Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.690.2024.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Działalność badawczo; rozwojowa.
Słowa kluczowe: definicja
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we
    wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób
    prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ulgi badawczo-rozwojowej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    I. Zakres działalności Spółki.
    Wnioskodawczyni (dalej również jako: „Spółka”) zajmuje się m.in. (...), które dostosowane
    są do rożnych typów (...). Oferta Spółki obejmuje zarówno (...) jak i (...), co pozwala na
    zaspokajanie zróżnicowanych potrzeb klientów. Oferowane (...) znajdują zastosowanie
    zarówno wśród klientów indywidualnych (detalicznych), jak również w segmencie
    komercyjnym i publicznym. Spółka umożliwia dostosowanie produkowanych (...) do
    indywidualnych potrzeb klienta.
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym opodatkowanym w Polsce od całości swoich
    przychodów. Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej
    ani nie działa w oparciu o decyzję o wsparciu inwestycji (Polska Strefa Inwestycji). Spółka
    rozpoczęła działalność w styczniu 2023 r. i nieprzerwanie ją prowadzi. Niniejszy wniosek
    dotyczy stanu faktycznego zaistniałego od stycznia 2023 r. oraz lat następnych.
    II. Działalność B+R.
    Produkcję (...) poprzedza wieloetapowy proces opracowania innowacyjnych koncepcji,
    przygotowania dokumentacji technicznej, wykonania prototypu, testowania i - na
    podstawie uzyskanych wyników testów - wprowadzania zmian do pierwotnych założeń. W
    tym celu w ramach Spółki działa wyodrębniony Dział badawczo - rozwojowy (Dział B+R), w
    którym pracownicy wykonują pracę na podstawie umów o pracę. Dział B+R korzysta
    również z usług podwykonawców świadczących je w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, a także ze wsparcia pracowników innych działów Spółki.
    Całość zadań wykonywanych przez Dział B+R skupia się na:
    - opracowywaniu zupełnie nowych produktów;
    - udoskonalaniu opracowanych wcześniej produktów lub dostosowaniu ich do
    indywidualnych oczekiwań klientów.
    Metodyka pracy Działu B+R Spółki różni się w zależności od opracowywanego projektu:
    A. Prace projektowo-konstrukcyjne realizowane w zakresie projektowania (...) (grupa A)
    Wykonując swoje zadania, Dział B+R rozpoczyna od analizy rynku (...) i identyfikacji ich
    przewag konkurencyjnych. W oparciu o analizę rynku i określenie przewag
    konkurencyjnych różnych (...), tworzone są wymagania dotyczące funkcji i właściwości
    nowej (...) oraz jej zgodności z dokumentami regulacyjnymi. Następnie, w oparciu o
    analizę, porównywanie cen, sprawdzanie zgodności z normami technicznymi UE,

