Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.662.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: W zakresie skutków podatkowych dostawy Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-zbycie nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych dostawy
    Nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Opis Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji
    Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w (...) (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”), która będzie
    zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „VAT") jako podatnik VAT
    czynny na planowaną datę Transakcji (zdefiniowana poniżej).
    Na potrzeby niniejszego wniosku A. B. zwany będzie dalej: „Sprzedający 1”, a C.D.:
    „Sprzedająca 2”. Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 w dalszej części niniejszego wniosku będą
    łącznie zwani „Sprzedającymi”. Sprzedający są małżeństwem, w którym obowiązuje ustrój
    ustawowej wspólności majątkowej.
    Sprzedający są osobami fizycznymi. Sprzedający nie posiadają statusu rolników
    ryczałtowych w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT.
    Na datę złożenia niniejszego wniosku Sprzedający nie są zarejestrowani na potrzeby
    podatku VAT jako podatnicy VAT czynny. Sprzedający będą natomiast zarejestrowani na
    potrzeby podatku VAT jako podatnicy VAT czynny na planowaną datę Transakcji.
    W dalszej części niniejszego wniosku Kupujący wraz ze Sprzedającymi będą łącznie zwani
    „Zainteresowanymi” lub „Stronami”.
    W dniu (...) 2020 r. Sprzedający zawarli ze X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    spółka komandytowa z siedzibą w (...) (zwana dalej „X”) umowę, w której Sprzedający i X
    zobowiązali się podjąć współpracę w zakresie działań zmierzających do zwrotu na rzecz
    Sprzedających nieruchomości składającej się z działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1
    (dalej: „Działka nr 1”), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą KW Nr (...) oraz działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2 (dalej;
    „Działka nr 2”), położonych w miejscowości (...), w gminie (...), w powiecie (...), w
    województwie (...) (dalej łącznie: „Działki nr 1 oraz 2”), oraz ich sprzedaży przez
    Sprzedających na rzecz X lub podmiotu wskazanego przez X (dalej; „Umowa o współpracy
    w zakresie odzyskania Działek nr 1 oraz 2”). Inicjatorem sprzedaży są Sprzedający.
    Sprzedający nawiązali kontakt ze X mając przekonanie, że X przeprowadzi procedurę
    zwrotu wywłaszczonej Nieruchomości oraz ją odkupi lub wskaże inny podmiot, który
    odkupi Nieruchomość. W tym miejscu Strony wyjaśniają, że Działka nr 1 była wcześniej
    własnością Sprzedających.
    Działka nr 1 została następnie nabyta na rzecz (...) na cel publiczny wymieniony w art. 6
    ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej: „Ustawa o
    gospodarce nieruchomościami”), tj. (...).
    W Umowie o współpracy w zakresie odzyskania Działek nr 1 oraz 2, X zobowiązała się
    podjąć wszelkie starania, aby zapewnić Sprzedającym nieodpłatnie wsparcie prawne w
    zakresie dochodzenia zwrotu Działek nr 1 oraz 2 na każdym etapie postępowania przed

    wszelkimi organami administracji publicznej, tak aby Sprzedający nie musieli angażować
    się osobiście w proces zwrotu Działek nr 1 oraz 2, w tym:
    i) przygotowanie wszelkich pism, zawiadomień, powiadomień, wniosków związanych z
      dochodzeniem zwrotu Działek nr 1 oraz 2;
    ii) reprezentowanie Sprzedających przez profesjonalnych doradców prawnych w
      postępowaniach przed wszelkimi organami administracji publicznej we wszelkich
      sprawach i postępowaniach związanych z dochodzeniem zwrotu Działek nr 1 oraz 2 na
      każdym ich etapie;
    iii) pełne wsparcie w zakresie wszelkich innych czynności związanych ze zwrotem Działek
      nr 1 oraz 2.
    W ramach dodatkowych wyjaśnień: Sprzedający pierwotnie weszli w posiadanie działek 1 i
    2 na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu (...) 2000 r., akt notarialny nr Rep. A (...).
    Gmina (...) stała się właścicielem obu działek, tj. 1 i 2. Gmina (...) nabyła Nieruchomość od
    Sprzedających na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) 2003 r., akt notarialny Rep.(...).
    W Umowie o współpracy w zakresie odzyskania Działek nr 1 oraz 2, Sprzedający
    zobowiązali się do zawarcia ze X lub podmiotem wskazanym przez X przedwstępnej
    umowy sprzedaży Działek nr 1 oraz 2, na mocy której Sprzedający zobowiążą się do
    zawarcia umowy przyrzeczonej zbycia Działek nr 1 oraz 2 wolnych od wszelkich obciążeń
    na rzecz X lub podmiotu wskazanego przez X.
    Inicjatorem umowy o współpracy byli Sprzedający. Z umowy z dnia (...) 2020 r. zawartej
    pomiędzy Sprzedającymi, a X wynika zobowiązanie Sprzedających do sprzedaży
    Nieruchomości na rzecz X lub innego podmiotu wskazanego przez X w związku z
    zapewnieniem kompleksowego wsparcia w procesie odzyskania wywłaszczonych
    Nieruchomości. Elementami przesądzającymi o podjęciu współpracy ze X było zaufanie
    Sprzedających do tego podmiotu jako mającego siedzibę w sąsiedniej gminie i
    posiadającego doświadczenie w zarządzaniu i obrocie nieruchomościami.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wyjaśnia, że Działka nr 1 została podzielona. Podziału działki
    dokonała Gmina (...), a nie Sprzedający. W rezultacie wspomnianego podziału z Działki nr 1
    zostały wydzielone następujące działki gruntu:
    i) działki gruntu o numerach ewidencyjnych 3 oraz 4, które będą przedmiotem Transakcji,
      oraz
    ii) działka gruntu o numerze ewidencyjnym 5, która nie będzie przedmiotem Transakcji.
      Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że ilekroć w dalszej
      części niniejszego wniosku jest mowa o Nieruchomości, rozumie się przez to działki
      gruntu o numerach ewidencyjnych 3 oraz 4.
    W wykonaniu zobowiązań z Umowy o współpracy w zakresie odzyskania Działek nr 1 oraz
    2, Sprzedający planują zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży ze wskazanym przez X
    podmiotem (dalej: „Umowa Przedwstępna”) zobowiązującą do zawarcia umowy sprzedaży
    (dalej: „Umowa Sprzedaży”) prawa własności nieruchomości składającej się z działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3 oraz 4, położonych w miejscowości (...), w gminie (...),
    w powiecie (...), w województwie (...), dla których Sąd Rejonowy w (...), VI Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW Nr (...) (dalej: „Księga wieczysta”) (dalej łącznie:
    „Nieruchomość”).
    Dla uniknięcia wątpliwości Strony wyjaśniają, że pomimo podziału Działki nr 1 w rezultacie,
    którego wydzielone zostały działki gruntu o numerach ewidencyjnych 3 i 4 oraz 5, na datę
    złożenia niniejszego wniosku w Księdze wieczystej ujawniona jest nadal Działka nr 1.
    Działka nr 2 nie jest przedmiotem zapytań w ramach niniejszego wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    W niniejszym stanie faktycznym rozważane jest zdarzenie przyszłe gdzie Sprzedający
    zawrą z Kupującym Umowę Sprzedaży na warunkach przewidzianych w Umowie

