Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-2.4512.73.2016.2.PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-21
Teza: Obowiązek zapłaty podatku VAT z tytułu WNT paliwa.
Słowa kluczowe: nabycie; paliwo; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; zużycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2016 r. (data wpływu do Biura KIP w Piotrkowie Trybunalskim 12 września 2016 r., do Biura KIP w Lesznie 19 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2016 r. oraz pismem z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów akcyzowych **jest:**

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej towaru oznaczonego kodem CN 27 10 19 43 oraz
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej towarów oznaczonych kodem CN 27 10 19 99, CN 27 10 12 21, CN 27 10 12 25, CN 27 07 20 00 oraz CN 29 02 30 00.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów akcyzowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 października 2016 r. oraz pismem z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy, zmianę zakresu wniosku oraz rezygnację z zadanego drugiego pytania dotyczącego zapłaty podatku w sytuacji odsprzedaży kontrahentom wyrobów akcyzowych spełniających wymogi zawarte w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, którzy będą je zużywać do celów innych niż opałowe i napędowe.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest producentem rozpuszczalników organicznych, niebędących wyrobami energetycznymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Do ich produkcji Naczelnik Urzędu Celnego wydał wymagane dopuszczalne normy zużycia towarów akcyzowych.

Do produkcji rozpuszczalników, w ramach dopuszczalnych norm zużycia, stosowane są:

*   Benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21,
*   Olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43.

W przyszłości mogą zostać użyte inne wyroby:

*   Benzyny specjalne, kod CN 27 10 12 25,
*   Toluen, kody CN: 27 07 20 00, 29 02 30 00,
*   Oleje smarowe, kod CN 27 10 19 99,

na nabywanie których Spółka otrzymała zezwolenie od Naczelnika Urzędu Celnego, jako Zarejestrowany Odbiorca.

Spółka nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe w procedurze zawieszonej akcyzy, jako Zarejestrowany Odbiorca. Z chwilą przyjęcia wyrobów akcyzowych następuje zamknięcie procedury poboru akcyzy a ze względu na ich przeznaczenie „do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych” dla wyrobów innych niż określono w art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyza wynosi 0 zł. W dniu 18 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wydał dla Spółki pisemną interpretację indywidualną nr (\`(...)\`) dotyczącą podatku akcyzowego w zakresie jego zapłaty w związku z użyciem wyrobów akcyzowych wymienionych w art. 89 ust. 2 ww. ustawy do produkcji rozpuszczalników.

Z dniem 1 sierpnia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2016 r. „o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw”. Znowelizowane w niej przepisy nakładają obowiązek zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (art. 1 ust. 2) przez, między innymi, zarejestrowanego odbiorcę, dokonującego na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 59 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Natomiast w art. 1 ust. 5 ustawy „o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw” zawarto informację, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji (zgodnie z ustawą Prawo energetyczne) podatnik jest obowiązany do obliczenia i wpłacenia kwot podatku na rachunek właściwej Izby Celnej.

Z uwagi na fakt, że Spółka działa w oparciu o zezwolenie (nadane przez Naczelnika Urzędu Celnego) na nabywanie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych w ramach prowadzonej działalności, jako Zarejestrowany Odbiorca z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz dokonuje nabycia wyłącznie na własne potrzeby z przeznaczeniem tych wyrobów do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi Wnioskodawca prosi o interpretację kwestii zawartej w pytaniu.

Natomiast w piśmie z dnia 25 października 2016 r. oraz z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.), będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), który mówi że: „Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.” stosowane do produkcji rozpuszczalników, w ramach przyznanych dopuszczalnych norm zużycia, nabywane przez Wnioskodawcę wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe w myśl cytowanego powyżej art. 86 ust. 2 ustawy nie są paliwami silnikowymi, gdyż nie są przeznaczone do użycia, nie są oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Są one przeznaczone wyłącznie do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi.

