Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP24512-391/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-09
Teza: Brak opodatkowania nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dostawa; grunty; majątek-majątek prywatny; osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 18 maja 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 18 maja 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie kancelarii adwokackiej i podlega w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług pod Drugi Urząd Skarbowy w B. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu (handlu) nieruchomościami.

W dniu 5 lutego 1992 r. kupił Pan niezabudowaną działkę gruntu o pow. 760 m², oznaczoną numerem geodezyjnym 489, położoną w obrębie wsi O. k. miasta B., przeznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren pod zabudowę jednorodzinną (akt notarialny Repertorium A z dnia 5 lutego 1992 r. – księga wieczysta, KW nr….), z zamiarem jej użytkowania, tj. wybudowania na niej domu jednorodzinnego na swoje potrzeby.

Zakup tej działki nie był związany z prowadzoną działalnością gospodarczą (kancelaria adwokacka), zakupił Pan ją do swojego majątku prywatnego (osobistego). Działki tej nigdy nie wykorzystywał w prowadzonej działalności gospodarczej.

Domu mieszkalnego na tej działce nie wybudował Pan, ponieważ w 1994 r. kupił inną, atrakcyjniejszą działkę położoną w centrum miasta, na której pobudował dom mieszkalny, w którym mieszka z żoną do chwili obecnej.

Te okoliczności wskazują, że nie było zamiaru dalszego odsprzedania tej działki w momencie jej nabycia, gdyby nie kupił Pan działki w centrum miasta – to podbudowałby się na tej działce we wsi O.

Powyższe okoliczności świadczą o tym, że przedmiotową działkę nr 489 nabył Pan z zamiarem jej użytkowania, a nie np. z zamiarem jej odsprzedania z zyskiem.

Obecnie zamierza Pan sprzedać działkę nr 489. Sprzedaż nastąpi w wykonaniu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym (osobistym), czyli takim, który nie był i nie jest wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej (kancelaria adwokacka).

Sprzedaż tej działki nie ma też cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bo nie obejmuje w szczególności czynności polegających na wykorzystywaniu towarów w sposób profesjonalny, ciągły dla celów zarobkowych, nie podlega więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Od dnia zakupu w 1992 r. przedmiotowej działki gruntu, o pow. 760 m², oznaczonej numerem geodezyjnym 489, nie wykorzystywał Pan w prowadzonej działalności gospodarczej. Przedmiotowa działka nigdy nie była przedmiotem jakiegokolwiek obrotu prawnego na podstawie umowy dzierżawy, najmu, zastawu, pożyczki, zlecenia lub innej umowy o podobnym charakterze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju – w tym przypadku – jednorazowa odpłatna sprzedaż majątku prywatnego, osobistego w postaci niezabudowanej działki gruntu (teren budowlany) o pow. 760 m², o nr geodezyjnym 489, położonej w obrębie wsi O., nabytej w 1992 r. z zamiarem jej użytkowania, tj. wybudowania domu mieszkalnego na swoje potrzeby, która nie była wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (kancelaria adwokacka) i w okolicznościach wskazujących, że jej sprzedaż po 23 latach od daty jej nabycia nie ma cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bo nie obejmuje w szczególności czynności polegających na wykorzystywaniu towarów w sposób profesjonalny, ciągły dla celów zarobkowych, podlega czy też nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, jednorazowa, odpłatna sprzedaż przedmiotowej niezabudowanej działki budowlanej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z następujących względów:

