Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1367/09-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-12
Teza: Czy w sytuacji kiedy pracownik firmy transportowej, zatrudniony na stanowisku kierowcy ze wskazanym miejscem świadczenia pracy - województwo x, cały kraj (Polska) świadczy na polecenie pracodawcy pracę na terenie Unii Europejskiej oraz w krajach nienależących do wspólnoty, to właściwe jest zaliczenie wypłat z tytułu diet i ryczałtów za nocleg kierowców do kosztów uzyskania przychodu pracodawcy?
Słowa kluczowe: dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko XXX, przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2009 r. (data wpływu 17 grudnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 26 stycznia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. znak ILPB1/415-1367/09-2/AA na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 18 stycznia 2010 r., a w dniu 26 stycznia 2010 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 stycznia 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1 czerwca 1994 r. Podstawowym przedmiotem wykonywanej działalności jest transport drogowy towarów. Zatrudnieni w firmie pracownicy na stanowiskach kierowców jako miejsce pracy mają wskazane województwo X, cały kraj (Polska). Firma do roku 2008 świadczyła wyłącznie usługi transportowe na terenie kraju. Pod koniec 2008 roku zaczęła świadczyć jako podwykonawca polskiej firmy usługi transportu wewnątrzwspólnotowego oraz międzynarodowego.

Ogólnie firma świadczy przede wszystkim usługi transportowe na terenie kraju. Transport zagraniczny stanowi około 10 % przychodów firmy. Wyjeżdżającym za granicę pracownikom wystawiane są delegacje służbowe na podstawie których naliczane są diety i ryczałty za nocleg, które są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji kiedy pracownik firmy transportowej, zatrudniony na stanowisku kierowcy ze wskazanym miejscem świadczenia pracy - województwo x, cały kraj (Polska) świadczy na polecenie pracodawcy pracę na terenie Unii Europejskiej oraz w krajach nienależących do wspólnoty, to właściwe jest zaliczenie wypłat z tytułu diet i ryczałtów za nocleg kierowców do kosztów uzyskania przychodu pracodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zaliczenie diet i ryczałtów za nocleg do kosztów podatkowych jest zgodne z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym, zgodnie z którym wyłączone są z kosztów wartości diet z tytułu podróży służbowych przedsiębiorcy i osób współpracujących jedynie w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom. Artykuł ten nie wyklucza możliwości naliczania kierowcom diet i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodu.

Stanowisko takie przyjął również Urząd Skarbowy Łódź Widzew - interpretacja z dn. 23.04.2007 roku, IX-005/131/Z/K/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Należy zauważyć, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie wypłacone pracownikom-kierowcom diety i ryczałty za noclegi na terenie unii Europejskiej oraz w krajach nienależących do wspólnoty stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.