Nabywane wewnątrzwspólnotowo towary, stosowane do produkcji wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi (rozpuszczalników organicznych), w ramach przyznanych dopuszczalnych norm zużycia, tj.:

*   Benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21,
*   Olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43,

znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Planowane, w dalszej przyszłości, towary do stosowania jako surowce przy produkcji wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi (rozpuszczalników organicznych), po otrzymaniu wymaganych decyzji ustalających normy zużycia towarów akcyzowych, tj.:

*   Benzyny specjalne, kod CN 27 10 12 25,
*   Toluen, o kodach CN: 27 07 20 00 i CN: 29 02 30 00,

znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Natomiast:

*   Oleje smarowe, kod CN 27 10 19 99,

nie znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka, po wejściu w życie ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. „o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw” nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, określonego w tej ustawie – w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych, wymienionych w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku zużycia tych wyrobów u siebie do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów występuje w przypadkach określonych w ustawie z dnia 7 lipca 2016 r. „o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw”:

*   w art. 1 ust. 2 – przy dokonaniu nabycia wewnątrzwspólnotowego na rzecz innego podmiotu,
*   w art. 1 ust. 5 – przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu paliw silnikowych, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z ustawą Prawo Energetyczne.

Oba te przypadki nie mają miejsca przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu wyrobów akcyzowych i przeznaczeniu ich do własnej produkcji rozpuszczalników. Będą więc one przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Spółki:

1.  Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów akcyzowych, sprowadzanych jako zarejestrowany odbiorca, w przypadku użycia tych wyrobów do produkcji rozpuszczalników nie będących wyrobami akcyzowymi.
2.  Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów akcyzowych, sprowadzanych jako zarejestrowany odbiorca, w przypadku odsprzedaży tych towarów kontrahentom, którzy zużywać je będą do innych celów niż opałowe i napędowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej towarów oznaczonych kodem CN 27 10 19 43 oraz
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej towaru oznaczonego kodem CN 27 10 19 99, CN 27 10 12 21, CN 27 10 12 25, CN 27 07 20 00 oraz CN 29 02 30 00.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z dniem 1 sierpnia 2016 r. nastąpiły zmiany w rozliczaniu podatku od towarów i usług z tytułu dokonania transakcji wewnątrzwspólnotowych nabyć paliw silnikowych, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059, z późn. zm.). Zmiany te wprowadzone zostały ustawą z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1052).

Przez zarejestrowanego odbiorcę – zgodnie z art. 2 pkt 36 ustawy obowiązującym od dnia 1 sierpnia 2016 r. – rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.).

Zarejestrowany odbiorca jest to podmiot, któremu wydano zezwolenie na nabywanie wewnątrzwspólnotowe albo na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zwane dalej odpowiednio „zezwoleniem na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca” albo „zezwoleniem na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca” – art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku akcyzowym.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym, przez nabycie wewnątrzwspólnotowe rozumie się przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Natomiast przez wyroby akcyzowe – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym – rozumie się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z art. 103 ust. 5a pkt 1 ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu celnego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek izby celnej właściwej w zakresie wpłat podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych – jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym.

Organem właściwym w zakresie zobowiązań z tytułu kwot podatku, o których mowa w ust. 5a, jest organ podatkowy właściwy w sprawie rozliczania podatku akcyzowego (art. 103 ust. 5d ustawy).

Według art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym, procedura zawieszenia poboru akcyzy stosowana jest podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach ustawy o podatku akcyzowym i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1.  objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
2.  objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
3.  objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
4.  oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
5.  objęte pozycją CN 3403;
6.  objęte pozycją CN 3811;
7.  objęte pozycją CN 3817;
8.  oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
9.  pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych – bez względu na kod CN;
10.  pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych – bez względu na kod CN.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

W załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE. L 1992 Nr 76, str. 1):

*   pod pozycją 19 ujęto wyroby sklasyfikowane według kodu Nomenklatury Scalonej CN ex 2707 – oleje i pozostałe produkty destylacji wysokotemperaturowej smoły węglowej; podobne produkty, w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych, wyłącznie (…) 2707 20 Toluol (toluen);
*   pod pozycją 20 ujęto wyroby sklasyfikowane według kodu Nomenklatury Scalonej CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69 – oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów;
*   pod pozycją 23 ujęto wyroby sklasyfikowane według kodu Nomenklatury Scalonej CN ex 2902 – węglowodory cykliczne, wyłącznie (…) 2902 30 00 Toluen.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 256 z 7.09.1987 r., str. 1, z późn. zm.).

Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy Prawo energetyczne, uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:

1.  wytwarzania paliw lub energii, z wyłączeniem wytwarzania:
    1.  paliw stałych lub paliw gazowych,
    2.  energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nieprzekraczającej 50 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego źródła energii lub do jednostek kogeneracji,
    3.  energii elektrycznej w mikroinstalacji lub w małej instalacji,
    4.  energii elektrycznej:
        *   z biogazu rolniczego,
        *   wyłącznie z biogazu rolniczego w kogeneracji,
        *   wyłącznie z biopłynów w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,
    5.  ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nieprzekraczającej 5 MW; (…)

1.  obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
    1.  obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu skroplonym gazem ziemnym dostarczonym z zagranicy dokonanego w punkcie dostawy do terminalu w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1501, z 2015 r. poz. 1045 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 266), obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 euro, obrotu gazem płynnym, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW;
    2.  obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę rozrachunkową, S.A. lub przez spółkę, której S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
    3.  obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną innego, niż określony w lit. b, dokonywanego przez giełdową izbę rozrachunkową, przez S.A., lub przez spółkę, której S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywające lub zbywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem, o których mowa w lit. b.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest producentem rozpuszczalników organicznych, niebędących wyrobami energetycznymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Do ich produkcji Naczelnik Urzędu Celnego wydał wymagane dopuszczalne normy zużycia towarów akcyzowych. Do produkcji rozpuszczalników, w ramach dopuszczalnych norm zużycia, stosowane są:

*   Benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21,
*   Olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43.

W przyszłości mogą zostać użyte inne wyroby:

*   Benzyny specjalne, kod CN 27 10 12 25,
*   Toluen, kody CN: 27 07 20 00, 29 02 30 00,
*   Oleje smarowe, kod CN 27 10 19 99,

na nabywanie których Spółka otrzymała zezwolenie od Naczelnika Urzędu Celnego, jako Zarejestrowany Odbiorca. Spółka nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe w procedurze zawieszonej akcyzy, jako Zarejestrowany Odbiorca. Z chwilą przyjęcia wyrobów akcyzowych następuje zamknięcie procedury poboru akcyzy a ze względu na ich przeznaczenie „do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych” dla wyrobów innych niż określono w art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyza wynosi 0 zł. W dniu 18 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wydał dla Spółki interpretację indywidualną nr (\`(...)\`) dotyczącą podatku akcyzowego w zakresie jego zapłaty w związku z użyciem wyrobów akcyzowych wymienionych w art. 89 ust. 2 ww. ustawy do produkcji rozpuszczalników.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, który mówi że: „Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.” stosowane do produkcji rozpuszczalników, w ramach przyznanych dopuszczalnych norm zużycia, nabywane przez Wnioskodawcę wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe w myśl cytowanego powyżej art. 86 ust. 2 ustawy nie są paliwami silnikowymi, gdyż nie są przeznaczone do użycia, nie są oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Są one przeznaczone wyłącznie do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi. Nabywane wewnątrzwspólnotowo towary, stosowane do produkcji wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi (rozpuszczalników organicznych), w ramach przyznanych dopuszczalnych norm zużycia tj.:

*   Benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21,
*   Olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43,

znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Planowane, w dalszej przyszłości, towary do stosowania jako surowce przy produkcji wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi (rozpuszczalników organicznych), po otrzymaniu wymaganych decyzji ustalających normy zużycia towarów akcyzowych, tj.:

*   Benzyny specjalne, kod CN 27 10 12 25,
*   Toluen, o kodach CN: 27 07 20 00 i CN: 29 02 30 00,

znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Natomiast:

*   Oleje smarowe, kod CN 27 10 19 99,

nie znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy po wejściu w życie ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. „o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw” nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, określonego w tej ustawie – w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych, wymienionych w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku zużycia tych wyrobów u siebie do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi.

