Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.31.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Sprzedaż nieruchomości nabytej w spadku; spadkodawca
nabywa w spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
spadek
spadkodawca
sukcesja
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podatnikiem podatku dochodowego od osób
    fizycznych, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 16 września 2024 r.,
    udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym w .... przez notariusz ...., z numerem
    Rep. ...., zbył przysługujący Mu udział wynoszący 4752/25200 części we współwłasności
    nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0444 ha (działki nr ... i nr ....), położonej w ........
    przy ulicy ...., zabudowanej budynkiem mieszkalnym z 1886 r., jak również udział
    wynoszący 4752/25200 części we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni
    0,00132 ha (działki nr ...), położonej w .... przy ulicy ..., zabudowanej budynkiem
                      2gospodarczym o powierzchni 35 m.
    Pierwotnie udziały w ww. nieruchomościach Podatnik nabył w spadku po ojcu - ....,
    zmarłym w dniu 18 września 2020 r. Powyższe dokumentuje akt poświadczenia
    dziedziczenia z dnia 2 grudnia 2020 r., Rep. A nr ..... Ojciec Wnioskodawcy (....) udziały w
    ww. nieruchomościach nabył w spadku po swoim zstępnym - ..., zmarłym w dniu 12 marca
    2019 r. Powyższe dokumentuje akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 28 marca 2019 r.,
    zarejestrowany w Sądzie ... w ...., pod sygn. akt ...... ..... udziały w ww. nieruchomościach
    nabył w spadku po swoim zstępnym - ..., zmarłym w dniu 21 listopada 1960 r. Powyższe
    dokumentuje postanowienie z dnia 10 września 1970 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po
    ...., wydane przez Sąd .... w ...., sygn. akt ......
    Reasumując, jakkolwiek Podatnik nabył udział we współwłasności przedmiotowych
    nieruchomości w dniu 18 września 2020 r., to nabycie ww. prawa majątkowego przez
    chronologicznie drugiego spadkodawcę z rodziny Podatnika, do którego uprzednio należał
    przedmiotowy majątek, nastąpiło w 1960 r.
    Pytania
    1. Czy na podstawie art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226), okres 5 lat, o
    którym mówi ww. przepis, powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w
    którym udziały w ww. nieruchomościach zostały nabyte przez Podatnika, czy też od
    końca roku kalendarzowego, w którym nabycia udziału we współwłasności wyżej
    opisanych nieruchomości gruntowych, dokonał zstępny dalszego stopnia w stosunku
    do Podatnika, tj. ....?

    2. Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty 19% podatku dochodowego z tytułu
    odpłatnego zbycia w 2024 r. udziału wynoszącego 4752/25200 części we
    współwłasności wyżej opisanych zabudowanych nieruchomości gruntowych, w terminie
    do 30 kwietnia 2025 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego.
    W ocenie Wnioskodawcy, celowościowa wykładnia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą pojęcia „w przypadku odpłatnego
    zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę”, prowadzi do wniosku, że okres 5 lat
    powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich
    spadkodawców, do których uprzednio należał przedmiotowy majątek, tym samym okres 5-
    letni, o którym mowa w ww. przepisie, w realiach niniejszej sprawy, winien być liczony od
    końca 1960 r. (tj. od końca roku kalendarzowego, w którym nabycia udziału we
    współwłasności wyżej opisanych nieruchomości gruntowych dokonał zstępny dalszego
    stopnia w stosunku do Podatnika - ....).
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, nie powstanie po stronie
    Wnioskodawcy obowiązek zapłaty 19% podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia
    w 2024 r. udziałów w przedmiotowych nieruchomościach.
    Uzasadnienie stanowiska własnego do pytania pierwszego
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226), opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
        wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego
        zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem
        pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
        wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej,
    stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Tym samym od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie
    obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych
    w drodze spadku, liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub
    wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. -
    od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana
    obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia
    2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości. Zatem ustalenie daty nabycia
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma
    istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.
