Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.612.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Prawo do zastosowania stawki podatku VAT 0% przewidzianej
dla eksportu towarów na podstawie formularza NATO 302.
Słowa kluczowe: NATO
Ukraina
dokumenty-dokumenty celne
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania formularza NATO 302,
    otrzymanego od właściwego urzędu celnego za dokument, o którym mowa w art. 41 ust.

    6a ustawy dającym prawo do opodatkowania transakcji zbycia Towaru na podstawie art.
    41 ust. 4 ustawy. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [Wnioskodawca, (...) Spółka] posiada siedzibę
    na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i jest rezydentem podatkowym, tj. podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy towaru ((...)) [Towar] na warunkach DDP wg
    Incoterms 2020 na rzecz (...) (A., Kupujący). Dostawa zostanie dokonana do magazynu
    przeładunkowego w (...). Koszty transportu towaru do magazynu przeładunkowego będzie
    ponosić Spółka.
    Wnioskodawca posiada „Świadectwo Końcowego Użytkownika”, z którego wynika, że
    dostarczony Towar docelowo jest wywożony na Ukrainę a Spółka jest wykazana jako
    eksporter Towaru. Odbiorcą końcowym Towaru będzie B. [Odbiorca końcowy].
    W celu wywozu towaru do Odbiorcy końcowego, A. przekaże zakupiony od (...) towar C.
    C. przekaże nieodpłatnie Towar, w ramach donacji, Odbiorcy końcowemu. Odbiorca
    końcowy odbierze towar z magazynu (...) i dostarczy go na Ukrainę.
    Wnioskodawca będzie eksporterem towaru. Wywóz towaru przez Odbiorcę końcowego
    konwojem wojskowym na Ukrainę nie będzie podlegać wywozowej kontroli celnej na
    granicy polsko-ukraińskiej. Dozór celny nad Towarem będzie sprawowany w miejscu
    załadunku w (...) przez polskie i amerykańskie służby celne.
    Jedynym dokumentem potwierdzającym wywóz towaru na Ukrainę, którym będzie
    dysponować Wnioskodawca będzie kopia formularza NATO 302 [Formularz]. Na tym
    dokumencie eksportowany Towar zostanie opisany przez przedstawiciela C., który
    podpisze i ostempluje formularz. Z Formularza będzie wynikać, że docelowym odbiorcą
    Towaru jest B. a miejscem docelowym dostawy Towaru będzie terytorium Ukrainy. Fakt
    dostarczenia Towaru na Ukrainę i jego odbioru przez stronę ukraińską zostanie
    potwierdzony na Formularzu imiennie przez przedstawiciela Odbiorcy końcowego.
    Formularz jest dokumentem celnym przeznaczonym wyłącznie do celów transgranicznego
    przemieszczania towarów wojskowych, które mają być przemieszczane lub
    wykorzystywane w ramach działań wojskowych. Transport może być realizowany przez
    siły zbrojne lub przez komercyjnego przewoźnika działającego w imieniu sił zbrojnych.
    Formularz 302 dotyczy pojedynczego przemieszczenia („bilet w jedną stronę”) i może być
    wykorzystany w jednym z następujących procesów celnych w kontekście działań
    wojskowych, z wyłączeniem celów komercyjnych:
    1) w przypadku transgranicznego przemieszczania towarów wojskowych, które mają być
      przemieszczane lub wykorzystywane w ramach działań wojskowych podejmowanych
      na mocy Traktatu Północnoatlantyckiego;
    2) w przypadku transgranicznego przemieszczania towarów wojskowych w ramach
      działań wojskowych prowadzonych na mocy wspólnej polityki bezpieczeństwa i
      obrony ((...)) lub w ramach działań wielonarodowych poza (...) lub NATO.
