Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.158.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Obowiązki podatkowe powiernika.
Słowa kluczowe: papier-papiery wartościowe
powiernictwo
umowa-umowa powiernictwa
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Zbycie udziałów, akcji.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków podatkowych powiernika. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 1991 r. Wnioskodawca zawarł z inną osobą fizyczną (dalej: „Kontrahent”) umowę
    cywilnoprawną (dalej: „Umowa”), na mocy której Wnioskodawca i Kontrahent (dalej
    łącznie: „Strony”) ustalili zasady współpracy w ramach wspólnego przedsięwzięcia,
    polegającego na wspólnym nabywaniu akcji spółki akcyjnej (dalej: „Spółka”). Z uwagi na
    ograniczenie kręgu osób, które mogły nabywać akcje Spółki, Strony ustaliły, iż formalnie
    akcje nabywane będą przez Wnioskodawcę, jednakże w odniesieniu do połowy akcji
    nabytych zgodnie z warunkami Umowy (dalej: „Akcje Powierzone”) Wnioskodawca
    występował będzie wobec Kontrahenta w charakterze powiernika, będącym
    zobowiązanym do przekazywania dywidendy uzyskiwanej z Akcji Powierzonych na rzecz
    Kontrahenta, a także finalnie do przeniesienia Akcji Powierzonych na rzecz Kontrahenta.
    Akcje Powierzone nabyte zostały przez Wnioskodawcę w zamian za środki finansowe
    uzyskane z kredytu bankowego, pozyskanego dzięki ustanowieniu zabezpieczenia
    (hipoteki) przez Kontrahenta.
    Z uwagi na fakt, że statut Spółki uniemożliwiał i nadal uniemożliwia swobodne
    przeniesienie Akcji Powierzonych na rzecz Kontrahenta Wnioskodawca do dnia
    dzisiejszego pozostaje formalnym właścicielem Akcji Powierzonych. Do 2019 r.
    Wnioskodawca przekazywał na rzecz Kontrahenta dywidendę uzyskiwaną z Akcji
    Powierzonych (ostatnią przekazaną dywidendą była dywidenda wypłacona przez Spółkę za
    2018 r.), jednakże w późniejszym okresie pomiędzy Stronami zaistniał spór odnośnie do
    wzajemnych praw i obowiązków wynikających z Umowy. Kontrahent wniósł przeciwko
    Wnioskodawcy pozew o zapłatę odszkodowania odpowiadającego wartości dywidend
    pobieranych przez Wnioskodawcę z tytułu posiadania Akcji Powierzonych, a także o
    zapłatę odszkodowania odpowiadającego wartości Akcji Powierzonych. W 2023 r. sąd,
    przed którym toczyła się sprawa o zapłatę odszkodowania odpowiadającego wartości
    akcji, wydał wyrok (dalej: „Wyrok”), w którym zobowiązał Wnioskodawcę do zapłaty
    określonej kwoty na rzecz Kontrahenta. Obydwie Strony zaskarżyły przedmiotowy Wyrok
    wnosząc apelacje.
    W 2025 r., w celu polubownego i kompleksowego zakończenia sporu powstałego na tle
    postanowień Umowy, Strony zdecydowały się zawrzeć ugodę (dalej: „Ugoda”), której celem
    ma być:
    • doprowadzenie do rozliczenia dywidend z Akcji Powierzonych za okres od 2019 r.,
    • doprowadzenie do uprawomocnienia się Wyroku,
    • podjęcie działań w celu skierowania egzekucji komorniczej do Akcji Powierzonych, co
      umożliwi nabycie Akcji Powierzonych przez Kontrahenta lub uzyskania przez niego
      ceny z ich sprzedaży.
    Na ramach postanowień Ugody Strony ustaliły, że cofną złożone apelacje od Wyroku
    doprowadzając tym samym do uprawomocnienia się Wyroku. Mając powyższe na uwadze,
    z formalnego punktu widzenia Wnioskodawca zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz
    Kontrahenta kwoty zasądzonej prawomocnym Wyrokiem.
