Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.190.2025.2.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Sprzedaże działek oraz działek, które zostaną w przyszłości
wydzielone z działek, a także udziałów w działce
przeznaczonych na drogę dojazdową lub udziałów w innych
działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę
dojazdową, będą stanowiły odpłatną dostawę towarów na
podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy,
wykonaną przez podatnika podatku od towarów i usług,
podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i
będą skutkowały powstaniem po obowiązku podatkowego w
zakresie podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
sprzedaż-sprzedaż działek
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)
    /4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)
    /17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)
    /30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych, które
    zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także udziałów w działce
    nr (...)/19 przeznaczonych na drogę dojazdową lub udziałów w innych działkach
    wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową.
    Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2025 r. (wpływ 2 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w piśmie z 27 maja 2025 r.)
    (...) w dniu (...) grudnia 2005 r. zawarł ze swoimi rodzicami, (...), umowę darowizny,
    udokumentowaną przez notariusza (...) (repertorium A nr (...)), na podstawie której nabył
    nieodpłatnie własność gospodarstwa rolnego, znajdującego się na nieruchomości
    oznaczonej geodezyjnie jako działka nr (...), o powierzchni (...) ha, położonej w
    miejscowości (...), gmina (...), województwo (...), opisanej w księdze wieczystej nr (...)(dany
    numer księgi wieczystej (...)), prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...).
    W chwili zawarcia umowy darowizny, na nieruchomości znajdowały się następujące
    zabudowania: dom mieszkalny, obora, budynek inwentarsko-składowy, stary budynek
    mieszkalny.
    Gospodarstwo rolne, w tym przedmiotowa nieruchomość, będące przedmiotem umowy
    darowizny, stanowiły przedmiot ustawowej wspóIności majątkowej małżeńskiej (...).
    Darczyńcy, zawierając umowę darowizny, oświadczyli, że z dniem jej zawarcia zaprzestają
    prowadzenia działalności rolniczej.
    Obdarowany (...) ustanowił na rzecz (...) nieodpłatnie dożywotnią osobistą służebność
    mieszkania, polegającą na prawie korzystania przez uprawnionych z jednego pokoju,
    kuchni, łazienki, korytarza położonych na piętrze domu oraz z jednego pokoju położonego
    na półpiętrze od wschodniej strony domu, z odrębnym wejściem od południowej strony
    domu, ogrzewanych i oświetlanych na koszt właściciela nieruchomości, korzystania z
    ciepłej i zimnej wody, z kanalizacji na koszt właściciela nieruchomości, z budynku
    gospodarczego oraz prawo swobodnego poruszania się po całej nieruchomości.

    Umowa darowizny, mająca za przedmiot opisane wyżej gospodarstwo rolne, została
    zawarta w trybie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym
    rolników. Zawarcie umowy darowizny związane było z przyznaniem (...) renty inwalidzkiej,
    co nastąpiło na podstawie decyzji wydanej prze KRUS Oddział (...) dnia (...) września 2005 r.
    numer (...).
    Celem zawarcia umowy darowizny było przekazanie gospodarstwa rolnego przez (...) na
    rzecz ich następcy − (...) i cel ten został zrealizowany.
    Nieruchomość objęta księgą wieczystą nr (...), z wyłączeniem zabudowań, znajduje się w
    nieformalnej dzierżawie wykonywanej przez (...), a wcześniej znajdowała się w
    nieformalnej dzierżawie wykonywanej przez jego ojca (...). Nieformalna dzierżawa miała
    miejsce jeszcze przed zawarciem umowy darowizny z dnia (...) grudnia 2005 r. i stan taki
    utrzymuje się nieprzerwanie aż do chwili obecnej. Nieformalna dzierżawa polega na tym,
    że obecnie (...), a wcześniej (...), wykorzystywali nieruchomość do prowadzenia produkcji
    rolnej w ramach swoich własnych gospodarstw rolnych. W ramach dzierżawy nie jest
    przez (...) płacony czynsz dzierżawny. Również (...) nie uiszczał czynszu dzierżawnego. W
    związku z powyższym (...) nie wystawia i w przeszłości nie wystawiał faktur związanych z
    nieformalną dzierżawą. (...) otrzymuje od (...) jedynie równowartość dopłat dla rolników,
    pobieranych przez (...). Gdy nieformalną dzierżawę wykonywał (...), to (...) także otrzymywał
    od niego równowartość dopłat dla rolników, pobieranych przez (...). Oddanie
    nieruchomości w nieformalną dzierżawę miało na celu zapobieżenie sytuacji, w której
    nieruchomość ta, stanowiąca grunt rolny, leżałaby odłogiem.
    Wnioskodawca (...) prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...), którą
    wykonuje w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, na podstawie wpisu do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przeważającym
    przedmiotem działalności gospodarczej jest Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie
    indziej niesklasyfikowany (PKD 49.39.Z). Wnioskodawca zajmuje się przewozami
    autokarowymi.
    Wnioskodawca nie wykorzystuje i w przeszłości nie wykorzystywał przeznaczonej do
    sprzedaży części nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...) do prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla celów rejestracji pozarolniczej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca wskazał adres należącej do niego nieruchomości jako
    siedzibę działalności, co ma wyłącznie znaczenie ewidencyjne. Wnioskodawca rejestrując
    działalność, zadeklarował w gminie (...), że będzie wykorzystywał do prowadzenia
              2  2działalności 15 m powierzchni budynku oraz 100 m powierzchni gruntu, na której to
    części Wnioskodawca parkuje autokar, w czasie gdy nie wykorzystuje tego pojazdu do
    prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Powyższa deklaracja była konieczna
    ze względów podatkowych w zakresie podatku od nieruchomości, ze względu na wyższe
    stawki podatku od nieruchomości niż podatku rolnego opłacanego od pozostałej części
    nieruchomości. Biorąc pod uwagę specyfikę działalności gospodarczej polegającej na
    wykonywaniu przewozów autokarowych, nieruchomość nie jest Wnioskodawcy niezbędna
    do prowadzenia działalności gospodarczej. Część nieruchomości obejmująca opisane
          2  2wyżej 15 m powierzchni budynku i 100 m powierzchni gruntu nie są i nie będą
    przeznaczone przez Wnioskodawcę do sprzedaży. Zamierzone sprzedaże będą
    obejmowały inne części nieruchomości Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadził
    osobiście na przedmiotowej nieruchomości działalności rolniczej.
    Wnioskodawca podjął zamiar dokonania sprzedaży części nieruchomości opisanej w
    księdze wieczystej nr (...), której przedmiotem będą wydzielone z niej działki, na których
    nabywcy będą mogli wznosić budynki mieszkalne.
    Pismem z dnia (...) listopada 2023 r., znak (...) (...) S.A. oświadczyła, że zapewni dostawę
    energii elektrycznej dla obiektu 40 x budynek mieszkalny w lokalizacji (...) gmina (...),
    działka nr (...) o mocy przyłączeniowej 40 x 12,5 kW:

    − po złożeniu przez osobę uprawnioną wniosku o określenie warunków przyłączenia, na
      podstawie którego zostaną określone warunki przyłączenia,
    − po przyłączeniu obiektu do sieci elektroenergetycznej na podstawie warunków
      przyłączenia oraz w oparciu o umowę o przyłączenie, jaka zostanie zawarta pomiędzy
      podmiotem przyłączanym a (...) S.A.,
    − po zawarciu umowy o świadczenie usług dystrybucji lub umowy kompleksowej.
    (...) S.A. zastrzegła przy tym, że zapewnienie jest wiążące w przypadku, gdy istnieć będą
    techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania energii
    elektroenergetycznej, a wnioskujący spełni warunki przyłączenia do sieci i odbioru.
    Pismem z dnia (...) grudnia 2023 r., znak (...) r., Zarząd Dróg Wojewódzkich w (...) Rejon
    Dróg Wojewódzkich w (...) przedstawił Wnioskodawcy, jak kształtują się możliwości obsługi
    komunikacyjnej części nieruchomości na działce nr (...) przylegającej do pasa drogowego
    drogi wojewódzkiej nr (...) w miejscowości (...). Zarząd Dróg Wojewódzkich w (...) Rejon
    Dróg Wojewódzkich w (...) wskazał, że w pierwszej kolejności należy przyjąć wykorzystanie
    istniejącego zjazdu na nieruchomość Wnioskodawcy usytuowanego w km (...) drogi
    wojewódzkiej nr (...), przy czym wymagana będzie przebudowa tego zjazdu.
    Starosta (...), decyzją z dnia (...) lutego 2024 r., wydaną w sprawie (...), po rozpatrzeniu
    wniosku (...), zatwierdził ponowną gleboznawczą klasyfikację gruntów dla działki nr (...)
    zgodnie z projektem ustalenia klasyfikacji w następujący sposób:
    − część konturu (...) − Rlllb przeklasyfikować na kontur (...) − RIVa (odkrywki 1,2, 3, 4, 5, 6,
      7, 8, 9),
    − kontur (...) − RIVa włączyć do istniejącego konturu (...) − RIVa.
    Projekt ustalenia klasyfikacji został przedstawiony na kopii mapy klasyfikacyjnej przyjętej
    do zasobu geodezyjnego, która stanowi załącznik nr 1 do decyzji wraz z wykazem zmian
    danych ewidencyjnych, który stanowi załącznik nr 2 do decyzji. Zmiany w zakresie
    gleboznawczej klasyfikacji gruntów zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków.
    Burmistrz (...) , na wniosek (...), wydał w dniu (...) czerwca 2024 r., w sprawie (...) , decyzję o
    warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie 40
    budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr (...), położonej w obrębie
    ewidencyjnym (...), gmina (...). Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna dnia (...) lipca
    2024 r.
    Decyzją z dnia (...) sierpnia 2024 r., wydaną w sprawie (...), Burmistrz (...) po rozpatrzeniu
    wniosku (...), zatwierdził podział nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...)i
    oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...) o powierzchni (...) ha (po
    przeprowadzeniu pomiarów geodezyjnych poprzedzających podział nieruchomości
    ustalono, że nieruchomość ma powierzchnię mniejszą o (...) ha). W wyniku podziału z
    działki nr (...) powstały działki:
    − nr (...)/1 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/2 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/3 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/4 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/5 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/6 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/7 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/8 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/9 o powierzchni (...) ha,