    dokonywany jest wybór sprzętu głównego i pomocniczego, a także komponentów
    elektronicznych i materiałów eksploatacyjnych, w celu obniżenia kosztów produkcji i
    zapewnienia konkurencyjności.
    Dalszym etapem jest opracowanie schematów (...) oraz zaprojektowanie ogólnego
    schematu funkcjonowania wszystkich urządzeń produktu.
    Następnie pracownicy Działu B+R:
    - obliczają parametry robocze produktu (...);
    - obliczają i ustalają schemat konstrukcji (...);
    - opracowują szkic (...);
    - określają, obliczają i wybierają materiał do produkcji (...).
    Kolejnym etapem jest projektowanie (...) zgodnie ze schematem (...), uwzględniając
    wymagania (...), wymagania technologii produkcji (...) oraz technologii (...), a także
    zachowanie zasad ergonomii, kultury produkcji. Na tej podstawie, przy użyciu narzędzi
    automatyzacji projektowania, tworzony jest model 3D (...).
    Następny etap to opracowanie dokumentacji konstrukcyjnej do wykonania prototypu (...)
    w celu sprawdzenia zgodności z określonymi wymaganiami.
    Produkcja prototypu następuje przy wsparciu pracowników Działu Produkcji. W zależności
    od potrzeb konkretnego projektu, konieczne może być wykonanie i testowanie kilku sztuk
    prototypów. Prototyp jest następnie testowany pod kątem:
    (...).
    Na podstawie wyników przeprowadzonych testów dokonywane są zmiany w dokumentacji
    projektowej w celu wyeliminowania czynników mających negatywny wpływ na działanie
    (...). Po wprowadzeniu zmian do dokumentacji, tworzony jest kolejny prototyp, następnie
    poddawany ww. testom. Działania te są powtarzane aż do uzyskania urządzenia o
    wymaganych parametrach.
    Dokumentacja opracowanej (...) o wymaganych właściwościach jest następnie
    przekazywana do Działu Produkcji celem wytworzenia odpowiedniej partii tego produktu.
    Wykonany w ramach ww. prac prototyp również może być przedmiotem sprzedaży dla
    klienta, jednak jedynie pod warunkiem, że spełnia wszystkie wymagane parametry.
    B. Opracowanie oprogramowania do monitorowania i sterowania pracą (...) (grupa B)
    W zakresie opracowania niezbędnego oprogramowania (...) Dział B+R przeprowadza cykl
    prac na odizolowanym kontenerze.
    Pracownicy opracowują modele, algorytmy i komendy, w odpowiednim języku
    programowania, które są następnie testowane w rzeczywistych warunkach pracy. Analiza
    wyników pozwala na wprowadzenie dalszych zmian i kolejnych testów, bądź akceptacji
    wypracowanego rozwiązania i przekazania projektu do fazy produkcyjnej.
    C. Opracowanie (...) (grupa C)
    W zakresie opracowywania sterowników Dział B+R dokonuje analizy odpowiedniego (...)
    standardu technicznego i na tej podstawie ocenia wymagania sprzętowe i
    programistyczne dla projektowanego sterownika. Zespół dokonuje wyboru najbardziej
    funkcjonalnego i efektywnego (...). Opracowywany jest algorytm oprogramowania z
    analizą jego wydajności i kilkoma wariantami oprogramowania. Następnie
    przeprowadzane są testy dostosowane do planowanego zastosowania (...), również w
    warunkach rzeczywistych. Analiza wyników pozwala na wprowadzenie dalszych zmian i
    kolejnych testów, bądź akceptacji wypracowanego rozwiązania i przekazania projektu do
    fazy produkcyjnej.
    D. Praca nad (...) używanymi w (...) (grupa D)
    W zależności od założonego celu pracownicy Działu B+R opracowują zupełnie nowe (...) lub
    też ulepszają używane już wcześniej urządzenia.

