Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-389/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-11
Teza: uznanie czy Wnioskodawcy przysługuje prawo korekty podatku należnego o podatek wynikający z faktur dokumentujących sprzedaż produktów
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2009r. (data wpływu 27 maja 2009r.), uzupełnionym w dniu 3 sierpnia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii uznania czy Wnioskodawcy przysługuje prawo korekty podatku należnego o podatek wynikający z faktur dokumentujących sprzedaż produktów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony w dniu 3 sierpnia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii uznania czy Wnioskodawcy przysługuje prawo korekty podatku należnego o podatek wynikający z faktur dokumentujących sprzedaż produktów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w okresie od sierpnia 2005r. do grudnia 2005r. wystawił na rzecz kontrahenta 9 faktur VAT za dokonaną sprzedaż produktów. Kontrahent nie dokonał zapłaty należności, wobec czego Wnioskodawca podjął działania zmierzające do ich odzyskania, m.in. poprzez zawarcie umowy factoringu, która jednak została wypowiedziana przez Faktora ze skutkiem natychmiastowym, a Wnioskodawca na skutek niezawinionych przez siebie okoliczności, odkupił wierzytelności.

W dniu 13 czerwca 2006r. Postanowieniem Komornika umorzone zostało postępowanie egzekucyjne przeciwko kontrahentowi na skutek uprawomocnienia się postanowienia o jego upadłości obejmującego likwidacje majątku.

W dniu 24 sierpnia 2007r. Wnioskodawca wezwał Syndyka Masy Upadłościowej do uregulowania zaległych wierzytelności, informując go jednocześnie, iż zostały one odpisane jako nieściągalne. W dniu 6 grudnia 2007r. Wnioskodawca złożył korektę deklaracji VAT-7 informując Urząd Skarbowy, iż korekta dotyczy podatku należnego wynikającego z faktur niezapłaconych przez kontrahenta, a wierzytelności zostały uznane jako nieściągalne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca uznał bowiem, iż może skorzystać z prawa określonego w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług. W związku ze złożeniem korekty deklaracji w Spółce przeprowadzono kontrolę podatkową w wyniku której zakwestionowano prawo Spółki do korekty deklaracji VAT-7, gdyż zdaniem Urzędu Skarbowego postanowienie umarzające egzekucję nie stanowiło podstawy uznania wierzytelności za nieściągalną. W związku ze zmianą z dniem 1 grudnia 2008r. przepisów art. 89a, pomimo niezakończenia postępowania upadłościowego kontrahenta, w styczniu 2009r. Spółka ponownie złożyła korektę deklaracji VAT-7. W wyniku ponownie przeprowadzonej kontroli podatkowej, Urząd Skarbowy stanął na stanowisku, że zgodnie z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2008r. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do dokonania korekty podatku należnego wynikającego z faktur VAT wystawionych w 2005r. zakwalifikowanych jako nieściągalne, ponieważ od końca roku w którym faktury te zostały wystawione upłynęło więcej niż 2 lata.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy w świetle obowiązujących przepisów przysługuje prawo korekty podatku należnego o podatek wynikający z faktur wystawionych na rzecz kontrahenta w 2005r. za sprzedaż swoich produktów? Postępowanie upadłościowe kontrahenta zostało zakończone w maju 2009r.

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyżej opisanym stanie faktycznym powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług korzystniejsze dla podatnika, tj. w brzmieniu obowiązującym przed 1 grudnia 2008r. W przeciwnym wypadku podatnicy, którzy nie mogli do 1 grudnia 2008r. dokonać korekty podatku VAT z uwagi na trwające kilka lat postępowanie upadłościowe i tym samym brak możliwości uznania wierzytelności za nieściągalne, stawiani byliby w gorszej sytuacji od podatników, których wierzytelności powstały w okresie 2 lat poprzedzających zmianę art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Pod rządami nowych przepisów wystarczy bowiem tylko uprawdopodobnić nieściągalność wierzytelności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Kwestie dotyczące rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności regulują przepisy art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT.