    Towary, formularz 302 i dokumenty przewozowe zostaną przedstawione wyznaczonemu
    organowi celnemu w miejscu stacjonowania sił zbrojnych odbiorcy lub w urzędzie celnym
    wywozu. Organy celne mogą dokonać kontroli towarów. Formalności dotyczące
    przedstawiania i kontroli powinny być częścią protokołu ustaleń lub innych środków
    uzgodnionych między siłami zbrojnymi a właściwym wyznaczonym organem celnym w
    miejscu przeznaczenia.

    Jeśli wszystkie wyżej wspomniane formalności zostaną dochowane, polski urząd celny
    ostempluje i podpisze formularz 302 w odpowiedniej rubryce. Kopię takiego egzemplarza
    Formularza otrzyma Wnioskodawca od urzędu celnego właściwego do sprawowania
    dozoru w magazynie (...).

## Pytanie

Czy opisana w stanie przyszłym kopia egzemplarza Formularza otrzymana przez Spółkę od
    urzędu celnego właściwego do sprawowania dozoru w magazynie (...)a będzie
    dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, którego posiadanie daje
    Spółce prawo do opodatkowania transakcji zbycia Towaru na rzecz A. na podstawie art. 41
    ust. 4 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kopia egzemplarza Formularza otrzymana przez Spółkę od
    urzędu celnego właściwego do sprawowania dozoru w magazynie (...) będzie
    dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, którego posiadanie daje
    Spółce prawo do opodatkowania transakcji zbycia Towaru na rzecz A. na podstawie art. 41
    ust. 4 ustawy o VAT.
    Z dniem 1 kwietnia 2013 r. do art. 41 ustawy o VAT został dodany nowy ust. 6a, który
    określa, jaki dokument potwierdza wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Jego
    zmienione z dniem 1 marca 2017 r. brzmienie obecnie wskazuje, że jest to w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
      teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
      potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Również przepisy celne, podobnie jak regulacje dotyczące VAT, które się do nich odnoszą,
    nie zawierają zamkniętego katalogu dokumentów potwierdzających wywóz towarów do
    państwa trzeciego. Zgodnie z art. 335 ust. 4 rozporządzenia 2015/2447 dowodami
    świadczącymi o tym, że towary opuściły obszar celny Unii, mogą być w szczególności:
    1) kopia potwierdzenia dostawy podpisana lub uwierzytelniona przez odbiorcę spoza
      obszaru celnego Unii,
    2) dowód zapłaty,
    3) faktura,
    4) potwierdzenie dostawy,
    5) dokument podpisany lub uwierzytelniony przez przedsiębiorcę, który wyprowadził
      towary poza obszar celny Unii,
    6) dokument przetworzony przez organ celny państwa członkowskiego lub państwa
      trzeciego zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie w danym
      państwie - przykładowo, może to być dokument celny EX A w formie elektronicznej
      wystawiony przez Urząd Celny we Francji (wskazujący dostawcę i nabywcę towaru,
      numery faktur obejmujących towary, których dotyczy eksport, wartość wywiezionego
      towaru); por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      [DKIS] z 1 czerwca 2021 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.293.2021.1.JSZ;
    7) prowadzony przez przedsiębiorców rejestr towarów dostarczonych na statki morskie,
      statki powietrzne lub instalacje morskie.

    W kontekście zastosowania stawki 0% w eksporcie najistotniejsze okazuje się
    potwierdzenie faktycznego wywozu towaru do kraju trzeciego - por. wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego [NSA] z 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2032/17, wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości UE [TSUE] w sprawie C-307/16 oraz C-495/17. Przypomniał o tym TSUE w
    wyroku z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, w którym uznał, że art. 146 ust. 1 lit. a w
    związku z art. 131 dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że
    sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z podatku od
    wartości dodanej przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium
    Unii Europejskiej (w Polsce stawka 0%) od przesłanki, aby towary te zostały objęte
    procedurą celną wywozu w sytuacji, w której jest bezsporne że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii.
