokumenty celne m.in. dokument SAD, który
    zawiera m.in. stawkę podatku VAT w wysokości 23% oraz kwotę podatku w wysokości (...)
    zł. Spółka rozliczyła podatek VAT z tytułu importu towarów, zgodnie z art. 33a ustawy, tj.
    na podstawie posiadanego dokumentu SAD Spółka rozliczyła kwotę podatku należnego z
    tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał
    obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (w deklaracji za miesiąc maj 2025 r.).
    Jednocześnie Spółka odliczyła podatek VAT naliczony w wartości odpowiadającej kwocie
    podatku należnego, o którym mowa w art. 33a ustawy, na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 lit.
    b) ustawy. Przy tym, zaimportowane Towary były przez Spółkę wykorzystane do czynności
    opodatkowanych, tj. były przedmiotem dostawy krajowej dokonanej przez Spółkę na rzecz
    polskiego kontrahenta. Sprzedaż ta została opodatkowana podatkiem VAT wg stawki 23%.
    Zatem, skoro importowane Towary zostały przez Spółkę wykorzystane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu importu Towarów, które zwrócono Dostawcy w wyniku reklamacji.
    W sytuacji więc, gdy prawidłowo zadeklarowali Państwo kwotę podatku należnego z tytułu
    importu Towarów a następnie wykazali Państwo tę kwotę po stronie podatku naliczonego,
    nie mają Państwo obowiązku dokonywania korekty podatku należnego i naliczonego w
    związku z dokonaniem zwrotu tych Towarów do Dostawcy. W momencie przywozu
    Towarów do Polski z Chin doszło do importu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7
    ustawy. Jednocześnie, importowany Towar służył działalności opodatkowanej Spółki.
    Zostały więc spełnione przesłanki do odliczenia kwoty tego podatku. Fakt późniejszego
    zwrotu Towarów, które okazały się wadliwe pozostaje bez wpływu na dokonane
    rozliczenie.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytań). Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone. W związku z tym,
    niniejsza interpretacja nie rozstrzyga, czy Spółka spełnia warunki do rozliczania podatku
    VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.