Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-850/10/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-06
Teza: możliwość oraz moment odliczenia od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów uzyskanych w kraju i zagranicą, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w obcym państwie.
Słowa kluczowe: aport; korekta-korekta zeznania; nadpłata; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 7 września 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości oraz momentu odliczenia od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów uzyskanych w kraju i zagranicą, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w obcym państwie – jest **prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości oraz momentu odliczenia od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów uzyskanych w kraju i zagranicą, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w obcym państwie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług szkoleniowych dla operatorów sieci telekomunikacyjnych, a w szczególności dla głównego kontrahenta jakim są Centra Treningowe firmy. Szkolenia prowadzone są głównie w miejscu siedziby kontrahenta, a więc poza granicami Polski. W niniejszym stanie faktycznym szkolenia te świadczone były w Arabii Saudyjskiej. Z tytułu świadczonych usług szkoleniowych Wnioskodawca wystawiał faktury dokumentujące dokonaną sprzedaż i wynikającą z niej należność wyrażoną w walucie EURO. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, w której sprzedaż ta była ewidencjonowana i wybrał metodę opodatkowania tzw. liniową stawką podatku w wysokości 19%. Przychody (dochody) z tytułu świadczenia usług szkoleniowych na terytorium Arabii Saudyjskiej Wnioskodawca opodatkowuje w Polsce.

W związku z zapłatą należności, wynikających z wystawionych faktur sprzedaży, kontrahent, tj. firma X, oddział w Arabii Saudyjskiej, dokonywał w momencie kasowej zapłaty należności, poboru podatku u źródła. Zgodnie z przekazanymi przez niego informacjami, z tytułu świadczenia na terytorium Arabii Saudyjskiej usług szkoleniowych przez podmioty zagraniczne, za których wykonanie należność płacona jest za granicę, pobiera się w momencie wypłaty podatek w wysokości 15% od kwoty wypłacanych należności. Kontrahent w związku z poborem podatku u źródła, każdorazowo wystawia i doręcza Wnioskodawcy dokument nazywany „Certyfikatem poboru podatku u źródła", w którym zaświadcza, iż zgodnie z obowiązującymi w Arabii Saudyjskiej regulacjami, pobrał i odprowadził na rachunek właściwego miejscowo organu podatkowego podatek u źródła w wskazanej w „Certyfikacie" wysokości. Wartość pobranego podatku u źródła wykazywana jest w walucie EURO, tj. tej samej co na fakturach wystawianych przez Wnioskodawcę.

Odnośnie tak wskazanego stanu faktycznego, Wnioskodawca rozważa obecnie możliwość odliczenia pobranego w Arabii Saudyjskiej podatku u źródła od podatku dochodowego płaconego w Polsce, zgodnie z dyspozycją art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Przepisy art. 11 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Rzeczpospolita Polska nie podpisała z Arabią Saudyjską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ponieważ przedstawiony stan faktyczny dotyczył usług świadczonych w 2006 r., Wnioskodawca zamierza obecnie złożyć korektę deklaracji rocznej PIT-36L za 2006 r. wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku. W związku z powyższym, odnośnie przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca ma wątpliwości związane z dokonaniem takiej korekty, a które wynikają, w przypadku pytania pierwszego z faktu, iż większa część należności za usługi świadczone przez Wnioskodawcę w 2006 r., udokumentowane fakturami wystawionymi w 2006 r., które to należności zostały przez Wnioskodawcę rozpoznane jako przychody z działalności gospodarczej w 2006 r. a tym samym zwiększyły podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym w 2006 r., została zapłacona przez kontrahenta z Arabii Saudyjskiej „kasowo” z opóźnieniem, dopiero w kolejnych latach, m.in.:

*   w miesiącu marcu 2007 r. (odnośnie należności wynikających z faktury wystawionej przez Wnioskodawcę o numerze 67/2006 z dnia 9 listopada 2006 r.), odnośnie której to zapłaty w marcu 2007 r. doszło do pobrania podatku u źródła w Arabii Saudyjskiej,
*   w miesiącu marcu 2008 r. (odnośnie należności wynikających z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę o numerach 70/2006,73/2006 i 80/2006), odnośnie której to zapłaty w marcu 2008 r. doszło do pobrania podatku u źródła w Arabii Saudyjskiej.

