Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1518/14/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-16
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym (Km XXX/XX) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami stanowiącymi odrębną własność.
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; egzekucja; grunty-grunt niezabudowany; komornik; spółki-spółka cywilna; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.), uzupełnionym w dniach 15 grudnia 2014 r. i 29 stycznia 2015 r. (daty wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym (Km XXX/XX) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami stanowiącymi odrębną własność – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniach 15 grudnia 2014 r. i 29 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym (Km XXX/XX) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami stanowiącymi odrębną własność.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W toku postępowania egzekucyjnego pismem z dnia 6 maja 2014 r. dokonał Pan zajęcia wieczystego użytkowania i własności budynków. Dla nieruchomości Sąd Rejonowy w … Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr XXX . Grunt stanowi własność Skarbu Państwa, a budynki stanowią własność, na zasadzie wspólności łącznej, wspólników spółki cywilnej Pana Jacka D. i Piotra K. Jest to nieruchomość położona w miejscowości M. gmina M., o łącznej powierzchni 2,030 ha. Nieruchomość składa się z dwóch części – zabudowanej budynkami o funkcji magazynowo-produkcyjnej i biurowej, w tym budynkiem transformatora energetycznego oraz części niezabudowanej o przeznaczeniu rolnym. Nieruchomość geodezyjnie oznaczona jest numerem działek: 156/3, 160/2, 161/2, 162/2, 265/2, 265/3. Działki w ewidencji gruntów oznaczone są następującymi symbolami:

*   działka nr 156/3 – dr (drogi),
*   działki „161/2”, 161/2, 162/2 – Ł, N ( łąki nieużytki),
*   działka 265/2 – Ba (tereny przemysłowe),
*   działka 265/3 – Ł, Ba ( łąki, tereny przemysłowe).

Działka 265/2 zabudowana jest budynkiem wolnostojącym, murowanym, w którym znajduje się transformator energetyczny. Budynek i transformator stanowią nakład lokalnego zakładu energetycznego.

Natomiast działka 265/3 zabudowana jest pięcioma budynkami.

Budynek pierwszy to budynek biurowy o pow. użytkowej 55,80 m². Jest to budynek murowany, parterowy, z elewacją z tynku strukturalnego, wybudowany w latach 70-tych ubiegłego wieku. Okna i drzwi z profili PCV, na oknach zamontowane żaluzje z PCV, posadzki kryte płytami gresowymi, dach płaski kryty papą. Budynek wyposażony w instalację wodno-kanalizacyjną i elektryczną.

Budynek nr … to była hala montażu połączona południową ścianą szczytową z budynkiem nr … i północną ścianą szczytową z budynkiem nr … . Powierzchnia użytkowa 602 m². Budynek z lat 70-tych ubiegłego wieku, parterowy, murowany z dachem stalowym kratownicowym, krytym płytami żelbetonowymi korytowymi i papą. Elewacja zewnętrzna z malowanej na żółto cynkowej blachy trapezowej; okna, drzwi wejściowe i brama wjazdowa z profili aluminiowych. Wysokość pomieszczeń 3,5-4,0 m. Posadzka betonowa, wnętrza budynku i instalacje wewnętrzne zdewastowane.

Budynek trzeci to była kotłownia, połączona ścianą szczytową południową z budynkiem nr \`(...)\` i północną ścianą szczytową z budynkiem nr \`(...)\` . Powierzchnia użytkowa 145 m². Budynek z lat 70-tych XX wieku, parterowy, murowany, z dachem stalowym kratownicowym, krytym płytami żelbetonowymi korytowymi i papą. Elewacja zewnętrzna z tynku i blachy trapezowej. Okna, drzwi wejściowe, brama wjazdowa z profili stalowych. Wysokość pomieszczeń 4 m. Posadzka betonowa, wnętrza budynku i instalacje wewnętrzne zdewastowane.

