Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.39.2025.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Wszystkie wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których
nie można zidentyfikować (oznaczone mailem, nickiem,
loginem, samym imieniem, itp.) nie mogą zostać uznane za
darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie
jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest
darczyńcą.
Słowa kluczowe: darowizna
pieniądze
podatek-podatek od spadków i darowizn
umowa
wpłata
zgłoszenie
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie otrzymania środków pieniężnych ze zbiórki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) r. w wyniku pożaru uległ kompletnemu zniszczeniu dom mieszkalny i zabudowania
    gospodarcze w (...), którego jest Pan współwłaścicielem. Pozostałymi współwłaścicielami
    są: (...).
    Wobec zniszczeń wielkich rozmiarów, córka Pana zięcia, (...), zorganizowała z Pana
    upoważnienia publiczną zbiórkę pieniędzy na pomoc dla pogorzelców. Zbiórka została
    przeprowadzona przez portal „(...)” pod identyfikatorem (...).
    Z końcem stycznia zbiórka osiągnęła zaplanowany cel i (...) r. wpłynęła na Pana konto w
    Banku (...) cała zebrana kwota w wysokości (...). Otrzymał Pan również listę darczyńców.
    Na liście są 2 przelewy, które przekroczyły kwotę wolną od podatku (3 grupa, 5.733 zł).
    Chciał Pan złożyć 2 deklaracje SD-3 w Urzędzie Skarbowym w (...) (...) r. Na miejscu uzyskał
    Pan informację, że nie może Pan tego zrobić, ponieważ nie ma Pan pełnych danych
    darczyńców (adres, data urodzenia, nr PESEL ewentualnie nr NIP). W jednym przypadku
    ma Pan tylko imię i nazwisko darczyńcy, a w drugim przypadku jako darczyńca zostało
    wpisane „(...)”. Nie ma Pan możliwości uzyskania danych od tych darczyńców, a chce Pan
    uregulować należny podatek. Uzyskał Pan rekomendację, aby uzyskać indywidualną
    interpretację podatkową w tej sprawie.

## Pytanie

Jak powinien Pan wypełnić zeznanie podatkowe SD-3 dla wyżej wymienionych 2 darowizn:
    od anonimowej osoby i osoby, która nie podała swoich pełnych danych identyfikujących?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stoi Pan na stanowisku, że powinien zgłosić i opłacić należny podatek od wyżej
    wymienionych 2 darowizn, zatem powinien Pan mieć możliwość wypełnienia
    odpowiedniego formularza dla przypadku darowizny od anonimowej osoby lub osoby,
    która nie podała swoich pełnych danych identyfikujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
    Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
    umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone
    świadczenie zostało spełnione.

    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
    Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia
    przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez
    zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli
    ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń
    obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie
    sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W
    przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt
    nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:
    Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
    potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
    majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.
    Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą
    wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a
    odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
    W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:
    Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez
    nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do
    wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
    Art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:
    Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
    majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje
    więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych
    dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego
    samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
    poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i
    praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio
    nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie
    podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są
    w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej
    okresie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:
    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
        ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III – innych nabywców.
    Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:
    Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od
    dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru.
    Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy
    opodatkowania.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, (...) r. w wyniku pożaru uległ kompletnemu
    zniszczeniu dom mieszkalny, którego jest Pan współwłaścicielem. Wobec zniszczeń
    wielkich rozmiarów, córka Pana zięcia zorganizowała z Pana upoważnienia publiczną
    zbiórkę pieniędzy na pomoc dla pogorzelców. Z końcem stycznia zbiórka osiągnęła
    zaplanowany cel i (...) r. wpłynęła na Pana konto cała zebrana kwota w wysokości (...) zł.
    Otrzymał Pan również listę darczyńców. Na liście są 2 przelewy, które przekroczyły kwotę
    wolną od podatku. W jednym przypadku ma Pan tylko imię i nazwisko darczyńcy, a w
    drugim przypadku jako darczyńca zostało wpisane „(...)”. Nie ma Pan możliwości uzyskania
    danych od tych darczyńców, a chce Pan uregulować należny podatek.
    Stoi Pan na stanowisku, że powinien zgłosić i opłacić należny podatek od wyżej
    wymienionych 2 darowizn.
    Nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem.
    Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do
    opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca był możliwy do zidentyfikowania
    przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba
    fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten
    podmiot.
    Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia
    negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących –
    w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia.
    Przy anonimowych wpłatach nie można mówić o wskazaniu konkretnego darczyńcy.
    Wszystkie zatem wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których nie można
    zidentyfikować (oznaczone mailem, nickiem, loginem, samym imieniem, itp.) nie mogą
    zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie jest
    możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest darczyńcą.
    Wobec powyższego, nie jest Pan zobowiązany do złożenia zgłoszenia SD-3 w związku z
    nabyciem środków pieniężnych w drodze anonimowych wpłat.
    Gdyby jednak – w porozumieniu z portalem (...) – udało się Panu ustalić dane
    wystarczające do wskazania osoby dokonującej wpłatę, wówczas mogą one podlegać
    zgłoszeniu na druku SD-3 jako prawidłowe (kompletne) darowizny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Ta interpretacja indywidualna została – zgodnie z wnioskiem – wydana wyłącznie na
    gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, zatem nie rozstrzyga o ewentualnych
    skutkach podatkowych jakie ww. czynność mogła wywołać na gruncie innych podatków, w
    szczególności na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.