Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-362/12/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-27
Teza: Czy sprzedaż udział w lokalu użytkowym użyczonym dla osobowej spółki handlowej, spowoduje powstanie przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy planowana sprzedaż udziałów w ww. lokalu, nie wcześniej niż w roku 2013 spowoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal użytkowy; sprzedaż-sprzedaż praw; spółki-spółka osobowa; tytuł-tytuł prawny; umowa-umowa użyczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2012 r. (data wpływu 2 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od ponad 10 lat posiada Pan 1/3 udziału w lokalu użytkowym wraz z przynależną, do niego piwnicą i udziałem w częściach wspólnych budynku, znajdującym się w wielolokalowym budynku usługowym. Dla lokalu Sąd prowadzi księgę wieczystą. W 2007 r. zmarł Pana ojciec, który posiadał również 1/3 udziału w przedmiotowym lokalu. W drodze dziedziczenia, udział Pana we własności lokalu zwiększył się z 3/9 do 4/9. Nabycie spadku nastąpiło dnia 12 października 2007 r. (postanowienie Sądu z dnia 5 czerwca 2008 r. o stwierdzeniu nabycia spadku). Lokal ten od roku 2001 jest użyczony dla osobowej spółki handlowej, w której wraz z bratem i bratową jest Pan wspólnikiem. Spółka wykorzystuje lokal na potrzeby związane z jej działalnością gospodarczą.

Razem z pozostałymi współwłaścicielami lokalu zamierza Pan dokonać sprzedaży posiadanych udziałów w lokalu. Sprzedaż udziałów w lokalu ma nastąpić nie wcześniej niż w 2013 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż udział w lokalu, spowoduje powstanie przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy planowana sprzedaż udziałów w lokalu, nie wcześniej niż w roku 2013 spowoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału w lokalu, w sytuacji opisanej w części G. poz. 68 wniosku, nie stanowi źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, jeżeli sprzedaż udziału w lokalu dokonana zostanie nie wcześniej niż w roku 2013, nie będzie podlegała podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Ustawodawca w art. 10 ust 1 pkt 3 ww. ustawy, jako odrębne źródło przychodów przyjął pozarolniczą działalność gospodarczą. Przychód z tego źródła, związany ze sprzedażą środków trwałych, został zdefiniowany w art. 14 ust. 2 ustawy, co oznacza, że sprzedaż środków trwałych opodatkowana może być w ramach tego źródła tylko w przypadku, gdy spełnione są łącznie wszystkie warunki określone w art. 14 ust. 2 ustawy, tj. sprzedaż środków trwałych będzie uznana za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli środki trwałe są wykorzystywane na potrzeby związane z wykonywaną działalnością gospodarczą oraz są ujęte w ewidencji środków trwałych. W sytuacji, która jest przedmiotem wniosku, środek trwały jest wykorzystywany na potrzeby związane z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej, ale nie może być ujęty w ewidencji środków trwałych spółki jawnej, ponieważ środek trwały nigdy nie był własnością, współwłasnością spółki ani też spółka nie korzystała z niego na podstawie umowy leasingu. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że sprzedaż udziału w lokalu nie będzie przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej a przychodem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło w okresie pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Jeżeli sprzedaż udziału w lokalu nastąpi nie wcześniej niż w roku 2013, nie będzie podlegała podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Nabycie 3/9 udziału w lokalu nastąpiło ponad 10 lat temu. Nabycie udziału w wysokości 1/9 części lokalu nastąpiło w roku 2007. Pięcioletni termin od nabycia 3/9 udziału minął a co do 1/9 minie z końcem roku 2012. W związku z tym, sprzedaż wszystkich udziałów w lokalu od roku 2013 nie będzie podlegała podatkowi dochodowemu od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) tejże ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Powyższy przepis nie ma jednakże zastosowania do odpłatnego zbycia:

1.  na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy,
2.  w formie przeniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
3.  składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 ustawy).

