Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4014.34.2017.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-23
Teza: w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki
Słowa kluczowe: pożyczka; spółki; umowa; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2017 r. (data wpływu 12 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 31 maja 2017 r. (data nadania 31 maja 2017 r., data wpływu 6 czerwca 2017 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP3-2.4014.34.2017.1.LS z dnia 25 maja 2017 r. (data nadania 25 maja 2017 r., data doręczenia 26 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 12 kwietnia 2017 r. została zawarta umowa pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Zakład W., a Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW). WFOŚiGW wypłaci kwotę pożyczki 1.050.000 PLN w dwóch transzach według poniższego harmonogramu:

1.  20.08.2017 r. - 700.000 PLN
2.  20.11.2017 r. - 350.000 PLN

Pożyczka została przyznana na finansowanie inwestycji zgodnie z realizowanymi przez WFOŚiGW zadaniami związanymi z ochroną środowiska. Tytuł zadania: „Rozbudowa istniejącego Zakładu W. o zmianie systemu odpylania żeliwiaka z istniejącego mokrego na wysoko-skuteczne suche odpylania spalin”.

Strony ustaliły następujące formy zabezpieczenia spłaty pożyczki i odsetek:

*   weksel in blanco bez protestu (poręczony wraz z deklaracją wekslową);
*   hipoteka umowna do kwoty 1.575.000 PLN;
*   cesja praw z polisy ubezpieczeniowej nieruchomości, na której ustanowiona zostanie hipoteka.

Pismem z dnia 25 maja 2017 r. Nr 0114-KDIP3-2.4014.34.2017.1.LS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

*   jednoznaczne wskazanie miejsca zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa),
*   określenie gdzie będą znajdowały się środki pieniężne w chwili zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa),
*   wskazanie, czy z tytułu zawarcia umowy pożyczki przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (podatkiem od wartości dodanej) lub też zwolniona z podatku od towarów i usług (podatku od wartości dodanej),

Pismem z dnia 31 maja 2017 r. (data nadania 31 maja 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

*   miejsce zawarcia umowy pożyczki terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
*   w chwili zawarcia umowy pożyczki środki pieniężne będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
*   z tytułu zawarcia umowy pożyczki żadna ze stron z tytułu tej czynności nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (podatkiem od wartości dodanej). Środki z pożyczki zostaną przeznaczone na zakup środków trwałych, które będą opodatkowane 23% podatkiem VAT. Całkowity koszt inwestycji netto 1.185.000.- PLN.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy należy złożyć deklarację PCC i wpłacić podatek od zawartej z WFOŚiGW umowy pożyczki z dnia 12 kwietnia 2017 r. ?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku. Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę, określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zgodnie z powyższą definicją pożyczka o której mowa w niniejszym wniosku nie jest jej odzwierciedleniem ponieważ objęta jest oprocentowaniem na poziomie 0,75 WIBOR 12 m, a co za tym idzie kwota którą zobowiązuje się oddać pożyczkobiorca będzie wyższa od kwoty wypłaconej przez pożyczkobiorcę, skutkiem czego w ocenie Wnioskodawcy jest to kredyt niskooprocentowany, który nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy oceny stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1150) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki.

W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy wskazać, że w ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz uzupełnienia wynika, że w dniu 12 kwietnia 2017 r. została zawarta umowa pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Zakład W., a Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW). WFOŚiGW wypłaci kwotę pożyczki 1.050.000 PLN w dwóch transzach według poniższego harmonogramu: 1. 20.08.2017 r. - 700.000 PLN, 2. 20.11.2017 r. - 350.000 PLN. Pożyczka została przyznana na finansowanie inwestycji zgodnie z realizowanymi przez WFOŚiGW zadaniami związanymi z ochroną środowiska. Tytuł zadania: „Rozbudowa istniejącego Zakładu W. o zmianie systemu odpylania żeliwiaka z istniejącego mokrego na wysoko-skuteczne suche odpylania spalin”. Strony ustaliły następujące formy zabezpieczenia spłaty pożyczki i odsetek:

*   weksel in blanco bez protestu (poręczony wraz z deklaracją wekslową);
*   hipoteka umowna do kwoty 1.575.000 PLN;
*   cesja praw z polisy ubezpieczeniowej nieruchomości, na której ustanowiona zostanie hipoteka.

Miejsce zawarcia umowy pożyczki terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W chwili zawarcia umowy pożyczki środki pieniężne będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z tytułu zawarcia umowy pożyczki żadna ze stron z tytułu tej czynności nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (podatkiem od wartości dodanej). Środki z pożyczki zostaną przeznaczone na zakup środków trwałych, które będą opodatkowane 23% podatkiem VAT. Całkowity koszt inwestycji netto 1.185.000.- PLN.

Kredyt to instytucja uregulowana przepisami prawa bankowego a udzielać go mogą jedynie banki. Z kolei pożyczka uregulowana jest w prawie cywilnym i udzielającym pożyczkę może być każda osoba bądź instytucja będąca właścicielem pieniędzy. Zatem opierając się na opisie stanu faktycznego, w którym sam Wnioskodawca oświadczył, że zawarł umowę pożyczki skutki w podatku od czynności cywilnoprawnych rozpatrywane są względem umowy pożyczki.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że umowa pożyczki jest podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz z tytułu zawarcia umowy pożyczki żadna ze stron nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca jest zobowiązany zarówno do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia tej umowy jak również do złożenia deklaracji PCC-3.

Przy czym należy wskazać, iż upoważniony Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania ustaw podatkowych oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych i ratyfikowanych umów międzynarodowych związanych z materią podatkową. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest rozstrzyganie z jaką instytucją prawa cywilnego mamy do czynienia i jaka w istocie umowa została zawarta. Kwestie te mogą stanowić domenę ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez stosowne organy podatkowe. Organ interpretacyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego. Swoje rozstrzygniecie opiera jedynie na stanie faktycznym bądź zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez Wnioskodawcę. Jeżeli zatem Wnioskodawca wskazuje, iż została zawarta umowa pożyczki Organ przyjmuje te twierdzenia jako element stanu faktycznego i wydając interpretację wskazuje na skutki podatkowe, albo ich brak, jakie z tego tytułu mogą wyniknąć dla Wnioskodawcy.

Należy zaznaczyć, że jeżeli opisany stan faktyczny nie odpowiada rzeczywistości interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.