Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.291.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 10 czerwca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od 16 grudnia 2024 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z póżn zm). Wnioskodawca rozlicza
    się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „Program komputerowy”,
    „Oprogramowanie”, „Aplikacja internetowa”, „Strona internetowa” oraz „części
    Oprogramowania” należy rozumieć kod programistyczny wytworzony przez
    Wnioskodawcę stanowiący oprogramowanie komputerowe. Wskazane pojęcia są
    pojęciami używanymi zamiennie i oznaczają oprogramowanie wytworzone przez
    Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nie będzie nabywał wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych
    podmiotów. Oprogramowania wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej są rezultatem jego własnej,
    indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowią utwory
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z póżn. zm., dalej zwana:
    „ustawą o PAIPP”) i stanowią jedną z form wyrażenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca wskazuje, że
    podjęta przez niego działalność nie obejmuje działalności polegającej na badaniach
    naukowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że przez pojęcie „działalności prowadzonej przez programistę”
    należy rozumieć działalność polegającą na wytwarzaniu kodu programistycznego (w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej) prowadzącego do wytworzenia nowego
    oprogramowania (praw własności intelektualnej) w ramach realizacji umów z
    kontrahentami wskazanymi we wniosku.
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania
    programów komputerowych (tj. Oprogramowania, części Oprogramowania, aplikacji
    internetowych, stron internetowych), które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych są utworami.
    W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje czynności:
    - w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu
      źródłowego,
    - w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania
      określonego programu komputerowego,
    - analizę potrzeb biznesowych klienta,

    - projektowanie architektury rozwiązań informatycznych, tworzenie projektów
      graficznych interfejsów użytkownika dostosowanych do założeń funkcjonalnych i
      estetycznych, projektowanie i implementacje stron oraz aplikacji internetowych,
      obejmujących warstwę frontendową i backendową, tworzenie nowych funkcjonalności
      i modułów w aplikacjach, przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii i autorskich
      rozwiązań programistycznych,
    - czynności niezwiązane wprost z wytwarzaniem programów komputerowych, np.
      spotkania z zespołem.
    W celu wskazania części dochodu przypadającego na wytworzenie kwalifikowanych praw
    własności Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję czasową po doręczeniu
    indywidualnej interpretacji podatkowej wskazującej prawidłowe stanowisko
    Wnioskodawcy. Prowadzone ewidencje będą pozwalały na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej. W ramach
    wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami danego
    Kontrahenta, wówczas ma on z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy.
    Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych umów
    odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte
    rozwiązania są jego wyborem. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem
    oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zlecającego te czynności. Ma on możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także me jest związany
    sztywnymi godzinami pracy. Wnioskodawca podkreśla, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za
    jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności
    efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako
    możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją
    działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca będzie otrzymywał umówione
    wynagrodzenie. Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne
    będzie w ciągu umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury. Umowy
    zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem, Oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie
    prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Wobec tego otrzymywane przez
    Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie
    poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania bądź części Oprogramowania jest
    każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania
    Wnioskodawcy w pracę nad określonym programem komputerowym.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    1. projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego
      kilka faktur przychodowych, wówczas część na danej fakturze, która obejmuje
      wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część
      Oprogramowania;
    2. prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma Projektami, wtedy możliwe jest
      wyodrębnienie w ramach danej fakturze przychodów, przypadających na
      poszczególne Oprogramowania lub ich części;
    3. projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
      wynagrodzenie autorskie będzie odnosiła się do przychodu z danego
      Oprogramowania.

    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca będzie starał się ustalić dochód z poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez odjęcie od przychodów ze zbycia
    danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania kosztów uzyskania przychodu.
    Kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
    kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe, czyli dany wydatek dotyczy wielu
    źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodyki jego przypisania do danego
    źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części
    danego kosztu z przychodami z danego źródła, wówczas Wnioskodawca per analogiam
    stosuje przychodowy klucz podziału kosztów pośrednich, o którym mowa w art. 22 ust. 3
    ustawy o PIT, do poszczególnych rodzajów przychodów, np. w pierwszej kolejności
    proporcja jest liczona na podstawie: koszty pośrednie x przychody z działalności
    innowacyjnej/suma przychodów, a następnie: koszty pośrednie działalności innowacyjnej
    x przychody z danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania jako osobnego
    KPW1)/suma przychodów ze wszystkich programów komputerowych.
    W drugiej kolejności Wnioskodawca ustala poszczególne kwalifikowane dochody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez przemnożenie uzyskanego
    dochodu ze zbycia danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania przez
    wskaźnik, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Wnioskodawca zwraca uwagę
    na fakt, że mnożnik Nexus oblicza oddzielnie dla dochodów z poszczególnych programów
    komputerowych, w związku z czym ustala odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność opisywaną we wniosku związaną z danym prawem przy zastosowaniu powyżej
    przedstawionego mechanizmu. Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z
    IP BOX będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy
    opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W ramach działalności Wnioskodawcy, od dnia skorzystania z IP BOX, będzie prowadził
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. — Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe prowadzone przez Wnioskodawcę dotyczą
    oprogramowania systemowego, aplikacyjnego, bazodanowego, komunikacyjnego,
    wskutek czego za każdym razem powstaje nowy kod źródłowy, w celu tworzenia nowych
    zastosowań, nowych ulepszonych produktów, procesów lub usług. Podejmowane przez
    Wnioskodawcę czynności stale będą zmierzały do rozwoju i ulepszania wytworzonego
    programu w przyszłości. Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostaną
    zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem będzie stworzenie kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Mają one zawsze formę programu komputerowego
    (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Zostały i zostaną
    skomercjalizowane poprzez ich sprzedaż. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we
    wszystkich efektach swojej pracy.
    Działalność ta obejmuje i będzie obejmowała prace rozwojowe, tj. nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
    produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług - zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Opisana we wniosku działalność jest działalnością prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej w
    celu wytworzenia nowych, ulepszonych produktów procesów lub usług, które są
    oferowane w jego działalności. Opodatkowanie preferencyjną stawką, Wnioskodawca
    zastosuje/zamierza zastosować wyłącznie do kwalifikowanych dochodów z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Przedmiotem opodatkowania będą dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnione w cenie sprzedaży usługi.

    Wnioskodawca zamierza bowiem w latach następnych również uzyskiwać przychody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnych (autorskich praw do programów
    komputerowych) uwzględnione w cenie sprzedaży produktu/usługi.
    Uzupełnienie
    Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy okresu od roku 2026, wówczas
    Wnioskodawca będzie stosował dla osiąganych dochodów/przychodów formę
    opodatkowania liniowego.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wytwarza programy
    komputerowe (aplikacje internetowe, systemy backendowe i frontendowe), w stosunku do
    których przenosi majątkowe prawa autorskie na rzecz Zleceniodawcy. Każdy projekt
    powstaje od podstaw, zgodnie z indywidualnymi potrzebami klienta i obejmuje pełen
    zakres prac - od analizy wymagań, przez projekt graficzny, zaprojektowanie architektury
    aplikacji, po implementację backendu i frontendu. Poniżej przedstawia szczegółowe opisy
    konkretnych programów:
    I. Aplikacja do (...).
    II. (...) - system do rozliczania (...).
    III. Aplikacja do zarządzania (...).
    IV. Aplikacja do zarządzania rezerwacjami (...).
    Tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe:
    · są projektowane indywidualnie, w odpowiedzi na rzeczywiste potrzeby klienta,
    · powstają w oparciu o autorskie rozwiązania techniczne i architektoniczne,
    · integrują się z innymi systemami w unikalny sposób (...),
    · optymalizują i automatyzują procesy dotąd wykonywane manualnie,
    · charakteryzują się wysoką elastycznością i możliwością rozwoju.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca także rozwija i usprawnia wcześniej
    wytworzone systemy, jednakże za każdym razem kod programu jest inny, a zatem tworzy
    nowe programy. Przykładowe działania obejmują:
    (...)
