Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-52/15-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-11
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podmiot wskazany w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT z tytułu nabycia usług od podmiotów zagranicznych na terytorium Unii Europejskiej.
Słowa kluczowe: podatnik; rejestracja; usługi; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2015 r. (data wpływu 12 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podmiot wskazany w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT z tytułu nabycia usług od podmiotów zagranicznych na terytorium Unii Europejskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podmiot wskazany w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT z tytułu nabycia usług od podmiotów zagranicznych na terytorium Unii Europejskiej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego, Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwaną dalej „ustawą o VAT” w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE. Urząd Marszałkowski jako aparat pomocniczy obsługujący organ władzy publicznej Województwo, realizuje zadania publiczno-prawne nałożone przez poszczególne ustawy oraz określone w statucie, do których należy m.in. promocja walorów i możliwości rozwojowych województwa, współpraca zagraniczna, uczestnictwo w międzynarodowych zrzeszeniach regionalnych, co skutkuje udziałem w targach międzynarodowych, konferencjach i koniecznością zakupu wszelkiego rodzaju usług promocyjnych.

W celu realizacji ww. zadań w latach 2010-2012, Urząd Marszałkowski (urząd jednostki samorządu terytorialnego obsługujący organ władzy publicznej) dokonywał zakupu usług na terenie Unii Europejskiej i otrzymywał zagraniczne faktury brutto wystawiane na Urząd Marszałkowski z tytułu:

*   zakupu powierzchni wystawienniczej wraz z usługami pomocniczymi na targach promocyjnych, turystycznych, nieruchomości;
*   publikacji reklamy prasowej w magazynie;
*   usług promocyjnych w ramach umowy (np. przepływ informacji, wspieranie, organizacja działań promocyjnych);
*   tłumaczeń ustnych i pisemnych;
*   prezentacji Województwa podczas targów;
*   wsparcia dla strony internetowej;
*   najmu powierzchni biurowej;
*   zakupu usług telekomunikacyjnych (telefon stacjonarny w wynajmowanym biurze);
*   zakupu prelekcji-wykładu.

Za zakupione usługi Urząd Marszałkowski dokonywał płatności na podstawie faktur VAT zawierających podatek VAT zagraniczny, co wskazywało na fakt, że za miejsce świadczenia ww. usług uznano miejsce wykonywania usługi, tj. kraj, w którym siedzibę ma usługodawca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy można uznać, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT Województwo Urząd Marszałkowski Województwa realizując zadania publicznoprawne działał jako nie podatnik VAT, a co za tym idzie, miejscem świadczenia usług było faktyczne miejsce wykonywania usługi (w tych wypadkach kraje UE) zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1, 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, a działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Urząd Marszałkowski jako aparat pomocniczy obsługujący organ władzy publicznej Województwo, realizuje zadania publiczno-prawne nałożone przez poszczególne ustawy oraz określone w statucie, do których należy m.in. promocja walorów i możliwości rozwojowych województwa, współpraca zagraniczna, uczestnictwo w międzynarodowych zrzeszeniach regionalnych, co skutkuje udziałem w targach międzynarodowych, konferencjach i koniecznością zakupu wszelkiego rodzaju usług promocyjnych.

W celu realizacji ww. zadań Urząd Marszałkowski (urząd jednostki samorządu terytorialnego obsługujący organ władzy publicznej) dokonywał zakupu usług na terenie Unii Europejskiej, które służyły tylko i wyłącznie do prowadzenia działalności administracyjnej nałożonej statutem (nie służyły działalności gospodarczej) i zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT występował jako organ władzy publicznej, a co za tym idzie zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o VAT, za miejsce świadczenia zakupywanych usług uznano miejsce wykonywania usługi, tj. kraj, w którym siedzibę ma usługodawca.

Dodatkowo należy zauważyć, że podatek VAT zaliczany jest do podatków pośrednich, którego ciężar ponosi ostateczny odbiorca nabywający towar lub usługę na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a takie właśnie działania podejmuje Województwo nabywając ww. usługi na terenie Unii Europejskiej.

W związku z powyższym należy uznać, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, Wnioskodawca Urząd Marszałkowski Województwa realizując zadania publicznoprawne działał jako nie podatnik VAT, a co za tym idzie, miejscem świadczenia usług było faktyczne miejsce wykonywania usługi (w tych wypadkach kraje UE), zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy  działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca (Województwo) realizuje zadania publiczno-prawne nałożone przez poszczególne ustawy oraz określone w statucie, do których należy m.in. promocja walorów i możliwości rozwojowych województwa, współpraca zagraniczna, uczestnictwo w międzynarodowych zrzeszeniach regionalnych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE. W celu realizacji ww. zadań, działając poprzez aparat pomocniczy obsługujący organ władzy publicznej – Urząd Marszałkowski, Wnioskodawca dokonał zakupu usług na terytorium Unii Europejskiej, za które otrzymał faktury zawierające zagraniczny podatek VAT.

Zatem Wnioskodawca działający poprzez Urząd Marszałkowski (urząd jednostki samorządu terytorialnego obsługujący organ władzy publicznej), realizując zadania publiczno-prawne nałożone przez poszczególne ustawy oraz określone w statucie, które – jak stwierdził – służyły tylko i wyłącznie do prowadzenia działalności administracyjnej nałożonej statutem, był objęty dyspozycją art. 15 ust. 6 ustawy.

Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Zatem przez import usług rozumie się usługi spełniające łącznie następujące warunki:

*   miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi – zgodnie z art. 28b-28n ustawy – jest terytorium Polski;
*   usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
*   usługobiorcą jest podmiot, wymieniony w art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy.