    − nr (...)/10 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/11 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/12 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/13 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/14 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/15 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/16 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/17 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/18 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/19 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/20 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/21 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/22 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/23 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/24 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/25 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/26 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/27 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/28 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/29 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/30 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/31 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/32 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/33 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/34 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/35 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/36 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/37 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/38 o powierzchni (...) ha,
    − nr (...)/39 o powierzchni (...) ha.
    Decyzja Burmistrza (...) z dnia (...) sierpnia 2024 r,. wydana w sprawie (...), stała się
    ostateczna z dniem (...) sierpnia 2024 r.
    Wskazany powyżej podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...) na mniejsze
    działki, został ujawniony w księdze wieczystej nr (...) oraz w ewidencji gruntów i budynków.
    Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży części nieruchomości opisanej w księdze
    wieczystej nr (...), której przedmiotem będą już wydzielone działki ewidencyjne numer (...)
    /1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14,
    (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27,
    (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działki

    ewidencyjne, które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także
    udziały w działce nr (...)/19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub udziały w
    innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę dojazdową.
    Wnioskodawca zakłada dalsze podziały działek nr (...)/38 i (...)/39 w celu wydzielenia z nich
    kolejnych działek celem ich sprzedaży, jak również, jeżeli zaistnieje taka konieczność,
    Wnioskodawca dopuszcza także wydzielenie kolejnych działek z przeznaczeniem ich pod
    wewnętrzną drogę dojazdową.
    Pismem z dnia (...) października 2024 r., znak (...) (...) S.A. oświadczyła, że zapewni dostawę
    energii elektrycznej dla obiektu 20 x budynek mieszkalny w lokalizacji (...) gmina (...),
    działka nr (...)/39 o mocy przyłączeniowej 20 x 12,5 kW:
    − po złożeniu przez osobę uprawnioną wniosku o określenie warunków przyłączenia, na
      podstawie którego zostaną określone warunki przyłączenia,
    − po przyłączeniu obiektu do sieci elektroenergetycznej n a podstawie warunków
      przyłączenia oraz w oparciu o umowę o przyłączenie, jaka zostanie zawarta pomiędzy
      podmiotem przyłączanym a (...) S.A.,
    − po zawarciu umowy o świadczenie usług dystrybucji lub umowy kompleksowej.
    (...) S.A. zastrzegła przy tym, że zapewnienie jest wiążące w przypadku, gdy istnieć będą
    techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania energii
    elektroenergetycznej, a wnioskujący spełni warunki przyłączenia do sieci i odbioru.
    Nadto pismem, również datowanym na dzień (...) października 2024 r., znak (...), (...) S.A.
    oświadczyła, że zapewni dostawę energii elektrycznej dla obiektu 7 x budynek mieszkalny
    w lokalizacji (...) gmina (...), działka nr (...)/38 o mocy przyłączeniowej 7 x 12,5 kW:
    − po złożeniu przez osobę uprawnioną wniosku o określenie warunków przyłączenia na
      podstawie którego zostaną określone warunki przyłączenia,
    − po przyłączeniu obiektu do sieci elektroenergetycznej na podstawie warunków
      przyłączenia oraz w oparciu o umowę o przyłączenie, jaka zostanie zawarta pomiędzy
      podmiotem przyłączanym a (...) S.A.,
    − po zawarciu umowy o świadczenie usług dystrybucji lub umowy kompleksowej.
    (...) S.A. zastrzegła przy tym, że zapewnienie jest wiążące w przypadku, gdy istnieć będą
    techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania energii
    elektroenergetycznej, a wnioskujący spełni warunki przyłączenia do sieci i odbioru.
    Pismem z dnia (...) listopada 2024 r. znak (...), Gmina (...) oświadczyła, że zapewnia
    przyłączenie do sieci wodociągowej gminy 27 budynków rekreacyjnych na działkach (...)/38
    i (...)/39 w miejscowości (...), przy czym zastrzeżono, że warunki techniczne wydane
    zostaną po spełnieniu wszystkich warunków formalnych i złożeniu wniosku.
    Burmistrz (...) , decyzją z dnia (...) lutego 2025 r., wydaną w sprawie (...) na wniosek (...),
    ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na budowie 25
    budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną na części działek
    oznaczonych nr ewidencyjnymi (...)/38 i (...)/39 położonych w miejscowości (...). Decyzja ta
    stała się ostateczna z dniem (...) lutego 2025 r. Następnie decyzją z dnia (...) marca 2025 r.
    wydaną w sprawie (...) , Burmistrz (...) przeniósł na (...) decyzję o warunkach zabudowy z
    dnia 7 lutego 2025 r. w sprawie (...) wydaną na rzecz (...).
    W stosunku do żadnej z wydzielonych działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4,
    (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17,
    (...)/18, (...)/19, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29,
    (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych,
    które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, nie została ani przed
    dokonaniem ich sprzedaży nie zostanie przez wnioskodawcę przeprowadzona procedura
    ich wyłączenia z produkcji rolniczej. Wnioskodawca nie złożył ani przed sprzedażą żadnej

    ze wskazanych działek nie złoży wniosku dotyczącego ich wyłączenia z produkcji rolniczej
    według przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
    Żadna z wydzielonych działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7,
    (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/19, (...)
    /20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)
    /32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych, które zostaną w
    przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, nie została ani przed dokonaniem ich
    sprzedaży nie zostanie przez Wnioskodawcę uzbrojona − nie są do nich doprowadzone
    żadne przyłącza w szczególności energetyczne, gazowe, wodociągowe, kanalizacyjne,
    telekomunikacyjne.
    Gmina (...) ma w planach inwestycyjnych lokalizację inwestycji celu publicznego,
    polegającą na rozbudowie sieci wodociągowej wraz z przyłączami m.in. do granic działek
    nr (...)/3 i (...)/19, położonych w miejscowości (...). Nie jest to inicjatywa Wnioskodawcy.
    Nawet w przypadku wykonania przez gminę wodociągu do granicy działek nr (...)/3 i (...)
    /19, inwestycja gminy nie będzie wkraczała w granice działek Wnioskodawcy, a jedynie
    kończyła się przy granicy działek Wnioskodawcy. Doprowadzenie przyłączy
    wodociągowych do poszczególnych działek przeznaczonych pod zabudowę będzie leżało
    w gestii ich nabywców. Wnioskodawca nie zamierza wykonywać żadnych przyłączy
    wodociągowych ani jakichkolwiek innych do działek, które zamierza sprzedawać.
    Wnioskodawca przy sprzedażach działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5,
    (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18,
    (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31,
    (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych, które zostaną w
    przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także udziałów w działce nr (...)/19
    przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub udziałów innych działkach
    wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę dojazdową, dopuszcza możliwość
    działania poprzez pośrednika w obrocie nieruchomościami, który zawodowo zajmuje się
    pośrednictwem w transakcjach sprzedaży nieruchomości.
    Działania marketingowe podejmowane przez Wnioskodawcę oraz przez pośrednika będą
    sprowadzały się do publikacji ogłoszeń sprzedaży na popularnych stronach internetowych
    poświęconych ofertom dotyczącym nieruchomości oraz do kontaktu z osobami
    wyrażającymi zainteresowanie ofertami i prezentacji im nieruchomości.
    Dodatkowo, Wnioskodawca na ogrodzeniu należącej do niego nieruchomości, umieścił
    banery informujące o ofercie sprzedaży działek.
    Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
    Wyjaśnił Pan również, że opis zdarzenia przyszłego za wyjątkiem odpowiedzi na pytanie nr
    10, jest identyczny dla poszczególnych działek, tzn. dla już wydzielonych działek
    ewidencyjnych numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)
    /11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)
    /24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
    /36, (...)/37 oraz dla działek ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości wydzielone z
    działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także dla działki nr (...)/19 przeznaczonej na drogę
    dojazdową lub dla innych działek wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową.
    Ponadto wskazuje Pan, że numery podane w ramach adnotacji przy poszczególnych
    odpowiedziach odpowiadają numerom przypisanym do poszczególnych pytań, które
    zadane zostały w wezwaniu z dnia 19 maja 2025 r., znak pisma 0112-KDIL3.
    4012.190.2025.1.MBN.
    1) W jaki sposób wykorzystywał Pan gospodarstwo rolne otrzymane od swoich rodziców
      w darowiźnie?
    Odp.: Gospodarstwo rolne, które Wnioskodawca (...) otrzymał w darowiźnie od swoich
    rodziców, (...), już w chwili zawarcia umowy darowizny z dnia (...) grudnia 2005 r.

