Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-334/13/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-12
Teza: Czy Wnioskodawca ma prawo do skorzystania z ulgi za złe długi na mocy art. 89a, czy ze względu na wyłączenie zastosowane w art. 89a ust. 7 biorąc pod uwagę powiązania jakie mają miejsce pomiędzy podmiotami nie ma takiego prawa?
Słowa kluczowe: dłużnik; korekta; podmiot-podmioty powiązane; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2013r. (data wpływu 15 kwietnia 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 czerwca 2013r. (data wpływu 4 lipca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na złe długi na mocy art. 89a w kontekście uznania Wnioskodawcy i kontrahenta za podmioty, o których mowa w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, m.in., w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na złe długi na mocy art. 89a w kontekście uznania Wnioskodawcy i kontrahenta za podmioty, o których mowa w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 czerwca 2013r. (data wpływu 4 lipca 2013r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z dnia 25 czerwca 2013r. znak: IBPP2/443-334/13/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą prawną - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest komplementariuszem w spółce "X" będącej spółką komandytową. Wartość wniesionych przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej wkładów pieniężnych stanowi 1/3 wartości kapitału zakładowego spółki komandytowej. Poza tym w umowie spółki komandytowej zastrzeżono że Wnioskodawca uczestniczy w zyskach i stratach spółki komandytowej w wysokości 6%. Osoba będąca Prezesem Zarządu u Wnioskodawcy, jest również udziałowcem posiadającym 76,5% wartości udziałów. Ta sama osoba jest również komandytariuszem w spółce komandytowej, gdzie wniosła wkład pieniężny stanowiący 1/3 wartości kapitału zakładowego spółki komandytowej i zgodnie z umową spółki uczestniczy w zyskach i stratach tegoż podmiotu w wysokości 72%. W ramach prowadzonej działalności pomiędzy Wnioskodawcą a "X" spółką komandytową zawierane są zlecenia o roboty budowlane. Zazwyczaj to spółka komandytowa zleca Wnioskodawcy wykonanie robót. W związku z tym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, Wnioskodawca wystawia na spółkę komandytową faktury VAT. Niestety spółka komandytowa w związku z okresowymi zatorami płatniczymi nie reguluje terminowo swoich zobowiązań w stosunku do Wnioskodawcy. Terminy przeterminowanych należności przekraczają niekiedy 150 dni od daty płatności.

Natomiast w piśmie z dnia 28 czerwca 2013r. Wnioskodawca wyjaśnił, że:

\-wierzytelności do której odnosi się pytanie oznaczone we wniosku nr 1 stanowią wierzytelności, o których mowa w art. 89a ust. la ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (są to wierzytelności których nieściągalność została uprawdopodobniona zgodnie z pow. artykułem), a poza tym:

*   faktury dokumentują czynności faktycznie wykonane. Są to faktury za najem pomieszczeń biurowych z których „X" Spółka komandytowa faktycznie korzysta i nie są to transakcje fikcyjne. Poza usługami najmu pomieszczeń biurowych Wnioskodawca wykonuje na rzecz spółki komandytowej roboty budowlane w ramach zawieranych zleceń. Żadne z ww. wymienionych czynności nie są transakcjami fikcyjnymi a co za tym idzie wystawione faktury nie dokumentują transakcji fikcyjnych;
*   w odniesieniu do wierzytelności o których mowa we wniosku są spełnione wszystkie warunki przewidziane przepisem art. 89a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług;
*   pomiędzy wnioskodawcą a jego dłużnikiem istnieją powiązania o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a dokładniej:

*   Pan „X" jest udziałowcem u Wnioskodawcy posiadającym prawo głosu wynoszące 76,5 % (proporcjonalnie do wniesionych wkładów) i jednocześnie jest Prezesem Zarządu w spółce Wnioskodawcy. W spółce komandytowej Pan „X" jest wspólnikiem który wniósł 1/3 wartości kapitału zakładowego spółki komandytowej a poza tym uczestniczy w zyskach i stratach tegoż podmiotu w wysokości 72%. Jest to powiązanie o charakterze osobowym. Natomiast co do powiązań o charakterze kapitałowym to Wnioskodawca jest komplementariuszem w spółce komandytowej, który wniósł 1/3 wartości kapitału zakładowego tego podmiotu i uczestniczy w zyskach i stratach spółki komandytowej w proporcji wynoszącej 6%. Co za tym idzie spełniony jest warunek mówiący o posiadaniu prawa głosu wynoszącego co najmniej 5% wszystkich praw głosu;
*   przedmiotowy związek istniał w dacie dokonania transakcji i istnieje do dnia dzisiejszego;
*   ww. związki istniejące pomiędzy podmiotami nie mają wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wynajmu. Stosowane są ceny rynkowe;
*   nie zaistniały przypadki o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług;
*   dokumentacja dotycząca transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi została złożona z zeznaniem rocznym CIT-8 za 2012 r. i do dnia dzisiejszego urząd skarbowy nie wydał jeszcze decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej.

