Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.696.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłaceniem odsetek od
niespłaconego w terminie kapitału pożyczki.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
pożyczka-odsetki od pożyczki
pożyczka-spłata pożyczki
pożyczka-zwrot pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (sp. o.o.) jest pożyczkobiorcą, który otrzymał pożyczkę od osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej w kwocie (...) zł na okres od (...) 2024 r. do (...)
    2025 r. Kwota pożyczki podlegała stałemu oprocentowaniu w wysokości 15% w stosunku
    rocznym. Odsetki z tytułu oprocentowania naliczane miały być od daty wypłaty kwoty
    pożyczki do dnia spłaty i miały być płatne kwartalnie z dołu w datach (...) 2024 r., (...) 2024
    r., (...) 2024 r. oraz w dacie spłaty pożyczki, tj. (...) 2025 r. W przypadku niespłacenia
    pożyczki w terminie pożyczkobiorca zobowiązał się do tego, iż od niespłaconego w
    terminie kapitału zapłaci pożyczkodawcom odsetki umowne w wysokości maksymalnej
    zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    Zgodnie z podpisaną umową spółka co kwartał wypłacała pożyczkodawcom odsetki w
    wysokości 15% pomniejszone o 19% zryczałtowanego podatku dochodowego zgodnie z
    art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Termin spłaty
    pożyczki ustalony został na 20 marca 2025 r. Spółka nie spłaciła pożyczki w terminie
    uzgodnionym w umowie i zgodnie z zapisami umowy pożyczki dokonała spłaty w terminie
    późniejszym opłacając odsetki w podwyższonej wartości (w wysokości maksymalnej
    zgodnie z obowiązującymi przepisami).
    Zgodnie z zapisami umowy pożyczki:
      § 1 pkt 8
        (...) Od niespłaconego w terminie kapitału pożyczkodawcy pobierają odsetki
        umowne w wysokości maksymalnej zgodnie z obowiązującymi przepisami (...).
    Między stronami nastąpił spór co do opodatkowania odsetek od nieterminowej spłaty
    kapitału.
    Dłużnik uważa, że nie ma znaczenia czy odsetki wypłacane są z tytułu udzielonej pożyczki,
    czy też z tytułu niespłaconego w terminie kapitału, tak jak dotychczas powinien stosować
    pobór podatku zryczałtowanego w wysokości 19% zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Odsetki od niespłaconego w terminie kapitału pożyczki, należne osobom fizycznym
    nieprowadzącym działalności, są dla pożyczkodawców przychodem z kapitałów
    pieniężnych, art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlegają 19% zryczałtowanemu podatkowi zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka – jako płatnik – powinna ten podatek
    pobrać przy wypłacie/postawieniu do dyspozycji i odprowadzić go do urzędu, art. 41 ust. 4
    oraz art. 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pożyczkodawca stoi na stanowisku, iż zgodnie z interpretacją w podobnej sprawie: w razie
    niewykupienia przez emitenta obligacji w przewidzianym terminie podstawa żądania przez
    obligatariuszy odsetek za okres opóźnienia lub zwłoki ulega zmianie. Nie jest to już
    zobowiązanie emitenta ustalone w warunkach emisji, ale powszechnie obowiązujący
    przepis prawa, mówiący o tym, że: jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia
    pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł
    żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
    odpowiedzialności nie ponosi (art. 481 § 1 kodeksu cywilnego). Roszczenie o zapłatę
    odsetek za okres po bezskutecznym upływie terminu do wykupu obligacji ma zatem
    charakter ustawowy, a nie umowny. Uzyskana przez obligatariusza kwota nie stanowi
    dochodu od kapitału, ale zryczałtowane odszkodowanie z tytułu nienależytego wykonania
    przez emitenta zobowiązania pieniężnego.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 kodeksu cywilnego. Zgodnie z art.
    481 § 1 kodeksu cywilnego - jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia
    pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł
    żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
    odpowiedzialności nie ponosi. Z kolei w myśl art. 481 § 2 kodeksu cywilnego - jeżeli stopa
    odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże
    gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa,
    wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej normy.
