Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.112.2025.2.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
prace-prace rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami z 2 i 24 kwietnia 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis dokonany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej
    (CEIDG). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Koncentruje się na tworzeniu specjalistycznego oprogramowania. Zgodnie z wpisem do
    CEIDG, przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest opisana w kodzie PKD
    62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Ponadto, kwalifikuje swoją działalność
    do kodu PKD 72.19.Z – Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych
    nauk przyrodniczych i technicznych. Podstawowym przedmiotem działalności operacyjnej
    Wnioskodawcy jest działalność związana z tworzeniem, rozwojem i ulepszaniem
    oprogramowania komputerowego, z wykorzystaniem najlepszych i najnowszych praktyk w
    tym zakresie. Działalność w tym zakresie prowadzona jest w sposób zorganizowany, w
    ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, oraz w sposób systematyczny, z
    zachowaniem jej ciągłości. Wnioskodawca nie prowadzi innego rodzaju działalności
    komercyjnej, stanowiącej regularne źródło jego przychodów – uzyskiwanie przez niego
    przychodów z innych źródeł ma charakter wyłącznie incydentalny.
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania w ramach prowadzonej przez niego
    działalności przysługują i przysługiwały autorskie prawa majątkowe do ulepszenia i
    rozwijania oprogramowania (programów komputerowych), podlegające ochronie na
    gruncie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.). W ramach działalności gospodarczej oraz prowadzonej w jej
    ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarza programy komputerowe, będące
    przedmiotem ochrony w oparciu o przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Wnioskodawca wskazuje przy tym, iż przysługujące mu oraz wytworzone i
    rozwijane przez niego programy komputerowe oraz majątkowe prawa autorskie do nich
    stanowiły przedmiot świadczenia Wnioskodawcy na rzecz kontrahentów w ramach
    wykonywanej w 2024 r. współpracy (Wnioskodawca rozporządzał przysługującymi mu
    majątkowymi prawami autorskimi do oprogramowania i programów komputerowych na
    rzecz swoich kontrahentów). Wszystkie tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania mają
    charakter nowatorski (nie znajdują swego odpowiednika w dotychczasowym stanie wiedzy
    technologicznej) oraz autorski (stanowią przedmiot wyłącznego autorstwa Wnioskodawcy,
    nie są oparte na rozwiązaniach jakichkolwiek innych podmiotów). Z uwagi na kryterium
    nowatorskości, w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych absolutnie zabronione
    są działania mające na celu:
    1) kopiowanie cudzych rozwiązań;
    2) odtwarzanie cudzych rozwiązań;
    3) zaangażowanie inżynierii odwrotnej (reverse engineering) jako środka do osiągnięcia
      celów projektu;
    4) korzystanie z rozwiązań chronionych prawami autorskimi oraz prawami własności
      intelektualnej i przemysłowej podmiotów trzecich.

    Czynności takie jasno zakazane są również przez kontrahentów Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nawiązał w 2024 r. oraz
    nawiązywał będzie w przyszłości (w ramach zdarzenia przyszłego) współpracę zarówno z
    polskimi, jak i zagranicznymi kontrahentami zainteresowanymi w pozyskaniu
    świadczonego oprogramowania komputerowego.
    Do zawieranych z kontrahentami umów, Wnioskodawca stosuje wzorce umowne
    kontrahentów. Podstawowym przedmiotem świadczeń w oparciu o umowy, relewantnym
    z punktu widzenia wniosku, jest w każdym przypadku przeniesienie przez Wnioskodawcę
    na rzecz kontrahenta autorskich praw majątkowych do całości opracowywanych w
    ramach umowy rezultatów o charakterze twórczym, w tym szczególności programów
    komputerowych stanowiących podstawowy efekt prawno-autorski świadczenia
    Wnioskodawcy. W większości przypadków, zawierana z kontrahentem umowa ma przy
    tym charakter ramowy, a w zakresie poszczególnych świadczeń szczególnych (rodzajów
    programów) znajduje doprecyzowanie w składanych Wnioskodawcy zamówieniach
    szczególnych. Prawa autorskie do oprogramowania komputerowego są przenoszone
    przez Wnioskodawcę w momentach przewidzianych każdorazowo w umowach – bądź to z
    momentem ustalenia danego utworu, bądź też jego odbioru przez kontrahenta, bądź też,
    najpóźniej, w momencie zapłaty Wnioskodawcy należnego wynagrodzenia dotyczącego
    honorarium prawno-autorskiego. W każdym przypadku, kontrahent Wnioskodawcy może
    bez dalszych opłat zwielokrotniać, utrwalać, udostępniać, wykorzystywać, modyfikować,
    rozwijać i generalnie wykorzystywać dostarczone oprogramowanie, utwory i rozwiązania
    na wszystkich polach eksploatacji w każdy możliwy sposób znany obecnie i możliwy do
    uzyskania w przyszłości. W każdym przypadku, zawarta umowa zastrzega więc pełne
    rozporządzenie przez Wnioskodawcę przysługującymi mu autorskimi prawami
    majątkowymi do oprogramowania na rzecz jego kontrahenta jako odbiorcy końcowego. W
    celu prowadzenia dalszych prac nad oprogramowaniem, co do którego Wnioskodawca
    przeniósł prawa autorskie nie jest udzielana licencja zwrotna do tego oprogramowania –
    umowy zawarte z kontrahentami gwarantują Wnioskodawcy możliwość dalszego
    prowadzenia takich prac rozwojowych, wszystkie ich efekty (w tym nowe utwory powstałe
    w ramach takich działań) nabywane są przez kontrahentów.
    Z perspektywy technologicznej, przedmiotem prac na rzecz każdego kontrahenta jest
    oprogramowanie – tworzone na zlecenie każdego z kontrahentów, zgodnie ze specyfikacją
    uzgadnianą na wstępnym etapie projektu. Prace w wykonywanych przez Wnioskodawcę
    projektach charakteryzują się interdyscyplinarnością, nie są wyłącznie związane z wiedzą
    programistyczną. Prace te mają zasięg globalny i sprowadzają się do znacznego ułatwienia
    działania każdego kontrahenta końcowego operującego w innej, innowacyjnej dziedzinie
    gospodarki związanej wprost z badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz jego kontrahentów nie sprowadzają
    się wyłącznie do prostego utrzymywania produktów informatycznych a sprowadzają się w
    zasadniczej części do tworzenia rozwiązań programistycznych oraz ich ustawicznego
    rozwoju – przy zachowaniu nowatorskiego charakteru rozwiązań, stosowanych dla branż
    cechujących się wysokim stopniem innowacyjności (np. (...) – aktualny kontrahent). Analiza
    profilu działalności Wnioskodawcy oraz profil wykonywanych przez niego dotychczas
    usług pozwala przyjąć, iż w ramach działalności skupia się na wytwarzaniu
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci oprogramowania
    komputerowego – osiągając z tego tytułu dochody kwalifikowane pochodzące z
    wynagrodzenia uiszczanego przez kontrahentów tytułem przeniesienia na nich przez
    Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.
    Prace Wnioskodawcy skutkują transferem wiedzy oraz praw autorskich, a także
    transferem komercyjnym efektów prac. Wewnętrzny transfer wiedzy realizowany jest
    poprzez szkolenia dla zespołów, udostępnianie dokumentacji oraz regularne spotkania
    podsumowujące. Rozwiązania programistyczne tworzone przez Wnioskodawcę w ramach
    każdego projektu mają charakter innowacyjny i w pełni twórczy, nie sprowadzają się do
    prostego powielania rozwiązań dostępnych już na rynku czy też prostego utrzymania

