Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.506.2019.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-14
Teza: Czy, zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, za lata 2018 i następne, prowadzone przez Spółkę prace w zakresie tworzenia Aplikacji spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d updop, z ulgi na badania i rozwój? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Słowa kluczowe: definicja; koszt-koszty kwalifikowane; odliczenia-odliczenie od dochodu; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 updop, za lata 2018 i następne, prowadzone przez Spółkę prace w zakresie tworzenia Aplikacji spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d updop, z ulgi na badania i rozwój (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 updop, za lata 2018 i następne, prowadzone przez Spółkę prace w zakresie tworzenia Aplikacji spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d updop, z ulgi na badania i rozwój.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będąc, osobą prawną, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”), z siedzibą na terytorium Polski, zajmuje się m.in. tworzeniem oprogramowania. Spółka od początku sama opracowuje i rozwija własne produkty w zakresie rozwiązań IT. W swojej strukturze posiada dział badawczo-rozwojowy (B+R), który prowadzi prace nad innowacyjnymi produktami IT.

Wnioskodawca specjalizuje się w opracowywaniu systemów mobilnych finansów oraz mobile e-commerce (dalej: „Aplikacje”) i dostarcza innowacyjne rozwiązania dla firm zlokalizowanych nie tylko na terenie Polski, ale również do odbiorców na rynkach zagranicznych.

Charakterystyka prac rozwojowych.

Spółka tworzy platformę bankowości mobilnej, moduły i rozszerzenia do platformy własnej oraz innych dostawców, a także inne aplikacje mobilne skierowane do branży finansowej (głównie banków). Innowacyjne rozwiązania firmy otrzymały nagrody w prestiżowych globalnych konkursach (\`(...)\`)

Rezultatem prac rozwojowych prowadzonych przez pracowników Spółki są kompletne produkty - Aplikacje, które w razie potrzeby mogą być rozszerzane o dodatkowe komponenty. Do Aplikacji zaliczane są m.in. system Bankowości Mobilnej do obsługi kont bankowych za pomocą smartfonów, produkt Pocket Branch do budowania wirtualnych oddziałów banków, produkt Extentum będące narzędziem klasy low-code dedykowanego w zastosowaniach Big Data, Superwallet wraz z m-Commerce Cloud będący innowacyjną platformą usług dodanych do bankowości, czy wiele innych komponentów takich np. mobilny token, czy też SmartWatch Starter Kit, które są wymyślane w wewnętrznym procesie innowacyjnym i budowane od podstaw jako inwestycje Spółki.

Także Aplikacje dedykowane pod konkretnych klientów, bazują bezpośrednio na platformie bankowości mobilnej Spółki i przy każdym wdrożeniu wymagają kompletnego procesu wytwórczego polegającego na dostosowaniu produktu do koncepcji produktu ustalonej z klientem. W przypadku takich prac na Spółce spoczywa ciężar opracowania od podstaw oraz wytworzenia koncepcji Aplikacji, tak, aby zarówno spełniała oczekiwania klientów, jak również była zgodna z przyjętą filozofią produktu nie ograniczając jego elastyczności.

Proces prowadzenia prac.

Prace rozwojowe nad Aplikacjami realizowane są w następujących etapach:

*   powstanie koncepcji wizualnej Aplikacji,
*   ustalenie założeń i ram funkcjonalnych,
*   stworzenie oprogramowania,
*   integracja z systemami klienta,
*   udzielenie licencji na korzystanie z Aplikacji klientowi.

Co do zasady, prace rozwojowe rozpoczynają się od wpłynięcia zlecenia od klienta i oceny możliwości technicznych i technologicznych podczas wewnętrznych warsztatów.

Pierwszym etapem w ramach prac rozwojowych związanych z opracowaniem Aplikacji jest przeprowadzenie analizy biznesowej i przygotowanie stosownej dokumentacji.

Pracownicy odpowiedzialni w Spółce za analizę biznesową dokonują weryfikacji zakresu i oceniają niezbędne zasoby do realizacji kontraktu. Na tym etapie kompletowany jest zespół projektowy. Zatwierdzony projekt przekazywany jest do realizacji i dedykowani pracownicy przygotowują analizę funkcjonalną, a następnie opracowują wstępną koncepcję Aplikacji.

W ramach danego zespołu, konkretne zadania zostają przyporządkowane określonym programistom, analitykom oraz innym osobom związanym z pracami wytwórczymi (np. UX designerom).