    W ramach projektów Wnioskodawca stosuje nowe podejścia technologiczne, które
    wcześniej nie występowały w jego działalności. Przykłady:
    (...)
    Przy tworzeniu nowego oprogramowania Wnioskodawca zastosował zestaw
    nowoczesnych technologii i narzędzi, które nie były wcześniej standardem w jego
    projektach. Są to m.in.: (...)
    Zastosowanie powyższych technologii umożliwia budowę nowoczesnych,
    wysokowydajnych, skalowalnych aplikacji, które znacząco przewyższają wcześniejsze
    rozwiązania używane przez Wnioskodawcę pod względem funkcjonalności, ergonomii i
    możliwości rozwoju. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność związana z tworzeniem
    oprogramowania ma twórczy oraz systematyczny charakter. Każdy projekt jest
    realizowany według określonych etapów, zgodnie z przyjętym harmonogramem i z jasno
    zdefiniowanymi celami do osiągnięcia. Działania te spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Każdy projekt
    Wnioskodawca rozpoczyna od analizy wymagań klienta oraz określenia problemów, które
    oprogramowanie ma rozwiązywać. Następnie Wnioskodawca przygotowuje plan prac i
    dokument założeń wstępnych, obejmujący:

    · cele projektowe (np. zautomatyzowanie procesu, usprawnienie komunikacji, redukcja
      kosztów ręcznej obsługi),
    · zarys architektury technicznej i wybór technologii,
    · poszczególne funkcjonalności, które mają zostać oddane do testów lub odbioru.
    Wnioskodawca korzysta z narzędzi do zarządzania zadaniami (...), które pozwalają
    planować oraz monitorować postęp.
    Systematyczność pracy Wnioskodawcy polega na ciągłym cyklu projektowania,
    wytwarzania, testowania i rozwijania oprogramowania. Prace dzieli na etapy/sprinty
    (analiza - projekt - implementacja - testy - wdrożenie - rozwój), z których każdy ma jasno
    określony cel i zakres działań. Wnioskodawca zarządza projektami za pomocą (...)
    monitorując postępy i określając etapy poszczególnych działań. Pracuje według podejścia
    iteracyjnego: regularnie przegląda i aktualizuje założenia projektowe, po każdej większej
    funkcjonalności przeprowadza testy jednostkowe i funkcjonalne, dokumentuje
    rozwiązania i ich wpływ na projekt, zbiera ocenę od klienta i użytkowników końcowych, a
    następnie na jego podstawie wprowadza zmiany.
    W zależności od projektu, cele były zróżnicowane, ale każdorazowo sprowadzały się do:
    · stworzenia funkcjonalnego, innowacyjnego i łatwego w użyciu oprogramowania, które
      rozwiązuje konkretny problem biznesowy;
    · zautomatyzowania powtarzalnych czynności wykonywanych wcześniej ręcznie (np.
      rozliczenia, przypomnienia, generowanie dokumentów);
    · stworzenia produktu uniwersalnego w architekturze, możliwego do rozwoju w
      przyszłości bez konieczności przepisywania całości;
    · zwiększenia efektywności pracy użytkowników końcowych poprzez projektowanie
      intuicyjnego interfejsu.
    W przypadku aplikacji do zarządzania (...). Dla każdego większego projektu Wnioskodawca
    przygotowywał harmonogram obejmujący: daty rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych
    etapów, priorytety funkcjonalności, terminy testów i wdrożeń.
    Przykładowe harmonogramy:
    (...)
