Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.652.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Brak opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
podatnik
rolnik-rolnik ryczałtowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 19
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług, w zakresie
    pytania oznaczonego nr 1, jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 13 października 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący podatku od towarów i usług, wpłynął 16 października 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa
    (...);
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      - Pan B (...),
      - Pani C (...).
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Spółka działa na rynku
    nieruchomości i jej przedmiot działalności obejmuje m.in.: kupno i sprzedaż
    nieruchomości na własny rachunek, realizację projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi.
    W dniu (...) 2024 r. Spółka zawarła z B i C (dalej łącznie: „Sprzedający”) w formie aktu
    notarialnego umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości (dalej: „Umowa
    Przedwstępna”), zgodnie z którą strony Umowy Przedwstępnej zobowiązały się zawrzeć
    umowę sprzedaży, na podstawie której Sprzedający sprzedadzą Spółce, w stanie wolnym
    od jakichkolwiek praw, obciążeń i roszczeń osób trzecich, niezabudowaną działkę gruntu o
                              2numerze ewidencyjnym X o powierzchni (...) m, położoną w miejscowości (...) (gmina (...),
    powiat (...), województwo (...)), objętą księgą wieczystą o numerze (...) (dalej:
    „Nieruchomość”). Planowana data nabycia Nieruchomości to nie później niż (...) 2026 r.
    (dalej: „Transakcja”).
    Zawarcie umowy sprzedaży nastąpi po spełnieniu się następujących warunków:
    1) Nieruchomość będzie wolna od jakichkolwiek praw, obciążeń i roszczeń osób trzecich,

    2) wyniki analizy prawnej i technicznej Nieruchomości, przeprowadzonych na koszt i
      staraniem Spółki, będą satysfakcjonujące dla Spółki,
    3) wyniki badania środowiskowego Nieruchomości przeprowadzonego na koszt i
      staraniem Spółki nie wykażą zanieczyszczeń Nieruchomości (powietrza albo gleby,
      albo wód) przekraczających dopuszczalne prawem normy dla nieruchomości
      przeznaczonych do korzystania w sposób zamierzony przez Spółkę,
    4) Spółka uzyska potwierdzenie od właściwych organów i dostawców mediów, że na
      Nieruchomości mogą zostać przeprowadzone przyłącza mediów (zaopatrzenie w
      energię elektryczną, wodę, gaz, ciepło, odprowadzanie wód opadowych, przyłącze
      teleinformatyczne) o właściwościach pozwalających na realizację i funkcjonowanie
      planowanej inwestycji,
    5) Spółka uzyska (w imieniu Sprzedających, na podstawie pełnomocnictwa) ostateczną i
      niezaskarżalną w sądowo-administracyjnym toku instancji decyzję podziałową,
      dokonującą podziału Nieruchomości oraz ujawni taki podział we właściwych rejestrach
      (w ewidencji gruntów, w księdze wieczystej),
    6) Spółka uzyska ostateczną i niezaskarżalną w sądowo-administracyjnym toku instancji
      decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji, zezwalającej na realizację
      na terenie obejmującym Nieruchomość budynku o przeznaczeniu magazynowym lub
      logistycznym lub produkcyjnym,
    7) Spółka przedstawi zgodę wspólników Spółki na nabycie Nieruchomości, wyrażoną w
      formie uchwały.
    Również na moment Transakcji Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Nieruchomość została wyodrębniona w wyniku wydania decyzji z (...) 2019 r. z
    upoważnienia Wójta Gminy (...) (znak (...)), w której zatwierdzono podział działki
    oznaczonej nr Y, o powierzchni (...) ha na działki:
    1) nr X o powierzchni (...) ha,
    2) nr Z o powierzchni (...) ha.
    Powyższa decyzja została wydana po rozpatrzeniu wniosku (...) Sp. z o.o. (potencjalny
    nabywca), która działała jako pełnomocnik Sprzedających.
    Sprzedający nabyli współwłasność w Nieruchomości (a dokładnie rzecz ujmując działce, z
    której została wyodrębniona Nieruchomość) w następujący sposób:
    1) udział wynoszący 1/2 część we współwłasności Nieruchomości Sprzedający nabyli w
      trakcie trwania związku małżeńskiego do majątku wspólnego od osób fizycznych na
      podstawie opisanej powyżej umowy darowizny, udokumentowanej aktem
      notarialnym sporządzonym (...) 2000 r., repertorium A nr (...),
    2) udział wynoszący 1/2 część we współwłasności Nieruchomości C nabyła do majątku
      osobistego od osób fizycznych na podstawie opisanej umowy darowizny,
      udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym (...) 2010 r., repertorium A nr
      (...) (z mężem umów majątkowych rozszerzających wspólność majątkową małżeńską

