Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.582.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Ustaleni, czy planowana Transakcja powinna być traktowana
jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT
zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca
sprzedaży przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części
przedsiębiorstwa, podlega zwolnieniu z opodatkowania, a
nabywcy przysługuje prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 23 września 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który w
    zakresie podatku od towarów i usług dotyczy ustalenia, czy:
    - planowana Transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca
                                                    1sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z art. 55
      ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
      6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT;
    - sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana VAT
      według właściwej stawki VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT) jeżeli Strony
      złożą zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b Ustawy o VAT
      w stosunku do dostawy Budynku oraz do Budowli, w takim zakresie, w jakim ich
      dostawa podlegałaby zwolnieniu od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT;
    - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. Organ
      podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania
      VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT- po
      dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do
      odliczenia VAT z tytułu Transakcji
        - wpłynął 23 września 2025 r. Wniosek - w odpowiedzi na wezwanie Organu -
          uzupełnili Państwo pismem z 4 listopada 2025 r., które wpłynęło tego samego
          dnia, a także pismem z 14 listopada 2025 r., które wpłynęło tego samego dnia.
      Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1. Zainteresowany będący stroną postępowania - X
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania – Y

## Opis zdarzenia przyszłego

(sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    I. Wnioskodawcy i planowana transakcja
    Y (dalej: „Sprzedający”, „Zbywca") z siedzibą w (...) jest zarejestrowana jako czynny
    podatnik VAT. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego
    Zbywca prowadzi działalność gospodarczą
    m.in. w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem
    budynków, robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz
    specjalistycznych robót budowlanych. W świetle powyższego, główny profil działalności
    Zbywcy ma charakter deweloperski.
    X (dalej: „Kupujący”, „Nabywca”) z siedzibą w Paryżu jest funduszem inwestycyjnym,
    którego głównym przedmiotem działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi. Celem Nabywcy jest generowanie periodycznych
    przychodów na rzecz jej właściciela, w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów
    najmu i długoterminowego zarządzania nieruchomościami. Główny przedmiot działalności
    Nabywcy jest więc odmienny od dominującej działalności Zbywcy i nie ma charakteru
    deweloperskiego.
    W dalszej części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Strony”
    lub „Wnioskodawcy”.
    Niniejszy wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz
    powiązanych z nieruchomościami aktywów za wynagrodzeniem, na warunkach opisanych
    w dalszej części wniosku (dalej: „Transakcja”), która ma zostać dokonana pomiędzy
    Zbywcą a Nabywcą.
    Przed podpisaniem Umowy Sprzedaży Zbywca i Nabywca zamierzają zawrzeć
    przedwstępną umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”). Wnioskodawcy planują
    przeprowadzić Transakcję poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej własność
    Nieruchomości (umowy przyrzeczonej)
    (dalej: „Umowa Sprzedaży”) do końca 2025 r.
    Nabywca i Zbywca nie są i na moment Transakcji nie będą podmiotami powiązanymi
    zarówno w rozumieniu Ustawy o VAT, jak i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawcy będą w momencie zawarcia Umowy Sprzedaży zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15
    Ustawy o VAT.
    Wnioskodawcy zamierzają złożyć zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10
    pkt 2 lit. b ustawy o VAT w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z
    planowaną Transakcją, w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    II. Opis Nieruchomości
    Nieruchomości będące przedmiotem Transakcji obejmą:
    a) prawo własności działek gruntowych zlokalizowanych w (...):
      - działki o numerach ewidencyjnych (...) dla których Sąd Rejonowy (...) księgę
        wieczystą (...), (dalej: „Grunt”)
    b) prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie:
      - hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową i niezbędną infrastrukturą,
      - budynku portierni,

      (dalej: „Budynki”)
    c) prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
      - wiaty,
      - terenu utwardzonego,
      - zbiornika przeciwpożarowego,
      - stacji transformatorowej,
      - kabla przyłączeniowego,
      - przyłącza wody, wody pożarowej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej,
      (dalej: „Budowle”)
    W dalszej części niniejszego wniosku Grunt, Budynki oraz Budowle są łącznie określane
    jako „Nieruchomość” lub „Nieruchomości”.
    Wszystkie Budynki oraz Budowle, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią budynki
    oraz budowle w rozumieniu kolejno art. 3 pkt 2 oraz art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane
    i są trwale związane z Gruntem.
    Na Gruncie została również ustanowiona hipoteka umowna na zabezpieczenie zawartych
    z (...) (Dalej: „Bank”) umów: Umowy Kredytowej nr (...)- wszystkie umowy z dnia 28 czerwca
    2023 r., tj. hipoteka umowna do kwoty (...) (czterdzieści trzy miliony dziewięćset
    czterdzieści dziewięć tysięcy pięćdziesiąt złotych).
    Według najlepszej wiedzy Stron, poza wymienionymi powyżej Budynkami oraz
    Budowlami, na Gruncie nie ma innych budowli, instalacji lub naniesień, które są
    własnością Sprzedającego lub stron trzecich, z wyjątkiem elementów infrastruktury
    użytkowej, które nie są własnością Sprzedającego i nie będą przedmiotem Transakcji.
    Grunt, na którym znajdują się Budynki oraz Budowle, jest przeznaczony na zabudowę
    produkcyjną, magazyny i składy, zgodnie z zapisami miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr (...) z dnia (...) w sprawie
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania.
    Dnia 15 grudnia 2021 r. (...) wydał na rzecz wspólników spółki cywilnej, od których Zbywca
    nabył Grunt, decyzję nr (...) zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki i projekt
    architektoniczno-budowlany oraz udzielającą pozwolenia na budowę hali magazynowej
    wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną - przyłącz wody,
    kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazu i energii elektrycznej wraz z budową
    budynku portierni, budynku warsztatu oraz przebudową sieci wodociągowej na działkach
    o nr (...) położonych w obrębie ewidencyjnym (...), jednostce ewidencyjnej (...), tj. na
    Gruncie (decyzja obejmowała także działki o innych numerach, jednak nie będą one
    przedmiotem Transakcji). Dnia 1 lutego 2023 r., decyzją (...), decyzja została przeniesiona
    na Zbywcę. Przeniesiona decyzja została następnie zmieniona decyzją nr (...) z dnia 21
    czerwca 2023 r., wydaną przez (...), w związku z przeniesieniem decyzji, na rzecz Zbywcy, w
    przedmiocie zezwolenia na realizację projektu budowlanego obejmującego budowę
    budynku hali o zmienionych charakterystycznych wymiarach, w tym długość, szerokość,
    wysokość, kubatura, powierzchnia zabudowy oraz sam kształt w rzucie pionowym, a także
    rezygnację z budowy budynku warsztatu i zmianę zagospodarowania terenu w obszarze
    określonym na rysunku jako granica zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu
    budowlanego literami od A do G.
    Następnie, na podstawie decyzji nr (...), wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru
    Budowlanego w (...), Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji została oddana w
    całości do użytkowania.
    Od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania, Sprzedający nie ponosił wydatków
    na ulepszenie Budynków i Budowli, które przekroczyłyby co najmniej 30% ich wartości
    początkowej oraz nie planuje ponosić takich wydatków do dnia Transakcji.

