Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.111.2025.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Obowiązki płatnika w związku z finansowaniem nieodpłatnych
świadczeń pracownikom.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna
pracodawca
pracownik
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
płatnik
wycieczka
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, zwany dalej „Szkołą” jest pracodawcą, który zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy
    z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych tworzy Zakładowy
    Fundusz Świadczeń Socjalnych, zwany dalej „Funduszem”. Środki Funduszu gromadzone
    są na odrębnym rachunku oraz przeznaczone są na działalność socjalną w Szkole.
    Zgodnie z przyjętym regulaminem Funduszu środki Funduszu mogą być przeznaczone na
    finansowanie lub dofinansowanie (dopłatę) do kosztów uczestnictwa osób uprawnionych
    w różnych rodzajach i formach działalności socjalnej, w szczególności:
    1) działalności kulturalno-oświatowej organizowanej przez pracodawcę w postaci imprez
      artystycznych, kulturalnych i rozrywkowych oraz zakupu biletów wstępu na takie
      imprezy (seanse kinowe, spektakle teatralne, koncerty, itp.);
    2) działalności sportowo-rekreacyjnej organizowanej przez pracodawcę w postaci
      różnych ogólnodostępnych form rekreacji ruchowej poprzez organizowanie wycieczek,
      kuligów, majówek, pikników, spływów kajakowych, itp.;
    3) organizowanie imprez integracyjnych oraz wycieczek w formie turystyki grupowej.
    W ramach działalności socjalnej pracodawca planuje zorganizować:
    - wyjazd na spektakl do teatru,
    - spotkanie integracyjne,
    - kilkudniową wycieczkę,
    dalej łącznie zwane „imprezami” dla pracowników, emerytów i rencistów, w ramach
    działalności socjalnej.
    Udział w tych imprezach przedsięwzięciach jest dobrowolny i powszechnie dostępny.
    Informacja o organizowanych imprezach będzie podawana do wiadomości wszystkim
    osobom uprawnionym. Chętni potwierdzają swoją chęć uczestnictwa na liście.
    Organizacją techniczną imprez Szkoła zajmie się sama lub zleci pomiotom świadczącym
    usługi w tym zakresie. W obu przypadkach zostanie określony koszt imprezy w
    przeliczeniu na jednego uczestnika.
    Możliwość udziału w imprezach będą mogły także brać osoby zaproszone w charakterze
    gości, które nie należą do kręgu osób uprawnionych. Osoby te nie korzystają ze świadczeń
    finansowanych z tego Funduszu i wnoszą opłatę w wysokości 100% kosztów
    przypadających na uczestnika.
    Na koszt wyjazdu na spektakl do teatru będą składać się: bilety wstępu, transport,
    ewentualnie kolacja w restauracji. Wyjazd do teatru będzie finansowany ze środków
    Funduszu, przy czym część wydatków będzie współfinansowana przez uczestników
    wycieczki w formie dopłaty własnej na rachunek Funduszu. Przy ustalaniu wysokości
    dopłaty będzie zastosowane kryterium socjalne (sytuacja, życiowa, rodzinna i materialna
    według grup dochodowych).
    Na koszt spotkania integracyjnego będą składać się: kolacja serwowana, napoje, przekąski
    w formie szwedzkiego stołu, oprawa muzyczna. Spotkanie będzie mogło być sfinansowane
    w całości ze środków Funduszu lub częściowo finansowane, przy czym część wydatku
    będzie współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty własnej na rachunek
    bankowy Funduszu. Wysokość dopłaty będzie jednakowa dla każdego uczestnika
    spotkania, bez stosowania kryterium dochodowego (socjalnego).

    Na koszt wycieczki będą składać się: noclegi, bilety wstępu, imprezy towarzyszące,
    ubezpieczenie uczestników, transport, opieka pilota i przewodnika. Każdy w uczestników
    będzie mógł korzystać bez ograniczeń z atrakcji wycieczki. Udział w atrakcjach wycieczki
    będzie dobrowolny i nie wszyscy będą musieli brać udział w poszczególnych punktach
    programu. Wycieczka będzie finansowana ze środków Funduszu, przy czym część
    wydatków będzie współfinansowana przez uczestników wycieczki w formie dopłaty
    własnej na rachunek Funduszu. Przy ustalaniu wysokości dopłaty będzie zastosowane
    kryterium socjalne (sytuacja, życiowa, rodzinna i materialna według grup dochodowych).
    Celem imprez będzie integracja, wzmocnienie więzi koleżeńskich, poprawa atmosfery i
    zwiększenie motywacji do pracy. Zorganizowanie imprezy leży przede wszystkim w
    interesie pracodawcy, ponieważ integracja załogi wypływa na lepszą efektywność w pracy
    oraz wzajemne relacje służbowe i przysporzy wymierne korzyści Szkole.