      nie zawierała). Z treści zdania trzeciego § 2 powyższego aktu notarialnego wynika, że
      C zezwoliła na dalsze bezpłatne dożywotnie zamieszkiwanie w lewej części budynku
      bliźniaczego przez swojego brata (...) oraz jego dzieci (...) i (...), a po zakończeniu
      budowy budynku mieszkalnego i oddaniu go do użytkowania zobowiązuje się
      ustanowić na ich rzecz dożywotnią bezpłatną służebność osobistą, polegającą na
      prawie mieszkania w budynku bliźniaczym po lewej stronie od wejścia na posesję,
      przy czym została zwolniona z obowiązku zapewnienia im bezpłatnego i
      dożywotniego zamieszkiwania na niezabudowanej działce gruntu oznaczonej
      numerem X i z obowiązku ustanowienia na ich rzecz dożywotniej, bezpłatnej
      służebności osobistej na niezabudowanej działce gruntu oznaczonej numerem X,
      które to oświadczenie z podpisami notarialnie poświadczonymi Sprzedający
      zobowiązali się osobiście dostarczyć Spółce najpóźniej w terminie do (...) 2024 r.
    Nabycia nie były opodatkowane VAT ani nie były opodatkowane PCC.
    Sprzedający prowadzą gospodarstwo rolne i są rolnikami podlegającymi ubezpieczeniu
    społecznemu rolników, o którym mowa w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników z
    dnia 20 grudnia 1990 roku (Dz.U. 2025 r. poz. 197).
    Sprzedający nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Sprzedający przez cały okres
    prowadzenia gospodarstwa rolnego posiadają status rolników ryczałtowych.
    Nieruchomość była w przeszłości wykorzystywana przez Sprzedających z przeznaczeniem
    wyłącznie na cele rolnicze (działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o
    VAT), tj. znajdowała okresowe wykorzystanie do uprawy roślin na paszę dla chowanych
    zwierząt gospodarskich (trzody chlewnej), które później były sprzedawane do ubojni.
    Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie do momentu sprzedaży wynajmowana lub
    wydzierżawiana.
    Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie przez Sprzedających uzbrajana czy
    uatrakcyjniania w żaden sposób. Sprzedający nie prowadzili również aktywnej sprzedaży,
    tj. nie podejmowali żadnych działań marketingowych mających na celu znalezienie
    potencjalnego nabywcy. Sprzedający nie zamieszczali także ogłoszeń na portalach
    internetowych. Nie korzystali również z usług pośredników. Potencjalni nabywcy we
    własnym zakresie wyszukiwali Nieruchomość i podejmowali kontakt ze Sprzedającymi. W
    związku z tym Sprzedający byli wyłącznie adresatami oferty od pochodzącej od
    potencjalnych nabywców, w tym od Spółki.
    Sprzedający nie sprzedawali wcześniej innych nieruchomości.
    Sprzedający, w okresie, gdy są właścicielami Nieruchomości nie inicjowali zmian
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”).
    Spółka i Sprzedający będą dalej łączni określani jako: „Wnioskodawcy”.
    W przeszłości Sprzedający udzielili pełnomocnictw/upoważnień potencjalnym nabywcom
    w zakresie:
    1) prawa dysponowania Nieruchomością na cele budowlane,
    2) reprezentowanie właścicieli Nieruchomości wobec organów administracji
      państwowej i samorządowej, oraz w urzędach i instytucjach,
    3) uzyskania warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury
      technicznej, uzyskania decyzji dotyczących Nieruchomości.

