Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-265/09-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-05
Teza: Czy w momencie sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił zakup), dokonanej po cenie nie wyższej niż rynkowa, która była ustalona w momencie zakupu powstanie dochód z odpłatnego zbycia rzeczy ruchomej?
Słowa kluczowe: przychód-przychody z innych źródeł; samochód-samochód osobowy; sprzedaż-sprzedaż rzeczy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani Anny H., przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2009 r. (data wpływu 17 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży samochodu przed upływem pół roku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży samochodu przed upływem pół roku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, będąc pracownikiem spółki, jest uprawniona do pierwokupu obecnie używanego samochodu służbowego. Cena sprzedaży będzie skalkulowana w sposób następujący:

*   podstawą wyceny jest cena rynkowa,

*   od ceny rynkowej zostanie udzielony Zainteresowanej upust procentowy w wysokości 1% za każdy miesiąc użytkowania. W sumie może to wynieść 34 %.

Upust ten (czyli różnica pomiędzy wyceną rynkową a faktyczną ceną zakupu) zostanie potraktowany przez pracodawcę jako częściowo odpłatne świadczenie ze stosunku pracy. Pracodawca, jako płatnik, pobierze należną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych obliczoną wg skali podatkowej.

Przed upływem 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym dokonany został zakup, Wnioskodawczyni planuje dalszą odsprzedaż tego samochodu po cenie nie wyższej niż cena rynkowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w momencie sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił zakup), dokonanej po cenie nie wyższej niż rynkowa, która była ustalona w momencie zakupu powstanie dochód z odpłatnego zbycia rzeczy ruchomej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w momencie sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił zakup), po cenie nie wyższej niż rynkowa, która była ustalona w momencie zakupu, nie powstanie dochód z odpłatnego zbycia rzeczy ruchomej, a tym samym konieczność zapłaty podatku dochodowego.

W opinii Zainteresowanej, różnica pomiędzy ceną rynkową a ceną, za jaką faktycznie zakupi samochód, zostanie opodatkowana podatkiem dochodowym (jako świadczenie częściowo odpłatne). W związku z powyższym, Zainteresowana podaje, że gdyby – w opinii organu – powstał jednak dochód do opodatkowania z tytułu zbycia samochodu, stanowiłoby to podwójne opodatkowanie podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Stosownie do treści art. 12 ust. 3 tej ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni przysługuje prawo pierwokupu samochodu służbowego. Z tego tytułu zostanie udzielony Jej upust w wysokości 1% za każdy miesiąc użytkowania – w sumie może on wynieść 34 %. Różnica pomiędzy wyceną rynkową a faktyczną ceną zakupu zostanie potraktowana przez pracodawcę jako częściowo odpłatne świadczenie ze stosunku pracy, w związku z czym pracodawca, jako płatnik, pobierze należną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych wg skali podatkowej.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2a ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

*   jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,

*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,

*   jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,

*   w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Natomiast jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b). Z przedstawionych powyżej przepisów wynika, że kwota upustu stanowi nieodpłatne świadczenie, którym pracodawca obejmuje swojego pracownika. W związku z tym na pracodawcy z tytułu ww. świadczenia, ciążyły obowiązki płatnika i ma on obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 19 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

Przepis art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnicą pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy, jednakże nakłady te muszą być udokumentowane, np. fakturą VAT.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że przychodem ze sprzedaży samochodu jest cena, którą Wnioskodawczyni uzyskała od kupującego, wynikająca z umowy sprzedaży, o ile odpowiada wartości rynkowej tego samochodu.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1d ww. ustawy w przypadku odpłatnego zbycia nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych rzeczy lub praw, a także innych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych świadczeń, w związku z którymi, stosownie do art. 11 ust. 2-2b, określony został przychód, kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji zgodnie z odrębnymi przepisami, jest:

1.  wartość przychodu określonego w art. 11 ust. 2 i 2a albo
2.  wartość przychodu określonego w art. 11 ust. 2b, powiększona o wydatki na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń

– pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia będzie zatem koszt nabycia samochodu powiększony o wartość ustalonego przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe i przywołane wyżej przepisy, należy stwierdzić, iż przychodem ze sprzedaży samochodu jest cena, która Zainteresowana uzyska z tytułu dalszej odsprzedaży, o ile odpowiada ona wartości rynkowej.

W przedmiotowej sprawie, w momencie sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił zakup), dokonanej po cenie nie wyższej niż rynkowa, która była ustalona w momencie zakupu – nie powstanie dochód z odpłatnego zbycia rzeczy ruchomej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.