    III. Okoliczności nabycia Gruntu przez Zbywcę, status Nieruchomości w ramach
    przedsiębiorstwa Zbywcy
    Sprzedający nabył własność Gruntu na podstawie umowy sprzedaży z dnia 16 stycznia
    2023 r., (...) od wspólników spółki cywilnej, w ramach transakcji podlegającej
    opodatkowaniu VAT według standardowej stawki 23%.
    W momencie nabycia Gruntu przez Zbywcę, stanowił on działkę w trakcie zabudowy, tj. nie
    znajdowały się na nim żadne ukończone budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia
    terenu wraz ze związanymi z nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw
    świadczących usługi przesyłowe.
    Zbywca zrealizował prace na terenie Nieruchomości i poniósł nakłady inwestycyjne
    związane z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których przysługiwało mu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego Zbywca skorzystał.
    Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby działalności
    objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do działalności
    zwolnionej od podatku VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana jedynie do celów
    zgodnych z treścią umowy najmu zawartej przez Zbywcę z (...) dnia 27 stycznia 2023 r., ze
    zm. (dalej: „Umowa Najmu”).
    Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako
    np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne księgi
    rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. W związku z utrzymaniem i obsługą
    Nieruchomości Zbywca ponosi m.in. koszty zarządu, administracyjne, księgowe itd.
    Zbywca w celu zapewnienia obsługi Nieruchomości korzysta z usług podmiotu
    powiązanego świadczącego usługi zarządzania nieruchomością (tzw. usługi property
    management).
    IV. Planowana Transakcja, składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej
    Transakcji
    Przedmiotem Transakcji będzie Nieruchomość (jak również inne prawa i obowiązki
    opisane poniżej), którą Nabywca nabędzie na podstawie Umowy Sprzedaży w formie aktu
    notarialnego w zamian za określoną cenę. Zawarcie Umowy Sprzedaży zostanie
    poprzedzone zawarciem przez strony Umowy Przedwstępnej (przewidującej zawarcie
    Umowy Sprzedaży z zastrzeżeniem spełnienia lub zrzeczenia się określonych warunków
    zawieszających).
    Ponadto, w ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na
    Nabywcę w szczególności (dalej: „Przenoszone Prawa i Obowiązki”):
    - prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu, w tym prawa i obowiązki
      związane z zabezpieczeniami Umowy Najmu;
    - wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie
      Umowy Najmu (z wyjątkiem praw wynikających z oświadczeń o dobrowolnym
      poddaniu się egzekucji, które z natury są nieprzenoszalne. Niemniej jednak Zbywca
      wyda Kupującemu, w ramach wydania dokumentacji, oryginały oświadczeń
      dostarczonych przez najemców);
    - prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, wraz z prawem do
      wykonywania zależnych praw autorskich oraz własność nośników takiej dokumentacji;
    - licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości;
    - wszelkie prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi generalnego wykonawcy, na
      podstawie Umowy o roboty budowlane (...), zawartej (...) przez Sprzedającego i (...)

      (dalej: „Wykonawca”), ze zm. oraz inne prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi
      udzielonych przez innych wykonawców;
    - wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie
      Umowy o roboty budowlane Nr (...) z dnia 1 lutego 2023;
    - ruchomości związane z funkcjonowaniem Nieruchomości;
    w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.
    W ramach badania stanu prawnego, technicznego, środowiskowego oraz kwestii
    podatkowych i finansowych związanych z Nieruchomością przeprowadzonego przez
    Nabywcę, Zbywca udostępnił Nabywcy dokumenty oraz informacje dotyczące w
    szczególności Nieruchomości oraz Umowy Najmu, w tym informacje mogące stanowić
    tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy, które nie będą jednak odrębnym przedmiotem
    nabycia przez Nabywcę w ramach Transakcji.
    W celu zapewnienia Nieruchomości nieprzerwanego dostępu do mediów, umowy z
    dostawcami zostaną, w miarę możliwości, rozwiązane lub wypowiedziane przed
    zawarciem Umowy Sprzedaży lub niezwłocznie po jej zawarciu, lecz w okresie od dnia
    Transakcji do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umów z dostawcami mediów, stroną tych
    umów nadal będzie Zbywca. Po Transakcji Nabywca zawrze we własnym zakresie umowy
    w powyżej wskazanym zakresie, przy czym nie można wykluczyć, że część z takich umów
    zawarta zostanie z tymi samymi podmiotami. W takim przypadku, zakres i ustalone
    pomiędzy stronami warunki umów mogą różnić się od obecnie przyjętych przez Zbywcę,
    gdyż wynikać będą z negocjacji i planów Nabywcy, względnie mogą być takie same, jeśli
    uznane zostaną przez Nabywcę za korzystne lub też takie warunki zostaną narzucone
    przez dostawców danych usług.
    Zbywca jest stroną umowy o usługi zarządzania Nieruchomością (usługi „property
    management”), która zostanie rozwiązana lub wypowiedziana przed dokonaniem
    planowanej Transakcji, nie później niż na dzień planowanej Transakcji lub wygaśnie na
    dzień planowanej Transakcji. Po Transakcji Nabywca planuje zawrzeć we własnym
    zakresie umowę o usługi zarządzania Nieruchomością. W szczególności, Nabywca może
    zawrzeć umowę o usługi zarządzania Nieruchomością z tym samym podmiotem, który
    świadczył takie usługi na rzecz Zbywcy. W tym przypadku zakres i warunki umowy będą
    poprzedzone negocjacjami z usługodawcą w celu uzgodnienia treści zgodnej ze
    standardami rynkowymi. Nabywca nie przewiduje, aby przedmiotowa umowa została
    zawarta na takich samych warunkach, na jakich współpracował z tym usługodawcą
    Zbywca, w szczególności Nabywca będzie dążył, aby warunki umowy zostały dostosowane
    do standardowych zapisów tego rodzaju umów stosowanych przez grupę, do której należy
    Nabywca oraz aby umowa została przygotowana według obowiązującego w grupie
    Nabywcy wzoru wykorzystywanego dla tego rodzaju umów.
    Co do zasady, w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy składników
    majątkowych istotnych w kontekście możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w
    zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych innych niż wskazane wyżej Przenoszone
    Prawa i Obowiązki. W szczególności, następujące elementy nie wejdą w skład zbywanego
    przedmiotu Transakcji:
    - umowy z dostawcami mediów;
    - umowy o usługi zarządzania Nieruchomością („property management”) i umowy
      dotyczące technicznej obsługi nieruchomości zawarte przez Sprzedającego;
    - oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy);
    - wierzytelności Zbywcy;
    - środki pieniężne i umowy rachunków bankowych;

    - prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu
      finansowania dłużnego,
    - zobowiązania Zbywcy;
    - prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
      umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami, umów
      doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu siedziby
      Zbywcy;
    - koncesje, licencje (poza licencjami i sublicencjami dotyczącymi oprogramowania oraz
      praw autorskich dokumentacji projektowej dotyczącej Nieruchomości) i zezwolenia;
    - polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości;
    - wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów,
      dostęp do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi;
    - księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
      przez Zbywcę;
    - umowy z pracownikami;
                      1- zakład pracy zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (dalej:
      „Kodeks Pracy”), w tym pracownicy Zbywcy.
    W Umowie Sprzedaży Zbywca udzieli standardowych zapewnień dotyczących stanu
    Nieruchomości, Umowy Najmu oraz innych okoliczności mających znaczenie dla Nabywcy
    oraz okaże lub przekaże Nabywcy dokumenty (odnoszące się głównie do kwestii prawnych
    i technicznych związanych z Nieruchomością), w szczególności w zakresie: umocowania do
    zawarcia Umowy Sprzedaży, tytułu prawnego do Nieruchomości, kwestii podatkowych,
    Umowy Najmu.
    Przed transakcją uzyskane zostaną zaświadczenia wydawane na podstawie art. 306g
    Ordynacji Podatkowej dotyczące Zbywcy (jest to standardowa praktyka w przypadku
    takich transakcji).
    V. Okoliczności związane z płatnością ceny planowanej Transakcji oraz dokumentowania
    planowanej Transakcji
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości, Zbywca zamierza wystawić na Nabywcę stosowną
    fakturę VAT wykazującą cenę Transakcji.
    Nabywca zobowiązuje się zapłacić Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży cenę
    sprzedaży w kwocie netto wyrażoną w walucie EUR. Cena Nieruchomości będzie jedynym
    wynagrodzeniem należnym Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz w związku ze
    zbyciem Nieruchomości. Cena będzie płatna w EUR, a kwota VAT - jeśli Transakcja będzie
    podlegała VAT - będzie płatna w PLN. W Umowie Sprzedaży zostanie wykazany podział
    ceny pomiędzy Grunt, Budynek i Budowle oraz ruchomości.
    Strony dokonają rozliczenia czynszów najmu oraz opłat eksploatacyjnych związanych z
    Nieruchomością w szczególności za miesiąc, w którym zostanie dokonana Transakcja,
    według ustalonych przez Strony procedur.
    Ponadto, zgodnie z ustaleniami w Umowie Przedwstępnej zostaną zawarte zobowiązania
    Zbywcy i Nabywcy do zawarcia Umowy Sprzedaży, które będą uzależnione od spełnienia
    szeregu warunków zawieszających lub zrzeczenia się przez Nabywcę z danych warunków
    do określonej daty. W szczególności niektóre warunki zawieszające będą zastrzeżone na
    rzecz Nabywcy. Jeżeli warunki zawieszające nie zostaną spełnione lub przykładowo
    Nabywca nie zrzeknie się tych warunków do określonej daty, każda ze Stron będzie miała
    prawo odstąpić od Umowy Przedwstępnej.

