Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-599/10-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-31
Teza: W świetle przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zamierzona przez Wnioskodawcę czynność aportu opisanych we wniosku sieci wodociągowo - kanalizacyjnych, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
Słowa kluczowe: aport; gmina; kanalizacja; odliczenia; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm. ) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07.06.2010 r. (data wpływu 11.06.2010 r.) uzupełnionym w dniu 10.08.2010 r. na wezwanie tut. organu z dnia 29.07.2010 r. (doręczone w dniu 06.08.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do spółki z o.o. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.06.2010 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych do spółki z o.o.

Wniosek uzupełniony został w dniu 10.08.2010 r. (data wpływu 13.08.2010 r.)

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 31 marca 2009 r. minął termin, w którym na podstawie przepisu § 38 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 212, poz. 1336) wynikała możliwość zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług czynności wniesienia aportu (wkładu niepieniężnego) do spółek prawa handlowego i cywilnego.

Gmina po dniu 31 marca 2009 r. nabywając usługi związane z budową sieci wodociągowych i kanalizacyjnych nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupu wystawionych przez wykonawców. Było to spowodowane faktem niespełnienia, w ocenie Wnioskodawcy, podstawowej przesłanki, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz.535 ze zm.) tj. związku tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi gdyż:

1.  Gmina jako podatnik VAT nie świadczy bezpośrednio opodatkowanych usług doprowadzania wody i odprowadzenia ścieków,
2.  po zakończeniu budowy i oddaniu do użytkowania, sieci takie są wprowadzane na stan środków trwałych Gminy, zaś Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o.— podmiot, w którym Gmina ma 100% udziałów świadczy na ich bazie opodatkowane usługi dostawy wody i odprowadzania ścieków. W tym czasie, Gminy z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji sp. z o. o. nie łączy formalnie żadna umowa użyczenia, ale są one w faktycznym, użytkowaniu przez miejską spółkę,
3.  w dalszej perspektywie przeznaczeniem takich sieci, po okresie ich nieodpłatnego użytkowania przez miejską spółkę był i jest, zgodnie z uchwałą Rady Miasta z 25 października 2007 r. w sprawie określenia zasad wnoszenia cofania i zbywania udziałów lub akcji spółek handlowych przez prezydenta Miasta - ich aport do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o., która to czynność korzystała przez lata (do 31 marca 2009 r.) ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy o VAT.

Dodatkowo zwrócić uwagę należy na fakt, iż Gmina otrzymała od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, jako organu działającego w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną z dnia 26 marca 2009 r. - w której organ ten uznał, iż w odniesieniu do czynności dokonania wkładu niepieniężnego (aportu) jednostka samorządu terytorialnego nie może korzystać z wyłączenia od podatku na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), lecz korzysta ze zwolnienia określonego w § 13 ust 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. - w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). W obowiązującym od dnia 01 stycznia 2010 r. nowym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. - w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) ww. przepis w niezmienionym brzmieniu został przeniesiony do § 12 ust 1 pkt 12.

Z tych też ww. trzech powodów, po 31 marca 2009 r. do chwili obecnej podatek należny Gminy L. nie był pomniejszany o kwoty podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących budowy sieci.

Podkreślenia wymaga też, iż w związku z zapytaniem Gminy z dnia 27 sierpnia 2009 r., a dotyczącym aportu gruntu do spółki – M. T. L. S.A., Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 08 października 2009 r. uznał, iż zwolnienie określone w § 13 ust 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. nie obejmuje czynności wniesienia przez jednostki samorządu terytorialnego aportu do spółki prawa handlowego, z uwagi na jej cywilnoprawny charakter. Jednakże wcześniejsza interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 marca 2009 r. - nie została uchylona w trybie określonym w art. 14 e ustawy Ordynacja podatkowa.

Gmina zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego interpretację indywidualną znak z dnia 08 października 2009 r. i kierując się zasadą ostrożności wstrzymała przekazywanie składników swojego majątku w formie aportu do miejskich spółek, tym samym nie stosując ww. § 13 ust 1 pkt 11 starego rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. oraz § 12 ust 1 pkt 12 nowego rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 . Skarga Gminy na ww. interpretację została w dniu 14 maja 2010 r. oddalona przez WSA. Jednakże dotyczyła ona możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie ww. przepisu rozporządzenia wykonawczego do ustawy od wniesienia aportu w postaci gruntu, przedmiotem zaś ww. wniosku są budowle tj. sieci wodociągowo—kanalizacyjne i możliwość zastosowania w przyszłości przy ich ewentualnym aporcie zwolnienia od podatku wynikającego z ustawy.