    znajdowało się w nieformalnej dzierżawie wykonywanej przez (...) i nieruchomość opisana
    w księdze wieczystej nr (...), z wyłączeniem zabudowań, była na tej podstawie, tzn. na
    podstawie nieformalnej dzierżawy, wykorzystywana przez (...). Do oddania nieruchomości
    w nieformalną dzierżawę (...) doszło jeszcze przed przeniesieniem własności
    gospodarstwa rolnego na rzecz (...). Po zawarciu umowy darowizny z dnia (...) grudnia
    2005 r. i nabyciu przez (...) własności gospodarstwa rolnego, w tym nieruchomości
    opisanej w księdze wieczystej nr (...), nieformalna dzierżawa jest nieprzerwanie
    kontynuowana do chwili obecnej. Na przestrzeni czasu, w okresie gdy (...) był właścicielem
    nieruchomości, zmieniła się jedynie osoba dzierżawcy, w ten sposób, że obecnie
    nieruchomość wykorzystuje rolniczo (...), który jest synem (...).
    Wnioskodawca nie wykorzystywał gospodarstwa rolnego otrzymanego od rodziców w
    celu prowadzenia działalności rolniczej. Dom mieszkalny na nieruchomości był i nadal jest
    przez Wnioskodawcę wykorzystywany w celach mieszkaniowych. Z pozostałych
    zabudowań Wnioskodawca nie korzystał w celu prowadzenia działalności rolniczej.
    2) Czy w dniu otrzymania gospodarstwa rolnego od rodziców prowadził Pan działalność
      rolniczą?
    Odp.: W dniu otrzymania gospodarstwa rolnego od rodziców (...) nie prowadził
    działalności rolniczej.
    3) Czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolniczego jest Pan czynnym, zarejestrowanym
      podatnikiem podatku od towarów i usług?
    Odp.: (...) nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z
    tytułu prowadzenia gospodarstwa rolniczego.
    4) Czy działki będące przedmiotem Pana wniosku były/są wykorzystywane przez Pana w
      prowadzonej działalności rolniczej? Jeśli tak, to należy wskazać w jakim okresie.
    Odp.: Działki ewidencyjne numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9,
    (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22,
    (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34,
    (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działki ewidencyjne nr (...)/38 i (...)/39 przeznaczone do
    dalszego podzielenia w przyszłości na mniejsze działki, a także działka nr (...)/19
    przeznaczona na wewnętrzną drogę dojazdową nie są i w przeszłości nie były
    wykorzystywane przez (...) w działalności rolniczej.
    5) Czy był/jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    Odp.: (...) nie jest i w przeszłości nie był rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 pkt 19 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze
    zm.).
    6) Dlaczego dzierżawa między Panem a (...) oraz (...) jest dzierżawą „nieformalną”, skoro
      uzyskuje Pan z tego tytułu wynagrodzenie w postaci równowartości dopłat dla
      rolników? Proszę szczegółowo opisać.
    Odp.: Dzierżawa, która obowiązywała między (...) a (...), a obecnie obowiązuje między (...) a
    (...), została w treści wniosku nazwana dzierżawą nieformalną z tego względu, że między
    stronami, tzn. między (...) a (...) oraz między (...) a (...) nie została zawarta formalna, mająca
    formę pisemną, umowa dzierżawy. Strony jedynie ustnie uzgodniły, że (...) oraz (...) w
    zamian za możliwość rolniczego wykorzystywania nieruchomości opisanej w księdze
    wieczystej nr (...) do prowadzenia produkcji rolnej w ramach swoich własnych
    gospodarstw rolnych będą przekazywali (...) równowartość dopłat dla rolników,
    pobieranych początkowo przez (...), a następnie przez (...).
    7) Na czyją prośbę/wniosek/zapytanie (należy wskazać, które z powyższych) (...) S.A.,
      pismem z (...) listopada 2023 r. oświadczyła, że zapewni dostawę energii elektrycznej
      dla obiektu 40 x budynek mieszkalny dla działki nr 14?

    Odp.: (...) S.A., pismem z (...) listopada 2023 r., oświadczyła, że zapewni dostawę energii
    elektrycznej dla obiektu 40 x budynek mieszkalny dla działki nr (...) na wniosek złożony
    przez Wnioskodawcę, (...).
    Uzyskanie powyższego zapewnienia o dostawach energii elektrycznej było związane z
    zamiarem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego
    polegającego na budowie 40 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki
    nr (...), położonej w obrębie ewidencyjnym (...), gmina (...). Warunki zabudowy zostały
    ustalone decyzją Burmistrza (...) z dnia (...) czerwca 2024 r., znak sprawy (...) .
    8) Na czyją prośbę/wniosek/zapytanie (należy wskazać, które z powyższych) (...) S.A.,
      pismem z (...) października 2024 r. oświadczyła, że zapewni dostawę energii
      elektrycznej dla obiektu 20 x budynek mieszkalny dla działki nr (...)/39?
    Odp.: (...) S.A., pismem z (...) października 2024 r., oświadczyła, że zapewni dostawę
    energii elektrycznej dla obiektu 20 x budynek mieszkalny dla działki nr (...)/39 na wniosek
    złożony przez Wnioskodawcę, (...).
    Nadto wyjaśnił Pan, że w pierwotnie złożonym wniosku nie wskazano, wskutek
    niedopatrzenia, że innym pismem, także datowanym na dzień (...) października 2024 r.,
    (...) S.A. oświadczyła, że zapewni również dostawę energii elektrycznej dla obiektu 7 x
    budynek mieszkalny dla działki nr (...)/38 na wniosek złożony przez Wnioskodawcę, (...).
    W ramach niniejszego uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w
    opisie zdarzenia przyszłego zamieszczono informację o przedmiotowym piśmie (...) S.A.
    dotyczącym działki nr (...)/38 (informacja znajduje się w załącznikach ORD-IN/A numer 3 i
    4).
    Pismo (...) S.A. z dnia (...) października 2024 r. dotyczące działki (...)/38, w którym (...) S.A.
    oświadczyła, że zapewni dostawę energii elektrycznej dla obiektu 7 x budynek mieszkalny
    dla działki nr (...)/38 zostało wydane na wniosek złożony przez Wnioskodawcę, (...).
    Uzyskanie obu powyższych zapewnień o dostawach energii elektrycznej było związane z
    zamiarem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego
    polegającego na budowie 25 budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą
    techniczną na części działek oznaczonych nr ewidencyjnymi (...)/38 i (...)/39 położonych w
    miejscowości (...). Warunki zabudowy zostały ustalone decyzją Burmistrza (...) z dnia 7
    lutego 2025 r., znak sprawy (...).
    9) Na czyją prośbę/wniosek/zapytanie (należy wskazać, które z powyższych) Gmina,
      pismem z (...) listopada 2024 r. oświadczyła, że zapewni przyłączenie do sieci
      wodociągowej gminy 27 budynków rekreacyjnych na działkach nr (...)/18 i (...)/39?
    Odp.: Gmina (...), pismem z (...) listopada 2024 r. oświadczyła, że zapewni przyłączenie do
    sieci wodociągowej gminy 27 budynków rekreacyjnych na działkach nr (...)/38 i (...)/39 na
    wniosek złożony przez Wnioskodawcę, (...).
    10) Czy dokonał/będzie dokonywał Pan do dnia sprzedaży jakichkolwiek czynności
      (nakładów) w celu przygotowania działek, które powstały/powstaną w wyniku podziału
      działek nr (...) oraz (...)/38 i/lub (...)/39 do sprzedaży (np.: usunięcie starych drzew,
      uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie, wytyczenie dróg wewnętrznych, wytyczenie i
      utwardzenie drogi dojazdowej do działki, inne działania zmierzające do zwiększenia
      wartości, bądź atrakcyjności działek)? Jeśli tak, to jakie były/są/będą to czynności
      (nakłady)?
    Odp.: Na działkach ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)
    /9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)
    /22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)
    /34, (...)/35, (...)/36, (...)/37, (...)/38 i (...)/39, będących działkami powstałymi w wyniku

    podziału działki nr (...) (...) nie dokonał i nie będzie w przyszłości dokonywał do dnia
    sprzedaży jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowania ww. działek do
    sprzedaży.
    Nadto (...) nie dokonał i nie będzie w przyszłości dokonywał do dnia sprzedaży
    jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowania do sprzedaży działek, które w
    przyszłości powstaną w wyniku podziału działek nr (...)/38 i (...)/39.
    Jedynie na działce nr (...)/19, przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową (...) będzie w
    przyszłości dokonywał przebudowy istniejącego zjazdu na nieruchomość z drogi
    publicznej − drogi wojewódzkiej nr (...) na zjazd spełniający warunki techniczne zjazdu
    zwykłego w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24
    czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg
    publicznych, gdzie w § 54 ust. 4 pkt 1 wskazano, że zjazd zwykły to zjazd przeznaczony do
    ruchu pojazdów albo pojazdów, pieszych i osób poruszających się przy użyciu urządzenia
    wspomagającego ruch.
    Wnioskodawca zamierza przebudować istniejący zjazd na nieruchomość na zjazd zwykły
    dwukierunkowy. W ramach planowanej przebudowy planowane jest poszerzenie zjazdu
    do 6 m, wykonanie rozszerzenia na rozjazdy w prawo i w lewo oraz wykonanie przepustu
    wody poprzez zakopanie rury o średnicy 40 cm.
    Przebudowa zjazdu na zjazd zwykły jest konieczna w celu skomunikowania działek nr (...)
    /1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14,
    (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/19, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26,
    (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37, (...)/38 i
    (...)/39 z drogą publiczną − drogą wojewódzką nr (...). Konieczność przebudowy wynika z
    pisma Zarządu Dróg Wojewódzkich w (...) Rejon Dróg Wojewódzkich w (...) z dnia (...)
    grudnia 2023 r., znak (...) r.
    Innych czynności (nakładów) na działce nr (...)/19, za wyjątkiem opisanej wyżej
    przebudowy zjazdu (...) nie będzie w przyszłości dokonywał do dnia sprzedaży.
    Dotychczas na działce nr (...)/19, przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową (...) nie
    dokonał jeszcze żadnych czynności (nakładów) w celu przygotowania tej działki do
    sprzedaży.
    11) Dlaczego Pani (...), wystąpiła o warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego,
      polegającego na budowie (...) budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą
      techniczną na części działek nr (...)/38 i (...)/39, a następnie decyzja została
      przeniesiona na Pana?
    Odp.: (...) jest życiową partnerką (...), z którą Wnioskodawca pozostaje w
    niesformalizowanym związku − konkubinacie. (...) i (...) planowali zawarcie małżeństwa. Po
    zawarciu małżeństwa (...) i (...) mieli w planach, że (...) przeniesie na rzecz (...) w drodze
    umowy darowizny własność działek nr (...)/38 i (...)/39.
    Z tego względu to (...) wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy
    dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie (...) budynków rekreacji
    indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną na części działek nr (...)/38 i (...)/39,
    ponieważ miała w nieodległej przyszłości zostać właścicielką działek nr (...)/38 i (...)/39.
    Ostatecznie (...) i (...) zdecydowali się odłożyć zawarcie związku małżeńskiego na czas
    nieokreślony i obecnie nie planują zawierać małżeństwa. W tej sytuacji zawarcie umowy
    darowizny mającej za przedmiot działki nr (...)/38 i (...)/39, która byłaby zawarta między
    osobami niebędącymi małżonkami, wiązałaby się z koniecznością zapłaty podatku od
    darowizny zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn. Z tego względu (...) i (...) zrezygnowali z zamiaru zawarcia umowy darowizny
    mającej za przedmiot działki nr (...)/38 i (...)/39.

