Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.378.2018.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-18
Teza: stawka podatku VAT dla wynajmu Nieruchomości na cele mieszane oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczanego od zakupu ww. Nieruchomości
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; odliczenia-prawo do odliczenia; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 czerwca 2018 r. (data wpływu 2 lipca 2018 r.) uzupełnione pismem Strony z dnia 7 września 2018 r. (data wpływu 10 września 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 23 sierpnia 2018 r. (skutecznie doręczone Stronie w dniu 3 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wynajmu Nieruchomości na cele mieszane oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczanego od zakupu ww. Nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wynajmu Nieruchomości na cele mieszane oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczanego od zakupu ww. Nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem Strony z dnia 7 września 2018 r. (data wpływu 10 września 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 23 sierpnia 2018 r. znak: 0114-KDIP1-1.4012.378.2018.1.JO.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest przedsiębiorcą zagranicznym, tj. spółką prawa niemieckiego GmbH (będąca odpowiednikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą w Hamburgu (Niemcy), zarejestrowaną w Rejestrze Handlowym B Sądu Okręgowego w Hamburgu Spółka jest podatnikiem CIT oraz czynnym podatnikiem VAT w Polsce.

Spółka należy do międzynarodowej grupy, która świadczy usługi w wielu krajach na świecie (dalej: „Grupa”). Grupa zajmuje się, w szczególności, kontenerowym transportem morskim, produkcją statków oraz kontenerów, zarządzaniem portami, a także serwisem liniowców. W skład Grupy wchodzą liczne spółki transportowe.

Na terytorium Polski Spółka prowadzi działalność gospodarczą za pośrednictwem oddziału z siedzibą w W. (dalej: „Oddział”) oraz posiada biuro w G. Oddział został zarejestrowany w polskim rejestrze przedsiębiorców KRS. Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki w Polsce, prowadzonej za pośrednictwem Oddziału, zgodnie z wpisem do KRS, jest: działalność morskich agencji transportowych, transport kolejowy towarów, transport drogowy towarów oraz transport wodny.

Ze względu na sprzyjającą koniunkturę na rynku nieruchomości w Polsce, Spółka rozważa nabycie nieruchomości - mieszkania/apartamentu wraz z miejscem postojowym w garażu podziemnym (dalej: „Nieruchomość”) na terenie W. (z preferowaną lokalizacją w centrum miasta), która będzie służyła celom inwestycyjnym w postaci długoterminowego wynajmu Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej). Tym samym, Spółka rozszerzy swoją działalność o wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi.

Bardzo prawdopodobne jest, że Spółka zleci poszukiwanie pożądanego najemcy właściwej agencji nieruchomości. Jednocześnie, Spółka wyklucza najem osobom fizycznym.

W chwili obecnej nie wiadomo na jakie dokładnie cele Nieruchomość będzie wykorzystywana przez najemcę. Spółka nie będzie jednak ingerować w sposób wykorzystania Nieruchomości przez przyszłego najemcę - w sensie najemca ten samodzielnie zdecyduje, w jaki sposób będzie wykorzystywał Nieruchomość. 

Mając na uwadze powyższe, możliwym jest, że podmiot wynajmujący Nieruchomość od Spółki będzie m.in.:

1.  podnajmował Nieruchomość swoim pracownikom;
2.  udostępniał nieodpłatnie Nieruchomość swoim pracownikom (np. pracownikom wysokiego szczebla);
3.  podnajmował Nieruchomość osobom trzecim.

Z uwagi na charakter Nieruchomości (mieszkanie) raczej wykluczone jest wykorzystanie Nieruchomości przez najemcę jako biuro.

Nieruchomość, której zakup Spółka rozważa, będzie znajdować się w prestiżowym budynku w centrum W. i będzie posiadać infrastrukturę niezbędną do wykonywania ewentualnej pracy przez osobę zamieszkującą (m.in. stałe łącze internetowe, komputer, biurko itp.). Ponadto, w budynku, w którym Nieruchomość będzie się znajdowała, będzie możliwość organizowania spotkań biznesowych (spotkań z kontrahentami oraz potencjalnymi klientami w celu negocjacji warunków potencjalnej współpracy). Budynek ten posiada bowiem m.in. salki konferencyjne, które oddane są do dyspozycji lokatorów.