    Nie można utożsamiać odsetek za zwłokę ze świadczeniem głównym, przez które rozumie
    się zachowanie dłużnika zgodne z treścią zobowiązania zadość czyniące godnemu ochrony
    interesowi wierzyciela. Wierzyciel może ich żądać dopiero, jeżeli dłużnik opóźni się ze
    spełnieniem świadczenia pieniężnego. Odsetki za zwłokę w wykupie obligacji mają
    charakter uboczny względem świadczenia głównego - są skutkiem niewykonania
    zobowiązań. Świadczeniem głównym jest kwota wykupu obligacji wraz z odsetkami od
    obligacji, zaś odsetki za zwłokę są świadczeniem dodatkowym, ubocznym, należnością z
    tytułu zwłoki w zapłacie świadczenia głównego. Przy czym należy zauważyć, że odsetki za
    zwłokę nie mają charakteru odszkodowania, albowiem roszczenie o ich zapłatę
    przysługuje wierzycielowi niezależnie od tego, czy i w jakiej wysokości poniósł szkodę. Stąd
    otrzymane odsetki za zwłokę w wykonywaniu zobowiązania cywilnoprawnego są na
    gruncie przepisów podatkowych traktowane odrębnie od świadczenia głównego i są – co
    do zasady – przychodem wierzyciela podlegającym opodatkowaniu. W ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w art. 17 wskazano przychody, które należy zaliczyć do
    przychodów z kapitałów pieniężnych. Katalog tych przychodów nie zawiera jednak odsetek
    za zwłokę.
    Podsumowując, środki otrzymane od emitenta obligacji tytułem odsetek za opóźnienie w
    spełnieniu świadczenia pieniężnego nie będą podlegały opodatkowaniu na zasadach
    określonych w art. 30a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    albowiem podstawą żądania przez obligatariuszy odsetek za okres opóźnienia lub zwłoki
    jest przepis art. 481 § 1 kodeksu cywilnego, a nie jest to zobowiązanie emitenta ustalone
    w warunkach emisji obligacji. W tym miejscu jednak trzeba zauważyć, że środki te będą
    stanowić przychód z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ww. Ustawy) opodatkowany na zasadach
    ogólnych według skali podatkowej. Zatem na spółce nie będzie ciążyć obowiązek pobrania
    zryczałtowanego podatku dochodowego od tych środków i przekazania podatku na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego.

    Pytania
    1. Czy odsetki od niespłaconego w terminie kapitału przekazane pożyczkodawcom będą
      podlegały opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy odsetki z tytułu nieterminowej spłaty zgodnie z załączoną umową powinny być
      opodatkowane jako przychód z innych źródeł zgodnie z art. 20 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i w związku z powyższym opodatkowany na
      zasadach ogólnych według skali podatkowej, a na Spółce nie będzie ciążyć obowiązek
      pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tych środków i przekazania
      podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, pożyczkobiorcy nie ma znaczenia czy odsetki wypłacane są z
    tytułu udzielonej pożyczki, czy też z tytułu niespłaconego w terminie kapitału, tak jak
    dotychczas powinien stosować pobór podatku zryczałtowanego w wysokości 19% zgodnie
    z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odsetki od niespłaconego w terminie kapitału pożyczki, należne osobom fizycznym
    nieprowadzącym działalności, są dla nich przychodem z kapitałów pieniężnych, art. 17 ust.
    1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają 19%
    zryczałtowanemu podatkowi zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Spółka – jako płatnik – powinna ten podatek pobrać
    przy wypłacie/postawieniu do dyspozycji i odprowadzić go do urzędu, art. 41 ust. 4 oraz
    art. 42 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    To nie są „inne źródła” z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ta
    kwalifikacja dotyczy m.in. odsetek od nieterminowych zapłat innych należności (np. ceny
    za akcje, odszkodowań), a nie odsetek wynikających z umowy pożyczki.