Budynek czwarty to była hala stolarni połączona ścianą szczytową południową z budynkiem nr \`(...)\` . Powierzchnia użytkowa 940 m². Budynek z lat 70-tych XX wieku, parterowy, murowany, z dachem stalowym kratownicowym, krytym płytami żelbetonowymi korytowymi i papą. Elewacja zewnętrzna z tynku mineralnego; okna, drzwi wejściowe i brama wjazdowa z profili stalowych. Wysokość pomieszczeń 4,0-4,5 m, posadzka betonowa. Wnętrza budynku i instalacje wewnętrzne zdewastowane.

Budynek nr \`(...)\` to była suszarnia drewna. Budynek wolnostojący o powierzchni użytkowej 186 m². Budynek z lat 70-tych XX wieku, parterowy, murowany, z dachem stalowym kratownicowym, krytym płytami żelbetonowymi i papą. Elewacja zewnętrzna z tynku mineralnego. Okna, drzwi wejściowe i brama wjazdowa z profili stalowych. Wysokość pomieszczeń 4,0-4,5 m. Posadzka betonowa. Wnętrza budynku i instalacje wewnętrzne zdewastowane.

Przy granicy południowej graniczącej z drogą publiczną znajdują się zdewastowane fragmenty budynku gospodarczego w trakcie zaawansowanej rozbiórki. Teren bez placów magazynowych i dróg wewnętrznych, które zostały zdemontowane. Cała część zabudowana jest ogrodzona wspólnie z działką sąsiednią nr 265/1. Uzbrojenie w media: „woda wodociągowa”, energia elektryczna trójfazowa, kanalizacja gminna.

Zgodnie z informacją uzyskaną z Urzędu Miejskiego w M., działki nr 156/3, 160/2, 161/2, 162/2, 265/2, 265/3 nie mają opracowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani też nie są objęte decyzją o warunkach zabudowy, która powodowałaby zmianę zagospodarowania terenu.

W toku czynności egzekucyjnych ustalono, że nieruchomość została nabyta przez Piotra K. oraz Jacka D na mocy aktu notarialnego z dnia 17 stycznia 2008 r. repertorium A XXX/XX za cenę 980.000,00 zł i nie zawarto w tej cenie podatku od towarów i usług. Ponadto Jacek D. oświadczył, że nabycie nieruchomości położonej w M., gmina M. o nr KW XXX było zwolnione od podatku od towarów i usług. Ponadto oświadczył, że spółka cywilna. nie dokonywała na nieruchomości żadnych ulepszeń, które przekraczałyby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Egzekucja prowadzona jest przeciwko Jackowi D. oraz Piotrowi K. będącymi wspólnikami spółki cywilnej.

Prawo wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z własnością budynków, dla którego Sąd Rejonowy w … . Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr XXX, stanowi własność we wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej.

Zgodnie z aktem notarialnym z dnia 17 stycznia 2008 r. repertorium A XXX/XXX, dłużnicy Piotr K. oraz Jacek D. oświadczyli, że nieruchomość kupują jako wspólnicy spółki prawa cywilnego z majątku tej spółki na działalność gospodarczą, zgodnie z przedłożonymi zaświadczeniami o wpisie do ewidencji działalności gospodarczych pod nazwą P. s.c. ….

Ponadto zgodnie z oświadczeniem spółki, w żadnym z budynków nie dokonywała ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których wartość stanowiłaby 30% wartości początkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym zajętego wieczystego użytkowania nieruchomości położonej w miejscowość M., dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr XXX, komornik sądowy jako płatnik podatku od towarów i usług będzie zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego w polu nr 61 wniosku ORD-IN między innymi art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ((Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054), przy sprzedaży przedmiotowego prawa wieczystego użytkowania nieruchomości w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym nie powstaje obowiązek naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Artykuł 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

Zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów stanowi, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, dostawę towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko wspólnikom spółki cywilnej.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług spółka cywilna jest traktowana jako odrębny podatnik, do której zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże - w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy).

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawa budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie , w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do wydania budynku (budowli) lub jego części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie ma miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, gdyż zarówno sprzedaż, jak i najem lub dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnienie, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego, a jeżeli ponosi takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawa opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trawle z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29a ust. 8 ustawy).

