Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-839/14/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-21
Teza: prawo do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe po 1 kwietnia 2014 roku, w przypadku braku ponownej rejestracji umowy leasingu
Słowa kluczowe: leasing; leasing-raty leasingowe; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 sierpnia 2014r. (data wpływu 26 sierpnia 2014r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe po 1 kwietnia 2014 roku, w przypadku braku ponownej rejestracji umowy leasingu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej. podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe po 1 kwietnia 2014 roku, w przypadku braku ponownej rejestracji umowy leasingu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Prowadząc działalność gospodarczą w 2010 roku Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego, gdzie przedmiotem leasingu jest samochód ciężarowy (homologacja N1) z tzw. kratką. Aby móc od stycznia 2011 roku odliczać całą kwotę podatku naliczonego VAT w fakturach za opłaty leasingowe, zgodnie z art. 6 ust. 2. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie, Wnioskodawca dokonał we wskazanym terminie (do dnia 31 stycznia 2011 r.) a dokładnie 28 stycznia 2011 roku zarejestrowania przedmiotowej umowy leasingu we właściwym urzędzie skarbowym.

Z dniem 1 kwietnia 2014 roku weszła w życie ustawa z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Art. 13 ust. 2 tej ustawy ustala warunki, po spełnieniu których Wnioskodawca może dokonywać w dalszym ciągu odliczenia podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe. Do spełnienia są 2 warunki:

"a) pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, b) umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.”

Pojazd samochodowy został Wnioskodawcy wydany w 2010 roku, 28 stycznia 2011 roku umowa leasingu została przez Wnioskodawcę zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, po 1 kwietnia 2014 roku Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, w dalszym ciągu, po 1 kwietnia 2014 roku i pod rządami ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe. Warunki art. 13 ust. 2. Wnioskodawca uważa za spełnione przez niego:

"a) pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy," b) umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy."

Warunek a) został spełniony, ponieważ pojazd został Wnioskodawcy wydany we wrześniu 2010 roku, czyli przed 1 kwietnia 2014 roku, warunek b) Wnioskodawca uważa także za spełniony, gdyż przedmiotową umowę leasingu Wnioskodawca zarejestrował w urzędzie skarbowym 28 stycznia 2011 roku, czyli przed upływem 30 dni od dnia wejścia ustawy z 7 lutego 2014r. Ustawodawca wskazał tylko obowiązek rejestracji umów i termin końcowy do rejestracji umów, obydwa warunki Wnioskodawca spełnił.

Wnioskodawca uważa, że w jego przypadku nie miał obowiązku ponownej rejestracji umowy leasingu, bo jak można rejestrować coś co już jest zarejestrowane i wiedzę o tejże umowie leasingu urząd skarbowy posiada od 2011 roku, a w umowie nie nastąpiły żadne zmiany merytoryczne, czy formalno-prawne.

Wnioskodawca twierdzi, że obowiązek rejestracji umowy leasingu i podobnych wynikający z art. 13 ust. 2 lit. b) dotyczył umów niezarejestrowanych a zawartych do 30 marca 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Od dnia 1 kwietnia 2014r. odliczenie podatku naliczonego, związanego z używaniem pojazdów samochodowych zostało uregulowane w art. 86a ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86a ust. 1, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W ust. 2 powołanego artykułu postanowiono, że do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W świetle art. 13 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 lutego 2014r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r. poz. 312), w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustęp 2 cyt. artykułu stanowi, że przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

1.  bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
2.  pod warunkiem że:
    1.  pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2.  umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z powołanego przepisu art. 13 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej wynika, że w przypadku pojazdów samochodowych użytkowanych przed 1 kwietnia 2014r. na podstawie umowy leasingu, podatnikowi, któremu na podstawie przepisów obowiązujących do 31 marca 2014r. przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, dla kontynuacji tego uprawnienia od 1 kwietnia 2014r. konieczne jest spełnienie wymogów określonych w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014r. Jednym z warunków określonych w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. ustawy jest konieczność zarejestrowania umowy leasingu przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej. 30 dzień liczony od dnia wejścia ww. ustawy w życie przypada na dzień 1 maja 2014r. (dzień ustawowo wolny od pracy). Zatem umowę leasingu należało zarejestrować do 2 maja 2014r. Przepis art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej nie przewiduje żadnych odstępstw od konieczności zarejestrowania umów leasingu zawartych przed 1 kwietnia 2014r.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą w 2010 roku zawarł umowę leasingu operacyjnego, gdzie przedmiotem leasingu jest samochód ciężarowy (homologacja N1) z tzw. kratką. Pojazd samochodowy został Wnioskodawcy wydany w 2010 roku, 28 stycznia 2011 roku umowa leasingu została przez Wnioskodawcę zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy w świetle opisanego stanu faktycznego, po 1 kwietnia 2014 roku Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia podatku VAT od rat leasingowych, należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma przepis art. 13 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej. Zgodnie z zapisem ww. przepisu w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy leasingu zawartej przed dniem wejścia

w życie ustawy nowelizującej, w stosunku do których na dzień 31 marca 2014r. podatnikowi przysługiwało nieograniczone (100%) prawo do odliczenia podatku od rat leasingowych nie stosuje się ograniczenia w odliczaniu podatku w wysokości 50%. Podatnikowi przysługuje pełne prawo odliczenia podatku od rat leasingowych pod pewnymi warunkami wynikającymi z art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej.

Wnioskodawca we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej, wskazał, że dla celów pełnego odliczenia podatku VAT w jego przypadku nie miał obowiązku ponownej rejestracji umowy leasingu.

W przedmiotowej sprawie zostały spełnione dwa warunki, mianowicie w umowie leasingowej po 31 marca 2014r. nie dokonano zmian, pojazd będący przedmiotem umowy leasingowej został wydany Wnioskodawcy przed 1 kwietnia 2014r. Jednakże dla kontynuacji pełnego prawa do odliczenia wynikającego z umowy leasingu zawartej w 2010r. konieczne jest spełnienie trzeciego warunku jakim jest zarejestrowanie tej umowy kolejny raz u właściwego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej do 2 maja 2014r. Niezarejestrowanie umowy leasingu w ww. terminie skutkuje utratą prawa do pełnego odliczenia od rat leasingowych po 1 kwietnia 2014r.

W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca w celu kontynuacji pełnego prawa do odliczenia od rat leasingowych był zobowiązany do ponownego zarejestrowania tej umowy do dnia 2 maja 2014. Brak zarejestrowania tej umowy w urzędzie w ww. terminie powoduje utratę prawa do pełnego odliczenia od rat leasingowych po 1 kwietnia 2014r.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że przysługuje mu prawo do odliczenia całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach za opłaty leasingowe, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany jakiegokolwiek elementu przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.