W związku z powyższym zadano, m.in. następujące pytanie (pytanie oznaczone we wniosku nr 1):

Czy Wnioskodawca ma prawo do skorzystania z ulgi za złe długi na mocy art. 89a, czy ze względu na wyłączenie zastosowane w art. 89a ust. 7 biorąc pod uwagę powiązania jakie mają miejsce pomiędzy podmiotami nie ma takiego prawa?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie jednostki na mocy powiązań które istnieją pomiędzy Wnioskodawcą a spółką komandytową na mocy art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług i na mocy wyłączenia ograniczającego prawo do skorzystania z ulgi za złe długi (art. 89a ust. 7 ustawy o VAT) Wnioskodawca nie ma prawa do skorzystania z ulgi za złe długi. Pomiędzy podmiotami powiązanymi istnieją dwa typy powiązań. Powiązania osobowe wyrażają się w tym iż Prezesem Zarządu u Wnioskodawcy i udziałowcem w spółce komandytowej jest ta sama osoba. Powiązania kapitałowe przejawiają się tym iż Wnioskodawca wniósł do spółki komandytowej wkład pieniężny stanowiący 1/3 wartość kapitału zakładowego spółki komandytowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Z dniem 1 stycznia 2013r. na podstawie art. 11 ustawy z dnia 16 listopada 2013r., o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012r., poz. 1342), m .in., uległy zmianie, ww. przepisy art. 89a, przy czym art. 89a ust. 2 pkt 2, 4, 6 i ust. 6 został uchylony.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy z dnia 16 listopada 2012r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce, do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast w świetle art. 23 ust 2 ww. ustawy o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce, przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których nieściągalność została, zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uprawdopodobniona po dniu 31 grudnia 2012r.

W analizowanej sprawie, z uwagi na fakt, że w opisie sprawy Wnioskodawca powołuje się na przekroczenie 150 dni od daty płatności – zasadnym będzie posłużenie się regulacjami prawnymi regulującymi kwestie dotyczące wierzytelności nieściągalnych, obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2013 roku.

I tak, zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013r.), podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

W myśl art. 89a ust. 1a ww. ustawy, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Na podstawie art. 89a, ust. 2 ww. ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
2.  (uchylony);
3.  na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1;
    1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    
    3.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
4.  (uchylony);
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
6.  (uchylony).

Natomiast, stosownie do art. 89a ust. 7 ww. ustawy o VAT przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, jeżeli między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest komplementariuszem w spółce "X" będącej spółką komandytową. Wartość wniesionych przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej wkładów pieniężnych stanowi 1/3 wartości kapitału zakładowego spółki komandytowej. Poza tym w umowie spółki komandytowej zastrzeżono że Wnioskodawca uczestniczy w zyskach i stratach spółki komandytowej w wysokości 6%. Osoba będąca Prezesem Zarządu u Wnioskodawcy, jest również udziałowcem posiadającym 76,5% wartości udziałów. Ta sama osoba jest również komandytariuszem w spółce komandytowej, gdzie wniosła wkład pieniężny stanowiący 1/3 wartości kapitału zakładowego spółki komandytowej i zgodnie z umową spółki uczestniczy w zyskach i stratach tegoż podmiotu w wysokości 72%. Co za tym idzie spełniony jest warunek mówiący o posiadaniu prawa głosu wynoszącego co najmniej 5% wszystkich praw głosu.