    Należy w tym miejscu nadmienić, że w uzasadnieniu projektu nowelizacji z 2018 r.
    projektodawca wskazał m.in., że celem tej grupy regulacji jest zarówno zwiększenie
    czytelności i precyzji istniejących przepisów, czyli uczynienia ich bardziej „przejrzystymi”,
    wprowadzenie rozwiązań ułatwiających realizację przez podatników ich obowiązków
    podatkowych sprawiających, że płacenie podatków będzie postrzegane jako „proste”, jak
    również eliminowanie sytuacji, w których podatnik mógłby czuć się traktowany przez
    prawo podatkowe niesprawiedliwie, tj. sytuacji, w których przepisy prawa podatkowego
    nie są dla podatnika „przyjazne”. W uzasadnieniu wskazano nadto, że przejrzysty, prosty i

    przyjazny system podatkowy przyczyni się do zwiększenia pewności prawa po stronie ich
    najważniejszych odbiorców, a co za tym idzie nie będzie stanowił czynnika
    zniechęcającego do podejmowania różnego rodzaju aktywności życiowych, w
    szczególności do prowadzenia działalności gospodarczej. System podatkowy oparty na
    tych fundamentach to system sprawiedliwy, zrozumiały i nieprzeszkadzający podatnikowi
    w codziennym życiu. Dążeniem twórcy każdego systemu podatkowego
    charakteryzującego się powyższymi cechami powinno być takie ukształtowanie przepisów,
    aby podatnik nie był zmuszany do dostosowywania do nich swoich działań, poszukiwania
    w nim „wytrychów” i „furtek”. Poza ewidentnymi przypadkami regulacji ukierunkowanymi
    na osiągnięcie określonego celu - uzasadnionego przyczynami natury społeczno-
    gospodarczej - prawo (podatkowe) nie powinno bowiem kreować rzeczywistości
    (zachowania podatników), lecz się do niej dostosowywać. Tego rodzaju ideę można
    określić mianem „neutralności” systemu podatkowego.
    Polityka tzw. „...” w prawie podatkowym, czyli przejrzystości, prostoty i przyjazności
    systemu podatkowego, została zaliczona do głównych celów do realizowania w 2018 r.
    przez Ministra Finansów. Stanowi ona wyraz odchodzenia od etapu intensywnego
    uszczelniania systemu podatkowego na rzecz etapu jego upraszczania i racjonalizacji.
    Przejawem realizacji przez niniejszy projekt „polityki ....” jest nie tylko usunięcie
    istniejących wątpliwości interpretacyjnych zwiększających pewność prawa, czy też
    likwidacja obowiązków informacyjnych, które nie są niezbędne dla ustalenia
    prawidłowości wypełniania przez adresatów norm ich obowiązków wynikających z ustaw o
    podatkach dochodowych, ale także modyfikacja - na korzyść podatników -istniejących
    preferencji poprzez poszerzenie ich zakresu stosowania, czy też uchylenie
    nieuzasadnionych ograniczeń. Na uwagę zasługuje także treść Oceny skutków regulacji
    zawartych w rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 2 października 2018 r. (druk nr ...), stanowiąca de facto rozszerzenie
    uzasadnienia projektu nowelizacji z 2018 r., w której wskazano m.in., że „ze społecznego
    punktu widzenia najistotniejsze znaczenie mają zmiany w zasadach opodatkowania
    małżonków oraz dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, przy
    czym te ostatnie nie tylko liberalizują dotychczasowe zasady obowiązujące w tym zakresie,
    ale również nadają małżeństwu i rodzinie szczególnego rodzaju podmiotowość
    podatkową, co ma swoje umocowanie w Konstytucji RP i wpisuje się w priorytety obecnej
    większości sejmowej. W omawianym opracowaniu podniesiono także, że „zmiana
    wymuszona została po części orzecznictwem sądowym, które skłania się do tego, aby w
    przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, za datę ich nabycia lub wybudowania w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    uznawać dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do
    majątku wspólnego małżonków. Zakres podmiotowy projektowanego rozwiązania jest
    jednak szerszy, bowiem dotyczy wszystkich spadkobierców (nie tylko małżonków).