    W ocenie Spółki opodatkowanie wynika wprost z umowy, gdzie strony umówiły się na
    oprocentowanie o wyższej wartości od spłaty niewypłaconego w terminie kapitału i nie
    może mieć tu zastosowania przepis kodeksu cywilnego, który mówi o odszkodowaniu i
    który traktuje takie wypłaty jako przychody z innych źródeł, co argumentują wierzyciele.
    Strony literalnie zapisały w umowie odsetki o podwyższonej wartości od pożyczki, a nie
    umówiły się na odszkodowanie, które wynika z przepisów kodeksu cywilnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Jak wskazano w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z

    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    W konstrukcji podatku dochodowego od osób fizycznych ustawodawca wziął pod uwagę,
    że przysporzenia, które uzyskują osoby fizyczne mogą być skutkiem różnego rodzaju
    czynności i zdarzeń. Stworzył klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Źródłem przychodów wynikającym z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    są m.in.:
    • kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) – art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy;
    • inne źródła – art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Instytucję pożyczki regulują przepisy art. 720-724 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego
      samego gatunku i tej samej jakości.
    Umowa pożyczki jest – zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego – umową konsensualną,
    tj. dochodzącą do skutku poprzez samo porozumienie stron, oraz umową dwustronnie
    zobowiązującą. W sytuacji gdy strony zawarły umowę pożyczki z zastrzeżeniem
    odpowiedniego wynagrodzenia na rzecz pożyczkodawcy, po stronie biorącego pożyczkę
    pojawia się obowiązek zapłaty odsetek. Odsetki bowiem stanowią typowe, należne
    dającemu pożyczkę, wynagrodzenie.
    Udzielenie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w umowie pożyczki są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkodawcy pojawia się dopiero w

    przypadku, kiedy dochodzi do wypłaty odsetek od pożyczkobiorcy, o ile umowa pożyczki je
    przewiduje i zostały one faktycznie wypłacone pożyczkodawcy. Wtedy bowiem
    pożyczkodawca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym, a
    więc przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    stanowiący źródło przychodów z kapitałów pieniężnych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.
    Stosownie do treści art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy
      udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, pobiera się 19%
      zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
    W myśl art. 30a ust. 6 cyt. ustawy:
      Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3-5, 6, 8 i 9, pobiera się bez
      pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4,
      ust. 5a, 5d i 5e.
    Art. 30a ust. 7 ww. ustawy stanowi:
      Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami
      opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.
    Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że odsetki od pożyczek zaliczane są do źródła
    przychodów z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowi tylko taka sytuacja, w której
    udzielenie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, a czynności te stanowią
    realizację przedmiotu działalności. Podstawę opodatkowania stanowi przychód bez
    pomniejszania o koszty jego uzyskania. Przychodów z odsetek nie łączy się z dochodami
    opodatkowanymi według skali.
    W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Stosownie do treści art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje,
      według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego
      zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do

      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38
      ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Jak wynika z wniosku, zgodnie z umową pożyczki od niespłaconego w terminie kapitału
    pożyczkodawcy pobierają odsetki umowne w wysokości maksymalnej zgodnie z
    obowiązującymi przepisami. Obowiązek wypłaty odsetek wynika zatem z zawartej umowy.
          3Art. 359 § 1-2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności prawnej
      albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu.
      Jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki ustawowe
      w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5
      punktów procentowych.
      Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w
      stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych (odsetki
      maksymalne).
      Jeżeli wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej przekracza wysokość
      odsetek maksymalnych, należą się odsetki maksymalne.
      Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach
      maksymalnych, także w razie dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku
      stosuje się przepisy ustawy.
    Prawidłowe jest zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym wynikające z umowy o
    dsetki od niespłaconego w terminie kapitału pożyczki, należne osobom fizycznym
    nieprowadzącym działalności, są dla nich przychodem z kapitałów pieniężnych z art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają 19%
    zryczałtowanemu podatkowi zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji są Państwo zobowiązani do wykonania
    obowiązków płatnika.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.