Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.861.2016.1.ISL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-07
Teza: Czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty inwestycji w zakresie rozbudowy należącej do ... Sp. z o.o. istniejącej komory chłonnej, ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii (kategoria obiektu XVII) z instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnym ogrzewaniem, instalacją elektryczną, wentylacją mechaniczną i klimatyzacją, mogą być zaliczone przez Wnioskodawczynię do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne z tytułu inwestycji w obcym środku trwałym na podstawie art. 22j ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.)?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; inwestycje; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; nakłady; wspólnik; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2016 r. (data wpływu 11 października 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania za inwestycję w obcym środku trwałym nakładów na rozbudowę i adaptację istniejącej komory chłonnej ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest przedsiębiorcą, prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni jest również wspólnikiem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością \`(...)\` z siedzibą w \`(...)\`, zarejestrowanej przez Sąd Rejonowy dla \`(...)\`, XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w Rejestrze Przedsiębiorców, KRS nr \`(...)\`. Wnioskodawczyni posiada 250 udziałów w kapitale zakładowym Spółki o łącznej wysokości 12 500 zł. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 50 000 zł. W dniu 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawczyni zawarła z ówczesnym użytkownikiem wieczystym, obecnie właścicielem nieruchomości położonej w \`(...)\`, Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością \`(...)\` z siedzibą w \`(...)\`, umowę dzierżawy komory chłonnej, położonej w \`(...)\` (działka nr 147/8), zlokalizowanej na terenie stanowiącym otoczenie należącego do wydzierżawiającego hotelu „\`(...)\`”. Oddanie w dzierżawę nastąpiło w celu przeprowadzenia przez Wnioskodawczynię rozbudowy i adaptacji komory chłonnej na cele usług gastronomii, a następnie prowadzenia przez Wnioskodawczynię w obiekcie działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni zamierzała przeprowadzić rozbudowę, połączoną z adaptacją komory chłonnej na cele gastronomiczne i rozrywkowe. W przebudowanej komorze chłonnej funkcjonować miał bar z torem do gry w kręgle. Decyzją nr \`(...)\` z dnia 28 maja 2014 r., Starosta \`(...)\` zatwierdził projekt budowlany i udzielił Wnioskodawczyni pozwolenia na budowę w zakresie rozbudowy istniejącej komory chłonnej ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii (kategoria obiektu XVII) z instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, elektryczną, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, na działce nr ew. 147/8 przy ul. \`(...)\`. Po uzyskaniu pozwolenia na budowę, Wnioskodawczyni przystąpiła do prac budowlanych. Rozbudowa komory chłonnej obejmowała prace ziemne, roboty rozbiórkowe, roboty żelbetowe (wykonano ławy fundamentowe, ściany, podkłady pod posadzki, stropy, podciągi), izolacje powłokowe części podziemnych, roboty tynkarskie, roboty hydrauliczne, roboty elektryczne, prace wykończeniowe. Wykonanie powyższych robót Wnioskodawczyni powierzyła przedsiębiorcom trudniącym się zawodowo wykonywaniem robót budowlanych. Rozbudowa doprowadziła do powiększenia części podziemnej komory chłonnej oraz wybudowania jej części nadziemnej, obejmującej zadaszone wejście. W wyniku rozbudowy powierzchnia użytkowa istniejącej komory chłonnej wynosząca 297 m2 została powiększona do 542,5 m2 (w tym dobudowano część nadziemną - wejście główne do komory chłonnej o powierzchni użytkowej 17 m2). W wyniku rozbudowy nie powstał żaden osobny budynek, ani budowla. Wnioskodawczyni na przeprowadzenie robot budowlanych przebudowanej komory chłonnej poniosła koszty w wysokości przekraczającej 3 500 zł netto. Ogół wydatków na roboty budowlane przekroczył kwotę 2 000 000 zł netto. Decyzją nr \`(...)\` z dnia 26 lipca 2016 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu \`(...)\`, udzielił Wnioskodawczyni pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej, istniejącej komory chłonnej ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii (o powierzchni zabudowy części nadziemnej 115,50 m2, powierzchni użytkowej części podziemnej 542,50 m2, kubaturze 1 650,00 m3) z instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnym ogrzewaniem, instalacją elektryczną, wentylacją mechaniczną i klimatyzacją na działce nr 147/8 w \`(...)\`. Decyzja stała się ostateczna z dniem 12 sierpnia 2016 r. Obecnie w rozbudowanej komorze chłonnej prowadzona jest działalność gastronomiczna. Przedmiotowa komora chłonna została nabyta przez właściciela nieruchomości \`(...)\` Sp. z o.o. w \`(...)\`, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 10 stycznia 2006 r., na mocy której to umowy Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w \`(...)\`, oznaczonej jako działka nr 147/8, wraz z prawem własności znajdujących się na działce budynków stanowiących nieruchomość, w tym komory chłonnej. W powołanej umowie sprzedaży wskazano, że zgodnie z odpisem z dnia 13 grudnia 2005 r., z księgi wieczystej nr \`(...)\`, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w \`(...)\`, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, na nieruchomości znajdują się stanowiące odrębną własność budynki, opisane w dziale I-O tej księgi wieczystej, w tym komora chłonna. Komora chłonna do dziś dnia figuruje w dziale I-O księgi wieczystej nr \`(...)\`, prowadzonej dla nieruchomości położonej w \`(...)\`, przy czym obecnie, wobec przekształcenia nabytego przez \`(...)\` Sp. z o.o., prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności nieruchomości, nie stanowi już ona przedmiotu odrębnego prawa własności. Komora chłonna figuruje również w ewidencji środków trwałych \`(...)\` Sp. z o.o. - właściciela nieruchomości położonej w \`(...)\`.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty inwestycji w zakresie rozbudowy należącej do \`(...)\` Sp. z o.o. istniejącej komory chłonnej, ze zmianą funkcji na cele usług gastronomii (kategoria obiektu XVII) z instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnym ogrzewaniem, instalacją elektryczną, wentylacją mechaniczną i klimatyzacją, mogą być zaliczone przez Wnioskodawczynię do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne z tytułu inwestycji w obcym środku trwałym na podstawie art. 22j ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zrealizowaną przez Nią inwestycję, polegającą na rozbudowie już istniejącego obiektu budowlanego - komory chłonnej, ze zmianą jej funkcji, należy traktować jako inwestycję w obcym środku trwałym.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne - odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - dokonane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 23 ww. ustawy.