    Nieruchomość była również kiedyś przedmiotem umowy przedwstępnej, lecz do
    sprzedaży nie doszło.
    Ponadto w ramach Umowy Przedwstępnej Sprzedający udzielili Spółce i wskazanym przez
    nią osobom trzecim pełnomocnictw/upoważnień w następującym zakresie:
    1) wglądu w akta księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości oraz do uzyskiwania
      wszelkich zaświadczeń jakie mogą okazać się konieczne w celu przeprowadzenia
      badania prawnego, technicznego lub ekonomicznego Nieruchomości,
    2) wystąpienia w ich imieniu do dostawców mediów w celu uzyskania technicznych
      warunków przyłączenia Nieruchomości do sieci: gazowej, energetycznej,
      ciepłowniczej, wodociągowej, teleinformatycznej, kanalizacji deszczowej lub innej
      niezbędnej infrastruktury technicznej,
    3) wszczęcia i prowadzenia w imieniu i na rzecz Sprzedających postępowania w celu
      uzyskania dokumentów wymaganych do przeprowadzenia podziału nieruchomości,
      jak również do dokonania wszelkich czynności prawnych i faktycznych potrzebnych
      dla uzyskania decyzji podziałowej oraz ujawnienia podziału w ewidencji gruntów i
      księdze wieczystej,
    4) dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w celu uzyskania decyzji
      zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz w celu
      podjęcia innych czynności koniecznych do przygotowania zamierzenia budowlanego i
      uzyskania powyższej decyzji tj. w szczególności uzyskania decyzji o środowiskowych
      uwarunkowaniach planowanej inwestycji, składania wniosków, dokonywania ustaleń i
      uzgodnień, uzyskiwania opinii, warunków technicznych przyłączy, z zastrzeżeniem, iż
      takie działania nie mogą powodować żadnych kosztów ani wydatków dla
      Sprzedających, nie mogą skutkować obowiązkami Sprzedających ani
      odpowiedzialnością prawną Sprzedających chyba, że nie dojdzie do zawarcia umowy
      sprzedaży z wyłącznej winy Sprzedających,
    5) zawarcia w ich imieniu przyrzeczonej umowy sprzedaży na zasadach określonych w
      Umowie Przedwstępnej, a także złożenia wszelkich oświadczeń opisanych w Umowie
      Przedwstępnej.
    Dodatkowo na mocy Umowy Przedwstępnej Sprzedający zobowiązali się do:
    1) niezawierania, bez zgody Spółki, jakichkolwiek umów, które prowadziłyby do zbycia lub
      obciążenia, całości lub części Nieruchomości, jak również nie będą prowadzili
      negocjacji dotyczących takich umów,
    2) udostępnienia, bez zbędnej zwłoki, Spółce oraz doradcom Spółki informacji oraz
      dokumentów o które zwróci się Spółka, o ile są one w posiadaniu Sprzedających,
      niezbędnych Spółce do przeprowadzenia badania prawnego, technicznego,
      geotechnicznego i środowiskowego Nieruchomości,
    3) umożliwienia doradcom Spółki przeprowadzenia pomiarów, testów oraz wszelkich
      innych badań, w tym umożliwienia wstępu na Nieruchomość w celu przeprowadzenia
      wszelkich badań, pobierania próbek i dokonywania odwiertów, z zastrzeżeniem, że

      wszelkie takie czynności będą wykonywane przez podmioty profesjonalne i w taki
      sposób, aby było to dla Sprzedających możliwie mało uciążliwe,
    4) niewykonywania przysługującego im prawa do odwoływania się od decyzji dotyczących
      zagospodarowania Nieruchomości, w tym, przede wszystkim postępowań mających
      na celu uzyskanie pozwolenia na budowę oraz innych decyzji administracyjnych
      niezbędnych w toku procesu budowlanego oraz ich zmiany, chyba że takie zmiany
      naruszałyby przepisy prawa lub przepisy techniczno-budowlane,
    5) wystąpienia, na żądanie Spółki, we współpracy ze Spółką, w terminie wskazanym przez
      Spółkę, do właściwego organu z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa
      podatkowego, określającego czy sprzedaż Nieruchomości podlega opodatkowaniu.
    Spółka i Sprzedający nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT, jak i przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278).
    Na Nieruchomości nie znajdują się ani na moment Transakcji nie będą znajdowały się
    żadne budynki lub ich części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418.; dalej: „Prawo budowlane”).
    Na Nieruchomości nie znajdują się ani na moment sprzedaży na rzecz Spółki nie będą
    znajdowały się żadne budowle lub ich części w rozumieniu Prawa budowlanego, które
    stanowiłyby własność Sprzedających.
    Na moment złożenia niniejszego wniosku oraz na moment Transakcji na Nieruchomości
    nie znajdują się i nie będą znajdowały się również żadne obiekty, które stanowiłyby
    własność przedsiębiorstw przesyłowych.
    Dla terenu, na którym znajduje się Nieruchomość, został uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym Nieruchomość została
    sklasyfikowana jako teren przeznaczony pod zabudowę, tj. oznaczenie PU - teren
    obiektów produkcyjnych, składów, magazynów lub usług.
    Po nabyciu Nieruchomości Spółka planuje zrealizować lub umożliwić podmiotowi
    trzeciemu (dalej Spółka i podmiot trzeci łącznie jako: „Inwestor”) realizację na niej
    inwestycji polegającej na wybudowaniu hali magazynowej (dalej: „Inwestycja”). Inwestycja
    zostanie skomercjalizowana, tj. Inwestor będzie wynajmował powierzchnię w
    wybudowanych obiektach lub Inwestor dokona zbycia Inwestycji na rzecz podmiotu
    trzeciego na którymkolwiek etapie realizacji Inwestycji. Najem ten będzie opodatkowany
    VAT, tj. nie będzie podlegał zwolnieniu z VAT. Tym samym Nieruchomość będzie
    wykorzystywana przez Inwestora do czynności opodatkowanych VAT.
    Nieruchomość-po jej nabyciu-nie będzie wykorzystywana przez Inwestora do czynności
    zwolnionych z VAT.