    standardowych produktów programistycznych. Prace w każdym projekcie podlegają
    ewidencjonowaniu i budżetowaniu wewnętrznemu oraz zewnętrznemu, na potrzeby
    rozliczeń z danym kontrahentem. Każdy projekt ma przygotowany budżet, którego środki
    są dedykowane na nowatorskie działania, takie jak analizy, opracowanie innowacyjnych
    systemów biznesowych i tworzenie nowych metod organizacji procesów. Część każdego
    budżetu jest również przeznaczana na nabywanie przez pracowników nowej wiedzy. W
    oparciu o postanowienia każdej z umów, a także dodatkowe dokumenty sporządzane
    przez Wnioskodawcę na gruncie każdej z umów, części wynagrodzenia przysługującego
    tytułem przeniesienia autorskich praw majątkowych mogą zostać odpowiednio
    wyodrębnione oraz prawidłowo zaewidencjonowane, z przypisaniem wynagrodzenia do
    poszczególnych części oprogramowania (poszczególnych praw kwalifikowanych)
    stanowiących przedmiot rozporządzenia przez Wnioskodawcę.
    Prace w każdym projekcie, oraz oprogramowanie komputerowe tworzone w ich ramach,
    powstaje każdorazowo etapami, które generalnie można opisać w następujący sposób:
    1. sformułowanie specyfikacji oprogramowania – sprecyzowanie wymogów stawianych
      oprogramowaniu, sformułowanie problemów podlegających rozwiązaniu przy pomocy
      oprogramowania;
    2. dalsza analiza problemu (zbiór i analiza danych, stworzenie metod rozwiązań,
      przygotowanie planu działania);
    3. projektowanie oprogramowania;
    4. implementacja projektu w ramach technik programistycznych, stworzenie pierwszej
      wersji stabilnej;
    5. testowanie oprogramowania w ramach procesu jego tworzenia, usuwanie błędów
      powstających na wcześniejszych etapach, testy końcowe przed oficjalnym wydaniem i
      eksploatacją przez kontrahenta (postępowanie mające na celu wykrycie usterek
      programu komputerowego powodujących jego nieprawidłowe działanie jeszcze na
      etapie jego tworzenia, błędy wynikają z błędu programisty na jednym z etapów
      tworzenia programu, najczęściej w procesie tworzenia kodu źródłowego – celem
      wydania oprogramowania do eksploatacji bez usterek „wrodzonych”);
    6. przeniesienie oprogramowania na rzecz kontrahenta, przejście praw autorskich,
      eksploatacja oprogramowania przez kontrahenta.
    Przykładowo, realizowany przez Wnioskodawcę aktualnie projekt (uregulowany zawartą
    aktualnie przez z kontrahentem umową) cechuje się następującym opisem.
    Projekt ma za przedmiot autorskie prawa do programu komputerowego. Beneficjentem
    prac w projekcie jest kontrahent operujący na rynku europejskim, w ramach (...).
    Kontrahent oferuje różnego rodzaju świadczenia, a także produkty – w tym celu
    posługując się zaawansowanymi systemami IT. Używane przez kontrahenta rozwiązania
    programistyczne, wykonywane przy wsparciu Wnioskodawcy mają na celu przede
    wszystkim (...). Prace wykonywane na rzecz kontrahenta posiadają w całości profil prac
    informatycznych, realizowanych w różnych obszarach produktu informatycznego
    kontrahenta – systemu informatycznego.
    W ramach ww. projektu, Wnioskodawca przyjmuje do wykonania usługi związane z
    rozwojem oprogramowania (prace rozwojowe nad oprogramowaniem). W ramach
    projektu i prowadzonych prac rozwojowych następuje wytworzenie i rozwój
    innowacyjnego systemu IT. Efektem prac rozwojowych Wnioskodawcy są:
    1. Nowe oprogramowanie: Tworzenie innowacyjnego systemu IT, który usprawnia (...).
    2. Update do oprogramowania: Wprowadzanie ulepszeń do istniejących systemów w celu
      zwiększenia ich wydajności, bezpieczeństwa i zgodności z aktualnymi wymaganiami.

    3. Nowe funkcjonalności wcześniejszego oprogramowania: Rozwijanie istniejących
      systemów poprzez dodawanie innowacyjnych funkcji, które zapewniają nowe
      możliwości i poprawiają jakość obsługi.
    Efekty prac Wnioskodawcy są wykorzystywane do eksploracji nowych rozwiązań w
    zakresie (...). Dzięki eksperymentalnemu podejściu opracowywane są innowacyjne metody
    optymalizacji kluczowych procesów, takich jak (...). Efekty te mogą być stosowane w
    stosunku do podmiotów trzecich, takich jak (...), które (...). Innowacyjny charakter projektu
    sprawia, że jego rezultaty mają potencjał do wdrożenia w innych podmiotach, co
    przyczynia się do dalszego rozwoju i komercjalizacji rozwiązań. Weryfikacja rozwiązań jest
    integralnym elementem projektu, potwierdzającym ich skuteczność i bezpieczeństwo.
    Rozwój narzędzi obejmuje tworzenie aplikacji i systemów, które usprawniają procesy
    operacyjne, co przekłada się na zwiększenie efektywności.
    Prace Wnioskodawcy wykorzystują dotychczasową wiedzę, prowadzone są w celu
    wytworzenia nowych lub udoskonalenia istniejących usług, procesów, systemów lub
    metod technicznych. Projekt jest integralną częścią złożonego ekosystemu cyfrowego w
    (...). Realizowane prace mają bezpośredni wpływ na usprawnienie kluczowych procesów
    biznesowych. Projekt stanowi fundament dla dalszej (...). Dostarczane oprogramowanie
    pozwala na osiągnięcie przez kontrahenta znaczącej przewagi konkurencyjnej i
    innowacyjnej nad innymi podmiotami działającymi w branży – zarówno na rynku
    kontrahenta, jak i na innych rynkach właściwych.
    Prace wykonywane w projekcie mają jednocześnie stały wpływ na rozwój działalności
    Wnioskodawcy oraz oferowanych przez niego rozwiązań programistycznych, a także
    prowadzą bezpośrednio do nabycia nowej wiedzy i umiejętności programistycznych przez
    pracowników kontrahenta. Projekt przyczynia się przy tym do zdobywania nowej wiedzy i
    umiejętności. W ramach realizacji prac zdobywane jest doświadczenie w następujących
    obszarach:
    I. Nowe technologie IT w (...): Zrozumienie specyficznych wymagań systemów IT w (...).
    II. Optymalizacja procesów biznesowych.
    III. Bezpieczeństwo systemów.
    IV. Rozwój umiejętności w zakresie zabezpieczania danych (...) oraz tworzenia (...)
    Projekt wprowadza nowatorskie metody optymalizacji procesów (...). Dzięki temu zwiększa
    się wydajność, (...). Rozwiązania te mają charakter unikalny i przyczyniają się do (...)
    Rozwiązania te są unikalne, ponieważ zostały zaprojektowane specjalnie dla (...). Ich
    twórczy charakter przejawia się w zastosowaniu innowacyjnych podejść do organizacji
    procesów, które zwiększają efektywność operacyjną.
    Na gruncie ww. projektu i wszystkich projektów prowadzonych przez Wnioskodawcę,
    kluczowym warunkiem uznania prawa za kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    jest, aby przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. W rezultacie
    prowadzenie prac badawczo-rozwojowych, czyli systematyczna aktywność twórcza
    powinna prowadzić do wytworzenia, rozwinięcia bądź ulepszenia przedmiotu ochrony.
    Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Podręczniku Frascati oraz regulacjami dotyczącymi
    mapowania działalności badawczo-rozwojowej w przedsiębiorstwach oraz dobrymi
    praktykami tego rodzaju działalności w środowiskach naukowych w ramach tzw. skali TRL
    (dot. gotowości technologicznej projektu) – skala ta została włączona do polskiego
    systemu prawnego jako załącznik do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa
    Wyższego w sprawie zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju związanych z
    realizacją badań naukowych lub prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa
    państwa z dnia 28 sierpnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1495), stanowiącymi wyznacznik
    dobrych praktyk w tym zakresie. Skala TRL wyznacza następujące poziomy gotowości
    projektu:

    Poziom I – obserwacja i opis podstawowych zasad związanych z funkcjonowaniem danej
    technologii. Przykłady gotowości technologicznej na tym poziomie mogą obejmować
    opracowania dotyczące podstawowych właściwości technologii. Poziom ten wskazuje na
    faktyczny początek rozwoju technologii rozumianej jako sformułowana wiedza
    teoretyczna, która może zostać zweryfikowana mierzalnie.
    Poziom II – określenie koncepcji technologii. Oznacza to rozpoczęcie działań związanych z
    przyszłym zastosowaniem technologii. Zidentyfikowane teoretyczne podstawy nowej
    technologii pozwalają na sformułowanie założeń jej praktycznego zastosowania.
    Planowane przyszłe zastosowania są oparte na przewidywaniach. Może nie istnieć jeszcze
    żaden dowód ani szczegółowa analiza potwierdzająca przyjęte założenia praktycznego
    zastosowania technologii. Działania ograniczone są do opracowań analitycznych.
    Opracowania te mogą obejmować publikacje lub inne materiały, które przedstawiają
    rozważane możliwości zastosowania technologii, dostarczając jednocześnie analiz
    potwierdzających koncepcję technologii. Istotne jest jednak, aby nowa technologia była
    opisana spójnie i szczegółowo.
    Poziom III – weryfikacja koncepcji potwierdzająca analitycznie i eksperymentalnie
    krytyczne funkcje lub charakterystyki technologii. Zostają zainicjowane aktywne działania
    obejmujące opracowania analityczne i przeprowadzenie badań laboratoryjnych, mających
    na celu fizyczne potwierdzenie analitycznych przewidywań dotyczących odrębnych
    elementów technologii. Przykłady gotowości technologicznej na tym poziomie obejmują
    komponenty, które nie są jeszcze zintegrowane w całość lub nie są reprezentatywne dla
    całej technologii.
    Poziom IV – weryfikacja komponentów technologii w warunkach laboratoryjnych.
    Podstawowe komponenty technologii zostają zintegrowane w celu potwierdzenia, że będą
    one współpracować. Uzyskuje się ogólne (o niskiej wierności w porównaniu do
    docelowego systemu) odwzorowanie technologii w warunkach laboratoryjnych. Przykłady
    gotowości technologicznej na tym poziomie obejmują sprzęt zintegrowany ad hoc w
    laboratorium.
    Poziom V – weryfikacja komponentów technologii w środowisku zbliżonym do
    rzeczywistego. Wierność odwzorowania technologii wzrasta znacząco. Podstawowe
    komponenty technologii są zintegrowane z elementami wspomagającymi, imitującymi
    elementy rzeczywiste. Technologia może być przetestowana w symulowanych warunkach
    operacyjnych. Weryfikacja nowej technologii powinna zostać przeprowadzona w
    kontekście jej specyficznego zastosowania w przyszłym systemie lub sprzęcie oraz
    wykorzystywać w testach elementy odzwierciedlające konkretne, przewidywane
    zastosowanie.
    Poziom VI – demonstracja technologii w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.
    Osiągnięty zostaje znaczący postęp w zakresie gotowości technologicznej.
    Reprezentatywna technologia, która jest znacznie bardziej zaawansowana od
    występującej na poziomie V, jest poddawana badaniom i testom. Do badań na tym
    poziomie zalicza się badania modelu albo demonstratora technologii w warunkach
    laboratoryjnych odwzorowujących z dużą wiernością warunki rzeczywiste lub w
    symulowanych warunkach operacyjnych. Stosowanie elementów komercyjnie dostępnych
    o obniżonej odporności jest nadal możliwe, jeżeli nie jest sprzeczne z rodzajem warunków
    środowiskowych, w których model albo demonstrator technologii będzie poddawany
    testowaniu.
    Poziom VII – demonstracja prototypu technologii w warunkach operacyjnych. Prototyp jest
    prawie na poziomie systemu operacyjnego albo osiągnął ten poziom. Ten poziom
    gotowości technologicznej reprezentuje znaczący postęp w stosunku do poziomu VI
    wymaga demonstracji rozwijanego prototypu technologii w warunkach operacyjnych, np.
    na statku powietrznym, w pojeździe, w informatycznym środowisku operacyjnym albo w

    przestrzeni kosmicznej. Osiągnięcie tego poziomu powinno być uwiarygodnione
    przeprowadzonymi działaniami w zakresie inżynierii systemowej i zarządzania procesem
    rozwojowym.
    Poziom VIII – skompletowanie i sprawdzenie rozwijanej technologii w wyniku testów i
    demonstracji. Potwierdzono, że technologia może być zastosowana w jej finalnej postaci i
    w przewidywanych dla niej warunkach. Przykłady gotowości technologicznej na tym
    poziomie obejmują badania, walidację i ocenę technologii w warunkach przeznaczonych
    do jej wykorzystania, np. w ramach systemu uzbrojenia, w celu potwierdzenia założeń
    projektowych. Praktycznie (w prawie wszystkich przypadkach) poziom ten reprezentuje
    koniec rzeczywistego rozwoju technologii.
    Poziom IX – sprawdzenie rozwijanej technologii w środowisku operacyjnym. Następuje
    zastosowanie technologii w jej końcowej formie i w przewidywanych warunkach
    funkcjonowania, np. w warunkach operacyjnych misji lub w rzeczywistym środowisku
    operacyjnym.
    Opisany powyżej zakres poziomów ma charakter wyłącznie przykładowy, niemniej jednak
    stanowi on cenną wskazówkę dla przeprowadzenia procesu kwalifikacji projektów również
    u Wnioskodawcy – z uwzględnieniem charakteru prowadzonych przez niego projektów
    oraz rodzaju prowadzonej działalności, niezwiązanej stricte z działalnością naukową czy
    też finansowaną z wykorzystaniem wsparcia publicznego. Wszystkie prowadzone przez
    Wnioskodawcę projekty spełniają przesłanki uznania je za projekty, które osiągnęły
    najwyższy poziom gotowości technologicznej, zgodnie z powyższymi poziomami.
    W ramach prowadzonej działalności innowacyjnej Wnioskodawca ponosi koszty związane
    bezpośrednio z prowadzoną działalnością oraz uzyskiwanymi przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej – związane przede wszystkim z:
    1. zakupem sprzętu komputerowego,
    2. zakupem oprogramowania podmiotów trzecich;
    3. ogólnym zarządem działalnością;
    4. ogólnym prowadzeniem działalności programistycznej (Internet, komunikacja).
    Wszelkie wydatki Wnioskodawcy mają związek z prowadzoną bezpośrednio działalnością
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Ich
    ponoszenie jest niezbędne dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Bez ich
    poniesienia działalność ta nie mogłaby być wykonywana przez Wnioskodawcę. Wszystkie
    ponoszone koszty związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą i stanowią koszt
    uzyskania przychodów Wnioskodawcy, co jednoznacznie świadczy o ich związku z
    wykonywaną działalnością obejmującą wyłącznie świadczenie usług programistycznych
    oraz osiąganie przychodów z praw kwalifikowanych. Są one przy tym niezbędne dla
    tworzenia oprogramowania – naturalnym jest, iż bez posiadania odpowiedniego sprzętu
    komputerowego, zaopatrzonego w odpowiednie oprogramowanie systemowe oraz
    niezbędne licencje nie jest możliwe podejmowanie jakichkolwiek działań
    programistycznych. Wnioskodawca wskazuje przy tym, iż z uwagi na swą pełną
    odpowiedzialność prawną za dostarczane utwory, konieczne jest wykonywanie utworów z
    wykorzystaniem legalnego oprogramowania, udostępnianego odpłatnie bądź też – o ile
    nieodpłatnie – na zasadach umożliwiających dalszą odsprzedaż/udzielenie licencji. W tym
    celu, koszty ponoszone przez Wnioskodawcę są niezbędne. Dodatkowo, z uwagi na
    charakter prowadzonej działalności i jej związek z innowacyjnością – niezbędne jest
    zagwarantowanie Wnioskodawcy dostępu do pełnych baz wiedzy specjalistycznej. Tylko w
    ten sposób może zagwarantować, iż jego rozwiązanie jest odmienne od tych stosowanych
    na rynku – a jednocześnie śledzić postępy działań na rynku właściwym.
    Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT od początku 2023 r., tj.
    od dnia 1 stycznia 2023 r. prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję pozwalającą:

    1. wyodrębnić w niej każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    2. zapewnić ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji w sposób zapewniający ustalenie
      łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    5. dokonywać zapisów w ewidencji w sposób zapewniający ustalenie dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej
      usługi albo do tych produktów lub tych usług.
    Wnioskodawca kontynuował prowadzenie ewidencji w 2024 r. i będzie prowadził ją
    również dla praw kwalifikowanych z których przychody czerpał będzie w ramach zdarzenia
    przyszłego.
    Wnioskodawca tworzy wyłącznie prawa kwalifikowane w postaci autorskich praw do
    programu komputerowego. Wnioskodawca nie tworzy innego rodzaju praw
    kwalifikowanych (w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT). Wytwarzane, rozwijane i
    ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (tj. utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych). Tworzone oprogramowanie cechuje się oryginalnością
    i indywidualnością, niezbędnymi do uznania jest za przejaw działalności twórczej
    Wnioskodawcy.
    Tworzone przez Wnioskodawcę prawa kwalifikowane w postaci autorskich praw do
    programu komputerowego podlegają ochronie prawnej w szczególności w oparciu o
    przepisy Rozdziału 7 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 74 i nast.
    ustawy). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Jak wskazał Wnioskodawca w
    treści wniosku, oczekiwanym zarówno przez niego, jak i jego kontrahentów celem prac
    jest nowa wiedza, występująca w porównaniu z istniejącymi zasobami wiedzy w przemyśle
    i branży. Działalność Wnioskodawcy w ramach każdego realizowanego na rzecz
    kontrahenta projektu prowadzi (musi prowadzić) do wyników, które są nowe dla
    Wnioskodawcy (lub jego kontrahentów) i nie są jeszcze w sposób powszechny
    wykorzystywane w zagospodarowanej przez działalność Wnioskodawcy (lub jego
    kontrahentów) branży. Tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania w sposób znaczny
    odróżniają się od rozwiązań już istniejących bądź też w ogóle nie znajdują swego
    odpowiednika w istniejących rozwiązaniach.
    Wnioskodawca będzie kontynuował działalność w opisanym powyżej zakresie również w
    przyszłości, w ramach zdarzenia przyszłego – przenosząc na swoich kontrahentów
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych (bądź też udzielając im licencji do takiego oprogramowania,
    w zależności od przyjętego z danym kontrahentem w ramach zdarzenia przyszłego
    modelu współpracy).
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy lat podatkowych 2023, 2024 i 2025, a w ramach zdarzenia przyszłego –
    kolejnych lat podatkowych. Wnioskodawca stosował i będzie stosował rozliczenie podatku
    dochodowego w ramach podatku liniowego. Po uzyskaniu interpretacji potwierdzającej
    jego  stanowisko  planuje  dodatkowo  opodatkowanie  przychodów  kwalifikowanych  5%
    stawką PIT w ramach tzw. IP Box.
    Pojęcie Oprogramowania nie posiada definicji prawnej. Wnioskodawca wskazuje, że
    tworzone przez niego Oprogramowanie to kombinacja komend adresowanych do
    komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Fundamentem