Z treści przepisu art. 22a ust. 1 ww. ustawy wynika, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z kolei, przepis art. 22a ust. 2 ww. ustawy startowi, że amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:

1.  przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
2.  budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3.  składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający

\- zwane także środkami trwałymi.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych. Definiuje natomiast pojęcie „inwestycji”. Ustawa stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r., poz. 1047). Środki trwałe w budowie to - w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy - zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Biorąc pod uwagę powyższe definicje stwierdzić należy, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, albo polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego.

Jak stwierdził Minister Finansów w „wyjaśnieniu” z dnia 13 marca 1995 r., PO 3-722-160/94:

„Do wydatków na ulepszenie środków trwałych zalicza się wydatki na ich:

1.  przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowę, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności zaś budynków i budowli, linii technologicznych, itp.,
3.  rekonstrukcję, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
4.  adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż było jego pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych,
5.  modernizację, tj. unowocześnienie środków trwałych.”

Zgodnie z art. 22j ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach – okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

W przedstawionym stanie faktycznym wskazano, że Wnioskodawczyni dokonała rozbudowy i adaptacji niestanowiącej Jej własności już istniejącego obiektu budowlanego - wydzierżawionej od Sp. z o.o. \`(...)\` komory chłonnej. Poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki zostały zatem przeznaczone na ulepszenie już istniejącego obcego środka trwałego. W wyniku rozbudowy zwiększyła się powierzchnia użytkowa komory chłonnej, a także zmieniło jej przeznaczenie. W wyniku rozbudowy nie doszło do wybudowania przez Wnioskodawczynię żadnego nowego budynku, bądź budowli na cudzym gruncie. Należy zatem uznać, że poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki zostały przeznaczone na inwestycję w obcym środku trwałym, podlegającą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne.

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny oraz przedstawione przepisy prawa podatkowego uznać należy, że skoro Wnioskodawczyni dokonała nakładów na obcy obiekt budowlany i wydatki te zaliczone zostały do kategorii inwestycji w obcym środku trwałym - przedmiotową inwestycję może amortyzować 10% stawką amortyzacyjną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Wskazać należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego…po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.