Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.114.2023.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-04-27
Teza: Opodatkowanie renty wdowiej otrzymywanej z Irlandii.
Słowa kluczowe: Irlandia; renta-renta zagraniczna; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.- Związane z osiąganiem dochodów zagranicznych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

8 lutego 2023 r. wpłynął Pani wniosek z 5 lutego 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wdowiej z Irlandii. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 kwietnia 2023 r. (wpływ 19 kwietnia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
------------------------------------------------

Pani mąż pracował w Irlandii kilkanaście lat. Niestety tam zachorował na wielopostaciowego glejaka mózgu. Pomimo leczenia Pani mąż zmarł 27 lipca 2016 r. w Irlandii. Została Pani wdową.

Pomoc społeczna przyznała Pani w 2018 r. rentę wdowią (bezterminowo), ale co roku sprawdzane jest czy mieszka Pani sama i czy dalej jest wdową.

Pieniądze od początku wpływają na konto w banku … (dalej: „Bank”), który od początku od wpływających pieniędzy potrąca Pani podatek i ubezpieczenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: „ZUS”). Na koniec roku Bank wystawia Pani PIT, który Pani rozlicza co roku. Każdego roku dopłacała Pani do podatków. Bank traktuje ten wpływ z pomocy społecznej dla wdów jako zagraniczną emeryturę/rentę.

Od stycznia zeszłego roku (2022 r.) przebywa Pani na emeryturze i od tego świadczenia odprowadzane są według prawa podatki. Emerytura jest Pani wypłacana w Polsce z ZUS.

W uzupełnieniu wniosku wskazuje Pani, że posiada miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych w Polsce. Ma Pani obywatelstwo polskie.

Do 25 stycznia 2022 r. pracowała Pani w Polsce i składała co roku do Urzędu Skarbowego zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu.

Od 26 stycznia 2022 r. jest Pani na emeryturze z ZUS.

Pani mąż mieszkał i pracował w Irlandii w latach 2006-2016, gdzie płacił podatki i składki na ubezpieczenie społeczne.

26 lipca 2016 r. Pani mąż zmarł w Irlandii na glejaka mózgu. Wtedy przy pomocy ZUS wysłano do Irlandii pismo o przyznanie Pani renty rodzinnej, tj. renty wdowiej, którą Pani przyznano.

Rentę wdowią otrzymuje Pani od 2018 r. do dnia dzisiejszego. Za każdy rok Bank potrącał Pani podatek, który rozliczała Pani co roku w PIT.

Przyznana Pani renta wdowia nie jest rentą przyznaną na stałe (otrzymywać ją będzie Pani dopóki będzie wdową i będzie mieszkała sama). Renta ta wypłacana jest Pani do dnia dzisiejszego z Zakładu Opieki Społecznej Wydział Ochrony Socjalnej. Zakład Opieki Społecznej sprawdza co roku czy nadal pozostaje Pani wdową, bo w przeciwnym razie przedmiotowe świadczenie zostanie Pani zabrane.

Prześledziła Pani wiele różnych interpretacji indywidualnych i doszła do wniosku, że niesłusznie co miesiąc odprowadza Pani zaliczki na podatek dochodowy, w myśl art. 18 ust. 1 umowy zawartej między Polską a Irlandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków, sporządzonej dnia 13 listopada 1995 r., z uwzględnieniem postanowień art. 19 ust. 2 (emerytury i inne świadczenia).

Jednak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), wolne od podatku są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, a renta wdowia takim świadczeniem jest.

Bank potrącał podatek i przekazywał do Urzędu Skarbowego (dalej: „US”) w latach:

\- 2018 - (spłata od 30 grudnia 2016 r. - wtedy została przyznana renta wdowia) przychód 53 016,90 zł - wpłacony podatek do US 9 543 zł,

\- 2019 - przychód 47 776,77 zł - wpłacony podatek do US 4 800 zł,

\- 2020 - przychód 49 029,43 zł - wpłacony podatek do US 4 536 zł,

\- 2021 - przychód 68 736,61 zł - wpłacony podatek do US 4 674 zł,

\- 2022 - przychód 53 998,53 zł - wpłacony podatek do US 7 661 zł.

Renta przekazywana jest na Pani konto w euro i przeliczana na złotówki przez Bank.

Według art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie powinna Pani odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy. Renta wdowia wypłacana jest Pani z Zakładu Opieki Społecznej Wydziału Ochrony Socjalnej, na podstawie obowiązujących przepisów w Irlandii o świadczeniach rodzinnych, dlatego uważa Pani, że art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy dotyczy także Pani sytuacji.