    W interpretacji indywidualnej z 26 marca 2021 r., 0112-KDIL1-3.4012.66.2021.1.JK, DKIS
    uznał, że nie jest dokumentem potwierdzającym wywóz do kraju trzeciego, w rozumieniu
    art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokument, który w przypadku zamówienia przesyłki w firmie
    kurierskiej generuje się automatycznie i zawiera dane firmy eksportera, dane osoby lub
    firmy, która nabyła towar (w tym adres dostawy, kraj, a więc też informację, że opuściła
    granice UE) oraz numer przesyłki (aby można było ją „śledzić” i sprawdzić, czy została
    dostarczona do nabywcy) w połączeniu z wydrukiem, z systemu umożliwiającego
    „śledzenie” przesyłek, na którym widnieje informacja, że przesyłka została odebrana przez
    nabywcę.
    Z drugiej strony, w interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2022 r. nr 0114-KDIP1-
    2.4012.44.2022.2.JO, DKIS uznał, że dokumentami potwierdzającymi wywóz
    uprawniającymi stosowanie 0% VAT do eksportu towarów wysyłanych do odbiorców z
    krajów trzecich są dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy Poczty
    Polskiej, opatrzone komunikatem „Doręczenie”. Podobnie też DKIS wypowiedział się w
    interpretacji indywidualnej z 2 kwietnia 2025 r., 0113-KDIPT1-2.4012.49.2025.2.AJB.
    Jak wynika z dotychczasowej linii orzeczniczej, należy przedstawić inne dokumenty, z
    których wynika, że towar opuścił terytorium Unii Europejskiej. W wyroku TSUE z 8
    listopada 2018 r., C-495/17 wskazano, że karnet TIR, poświadczony przez organy celne
    państwa trzeciego przeznaczenia towarów i przedstawiony przez osobę zobowiązaną do
    zapłaty podatku, stanowi element, który co do zasady rzeczone organy powinny wziąć
    należycie pod uwagę, chyba że mają one konkretne podstawy, aby powątpiewać w
    autentyczność lub wiarygodność tego dokumentu. W szczególności wskazuje się, że
    wywóz towaru poza UE powinien być potwierdzony dokumentem urzędowym, a nie
    prywatnym - interpretacja indywidualna DKIS z 15 grudnia 2023 r., nr 0114-KDIP1-
    2.4012.252.2023.2.RM.
    Jak wskazał NSA w wyroku z 9 maja 2017 r. sygn. I GSK 975/15 „(...) dla wykazania faktu
    wywozu towaru wystarczyło przedstawienie jednego z dokumentów, o których mowa w
    tym przepisie. Strona mogła także przedłożyć zupełnie inny, niewymieniony w tym
    przepisie dokument. Istotne, by dokument na który się powołuje był wiarygodny, a więc
    miał postać oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii. Dokument
    taki musi również pozwalać na identyfikację wywiezionego towaru w taki sposób, by
    możliwe było bez żadnych wątpliwości stwierdzenie, że dotyczy tego samego towaru, który
    został zgłoszony do procedury wywozu. Ocena mocy dowodowej i wiarygodności danego
    dokumentu należy natomiast do organu celnego, który potwierdza wyprowadzenie
    towarów eksporterowi lub zgłaszającemu, jeżeli jest przekonany, że dowody
    przedstawione są dostateczne.”
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w prawomocnym wyroku z 2
    lutego 2017 r., sygn. I SA/Po 993/16 „(...) przewidziany w art. 41 ust. 6a katalog
    dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza granice UE jest otwarty. (...) Dla
    udowodnienia, że eksport miał miejsce, wystarczy dowolny dokument (...) również tezy
    uchwały NSA z dnia 11 października 2010 r., I FPS 1/10 (...) potwierdzają wniosek, że w imię

    zasady proporcjonalności i neutralności podatku VAT dla ustalenia, że w sprawie należy
    zastosować stawkę właściwą dla eksportu towarów wystarczy posiadanie przez podatnika
    takich dowodów, które łącznie potwierdzają fakt wywiezienia towarów poza obszar UE. (...)
    możliwość zastosowania stawki preferencyjnej należy łączyć z wyprowadzeniem towaru
    poza granice UE a potwierdzenie tego zdarzenia może mieć miejsce w każdej
    jednoznacznej i wiarygodnej formie (...).”
