Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1016a/12/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku i budowli, których części były przedmiotem najmu, wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; odliczenia; opodatkowanie; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2012 r. (data wpływu 24 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku i budowli, których części były przedmiotem najmu, wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku i budowli, których części były przedmiotem najmu, wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 26 czerwca 2012 r. Wnioskodawca nabył od spółki budynek oraz budowlę wraz z prawem wieczystego użytkowania. Umowa sprzedaży nieruchomości została sporządzona przez notariusza. Przedmiotem transakcji była dostawa:

1.  prawa użytkowania wieczystego, stanowiącej własność Skarbu Państwa, działki oznaczonej numerem ewidencyjnym 263 o powierzchni 1.513 m2,
2.  budynku o powierzchni 1.480 m2 usytuowanego na ww. działce stanowiącego odrębną nieruchomość co potwierdzone zostało decyzją Wojewody i wpisane w dziale II księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy,
3.  prawa użytkowania wieczystego, stanowiącej własność Skarbu Państwa, działki oznaczonej numerem ewidencyjnym 264 o powierzchni 1.217 m2,
4.  budowli wybudowanej na ww. działce w postaci parkingu.

Całość powierzchni użytkowej budynku wynosi 1.480 m2. Spośród tej powierzchni, 1.225 m2, było przedmiotem umowy najmu, co stanowi 82,77% całości powierzchni użytkowej budynku. Na terenie działki nr 264 znajduje się budowla (parking) w postaci 20 miejsc postojowych dla samochodów. Spośród wskazanej liczby miejsc postojowych, 8 było przedmiotem najmu, co stanowi 40% powierzchni, i tym samym wartości budowli. Powyższe części budynku i budowli, były przedmiotem najmu ponad 2 lata przed datą dokonania ich dostawy wraz z prawem użytkowania wieczystego.

Wnioskodawca przesłał przed dokonaniem transakcji do Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania dostawy części budynku i części budowli, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. W oświadczeniu, Wnioskodawca i spółka wskazali, że rezygnują ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 ww. artykułu i wybierają opodatkowanie stawką podstawową dla dostawy części budynku oraz części budowli. Oświadczenie zawierało dane określone w art. 43 ust. 11 ustawy, tj. nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej nabywcy oraz dostawcy, planowaną datę zawarcia dostawy budynku oraz budowli wraz z prawem użytkowania wieczystego, oraz adresy budynku i budowli. Zgodnie z oświadczeniem kontrahenta, w związku z nabyciem wskazanych nieruchomości, nie przysługiwało jemu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od daty nabycia ww. nieruchomości nie poniósł na ich rzecz nakładów w wysokości przewyższającej 30% ich wartości początkowej. Wnioskodawca nabył budynek i budowlę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Towary te będą w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, w rozumieniu art. 5 ustawy. Sprzedaż budynku i budowli wraz z prawem wieczystego użytkowania została udokumentowana fakturą VAT. Strony uznały dostawę części budynku i budowli, które nie były dotychczas przedmiotem najmu, jako dostawę zwolnioną. Natomiast w stosunku do dostawy pozostałych części budynku i budowli, strony uznały, że dostawa ta winna zostać opodatkowana. Ustalenia te mają swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze VAT, gdzie dla dostawy części budynku i budowli, niebędących dotychczas przedmiotem najmu zastosowano zwolnienie, podczas gdy dla pozostałej części nieruchomości zastosowano podstawową stawkę VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż dostawa części budynku, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego powinna podlegać opodatkowaniu VAT i w konsekwencji ma prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanej części budynku?
*   Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku pozytywnej odpowiedzi na ww. pytanie zastosowania nie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wskutek czego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu części budynku, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego?
*   Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż dostawa części budowli, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego powinna podlegać opodatkowaniu VAT i w konsekwencji ma prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanej części budowli?
*   Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku pozytywnej odpowiedzi na ww. pytanie zastosowania nie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wskutek czego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu części budowli, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa części budynku, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego podlega opodatkowaniu i w konsekwencji ma prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanej części budynku,

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie zastosowania nie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, wskutek czego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu części budynku, który nie był dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego,

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa części budowli, która była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego podlega opodatkowaniu i w konsekwencji ma prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanej części budowli.