W związku z powyższym, wynajmowana przez Spółkę Nieruchomość będzie mogła być wykorzystywana przez najemcę do różnych celów. Przykładowo, pracownik najemcy lub podnajmujący będący osobą trzecią, będzie mógł pracować w ramach tzw. pracy zdalnej, organizować spotkania służbowe, jak i korzystać z Nieruchomości jako mieszkanie służbowe. Umowa najmu Nieruchomości nie będzie określała sposobu wykorzystania Nieruchomości przez najemcę wyłącznie do celów mieszkaniowych.

W związku z planowaną transakcją zakupu Nieruchomości, w akcie notarialnym zakupu oraz na fakturze dokumentującej zakup, po stronie nabywcy wskazany zostanie przedsiębiorca zagraniczny, tj. Spółka.

W piśmie z dnia 7 września 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że Usługa najmu, która będzie świadczona przez Wnioskodawcę, powinna mieścić się w grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 68.20.11.0 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wynajem Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej) podlega opodatkowaniu VAT według stawki 23%?
2.  Czy Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości, która będzie wynajmowana innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Wynajem Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej) podlega opodatkowaniu VAT według stawki 23%.
2.  Spółce przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości, która będzie wynajmowana innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej).

Uzasadnienie

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W związku z powyższym, za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynności opodatkowane VAT, uważane mogą być sytuacje, w których:

1.  istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemne świadczenie;
2.  wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;
3.  istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczeniodawcy.

Istotny jest zatem bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymaniem wynagrodzenia. Dlatego też, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi zaistnieć określone świadczenie (lub zaniechanie), którego adresatem jest konkretny podmiot i w związku z tą czynnością zostanie wypłacone wynagrodzenie.

Zdaniem Wnioskodawcy, niewątpliwym jest, że Spółka będzie otrzymywać wynagrodzenie za wynajem Nieruchomości. Pomiędzy Spółką, a najemcą zostanie podpisana umowa, z której będzie wprost wynikało, że wynajmowanie Nieruchomości przez Spółkę jest czynnością w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności i Spółka będzie z tego tytułu wystawiała faktury VAT.

Jednocześnie, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Z treści powyższego przepisu wynikają trzy warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby usługa wynajmu nieruchomości podlegała zwolnieniu od opodatkowania VAT. Są one następujące:

1.  usługa wynajmu jest wykonywana na własny rachunek;
2.  wynajmowana nieruchomość ma charakter mieszkalny;
3.  nieruchomość jest wynajmowana wyłącznie na cele mieszkaniowe.

W przypadku Wnioskodawcy, spełnione zostaną dwa wskazane powyżej warunki, tj. usługa wynajmu będzie wykonywana na własny rachunek oraz wynajmowana Nieruchomość będzie miała charakter mieszkalny. Nie będzie natomiast spełniony ostatni warunek, tj. Nieruchomość nie będzie wynajmowana wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Realizacja celu wynajmu następuje poprzez sposób wykorzystania lokalu przez najemcę. Tym samym, zasadniczą kwestię dla opodatkowania, czy zwolnienia od opodatkowania VAT świadczonej usługi stanowi cel realizowany przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi. W sytuacji, gdy najemcą jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, wykorzystujący lokal mieszkalny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, cel zawsze będzie gospodarczy (finansowy).

W ocenie Wnioskodawcy, przez wynajem na cele gospodarcze należy rozumieć wynajem na cele działalności gospodarczej prowadzonej przez najemcę, tj. przykładowo na cele podnajmu albo nieodpłatnego udostępniania osobom trzecim.

W związku z powyższym wskazać należy, że w okolicznościach analizowanego zdarzenia przyszłego:

1.  najemcą będzie podmiot gospodarczy tj. spółka prawa handlowego - osobowa lub kapitałowa, a więc podmiot, który ze swej istoty (jednostka organizacyjna) nie ma i nie może mieć celów mieszkaniowych;
2.  Spółka wyklucza, że najemcą będzie osoba fizyczna;
3.  możliwym jest, że najemca będzie podnajmował Nieruchomość swoim pracownikom lub osobom trzecim; lub
4.  najemca będzie udostępniał nieodpłatnie Nieruchomość swoim pracownikom.