    Mając na uwadze powyższe Spółka stwierdza, że otrzymana przez nią od urzędu celnego
    właściwego do sprawowania dozoru w magazynie (...) kopia Formularza będzie
    wystarczającym, jednoznacznym i wiarygodnym dokumentem urzędowym
    potwierdzającym faktyczny wywóz Towaru na Ukrainę w ramach eksportu.
    Treść kopii Formularza pozwoli na identyfikację wywiezionego Towaru w taki sposób, by
    możliwe było bez żadnych wątpliwości stwierdzenie, że dotyczy tego samego towaru, który
    został zgłoszony do procedury wywozu. Formularz jest bowiem urzędowym dokumentem
    świadczącym o tym, że towary opuściły obszar celny Unii, łączącym cechy 2 dokumentów
    wskazanych w art. 335 ust. 4 rozporządzenia 2015/2447, tj. potwierdzenia dostawy
    podpisanego przez odbiorcę spoza obszaru celnego UE oraz dokumentu przetworzonego
    przez organ celny państwa członkowskiego zgodnie z zasadami i procedurami mającymi
    zastosowanie w danym państwie. Dodatkowo, prawdziwość powyższych faktów
    wynikających z Formularza zostanie potwierdzona dodatkowymi dokumentami, które
    będą w posiadaniu Spółki, tj. Świadectwo, w szczególności określające miejsce dostawy
    Towaru jako terytorium Ukrainy.
    A zatem opisana w stanie przyszłym kopia egzemplarza Formularza otrzymana przez
    Spółkę od urzędu celnego właściwego do sprawowania dozoru w magazynie (...) będzie
    dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, którego posiadanie daje
    Spółce prawo do opodatkowania transakcji zbycia Towaru na rzecz A. na podstawie art. 41
    ust. 4 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;

      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu
    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Należy również nadmienić, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - w
    przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
    ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Zatem
    tylko wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium UE znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu
    art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z
    25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(...) Dla zastosowania przez
    podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem
    dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza
    obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - w ramach
    transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w
    art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161
    Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako
    niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak
    charakteru wyłącznego”.

    Natomiast zgodnie z art. 220a Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/2447
    z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych
    przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013
    ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.Urz.UE.L Nr 343. 558), dalej: „rozporządzenie
    2015/2447”:
      1. Urząd celny wyznaczony przez państwo członkowskie, w którym rozpoczynają się
      działania wojskowe na obszarze celnym Unii, dostarcza siłom NATO stacjonującym
      na jego terytorium formularze NATO 302, które:
      a) zostały uprzednio uwierzytelnione pieczęcią i podpisem urzędnika tego urzędu;
      b) zostały opatrzone numerem seryjnym;
      c) zawierają pełny adres tego wyznaczonego urzędu celnego, któremu należy zwrócić
      egzemplarz formularza NATO 302.
      2. W chwili wysyłki towarów siły NATO podejmują jedną z następujących czynności:
      a) przekazują dane zawarte w formularzu NATO 302 wyznaczonemu urzędowi
      celnemu drogą elektroniczną;
      b) wypełniają formularz NATO 302 i załączają do niego oświadczenie, że sprawują
      kontrolę nad przemieszczaniem towarów, poświadczając takie oświadczenie swoim
      podpisem i pieczęcią i opatrując je datą.
      3. Jeżeli siły NATO podejmą czynności wskazane w ust. 2 lit. b), przekazują
      niezwłocznie jeden egzemplarz formularza NATO 302 urzędowi celnemu
      wyznaczonemu jako odpowiedzialny za formalności celne i kontrole przeprowadzane
      w odniesieniu do sił NATO, które dokonują wysyłki towarów lub na rzecz których
      towary są wysyłane.