    W oparciu o dostępne dane operacyjne i doświadczenie zdobyte podczas eksploatacji (...),
    Dział B+R opracowuje nowy lub modyfikuje istniejący (...) i oprogramowanie. Następnie
    przeprowadza modelowanie i usuwa błędy w programach symulacyjnych. W dalszej
    kolejności następuje produkcja partii prototypów, w której dopracowuje się działanie
    algorytmów sterowania. Kolejno, na podstawie wyników opracowanych testów,
    przeprowadza się modyfikacje i kiedy wyniki testów są zadowalające, przekazuje się
    projekt do produkcji seryjnej.
    Dla niektórych (...) oraz (...) jako całości przeprowadzane są testy zgodności z normami (...).
    Ponieważ (...) mogą pracować w bardzo trudnych warunkach (...), dodatkowo
    przeprowadzane są testy odporności na awarie przy (...) w specjalnej komorze (...).
    Opisane powyżej działania nie stanowią rutynowych, prostych zmian wprowadzanych do
    oferty Spółki, lecz każdorazowo wymagają opracowania koncepcji zupełnie nowego
    produktu lub istotnych zmian w produkcie ((...)) dotychczas używanym. Działania całego
    zespołu Działu B+R nakierowane są na wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych i nowych produktów, procesów i
    usług.
    Każda z grup działań (A-D) może prowadzić bądź do wytworzenia zupełnie nowego
    produktu, bądź do ulepszenia istniejących w Spółce rozwiązań. Zależy to od
    zapotrzebowania rynku lub specyfikacji zamówienia konkretnego klienta.
    Spółka podkreśla, iż prace prowadzone w ramach Działu B+R nie zawsze prowadzą do
    osiągnięcia zakładanych rezultatów, przykładowo prace nad nowymi Produktami nie
    zawsze skutkują wprowadzeniem nowych Produktów do oferty Spółki (przykładowo,
    właściwości nowego Produktu mogą nie być zadowalające, wprowadzenie Produktu do
    sprzedaży może okazać się nieopłacalne z biznesowego punktu widzenia, etc.), a prace
    mające na celu udoskonalenie Produktów nie zawsze skutkują uzyskaniem lepszych
    parametrów Produktów.
    Posługując się wyżej opisanymi metodykami w 2023 r. Dział B+R Spółki wykonał
    przykładowe projekty m.in. w zakresie:
    1. Opracowania (...);
    2. Opracowania oprogramowania do monitorowania (...);
    3. Opracowania oprogramowania (...);
    4. Opracowania (...);
    5. Opracowanie dokumentacji eksploatacyjnej ((...)).
    III. Ponoszone koszty.
    W związku z wykonywaną przez Dział B+R działalnością badawczo-rozwojową ponosi
    szereg wydatków (dalej: „Wydatki”). Wydatki można zaliczyć do jednej z następujących
    kategorii:
    - wynagrodzenia na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, zatrudnionych
    na podstawie umów o pracę (dalej: „Pracownicy”), oraz inne świadczenia realizowane
    na rzecz Pracowników, będące przychodami ze stosunku pracy (dalej: „Wydatki
    Pracownicze”), a także składki na ubezpieczenia społeczne określone w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz.
    300 ze zm., dalej: „uSUS”), których podstawą wymiaru są przychody podatkowe
    Pracowników, finansowane przez Spółkę (dalej: „Składki”),
    - koszty materiałów / półproduktów wykorzystywanych w prowadzonej działalności
    badawczo- rozwojowej (dalej: „Materiały / Półprodukty”) w celu budowy prototypów
    Produktów oraz wykonywania testów.
    1. Wynagrodzenia.

    W ramach Działu B+R Spółka zatrudnia na podstawie umów o pracę Pracowników (dalej:
    „Pracownicy B+R”), których podstawowe obowiązki pracownicze obejmują uczestniczenie
    w pracach badawczo- rozwojowych realizowanych przez Spółkę.
    Wśród Pracowników B+R wyróżnić można:
    a. Programistę aplikacji - odpowiedzialnego za opracowywanie i wdrażanie programów
    komputerowych;
    b. Inżyniera systemów i sieci komputerowych - odpowiedzialnego za nadzór i
    projektowanie systemów komputerowych;
    c. Kierownika produkcji w przemyśle - odpowiedzialnego za planowanie, organizowanie i
    nadzór nad przebiegiem procesów produkcji;
    d. Testera oprogramowania komputerowego - odpowiedzialnego za weryfikację
    poprawności działania oprogramowania, raportowanie błędów;
    e. Głównego technologa - odpowiedzialnego za koordynację i nadzór nad pracami
    związanymi z opracowywaniem i wdrażaniem zaprojektowanych technologii;
    f. Serwisanta - odpowiedzialnego za serwis (...) wytwarzanych w procesach badawczo-
    rozwojowych.
    Zakres obowiązków każdego z tych pracowników obejmuje opisaną w niniejszym wniosku
    działalność badawczo-rozwojową.
    W związku z zatrudnieniem Pracowników, Spółka ponosi/może ponosić w przyszłości
    następujące Wydatki Pracownicze:
    - wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych,
    - inne wynagrodzenie wypłacane na podstawie szczególnych przepisów prawa pracy,
    - premie, bonusy i nagrody,
    - diety i inne należności za czas podróży służbowej,
    - wydatki związane z wynajmem mieszkań na rzecz pracowników,
    - wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom uczestnictwa w szkoleniach
    podnoszących kwalifikacje zawodowe,
    - wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom innych świadczeń o charakterze
    niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony i karty podarunkowe,
    itp.).
    Wszystkie opisane powyżej Wydatki Pracownicze stanowią po stronie Pracowników
    przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm., dalej:
    „ustawa o PIT”), aczkolwiek niektóre z nich mogą w całości lub w części podlegać
    zwolnieniu z opodatkowania.
    Niezależnie od powyższego, Spółka ponosi również koszty związane z opłacaniem Składek,
    których podstawą wymiaru są przychody podatkowe Pracowników (z wyjątkiem tych
    przychodów, w przypadku których regulacje z zakresu ubezpieczeń społecznych
    przewidują zwolnienie z oskładkowania).
    Zarówno Wydatki Pracownicze, jak i Składki, są zaliczane przez Spółkę do kosztów
    uzyskania przychodów, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 4g, art. 15 ust. 4h,
    art. 16 ust. 1 pkt 57 i art. 16 ust. 1 pkt 57a ustawy o CIT.
    Jak wyżej wspomniano Dział B+R korzysta częściowo z pracy wykonywanej przez
    pracowników Spółki zatrudnionych w innych działach, a także z usług zewnętrznych
    usługodawców. Czas pracy tych osób poświęcony na działalność badawczo-rozwojową nie
    jest osobno ewidencjonowany.
    2. Materiały i surowce.