    informatycznego rozumienia Oprogramowania jest samo pojęcie „programu”, czyli
    zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania
    określonego zadania. Zatem Oprogramowanie Wnioskodawcy to w szczególności zestaw
    instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze
    czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Oprogramowanie obejmuje wszystkie
    jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych,
    zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i
    interfejs. Jednocześnie, Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę rozumiane
    powinno być jako utwór - zgodnie z definicją utworu zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia
    4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.)
    jako podstawowego przedmiotu praw kwalifikowanych tworzonych przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z legalną definicją, utworem jest każdy przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona
    przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W
    ww. sposób należy rozumieć więc pojęcie Oprogramowania, stosowane przez
    Wnioskodawcę we wniosku i tworzone w ramach stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca wskazuje, że wytwarza/rozwija/ulepsza następujące, konkretne rodzaje
    Oprogramowania. Jednocześnie zaznacza, że z uwagi na wiążące go postanowienia umów
    dotyczących zachowania poufności, podaje on wyłącznie skrótowe nazwy
    Oprogramowania:
    a) Od początku 2023 r. do sierpnia 2024 r. oprogramowanie dla (...) (dalej jako:
      „Oprogramowanie (...) – jest to dedykowane oprogramowanie służące do (...). Do
      funkcji Oprogramowania (...) należy:
        • (...)
    b) Od września 2024 r. do dnia dzisiejszego, a także w ramach zdarzenia przyszłego –
      oprogramowanie dla (...) (dalej jako: „Oprogramowanie (...)”) – jest to dedykowane
      oprogramowanie do (...). Do funkcji Oprogramowania (...) należy:
        • (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że korzysta z wielu technologii w trakcie wytwarzania
    /rozwijania/ ulepszania Oprogramowania, dlatego wskaże najistotniejsze technologie,
    które zostały wykorzystane do tworzenia Oprogramowania.
    Od początku 2023 r. do sierpnia 2024 r. w ramach Oprogramowania (...):
    • Backend: (...);
    • Frontend: (...);
    • Baza danych: (...);
    • (...);
    • języki skryptowe.
    Od sierpnia 2023 r. do września 2024 r., przez pozostałą część 2024 r. oraz w zdarzeniu
    przyszłym w ramach Oprogramowania (...):
    • Backend: (...);
    • Frontend: (...);
    • Mobile: (...);
    • Baza danych: (...);
    • (...);
    • języki skryptowe.

    Od początku 2023 r. do sierpnia 2024 r. w ramach Oprogramowania (...), zastosowano
    poniższe narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące wcześniej w praktyce
    gospodarczej Wnioskodawcy:
    • wprowadzono możliwość (...);
    • wprowadzono możliwość (...);
    • zastosowano architekturę opartą na (...);
    • zautomatyzowano procesy;
    • zintegrowano Oprogramowanie (...) z zewnętrznymi API;
    • spersonalizowano interfejsy dla różnych grup użytkowników.
    Od września 2024 r. do teraz w ramach Oprogramowania (...), zastosowano poniższe
    narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy:
    • zoptymalizowano (...);
    • wprowadzono zaawansowany (...);
    • wprowadzono rozwiązanie pozwalające na (...);
    • zastosowano architekturę opartą na (...);
    • zastosowano architekturę (...);
    • wprowadzono rozwiązanie integrujące różnorodne systemy;
    • zaimplementowano wzorce projektowe umożliwiające efektywne (...);
    • zintegrowano Oprogramowanie (...) z zewnętrznym API.
    W ramach Oprogramowania (...) oraz Oprogramowania (...) Wnioskodawca stosował wiele
    technologii (rozwiązań, narzędzi), które różniły się od dotychczas funkcjonujących
    rozwiązań.
    W ramach Oprogramowania (...) Wnioskodawca m.in. zastosował: nowe technologie (...).
    W ramach Oprogramowania (...) Wnioskodawca m.in. zastosował: nowe technologie (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że jego działalność w tym zakresie podejmowana jest w sposób
    systematyczny  i  uporządkowany  oraz  zaplanowany,  metodyczny,  według  pewnego
    systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych
    celów  do  osiągnięcia.  Wnioskodawca  planuje  wszelkie  kroki  dotyczące  tworzenia
    Oprogramowania,  zgodnie  z  ogólnie  przyjętym  harmonogramem  wykonania
    poszczególnych czynność oraz celami postawionymi w związku z Oprogramowaniem.
    Działalność Wnioskodawcy w tym zakresie prowadzona jest w sposób zorganizowany, w
    ramach  zarejestrowanej  działalności  gospodarczej  oraz  w  sposób  systematyczny,  z
    zachowaniem jej ciągłości. W przypadku Wnioskodawcy, pojęcie „systematyczny” oznacza,
    że  Wnioskodawca  powinien  być  postrzegany  jako  podmiot  tworzący  Oprogramowanie
    regularnie  i  starannie  oraz  w  przypadku  działań,  prowadzący  te  działania  w  sposób
    uporządkowany, według przyjętego systemu. Zatem pojęcie to oznacza nie tylko bieżące
    prowadzenie prac badawczo-rozwojowych w ramach Oprogramowania rozpoczętych w
    przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie. Ponadto charakteryzują się
    regularnością – są wykonywane przez Wnioskodawcę.
    W ramach Oprogramowania (...) od początku 2023 r. do sierpnia 2024 r. Wnioskodawcy
    udało się zrealizować w pełni zadanie postawione przez klienta. Celem projektu było (...)
    oraz zastąpić dotychczas stosowane przestarzałe i odbiegające od najnowocześniejszych
    standardów systemy.

    W ramach postawionych celów udało się zrealizować kompletne Oprogramowanie (...) do
    (...).  Wnioskodawca  na  potrzeby  klienta  stworzył  i  udostępnił  (...).  W  ramach
    Oprogramowania (...) stworzył kompletny system (...).
    W czasie realizacji Oprogramowania (...) Wnioskodawca korzystał z następujących
    zasobów:
    • zespołu zadaniowego składającego się z programistów;
    • infrastruktury technicznej obejmującej środowiska rozwojowe i testowe;
    • środków finansowych, które zostały przeznaczone na rozwój Oprogramowania (...) oraz
      potrzebną infrastrukturę techniczną.
    W ramach Oprogramowania (...) od września 2024 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca
    realizuje zadanie postawione przez klienta. Celem projektu jest tworzenie innowacyjnego
    oprogramowania  biznesowego  dla  (...),  przy  wykorzystaniu  nowoczesnych  technologii.
    Opracowane  systemy  charakteryzują  się  wysokim  stopniem  skalowalności,
    bezpieczeństwa i efektywności, co przekłada się na bezpośrednie lub pośrednie korzyści
    biznesowe dla klientów.
    W  ramach  dotychczasowych  projektów  w  ramach  realizacji  Oprogramowania  (...)
    Wnioskodawca opracował rozwiązania wspierające (...). W ramach Oprogramowania (...)
    scentralizowano  rozwiązanie  usprawniające  procesy  biznesowe  (...),  co  pozwoliło  na
    stworzenie  kompletnego  systemu  integrującego  dotychczas  stosowane  rozwiązania  w
    jeden spójny ekosystem cyfrowy.
    W czasie realizowania Oprogramowania (...) Wnioskodawca korzystał i korzysta nadal z
    następujących zasobów:
    • zespołu składającego się z programistów oraz analityków biznesowych;
    • infrastruktury technicznej obejmującej środowiska rozwojowe i testowe;
    • infrastruktury opartej na usługach chmurowych;
    • środków finansowych, które zostały przeznaczone na rozwój Oprogramowania (...),
      potrzebną infrastrukturę techniczną oraz podnoszenie kwalifikacji członków zespołu.
    Harmonogram  Oprogramowania  (...):  działania  w  projekcie  były  realizowane  w
    elastycznym modelu, który był dostosowanym do wymagań klienta, w metodyce zwinnej
    systemu.  Część  ustaleń  organizujących  pracę  wynikała  z  zawartej  umowy  z  klientem,
    jednak  szczegóły  implementacji  były  ustalane  w  trakcie  rozwoju  projektu.  Sam  model
    realizowany  był  z  elementami  tzw.  metody  ...  (zwinnego  programowania).  Realizacja
    projektów  w  tych  metodach  cechuje  się  przyjęciem  z  góry  wyłącznie  ogólnego
    harmonogramu projektu, uszczegóławianego następnie na bieżąco przez strony w ramach
    intensywnej komunikacji projektowej przy realizacji umowy. Wymagania klienta dotyczące
    realizacji Oprogramowania (...) ustalane i potwierdzane były „na bieżąco”, dyskutowane i
    doprecyzowane  w  trakcie  realizowania  projektu.  Praca  zespołu  była  zorganizowana  w
    ramach krótkich iteracji.
    Harmonogram Oprogramowania (...) jest oparty frameworku (...), który pozwala na (...). W
    ramach (...) wyznaczone cele dzielone są na konkretne cele do zrealizowania w ramach
    tzw.  sprintów,  realizowanych  zgodnie  z  metodyką  Scrum.  W  celu  realizacji  założeń
    zdecydowano się na wdrożenie hybrydowego modelu zarządzania projektem, łączącego
    elementy  (...)  (dla  celów  strategicznych)  oraz  Scrum  (podział  (...)).  Efektem  takiego
    podejścia jest wyznaczenie celów kwartalnych w oparciu o metodykę (...), która następnie
    dzielona jest na mniejsze zadania realizowana w ramach 2-4 tygodniowych sprintów w
    ramach metodyki Scrum. Postępy w rozwoju projektu mierzone są zarówno wskaźnikami
    biznesowymi, jak i realizacją zadań technicznych.
    Wnioskodawca  przed  rozpoczęciem  tworzenia  Oprogramowania  dysponował  zasobami
    wiedzy  (wykształcenie  związane  z  tworzeniem  programów  komputerowych),  zasobami