      Pozostałe egzemplarze formularza NATO 302 zostają dostarczone wraz z przesyłką
      do sił NATO przeznaczenia, które opatrują je pieczęcią i podpisują po przybyciu
      towarów.
      W chwili przybycia towarów dwa egzemplarze formularza zostają przekazane
      urzędowi celnemu wyznaczonemu jako odpowiedzialny za formalności celne i
      kontrole przeprowadzane w odniesieniu do sił NATO przeznaczenia.
      Ten wyznaczony urząd celny zatrzymuje jeden egzemplarz, a drugi zwraca urzędowi
      celnemu odpowiedzialnemu za formalności celne i kontrole przeprowadzane w
      odniesieniu do sił NATO, które dokonują wysyłki towarów lub na rzecz których
      towary są wysyłane.
    W myśl art. 221 pkt 2 i 3 rozporządzenia 2015/2447:
      2. Następujące urzędy celne są właściwe dla objęcia towarów procedurą wywozu:
      a) urząd celny właściwy dla siedziby eksportera;
      b) urząd celny właściwy dla miejsca, gdzie towary są pakowane lub ładowane do
      transportu wywozowego;
      c) inny urząd celny w danym państwie członkowskim właściwy dla danej operacji ze
      względów administracyjnych.
      Jeżeli wartość towarów nie przekracza 3 000 EUR na przesyłkę i na zgłaszającego oraz
      jeżeli towary nie podlegają zakazom ani ograniczeniom, urząd celny właściwy dla
      miejsca wyprowadzenia towarów z obszaru celnego Unii jest również właściwy dla
      objęcia towarów procedurą wywozu, oprócz urzędu celnego określonego w akapicie
      pierwszym.

      W przypadku podwykonawstwa oprócz urzędów celnych określonych w akapitach
      pierwszym i drugim właściwy dla objęcia towarów procedurą wywozu jest także
      urząd celny właściwy dla miejsca siedziby podwykonawcy.
      W przypadkach uzasadnionych okolicznościami danej sprawy inny urząd celny
      znajdujący się w lepszej lokalizacji do przedstawienia towarów organom celnym
      także jest właściwy dla objęcia towarów procedurą wywozu.
      3. Ustnych zgłoszeń celnych wywozowych i zgłoszeń celnych do powrotnego wywozu
      dokonuje się w urzędzie celnym właściwym dla miejsca wyprowadzenia towarów.
    Według art. 221 pkt 5 rozporządzenia 2015/2447:
      Organ celny w każdym państwie członkowskim, na którego terytorium stacjonują siły
      NATO upoważnione do korzystania z formularza NATO 302, wyznacza urząd celny
      odpowiedzialny lub urzędy celne odpowiedzialne za formalności celne i kontrole
      dotyczące towarów, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w
      kontekście działań wojskowych.
    Stosownie do art. 221 pkt 6 rozporządzenia 2015/2447:
      Organ celny w każdym państwie członkowskim wyznacza urząd celny lub urzędy
      celne odpowiedzialne za formalności celne i kontrole dotyczące towarów, które mają
      być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych
      prowadzonych z zastosowaniem formularza UE 302.
    Stosownie do art. 335 rozporządzenia 2015/2447:
      1. Jeżeli po upływie 90 dni od zwolnienia towarów do wywozu urząd celny wywozu
      nie zostanie poinformowany o wyprowadzeniu towarów, może zwrócić się do
      zgłaszającego o podanie informacji dotyczących daty, kiedy towary opuściły obszar
      celny Unii, oraz urzędu celnego wyprowadzenia, przez który to nastąpiło.
      2. Zgłaszający może z własnej inicjatywy poinformować urząd celny wywozu o
      datach, kiedy towary opuściły obszar celny Unii, oraz o urzędach celnych
      wyprowadzenia, przez które to nastąpiło.
