Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-378/15-2/KS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-08
Teza: Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do opodatkowania przychodów z dzierżawy Nieruchomości A i B w formie ryczałtu ewidencjonowanego?
Słowa kluczowe: dzierżawa; opodatkowanie; przychód; ryczałt
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2015 r. (data wpływu 25 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania tym podatkiem przychodów z dzierżawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania tym podatkiem przychodów z dzierżawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, obywatelką polską podlegającą opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów. Wnioskodawczyni posiada prawa współwłasności w dwóch nieruchomościach, (dalej: „Nieruchomości A i B”), które należą do jej majątku osobistego. Wnioskodawczyni jest wspólnikiem w spółce jawnej posiadającej siedzibę na terytorium RP (dalej: „Spółka jawna”). Na Nieruchomościach znajdują się budynki postawione przez Spółkę jawną.

Wnioskodawczyni, wraz z pozostałymi współwłaścicielami, zamierza zawrzeć ze Spółką jawną umowy dzierżawy. Zgodnie z postanowieniami tych umów, Spółka jawna wydzierżawiałaby Nieruchomość A w całości, zaś Nieruchomość B w określonej części. W stosunku do Nieruchomości B przedmiotem dzierżawy byłaby jedynie ta cześć gruntu, na której położone są budynki wybudowane przez Spółkę jawną. Pozostała część nieruchomości byłaby wykorzystywana na potrzeby własne.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej jako osoba fizyczna, w szczególności działalności polegającej na wynajmie nieruchomości. Umowy dzierżawy nie zostaną zawarte w ramach działalności gospodarczej. Odpisów amortyzacyjnych od budynków znajdujących się na Nieruchomości A i B dokonywać będzie Spółka jawna, która poniosła wydatki na wybudowanie tych obiektów.

Wnioskodawczyni planuje opodatkować przychody uzyskane z wydzierżawienia Nieruchomości A i B podatkiem w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonym w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawczyni wskazuje jednocześnie, że jest możliwe, iż w przyszłości Spółka jawna zmieni formę prawną i stanie się spółką komandytową, w której komplementariuszem byłaby spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do opodatkowania przychodów z dzierżawy Nieruchomości A i B w formie ryczałtu ewidencjonowanego?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskane z tytułu wydzierżawienia Spółce jawnej Nieruchomości A i B, będą mogły zostać opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową (wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych), prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły.

Według Wnioskodawczyni ustawodawca w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT wskazał jednak dodatkowy wymóg, który musi zostać spełniony w celu uznania, że dana działalność ma charakter działalności gospodarczej. Jeżeli bowiem dane przychody będą zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9, to działalność taka nie stanowi działalności gospodarczej, nawet jeżeli spełnia ona pozostałe przesłanki.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przepis ten wskazuje, że jeśli składniki majątku nie są związane z działalnością gospodarczą, przychody osiągane w związku z ich wykorzystaniem stanowią odrębne źródło przychodu. Jak określono w wyroku NSA z dnia 10 maja 2010, sygn. II FSK 47/09, treść art. 5a pkt 6 ustawy o PIT wskazuje, że ustawodawca nakazuje najpierw wykluczyć pochodzenie przychodu z któregokolwiek ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 powołanej ustawy, a dopiero później pozwala zaliczyć go do przychodu z działalności gospodarczej.

Ze względu na fakt, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej jako osoba fizyczna oraz że składniki jej prywatnego majątku (współwłasność w Nieruchomości A i B) nie są przez nią wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, dzierżawę Nieruchomości należy uznać za tzw. najem prywatny, który w wyniku wyboru podatnika może zostać opodatkowany podatkiem od przychodów ewidencjonowanych.

Wnioskodawczyni uważa również, że dzierżawa nie będzie miała we wskazanym przypadku charakteru głównego źródła zarobkowania dla Wnioskodawczyni i nie będzie stanowić profesjonalnie prowadzonej działalności cechującej się odpowiednim zorganizowaniem.

Wynajem lub dzierżawa składników majątkowych niezwiązanych z działalnością gospodarczą stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów. Przychody uzyskiwane z dzierżawy zaliczone do źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w dzierżawę wybór sposobu rozliczenia przychodów z tego stosunku prawnego. Na podstawie art. 9a ust. 6 ustawy o PIT, podatnicy mogą zastosować opodatkowanie przychodów z najmu lub dzierżawy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych po złożeniu właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, osoby fizyczne osiągające przychód z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. We wskazanym przypadku, dzierżawa nieruchomości nie byłaby prowadzona w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a zawarte umowy nie spełniałyby przesłanki negatywnej wskazanej w art. 2 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zawarcie umów dzierżawy ze Spółką jawną pozwala na wybór formy opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i opodatkowanie przychodów z dzierżawy w formie podatku od przychodów ewidencjonowanych.

Stanowisko zgodne z przedstawionym powyżej wyrażono w:

*   Interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2010 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, nr ILPB2/415-1065/10-2/ES;

*   Interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2014 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, nr IPPB1/415-167/14-2/EC.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego - jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.