Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-252/12/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-16
Teza: Czy sprzedaż działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2012 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 12 kwietnia i 9 maja 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży działek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 12 kwietnia i 9 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży działek.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Otrzymała Pani w spadku grunt rolny, który przez 30 lat użytkowany były rolniczo. W 2010 r. Urząd Gminy uchwalił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części wsi, obejmujący teren Pani działki, dla którego wprowadził symbole przeznaczenia gruntu: MN - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ML – teren zabudowy letniskowej, KD – teren dróg dojazdowych, KDL – teren dróg publicznych. Plan zagospodarowania przestrzennego tego terenu nie został uchwalony z Pani inicjatywy. W 2011 r. został dokonany podział nieruchomości, zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na 19 działek. Obecnie jest Pani rolnikiem i nie prowadzi działalności gospodarczej. Poza podziałem nieruchomości nie dokonywała innych czynności mających na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży, takich jak reklama, ogłoszenia w gazecie, itp. Dokonując podziału gruntu nie działała Pani w celu osiągnięcia wyższych cen ze sprzedaży, nie angażowała środków na uzbrojenie terenu, ani nie podejmowała działań marketingowych. Dotychczas nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości, ani nie zamierza dokonywać takiej sprzedaży w przyszłości, poza przedmiotowymi działkami. Do dnia 19 lutego 2012 r. nie sprzedała Pani działek.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż ww. działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ta nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Wskazała Pani, iż jest w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości od ponad 5 lat. Podniosła, iż na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zmieniła ona charakter rolny na mieszkalny i usługowy, w ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe przedmiotowe działki są sklasyfikowane, jako grunty rolne o łącznej powierzchni 31.470 m2. Stwierdziła Pani, iż podział nieruchomości nastąpił na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na tym gruncie nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Wskazała Pani, iż w związku z zaistniałym stanem faktycznym prosi Pani o interpretację art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści wniosku wynika, iż otrzymała Pani w spadku grunt rolny, który przez 30 lat użytkowany były rolniczo. W 2010 r. Urząd Gminy uchwalił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części wsi, obejmujący teren Pani działki, dla którego wprowadził symbole przeznaczenia gruntu: MN - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ML – teren zabudowy letniskowej, KD – teren dróg dojazdowych, KDL – teren dróg publicznych. Plan zagospodarowania przestrzennego tego terenu nie został uchwalony z Pani inicjatywy. W 2011 r. został dokonany podział nieruchomości, zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na 19 działek. Obecnie jest Pani rolnikiem i nie prowadzi działalności gospodarczej. Poza podziałem nieruchomości nie dokonywała innych czynności mających na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży, takich jak reklama, ogłoszenia w gazecie, itp. Dokonując podziału gruntu nie działała Pani w celu osiągnięcia wyższych cen ze sprzedaży, nie angażowała środków do uzbrojenia terenu, ani nie podejmowała jakichkolwiek działań marketingowych. Dotychczas nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości, ani nie zamierza dokonywać takiej sprzedaży w przyszłości, poza przedmiotowymi działkami.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży działek gruntu, działała Pani w charakterze handlowca. Przedmiotowy grunt został przez Panią uzyskany w drodze spadku, a z treści wniosku nie wynika, aby poza podziałem wykonała Pani inne czynności mające na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji sprzedając ww. działki będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Panią sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo należy wskazać, iż z uwagi na fakt, że dokonując dostawy przedmiotowych gruntów nie będzie występowała Pani jako podatnik podatku od towarów i usług, rozstrzygnięcie kwestii wyłączenia ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.