Tym samym, bez wątpienia najemca nie będzie wykorzystywał Nieruchomości dla realizacji własnych celów mieszkaniowych. Nieruchomość ta będzie bowiem wykorzystywana przez najemcę wyłącznie dla realizacji własnych celów gospodarczych.

Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, jest brzmienie umowy najmu, która powinna w swojej treści zawierać między innymi postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dotyczą one lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę i jego podnajemców tylko w celach mieszkaniowych. W analizowanej sprawie natomiast najemca będzie działał zgodnie z umową podpisaną z Wnioskodawcą, w której nie będzie takiego postanowienia, lecz zawierać będzie ona zapis, że najemca (tj. podmiot gospodarczy) może podnajmować/udostępniać Nieruchomość. 

Powyższe znajduje przy tym potwierdzenie w stanowiskach prezentowanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 6 lutego 2015 r. (znak: IBPP3/443-1359/14/AZ) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „(\`(...)\`) W ocenie Organu, usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do podmiotu, przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie mógł zatem skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi jeśli umowa najmu w swojej treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych (\`(...)\`)”.

Mając na względzie powyższe oraz okoliczność, że najemca będzie mógł wykorzystywać Nieruchomość w różnych celach, w ocenie Wnioskodawcy, nie zostaną spełnione wszystkie warunki stosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT (tj. Nieruchomość nie będzie wynajmowana wyłącznie na cele mieszkaniowe).

Z tego względu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynajem Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej) będzie usługą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Należy również podkreślić, że w orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że zwolnienie najmu lokali mieszkalnych ma charakter zwolnienia celowego, ukierunkowanego na ochronę, w aspekcie ekonomicznym, najemców lokali mieszkalnych faktycznie zaspokajających potrzeby mieszkaniowe poprzez tenże najem. Preferencją tą nie są natomiast objęte usługi wynajmu lokali mieszkalnych, których bezpośrednim celem nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemcy, lecz realizacja przez niego celów gospodarczych, w tym zarobkowych. Jak wskazał WSA w Warszawie w utrzymanym przez NSA wyroku z dnia 11 lutego 2016 r. (sygn. Akt III SA/Wa 473/15), „W ocenie Sądu kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma odpowiedź na pytanie, czy Skarżąca wykorzystuje wynajmowane lokale na cele mieszkaniowe. Odpowiedź ta z przyczyn oczywistych musi być negatywna. Skarżąca jest bowiem podmiotem gospodarczym i ze swej istoty nie ma potrzeb mieszkaniowych. Jedyne potrzeby i jakie realizuje Skarżąca wynajmując przedmiotowe lokale mieszkalne są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oddając te lokale swoim pracownikom Skarżąca czyni to na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Usługi takie nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 u.p.t.u., w następstwie czego podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. Powyższe stanowisko odpowiada także celowi powyższych regulacji. Wprowadzając bowiem wyłączenia ze zwolnienia od podatku dzierżawy i najmu nieruchomości (por. art. 136 ust. 2 zdanie ostatnie w zw. z ust. 1 lit. I) Dyrektywy 112), jednoznacznie z tegoż zwolnienia wyłączono „wynajem lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”. A contrario - zwolnieniem objęto jedynie wynajem lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Celem takiego uregulowania jest nieobciążanie konsumentów tych usług, czyli osób fizycznych, podatkiem od towarów i usług, czyli minimalizowanie kosztów najmu lokali mieszkalnych, obciążających najemców, wykorzystujących je na cele mieszkaniowe. Zwolnienie zatem najmu lokali mieszkalnych na podstawie interpretowanej normy ma charakter zwolnienia celowego, ukierunkowanego na ochronę - w aspekcie ekonomicznym - najemców lokali mieszkalnych faktycznie zaspokajających potrzeby mieszkaniowe poprzez tenże najem. Preferencją tą nie są natomiast objęte usługi wynajmu lokali mieszkalnych, których bezpośrednim celem nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemcy, lecz realizacja przez niego celów gospodarczych, w tym zarobkowych (stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. Akt I FSK1012/12 - CBOSA, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela).”