    Przedwstępnej albo bardzo do nich zbliżonych. Zawarcie przez Kupującego Umowy
    Sprzedaży ze Sprzedającymi może nastąpić w szczególności w rezultacie przeniesienia
    praw i obowiązków wynikających z Umowy Przedwstępnej.
    Planowana sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Kupującego zwana
    będzie w dalszej części niniejszego wniosku „Transakcją”.
    Na Nieruchomości nie znajdują się (i nie będą znajdowały się na datę Transakcji) żadne
    obiekty budowlane, które mogłyby stanowić budynki, budowle lub ich części w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725, ze
    zm., dalej; „Prawo budowlane”).
    Jednocześnie, na działce o numerze ewidencyjnym 3 wchodzącej w skład Nieruchomości
    znajduje się (i będzie znajdował się na planowaną datę Transakcji) rów melioracyjny.
    Strony wyjaśniają, że wspomniany rów melioracyjny nie został wzniesiony z użyciem
    wyrobów budowlanych, a stanowi jedynie wykop.
    Nieruchomość nie jest (i nie będzie na planowaną datę Transakcji) ogrodzona.
    Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    zatwierdzonym uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) 2017 r. w sprawie uchwalenia
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych we wsi
    (...) w Gminie (...) - Obszar (...) (dalej: „MPZP”), zgodnie z którym:
    i) działka o numerze ewidencyjnym 3 wchodząca w skład Nieruchomości położona jest na
      terenach dróg publicznych klasy dojazdowej, oznaczonych na rysunku planu symbolem
      1KD-D;
    ii) działka o numerze ewidencyjnym 4 wchodząca w skład Nieruchomości położona jest na
      terenach zabudowy usługowej, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów,
      oznaczonych na rysunku planu symbolem 1U/P.
    2. Historia oraz dalsze informacje o Nieruchomości
    Na datę złożenia niniejszego wniosku, działki gruntu wchodzące w skład Nieruchomości
    nie zostały jeszcze nabyte przez Sprzedających.
    Jak zostało wskazane powyżej, Działka nr 1 była wcześniej własnością Sprzedających.
    Działka nr 1 została następnie nabyta na rzecz Gminy (...) na cel publiczny wymieniony w
    art. 6 Ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. (...). W dniu (...) 2020 r. Sprzedający
    reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpili do Starosty (...) z
    wnioskiem o zwrot Działki nr 2. Jednakże, Starosta (...) ustalił, że przedmiotem
    wywłaszczenia była Działka nr 1, a nie Działka nr 2, która nadal stanowi własność
    Sprzedających. W dniu (...) 2021 r. Sprzedający reprezentowani przez profesjonalnego
    pełnomocnika cofnęli wniosek o zwrot Działki nr 2, o którym mowa powyżej, i
    jednocześnie wnieśli o zwrot Działki 1 (dalej: „Wniosek o zwrot Działki nr 1”).
    W dniu (...) 2024 r. Starosta (...) wydał decyzję, w której orzekł w szczególności:
    i) o odmowie zwrotu działki gruntu o numerze ewidencyjnym 5 - z uwagi m.in. (...), oraz
    ii) o zwrocie na rzecz Sprzedających działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości,
      (dalej: „Decyzja o zwrocie Nieruchomości”).
    Jednocześnie, Strony wyjaśniają, że na datę złożenia niniejszego wniosku wspomniana
    Decyzja o zwrocie Nieruchomości nie jest ostateczna ,gdyż zarówno Gmina (...), jak i
    Sprzedający reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika złożyli odwołanie od
    Decyzji o zwrocie Nieruchomości (dalej: „Odwołanie od Decyzji o zwrocie Nieruchomości”).
    Na potrzeby niniejszego wniosku Strony zakładają, że na podstawie ostatecznej Decyzji o
    zwrocie Nieruchomości dojdzie do zwrotu Nieruchomości na rzecz Sprzedających przez
    Gminę (...) (dalej: „Zwrot Nieruchomości na rzecz Sprzedających”). Odwołanie od decyzji o
    zwrocie Nieruchomości po Stronie Sprzedających nastąpiło na skutek odmowy zwrotu
    nieruchomości w części przeznaczonej na (...), co też Sprzedający kwestionują.