Wnioskodawca ma w tym zakresie wątpliwości dotyczące właściwego roku obrotowego, za który powinien dokonać korekty zeznania rocznego, a więc czy pobrany za granicą podatek u źródła należy odliczyć od podatku wynikającego z deklaracji za 2006 r. (czyli rok, w którym dochody ze świadczenia usług zostały opodatkowane w Polsce), czy za 2007 r. oraz 2008 r., (a więc za lata, w których doszło do rzeczywistego kasowego poboru podatku u źródła w Arabii Saudyjskiej).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien odliczyć pobrany za granicą podatek u źródła w rozliczeniu rocznym za 2006 r., tj. rok, w którym powstał po jego stronie przychód (dochód) ze świadczenia usług szkoleniowych za granicą (udokumentowany wystawionymi fakturami), z tytułu zapłaty którego doszło za granicą do pobrania podatku u źródła, czy też powinien on dokonać takiego odliczenia dopiero w rozliczeniu rocznym podatku dochodowego za ten rok podatkowy (np. 2007 lub 2008), w którym doszło do rzeczywistej (kasowej) zapłaty należności wynikających z faktur wystawionych w 2006 r., a więc za rok, w którym podatek u źródła został faktycznie pobrany za granicą i odprowadzony do właściwego (zagranicznego) organu podatkowego?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, odliczenia pobranego w Arabii Saudyjskiej podatku u źródła powinien dokonać w tym roku podatkowym, w którym należności (z tytułu których zapłaty pobrano podatek u źródła za granicą), stanowiły dla niego przychód w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc w roku, w którym zwiększyły podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym. Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż odliczenia powinien dokonać w 2006 r. (a nie w 2007 r. lub 2008 r.), kiedy doszło do rzeczywistego (kasowego) poboru podatku u źródła. Na uzasadnienie powyższego stanowiska Wnioskodawca podnosi, iż przepis art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (brzmienie przepisu w 2006 r. jak i obecne nie uległo zmianie), stwierdza jedynie, iż „W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie". Można z niego wywnioskować, iż odliczenie przysługuje jedynie co do faktycznie, „kasowo" zapłaconego za granicą podatku od dochodu uzyskanego w 2006 r. Zdaniem Wnioskodawcy, oznacza to, że o ile podatek u źródła zostałby kasowo pobrany od dochodu uzyskanego w 2006 r. przed upływem terminu do złożenia deklaracji rocznej PIT-36L, tj. do dnia 30 kwietnia 2007 r., to Wnioskodawca miałby prawo odliczyć go w tej deklaracji. Jeżeli jednak został on pobrany później np. w 2008 r. to wówczas Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia korekty deklaracji rocznej za 2006 r. Ponieważ w przedstawionym stanie faktycznym informacje o pobraniu podatku u źródła, a zwłaszcza „Certyfikaty”, Wnioskodawca otrzymał już po upływie okresu do złożenia deklaracji rocznej PIT-36L za 2006 r., nie dokonał on odliczenia w trybie przewidzianym w art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym niemniej, zdaniem Wnioskodawcy obecnie, na zasadach wynikających z Ordynacji podatkowej, przysługuje mu prawo do złożenia korekty zeznania za 2006 r., w której może dokonać odliczenia rzeczywiście (kasowo) pobranego za granicą podatku dochodowego (u źródła), nawet jeżeli pobranie tego podatku nastąpiło dopiero w 2007r. lub 2008r., jeżeli podatek ten został pobrany od dochodów Wnioskodawcy uzyskanych i opodatkowanych w Polsce w 2006 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy – za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Ze złożonego wniosku (część B.3) wynika, że miejscem zamieszkania Wnioskodawcy jest terytorium Polski w związku z powyższym w kontekście poruszonych we wniosku zagadnień przyjęto założenie, iż podlega on w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii rezydencji podatkowej Wnioskodawcy.

Stosownie natomiast do treści art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy dotyczące nieograniczonego oraz ograniczonego obowiązku podatkowego – art. 3 ust. 1 i 1a, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Rzeczpospolita Polska nie podpisała z Królestwem Arabii Saudyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu, tym samym cyt. powyżej art. 4a nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Opis zdarzenia przyszłego wskazuje, że Wnioskodawca z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał jako formę opodatkowania „podatek liniowy”, tj. opodatkowanie w sposób przewidziany w art. 30c ust. 1 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d i art. 44 ust. 4, wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód ustalony zgodnie z art. 9 ust. 1, 2, 3, 3a i 5, art. 24 ust. 1, 2 i 4 zdanie pierwsze lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25 (art. 30c ust. 2 ustawy).

