Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.351.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Obowiązki banku jako płatnika związane ze sfinansowanie
przez bank szkoleń realizowanych na rzecz członków rady
nadzorczej związanych z pełnieniem przez nich ww. funkcji.
Słowa kluczowe: banki
członkowie-członkowie rady nadzorczej
finansowanie
obowiązek-obowiązek płatnika
przychód
rada-rada nadzorcza
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Przychody osób należących do organów
stanowiących osób prawnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, uzupełniony pismem z 10 lipca 2025 r., o
    wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X S.A. (dalej: „Bank", „Wnioskodawca") ma siedzibę na terytorium Polski i prowadzi
    działalność bankową zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe.
    Wnioskodawca powołuje członków Rady Nadzorczej, która stanowi statutowy i
    obligatoryjny organ Banku. Rada Nadzorcza sprawuje kontrolę nad działalnością
    Wnioskodawcy z zachowaniem dbałości o prawidłowe i bezpieczne działanie Banku.
    Obowiązki Rady Nadzorczej wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów prawa
    oraz wewnętrznych regulacji Banku, a także stanowisk i rekomendacji Komisji Nadzoru
    Finansowego.
    Członkowie Rady Nadzorczej otrzymują wynagrodzenie za udział w jej pracach, od którego
    Bank nalicza i odprowadza zaliczki na PIT.
    Wnioskodawca zapewnia również członkom Rady Nadzorczej inne świadczenia, w tym
    uczestnictwo w szkoleniach zgodnie z wdrożoną w Banku Polityką (...). Dokument ten
    zobowiązuje członków Rady Nadzorczej do posiadania, pozyskiwania i pogłębiania wiedzy
    oraz umiejętności niezbędnych do wykonywania swoich obowiązków oraz Bank do
    zapewnienia tym osobom możliwości podnoszenia kwalifikacji.
    Działania szkoleniowe nie są ograniczane do obszarów działalności, za które poszczególne
    osoby są bezpośrednio odpowiedzialne. Szkolenia lub inne metody rozwojowe, zwłaszcza
    w przypadku nowo powoływanych osób w skład Rady Nadzorczej, służą również
    zrozumieniu ładu wewnętrznego Banku, w tym jego organizacji, modelu biznesowego i
    profilu ryzyka oraz roli danej osoby w tych obszarach.
    Szkolenia mogą być przeprowadzane przy wykorzystaniu własnych zasobów
    Wnioskodawcy (szkolenia wewnętrzne) lub przez odrębny podmiot (szkolenie
    zewnętrzne). Uczestnictwo członków Rady Nadzorczej w przyjętych i zatwierdzonych przez
    Wnioskodawcę szkoleniach jest obowiązkowe.
    Z uwagi na kluczową rolę Rady Nadzorczej w funkcjonowaniu Banku oraz wysoki stopień
    odpowiedzialności jej członkowie objęci są szczególnymi wymogami w zakresie posiadania

    odpowiednich kwalifikacji wynikającymi z ustawy Prawo bankowe, Wytycznych
    Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów
    Wartościowych z dnia 2 lipca 2021 r. w sprawie oceny odpowiedniości członków organu
    zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje oraz uchwały Komisji Nadzoru
    Finansowego (...).
    Co więcej, zapewnienie środków niezbędnych na szkolenia członków Rady Nadzorczej,
    zgodnie z art. 22aa ust. 8 ustawy Prawo bankowe, stanowi zobowiązanie Banku.

## Pytanie

Czy sfinansowanie przez Bank szkoleń realizowanych na rzecz członków Rady Nadzorczej
    związanych z pełnieniem tej funkcji stanowi przychód, od którego Bank powinien naliczyć i
    pobrać zaliczkę na PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, sfinansowanie przez Bank szkoleń realizowanych na rzecz członków
    Rady Nadzorczej związanych z pełnieniem tej funkcji nie stanowi przychodu, który
    podlegałby opodatkowaniu. Tym samym Bank nie jest zobowiązany naliczać i pobierać
    zaliczki na PIT od poniesionych z tego tytułu kosztów.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Ustawa o PIT nie zawiera jednak definicji „nieodpłatnego świadczenia". W praktyce
    przyjmuje się, że pojęcie to należy rozumieć zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku
    Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. We wskazanym wyroku TK
    stwierdził, że nieodpłatne świadczenie powstaje, gdy:
    · po pierwsze, zostało spełnione za zgodą podatnika (zasada dobrowolności świadczenia),
    · po drugie, zostało spełnione w interesie podatnika (a nie w interesie pracodawcy) i
      przyniosło mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który
      musiałby ponieść,
    · po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnie podatnikowi.
    Przy czym, wszystkie te warunki muszą wystąpić łącznie, aby przyjąć, że powstał przychód
    podlegający opodatkowaniu. Tym samym mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia
    przychodu, nie każde świadczenie podlega opodatkowaniu PIT.
    Specyfiką działalności bankowej są ciągłe zmiany i wysoki poziom skomplikowania
    regulacji, co powoduje konieczność ciągłej aktualizacji wiedzy i umiejętności członków
    Rady Nadzorczej. Szczególne wymogi zostały (...) wydanej przez Komisję Nadzoru
    Finansowego, która została opracowana z uwzględnieniem wytycznych Europejskiego
    Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów Wartościowych.
    Zgodnie z rekomendacją (...).
    Zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy Prawo bankowe członkowie zarządu i rady nadzorczej
    banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności
    mieszanej powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do
    pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię
    należytego wykonywania tych obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym,
    odnosi się w szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz
    zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
    holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.