Jednocześnie zwraca się uwagę, iż tematyka opodatkowania aportów dotyczących nieco innego stanu faktycznego tj. „starych” sieci wodno— kanalizacyjnych budowanych w okresie wcześniejszym tj. przed 31 marca 2009 r. i oddanych do nieodpłatnego użytkowania przed tą datą miejskiej spółce, jak również sieci i przyłączy wodnych i kanalizacyjnych nabytych nieodpłatnie jest przedmiotem odrębnego wniosku ORD-IN, który wpłynął do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku w dniu 06 kwietnia 2010 r. i nie był dotychczas przedmiotem wydania interpretacji indywidualnej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano ponadto, iż w przypadku opisanych sieci nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) tj. w okresie po zakończeniu inwestycji w trakcie nieodpłatnego użytkowania sieci przez przedsiębiorstwo wodociągowe, Gmina nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy aport sieci szczegółowo opisanych powyżej tj. takich:

*   których budowy trwały po 31 marca 2009 r.,
*   oddanych po wybudowaniu do nieodpłatnej eksploatacji miejskiej spółce prawa handlowego, która na ich bazie osiąga obroty opodatkowane podatkiem VAT,
*   w stosunku do których podatek zawarty w fakturach zakupu dokumentujących ich budowę z powodów szczegółowo opisanych w poz. 54 wniosku nie był odliczany - będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiotem aportu będą sieci wodociągowo- kanalizacyjne konieczne jest dokonanie oceny, czy aport ten, pomimo, iż stanowi odpłatną dostawę towarów, nie będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnieniem z podatku VAT objęta została, dostawa budynków, budowli lub ich części. Zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.), przez „obiekt budowlany” należy rozumieć:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
*   budowlę stanowiącą całość techniczno- użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
*   obiekt małej architektury.

Przez „budowlę” należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak m. in. przepusty, sieci techniczne, budowle ziemne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, sieci uzbrojenia terenu oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Natomiast, Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowiąca usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych grupuje „Obiekty budowlane” w dwóch sekcjach „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. PKOB nie klasyfikuje obiektów małej architektury. Za obiekty inżynierii lądowej i wodnej według PKOB uważane są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki. Sekcja ‚„Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, obejmuje m.in. rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory (PKOB 2223), rurociągi sieci rozdzielczej wody (PKOB 2222).

W związku z powyższym zarówno „obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, o których mowa w PKOB oraz „budowle” wymienione w ustawie Prawo budowlane spełniają definicje obiektów budowlanych niebędących budynkami. Tym samym sieci kanalizacyjne I wodociągowe, niebędące budynkami, należy uznać za budowle.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie — w myśl art. 2 pkt 14 ustawy — rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy o VAT). Z cytowanych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata. W okresie pomiędzy oddaniem do użytkowania, a planowanym aportem sieci wodno— kanalizacyjne stanowią przedmiot nieodpłatnego użytkowania przez spółkę miejską tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o., która wybudowane przez Gminę sieci eksploatuje osiągając na ich bazie obroty opodatkowane podatkiem od towarów i usług wg stawki 7%. W ocenie wnioskodawcy przekazanie majątku do nieodpłatnej eksploatacji jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się także wszelkie nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części.

Nie ma zatem podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. O związku takiej czynności z prowadzonym przedsiębiorstwem w przypadku Gminy przesądza zapis art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm). Zgodnie z ww. przepisem zadania własne gminy obejmują sprawy:

*   wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W konsekwencji, czynność przekazania takich budowli podmiotowi, który te zadania także będzie wykonywał, jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Opisane we wniosku sieci w okresie pomiędzy oddaniem do nieodpłatnego użytkowania, a wniesieniem ich w formie planowanego aportu wykorzystywane były i są do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Tak więc dopiero w momencie dokonania aportu, nastąpi oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy budowli po ich wybudowaniu. Mając na uwadze definicję pierwszego zasiedlenia, będziemy mieli w opisanej sytuacji do czynienia z pierwszym zasiedleniem budowli po jej wybudowaniu. Zgodnie z powołanym art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy, zwolnieniem objęta jest również dostawa budowli dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak opisano w pkt 54 wniosku przedmiotowe sieci po wybudowaniu zostają nieodpłatnie udostępnione do eksploatacji miejskiej spółce, w której Gmina ma 100% udziałów i która to czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Tak więc ze względu na brak związku dokonanych zakupów towarów i usług, które posłużyły do wytworzenia przedmiotowych sieci wodno - kanalizacyjnych z czynnościami opodatkowanymi (co szczegółowo opisano w poz. 54 zapytania) wnioskodawcy tj.- Gminie nie przysługiwało w chwili ponoszenia wydatków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur je dokumentujących. Z uwagi więc na fakt, iż, w ocenie wnioskodawcy, zostały spełnione przesłanki o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 a ustawy o podatku od towarów i usług, planowane wniesienie przez Gminę aportem sieci wodociągowych i kanalizacyjnych opisanych we wniosku, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku wynikającego z tego przepisu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zawarł w przepisie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym, towarem są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W definicji dostawy towarów sformułowanej na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług niewątpliwie mieści się wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci towarów do innego podmiotu (spółki), bowiem w takim przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Wkład rzeczowy wniesiony do spółki staje się od tego momentu jej własnością. Następuje przeniesienie na spółkę praw własności do przedmiotu wkładu.

