Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1713/08-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-10
Teza: Czy podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT przy wymianie walut w prowadzonych przez Spółkę kantorach jest kwota otrzymywanej przez Spółkę prowizji z tytułu danej transakcji wymiany walut, tj. różnica pomiędzy kwotą uzyskaną od klienta, a kwotą wypłaconą klientowi?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; waluta
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.11.2008r. (data wpływu 21.11.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy wykonywaniu usług polegających na wymianie walut – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2008r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy wykonywaniu usług polegających na wymianie walut.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest działalność w zakresie gier losowych i gier na automatach, która jest prowadzona w kasynach i salonie gier (dalej: „kasyna”) Spółki. Na terenie kasyn, Spółka prowadzi kantory wymiany walut, która to działalność jest zwolniona z podatku VAT (art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. \[Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.\] dalej „Ustawa o VAT”)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT przy wymianie walut w prowadzonych przez Spółkę kantorach jest kwota otrzymywanej przez Spółkę prowizji z tytułu danej transakcji wymiany walut, tj. różnica pomiędzy kwotą uzyskaną od klienta, a kwotą wypłaconą klientowi?

Zdaniem wnioskodawcy podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT przy wymianie walut w prowadzonych przez Spółkę kantorach jest kwota otrzymywanej przez Spółkę prowizji z tytułu danej transakcji wymiany walut, tj. różnica pomiędzy kwotą uzyskaną od klienta, a kwotą wypłaconą klientowi

Prowadzona przez Spółkę działalność wymiany walut jest usługą pośrednictwa finansowego związaną z transakcjami wymiany walut, która na gruncie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług klasyfikowana jest jako:

*   usługi w zakresie wymiany walut (66.12.13.0 PKWiU 2008),

*   usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane (67.13.10-00.00 PKWiU 2004)

Działalność w zakresie wymiany walut jest zwolniona z podatku VAT (art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z poz. 3 Załącznika nr 4 do Ustawy o VAT).

Zasadą jest, stosownie do art. 29 ust. 1 Ustawy o VAT, że podstawą opodatkowania jest obrót, rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Wyjątek od powyższej zasady przewiduje art. 30 Ustawy o VAT, który stanowi, że w przypadku czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym. charakterze, podstawą opodatkowania dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – jest kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

W myśl art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa 2006/112), podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Powyższy przepis Dyrektywy wskazuje, iż jako podstawę opodatkowania przyjąć należy otrzymaną przez usługodawcę zapłatę, wynagrodzenie, za świadczone usługi. W przypadku transakcji wymiany walut, wynagrodzeniem podmiotu świadczącego takie usługi jest różnica między ceną zakupu, a ceną sprzedaży waluty.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14.07.1998 r. w sprawie C-172/96 pomiędzy C of C & E i F Nl Bank of Ch. W wyroku tym ETS stwierdził, że kwoty waluty będące przedmiotem transakcji wymiany walut, pomimo iż są dostarczane pomiędzy stronami transakcji, nie stanowią płatności za usługę. Wynagrodzeniem dla banku jest zysk, który generuje na tych transakcjach.

Podobnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24.06.2008 r., sygn. III SA/Wa 480/08 (który m.in. kierował się ww. wyrokiem ETS). Przedmiotowy wyrok zapadł w sprawie ze skargi banku zajmującego się transakcjami wymiany walut, w którym sąd uznał, iż: „określenie podstawy opodatkowania w transakcjach finansowych, ze względu na swoją specyfikę, różni się na ogół od „zwykłych” niefinansowych transakcji. Trudno uznać, że wynagrodzenie sprzedającego walutę wynosi całość kwoty należnej w innej walucie. Jest to bowiem wymiana jednych środków pieniężnych na inne środki pieniężne. W konsekwencji, w opinii sądu w odniesieniu do usług pośrednictwa przy transakcjach walutowych przyjmować należy sposób ustalania podstawy opodatkowania określony w art. 30 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. Zgodnie ze wskazanym przepisem podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa (podkreśl. Sądu), umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla: prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku. W ocenie Sądu wykładnia powyższego przepisu poparta postulatami wykładni prowspólnotowej jednoznacznie pozwala na uznanie, iż dla banku świadczącego usługi pośrednictwa w zakresie wymiany walut „o podobnym charakterze” podstawą opodatkowania jest kwota marży spread stanowiąca postać „innego wynagrodzenia za wykonanie usługi”. Pierwszy Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie w interpretacji z dnia 22.11.2006, nr 1471/NUR2/443-371/06/JP stwierdza, że w przypadku świadczenia usług pośrednictwa finansowego podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT jest zysk, który jest wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Ustawy o VAT. Ponieważ przedmiotowa interpretacja dotyczyła usługi pośrednictwa finansowego polegającej na nabywania i zbywania dłużnych papierów wartościowych, w tej konkretnej sprawie, zyskiem (a tym samym podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT) jest nadwyżka ceny sprzedaży dłużnych papierów wartościowych ponad cenę ich zakupu.

Podsumowując powyższe, w działalność Spółki polegająca na nabywaniu i sprzedaży walut (wymianie walut) jest jedną z form pośrednictwa finansowego. W takiej sytuacji podstawą opodatkowania jest kwota marży (prowizji) Spółki, o której mowa art. 30 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie gier losowych i gier na automatach prowadzona w kasynach i salonach gier. W kasynach Spółka prowadzi działalność kantorową polegającą na wymianie walut w celach zarobkowych.

Działalność ta jest usługą pośrednictwa finansowego związaną z transakcjami wymiany walut, która na gruncie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług klasyfikowana jest jako:

*   usługi w zakresie wymiany walut (66.12.13.0 PKWiU 2008),

*   usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane (67.13.10-00.00 PKWiU 2004)

Działalność w zakresie wymiany walut jest zwolniona z podatku VAT (art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z poz. 3 Załącznika nr 4 do Ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Obrotem są zatem kwoty należne z tytułu tych czynności opodatkowanych, które wykonywane są przez podatnika.

Ustawa o VAT nie zawiera szczególnego przepisu, który określałby wprost podstawę opodatkowania dla usług polegających na wymianie walut, na pośrednictwie w ich sprzedaży. Usługi te polegają na tym, że – w przedmiotowej sprawie – Spółka nie pobiera prowizji od kupujących, ani też od sprzedających.

W przedmiotowej sprawie jako podstawę opodatkowania uznać zatem należy wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczonych usług kantorowych. Wynagrodzeniem tym będzie więc różnica pomiędzy nabyciem, a sprzedażą walut – różnica między ceną zakupu, a ceną sprzedaży waluty.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.