Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.326.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Możliwość amortyzacji budynku mieszkalnego
wykorzystywanego w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: amortyzacja
budynek-budynek mieszkalny
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
wybudowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Rozpoczyna Pan budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
    Niestety z uwagi na miejscowy plan zagospodarowania nie było możliwości budowy
    budynku w innej formie niż właśnie budynek mieszkalny jednorodzinny. Po zakończonej
    inwestycji będzie Pan chciał wprowadzić go do działalności gospodarczej i wynajmować w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pod wynajem krótkoterminowy jako
    usługa noclegowa na 8% VAT. Po zakończeniu prac budynek zostanie odebrany jako
    budynek jednorodzinny. Po rozpoczęciu w nim działalności zostanie zgłoszony do podatku
    od nieruchomości jako budynek, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza w
    postaci wynajmu krótkoterminowego.

## Pytanie

Prosi Pan o informację, czy po zakończeniu budowy będzie mógł Pan rozpocząć naliczanie
    kosztów amortyzacji tego budynku z uwagi, iż jest on wykorzystywany w działalności
    gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem – będzie mógł Pan rozpocząć naliczanie kosztów amortyzacji tego budynku
    z uwagi, iż jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub

    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (...).
    Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
      · stanowią własność lub współwłasność podatnika,
      · są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
      · przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
      · są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną
        przez niego działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich
      dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego
      w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
      wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy – zwane odpowiednio
      środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że rozpoczyna Pan budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego. Z uwagi na miejscowy plan zagospodarowania nie było
    możliwości budowy budynku w innej formie niż właśnie budynek mieszkalny
    jednorodzinny. Po zakończonej inwestycji będzie Pan chciał wprowadzić go do działalności
    gospodarczej i wynajmować w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pod
    wynajem krótkoterminowy jako usługa noclegowa. Po zakończeniu prac budynek zostanie
    odebrany jako budynek jednorodzinny. Pana wątpliwość budzi fakt, czy ma Pan prawo do
    odpisów amortyzacyjnych od tego budynku, wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej.
    W odniesieniu do powyższego wskazuję, że z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wprost wynika, że budynki mieszkalne nie podlegają
    amortyzacji. Dlatego też nie będzie miał Pan prawa do dokonywania odpisów

    amortyzacyjnych po wybudowaniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego
    wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podsumowanie: po zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie
    będzie mógł Pan amortyzować tego budynku, wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej, a w konsekwencji odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić dla Pana
    kosztów uzyskania przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.