    VI. Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości
    Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej użyciu
    działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na wynajmie
    powierzchni Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne
    podmioty.
    Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych
    zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych.
    Nabycie Nieruchomości oraz przenoszonych Praw i Obowiązków nastąpi zatem przede
    wszystkim wyłącznie w celu prowadzenia przez Kupującego działalności gospodarczej w
    postaci komercyjnego wynajmu powierzchni Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo, że:
    - elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, stanowią rurociąg
      gazowy wraz z licznikiem znajdującym się przy hali magazynowej. Nitka gazociągu
      przechodzi przez działki nr (...). Wnioskodawca wskazuje również, że opisane elementy
      infrastruktury są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego. Opisane elementy
      infrastruktury nie wchodzą w skład przedmiotu transakcji.
    - Wnioskodawca wskazuje, że wymienione we wniosku budynki tj.:
        - hala magazynowa wraz z częścią socjalno-biurową i niezbędną infrastrukturą
          zlokalizowana jest na działkach nr (...);
        - budynek portierni zlokalizowany jest na działce nr (...).
    Natomiast wymienione we wniosku budowle tj.:
    - instalacja wodociągowa,
    - wiaty,
    - powierzchnia utwardzoną,
    - zbiornik przeciwpożarowy,
    - instalacja kanalizacji sanitarnej,
    - instalacja kanalizacji deszczowej,
    - instalacja elektryczną zewnętrzną,
    - zbiornik retencyjny,
    położone są na wszystkich działkach stanowiących przedmiot transakcji tj (...)
    - przedmiot transakcji nie będzie na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie
      Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. nie będzie miał zdolności do
      funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania
      gospodarcze niezależnie od umów zawartych przez Zbywcę oraz posiadanej przez
      niego infrastruktury.
    - na dzień przeprowadzenia transakcji przedmiot transakcji nie będzie wyodrębniony w
      przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie finansowej - nie jest planowane
      przeprowadzenie takiego wydzielenia przez Zbywcę.
    - elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, stanowią rurociąg
      gazowy wraz z licznikiem znajdującym się przy hali magazynowej. Nitka gazociągu
      przechodzi przez działki nr (...). Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że opisane

      elementy infrastruktury są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego i nie wchodzą
      w skład przedmiotu transakcji. Wnioskodawca nie posiada wiedzy na temat
      kwalifikacji prawnej opisanej infrastruktury przez jej właściciela.
    - przez pojęcie infrastruktury użytkowej należy rozumieć:
        - instalację wodociągową - element ten stanowi budowlę w rozumieniu ustawy
          Prawo budowlane (dalej: „Prawo budowlane”) ,
        - wiaty - elementy te stanowią budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego,
        - powierzchnię utwardzoną - element ten stanowi budowlę w rozumieniu Prawa
          budowlanego,
        - zbiornik przeciwpożarowy - element ten stanowi budowlę w rozumieniu Prawa
          budowlanego,
        - instalację kanalizacji sanitarnej - element ten stanowi budowlę w rozumieniu
          Prawa budowlanego,
        - instalację kanalizacji deszczowej - element ten stanowi budowlę w rozumieniu
          Prawa budowlanego,
        - instalację elektryczną zewnętrzną - element ten stanowi budowlę w rozumieniu
          Prawa budowlanego,
        - zbiornik retencyjny - element ten stanowi budowlę w rozumieniu Prawa
          budowlanego.
    Wskazana infrastruktura użytkowa jest rozmieszczona na wszystkich działkach
    stanowiących przedmiot transakcji tj. działce nr (...).
    - po przeprowadzeniu transakcji, Nieruchomość będąca jej przedmiotem będzie
      wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.
    - elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, są własnością
      przedsiębiorstwa przesyłowego, i ich własność nie zostanie w ramach transakcji
      przeniesiona na rzecz Nabywcy (elementy infrastruktury, które nie są własnością
      Sprzedającego nie stanowią przedmiotu transakcji, Nabywca nie będzie więc stroną
      transakcji umowy sprzedaży w tym zakresie);
    - Strony rozważają kilka dopuszczalnych prawem wariantów przeprowadzenia transakcji,
      w tym zarówno zawarcie umowy przedwstępnej poprzedzającej umowę sprzedaży, jak
      i pominięcie etapu umowy przedwstępnej i bezpośrednie zawarcie stosownej
      warunkowej umowy sprzedaży (w celu umożliwienia uprawnionemu podmiotowi
      wykonania prawa pierwokupu), a następnie umowy przenoszącej własność. Na
      obecnym etapie nie przesądzono jeszcze wyboru konkretnego scenariusza, jednak
      każdy z nich docelowo prowadzić będzie do dokonania odpłatnego zbycia
      nieruchomości, nie wpłynie to w jakikolwiek sposób na zakres transakcji i jej
      przedmiot.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

    1. Czy planowana Transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów
      podlegająca opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT,
      niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w
            1zw. z art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana
      VAT według właściwej stawki VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT) jeżeli
      Strony złożą zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2) lit. b)
      Ustawy o VAT w stosunku do dostawy Budynku oraz do Budowli, w takim zakresie, w
      jakim ich dostawa podlegałaby zwolnieniu od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 Ustawy o VAT?
    3. Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. Organ
      podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania
      VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT- po
      dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do
      odliczenia VAT z tytułu Transakcji?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko Wnioskodawców
    1. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że planowana Transakcja
      powinna być traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca
                                                    1sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z art. 55
      KC ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1
      w zw. z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż Nieruchomości w
      ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki
      VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT) jeżeli Strony złożą zgodne
      oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust 10 pkt 2 lit. b ustawy o VAT w stosunku
      do dostawy Budynku oraz do Budowli, w takim zakresie, w jakim ich dostawa
      podlegałaby zwolnieniu od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      VAT.
    3. Zdaniem Wnioskodawców - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie
      pozytywna, tj. Organ podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie
      wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz
      sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana
      w całości podatkiem VAT- po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu
      przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT z tytułu Transakcji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1

    W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przedmiotowa
    Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartym w
    art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne spośród wyłączeń z opodatkowania, wskazanych
    w art. 6 Ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy
    oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1
    Ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis
    ten stanowi implementację artykułu 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa
    VAT”), zgodnie z którym, „w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako
    aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego”.
    Wyłączenie zbycia majątku z opodatkowania oparte jest więc na możliwości stworzonej
    przez art. 19 Dyrektywy VAT, który przewiduje, że w przypadku, gdy przedmiotem dostawy
    („odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu”) jest całość lub część majątku podatnika
    („totality of assets or part thereof), państwa członkowskie mogą uznać, że czynność taka
    nie stanowi dostawy towarów i w takim przypadku nabywca będzie traktowany jak
    następca prawny przekazującego.
    Oznacza to, że transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną
    część (dalej: „ZCP” lub „Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa”) nie jest objęta zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT - tj.
    przedsiębiorstwa oraz ZCP - ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga
    o opodatkowaniu planowanej Transakcji podatkiem VAT albo podatkiem PCC.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt. 1
    ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ wydający
    interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i
    „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT i tym
    samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu planowanej Transakcji (tj. oceny, czy
    przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja sprzedaży będzie dotyczyła
    zbycia przedsiębiorstwa, zbycia ZCP czy też zbycia indywidualnych aktywów
    niestanowiących przedsiębiorstwa lub ZCP).
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w
    doktrynie prawa podatkowego powszechnie akceptowany jest pogląd, że - dla celów
    podatku VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją
    zawartą w art. 551 z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”). Przy czym, jak
    podkreśla się w orzecznictwie (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej:
    „NSA”) z 20 kwietnia 2018 r., sygn. I FSK 1113/16), przy wykładni tego pojęcia kierować się
    przede wszystkim należy autonomią prawa podatkowego, z uwzględnieniem
    uwarunkowań wynikających z systemu prawa Unii Europejskiej.

