Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.530.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Uznanie sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 i 2 za
czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 27 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania
    sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha, za czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Uzupełnił go Pan pismem sygnowanym datą 27
    czerwca 2025 r. (wpływ 22 sierpnia 2025 r.), czterema pismami z 22 sierpnia 2025 r.
    (wpływ 22 sierpnia 2025 r.) oraz pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 22
    sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości w udziałach wynoszących
    po 1/2 części nieruchomości położonej w miejscowości (...), miasto, powiecie (...)
    województwie (...), stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1, o
    obszarze (...) ha, działka numer 2 o obszarze (...) ha, które są niezabudowane.
    Prawo do nieruchomości Wnioskodawca nabył na podstawie wspólności łącznej
    wspólników spółki cywilnej oraz umowy o przeniesienie własności udziałów we
    współużytkowaniu wieczystym.
    Wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki przeznaczone są na
    zakłady produkcyjne, usługi transportu kolejowego oraz inne zakłady rzemieślnicze.
    Działki o numerze 1 i 2 nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu dla lasów, jak
    też decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Działka posiada dostęp do drogi publicznej.
    Nieruchomość nie jest aktualnie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej.
    Przedmiotem sprzedaży będzie działka nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha.
    Co ważne działki są wydzierżawione Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co
    zostanie opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na działkach wybudować obiekt
                                      2handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z 27 czerwca 2024 r. umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce.
    To jest Spółka zobowiązuje się do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
        miejsc postojowych.

      2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
        kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
        ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
        dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
        zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną nieruchomości.
      3. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji.
      4. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
      5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1 i
        2 zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej Spółki.
      6. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      7. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
      8. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
        handlowo -usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działek osobom trzecim na podstawie
        umów cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani dzierżawę.
      2. W stosunku do działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
        uatrakcyjnienia.
      3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie,
        radiu.
      4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
      6. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha Spółce,
        która planuje je zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń (...) zawarta na czas
        nieoznaczony).
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.

    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców.
    Wnioskodawca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy, celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych czynności
    teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez Kupującego. Sprzedawca
    oświadcza, że wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
    staraniem na nabywanej nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia
    przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem
    usytuowane na działce gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie sygnowanym datą 27 marca 2025 r., w odpowiedzi na pytania Organu, wskazał
    Pan poniższe informacje:
    1) Kiedy nastąpiło nabycie udziału 1/2 w działce nr 1 i nr 2? Czy to nabycie nastąpiło na
      cele działalności spółki cywilnej, w której jest Pan wspólnikiem?
      Odpowiedź:
        Nabycie udziału 1/2 w działce nr 1 i nr 2 nastąpiło na cele działalności spółki
        cywilnej, w której jest Pan wspólnikiem. Nabycie do majątku osobistego nastąpiło
        (...) września 2023 roku.
    2) Czy udział 1/2 w działce nr 1 i nr 2 został przez Pana wycofany ze spółki cywilnej do
      majątku osobistego? Jeśli tak to:
      a) kiedy nastąpiła ta czynność (proszę podać datę)?
      b) czy z tego tytułu była wystawiona faktura VAT, z której wynikał podatek naliczony
        do odliczenia? Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT
        naliczonego w związku z nabyciem ww. działki? Jeżeli nie, proszę wskazać z
        jakiego powodu prawo do odliczenia podatku nie przysługiwało?
      c) czy dokonał Pan rozliczenia na gruncie podatku VAT czynności wycofania udziału
        w ww. działkach ze spółki cywilnej?
      Odpowiedź:
        Udział 1/2 w działce nr 1 i nr 2 został wycofany ze spółki cywilnej do majątku
        osobistego. Wycofanie nastąpiło w dniu (...) września 2023 roku na podstawie
        uchwały o rozwiązaniu spółki. Z tego tytułu nie była wystawiona faktura VAT i nie
        wynikał podatek naliczony do odliczenia. Nie przysługiwało Panu prawo do
        odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. działki, ponieważ
        zakup nieruchomości przez spółkę nie był objęty podatkiem VAT. Nie dokonano
        rozliczenia na gruncie podatku VAT czynności wycofania udziału w ww. działkach
        ze spółki cywilnej, ponieważ było to neutralne podatkowo.
    3) W jaki sposób udział 1/2 w działce nr 1 i nr 2 był wykorzystywany przez Pana od
      momentu nabycia (tj. zarówno w związku z nabyciem jako wspólnika spółki cywilnej,
      jak i w sytuacji wycofania tych działek ze spółki cywilnej) do momentu sprzedaży?
      Odpowiedź:

        Udział 1/2 w działce nr 1 i nr 2 nie był wykorzystywany przez Pana na cele
        działalności gospodarczej; na tym terenie nie była prowadzona działalność przez
        spółkę cywilną, nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, poza
        umową dzierżawy zawartą z (...); spółka nie uzyskiwała dochodów z tytułu
        własności nieruchomości.
    4) Czy działki nr 1 i nr 2 na dzień transakcji objęte będą miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego?
      Odpowiedź:
        Na dzień transakcji działki nr 1 i nr 2 nie będą objęte miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego.
    5) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 4 będzie przecząca, to czy dla ww. działek zostanie
      wydana decyzja o warunkach zabudowy? Jeśli tak, to zgodnie z tą decyzją będą to
      działki przeznaczone pod zabudowę?
      Odpowiedź:
        Tak zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy. Z decyzji działka będzie
        przeznaczona pod pawilon handlowy wraz z parkingiem.
    6) Czy działki nr 1 i nr 2 były/są wykorzystywane przez Pana od momentu ich nabycia, (tj.
      zarówno w związku z nabyciem jako wspólnika spółki cywilnej, jak i w sytuacji
      wycofania tych działek ze spółki cywilnej) do momentu ich sprzedaży na cele
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?
      Odpowiedź:
        Działki nr 1 i nr 2 nie były wykorzystywane przez Pana od momentu ich nabycia
        do momentu sprzedaży na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i
        usług.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanych działek nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) ha jest
    opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanych działek nr 1 i 2 o łącznej powierzchni
    (...) ha jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy – Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem – podatnik – tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania.
    Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność – handlową – wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca wskazuje, iż na działce nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha od momentu
    nabycia do momentu zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych.
    W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Jak to wskazano w opisie powyżej, działki nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha
    oznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako zakłady
    produkcyjne, usługi transportu kolejowego oraz inne zakłady rzemieślnicze. Tym samym z
    planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te, które
    ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu.
    Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składanie wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 1 i nr 2 o łącznej
    powierzchni (...) ha warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla
    Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał On czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w Jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą działki nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania.
    Wnioskodawca uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki
    charakter, a także obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to
    tereny wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.

    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
      · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będą objęte decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr 1 i nr 2 o łącznej
    powierzchni (...) ha teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta
    ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie, w związku z tym, iż sprzedaż działek nie korzysta ze zwolnienia, ich
    sprzedaż należy udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura.
    W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc czynny podatnik podatku od
    towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi
    podmiotami prawa.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu

    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej
      z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z
      następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym,
    wykorzystywanie majątku osobistego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli
    jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne,
    czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w
    celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności
    dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia,
    czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku
    VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    Tak więc, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w wysokości 1/2
    niezabudowanych działek nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha, istotne jest, czy w celu
    dokonania tej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują
    sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie
    wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do
    zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności w udziale wynoszącym po
    1/2 w działce nr 1o obszarze (...) ha i w działce nr 2 o obszarze (...) ha. Zamierza Pan
    sprzedać kupującej Spółce będącej czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT prawo własności w udziale wynoszącym po 1/2 do działek nr 1 i nr 2 o łącznej
    powierzchni (...) h, które są niezabudowane. Prawo do ww. działek nabył Pan na
    podstawie wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej oraz umowy o przeniesienie
    własności udziałów we współużytkowaniu wieczystym. Udział 1/2 w działkach nr 1 i nr 2
    został wycofany ze spółki cywilnej do Pana majątku osobistego. Wycofanie nastąpiło w
    dniu (...) września 2023 r. na podstawie uchwały o rozwiązaniu spółki. Z tego tytułu nie
    była wystawiona faktura VAT i nie wynikał podatek naliczony do odliczenia. Nie
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    nabyciem ww. działki, ponieważ zakup nieruchomości przez spółkę nie był objęty
    podatkiem VAT. Nie dokonano rozliczenia na gruncie podatku VAT czynności wycofania
    udziału w ww. działkach ze spółki cywilnej, ponieważ było to neutralne podatkowo.
    Obecnie dzierżawi Pan ww. działki Spółce w wyniku zawartej umowy przedwstępnej.

    Spółka nabędzie przedmiotowe działki w celu realizacji inwestycji budowlanej,
    polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą
    towarzyszącą. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przez Pana wykorzystywana w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W stosunku do działki nie
    ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. Nigdy nie udostępniał
    Pan ww. działek osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, w
    szczególności nie oddawał w najem lub w dzierżawę (oprócz umowy dzierżawy ze
    Spółką). W wyniku zawartej przedwstępnej umowy sprzedaży ww. działek, udzielił Pan
    Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności do składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych,
    dotyczących przyłączenia do oraz sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej,
    wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie
    pozwolenia na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnił Pan Kupującej
    Spółce nieruchomość będącą przedmiotem umowy przedwstępnej celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy sprzedaż przez Pana
    udziału w niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2 o łącznej powierzchni (...) ha, stanowi
    czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że w wyniku zawartej umowy przedwstępnej sprzedaży ww. działek, udzielił Pan kupującej
    Spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych w
    Pana imieniu w zakresie niezbędnym dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, na
    budowę obiektu usługowo -handlowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi
    kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania
    właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze
    przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa
    przyszłemu Kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości na zasadach współwłasności (Pan) nie musi już
    podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jej nabycia. Skutki prawne czynności
    wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą
    właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są
    staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby
    oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego
    cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu

    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić zatem należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez kupującą Spółkę
    działania prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie
    sprzedaży. Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego
    powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że udział 1/2 w prawie własności działek nr 1 i nr 2
    został wycofany ze spółki cywilnej do Pana majątku osobistego. Wycofanie nastąpiło na
    podstawie uchwały o rozwiązaniu spółki. Z tego tytułu nie była wystawiona faktura VAT i
    nie wynikał podatek naliczony do odliczenia. Nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. działek, ponieważ zakup
    nieruchomości przez spółkę nie był objęty podatkiem VAT. Nie dokonano rozliczenia na
    gruncie podatku VAT czynności wycofania udziału w ww. działkach ze spółki cywilnej,
    ponieważ było to neutralne podatkowo.
    Wskazać w tym miejscu należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z
    okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Ponadto w opisie zdarzenia przyszłego wskazał Pan, że działki nigdy nie były przez Pana
    wykorzystywane w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na
    terenie przedmiotowych działek nie była również prowadzona działalność gospodarcza
    przez spółkę cywilną. Poinformował Pan również, że w stosunku do ww. działek nie
    ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziału w ww. nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni
    mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2 o łącznej
    powierzchni (...) ha będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a jej
    dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanych działkach nr 1 i nr 2 o
    łącznej powierzchni (...) ha będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.

    Podsumowując, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana udziału w działkach nr 1 i 2 o
    łącznej powierzchni (...) ha, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Tym samym przepisy ustawy nie będą miały zastosowania do ww.
    transakcji.
    Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży udziału w ww. nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, analiza zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy jest bezzasadna.
    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r., sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r., sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r., sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r., sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez Pana
    pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku
    udokumentowania sprzedaży udziału w nieruchomości fakturą.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.