    W ramach działalności Wnioskodawca nieustannie wykorzystuje i rozwija:
    - umiejętności analityczne - poprzez analizę potrzeb klienta i ich przełożenie na
      architekturę oprogramowania,
    - kompetencje projektowe - tworzy własne projekty interfejsów i modeli danych,
    - umiejętności w zakresie bezpieczeństwa danych - wdraża autoryzację, role
      użytkowników, zabezpieczenia API,
    - zdolności integracyjne - łączy własne systemy z zewnętrznymi usługami (...),
    - umiejętność pracy w cyklach rozwojowych (iteracyjnych) - projektowanie modułowe,
      wersjonowanie oprogramowania, refaktoryzacja.
    Każdy projekt wymaga od Wnioskodawcy nauki nowych bibliotek, standardów
    branżowych lub wzorców projektowych, przez co stale poszerza swoją wiedzę.
    Dotychczas Wnioskodawca tworzył dedykowane aplikacje webowe (...).
    Oferowane przez Wnioskodawcę produkty są w pełni dostosowywane do potrzeb
    klientów, co odróżnia je od gotowych rozwiązań. Tworzone produkty Wnioskodawcy
    bazowały na rozwiązaniach technicznych, m.in. na:
    (...)

    Obecnie Wnioskodawca zaplanował realizację aplikacji internetowej (...).
    Zakres planowanej aplikacji obejmuje:
    (...)
    (...) Projekt ten będzie w pełni zaprojektowany i wykonany przez Wnioskodawcę – zarówno
    pod względem architektury technicznej, jak i logiki biznesowej oraz interfejsu użytkownika.
    Każde przedsięwzięcie Wnioskodawca realizuje w uporządkowany sposób:
    1. analiza potrzeb i problemów klienta - ustala cele biznesowe,
    2. projektowanie rozwiązania - struktury danych, interfejsy, technologie,
    3. implementacja - etapami, z testami każdej funkcji,
    4. testy i poprawki - zarówno jednostkowe, jak i funkcjonalne,
    5. wdrożenie u klienta - wraz z dokumentacją i instrukcją,
    6. wdrożenia iteracyjne - na podstawie informacji zwrotnej rozwija aplikację dalej.
    Wnioskodawca używa narzędzi do śledzenia postępów i koduje w środowisku
    kontrolowanym wersjami (...). Często stosuje automatyzację wdrożeń i backupów.
    Efektem pracy Wnioskodawcy są funkcjonujące aplikacje, które:
    (...)
    Każde oprogramowanie stanowi nowe zastosowanie technologii w konkretnej branży
    klienta, dostosowane do jego procesów i realiów działania.
    Wszystkie efekty pracy Wnioskodawcy, zarówno kompletne aplikacje, jak i funkcjonalnie
    wyodrębnione części oprogramowania (np. moduły, komponenty, funkcjonalności), są
    utworami w rozumieniu art. 1 i art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. W szczególności każdy projekt jest opracowywany od podstaw, na
    podstawie indywidualnych wymagań Zleceniodawcy, bez użycia gotowych szablonów.
    Wnioskodawca tworzy autorski kod źródłowy, którego struktura, logika oraz zastosowane
    rozwiązania techniczne wynikają z jego własnej koncepcji i decyzji programistycznych.
    Poszczególne aplikacje oraz ich fragmenty mają samodzielne znaczenie funkcjonalne -
    stanowią odrębne rozwiązania informatyczne, które mogą być uruchamiane, testowane i
    wykorzystywane niezależnie. Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca, spełnia
    kryterium oryginalności i indywidualności, jest niezbędne do uznania za utwór w
    rozumieniu przepisów prawa autorskiego. W szczególności nie są to dzieła mechanicznie
    odtworzone lub wytworzone według z góry narzuconego schematu. Dodatkowo, w
    umowach ze Zleceniodawcami zawarte są postanowienia dotyczące przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do konkretnego programu komputerowego lub jego
    wyodrębnionej części, co również potwierdza ich status jako utworów. Umowy zawierane
    między Wnioskodawcą, a Zleceniodawcami zawierają jasne zapisy dotyczące przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do wytworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania
    lub jego części. Przeniesienie to następuje odpłatnie, na podstawie wynagrodzenia, które
    określone jest w fakturze VAT wystawionej po zakończeniu danego etapu lub cyklu
    rozliczeniowego.