    Na skutek rezygnacji z zamiaru zawarcia umowy darowizny mającej za przedmiot działki
    nr (...)/38 i (...)/39 i przeniesienia ich własności na rzecz (...), uzyskana przez nią decyzja o
    warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na budowie (...)
    budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną na części działek nr (...)
    /38 i (...)/39 nie była jej już potrzebna, natomiast użytek z tej decyzji może zrobić (...). Z
    tego względu przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy została przeniesiona na (...).
    12) Czy udzielił Pan pełnomocnictwa lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne dla ww.
      Pani do działania w Pana imieniu? Jeśli tak, to jaki był/jest zakres udzielonego
      pełnomocnictwa, tj. do uzyskania jakich konkretnie decyzji, pozwoleń, uzgodnień
      udzielił Pan pełnomocnictwa Pani (...) do występowania w Pana imieniu?
    Odp.: (...) nie udzielił pełnomocnictwa ani jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    dla (...) do działania w imieniu (...).
    13) Czy z przyszłym nabywcą przedmiotowych działek została bądź będzie zawarta
      przedwstępna umowa sprzedaży? Jeśli tak, to należy wskazać:
    a) Jakie warunki zawiera/będzie zawierała ta umowa oraz w jakim celu została zawarta?
    b) Jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej, ciążą/będą
      ciążyć na kupującym, a jakie na sprzedającym?
    c) Czy w ramach tej umowy Wnioskodawca udzielił lub zamierza udzielić jakichkolwiek
      pełnomocnictw (upoważnień, zgód) dla nabywcy? Jeżeli tak, to należy wskazać jaki jest
      /będzie ich zakres (wymienić należy wszystkie czynności, których kupujący może
      dokonać w imieniu Wnioskodawcy).
    d) Czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na działce będzie dokonywać
      inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą ich atrakcyjność jak np. uzbrojenie
      terenu w media, ogrodzenie? Jeżeli tak, to należy wskazać jakich?
    e) Czy strona kupująca poniesie jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działkami
      od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?
    Odp.: (...) nie zawarł i nie będzie zawierał żadnych umów przedwstępnych z przyszłymi
    nabywcami działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)
    /9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)
    /22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)
    /34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz z nabywcami działek ewidencyjnych, które zostaną w
    przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także z nabywcami udziałów w
    działce nr (...)/19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub z nabywcami
    udziałów w innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę
    dojazdową.
    14) Czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek udzielił lub zamierza Pan udzielić
      jakichkolwiek pełnomocnictw lub innych umocowań dla nabywcy? Jeżeli odpowiedź na
      pytanie jest twierdząca, to proszę wskazać ich zakres, szczegółowo wymienić i opisać
      jakie postanowienia dotyczące planowanej transakcji sprzedaży działek wynikają/będą
      wynikać z udzielonego pełnomocnictwa lub innego umocowania (np. uzyskanie zgód,
      pozwoleń, opinii, decyzji itp.). Przy czym, nie należy załączać/przesyłać treści
      pełnomocnictw lub innych dokumentów lecz wskazać i opisać ww. informacje jako
      opis zdarzenia przyszłego.
    Odp.: (...) nie udzielił i nie zamierza w przyszłości udzielić w odniesieniu do planowanej
    sprzedaży działek jakichkolwiek pełnomocnictw lub innych umocowań dla nabywców
    działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)
    /11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)
    /24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
    /36, (...)/37 oraz dla nabywców działek ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości
    wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także dla nabywców udziałów w działce nr (...)

    /19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub dla nabywców udziałów w innych
    działkach wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę dojazdową.
    15) Jeżeli w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek zawarł/zawrze Pan z
      potencjalnym nabywcą umowę przedwstępną kupna/sprzedaży działek lub udzielił
      Pan jakichkolwiek pełnomocnictw lub innych umocowań, prosimy wymienić i
      szczegółowo opisać poszczególne czynności, jakie zrealizował/zrealizuje potencjalny
      nabywca/pełnomocnik na podstawie ww. dokumentów.
    Odp.: (...) nie zawarł i nie zamierza w przyszłości zawrzeć w odniesieniu do planowanej
    sprzedaży działek żadnych umów przedwstępnych kupna/sprzedaży z potencjalnymi
    nabywcami działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)
    /9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)
    /22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)
    /34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz z potencjalnymi nabywcami działek ewidencyjnych, które
    zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także z potencjalnymi
    nabywcami udziałów w działce nr (...)/19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową
    lub z potencjalnymi nabywcami udziałów w innych działkach wydzielonych z
    przeznaczeniem na wewnętrzną drogę dojazdową.
    Nadto (...) nie zawarł i nie zamierza w przyszłości udzielić w odniesieniu do planowanej
    sprzedaży działek jakichkolwiek pełnomocnictw lub innych umocowań dla nabywców
    działek ewidencyjnych nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)
    /11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)
    /24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
    /36, (...)/37 oraz dla nabywców działek ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości
    wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także dla nabywców udziałów w działce nr (...)
    /19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub dla nabywców udziałów w innych
    działkach wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę dojazdową.
    16) W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
        W wyniku podziału z działki nr (...) powstały działki:
        − nr (...)/1 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/2 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/3 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/4 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/5 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/6 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/7 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/8 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/9 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/10 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/11 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/12 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/13 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/14 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/15 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/16 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/17 o powierzchni (...) ha,

        − nr (...)/18 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/19 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/20 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/21 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/22 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/23 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/24 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/25 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/26 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/27 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/28 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/29 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/30 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/31 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/32 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/33 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/34 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/35 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/36 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/37 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/38 o powierzchni (...) ha,
        − nr (...)/39 o powierzchni (...) ha.
      W pozostałej części opisu sprawy wymienia Pan działkę nr (...)/13 dwukrotnie wśród
      sprzedawanych działek i w dalszej części opisu sprawy nie pojawia się już działka nr (...)
      /23. Ponadto, we wniosku zadał Pan pytanie:
        Czy w przypadku dokonania w przyszłości przez (...) sprzedaży części
        nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...), której przedmiotem będą już
        wydzielone działki ewidencyjne numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7,
        (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)
        /20, (...)/21, (...)/22, (...)/13, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)
        /31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działki ewidencyjne, które
        zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także udziały w
        działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową lub udziały w innych
        działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową, sprzedaże takie
        będą stanowiły odpłatne dostawy towarów, wykonane przez podatnika podatku
        od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i czy
        takie sprzedaże będą skutkowały powstaniem po stronie (...) obowiązku
        podatkowego w zakresie podatku od towar w i usług?
      Pańskie stanowisko również odnosi się tylko do działek numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4,
      (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)
      /17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/13, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29,
      (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 (...).

      Zatem, proszę o jednoznaczne określenie numerów działek, które są przedmiotem
      wniosku.
    Odp.: Wyjaśnił Pan, że w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej doszło do
    oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na dwukrotnym wskazywaniu działki nr (...)/13 w
    opisie sprawy, zadanym pytaniu oraz własnym stanowisku w sprawie ocenie prawnej
    zdarzenia przyszłego zamiast wskazania działek nr (...)/13 i (...)/23.
    Wskazuje Pan, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest
    zarówno działka (...)/13 jak i działka nr (...)/23.
    W związku z powyższym w ramach złożonego uzupełnienia wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej dokonano skorygowania opisu sprawy, przeformułowano
    pytanie i przeformułowano własne stanowisko w taki sposób, że wszystkie elementy
    wniosku, tj. opis sprawy, pytanie oraz stanowisko wnioskodawcy są spójne i skorelowane
    oraz odnoszą się do wszystkich działek będących przedmiotem sprzedaży tzn. działek
    ewidencyjnych numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)
    /11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)
    /24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
    /36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr
    (...)/38 lub (...)/39, a także udziałów w działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową
    lub udziałów innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 maja 2025 r.)
    Czy w przypadku dokonania w przyszłości przez (...) sprzedaży części nieruchomości
    opisanej w księdze wieczystej nr (...), której przedmiotem będą już wydzielone działki
    ewidencyjne numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6 (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11,
    (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24,
    (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36,
    (...)/37 oraz działki ewidencyjne, które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38
    lub (...)/39, a także udziały w działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową lub
    udziały w innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową,
    sprzedaże takie będą stanowiły odpłatne dostawy towarów, wykonane przez podatnika
    podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i czy takie
    sprzedaże będą skutkowały powstaniem po stronie (...) obowiązku podatkowego w
    zakresie podatku od towarów i usług?
    Jako przepisy prawne mające być przedmiotem interpretacji wskazał Pan: art. 2 pkt 6, art.
    5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług.
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 maja 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia w przyszłości przez (...) umów sprzedaży,
    dotyczących części nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...), których
    przedmiotem będą już wydzielone działki ewidencyjne numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)
    /5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)
    /18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)
    /31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działki ewidencyjne, które zostaną w
    przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także których przedmiotem będą
    udziały w działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową lub udziały w innych
    działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową, sprzedaże takie nie będą
    stanowiły odpłatnych dostaw towarów wykonanych przez podatnika podatku od towarów
    i usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z ustawą z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako u.p.t.u.) i nie będą
    skutkowały powstaniem po stronie (...) obowiązku podatkowego w zakresie podatku od
    towarów i usług.