Przepisem art. 1 pkt 44 i 45 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) zostały wprowadzone, z mocą obowiązującą od dnia 1 grudnia 2008r., zmiany brzmienia ww. art. 89a i 89b ustawy o podatku od towarów i usług.

Zauważa się, iż ww. ustawa nie zawiera przepisów przejściowych odnoszących się do art. 89a ustawy o VAT.

Ponieważ problem, opisany w przedmiotowym wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego, wiąże się z tymi zmianami, a w ocenie tut. organu, z przyczyn przedstawionych poniżej, zastosowanie może znaleźć przepis art. 89a ustawy o VAT jedynie w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., stąd też wskazane poniżej przepisy przywołane zostały w brzmieniu aktualnym dla stanu prawnego obowiązującego właśnie od dnia 1 grudnia 2008r.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (ust. 1a).

Na podstawie ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4.  wierzytelności nie zostały zbyte,
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z ust. 3 wskazanego artykułu korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w okresie od sierpnia 2005r. do grudnia 2005r. wystawił na rzecz kontrahenta 9 faktur VAT za dokonaną sprzedaż produktów. Kontrahent nie dokonał zapłaty należności (…).

Z wniosku wynika także, że w odniesieniu do, opisanych w stanie faktycznym, faktur Wnioskodawca do dnia złożenia przedmiotowego wniosku nie skorzystał de facto z możliwości skorygowania podatku należnego w oparciu o przepis art. 89a ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy zauważyć, że w sytuacji gdy Wnioskodawca chciałby, w odniesieniu do opisanych wyżej faktur, zastosować procedurę przewidzianą art. 89a ustawy o VAT w rozliczeniu za którykolwiek z podatkowych okresów rozliczeniowych, wówczas winien mieć na uwadze i przestrzegać jednej z podstawowych zasad państwa prawa jaką jest zasada niedziałania prawa wstecz, z której wynika, że do działań czy też zobowiązań powstałych w określonym czasie zastosowanie mają przepisy prawa wówczas obowiązujące. Należy w tym miejscu zauważyć, że w przedmiotowej sprawie zdarzeniem, o którym mowa wyżej, jest dokonanie korekty podatku należnego w trybie art. 89a ustawy o VAT. Podkreślić też należy, że zasada niedziałania prawa wstecz nie wyłącza możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawa nie stoją temu na przeszkodzie. Jak to już jednak wcześniej zauważono ustawodawca, dokonując z dniem 1 grudnia 2008r. zmian treści art. 89a i 89b ustawy o VAT, nie wprowadził równocześnie przepisów przejściowych odnoszących się do art. 89a i art. 89b ustawy o VAT.

Tak więc w sytuacji gdy Wnioskodawca chciałby, w odniesieniu do opisanych wyżej faktur, zastosować procedurę przewidzianą art. 89a ustawy o VAT w rozliczeniu za którykolwiek z podatkowych okresów rozliczeniowych, począwszy jednak od dnia 1 grudnia 2008r., wówczas zastosowanie znajdzie art. 89a w brzmieniu obowiązującym od ww. daty.

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., przepis art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do faktur, w przypadku których od daty ich wystawienia nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione. Wtedy, przy spełnieniu pozostałych przesłanek wynikających z art. 89a ustawy, możliwa jest korekta podatku należnego od tych wierzytelności.

Natomiast z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w niniejszej sprawie warunek ten nie został zachowany, gdyż faktury zostały wystawione w 2005r.

Zatem należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy nie przysługuje korekta podatku należnego wynikającego z przedmiotowych faktur VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Na marginesie należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca mógłby dokonać korekty podatku należnego w myśl art. 89a ustawy o VAT w rozliczeniu za którykolwiek z podatkowych okresów rozliczeniowych przed dniem 1 grudnia 2008r. poprzez złożenie korekty deklaracji podatkowej za ten okres w trybie art. 81b Ordynacji podatkowej, pod warunkiem jednakże, iż wierzytelność, o której mowa we wniosku byłaby wierzytelnością nieściągalną w rozumieniu przepisu art. 89a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. i przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z art. 89a ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.