    doświadczenia  (wcześniejsze  doświadczenie  zawodowe  związane  z  tworzeniem
    Oprogramowania, umożliwiające mu rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej
    oraz  działalności  badawczo-rozwojowej),  zasobami  ludzkimi  (w  osobie  samego
    Wnioskodawcy) oraz zasobami o charakterze materialnym (pomieszczenia i sprzęt służące
    prowadzonej  działalności).  Wnioskodawca  oferuje  tylko  i  wyłącznie  produkt  w  postaci
    swojego  Oprogramowania,  dostarczanego  odbiorcom  wraz  ze  świadczonymi  z  nim
    usługami informatycznymi.
    Przy  opracowywaniu  Oprogramowania  (...)  od  początku  2023  r.  do  sierpnia  2024  r.,
    Wnioskodawca  korzystał  z  następujących  rozwiązań  wiedzy,  technicznych,
    technologicznych i programistycznych:
    Podstawowe technologie i rozwiązania techniczne:
    • (...);
    Wiedza i procesy programistyczne:
    • (...).
    Przy opracowywaniu Oprogramowania (...) od września 2024 r., Wnioskodawca korzystał z
    następujących rozwiązań wiedzy, technicznych, technologicznych i programistycznych:
    Podstawowe technologie i rozwiązania techniczne:
    • (...);
    Wiedza i procesy programistyczne:
    • (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że jego działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszenia
    Oprogramowania  obejmuje  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają  charakter  ulepszeń.  Działania  Wnioskodawcy  spełniają  więc  przesłanki  do
    zakwalifikowania ich jako prace rozwojowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że jego działalność polegająca na tworzeniu Oprogramowania
    podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje, że w każdym przypadku efekty jego prac są kwalifikowane jako
    odrębne programy komputerowe, będące odrębnymi utworami w rozumieniu przepisów
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jej art. 1 oraz art. 74).
    W każdym przypadku przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje z pełnym
    poszanowaniem  przepisów  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  oraz
    prowadzi do skutecznego przejścia autorskich praw majątkowych z Wnioskodawcę na
    odbiorcę oprogramowania (utworu) – w szczególności, czynności przeniesienia autorskich
    praw  majątkowych  dokonywane  są  z  poszanowaniem  wymaganej  przepisami  ustawy
    formy  czynności  prawnej  przeniesienia  autorskich  praw  majątkowych  oraz  elementów
    niezbędnych do uwzględnienia w umowie dotyczącej przeniesienia tych praw.
    Umowy  zawierane  przez  Wnioskodawcę  dotyczą  świadczenia  przez  niego  ogólnie
    zdefiniowanych umownie usług w zakresie tworzenia oprogramowania. W tym zakresie,
    umowy posługują się pojęciem wynagrodzenia za świadczenia usług – przy czym umowy
    jasno wskazują, że wypłacane na ich podstawie wynagrodzenie dotyczy tzw. honorarium
    prawno-autorskiego  Wnioskodawcy  –  to  jest  wynagrodzenia  należnego  tytułem
    przeniesienia przez niego autorskich praw majątkowych do utworu.

    W oparciu o postanowienia każdej z umów, a także dodatkowe dokumenty sporządzane
    przez Wnioskodawcę na gruncie każdej z umów, części wynagrodzenia przysługującego
    tytułem przeniesienia autorskich praw majątkowych są odpowiednio wyodrębnione oraz
    prawidłowo zaewidencjonowane, z przypisaniem wynagrodzenia do poszczególnych części
    oprogramowania  (poszczególnych  praw  kwalifikowanych)  stanowiących  przedmiot
    rozporządzenia przez Wnioskodawcę. W ten sposób precyzyjnie ustala kwotę dochodu
    kwalifikowanego, tj. kwotę przysługującego honorarium prawno-autorskiego. Kwota ta jest
    potwierdzana przez kontrahenta Wnioskodawcy.
    Efekty prac Wnioskodawcy zawsze cechują się oryginalnością i twórczym charakterem i
    stanowią nowy przedmiot wartości niematerialnej o charakterze unikatowym. Utwór ten
    w  każdym  przypadku  wyróżnia  się  od  innych  takich  samych  przejawów  działalności
    twórczej  w  sposób  świadczący  o  jego  swoistości,  oryginalności  i  tych  wszystkich
    właściwościach,  które  sprawiają,  że  w  większym  czy  mniejszym  stopniu  jest  on
    niepowtarzalny i nieposiadający swego wiernego odpowiednika w przeszłości.
    Oprogramowanie Wnioskodawcy nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Wnioskodawca w ramach
    tworzenia  Oprogramowania  musi  polegać  na  swojej  kreatywności  i  twórczości  oraz
    znaleźć rozwiązania zagospodarowujące stan techniczny, w którym nie ma rozwiązania
    odpowiadającego na potrzeby, jakie ma realizować Oprogramowanie Wnioskodawcy.
    Prace Wnioskodawcy są twórczą realizacją szczegółowych projektów i wymagają wkładu
    autorskiego Wnioskodawcy. Rozwiązania programistyczne tworzone w ramach każdego
    projektu mają charakter innowacyjny i w pełni twórczy, nie sprowadzają się do prostego
    powielania rozwiązań dostępnych już na rynku czy też prostego utrzymania
    standardowych produktów programistycznych.
    Wystawiane do tej pory przez Wnioskodawcę faktury nie uwzględniały wynagrodzenia.
    Umowy  dotyczą  świadczenia  przez  niego  ogólnie  zdefiniowanych  umownie  usług  w
    zakresie  tworzenia  oprogramowania.  W  tym  zakresie,  umowy  posługują  się  pojęciem
    wynagrodzenia za świadczenia usług – przy czym umowy jasno wskazują, że wypłacane na
    ich  podstawie  wynagrodzenie  dotyczy  tzw.  honorarium  prawno-autorskiego
    Wnioskodawcy  –  to  jest  wynagrodzenia  należnego  tytułem  przeniesienia  przez  niego
    autorskich praw majątkowych do utworu. W oparciu o postanowienia każdej z umów, a
    także  dodatkowe  dokumenty  sporządzane  przez  Wnioskodawcę  na  gruncie  każdej  z
    umów,  części  wynagrodzenia  przysługującego  Wnioskodawcy  tytułem  przeniesienia
    autorskich  praw  majątkowych  są  odpowiednio  wyodrębnione  oraz  prawidłowo
    zaewidencjonowane,  z  przypisaniem  wynagrodzenia  do  poszczególnych  części
    oprogramowania  (poszczególnych  praw  kwalifikowanych)  stanowiących  przedmiot
    rozporządzenia przez Wnioskodawcę. Z uwagi na to nie było konieczne wyodrębnianie
    tego wynagrodzenia na fakturze - ujmowane było one w ogólnej kwocie wynagrodzenia
    (cenie usług). W ramach zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca planuje wyodrębniać ww.
    wynagrodzenie w ramach osobnej pozycji faktury.
    Aktualnie,  Wnioskodawca  nie  udziela  licencji  swoim  Klientom  (przenosi  w  każdym
    przypadku na ich rzecz autorskie prawa majątkowe). Jeżeli w ramach zdarzenia przyszłego
    będzie  udzielał  licencji,  przychód  z  tego  tytułu  będzie  stanowić  przychód  z  umowy
    licencyjnej,  tj.  umowy  zawierającej  w  sobie  udzielenie  licencji  do  Oprogramowania  na
    rzecz kontrahenta.
    Aktualnie,  Wnioskodawca  nie  udziela  licencji  swoim  Klientom  (przenosi  w  każdym
    przypadku na ich rzecz autorskie prawa majątkowe). W ramach zdarzenia przyszłego, o ile
    udzielana zostanie licencja, to wszelkiego rodzaju inne usługi dotyczące Oprogramowania
    (w  tym  jego  serwis  czy  aktualizacja)  stanowić  będą  odrębną  od  licencji  usługę,  z
    określonym  odrębnym  wynagrodzeniem  (należnym  obok  wynagrodzenia  licencyjnego),
    wyodrębnianym w umowie i na fakturze.