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Natomiast stosownie do treści art. 47 § 1-3 tej ustawy, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Zgodnie z art. 48 cyt. ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, prądu elektrycznego oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego).

Powołany powyżej przepis stanowi wyjątek od obowiązującej na gruncie prawa cywilnego zasady superficies solo cedit. Wymienione w nim urządzenia nie należą do części składowych gruntu lub budynku, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. W rezultacie, urządzenia te przestają być częścią składową nieruchomości, na której zostały zbudowane i nie stanowią własności właściciela tej nieruchomości. Dotychczasowy właściciel traci ich własność na rzecz właściciela instalacji, do której zostały one przyłączone.

Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko wspólnikom spółki cywilnej. Jego przedmiotem jest prawo wieczystego użytkowania działek gruntu nr 156/3, 160/2, 161/2, 162/2, 265/2, 265/3. Działka gruntu nr 156/3 oznaczona jest w ewidencji gruntów jako droga, natomiast działki gruntu nr 160/2, 161/2 i 162/2 oznaczone są w tejże ewidencji, jako łąki nieużytki. Na działce gruntu nr 265/3 posadowionych jest pięć budynków o charakterze użytkowym oraz fragmenty budynku gospodarczego w trakcie zaawansowanej rozbiórki. Działka gruntu nr 265/3 zabudowana jest budynkiem wolnostojącym, w którym znajduje się transformator energetyczny. Zarówno budynek, jak i transformator energetyczny stanowią nakład lokalnego zakładu energetycznego.

W toku czynności egzekucyjnych ustalił Pan, że prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami, zostało nabyte na podstawie aktu notarialnego z dnia 17 stycznia 2008 r. przez wspólników spółki cywilnej do prowadzenia przez Nią działalności gospodarczej. Transakcja ta była zwolniona od podatku, a w stosunku do żadnego z budynków posadowionych na działce gruntu nr 265/3 spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Dla ww. działek gruntu brak jest aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano w stosunku do nich decyzji o warunkach zabudowy

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że planowana dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, wraz z budynkami na nim posadowionymi, w trybie egzekucji komorniczej, stanowiących majątek wykorzystywany w działalności gospodarczej, będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Przy czym stwierdzić należy, że w odniesieniu do dostawy prawa wieczystego użytkowania niezabudowanych działek gruntu nr 156/3, 160/2, 161/2, 162/2, oraz do dostawy pięciu budynków posadowionych na działce gruntu nr 265/3 - zgodnie z Pana stanowiskiem - nie powstanie obowiązek naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku. Okoliczności sprawy wskazują, że cztery z pierwszych wymienionych działek gruntu nie są terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, dlatego też zbycie prawa wieczystego użytkowania tego gruntu podlegać będzie zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Również dostawa pięciu budynków posadowionych na działce nr 265/3, będzie zwolniona od podatku, ale na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym ich zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Wobec powyższego – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust 8 ustawy – zwolnieniu podlegać będzie również dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są te budynki.

Natomiast zbycie prawa wieczystego użytkowania działki gruntu nr 265/2, na której położony jest budynek, w którym znajduje się transformator energetyczny - wbrew Pana twierdzeniom – nie będzie podlegać zwolnieniu od podatku, ale - na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 pkt 1 ustawy - podlegać będzie opodatkowaniu 23% stawką podatku. Wynika to z faktu, że budynek ten wraz znajdującą się w nim transformatorem energetycznym nie stanowią własności dłużnika, gdyż są to nakłady poniesione przez zakład energetyczny i od momentu podłączenia ich do tego zakładu stanowią jego własność. Oznacza to, że przedmiotem dostawy będzie jedynie prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego.

Wobec powyższego oceniając Pana stanowisko całościowo uznano je za nieprawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsze rozstrzygniecie zapadło przy założeniu, że obiekty, o których mowa we wniosku, są budynkami w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.).

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.