Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.690.2024.2.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Brak prawa do odliczenia pełnej wartości podatku od towarów
i usług od wydatków poniesionych na udostępnione
pracownikom mobilnym samochodów osobowych.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od paliwa
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
pracownik
samochód
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, w kwestii ustalenia czy w
    przedstawionym stanie przyszłym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z
    którym będzie on uprawniony do odliczenia 100% VAT od wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi udostępnionymi podwykonawcom.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz jest czynnym podatnikiem VAT.
    Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w dziedzinie
    automatyki przemysłowej, głównie w branży (...) z zakresu: (...).
    Z racji wielkości i mnogości realizowanych projektów, Wnioskodawca realizuje powierzone
    zamówienia przez własny, zatrudniony na umowę o pracę personel ale również wspiera
    się osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej:
    podwykonawcy).
    W związku z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności na terenie całego kraju oraz
    poza jego granicami, wymaga on od swoich pracowników i podwykonawców odbywania
    wielu podróży służbowych ale także wykonywania pracy lub świadczenia usług w miejscu
    zamieszkania w przypadku pracowników (home office), bądź miejscu prowadzenia
    działalności przez JDG.
    W celu realizacji projektu, pracownicy i podwykonawcy muszą regularnie odwiedzać
    zakłady klientów, które są rozrzucone po całej Europie a także lokalne biura
    Wnioskodawcy. Z racji obecnej sytuacji rynkowej oraz podejścia specjalistów do
    samochodów jako narzędzia wykonywania pracy/zlecenia a nie dobra luksusowego, aby
    ułatwić i umożliwić pracownikom i podwykonawcom odbywanie podróży, Spółka chce
    zobowiązać się do udostępnienia pracownikom oraz podwykonawcom, w celach realizacji
    prac objętych umową, samochodów osobowych będących własnością Spółki bądź też
    leasingowanych przez nią. Udostępnione samochody będą służyły jedynie do odbywania
    podróży służbowych związanych z wykonywanymi pracami lub świadczonymi usługami na
    rzecz Spółki. W dużym stopniu polepszy to wizerunek Spółki oraz poprawi
    konkurencyjność rynkową. Dzięki udostępnieniu aut pracownikom oraz podwykonawcom

    Spółka znacząco będzie mogła usprawnić logistykę oraz obniżyć koszty usług
    świadczonych przez podwykonawców dzięki kolejnemu argumentowi negocjacyjnemu.
    W związku z udostępnieniem samochodów służbowych podwykonawcom, mogą powstać
    sytuacje, w których ze względu na konieczność świadczenia usług (dojazd do klienta i
    powrót) udostępnione samochody będą parkowane w miejscu prowadzenia działalności
    gospodarczej, (które jest jednocześnie ich miejscem zamieszkania) tych podwykonawców,
    którym samochody zostały powierzone.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę mobilny charakter świadczonych usług oraz możliwość
    ograniczenia kosztów podróży i jej czasu, podwykonawcy będą rozpoczynać lub kończyć
    przejazd bezpośrednio w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, które będzie
    jednocześnie ich miejscem zamieszkania. Nie byłoby ekonomicznie opłacalne dla spółki,
    aby udostępnione samochody były najpierw parkowane przez podwykonawców pod jej
    siedzibą, a następnego dnia podwykonawcy musieliby dojeżdżać wpierw do siedziby
    spółki, a następne wyjeżdżać do klientów. Biorąc pod uwagę lokalizacje siedziby
    Wnioskodawcy, miejsca prowadzenia działalności (miejsca zamieszkania)
    podwykonawców oraz miejsca świadczenia usług w siedzibach kontrahentów spółki,
    przejazdy bezpośrednio do i spod miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    podwykonawców, pozwolą zmniejszyć koszt podróży, oraz skrócić dzień pracy.
    Udostępnienie samochodów następuje na rzecz podwykonawców mobilnych, tj. takich
    którzy będą wykonywać czynności służbowe u klientów i służyć będą wyłącznie do
    przejazdów służbowych w tym zakresie.
    Wnioskodawca będzie prowadził ewidencje przebiegu udostępnianych pojazdów o której
    mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 VAT, oraz wprowadzi regulamin określający zasady używania
    udostępnionych pojazdów, który w szczególności wykluczy możliwość korzystania z
    pojazdów w celach prywatnych przez podwykonawców i oddania ich do używania osobom
    trzecim.
    Samochód będzie wykorzystywany tylko w godzinach świadczenia usług. Ponadto
    podwykonawcy będą podlegać karom umownym za jego nieprzestrzeganie, w tym za
    wykorzystanie samochodu do celów prywatnych.
    Podwykonawca przed rozpoczęciem korzystania z udostępnionego pojazdu, złoży
    oświadczenie że zapoznał się z regulaminem korzystania z pojazdów, oraz
    konsekwencjami w przypadku wykorzystania go dla celów prywatnych.
    Wszelkie koszty związane z eksploatacją samochodów będzie ponosić Wnioskodawca.
    W związku z planowanym wykorzystywaniem udostępnionych samochód jedynie dla
    celów prowadzonej działalności gospodarczej, w celu odliczania 100% podatku VAT spółka
    zgłosi udostępnione samochody na druku VAT-26.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie przyszłym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym będzie on uprawniony do odliczenia 100% VAT od wydatków związanych
    z pojazdami samochodowymi udostępnionymi podwykonawcom?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia 100% VAT od wydatków
    związanych z pojazdami, które zostaną udostępnione podwykonawcom.
    W myśl art. 86 ust. 1 VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych.
    Z kolei zasady odliczania podatku VAT w przypadku wydatków dotyczących samochodów
    osobowych zostały określone w art. 86a VAT.
    Na mocy art. 86a ust. 1 VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50%
    kwoty podatku:
    1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
    2) należnego z tytułu:
    a. świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
    usługobiorca,
    b. dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    c. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
    3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
    4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o
    którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34.
    Dodatkowo zgodnie z art. 86a ust. 2 VAT, do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
    1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części
    składowych;
    2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
    umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
    3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do
    napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych
    towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    Ograniczenie w postaci odliczenia 50% kwoty podatku, o którym mowa w ust. 1 nie ma z
    kolei zastosowania w przypadkach o których mowa w art. 86a ust. 3 VAT, tj. gdy:
    1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    a. wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    b. konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli
    z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie
    przeznaczenie;