Na początkowym etapie opracowywana jest koncepcja techniczna rozwiązania, oraz następuje weryfikacja możliwości stworzenia Aplikacji zgodnie z przygotowaną koncepcją oraz wszystkimi wymaganiami określonymi przez klienta.

Następnie, podczas kluczowej fazy projektu tj. programowania, specjaliści z powołanego zespołu pracują nad stworzeniem Aplikacji i jej podłączeniu do infrastruktury klienta.

Równolegle, w trakcie programowania, prowadzona jest faza testów poszczególnych części i modułów Aplikacji zrealizowanych w ramach projektu. Polega ona na weryfikacji poprawności działania danego modułu lub części Aplikacji. Na tym etapie weryfikowana jest także poprawność wyświetlających się w Aplikacji danych oraz sprawdzana jest też warstwa wizualna, gdzie wychwytywane są mankamenty estetyczne.

Pracownicy działu Research&Development regularnie weryfikują wyniki testów, wprowadzają ulepszenia i dostosowują parametry Aplikacji. W trakcie realizacji projektu na bieżąco tworzona jest również dokumentacja techniczna, uwzględniająca wprowadzenie nowych mechanizmów i rozwiązań.

Finalnie, po zakończeniu wszystkich prac programistycznych oraz po pozytywnym przejściu całościowych testów wewnętrznych, następuje faza przekazania klientowi Aplikacji.

Koszty wynagrodzeń osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę realizujących prace rozwojowe.

Spółka posiada wyodrębniony w strukturze wewnętrznej dział Research&Development, w ramach którego osoby zatrudnione przez Spółkę (na stanowiskach programistów, testerów) wykonują w ramach swoich obowiązków czynności z zakresu prac rozwojowych, przy wykorzystaniu swojej wiedzy oraz doświadczenia.

Osoby zatrudnione w Spółce, w ramach prac rozwojowych, zajmują się w szczególności przygotowaniem koncepcji, specyfikacji, analiz, programowania (w tym tworzenie „kodu źródłowego” programu), prototypów, scenariuszy testowych, tj. szeregiem czynności wymaganych do stworzenia i prawidłowego wdrożenia efektów prac rozwojowych.

Ponadto, w proces rozwojowy włączone są osoby sprawujące nadzór nad pracownikami zaangażowanymi w projekty. Osoby te, w związku z nabytą wiedzą techniczną oraz ich doświadczeniem stanowią wsparcie merytoryczne i czynnie uczestniczą od samego początku projektu, wykonując przypisane im zadania.

Spółka w związku z działalnością B+R, korzysta również z usług świadczonych przez osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenie lub o dzieło.

Osoby te wykonują w ramach swoich obowiązków czynności z zakresu prac rozwojowych, przy wykorzystaniu swojej wiedzy oraz doświadczenia.

Osoby zatrudnione przez Spółkę, w ramach prac rozwojowych, zajmują się w szczególności przygotowaniem koncepcji, specyfikacji, analiz, programowania (tworzenie „kodu źródłowego” programu), prototypów, scenariuszy testowych, tj. szeregiem czynności wymaganych do stworzenia i prawidłowego wdrożenia efektów prac rozwojowych.

Spółka ponosi koszty zatrudnienia obejmujące m.in.:

*   wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych, które Spółka jako płatnik kwalifikuje do przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1387, dalej: „ustawa PIT”),
*   składki z tytułu należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 300, z późn. zm., dalej: „ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych”) - finansowane przez Spółkę jako płatnika składek,
*   premie, bonusy i nagrody, które Spółka jako płatnik kwalifikuje do przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy PIT,

a także:

*   wynagrodzenie z tytułu usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy na podstawie umowy zlecenia/o dzieło, które Spółka jako płatnik kwalifikuje do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy PIT, oraz sfinansowane przez Spółkę jako płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

W stosunku do pracowników oraz osób świadczących usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy zlecenia/o dzieło prowadzona jest, w formie elektronicznej, ewidencja czasu pracy (dalej: „Ewidencja”). Ewidencja pozwala określić ilość czasu pracy poszczególnych pracowników oraz osób świadczących usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy zlecenia/ o dzieło, a także określić wymiar nieobecności.

Ewidencja nakłada na pracowników oraz osoby świadczące usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy zlecenia/o dzieło obowiązek bieżącego raportowania ilości czasu pracy (ilość godzin) poświęcanego w danym okresie na wykonywanie swoich obowiązków. W przedmiotowej Ewidencji ujmuje się całkowity przepracowany w danym miesiącu czas każdej zatrudnionej osoby.

