Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-238/12-4/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-08
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od nieterminowej wypłaty odprawy rentowej
Słowa kluczowe: odprawy; odsetki; pracodawca; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu: 6 marca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. (data wpływu: 5 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od nieterminowej wypłaty odprawy rentowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od nieterminowej wypłaty odprawy rentowej.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 art. oraz 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 29 maja 2012 r., nr ILPB2/415-238/12-2/TR, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 29 maja 2012 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 31 maja 2012 r.), zaś w dniu 5 czerwca 2012 r. (data nadania: 4 czerwca 2012 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W miesiącu grudniu 2011 roku została wypłacona Wnioskodawczyni odprawa rentowa z odsetkami od nieterminowej wypłaty (po interwencjach Zainteresowanej).

W miesiącu lutym 2012 roku Zainteresowana otrzymała PIT-8C – Informację o wysokości przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy – część D PIT-8C.

Zainteresowana dodała, iż umowa o pracę została rozwiązana w dniu 31 grudnia 2010 r.

Uzupełniając wniosek Zainteresowana podała, iż w urzędzie skarbowym złożyła korektę (wcześniej PIT-37 i PIT-O) w dniu 2 kwietnia 2012 r. na PIT-36 i PIT-O.

Zainteresowana ujęła w PIT-36 przychód z PIT-8C – odsetki od odprawy rentowej i uwzględniła podatek od tych odsetek. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawczyni ma zapłacony podatek od odsetek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy od tych odsetek Wnioskodawczyni ma zapłacić podatek, ponieważ już się rozliczyła z urzędem skarbowym na PIT-37?
2.  Czy Wnioskodawczyni ma robić korektę, czy rozliczyć to na innym PIT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, brak jest podstawy prawnej do zapłacenia podatku od odsetek, bo we wszystkich interpretacjach w Internecie są wyjaśnienia o zwolnieniu tych odsetek od podatku.

Z treści zapisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych też nie wynika obowiązek płacenia z tego tytułu podatku i takie jest też zdanie Zainteresowanej.

Ponadto, Wnioskodawczyni podała, iż w urzędzie skarbowym potwierdzono wersję byłego pracodawcy.

Kwota zapłacona, winna być zwrócona (183,99 z odsetkami).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie zaś z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, iż zawiera on tylko przykładowe wyliczenie przychodów, ze stosunku pracy, za które uważa się między innymi wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne dokonane przez pracodawcę.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż w miesiącu grudniu 2011 roku została wypłacona Wnioskodawczyni odprawa rentowa z odsetkami od nieterminowej wypłaty.

Charakter prawny i zasady przyznawania odprawy reguluje art. 921 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). Zgodnie z § 1 tegoż artykułu, pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy (odprawa rentowa) lub emerytury (odprawa emerytalna), którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa (art. 921 § 2 Kodeksu pracy).

Zatem, z faktu utraty statusu pracownika w celu nabycia statusu rencisty (emeryta) wynika powstanie roszczenia pieniężnego na rzecz osoby odchodzącej z zakładu pracy.

Odprawa emerytalno-rentowa jest zaliczana do należności z tytułu wykonywanej pracy, pomimo iż pozostaje w ścisłym związku z momentem ustania stosunku pracy.

Zgodnie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 62, poz. 289), wysokość odprawy z art. 921 Kodeksu pracy ustalana jest na takich samych zasadach jak ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop. Charakter odprawy sankcjonuje także judykatura, stwierdzając iż odprawa emerytalna (rentowa) podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych na zasadach przewidzianych dla przychodów ze stosunku pracy (tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2002 r., sygn. akt III RN 44/01). Poza tym, odprawa podlega ochronie przed potrąceniami na tych samych zasadach jak wynagrodzenie za pracę, czyli zgodnie z art. 87 Kodeksu pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2004 r., sygn. akt I PK 217/03).

W związku z powyższym, wypłacone byłemu pracownikowi (Zainteresowanej) świadczenie w postaci odprawy rentowej, jako związane ze stosunkiem pracy, należy zakwalifikować do przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów ze stosunku pracy.

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1.

Jak wynika z treści cytowanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy, zwolnienie wskazane w tym przepisie obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie następujące warunki:

*   świadczenia, od których są naliczane – zaliczone zostały do określonego źródła przychodu,
*   przysługują z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń.

W związku z powyższym, uznać należy, że opisane we wniosku odsetki spełniają łącznie przesłanki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 95 cytowanej ustawy podatkowej, bowiem są odsetkami należnymi z tytułu nieterminowego wypłacenia świadczenia mającego swe źródło w stosunku pracy.

Reasumując, stwierdzić należy, iż przedmiotowe odsetki – wypłacone Wnioskodawczyni z tytułu nieterminowej wypłaty odprawy rentowej – są wolne od podatku dochodowego na podstawie zwolnienia przedmiotowego, uregulowanego w ww. art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, Zainteresowana nie była obowiązana do wykazania kwoty przedmiotowych odsetek, wynikającej z otrzymanej informacji PIT-8C, w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2011, tudzież do zapłaty podatku wynikającego z rozliczenia tejże kwoty, a tym samym – do korygowania z rzeczonego tytułu (celem wykazania ww. kwoty odsetek) złożonego uprzednio zeznania podatkowego.

Ponieważ – jak wynika z uzupełnienia wniosku – Zainteresowana postąpiła inaczej, dodać przy tym należy, iż ma Ona prawo dokonania korekty przedmiotowego, skorygowanego już, zeznania podatkowego i ubiegania się o zwrot nadpłaconej kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.