    Jednocześnie na mocy Ugody Strony ustaliły, iż po uprawomocnieniu się Wyroku
    Kontrahent złoży stosowny wniosek o wszczęcie wobec Wnioskodawcy egzekucji
    komorniczej wyłącznie w odniesieniu do Akcji Powierzonych, z wyłączeniem jakichkolwiek
    innych składników majątkowych Wnioskodawcy. Należy podkreślić, iż w świetle przepisów
    ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 1568 ze zm., dalej: „KPC”) podstawowym sposobem egzekucji z Akcji Powierzonych
    prowadzonej przez komornika powinna być ich sprzedaż na rzecz osób trzecich, a
    następnie zaspokojenie Kontrahenta poprzez przekazanie na jego rzecz kwot uzyskanych
    z tytułu sprzedaży Akcji Powierzonych. W ramach zawartej Ugody Strony wyraźnie
    postanowiły, iż cena uzyskana z tytułu sprzedaży Akcji Powierzonych w ramach egzekucji
    prowadzonej przez komornika wyczerpywała będzie całość roszczenia Kontrahenta
    będącego przedmiotem rozstrzygnięcia w ramach Wyroku. W sytuacji, gdyby uzyskana
    cena była niższa niż kwota zasądzona Wyrokiem, Kontrahent nie będzie egzekwował

    pozostałej niezaspokojonej części. Z drugiej strony, w sytuacji gdyby uzyskana cena była
    wyższa niż kwota zasądzona Wyrokiem, Wnioskodawca przekaże uzyskaną nadwyżkę na
    rzecz Kontrahenta.
    W ramach zawartej Ugody Strony przewidziały również, iż poza sprzedażą Akcji
    Powierzonych na rzecz osób trzecich i przekazaniem na rzecz Kontrahenta stosownej
    kwoty uzyskanej z tytułu sprzedaży Kontrahent może również przejąć Akcje Powierzone, o
    ile taki sposób zaspokojenia zostanie uznany za dopuszczalny na gruncie przepisów KPC
    przez komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne (podstawą takiego działania
    mógłby być art. 877 KPC regulujący przejęcie na własność przez wierzyciela ruchomości
    dłużnika, stosowany na zasadzie analogii do egzekucji z praw / papierów wartościowych).
    Również w takiej sytuacji przejęcie przez Kontrahenta Akcji Powierzonych wyczerpywało
    będzie całość roszczenia Kontrahenta będącego przedmiotem rozstrzygnięcia w ramach
    Wyroku. Strony uznają tę możliwość jako najbardziej prawdopodobną i jednocześnie
    wprost prowadzącą do uzyskania skutku w postaci przeniesienia akcji na Kontrahenta.
    Finalnie postanowienia Ugody przewidują wypłatę na rzecz Kontrahenta kwot dywidend
    pobranych przez Wnioskodawcę z tytułu posiadania Akcji Powierzonych, począwszy od
    dywidendy wypłaconej przez Spółkę za 2019 r.
    Podsumowując, zawarta przez Strony Ugoda potwierdza istnienie stosunku powiernictwa
    pomiędzy Stronami w odniesieniu do Akcji Powierzonych będących przedmiotem sporu, w
    ramach którego to stosunku Wnioskodawca działa w charakterze powiernika, natomiast
    Kontrahent w charakterze powierzającego. Pomimo iż skutkiem Ugody jest
    uprawomocnienie się Wyroku zasądzającego formalnie na rzecz Kontrahenta kwotę
    odszkodowania odpowiadającego ustalonej przez sąd wartości Akcji Powierzonych,
    intencją Stron wyrażoną w Ugodzie jest realizacja zobowiązań Wnioskodawcy właściwych
    dla stosunku powiernictwa, to znaczy:
    • sprzedaż przez Wnioskodawcę (aczkolwiek nie samodzielne, lecz za pośrednictwem
      komornika w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego) Akcji
      Powierzonych w imieniu własnym, lecz na rachunek Kontrahenta, albo
    • przeniesienie Akcji Powierzonych przez Wnioskodawcę (aczkolwiek również nie
      samodzielne, lecz za pośrednictwem komornika w ramach prowadzonego
      postępowania egzekucyjnego) na rzecz Kontrahenta.
