Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.712.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT na potrzeby
transakcji sprzedaży niezabudowanej działki.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
działalność-działalność gospodarcza
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji jako
    czynny podatnik VAT na potrzeby transakcji sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT na potrzeby
    transakcji sprzedaży niezabudowanej działki nr 1 i obowiązku udokumentowania ww.
    transakcji fakturą.
    Uzupełnił go Pan pismem z 13 sierpnia 2025 r. (data wpływu 18 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Niniejszy wniosek dotyczy oceny skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej
    prywatnie w ramach prawa pierwszeństwa nabycia, z zamiarem odsprzedaży jej dla spółki
    prawa handlowego, której Wnioskodawca jest udziałowcem i pełni funkcję prezesa.
    Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży
    nieruchomości jako czynny podatnik VAT około dziewięć lat temu.
    Na dzień złożenia wniosku działalność ta jest zawieszona, a Wnioskodawca został
    wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT.
    W 2020 roku spółka z o.o. sp. kom., w której Wnioskodawca jest udziałowcem i pełni
    funkcję prezesa zarządu nabyła działkę z wydanymi warunkami zabudowy od osoby
    fizycznej. Sprzedająca posiadała również działkę sąsiednią (która jest przedmiotem
    interpretacji), jednak wtedy nie chciała jej zbyć. Zgodziła się tylko na wpisanie prawa
    pierwokupu w przypadku jej zbycia. Prawa pierwokupu nie można wpisać na spółkę, a
    jedynie na osobę fizyczną. Z tego powodu prawo pierwokupu zostało wpisane na
    Wnioskodawcę. W 2023 roku sprzedająca zawarła umowę sprzedaży z osobą trzecią
    działki stanowiącej zapytanie, a notariusz spisujący „umowę sprzedaży nieruchomości pod
    warunkiem” powiadomił Wnioskodawcę o prawie pierwokupu. W związku z tym
    Wnioskodawca skorzystał z tego prawa kupując działkę objętą wnioskiem o interpretację,
    z zamiarem odsprzedaży jej na Spółkę.
    W ramach prawa pierwszeństwa nabycia Wnioskodawca nabył przedmiotową
    nieruchomość prywatnie, uiszczając od tej czynności podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Aktualnie Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość spółce, której
    jest prezesem, przy czym transakcja ta ma charakter incydentalny i nie wiąże się z
    wykonywaniem działalności gospodarczej w tym zakresie.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż nieruchomości
    stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, chyba że zastosowanie
    znajduje zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 36 tej ustawy.
    Jednocześnie, wobec posiadania przez nieruchomość warunków zabudowy, które nadają
    jej charakter działki budowlanej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiotowa
    sprzedaż nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, lecz wymaga rejestracji i
    opodatkowania VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

    Wnioskodawca nie zamierza wznowić działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami, gdyż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości ma charakter
    jednorazowy i incydentalny, a powstałą tylko z powodu braku możliwości wpisania prawa
    pierwokupu przedmiotowej działki bezpośrednio na spółkę.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca planuje zarejestrować się jako czynny podatnik
    VAT wyłącznie dla dokonania opisanej czynności, na podstawie uprawnienia
    przewidzianego w art. 96 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 Ordynacji podatkowej zwraca się o potwierdzenie, że z
    chwilą rejestracji do VAT oraz dokonania sprzedaży nieruchomości spółce wystąpi
    obowiązek opodatkowania tej transakcji fakturą VAT według stawki podstawowej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Numer ewidencyjny działki objętej wnioskiem 1 ..., gm. ... .
    Przedmiot sprzedaży - działka niezabudowana, do której została wydana decyzja o
    warunkach zabudowy.
    Nabycie działki nastąpiło w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i sług. Działka została nabyta od osoby fizycznej niebędącej
    podatnikiem od podatku od towarów i usług.
    Transakcja nabycia działki nie została udokumentowana fakturą.
    Nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, ponieważ nie podlegało opodatkowaniu.
    Nieruchomość jest wykorzystywana jako miejsce postawienia baraku dla pracowników
    budowy i będzie stanowić zaplecze budowy z działki sąsiadującej. Działka sąsiadująca
    należy do spółki, której jest Pan wspólnikiem i na której trwa budowa.
    Jest udostępniana nieodpłatnie w ww. sytuacji.
    Działka nie jest wykorzystywana na cele działalności zwolnionej.
    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy podatnik powinien zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i przy sprzedaży działki
    spółce powinien udokumentować transakcję wystawiając fakturę VAT, według stawki
    podstawowej zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Niniejszy wniosek dotyczy oceny skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej
    prywatnie w ramach prawa pierwszeństwa nabycia, z zamiarem odsprzedaży jej dla spółki
    prawa handlowego, której Wnioskodawca jest udziałowcem i pełni funkcję prezesa.
    Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży
    nieruchomości jako czynny podatnik VAT około dziewięć lat temu.
    Na dzień złożenia wniosku działalność ta jest zawieszona, a Wnioskodawca został
    wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT.
    W 2020 roku spółka z o.o. sp. kom., w której Wnioskodawca jest udziałowcem i pełni
    funkcję prezesa zarządu, nabyła działkę z wydanymi warunkami zabudowy od osoby
    fizycznej. Sprzedająca posiadała również działkę sąsiednią (która jest przedmiotem
    interpretacji), jednak wtedy nie chciała jej zbyć. Zgodziła się tylko na wpisanie prawa
    pierwokupu w przypadku jej zbycia. Prawa pierwokupu nie można wpisać na spółkę, a
    jedynie na osobę fizyczną. Z tego powodu prawo pierwokupu zostało wpisane na
    Wnioskodawcę. W 2023 roku sprzedająca zawarła umowę sprzedaży z osobą trzecią
    działki stanowiącej zapytanie, a notariusz spisujący „umowę sprzedaży nieruchomości pod