    Zdaniem Wnioskodawcy, przyszłe zdarzenia w postaci zaplanowanych sprzedaży
    dotyczących części nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...), których
    przedmiotem będą już wydzielone działki ewidencyjne numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)
    /5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)
    /18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)
    /31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działki ewidencyjne, które zostaną w
    przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także których przedmiotem będą
    udziały w działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową lub udziały w innych
    działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową, będą czynnościami
    wykonywanymi w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.
    Według art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega
    m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Podlega ona opodatkowaniu niezależnie od tego, czy została wykonana z zachowaniem
    warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5 ust. 2 u.p.t.u.). Dostawę
    towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.t.u., stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Określona czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli zostanie
    wykonana przez podatnika tego podatku. Wynika to z treści art. 15 ust. 1 u.p.t.u., który
    głosi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z art.
    15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Nabycie przez Wnioskodawcę prawa własności nieruchomości opisanej w księdze
    wieczystej nr (...)nie nastąpiło w celu wykorzystywania tej nieruchomości w działalności
    gospodarczej ani w celu jej odsprzedaży w celach zarobkowych. Zawarcie umowy
    darowizny, na podstawie której (...) nabył własność przedmiotowej nieruchomości od

    swoich rodziców, (...), miało miejsce na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o
    ubezpieczeniu społecznym rolników, w związku z przyznaniem (...)renty inwalidzkiej.
    Zawarcie umowy darowizny miało zatem na celu zapewnienie przekazania gospodarstwa
    rolnego, dotychczas prowadzonego przez rodziców Wnioskodawcy.
    Planowane w przyszłości umowy sprzedaży mające za przedmiot działki ewidencyjne
    numer: (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)
    /13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)
    /26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz
    działki ewidencyjne, które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39,
    a także udziały w działce nr (...)/19 przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową lub
    udziały w innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na wewnętrzną drogę
    dojazdową nie będą zawierane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca zawierając w przyszłości zamierzone umowy sprzedaży będzie dokonywał
    wyprzedaży prywatnego majątku, który otrzymał w drodze darowizny od swoich rodziców.
    W doktrynie (zob. T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2024, komentarz do
    art. 15 u.p.t.u.) zauważono, że definicja z art. 15 ust. 2 u.p.t.u. odbiega więc od definicji
    ujętej w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. − Prawo przedsiębiorców, która w art. 3
    przewiduje, że działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa,
    wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.
    Wcześniejsza ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w art. 2,
    definiowała działalność gospodarczą jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną,
    handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a
    także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Definicje te
    mają więc charakter przedmiotowy. Tymczasem definicja zawarta w art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
    ma raczej charakter podmiotowy − odnosi się nie tyle do charakteru działalności, ile do
    podmiotów prowadzących tę działalność.
    Definicja obejmuje więc wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Należy więc podkreślić, iż taka formuła oznacza, że działalnością gospodarczą jest każda
    działalność prowadzona przez producenta, a nie tylko działalność polegająca na samej
    produkcji. To samo dotyczy, rzecz jasna, także innych podmiotów wymienionych w art. 15
    ust. 2 u.p.t.u. Definicja nie wymaga, aby wspomniana działalność, o której mowa w art. 15
    ust. 2 zd. 1 u.p.t.u., miała charakter zarobkowy. Oznacza to, iż aby zostać podatnikiem,
    podmiot musi spełnić dwa podstawowe warunki dotyczące swojego statusu:
    1) być osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości
      prawnej oraz
    2) być producentem, handlowcem, usługodawcą, rolnikiem względnie osobą wykonującą
      wolny zawód.
    Jeżeli te warunki są spełnione i dany podmiot wykonuje jakąkolwiek działalność, wówczas
    działalność ta może zostać uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu u.p.t.u., a w
    związku z tym podmiot ten, jeżeli działalność tę prowadzi samodzielnie, będzie uznany za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u.
    Definicja powyższa zawarta w art. 15 ust. 2 u.p.t.u. jest w praktyce identyczna jak definicja
    zawarta w art. 9 ust. 2 zd. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006
    /112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (dalej jako dyrektywa 2006/112/WE) działalność gospodarcza: „obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców i usługodawców, włącznie z górnictwem,
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły
    majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu”.

    Warto w tym miejscu zauważyć, że obecne brzmienie definicji z art. 15 ust. 2 u.p.t.u. jest
    wynikiem nowelizacji ustawy, która weszła w życie dnia 1 kwietnia 2013 r. Przed tą datą,
    art. 15 ust. 2 zd. 1 u.p.t.u. miał następujące brzmienie: „Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w
    okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy”.
    Definicja zawarta w art. 15 ust.2 u.p.t.u., w brzmieniu sprzed nowelizacji, odpowiadała
    definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 4 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17
    maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu
    do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
    podstawa wymiaru podatku (dalej jako VI dyrektywa), która brzmiała: „działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców, w
    tym prowadzących działalność górniczą i rolniczą oraz działalność w ramach wolnych
    zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie majątku
    rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu stałego dochodu”.
    Przedmiotowa nowelizacja usunęła odniesienie do przypadku, gdy czynność została
    wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania
    czynności w sposób częstotliwy. Jest to ważna zmiana, albowiem przedmiotowe
    sformułowanie sprawiało, że regulacja art. 15 ust. 2 u.p.t.u wykraczała dotychczas dosyć
    znacząco poza definicję zawartą w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Sformułowanie to
    odnosiło się do wszystkich kategorii osób wymienionych w tym przepisie. Zapisu
    analogicznego nie ma w definicji zawartej w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.
    Teoretycznie można rozważać, czy formuła ta wykorzystywała możliwość stworzoną w art.
    12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, który przewiduje, iż państwa członkowskie mogą uznać
    za podatnika: „każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o
    której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (tzn. z działalność gospodarczą), w szczególności
    jednej z następujących transakcji: a) dostawa budynku lub części budynku oraz
    związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem; b) dostawa terenu
    budowlanego”. Wydaje się jednak, iż byłoby to nadużyciem interpretacyjnym (tak: T.
    Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2024, komentarz do art. 15 u.p.t.u.).
    W stanie prawnym obowiązującym przed 1 kwietnia 2013 r., aby stać się podatnikiem,
    wystarczyło więc wykonać czynności, o których mowa powyżej, w sposób jednorazowy,
    jednak w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy.
    Sama rzeczywista częstotliwość wykonywania owych czynności nie miała znaczenia, ważne
    było jedynie istnienie okoliczności wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w
    sposób częstotliwy. Jeżeli więc podatnik otwiera sklep, to wówczas nie ulega raczej
    wątpliwości, iż jest to okoliczność wskazująca na to, że ma on zamiar dokonywać
    sprzedaży towarów w sposób częstotliwy. Jeżeli natomiast dana osoba dokonuje
    wyprzedaży swojego majątku, to trudno mówić w tym przypadku o przypuszczalnej
    powtarzalności tego rodzaju transakcji (tak: T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 17,
    Warszawa 2024, komentarz do art. 15 u.p.t.u.).
    W doktrynie wskazano, że uzasadnieniem tej różnicy w art. 15 ust. 2 u.p.t.u., istniejącej
    przed dniem 1 kwietnia 2013 r. jest przyjęcie, iż ustawodawca podjął próbę realizacji opcji,
    o której mowa w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Przepis art. 12 ust. 1 dyrektywy
    2006/112/WE ma charakter opcjonalny − przewiduje on, że państwa członkowskie mają
    możliwość uznania za podatnika każdej osoby, która okazjonalnie przeprowadza
    transakcje związane w art. 9 ust. 1 akapit 2 (działalność gospodarcza), w szczególności w
    odniesieniu do jednej z następujących transakcji:
    1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu przed pierwszym
      zasiedleniem;
    2) dostawa terenu budowlanego.

    Warunki określone przez dyrektywę są więc następujące: podatnikiem może być każda
    osoba, która sporadycznie (okazjonalnie) dokonuje czynności opodatkowanych, a
    czynności te są związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza (czyli
    wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem
    i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie majątku rzeczowego
    i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu). Skoro zaś art. 15
    ust. 2 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym przed przedmiotową nowelizacją przewidywał,
    że działalność gospodarcza, której wykonywanie w sposób samodzielny statuuje dany
    podmiot jako podatnika, obejmuje także przypadki, gdy w ramach działalności
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalności osób wykonujących wolne zawody, czynność
    opodatkowana była wykonana jednorazowo (ale w okolicznościach wskazujących na
    zamiar częstotliwego wykonywania takich czynności), to można przyjąć, iż jedynym
    oparciem dla tej formuły jest właśnie art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Innymi słowy,
    oznacza to, że teoretycznie możliwe jest przyjęcie, że jakkolwiek niepoprawnie, to jednak
    opcja wynikająca z art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE została w dosyć dziwny sposób
    zastosowana przez polskiego ustawodawcę. Jest to jednak teza ocierająca się o nadużycie
    interpretacyjne (tak: T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2024, komentarz do
    art. 15 u.p.t.u.).
    Stanowisko, że ustawodawca nie zdecydował się na realizację opcji z art. 12 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE znajduje potwierdzenie w judykaturze. Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i
    C-181/10 dotyczących sprzedaży działek stanowiących majątek prywatny udzielał
    odpowiedzi na pytania prejudycjalne:
    − w sprawie Słaby (C-180/10):
    „Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a
    następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z
    przyczyn niezależnych od jej woli, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na
    majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe
    przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie − jest z tego tytułu
    podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy [VAT] (dyrektywa 2006/112) oraz
    art. 4 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu
    działalności handlowej?”;
    − w sprawie Kuć (C-181/10):
    „1) Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy [VAT], który
    dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie
    zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a
    nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy, uznający za
    dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele
    prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli
    podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu?
    2) Czy [w razie odpowiedzi twierdzącej] rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1
    pkt 3 dyrektywy [VAT], który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego
    działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy
    pod zabudowę mieszkaniowo -usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy
    uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach
    ogólnych?”.
    W swoim rozstrzygnięciu TSUE podkreślił przede wszystkim, że art. 12 ust. 1 dyrektywy
    2006/112/WE pozwala państwom członkowskim uznać za podatnika każdego, kto
    okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1
    akapit 2 dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności pojedynczej dostawy terenu