      3. Jeżeli zgłaszający przedstawi urzędowi celnemu wywozu informacje, o których
      mowa w ust. 1 i 2, może zwrócić się do urzędu celnego wywozu o poświadczenie
      wyprowadzenia. W tym celu urząd celny wywozu zwraca się o udzielenie informacji
      dotyczących wyprowadzenia towarów do urzędu celnego wyprowadzenia, który
      udziela odpowiedzi terminie 10 dni.
      Jeżeli urząd celny wyprowadzenia nie udzieli odpowiedzi w podanym terminie, urząd
      celny wywozu informuje o tym zgłaszającego.
      4. Jeżeli urząd celny wywozu poinformuje zgłaszającego o tym, że urząd celny
      wyprowadzenia nie udzielił odpowiedzi w terminie określonym w ust. 3, zgłaszający
      może przedstawić urzędowi celnemu wywozu dowody świadczące o tym, że towary
      opuściły obszar celny Unii.
      Dowody te może w szczególności stanowić jeden z następujących dokumentów lub
      kilka z nich:
      a) kopia potwierdzenia dostawy podpisana lub uwierzytelniona przez odbiorcę spoza
      obszaru celnego Unii;
      b) dowód zapłaty;
      c) faktura;
      d) potwierdzenie dostawy;
      e) dokument podpisany lub uwierzytelniony przez przedsiębiorcę, który wyprowadził
      towary poza obszar celny Unii;

      f) dokument przetworzony przez organ celny państwa członkowskiego lub państwa
      trzeciego zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie w danym
      państwie;
      g) prowadzony przez przedsiębiorców rejestr towarów dostarczonych na statki
      morskie, statki powietrzne lub instalacje morskie.
    Z wniosku wynika, że zamierzają Państwo dokonać dostawy części zamiennych do sprzętu
    wojskowego (Towar) na rzecz (...) (A., Kupujący). Dostawa zostanie dokonana na
    warunkach DDP wg Incoterms 2020, do magazynu przeładunkowego w (...). Towar
    zakupiony od Spółki, A. przekaże C., która z kolei nieodpłatnie przekaże ten Towar
    Odbiorcy końcowemu (B.), w ramach donacji. Spółka poniesie koszty transportu Towaru
    do ww. magazynu przeładunkowego. Odbiorca końcowy odbierze Towar z magazynu (...) i
    dostarczy go na Ukrainę. Wnioskodawca posiada „Świadectwo Końcowego Użytkownika”,
    z którego wynika, że Towar docelowo jest wywożony na Ukrainę. Spółka będzie wskazana
    jako eksporter Towaru. Dozór celny nad Towarem będzie sprawowany w miejscu
    załadunku w (...) przez polskie i amerykańskie służby celne. Wywóz towaru przez Odbiorcę
    końcowego konwojem wojskowym na Ukrainę nie będzie podlegał wywozowej kontroli
    celnej na granicy polsko-ukraińskiej. Dokumentem potwierdzającym wywóz towaru na
    Ukrainę, którym będzie dysponować Spółka będzie kopia formularza NATO 302
    (Formularz).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy kopia Formularza otrzymanego od urzędu
    celnego właściwego do sprawowania dozoru w magazynie (...) będzie dokumentem o
    którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy dającym prawo do opodatkowania transakcji zbycia
    Towaru na rzecz A. na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że aby możliwe było
    opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku VAT w wysokości 0%, konieczne jest
    spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu
    towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma
    gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8
    ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego
    dokumentu „urzędowego” ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że
    bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju,
    która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Zgodnie z powołanym art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki VAT 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby Spółka mogła opodatkować
    transakcję opisaną we wniosku stawką podatku VAT w wysokości 0% przewidzianą dla
    eksportu towarów musi posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że katalog dokumentów wymieniony w art. 41 ust. 6a
    ustawy nie jest katalogiem zamkniętym, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w
    art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne
    dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych
    państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W analizowanej sprawie, w wyniku dostawy dokonanej przez Spółkę na rzecz A. nastąpi
    wywóz towarów z Polski poza terytorium UE (Ukraina). Spółka sprzeda Towar A. Następnie
    A. przekaże ten Towar C., która z kolei przekaże Towar nieodpłatnie Odbiorcy końcowemu
    (B.). Transport towarów z Polski poza UE (do Ukrainy) odbędzie się dwuetapowo, tj.