    Pytania
    1. Czy w związku ze sprzedażą Akcji Powierzonych na rzecz osób trzecich w ramach
      postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika Wnioskodawca będzie
      zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego?
    2. Czy w związku z przejęciem Akcji Powierzonych przez Kontrahenta w ramach
      postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika Wnioskodawca będzie
      zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – w zakresie pytania 1 – w związku ze sprzedażą Akcji Powierzonych na
    rzecz osób trzecich w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez
    komornika Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu
    podatkowego.
    W Pana ocenie – w zakresie pytania 2 – w związku z przejęciem Akcji Powierzonych przez
    Kontrahenta w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego.
    W pierwszej kolejności należy poczynić uwagi ogólne dotyczące charakteru umowy
    zawartej przez Wnioskodawcę z Kontrahentem. W opisie zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku Wnioskodawca wskazał, iż wobec Kontrahenta będzie on

    działał w charakterze powiernika. Z tego powodu należy podkreślić, że w obrocie
    gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście, dopuszczalne jest
    działanie przez przedstawiciela. Istota przedstawicielstwa w prawie cywilnym polega na
    tym, że pewna osoba dokonuje w imieniu i na rzecz innego podmiotu czynności prawnych.
    Osoba, która dokonuje czynności określana jest mianem przedstawiciela, natomiast
    osoba, w imieniu której czynność jest dokonywana, mianem reprezentowanego. Jeżeli
    czynność dokonana przez przedstawiciela mieści się w granicach umocowania
    udzielonego przez reprezentowanego, wywołuje ona bezpośredni skutek dla podmiotu,
    który udzielił pełnomocnictwa. Powszechnie wskazuje się, że prawu cywilnemu znane są
    także inne podobne instytucje, które pełnią funkcje zbliżone do przedstawicielstwa, przy
    czym nie należy ich utożsamiać z przedstawicielstwem. Od tej instytucji należy odróżnić
    np. powiernika, który na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot prawa, jednak z mocy
    wewnętrznego porozumienia z inną osobą, na rzecz której działa, nie występuje we
    własnym interesie.
    Instytucja powiernictwa nie została wprost uregulowana przez polskiego ustawodawcę.
                                                  1Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest więc wyrażona w art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.;
    dalej: „Kodeks cywilny”) zasada swobody zawierania umów. Zgodnie z treścią
    przedmiotowego przepisu, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny
    według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze)
    stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Zgodnie z art. 734 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      § 2. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania
      czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    Art. 735 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że:
      § 1. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie
      zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się
      wynagrodzenie.
      § 2. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia,
      należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
    Innymi słowy, istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej
    czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie lub (jeżeli tak stanowi umowa) w imieniu
    własnym, lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw
    lub rzeczy ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek
    wydać zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w
    imieniu własnym (art. 740 Kodeksu cywilnego).
    Podkreślić należy również, że jak wskazał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego,
    ekonomicznym właścicielem Akcji Powierzonych nie był Wnioskodawca, lecz Kontrahent.
    Świadczą o tym podane elementy stanu faktycznego, z których jednoznacznie wynika, że
    wszelkie decyzje związane z objęciem, wykorzystaniem i sprzedażą Akcji Powierzonych
    podejmował Kontrahent, a nie Wnioskodawca. Skoro więc to Kontrahent decydował o
    wszelkich kwestiach związanych z objęciem, wykorzystaniem i sprzedażą Akcji
    Powierzonych przez Wnioskodawcę (Powiernika), zaś sam Wnioskodawca wykonywał

    jedynie polecenia Kontrahenta w tym zakresie, to Powiernik nie może być uznany za
    ekonomicznego właściciela tych akcji.