    W ramach dodatkowych wyjaśnień: Sprzedający nie dokonywali sprzedaży produktów
    rolnych i nie prowadzili działalności rolniczej w związku z tą Nieruchomością.
    Nieruchomość nie była udostępniania przez Sprzedających na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Nieruchomość nie była przez Sprzedających wykorzystywana w działalności gospodarczej,
    w tym działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT i Sprzedający nie
    byli z tego tytułu czynnymi podatnikami podatku VAT.
    Sprzedający nie podejmowali jakichkolwiek działań mających na celu uatrakcyjnienie
    Nieruchomości. Sprzedający nie wnosili o uchwalenie lub zmianę Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego. Sprzedający nie występowali o warunki zabudowy.
    Strony wyjaśniają, że po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, Nieruchomość
    będzie stanowiła majątek prywatny Sprzedających.
    Po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, Sprzedający będą właścicielami
    Nieruchomości na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.
    Nieruchomość, po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, nie będzie
    wykorzystywana przez Sprzedających do prowadzenia gospodarstwa rolnego w ramach
    działalności gospodarczej. Nieruchomość, po Zwrocie Nieruchomości na rzecz
    Sprzedających, nie będzie wykorzystywana przez Sprzedających do pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Nieruchomość, po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, nie będzie
    wykorzystywana przez Sprzedających wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku VAT.
    Nieruchomość, po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, nie będzie
    przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze (z
    zastrzeżeniem uwag zawartych poniżej). Jednocześnie, nie jest wykluczone, że w związku z
    planowaną Transakcją Nieruchomość, po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających,
    będzie przedmiotem umowy dzierżawy, która zostanie zawarta pomiędzy Sprzedającymi a
    Kupującym lub podmiotem trzecim (dalej: „Umowa dzierżawy”). Przy czym nie jest
    wykluczone, że w oparciu o postanowienia wspomnianej wyżej Umowy dzierżawy (o ile
    taka umowa zostanie zawarta), Sprzedający udzielą dzierżawcy określonych praw, w tym
    do występowania z wnioskami i uzyskiwania określonych zgód, zezwoleń, pozwoleń czy
    warunków technicznych dotyczących Nieruchomości lub Inwestycji (w szczególności
    pozwolenia na budowę). W przypadku w którym Umowa dzierżawy zostanie zawarta
    pomiędzy Sprzedającymi a podmiotem trzecim, nie można wykluczyć, że wspomniana
    Umowa dzierżawy nie zostanie rozwiązana na datę Transakcji. W takim przypadku
    Kupujący wstąpi z mocy prawa (tj. na podstawie art. 678 § 1 w zw. z art. 694 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.) w stosunek
    dzierżawy wynikający ze wspomnianej Umowy dzierżawy w miejsce Sprzedających.
    W Umowie o współpracy w zakresie odzyskania Nieruchomości Sprzedający zobowiązali
    się:
    i) udzielić osobom wskazanym przez X pełnomocnictwa (w formie i treści wskazanej przez
      X) do reprezentowania Sprzedających w postępowaniach o zwrot Działek nr 1 oraz 2 na
      rzecz Sprzedających (dalej: „Pełnomocnictwo w postępowaniach o zwrot Działek nr 1
      oraz 2 na rzecz Sprzedających”);
    ii) podejmować wszelkie czynności wskazane przez X lub osoby wskazane przez X w celu
      zwrotu Działek nr 1 oraz 2 na rzecz Sprzedających;
    iii) udzielić wszelkich informacji wskazanych przez X lub osoby wskazane przez X
      niezbędnych w toku postępowań o zwrot Działek nr 1 oraz 2 na rzecz Sprzedających.
    Strony wyjaśniają, że Sprzedający udzielili osobom wskazanym przez X wspomnianego
    Pełnomocnictwa w postępowaniach o zwrot Działek nr 1 oraz 2 na rzecz Sprzedających, w

    oparciu o które profesjonalni pełnomocnicy działając w imieniu Sprzedających podjęli m.
    in. takie działania jak (...).
    Jednocześnie, mając na uwadze planowane działania związane z realizacją Inwestycji
    (zdefiniowanej poniżej) na Nieruchomości, istnieje możliwość, że Sprzedający wyrażą
    zgodę na dysponowanie przez Kupującego lub podmiot wskazany przez Kupującego
    Nieruchomością na cele budowlane, która będzie obejmowała w szczególności zgodę na
    podejmowanie przez podmiot wskazany przez Kupującego oraz osoby działające w
    imieniu tego podmiotu wszelkich czynności dotyczących Nieruchomości w szczególności w
    zakresie:
    1) występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej
      Nieruchomości na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo - produkcyjnych,
    2) składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej na Nieruchomości, w tym pozwolenia (pozwoleń) na rozbiórkę
      oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii, ekspertyz
      niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę,
    3) składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane;
    (dalej: „Zgoda na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane”).
    Z uwagi na to, że Zgoda na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane na datę
    złożenia niniejszego wniosku nie została jeszcze udzielona przez Sprzedających, jej
    ostateczny zakres może nieznacznie różnić się w stosunku do zakresu Zgody na
    dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, który został wskazany powyżej.
    Może okazać się również, że na planowaną datę Transakcji Zgoda na dysponowanie
    Nieruchomością na cele budowlane nie zostanie udzielona przez Sprzedających na rzecz
    Kupującego lub podmiotu wskazanego przez Kupującego.
    Co więcej, Sprzedający w związku z planowanym zbyciem Nieruchomości udzielą
    pełnomocnictwa określonemu radcy prawnemu, wskazanemu przez Kupującego lub inny
    podmiot, w celu dokonania przez niego czynności przygotowawczych do przeprowadzenia
    Transakcji, tj. do:
    1) przeglądania akt (...);
    2) uzyskiwania od sądów, organów administracji rządowej oraz samorządowej wypisów i
      zaświadczeń (...);
    3) przeglądania akt ewidencji gruntów prowadzonej przez właściwy urząd, (...);
    4) uzyskiwania zaświadczeń i zasięgania informacji w organach administracji (...);
    5) dokonywania wszelkich czynności faktycznych lub prawnych, (...); (dalej:
      „Pełnomocnictwo”).
    Sprzedający w związku ze sprzedażą Nieruchomości nie prowadzili żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszali w mediach, Internecie czy prasie ofert sprzedaży
    Nieruchomości. Sprzedający nie zawierali również umów pośrednictwa w obrocie
    nieruchomościami.
    3. Zakres Transakcji
    W ramach Transakcji, dojdzie do sprzedaży przez Sprzedających na rzecz Kupującego
    Nieruchomości za określoną cenę.
    Jednocześnie, jeżeli określone przenoszalne zgodnie z przepisami prawa pozwolenia,
    opinie, zgody czy warunki techniczne dotyczące Nieruchomości lub Inwestycji (w