    Sposób przeniesienia praw:
    · Umowy przewidują, że wszelkie majątkowe prawa autorskie do efektów pracy
      Wnioskodawcy (oprogramowania lub jego funkcjonalnie wyodrębnionych części)
      zostają przeniesione na Zleceniodawcę w chwili uregulowania wynagrodzenia.
    · Przeniesienie dotyczy pól eksploatacji typowych dla oprogramowania, m.in. utrwalania,
      zwielokrotniania, wprowadzania do obrotu, publicznego udostępniania, korzystania w
      ramach działalności gospodarczej, itp.

    · Umowy określają, że przekazanie praw obejmuje także prawo do modyfikacji i dalszego
      rozporządzania programem przez Zleceniodawcę.
    Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania:
    · Każdy projekt posiada nazwę roboczą lub identyfikator projektowy i jest odrębnie
      opisany w dokumentacji (np. repozytorium kodu, załączniku do umowy,
      harmonogramie).
    · W przypadku większych projektów, Wnioskodawca tworzy funkcjonalnie samodzielne
      moduły (np. system logowania, ewidencja danych, generowanie dokumentów), które
      mogą być rozliczane i przekazywane etapami.
    · Oprogramowanie podlegające przeniesieniu jest identyfikowane m.in. przez: zakres
      funkcjonalności, datę ukończenia danego etapu, numer faktury, repozytorium kodu
      źródłowego. Czynności realizowane przez Wnioskodawcę i Zleceniodawcę: po stronie
      Wnioskodawcy leży: analiza wymagań, projekt techniczny, wykonanie kodu
      źródłowego, testy, dokumentacja techniczna, wdrożenie oraz przekazanie kodu
      (najczęściej przez repozytorium (...) lub załącznik elektroniczny). Po stronie
      Zleceniodawcy: akceptacja wykonanej funkcjonalności (często przez testy
      akceptacyjne), dokonanie zapłaty, co skutkuje przeniesieniem praw zgodnie z umową.
    Efekty pracy Wnioskodawcy:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; tworzone przez
      Wnioskodawcę oprogramowanie odznacza się oryginalnością i indywidualnym
      charakterem - powstaje na podstawie jego własnych decyzji, wiedzy i doświadczenia;
      Wnioskodawca każdy projekt realizuje samodzielnie, bez korzystania z gotowych
      szablonów czy generatorów kodu; Wnioskodawca projektuje strukturę danych,
      algorytmy i logikę aplikacji w sposób autonomiczny, kierując się specyfiką problemu,
      który rozwiązuje; nawet gdy Wnioskodawca realizuje podobne funkcjonalności dla
      różnych klientów (np. logowanie, kalendarz), kod tworzony jest każdorazowo od
      podstaw, w innej strukturze, dopasowanej do kontekstu projektu.
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny; efekty pracy Wnioskodawcy nie mają charakteru
      powtarzalnego - każda realizacja jest inna, bo odpowiada na inne potrzeby biznesowe
      i technologiczne Zleceniodawcy; w procesie tworzenia Wnioskodawca podejmuje
      decyzje projektowe i programistyczne, których nie da się z góry przewidzieć, ponieważ
      wynikają z podejścia Wnioskodawcy do rozwiązywanego problemu; Wnioskodawca nie
      korzysta z gotowych schematów wdrożeniowych narzuconych przez klienta - klient
      wskazuje jedynie potrzeby biznesowe, a Wnioskodawca samodzielnie opracowuje
      sposób ich realizacji;
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów; działania Wnioskodawcy nie ograniczają się do czysto technicznego
      wdrożenia cudzych pomysłów - są efektem samodzielnego procesu twórczego, w
      którym to on opracowuje sposób działania programu, jego architekturę, logikę
      działania i wygląd; w przeciwieństwie do działań odtwórczych (np. instalacja gotowego
      systemu CMS), oprogramowanie Wnioskodawcy jest wytwarzane od zera, na
      podstawie oryginalnych decyzji technicznych i kreatywnych.
