Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.296.2025.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Zastosowanie zwolnienia dla świadczonych usług w zakresie
wystawiania spektakli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b
ustawy.
Słowa kluczowe: utwory-utwór artystyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług w zakresie wystawiania spektakli
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 26 maja
    2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pan zawodowym tancerzem i obecnie prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą. Rodzajem wykonywanej przez Pana działalności jest m.in. działalność
    wspomagająca działalność twórczą i działalność związana z wystawianiem przedstawień
    artystycznych, zakwalifikowana jako (PKD 90.39.Z) oraz działalność związana z
    wystawianiem przedstawień artystycznych, zakwalifikowana jako (PKD 90.20.C).
    Nie jest Pan czynnym podatnikiem od towarów i usług. Przygotowuje i prezentuje Pan
    pokazy taneczne w postaci spektakli, mini spektakli tanecznych. Samodzielnie organizuje
    Pan pracę i działa na własny rachunek. Dzieła, które Pan tworzy, są autorskimi
    choreografiami tanecznymi połączonymi z pantomimą, zawierającymi wstęp, rozwinięcie i
    zakończenie, w celu opowiedzenia tanecznej historii. Są osadzone w różnym charakterze
    teatralnym, m.in. komedii, dramacie, itd., wzbudzając wśród widzów pełną paletę emocji.
    Dodatkowo tworzy Pan unikatowy montaż muzyki, w którym dodaje wszelkiego rodzaju
    utwory, dźwięki, które dostosowane są do wymyślonej i opowiadanej przez Pana historii.
    Daje to indywidualną, spójną kompozycję, która bez wszystkich wymienionych elementów
    nie mogła by istnieć. Tym samym cały występ posiada cechy oryginalności i
    indywidualności.
    Za zrealizowaną usługę wystawia Pan fakturę jako honorarium. Przedstawienia
    artystyczne, które Pan tworzy, są zamawiane przez przedszkola, firmy, instytucje,
    podmioty, które organizują, np. tematyczne wydarzenie, na którym prezentuje Pan swoją
    twórczość. Dostosowując do odbiorców, tworzy Pan zindywidualizowany, unikatowy
    scenariusz całego występu, dopasowany do potrzeb i tematyki zamówienia. Bierze Pan
    udział w realizacji występów samodzielnie lub we współpracy z innymi artystami, z którymi
    rozlicza się Pan na podstawie umowy o dzieło lub wystawianej przez nich faktury.
    Świadczone przez Pana usługi są usługami kulturalnymi. W ramach realizacji usługi
    prezentuje i upowszechnia Pan różne style i gatunki muzyki, różne style i gatunki taneczne
    w oparciu o własną − artystyczną − wizję, uzupełniając realizowane spektakle o
    przygotowane stroje, rekwizyty, odzwierciedlające elementy kulturowe, takie jak
    tradycyjne stroje, symbole i emblematy, które mogą pomóc w świętowaniu i zachowaniu
    dziedzictwa kulturowego.
    W przedstawieniach, które Pan tworzy, nawiązuje Pan do kultury i historii regionów,
    korzysta z utworów klasycznych, nawiązuje do wydarzeń historycznych, obejmuje swym
    zakresem całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości
    zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości, zatem wszystko to, co
    powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Odbiorcy Pana
    występów mają dostęp do informacji, kto jest autorem pokazu tanecznego. Pana imię i
    nazwisko jest wymieniane do publicznej wiadomości zarówno przed, jak i po
    zaprezentowaniu dzieła w trakcie wydarzenia. Gdy organizator reklamuje wydarzenie za
    pomocą plakatów, czy też innych form promocji, również Pana imię i nazwisko jest
    wyróżnione jako autora danego pokazu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Świadcząc usługi będące przedmiotem wniosku, działa Pan zarówno jako twórca, jak i
    artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24). Jako twórca opracowuje Pan
    choreografie, dobiera i tworzy muzykę dopasowaną do ruchu scenicznego, a także
    konstruuje koncepcję artystyczną oraz scenariusz przedstawienia zawierający wstęp,
    rozwinięcie i zakończenie. Pana autorstwo jest publicznie uznawane — Pana nazwisko
    widnieje na materiałach promocyjnych (plakaty, programy), a także jest ogłaszane przed i
    po występie. Jako artysta wykonawca aktywnie uczestniczy Pan w realizacji przedstawień
    jako tancerz, wykonując opracowane choreografie i prezentując je publiczności w ramach
    usług będących przedmiotem niniejszego wniosku.
    W wyniku realizacji usług, o których mowa we wniosku powstaje „utwór” w rozumieniu art.
    1 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana twórczość posiada

    cechy oryginalności i indywidualności, gdzie seria powiązanych ruchów składa się na
    spójną kompozycję, w rezultacie dając oryginalne dzieło, inne od utworów tej samej
    kategorii, spełniając tym samym wymóg nowości. W świetle przepisów Ustawy z dnia 4
    lutego 1994 roku o prawach autorskich i prawach pokrewnych, a także na podstawie
    wyroku NSA z 20 lutego 2020 roku (sygn. akt II FSK 680/18), tak udziela Pan licencji. Jest to
    licencja niewyłączna zawarta w formie ustnej lub przez fakty konkludentne (dorozumiane),
    która zachodzi automatycznie podczas występu prezentowanego na żywo, w Pana
    przypadku umożliwiająca rejestrowanie oraz publikowanie prezentowanego przez Pana
    utworu w postaci pokazu tanecznego. Udzielana przez Pana licencja nie wiąże się z
    korzyściami majątkowymi.
    W ramach świadczonych usług nie wykonuje Pan usług, o których mowa w art. 43 ust. 19
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361
    ze zm.). Opisane usługi nie stanowią usług wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia
    i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego. Nie prowadzi
    Pan sprzedaży biletów na swoje pokazy.

