Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-541/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-29
Teza: Czy od uzyskanego za pracę dla Komisji Europejskiej dochodu Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek w Polsce przy rozliczaniu dochodów za rok 2014?
Słowa kluczowe: Unia Europejska (Wspólnota Europejska); wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2014 r. (data wpływu do Biura – 27 czerwca 2014 r.), uzupełnionym 8 września 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania pracy jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\` - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania pracy jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\`.

Z uwagi na braki formalne wniosku, w piśmie z 25 sierpnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-540/14/BJ, IBPB II/1/415-541/14/BJ wezwano Wnioskodawczynię o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 8 września 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony m. in. następujący stan faktyczny:

W kwietniu 2014 roku Wnioskodawczyni została powołana przez Komisję Europejską jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie (grantów) zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\` . Wykonywana przez nią praca na rzecz Komisji Europejskiej opierała się na imiennym „kontrakcie" wydanym dla niej wraz załącznikami określającymi warunki i zasady wykonywania kontraktu. Praca polegała na zdalnej (za pośrednictwem Internetu) ocenie, w wyznaczonym okresie, przekazanych wniosków graniowych. Za wykonaną pracę Wnioskodawczyni otrzyma wynagrodzenie w formie ryczałtu za każdy dzień pracy na rzecz Komisji Europejskiej.

Wynagrodzenie Wnioskodawczyni otrzymała wprost z Instytucji Unii Europejskiej, tj. z Komisji Europejskiej.

W interpretacjach indywidualnych zamieszczonych na stronach Ministerstwa Finansów w niektórych opisanych podobnych sytuacjach, gdzie wskazano na zwolnienie od podatku dochodowego (przykładowe sygnatury: IBPB II/1/415-419/13/AŻ; IBPB2/415-834/08/HK; IBPB2/415-1078/08/BJ) dodatkowo był pobyt w Brukseli i uczestnictwo w ustalaniu ostatecznych ocen przez wszystkich ekspertów. Obecnie Komisja Europejska zmieniła pierwszy etap postępowania i wstępne oceny wniosków dokonywane są jedynie zdalnie, stąd wątpliwości co do obowiązku podatkowego.

W uzupełnieniu z 4 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 8 września 2014 r.) Wnioskodawczyni doprecyzowała stan faktyczny i wskazała, że przepisy UE nie definiują pojęcia pracownika, jednak w oparciu o orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości można wyróżnić następujące cechy decydujące o powstaniu stosunku pracy:

1.  świadczenie na rzecz innej osoby/organu,
2.  podporządkowanie pracownika, istnienie hierarchii służbowej,
3.  wymóg dyspozycyjności pracownika,
4.  świadczenie pracy za wynagrodzeniem.

Wszystkie z powyższych warunków zostały przez Wnioskodawczynię spełnione, co opisała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej (brak wersji polskiej) wprowadza rozróżnienie na urzędników i innych pracowników. Stan faktyczny powołany we wniosku wskazuje, że Wnioskodawczyni pełniła funkcję innego pracownika Wspólnot Europejskich zarówno na podstawie imiennego „kontraktu” wydanego dla niej wraz załącznikami określającymi warunki i zasady wykonywania kontraktu jak i zaproszenia na podstawie decyzji Komisji z dnia 5 lipca 2012 r. (tu numer decyzji), w której mowa jest o pracy Grupy Ekspertów Panelu i ekspertów zewnętrznych oraz wynagrodzeniu za nią. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni otrzymała wprost z Instytucji Unii Europejskiej.

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że jej zdaniem, ze względu na pełnienie funkcji innego pracownika do dochodów uzyskanych z tytułu udziału w pracach Grupy Roboczej na rzecz Komisji Europejskiej jako ekspert zewnętrzny oraz do dochodów z tytułu wykonywania pracy jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego Horyzont 2020 mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.Urz. WE L 056, 4.03.1968 r. ze zm.).

Mając na uwadze powyższe wytyczne ETS oraz regulamin pracowniczy należy przyjąć, że z tytułu wykonywanej pracy jako ekspert Wnioskodawczyni jest uznawana za innego pracownika Wspólnoty Europejskiej w rozumieniu wyżej wskazanego rozporządzenia.