    Dodatkowo wnioskodawca proponuje, aby nie uznawać za nabycie lub zbycie

    nieruchomości i praw majątkowych ich nabycia lub zbycia w drodze działu spadku, do
    wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku (nowy ust. 7 w art. 10 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Na podkreślenie zasługuje to, że projektodawca przyznał, że propozycja rządowa
    przywraca więc w zmienionej nieco formule rozwiązanie obowiązujące w tym zakresie w
    latach 1994-2006. Zgodnie z wówczas obowiązującym art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego były dochody
    uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli ich nabycie
    nastąpiło w drodze spadku lub darowizny. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 16
    listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o
    zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), wprowadzającą m. in. tzw.
    ulgę meldunkową i dokonującą zmian w zasadach opodatkowania dochodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Podniesiono także, że projektowaną zmianę należy uznać za uzasadnioną prawnie i
    społecznie. Nadaje ona bowiem małżeństwu i rodzinie szczególnego rodzaju
    podmiotowość podatkową, w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, co ma swoje umocowanie zarówno w art. 18
    Konstytucji RP, który stanowi, że małżeństwo, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo
    znajdują się pod szczególną ochroną RP, jak i jej art. 71, który w ust. 1 nakazuje państwu
    uwzględniać dobro rodziny w polityce społecznej i gospodarczej (por. zdanie pierwsze).
    Jest wyrazem dbałości o dobro rodziny i wpisuje się w priorytety obecnej większości
    sejmowej.
    Odwołując się do powyższego stanowiska warto wskazać, że zgodnie z uchylonym w 2006
    r. art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od
    podatku dochodowego były dochody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw
    majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub
    darowizny. Przepis ten wydawał się czytelny i w dużym stopniu stanowił duże ułatwienie
    dla osób najbliższych pozostających w trudnej sytuacji majątkowej po śmierci
    spadkodawcy.
    Warte podkreślenia jest to, że zgodnie z orzecznictwem (vide wyrok NSA Ośrodek
    Zamiejscowy w Krakowie z 3 października 2003 r., I SA/Kr 690/02 ONSA 2004/2/86) nie
    można było pojęcia „nabycie w drodze spadku”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.
    d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ograniczać do nabycia własności
    rzeczy i praw majątkowych, z którymi ustawodawca łączy powstanie obowiązku
    podatkowego w podatku od spadków i darowizn. NSA wskazał w tym wyroku, że nabycie
    przedmiotów należących do spadku przez jednego ze spadkobierców w drodze działu
    spadku (umownego lub sądowego) następuje także w drodze spadku. Wydaje się, że

    zacytowany powyżej przepis z uwagi na przyjęcie prostych przesłanek zwolnienia
    przedmiotowego, nie powodował problemów interpretacyjnych i był zrozumiały dla
    każdego z podatników.
    Jakiekolwiek dokumenty, które zostały sporządzone podczas przebiegu procesu
    legislacyjnego mogą być traktowane jako mające charakter pomocniczy w zakresie
    wykładni przepisów prawa (vide wyrok NSA z dnia 14 września 2022 r., III FSK 723/22, LEX
    nr 3486788).
    Z powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wynikają dwa istotne wnioski co do celu
    analizowanej w sprawie regulacji: po pierwsze projektodawca, jak i racjonalny
    ustawodawca, miał na celu powrót, jednak w zmienionej formule, do poprzedniego
    brzmienia przepisów, zgodnie z którymi cały dochód ze zbycia nieruchomości nabytej
    wyłącznie drodze spadku byłby wolny od opodatkowania (moment jej nabycia i upływ
    czasu od tego momentu nie miał wówczas znaczenia prawnego pod kątem
    przedmiotowego zwolnienia), po drugie ustawodawca podatkowy poprzez tę regulację
    wyraża szczególną ochronę rodziny oraz procesu spadkobrania w polskim systemie
    podatkowym.