## Pytanie

Czy opisane przez Pana usługi podlegają zwolnieniu przedmiotowemu od podatków od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W związku z przedstawionym stanowiskiem uważa Pan, że przychód z wyżej opisanej
    działalności podlega zwolnieniu przedmiotowemu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit b ustawy i niezależnie od kwoty Pana przychodu nie ma Pan obowiązku rejestrować się
    do podatku VAT.
    W interpretacji posiłkował się Pan poniższymi przepisami, które nawiązują do ustawy o
    prawie autorski i prawach pokrewnych: Ustawodawca - w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy
    - wymienia usługi indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu
    zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    I tak, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: w szczególności
    przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
      publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    2) plastyczne;
    3) fotograficzne;
    4) lutnicze;
    5) wzornictwa przemysłowego;
    6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
    7) muzyczne i słowno-muzyczne;
    8) sceniczne, sceniczno- muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
    9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono

    na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w
    jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: każde
    artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną
    niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: artystycznymi
    wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów,
    dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób
    twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru
        instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem
        tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i
        prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w
        tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do
        artystycznego wykonania utworów.
    Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:
      zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
        1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

        2) wstępu:
        a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
          wykonawstwa artystycznego i literackiego,
        b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
        c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
        3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
          biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
        4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
        5) działalności agencji informacyjnych;
        6) usług wydawniczych;
        7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
        8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym
      zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych
      usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez
      podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane
      państwo członkowskie.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak
    należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji
    kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na
    uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać
    należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej
    wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do
    zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do
    tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje
    się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w
    postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze
    literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest

    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Ustawodawca określając katalog podmiotów, które mogą korzystać ze zwolnienia od
    podatku - w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy – wymienia indywidualnych twórców i
    artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 87 ze
    zm.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    I tak, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał
      postać nieukończoną.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:
    1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);
    2) stanowić przejaw działalności twórczej;
    3) mieć indywidualny charakter.

    Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod
      ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
      wyłączne prawo do:
      1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
      a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest
      zwyczajowo przyjęte,
      b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania
      anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
      c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
      wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
      2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
      następujących polach eksploatacji:
      a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania – wytwarzania określoną techniką
      egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką
      cyfrową,
      b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono –
      wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
      c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż
      określony w lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one
      dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także
      publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby
      każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w
      umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zawodowym tancerzem. Nie jest Pan czynnym
    podatnikiem od towarów i usług. Przygotowuje i prezentuje Pan pokazy taneczne w
    postaci spektakli, mini spektakli tanecznych. Samodzielnie organizuje Pan pracę i działa na
    własny rachunek. Dzieła, które Pan tworzy, są autorskimi choreografiami tanecznymi
    połączonymi z pantomimą, zawierającymi wstęp, rozwinięcie i zakończenie, w celu
    opowiedzenia tanecznej historii. Są osadzone w różnym charakterze teatralnym, m.in.
    komedii, dramacie, itd., wzbudzając wśród widzów pełną paletę emocji. Dodatkowo
    tworzy Pan unikatowy montaż muzyki, w którym dodaje wszelkiego rodzaju utwory,
    dźwięki, które dostosowane są do wymyślonej i opowiadanej przez Pana historii. Daje to
    indywidualną, spójną kompozycję, która bez wszystkich wymienionych elementów nie

    mogła by istnieć. Tym samym cały występ posiada cechy oryginalności i indywidualności.
    Za zrealizowaną usługę wystawia Pan fakturę jako honorarium. Wskazał Pan, że
    świadczone przez Pana usługi są usługami kulturalnymi. W ramach realizacji usługi
    prezentuje i upowszechnia Pan różne style i gatunki muzyki, różne style i gatunki taneczne
    w oparciu o własną − artystyczną − wizję, uzupełniając realizowane spektakle o
    przygotowane stroje, rekwizyty, odzwierciedlające elementy kulturowe, takie jak
    tradycyjne stroje, symbole i emblematy, które mogą pomóc w świętowaniu i zachowaniu
    dziedzictwa kulturowego. Pana imię i nazwisko jest wymieniane do publicznej wiadomości
    zarówno przed, jak i po zaprezentowaniu dzieła w trakcie wydarzenia. Świadcząc usługi
    będące przedmiotem wniosku, działa Pan zarówno jako twórca, jak i artysta wykonawca w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W wyniku
    realizacji usług, o których mowa we wniosku powstaje „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W ramach świadczonych usług nie
    wykonuje Pan usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy. Opisane usługi nie stanowią
    usług wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
    wykonawstwa artystycznego i literackiego. Nie prowadzi Pan sprzedaży biletów na swoje
    pokazy.
    Zatem w świetle powyższego wskazać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w
    ramach świadczonych usług opisanych we wniosku podejmuje Pan szereg czynności, które
    prowadzą do realizacji jednego celu, tj. wystawiania spektakli, które stanowią usługi
    kulturalne.
    Jednocześnie jak wynika z opisu sprawy, świadcząc ww. usługi w ramach prowadzonej
    jednoosobowej działalności, działa Pan jako indywidualny twórca i artysta w rozumieniu
    przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a dodatkowo w wyniku
    świadczonych usług tworzy Pan utwór w postaci wystawianych spektakli. Ponadto, za
    realizowane spektakle otrzymuje Pan wynagrodzenie w formie honorarium.
    Tym samym, skoro świadczone przez Pana usługi polegające na wykonywaniu spektakli –
    jak wynika z opisu sprawy – stanowią usługi kulturalne, które świadczy Pan, jako
    indywidualny twórca i artysta w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w wyniku których powstają utwory (spektakle), a usługi te są
    wynagradzane w formie honorarium, to ww. usługi korzystają ze zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    A zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.