Ponadto należy wskazać, że na mocy art. 17 ust. 1-2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. nr 77/1, z późn. zm.)  w przypadku gdy miejsce świadczenia usług uzależnione jest od tego, czy usługobiorca jest czy też nie jest podatnikiem, status usługobiorcy ustala się na podstawie art. 9-13 i art. 43 dyrektywy 2006/112/WE. Osoba prawna niebędąca podatnikiem zidentyfikowana lub zobowiązana do identyfikacji do celów VAT na mocy art. 214 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE z uwagi na to, że jej transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów są opodatkowane VAT lub z uwagi na skorzystanie z możliwości opodatkowania tych transakcji VAT, jest podatnikiem w rozumieniu art. 43 tej dyrektywy.

Powyższy przepis odnosi się zatem do kwestii rejestracji podmiotów (w tym osób prawnych) jako podatników dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Natomiast art. 97 ust. 1 ustawy wskazuje, że podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6 (art. 97 ust. 2 ustawy).

Zatem podmiot niebędący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy zobowiązany jest zidentyfikować się dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE) w związku z wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 2 ustawy i rozliczenia podatku z tego tytułu. Nie ma natomiast podstaw do rejestracji dla celów VAT-UE osoby prawnej  w tym organu władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został powołany  niebędącej podatnikiem VAT-UE ze względu na zakup usług spoza terytorium kraju.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić miejsce świadczenia (opodatkowania) nabytych przez Wnioskodawcę usług.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zakup usług miał związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę niezarejestrowanego jako podatnik VAT-UE zadaniami nałożonymi przez poszczególne ustawy oraz określone w statucie, co oznacza, że z tytułu nabycia tych usług na terytorium Unii Europejskiej Wnioskodawca nie występował jako podmiot wymieniony w art. 28a pkt 1 lit. a ustawy (był objęty dyspozycją art. 15 ust. 6 ustawy). Nie był on także podmiotem wymienionym w art. 28a pkt 1 lit. b ustawy, czyli osobą prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a (która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej), a także nie był podatnikiem, o którym mowa w pkt 2 powołanego przepisu.

W związku z powyższym, dla określenia miejsca świadczenia (opodatkowania) nabywanych usług należało Wnioskodawcę traktować jako podmiot niebędący podatnikiem.

Ogólna zasada dotycząca ustalenia miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami ustalona została w art. 28c ust. 1 ustawy, zgodnie z którym – miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Powyższy przepis zawiera szereg wyjątków, wskazując m.in. szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomościami.

I tak, zgodnie z art. 28e ustawy – miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Z cyt. przepisu art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi związanej z nieruchomością decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Przepis ten – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady ogólnej, przyjmując jako kryterium odniesienie się nie do podmiotu lecz do przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Jednocześnie usługi te mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje katalog zamieszczony w tym przepisie, który ma charakter otwarty. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył nie tylko usługi stricte dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca nabył na terytorium Unii Europejskiej następujące usługi:

*   zakup powierzchni wystawienniczej wraz z usługami pomocniczymi na targach promocyjnych, turystycznych, nieruchomości;
*   publikacja reklamy prasowej w magazynie;
*   usługi promocyjne w ramach umowy (np. przepływ informacji, wspieranie, organizacja działań promocyjnych);
*   tłumaczenia ustne i pisemne;
*   prezentacja Województwa podczas targów;
*   wsparcie dla strony internetowej;
*   najem powierzchni biurowej;
*   zakup usług telekomunikacyjnych (telefon stacjonarny w wynajmowanym biurze);
*   zakup prelekcji-wykładu.

Wskazać należy, że zakup powierzchni wystawienniczej wraz z usługami pomocniczymi na targach promocyjnych, turystycznych, nieruchomości oraz najem powierzchni biurowej stanowią usługi związane z nieruchomością. Dla tych usług miejsce świadczenia powinno zostać ustalone na podstawie art. 28e ustawy, stanowiącego zastrzeżenie do zasady wskazanej w art. 28c ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego, miejsce świadczenia, a więc także opodatkowania nabytych przez Wnioskodawcę usług nie znajdowało się na terytorium Polski, lecz w miejscu, w którym ich usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy (bądź w przypadku ww. usług związanych z nieruchomością – na mocy art. 28e ustawy – w miejscu gdzie znajdowała się nieruchomość). W obu przypadkach miejsce świadczenia zakupionych usług nie znajdowało się na terytorium Polski.

Podsumowując należy stwierdzić, że w związku z nabyciem na terytorium Unii Europejskiej usług wykorzystywanych w celu realizacji zadań publiczno-prawnych nałożonych poszczególnymi ustawami oraz określonych w statucie, Wnioskodawca działał jako podmiot wskazany w art. 15 ust. 6 ustawy. W związku z tym, miejsce świadczenia – a tym samym miejsce opodatkowania – przedmiotowych usług znajdowało się w miejscu, w którym usługodawca danej usługi posiada siedzibę działalności gospodarczej, w myśl art. 28c ust. 1 ustawy (bądź w przypadku usług związanych z nieruchomością, czyli zakupem powierzchni wystawienniczej wraz z usługami pomocniczymi na targach promocyjnych, turystycznych, nieruchomości oraz najmem powierzchni biurowej – na mocy art. 28e ustawy – w miejscu gdzie znajdowała się nieruchomość).

Ponieważ w niniejszej sprawie w przypadku każdej z wymienionych usług miejsce świadczenia (opodatkowania) znajdowało się poza terytorium kraju, to pomimo twierdzenia Wnioskodawcy, że powinno ono zostać ustalone wyłącznie na podstawie art. 28c ust. 1 ustawy – całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.