Obecnie jest już Pani na emeryturze i otrzymuje świadczenie około 1 200 zł netto, jest Pani osobą chorą (cukrzyca, napadowe migotanie przedsionków, czerwienica, dna moczanowa, nadciśnienie, jest Pani po całkowitym wycięciu tarczycy), brakuje Pani na życie, na leki, na opłaty. Nadal mieszka Pani w Polsce, posiada zameldowanie i zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy lat 2018-2022 i lat następnych.

**Pytanie**

Czy renta wdowia po Pani mężu otrzymywana z Irlandii podlega opodatkowaniu w Polsce i czy w związku z tym słusznie odprowadzała Pani zaliczki na podatek dochodowy w latach 2018-2022? Jeżeli niesłusznie odprowadzała Pani zaliczki na podatek dochodowy (Bank przekazywał zaliczki do US), to czy może Pani dochodzić zwrotu nadpłaconego podatku?
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Pani stanowisko w sprawie
-------------------------

Prześledziła Pani pisma urzędowe, interpretacje i doszła do wniosku, że niesłusznie odprowadzane były przez Bank zaliczki na podatek dochodowy.

Co prawda, według art. 8 ust. 1 umowy zawartej między Polską a Irlandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej dnia 13 listopada 1995 r. z uwzględnieniem postanowień art. 19 ust. 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w umawiającym się Państwie z tytułu zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jednak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne. Renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym, wypłacana przez Zakład Opieki Społecznej Wydział Ochrony Socjalnej. Renta wdowia wypłacana jest na podstawie obowiązujących przepisów w Irlandii o świadczeniach rodzinnych. W Irlandii renta wdowia zwolniona jest z podatku od dochodu.

Dlatego stosownie do pytań zawartych we wniosku, uważa Pani, że nie powinna odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy uwzględniając art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy za lata 2018-2022.

Ponadto uważa Pani, że powinna mieć możliwość dochodzić zwrotu nadpłaconego podatku ze względu na zastosowanie powyższego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Jak stanowi art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego (art. 3 ust. 1 ww. ustawy) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu (art. 4a ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że posiada Pani obywatelstwo polskie. Pani miejscem zamieszkania oraz centrum interesów życiowych jest Polska. Pani mąż zmarł 27 lipca 2016 r. W związku ze śmiercią Pani męża, od 2018 r. otrzymuje Pani świadczenie pieniężne z Irlandii, tzw. rentę wdowią. Przedmiotowe świadczenie „renta wdowia” wypłacane jest Pani przez Zakład Opieki Społecznej Wydział Ochrony Socjalnej. Renta wypłacana jest na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Irlandii i jest ona zwolniona tam z podatku dochodowego. Renta wpływa na rachunek w polskim Banku, który pobiera zaliczki na podatek dochodowy. Uzyskuje Pani również emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W związku z tym, że posiadała i posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz otrzymuje rentę wdowią z Irlandii, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują przepisy Umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisanej przez Polskę i Irlandię w dniu 7 czerwca 2017 r. („Konwencja MLI”).

W myśl art. 18 ust. 1 ww. Umowy:

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Umowy:

Określenie „renta” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez konkretny lub dający się wymierzyć okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za uprzednio w pełni wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku pieniężnym.

Jak stanowi art. 22 ust. 1 ww. Umowy:

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd są one osiągane, a które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Mając na uwadze zacytowane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że otrzymywana przez Panią renta wdowia po zmarłym mężu z Irlandii, z uwagi na to, że Pani miejscem zamieszkania jest Polska, podlega opodatkowaniu w Polsce.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
--------------------------------------------------------------------

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
---------------------------------------------

Źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie natomiast z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2018 r.:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie natomiast z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Stosownie do art. 81 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ww. ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, otrzymywana przez Panią renta wdowia z Irlandii podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Jednocześnie jednak, skoro otrzymywana renta wdowia - jak Pani twierdzi - jest świadczeniem rodzinnym przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Irlandii, to jest ona zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, w latach 2018-2022 nie ciążył na Pani obowiązek odprowadzania z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy. Powyższe ustalenia będą miały również zastosowanie do ww. świadczenia wypłacanego w latach kolejnych, o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny.

Jak stanowi art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Zgodnie z art. 75 § 3 ww. ustawy:

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

W myśl art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne.

Zgodnie z art. 75 § 4a ww. ustawy:

W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie, w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty.

Stosownie do art. 76 § 1 ww. ustawy:

Nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Wskazać również należy, że co do zasady nie występuje obowiązek wykazywania w zeznaniu rocznym świadczenia, które podlega zwolnieniu przedmiotowemu. W zaistniałej sytuacji, przysługuje Pani prawo skorygowania deklaracji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty do właściwego organu podatkowego, stosownie do przepisów ustawy Ordynacja podatkowa.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).