Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.22.2025.3.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: W zakresie skutków podatkowych wpłat środków pieniężnych
przez Spółkę na Pani rachunek bankowy.
Słowa kluczowe: depozyt-depozyt nieprawidłowy
podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
pożyczka
wpłata
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 2
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    skutków podatkowych wpłat środków pieniężnych przez Spółkę na Pani rachunek
    bankowy. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 9 kwietnia 2025 r.) Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni A. R. jest polskim rezydentem podatkowym. Okresowo
    Wnioskodawczyni współpracuje, jako freelancer ze Spółką, która ma siedzibę na
    terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wskazana Spółka nie ma Oddziału, czy
    Siedziby na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, czy Unii Europejskiej. Należy dodać, że
    wskazana Spółka jest powiązana z partnerem życiowym Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni A. R. okresowo wykonując czynności, jako freelancer potrzebuje
    określonych ruchomości. Również warto zaznaczyć, że Wnioskodawczyni A. R. okresowo
    na potrzeby Spółki dokonuje zakupów wskazanych przez ww. podmiot ruchomości. Co
    szczególnie ważne za ich wykonanie nie otrzymuje jakiegokolwiek wynagrodzenia. Należy
    wskazać, że środki na zakup ruchomości przelewane są na rachunek bankowy Podatnika
    A. R., która następnie dokonuje zakupu zgodnie z dyspozycją na rzecz Spółki. Tym samym
    na zakupy ruchomości zostają przeznaczone w całości środki pochodzące ze Spółki, a na
    dowodach zakupu widnieje wskazana Spółka. Warto dodać, że w umowie pomiędzy
    Wnioskodawczynią, a Spółką przewidziana została możliwość wykorzystania ruchomości
    stanowiącej własność wskazanego podmiotu.
    Wnioskodawczyni A. R. uznaje, że na potrzeby dokonywanych zakupów dla Spółki jej
    rachunek bankowy powinien wyłącznie być traktowany jako rozliczeniowy. Należy
    podkreślić, że Wnioskodawczyni nie była podmiotem uprawnionym do jakiegokolwiek
    dysponowania wskazanymi środkami pieniężnymi.
    W związku z powyższym należy wskazać, że środki pieniężne Spółki są przechowane na
    rachunku bankowym Podatnika w czasie pomiędzy datą dokonania przelewu, a datą
    wydatkowania na ruchomości zgodnie z dyspozycją Spółki
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni nie ma swobody w dysponowaniu środkami w żadnym momencie, a
    więc nie może dysponować środkami w ogóle bez zgody Spółki, środki nie są własnością
    Wnioskodawczyni.
    Pozostały opis stanu faktycznego, który został przedstawiony przez Wnioskodawczynię w
    treści uzupełnienia wniosku jako, że dotyczy zagadnienia objętego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych przedstawiony został w rozstrzygnięciu obejmującym
    swym zakresem ocenę stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie ww. podatku.

## Pytanie

Czy w przypadku wpłat środków pieniężnych przez Spółkę na rachunek bankowy
    Wnioskodawczyni, które są na nim przechowane do czasu wydatkowania zgodnie z
    dyspozycją Spółki powstaje po stronie Podatnika obowiązek zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 1 ust. 1 (winno być: art. 1 ust. 1 pkt 1) ustawy z
    dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych przedmiotem
    opodatkowania wskazanym podatkiem są:
    1) umowa sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych;
    2) umowa pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku;

    3) umowa darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    4) umowa dożywocia,
    5) umowa o dział spadku oraz umowa o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    6) ustanowienie hipoteki,
    7) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego oraz odpłatnej
      służebności,
    8) umowa depozytu nieprawidłowego,
    9) umowa spółki.
    Na gruncie wskazanej regulacji ustawowej ukształtowało się następujące stanowisko
    doktryny: „Mianowicie, przedmiotem opodatkowania PCC jest dokonanie określonych
    czynności cywilnoprawnych, których jednoznaczne określenie zostało dokonane w tym
    artykule” (por. Tomasz Nierobisz „Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Komentarz” C.H. Beck 2011).
    Skoro wskazany katalog ma charakter wyczerpujący, stąd należy zadać pytanie, czy
    opisana w stanie faktycznym sytuacja podlega pod jedną z opisanych czynności prawnych.
    Zatem przedmiotem ewentualnego rozważania może być albo umowa pożyczki, albo
    umowa depozytu nieprawidłowego. W tym miejscu należy przypomnieć, że art. 720 par. 1
    ustawy Kodeks cywilny stanowi, że „Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje
    się przenieść na własność biorącego tę samą ilość pieniędzy albo określona ilość rzeczy
    tego samego i tej samej jakości”. Tym samym zgodnie z opisem stanu faktycznego nie
    mamy do czynienia z umową pożyczki.
    Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że wśród umów ustawodawca wymienił
    właśnie umowę depozytu nieprawidłowego, która została uregulowana w art. 845 ustawy
    Kodeks cywilny. Zgodnie ze wskazanym przepisem, jeżeli z umowy, okoliczności lub
    regulacji szczególnych wynika, że osoba przechowująca środki pieniężne lub rzeczy
    oznaczone co do gatunku może rozporządzać oddanymi środkami pieniężnymi to w tym
    wypadku mamy do czynienia z umową depozytu nieprawidłowego. Uwzględniając opis
    stanu faktycznego należy wskazać, że sytuacja ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
    Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
    a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    c) (uchylona),
    d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    e) umowy dożywocia,
    f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    g) (uchylona),
    h) ustanowienie hipoteki,
    i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,