    W przypadku udzielenia licencji w ramach zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca planuje
    otrzymywać  wynagrodzenie  wyłącznie  z  tytułu  udzielanej  licencji  do  autorskich  praw
    majątkowych  do  programu  komputerowego  (oprogramowania)  stworzonego  przez
    Wnioskodawcę, na polach eksploatacji określonych w przepisach art. 74 ust. 4 prawa
    autorskiego.
    W ramach zdarzenia przyszłego, o ile udzielana zostanie licencja, to wszelkiego rodzaju
    inne usługi dotyczące Oprogramowania (w tym jego serwis czy aktualizacja) stanowić będą
    odrębną od licencji usługę, z określonym odrębnym wynagrodzeniem (należnym obok
    wynagrodzenia licencyjnego), wyodrębniane w umowie i na fakturze.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu,
      rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych (oprogramowania} stanowi
      działalność badawczo- rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (oprogramowania) tworzonych,
      rozwijanych i ulepszanych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dostarczane
      również na rzecz kontrahentów zagranicznych, są kwalifikowanymi prawami własności
      intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca
      będzie uprawniony do stosowania stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu
      przenoszenia autorskich praw majątkowych (ewentualnie, udzielania licencji) do
      oprogramowania wytwarzanego, rozwijanego i ulepszanego przez Wnioskodawcę?
    4. Czy wyodrębnienie części przychodów i kosztów na potrzeby ulgi IP Box może zostać
      dokonane w sposób logiczny na podstawie potraktowania każdego z projektów
      informatycznych (oprogramowania tworzonego na rzecz każdego kontrahenta)
      Wnioskodawcy jako odrębne prawo kwalifikowane, dla którego będzie prowadzona
      osobna ewidencja?
    5. Czy zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, opisana we wniosku ewidencja, która
      prowadzona jest na bieżąco przez Wnioskodawcę, spełnia wymagania dla skorzystania
      z preferencyjnego opodatkowania podatkiem dochodowym na zasadach określonych
      w art. 30ca ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W zakresie pytań 1-3 Wnioskodawca prezentuje wspólne stanowisko.
    W ocenie Wnioskodawcy, do osiąganych przez niego przychodów związanych z
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w postaci autorskich praw do
    programu znajdzie zastosowanie przewidziana w art. 30ca stawka podatku w wysokości
    5%. W ocenie Wnioskodawcy, nie ma bowiem wątpliwości, iż w jego przypadku spełnione
    zostały wszystkie przesłanki zastosowania wskazanej preferencji, a tworzone, rozwijane i
    ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi prawo kwalifikowane w
    rozumieniu przepisów. Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem prowadzi działalność o
    charakterze badawczo-rozwojowym w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z przepisami ustawy o PIT (w szczególności art. 30ca i nast. ustawy o PIT),
    dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podlegającym
    preferencyjnemu opodatkowaniu jest dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Przepisy art. 30ca ustawy o PIT, wprowadziły do polskiego porządku prawnego nową
    preferencję podatkową, zwaną potocznie IP BOX. Jak wskazuje treść uzasadnienia do
    przepisów wprowadzających ulgę IP BOX, dochodem kwalifikującym się do IP BOX jest
    dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z
    wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego
    aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z preferencji jest wymóg prowadzenia przez
    podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus dotyczącej kwalifikacji oraz
    rozliczenia przychodów uzyskiwanych ze źródeł kwalifikowanych.
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby składanego wniosku działalność badawczo-
    rozwojowa przyjmuje znaczenie nadane temu pojęciu przepisami ustawy o PIT. I tak,
    zgodnie z art. 5a ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, aby daną działalność uznać w myśl definicji
    zawartych w ustawach o podatkach dochodowych za działalność badawczo-rozwojową,
    działalność ta łącznie powinna spełnić przesłanki uznania ją za działalność:
    1) twórczą;
    2) obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe;
    3) podejmowaną w sposób systematyczny;
    4) podejmowaną w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy
      do tworzenia nowych zastosowań.
    Działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu tych regulacji nie jest zatem jakakolwiek
    działalność badawcza i rozwojowa (działalność polegającą na prowadzeniu badań
    naukowych i prac rozwojowych), ale taka, którą charakteryzują pozostałe cechy
    wymienione w omawianym przepisie (twórczy i systematyczny charakter, podejmowanie
    w określonym celu) (tak też: M. Brzostowska, P. Kubiesa, Podatek dochodowy od osób
    fizycznych. Komentarz. Wyd. 3, LEX/el. 2024).
    Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że prowadzone przez niego prace mogą zostać uznane
    za prace rozwojowe, zgodnie z powyższymi zasadami ich kwalifikacji.
    Definiując badania naukowe oraz prace rozwojowe, ustawa o PIT odsyła do definicji
    wskazanych pojęć ujętych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
    i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.).
    Zgodnie z zawartymi w art. 4 ust. 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    definicjami:
    1) badania podstawowe (rodzaj badań naukowych) to prace empiryczne lub teoretyczne
      mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

    2) badania aplikacyjne (rodzaj badań naukowych) to prace mające na celu zdobycie nowej
      wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    3) prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wskazuje Ministerstwo Finansów w wydanych w dniu 15 lipca 2019 r. objaśnieniach
    podatkowych do ulgi IP BOX:
      Kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach
      prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że
      zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań
      podatnika zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego
      IP oraz że działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-
      rozwojową. Innymi słowy, zakres działalności badawczo-rozwojowej:
        (i) najczęściej będzie szerszy niż zakres działalności prowadzącej do wytworzenia,
        rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, lub
        (ii) w nielicznych przypadkach będzie całkowicie pokrywać się z zakresem
        działalności prowadzącej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia
        kwalifikowanego IP.
    W perspektywie działalności Wnioskodawcy, aby prace w danym projekcie zakwalifikować
    jako prace i prawa wytworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej, prace te co
    najmniej po części muszą cechować się następującymi cechami:
      I. Ukierunkowaniem na nowe odkrycia (nowatorskość) – oczekiwanym celem projektu
      badawczo- rozwojowego Wnioskodawcy jest nowa wiedza, występująca w porównaniu
      z istniejącymi zasobami wiedzy w przemyśle. Działalność B+R w ramach projektu musi
      prowadzić do wyników, które są nowe dla Wnioskodawcy (lub jego kontrahentów) i nie
      są jeszcze w sposób powszechny wykorzystywane w zagospodarowanej przez
      działalność Wnioskodawcy (lub jego kontrahentów) branży. Zgodnie z przyjętym przez
      Wnioskodawcę założeniem, element nowatorskości może pojawić się w ramach
      projektu polegającego na odtworzeniu istniejących wyników, w którym ujawnione
      zostają potencjalne rozbieżności z poprzednimi wynikami lub przyjętymi w projekcie
      rozwiązaniami (w postaci np. zastąpienia zastanego oprogramowania
      oprogramowaniem o nowym charakterze).
    Z uwagi na kryterium nowatorskości, w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych
    absolutnie zabronione są działania Wnioskodawcy mające na celu:
    1) kopiowanie cudzych rozwiązań;
    2) odtwarzanie cudzych rozwiązań;
    3) zaangażowanie inżynierii odwrotnej (reverse engineering) jako środka do osiągnięcia
      celów projektu;
    4) korzystanie z rozwiązań chronionych prawami autorskimi oraz prawami własności
      intelektualnej i przemysłowej podmiotów trzecich.
    Czynności takie jasno zakazane są również przez kontrahentów Wnioskodawcy.
    II. Opieraniem się na oryginalnych, nieoczywistych koncepcjach i hipotezach (twórczość
      prac) – prace dotyczące tworzenia praw kwalifikowanych powinny nosić charakter prac
      oryginalnych, nieoczywistych.

