Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4018.5.2021.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-22
Teza: Zachowanie dotychczasowego nr NIP w związku z przekształceniem Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych.
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); przekształcanie
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 marca 2021 r. (data wpływu 18 marca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 27 maja 2021 r. (data wpływu 28 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania dotychczasowego nr NIP w związku z przekształceniem Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

18 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania dotychczasowego nr NIP w związku z przekształceniem Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych.

Wniosek został uzupełniony pismem z 27 maja 2021 r. (data wpływu 28 maj 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 17 maja 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4018.5.2021.1.MGO.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (przedstawiony w uzupełnieniu z 27 maja 2021 r.):**

Na bazie art. 9 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) Uchwałą Rady Miejskiej Gminy … z dnia … 2021 r. Ośrodek Pomocy Społecznej w został przekształcony w Centrum Usług Społecznych. Cyt. Art. 9. 1. Centrum może zostać utworzone dla: 1) jednej gminy; 2) co najmniej dwóch gmin. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1: 1) pkt 1 - centrum tworzy się przez przekształcenie funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej w centrum; 2) pkt 2 - centrum tworzy się przez utworzenie w jednej z gmin nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tej gminie ośrodka pomocy społecznej. 3. W miastach powyżej 100 000 mieszkańców centrum tworzy się: 1) zgodnie z ust. 2 pkt 1, albo 2) przez utworzenie w mieście nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tym mieście ośrodka pomocy społecznej. 4. Liczbę mieszkańców, o której mowa w ust. 3, ustala się na dzień podjęcia uchwały w sprawie utworzenia centrum. 5. W przypadku przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się przepisy art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495). 6. W okresie 2 lat od dnia przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się postanowienia układu zbiorowego, w stosunku do osób, które były nim objęte przed przekształceniem, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1. Postanowienia tego układu stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dniu przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum. Centrum może stosować do tych osób korzystniejsze warunki niż wynikające z dotychczasowego układu. Przepisy art. 2418 § 2 i 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio. Przepis przewiduje przekształcenie się Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych gdy zostaje utworzone dla jednej Gminy.

W przypadku jednostki Wnioskodawcy Centrum Usług Społecznych zostało utworzone tylko dla Gminy i powstało z przekształcenia Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych z czym nie nastąpiła zmiana formy prawnej jednostki. Gdyby Centrum Usług Społecznych miało obsługiwać więcej Gmin to wtedy zostałaby utworzona nowa jednostka budżetowa natomiast Ośrodki Pomocy Społecznej poszczególnych Gmin funkcjonowałyby nadal. W związku z brakiem podstaw wynikających z art. 12 ustawy o rachunkowości nie zamknięto na dzień 31 marca 2021 r. ksiąg rachunkowych, które są prowadzone w sposób ciągły od 1 stycznia 2021 r. W związku z brakiem zmiany formy prawnej jednostki Urząd Statystyczny nie nadał dla Centrum Usług Społecznych nowego nr REGON lecz dokonał aktualizacji danych w ewidencji zmieniając dane jednostki dla nr REGON Ośrodka Pomocy Społecznej.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy po przekształceniu Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych, Centrum Usług Społecznych dokonuje aktualizacji danych zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników i zachowuje dotychczasowy nr NIP czy też powinno uzyskać nowy numer NIP?

Stanowisko Wnioskodawcy (sformułowane w uzupełnieniu z 27 maja 2021 r.):

Mając na uwadze, że Centrum Usług Społecznych powstało z przekształcenia Ośrodka Pomocy Społecznej bez zmiany formy prawnej jednostki (Ośrodek Pomocy Społecznej był jednostką budżetową Gminy i Centrum Usług Społecznych jest jednostką budżetową Gminy), jak również że nie dokonano zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 marca 2021 r. i nie zmieniono również rodzaju i zakresu prowadzonej działalności a Urząd Statystyczny dokonał zmiany jako aktualizację danych jednostki Centrum Usług Społecznych powinno pozostać na tym samym Numerze Identyfikacji Podatkowej co Ośrodek Pomocy Społecznej.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza też brzmienie art. 9 ust. 5 o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, zgodnie z którym w ramach przekształcenia wszyscy pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej stali się od dnia 1 kwietnia 2021 r. pracownikami Centrum Usług Społecznych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r. poz. 170 ze zm.), zwana dalej ustawą o NIP, określa między innymi zasady ewidencji podatników, płatników podatków, płatników składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, zwanych dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych” (art. 1 ustawy).

