Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.542.2019.2.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-28
Teza: Skoro przy nabyciu nieruchomości gruntowej nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie nieruchomości do majątku prywatnego komandytariuszy nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 listopada 2019 r. (data wpływu: 10 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania nieruchomości stanowiącej składnik majątku spółki komandytowej na cele własne komandytariuszy – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania nieruchomości stanowiącej składnik majątku spółki komandytowej na cele własne komandytariuszy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia \`(...)\` roku wspólnicy spółki cywilnej (mąż i żona pozostający w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej) nabyli od Spółdzielni A. z siedzibą w B. prawo użytkowania wieczystego działki numer 1. oraz udział w prawie użytkowania wieczystego wynoszący 1/2 działki 2, jako wyłączni wspólnicy spółki cywilnej. Transakcja ta podlegała opłacie skarbowej przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie opłaty skarbowej. Prawo użytkowania wieczystego zostało w 2000 r. przekształcone w prawo własności, przedmiotowa nieruchomość była w ewidencji środków trwałych.

Spółka cywilna w trybie art. 26 § 4. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. 2000 Nr 94, poz. 1037) z dniem (\`(...)\`) 2002 roku uległa przekształceniu w spółkę jawną, w której wspólnikami zostali mąż oraz żona. W późniejszym czasie wspólnikiem stała się również spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Spółka jawna w trybie art. 551 § 1. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 t.j.) uległa przekształceniu w spółkę komandytową, w której wspólnikami zostali: dwóch komandytariuszy - mąż i żona oraz komplementariusz - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynymi udziałowcami są mąż i żona.

Pokrycie wkładów wspólników w spółce komandytowej (spółce przekształconej) nastąpiło poprzez wniesienie wkładów pieniężnych w kwocie łącznej (\`(...)\`) złotych do spółki jawnej (spółki przekształcanej), przy czym komplementariusz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do spółki wkład pieniężny w kwocie (\`(...)\`) złotych, zaś komandytariusze wnieśli do spółki wkłady pieniężne w kwocie po (\`(...)\`) złotych każdy z nich.

Udziały wspólników w zysku spółki komandytowej zostały określone następująco: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - 4%, mąż - 48%, żona - 48%. Komandytariusze zostali w całości zwolnieni od udziału w stracie. Udziały wspólników w majątku spółki komandytowej na wypadek rozwiązania i likwidacji spółki zostały określone następująco: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - 4 %, mąż - 48 %, żona - 48 %.

Majątek Wnioskodawcy składa się między innymi ze wskazanej powyżej nieruchomości, która obecnie jest oznaczona jako niezabudowana działka nr 3. oraz wózka widłowego o wartości rynkowej (\`(...)\`) zł, to jest o łącznej wartości (\`(...)\`) zł. Nieruchomość ta jest nadal w ewidencji środków trwałych spółki z wartością z dnia przyjęcia jej jako środku trwałego do używania.

Obecnie wspólnicy, w tym wnioskodawca, planują wycofanie nieruchomości oraz wózka widłowego ze spółki komandytowej i ich nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne wspólników, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku spółki komandytowej, w ten sposób, że:

*   własność nieruchomości o wartości rynkowej (\`(...)\`) nabędą na wyłączność komandytariusze - mąż i żona, do majątku ich wspólnego, bowiem pozostają w ustroju wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, co odpowiada 96% łącznej wartości ww. składników majątku spółki komandytowej oraz przysługującym im łącznie udziałom w zyskach spółki komandytowej,
*   własność wózka widłowego o wartości rynkowej (\`(...)\`) zł na wyłączność - komplementariusz - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, co odpowiada 4% łącznej wartości ww. składników majątku spółki komandytowej oraz przysługującym jej udziałowi w zyskach spółki komandytowej.

Wycofanie składników majątku z majątku spółki komandytowej nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w tej Spółce. W wyniku tej czynności prawnej wkłady wspólników w spółce komandytowej nie ulegną obniżeniu.