    2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
    towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów
    wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    Stosownie natomiast do art. 86 ust. 4 VAT, pojazdy samochodowe są uznawane za
    wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
    1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną
      przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie
      do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
    2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą jest nieistotne.
    Ewidencja ta, w myśl ust. 6 jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu
    samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia
    wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności. Z kolei jej elementy zostały
    wskazane w art. 86a ust. 7 VAT.
    Ponadto, art. 86a ust. 12 VAT, nakłada na podatników wykorzystujących samochody
    wyłącznie do działalności gospodarczej obowiązek złożenia naczelnikowi urzędu
    skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później
    jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik może odliczać 100% podatku VAT od
    wydatków związanych za samochodami osobowymi, jeżeli są one wykorzystywane
    wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej. Przy czym przyjmuje się, że
    samochód jest wykorzystywany wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej,
    jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
    ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną
    przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do
    celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dodatkowo podatnicy muszą złożyć
    naczelnikowi urzędu skarbowego informacje o tych pojazdach, o której mowa w art. 86a
    ust. 12 VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe warunki uprawniające do odliczenia 100% VAT od
    wydatków dotyczących samochodów udostępnionych podwykonawcom zostaną
    spełnione. Wnioskodawca będzie prowadzić ewidencję przebiegu dla udostępnionych
    samochodów.
    Udostępnione samochody nie będą wykorzystywane do celów prywatnych
    podwykonawców. W sytuacjach w których będzie to ekonomicznie uzasadnione, po
    zakończeniu pracy i powrocie od kontrahenta Wnioskodawcy, podwykonawcy będą
    parkowali samochody w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż ich
    zaparkowanie pod siedzibą Wnioskodawcy generowałoby dodatkowe koszty podróży,
    ponadto następnego dnia, podwykonawca będzie mógł bezpośrednio udać się do miejsca
    w którym akurat wykonywać usługi. Samochody te będą udostępnianie tylko dla tych
    celów, podwykonawcy nie będą mogli korzystać z samochodów poza godzinami pracy i w
    weekendy. W celu zagwarantowania takiego sposobu korzystania z udostępnionych
    samochodów przez podwykonawców, Wnioskodawca wprowadzi regulamin określający
    ścisłe reguły korzystania z tych samochodów, które uniemożliwią wykorzystanie
    samochodów do celów prywatnych podwykonawców. W szczególności, w przypadku
    niezastosowania się do postanowień regulaminu, podwykonawcy będą podlegać karom
    umownym.