    „Przeniesienie” każdego „programu komputerowego” i każdej „części oprogramowania”
    nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca będzie prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 1 stycznia 2026 roku.

## Pytanie

Czy w przedstawionej powyżej sytuacji Wnioskodawca będzie prowadził działalność
    badawczo-rozwojową i będzie mógł skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku od
    dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi w zakresie wytwarzania
    oprogramowania spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy.
    Zdaniem wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Mając na uwadze art. 30ca
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast każda działalność badawczo-
    rozwojowa, która doprowadzi do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia
    kwalifikowanego IP, niezależnie od jej skali, częstotliwości, poziomu twórczości,
    systematyczności, czy też poziomu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do
    tworzenia nowych zastosowań, będzie stanowić kwalifikowaną działalność badawczo-
    rozwojową.
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzi on działalność, która może zostać zakwalifikowana
    jako działalność badawczo-rozwojowa zdefiniowana w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o PIT. Projektowane i wytwarzane programy komputerowe są zawsze
    wykonywane od podstaw, a systematycznie podejmowane czynności nie mają charakteru
    rutyny. Dla żadnego z wytworzonych programów nie istnieje gotowe alternatywne
    rozwiązanie. Wytworzony program jest rezultatem twórczej pracy Wnioskodawcy, która
    przejawia się w szczególności opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. W rezultacie,
    działalność Wnioskodawcy przyczynia się do powstania nowych, innowacyjnych rozwiązań
    przy jednoczesnym wykorzystaniu wiedzy z zakresu wytwarzania oprogramowania.
    Należy także wskazać, iż praca Wnioskodawcy nie ma charakteru jednorazowego ani nie
    polega na podejmowaniu mechanicznych, rutynowych czynności. Wnioskodawca tworzy
    oprogramowanie w sposób systematyczny, przyjmując dla niego określone cele jakie
    należy zrealizować. Podejmowane przez Wnioskodawcę czynności stale zmierzają do
    rozwoju i ulepszania wytworzonego programu w przyszłości.
    Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy sprzedaje prawa do wytworzonego
    oprogramowania w cyklach miesięcznych na podstawie faktury VAT na usługi na rzecz
    firmy. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, osiąga on dochody z tytułu
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a więc dochody przedstawione
    w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Wnioskodawca

    wytwarza programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec
    czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    1. prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
      badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
    2. w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;
    3. programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje
      przychody;
    4. dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
      komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego Oprogramowania
      bądź części Oprogramowania, w tym będzie w stanie obliczyć wartość Nexus dla
      każdego z nich;
    5. wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, będzie wynikała z
      odrębnie prowadzonej Ewidencji.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego w przyszłości. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje
    potwierdzanie w licznych interpretacjach organów podatkowych, przykładowe sygnatury:
    0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, 0114-KDIP3-3.4011.386.2019 3.MG, 0112-KDIL3-
    2.4011.345.2019.2.MKA.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, w ocenie Wnioskodawcy, będzie on mógł w
    rozliczeniu rocznym za „2025 rok” i kolejne lata skorzystać z preferencyjnej stawki 5%
    podatku od dochodu osiąganego w zamian za przenoszenie autorskich praw majątkowych
    do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wytwarza Pan programy komputerowe (aplikacje internetowe,
    systemy backendowe i frontendowe), w stosunku do których przenosi majątkowe prawa
    autorskie. Każdy projekt powstaje od podstaw, zgodnie z indywidualnymi potrzebami
    klienta i obejmuje pełen zakres prac - od analizy wymagań, przez projekt graficzny,
    zaprojektowanie architektury aplikacji, po implementację backendu i frontendu.