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi obecnie 23%. Jest to stawka podstawowa, która ma zastosowanie do wszystkich towarów i usług, do których nie mają zastosowania stawki obniżone i zwolnienia. Wnioskodawca uważa, że usługa wynajmu lokali powinna być opodatkowana właśnie stawką 23% VAT.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, przy czym wszelkie preferencje dotyczące wysokości opodatkowania stanowią wyjątek od ogólnej zasady i dlatego zastosowanie niższej niż podstawowa stawka podatku, może być zrealizowane wyłącznie w granicach określonych przepisami ustawy o VAT i wydanych na podstawie delegacji ustawowej aktów wykonawczych do tej ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 8%. W poz. 163 ww. załącznika wymieniono usługi związane z zakwaterowaniem klasyfikowane do działu 55 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Za usługi związane z zakwaterowaniem uznaje się m.in. usługi hotelarskie, usługi obiektów noclegowych i turystycznych, usługi świadczone przez pola kempingowe i pola namiotowe oraz pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem.

Usługa wynajmu Nieruchomości, która będzie świadczona przez Wnioskodawcę nie będzie usługą związaną z zakwaterowaniem. Będzie to bowiem typowy najem długoterminowy, bez żadnych dodatkowych świadczeń wykonywanych przez wynajmującego.

Tym samym, Spółka winna świadczoną usługę opodatkować według stawki 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, gdyż przepisy w zakresie VAT nie przewidują stawki obniżonej ani zwolnienia dla usług najmu nieruchomości.

Podobne stanowisko, w zbliżonej sprawie, zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 6 czerwca 2017 r. (znak: 2461-IBPP2.4512.220.2017.2.EJu), który stwierdził, że: „(\`(...)\`) Wnioskodawca w opisie sprawy wskazuje, że z umowy pomiędzy Wnioskodawcą a najemcą nie wynika cel użytkowania przedmiotowego lokalu natomiast z samego faktu najmu wynika, że najemca wykorzysta lokal na cele działalności gospodarczej. Nie można zatem uznać, że zostaje spełniony cel mieszkaniowy wynajmu. W przypadku kiedy najemcą jest podmiot gospodarczy (Spółka) wykorzystujący lokal mieszkalny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (dalszy podnajem) cel zawsze będzie finansowy (gospodarczy). Zatem w takim przypadku podmiot świadczący na własny rachunek usługę wynajmu nieruchomości mieszkalnej na cele gospodarcze podmiotu gospodarczego, nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Tym samym winien świadczoną usługę opodatkować według stawki 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 141a pkt 1 ustawy, gdyż przepisy w zakresie podatku od towarów i usług nie przewidują stawki obniżonej ani zwolnienia dla usług najmu nieruchomości, które jak wskazał Wnioskodawca mieszczą się w grupowaniu PKWiU 68.20.11.0 (\`(...)\`).”

W zbliżonej sprawie, wypowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2015 r. (znak: IBPP1/4512-345/15/BM), który stwierdził, że: „(\`(...)\`) W świetle powyższego skoro jak wskazał Wnioskodawca usługi dzierżawy ww. lokali mieszkalnych oraz gruntu (miejsce parkingowe, udział we współwłasności części wspólnych gruntu i budynku) na rzecz osób prawnych, które będą wykorzystywały te nieruchomości do prowadzenia własnej działalności gospodarczej (\`(...)\`) to podlegają one opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Usługi te nie korzystają bowiem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (Wnioskodawca nie wydzierżawia ww. nieruchomości mieszkalnych na cele mieszkaniowe) lub obniżonej stawki podatku (\`(...)\`).”

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wynajem Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej) powinien podlegać opodatkowaniu VAT według stawki 23%.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 (które w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania).

Stosownie natomiast do art. 15 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na gruncie ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Jednocześnie, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).

Zgodnie z powołanymi przepisami, podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, czyli podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.