    Analiza literalna brzmienia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, powinna być zestawiona z celem ustawowym zwolnienia oraz z wykładnią
    historyczną analogicznego przepisu w postaci art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie nieruchomości nabytej w drodze
    spadkobrania, skutkowało brakiem opodatkowania dochodu uzyskanego z takiego zbycia
    na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Obecnie, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    spadkobierca do 5-letniego okresu od nabycia lub wybudowania nieruchomości, których
    upływ skutkuje brakiem opodatkowania zbycia przedmiotowej nieruchomości, może
    doliczyć okres od jej nabycia lub wybudowania przez spadkodawcę. W art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca nie wprowadził - co
    wymaga podkreślenia - ograniczenia do jednego powiązania z bezpośrednim
    spadkobiercą. Wobec tego przyjąć należy, że stosownie do tego przepisu okres 5-ciu lat,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tej nieruchomości
    przez spadkodawcę - lege non distinguente - spadkodawcę, czyli także spadkodawcę
    spadkodawcy (w tym przypadku przez spadkodawcę ..... w dniu 21 listopada 1960 r.).
    Powyższe stanowisko jest konsekwentnie prezentowane przez sądy administracyjne - w
    wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r., III SA/Wa 1066/24, wyroku WSA w
    Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., III SA/Wa 42/23, wyroku NSA z dnia 24 maja 2016 r., II
    FSK 1014/14, a w pewnym zakresie także uchwały NSA z 17 listopada 2014 r., II FPS 3/14.
    W orzeczeniach tych sądy wyraziły pogląd prezentowany przez Wnioskodawcę, który
    zresztą odwołuje się do poglądów judykatury. W przywołanych orzeczeniach podkreślane

    jest, że norma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych została
    wprowadzona do porządku prawnego mocą ustawy z dnia 23 października 2018 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159;
    zw. dalej ustawą zmieniającą). Przepisy te stosuje się do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2019 r. Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają
    zbycia nieruchomości po 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia
    nieruchomości (tak trafnie NSA II FSK 1826/20). Norma art. 10 ust 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - obowiązująca od 1 stycznia 2019 r. i zmieniająca
    regulacje w zakresie praw majątkowych nabytych w drodze spadku - jest implementacją
    korzystnych dla podatników kierunków wykładni art. 10 ust. 1 pkt 8 wynikających z
    uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., II FPS 2/17, podjętej
    w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. O zasadności powyższego
    świadczy też argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej
    wskazująca cele, których osiągnięciu służyć ma owa nowelizacja prawa podatkowego w
    zakresie podatków dochodowych. Głównym celem było doprowadzenie do neutralności
    systemu podatkowego, czyli sytuacji, w której przejrzysty, prosty i przyjazny system
    podatkowy przyczyni się do pewności prawa po stronie podatników.
    Jako wsparcie dla powyższego stanowiska są - w judykaturze - przywoływane także
    przepisy dotyczące przejścia spadku. I tak, zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, dalej: k.c.), prawa i obowiązki
    majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie
    do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 k.c., spadek otwiera się z chwilą śmierci
    spadkodawcy. Natomiast art. 925 k.c. stanowi, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą
    otwarcia spadku.