    Za przykład tworzonego programu komputerowego wskazał Pan:
    – Aplikacja do (...).
    – (...) - system do rozliczania (...).
    – Aplikacja do zarządzania (...).
    – Aplikacja do zarządzania rezerwacjami (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każda
    nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Pana prace dotyczą
    oprogramowania systemowego, aplikacyjnego, bazodanowego, komunikacyjnego,
    wskutek czego za każdym razem powstaje nowy kod źródłowy, w celu tworzenia nowych
    zastosowań, nowych ulepszonych produktów, procesów lub usług.
    Tworzone przez Pana programy komputerowe są projektowane indywidualnie, w
    odpowiedzi na rzeczywiste potrzeby klienta, powstają w oparciu o autorskie rozwiązania
    techniczne i architektoniczne, integrują się z innymi systemami w unikalny sposób (...),
    optymalizują i automatyzują procesy dotąd wykonywane manualnie i charakteryzują się
    wysoką elastycznością i możliwością rozwoju.
    Prowadzona przez Pana działalność związana z tworzeniem oprogramowania ma twórczy
    oraz systematyczny charakter. Tworzy Pan autorski kod źródłowy, którego struktura,
    logika oraz zastosowane rozwiązania techniczne wynikają z jego własnej koncepcji i decyzji
    programistycznych. Poszczególne aplikacje mają samodzielne znaczenie funkcjonalne -
    stanowią odrębne rozwiązania informatyczne, które mogą być uruchamiane, testowane i
    wykorzystywane niezależnie. Oprogramowanie spełnia kryterium oryginalności i
    indywidualności, jest niezbędne do uznania za utwór w rozumieniu przepisów prawa

    autorskiego. W szczególności nie są to dzieła mechanicznie odtworzone lub wytworzone
    według z góry narzuconego schematu.
    Ponadto wskazał Pana, że efekty jego pracy:
    - Zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Tworzone przez Pana
      oprogramowanie odznacza się oryginalnością i indywidualnym charakterem -
      powstaje na podstawie jego własnych decyzji, wiedzy i doświadczenia, każdy projekt
      realizuje Pan samodzielnie, bez korzystania z gotowych szablonów czy generatorów
      kodu, projektuje strukturę danych, algorytmy i logikę aplikacji w sposób
      autonomiczny, kierując się specyfiką problemu, który rozwiązuje. Nawet gdy realizuje
      Pan podobne funkcjonalności dla różnych klientów (np. logowanie, kalendarz), kod
      tworzony jest każdorazowo od podstaw, w innej strukturze, dopasowanej do
      kontekstu projektu.
    - Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny. Efekty Pana pracy nie mają charakteru
      powtarzalnego - każda realizacja jest inna, bo odpowiada na inne potrzeby biznesowe
      i technologiczne Zleceniodawcy. W procesie tworzenia podejmuje Pan decyzje
      projektowe i programistyczne, których nie da się z góry przewidzieć, ponieważ
      wynikają z Pana podejścia do rozwiązywanego problemu. Nie korzysta Pan z gotowych
      schematów wdrożeniowych narzuconych przez klienta - klient wskazuje jedynie
      potrzeby biznesowe, a Pan samodzielnie opracowuje sposób ich realizacji.
    - Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów. Pana działania nie ograniczają się do czysto technicznego wdrożenia
      cudzych pomysłów - są efektem samodzielnego procesu twórczego, w którym to Pan
      opracowuje sposób działania programu, jego architekturę, logikę działania i wygląd; w
      przeciwieństwie do działań odtwórczych (np. instalacja gotowego systemu CMS), Pana
      oprogramowanie jest wytwarzane od zera, na podstawie oryginalnych decyzji
      technicznych i kreatywnych.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt

    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z treści wniosku wynika, że systematyczność Pana pracy polega na ciągłym cyklu
    projektowania, wytwarzania, testowania i rozwijania oprogramowania.
