Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.342.2019.4.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-21
Teza: Korekta podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych.
Słowa kluczowe: faktura; korekta; leasing-leasing operacyjny; leasing-opłata leasingowa; majątek-majątek prywatny; odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2019 r. (data wpływu 24 czerwca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. (data wpływu 6 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług VAT. W okresie trwania umowy samochód jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, a czynsze leasingowe i koszty związane z bieżącą eksploatacją zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów tej działalności, dokonywane jest także odliczenie podatku VAT od czynszów leasingowych i kosztów eksploatacji. Po okresie obowiązywania umowy leasingowej Wnioskodawca zamierza dokonać wykupu powyższego samochodu. Nabycie to będzie miało charakter prywatny, tzn. samochód ten nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności gospodarczej. Poniesiona tytułem nabycia opłata nie zostanie zaliczona do podatkowych kosztów uzyskania przychodów i nie zostanie od niej odliczony podatek VAT, a samochód nie będzie dalej wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Następnie po okresie sześciu miesięcy zostanie on sprzedany osobie trzeciej.

W piśmie z dnia 5 sierpnia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  zawarta umowa leasingu spełnia warunki, o których mowa w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ leasingobiorca (korzystający) jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, a umowa została zawarta na okres ponad 36 miesięcy, a jej przedmiotem jest nowy samochód osobowy. Można zatem z całą pewnością uznać, że okres na jaki została zawarta przekracza 40% normatywnego okresu amortyzacji nowego samochodu osobowego. Ponadto, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania samochodu stanowią przychód finansującego, a dla korzystającego stanowią koszt uzyskania przychodów,
2.  przedmiotowa umowa zawiera postanowienia o możliwości wykupu przedmiotu leasingu. Paragraf 8 ust. 1 umowy leasingu mówi o tym, że „Po terminowym zakończeniu Umowy Leasingu i uiszczeniu wszystkich opłat z niej wynikających Korzystający nabywa Przedmiot Leasingu na warunkach określonych w odrębnej umowie”,
3.  faktura VAT za wykup przedmiotowego samochodu została już wystawiona na dane firmy Wnioskodawcy. Podyktowane było to tym, że umowa leasingu była zawarta na te dane i leasingodawca wystawiając fakturę przeniósł dane z umowy na fakturę. Nie zmienia to jednak faktu, że wykup miał charakter prywatny. Kupiony samochód osobowy nie został wprowadzony „do firmy”, przez co nie zostanie zaliczony do składników majątku firmy. Jego zakup nie wpłynął w żaden sposób na przychody i koszty prowadzonej działalności oraz należności z tytułu podatku VAT. Wnioskodawca po zakupie użytkuje samochód wyłącznie do celów prywatnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy po wykupie i przekazaniu samochodu na cele osobiste należy skorygować odliczony podatek VAT w zakresie opłat leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to pojazd ten służył prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, po wykupie samochodu osobowego po zakończeniu leasingu operacyjnego i przekazaniu ww. samochodu na cele osobiste nie należy korygować odliczonego w tym okresie podatku VAT z tytułu opłat leasingowych (naliczonych w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy samochód służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto zgodnie z treścią art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem ,jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z ww. przepisu warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług VAT. W okresie trwania umowy samochód jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, a czynsze leasingowe i koszty związane z bieżącą eksploatacją zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów tej działalności, dokonywane jest także odliczenie podatku VAT od czynszów leasingowych i kosztów eksploatacji. Po okresie obowiązywania umowy leasingowej Wnioskodawca zamierza dokonać wykupu powyższego samochodu. Nabycie to będzie miało charakter prywatny, tzn. samochód ten nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności gospodarczej. Poniesiona tytułem nabycia opłata nie zostanie zaliczona do podatkowych kosztów uzyskania przychodów i nie zostanie od niej odliczony podatek VAT, a samochód nie będzie dalej wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Faktura VAT za wykup przedmiotowego samochodu została już wystawiona na dane firmy Wnioskodawcy. Podyktowane było to tym, że umowa leasingu była zawarta na te dane i leasingodawca wystawiając fakturę przeniósł dane z umowy na fakturę. Nie zmienia to jednak faktu, że wykup miał charakter prywatny. Kupiony samochód osobowy nie został wprowadzony „do firmy”, przez co nie zostanie zaliczony do składników majątku firmy. Jego zakup nie wpłynął w żaden sposób na przychody i koszty prowadzonej działalności oraz należności z tytułu podatku VAT. Wnioskodawca po zakupie użytkuje samochód wyłącznie do celów prywatnych.

Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych.

W celu wyjaśnienia wątpliwości Wnioskodawcy należy na wstępie wskazać, na art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), zgodnie z którym, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

W świetle powyższego należy uznać, że umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może, ale nie musi skorzystać. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Leasingobiorca otrzymując faktury dokumentujące czynność leasingu operacyjnego, nabywa prawo do korzystania z samochodu (usługę), a nie prawo własności (towar). Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie przewidują konieczności korygowania podatku naliczonego odliczonego w związku z leasingiem operacyjnym. Odliczenie tych wydatków odbywa się bowiem na bieżąco (a nie – jak przy nabyciu „na własność” – jednorazowo „z góry”), zatem istnieje możliwość weryfikowania tego odliczania na bieżąco. W momencie zakończenia umowy leasingu brak jest konieczności korygowania dokonanych odliczeń kwot podatku od opłat/czynszów leasingowych za okresy rozliczeniowe kiedy samochód służył prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast wykup samochodu, tj. przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy Wnioskodawca po wykupie przedmiotowego samochodu osobowego, używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego, przekaże go na cele osobiste to w tej sytuacji zmiana sposobu użytkowania tego samochodu nie spowoduje konieczności dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego od opłat leasingowych za okresy rozliczeniowe przed zakończeniem okresu leasingu, kiedy samochód służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując, po wykupie i przekazaniu samochodu na cele osobiste Wnioskodawca nie będzie musiał dokonać korekt podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to pojazd ten służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Tut. Organ informuje, że wniosek w pozostałym zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług, tj. powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży samochodu został rozpatrzony w oddzielnym piśmie. Natomiast, wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.