    W tym zakresie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowane jest stanowisko,
    zgodnie z którym pojęcie dziedziczenia oznacza przejście na spadkobierców praw i
    obowiązków majątkowych zmarłego, powodujące następstwo prawne pod tytułem
    ogólnym, czyli sukcesję uniwersalną, w tym wskazuje się, że prawo związane z
    posiadaniem majątku przechodzi na kolejnych spadkobierców. Stanowisko takie zostało
    zaprezentowane w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 17 listopada 2014 r., II FPS 3/14 dotyczącej odliczenia przez spadkobiercę wydatków
    na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, czy też np. w wyroku NSA
    z dnia 24 maja 2016 r., II FSK 1014/14, dotyczącym przejęcia przez spadkobiercę
    zobowiązania do zbycia nieruchomości na podstawie umowy przyrzeczonej. Szczególnie
    istotnym jest także wyrok NSA z dnia 9 lutego 2023 r., II FSK 1826/20, czy wyrok WSA w
    Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., III SA/Wa 42/23, omawiające szczegółowo kwestie
    przejścia prawa związanego z posiadaniem majątku na kolejnych spadkobierców, w
    kontekście art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która to
    norma była podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie (włącznie z analizą
    uzasadnienia ustawy wprowadzanej zmiany do ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych - dodania normy art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych do porządku prawnego). W wyroku WSA z dnia 9 marca 2023 r., III SA/Wa 42/23,
    jako podsumowanie wskazano, że jakiekolwiek dokumenty, które zostały sporządzone
    podczas przebiegu procesu legislacyjnego mogą być traktowane jako mające charakter
    pomocniczy w zakresie wykładni przepisów prawa (vide wyrok NSA z dnia 14 września
    2022 r., III FSK 723/22, LEX nr 3486788). To jednak z powyższego wynikają dwa istotne
    wnioski co do celu analizowanej w sprawie regulacji: po pierwsze, projektodawca, jak i
    racjonalny ustawodawca miał na celu powrót, jednak w zmienionej formule, do
    poprzedniego brzmienia przepisów, zgodnie z którymi cały dochód ze zbycia
    nieruchomości nabytej wyłącznie drodze spadku byłby wolny od opodatkowania (moment
    jej nabycia i upływ czasu od tego momentu nie miał wówczas znaczenia prawnego pod
    kątem przedmiotowego zwolnienia), po drugie - ustawodawca podatkowy poprzez tę
    regulację wyraża szczególną ochronę rodziny oraz procesu spadkobrania w polskim
    systemie podatkowym.
    W uzasadnieniu tego wyroku Sąd także wskazał na motyw, jaki przyświecał ustawodawcy,
    podnosząc, że „w omawianym opracowaniu (tj. treści oceny skutków regulacji zawartych w
    rządowym projekcie ustawy - dopisek WSA) podniesiono także, że zmiana wymuszona
    została po części orzecznictwem sądowym, które skłania się do tego, aby w przypadku
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, za datę ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt
    8 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznawać dzień nabycia
    (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków. Zakres podmiotowy projektowanego rozwiązania jest jednak szerszy, bowiem
    dotyczy wszystkich spadkobierców (nie tylko małżonków), Dodatkowo wnioskodawca
    proponuje, aby nie uznawać za nabycie lub zbycie nieruchomości i praw majątkowych ich
    nabycia lub zbycia w drodze działu spadku, do wysokości przysługującego podatnikowi
    udziału w spadku (nowy ust. 7 wart. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych)”.
    Orzecznictwo wskazuje zatem, że prawa nabyte przez spadkodawcę przechodzą na
    spadkobiercę (brak ograniczenia tego przejścia tylko na pierwszą w linii osobę będącą
    spadkobiercą), tym samym wydana interpretacja narusza normy prawa procesowego
    nakazujące prowadzenie postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie, tj. przy
    uwzględnieniu wykładni prezentowanej przez władzę sądowniczą powołaną do kontroli
    wydawanych orzeczeń władzy państwowej.