                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    b) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    c) prawa wynikające z umowy najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    d) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    e) koncesje, licencje i zezwolenia,
    f) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    g) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    h) tajemnice przedsiębiorstwa,
    i) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
              2 Stosownie do art. 55KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo
    powinna obejmować wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego
    wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC. Niemniej, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość
    pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że umożliwia realizację zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu.
    Z tych względów przedsiębiorstwo powinno stanowić funkcjonalnie zorganizowany zespół
    składników umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko stanowić
    zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w
    znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa zakłada
    istnienie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w
                                                  1obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 KC
    wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór)
    zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdzają również organy podatkowe, w szeregu
    wydawanych interpretacji podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.
    4512.919.2016.2.EJ).
    Przepis Dyrektywy VAT pozwala państwom członkowskim na wyłączenie z zakresu
    znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na przeniesieniu całości
    lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz
    pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc postawić tezę, że z art. 19 Dyrektywy
    VAT wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy VAT. Niemniej
    polski ustawodawca skorzystał z możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy VAT,
    normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub

    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie pojęcia
    „całości lub części majątku”.
    Biorąc pod uwagę autonomię wykładni pojęcia przedsiębiorstwo, w pierwszej kolejności
    należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”) dotyczącego art. 19 Dyrektywy VAT. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie
    Zita Modes (C-497/01) TSUE stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem,
    czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części,
    należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów". Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie
    Christel Schriever (C-444/10) TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów"
    obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
    materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo
    lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz
    nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5
    ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Jeżeli
    działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń lub
    pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie
    aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce
    również bez przekazania prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników majątkowych
    za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były wystarczające do
    prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Za
    przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników majątku, który pozwala na
    prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, lecz oceny, czy dana transakcja
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa, należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego
    przypadku. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE i wnioski z niego płynące potwierdzono
    także w postanowieniu TSUE z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. C-729/21.
    Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot planowanej Transakcji
    stanowi przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej Transakcji,
    w ocenie Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
    przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, wchodzących w
    skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Zbywcy, obejmujących w szczególności należności i zobowiązania
    Zbywcy.
    Prawidłowość stanowiska, iż brak objęcia zakresem Transakcji któregokolwiek ze
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien
    skutkować uznaniem, iż Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające
    opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT) zbycie przedsiębiorstwa,
    potwierdzona została również w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez
    polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:

    - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia
      2020 r. (0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM), zgodnie z którą: „(...) tymczasem w
      ramach planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle
      związane z nią prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej
      Transakcji nie będzie towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków,
      zobowiązań i należności z umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem
      Nieruchomości, jak również (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i
      obowiązków z umów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez
      Zbywcę. W konsekwencji - po nabyciu Nieruchomości - Nabywca będzie prowadził
      działalność gospodarczą w odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu
      własnych zasobów oraz, zasadniczo, na podstawie umów zawartych przez siebie z
      podmiotami trzecimi. Nie można zatem - zdaniem Zainteresowanych - uznać, iż
      przedmiotem planowanej Transakcji jest zorganizowany zespół elementów, które
      łączy więź o charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym. W związku z powyższym,
      zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby Transakcję zaklasyfikować jako
      zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy”, oraz
    - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada
      2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.600.2018.2.KT), zgodnie z którą: „(...) analiza
      przedstawionego opisu sprawy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów
      prawa prowadzi do wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć
      zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie
                                1stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ww. ustawy Kodeks cywilny, gdyż - jak
      wynika z wniosku - transakcji nie będzie towarzyszy! transfer kluczowych składników,
      wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa, które zostały
      wymienione w opisie zdarzenia przyszłego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre
      składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności
      gospodarczej”.
    Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-
    KDIP4.4012.246.2019.2.MP), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115- KDIT1-2.4012.239.2019.l.DM), interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2019 r. (0112-
    KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS), interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z dnia 5 stycznia 2012 r., IBPP3/443-1122/11/AM, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r., IPTPP2/443-850/11-2/PR,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2011 r.,

    ILPP2/443- 1309/ll-2/Akr, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 2 listopada 2011 r., IPPP1/443-1372/11-2/AW), z powyższej definicji
    wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
    również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    - istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    - zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące te zadania gospodarcze.
    Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same organy
    podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
    indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR, stwierdził:
    „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako
    dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne
    wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w
    przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednie ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie
    funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie
    odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia
    przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie
    oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot
    gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując,
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach,
    takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
    gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek
    wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy, których
    będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych
    składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną

    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in. Dyrektor
    Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., IPPP3
    /4512-60/16-2/PC.
    Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
    poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie można
    prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników, przy czym
    punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w
    funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z utrwaloną praktyką, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić wówczas,
    gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze tego przedsiębiorstwa, np. wyodrębniony dział, zakład, wydział czy oddział (w
    wyroku NSA z 22 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 2724/95 sąd uznał, że „zorganizowana
    część przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który
    może stanowić odrębny zakład, oddział”). Co istotne i co wymaga podkreślenia -
    wyodrębnienie organizacyjne może mieć charakter faktyczny (tj. wynikać np. z praktyki
    panującej w przedsiębiorstwie) i niekoniecznie musi zostać potwierdzone w formalnym
    dokumencie (regulaminie, statucie). Co do zasady jednak dla celów dowodowych
    właściwszym byłoby jednak formalne wyodrębnienie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie organizacyjne powinno przejawiać się posiadaniem przez daną masę
    wyznaczonego miejsca w strukturze organizacyjnej firmy. Przejawem takiego
    wyodrębnienia jest również istnienie odrębnego kierownictwa w jakiejkolwiek formie i na
    jakimkolwiek szczeblu struktury. Dowodem wyodrębnienia może być również ustalenie
    odrębnych procedur lub regulaminów dla danego zespołu aktywów. Innymi słowy, muszą
    istnieć procedury (zarządzania, podejmowania decyzji) wskazujące na odrębność
    potencjalnego ZCP od pozostałych składników (tak też w interpretacji DKIS z 18 kwietnia
    2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.105.2018.2.JSO).
    Na rzecz wyodrębnienia organizacyjnego może świadczyć także okoliczność
    wykorzystywania takich aktywów, których nie wykorzystują pozostałe części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie organizacyjne może także oznaczać pewną wewnętrzną
    całość, która mimo braku wyodrębnienia zewnętrznego będzie mogła stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze. Odrębność organizacyjna powinna
    wskazywać na zdolność funkcjonowania ZCP jako odrębnego przedsiębiorstwa. Zdolność
    wydzielonej części organizacji do samodzielnego funkcjonowania nie powinna być
    rozumiana jako pełna niezależność od pozostałej części przedsiębiorstwa i
    samowystarczalność. Dlatego wydzielenie powinno dotyczyć głównego przedmiotu zadań
    realizowanych przez ZCP.
    Dodatkową kwestią jest również konieczność przejścia pracowników związanych z daną
    masą majątkową. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Poznaniu w interpretacji z dnia
    10 października 2008 r., sygn. ILPB3/423-446/08-2/HS stwierdził, iż „elementami zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, stanowiących ZCP, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza”.
    Jak wynika z powyższego organy podatkowe uznają, że w sytuacji, gdy pracownicy
    przedsiębiorstwa są związani z jego częścią dla spełnienia kryterium organizacyjnego w