    W związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, Spółka nabywa materiały
    będące składnikami wytwarzanych Produktów/prototypów Produktów, a następnie
    zużywa przedmiotowe materiały (bezpośrednio lub w formie wytworzonych uprzednio
    półproduktów) w toku prac prowadzonych w ramach Działu B+R.
    Koszty Materiałów / Półproduktów stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki zgodnie
    z ogólnymi zasadami, wynikającymi z art. 15 ust. 4d i 15 ust. 4e ustawy o CIT.
    Spółka zamierza skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową (uregulowanej art.
    18d ustawy o CIT, dalej: „Ulga”) w rozliczeniu za rok 2023 i lata następne.
    Uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w następujący sposób:
    1. Szczegółowe porównanie zastosowanych przez Spółkę narzędzi, koncepcji i rozwiązań
    nie jest możliwe z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa konkurentów Spółki. Spółka
    podkreśla jednak, że jej celem było opracowanie autorskich rozwiązań technicznych od
    podstaw - każdy projekt to autorska wizja jak powinna poprawnie funkcjonować i
    wyglądać infrastruktura obsługująca (...). Działania pracowników Spółki nastawione są
    na zachowanie bardzo wysokiej jakości produktów przy jak najniższych kosztach. Każdy
    opracowany schemat produktu, oprogramowania, kontrolera czy komponentu
    sprzętowego (grupy A-D) jest unikatowy co najmniej w skali przedsiębiorstwa Spółki,
    gdyż różni się parametrami technicznymi, wielkością, wytrzymałością od innych
    projektów Spółki.
    2. Pracownicy Spółki wykonując prace z grup A-D wykazują się twórczością, gdyż każdy
    opisany we wniosku projekt różni się od wykonanych wcześniej. W nowych projektach
    wprowadza się zmiany związane z parametrami technicznymi (np. (...)), wielkością i (...)
    (np. w związku z różnym miejscem przeznaczenia), zastosowaniem oprogramowania
    czy (...) (np. (...)). Opracowanie ww. koncepcji za każdym razem wymaga kreatywnego,
    nie rutynowego podejścia.
    3. Pracownicy Spółki są wysoko wykwalifikowanymi specjalistami, posiadającymi
    odpowiednie wykształcenie kierunkowe i doświadczenie. Zasób wiedzy w dziedzinie,
    którą zajmuje się Spółka nie jest skodyfikowany, więc trudno wskazać poziom czy zasób
    wiedzy, którą dysponowali jej poszczególni pracownicy przed rozpoczęciem projektów z
    grup A-D. Z pewnością jednak można stwierdzić, że wraz z rozwojem przedsiębiorstwa,
    różnorodnością zamówień i wyzwań jakie stawały przed Spółką wiedza w każdej z tych
    grup (A-D) sukcesywnie wzrastała i wzrasta. Specyfika branży tj. nieustanne zmiany,
    nowinki techniczne i technologiczne wymusza, aby kwalifikacje pracowników były
    niezmiennie podwyższane.
    4. Konkretnym celem było wprowadzenie konkurencyjnego, innowacyjnego produktu na
    rynek, a następnie udoskonalanie go na podstawie opinii użytkowników. Informacja
    zwrotna od klientów jest dla Spółki kluczowa z uwagi na to, że rozwinięty produkt
    opiera się pierwotnie na kreatywnej wizji Spółki i istotne jest jak ten produkt odpowiada
    na potrzeby rynku. Przykładowym ważnym osiągnięciem było opracowanie (...),
    ponieważ na rynku jest bardzo mało gotowych rozwiązań. Każde z nich ma nieco inne
    charakterystyki (na przykład (...)). Rozwiązanie opracowane przez pracowników Spółki
    umożliwia wykrywanie (...) w czasie rzeczywistym, na co nie pozwalają rozwiązania
    innych producentów. Spółka korzysta z pracowników wskazanych we wniosku oraz
    własnych środków trwałych i środków finansowych.
    5. Każdy projekt wykonany w ramach grup A-D ma założony harmonogram prac,
    odpowiednio modyfikowany w razie potrzeb w czasie trwania projektu. Przykładowo w
    roku 2023 wykonane zostały:
    a) Grupa A
    a. (...);
    b. (...);
    c. (...);
    d. (...);