    szczególności pozwolenie na budowę) zostały lub zostaną wydane na Sprzedających przed
    datą Transakcji, planowane jest przeniesienie ich na Kupującego lub podmiot wskazany
    przez Kupującego. Przy czym Strony wskazują, że przeniesienie przez Sprzedających takich
    pozwoleń, opinii, zgód czy warunków technicznych dotyczących Nieruchomości lub
    Inwestycji mogło lub może nastąpić zarówno przed zawarciem przez Strony Umowy
    Sprzedaży, równolegle do Umowy Sprzedaży, lub po zawarciu przez Strony Umowy
    Sprzedaży.
    4. Sposób wykorzystania Nieruchomości po Transakcji
    Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomość w ramach działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący
    planuje odsprzedać Nieruchomość lub zrealizować na Nieruchomości oraz na sąsiednich
    działkach gruntu inwestycję polegającą na (...) Kupujący nie planuje wykorzystywania
    Nieruchomości do działalności zwolnionej z VAT.
    5. Inne okoliczności Transakcji
    Transakcja zostanie udokumentowana stosownymi fakturami wystawionymi przez
    Sprzedających.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie zwolniona od podatku VAT
      i będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki
      podatku VAT?
    3. Czy Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
      nabyciem Nieruchomości w ramach Transakcji na zasadach ogólnych, tj. w
      szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem VAT.
    2. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie zwolniona od podatku VAT i
      będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki
      podatku VAT.
    3. Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
      nabyciem Nieruchomości w ramach Transakcji na zasadach ogólnych, tj. w
      szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie Pytania nr 1
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art.
    2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się
    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o
    VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowej,
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT.

    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT,
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku VAT. Podatnikami - według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej
    dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie
    przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika VAT.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem VAT wskazuje, że do tego, aby
    faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 z późn. zm.,
    dalej: „Dyrektywa”), „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i w
    art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem
    „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji,
    gdy czynności podmiotu dokonującego tej dostawy wykażą znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, w sposób wystarczająco stały i zorganizowany. Dlatego też, aby
    uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy
    działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nieruchomości nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się

    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Powyższe elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. podejmuje działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek (wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia), uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami czy w zakresie usług deweloperskich (lub innych tego
    rodzaju usług). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    opisanych powyżej okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że wskazane w
    opisie zdarzenia przyszłego okoliczności świadczą o zorganizowanym charakterze
    planowanej sprzedaży Nieruchomości i powodują, że planowana sprzedaż Nieruchomości
    przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Wskazywać na to może w szczególności okoliczność zawarcia pomiędzy Sprzedającymi
    Umowy o współpracy w zakresie odzyskania Działek nr 1 oraz 2, w której Sprzedający
    zobowiązali się podjąć współpracę w zakresie działań zmierzających do zwrotu na rzecz
    Sprzedających Działki nr 1 oraz 2 oraz jej sprzedaży przez Sprzedających na rzecz X lub
    podmiotu wskazanego przez X, oraz udzielenie przez Sprzedających osobom wskazanym
    przez X wspomnianego Pełnomocnictwa w postępowaniach o zwrot Działek nr 1 oraz 2 na
    rzecz Sprzedających.
    Jak zostało wskazane powyżej, w oparciu o Pełnomocnictwo w postępowaniach o zwrot
    Działek nr 1 oraz 2 na rzecz Sprzedających, profesjonalni pełnomocnicy działając w
    imieniu Sprzedających podjęli m.in. takie działania jak złożenie Wniosku o zwrot Działki nr
    1 oraz złożenie Odwołania od Decyzji o zwrocie Nieruchomości, o których mowa powyżej.
    Zdaniem Stron wskazane wyżej działania podjęte w oparciu o Pełnomocnictwo w
    postępowaniach o zwrot Działek nr 1 oraz 2 na rzecz Sprzedających wywołują skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedających i wskazują na wykorzystanie przez nich
    Nieruchomości w charakterze profesjonalnym.
    Ponadto, jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego Sprzedający w związku z
    planowanym zbyciem Nieruchomości udzielą Pełnomocnictwa o szerokim zakresie, tj. do:
    1) przeglądania akt załączonych do księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości, w
      tym też do przeglądania akt załączonych do wszelkich ksiąg wieczystych i zbiorów
      dokumentów uprzednio prowadzonych dla działek wchodzących w skład
      Nieruchomości, oraz uzyskiwania odpisów, kopii, a także wykonywania zdjęć
      dokumentów dołączonych do ksiąg wieczystych prowadzonych dla Nieruchomości i
      zbiorów dokumentów;
    2) uzyskiwania od sądów, organów administracji rządowej oraz samorządowej wypisów i
      zaświadczeń oraz zasięgania informacji dotyczących stanu prawnego Nieruchomości;
    3) przeglądania akt ewidencji gruntów prowadzonej przez właściwy urząd, uzyskiwania
      wypisów z ewidencji gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej;