    świetle art. 2 pkt 27e ustawy VAT koniecznym jest również, aby podążali oni w ślad za
    daną masą majątkową (podobnie w interpretacji indywidualnej DKIS z 8 listopada 2017 r.,
    sygn. 0112-KDIL2-1.4012.417.2017.2.AS).
    Analogiczne stanowisko do powyższych, zostało również potwierdzone w innych
    interpretacjach organów podatkowych, w tym m.in.:
    a) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2017 r. (sygn. 1061-IPTPP3.
      4512.18.2017.2.JM),
    b) DIS w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2016 r. (sygn. 2461-
      IBPP3.4512.652.2016.2.MN),
    c) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca 2016 r. (sygn. IPTPP3/4512-
      567/15-2/ALN),
    d) DIS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3
      /4512-1080/15-4/WH).
    Wyodrębnienie finansowe
    Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, Ustawa o VAT nie zawiera
    wytycznych odnośnie do wyodrębnienia finansowego, jednakże co do zasady ani
    prowadzenie osobnych ksiąg rachunkowych, ani sporządzanie bilansu (czyli
    zakwalifikowanie do kategorii „samobilansującego się oddziału”) nie jest wymienione
    wśród warunków niezbędnych do tego by dany zespół składników i zobowiązań mógł
    zostać uznany za ZCP.
    Niemniej, w sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe oddzielenie
    finansów ZCP od jego pozostałej części. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie
    rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby należności i zobowiązania były
    wyodrębnione i dały się przyporządkować finansowo do wyodrębnionego majątku (tak,
    aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Wyodrębnienie to będzie uzewnętrznione
    zwłaszcza w przypadku posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przez taki system należy rozumieć odrębne plany
    finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których
    księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością ZCP (tak np. DIS
    w Katowicach w indywidualnej interpretacji z 18 marca 2008 r., sygn. IBPB3/423-100/08/MS
    /KAN-3205/12/07). Pamiętać jednak należy, że pojęcie „wyodrębnienia finansowego"
    należy rozumieć jako obiektywne istnienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów
    związanych z określonymi składnikami majątku, a nie istnienie finansowego
    wyodrębnienia - dokonanego formalnie przez prowadzącego przedsiębiorstwo.
    Przyjmuje się jednak, że dla zachowania finansowej odrębności nie jest konieczne
    wyodrębnienie wszystkich przychodów i kosztów oraz wszystkich należności i zobowiązań.
    NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1896/11 stwierdził, iż „w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania
    przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem
    jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle
    zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo,
    prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw
    do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników
    majątkowych niektórych zobowiązań (...)”.
    Organy podatkowe wskazują przy tym (tak np. DIS w Warszawie, w indywidualnej
    interpretacji z 11 lutego 2008 r., sygn. IPPB3-423-418/07-2/MB), że „odrębność finansowa
    wymaga posiadania rachunku bankowego, na który wpływać będą środki generowane
    przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane będą

    zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego
    zespołu składników majątkowych wykraczać będzie poza wymiar ewidencyjny, co
    oznaczać będzie, że zapewniona zostanie faktyczna możliwość zarządzania danym
    zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników
    zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont będzie miało wymiar nie tylko
    informacyjny”.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Pojęcie wyodrębnienia funkcjonalnego również nie zostało zdefiniowane w Ustawie o VAT,
    niemniej jednak w świetle orzecznictwa i praktyki organów podatkowych, przez
    wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć przeznaczenie składników do realizacji
    określonych zadań gospodarczych - „ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych”
    (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1823/15). Innymi
    słowy kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do zbadania, czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku (wyrok NSA z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 572/14). Przy
    czym okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników
    majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej
    należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on
    wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań
    gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników
    majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też
    dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy (wyrok NSA z 23 listopada 2017 r.,
    sygn. akt I FSK 327/16).
    Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić nabywcy prowadzenie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. DIS w Katowicach w interpretacji z
    19 lutego 2014 r., sygn. IBPP4/443-581/13/EK uznał, że „w praktyce przyjmuje się, iż chodzi
    tutaj o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności
    gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. zdolność zespołu
    wyodrębnionych składników do realizacji określonych zadań gospodarczych, który to
    zespół zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania. Zatem kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna odrębna całość
    jest ona w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia.
    Składniki majątkowe, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą
    zatem umożliwić nabywcy natychmiastowe podjęcie określonej działalności gospodarczej
    w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.
    Zespół składników jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania
    gospodarcze wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne musi istnieć w
    ramach przedsiębiorstwa zbywcy, co oznacza, że nie jest wystarczające, aby zbywane
    składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo dopiero u nabywcy. Innymi słowy,
    możliwość kontynuacji działalności przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy
    ją zespół składników majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Jednakże przyjęcie, że ZCP tworzy zespół składników majątkowych umożliwiający
    prowadzenie niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten
    sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on umożliwiać
    wykonywanie określonych zadań gospodarczych bez modyfikacji. Przy czym przy ocenie,
    czy zespół składników majątkowych stanowi funkcjonujące przedsiębiorstwo lub jego
    część, należy uwzględnić raczej aspekt ekonomiczny, niż prawny.

    Podobnie stwierdził NSA w wyroku z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1316/15),
    wskazując że „realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem
    tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy”
    oraz że „zespół składników majątkowych posiada zdolność do prowadzenia takiej
    działalności w sytuacji, gdy stanowi konglomerat, który sam w sobie, bez uzupełniania go
    o dodatkowe elementy (po nabyciu i łączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do
    prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa”. Za element rozróżniający sprzedaż zespołu składników majątkowych
    od sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części NSA uznał więc
    okoliczność, czy przedmiotem transakcji, oprócz samej nieruchomości oraz umów najmu
    jest także struktura składająca się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości (a
    także, czy struktura ta jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
    ramach przedsiębiorstwa dokonującego dostawy).
    Przykładowo, jeśli podmiot gospodarczy prowadzi działalności gospodarczą m.in. w
    zakresie wynajmu lokalu użytkowego i czyni to poprzez wyodrębniony w jego strukturze
    organizacyjnej zakład, to wyodrębnienie tego zakładu wiąże się z obsługą tej działalności
    przez pracowników, finansowaniem, obsługą istniejących umów i zawieraniem nowych,
    itp. Sprzedaż tak wyodrębnionego zakładu - jako całości - mogłaby spełniać warunek
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. Jednak sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu
    niektórych lub wszystkich nieruchomości, bez struktury składającej się na działalność w
    zakresie wynajmu nieruchomości, nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (tak np. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 października 2017 r. sygn.
    akt I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 972/16).
    Ocena zbywanych składników majątkowych jako przedsiębiorstwa bądź ZCP
    W ocenie Wnioskodawców, planowana przez nich Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa bądź ZCP.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie w szczególności przedsiębiorstwo Zbywcy. W związku z
    dostawą Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego szeregu aktywów i
    zobowiązań stanowiących składniki przedsiębiorstwa.
    Mianowicie na Kupującego nie zostaną przeniesione prawa i obowiązki z umów, na
    podstawie których udzielono sprzedającemu finansowania dłużnego, umowy zarządzania
    aktywami, umowy o zarządzanie nieruchomością, polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości,
    prawa i obowiązki z umów serwisowych, w tym m.in. umów sprzątania, ochrony itp.,
    prawa i obowiązki z umów na dostawę mediów, umowy niezwiązane bezpośrednio z
    Nieruchomością (w szczególności dotyczące np. obsługi księgowej, doradztwa prawnego
    lub podatkowego), umowy z pracownikami, oznaczenia indywidualizujące
    przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy), wierzytelności Zbywcy, środki pieniężne i umowy
    rachunków bankowych, inne zobowiązania Zbywcy, wartości niematerialne składające się
    na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa,
    ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami
                                  1finansowymi, ani też zakład pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu Pracy, w tym pracownicy
    Zbywcy.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawców, zbywane składniki majątkowe nie będą także
    odpowiadać definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wspomniano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w
    strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości
    prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Przede
    wszystkim jednak przedmiot Transakcji nie jest wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego i nie będzie posiadał bezpośrednio po realizacji
    Transakcji zdolności do działania jako samodzielny podmiot. Świadczenie usług przy