    Wnioskodawca w odpowiednim terminie złoży również informacje o pojazdach
    samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 86a ust. 12 uVAT, tj. VAT-26.
    Charakter działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę wymaga
    wykonywania usług bezpośrednio u klientów, w związku z tym Wnioskodawca zapewnia
    swoim podwykonawcom odpowiednie środki, pozwalające na dojazd do tych miejsc.
    Udostępnienie do używania przez podwykonawców samochodów stanowi ich
    wykorzystanie w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca jako
    świadczący usługi w branży (...), polegające w głównej mierze na programowaniu (...)
    bezpośrednio w zakładach klientów, musi zapewnić swoim podwykonawcom środki
    pozwalające na dotarcie do tych miejsc, które znajdują się na terenie całej Polski.
    Zgodnie z aktualną linią orzeczniczą sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawsze
    istnieje potencjalne zagrożenie, iż dany pojazd może zostać wykorzystany do celów innych
    niż związane z jej działalnością gospodarczą. Okoliczności tej nie da się całkowicie
    wyeliminować, chodzi zatem jedynie o stworzenie takich mechanizmów i wprowadzenie
    takich zasad używania pojazdów, które dadzą maksymalną gwarancję wykorzystania ich
    wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika. Tak potwierdzono m.in. w wyroku NSA z
    9.11.2017 r., I FSK 234/16; wyroku NSA z 21.10.2021 r., I FSK 1695/21; wyrok WSA w
    Poznaniu z 18.06.2024 r., I SA/Po 189/24.
    W ocenie Wnioskodawcy, charakter prowadzonej działalności, wymagający dużej
    mobilności od podwykonawców, uzasadnia udostępnienie im samochodów i możliwość
    parkowania ich w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Ponadto
    Wnioskodawca podejmie środki, które w jak największym stopniu zagwarantują, że
    udostępnione pojazdy nie będą wykorzystywane w celach prywatnych, tj. dla każdego
    pojazdu będzie prowadzić ewidencje przebiegu o której mowa w art. 86a ust. 7 VAT oraz
    opracuje regulamin bezwzględnie zakazujący wykorzystywania pojazdów do celów
    prywatnych, a także jego oddawanie do użytkowania osobom trzecim, przewidujący kary
    za złamanie tego zakazu. Ponadto udostępnione pojazdy zostaną zgłoszone we
    właściwych terminach w informacji VAT-26.
    W zbliżonym stanie faktycznym, w wyroku NSA z 21.09.2017 r., I FSK 2158/15 wskazano,
    że: „spółka podjęła działania zmierzające do wyeliminowania możliwości używania
    samochodu na potrzeby inne niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą
    potwierdzające brak wykorzystania pojazdu do użytku prywatnego pracownika.
    Okoliczności te to m.in. zasady korzystania z samochodów przez podwykonawców, w
    ramach których podwykonawcy są zobowiązani m.in. nieoddawania do użytkowania
    samochodu osobom trzecim oraz przestrzegania całkowitego zakazu używania
    samochodów w celach prywatnych lub w innych celach niezwiązanych z usługami
    świadczonymi na rzecz spółki. Skarżąca nadzoruje użytkowanie ww. samochodu wyłącznie
    do celów działalności gospodarczej. Przejawia się to obowiązkiem podwykonawców
    prowadzenia i przekazania spółce w ściśle określonym terminie ewidencji przebiegu
    pojazdu. W świetle ww. okoliczności Sąd uznał, że spółka dokłada należytej staranności,
    aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych”.
    Z tego względu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie przysługiwać mu prawo do
    odliczenia 100% podatku VAT od wydatków związanych z udostępnionymi pojazdami, ze
    względu na możliwość uznania, że są one wykorzystywane wyłącznie dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia
    przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a
    ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
      1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
      2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
        usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
        nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
      3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
      4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
        przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
        ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się
      przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
      dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
        tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
        używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym
        wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:

      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
        lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów
        stanowi przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
        zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku
    prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane choćby
    przejściowo – do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy
    podatnika).
    Zatem w odniesieniu do pojazdu, który jest przeznaczony np. do odprzedaży lub do
    najmu, dzierżawy, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów nie
    może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

      2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
        prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
        zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
        wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
      a) kolejny numer wpisu,
      b) datę i cel wyjazdu,
      c) opis trasy (skąd – dokąd),
      d) liczbę przejechanych kilometrów,
      e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
        zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
        podatnikiem;
      5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz
        na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji (art. 86a ust. 7).
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3. (art. 86a ust. 12 ustawy).
    Mając na uwadze treść cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia
    100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane
    wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia
    podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w
    kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika
    dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których
    wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
    Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ), warunku prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych
    przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż i
    najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

    Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach
    wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy
    pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.
    Z opisu sprawy wynika, że przeważającym przedmiotem Państwa działalności jest
    działalność w dziedzinie automatyki przemysłowej, głównie w branży (...) z zakresu np.:
    programowania (...) (w zakładzie produkcyjnym u klienta), programowanie (...)
    (przygotowanie i testowanie programów w biurze firmy oraz w miejscu zamieszkania
    pracowników a także w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez
    podwykonawców) itp.
    Z racji wielkości i mnogości realizowanych projektów, realizują Państwo powierzone
    zamówienia przez własny, zatrudniony na umowę o pracę personel ale również wspierają
    się Państwo osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą
    (podwykonawcy).
    W związku z prowadzeniem przez Państwa działalności na terenie całego kraju oraz poza
    jego granicami, wymagają Państwo od swoich pracowników i podwykonawców odbywania
    wielu podróży służbowych ale także wykonywania pracy lub świadczenia usług w miejscu
    zamieszkania w przypadku pracowników (home office), bądź miejscu prowadzenia
    działalności przez JDG.
    W celu realizacji projektu, pracownicy i podwykonawcy muszą regularnie odwiedzać
    zakłady klientów, które są rozrzucone po całej Europie a także lokalne Państwa biura.
    Zamierzają Państwo zobowiązać się do udostępnienia podwykonawcom, w celach
    realizacji prac objętych umową, samochodów osobowych będących Państwa własnością
    bądź też leasingowanych. Udostępnione samochody będą służyły jedynie do odbywania
    podróży służbowych związanych z wykonywanymi pracami lub świadczonymi usługami na
    Państwa rzecz. W związku z udostępnieniem samochodów służbowych podwykonawcom,
    mogą powstać sytuacje, w których ze względu na konieczność świadczenia usług (dojazd
    do klienta i powrót) udostępnione samochody będą parkowane w miejscu prowadzenia
    działalności gospodarczej, (które jest jednocześnie ich miejscem zamieszkania) tych
    podwykonawców, którym samochody zostały powierzone.
    Będą Państwo prowadzić ewidencje przebiegu udostępnianych pojazdów, o której mowa
    w art. 86a ust. 4 pkt 1 VAT, oraz wprowadzi regulamin określający zasady używania
    udostępnionych pojazdów, który w szczególności wykluczy możliwość korzystania z
    pojazdów w celach prywatnych przez podwykonawców i oddania ich do używania osobom
    trzecim. Samochód będzie wykorzystywany tylko w godzinach świadczenia usług. Ponadto
    podwykonawcy będą podlegać karom umownym za jego nieprzestrzeganie, w tym za
    wykorzystanie samochodu do celów prywatnych. Podwykonawca przed rozpoczęciem
    korzystania z udostępnionego pojazdu, złoży oświadczenie że zapoznał się z regulaminem
    korzystania z pojazdów, oraz konsekwencjami w przypadku wykorzystania go dla celów
    prywatnych. Będą Państwo ponosić wszelkie koszty związane z eksploatacją samochodów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przedstawionym stanie przyszłym,
    prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym będą Państwo uprawnieni do odliczenia
    100% VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi udostępnionymi
    podwykonawcom.
    W przedmiotowej sprawie istotne są zwłaszcza przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a
    ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że
    podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w
    fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów w sytuacji, gdy pojazdy
    te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

    Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności
    musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Co do zasady w celu dokonania
    pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania
    tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich
    używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku
    prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów
    ewidencją przebiegu pojazdu.
    Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym
    Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz
    „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy
    tego słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie;
    tylko; zupełnie.
    Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach,
    dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych
    pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym
    samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.
    Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania pojazdów wyłącznie do
    działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
    W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik
    ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w
    nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego.
    Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać,
    że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma
    możliwości prywatnego użytku tych pojazdów.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji
    prawnych prowadzi do stwierdzenia, że opisany przez Państwa sposób użytkowania
    samochodów osobowych nie wyklucza użycia ich do celów innych niż Państwa
    działalność gospodarcza. Wprawdzie wprowadzą Państwo ewidencję przebiegu
    udostępnianych pojazdów oraz regulamin określający zasady używania udostępnionych
    pojazdów, jednakże sposób użytkowania tych pojazdów w oparciu o regulamin nie
    wyklucza użytku prywatnego tych samochodów. Ponieważ w związku z udostępnieniem
    samochodów służbowych podwykonawcom, mogą powstać sytuacje, w których ze
    względu na konieczność świadczenia usług (dojazd do klienta i powrót) udostępnione
    samochody będą parkowane w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej tych
    podwykonawców, którym samochody zostały powierzone, a miejscem tym jest
    jednocześnie miejsce ich zamieszkania.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że bezpośrednia dostępność samochodu
    służbowego, tj. możliwość ułatwienia podróży służbowej podwykonawcom przez
    udostępnienie tym osobom samochodu będącego własnością Spółki z możliwością
    parkowania w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, które jest jednocześnie
    ich miejscem zamieszkania, stwarza możliwość wykorzystania tych pojazdów do celów
    prywatnych przez podwykonawcę. Wprowadzenie przez Państwa regulaminu
    korzystania z samochodów służbowych oraz ewidencji przebiegu pojazdu, nie jest
    równoznaczne ze stworzeniem przez Państwa stosownej procedury użytkowania tego
    pojazdu, która wykluczy potencjalne użycie tych pojazdów do celów prywatnych
    podwykonawcy (tj. osoby fizycznej). Potwierdza to sam regulamin, który wprowadza
    kary umowne w sytuacji użycia samochodu do celów prywatnych. Zatem już z
    regulaminu wynika, że nie zabezpiecza on użytkowania samochodów w sposób
    wykluczający ich użycie do celów prywatnych, a wręcz przeciwnie dopuszcza
    potencjalne użycie samochodów do celów prywatnych. Ponadto należy podkreślić, że
    samo nałożenie kary w regulaminie oraz złożenie oświadczenia nie świadczy o tym, że
    samochód nie zostanie wykorzystany przez podwykonawcę do celów prywatnych.