Przeniesienie wskazanych przedmiotów do majątku wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników (w formie aktu notarialnego). Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy (w formie aktu notarialnego) o nieodpłatne przekazanie wspólnikom, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku spółki komandytowej.

Powyższa umowa nie będzie stanowiła umowy darowizny ani umowy zniesienia współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks Cywilny, będzie natomiast umową nienazwaną, zawierającą oświadczenia:

*   spółki komandytowej o przeniesieniu nieodpłatnie na wspólników własności składników majątku, w części proporcjonalnej do udziału każdego wspólnika w zyskach spółki komandytowej oraz wspólników o ich przyjęciu,
*   przeniesienie na wspólników wskazanych przedmiotów nastąpi na potrzeby własne wspólników,
*   spółka komandytowej nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności przeniesienia wskazanych składników majątku,
*   przekazanie składników majątku nie będzie stanowiło wycofania wkładu w rozumieniu ustawy Kodeks spółek handlowych.

Wspólnicy nie przewidują likwidacji spółki komandytowej, będzie ona nadal prowadziła swoją działalność w oparciu o pozostały majątek. Wolą wspólników spółki komandytowej jest uzyskanie składników majątku na wyłączną własność na potrzeby własne każdego z nich, w ten sposób, że wyłącznym właścicielem nieruchomości stanie się mąż i żona, zaś wyłącznym właścicielem wózka widłowego stanie się spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wycofanie składniku majątku w postaci prawa własności nieruchomości stanowiącej majątek spółki komandytowej na cele własne komandytariuszy spowoduje powstanie jakichkolwiek obowiązków w zakresie podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe zdarzenie przyszłe dotyczące nieodpłatnego przekazania nieruchomości na gruncie podatku od towarów i usług nie spowoduje jakichkolwiek obowiązków w zakresie podatku od towarów i usług. Opodatkowaniu tym podatkiem, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, podlega odpłatna dostawa towarów. Z art. 7 ust. 2 tej ustawy wynika zaś, że przez dostawę towarów, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

1.  dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik od towarów i usług,
2.  przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
3.  przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.

W stanie faktycznym sprawy, nie aktualizuje się warunek określony w pkt. c). Nabyte bowiem przez ówczesnych wspólników spółki cywilnej prawo użytkowania wieczystego w dniu (\`(...)\`) 1996 r., zgodnie z ówcześnie obowiązującą ustawą o podatku od towarów i usług z 1993 r., nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ustawie o VAT z 1993 r. ustawodawca przyjął zasadę, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstawał z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi - art. 6 ust. 1 tej ustawy. Grunt (jak również prawo użytkowania wieczystego) - zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 ustawy o VAT z 1993 r. nie był towarem, a co za tym idzie - przed dniem 1 maja 2004 r. dostawa gruntów (jak również sprzedaż użytkowania wieczystego), z mocy ustawy VAT z 1993 r. nie była objęta opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

Skoro transakcja z (\`(...)\`) 1996 r. nie była przedmiotem podatku od towarów i usług, to nie jest spełniona obecnie przesłanka przewidziana w art. 7 ust. 2 ustawy VAT - przysługiwanie podatnikowi w całości lub w części prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia towarów lub ich części składowych, a co za tym idzie – skoro podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z nieruchomością – to nieodpłatne przekazanie nieruchomości na rzecz komandytariuszy nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 7 ust. 2 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Pod pojęciem „wytworzenie nieruchomości”, zdefiniowanym w art. 2 pkt 14a ustawy, rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy wspólnicy spółki cywilnej (mąż i żona pozostający w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej) nabyli prawo użytkowania wieczystego działki numer 1 oraz udział w prawie użytkowania wieczystego wynoszący 1/2 działki 2, jako wyłączni wspólnicy spółki cywilnej. Transakcja ta podlegała opłacie skarbowej przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie opłaty skarbowej. Prawo użytkowania wieczystego zostało w 2000 r. przekształcone w prawo własności, przedmiotowa nieruchomość była w ewidencji środków trwałych.