    użyciu Nieruchomości wymagać bowiem będzie podjęcia przez Kupującego dodatkowych
    działań faktycznych i prawnych, zaangażowania zasobów ludzkich, dokonywania prac
    serwisowych w budynkach, budżetowania kosztów funkcjonowania budynków itp.
    Prowadzenie planowanej przez Kupującego działalności w zakresie wynajmu
    Nieruchomości w oparciu o sam przedmiot Transakcji (bez podejmowania dodatkowych
    działań) jest niemożliwe.
    Powyższa konkluzja znajduje poparcie w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: „Objaśnienia”). W świetle
    tychże, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o
    którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT lub (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
    przedmiotem transakcji.
    Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku „gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP”.
    Dodatkowo w świetle Objaśnień „za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że
    przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności
    prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do
    prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma
    miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie
    nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
    świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca
    podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy”.
    Odnosząc powyższe kryteria przedstawione w Objaśnieniach do przedstawionego
    zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że przedmiot Transakcji nie spełnia warunków do
    uznania go za przedsiębiorstwo lub ZCP. Na Nabywcę nie zostaną przeniesione kluczowe
    elementy wymienione w punkcie 4.3. Objaśnień, takie jak prawa i obowiązki z umów
    finansowania dłużnego oraz umowy o zarządzanie nieruchomością. Zgodnie z opisem
    zdarzenia przyszłego, Nabywca będzie zobowiązany do samodzielnego zawarcia nowej
    umowy o zarządzanie nieruchomością, co jak wprost wskazują Objaśnienia jest
    okolicznością wykluczającą możliwość uznania, że przejmowany zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności Zbywcy. Ponadto, na Nabywcę nie zostaną
    przeniesione inne istotne składniki przedsiębiorstwa Zbywcy, takie jak środki pieniężne,
    wierzytelności, księgi rachunkowe czy umowy z pracownikami. W rezultacie, Nabywca
    nabędzie jedynie substrat majątkowy (Nieruchomość wraz z Umową Najmu), który
    dopiero przy zaangażowaniu własnych zasobów oraz na podstawie nowo zawartych
    umów będzie mógł być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Taki
    stan rzeczy jednoznacznie wyklucza możliwość uznania Transakcji za zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP w świetle Objaśnień.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, planowana Transakcja będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, nie
    stanowiąc zarazem zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Co za tym idzie, Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 2
    Należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji może
    podlegać jednemu z zwolnień z VAT, przewidzianych przepisami art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
    pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT.
    Należy przy tym mieć na względzie zasadę wyrażoną w art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT,
    zgodnie z którą w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych, albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Zbywcę na cele działalności zwolnionej. W konsekwencji, w ocenie
    Zainteresowanych, planowana Transakcja nie powinna podlegać zwolnieniu z VAT w
    oparciu o przywołaną powyżej podstawę prawną.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tereny budowlane zdefiniowane
    zostały w art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Grunt objęty Transakcją jest zabudowany Budynkami i Budowlami, co w konsekwencji
    zdaniem Wnioskodawców powoduje, że nie można uznać go za niezabudowany.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona z VAT jest dostawa budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Rozpoczęcie użytkowania wszystkich Budynków oraz Budowli nastąpiło w dniu 20
    września 2023 r. co zostało udokumentowane decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru
    Budowlanego w (...) w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.
    Tym samym należy uznać, że do pierwszego zasiedlenia całości Budynków i Budowli
    wchodzących w skład Nieruchomości doszło najpóźniej w dniu 20 września 2023 r.

    Ponadto, w opisie zdarzenia przyszłego zaznaczono, że Sprzedający nie ponosił i nie
    będzie ponosił do momentu planowanej Transakcji wydatków na prace modernizacyjne,
    które przekroczyłyby 30% wartości początkowej danego Budynku, czy też Budowli.
    Z uwagi na fakt, iż w omawianej sytuacji:
  (i) pierwsze zasiedlenie Budynków i Budowli miało miejsce w ciągu 2 lat przed planowanym
      dniem zawarcia Umowy Sprzedaży, tj. dniem 13 lutego 2025 roku,
  (ii) po dokonaniu pierwszego zasiedlenia wymienionego w (i), nie zostały poniesione
      nakłady kwalifikowane jako ulepszenie, których łączna wartość przekroczyłaby 30%
      wartości początkowej Budynków lub Budowli (co wiązałoby się z tzw. ponownym
      pierwszym zasiedleniem),
        - w ocenie Wnioskodawców do dostawy Budynków i Budowli nie znajduje co do
        zasady zastosowanie zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
        ustawy o VAT.
    Jednakże w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z
    VAT, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli
    lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub
    ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego, lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
        budowli lub ich części.
    Warunkiem skorzystania z opcji opodatkowania VAT będzie: (i) złożenie przez
    Sprzedającego i Kupującego, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości,
    właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym,
    do zawarcia którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, zgodnego oświadczenia w
    przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o
    VAT, i wyborze opcji opodatkowania dostawy Budynków i Budowli i ich części
    wchodzących w skład Nieruchomości oraz (ii) posiadanie statusu czynnego
    zarejestrowanego podatnika VAT przez Sprzedającego i Kupującego.
    Jeżeli Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z
    VAT, przewidziane art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, dostawa Nieruchomości nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe zwolnienie z opodatkowania VAT nie znajdzie
    zastosowania do planowanej Transakcji.
    Jak stanowi przytoczony przepis, przedmiotowe zwolnienie odnosi się wyłącznie do
    dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, w przypadku, w którym dokonujący ich dostawy spełni
    łącznie oba wymienione wyżej warunki tj. w stosunku do dostawy tych obiektów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosił on wydatków na ulepszenie dostarczanych
    obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, w stosunku do nabycia Wnioskodawca
    nabył własność Gruntu na podstawie umowy sprzedaży z dnia 23 listopada 2023 r., Rep. A
    7551/2023 od podmiotu będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w ramach
    transakcji podlegającej opodatkowaniu VAT wg stawki 23%.
    Działki Gruntu na moment nabycia przez Zbywcę były niezabudowane, tj. nie znajdowały
    się na nich budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia terenu wraz ze związanymi z
    nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw świadczących usługi przesyłowe.
    Sprzedający zrealizował prace na terenie Gruntu i poniósł nakłady inwestycyjne związane z
    rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których przysługiwało mu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego skorzystał.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, opisana Transakcja nie spełnia
    przesłanek wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, w wyniku czego nie
    znajdzie do niej zastosowania zwolnienie wynikające z tego przepisu.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    VAT (z zastosowaniem właściwej stawki VAT), tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 3
    W myśl zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od
    kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W myśl zaprezentowanych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty VAT
    należnego o kwotę VAT naliczonego przysługuje:
    1) podatnikowi VAT, tj. podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,