    e. (...);
    f. (...);
    g. (...).
    b) grupa B i C
    a. (...);
    b. (...);
    c. (...);
    d. (...);
    e. (...);
    f. (...);
    c) Grupa D
    a. (...);
    b. (...);
    c. (...);
    d. (...);
    e. (...).
    6. Efekty pracy Spółki opisane w stanie faktycznym były i są kreacją nowego,
    nieistniejącego wcześniej produktu. Efekty te nie były i nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da
    się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
    Efekty te nie były i nie są jedynie „techniczną”, lecz były i są „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów. Spółka korzysta z opracowanych już rozwiązań np. LTE, Wi-Fi,
    PowerLineCommunication, lecz używa ich do stworzenia ww. indywidualnych, twórczych
    efektów swojej pracy.
    7. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17
    ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.
    8. Koszty realizacji prowadzonych prac pokrywane są przez Spółkę z własnych środków,
    nie są /nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    9. Tak, spółka wyodrębnia koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej
    określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
  10. Tak, pytanie nr 2 obejmuje również uwzględnienie w podstawie obliczenia ulgi
    wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności pracowników wykonujących
    działalność badawczo-rozwojową.
    Pytania
    1. Czy prowadzone przez Spółkę prace opisane wyżej (grupy A-D) spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o CIT?
    2. Czy Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi Wydatków
    Pracowniczych i Składek, opisanych wyżej, w rozliczeniu za rok 2023 i lata następne?
    (część pytania z wyłączeniem wynagrodzenia wypłacanego pracownikom zatrudnionym
    na podstawie umowy o prace za czas ich nieobecności)
    3. Czy Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi kosztów
    Materiałów/ Półproduktów?
    4. Czy Spółka jest uprawniona do korzystania z Ulgi, to znaczy do odliczania Wydatków od
    podstawy opodatkowania CIT, w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym przedmiotowe

    Wydatki ujmowane są jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z przepisami ustawy o
    CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Prowadzone przez Spółkę prace opisane wyżej (grupy A-D) spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi Wydatków
    Pracowniczych i Składek, opisanych wyżej, w rozliczeniu za rok 2023 i lata następne w
    zakresie w jakim Pracownicy B+R wykonują swoje obowiązki w ramach działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi kosztów
    Materiałów/ Półproduktów.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 4
    Spółka jest uprawniona do korzystania z Ulgi, to znaczy do odliczania Wydatków od
    podstawy opodatkowania CIT, w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym przedmiotowe
    Wydatki ujmowane są jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z przepisami ustawy o
    CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Stosownie do treści art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 4a pkt 27 i 28 ustawy o CIT terminy „badania naukowe”
    oraz „prace rozwojowe" odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20
    lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWN”).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 4a pkt 27 ustawy o CIT w zw. z art. 4
    ust. 2 PSWN, rozumie się:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w zw. z
    art. 4 ust. 3 PSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Spółka specjalizuje się m.in w produkcji
    ładowarek do samochodów elektrycznych. W ramach struktury organizacyjnej
    Wnioskodawcy jest wyodrębniony Dział B+R, zajmujący się działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Jak zostało już wskazane, w ramach prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    Spółkę podejmowane są działania mające na celu:
    - opracowywanie zupełnie nowych produktów;