    4) uzyskiwania zaświadczeń i zasięgania informacji w organach administracji rządowej i
      samorządowej w zakresie ewentualnych roszczeń byłych właścicieli oraz innych
      postępowań administracyjnych lub sądowych toczących się odnośnie Nieruchomości
      oraz uzyskiwania wpisów ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
      przestrzennego lub miejscowego planu zagospodarowania dla Nieruchomości;
    5) dokonywania wszelkich czynności faktycznych lub prawnych, składania wszelkich
      oświadczeń wiedzy lub woli i podpisywania wszelkich dokumentów (w tym w
      szczególności wniosków), jakie okażą się konieczne lub przydatne w celu realizacji
      zakresu przedmiotowego pełnomocnictwa.
    Zdaniem Wnioskodawcy wskazane wyżej działania podjęte również w oparciu o
    Pełnomocnictwo wywoływać będą skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedających
    wskazując na wykorzystanie przez nich Nieruchomości w charakterze profesjonalnym.
    W ocenie Wnioskodawcy, istotne znaczenie na gruncie rozpatrywanej sprawy ma również
    wskazana w opisie zdarzenia przyszłego możliwość udzielenia przez Sprzedających Zgody
    na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie, jak zostało wskazane
    w opisie zdarzenia przyszłego, na planowaną datę Transakcji może okazać się, że
    wspomniana Zgoda na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, ostatecznie nie
    zostanie udzielona przez Sprzedających. Zdaniem Wnioskodawcy, za profesjonalnym
    charakterem planowanej Transakcji może przemawiać także ewentualne zawarcie przez
    Sprzedających Umowy dzierżawy. Jak wskazano powyżej, nie jest wykluczone, że w oparciu
    o postanowienia wspomnianej wyżej Umowy dzierżawy (o ile taka umowa zostanie
    zawarta), Sprzedający udzielą dzierżawcy określonych praw, w tym do występowania z
    wnioskami i uzyskiwania określonych zgód, zezwoleń, pozwoleń czy warunków
    technicznych dotyczących Nieruchomości lub Inwestycji (w szczególności pozwolenia na
    budowę). Zdaniem Stron zawarcie Umowy dzierżawy (o ile taka umowa zostanie zawarta)
    będzie wiązało się ściśle z planowaną Transakcją i dodatkowo będzie wskazywała na
    zorganizowany charakter planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Zaangażowanie Sprzedających w czynności związane ze sprzedażą Nieruchomości w
    ramach Transakcji powoduje, że opisanych czynności nie można interpretować jako
    rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do
    osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego sprzedaży.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    należy uznać, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji Sprzedający będą
    mieli status podatników podatku VAT (por. art. 15 ust. 1 ustawy o VAT) wykonujących
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji
    sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”). W szczególności jak zostało
    wskazane w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 13 lipca 2023 r. „nr 0111-KDIB3-
    1.4012.376.2023.1.IK:
    · „(...) w przedmiotowej sprawie poprzez udzielenie podmiotowi trzeciemu wszelkich
      stosownych zgód, pozwoleń i pełnomocnictw, czynności wykonane przez
      pełnomocnika - osoby trzecie, wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
      Sprzedającego, bowiem stroną podejmowanych czynności jest Sprzedający, a nie
      pełnomocnik. Działania te dokonywane są za pełną zgodą Sprzedającego, wpłyną
      generalnie na wzrost wartości i atrakcyjności Nieruchomości, stanowiącej nadal
      własność Sprzedającego. Udzielając zgód i pełnomocnictw do podjęcia wyżej
      wskazanych czynności przez Kupującego, Sprzedający wychodzi naprzeciw
      oczekiwaniom Kupującego, przyspieszając proces realizacji inwestycji.”

    · „Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
      planowana przez Sprzedającego sprzedaż Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust.
      1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej.”
    Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2023 r.,
    nr 0111-KDIB3-1.4012.403.2023.1.KO, w której stwierdził, że:
    · „(...) w przedmiotowej sprawie poprzez udzielenie Państwu wszelkich stosownych zgód,
      pozwoleń i pełnomocnictw, czynności wykonane przez pełnomocnika - osoby trzecie,
      Państwa - wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedającego, bowiem
      stroną podejmowanych czynności jest Sprzedający, a nie Państwo, czy Państwa
      pełnomocnik. Działania te dokonywane są za pełną zgodą Sprzedającego, wpłyną
      generalnie na wzrost wartości i atrakcyjności Nieruchomości, stanowiącej nadal
      współwłasność Sprzedającego. Udzielając zgód i pełnomocnictw do podjęcia wyżej
      wskazanych czynności przez Kupującego, Sprzedający wychodzi naprzeciw
      oczekiwaniom Kupującego, przyspieszając proces realizacji inwestycji.”
    · „Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
      planowana przez Sprzedającego sprzedaż udziałów w opisanej Nieruchomości - działce
      nr (...) i (...) - będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez
      podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.”
    Stanowisko Stron znajduje potwierdzenie również w interpretacji indywidualnej z dnia 30
    czerwca 2023 r.„ nr 0114-KDIP4-3.4012.218.2023.1.IG, w której Dyrektor KIS uznał, że:
    · „Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Spółkę wywołują skutki
      bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Spółka, dokonując ww. działań,
      uatrakcyjni przedmiotową Nieruchomość będącą nadal w posiadaniu Sprzedającego.
      Działania te, dokonywane za pełną zgodą Sprzedającego wpłyną generalnie na
      podniesienie atrakcyjności Nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu
      zawarcia umowy przyrzeczonej, Udział w Nieruchomości jest własnością Sprzedającego
      i będzie podlegał wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia
      podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze podatkowoprawnej Sprzedającego. W tym
      kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
      potencjalnego nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będzie
      Nieruchomość o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
      przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności
      Nieruchomości i ostatecznie jej sprzedaż.”
    · „Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
      planowana przez Sprzedającego sprzedaż Udziału w Nieruchomości tj. działce
      zabudowanej budowlami o numerze ewidencyjnym nr 1, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1
      i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej.”
    Ponadto, podobne stanowisko zostało przedstawione w innych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS w analogicznych lub podobnych stanach
    faktycznych, tj. m.in. w:
    1) interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.379.2023.1.
      MSO,
    2) interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.378.2023.1.
      MSO,
    3) interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.401.2023.1.
      MSO,
    4) interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2023 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.247.2023.1.
      RMA.