    Bez udziału w szkoleniach członkowie Rady Nadzorczej nie są w stanie spełnić wymogów
    obowiązujących w sektorze bankowym. Z tego też powodu, Wnioskodawca wymaga od
    tych osób posiadania, pozyskiwania i pogłębiania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych
    do wykonywania swoich obowiązków.
    Bank przeznacza na szkolenia odpowiedni czas, budżet i inne zasoby, a uczestnictwo
    członków Rady Nadzorczej w przyjętych i zatwierdzonych przez Wnioskodawcę
    szkoleniach jest obowiązkowe.
    Finansowanie szkoleń stanowi zobowiązanie Banku, które wynika wprost z 22aa ust. 8
    ustawy Prawo bankowe. Przepis ten stanowi, że bank, finansowa spółka holdingowa i
    finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej zapewniają środki niezbędne do
    przygotowania członków zarządu i rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki
    niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe oznacza, że finansowanie członkom Rady Nadzorczej udziału w szkoleniach leży
    przede wszystkim w interesie Banku, gdyż w ten sposób realizuje on swoje obowiązki
    ustawowe. Wiedza i umiejętności zdobyte przez członka Rady Nadzorczej w trakcie
    szkoleń stanowią realizację kryterium odpowiedniości i służą realizacji powierzonej mu
    funkcji w Banku.
    Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 7 marca 2025 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.34.2025.1.JK2, z 11 grudnia 2024 r. nr
    0112-KDWL.4011.109.2024.2.JK.
    Uwzględniając powyższe rozważania, zdaniem Wnioskodawcy, sfinansowanie członkom
    Rady Nadzorczej szkoleń związanych z pełnieniem tej funkcji nie stanowi przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W konsekwencji na Banku nie ciąży obowiązek
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 41 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy tego przepisu płatnicy dokonujący świadczeń z tytułu działalności, o której mowa
    w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 zostali zobowiązani do poboru zaliczek na podatek
    dochodowy.
    Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Wedle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),

    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu, nie
    każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzeń wynika, że Wnioskodawca powołuje członków Rady Nadzorczej, która
    stanowi statutowy i obligatoryjny organ Banku. Rada Nadzorcza sprawuje kontrolę nad
    działalnością Wnioskodawcy z zachowaniem dbałości o prawidłowe i bezpieczne działanie
    Banku. Obowiązki Rady Nadzorczej wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów
    prawa oraz wewnętrznych regulacji Banku, a także stanowisk i rekomendacji Komisji
    Nadzoru Finansowego. Wnioskodawca zapewnia członkom Rady Nadzorczej uczestnictwo
    w szkoleniach zgodnie z wdrożoną w Banku Polityką (...). Dokument ten zobowiązuje
    członków Rady Nadzorczej do posiadania, pozyskiwania i pogłębiania wiedzy oraz
    umiejętności niezbędnych do wykonywania swoich obowiązków oraz Bank do
    zapewnienia tym osobom możliwości podnoszenia kwalifikacji. Działania szkoleniowe nie

    są ograniczane do obszarów działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio
    odpowiedzialne. Szkolenia lub inne metody rozwojowe, zwłaszcza w przypadku nowo
    powoływanych osób w skład Rady Nadzorczej, służą również zrozumieniu ładu
    wewnętrznego Banku, w tym jego organizacji, modelu biznesowego i profilu ryzyka oraz
    roli danej osoby w tych obszarach. Szkolenia mogą być przeprowadzane przy
    wykorzystaniu własnych zasobów Wnioskodawcy (szkolenia wewnętrzne) lub przez
    odrębny podmiot (szkolenie zewnętrzne). Uczestnictwo członków Rady Nadzorczej w
    przyjętych i zatwierdzonych przez Wnioskodawcę szkoleniach jest obowiązkowe. Z uwagi
    na kluczową rolę Rady Nadzorczej w funkcjonowaniu Banku oraz wysoki stopień
    odpowiedzialności jej członkowie objęci są szczególnymi wymogami w zakresie posiadania
    odpowiednich kwalifikacji wynikającymi z ustawy Prawo bankowe, Wytycznych
    Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów
    Wartościowych z dnia 2 lipca 2021 r. w sprawie oceny odpowiedniości członków organu
    zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje oraz uchwały Komisji Nadzoru
    Finansowego (...).
    Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać
    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że sfinansowanie przez Bank szkoleń realizowanych na rzecz członków
    Rady Nadzorczej związanych z pełnieniem ich funkcji nie stanowi/nie będzie stanowić dla
    nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W konsekwencji na Państwu - w związku z opłaceniem ww. szkoleń - nie ciąży
    /nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek
    dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.