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na trzecie pytanie zastosowania nie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, wskutek czego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu części budowli, która nie była dotychczas przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego.

Przy wydaniu interpretacji indywidualnej w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy wziąć pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, tj. art. 2 pkt 14, art. 43 ust. 1 pkt 10-10a, art. 43 ust. 10-11, art. 86 ust. 1 oraz 88 ust. 3a pkt 2, a także przepisy § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia wykonawczego. Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, art. 7 ust. 1 ustawy Wnioskodawca wskazał, że z powyższych regulacji wynika, iż dokonując zbycia nieruchomości dochodzi na gruncie VAT do czynności opodatkowanej polegającej na dostawie towarów w postaci budynków, budowli lub gruntu. Przytaczając treść art. 29 ust. 5 ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia wykonawczego stwierdził, iż w przypadku dostawy budynku lub budowli posadowionych na gruncie (niezależnie od tego czy podatnikowi przysługuje prawo własności czy też użytkowania wieczystego), brak jest podstaw do wyodrębniania z podstawy opodatkowania budynku lub budowli wartości gruntu.

Wnioskodawca wskazał, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku, istotne znaczenie ma art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, którego treść powołał. W Jego ocenie, spełnienie warunków określonych w ww. przepisie nie obliguje podatnika w sposób definitywny do zastosowania powyższego zwolnienia. Zwolnienie to ma charakter fakultatywny na mocy przepisu art. 43 ust. 10 ustawy, którego treść zacytował. Powołując treść ust. 1 pkt l0a powyższego artykułu stwierdził, że jeżeli nie będzie możliwe objęcie zwolnieniem dostawy budynku, budowli lub ich części na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas dostawa może być zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie określone w ww. normie jest obowiązkowe, w odróżnieniu od zwolnienia przewidzianego w punkcie 10 tego przepisu. Taki wniosek wynika z analizy art. 43 ust. 10 i 11, które przewidują możliwość rezygnacji przez podatnika ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, nie odnosząc się do zwolnienia określonego w pkt l0a tego przepisu. Również przepisy rozporządzenia wykonawczego określają zakres zwolnień istotnych w sprawie. Po powołaniu treści § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Wnioskodawca wskazał, że w świetle powyższych regulacji, istotne jest również powołanie definicji pierwszego zasiedlenia. Definicję tę, określa art. 2 pkt 14 ustawy, którego treść przytoczył. W Jego ocenie, definicja pierwszego zasiedlenia nie odpowiada do końca na pytanie czy pierwsze zasiedlenie należy odnosić do całości budynku/budowli czy również do ich części? Odpowiedzi na to pytanie dostarcza orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje organów skarbowych, w tym w szczególności Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 marca 2012 r. nr IPPP2/443-1388/11-24/IŻ oraz z dnia 29 lipca 2011 r. nr IPPP1-443-755/11-4/MP, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w wyroku z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. I SA/Wr 1128/11, WSA w Gliwicach z dnia 8 lutego 2010 r. sygn. akt: I SA/GI 1359/09, których fragmenty przytoczył. Podsumowując powyższe stwierdził, że w świetle przepisu art. 2 pkt 14 ustawy, pierwsze zasiedlenie może dotyczyć części budynku lub budowli, z uwagi na oddanie wyłącznie części do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Po powołaniu treści art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy podniósł, iż jak wskazuje się w doktrynie oraz orzecznictwie, prawo do odliczenia jest podstawowym elementem konstrukcji podatku od towarów i usług. Nie należy go traktować jako ulgi, czy przywileju lecz fundamentalne prawo z punktu widzenia VAT. Państwa członkowskie Unii Europejskiej nie powinny go ograniczać. W przeciwnym razie zachowanie takie może zostać uznane za naruszenie zasady neutralności, która charakteryzuje podatek od towarów i usług. Wnioskodawca stwierdził, że przykładem swego rodzaju ograniczenia w ustawie o podatku od towarów i usług, a raczej uzasadnionego uściślenia tego prawa, jest przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, którego treść powołał. Rozwiązanie to wynika z faktu, iż podatnik nie może odliczyć podatku, który nie powinien zostać wykazany na fakturze wystawionej przez dostawcę, ponieważ transakcja została zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu. Zdaniem Wnioskodawcy, literalną wykładnię tego przepisu potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych np. w wyroku z dnia 9 września 2009 r. WSA w Olsztynie, sygn. I SA/Ol 488/09, którego fragment powołał. Wskazał, że biorąc pod uwagę powyższy wyrok, a przede wszystkim czytając a contrario przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy należy uznać, że podatek naliczony wykazany na fakturze może być w każdym przypadku odliczony, o ile podatek nie dotyczy czynności, która jest zwolniona lub nie podlega opodatkowaniu. Pogląd ten został wielokrotnie potwierdzony przez organy skarbowe. Część interpretacji wskazuje również na inne warunki, które należy spełnić aby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Są to warunki oczywiste, jak np. to, iż w danej sytuacji nie może dojść do innych przypadków, o których mowa w art. 88 ustawy. Na poparcie powyższego Wnioskodawca przytoczył fragment interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 marca 2012 r. nr IPTPP2/443-853/11-4/PR jednocześnie wskazując, iż Jego pogląd pokrywa się z ww. interpretacją. W Jego ocenie, zwolnienie, o którym mowa w przepisie dotyczy zarówno zwolnienia wynikającego wprost z ustawy, np. z art. 43 ust. 1 pkt 10a, jak i zwolnienia, z którego podatnik może zrezygnować np. na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 ustawy. Jedyna różnica wynika z faktu, iż w pierwszym przypadku podatnik musi skorzystać ze zwolnienia, podczas gdy w drugiej sytuacji ma wybór w kwestii opodatkowania czy też zwolnienia.