    Podjęte przez Państwa działania, mające na celu wykluczenie użycia samochodów
    służbowych przez podwykonawców do celów innych niż działalność gospodarcza, tj.
    wprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, wprowadzenie regulaminu używania
    samochodów służbowych wraz z karami umownymi i oświadczeniem podwykonawcy,
    nie potwierdzają obiektywnie, że ww. samochody służbowe, będą wykorzystywane
    wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez możliwości
    użycia ich do celów prywatnych, w sytuacji gdy będą udostępniane podwykonawcom w
    celu umożliwienia podróży służbowej poprzez możliwość parkowania tego pojazdu w
    miejscu zamieszkania podwykonawcy.
    Należy wyjaśnić, że przejazdy podwykonawcy samochodem służbowym z miejsca
    siedziby działalności gospodarczej Spółki do miejsca zamieszkania tego podwykonawcy
    oraz parkowanie samochodu służbowego w miejscu jego zamieszkania, stanowią
    potencjalną możliwość użycia tych samochodów do celów prywatnych podwykonawcy.
    Nałożenie kary oraz oświadczenie podwykonawcy z prowadzoną ewidencją przebiegu
    pojazdu nie wykluczą potencjalnej możliwości użycia samochodu do celów prywatnych.
    Tym samym należy uznać, że co do zasady, wykorzystywanie samochodów służbowych
    przez parkowanie w miejscu zamieszkania podwykonawcy, wyklucza uznanie tych
    samochodów za używane jedynie do Państwa celów działalności gospodarczej.
    Jeżeli jednak dobrowolnie ułatwiają Państwo dotarcie z miejsca zamieszkania do
    miejsca wykonywania obowiązków służbowych, poprzez przekazanie samochodów
    służbowych do wykorzystania w tym celu, niewątpliwie mamy do czynienia ze
    świadczeniem na rzecz podwykonawcy, za które nie pobierają Państwo wynagrodzenia
    (gdyż z wniosku to nie wynika).
    Zatem w przypadku gdy podwykonawca wykonujący obowiązki służbowe na terenie
    kraju oraz poza jego granicami, poza siedzibą firmy, przemieszcza się samochodem
    służbowym do miejsca zamieszkania i z tego miejsca przemieszcza się do miejsca
    docelowego, nie daje uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego w pełnej
    wysokości.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że samochody służbowe, parkowane w miejscu
    zamieszkania podwykonawcy oraz wykorzystywane przez niego w celu dojazdu do
    miejsca świadczenia pracy, nie będą wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej
    przez Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit.
    a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę 100% podatku naliczonego, od wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi udostępnionymi podwykonawcom.
    W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku
    naliczonego od wydatków, dotyczących pojazdów samochodowych.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo stwierdzić należy, że orzeczenia Sądów Administracyjnych: sygn. akt: I FSK 234
    /16; I FSK 1695/21; I SA/Po 189/24, I FSK 2158/15, nie mają mocy powszechnie
    obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę
    co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej
    sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania
    wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub
    bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30
    sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

    Wobec tego powołane wyroki nie posiada waloru wykładni powszechnej, co w praktyce
    oznacza, że nie stanowią one podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy
    podatkowe.
    Zatem tut. organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie miał obowiązku kierować
    się stanowiskiem Sądu Administracyjnego wskazanymi przez Państwa.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.