Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.829.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-02
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości po podziale majątku wspólnego małżonków.
Słowa kluczowe: darowizna; majątek-podział majątku; majątek-rozdzielność majątkowa; małżeństwo; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 grudnia 2024 r. (wpływ 23 grudnia 2024 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Nieruchomość gruntową położoną w X, w gminie (...), stanowiącą działkę nr 1 o obszarze
        23467 m nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem w formie darowizny (...) 2009 r. od Pani
    ciotki A.A.
    Następnie umową o częściowy podział majątku w dniu (...) 2022 r. stała się Pani jedynym
    właścicielem ww. nieruchomości gruntowej (po wcześniejszym ustaleniu rozdzielności
    majątkowej).
    (...) 2024 r. na podstawie umowy sprzedaży zbyła Pani przedmiotową działkę.
    Uzupełnienie wniosku
    Nieruchomość gruntową położoną w X, w gminie (...), stanowiącą działkę nr 1, o obszarze
    3467 m2 nabyła Pani w formie darowizny z ówczesnym mężem (...) 2009 r. od Pani ciotki A.
    A. Nabycie działki nastąpiło do majątku wspólnego Pani i ówczesnego męża objętego
    wspólnością ustawową małżeńską.
    (...) 2022 r. zawarła Pani umowę o ustanowienie rozdzielności majątkowej w związku z
    ustaloną sprawą rozwodową, która odbyła się z pozytywnym skutkiem (...) 2023 r.
    Następnie umową o częściowy podział majątku w dniu (...) 2022 r. stała się Pani jedynym
    właścicielem ww. nieruchomości gruntowej.
    Powyższy częściowy podział majątku dokonany został bez jakichkolwiek spłat lub dopłat, a
    strony nie zachowują względem siebie żadnych roszczeń związanych z powyższą częścią
    ich majątku.
    Nieruchomość ta zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydanym z upoważnienia
    Starosty (...) z dnia (...) 2022 r. stanowi w całości użytki rolne. Zaświadczenie wydane z
    upoważnienia Burmistrza Gminy (...) z dnia (...) 2022 r. stwierdzające, że w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w (...) na (...) od
    miejscowości (...), działka nr 1 położona w obrębie (...) przeznaczona jest pod zabudowę
    jednorodzinną wolnostojącą.
    Od czasu uzyskania darowizny, czyli od (...) 2009 r. do momentu sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości, czyli do (...) 2024 r. nigdy nie występowano o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy dla tego gruntu. W ww. terminie nie występowano również o ustalenie bądź
    zmianę istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego gruntu oraz nie
    podejmowano innych działań, aby zmienić obowiązujące przeznaczenie dla tego terenu.
    Nigdy nie prowadziła Pani i nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w
    związku z tym przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą, a także do prowadzenia działów specjalnych
    produkcji rolnej (dotyczy to także Pani byłego męża).
    Działka nr 1, której dotyczy sprawa nie stanowiła gospodarstwa rolnego, nie była
    wynajmowana w całości ani w części, nie służyła prowadzeniu działalności gospodarczej,
    nie służyła celom mieszkalnym ani rolnym.
    W dniu (...) 2024 r. na podstawie umowy sprzedaży zbyła Pani przedmiotową
    nieruchomość. Z tego co Pani wiadomo, nabywca zakupił ją w celu wybudowania tam
    domu w bliżej nieokreślonej przyszłości.
    W kwestii nieruchomości innych:
    · W przeszłości nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem w ramach wspólności majątkowej
      mieszkanie przy ul. A w Y od Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) (była taka możliwość,

      niestety nie pamięta Pani roku i nie jest w posiadaniu odpowiednich dokumentów).
      Mieszkała tam Pani w latach 1996-2011. Następnie sprzedała to mieszkanie i (...) 2011
      r. nabyła dom mieszkalny położony w (...), którego jest Pani współwłaścicielką razem z
      byłym mężem do tej pory.
    · (...) 2015 r. umową dożywocia wraz z ówczesnym mężem do wspólnoty majątkowej
      otrzymała Pani mieszkanie w miejscowości (...) wraz z garażem od Pani ciotki B.B, które
      to mieszkanie sprzedała Pani (...) 2018 r. po śmierci ciotki, która nastąpiła (...) 2017 r.
      Mieszkanie to zostało sprzedane, gdyż znajdowało się (...) km od Pani miejsca
      zamieszkania, a pieniądze zostały przeznaczone na modernizację centralnego
      ogrzewania w domu w (...). Zarówno ze sprzedaży mieszkania w (...), jak i w
      miejscowości (...) rozliczyła się Pani z Urzędem Skarbowym w wymaganym terminie.

## Pytanie

W związku z zaistniałym stanem faktycznym, przedstawionym wyżej, zwraca się Pani z
    prośbą o odpowiedź na pytanie czy jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania
    podatkowego i zapłaty podatku od całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży działki nr 1, czy od
    połowy tej kwoty, czy też w ogóle nie jest Pani zobowiązana?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku, gdyż nieruchomość tę
    nabyła Pani w 2009 r. Nie prowadziła tam Pani żadnej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje
    dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W myśl art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest
    ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Z wniosku wynika, że (...) 2009 r. nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem na podstawie
    umowy darowizny do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską nieruchomość
    gruntową stanowiącą działkę nr 1. (...) 2022 r. zawarła Pani umowę o ustanowienie
    rozdzielności majątkowej w związku z ustaloną sprawą rozwodową, która odbyła się z
    pozytywnym skutkiem (...) 2023 r. Następnie umową o częściowy podział majątku w dniu
    (...) 2022 r. stała się Pani jedynym właścicielem ww. nieruchomości gruntowej. (...) 2024 r.
    na podstawie umowy sprzedaży zbyła Pani przedmiotową nieruchomość.
    W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.

    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Przy czym, stosownie do art. 33 pkt 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej
      postanowił.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bez udziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bez
    udziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    Stosownie natomiast do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa
      małżeńska stanowi inaczej.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć, podział ten
    nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
    – podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami,
    bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Datą nabycia przez Panią nieruchomości jest zatem (...) 2009 r.
    W konsekwencji, dokonane przez Panią (...) 2024 r. odpłatne zbycie działki nr 1, nabytej do
    majątku wspólnego w 2009 r., nienastępujące w ramach prowadzenia działalności
    gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w
    zw. z ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie
    nastąpiło po upływie okresu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    doszło do jej nabycia do wspólności majątkowej małżeńskiej. Tym samym kwota, którą
    uzyskała Pani z ww. odpłatnego zbycia, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym. W związku z powyższym, nie wystąpił u Pani obowiązek złożenia zeznania

    podatkowego PIT-39 i zapłaty 19% podatku dochodowego od osób fizycznych ze
    sprzedaży ww. nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.