Ponadto, w Spółce funkcjonuje system informatyczny (dalej” „System Raportowania”), w którym pracownicy oraz osoby świadczące usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy zlecenia/o dzieło szczegółowo raportują wykonywane w ramach prac rozwojowych zadania. Ewidencjonowanie czasu pracy za pomocą tego systemu prowadzone jest w podziale na poszczególne projekty realizowane przez Spółkę. Dzięki temu możliwe jest przypisanie ilości przepracowanych godzin do konkretnych zadań wykonywanych przez zatrudnione osoby.

Na podstawie Ewidencji oraz danych z Systemu Raportowania, Spółka jest w stanie określić, ile godzin zostało poświęconych przez daną osobę zatrudnioną na prace B+R oraz jakie zadania zostały zrealizowane.

Jednocześnie, w przypadku gdy zatrudnione osoby są nieobecne m.in. z powodu choroby, czy też urlopu, a na Spółce ciąży obowiązek wypłaty należnego wynagrodzenia, w Ewidencji jest to odpowiednio ujmowane, a tym samym koszt taki nie będzie uwzględniany przy kalkulacji wartości kosztów kwalifikowanych.

Ewidencja wraz z danymi z systemu pozwalają zatem ustalić ilość czasu pracy poświęconego przez poszczególnych pracowników Spółki oraz osoby świadczące usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy zlecenia/o dzieło na realizację prac rozwojowych nad Aplikacją, w całkowitym czasie pracy wykonywanej przez nich w trakcie danego miesiąca.

Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych.

Spółka alokuje koszty związane z prowadzoną działalnością na kontach rodzajowych, takich jak wynagrodzenia pracowników czy wynagrodzenia tytułem umów zlecenia/o dzieło.

Co więcej, w celu dokładnego określenia kosztów zatrudnienia, pracownicy Spółki oraz osoby zaangażowane na podstawie umów zlecenia/o dzieło prowadzą wspomnianą wcześniej Ewidencję, która łącznie z danymi z Systemu Raportowania wskazuje dokładną ilość czasu pracy w danym okresie każdego pracownika oraz osoby zaangażowanej na podstawie umów zlecenia/o dzieło, poświęconą na konkretne zadania w zakresie prac rozwojowych, co pozwala na ustalenie wysokości kosztów wynagrodzeń związanych z działalnością badawczo- rozwojową.

W ocenie Wnioskodawcy, pozwala to wyodrębnić, w ewidencji pomocniczej, wydatki związane z pracami rozwojowymi nad Aplikacją.

W konsekwencji powyższego, możliwe jest dokładne przypisanie kosztów ponoszonych przez Spółkę do prac rozwojowych związanych z pracami nad Aplikacją.

Spółka dodatkowo wskazuje, że:

*   nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, jak również nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,
*   koszty prowadzenia prac rozwojowych uwzględnione przez Spółkę jako koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy, zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, za lata 2018 i następne, prowadzone przez Spółkę prace w zakresie tworzenia Aplikacji spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d ustawy CIT, z ulgi na badania i rozwój? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, za lata 2018 i następne, prowadzone przez Spółkę prace w zakresie tworzenia Aplikacji, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d ustawy CIT, z ulgi na badania i rozwój.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy CIT, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową (dalej: „koszty kwalifikowane”).

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Rodzaje działalności, które uprawniają podatników do odliczenia kosztów kwalifikowanych w zeznaniu podatkowym zostały wskazane w art. 4a pkt 27 oraz 28 ustawy CIT.

Zgodnie z aktualnym na dzień składania wniosku brzmieniem art. 4a pkt 27 ustawy CIT badania naukowe oznaczają:

*   Badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668; dalej: „ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”),
*   Badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Natomiast, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Tym samym, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Definicja powyższego w brzmieniu obowiązującym do 31 września 2018 r. wskazywała, że prace rozwojowe to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

*   opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
*   opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył więc nacisk na wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów (analogiczne konkluzje należy wysnuć z definicji działalności rozwojowej obowiązującej od 1 października 2018 r., tj. że prace rozwojowe stanowią działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń ze względu na fakt że przedmiotowe zmiany miały charakter doprecyzowujący i nie wpływają zasadniczo na generalny zakres i cel definicji działalności rozwojowej.