## Pytanie

Czy kwota sfinansowana w całości z Funduszu spotkania integracyjnego i kwota
    dofinansowania z Funduszu do wyjazdu do teatru, wycieczki czy spotkania integracyjnego
    będzie stanowić dla pracowników przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, a co za tym idzie, czy powstaną dla pracodawcy (jako płatnika) obowiązki
    związane z pobraniem i odprowadzeniem podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, sfinansowanie imprezy integracyjnej oraz dofinansowanie imprez
    (wyjazd do teatru, wycieczka, spotkanie integracyjne) ze środków Funduszu dla osób
    uprawnionych, tj. pracowników, emerytów i rencistów, nie będzie stanowić przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Po stronie
    pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie emerytów i rencistów nie
    powstanie przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 11 ust. 2 przywołanej ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
        miejsca udostępnienia.
    Ponadto z treści art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy wynika, że:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Ogólna definicja przychodów, zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych stanowi, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na
    uznawanie za przychody każdej formy przysporzenia majątkowego, zarówno formy
    pieniężnej jak i niepieniężnej (w tym nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez
    podatnika), stwierdzenia wymaga, że dla celów podatkowych pod pojęciem nieodpłatnego
    świadczenia, ukształtowanym w orzecznictwie sądowym, rozumie się te wszystkie
    zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie w majątku
    podatnika mające konkretny wymiar finansowy, niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana
    osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Z przepisów
    tej ustawy wynika, że odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Według art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.
    Na mocy art. 12 ust. 3 przytoczonej ustawy:

      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Przy czym, w świetle art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Zgodnie zaś z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że dokonując oceny czy udział w wyjeździe na
    spektakl do teatru, spotkaniu integracyjnym i wycieczce prowadzi do powstania
    przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy kierować się wyrokiem Trybunału
    Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym
    stwierdzono, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony
    pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach
    wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które
    Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i
    przedstawił ich interpretację.

    Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być
    zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z
    pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń
    prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze
    stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika
    przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem
    pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z
    niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz
    pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie
    pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy
    pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy
    szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym
    przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, po jego stronie
    nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział
    pracowników w wyjeździe na spektakl do teatru, spotkaniu integracyjnym i wycieczce,
    finansowanej/dofinansowanej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w
    której każda z uprawnionych osób może wziąć dobrowolnie udział, i której głównym celem
    jest integracja pracowników, nie będzie stanowić dla osób uprawnionych (pracowników)
    przysporzenia majątkowego. Tym samym nie będzie też ono stanowić nieodpłatnego
    świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, w ramach działalności socjalnej pracodawca planuje
    zorganizować wyjazd na spektakl do teatru, spotkanie integracyjne i kilkudniową
    wycieczkę („imprezy”) dla m.in. pracowników, w ramach działalności socjalnej. Celem
    imprez będzie integracja, wzmocnienie więzi koleżeńskich, poprawa atmosfery i
    zwiększenie motywacji do pracy. Zorganizowanie imprezy leży przede wszystkim w
    interesie pracodawcy, ponieważ integracja załogi wypływa na lepszą efektywność w pracy
    oraz wzajemne relacje służbowe i przysporzy wymierne korzyści pracodawcy.
    W konsekwencji, skoro wskazali Państwo, że celem imprez będzie integracja, wzmocnienie
    więzi koleżeńskich, poprawa atmosfery i zwiększenie motywacji do pracy oraz że
    zorganizowanie imprezy leży przede wszystkim w interesie pracodawcy, to finansowanie
    /dofinansowanie przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kosztów
    wyjazdu do teatru, wycieczki i spotkania integracyjnego nie spowoduje powstania po
    stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Na Państwu natomiast nie będą ciążyć
    obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ust. 1 ww. ustawy. Nie będą Państwo
    również zobowiązani do wystawienia informacji PIT-11 z tego tytułu.
    Podsumowując, kwota sfinansowana w całości z Funduszu spotkania integracyjnego i
    kwota dofinansowania z Funduszu do wyjazdu do teatru, wycieczki czy spotkania
    integracyjnego nie będzie stanowić dla pracowników przychodu opodatkowanego
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji nie powstaną dla

    pracodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z pobraniem i odprowadzeniem podatku
    dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z opisu zdarzenia przyszłego i własnego stanowiska,
    które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej, rozpatrzone.
    Ponadto podkreślić należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.