Zainteresowany uważa, że nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów akcyzowych, sprowadzanych jako zarejestrowany odbiorca, w przypadku użycia tych wyrobów do produkcji rozpuszczalników niebędących wyrobami akcyzowymi.

Z powyższym poglądem Spółki nie można się zgodzić w pełnym zakresie.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy do produkcji rozpuszczalników stosowane są: Benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21 oraz Olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43. W przyszłości mogą zostać użyte inne wyroby takie jak: Benzyny specjalne o kodzie CN 27 10 12 25, Toluen o kodzie CN: 27 07 20 00, 29 02 30 00 oraz Oleje smarowe o kodzie CN 27 10 19 99.

Przy czym, w odniesieniu do oleju smarowego sklasyfikowanego przez Spółkę według kodu Nomenklatury Scalonej jako CN 27 10 19 99 wskazać należy, że ww. olej smarowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym uznać należy, że przedmiotowy towar nie jest paliwem silnikowym wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro – jak wyżej wskazano – olej smarowy nie jest paliwem silnikowym wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, to z tytułu dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku VAT od tej transakcji w myśl zasad określonych w ustawie z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

Odnośnie natomiast pozostałych wymienionych we wniosku towarów nabywanych wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę służących do produkcji rozpuszczalników, tj. benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21, olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43, benzyny specjalne o kodzie CN 27 10 12 25 oraz toluen o kodach CN: 27 07 20 00, 29 02 30 00 wskazać należy, że ww. produkty są towarami wymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym.

Należy zaznaczyć, że opisane we wniosku towary stanowią „paliwo silnikowe, wymienione w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym”, o którym mowa w analizowanym przepisie art. 103 ust. 5a pkt 1 ustawy, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki, mianowicie:

*   wyrób jest paliwem silnikowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym oraz
*   wyrób został wymieniony w załączniku nr 2 do tej ustawy.

Tym samym w niniejszej sprawie jest spełniony drugi z wymienionych warunków, bowiem ww. wyroby znajdują się w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Jednocześnie aby towar podlegał pod regulację art. 103 ust. 5a ustawy, musi być jeszcze spełniony drugi warunek, tj. towar jest paliwem silnikowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Wskazać w tym miejscu należy, że wśród paliw silnikowych są wyroby energetyczne przystosowane do napędu silników spalinowych, które spełniają określone w odrębnych przepisach wymagania jakościowe określone dla paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, dla których w ustawie o podatku akcyzowym została określona stawka akcyzy. Przystosowanie tych wyrobów do napędu silników spalinowych decyduje o ich przeznaczeniu do użycia do napędu silników spalinowych. Są to wyroby co do zasady oferowane na sprzedaż i używane do napędu silników spalinowych. Wyroby te bez względu na to do czego zostaną wykorzystane są paliwami silnikowymi. W związku z tym wyroby te są paliwami silnikowymi również w przypadku gdy mają zostać wykorzystane np. do produkcji rozpuszczalników. Przykładem takich wyrobów są wymienione we wniosku oleje napędowe o kodzie CN 27 10 19 43 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, które spełniają określone w odrębnych przepisach wymagania jakościowe określone dla paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, dla których w ustawie o podatku akcyzowym została określona stawka akcyzy.