Opisywana działalność Spółki prowadzi do stworzenia zupełnie nowej lub ulepszonej Aplikacji odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo potwierdza okoliczność, że przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik. Spółka przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, testów, przygotowaniem oraz wdrożeniem zaproponowanych prac rozwojowych, nie ma pewności, czy ich wynik będzie spełniał wymogi klientów oraz rynku.

W konsekwencji, potwierdza to, że sam proces rozwojowy nie jest w żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności twórczej. Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny - tworzenie Aplikacji cechującej się innowacyjnością oraz wychodzącej naprzeciw potrzebom klientów i rynku jest podstawą działalności Spółki.

Podejmowana przez Spółkę działalność spełnia również przesłankę wykorzystania wiedzy i umiejętności do opracowywania nowych lub ulepszonych produktów. Jak bowiem wskazano, prace rozwojowe Spółki wymagają przeprowadzenia szeregu weryfikacji oraz testów, prowadzonych przez dedykowanych pracowników.

Wykonanie opisywanych czynności oraz weryfikacja wyników przeprowadzonych testów wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez specjalistów zatrudnionych w Spółce. Wszystkie opisane czynności o charakterze twórczym, polegające na wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy i umiejętności, prowadzone są w celu stworzenia nowej Aplikacji, dopasowanej do zapotrzebowania rynku oraz wyróżniającej się na tle konkurencji pod względem innowacyjności.

Opisywana działalność nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych rozwiązań.

W konsekwencji, cały proces składający się na stworzenie nowej lub ulepszonej Aplikacji należy uznać za przejaw działalności badawczo-rozwojowej. Poszczególne etapy są ze sobą nierozerwalnie połączone, stanowiąc spójną i logiczną całość.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, za działalność B+R należy uznać działalność spełniającą łącznie następujące przesłanki:

*   działalność o charakterze twórczym obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
*   podejmowaną w sposób systematyczny,
*   polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
*   celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług,
*   prace rozwojowe w ramach działalności B+R nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.

W ocenie Wnioskodawcy, spełnienie wyżej wymienionych przestanek, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że przedmiotowa działalność stanowi działalność rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, uprawniającą do skorzystania z ulgi B+R, na podstawie art. 18d ustawy CIT.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 lutego 2019 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.671.2018.1.BM) za prawidłowe uznano następujące stanowisko podatnika: Ciągle (systematyczne) podejmowanie działalności twórczej przez Wnioskodawcę jest podyktowane charakterem działalności Wnioskodawcy tj. podmiotu działającego w branży IT. W obliczu silnej konkurencji i rosnących wymagań klientów, jednym z głównych celów Wnioskodawcy jest poszerzanie i zdobywanie nowych zasobów wiedzy w zakresie innowacji produktowych, procesowych i technologicznych. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Analogiczne, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 stycznia 2019 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.538.2018.2.APO) organ podatkowy przychylił się do wskazanej poniżej argumentacji wnioskodawcy: Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe ustalenia, Spółka stoi na stanowisku, że prace badawczo-rozwojowe powinny być traktowane dla celów podatkowych, jako rodzaj inwestycji, która dzięki zwiększeniu zasobów wiedzy i wykorzystaniu już dostępnej wiedzy, pozwala tworzyć nowe lub znacząco ulepszać już istniejące produkty i tym samym przyczynia się do rozwoju firmy. Takiego rodzaju inwestycją w odniesieniu do sytuacji Spółki jest aplikacja X oraz oprogramowanie dodatkowe do systemu Y, które dzięki podjętym i w przyszłości podejmowanym przez Spółkę we własnym zakresie pracom, uzyskuje cechy funkcjonalne pozwalające zwiększyć jakość świadczonych usług, a jednocześnie może być oferowana jako rozwiązanie informatyczne innym podmiotom i tym samym przyczyniać się do rozwoju nie tylko samej Spółki, ale również innych podmiotów działających w obszarze szeroko pojętych usług informatycznych. W świetle powyższego, zdaniem Spółki, działalność projektu X związana z wytworzeniem i rozwojem aplikacji oraz oprogramowania dodatkowego do systemu Y, jest działalnością badawczo - rozwojową w rozumieniu przepisów podatkowych.

W ocenie Wnioskodawcy, przytoczone przepisy oraz stanowiska organów podatkowych pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej działalność Spółki, w zakresie tworzenia innowacyjnej Aplikacji, dostosowanego do obecnych lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności B+R, a mianowicie należy ją uznać za prace rozwojowe, w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy CIT, w związku z art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie przedstawionych we wniosku pytań oznaczonych nr 2 i 3 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.