    III. Niepewnością co do ostatecznego wyniku (nieprzewidywalność) – co nie wyłącza
      konieczności planowania prac, określenia celów i kryteriów mierzenia rezultatów w
      działalności Wnioskodawcy, również przez pryzmat przekazania prac do jego
      kontrahentów.
    IV. Dogłębnym planowaniem i budżetowaniem projektu (metodyczność) – działalność w
      każdym projekcie powinna być prowadzona w sposób zaplanowany i metodyczny, a
      wszelka dokumentacja projektowa prowadzona skrupulatnie.
    V. Prowadzeniem do wyników, które mogą być odtwarzane (możliwość przeniesienia lub
      odtworzenia) – prowadzone w zakresie stworzenia praw kwalifikowanych prace
      owocować powinny wynikiem dającym możliwość jego transferu, zwłaszcza w zakresie
      transferu wiedzy oraz transferu kompetencji.
    W ocenie Wnioskodawcy, dokonując kwalifikacji prowadzonej działalności powinien on
    dokonać takiej oceny z własnego punktu widzenia – czy działalność ta jest np. nastawiona
    na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań. Wskazać bowiem należy, że gdyby
    ustawodawcy zależało na ograniczeniu zakresu definicji działalności badawczo-rozwojowej
    tylko do działań (zastosowań) o charakterze nowym w skali światowej, znalazłoby to wyraz
    w brzmieniu przepisów, (zob. chociażby - M. Brzostowska, P. Kubiesa, Podatek dochodowy
    od osób fizycznych. Komentarz. Wyd. 3, LEX/el. 2024).
    W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na spełnienie wszystkich wyżej opisanych przesłanek
    jego działalność wykonywana w ramach prowadzonej działalności w zakresie dotyczącym
    praw kwalifikowanych w postaci autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych (tworzonych, rozwijanych i ulepszanych przez Wnioskodawcę) może być
    zakwalifikowana jako działalność o charakterze badawczo-rozwojowym.
    Wnioskodawcy jako twórcy przysługują i przysługiwały autorskie prawa majątkowe do
    tworzenia, ulepszenia i rozwijania oprogramowania (programów komputerowych),
    podlegające ochronie na gruncie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.) – co jednoznacznie przesądza, że
    przedmiotem przychodów Wnioskodawcy w 2023 r., a także w ramach zdarzenia
    przyszłego, będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Na potrzeby
    zakwalifikowania prac do stosowania ulgi IP BOX oraz możliwości zakwalifikowania ich
    jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej – posłużyć należy się bowiem przede
    wszystkim definicją utworu zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.) jako podstawowego
    przedmiotu praw kwalifikowanych tworzonych przez Wnioskodawcę. Zgodnie z legalną
    definicją, utworem jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.
    Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi
    on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie
    od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej
    nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców
    programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa
    autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do
    programu komputerowego” które wskazują, że część chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii
    informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra
    niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego
    rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego
    przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego

    zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu z zakresu regulacji prawno-autorskich, użycie w
    powyższej zwrotu „działalność twórcza” oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa
    autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym
    stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada
    cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia, na co m.in. wskazuje użycie słowa
    „każdy”. Semantyczna interpretacja wyrazu „twórczość”, który może wyrażać zarówno sam
    proces tworzenia, jak też jego wyniki, prowadzi do wniosku, że warunkiem uznania
    oznaczonego świadczenia intelektualnego za „utwór" jest samodzielne stworzenie
    określonego bytu niematerialnego ustalonego w jakikolwiek sposób. Indywidualny
    charakter utworu może być różnie pojmowany. Wymaganie to jednak stanowi wyraźne
    odesłanie do osoby twórcy, stanowiąc pomost łączący pewien byt niematerialny z
    określoną osobą w sposób uzasadniający węzeł autorstwa. Nie oznacza to wcale, że utwór
    musi koniecznie odzwierciedlać cechy indywidualności twórcy, ale że sam przez się musi
    wyróżniać się od innych takich samych przejawów działalności twórczej w sposób
    świadczący o jego swoistości, oryginalności i tych wszystkich właściwościach, które
    sprawiają, że w większym czy mniejszym stopniu jest on niepowtarzalny i nieposiadający
    swego wiernego odpowiednika w przeszłości (za: J. Barta [w:] System Prawa Prywatnego.
    Prawo Autorskie. 2017. LEGALIS 2019).
    Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz
    szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie
    jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania Nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie
    wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu
    podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast
    polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem
    autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również,
    że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji
    nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji
    IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie,
    rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz przedstawiony opis stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego, pozwala przyjąć, że podlega on uldze IP BOX.

    Wnioskodawca zaznacza przy tym, że jego stanowisko znajduje aktualnie odzwierciedlenie
    w licznych, pozytywnych interpretacjach organów podatkowych.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 20 stycznia 2025 r., znak 0112-KDSL1-
    1.4011.674.2024.2.DT:
      Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w
      postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
      przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie
      jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 z późn. zm.).
      Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2
      pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie,
      rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
      Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy: Ochrona przyznana programowi
      komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące
      podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy,
      nie podlegają ochronie.
      Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
      komputerowego (Oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.
      Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
      (Oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
      Tym samym, może/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
      kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych za lata 2019-2024 oraz za lata kolejne, o ile zmianie
      nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny.
    Podobne wnioski płyną z interpretacji indywidualnej znak 0115-KDST2-2.4011.489.2024.2.
    PR z 17 stycznia 2025 r.:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
      Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
      (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2
      pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu
      przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
      kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z
      kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
      Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
      opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej w roku 2024 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
      sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Zatem spełniając warunki formalne związane z prowadzeniem na bieżąco odrębnej
    ewidencji księgowej i w związku z tym, że:

    1. efektem prac Wnioskodawcy są utwory objęte kwalifikowanymi prawami własności
      intelektualnej, spełniające wymogi określone przepisami ustawy o PIT;
    2. następuje przekazanie odbiorcy końcowemu praw własności intelektualnej, za co jest
      pobierane wynagrodzenie; oraz
    3. Wnioskodawca ponosi koszty, które są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej.
    Wnioskodawca ma prawo rozliczać się na podstawie „podatek PIT” korzystając z
    preferencyjnej stawki podatkowej.
    Stanowisko w zakresie pytań nr 4 i 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo ustalił, że każdy projekt informatyczny (w postaci
    oprogramowania tworzonego dla każdego z kontrahentów) realizowany przez niego
    stanowi jedno odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, które należy
    wyodrębnić w ewidencji rachunkowej w rozumieniu art. 30cb ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Jak wskazano w stanie faktycznym oraz opisie zdarzenia przyszłego, działalność
    Wnioskodawcy w jasny sposób podzielona jest na wyodrębnione prawa kwalifikowane,
    wyodrębnione zarówno pod względem operacyjnym, jak i budżetowym oraz
    rozliczeniowym. Z punktu widzenia technicznego, kod źródłowy każdego z projektów z
    czysto technicznego punktu widzenia stanowi wersję programu komputerowego
    odrębnego, niezależnego i technicznie innego od innych programów, a co za tym idzie
    teoretycznie stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Dla każdego z projektów prowadzona będzie osobna ewidencja i przypisane zostaną
    zarówno osiągane w ramach projektu przychody, jak i alokowane do takich przychodów
    koszty – co w sposób jasny pozwoli na ustalenie właściwej podstawy opodatkowania
    podatkiem PIT dla takiego prawa kwalifikowanego w postaci projektu informatycznego
    (oprogramowania).
    W ocenie Wnioskodawcy, z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o
    wydanie indywidualnej interpretacji wynika, że prowadzi odrębną ewidencję dla celów
    rozliczenia preferencyjnego 5% stawki podatku PIT, tj. wyodrębnia każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia
    koszty, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT, przypadające na kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona jest od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej
    zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP oraz jest ona prowadzona na bieżąco w
    sposób systematyczny.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 30ca ustawy o
    PIT, zostały określone w art. 30cb ustawy o PIT, który stanowi, że podatnicy są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w