W ramach prowadzonej działalności pomiędzy Wnioskodawcą a "X" spółką komandytową poza usługami najmu pomieszczeń biurowych Wnioskodawca wykonuje na rzecz spółki komandytowej roboty budowlane w ramach zawieranych zleceń. Wnioskodawca wystawia na spółkę faktury. Żadne z ww. wymienionych czynności nie są transakcjami fikcyjnymi a co za tym idzie wystawione faktury nie dokumentują transakcji fikcyjnych;

Niestety spółka komandytowa w związku z okresowymi zatorami płatniczymi nie reguluje terminowo swoich zobowiązań w stosunku do Wnioskodawcy. Terminy przeterminowanych należności przekraczają niekiedy 150 dni od daty płatności.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy w świetle ww. art. 89a ust. 7 ustawy o VAT, ze względu na zachodzące pomiędzy nim a spółką komandytową (dłużnikiem) powiązania, ma prawo do skorzystania z ulgi na złe długi na podstawie art. 89a ustawy. Wnioskodawca wyjaśnił przy tym, że wątpliwość ta odnosi się do wierzytelności, o których mowa w art. 89a ust. la ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (są to wierzytelności których nieściągalność została uprawdopodobniona zgodnie z pow. artykułem), a poza tym w odniesieniu do wierzytelności o których mowa we wniosku są spełnione wszystkie warunki przewidziane przepisem art. 89a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, iż zgodnie z art. 32 ust. 2 ww. ustawy o VAT, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Z kolei, przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia (art. 32 ust. 3 ww. ustawy).

Natomiast, przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2 – w świetle art. 32 ust. 4 ww. ustawy - rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy niewątpliwie wynika, że w przedmiotowej sprawie zachodzi związek o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT.

Należy w tym miejscu jednakże wskazać, iż w powołanym wyżej przepisie art. 89a ust. 7 ustawy o VAT ustawodawca posługuje się pojęciem w czasie teraźniejszym: „między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4”.

Zatem, w ocenie tut. organu, zgodnie z ww. przepisem art. 89a ust. 7 ustawy o VAT, należy ustalić, czy związek o którym mowa w 32 ust. 2-4 istniał w dacie dokonywanych transakcji których dotyczą będące przedmiotem zapytania wierzytelności lub będzie istniał w momencie dokonywania korekty za dany okres.

W przedmiotowej prawe Wnioskodawca wyjaśnił, że związek ten istniał w dacie dokonania transakcji i istnieje do dnia dzisiejszego.

Samo istnienie powiązań w dacie dokonywania transakcji nie przesądza jednak o braku możliwości dokonania korekty przez wierzyciela. Z cyt. wyżej art. 32 ust. 2 ustawy o VAT wyraźnie bowiem wynika, iż dodatkowo muszą być spełnione przesłanki wskazane w art. 32 ust. 1 ww. ustawy o VAT.

Zgodnie z ww. przepisem art. 32 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

\-organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Należy w tym miejscu także wskazać, iż, zgodnie z art. 32 ust. 5 ww. ustawy o VAT, przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie ustawy – Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej miedzy podmiotami powiązanymi.

Zauważa się, iż w przedmiotowej sprawie (co wynika z opisu sprawy):

*   opisane we wniosku związki nie mają wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wynajmu. Stosowane są ceny rynkowe;
*   nie zaistniały przypadki o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług;
*   dokumentacja dotycząca transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi została złożona z zeznaniem rocznym CIT-8 za 2012r. i do dnia dzisiejszego urząd skarbowy nie wydał jeszcze decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej.

Mając na uwadze ww. okoliczności sprawy oraz wyżej powołane przepisy prawa, zdaniem tut. organu należy stwierdzić, iż skoro zachodzące w przedmiotowej sprawie pomiędzy Wnioskodawcą, a spółką komandytową powiązania nie miały wpływu na ustalenie wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług to Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorygowania podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, oczywiście przy spełnieniu wszystkich warunków o których mowa w art. 89a ust. 2 ww. ustawy o VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ pragnie zauważyć, iż w przedmiotowej interpretacji nie rozstrzygano kwestii dotyczącej ustalenia czy w sprawie będącej przedmiotem zapytania zostały spełnione warunki do skorzystania z ulgi na złe długi, określone przepisem art. 89a ust. 2 ustawy o VAT, gdyż nie było to przedmiotem zapytania. Przedstawione w tym zakresie okoliczności sprawy przyjęto jako element przedstawionego we wniosku opisu sprawy.

Należy także zauważyć, iż poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia objęta pytaniem oznaczonym nr 2 będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.