    najpierw towary zostaną przetransportowane do magazynu przeładunkowego w (...), skąd
    zostaną odebrane przez Odbiorcę końcowego i wywiezione na Ukrainę. Z

    przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika aby w ww. magazynie przeładunkowym
    towary były poddawane jakimkolwiek czynnościom/modyfikacjom, które powodowałyby
    jakąkolwiek zmianę ich charakteru, co pozwala przyjąć, że w tym przypadku nie nastąpi
    przerywanie ciągłości transportu. Jednocześnie, z przestawionych okoliczności sprawy
    wynika, że wywóz towarów poza terytorium UE będzie potwierdzony przez organ celny.
    Z okoliczności sprawy wynika, że na potwierdzenie wywozu Towaru na Ukrainę będą
    Państwo posiadać kopię formularza NATO 302 (Formularz). Na tym dokumencie
    eksportowany Towar zostanie opisany przez przedstawiciela C., który podpisze i
    ostempluje Formularz. Z Formularza będzie wynikać, że miejscem docelowym dostawy
    Towaru będzie Ukraina, a docelowym odbiorcą Towaru B. Przedstawiciel Odbiorcy
    końcowego potwierdzi imiennie na Formularzu fakt dostarczenia Towaru na Ukrainę i jego
    odbiór przez stronę ukraińską.
    Jednocześnie jak Państwo wskazują, Formularz jest to dokument celny przeznaczony
    wyłącznie do celów transgranicznego przemieszczania towarów wojskowych, które są
    przemieszczane lub wykorzystywane w ramach działań wojskowych. Transport może być
    realizowany przez siły zbrojne lub przez komercyjnego przewoźnika działającego w
    imieniu sił zbrojnych. Formularz 302 dotyczy pojedynczego przemieszczenia („bilet w
    jedną stronę”) i może być wykorzystany w przypadku transgranicznego przemieszczania
    towarów wojskowych, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w ramach
    działań wojskowych podejmowanych na mocy Traktatu Północnoatlantyckiego lub w
    przypadku transgranicznego przemieszczania towarów wojskowych w ramach działań
    wojskowych prowadzonych na mocy wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony ((...)) lub w
    ramach działań wielonarodowych poza (...) lub NATO.
    Wskazali Państwo również, że Towary, Formularz oraz dokumenty przewozowe zostaną
    przedstawione wyznaczonemu organowi celnemu w miejscu stacjonowania sił zbrojnych
    odbiorcy lub w urzędzie celnym wywozu. Jeśli wszystkie ww. formalności zostaną
    dochowane, wówczas polski urząd celny ostempluje i podpisze Formularz w odpowiednim
    miejscu. Spółka otrzyma kopię egzemplarza Formularza od urzędu celnego właściwego do
    sprawowania dozoru w magazynie (...).
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy przyjąć, że Formularz opisany we wniosku ma charakter dokumentu urzędowego
    potwierdzonego przez organ celny, o którym mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z art. 41 ust. 6a
    ustawy. Z dokumentu tego wynika fakt wywozu Towaru z Polski na terytorium państwa
    trzeciego (Ukraina), co zostanie potwierdzone przez wyznaczony organ celny w miejscu
    stacjonowania sił zbrojnych odbiorcy lub urząd celny wywozu oraz przez polski urząd
    celny właściwy do sprawowania dozoru w magazynie (...). Zatem, na podstawie Formularza
    Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki podatku VAT 0% przewidzianej dla
    eksportu towarów.
    Tym samym, przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    dokumenty gromadzone na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.