      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o PIT, w przypadku gdy na podstawie ksiąg
    rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu
    (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do
    zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Ewidencja jest prowadzona zgodnie z wytycznymi zawartymi w objaśnieniach Ministerstwa
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., tj. w postaci dokumentu kumulatywnego,
    comiesięcznego zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki
    dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie
    kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej,
    która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca
    danego miesiąca kalendarzowego.
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego ewidencja spełnia wymogi określone w
    ustawie o PIT dla zastosowania ulgi IP Box.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo on ustalił, iż każdy projekt informatyczny (w postaci
    oprogramowania tworzonego dla każdego z kontrahentów) realizowany przez
    Wnioskodawcę stanowi jedno odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    które należy wyodrębnić w ewidencji rachunkowej w rozumieniu art. 30cb ust. 1 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT od początku 2023 r., tj.
    od dnia 1 stycznia 2023 r. prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję pozwalającą:
    1) wyodrębnić w niej każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    2) zapewnić ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji w sposób zapewniający ustalenie
      łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    5) dokonywać zapisów w ewidencji w sposób zapewniający ustalenie dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej
      usługi albo do tych produktów lub tych usług.
    W ocenie Wnioskodawcy więc, prowadzona przez niego ewidencja spełnia wymogi
    określone w ustawie o PIT dla zastosowania ulgi IP Box, a sposób wyodrębnienia części
    przychodów i kosztów na potrzeby IP Box zaprezentowany przez Wnioskodawcę jest
    prawidłowy a sposób prowadzenia ewidencji przez Wnioskodawcę umożliwia
    wyodrębnienie poszczególnych praw kwalifikowanych w jej ramach.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy :
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571,1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem Pani działalności operacyjnej jest
    działalność związana z tworzeniem, rozwojem i ulepszaniem oprogramowania
    komputerowego, z wykorzystaniem najlepszych i najnowszych praktyk w tym zakresie.
    Wskazała Pani, że wytwarza/rozwija/ulepsza następujące, konkretne rodzaje
    oprogramowania:
    a) Od początku 2023 r. do sierpnia 2024 r. oprogramowanie dla (...) służące do (...). Do
      funkcji oprogramowania należy:
        • (...).
    Innowacyjność rozwiązań zapewniają: (...).
    b) Od września 2024 r. do dnia dzisiejszego, a także w ramach zdarzenia przyszłego –
      oprogramowanie dla (...) do (...). Do funkcji oprogramowania należy:
        • (...).
    Innowacyjność rozwiązań zastosowanych w oprogramowaniu zapewniają: (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście efektów tych prac.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że wszystkie tworzone rozwiązania mają charakter
    nowatorski (nie znajdują swego odpowiednika w dotychczasowym stanie wiedzy

    technologicznej) oraz autorski (stanowią przedmiot wyłącznego Pani autorstwa i nie są
    oparte na rozwiązaniach jakichkolwiek innych podmiotów). Prace w wykonywanych przez
    Panią w projektach charakteryzują się interdyscyplinarnością, nie są wyłącznie związane z
    wiedzą programistyczną. Prace te mają zasięg globalny i sprowadzają się do znacznego
    ułatwienia działania każdego kontrahenta końcowego operującego w innej, innowacyjnej
    dziedzinie gospodarki związanej wprost z badaniami naukowymi lub pracami
    rozwojowymi. Czynności wykonywane przez Panią nie sprowadzają się wyłącznie do
    prostego utrzymywania produktów informatycznych a sprowadzają się w zasadniczej
    części do tworzenia rozwiązań programistycznych oraz ich ustawicznego rozwoju – przy
    zachowaniu nowatorskiego charakteru rozwiązań, stosowanych dla branż cechujących się
    wysokim stopniem innowacyjności. Rozwiązania programistyczne tworzone przez Panią w
    ramach każdego projektu mają charakter innowacyjny i w pełni twórczy, nie sprowadzają
    się do prostego powielania rozwiązań dostępnych już na rynku czy też prostego
    utrzymania standardowych produktów programistycznych. Wytwarzane, rozwijane i
    ulepszane przez Panią oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (tj. utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych). Tworzone oprogramowanie cechuje się oryginalnością
    i indywidualnością.
    Zatem, prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wyjaśniła Pani, że działalność podejmowana jest w sposób systematyczny
    i uporządkowany oraz zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Planuje Pani wszelkie kroki dotyczące tworzenia oprogramowania, zgodnie z
    ogólnie przyjętym harmonogramem wykonania poszczególnych czynność oraz celami
    postawionymi w związku z oprogramowaniem.
    Działalność Wnioskodawcy w tym zakresie prowadzona jest w sposób zorganizowany, w
    ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej oraz w sposób systematyczny, z
    zachowaniem jej ciągłości.

    Systematyczność w Pani przypadku jako podmiotu tworzącego oprogramowanie
    postrzegana jest jako regularne i staranne działania prowadzone w sposób
    uporządkowany, według przyjętego systemu. Zatem pojęcie to oznacza nie tylko bieżące
    prowadzenie prac badawczo-rozwojowych w ramach oprogramowania rozpoczętych w
    przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Panią programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija
    specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących
    albo przyszłych projektów.
    Z opisu sprawy wynika, że efekty Pani prac zawsze cechują się oryginalnością i twórczym
    charakterem i stanowią nowy przedmiot wartości niematerialnej o charakterze
    unikatowym. Utwór ten w każdym przypadku wyróżnia się od innych takich samych
    przejawów działalności twórczej w sposób świadczący o jego swoistości, oryginalności i
    tych wszystkich właściwościach, które sprawiają, że w większym czy mniejszym stopniu
    jest on niepowtarzalny i nieposiadający swojego wiernego odpowiednika w przeszłości.
    Pani oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Działalność Pani jest
    prowadzona w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do
    tworzenia nowych, coraz lepszych funkcjonalności.
    Przed rozpoczęciem tworzenia oprogramowania dysponowała Pani zasobami wiedzy
    (wykształcenie związane z tworzeniem programów komputerowych), zasobami
    doświadczenia (wcześniejsze doświadczenie zawodowe związane z tworzeniem
    oprogramowania, umożliwiające mu rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej
    oraz działalności badawczo-rozwojowej), zasobami ludzkimi (w Pani osobie) oraz zasobami
    o charakterze materialnym (pomieszczenia i sprzęt służące prowadzonej działalności).
    Korzysta Pani z wielu technologii w trakcie wytwarzania/rozwijania/ulepszania
    oprogramowania, w ramach oprogramowania (...):
    • Backend: (...);
    • Frontend: (...);
    • Baza danych: (...);
    • (...);
    • języki skryptowe.
    natomiast w ramach oprogramowania (...):
    • Backend: (...);
    • Frontend: (...);
    • Mobile: (...);
    • Baza danych: (...);

    • (...);
    • języki skryptowe.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Jak wskazała Pani we wniosku, działalność w zakresie tworzenia oprogramowania
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Dzięki eksperymentalnemu podejściu opracowywane są innowacyjne metody
    optymalizacji kluczowych procesów.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i
    ulepszenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszane przez Panią oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pani
    działalność polegająca na tworzeniu, rozwijania i ulepszenia programów komputerowych
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Panią ani też całość prowadzonej działalności programistycznej, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione w opisie sprawy i w
    warunkach działalności wynikających z opisu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1. patent,
        2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8. autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
      innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
      ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
      prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a+b) x 1,3
                            a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie, rozwój i ulepszenie przez Panią programów
    komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-
    rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    W opisie sprawy wskazała Pani, że w każdym przypadku efekty prac są kwalifikowane jako
    odrębne programy komputerowe, będące odrębnymi utworami w rozumieniu przepisów
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jej art. 1 oraz art. 74). W każdym
    przypadku przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje z pełnym
    poszanowaniem przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz
    prowadzi do skutecznego przejścia autorskich praw majątkowych z Panią na odbiorcę
    oprogramowania (utworu) – w szczególności, czynności przeniesienia autorskich praw
    majątkowych dokonywane są z poszanowaniem wymaganej przepisami ustawy formy
    czynności prawnej przeniesienia autorskich praw majątkowych oraz elementów
    niezbędnych do uwzględnienia w umowie dotyczącej przeniesienia tych praw. W ramach
    zdarzenia przyszłego nie wyklucza Pani, że będzie udzielała licencji do autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od 1 stycznia 2023 r. prowadzi Pani odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą: wyodrębnić w niej
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; zapewnić ustalenie przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
    dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji w sposób zapewniający ustalenie
    łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej; dokonywać zapisów w
    ewidencji w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub
    tych usług.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Panią przychody w
    przypadku przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP. Natomiast w sytuacji uzyskania przez Panią w przyszłości
    przychodów z tytułu udzielania licencji wyłącznej do programu komputerowego mieścić
    się będą one w kategorii przychodów z opłat lub należności wynikających z umowy
    licencyjnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy), które będą podstawą do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy.
    Jakkolwiek kwestia sposobu ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych nie mieści się w
    zakresie przedmiotowym instytucji interpretacji indywidualnej, to w okolicznościach
    niniejszej sprawy, skoro – jak Pani wskazała – odrębna ewidencja prowadzona jest przez
    Panią w sposób zapewniający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej; ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, uznać należy, że

    ewidencja taka spełnia wymagania dla stosowania preferencyjnego opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30ca ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym to na Pani ciąży obowiązek
    prawidłowego dokumentowania operacji finansowych objętych ulgą IP Box.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pani zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata 2023-2025 oraz w latach przyszłych, przy założeniu, że nie
    ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    · wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że:
      Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
      przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu
      podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z
      kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez
      podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
      tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób
      bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem,
      dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego
      kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
      kwalifikowanego IP.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    · wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    · kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    · dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinna
    Pani również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem. Zatem wskazane przez Panią wyodrębnienie części
    przychodów i kosztów na potrzeby zastosowania powyższej ulgi dla każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla którego prowadzona jest odrębna
    ewidencja jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.