    W konsekwencji powyższego, po analizie przepisów prawa cywilnego, należy rozważyć
    skutki podatkowe po stronie Wnioskodawcy w kontekście możliwości powstania
    przychodu podatkowego:
    a) w wyniku rozporządzenia Akcjami Powierzonymi na rzecz osób trzecich w ramach
      postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika,
    b) w związku z przejęciem Akcji Powierzonych przez Kontrahenta w ramach
      postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 163; dalej: ustawa o PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Powyższe oznacza, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź
    od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez
    ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
    Art. 11 ust. 1 ustawy o PIT stanowi natomiast, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zauważyć należy, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które
    w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem
    jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie
    majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek
    podatnika (takie, którymi może rozporządzać jak właściciel).
    Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z jego
    treścią, źródłami przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym
    odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt
    7 ustawy o PIT).
    Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT, za przychody z kapitałów
    pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w
    spółdzielni oraz papierów wartościowych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1ab pkt 1 ustawy o PIT, przychód określony w ust. 1 pkt 6 z
    odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych
    powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w
    spółdzielni oraz papierów wartościowych.
    W myśl art. 30b ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia
    udziałów (akcji) podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    W myśl art. 30b ust. 2 pkt 4 ustawy o PIT, dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica
    między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów
    w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f
    oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c osiągnięta w roku podatkowym.

    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)
    oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia,
    wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, na gruncie regulacji podatkowych przychodem jest każde przysporzenie
    majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne,
    rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne.
    Uwzględniając powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na wyżej opisany
    charakter umowy zawartej przez Wnioskodawcę z Kontrahentem sprzedaż Akcji
    Powierzonych na rzecz osób trzecich w ramach postępowania egzekucyjnego
    prowadzonego przez komornika nie będzie skutkować powstaniem po jego stronie
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jak bowiem wskazano powyżej do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie
    przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe (są
    ostateczne i nieodwołalne) i którym podatnik może rozporządzać jak właściciel
    (przysporzenie ma faktycznie powiększać majątek podatnika). Tymczasem dla
    Wnioskodawcy (jako Powiernika) kwota, którą komornik otrzyma z tytułu sprzedaży Akcji
    Powierzonych, a następnie przekaże na rzecz Kontrahenta, będzie neutralna podatkowo i
    nie będzie stanowiła u niego przychodu podatkowego z żadnego źródła, pomimo iż
    czynność zostanie dokonana w imieniu Wnioskodawcy (lecz na rzecz Kontrahenta). W
    ocenie Wnioskodawcy, przeniesienie przez Wnioskodawcę Akcji Powierzonych na rzecz
    osoby trzeciej jest nieodłączną immanentną cechą łączącego stosunku prawnego –
    umowy powierniczej, a nie niezależnym, samoistnym świadczeniem, które mogłoby
    skutkować po stronie Wnioskodawcy jakimkolwiek przysporzeniem majątkowym. Takowe
    przysporzenie powstanie jedynie po stronie Kontrahenta. Należy wobec powyższego
    stwierdzić, że skutki podatkowe związane z czynnościami wykonywanymi przez
    powiernika są analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były
    bezpośrednio przez powierzającego.