Spółka cywilna w której wspólnikami zostali mąż oraz żona uległa przekształceniu w spółkę jawną. W późniejszym czasie wspólnikiem stała się również spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jawna uległa przekształceniu w spółkę komandytową, w której wspólnikami zostali: dwóch komandytariuszy - mąż i żona oraz komplementariusz - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynymi udziałowcami są mąż i żona.

Majątek Wnioskodawcy składa się między innymi ze wskazanej powyżej nieruchomości, która obecnie jest oznaczona jako niezabudowana działka nr 3. Nieruchomość ta jest nadal w ewidencji środków trwałych spółki z wartością z dnia przyjęcia jej jako środku trwałego do używania.

Obecnie wspólnicy, w tym wnioskodawca, planują wycofanie nieruchomości oraz wózka widłowego ze spółki komandytowej i ich nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne wspólników, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku spółki komandytowej, w ten sposób, że własność nieruchomości nabędą na wyłączność komandytariusze - mąż i żona.

Wycofanie składników majątku z majątku spółki komandytowej nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w tej Spółce. W wyniku tej czynności prawnej wkłady wspólników w spółce komandytowej nie ulegną obniżeniu.

Przeniesienie wskazanych przedmiotów do majątku wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników (w formie aktu notarialnego). Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy (w formie aktu notarialnego) o nieodpłatne przekazanie wspólnikom, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku spółki komandytowej.

Wolą wspólników spółki komandytowej jest uzyskanie składników majątku na wyłączną własność na potrzeby własne każdego z nich, w ten sposób, że wyłącznym właścicielem nieruchomości stanie się mąż i żona

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą powstania obowiązku podatkowego w związku z wycofaniem składniku majątku w postaci prawa własności nieruchomości stanowiącej majątek spółki komandytowej na cele własne komandytariuszy.

Analizując tak przedstawione zagadnienie należy w pierwszej kolejności wskazać, że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega odpłatna dostawa towarów. Odpłatności (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Również świadczenie o charakterze rzeczowym może stanowić wynagrodzenie. Przykładowo więc zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności itp., będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy bowiem w tym wypadku do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

W niniejszej sprawie wycofanie nieruchomości, będącej niezabudowaną działką nr 3 z majątku Spółki i przekazanie jej do majątków prywatnych komandytariuszy ma nastąpić nieodpłatnie. Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu przeniesienia nieruchomości do majątku prywatnego wspólników. Zatem czynność przeniesienia własności majątku rzeczowego (nieruchomości) tej Spółki nastąpi bez jakiejkolwiek odpłatności, tj. zostanie wykonana bez wynagrodzenia.

Jednakże w myśl regulacji zawartej w art. 7 ust. 2 ustawy, w pewnych określonych w tym przepisie przypadkach, również nieodpłatną dostawę towarów należy uznać za spełniającą definicję odpłatnej dostawy towarów, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wynika bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy, czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy jest także przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, z tym wszakże zastrzeżeniem, że podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, musi zostać spełniony kluczowy warunek, że przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu, imporcie lub wytworzeniu. Przy tym dokonującym nieodpłatnego przekazania musi być podatnik podatku od towarów i usług, a przekazane przez tego podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa.

Do oceny przysługiwania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości będącej przedmiotem wniosku należy przywołać przepisy obowiązujące w czasie nabycia tego składnika majątku przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r nr 11 poz. 50) – obowiązującej przed 2004 r. – przez towary rozumiane były rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione były w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Powyższa definicja jak i zakres obowiązywania ustawy, której podlegały sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie obejmowały nieruchomości gruntowych.

Tym samym zarówno nabycie w 1996 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości jak i przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w 2000 r. nie podlegało podatkowi od towarów i usług. Zatem przy nabyciu nie był naliczony podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie przysługiwało zatem Wnioskodawcy w związku z tymi transakcjami prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Odnosząc powyższe do treści art. 7 ust. 2 ustawy stwierdzić należy, że skoro przy nieruchomości gruntowej nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie nieruchomości do majątku prywatnego komandytariuszy nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.