    Zgodnie z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2,
    przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki
    spadkodawcy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2014 r., II FPS 3
    /14, wskazał, że w piśmiennictwie przyjmuje się, że pojęcie dziedziczenia oznacza przejście
    na spadkobierców praw i obowiązków majątkowych zmarłego w drodze jednego
    zdarzenia, jakim jest śmierć osoby fizycznej, powodujące następstwo prawne pod tytułem

    ogólnym, czyli sukcesję uniwersalną. Oznacza to, że na spadkobiercę (spadkobierców)
    przechodzi na skutek dziedziczenia całość praw i obowiązków majątkowych należących do
    spadku, w wyniku czego spadkobierca nabywa wszelkie przedmioty majątkowe zaliczane
    do spadku, niezależnie od ich charakteru. Przedmioty spadkowe (ale też prawa i
    obowiązki) przechodzą więc na spadkobiercę w takim kształcie prawnym, w jakim
    przysługiwały spadkodawcy. Z chwilą otwarcia spadku spadkobiercy w drodze sukcesji
    generalnej, wstępują we wszelkie prawa majątkowe spadkodawcy, przysługujące mu w
    chwili śmierci.
    Przepis art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, obejmuje prawa majątkowe, jakie są
    przewidziane w przepisach prawa podatkowego, a więc prawa wynikające z regulacji
    podatkowych, które za życia spadkodawcy kształtowały jego sytuację z punktu widzenia
    ekonomicznego, a więc przede wszystkim prowadziły do zmniejszenia czy wyeliminowania
    obciążenia podatkowego (por. np. wyrok WSA w Lublinie z dnia 4 listopada 2015 r., I SA/Lu
    651/15).
    W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym,
    celowościowa wykładnia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którą pojęcia „w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku,
    nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym
    mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę”, prowadzi do wniosku, że okres 5 lat powinien być liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub
    nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców do których uprzednio
    należał przedmiotowy majątek, tym samym okres 5-letni, o którym mowa w ww. przepisie,
    w realiach niniejszej sprawy winien być liczony od końca 1960 r. (tj. od końca roku
    kalendarzowego, w którym nabycia udziału we współwłasności wyżej opisanych
    nieruchomości gruntowych dokonał zstępny dalszego stopnia w stosunku do Podatnika -
    ....).
    Uzasadnienie stanowiska własnego do pytania drugiego
    W konsekwencji stanowiska wyrażonego przez Wnioskodawcę, w odniesieniu do pytania
    pierwszego, odpowiedź na pytanie czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty 19%
    podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia w roku 2024 udziału wynoszącego 4752
    /25200 części we współwłasności wyżej opisanych zabudowanych nieruchomości
    gruntowych, jest negatywna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10
    ust. 5.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.

    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Moment nabycia nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana udziałów w nieruchomości
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od
    jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym
    wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości
    przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment
    nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy Kodeks cywilny. Zatem, za
    moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw
    przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.
    Jak wynika z treści wniosku, udział wynoszący 4752/25200 części we współwłasności
    nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,0444 ha (działki nr ....i nr ....) oraz udział
    wynoszący 4752/25200 części we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni
    0,00132 ha (działki nr ....) nabył Pan w drodze spadku po zmarłym ojcu. Pana ojciec udziały
    w ww. nieruchomościach nabył w spadku po swoim zstępnym, zmarłym w dniu 12 marca
    2019 r., który z kolei udziały w ww. nieruchomościach również nabył w spadku po swoim
    zstępnym, który zmarł 21 listopada 1960 r. W dniu 16 września 2024 r. sprzedał Pan
    udziały w nieruchomościach nabytych w spadku.
    Wskazuję, że w analizowanej sprawie na powstanie obowiązku podatkowego z tytułu
    sprzedaży 16 września 2024 r. udziałów 4752/25200 w nieruchomościach – działce nr .... i
    nr .... oraz udziałów 4752/25200 w działce nr .... wpływa moment nabycia ww. udziałów
    przez spadkodawcę (Pana ojca).
    Pana ojciec nabył udziały w ww. nieruchomościach w drodze spadku po jego wstępnym 12
    marca 2019 r. w dniu jego śmierci.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, datą nabycia przez Pana udziałów 4752/25200 w
    nieruchomościach – działce nr .... i działce nr .... oraz udziałów 4752/25200 w działce nr ....
    jest dzień ich nabycia przez Pana ojca, tj. 12 marca 2019 r. - data śmierci zstępnego Pana
    ojca.
    Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy w
    niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    udziałów 4752/25200 w nieruchomościach – działce nr ...i działce nr ...oraz udziałów 4752
    /25200 w działce nr .... przez spadkodawcę, a zatem w odniesieniu do udziałów nabytych
    w spadku po Pana ojcu – 12 marca 2019 r., tj. od końca 2019 r.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że nienastępujące w wykonywaniu działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie 16 września 2024 r. udziałów 4752/25200 w nieruchomości
    – działce nr ... i działce nr .... oraz udziałów 4752/25200 w działce nr .... stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ sprzedaż została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i

      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie
      faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    W myśl przywołanego przez Pana art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w
      przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
    Artykuł 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa obejmuje swym zakresem prawa majątkowe,
    jakie są przewidziane w przepisach prawa podatkowego, podobnie w zakresie
    obowiązków spadkodawcy. Na spadkobierców przechodzą tylko te prawa i obowiązki
    spadkodawcy, które miał on jako podatnik, i tylko te, które są związane z realizacją
    obowiązków wynikających z ustaw regulujących kwestie podatków. Prawa i obowiązki
    podlegające sukcesji muszą istnieć za życia spadkodawcy. Sukcesją nie mogą być więc
    objęte nieistniejące w chwili otwarcia spadku prawa przyszłe i niepewne. Chodzi więc o
    takie prawa, wynikające z regulacji podatkowych, które za życia zmarłego, następnie
    podatnika, kształtowałyby jego sytuację z punktu widzenia ekonomicznego, a więc przede
    wszystkim prowadziły do zmniejszenia, czy wręcz wyeliminowania obciążania
    spadkodawcy podatkiem. Z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że jeśli dane prawo
    istniałoby za życia spadkodawcy, jest to prawo majątkowe podlegające sukcesji. Oznacza
    to, że spadkobiercę należałoby wówczas traktować jak podatnika.
    Dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez
    spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. W sytuacji,
    gdy ustawodawca wskazuje w przedmiotowym przepisie na okres od nabycia przez
    spadkodawcę, nieuprawnionym jest odwoływanie się do okresu od nabycia przez
    poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

    Sposób w jaki spadkodawca liczyłby termin 5-letni z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdyby zbywał swoją nieruchomość nie jest
    prawem majątkowym podlegającym sukcesji. Potwierdzeniem tego faktu jest
    wprowadzenie przez ustawodawcę art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przepis ten także nie wprowadza sukcesji podatkowej w odniesieniu do
    sposobu liczenia terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wprowadza
    odrębny preferencyjny sposób ustalenia tego terminu przez spadkobierców.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje
    wyłącznie na nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę, po którym następuje dziedziczenie. Należy podkreślić, iż wszelkie
    wyłączenia z opodatkowania, podobnie jak ulgi i zwolnienia podatkowe, stanowią wyjątek
    od generalnej zasady powszechności opodatkowania. W przepisie tym ustawodawca
    wskazuje tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców
    spadkodawcy.
    Podsumowując, dokonanie w 2024 r. odpłatnego zbycia udziałów 4752/25200 w
    nieruchomościach – działce nr ... i działce nr .... oraz udziałów 4752/25200 w działce nr
    ........, nabytych w spadku po Pana ojcu w 2019 r., nastąpiło przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. 2019 r. Wobec
    powyższego, nienastępująca w ramach wykonywania działalności gospodarczej sprzedaż
    ww. udziałów w nieruchomościach stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w
    art. 30e ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    W odniesieniu do powołanych wyroków Sądów wskazać należy, że dotyczą one
    konkretnych spraw podatników osądzonych w określonych stanach faktycznych i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo,
    że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z
    tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ...., ul. ......, ........... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.