Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.256.2025.2.KKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Prawo do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów w
prowadzonej działalności gospodarczej odpisów
amortyzacyjnych lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: amortyzacja
koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal-lokal mieszkalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Rzeczy i prawa
niepodlegające amortyzacji.-budynki mieszkalne wraz ze
1

znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo
do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie
umowy,
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności
    gospodarczej odpisów amortyzacyjnych od lokalu mieszkalnego. Uzupełnił go Pan - w
    odpowiedzi na wezwanie - pismem z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 22 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jako osoba fizyczna, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji
    Działalności Gospodarczej od dnia ... sierpnia 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą, w ramach której aktualnie osiągane dochody są opodatkowane stosownie
    do regulacji o podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, tzw. skalą
    podatkową. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
    Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy koncentruje się na świadczeniu usług
    w przedmiocie:
    · 55.20 - Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania
      (główny przedmiot działalności),
    · 68.20 - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą opodatkowaniu na terytorium RP w
    ramach tzw. nieograniczonego obowiązku podatkowego (art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ), a dochody osiągane w ramach źródła przychodów,
    opodatkowuje na zasadach ogólnych (tzw. skala podatkowa), w oparciu o prowadzoną
    podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w przedmiocie świadczenia usług
    noclegowych, turystycznych miejsc krótkotrwałego zakwaterowania Wnioskodawca chce
    wykorzystać stanowiący jego własność lokal mieszkalny, stanowiący odrębną
                                        2nieruchomość lokalową położoną .... przy ul. .... o powierzchni ... m, nr KW ...

    Dotychczas mieszkanie było wynajmowane na osobę prywatną, w ramach wynajmu
    długoterminowego i rozliczane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych 8,5% przez
    około .... lat.
    Wnioskodawca z dniem ... marca 2025 r. opisane mieszkanie przyjął do używania jako
    składnik majątku związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i wykazał w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności
    gospodarczej ..... Następnie Wnioskodawca chce skierować ten lokal na wynajem
    krótkoterminowy (PKD 55.20) opodatkowany podatkiem od towarów i usług VAT w
    wysokości 8% oraz rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca
    chce koszty i opłaty związane z przedmiotowym mieszkaniem, poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, ujmować
    jako koszty uzyskania przychodów oraz odliczać VAT naliczony.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że od dnia wprowadzenia lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lokalową do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przychody ze wskazanego we wniosku
    lokalu zaliczane są do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza
    .....
    Numer Klasyfikacji Środków Trwałych dla będącego przedmiotem wniosku lokalu, zgodnie
    z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
    Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864) to 122 - lokal mieszkalny. Budynek, w
    którym znajduje się ww. lokal jest sklasyfikowany zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów
    Budowlanych, jako budynek mieszkalny.

## Pytanie

Czy w obowiązującym stanie prawnym Wnioskodawca ma prawo zaliczać do kosztów
    uzyskania przychodów w rozliczeniach podatku dochodowego odpisy amortyzacyjne
    mieszkania przy ... w ...?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione we wniosku)
    Wnioskodawca uważa, że powinien mieć możliwość zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych lokalu
    mieszkalnego przy ul. ... w .....
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Na mocy ustawy nowelizującej z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2105 z późn. zm., dalej: „ustawa nowelizująca”)
    zmianie uległa treść art. 22c u.p.d.o.f. W brzmieniu obowiązującym do końca 2021 r.
    przepis ten stanowił, że amortyzacji nie podlegają m.in. budynki mieszkalne wraz ze
    znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne stanowiące odrębną
    nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności
    gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli
    podatnik nie podjął decyzji o ich amortyzowaniu.
    Od 1 stycznia 2022 r. treść przepisu została zmieniona w ten sposób, że ustawodawca
    uniemożliwił amortyzowanie budynków mieszkalnych wraz ze znajdującymi się w nich
    dźwigami, lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz prawa do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej, służącego prowadzonej działalności gospodarczej lub
    wydzierżawiania albo wynajmowania na podstawie umowy.
    W przedstawionym stanie faktycznym, lokal mieszkalny, został przyjęty do ewidencji
    środków trwałych i w całości przeznaczony na działalność gospodarczą. Innymi słowy
    100% lokalu mieszkalnego zostało przeznaczone na cele użytkowe.

