Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-113/07/10-S/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-27
Teza: Sprzedaż działek - gruntów budowlanych otrzymanych drodze darowizny nie podlega opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 383/08 (data wpływu prawomocnego wyroku 6 kwietnia 2010 r.) stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2007 r. (data wpływu 9 sierpnia 2007 r.), uzupełnionym w dniu 22 października 2007 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży gruntów przeznaczonych pod zabudowę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2007 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 października 2007 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży gruntów przeznaczonych pod zabudowę.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W dniu 2 lipca 1986 r., na podstawie umowy darowizny, otrzymał Pan od rodziców grunty rolne o powierzchni 8,5 ha, obejmujące działki 77, 78 i 21. W latach 1986–1996 ziemia ta była uprawiana. W dniu 18 grudnia 1996 r. miał Pan wypadek samochodowy, w wyniku którego do czerwca 2005 r., przebywał na rencie inwalidzkiej. W latach 1999-2000 próbował wznowić uprawę ziemi, jednak stan zdrowia nie umożliwiał prowadzenie gospodarstwa rolnego. Od 2001 r. powyższe grunty były wydzierżawiane. Oprócz tego prowadził Pan w okresie od lutego 2000 r. do lipca 2001 r. działalność w zakresie handlu maszynami rolniczymi, będąc podatnikiem podatku od towarów i usług. Po podziałach działki 77 wyodrębniono działki 77/3 i 77/4, które zostały przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną w ramach zagospodarowania przestrzennego Gminy z dnia 16 listopada 2005r. W wyniku podziału powstały działki od nr 77/7 do nr 77/50, w tym działki 77/45 i 77/48, które stanowią tereny wewnętrznych dróg dojazdowych, a działki 77/49, 77/46 i 77/47 tereny pasów technicznych. Na działce 77/50 znajduje się Pana dom mieszkalny, którego budowę rozpoczęto w 1988 r. W 2006 r. wznowił Pan działalność gospodarczą prowadzoną w zakresie biura prawnego, będąc ponownie podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 2 sierpnia 2007 r. z majątku osobistego, dokonał Pan sprzedaży jednej z 38 działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, a notariusz ustalił podatek w wysokości 22%. Do sierpnia 2007 r. powyższe działki były dzierżawione, a do momentu sprzedaży były wykorzystywane jako działki rolne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy istnieje obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy ww. działek budowlanych z majątku osobistego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, którymi - w myśl art. 2 ust. 6 - są grunty. Po powołaniu treści art. 15 ust. 1 i 2 powyższej ustawy, wskazał Pan, że działalnością gospodarczą jest profesjonalny obrót gospodarczy, realizowany w sposób zorganizowany, a więc w sposób ciągły. Działalność ta powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością, co wynika z wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-230/94 między Renate Ekler a Finanzam Hamburg. Także Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt SA/Wr 1254/05 stwierdził, że wykorzystanie majątku prywatnego przez osoby fizyczne stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że ma ona charakter ciągły dla celów zarobkowych. Nie jest działalnością handlową (gospodarczą) w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy, sprzedaż majątku osobistego, który został kupiony na własne potrzeby, a nie w celu odsprzedaży. Z wykładni językowej wynika, że ustawodawca uzależnił opodatkowanie sprzedaży gruntu od celu jego nabycia tj. odsprzedaży. Według Pana, w sytuacji, kiedy nie doszło do kupna działek budowlanych w celu ich dalszej odsprzedaży tylko zostały one nabyte do majątku osobistego w drodze darowizny, to sprzedaż ta nie będzie podlegać opodatkowaniu. Powyższe potwierdza wyrok WSA w Warszawie z 18 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3885/06. Zdaniem Pana, sprzedaż majątku prywatnego nabytego w celu wykorzystania na własne potrzeby nie podlega opodatkowaniu nawet, gdy zbycia dokonano kilku lub kilkunastu nabywcom. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt. I FSA 603/06 podkreślił, że można opodatkować sprzedaż kilku działek w sytuacji, gdy zamiar sprzedaży pojawi się w momencie nabycia, a nie w chwili podziału geodezyjnego jednej nieruchomości gruntowej na kilka mniejszych. W momencie, kiedy otrzymał Pan grunt, w drodze darowizny, wykorzystywany był on na cele rolnicze. Z kolei z wyroku NSA z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt III SA 1901/99 wynika, że nie jest słuszny pogląd „że u zarejestrowanego podatnika VAT każda sprzedaż towarów lub odpłatne świadczenie usług jest opodatkowane. W każdym przypadku indywidualnie muszą być badane zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe przesłanki wystąpienia obowiązku podatkowego”. Jeżeli podatnik sprzedaje majątek, którego część przeznaczył na potrzeby osobiste tj. inne niż związane z prowadzoną działalnością, wówczas nie występuje w tej transakcji jako podatnik. Sprzedaż taka nie jest opodatkowana nawet wtedy, gdy sprzedawca dla celów działalności gospodarczej jest zarejestrowany jako podatnik, co potwierdził ETS w orzeczeniu w sprawie C-291/92. Pana zdaniem przedmiotowa nieruchomość w całym okresie jej posiadania była wykorzystywana w ramach majątku osobistego. Wobec czego nie ma obowiązku opodatkowania dostawy działek budowlanych podatkiem od towarów i usług.

W interpretacji indywidualnej z dnia 25 października 2007 r. znak ITPP2/443-113/07/RS uznano stanowisko Pana za nieprawidłowe. Nie zgadzając się w treścią wydanej interpretacji Strona, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 383/08, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, iż nie można uznać za poprawny pogląd prezentowany przez organ podatkowy, ze sprzedaż działek stanowiących majątek osobisty Skarżącego, dokonywana poza zakresem wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Skarżący nie nabył nieruchomości w celu dalszej jej odsprzedaży, ale nabył ją do majątku prywatnego.

Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1574/08, została oddalona. W uzasadnieniu wyroku podzielono pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając jednocześnie, iż nabycie sprzedawanych gruntów musi nastąpić w celach wykonywania działalności gospodarczej, czyli handlowych, a nie w innych celach. Stąd też zamiar częstotliwego wykonywania czynności powinien być ujawniony w momencie nabycia towaru, a nie jego sprzedaży.

W dniu 6 kwietnia 2010 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 383/08, uchylający zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1574/08 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 383/08 - stanowisko Pana w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, natomiast w przypadku zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).