    warunkiem” powiadomił Wnioskodawcę o prawie pierwokupu. W związku z tym
    Wnioskodawca skorzystał z tego prawa kupując działkę objętą wnioskiem o interpretację,
    z zamiarem odsprzedaży jej na Spółkę.
    W ramach prawa pierwszeństwa nabycia, Wnioskodawca nabył przedmiotową
    nieruchomość prywatnie, uiszczając od tej czynności podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Aktualnie Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość spółce, której
    jest prezesem, przy czym transakcja ta ma charakter incydentalny i nie wiąże się z
    wykonywaniem działalności gospodarczej w tym zakresie.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż nieruchomości
    stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, chyba że zastosowanie
    znajduje zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
    Jednocześnie, wobec posiadania przez nieruchomość warunków zabudowy, które nadają
    jej charakter działki budowlanej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiotowa
    sprzedaż nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, lecz wymaga rejestracji i
    opodatkowania VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca nie zamierza wznowić działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami, gdyż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości ma charakter
    jednorazowy i incydentalny, a powstała tylko z powodu braku możliwości wpisania prawa
    pierwokupu przedmiotowej działki bezpośrednio na spółkę.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca planuje zarejestrować się jako czynny podatnik
    VAT wyłącznie dla dokonania opisanej czynności, na podstawie uprawnienia
    przewidzianego w art. 96 ust. 2 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zwraca się o potwierdzenie, że z chwilą
    rejestracji do VAT oraz dokonania sprzedaży nieruchomości spółce wystąpi obowiązek
    opodatkowania tej transakcji fakturą VAT według stawki podstawowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie obowiązku rejestracji jako
    czynny podatnik VAT na potrzeby transakcji sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia podatnik i działalność gospodarcza, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów

    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    W związku z powyższym należy wskazać, że elementami przesądzającymi o uznaniu
    transakcji sprzedaży nieruchomości za prowadzenie działalności gospodarczej jest cel
    nabycia oraz całokształt działań, jakie Wnioskodawca podjął w odniesieniu do tejże
    nieruchomości przez cały okres jej posiadania.
    Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2020 roku spółka z o.o. sp. kom., w której jest Pan
    udziałowcem i pełni Pan funkcję prezesa zarządu nabyła działkę z wydanymi warunkami
    zabudowy od osoby fizycznej. Sprzedająca posiadała również działkę sąsiednią, jednak
    wtedy nie chciała jej zbyć. Zgodziła się tylko na wpisanie prawa pierwokupu w przypadku
    jej zbycia. Prawa pierwokupu nie można wpisać na spółkę, a jedynie na osobę fizyczną. Z
    tego powodu prawo pierwokupu zostało wpisane na Pana. Skorzystał Pan z tego prawa
    kupując działkę objętą wnioskiem o interpretację, z zamiarem odsprzedaży jej Spółce.
    Działka jest udostępniana nieodpłatnie i jest wykorzystywana jako miejsce postawienia
    baraku dla pracowników budowy i będzie stanowić zaplecze budowy z działki sąsiadującej.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy nabycie ww. działki oraz
    zarządzanie nią przez Pana, stanowi w swej istocie świadomie podejmowane przez Pana
    działania mające na celu gospodarowanie przedmiotową działką w celach gospodarczych.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nabył Pan przedmiotową działkę z zamiarem
    wykorzystywania jej do działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, w której jest
    Pan udziałowcem i na rzecz której dokona Pan jej odsprzedaży.
    Opisane powyżej Pana działania dowodzą zatem, że przyszła sprzedaż ww. działki nie
    może stanowić jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie jako wolę
    wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do
    stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na
    oświadczeniach zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody
    potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak
    wynika z powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.