    Każde przedsięwzięcie realizuje Pan w uporządkowany sposób, tzn. tworzy analizę
    potrzeb i problemów klienta - ustala cele biznesowe, projektuje rozwiązania - struktury
    danych, interfejsy, technologie, zajmuje się implementacją - etapami, z testami każdej
    funkcji, prowadzi testy i poprawki - zarówno jednostkowe, jak i funkcjonalne, zajmuje się
    wdrażaniem u klienta - wraz z dokumentacją i instrukcją i wdrażaniem iteracyjnym - na
    podstawie informacji zwrotnej rozwija aplikację dalej.
    Każdorazowo projekt jest realizowany według określonych etapów, zgodnie z przyjętym
    harmonogramem i z jasno zdefiniowanymi celami do osiągnięcia. Dla większego projektu
    przygotowywał Pan harmonogram obejmujący daty rozpoczęcia i zakończenia
    poszczególnych etapów, priorytety funkcjonalności, terminy testów i wdrożeń.
    Podał Pan przykładowe harmonogramy:
    (...)
    Ponadto wskazał Pan, że harmonogramy umożliwiają kontrolę nad postępem prac oraz
    zapewniają przejrzystość dla Zleceniodawcy.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że podejmuje Pan działalność, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług.
    Przy tworzeniu nowego oprogramowania zastosował Pan zestaw nowoczesnych
    technologii i narzędzi, które nie były wcześniej standardem w jego projektach. Są to m.in
    (...).
    Wskazał Pan, że w ramach działalności nieustannie wykorzystuje i rozwija umiejętności
    analityczne poprzez analizę potrzeb klienta i ich przełożenie na architekturę
    oprogramowania, wykorzystuje i rozwija kompetencje projektowe poprzez tworzenie
    własnych projektów interfejsów i modeli danych, umiejętności w zakresie bezpieczeństwa
    danych, wdraża Pan autoryzację, role użytkowników, zabezpieczenia API, zdolności
    integracyjne, łączy Pan własne systemy z zewnętrznymi usługami (...), wykorzystuje i
    rozwija umiejętność pracy w cyklach rozwojowych (iteracyjnych) poprzez projektowanie
    modułowe, wersjonowanie oprogramowania, refaktoryzację.

    Jak już wcześniej wskazano, prowadzone przez Pana prace dotyczą oprogramowania
    systemowego, aplikacyjnego, bazodanowego, komunikacyjnego, wskutek czego za każdym
    razem powstaje nowy kod źródłowy, w celu tworzenia nowych zastosowań, nowych
    ulepszonych produktów, procesów lub usług.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    W treści wniosku wskazał Pan, że w ramach działalności będzie prowadził prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Podejmuje Pan działalność, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług.
    Poza tym wskazał Pan, że opisana we wniosku działalność jest działalnością prowadzoną
    bezpośrednio przez niego w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej w celu
    wytworzenia nowych, ulepszonych produktów procesów lub usług, które są oferowane w
    jego działalności.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;

        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może
    być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).
    W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących
    mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.
    Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla
    potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub
    usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są
    efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które
    powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które
    podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy
    produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest
    świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    treści wniosku wynika, że wytwarza Pan programy komputerowe, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego,
    nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że na potrzeby skorzystania z IP BOX będzie posiadał
    Pan szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką
    preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Ewidencja taka prowadzona będzie od 1 stycznia 2026 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z
    tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP.

    W treści wniosku wskazał Pan, że uzyskuje dochód z tytułu kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej uwzględnionego w cenie produktu/usługi. Przepis art. 30ca ust. 7
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje swoim zakresem
    zastosowania sytuację, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia
    usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej, nie dokonując jego zbycia.
    Natomiast Pan – jak wynika z wniosku – dokonuje przeniesienia każdego z wytworzonych
    kwalifikowanych IP zgodnie z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie mógł Pan zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej w 2026 roku oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie
    ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego co do zasady wydawane są w
    indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.