    - udoskonalaniu opracowanych wcześniej produktów lub dostosowaniu ich do
    indywidualnych oczekiwań klientów.
    Prace Działu B+R są realizowane w sposób ciągły i systematyczny.
    Realizując opisane cele Działu B+R, Pracownicy wykorzystują dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki nie powinno ulegać wątpliwości, iż
    realizowane przez Spółkę prace podejmowane w ramach Działu B+R spełniają definicję
    prac badawczo-rozwojowych, a konkretnie prac rozwojowych, o których mowa w art. 4a
    pkt 28 ustawy o CIT. Opisane w stanie faktycznym prace sprowadzają się bowiem do
    wykorzystania aktualnie dostępnej wiedzy z dziedziny nauki i technologii do grupy działań
    A-D.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym prace podejmowane w ramach
    Działu B+R nie mają charakteru prac rutynowych i mechanicznych, a zadania i problemy
    przed którymi stawiani są Pracownicy wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy/umiejętności.
    W ocenie Spółki nie ma przy tym znaczenia, że prace Działu B+R nie zawsze prowadzą do
    osiągnięcia zakładanych rezultatów. Istotą prowadzenia prac badawczo-rozwojowych jest
    ryzyko, że wyniki prac nie zawsze będą zadowalające, pomimo zaangażowania nakładów i
    środków na ten cel. Z powyższego punktu widzenia istotny jest więc cel prowadzonych
    prac, a nie sam fakt osiągnięcia zakładanego rezultatu.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki nie ulega wątpliwości, że prace opisane w
    stanie faktycznym (grupa A-D) mieszczą się w definicji prac badawczo-rozwojowych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2 (doprecyzowane w uzupełnieniu
    wniosku)
    Zdaniem Spółki, do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej, o których mowa
    w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, należą poniesione w danym miesiącu należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika
    składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych,
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    W świetle art. 18d ust. 1 ustawy o CIT istota Ulgi polega na tym, iż podatnik ma prawo do
    odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na
    działalność badawczo- rozwojową (koszty kwalifikowane).
    Stosownie do treści art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
    w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Przywołany powyżej przepis art. 12 ust. 1 ustawy o PIT odnosi się do tzw. „wynagrodzeń
    pracowniczych”, tj. świadczeń wypłacanych (wydawanych) osobom fizycznym z tytułu
    stosunku służbowego, stosunku pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy.
    Odliczeniu na podstawie art. 18d ustawy o CIT nie podlegają zatem wynagrodzenia
    wypłacane osobom zatrudnionym w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej na
    postawie innych tytułów, niż wymienione powyżej, np. wynagrodzenia otrzymywane w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynagrodzenia wypłacane
    zleceniobiorcom, lub osobom, z którymi zawarto umowę o dzieło. Natomiast składkami na
    ubezpieczenia społeczne, należnymi z wymienionych tytułów i finansowanymi (w części
    lub w całości) przez płatnika, są składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz
    wypadkowe. Z treści art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że odliczenie w ramach Ulgi
    nie obejmuje składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych.
    Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy
    o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się nie tylko wynagrodzenia zasadnicze pracowników