    Analiza przedstawionego opisu sprawy, dokonana w kontekście przywołanych wyżej
    przepisów prawa prowadzi do wniosku, że nabycie działki objętej zakresem wniosku nie
    miało na celu zaspokojenia Pana potrzeb osobistych (np. budowa domu), tylko w celach
    gospodarczych. Nabycie przez Pana ww. działki nastąpiło z zamiarem sprzedania jej
    Spółce, w której jest Pan udziałowcem.
    Zatem nie cele osobiste – w przypadku Pana brak jest czynności charakteryzujących
    zarząd majątkiem osobistym – a cele gospodarcze leżą u podstaw Pana działania, wobec
    czego czynność zbycia ww. działki nie będzie stanowiła rozporządzania majątkiem
    osobistym. Planowana sprzedaż działki wpisuje się w katalog czynności, która zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy uznać, że sprzedaż przez Pana niezabudowanej działki nr 1,
    zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej i będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
    1) dokonujących dostaw:
    a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
    c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
    d) terenów budowlanych,
    e) nowych środków transportu,
    f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego
      systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron,
      z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania
      się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
    g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
    2) świadczących usługi:
    a) prawnicze,
    b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    c) jubilerskie,
    d) ściągania długów, w tym factoringu;
    3) uchylony.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
          inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
          ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Wskazał Pan, że przedmiotem sprzedaży będzie działka niezabudowana, dla której została
    wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    W świetle powyższych okoliczności wskazania wymaga, że na dzień sprzedaży ww.
    niezabudowana działka będzie stanowić teren przeznaczony pod zabudowę, a tym samym
    będzie spełniać definicję terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem
    dostawa niezabudowanej działki nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy,
    zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących
    dostaw terenów budowlanych.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy
    przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:

    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że nabycie działki nastąpiło w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i sług. Działka została nabyta od
    osoby fizycznej niebędącej podatnikiem od podatku od towarów i usług. Transakcja
    nabycia działki nie została udokumentowana fakturą. Zatem w odniesieniu do czynności
    nabycia przez Pana przedmiotowej działki nie wystąpił podatek od towarów i usług. W
    takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu działki, lub że takie prawo Panu nie przysługiwało. Dodatkowo
    wskazał Pan, że działka nie jest wykorzystywana na cele działalności zwolnionej.
    Zatem dostawa niezabudowanej działki nr 1, nie będzie korzystała także ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione
    warunki przedstawione w tym przepisie.
    W związku z powyższym sprzedaż przez Pana niezabudowanej działki nr 1 będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla
    towaru będącego przedmiotem sprzedaży.
    Odnosząc się do kwestii obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT, zauważenia
    wymaga, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
      W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie
      rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą
      wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury
      przy sprzedaży produktów rolnych.
    Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:

      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy :
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      – i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik wykonując czynności określone w art. 5
    ustawy jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT, pod
    warunkiem, że jego sprzedaż nie jest np. zwolniona od podatku na podstawie art. 113
    ustawy.
    Dodatkowo zauważenia wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą
    wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą
    wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub
    rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne,
    o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wyżej rozstrzygnąłem, sprzedaż działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy oraz art. 113 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, w związku ze sprzedażą działki nr 1 będzie Pan zobowiązany przed
    dniem dokonania czynności opodatkowanej – sprzedaży ww. działki - dokonać zgłoszenia
    rejestracyjnego na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko, pomimo wskazania przez Pana błędnej podstawy prawnej, tj.
    dokonania rejestracji jako czynny podatnik VAT, na podstawie uprawnienia
    przewidzianego w art. 96 ust. 2 ustawy o VAT, w części dotyczącej obowiązku rejestracji
    jako czynny podatnik VAT na potrzeby transakcji sprzedaży niezabudowanej działki nr 1,
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że zgodnie z art. 14b § 1a ustawy Ordynacja podatkowa, od 1 lipca
    2020 r. nie wydajemy interpretacji indywidualnych w zakresie określenia stawki podatku
    VAT dla towarów i usług. Kwestie określenia stawki podatku VAT dotyczące stanu
    prawnego od 1 lipca 2020 r. rozstrzygane są w ramach odrębnej instytucji – wiążącej
    informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym

    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie obowiązku rejestracji jako czynny
    podatnik VAT na potrzeby transakcji sprzedaży niezabudowanej działki nr 1. Natomiast
    wniosek w pozostałym zakresie zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.