Wnioskodawca wskazał, że kwestią istotną dla Jego rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanej faktury, dokumentującej dostawę przedmiotowych nieruchomości. Wobec tego, jako czynny podatnik ma interes prawny do uzyskania interpretacji w zakresie odliczenia wysokości podatku naliczonego wykazanego na fakturze VAT. Po stronie nabywcy istnieje bowiem ustawowy obowiązek (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy) zbadania i ustalenia czy dostawa udokumentowana fakturą VAT dotyczy transakcji opodatkowanej, czy też transakcji niepodlegającej opodatkowaniu lub zwolnionej. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że niektóre części budynku (82,77%) i budowli (40%) były dotychczas przedmiotem najmu. Wskazał, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddaniem w najem) a dostawą tych części budynków i budowli na Jego rzecz upłynęło ponad 2 lata. Ponadto, kontrahent nie ponosił nakładów na budynki i budowle w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowych i nie przysługiwało jemu również prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. budowli lub budynku. Dostawa wskazanych części budowli i budynku mogła zostać zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ dostawa wymienionych nieruchomości nastąpiła po upływie ponad 2 lat od daty pierwszego zasiedlenia. Wobec tego, nie ma zastosowania wyłączenie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b ustawy. Tym samym, czynność dostawy powyższych nieruchomości powinna zostać zwolniona z opodatkowania. Jednakże, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować z tego zwolnienia. Wnioskodawca i kontrahent złożyli oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia podatkowego przed dniem dokonania dostawy części budynku i budowli. Złożone oświadczenie zawierało również informacje określone w art. 43 ust. 11 ustawy, tj. nazwę, adresy i numer identyfikacji podatkowej Wnioskodawcy i kontrahenta, planowaną datę zawarcia umowy dostawy oraz adresy położenia tych nieruchomości. Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przytoczonych przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego, dostawa wskazanych części budynków i budowli, które były dotychczas przedmiotem najmu podlega opodatkowaniu. Jako, że ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje dla dostawy wskazanych nieruchomości opodatkowania przy zastosowaniu obniżonych stawek VAT, czynność ta powinna była zostać opodatkowana podstawową stawką. Tak też postąpił kontrahent. W ocenie Wnioskodawcy, w świetle powyższej interpretacji ma prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia wskazanych części budynku i budowli.