Zgodnie zaś z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej, są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500,00 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określeniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zatem dla uznania przychodu ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej - za przychód z tej działalności, istotne jest, aby zostały spełnione przesłanki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. by nieruchomość stanowiła składnik majątku spółki, będący środkiem trwałym. W przeciwnym wypadku zbycie nieruchomości nie dokonane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej stanowi, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródło przychodu podatkowego, jeśli ma ono miejsce przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie. Jeśli natomiast odpłatne zbycie następuje po upływie tego okresu nie powstaje przychód (nie ma miejsca opodatkowanie podatkiem dochodowym).

Z treści wniosku wynika, iż jest Pan współwłaścicielem lokalu użytkowego (wraz z przynależnościami i udziałem w gruncie), który został przez Pana i pozostałych współwłaścicieli użyczony na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę jawną, w której jest Pan wspólnikiem.

Uregulowania prawne dotyczące umowy użyczenia zawierają przepisy kodeksu cywilnego.

Stosownie do unormowań zawartych w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Przy czym biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej, a po zakończeniu używania obowiązany jest zwrócić tę rzecz użyczającemu w stanie niepogorszonym.

Zatem cechą charakterystyczną tego typu umów jest brak odpłatności za korzystanie z cudzej rzeczy (np. należącej wyłącznie do majątku prywatnego jednego ze wspólników spółki osobowej).

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż majątku spółki osobowej - mimo że nie posiada ona osobowości prawnej - nie można utożsamiać z prywatnymi majątkami poszczególnych wspólników. Majątek bowiem spółki osobowej oraz majątki prywatne jej wspólników należy uznać za dwa odrębne byty prawne.

W myśl art. 28 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Wśród wkładów wspólników do spółki, na podstawie kryterium zaliczenia do majątku spółki, wyróżnić należy dwa ich rodzaje. Pierwszą grupę stanowią wkłady, które wchodzą w skład majątku wspólnego wspólników, zaś ich wartość wliczana jest przy ustalaniu wartości majątku spółki. Do tej kategorii zaliczyć należy wniesienie własności lub innych praw. Zostają one objęte wspólnością łączną, a przy ustalaniu wartości majątku spółki uwzględnia się ich wartość jako aktywów. Drugą grupę stanowią wkłady, które nie są zaliczane do majątku wspólnego, nie wchodzą w jego skład, a ich wartość nie jest uwzględniana przy ocenie wartości majątku spółki. Do tej grupy należy świadczenie usług oraz wniesienie rzeczy do używania.

Zatem majątek spółki tworzony przez wkłady i wszelkie mienie nabyte w trakcie działalności spółki przez tą spółkę, stanowi jej majątek odrębny. Natomiast składniki majątkowe wykorzystywane przez spółkę dla prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie umowy użyczenia lub wniesione do spółki do używania jako wkład nie są własnością spółki i nie są zaliczane do składników majątkowych spółki, przez co nie mogą stanowić jej środków trwałych.

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, iż w sytuacji, gdy wspólnicy użyczą spółce nieruchomość, do której posiadają prawo własności, spółka nie przejmuje prawa własności w nieruchomości. Pozostaje ona nadal własnością użyczającego. Zatem, w niniejszej sprawie zbycie udziału w lokalu użytkowym będącego przedmiotem Pana majątku, który to lokal został użyczony spółce do prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowi zbycia składnika majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie przychód z tego tytułu należy rozpatrywać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Tym samym dla ustalenia skutków podatkowych ewentualnej sprzedaży udziałów w nieruchomości istotne znaczenie ma data ich nabycia.

Z treści wniosku wynika, iż nabycie przez Pana udziału w wysokości 3/9 w lokalu użytkowym nastąpiło ponad 10 lat temu. Natomiast nabycie udziału w wysokości 1/9 części lokalu nastąpiło w drodze spadku w roku 2007 r. Powyższe udziały zamierza Pan zbyć nie wcześniej niż w 2013 r.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przypadku udziału nabytego ponad 10 lat temu pięcioletni okres określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już upłynął. Natomiast w przypadku udziału nabytego w 2007 r. upłynie z końcem 2012 r.

Zatem, zbycie poszczególnych udziałów w ww. nieruchomości dokonane po dniu 31 grudnia 2012 r. nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie spowoduje obowiązku uiszczenia podatku dochodowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.