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy o NIP, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków. Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy identyfikatorem podatkowym jest:

1.  numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
2.  NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków. Obowiązek ewidencyjny obejmuje również co do zasady podmioty korzystające w całości lub w części ze zwolnień podatkowych, bowiem posiadają one status podatników.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o NIP podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.). Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.

Jak stanowi art. 6 ust. 1a ustawy o NIP podatnicy, z wyłączeniem podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, oraz płatnicy podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia pierwszej deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia albo wraz z dokonaniem pierwszej wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.

Na mocy art. 6 ust. 10 ustawy o NIP płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów zgłaszania do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.

Na mocy przepisu art. 8a ust. 1 ustawy o NIP, nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.

Z kolei, w myśl art. 8c ust. 1 pkt 3 ustawy o NIP naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję o odmowie nadania NIP w przypadku gdy podmiotowi został nadany NIP.

Natomiast jak stanowi art. 8c ust. 2 pkt 1 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany podmiotowi, w przypadku wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o NIP podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, oraz zarządca sukcesyjny mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. W okresie od dnia śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego obowiązek aktualizowania danych za przedsiębiorstwo w spadku wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. poz. 1629 oraz z 2019 r. poz. 1495), dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2.

Z ww. przepisów wynika, że podatnicy oraz płatnicy podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu. Podmioty te są zobowiązane do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego organu. Każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP.

W związku z powyższym numer NIP nadany może być wyłącznie podatnikowi lub płatnikowi w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, przy czym podatnik może posiadać tylko jeden numer NIP.

W obowiązującym stanie prawnym sukcesję numeru identyfikacji podatkowej regulują przepisy ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o NIP numer identyfikacji podatkowej nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem:

1.  przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;
2.  przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę handlową;
3.  przekształcenia stowarzyszenia zwykłego w stowarzyszenie.

Do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217) art. 12 ust. 1a).

W świetle art. 12 ust. 2 ww. ustawy w przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika, decyzja o nadaniu NIP wygasa z mocy prawa, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1 i ust. 1a.

Poza wymienionymi wyjątkami, na każdym nowopowstałym podmiocie, który na podstawie odrębnych ustaw posiada status podatnika, ciąży obowiązek ewidencyjny, tj. obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego, na podstawie którego zostanie nadany NIP.

Z opisu sprawy wynika, że na bazie art. 9 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) Uchwałą Rady Miejskiej Gminy z dnia … 2021 r. Ośrodek Pomocy Społecznej został przekształcony w Centrum Usług Społecznych. W przypadku jednostki Wnioskodawcy Centrum Usług Społecznych zostało utworzone tylko dla Gminy i powstało z przekształcenia Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych w związku z czym nie nastąpiła zmiana formy prawnej jednostki. Gdyby Centrum Usług Społecznych miało obsługiwać więcej Gmin to wtedy zostałaby utworzona nowa jednostka budżetowa natomiast Ośrodki Pomocy Społecznej poszczególnych Gmin funkcjonowałyby nadal. W związku z brakiem podstaw wynikających z art. 12 ustawy o rachunkowości nie zamknięto na dzień 31 marca 2021 r. ksiąg rachunkowych, które są prowadzone w sposób ciągły od 1 stycznia 2021 r. W związku z brakiem zmiany formy prawnej jednostki Urząd Statystyczny nie nadał dla Centrum Usług Społecznych nowego nr REGON lecz dokonał aktualizacji danych w ewidencji zmieniając dane jednostki dla nr REGON Ośrodka Pomocy Społecznej.

Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) ustawa określa:

1.  zasady przyjmowania przez gminę programów usług społecznych;
2.  2) zasady tworzenia, zadania, organizację oraz zasady działania centrum usług społecznych, zwanego dalej „centrum”;
3.  zasady realizowania programów usług społecznych przez centrum.

Na mocy art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o realizowaniu usług społecznych rada gminy może przyjąć, w drodze uchwały, program usług społecznych, określający usługi społeczne wynikające z potrzeb wspólnoty samorządowej. Uchwała, o której mowa w ust. 1, stanowi akt prawa miejscowego.