    Podsumowując, Wnioskodawca ma prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od
    lokalu mieszkalnego, a w konsekwencji dokonywane odpisy amortyzacyjne będą stanowiły
    dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku i jego uzupełnieniu jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady ustalania kosztów uzyskania przychodów
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    – nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu,
    bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w
    stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony
    wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Zasady ustalania odpisów amortyzacyjnych

    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
    · stanowią własność lub współwłasność podatnika,
    · są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    · przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    · są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (...).
    Stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich
      dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego
      w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
      wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.
    Z przepisów tych wynika wprost, że podatnicy nie mogą zaliczać do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych budynków i lokali
    mieszkalnych.
    Zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich

      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 22h ust. 2 wskazanej wyżej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod
      amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed
      rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego
      zamortyzowania danego środka trwałego.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodów w sytuacji opisanej we wniosku i jego
    uzupełnieniu
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej od ... sierpnia 2017 r. działalności
    gospodarczej, w przedmiocie świadczenia usług noclegowych, turystycznych miejsc
    krótkotrwałego zakwaterowania, chce Pan wykorzystać, stanowiący Pana własność lokal
    mieszkalny, położony w .... przy ul. ..... Ww. lokal mieszkalny przyjął Pan ... marca 2025 r.
    do używania jako składnik majątku związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i
    wykazał Pan w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    prowadzonej działalności gospodarczej ..... Następnie zamierza Pan ww. lokal przeznaczyć
    na wynajem krótkoterminowy (PKD 55.20) oraz rozpocząć dokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych; chce Pan koszty i opłaty związane z przedmiotowym mieszkaniem,
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, ujmować jako koszty uzyskania przychodów.
    Jak sam Pan wskazał w uzupełnieniu wniosku, numer Klasyfikacji Środków Trwałych dla
    będącego przedmiotem wniosku lokalu, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3
    października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz.
    1864) to 122 - lokal mieszkalny; budynek, w którym znajduje się ww. lokal jest
    sklasyfikowany zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, jako budynek
    mieszkalny.
    Pana wątpliwości budzi kwestia, czy w obowiązującym stanie prawnym ma Pan prawo
    zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej
    odpisy amortyzacyjne wynajmowanego lokalu mieszkalnego przy ul. ... w ....
    Podsumowanie
    Mając zatem na względzie powołane przepisy podatkowe oraz kierując się treścią wniosku
    nie mogę uznać Pana stanowiska - w myśl którego ma Pan prawo zaliczać do kosztów
    uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej odpisów
    amortyzacyjnych lokalu mieszkalnego przy ul. ... w .... – za prawidłowe.
    Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów prawa podatkowego ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie podaje bowiem wprost definicji środka trwałego.
    Wskazuje w art. 22a ww. ustawy składniki majątku, które przy spełnieniu określonych
    warunków można uznać za środki trwałe podlegające amortyzacji.
    Stosownie zaś do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    amortyzacji podlegają m.in. lokale, stanowiące własność podatnika, wykorzystywane przez
    podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
    Przy czym zgodnie z treścią art. 22c pkt 2 ww. ustawy amortyzacji nie podlegają lokale
    mieszkalne.
    Tym samym o możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych i zaliczania ich do
    kosztów uzyskania przychodów nie decyduje przeznaczenie lokalu na wynajem, ale czy
    będzie on spełniał warunki określone w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz czy będzie mieścił się w dyspozycji art. 22c pkt 2 ww. ustawy.

    W opisie sprawy wprost wskazał Pan, że będący Pana własnością lokal, wykazany w
    ewidencji środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej, który zamierza Pan
    przeznaczyć na wynajem krótkoterminowy, jest lokalem mieszkalnym.
    Skoro zatem wskazany we wniosku lokal jest lokalem mieszkalnym, to tym samym nie
    będzie Pan mógł dokonywać od niego odpisów amortyzacyjnych.
    W konsekwencji, nie będzie Pan miał również możliwości zaliczenia odpisów
    amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniu,
    jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały
    ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.