    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy w ramach planowanej Transakcji Sprzedający będą działali jako podatnicy VAT w
      rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
    2. Jeśli w ramach pytania nr 1 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że
      Sprzedający w ramach Transakcji będą działali jako podatnicy VAT, w rozumieniu art.
      15 ust. 1 ustawy o VAT, to czy sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT, tj.
      nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad.1
    Zdaniem Wnioskodawców w ramach Transakcji Sprzedający nie będą działali jako
    podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawców, jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna w
    odniesieniu do pytania nr 1, że w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości
    na rzecz Spółki Sprzedający będą działali jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, to sprzedaż będzie zwolniona z VAT.
    Ad. 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    Z kolei zgodnie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT jako dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, podlegająca opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem VAT.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarowi usług jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1 z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa”):
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem VAT może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności VAT w świetle powyższych przepisów jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonuję sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną, może być: nabycie terenu przeznaczonego

    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań
    marketingowych w celu sprzedaży działek, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia,
    uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, a także prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług
    o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać
    musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, powinien być uznany za podatnika VAT. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    osobistego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w
    tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty
    został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem, status podatnika VAT wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży
    nieruchomości jest podatnikiem VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    Tak więc, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości, istotne jest, czy
    w celu dokonania Transakcji Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje
    koniecznością uznania Sprzedających za osoby prowadzące działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników VAT.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C- 180

    /10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił TSUE - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. W wyroku z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24
    (Grzera) TSUE orzekł, że art. 9 ust. 1 Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że:
    1) można uznać za podatnika do celów podatku od wartości dodanej (VAT)
      prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt
      stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie
      sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby
      podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu
      tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców
      lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu oraz
    2) w ramach transakcji sprzedaży uznanej za działalność gospodarczą w rozumieniu tej
      dyrektywy przepis ten nie stoi na przeszkodzie uznaniu za podatnika prowadzącego
      samodzielnie działalność gospodarczą wspólności ustawowej istniejącej między
      małżonkami będącymi współwłaścicielami, jeżeli małżonkowie ci jawią się względem
      osób trzecich jako dokonujący razem stanowiącej działalność gospodarczą transakcji
      sprzedaży gruntów należących do tej wspólności, a rzeczona wspólność ponosi ryzyko
      gospodarcze związane z wykonywaniem tej działalności.
    W sprawie rozstrzygniętej przez TSUE para postanowiła sprzedać działki otrzymane w
    darowiźnie i zawarła w tym celu umowę zlecenia ze spółką. Zleceniobiorca był w
    szczególności odpowiedzialny za dokonanie podziału nieruchomości na mniejsze działki i
    za podjęcie niezbędnych działań w celu dokonania w związku z tym zmiany wpisów w
    rejestrze gruntów i księgach wieczystych, zmianę przeznaczenia działek w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego (z gruntów rolnych na działki budowlane),
    uzbrojenie nieruchomości w media, przeprowadzenie reklamy wśród potencjalnych