W myśl art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o realizowaniu usług społecznych w celu zaspokajania potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie określonych usług społecznych oraz koordynacji tych usług gmina może utworzyć jednostkę organizacyjną - centrum. Centrum jest jednostką budżetową. Utworzenie i prowadzenie centrum należy do zadań własnych gminy o charakterze fakultatywnym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o realizowaniu usług społecznych centrum może zostać utworzone dla:

1.  jednej gminy;
2.  co najmniej dwóch gmin.

Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy o realizowaniu usług społecznych w przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1.  pkt 1 - centrum tworzy się przez przekształcenie funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej w centrum;
2.  pkt 2 - centrum tworzy się przez utworzenie w jednej z gmin nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tej gminie ośrodka pomocy społecznej.

Jak stanowi art. 9 ust. 5 ustawy o realizowaniu usług społecznych w przypadku przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się przepisy art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy o realizowaniu usług społecznych w okresie 2 lat od dnia przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się postanowienia układu zbiorowego, w stosunku do osób, które były nim objęte przed przekształceniem, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1. Postanowienia tego układu stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dniu przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum. Centrum może stosować do tych osób korzystniejsze warunki niż wynikające z dotychczasowego układu. Przepisy art. 2418 § 2 i 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o realizowaniu usług społecznych warunkiem utworzenia centrum, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 - jest przekazanie do realizacji centrum wszystkich zadań, w tym usług społecznych, realizowanych dotychczas przez ośrodek pomocy społecznej oraz wybranych i nierealizowanych przez ośrodek pomocy społecznej do dnia utworzenia centrum usług społecznych z co najmniej dwóch zakresów, o których mowa w art. 2 ust. 1.

Jak stanowi art. 12 ustawy o realizowaniu usług społecznych rodzaj i zakres zadań, w tym usług społecznych, przekazanych do realizacji centrum oraz szczegółową organizację centrum określa statut centrum nadany przez radę gminy w drodze uchwały.

Na podstawie art. 17 ustawy o realizowaniu usług społecznych dyrektor centrum, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, wykonuje uprawnienia i obowiązki kierownika ośrodka pomocy społecznej określone w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz w innych przepisach określających zasady realizowania zadań przekazanych do realizacji centrum.

W myśl art. 231 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.) w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.

Na mocy art. 12 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy z 29 września 1994 o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.) księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d:

*   na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie,
*   w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.

Z powyższego wynika, że w związku z przekształceniem funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej na podstawie przepisów ustawy o realizowaniu usług społecznych powstaje centrum usług społecznych. Uchwałą Rady Miejskiej Gminy z dnia … 2021 r. Ośrodek Pomocy Społecznej został przekształcony w Centrum Usług Społecznych. Tym samym centrum usług społecznych przejęło prawa i obowiązki dotychczasowego ośrodka pomocy społecznej. Mienie ośrodka pomocy społecznej stało się mieniem centrum usług społecznych. W ramach przekształcenia wszyscy pracownicy ośrodka pomocy społecznej stali się pracownikami centrum usług społecznych.

Są to zmiany wynikające wprost z przepisów prawa i przekształcenie następuje przez „stanie się” jednostki dotychczasowej nową jednostką. Zatem mamy tutaj do czynienia nie z przekształceniem się miejsko-gminnego ośrodka pomocy społecznej w wyniku jego autonomicznego działania czy też autonomicznego działania organu samorządowego, któremu ten ośrodek pomocy społecznej podlega, lecz z przekształceniem, które narzuca nowe ramy prawne dla działania centrum usług społecznych. Dlatego też na gruncie ustawy o NIP – mając na uwadze ww. przepisy regulujące kwestie tego typu jednostek – nie mamy do czynienia z przekształceniem jednego podmiotu w inny ale ze zmianą otoczenia prawnego, na podstawie którego jednostka ta funkcjonuje. W konsekwencji należy uznać, że przepisy w zakresie ewidencji i identyfikacji podatników i płatników nie przewidują obowiązku uzyskania nowego numeru NIP przez Centrum Usług Społecznych. Na gruncie prawa podatkowego Ośrodek Pomocy Społecznej, który stał się Centrum Usług Społecznych, pozostają tymi samymi podmiotami.

Mając na uwadze powyższe w tej sytuacji Wnioskodawca nie ma obowiązku wystąpić o nowy numer identyfikacji podatkowej. Natomiast Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-2, gdyż dane objęte zgłoszeniem uległy zmianie, tj. nazwy jednostki (ewentualnie również inne dane nie wskazane we wniosku).

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.