    Powyższe potwierdzają liczne interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (dalej: Dyrektor KIS), m.in.:
    1) Interpretacja z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.610.2020.1.MK1:
      „Reasumując, w związku z wykonaniem Umowy Powiernictwa i zbyciem Akcji
      Powierzonych na rzecz osoby trzeciej w imieniu własnym, lecz na rzecz Powierzającego
      (tj. Zbyciem Powierniczym) po stronie Powiernika nie powstał przychód z odpłatnego
      zbycia Akcji Powierzonych podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% podatku
      dochodowego na podstawie art. 30b ust. 1 Ustawy PIT. Przychód taki powstał po
      stronie Wnioskodawcy ze Zbycia Własnego, tj. w odniesieniu do tych Akcji, które
      wcześniej nabył we własnym imieniu i na swoją rzecz, tj. Akcji Własnych”;
    2) Interpretacja z dnia 18 września 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.317.2019.1.RK:
      „Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro nabycie przez Powiernika Udziałów
      /akcji, a następnie ich zbycie na rzecz innych podmiotów nastąpi w wykonaniu
      zobowiązania wynikającego z wcześniej zawartej Umowy Powierniczej, w ramach
      której Powiernik działa co prawda w imieniu własnym, ale na rzecz zlecającego, zbycie
      Udziałów/akcji nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Powiernika
      przysporzenia majątkowego, które mogłoby stanowić przychód podatkowy”;
    3) Interpretacja z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.566.2018.1.SJ: „W
      rozpatrywanej sprawie, w związku z zawartą umową powiernictwa, Wnioskodawca
      zobowiązał pisemnie Powiernika do sprzedaży (w imieniu własnym, lecz na rachunek

      Wnioskodawcy) wszystkich posiadanych udziałów w Spółce na rzecz innej spółki z o.o.
      Pisemne zobowiązanie obejmowało zawarcie umowy w prawem przepisanej formie, a
      także odbiór w imieniu własnym, ale na rachunek Wnioskodawcy ceny sprzedaży ww.
      udziałów. W dniu 21 marca 2018 r. nastąpiła sprzedaż tychże udziałów przez
      Powiernika, a kwota otrzymana w związku z dokonaną sprzedażą została przez
      Powiernika przekazana na rachunek Wnioskodawcy. Uwzględniając powyższe należy
      stwierdzić, że z tytułu sprzedaży udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na
      rzecz innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością skutki w podatku dochodowym
      od osób fizycznych należy rozpoznać po stronie Zleceniodawcy (Wnioskodawcy)”;
    4) Interpretacja z dnia 24 października 2014 r., sygn. IBPBII/2/415-674/14/MZM: „Jeżeli
      jednak powiernik dokonałby sprzedaży udziałów w spółce osobie trzeciej, czynność ta
      spowodowałaby powstanie obowiązku podatkowego dla Wnioskodawcy. Dla celów
      podatkowych sprzedaż udziałów przez powiernika w jego imieniu, ale na rzecz
      Wnioskodawcy, należałoby ocenić jako skutkujące zmianami w majtku Wnioskodawcy.
      Tym samym konsekwencje podatkowe należałoby rozpoznać po stronie
      Wnioskodawcy, który zostałby opodatkowany z tytułu jej sprzedaży”.
    Bez znaczenia dla oceny skutków podatkowych realizowanej transakcji pozostanie
    również fakt, że zbycie Akcji Powierzonych w analizowanej miałoby nastąpić w toku
    postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny, realizujący swoje
    ustawowe zadania. Sprzedaż ta będzie miała na celu zaspokojenie roszczeń wierzyciela, tj.
    Kontrahenta.
    Z powodów tożsamych do przedstawionych powyżej w uzasadnieniu stanowiska
    Wnioskodawcy do pytania 1 w sytuacji, w której strony dokonają zwrotnego przeniesienia
    Akcji Powierzonych przez Wnioskodawcę (powiernika) na rzecz Kontrahenta
    (powierzającego), z uwagi na wyżej opisany charakter umowy zawartej przez
    Wnioskodawcę z Kontrahentem, czynność ta pozostanie neutralna podatkowo dla
    Wnioskodawcy.
    W ramach czynności realizowanej przez komornika (w ramach prowadzonego
    postępowania egzekucyjnego, w oparciu o właściwe regulacje KPC) nastąpi bowiem de
    facto otrzymanie przez Kontrahenta swoich własnych aktywów, zaś Wnioskodawca z tego
    tytułu nie otrzyma żadnej dodatkowej gratyfikacji. Innymi słowy, przeniesienie przez
    Wnioskodawcę na Kontrahenta własności Akcji Powierzonych będzie immanentną cechą
    łączącego ich stosunku prawnego, a nie niezależnym samoistnym świadczeniem, które to
    skutkowałoby po stronie Wnioskodawcy jakimś przysporzeniem majątkowym.