    nabywców i przygotowanie dokumentów niezbędnych do zawarcia aktów notarialnych
    sprzedaży działek ich nabywcom. Małżonkowie udzielili pełnomocnictwa zleceniobiorcy,
    upoważniając go do działania w ich imieniu przed różnymi właściwymi polskimi organami.
    Wynagrodzenie zleceniobiorcy odpowiadało różnicy między cenami sprzedaży
    określonymi w umowie zlecenia a rzeczywistymi cenami sprzedaży.
    Wymaga podkreślenia, że w odróżnieniu od powyższych osób, Sprzedający nie zawierali
    umów zlecenia i nie korzystali z usług podmiotów, których wynikiem miało być
    uatrakcyjnienie sprzedawanych działek i następnie oferowanie ich potencjalnym
    nabywcom, a w konsekwencji maksymalizacja zysku z ich sprzedaży. Wręcz przeciwnie -
    Sprzedający nie podejmowali żadnych działań w odniesieniu do posiadanej
    Nieruchomości, a potencjalni nabywcy we własnym zakresie podejmowali próby
    skontaktowania się ze Sprzedającym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C- 291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej
    sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.

    Nieruchomość została wyodrębniona w wyniku wydania decyzji z (...) 2019 r. z
    upoważnienia Wójta Gminy (...) (znak (...)), w której zatwierdzono podział działki
    oznaczonej nr Y, o powierzchni (...) ha na działki:
      1) nr Y o powierzchni (...) ha,
      2) nr Z o powierzchni (...) ha.
    Powyższa decyzja została wydana po rozpatrzeniu wniosku (...) Sp. z o.o. (potencjalny
    nabywca), która działała jako pełnomocnik Sprzedających.
    Sprzedający nabyli współwłasność w Nieruchomości (a dokładnie rzecz ujmując działce, z
    której została wyodrębniona Nieruchomość) w następujący sposób:
    1) udział wynoszący 1/2 część we współwłasności Nieruchomości Sprzedający nabyli w
      trakcie trwania związku małżeńskiego do majątku wspólnego od osób fizycznych na
      podstawie opisanej powyżej umowy darowizny, udokumentowanej aktem
      notarialnym sporządzonym (...) 2000 r., repertorium A nr (...),
    2) udział wynoszący 1/2 część we współwłasności Nieruchomości C nabyła do majątku
      osobistego od osób fizycznych na podstawie opisanej umowy darowizny,
      udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym (...) 2010 r., repertorium A nr
      (...) (z mężem umów majątkowych rozszerzających wspólność majątkową małżeńską
      nie zawierała). Z treści zdania trzeciego § 2 powyższego aktu notarialnego wynika, że
      C zezwoliła na dalsze bezpłatne dożywotnie zamieszkiwanie w lewej części budynku
      bliźniaczego przez swojego brata (...) oraz jego dzieci (...) i (...), a po zakończeniu
      budowy budynku mieszkalnego i oddaniu go do użytkowania zobowiązuje się
      ustanowić na ich rzecz dożywotnią bezpłatną służebność osobistą, polegającą na
      prawie mieszkania w budynku bliźniaczym po lewej stronie od wejścia na posesję,
      przy czym została zwolniona z obowiązku zapewnienia im bezpłatnego i
      dożywotniego zamieszkiwania na niezabudowanej działce gruntu oznaczonej
      numerem X i z obowiązku ustanowienia na ich rzecz dożywotniej, bezpłatnej
      służebności osobistej na niezabudowanej działce gruntu oznaczonej numerem X,
      które to oświadczenie z podpisami notarialnie poświadczonymi Sprzedający
      zobowiązali się osobiście dostarczyć Spółce najpóźniej w terminie do (...) 2024 r.
    Nabycie Nieruchomości przez Sprzedających nie było opodatkowane VAT ani nie było
    opodatkowane PCC.
    Sprzedający przez cały okres prowadzenia gospodarstwa rolnego posiadają status
    rolników ryczałtowych.
    Nieruchomość była w przeszłości wykorzystywana przez Sprzedających wyłącznie z
    przeznaczeniem na cele rolnicze (działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15
    ustawy o VAT), tj. znajdowała okresowe wykorzystanie do uprawy roślin na paszę dla
    chowanych zwierząt gospodarskich (trzody chlewnej), które później były sprzedawane do
    ubojni.
    Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie przez Sprzedających uzbrajana czy
    uatrakcyjniania w żaden sposób. Sprzedający nie prowadzili również aktywnej sprzedaży,
    tj. nie podejmowali żadnych działań marketingowych mających na celu znalezienie
    potencjalnego nabywcy. Sprzedający nie zamieszczali także ogłoszeń na portalach