    Dla kompletności wywodu należy również dodać, iż w analizowanej sytuacji nie są
    spełnione żadne przesłanki mogące prowadzić do potraktowania planowanej sprzedaży
    przedmiotu Transakcji jako transakcji wyłączonej z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt
    1 ustawy o VAT, tj. przepisu wyłączającego z opodatkowania transakcje zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przedmiot Transakcji bez wątpienia nie
    spełnia bowiem definicji przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Określone przenoszalne zgodnie z przepisami prawa pozwolenia, opinie, zgody czy
    warunki techniczne dotyczące Nieruchomości lub Inwestycji (w szczególności pozwolenie
    na budowę) nawet jeżeli zostaną przeniesione przez Sprzedających nie stanowią o
    wystąpieniu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bowiem
    przedmiotem dostawy nie będą inne od Nieruchomości składniki majątku Sprzedających.
    W szczególności Kupujący nie przejmie żadnych wartości niematerialnych i prawnych,
    know-how, a także innych praw, wierzytelności, umów czy też środków pieniężnych lub
    papierów wartościowych Sprzedających. Kupujący nie przejmie także żadnych rachunków
    bankowych należących do Sprzedających.
    Nabycie Nieruchomości nie będzie wiązało się również z przejściem na Kupującego
                      1zakładu pracy w rozumieniu art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 Kodeks pracy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r., poz. 1465, ze zm.).
    Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia zatem za uznaniem za prawidłowe
    stanowiska Stron, iż sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2
    1. Wprowadzenie
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że celem pytania nr 2 nie jest potwierdzenie wysokości
    stawki VAT, a jedynie potwierdzenie, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji
    będzie podlegała VAT i powinna być opodatkowana według właściwej stawki. Strony zdają
    sobie sprawę, że narzędziem służącym do potwierdzenia stawki podatku VAT jest wiążąca
    informacja stawkowa (WIS), stąd w interpretacji chcą potwierdzić jedynie fakt, iż do
    sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne ze
    zwolnień od podatku VAT oraz że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę
    towarów, stosownie do art. 7 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Mając na
    uwadze powyższe przepisy należy uznać, że grunt spełnia definicję towaru, a jego zbycie w
    ramach umowy sprzedaży stanowi odpłatną dostawę towarów.
    2. Status Nieruchomości jako niezabudowanej
    Zdaniem Stron, zarówno w dacie złożenia niniejszego wniosku, jak i w dacie planowanej
    Transakcji Nieruchomość będzie miała status nieruchomości niezabudowanej w
    rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie znajdują się na niej i nie będą znajdowały się na datę
    Transakcji żadne obiekty budowlane, które mogłyby stanowić budynki, budowle lub ich
    części w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, będące własnością Sprzedających.
    Zdaniem Stron, statusu Nieruchomości jako niezabudowanej dla potrzeb VAT nie zmienia
    również fakt, że działce o numerze ewidencyjnym 3 wchodzącej w skład Nieruchomości
    znajduje się (i będzie znajdował się na planowaną datę Transakcji) rów melioracyjny. W
    związku z tym, że nie został on wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, w ocenie
    Stron, rów melioracyjny nie stanowi (i nie będzie stanowił na planowaną datę Transakcji)
    na gruncie Prawa budowlanego budynku, budowli ani ich części.

    W efekcie, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna zostać uznana za
    dostawę gruntu niezabudowanego.
    Niemniej jednak, zdaniem Stron, na gruncie rozpatrywanego zdarzenia przyszłego,
    wspomniany status Nieruchomości nie będzie miał znaczenia z perspektywy
    opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, gdyż Nieruchomość na planowaną datę
    Transakcji będzie stanowiła zgodnie z MPZP tereny budowalne w rozumieniu art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT i w konsekwencji do jej dostawy nie będzie miało zastosowanie zwolnienie
    od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (w tym zakresie
    proszą Państwo o porównanie uzasadnienia przedstawionego w Punkcie 3 poniżej).
    3. Kwalifikacja podatkowa Transakcji
    Mając na względzie, że Nieruchomość należy traktować jako niezabudowaną,
    zastosowania w przedmiotowej sprawie nie znajdą art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT,
    dotyczące nieruchomości zabudowanych. Konieczne jest zatem odniesienie się w dalszej
    części do przepisów Ustawy o VAT, które dotyczą opodatkowania dostawy nieruchomości
    niezabudowanych.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Definicja terenów budowlanych została
    zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przez tereny budowlane
    rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość objęta MPZP, zgodnie
    z którym:
    i) działka o numerze ewidencyjnym 3 wchodząca w skład Nieruchomości położona jest na
      terenach dróg publicznych klasy dojazdowej, oznaczonych na rysunku planu symbolem
      1KD-D;
    ii) działka o numerze ewidencyjnym 4 wchodząca w skład Nieruchomości położona jest na
      terenach zabudowy usługowej, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów,
      oznaczonych na rysunku planu symbolem 1U/P.
    Nieruchomość stanowi zatem teren budowlany w rozumieniu definicji zawartej w art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT. Mając powyższe na uwadze, zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT nie znajdzie zastosowania do sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji.
    W tej sytuacji należy jeszcze przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania
    zwolnienia od opodatkowania VAT, wynikające z art. 43 ust.1 pkt 2 Ustawy o VAT. Dla
    zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
    a) towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
    b) brak prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
      naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzeniu tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość po Zwrocie
    Nieruchomości na rzecz Sprzedających nie będzie wykorzystywana przez Sprzedających
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Zważywszy na to, że art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stosuje się do towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia

    podatku VAT, należy stwierdzić, że dostawa Nieruchomości przez Sprzedających nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    z uwagi na to, że nie zostanie spełniony co najmniej jeden z warunków tego zwolnienia.
    Wobec uznania, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, gdyż nie znajdzie zastosowania żadne ze
    zwolnień od podatku VAT (w szczególności zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    oraz art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT).
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie Pytania nr 3
    Przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wprowadza jedną z najistotniejszych zasad podatku
    VAT - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo
    to przysługuje zasadniczo wtedy, gdy nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Dodatkowo, aby można było mówić o prawie
    do odliczenia, musi wystąpić podatek naliczony.
    W związku z tym, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie opodatkowana
    podatkiem VAT według stawki właściwej, po stronie Kupującego wystąpi podatek naliczony
    w wysokości wynikającej z faktur otrzymanych przez Kupującego od Sprzedających (art. 86
    ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).
    Dodatkowo, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Kupujący zamierza
    wykorzystywać Nieruchomość w ramach działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania Nieruchomości do
    działalności zwolnionej z VAT.
    Mając na uwadze powyższe, spełnione będą przesłanki odliczenia przez Kupującego
    podatku VAT naliczonego w związku z Transakcją przewidziane w art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Jednocześnie, w przypadku uznania za prawidłowe stanowiska w zakresie dotyczącym
    pytania nr 1 i 2, do faktur, które zostaną wystawione z tytułu Transakcji nie będzie miał
    zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym odliczenie nie może
    mieć miejsca, jeśli transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo
    jest zwolniona od podatku.
    Mając na uwadze, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie opodatkowana
    VAT, powyższy przepis nie będzie stanowił przeszkody dla odliczenia przez Kupującego
    podatku VAT wykazanego na fakturach przez Sprzedających.
    Reasumując, mając na uwadze, że przedmiot Transakcji będzie wykorzystywany przez
    Kupującego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, Kupującemu będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych,
    przewidzianych w ustawie o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r.,
    sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1
    ze zm.):
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości;
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
      Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy
      przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości
      określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony
      ułamkiem udział w nieruchomości.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek

      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika
    podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza

      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze (...).
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za

    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając zabudowany grunt działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży opisanej we wniosku
    Nieruchomości, stanowiącej niezabudowane działki nr 3 i 4 – wydzielone z działki nr 1
    istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Sprzedający podjęli aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania ich za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów
    ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania
    części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21

    kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził,
    że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują
    sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie
    wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do
    zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający zawarli ze X umowę o współpracę w zakresie
    działań zmierzających do zwrotu na rzecz Sprzedających nieruchomości działki nr 1 oraz
    ich sprzedaży przez Sprzedających na rzecz X lub podmiotu wskazanego przez X.
    Działka nr 1 była wcześniej własnością Sprzedających, a następnie została nabyta na
    rzecz Gminy na cel publiczny, tj.(...). Gmina (...) nabyła Nieruchomość od Sprzedających
    na podstawie umowy sprzedaży.
    W Umowie o współpracy w zakresie odzyskania Działki nr 1 X zobowiązała się podjąć
    wszelkie starania, aby zapewnić Sprzedającym nieodpłatnie wsparcie prawne w
    zakresie dochodzenia zwrotu Działki nr 1 na każdym etapie postępowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej, tak aby Sprzedający nie musieli
    angażować się osobiście w proces zwrotu Działki nr 1, w tym:
    · przygotowanie wszelkich pism, zawiadomień, powiadomień, wniosków związanych z
    dochodzeniem zwrotu Działki nr 1;
    · reprezentowanie Sprzedających przez profesjonalnych doradców prawnych w
    postępowaniach przed wszelkimi organami administracji publicznej we wszelkich
    sprawach i postępowaniach związanych z dochodzeniem zwrotu Działki nr 1 na
    każdym ich etapie;
    · pełne wsparcie w zakresie wszelkich innych czynności związanych ze zwrotem Działki
    nr 1.
    Działka nr 1 została podzielona na działki nr 3 i 4 (Nieruchomość), które będą
    przedmiotem Transakcji.
    W wykonaniu zobowiązań z Umowy o współpracy w zakresie odzyskania Działki nr 1,
    Sprzedający planują zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży ze wskazanym przez X
    podmiotem zobowiązującą do zawarcia Umowy Sprzedaży prawa własności
    nieruchomości składającej się z działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3 i 4.
    Sprzedający reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpili do Starosty
    z wnioskiem o zwrot Działki nr 1. W dniu (...) 2024 r. Starosta wydał decyzję, w której (...).
    Gmina (...), jak i Sprzedający reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika
    złożyli odwołanie od Decyzji (...).
    Po zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających Nieruchomość będzie stanowiła
    majątek prywatny Sprzedających.
    Inicjatorem transakcji sprzedaży byli Sprzedający. Sprzedający nawiązali kontakt ze X
    mając przekonanie, że X przeprowadzi procedurę zwrotu wywłaszczonej Nieruchomości
    oraz ją odkupi samodzielnie lub wskaże inny podmiot, który odkupi Nieruchomość, (w