W przedmiotowej sprawie, Spółka jako przedsiębiorca zagraniczny będący osobą prawną, jest podatnikiem na gruncie ustawy o VAT. Podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako jeden podmiot. Oddział bowiem, stanowiąc integralną część macierzystej spółki, nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w Polsce, będąc tylko organizacyjnoprawną formą prowadzenia tej działalności przez spółkę, reprezentantem spółki w Polsce. W konsekwencji, przedsiębiorstwo zagraniczne (posiadające siedzibę na terenie Unii Europejskiej) dokonujące poprzez Oddział rejestracji dla potrzeb VAT w Polsce, posiada status podatnika podatku od wartości dodanej (posiadanego z racji samodzielnego prowadzenia poza Polską działalności gospodarczej) oraz podatnika podatku od towarów i usług (z racji prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP).

W związku z powyższym, Spółka oraz jej Oddział znajdujący się i działający w jej ramach na terytorium Polski, zarejestrowana na terytorium Polski do celów VAT, są jednym i tym samym podatnikiem VAT. W świetle unormowań prawnych, stroną czynności prawnej polegającej na zakupie Nieruchomości na terytorium Polski będzie zatem przedsiębiorca zagraniczny, tj. Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT.

Tym samym, pierwszy ze wskazanych powyżej warunków jest spełniony w przypadku Spółki (tj. Spółka jest podatnikiem VAT).

Pojęcie związku wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT nie jest natomiast kategorią zdefiniowaną. Ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W orzecznictwie ugruntowało się stanowisko, że związek między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim można mówić wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną o tyle, że nabycia takie powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Innymi słowy, nabywane towary i usługi służą, np. dalszej odprzedaży lub nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem sprzedaży - bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Z kolei pośredni związek występuje wtedy, gdy prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje przy braku bezpośredniego związku z konkretną transakcją opodatkowaną, jeżeli zakup związany jest z działalnością opodatkowaną podatnika. Podatnik korzysta w takiej sytuacji z prawa do odliczenia, mimo braku bezpośredniego związku między konkretną transakcją na wcześniejszym etapie obrotu, a transakcją na późniejszym etapie obrotu, powodującymi powstanie prawa do odliczenia, jeżeli nabycie otrzymanych świadczeń zakwalifikować można do tzw. ogólnych kosztów działalności podatnika. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Innymi słowy, o pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w świetle okoliczności zdarzenia przyszłego:

1.  Spółka zamierza nabyć Nieruchomość;
2.  działalność Spółki zostanie rozszerzona o wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi;
3.  wynajem Nieruchomości będzie czynnością w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, podlegającą opodatkowaniu VAT.

Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawionym w uzasadnieniu dotyczącym pytania 1, wynajem Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej) będzie podlegał opodatkowaniu VAT. Przede wszystkim, ze względu na fakt, że Nieruchomość z istoty oraz charakteru najmu i najemcy będzie wynajmowana na cele gospodarcze najemcy. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie wynajmu Nieruchomości, będzie więc wystawiała faktury VAT.

W opisanym zdarzeniu przyszłym, wynajem nie będzie tym samym korzystał ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT (tj. Nieruchomość nie będzie wynajmowana na cele mieszkaniowe).

Wszystkie wymienione powyżej przesłanki i okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzą do jednoznacznego wniosku, że drugi z warunków do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego również jest spełniony, ponieważ nabyta Nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, a jej zakup będzie miał w całości związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi VAT. W takiej sytuacji, w ocenie Wnioskodawcy, mamy do czynienia ze związkiem bezpośrednim, o którym mowa powyżej.

Podsumowując powyższe niewątpliwym jest, że:

1.  Spółka jest podatnikiem VAT; oraz
2.  występuje bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami, a prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości, która będzie wynajmowana innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej). 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Jednocześnie należy zauważyć, że w myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f :

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

Wymienioną wyżej stawkę podstawową należy stosować jeżeli brak jest przepisu szczególnego określającego obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie od podatku, przy czym przepisy takie zawiera zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak też przepisy wykonawcze do tej ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy (w pozycji nr 163 tego załącznika, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości – obecnie 8%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem, oznaczone symbolem PKWiU 55).

