Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-950/09-5/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-13
Teza: Czy Spółka może w miesiącu wrześniu 2009 r. dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środka trwałego zaliczonego do grupy 3 - 8 Klasyfikacji i jednocześnie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu wrześniu 2009 r.?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-amortyzacja jednorazowa; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie działalności gospodarczej; koszt-koszty uzyskania przychodów; pomoc-pomoc de minimis; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16k

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2009 r. (data wpływu 21.10.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego i zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2009 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismami z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 30.10.2009 r.) oraz 28 grudnia 2009 r. (data wpływu 29.12.2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego i zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka rozpoczęła działalność w czerwcu 2009 r. w zakresie usług budowlanych (roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych).

W dniu 30.09.2009 r. zakupiła i przyjęła do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych koparko - ładowarkę o wartości początkowej netto 139.344,26 zł. Środek ten jest zaliczony do grupy 5 Klasyfikacji.

Spółka chce skorzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3 - 8 Klasyfikacji .

Spółka nadmienia, że jest podmiotem nowo powstałym i nie dotyczą Jej przepisy art. 16k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może w miesiącu wrześniu 2009 r. dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środka trwałego zaliczonego do grupy 3 - 8 Klasyfikacji i jednocześnie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu wrześniu 2009 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, po przeanalizowaniu art. 16k ust. 7 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może On dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środka trwałego zaliczonego do grupy 3 - 8 Klasyfikacji i zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu wrześniu 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 16k ust. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3 - 6 i 8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Powyższy przepis został zmieniony na podstawie ustawy z dnia 05 marca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 69, poz. 587).

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy zmieniającej, w latach podatkowych rozpoczynających się w 2009 r. i 2010 r. kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o której mowa w art. 16k ust. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wynosi 100 000 euro w każdym z tych lat podatkowych.

W myśl natomiast art. 5 ust. 3 ustawy zmieniającej, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy w roku 2008 lub 2009 rozpoczęli prowadzenie działalności, mogą zgodnie z zasadami określonymi w art. 16k ust. 7 - 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych dokonywać odpisów amortyzacyjnych, do kwoty limitu określonej w ust. 1, także w roku podatkowym następującym bezpośrednio po roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności.

Zgodnie z art. 16k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub stosować zasady określone w art. 16h ust. 4.

Innymi słowy, amortyzując dany środek trwały podatnik może dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego już w miesiącu wprowadzenia tego środka do ewidencji, bądź też dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 16k ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16f ust. 3.

Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów niektórzy podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3 - 6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, do wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznie (100.000 euro w latach 2009 i 2010).

Z tej metody amortyzacji, polegającej na możliwości jednorazowego zaliczenia w koszty uzyskania przychodów, wydatków na nabycie środków trwałych mogą korzystać dwie grupy podmiotów:

1.  podatnicy, którzy rozpoczęli działalność,
2.  mali podatnicy.

Metoda ta ma zastosowanie do podatników rozpoczynających działalność gospodarczą, w pierwszym roku podatkowym jej prowadzenia. Mając na uwadze art. 16k ust. 11, przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających działalność, którzy zostali utworzeni:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
2.  w wyniku przekształcenia spółki lub spółki niemającej osobowości prawnej albo
3.  przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość 10.000 euro.

Zgodnie z art. 16k ust. 10 ww. ustawy pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

Zasady de minimis w ramach Wspólnoty określa rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. Wspólnoty Europejskiej L 379/5 z dnia 28 grudnia 2006 r.). Przez pomoc de minimis rozumie się pomoc przyznaną temu samemu podmiotowi gospodarczemu w ciągu bieżącego roku budżetowego oraz dwóch poprzedzających go lat budżetowych, która nie przekroczy równowartości 200.000 euro.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, że rozpoczęła Ona działalność w czerwcu 2009 r. w zakresie usług budowlanych. W dniu 30.09.2009 r. Spółka zakupiła i przyjęła do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych koparko – ładowarkę, zaliczaną do grupy 5 Klasyfikacji Środków Trwałych. Ponadto Spółka wskazała, iż nie dotyczy Jej art. 16k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż Spółce jako podatnikowi rozpoczynającemu działalność, przysługuje prawo dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej środka trwałego i zaliczenia kwoty tego odpisu do kosztów uzyskania przychodu w tym miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji. Ponieważ środek trwały został przyjęty do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w dniu 30 września 2009 r. powyższe uprawnienie przysługuje Spółce w miesiącu wrześniu 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.