Podkreślić jednocześnie trzeba, że wśród paliw silnikowych są również wyroby energetyczne, które nie są przystosowane do napędu silników spalinowych, ponieważ nie spełniają określonych w odrębnych przepisach wymagań jakościowych. Wyroby te pomimo, że są niekiedy oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Wyroby te są paliwami silnikowymi tylko w przypadku oferowania ich na sprzedaż lub używania do napędu silników spalinowych. W konsekwencji wyroby te nie są paliwami silnikowymi w przypadku, gdy są wykorzystane np. do produkcji rozpuszczalników. Przykładem takich wyrobów są wymienione we wniosku: benzyna lakiernicza o kodzie CN 27 10 12 21, benzyny specjalne o kodzie CN 27 10 12 25 oraz toluen o kodach CN 27 02 20 00 i CN 29 02 30 00. Bowiem – jak oświadczył Wnioskodawca w złożonym wniosku – wyroby te nie są/będą przeznaczone do użycia, nie są/będą oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych – są/będą one przeznaczone wyłącznie do produkcji rozpuszczalników.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, treść powołanych przepisów z zakresu podatku od towarów i usług oraz przepisów odrębnych stwierdzić należy, że na Wnioskodawcy – wbrew jego ocenie – będą spoczywały nowe obowiązki podatkowe wprowadzone ustawą z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1052), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2016 r. W tych nowych obowiązkach mieści się również obowiązek obliczania i wpłacania – bez wezwania naczelnika urzędu celnego – kwot VAT na rachunek izby celnej właściwej w zakresie wpłat podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych – jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym.

Obowiązku tego nie należy łączyć z koniecznością uzyskania koncesji na wytwarzanie lub obrót paliwem silnikowym, ale z samym nabyciem wewnątrzwspólnotowym takiego paliwa, tj. wymienionego w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Tak właśnie jest w przypadku opisanym we wniosku. Wprawdzie sama działalność Wnioskodawcy (tj. produkcja rozpuszczalników organicznych nie będących wyrobami energetycznymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym) nie wymaga ww. koncesji, jednak żeby ją uruchomić Spółka zamierza nabywać wewnątrzwspólnotowo towary, których legalne wytwarzanie lub obrót uwarunkowane jest obiektywnie uzyskaniem takiej koncesji. Zatem odesłanie do Prawa energetycznego służy jedynie określeniu kategorii paliw silnikowych, które podlegają nowym obostrzeniom podatkowym, a nie obowiązku uzyskania stosownej koncesji na prowadzenie danej działalności produkcyjnej.

Stosowania tych obostrzeń nie wyłącza okoliczność, że nabywany wewnątrzwspólnotowo olej napędowy o kodzie CN 27 10 19 43 służy do produkcji innych wyrobów niepaliwowych, niebędącymi wyrobami energetycznymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Natomiast w stosunku do pozostałych wymienionych we wniosku towarów, tj. benzyny lakierniczej o kodzie CN 27 10 12 21, benzyny specjalnej o kodzie CN 27 10 12 25 oraz toluenu o kodach CN 27 02 20 00 i CN 29 02 30 00 – z uwagi na to, że nie są one przystosowane do napędu silników spalinowych lecz służą do produkcji rozpuszczalników – na Wnioskodawcy nie będą spoczywały obowiązki wprowadzone ustawą z dnia 7 lipca 2016 r.

Reasumując, Spółka po wejściu w życie ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, będzie zobowiązana do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru oznaczonego kodem CN 27 10 19 43 (olej napędowy), ponieważ wyrób ten bez względu na to do czego zostanie wykorzystany jest paliwem silnikowym (jest przystosowany do napędu silników spalinowych).

Natomiast w stosunku do pozostałych wymienionych w opisie sprawy towarów oznaczonych kodami CN 27 10 19 99, CN 27 10 12 21, CN 27 10 12 25 oraz CN 27 07 20 00 i CN 29 02 30 00 Zainteresowany nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, ponieważ wyroby te nie są przystosowane do napędu silników spalinowych (są paliwami silnikowymi tylko w przypadku przeznaczenia ich do napędu silników spalinowych – co w niniejszej sytuacji nie ma miejsca, bowiem Wnioskodawca towary te zużywa wyłącznie do produkcji rozpuszczalników).

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.