Z ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku podlega świadczona na własny rachunek usługa wynajmu lub dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkalnym co istotne, na cele mieszkaniowe. Zatem przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

1.  świadczenie usługi na własny rachunek,
2.  charakter mieszkalny nieruchomości,
3.  mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala na zastosowanie zwolnienia.

Należy zwrócić uwagę, że zwolnienie z podatku przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 36 dla wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym, stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, jaką jest opodatkowanie sprzedaży 23% stawką podatku. W związku z tym powinno być interpretowane ściśle, przede wszystkim zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzających je przepisów. W żadnym razie nie powinny one być interpretowane w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania zwolnienia.

Powyższe wskazuje, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlega wyłącznie świadczenie usług w zakresie wynajmowania nieruchomości, po pierwsze o charakterze mieszkalnym,po drugie – na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy. Wskazany przepis nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę, jak i od podmiotu nabywającego tę usługę. Nie odnosi się również do czasu wynajmowania nieruchomości oraz klasyfikacji statystycznych.

O ile identyfikacja istnienia pozostałych elementów nie stanowi problemu, o tyle należy zwrócić uwagę na cel świadczonej usługi. Realizacja celu wynajmu następuje poprzez wykorzystanie lokalu (budynku) przez najemcę. Tym samym zasadniczą kwestią dla opodatkowania, czy zwolnienia z podatku świadczonej usługi pozostaje cel realizowany przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi. W przypadku, kiedy najemcą jest podmiot gospodarczy wykorzystujący budynek mieszkalny lub jego część w ramach prowadzonej działalności gospodarczej cel zawsze będzie finansowy (gospodarczy).

Zatem w takim przypadku podmiot świadczący na własny rachunek usługę wynajmu nieruchomości mieszkalnej na cele gospodarcze podmiotu gospodarczego, nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Tym samym powinien świadczoną usługę opodatkować według stawki 23%.

Ad.1

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest przedsiębiorcą zagranicznym, tj. spółką prawa niemieckiego GmbH (będąca odpowiednikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą w Hamburgu (Niemcy), zarejestrowaną w Rejestrze Handlowym B Sądu Okręgowego w Hamburgu Spółka jest podatnikiem CIT oraz czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Spółka należy do międzynarodowej grupy, która świadczy usługi w wielu krajach na świecie. Grupa zajmuje się, w szczególności, kontenerowym transportem morskim, produkcją statków oraz kontenerów, zarządzaniem portami, a także serwisem liniowców. W skład Grupy wchodzą liczne spółki transportowe. Na terytorium Polski Spółka prowadzi działalność gospodarczą za pośrednictwem oddziału z siedzibą w W. oraz posiada biuro w G. Oddział został zarejestrowany w polskim rejestrze przedsiębiorców KRS. Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki w Polsce, prowadzonej za pośrednictwem Oddziału, zgodnie z wpisem do KRS, jest: działalność morskich agencji transportowych, transport kolejowy towarów, transport drogowy towarów oraz transport wodny. Ze względu na sprzyjającą koniunkturę na rynku nieruchomości w Polsce, Spółka rozważa nabycie nieruchomości - mieszkania/apartamentu wraz z miejscem postojowym w garażu podziemnym na terenie W. (z preferowaną lokalizacją w centrum miasta), która będzie służyła celom inwestycyjnym w postaci długoterminowego wynajmu Nieruchomości innemu podmiotowi gospodarczemu (spółce prawa handlowego - osobowej lub kapitałowej). Tym samym, Spółka rozszerzy swoją działalność o wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi. Bardzo prawdopodobne jest, że Spółka zleci poszukiwanie pożądanego najemcy właściwej agencji nieruchomości. Jednocześnie, Spółka wyklucza najem osobom fizycznym. W chwili obecnej nie wiadomo na jakie dokładnie cele Nieruchomość będzie wykorzystywana przez najemcę. Spółka nie będzie jednak ingerować w sposób wykorzystania Nieruchomości przez przyszłego najemcę - w sensie najemca ten samodzielnie zdecyduje, w jaki sposób będzie wykorzystywał Nieruchomość. 