W dokumentach przesłanych Wnioskodawczyni podano kwoty wynagrodzenia, diet i ewentualnie zwrotu kosztów podróży. Na tych dokumentach nie było informacji na temat podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od uzyskanego za pracę dla Komisji Europejskiej dochodu Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek w Polsce przy rozliczaniu dochodów za rok 2014?

Wnioskodawczyni uważa, że dochody uzyskane bezpośrednio z instytucji Unii Europejskiej są na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawczyni, zachodzą przesłanki do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wskazała, że w innych rozstrzygnięciach indywidualnych dotyczących podobnych kwestii uznano taką interpretację za prawidłową (przykładowe sygnatury: IBPB II/1/415-419/13/AŻ, IBPB2/415-834/08/HK, IBPB2/415-1078/08/BJ i IBPB II/1/415-198/13/AŻ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania pracy jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\` (stan faktyczny ozn. we wniosku nr 2). W zakresie stanu faktycznego ozn. nr 1 wydano odrębną interpretację znak: IBPB II/1/415-540/14/BJ.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 cyt. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.Urz. WE L 056 z 04.03.1968, z późn. zm.).

W myśl art. 1 wymienionego powyżej rozporządzenia Rady (EWG, EURATON, EWWIS) nr 260/68, podatek od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnotę urzędnikom i innym pracownikom wymienionym w art. 13 akapit pierwszy Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jest ustalany i pobierany według procedury określonej w niniejszym rozporządzeniu.

Stosownie natomiast do art. 2 ww. rozporządzenia, opodatkowaniu podlegają m.in. osoby podlegające regulaminowi pracowniczemu urzędników lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, w tym korzystające ze świadczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia stanowiska w interesie służby, z wyłączeniem jednak personelu miejscowego.

Zgodnie z art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz.U. z 2004 r., Nr 90, poz. 864/4, ze zm.) urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzenia zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami.

Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.

Z wniosku wynika, że w kwietniu 2014 roku Wnioskodawczyni została powołana przez Komisję Europejską jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie (grantów) zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\` . Wykonywana przez nią praca na rzecz Komisji Europejskiej opierała się na imiennym „kontrakcie" wydanym dla niej wraz załącznikami określającymi warunki i zasady wykonywania kontraktu. Praca polegała na zdalnej (za pośrednictwem Internetu) ocenie, w wyznaczonym okresie, przekazanych wniosków graniowych. Za wykonaną pracę Wnioskodawczyni otrzyma wynagrodzenie w formie ryczałtu za każdy dzień pracy na rzecz Komisji Europejskiej. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni otrzymała wprost z Instytucji Unii Europejskiej, tj. z Komisji Europejskiej.

Wnioskodawczyni wskazała, że jej zdaniem, ze względu na pełnienie funkcji innego pracownika do dochodów uzyskanych z tytułu udziału w pracach Grupy Roboczej na rzecz Komisji Europejskiej jako ekspert zewnętrzny oraz do dochodów z tytułu wykonywania pracy jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego Horyzont 2020 mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.Urz. WE L 056, 4.03.1968 r. ze zm.).

Zgodnie z linią orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości decyzja instytucji wspólnotowej określająca status członka jej personelu i warunki, na jakich jest zatrudniony, ma charakter wiążący wobec krajowych władz administracyjnych i sądowych, tak że w związku z tym nie mogą one przystąpić do samodzielnej kwalifikacji rozpatrywanego stosunku zatrudnienia. Oznacza to, że w niniejszej interpretacji organ podatkowy nie może dokonać oceny, czy praca jako ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie grantów zgłoszonych w ramach Programu Ramowego \`(...)\`, która stała się podstawą wypłaty Wnioskodawczyni należności nadaje jej charakter „innego pracownika Wspólnot”, do którego zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady (EWG, EURATON, EWWIS) nr 260/68.

Zatem wobec stwierdzenia Wnioskodawczyni, że otrzymane przez nią wynagrodzenie jest dochodem uzyskanym wprost z instytucji Unii Europejskiej, tj. z Komisji Europejskiej oraz, że do dochodu tego mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.Urz. WE L 056, 4.03.1968 r. ze zm.), uznano, że zostały spełnione warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem uzyskany dochód z wynagrodzenia korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Dochodu tego Wnioskodawczyni nie musi zatem wykazywać w zeznaniu rocznym za 2014 r.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników w podobnych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa; tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego niniejszą interpretację indywidualną.

Do wniosku dołączono dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem. Wydając niniejszą interpretację Organ oparł się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.