    zatrudnionych w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych, ale również wszelkie inne
    świadczenia wynikające ze stosunku pracy, które stanowią przychody pracowników na
    podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Za pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności badawczo-
    rozwojowej należy uznać pracownika, w zakresie obowiązków którego pozostaje czynne
    uczestnictwo w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych. Jednakże, istotne jest
    również, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-
    rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że
    w zakresie kompetencji danego pracownika znajduje się wykonywanie czynności
    stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, lecz pracownik ten musi
    również faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas wynagrodzenie takiego
    pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla
    Wnioskodawcy koszt kwalifikowany. W konsekwencji, Spółka uprawniona jest do
    odliczenia kosztów ponoszonych w związku z zatrudnieniem Pracowników B+R zgodnie z
    ich faktycznym zaangażowaniem w działalność badawczo-rozwojową.
    Należy podkreślić, iż ustawodawca w ustawie o CIT nie wskazał w jaki sposób należy
    określać ilość czasu pracy poświęconej na działalność badawczo-rozwojową w stosunku
    do ogólnego czasu pracy. Zgodnie z opisem stanu faktycznego, Spółka ma możliwość
    precyzyjnego oszacowania proporcji czasu pracy poświęcanego na działalność badawczo-
    rozwojową oraz pozostałą działalność w przypadku każdego z Pracowników w oparciu o
    dokładna analizę zakresu obowiązków poszczególnych Pracowników realizowanych w
    przeszłości. Pracownicy Działu B+R całość swojego czasu pracy poświęcają na
    wykonywanie czynności stanowiących działalność badawczo-rozwojową, a więc Spółka
    może uwzględnić całość świadczeń wypłacanych im z tytułu stosunku pracy w kalkulacji
    Ulgi (z zakresie w jakim pozwala na to art. 18d ust. 2 pkt 1 uCIT).
    Podsumowując, Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi
    Wydatków Pracowniczych i Składek w rozliczeniu za rok 2023 i lata następne w zakresie w
    jakim Pracownicy B+R wykonują swoje obowiązki w ramach działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Powyższe stanowisko potwierdza m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.403.2024.3.
    ZK:
    „(...) poniesione koszty pracownicze mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa
    w art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a PDOPrU, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu oraz w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
    zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.”
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT za koszty kwalifikowane podlegające
    odliczeniu od podstawy opodatkowania uznaje się wydatki na nabycie materiałów i
    surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w ocenie Spółki, w związku z brakiem definicji
    przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów

    ustalania zakresu zastosowania Ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce”
    funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne
    pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś
    produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, w ocenie Spółki odwołać należy się do
    interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia
    29 września 1994 r. o rachunkowości (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1047 ze zm., dalej: „UR”). W
    świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 UR materiały to składniki majątku zużywane na własne
    potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla
    się iż materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Jak zostało określone w stanie faktycznym, Spółka w ramach prac w Dziale B+R
    wykorzystuje materiały będące składnikami wytwarzanych prototypów Produktów, a
    następnie zużywa przedmiotowe materiały (bezpośrednio lub w formie wytworzonych
    uprzednio półproduktów) w toku prac prowadzonych w ramach Działu B+R.
    Koszty Materiałów/Półproduktów stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki zgodnie z
    ogólnymi zasadami, wynikającymi z art. 15 ust. 4d i 15 ust. 4e ustawy o CIT.
    Zakładanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę jest:
    - opracowywanie zupełnie nowych produktów;
    - udoskonalanie opracowanych wcześniej produktów lub dostosowaniu ich do
    indywidualnych oczekiwań klientów.
    Mając powyższe na uwadze, koszty nabycia Materiałów oraz koszty wytworzenia
    Półproduktów zużywanych na potrzeby Działu B+R powinny zostać zakwalifikowane jako
    koszty nabycia surowców lub materiałów związanych bezpośrednio z działalnością
    badawczo-rozwojową prowadzoną przez Spółkę. W tym kontekście nie powinno ulegać
    wątpliwości, iż wydatki ponoszone przez Spółkę na nabycie Materiałów, a także koszty
    wytworzenia gotowych Półproduktów (wykorzystanych na potrzeby prac badawczo-
    rozwojowych) powinny być uwzględniane w podstawie obliczania Ulgi.
    Podsumowując, Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi
    kosztów Materiałów/Półproduktów.
    Powyższe stanowisko potwierdza:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 kwietnia
    2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.142.2019.1.MO:
    „Biorąc pod uwagę cytowane przepisy stwierdzić należy, że konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt
    2 udpop, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich
    materiałów, surowców i wyposażenia, które są kosztami uzyskania przychodów i
    wykorzystywane są bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W związku z powyższym, stanowisko Spółki, zgodnie z którym opisane we wniosku wydatki
    na nabycie materiałów i wyposażenia bezpośrednio związanych z prowadzoną