    internetowych. Nie korzystali również z usług pośredników. Potencjalni nabywcy we
    własnym zakresie wyszukiwali Nieruchomość i podejmowali kontakt ze Sprzedającymi.
    Sprzedający, w okresie, gdy są właścicielami Nieruchomości nie inicjowali zmian MPZP.
    Sprzedający nie sprzedawali wcześniej innych nieruchomości.
    Wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania czy sprzedaż Nieruchomości
    stanowi czynność opodatkowaną VAT.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w
    odniesieniu do Transakcji, Sprzedający działają w charakterze podatników VAT.
    Ponownie należy powtórzyć, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono powyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i
    stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, należy
    szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    Nieruchomości niezabudowanej, Sprzedający występowaliby w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby
    uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu VAT nie wystarcza stwierdzić
    jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego
    dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Transakcję należałoby uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nabycie Nieruchomości przez Sprzedających
    służyło rozbudowie istniejącego już gospodarstwa rolnego. Nieruchomość była
    wykorzystywana wyłącznie z przeznaczeniem na cele rolnicze (uprawa roślin na paszę dla
    zwierząt). Biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności, nie można uznać, że działania
    podejmowane przez Sprzedających w odniesieniu do Nieruchomości (w tym jej nabycie i
    wykorzystywanie) były nakierowane na jej późniejszą sprzedaż. Nieruchomość nie pełniła
    funkcji towaru. Trudno zatem doszukać się przesłanek pozwalających na uznanie, iż
    Nieruchomość została przez Sprzedających nabyta i wykorzystywana w innym celu niż
    działalność rolnicza. W przypadku jej sprzedaży Sprzedający skorzystają z przysługującego
    im prawa rozporządzania własnym majątkiem.
    Sprzedający nie prowadzili działań dotyczących zwiększenia wartości w stosunku do
    Nieruchomości, celem zachęcenia potencjalnego nabywcy do jej nabycia. Nie podejmowali
    aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości.
    Brak jest zatem - w niniejszej sprawie - przesłanek świadczących o takiej aktywności
    Sprzedających w przedmiocie zbycia Nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek

    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Sprzedający nie
    podejmowali takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    Należy podkreślić, że samo zawarcie Umowy Przedwstępnej i udzielone w związku z nią
    pełnomocnictwa nie przesądzają o uznaniu ich za podatników VAT. Udzielenie
    pełnomocnictwa nabywcy Pozałatwiania spraw urzędowych nie może automatycznie
    prowadzić do uznania, że sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności
    gospodarczej. Kluczowe są okoliczności faktyczne - motywy sprzedaży, brak wcześniejszej
    aktywności handlowej oraz sposób wykorzystania nieruchomości. Podobne stanowisko
    wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 kwietnia 2025 r., sygn. I FSK 2150/21,
    który podzielił argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
    przedstawioną w wyroku z dnia 11 sierpnia 2021 r., sygn. I SA/Sz 486/21. Jak wynika z
    opisu stanu faktycznego, Sprzedający nie poszukiwali aktywnie nabywcy, ich działania nie
    nosiły znamion aktywności handlowej, a Nieruchomość została wcześniej nabyta w celu
    powiększenia gospodarstwa rolnego i w ten sposób jest do tej pory wykorzystywana.
    W świetle powyższego nie można Sprzedających uznać za podatników VAT.
    Zatem, w związku ze sprzedażą Nieruchomości, Sprzedający skorzystają z przysługującego
    im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem czynność ta oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży
    posiadanego udziału w Nieruchomości, a dokonaną dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. W związku ze
    sprzedażą Nieruchomości Sprzedający nie wystąpią w charakterze podatnika VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą
    zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ad. 2
    W pierwszej kolejności Wnioskodawcy wskazują, że niniejsze uzasadnienie dotyczy
    sytuacji, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna stanowisko
    Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, tj. uzna, że Sprzedający w
    ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki będzie działał
    jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarowi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT
    przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak

    właściciel (...). Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.
    Biorąc jednak pod uwagę, że Nieruchomość była w przeszłości wykorzystywana przez
    Sprzedających wyłącznie z przeznaczeniem na cele rolnicze (działalności rolniczej, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT), tj. znajdowała okresowe wykorzystanie do uprawy
    roślin na paszę dla chowanych zwierząt gospodarskich (trzody chlewnej), które później
    były sprzedawane do ubojni, to zdaniem Wnioskodawców jej sprzedaż będzie korzystać ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w podatku od towarów i usług, w
    zakresie pytania oznaczonego nr 1, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że definicję działalności gospodarczej wypełnia również rolnik ryczałtowy
    dokonujący dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub
    świadczący usługi rolnicze.
    Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 19 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym - rolniku ryczałtowym
      - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub
      świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych
      przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.,
    str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w