1.  przedmiotową działkę kupił Pan w 1992 r. z zamiarem jej użytkowania, tj. pobudowania domu jednorodzinnego na swoje potrzeby, a nie np. z zamiarem jej odsprzedaży. Wskazał Pan, że odstąpił od zamiaru pobudowania się na tej działce, bo w 1994 r. kupił inną, korzystniej położoną działkę w samym centrum miasta, na której pobudował dom, w którym mieszka z żoną do chwili obecnej. Te okoliczności wskazują, że nie było zamiaru dalszego odsprzedania tej działki w momencie jej nabycia, gdyby nie kupił Pan innej działki w centrum miast – to pobudowałby się na tej działce we wsi O.
2.  przedmiotowa działka stanowi majątek prywatny, osobisty, jej zakup nie był związany z prowadzoną działalnością gospodarczą (kancelaria adwokacka) i nigdy nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności.
3.  od daty zakupu działki (1992 r.) do chwili obecnej (2015 r.) nie ponoszono wydatków na jej ulepszenie. Nie inwestowano w nią, nie ogrodzono, nie uzbrojono jej w media. Działka znajduje się w takim samym stanie w jakim została zakupiona. Wskazał Pan, że nie prowadził żadnych działań marketingowych w celu jej sprzedaży, nie dawał zwyczajowego ogłoszenia o jej sprzedaży ani do gazety, ani do agencji nieruchomości, potencjalny kupiec zgłosił się sam z propozycją kupna tej działki.
4.  sprzedaż tej działki stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, osobistym i wobec tego jest to sprzedaż niemająca cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a więc jest to sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
5.  skoro przedmiotowa działka gruntu będąca terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT jest majątkiem prywatnym, osobistym i skoro ten majątek nie był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej (kancelaria adwokacka) i nie był przedmiotem tej działalności, to sprzedaż ta stanowi zwykłe wykonywanie przez właściciela tej działki prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, osobistym. Stwierdził Pan, że skoro sprzedaż działki nie ma charakteru handlowego – to sprzedając odpłatnie ten majątek prywatny, osobisty, nie wykonuje działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wobec czego – nie staje się podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży majątku prywatnego, osobistego, w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tytułu takiej sprzedaży.

Wskazał Pan, że definicja „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje między innymi działania handlowców, czyli osób zajmujących się zakupem i odsprzedażą dóbr z zyskiem. Natomiast sprzedaż majątku prywatnego zgodnie z orzecznictwem sądowym nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Trudno bowiem uznać sprzedaż majątku prywatnego, nie związanego z działalnością gospodarczą (kancelaria adwokacka) za działalność handlowca. Tak więc sprzedaż przedmiotowej działki gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Końcowo wskazał Pan, że skoro:

1.  decyzja o sprzedaży działki stanowiącej majątek prywatny, osobisty, nie wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej (kancelaria adwokacka), zakupionej z zamiarem jej użytkowania, a nie z zamiarem jej dalszej odsprzedaży, jest okazjonalna,
2.  sprzedaż będzie wynikiem zwykłego wykonania prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, osobistym,
3.  w działkę nie inwestował, nie wzbogacał jej od dnia zakupu (1992 r.) do chwili obecnej (2015 r.),
4.  przy jej sprzedaży nie działa jako handlowiec, bo nie podejmuje żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu tą działką – to ta działalność, czynności przy sprzedaży tej działki nie mają charakteru działalności gospodarczej, nie mają charakteru handlowego, profesjonalnego i ciągłego dla celów zarobkowych – co jest cechą charakterystyczną dla działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Skoro tych charakterystycznych cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie można Panu przypisać w zakresie czynności związanych ze sprzedażą przedmiotowej działki – to nie wykonuje Pan w tym zakresie działalności gospodarczej w rozumieniu tego przepisu. Dlatego nie podlega Pan opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działki o nr geodezyjnym 489, o pow. 760 m², położonej w obrębie wsi O.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str.1 ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa, a także aktualne orzecznictwo sądowe, w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10),prowadzi do wniosku, że trudno uznać, że zbycie gruntu, o którym mowa we wniosku, nastąpi w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści wniosku wynika, że nie podjął Pan czynności mających na celu przygotowanie przedmiotowego gruntu do sprzedaży, a grunt został nabyty w celu budowy domu – czyli realizacji celów osobistych. Okoliczności te wskazują, że planowana sprzedaż dotyczyć będzie Pana majtku osobistego i będzie dokonana w ramach zwykłego zarządu tym majątkiem. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji stwierdzić należy, że w tej konkretnej sprawie aktywność Pana nie będzie porównywalna do działań handlowca wykonywanych w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Zatem w odniesieniu do tych czynności nie wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Zaznaczenia wymaga, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.