Z kolei stosownie do art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub gdy z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie (…).

Regulacja art. 30c ust. 4 ma zatem zastosowanie m.in. w sytuacji, gdy podatnik podlegający w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskuje dochody z zagranicy, w państwie z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W konsekwencji, na gruncie przedmiotowej sprawy, do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług szkoleniowych na terytorium Arabii Saudyjskiej, z którą Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, znajdzie zastosowanie przepis art. 30c ust. 4, ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. metoda proporcjonalnego odliczenia).

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w 2006 r., z tytułu świadczonych na terytorium Arabii Saudyjskiej usług szkoleniowych, wystawiał dla kontrahenta zagranicznego faktury dokumentujące sprzedaż tych usług. W momencie zapłaty należności, wynikających z wystawionych faktur kontrahent zagraniczny pobierał podatek w wysokości 15% od kwoty wypłacanych należności. Jednak większa część należności za usługi świadczone przez Wnioskodawcę w 2006 r. i rozpoznane jako przychody z działalności gospodarczej w tym roku podatkowym. została zapłacona przez kontrahenta zagranicznego „kasowo” z opóźnieniem, tj. dopiero w kolejnych latach, tym samym podatek należny w obcym państwie również został pobrany z opóźnieniem, tj. w następnych latach. Wnioskodawca rozważa obecnie możliwość złożenia korekty zeznania za 2006 r., w której dokonałby odliczenia podatku pobranego w obcym państwie, od podatku dochodowego płaconego w Polsce, zgodnie z dyspozycją art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy regulujące zasady uprawniające do skorygowania deklaracji oraz jej wymogi formalne zawarte są w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Z treści § 1 ww. przepisu wynika, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej).

Wskazany przepis statuuje ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Przy czym, stosownie do art. 3 pkt 5 cytowanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Należy jednocześnie zauważyć, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera odrębnych przepisów, które ograniczałyby uprawnienie podatnika do składania korekt deklaracji (zeznań).

Takie ograniczenie zostało natomiast zawarte w art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą,
2.  przysługuje nadal po zakończeniu:
    1.  kontroli podatkowej,
    2.  postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Natomiast zgodnie z art. 81b § 2 ww. ustawy, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji oraz z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty. Korektę zeznania podatkowego należy składać wyłącznie na odpowiednich formularzach tj. obwiązujących przy rozliczaniu podatku za dany rok.

W tym miejscu należy podkreślić, iż przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 70 § 1 ww. ustawy, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej złożenie skorygowanej deklaracji podatkowej jest traktowane jako warunek konieczny do nabycia prawa do stwierdzenia nadpłaty podatku. W myśl bowiem art. 75 § 3 ww. ustawy, w przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a) i b) oraz w pkt 2 lit. a) i b), podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). O zasadności wniosku złożonego przez stronę i wystąpieniu nadpłaty rozstrzyga właściwy organ podatkowy w wyniku przeprowadzonego postępowania.

Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej, za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku,
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 75 § 1 ww. ustawy, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Ponadto z § 2 pkt 1 lit. a) powyższego przepisu wynika, iż uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach) rocznych, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej. Zgodnie natomiast z powołanym uprzednio art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej, podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Jak wskazano na wstępie do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług szkoleniowych na terytorium Arabii Saudyjskiej, z którą Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, znajdzie zastosowanie przepis art. 30c ust. 4, ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku zapłaconego w obcym państwie.

W związku z powyższym, w sytuacji, gdy na dzień złożenia w Polsce zeznania rocznego za rok 2006 kontrahent zagraniczny (podmiot z Arabii Saudyjskiej) nie wypłacił Wnioskodawcy należności z tytułu świadczonych usług szkoleniowych i tym samym nie pobrał należnego od tych dochodów podatków (zgodnie z prawem obowiązującym w tym państwie), a podatek ten został pobrany w okresie po złożeniu ww. zeznania rocznego, Wnioskodawca jest uprawniony do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2006 r. (w której rozliczy należny podatek dochodowy za 2006 r. z uwzględnieniem metody proporcjonalnego odliczenia), dołączając pisemne uzasadnienie przyczyny korekty. Jednocześnie Wnioskodawca może złożyć w tym zakresie wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Do wniosku dołączono plik dokumentów źródłowych. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 2-6 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.