    2) jeśli nabywane towary / usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności
      opodatkowanych.
    Skoro zatem:
    - nabyta w ramach planowanej Transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana w
      całości do wykonywania czynności opodatkowanych przez Kupującego (jak wskazano
      w zdarzeniu przyszłym),
    - Kupujący na moment Transakcji będzie podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15
      ustawy VAT i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    - Sprzedający jest podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, i jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
      zdaniem Wnioskodawców, jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że
      sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT według
      właściwej stawki i nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT, Kupującemu będzie
      przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT na podstawie prawidłowo wystawionej
      przez Sprzedającego faktury lub prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek
      bankowy.
    Wskazane prawo do odliczenia będzie przysługiwało - jak już zostało zasygnalizowane
    powyżej - jeśli Sprzedający prawidłowo wystawi fakturę.
    Jednocześnie w tym miejscu należy wyjaśnić, dla zaistnienia prawa do odliczenia VAT nie
    jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie wykonywania czynności opodatkowanych VAT
    przy wykorzystaniu nabytych towarów lub usług. Kluczowe jest natomiast to, aby podatnik
    nabywał dany towar lub usługę z zamiarem wykorzystania jej do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie. Jak bowiem wskazał TSUE
    w wyroku z 12 listopada 2020 r. w sprawie ITH Comercial Timijoara SRL przeciwko Agenda
    Nationala de Administrare Fiscala - Direcia Generala Regionala a Finanjelor Publice
    Bucureęti (C-734/19): „To zatem nabycie towaru lub usługi przez podatnika działającego w
    takim charakterze determinuje stosowanie systemu VAT i w konsekwencji mechanizmu
    odliczenia. Faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów i usług wyznacza jedynie
    zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony na mocy art. 168
    dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych okresach, nie ma on
    jednakże wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r.,
    Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 39 i przytoczone
    tam orzecznictwo). W tym względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje co do zasady zachowane, nawet jeśli później, ze względu na
    okoliczności niezależne od jego woli, podatnik nie korzysta z tych towarów i usług, które
    prowadziły do odliczenia w ramach opodatkowanych transakcji (wyrok z dnia 28 lutego
    2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 40 i
    przytoczone tam orzecznictwo)”.
    Tym samym należy stwierdzić, że Kupujący będzie spełniał wszystkie warunki
    uprawniające go do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości od Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane
    czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających
    opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też
    odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie
    podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
    „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien
    on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku
    zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji

    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -- obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność
    do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe
    materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
    przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji,
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
    angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
    transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
    że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości
    lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt
    I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra - ruchome lub
    nieruchome - są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją
    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia czy planowana Transakcja
    stanowić będzie dostawę odrębnych składników majątkowych, a nie zbycie
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w konsekwencji czy
    Transakcja ta będzie podlegać przepisom ustawy o VAT.

    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Y (Zbywca) prowadzi działalność gospodarczą m.
    in. w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,
    robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz specjalistycznych robót
    budowlanych. Główny profil działalności Zbywcy ma charakter deweloperski.
    X (Nabywca) z siedzibą w Paryżu jest funduszem inwestycyjnym, którego głównym
    przedmiotem działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi. Celem Nabywcy jest generowanie periodycznych przychodów na rzecz jej
    właściciela, w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów najmu i długoterminowego
    zarządzania nieruchomościami.
    Wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz powiązanych z
    nieruchomościami aktywów za wynagrodzeniem, która ma zostać dokonana pomiędzy
    Zbywcą a Nabywcą.
    Przed podpisaniem Umowy Sprzedaży Zbywca i Nabywca zamierzają zawrzeć
    przedwstępną umowę sprzedaży. Wnioskodawcy planują przeprowadzić Transakcję
    poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej własność Nieruchomości (umowy
    przyrzeczonej) do końca 2025 r.
    Wnioskodawcy będą w momencie zawarcia Umowy Sprzedaży zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15
    Ustawy o VAT.
    Nieruchomości będące przedmiotem Transakcji obejmą:
    a) prawo własności działek gruntowych zlokalizowanych w (...):
      - działki o numerach ewidencyjnych (...)
      b) prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie:
      - hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową i niezbędną infrastrukturą,
      - budynku portierni,
      c) prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
      - wiaty,
      - terenu utwardzonego,
      - zbiornika przeciwpożarowego,
      - stacji transformatorowej,
      - kabla przyłączeniowego,
      - przyłącza wody, wody pożarowej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej.
    Ponadto, w ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na
    Nabywcę w szczególności:
    - prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu, w tym prawa i obowiązki
      związane z zabezpieczeniami Umowy Najmu;
    - wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie
      Umowy Najmu (z wyjątkiem praw wynikających z oświadczeń o dobrowolnym
      poddaniu się egzekucji, które z natury są nieprzenoszalne. Niemniej jednak Zbywca
      wyda Kupującemu, w ramach wydania dokumentacji, oryginały oświadczeń
      dostarczonych przez najemców);
    - prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, wraz z prawem do
      wykonywania zależnych praw autorskich oraz własność nośników takiej dokumentacji;

    - licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości;
    - wszelkie prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi generalnego wykonawcy, na
      podstawie Umowy o roboty budowlane Nr (...) przez Sprzedającego i (...)oraz inne
      prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi udzielonych przez innych wykonawców;
    - wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie
      Umowy o roboty budowlane Nr (...)’
    - ruchomości związane z funkcjonowaniem Nieruchomości;
    w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.
    Co do zasady, w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy składników
    majątkowych istotnych w kontekście możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w
    zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych innych niż wskazane wyżej Przenoszone
    Prawa i Obowiązki. W szczególności, następujące elementy nie wejdą w skład zbywanego
    przedmiotu Transakcji:
    - umowy z dostawcami mediów;
    - umowy o usługi zarządzania Nieruchomością („property management”) i umowy
      dotyczące technicznej obsługi nieruchomości zawarte przez Sprzedającego;
    - oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy);
    - wierzytelności Zbywcy;
    - środki pieniężne i umowy rachunków bankowych;
    - prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu
      finansowania dłużnego,
    - zobowiązania Zbywcy;
    - prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
      umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami, umów
      doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu siedziby
      Zbywcy;
    - koncesje, licencje (poza licencjami i sublicencjami dotyczącymi oprogramowania oraz
      praw autorskich dokumentacji projektowej dotyczącej Nieruchomości) i zezwolenia;
    - polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości;
    - wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp
      do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi;
    - księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
      przez Zbywcę;
    - umowy z pracownikami;
                      1- zakład pracy zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (dalej:
      „Kodeks Pracy”), w tym pracownicy Zbywcy.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wskazany
    przez Państwa przedmiot Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu
              1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.

    Planowana transakcja nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e
    ustawy. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że Nieruchomość nie będzie
    wyodrębniona w przedsiębiorstwie Sprzedającego na płaszczyźnie funkcjonalnej, bowiem
    jak wynika z wniosku, nie będzie miała potencjalnej zdolności do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze. Bezpośrednio po
    nabyciu Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej użyciu działalność
    gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na wynajmie powierzchni
    Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne podmioty.
    Działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych zasobów lub
    przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych. Po Transakcji Nabywca
    zawrze we własnym zakresie umowy dostępu do mediów. Po Transakcji Nabywca planuje
    zawrzeć we własnym zakresie również umowę o usługi zarządzania Nieruchomością.
    Ponadto wskazali Państwo również, że Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie
    organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział czy tez oddział. Dodatkowo
    wskazali Państwo również że nie jest planowane takie przeprowadzenie wydzielenia przez
    Zbywcę, w ramach którego przedmiot transakcji byłby wyodrębniony w przedsiębiorstwie
    Zbywcy na płaszczyźnie finansowej.
    Warto w tym miejscu należy również powołać wyrok WSA w Szczecinie z 13 lutego 2019 r.,
    sygn. I SA/Sz 894/18, zgodnie z którym: „same w sobie nieruchomości (zabudowane
    nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,(...). Sprzedaż
    pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie może być uznana bowiem za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż jest to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została również zawarta m.
    in. w wyroku z 26 stycznia 2018 r. sygn. I FSK 1127/17.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa Nieruchomości nie będzie stanowiła
                                  1transakcji zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy.
    Tym samym przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W dalszej kolejności, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania Transakcji
    podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W niniejszej sprawie nastąpi dostawa nieruchomości zabudowanych, tym samym należy
    odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ponieważ w tych przepisach
    ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości
    zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
    przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli
    lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany,
    który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
    budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
    wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
    urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość

    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Zauważyć należy, że urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z
    obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Analiza przytoczonych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    regulujących wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub
    ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z
    ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego
    każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww.
    obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani
    wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    W niniejszej sprawie, w celu ustalenia czy w odniesieniu do dostawy zabudowanych
    działek będących przedmiotem wniosku zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku
    VAT, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy względem budynków i/lub budowli
    posadowionych na działkach wchodzących w skład nieruchomościach nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki okres czasu upłynął od tego momentu.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia wynika, że w skład
    planowanej transakcji wejdą łącznie cztery działki gruntu, zlokalizowane w (...) o numerach
    ewidencyjnych (...), dla których Sąd Rejonowy w (...), (...) prowadzi księgę wieczystą (...).
  - które łącznie nazwane zostały przez Państwo Gruntem. Dodatkowo w skład planowanej
    transakcji wejdzie również prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie, tj.:
      a) prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie:
      - hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową i niezbędną infrastrukturą,
      - budynku portierni,
        (dalej: „Budynki”)
      b) prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
      - wiaty,
      - terenu utwardzonego,
      - zbiornika przeciwpożarowego,
      - stacji transformatorowej,
      - kabla przyłączeniowego,
      - przyłącza wody, wody pożarowej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej,

    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że wymienione we wniosku budowle
    tj.:
    - instalacja wodociągowa,
    - wiaty,
    - powierzchnia utwardzoną,
    - zbiornik przeciwpożarowy,
    - instalacja kanalizacji sanitarnej,
    - instalacja kanalizacji deszczowej,
    - instalacja elektryczną zewnętrzną,
    - zbiornik retencyjny,
    położone są na wszystkich działkach stanowiących przedmiot transakcji tj. (...). Stanowią
    one elementy tzw. infrastruktury użytkowej.
    Całość została przez Państwa łącznie określona jako „Nieruchomość”.
    Wszystkie Budynki oraz Budowle, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią budynki
    oraz budowle w rozumieniu kolejno art. 3 pkt 2 oraz art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994
    r. Prawo budowlane i są trwale związane z Gruntem.
    Zatem zgodnie z powyższym, wszystkie wymienione przez Państwa działki są zabudowane
    budynkami i/lub budowlami w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane.
    Ponadto jak zostało przez Państwa wskazane, podstawie decyzji nr (...)wydanych przez
    Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...), Nieruchomość będąca
    przedmiotem Transakcji została oddana w całości do użytkowania.
    Dodatkowo od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania, Sprzedający nie
    ponosił wydatków na ulepszenie Budynków i Budowli, które przekroczyłyby co najmniej
    30% ich wartości początkowej oraz nie planuje ponosić takich wydatków do dnia
    Transakcji.
    Jak zostało przez Państwa wskazane - Wnioskodawcy planują przeprowadzić Transakcję
    poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej własność Nieruchomości do końca
    2025 r.
    W analizowanym przypadku pierwsze zasiedlenie miało miejsce we wrześniu 2023 r., a
    sprzedaż nastąpi do końca 2025 r., czyli po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia.
    W rezultacie Transakcja będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, grunt, na którym posadowione zostały Budynek i budowle, dzieli byt prawny
    Budynku i budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że zgodnie z art. 29 a ust. 8 ustawy, w przedmiotowej sprawie do dostawy
    gruntu stosuje się analogicznie ww. zwolnienie, jak przy dostawie Budynków i budowli
    znajdujących się na nim.
    Zatem dostawa Budynków i budowli oraz dostawa działek nr (...) na których te Budynki i
    budowle są posadowione będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawcy zamierzają złożyć zgodne oświadczenie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, w akcie notarialnym, do zawarcia
    którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, w przedmiocie rezygnacji ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, jeśli przed dokonaniem dostawy przedmiotowej Nieruchomości
    spełnione zostaną warunki wynikające z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, Zainteresowani
    skutecznie zrezygnują ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    to wówczas transakcja sprzedaży Budynków i budowli położonych na Gruncie - działkach

    nr (...) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i będzie podlegała
    opodatkowaniu właściwą stawką tego podatku.
    W konsekwencji należy uznać, że sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe (bowiem
    pomimo częściowo odmiennej argumentacji wywiedli Państwo prawidłowy skutek
    prawny co do braku zwolnienia dla planowanej dostawy Nieruchomości).
    Organ uznał Państwa stanowiska w odniesieniu do pytania nr 1 i 2 za prawidłowe - w
    takim wypadku oczekiwali Państwo również odpowiedzi na pytanie nr 3 - tj., w
    przypadku gdy sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na
    podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji
    zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT - to czy po dokonaniu
    planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku
    VAT z tytułu Transakcji.
    Należy więc wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni
    przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zarówno Sprzedający jak i
    Kupujący są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Polsce. Wskazali Państwo także,
    że po przeprowadzeniu transakcji, Nieruchomość będąca jej przedmiotem będzie
    wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Należy także zauważyć, że na Kupującego przeniesione zostaną ruchomości związane z
    funkcjonowaniem Nieruchomości. Dostawa tych ruchomości, po spełnieniu warunków
    określonych we wskazanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2, mogłyby ewentualnie korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT z tego przepisu. W tym zakresie z wniosku
    wynika jednak, że Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby
    działalności objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do
    działalności zwolnionej od podatku VAT. Dodatkowo Zbywca zrealizował prace na terenie
    Nieruchomości i poniósł nakłady inwestycyjne związane z procesem budowlanym, w
    stosunku do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z
    którego Zbywca skorzystał.
    Przedstawione okoliczności wskazują, że dostawa tych ruchomości, które jak wynika z
    wniosku - stanowią element składowy transakcji i są przekazywane razem z
    Nieruchomością, bowiem są związane z jej funkcjonowaniem, nie będzie mogła zostać
    zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie omawianego art. 43 ust. 1 pkt 2,
    zatem będą one opodatkowane właściwą stawką podatku VAT. W tym zakresie nie będzie
    miał więc zastosowania warunek negatywny wskazany w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Ponadto, jak już wskazano Kupujący będzie wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Przeniesione zostaną także licencje i sublicencje do oprogramowania dotyczącego
    Nieruchomości. Zdaniem organu, przeniesienie takich licencji stanowi świadczenie usługi,
    ponieważ ich istotą nie jest przeniesienie prawa własności rzeczy (towaru), lecz udzielenie
    uprawnienia do korzystania z określonego dobra niematerialnego - programu
    komputerowego. W praktyce oznacza to, że Nabywca uzyskuje jedynie prawo do używania
    oprogramowania w określonym zakresie i na określonych warunkach. Przepisy nie
    przewidują zwolnienia dla tych usług. Zatem dostawa tej usługi również będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem przeniesienia będą również wymienione przez Wnioskodawcę przenoszone
    prawa i obowiązki Zbywcy związane z Nieruchomością. Należy uznać, że wskazane prawa i
    obowiązki pozostają w bezpośrednim związku z funkcjonowaniem Nieruchomości i nie są
    przedmiotem odrębnego świadczenia od dostawy Nieruchomości, co za tym idzie dzielą
    los podatkowy Nieruchomości.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy. Ponadto transakcja nie będzie korzystać z żadnego ze zwolnień określonych
    w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10 czy też 10a, wobec czego będzie opodatkowana podatkiem VAT
    jako dostawa towarów niekorzystająca ze zwolnienia od tego podatku.
    Podsumowując cały przedmiot transakcji będzie opodatkowany właściwą stawką podatku
    od towarów i usług.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Nabywca będzie uprawniony do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na
    fakturze dokumentującej Transakcję.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej
    przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym
    miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111; ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    X (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.