Jak Wnioskodawca wskazał w uzasadnieniu swojego stanowiska odnośnie odpowiedzi na pytania nr 2 i 4, dostawa części budynku i części budowli, które dotychczas były przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego winna zostać opodatkowana. W ocenie Wnioskodawcy, w razie pozytywnej oceny stanowiska w zakresie ww. pytań będzie mógł skorzystać z prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, natomiast zastosowania nie znajdzie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy. Pozostając przy wskazanym założeniu, nie będą one również zwolnione z opodatkowania. Dlatego też nie będzie miał zastosowanie ww. regulacja, która wyklucza możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze, która dokumentuje transakcję niepodlegającą opodatkowaniu oraz zwolnioną z takiego opodatkowania. W świetle powyższej argumentacji, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na ww. pytania zastosowanie nie znajdzie ww. przepis, wskutek czego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu części budynku i części budowli, które dotychczas były przedmiotem najmu, wraz z prawem użytkowania wieczystego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi tego podatku i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych tj. odnoszących się do zakupów, które muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl postanowień art. 88 ust. 3a pkt 2 powołanej ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami – w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwolniona od podatku została dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Z cytowanego przepisu wynika, iż aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części, do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Oznacza to, że jeżeli podatnik wybuduje obiekt lub zmodernizuje go ponosząc przy tym nakłady na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (po wybudowaniu lub ulepszeniu) zostanie oddany do użytkowania w rozumieniu przepisów budowlanych i wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych, nie jest to równoznaczne z jego zasiedleniem. W takim przypadku oddanie do użytkowania nie nastąpi bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce, gdy nowowybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub oddany w dzierżawę, czy najem, gdyż nastąpi wówczas wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

Należy również zauważyć, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie zaś z ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust.1 pkt 10a powołanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie ust. 7a tegoż artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 26 czerwca 2012 r. Wnioskodawca nabył od spółki:

*   prawo wieczystego użytkowania działki nr 263 o powierzchni 1.513 m2,
*   budynek o powierzchni 1.480 m2 usytuowany na ww. działce
*   prawo wieczystego użytkowania działki nr 264 o powierzchni 1.217 m2,
*   budowle wybudowaną na ww. działce w postaci parkingu.

1225 m2 powierzchni użytkowej budynku było przedmiotem umowy najmu, co stanowi 82,77% całości powierzchni użytkowej. Parking składa się z 20 miejsc postojowych dla samochodów. Osiem z nich było przedmiotem najmu, co stanowi 40% powierzchni i tym samym wartości budowli. Powyższe części budynku i budowli były przedmiotem najmu ponad 2 lata przed datą dokonania ich dostawy wraz z prawem użytkowania wieczystego. Wnioskodawca przesłał przed dokonaniem transakcji do Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania dostawy części budynku i części budowli, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. W oświadczeniu Wnioskodawca i spółka wskazali, że rezygnują ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 ww. artykułu i wybierają opodatkowanie stawką podstawową dla dostawy części budynku oraz części budowli. Oświadczenie zawierało dane określone w ust. 11 tegoż artykułu. Zgodnie z oświadczeniem kontrahenta, w związku z nabyciem wskazanych nieruchomości nie przysługiwało jemu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od daty nabycia ww. nieruchomości nie poniósł na ich rzecz nakładów w wysokości przewyższającej 30% ich wartości początkowej. Wnioskodawca nabył budynek i budowlę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Obiekty te będą w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w rozumieniu art. 5 ustawy. Sprzedaż została udokumentowana fakturą VAT. Strony potraktowały dostawę części budynku i budowli, które nie były dotychczas przedmiotem najmu, jako zwolnioną. Natomiast w stosunku do dostawy pozostałych części budynku i budowli, strony uznały, że winna zostać opodatkowana.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne stwierdzić należy, iż dostawa tych części budynku i budowli, które były przedmiotem najmu, podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż była dokonana po pierwszym zasiedleniu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i po upływie dwóch lat od tego zasiedlenia, ale z uwagi na fakt, że strony transakcji zrezygnowały ze zwolnienia od podatku i złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy, była opodatkowana stawką 23% wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, w zakresie w jakim jest związany z tymi częściami obiektów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro zachodził związek ww. zakupu ze sprzedażą opodatkowaną, przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego zakupu, o ile nie zaszły inne ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym nie znajdzie zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 2 powołanej ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że w odniesieniu do pozostałych pytań zawartych we wniosku wydano postanowienie nr ITPP2/443-1016b/12/RS.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.