    działalnością badawczo- rozwojową stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d
    u.p.d.o.p., podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach ulgi.”
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja
    2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.7.2017.1.APO:
    „konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców (kosztów uzyskania
    przychodu) niezbędnych do opracowywania prototypu, projektu pilotażowego oraz
    demonstracji, testowania i walidacji nowych lub ulepszonych produktów. Zatem, w ocenie
    Spółki, za koszty kwalifikowane należy uznać wydatki poniesione na nabycie surowców i
    materiałów, rozumianych zgodnie z przywołaną wcześniej definicją słownikową,
    zużywanych do wytworzenia prototypów maszyn, narzędzi, elementów składowych
    systemów złożonych, jeżeli bez przedmiotowych materiałów i surowców niemożliwe
    będzie wytworzenie tego typu innowacji technologicznych. Skoro bez tych materiałów i
    surowców niemożliwe byłoby zrealizowanie konkretnego projektu, to należy uznać, że
    zachodzi bezpośredni związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi w związku z nabyciem i
    eksploatacją przedmiotowych materiałów i surowców a działalnością badawczo-
    rozwojową”.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy do pytania nr 4
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
    dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym (art. 18d ust. 5 ustawy o CIT).
    Z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wynika, jednakże ogólny obowiązek wyodrębniania przez
    Spółkę, zamierzającą skorzystać z Ulgi, w prowadzonych przez nią księgach podatkowych,
    kosztów działalności badawczo-rozwojowej.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady odnoszą się do
    roku podatkowego. Rok podatkowy jest „podstawowym okresem rozliczeniowym w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych”.
    Tym samym, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za
    rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia.
    Podkreślić należy, że rok podatkowy został przez ustawodawcę zdefiniowany w art. 8 ust.
    1 ustawy o CIT, zgodnie z którym rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6,
    jest rok kalendarzowy, chyba, że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie
    spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych
    podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas
    rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
    Zatem, moment zaliczenia (potrącenia) wydatków dotyczących działalności badawczo-
    rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik
    uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z
    ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w
    ramach powyższej ulgi).

    Podsumowując, Spółka jest uprawniona do korzystania z Ulgi, to znaczy do odliczania
    Wydatków od podstawy opodatkowania CIT, w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym
    przedmiotowe Wydatki ujmowane są jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z
    przepisami ustawy o CIT.
    Powyższy pogląd potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 11 maja 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.125.2018.1.MST,
    wskazując, iż:
    „ponadto wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział dla celów ulgi badawczo-
    rozwojowej szczególnej definicji poniesienia kosztów uzyskania przychodów jak również
    momentu ich poniesienia.
    W tym miejscu wskazać należy na treść art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., zgodnie z którym
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono dane koszty
    kwalifikowane. Oznacza to, że Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest
    uprawniony do skorzystania z ulgi badawczo- rozwojowej w odniesieniu do tych kosztów
    kwalifikowanych, które zostały przez niego rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów
    w tym roku podatkowym.
    Zatem, moment zaliczenia (potrącenia) wydatków dotyczących działalności badawczo-
    rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik
    uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z
    ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w
    ramach powyższej ulgi).”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
      Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
      przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność
      twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
        wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
        faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
        umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
        lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
      nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
        ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
        badawczo-rozwojową.
    Stosownie do art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym.
    Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
      kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
        lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
        Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
        2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
        ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
      dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
      odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno

      następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
      którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
      o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
      art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
      źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
      wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
      odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
      wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
    d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ad. 1
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego przez Państwa pytania nr 1
    wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,

    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące

    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić

    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Zgadzamy się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym, prowadzone przez Spółkę prace
    opisane wyżej (grupy A-D) spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w przepisach ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za
      niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została
      z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również
      wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Zatem, Spółka jest uprawniona do uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi Wydatków
    Pracowniczych i Składek, opisanych wyżej, w rozliczeniu za rok 2023 i lata następne.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Odpowiadając na Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu oznaczonym nr 3, jak już wyżej
    wskazano, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Wobec powyższych wyjaśnień, stwierdzić należy, że Spółka jest uprawniona do
    uwzględniania w podstawie obliczania Ulgi kosztów Materiałów/Półproduktów. Państwa
    stanowisko w tym zakresie, jest prawidłowe.
    Ad. 4
    Państwa stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4, jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania oznaczonego nr 2 dotyczącej kosztów wynagrodzenia pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o prace za czas usprawiedliwionej nieobecności
    wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania
    oznaczonego nr 4 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.