    ramach tego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zakładany jest odkup przez
    Kupującego – Y Sp. z o.o.).
    Z umowy z dnia (...) 2020 r. zawartej pomiędzy Sprzedającymi, a X wynika zobowiązanie
    Sprzedających do sprzedaży Nieruchomości na rzecz X lub innego podmiotu
    wskazanego przez X. Powód zbycia wynika zatem z zobowiązania Sprzedających w
    związku z zapewnieniem przez X jako kompleksowego wsparcia w procesie odzyskania
    wywłaszczonych Nieruchomości.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w pierwszej kolejności
    (pytanie oznaczone we wniosku numerem 1) dotyczą ustalenia, czy sprzedaż
    Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku sprzedaży przedmiotowej
    Nieruchomości stanowiącej niezabudowane Działki nr 3 i 4 Sprzedający nie będą
    zbywali majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności
    gospodarczej. Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny to majątek danej osoby
    fizycznej, który w całym okresie posiadania tego majątku osoba ta musi wykazywać
    zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego.
    W przypadku Sprzedających taka sytuacja nie ma miejsca, gdyż Sprzedający dokonali
    sprzedaży Nieruchomości na rzecz Gminy na realizację celu publicznego, którą chcą
    odzyskać w celu jej dalszej sprzedaży. Sprzedający nawiązali kontakt ze X w celu
    podjęcia umowy o współpracy w zakresie działań zmierzających do zwrotu na ich rzecz
    Nieruchomości. W umowie o współpracy w zakresie odzyskania Działki nr 1, która
    została podzielona na niezabudowane Działki nr 3 i 4, X zobowiązała się podjąć wszelkie
    starania, aby zapewnić Sprzedającym nieodpłatne wsparcie prawne w zakresie
    dochodzenia zwrotu Działki nr 1. Inicjatorem Transakcji sprzedaży byli Sprzedający.
    Sprzedający byli również inicjatorem umowy o współpracy w zakresie działań
    zmierzających do zwrotu Nieruchomości wywłaszczonej na ich rzecz. Sprzedający
    przeprowadzili procedurę zwrotu Nieruchomości z przekonaniem, że X lub inny
    podmiot wskazany przez X odkupi od nich tą Nieruchomość. Powyższe okoliczności
    zawarcia umowy o współpracy zainicjonowane przez Sprzedających w zakresie działań
    zmierzających do zwrotu Nieruchomości oraz jej sprzedaży na rzecz X lub innego
    podmiotu wskazanego przez X (w ramach tego wniosku – Y Sp. z o.o.), udzielenie
    pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi reprezentującemu Sprzedających w
    procesie odzyskania Nieruchomości oraz złożenia odwołania od decyzji (...). W tych
    okolicznościach Sprzedający wystąpią jako podmiot zajmujący się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami. W konsekwencji zaangażowanie Sprzedających w
    czynności związane ze sprzedażą Nieruchomości w ramach Transakcji powoduje, że
    opisanych ciągu czynności nie można uznać za zarządzenie majątkiem prywatnym, lecz
    jako świadome działanie Sprzedających zmierzające do osiągnięcia korzyści materialnej
    z tytułu sprzedaży tej nieruchomości. Innymi słowy zaangażowanie Sprzedających w
    proces odzyskania Nieruchomości jest związane wprost z zamiarem jej sprzedaży.
    Zatem, sprzedaż przez Sprzedających Nieruchomości stanowiącej niezabudowane Działki
    nr 3 i 4, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie dostawą dokonywaną przez
    podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we
    wniosku czynności, Sprzedający podjęli działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    (...). Czyli Sprzedający wykazali aktywność porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Sprzedających za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego

    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż Nieruchomości będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że przedmiot planowanej Transakcji sprzedaży nie będzie
                                              1stanowił u Sprzedających przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu
    cywilnego, ponieważ z wniosku nie wynika, aby zbyciu towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedających. Zbyciu będzie
    podlegała bowiem jedynie Nieruchomość, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w
    rozumieniu powołanego przepisu.
    Planowana transakcja sprzedaży nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa Sprzedających, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych
    w art. 2 pkt 27e ustawy. Z okoliczności sprawy podanych przez Państwa nie wynika
    bowiem, aby przedmiot transakcji stanowił masę majątkową wydzieloną organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako niezależne
    przedsiębiorstwo.
    Zatem w niniejszej sprawie sprzedaż opisanej Nieruchomości nie będzie stanowiła zbycia
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym do transakcji
    tej przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie miał zastosowania.
    Tym samym sprzedaż Nieruchomości stanowiącej niezabudowane Działki nr 3 i 4, będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 1, w myśl którego sprzedaż Nieruchomości w ramach
    Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości w podatku od towarów i usług dotyczą ustalenia, czy
    sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie zwolniona od podatku VAT i
    będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki
    podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku,
    albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy (zamiany), których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług, w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Jak wynika z opisu sprawy, Nieruchomość objęta jest miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym Działki nr 3 i 4 przeznaczone są pod
    zabudowę.
    Tym samym Nieruchomość stanowi teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy
    i w rezultacie planowana sprzedaż tej Nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
    tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przenosząc powyższą analizę na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że – jak
    Państwo wskazali – po Zwrocie Nieruchomości na rzecz Sprzedających, nie będzie
    wykorzystywana przez Sprzedających wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku VAT.
    Z uwagi na to, że art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stosuje się do towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku VAT, należy stwierdzić, że dostawa Nieruchomości przez Sprzedających nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    z uwagi na to, że nie zostanie spełniony co najmniej jeden z warunków tego zwolnienia.
    Wobec uznania, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, gdyż nie znajdzie zastosowania żadne ze
    zwolnień od podatku VAT, o których mowa w art. art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą także prawa do
    odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości w ramach
    Transakcji na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje

    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Jak ustalono planowana Transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie czynnością
    opodatkowaną podatkiem VAT nie korzystającą ze zwolnienia od podatku, zatem przepis
    art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy nie będzie miał zastosowania. Ponadto, jak Państwo wskazali,
    Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Państwa do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu Nieruchomości na zasadach ogólnych,
    przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie do pytania
    oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zatem, niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Sprzedających.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    wskazać, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w
    oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe
    przedstawiony przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu
    podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut.
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Ponadto wskazać należy, iż interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną,
    jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,

    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza
    to, że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ,
    każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji,
    a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej
    może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej
    przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym
    miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.