    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do faktycznego opodatkowania danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą
    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik. Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, które charakteryzuje się
    powtarzalnością lub długim okresem trwania, polegające na czerpaniu dochodów ze
    składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić,
    że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla
    celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne wypowiedział się
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-1
    81/10). Jak wynika z ww. orzeczenia czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności, nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność

    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość
    okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11 grudnia
    2006 r., str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W podobnej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Przyjęcie zatem, że sprzedając nieruchomości dana osoba fizyczna działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy) czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności

    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich. Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że (...) 2024 r. Spółka zawarła ze
    Sprzedającymi umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości - niezabudowanej działki
    gruntu o numerze ewidencyjnym X. Zawarcie umowy sprzedaży nastąpi po spełnieniu się
    ustalonych warunków.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w ramach planowanej Transakcji Sprzedający
    będą działali jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości istotna jest ocena, czy w odniesieniu do działki
    mającej być przedmiotem planowanej sprzedaży (w ramach umowy przyrzeczonej)
    Sprzedający podejmowali działania charakterystyczne dla podatnika dokonującego
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań,
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Sprzedający nabyli Nieruchomość na
    podstawie umów darowizn. Nabycia nie były opodatkowane podatkiem VAT ani nie były
    opodatkowane podatkiem PCC.
    Wskazali Państwo, że Sprzedający prowadzą gospodarstwo rolne i przez cały okres
    prowadzenia gospodarstwa rolnego posiadają status rolników ryczałtowych. Sprzedający
    nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Nieruchomość nie była, nie jest i nie
    będzie do momentu sprzedaży wynajmowana lub wydzierżawiana.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanej sprawie brak jest podstaw do uznania Sprzedających - w związku z
    planowaną sprzedażą wskazanej we wniosku działki - za podatników podatku od towarów
    i usług, prowadzących działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami.
    Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży nie była, nie jest i nie będzie
    przez Sprzedających uzbrajana czy uatrakcyjniania w żaden sposób. Sprzedający nie
    prowadzili również aktywnej sprzedaży, nie podejmowali żadnych działań marketingowych
    mających na celu znalezienie potencjalnego nabywcy, nie zamieszczali także ogłoszeń na
    portalach internetowych, nie korzystali również z usług pośredników. Zgodnie z Państwa
    wskazaniem - to potencjalni nabywcy we własnym zakresie wyszukiwali Nieruchomość i
    podejmowali kontakt ze Sprzedającymi.
    Można więc stwierdzić, że Sprzedający nie podejmowali działań mających na celu
    zwiększenie atrakcyjności działki dla ewentualnych przyszłych Kupujących. Z kolei
    pełnomocnictwa/upoważnienia udzielone kupującej Spółce i wskazanym przez nią
    osobom trzecim, miało na celu uzyskanie przez nich niezbędnych pozwoleń i decyzji dla
    realizacji inwestycji, a nie poprawę walorów nieruchomości dla potencjalnych nabywców.
    W niniejszej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej aktywności
    Sprzedających (w przedmiocie zbycia opisanej we wniosku działki), która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru
    takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby,
    że sprzedaż wskazanej we wniosku działki będzie wypełniała przesłanki działalności
    gospodarczej.

    Z powyższego wynika, że podjęte przez kupującą Spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działki, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki na swoją
    rzecz.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie
    powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za podatników prowadzących
    działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    niezabudowanej działki nr X, nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby,
    że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Sprzedający nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność
    Sprzedających w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr X Sprzedający będą korzystać z
    przysługującego im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży działki nr X Sprzedający będą korzystać z
    przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr X nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko, w myśl którego, w ramach Transakcji Sprzedający nie będą działali
    jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, jest prawidłowe.
    W konsekwencji powyższego - braku uznania Sprzedających za podatników podatku VAT
    przy sprzedaży Nieruchomości czego konsekwencją jest brak opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług opisanej transakcji - odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie
    podatku od towarów i usług, jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia
    przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A sp. z o.o. sp. k (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.