    budowlanego. Mimo odmiennego stanowiska rządu polskiego, w ocenie którego opcja ta
    została wykorzystana i objęta art. 15 ust. 1 u.p.t.u., TSUE uznał, że: „z postanowień
    odsyłających, jak również z brzmienia wspomnianego art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT,
    nie wynika jednak, czy Rzeczpospolita Polska rzeczywiście skorzystała z art. 12 ust. 1
    dyrektywy VAT. Będzie musiał to ustalić sąd krajowy. Trzeba w tej kwestii podkreślić, że
    art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT wprowadza możliwość, a nie zobowiązanie wobec państw
    członkowskich. Zatem w celu skorzystania z możliwości przewidzianej w tym przepisie
    państwa członkowskie muszą podjąć stosowną decyzję [...]. Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem Trybunału transpozycja dyrektywy do prawa krajowego nie wymaga
    koniecznie literalnego powtórzenia jej przepisów w wyraźnej i specjalnie do tego
    przeznaczonej normie prawa. Wystarczający może tu być ogólny kontekst prawny, jeżeli
    skutecznie zapewnia on zastosowanie dyrektywy w pełni, w sposób jasny i precyzyjny [...].
    Jeżeli sąd krajowy stwierdzi, że zainteresowane państwo członkowskie skorzystało z
    uprawnienia przewidzianego w art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT, dostawę terenu budowlanego
    należy uznać za podlegającą podatkowi VAT na podstawie prawa krajowego, niezależnie
    od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność
    producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z orzecznictwa
    wynika w tej mierze, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarcze” (tak: wyr.
    TSUE z 15.09.2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10).
    Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego. Jak orzekł TSUE, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży
    można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyr. w sprawie
    C-155/94 Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej
    sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w
    jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił więc w pierwszej
    kolejności, że samo wykonywanie prawa własności, a niewątpliwie sprzedaż majątku do
    takiego przypadku się zalicza, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów o VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał więc, iż w przypadku
    gdy sąd krajowy uzna, że Polska nie dokonała implementacji art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006
    /112/WE, wówczas sprzedaż majątku osobistego przez osobę fizyczną w dalszym ciągu
    może sprawić, iż osoba taka zostanie uznana za podatnika w odniesieniu do tej sprzedaży
    na podstawie zasad ogólnych określonych w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. (tak: T.
    Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2024, komentarz do art. 15 u.p.t.u.).
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaznaczył, że: „zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9
    ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być
    ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie
    działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy [...]. W związku z powyższym trzeba
    odpowiedzieć na postawione pytania w ten sposób, że dostawę gruntu przeznaczonego
    pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem VAT na podstawie prawa krajowego
    państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art.
    12 ust. 1 dyrektywy VAT, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy
    sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod
    warunkiem że transakcja nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności” (tak: wyr. TSUE z 15.09.2011 r. w połączonych sprawach

    C-180/10 i C-181/10). W ocenie TSUE: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność
    rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku VAT i przekształconym wskutek
    zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
    przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku VAT w rozumieniu
    art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu,
    jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast
    jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT, należy uznać ją za podmiot prowadzący «działalność gospodarczą» w  rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku VAT” (tak: wyr. TSUE z 15 września
    2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10).
    Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie rozpoznawanej po powyższym rozstrzygnięciu
    TSUE uznał, że przepis art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE nie został implementowany
    do polskiej u.p.t.u., a w związku z tym, co do zasady, podmiot dokonujący takiej sprzedaży
    nie działa w odniesieniu do niej jako podatnik (tak wyr. NSA z 07.10.2011 r., I FSK 1289/10).
    Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny orzekał także w kolejnych wyrokach (m.in. wyr.
    NSA z 15 grudnia 2011 r., I FSK 1695/11, wyr. NSA z 15 grudnia 2011 r., I FSK 1732/11).
    Także w doktrynie wskazuje się, że Polska z pewnością nie skorzystała z możliwości
    określonej w art. 12 dyrektywy 2006/112/WE r. i nie uznała w przepisach krajowych, że
    każdy sprzedawca okazjonalnie dokonujący dostawy terenu budowlanego działa jako
    podatnik (tak: A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XVII, Warszawa 2023, komentarz do
    art. 15 u.p.t.u.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że fakt, iż Polska nie skorzystała z
    możliwości uznania za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej
    z działalnością gospodarczą w zakresie pojedynczej dostawy terenu budowlanego, nie
    pozwala na stwierdzenie, że Polska skorzystała z tej opcji (zob. wyr. NSA z 18 października
    2011 r., I FSK 1536/10). Ten wniosek jest tym bardziej uzasadniony obecnie, kiedy to
    skreślono z art. 15 ust. 2 ustawy zastrzeżenie odnoszące się do uznania za podatnika
    podmiotu wykonującego jedną czynność, lecz w okolicznościach wskazujących na zamiar
    częstotliwego działania (tak: A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XVII, Warszawa 2023,
    komentarz do art. 15 u.p.t.u.).
    W ocenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej największe znaczenie dla uznania
    danego podmiotu za podatnika (prowadzącego działalność) w zakresie sprzedaży działek
    ma to, że podmiot ten w zakresie tej sprzedaży angażuje pewne środki, aktywa, w związku
    z czym działa jak handlowiec (ewentualnie usługodawca, producent). Takimi działaniami
    mogą być − w ocenie Trybunału − przykładowo uzbrojenie terenu albo działania
    marketingowe. Trzeba jeszcze zauważyć, że w dotychczasowej polskiej praktyce
    podkreślano znaczenie zamiaru, z jakim sprzedawca nabył niegdyś grunty, dla
    rozstrzygnięcia o jego statusie podatnika. W powyższym wyroku Trybunał w ogóle nie
    odniósł się do tej kwestii. Wydaje się, że można postawić tezę, iż zamiar sprzedawcy, z
    jakim nabywał niegdyś grunty, powinien być nadal traktowany jako okoliczność mająca
    znaczenie dla rozstrzygania o statusie sprzedawcy, aczkolwiek w żadnej mierze nie jako
    okoliczność decydująca. Wydaje się, że komentowany wyrok Trybunału nie powinien w
    istotny sposób zmienić dotychczasowego dorobku orzeczniczego polskich sądów
    administracyjnych. Znaczna część poglądów wypowiadanych wcześniej przez polskie sądy
    administracyjne (jeśli chodzi o potraktowanie sprzedawcy gruntów jako podatnika VAT)
    pozostaje aktualna (tak: A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XVII, Warszawa 2023,
    komentarz do art. 15 u.p.t.u.).

    Czynności wykonane przed dokonaniem sprzedaży wydzielonych działek takie jak
    przeprowadzenie podziału geodezyjnego działki ewidencyjnej nr (...) na działki
    ewidencyjne nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6 (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)
    /12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/19, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)
    /24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
    /36, (...)/37, (...)/38 i (...)/39, a także kolejne podziały działek nr (...)/38 lub (...)/39 na
    mniejsze działki oraz uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr (...) przed jej
    podziałem i działek nr (...)/38 oraz (...)/39 przed ich podziałami, jak również zasięgnięcie
    informacji co do możliwości zapewnienia dostaw energii elektrycznej do wydzielonych
    działek, możliwości ich przyłączenia do sieci wodociągowej i możliwości ich obsługi
    komunikacyjnej poprzez zjazd z drogi wojewódzkiej nr (...), a także rozwieszenie na
    ogrodzeniu nieruchomości banerów informujących o zamiarze sprzedaży działek, nie
    świadczą, zdaniem Wnioskodawcy, o podjęciu przez Niego działalności w zakresie obrotu
    nieruchomościami o profesjonalnym charakterze. Podobnie należy ocenić ewentualną
    możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z usług przedsiębiorcy zajmującemu się
    zawodowo pośrednictwem w obrocie nieruchomościami, któremu Wnioskodawca może
    zlecić czynności w postaci publikacji ogłoszeń sprzedaży na popularnych stronach
    internetowych poświęconych ofertom dotyczącym nieruchomości oraz utrzymywanie
    kontaktu z osobami wyrażającymi zainteresowanie ofertami i prezentacji im
    nieruchomości. Także te czynności oraz działania marketingowe w postaci opublikowania
    dotyczących tych wydzielonych działek ofert sprzedaży na poświęconej takiej tematyce
    stronach internetowych, które będą przeprowadzane na zlecenie Wnioskodawcy przez
    pośrednika w obrocie nieruchomościami, nie będą, zdaniem Wnioskodawcy, świadczyły o
    podjęciu przez Wnioskodawcę działalności w zakresie obrotu nieruchomościami o
    profesjonalnym charakterze.
    Przede wszystkim dotychczas podjęte oraz będące w toku i planowane w przyszłości
    czynności obejmujące podział geodezyjny, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy są
    pojedynczymi czynnościami, nie przybierają one charakteru ciągu czynności i nie stanowią
    działalności wykonywanej w sposób zorganizowany i zawodowy.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że samo wystąpienie z
    wnioskiem o uchwalenie dla terenu miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego nie decyduje jeszcze o zawodowym charakterze działalności podmiotu.
    Przesądza bowiem o tym wiele innych okoliczności, które powodują, że aktywność
    podmiotu w przedmiocie zbycia działek jest porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (zob. wyr. WSA w Gorzowie
    Wielkopolskim z 30 lipca 2014 r., I SA/Go 367/14). W innym wyroku trafnie zauważono, że
    podział nieruchomości w celu umożliwienia sprzedaży jest działaniem, które mieści się w
    zarządzie majątkiem prywatnym i może być w okolicznościach konkretnego stanu
    faktycznego uzasadniony, gdy podmiot jeszcze nie wie, czy sprzeda jedną nieruchomość,
    czy więcej (zob. wyr. NSA z 09.05.2014 r., I FSK 811/13). Podobnie przyjął Wojewódzki Sąd
    Administracyjny we Wrocławiu, który stwierdził m.in., że wprawdzie sam podział gruntów
    wymaga podjęcia określonej czynności, jednakże jest niewystarczający do tego, aby uznać,
    że spełniona jest jedna z cech wykonywania działalności gospodarczej − wykonywanie jej
    w sposób zorganizowany (zob. wyr. WSA we Wrocławiu z 10 czerwca 2016 r., I SA/Wr 235
    /16).
    Zdaniem orzecznictwa, dokonanie podziału gruntu na mniejsze działki, które jest
    warunkiem sine qua non sprzedaży części posiadanej nieruchomości w postaci działki
    gruntu. Dokonywanie podziału działek nie jest jednakże przesłanką wystarczającą
    samodzielnie do uznania działalności sprzedającego za zawodową (zob. wyr. WSA w
    Gdańsku z 12 września 2017 r., I SA/Gd 884/17). Wnioskodawca nie podjął i nie podejmie
    w przyszłości w stosunku do już wydzielonych działek jak i działek, które w przyszłości
    będą wydzielone z działek nr (...)/38 i (...)/39 i czynności takich jak uzbrojenie terenu
    poszczególnych działek w przyłącza energetyczne, gazowe, wodociągowe, kanalizacyjne,
    telekomunikacyjne. Wnioskodawca nie występował i nie wystąpi dla żadnej z wydzielonych