    Innymi słowy, czynność ta powinna być zrównana na gruncie regulacji ustawy o PIT z
    czynnością zwrotnego przeniesienia akcji spółki przez Powiernika (tu: Wnioskodawcy) na
    rzecz Powierzającego (tu: Kontrahenta) w wykonaniu umowy powiernictwa, która to
    czynność powinna być uznana za neutralną podatkowo.
    Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy znajduje poparcie również w wielu
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS:
    1) Interpretacja z dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.828.2024.2.AK: „Także
      zwrotne przeniesienia udziałów w spółce przez Powiernika na rzecz Powierzającego w
      wykonaniu umowy powiernictwa będzie neutralne podatkowo dla obu stron”;
    2) Interpretacja z dnia 11 marca 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.81.2024.1.MR:
      „przeniesienie własności udziałów w spółce przez Powiernika Powierzającemu w
      wykonaniu zobowiązania Powiernika wynikającego z umowy powierniczej należy
      uznać za neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy-Powiernika z punktu widzenia
      podatku dochodowego, ponieważ w ramach tego przeniesienia własności następuje
      de facto otrzymanie przez Wnioskodawcę swoich własnych aktywów”;
    3) Interpretacja z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.752.2023.1.KM: „Zatem
      stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymanie składników Powierzonego

      Mienia przez Powiernika od Klientów, na podstawie Umowy Powiernictwa, nie będzie
      podlegało opodatkowaniu CIT u Powiernika oraz zwrotne przekazanie składników
      Powierzonego Mienia przez Powiernika do Klientów, na podstawie Umowy
      Powiernictwa, nie będzie podlegało opodatkowaniu CIT u Powiernika, należało uznać
      za prawidłowe”;
    4) Interpretacja z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.372.2022.1.IR:
      „Podsumowując, czynność przekazania Powiernikowi środków pieniężnych na nabycie
      udziałów przez Powierzających nie ma charakteru definitywnego, a jest jedynie formą
      pośredniego nabycia udziałów w Spółkach przez Powierzających. Czynność ta powinna
      być zatem neutralna z punktu widzenia podatku dochodowego dla Wnioskodawcy,
      jako dla Powiernika. Taką czynnością neutralną podatkowo dla Powiernika będzie
      również zwrotne przekazanie udziałów przez Powiernika Powierzającym”;
    5) Interpretacja z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.870.2021.1.KS:
      „Podsumowując, czynność przekazania Powiernikowi środków pieniężnych na nabycie
      lub objęcie udziałów przez Powierzających nie ma charakteru definitywnego, a jest
      jedynie formą pośredniego nabycia udziałów w spółce przez Powierzających. Czynność
      ta powinna być zatem neutralna z punktu widzenia podatku dochodowego dla
      Wnioskodawcy, jako dla Powiernika. Taką czynnością neutralną podatkowo dla
      Powiernika będzie również zwrotne przekazanie udziałów przez Powiernika
      Powierzającym”;
    6) Interpretacja z dnia 11 sierpnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.35.2017.2.AB:
      „Podsumowując, skoro nieodpłatne przekazanie Powierzającemu akcji nabytych przez
      Powiernika nastąpi w wykonaniu zobowiązania wynikającego z wcześniej zawartej
      umowy powiernictwa, czynność tą należy uznać za neutralną podatkowo dla
      Powierzającego, jak i Powiernika”.
    W sytuacji, której dotyczy pytanie nr 2, zdaniem Wnioskodawcy, podobnie jak w kwestii
    pytania nr 1, fakt, że przeniesienie ma nastąpić wskutek postępowania egzekucyjnego nie
    będzie miało wpływu na skutki podatkowe przedmiotowej transakcji. Strony, tj.
    Wnioskodawca oraz Kontrahent, dodatkowo podkreśliły, że ich intencją, wyrażoną w
    Ugodzie, jest realizacja zobowiązań Wnioskodawcy właściwych dla stosunku powiernictwa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.