Ponadto wniesienie wkładu niepieniężnego spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów (wniesieniem wkładu) a otrzymanym z tego tytułu wynagrodzeniem, które przybiera postać udziału w spółce tj. wszystkich praw wynikających z uczestnictwa w tej spółce (w tym prawo do udziału w zysku spółki). Wynagrodzenie to ma charakter wzajemny i ekwiwalentny, co oznacza, że z tytułu wniesienia wkładu, dla wnoszącego wynika bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść. Powyższe przesądza o odpłatnym charakterze czynności wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki.

Jeżeli zatem przedmiotem wkładu niepieniężnego są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, czy też grunty – czyli towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy – gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami przez spółkę jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy o VAT.

Od dnia 1 kwietnia 2009r. wkłady niepieniężne wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego są przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Oznacza to, że wysokość opodatkowania uzależniona będzie od przedmiotu wkładu tzn. w zależności od przedmiotu wkładu czynność ta będzie zwolniona od podatku bądź opodatkowana właściwą, dla wnoszonego towaru, stawką podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści samej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku lub opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Tak więc, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina realizuje ustawowe zadania własne w zakresie : wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych przy pomocy Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji spółka z o.o., w której posiada 100% udziałów. Gmina wybudowała sieci wodociągowe i kanalizacyjne , które następnie przekazała do nieodpłatnej eksploatacji ww. spółce prawa handlowego. Z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową ww. sieci. Po zakończeniu inwestycji w trakcie nieodpłatnego użytkowania sieci przez przedsiębiorstwo wodociągowe, Gmina nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie. Obecnie Gmina zamierza wnieść aportem wybudowane sieci wodociągowo - kanalizacyjne do ww. spółki z o.o. .

Z uwagi na fakt, iż przedmiotem aportu będą sieci wodociągowe i kanalizacyjne, które według Wnioskodawcy są budowlami, konieczne jest dokonanie oceny czy aport ten, pomimo iż stanowi odpłatną dostawę towarów, nie będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnieniem z podatku VAT objęta została dostawa budynków, budowli lub ich części.

Przepisy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia – budowla, stąd też w tym względzie należy odwołać się do innych przepisów, które taką definicję formułują. I tak, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), przez „budowlę” należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Natomiast, Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowiąca usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych grupuje „Obiekty budowlane” w dwóch sekcjach „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. PKOB nie klasyfikuje obiektów małej architektury. Za obiekty inżynierii lądowej i wodnej według PKOB uważane są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki. Sekcja „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” obejmuje m.in. rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory (PKOB 2223), rurociągi sieci rozdzielczej wody (PKOB 2222).

Powyższe wskazuje, iż zarówno „obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, o których mowa w PKOB oraz „budowle” wymienione w ustawie Prawo budowlane spełniają definicje obiektów budowlanych niebędących budynkami. Tym samym sieci kanalizacyjne i wodociągowe należy uznać za budowle.

Z powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wynika, iż dostawa (a zatem także czynność aportu) budynków, budowli lub ich części, co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły dwa lata.

W treści wniosku wskazano, iż wybudowane przez Gminę sieci wodociągowo-kanalizacyjne zostały przekazane do nieodpłatnego użytkowania miejskiej spółce. W tym miejscu należy wskazać, iż przekazanie majątku do eksploatacji jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się także wszelkie nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części. Nie ma zatem podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. W myśl przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, tj. w tym przypadku budowa sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz jej wykorzystanie w celu wykonywania tych zadań, należą do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że czynność przekazania tych obiektów podmiotowi, który te zadania także będzie wykonywał, jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż, aport przedmiotowych budowli – sieci wodociągowo-kanalizacyjnych nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. W konsekwencji powyższego, w odniesieniu do ww. czynności aportu nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu budowy sieci wodociągowo-kanalizacyjnych, Wnioskodawca nie ponosił również wydatków na ulepszenie przedmiotowych budowli.

W świetle zatem przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zamierzona przez Wnioskodawcę czynność aportu opisanych we wniosku sieci wodociągowo - kanalizacyjnych, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.