    działek z wnioskiem o lokalizację sieci energetycznej, gazowej, wodociągowej,
    kanalizacyjnej, telekomunikacyjnej i innej oraz Wnioskodawca nie występował ani nie
    wystąpi o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej,
    wodociągowej, kanalizacyjnej, telekomunikacyjnej i innych mediów. Wnioskodawca nie
    przeprowadzał ani nie będzie przeprowadzał przed przyszłą sprzedażą działek wyłączenia
    ich z produkcji rolniczej. Wnioskodawca nie składał wniosku dotyczącego wyłączenia
    działek z produkcji rolniczej ani nie będzie składał takiego wniosku w przyszłości w celu
    wyłączenia działek z produkcji rolniczej według przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o
    ochronie gruntów rolnych i leśnych. Judykatura stoi na stanowisku, że elementem
    decydującym o zorganizowanej aktywności Wnioskodawcy w zakresie obrotu
    nieruchomościami nie jest fakt wystąpienia przez niego o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy i podział nieruchomości, w wyniku którego powstało kilkanaście działek wraz z
    wytyczoną drogą wewnętrzną i podkreśla, że sprzedawca nie wystąpił choćby z wnioskiem
    o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej oraz o wydanie warunków technicznych
    przyłączenia do sieci wody i innych mediów (zob. wyr. WSA w Łodzi z 18.10.2017 r. I SA/Łd
    612/17).
    Nabycie nieruchomości, z której wydzielono przedmiot sprzedaży i z którego w przyszłości
    będą wydzielane przedmioty kolejnych przyszłych sprzedaży, nastąpiło niemal 20 lat przed
    pierwszą sprzedażą i było nabyciem w celu spożytkowania nieruchomości na potrzeby
    prywatne Wnioskodawcy. Przejawem tego było zamieszkiwanie przez Wnioskodawcę na
    nieruchomości. Nabycie nie nastąpiło z zamiarem i w celu dalszej odsprzedaży otrzymanej
    w darowiźnie nieruchomości. Orzecznictwo zauważa, że nie można uznać za poprawny
    pogląd, aby sprzedaż wielu działek budowlanych, jeżeli tylko stanowią one majątek
    odrębny podatnika i nie służą prowadzonej przez niego działalności, skutkowała
    powstaniem obowiązku w podatku VAT. Jeżeli zatem podatnik nie dokonał nabycia działek
    w celu ich odsprzedaży, działki te stanowią jego majątek osobisty, uznać należy, że ich
    sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (zob. wyr. WSA w Warszawie z 15
    stycznia 2007 r., III SA/Wa 3885/06).
    W innym orzeczeniu wyjaśniono, że aby uznać, że osoba występuje jako handlowiec, to
    nabycie sprzedawanych gruntów musi nastąpić w celach wykonywania tej działalności,
    czyli handlowych, a nie w innych celach. Działalność handlowa oznacza dokonywanie w
    sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, wskazujący na zamiar
    kontynuacji tej działalności. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego
    (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz
    spożytkowania w celach osobistych. Zbycie, nawet kilkunastu działek budowlanych
    powstałych z podziału gruntu rolnego nabytego na cele prywatne i po zmianie
    przeznaczenia tego gruntu, nie stanowi działalności handlowej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, z uwagi na brak przesłanek uznania tej działalności za taką, tj. brak
    zawodowego − stałego i zorganizowanego charakteru (zob. wyr. NSA z 27 czerwca 2008 r.,
    I FSK 252/08). W przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu zamiar
    częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia
    towaru a nie jego sprzedaży, gdyż pod pojęciem handel należy rozumieć dokonywanie w
    sposób zorganizowany zakupów towarów w celu odsprzedaży. Dokonując wykładni art. 15
    ust. 1 i 2 u.p.t.u. należy wskazać, że istotą działalności gospodarczej handlowca jest to, że
    dokonuje on zakupu towarów handlowych i ich odsprzedaży (zob. wyr. NSA z 26 czerwca
    2008 r., I FSK 778/07).
    Czynności marketingowe, które ewentualnie będą podejmowane przez profesjonalnego
    pośrednika na rzecz Wnioskodawcy (jeżeli Wnioskodawca zdecyduje się na skorzystanie z
    usług takiego podmiotu) będą sprowadzały się do zamieszczenia ofert sprzedaży na
    popularnych stronach internetowych z ogłoszeniami dotyczącymi nieruchomości oraz do
    kontaktu z osobami odpowiadającymi na zamieszczone oferty.
    Zgodnie z orzecznictwem, za przejaw działalności gospodarczej nie może być uznany
    zamiar umieszczenia ogłoszenia na portalu internetowym czy zamiar skorzystania z usług

    biura pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości; są to bowiem w pełni standardowe
    czynności, jakie podejmuje każda osoba zamierzająca sprzedać nieruchomość (por. wyr.
    NSA z 3 lipca 2020 r., I FSK 1888/17). Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w
    innym orzeczeniu wskazując, że zamieszczenie ogłoszenia o sprzedaży w prasie i
    Internecie nie świadczy automatycznie o konieczności uznania aktywności strony w
    zakresie obrotu nieruchomościami za zawodową. W przypadku takich ogłoszeń istotne
    znaczenie ma to, czy wykraczają one poza zwykłe formy ogłoszeń, czy przybierają postać
    reklamy, stanowiąc formę marketingu. Samo zamieszczenie ogłoszenia w prasie czy
    Internecie (środkach przekazu będących w powszechnym użyciu) bez wskazania, że miało
    ono cechy wykraczające poza zwykłe ogłoszenie (np. wielkość, grafikę, formułę) i
    wymagało większych od zwyczajowo przyjętych nakładów, nie pozwala na stwierdzenie, że
    osoba je zamieszczająca zachowuje się jak handlowiec (zob. wyr. NSA z 9 maja 20(...) r., I
    FSK 811/13). Podkreślenia wymaga, że możliwość, iż Wnioskodawca ewentualnie powierzy
    w przyszłości profesjonalnemu podmiotowi działania takie jak zamieszczenie ofert
    sprzedaży na popularnych stronach internetowych z ogłoszeniami dotyczącymi
    nieruchomości oraz do kontakt z osobami odpowiadającymi na zamieszczone oferty, a
    także pośrednictwo w sprzedaży jednoznacznie wskazuje, że wnioskodawca może nie
    posiadać wiedzy, zasobów i możliwości, aby móc wykonać te czynności samodzielnie.
    Powyższe pozwala zasadnie twierdzić, że Wnioskodawca nie podjął i w przyszłości także
    nie podejmie działalności o charakterze profesjonalnym w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Orzecznictwo trafnie dostrzega, iż logiczne, choćby ze względów
    finansowych i pragmatycznych, jest wnioskowanie, że skoro strona zleca sprzedaż działek
    pośrednikowi w obrocie nieruchomościami, to jest to równoznaczne z tym, że sama nie
    działa w tym zakresie zawodowo − profesjonalnie (zob. wyr. NSA z 19.04.2012 r., I FSK 1118
    /11).
    Zgodnie z orzecznictwem, przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości
    należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności
    sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy,
    które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
    zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane
    działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec), wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (tak: wyrok WSA w Gliwicach z 24 marca 2022
    r., I SA/GI 1465/21).
    Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że na działalność gospodarczą zbywcy
    wskazywać mogą w szczególności takie łączne okoliczności, jak: doprowadzenie z własnej
    inicjatywy do podziału zakupionego niezabudowanego gruntu rolnego o powierzchni kilku
    hektarów na kilkadziesiąt niezabudowanych działek; wydzielenie dróg wewnętrznych;
    podjęcie czynności w celu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy; wybudowanie sieci
    wodno-kanalizacyjnej, dostępnej dla wydzielonych działek, oraz podjęcie działań
    informacyjnych o sprzedaży działek, przy czym podkreślono, że właśnie kompleks
    powyższych czynności decyduje o uznaniu podmiotu za podatnika, przy czym największe
    znaczenie ma tutaj uzbrojenie terenu. Podjęcie pojedynczych czynności spośród wyżej
    wymienionych (np. tylko podział działek z wydzieleniem koniecznych dróg wewnętrznych

    oraz podjęcie zwyczajowych działań informacyjnych o sprzedaży) mogłoby powodować, że
    zbywca nie byłby uznawany za podatnika (zob. wyr. NSA z 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13).
    W innym orzeczeniu wskazano, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    przeznaczone do zabudowania działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. Zbycie natomiast nawet kilkunastu działek o charakterze
    budowlanym powstałych z podziału i po uzyskaniu warunków ich zabudowy, nie stanowi
    per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak przesłanek
    świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów
    w gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego − stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o
    podatku od towarów i usług. Sprzedaż gruntów w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    nie oznacza, że sprzedający nie mógł nabyć przedmiotu sprzedaży w celu jego zbycia z
    zamiarem uzyskania jak największej ceny z tego rodzaju sprzedaży. Nie jest to żadne
    kryterium wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że
    również w obrocie „prywatnym” dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków
    sprzedaży (zob. wyr. WSA w Łodzi z 7 września 2017 r., I SA/Łd 610/17).
    Mając na względzie powyższe, stanowisko własne Wnioskodawcy jest w pełni uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać także należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu
    art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Z treści art. 2 pkt 15 ustawy wynika natomiast, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej – rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Na podstawie art. 2 pkt 19 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez
      to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi
      rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
      wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do
      prowadzenia ksiąg rachunkowych
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności (...) dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      (...) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany
      za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność

    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności
    gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym,
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie
    to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy
    majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne
    jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    cytowanej wyżej ustawy.
    Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy,
    należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, mieści się w
    pojęciu działalności gospodarczej.

    Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do zasady – posiada status podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy
    rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że
    prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej
    stawki tego podatku.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy
    czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w
    myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem uznania danej czynności za
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch
    przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej

    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i
    obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży przedmiotowych
    działek, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów
    i usług.
    Uznanie, że dany podmiot, w odniesieniu do konkretnej czynności, działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. H.E.,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. (...) ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż działek numer
    (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)
    /14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)
    /27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek
    ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a
    także udziałów w działce nr (...)/19 przeznaczonej na drogę dojazdową lub udziałów w

    innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości, należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy działa/będzie działać Pan w charakterze
    podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem, osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, w świetle przywołanych
    regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż działek nie nastąpi w ramach
    zarządu Pańskim majątkiem prywatnym, lecz będzie stanowić sprzedaż w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan działa/będzie
    działać jako podatnik, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Z treści przywołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy i przedstawionych w tym zakresie
    objaśnień wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie
    podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko
    czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego
    znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione
    przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po
    kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile
    tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

    W tym miejscu należy zauważyć, że orzecznictwo TSUE wskazuje, że odpłatność ma
    miejsce, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem
    usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym; dostawcę
    towarów lub usługodawcę łączy z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek
    dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia
    wzajemnego) za dokonanie tych czynności; wynagrodzenie jest wyrażalne w pieniądzu, co
    oznacza, że istnieje możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do
    świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub
    świadczenie usług.
    Wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług. Zatem, odpłatną
    dostawę towaru (odpłatne świadczenie usług) identyfikuje się zarówno w sytuacji
    klasycznej transakcji (pieniądze za towar/usługę), jak również w sytuacji np. wymiany
    barterowej.
    Podkreślenia wymaga, że osiąganie zysku w związku z wykonywaniem danej czynności nie
    jest warunkiem niezbędnym dla uznania jej za czynność odpłatną.
    W przedmiotowej sprawie, w przypadku nieformalnej dzierżawy działki nr (...) w części
    niezabudowanej, z której powstały/powstaną przedmiotowe działki, za którą otrzymuje
    Pan równowartość dopłat dla rolników, pobieranych przez wydzierżawiającego, który
    wykorzystywał nieruchomość do prowadzenia produkcji rolnej w ramach własnych
    gospodarstw rolnych, mamy do czynienia ze świadczeniem usługi za wynagrodzeniem.
    W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości, z uwagi na fakt, iż wykonywana jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych skutkujących uzyskiwaniem korzyści majątkowych (w
    pieniądzu lub w świadczeniu innego rodzaju), stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, wypełnia ona określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy dzierżawa
    jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także bez względu
    na to, czy na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Powyższe potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    przykładowo w sprawie C-186/89 (W.N. Van Tiem v. Staatssecretaris van Financiën), uznał
    on, że wynajem działki budowlanej wraz z prawem do wybudowania na niej i późniejszego
    użytkowania budynku, w zamian za roczny czynsz, jest prowadzeniem działalności
    gospodarczej. Z kolei w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z 13 listopada 2012 r.
    sygn. akt I FSK 1805/11, wyrażono pogląd, że jeżeli działalność w zakresie dzierżawy
    gruntu cechuje się zarówno powtarzalnością, jak i długim okresem trwania, to grunt
    wykorzystywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a właściciel prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. NSA wskazał przy tym, że dla
    oceny, czy dana osoba prowadzi działalność gospodarczą w określonym zakresie nie ma
    znaczenia to, czy w tym zakresie zarejestrowała ona działalność czy też nie, nie ma też
    znaczenia jej subiektywne przekonanie w tym zakresie.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa własności działek numer (...)/1, (...)/2, (...)/3,
    (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16,
    (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29,
    (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych,
    które zostaną w przyszłości wydzielone z działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także udziałów w
    działce nr (...)/19 przeznaczonych na drogę dojazdową lub udziałów w innych działkach
    wydzielonych z przeznaczeniem na drogę dojazdową, które były przedmiotem dzierżawy
    nie zbywa Pan majątku osobistego. Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny to

    majątek danej osoby fizycznej, który nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej, a w całym okresie posiadania tego majątku osoba
    ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego. Jak wynika
    z okoliczności sprawy, z tytułu świadczenia usług dzierżawy (dzierżawa długotrwała,
    obowiązująca przed zawarciem umowy darowizny z (...) grudnia 2005 r. i stan taki
    utrzymuje się do chwili obecnej) nieruchomości, z której powstały przedmiotowe działki,
    stał się Pan podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15
    ust. 2 ustawy i de facto – podatnikiem podatku VAT zdefiniowanym w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Za uznaniem Pana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą przemawia
    również m.in. to, że:
    § dokonał Pan podziału geodezyjnego działki nr (...) na działki nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4,
      (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)
      /17, (...)/18, (...)/19, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28,
      (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)/36, (...)/37, (...)/38 i (...)/39;
    § dokona Pan kolejnego podziału działek nr (...)/38 lub (...)/39 na mniejsze działki;
    § uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy dla działki nr (...) przed jej podziałem i
      działek nr (...)/38 oraz (...)/39 przed ich podziałami, tj.:
    − na Pana wniosek Burmistrz (...) wydał w dniu (...) czerwca 2024 r., decyzję o warunkach
      zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie 40 budynków
      mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr (...);
    − na wniosek Pana partnerki życiowej uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy dla
      zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na budowie 25 budynków rekreacji
      indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną na części działek oznaczonych nr
      ewidencyjnymi (...)/38 i (...)/39;
    § na podstawie złożonego przez Pana wniosku, uzyskał Pan od (...) S.A. zapewnienie
      dostawy energii elektrycznej dla obiektu 40 x budynek mieszkalny dla działki nr (...) o
      mocy przyłączeniowej 40 x 12,5 kW;
    § na podstawie złożonego przez Pana wniosku, uzyskał Pan od (...) S.A. oświadczenie, że
      zapewni dostawę energii elektrycznej dla obiektu 20 x budynek mieszkalny dla działki
      nr (...)/39;
    § na podstawie złożonego przez Pana wniosku, uzyskał Pan od (...) S.A. oświadczenie, że
      zapewni dostawę energii elektrycznej dla obiektu 7 x budynek mieszkalny dla działki nr
      (...)/38;
    § na Pana wniosek Gmina oświadczyła, że zapewni przyłączenie do sieci wodociągowej
      gminy 27 budynków rekreacyjnych na działkach nr (...)/38 i (...)/39;
    § na działce nr (...)/19, przeznaczonej na wewnętrzną drogę dojazdową będzie Pan w
      przyszłości dokonywać przebudowy istniejącego zjazd na nieruchomość z drogi
      publicznej − drogi wojewódzkiej nr (...) na zjazd spełniający warunki techniczne zjazdu
      zwykłego w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24
      czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg
      publicznych, gdzie w § 54 ust. 4 pkt 1 wskazano, że zjazd zwykły to zjazd przeznaczony
      do ruchu pojazdów albo pojazdów, pieszych i osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch. Zamierza Pan przebudować istniejący zjazd na
      nieruchomość na zjazd zwykły dwukierunkowy. W ramach planowanej przebudowy
      planowane jest poszerzenie zjazdu do 6 m, wykonanie rozszerzenia na rozjazdy w
      prawo i w lewo oraz wykonanie przepustu wody poprzez zakopanie rury o średnicy 40
      cm. Przebudowa zjazdu na zjazd zwykły dokona Pan w celu skomunikowania działek
      nr (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9, (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)

      /13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/19, (...)/20, (...)/21, (...)/22, (...)/23, (...)/24,
      (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34, (...)/35, (...)
      /36, (...)/37, (...)/38 i (...)/39 z drogą publiczną − drogą wojewódzką nr (...).
    Wszystkie powyższe działania, w tym także działania marketingowe w postaci publikacji
    ogłoszeń sprzedaży na popularnych stronach internetowych poświęconych ofertom
    dotyczącym nieruchomości, rozwieszenie na ogrodzeniu banerów informujących o
    zamiarze sprzedaży działek, jak również możliwość skorzystania przez Pana z usług
    przedsiębiorcy zajmującemu się zawodowo pośrednictwem w obrocie nieruchomościami,
    któremu może Pan zlecić czynności w postaci publikacji ogłoszeń sprzedaży na
    popularnych stronach internetowych, poświęconych ofertom dotyczącym nieruchomości
    oraz utrzymywanie kontaktu z osobami wyrażającymi zainteresowanie ofertami i
    prezentacji im nieruchomości, świadczą o podjęciu przez Pana działalności w zakresie
    obrotu nieruchomościami o profesjonalnym charakterze.
    Wszystkie wyżej wymienione czynności podniosły wartość i uatrakcyjniły działki dla
    nabywców jak również ułatwią zbycie tych działek. Z okoliczności przedstawionych w
    złożonym wniosku nie wynika, aby działki będące przedmiotem sprzedaży w przeszłości
    służyły do zaspokojenia Pana potrzeb osobistych w jakimkolwiek momencie.
    Zatem należy wskazać, że – w Pana przypadku brak jest czynności charakteryzujących
    zarząd majątkiem osobistym – a u podstaw Pana działania leżą cele gospodarcze, wobec
    czego sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, nie będzie stanowiła rozporządzenia
    majątkiem osobistym i w konsekwencji nie stanowi/nie będzie stanowić czynności
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz obowiązujące przepisy prawa należy
    uznać, że w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem, sprzedaże działek numer (...)/1, (...)/2, (...)/3, (...)/4, (...)/5, (...)/6, (...)/7, (...)/8, (...)/9,
    (...)/10, (...)/11, (...)/12, (...)/13, (...)/14, (...)/15, (...)/16, (...)/17, (...)/18, (...)/20, (...)/21, (...)/22,
    (...)/23, (...)/24, (...)/25, (...)/26, (...)/27, (...)/28, (...)/29, (...)/30, (...)/31, (...)/32, (...)/33, (...)/34,
    (...)/35, (...)/36, (...)/37 oraz działek ewidencyjnych, które zostaną w przyszłości wydzielone z
    działek nr (...)/38 lub (...)/39, a także udziałów w działce nr (...)/19 przeznaczonych na drogę
    dojazdową lub udziałów w innych działkach wydzielonych z przeznaczeniem na drogę
    dojazdową, będą stanowiły odpłatną dostawę towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy, wykonaną przez podatnika podatku od towarów i usług,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i będą skutkowały
    powstaniem po Pana stronie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i
    usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.

    Odnosząc się do powołanych przez Pana we wniosku wyroków sądów administracyjnych
    wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Pana argumentacji. Są
    to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnej sprawy i co do zasady wiążą one
    stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego
    oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem, wskazane we
    wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.