    j) umowy depozytu nieprawidłowego,
    k) umowy spółki.
    W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:
    Podatkowi podlegają:
      2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy
      opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3
      pkt 4;
      3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one
      takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych podlegają więc wyłącznie czynności, które zostały wymienione w ustawie.
    Stosownie do powołanego już powyżej art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz j) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki pieniędzy
    oraz umowy depozytu nieprawidłowego.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie
      depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
    Stosownie do art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Zgodnie z art. 835 ww. ustawy:
      Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie
      niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
    Stosownie do art. 839 ww. ustawy:
      Przechowawcy nie wolno używać rzeczy bez zgody składającego, chyba że jest to
      konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym.
    Na podstawie art. 845 ww. ustawy:
      Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że
      przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub
      innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy
      o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o
      przechowaniu.
    Z treści art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że umowa pożyczki jest umową
    konsensualną, dwustronnie zobowiązującą, polegającą na zobowiązaniu stron do
    przeniesienia własności pieniędzy lub innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, natomiast jej
    gospodarczy sens wyraża się w tym, że biorący pożyczkę uzyskuje możliwość korzystania
    przez pewien czas z wartości przekazanych mu przez dającego pożyczkę.
    Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania,
    instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się

    również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową
    szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem
    depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co
    do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek
    oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.
    Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy
    lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na
    przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku.
    Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu
    umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie
    pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem
    rozporządzania nimi.
    Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim
    rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od
    pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu
    nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że okresowo współpracuje Pani, jako freelancer ze
    Spółką, która ma siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Okresowo na
    potrzeby Spółki dokonuje Pani zakupów wskazanych przez ww. podmiot ruchomości. Za
    ich wykonanie nie otrzymuje Pani jakiegokolwiek wynagrodzenia. Środki na zakup
    ruchomości przelewane są na Pani rachunek bankowy, następnie dokonuje Pani zakupu
    zgodnie z dyspozycją na rzecz Spółki. Tym samym na zakupy ruchomości zostają
    przeznaczone w całości środki pochodzące ze Spółki, a na dowodach zakupu widnieje
    wskazana Spółka. Nie była Pani podmiotem uprawnionym do jakiegokolwiek
    dysponowania wskazanymi środkami pieniężnymi. Środki pieniężne Spółki są
    przechowane na Pani rachunku bankowym w czasie pomiędzy datą dokonania przelewu,
    a datą wydatkowania na ruchomości zgodnie z dyspozycją Spółki. W uzupełnieniu wniosku
    wskazała Pani, że nie ma Pani swobody w dysponowaniu środkami w żadnym momencie,
    a więc nie może Pani dysponować środkami w ogóle bez zgody Spółki, środki nie są Pani
    własnością.
    A zatem, skoro nie otrzyma Pani na własność środków pieniężnych wpłacanych przez
    Spółkę, co jest elementem koniecznym dla zaistnienia umowy pożyczki, ani nie ma Pani
    możliwości dysponowania tymi środkami w żadnym momencie, tj. od momentu wpłaty
    środków pieniężnych przez Spółkę na Pani rachunek bankowy do momentu ich
    wydatkowania zgodnie z dyspozycją Spółki, co jest konieczne zarówno dla pożyczki jak i
    dla depozytu nieprawidłowego, to tym samym opisanych we wniosku wpłat środków
    pieniężnych nie można zakwalifikować ani jako umowy pożyczki, ani jako umowy depozytu
    nieprawidłowego.
    Zatem należy stwierdzić, że powyższe czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w ustawie o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Tym samym nie ciąży na Pani obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych z tytułu wpłat środków pieniężnych przez Spółkę na Pani rachunek
    bankowy, które są na nim przechowane do czasu wydatkowania zgodnie z dyspozycją
    Spółki.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku
    dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.