Mając na uwadze powyższe, możliwym jest, że podmiot wynajmujący Nieruchomość od Spółki będzie m.in.:

1.  podnajmował Nieruchomość swoim pracownikom;
2.  udostępniał nieodpłatnie Nieruchomość swoim pracownikom (np. pracownikom wysokiego szczebla);
3.  podnajmował Nieruchomość osobom trzecim.

Z uwagi na charakter Nieruchomości (mieszkanie) raczej wykluczone jest wykorzystanie Nieruchomości przez najemcę jako biuro. Nieruchomość, której zakup Spółka rozważa, będzie znajdować się w prestiżowym budynku w centrum W. i będzie posiadać infrastrukturę niezbędną do wykonywania ewentualnej pracy przez osobę zamieszkującą (m.in. stałe łącze internetowe, komputer, biurko itp.). Ponadto, w budynku, w którym Nieruchomość będzie się znajdowała, będzie możliwość organizowania spotkań biznesowych (spotkań z kontrahentami oraz potencjalnymi klientami w celu negocjacji warunków potencjalnej współpracy). Budynek ten posiada bowiem m.in. salki konferencyjne, które oddane są do dyspozycji lokatorów. W związku z powyższym, wynajmowana przez Spółkę Nieruchomość będzie mogła być wykorzystywana przez najemcę do różnych celów. Przykładowo, pracownik najemcy lub podnajmujący będący osobą trzecią, będzie mógł pracować w ramach tzw. pracy zdalnej, organizować spotkania służbowe, jak i korzystać z Nieruchomości jako mieszkanie służbowe. Umowa najmu Nieruchomości nie będzie określała sposobu wykorzystania Nieruchomości przez najemcę wyłącznie do celów mieszkaniowych. W związku z planowaną transakcją zakupu Nieruchomości, w akcie notarialnym zakupu oraz na fakturze dokumentującej zakup, po stronie nabywcy wskazany zostanie przedsiębiorca zagraniczny, tj. Spółka. Wnioskodawca wskazał, że usługa najmu, która będzie świadczona przez Wnioskodawcę, powinna mieścić się w grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 68.20.11.0 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi.

W pierwszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania właściwej stawki dla świadczonych przez niego usług wynajmu Nieruchomości.

Jak już wcześniej wskazano, celem innym niż mieszkaniowy jest np. prowadzenie przez najemcę działalności gospodarczej na potrzeby, której budynek lub jego części są wynajmowane, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z opisu sprawy Spółka nie będzie ingerować w sposób wykorzystania Nieruchomości przez przyszłego najemcę. To najemca sam zdecyduje, w jaki sposób będzie wykorzystywał Nieruchomość. Wynajmowana przez Spółkę Nieruchomość będzie wykorzystywana przez najemcę do różnych celów.

Ponadto okoliczność, że Wnioskodawca klasyfikuje swoje usługi pod symbolem PKWiU 68.20.11.0 „Wynajem, usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi” nie ma w rozpoznawanej sprawie znaczenia, bowiem przepis art. 43 ust. 1 pkt 36 nie odsyła do klasyfikacji statystycznej świadczonej usługi. Istotny jest jedynie cel, jaki ma być spełniony przy wynajmie nieruchomości mieszkalnej.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione wyżej opisane przesłanki, w związku z czym wynajem Nieruchomości przez Spółkę innemu podmiotowi gospodarczemu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca powinien świadczoną usługę opodatkować według stawki 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że usługa wynajmu Nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu 23% stawką VAT jest prawidłowe.

Ad. 2

Kolejne wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie spełniona zostanie podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że zamiarem Wnioskodawcy jest nabycie Nieruchomości, która będzie służyła celom inwestycyjnym w postaci długoterminowego wynajmu innemu podmiotowi gospodarczemu. Ponadto, jak już wykazano opisane we wniosku usługi najmu Nieruchomości będą opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 23%. W związku z tym, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy jako zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi VAT, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu ww. Nieruchomości.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.