Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.151.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego i
otrzymania kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4b-Oddział 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 10 września 2025 r. (data wpływu). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 9 stycznia 2009 r. zawarła Pani wraz rodzicami (dalej „kredytobiorcy”) z Bankiem A.
    (dalej Bank) umowę nr (...) o kredyt mieszkaniowy w kwocie (...) CHF. Kredyt został
    udzielony przez Bank A z siedzibą w V, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i podmiot ten jest uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów. Kredyt był przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia
    od Q z siedzibą w V na własne potrzeby lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 1 wraz z
    miejscem postojowym nr 2 w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w V przy ulicy
    B 1. Fakt ten potwierdzili Państwo w dniu 20 stycznia 2016 r. przesyłając Oświadczenie o
    zaciągnięciu kredytu na własne cele mieszkaniowe w związku z pismami Banku z dnia 12
    stycznia 2016 r. Nr : (...) A.A; (...) B.A i (...) C.A. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra
    Finansów z dnia 22 maja 2015 r., wprowadzona została preferencja podatkowa polegająca
    na zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od osiągniętych przez
    kredytobiorców przychodów z tytułu zastosowania przez Bank ujemnego oprocentowania
    kredytu w sytuacji, gdy spełnione zostały przesłanki określone w ww. rozporządzeniu MF.
    Bank w dniu 22 stycznia 2016 r. potwierdził przyjęcie tych oświadczeń. Kwota
    uruchomionego kredytu (...) PLN ((...) CHF).
    Reasumując, w wyniku ww. umowy kredytowej otrzymała Pani z Banku kwotę (...) PLN. W
    związku z uznaniem, że umowa kredytowa zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest
    sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, w czerwcu 2023 r. działając przy udziale
    pełnomocnika złożyli Państwo w Sądzie Okręgowym (...) pozew przeciwko Bankowi, o
    ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę.
    W dniu 14 lipca 2025 r. pełnomocnik Banku zaproponował ugodę, informując, że Bank jest
    skłonny zakończyć spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN
    na poniższych warunkach:
    1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu ((...) CHF);
    2. wypłata na rzecz Powódki kwoty (...) zł;
    W ww. drafcie Ugody (dalej Ugoda) znajduje się zapis, w którym Bank informuje o
    sporządzeniu informacji PIT-11. (...) „§ 1 ust. 9 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (...) złotych stanowiącej różnicę między kwotą
    zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a
    Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.(...). $ 4.1. Kredytobiorca przyjmuje
    do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9,
    powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11); i zapis w brzmieniu: § 5. Bank, w
    terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w
    wysokości (...) PLN (słownie: (...) na rachunek należący do (...) prowadzony przez (...). o
    numerze (...).). ” (...)
    Z powyższego nie wynika jednoznacznie, czy kwota, o której mowa w § 5 Ugody określona
    jako ”dodatkowa” podlega opodatkowaniu.
    W Ugodzie Bank nie wskazał podstawy wypłacenia ww. zwrotu. Wzór Ugody został
    stworzony przez Bank i nie podlega negocjacji. Bank nie przedstawił kalkulacji, z czego

    wynika wartości „kwoty dodatkowej”. W Ugodzie nie ma informacji dotyczącej sumy wpłat
    dokonanych przez kredytobiorcę. W związku z powyższym przedstawia Pani poniżej te
    kwoty. Obliczeń dokonała Pani na podstawie innych dokumentów otrzymanych z Banku:
    # Zaświadczenia z 4 października 2022 (nr pisma: (...)),
    # Zestawienia transakcji spłaty kredytu dla wpłat dokonanych po terminie 21 września
      2022 r.
    Poniżej przedstawiła Pani obliczenia potwierdzające, że suma wpłat, których dokonała
    Pani na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszona o kwotę
    proponowaną przez Bank (na podstawie Ugody, o której mowa § 5 powyżej) jest większa o
    (...) PLN niż kwota proponowana jako „dodatkowa” z tytułu umowy kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego w dniu 9 stycznia 2009 r.
    Przewalutowanie kredytu będzie polegało wyłącznie na zmianie sposobu wykonania
    zobowiązania. Dotychczas sposób wykonania zobowiązania polegał na wskazaniu przez
    Bank w harmonogramie spłaty kredytu raty kapitałowo-odsetkowej we frankach
    szwajcarskich (CHF), zaś środki pieniężne na spłatę były pobierane z rachunku ROR w
    walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu
    kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w Bank A w dniu spłaty kredytu. Poniżej
    prezentuje Pani przykładowy harmonogram spłaty przekazywany w cyklach kwartalnych
    przez Bank, kwoty podane są w walucie kredytu (CHF). (...) „Dzień spłaty Kapitał Odsetki
    Spłata razem Stan zadłużenia (...) Stan zadłużenia z tytułu kredytu/pożyczki na dzień 2018
    /12/17 wynosi (...) CHF ”(...)
    Po przewalutowaniu rata kapitałowo-odsetkowa byłaby podawana w harmonogramie w
    walucie polskiej i w walucie polskiej byłaby pobierana kwota z rachunku ROR.
    Przewalutowanie będzie w ramach Umowy Ugody. Zgodnie z draftem UMOWY UGODY :
    (...)
    Pełnomocnik Banku poinformował, że kwoty zakreślone kolorem żółtym są uzupełniane
    przez Bank przed samym zawarciem ugody.
    Zgodnie z umową kredytową i informacją dostępną na koncie kredytobiorcy, pozostała
    kwota kapitału do spłaty to (...) CHF. Jak wynika z draftu Umowy ugody umorzenie będzie
    dotyczyło kwoty kapitału i odsetek, przewidziano również zapis w brzmieniu:
    „Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w
    kwocie (...) PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3, a
    Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.”
    Mając na uwadze fakt, iż kredyt mieszkaniowy (...) hipoteczny Nr (...) był obsługiwany
    prawidłowo (terminowo), i skoro do dnia 15 lipca 2025 r. nie było żadnego zadłużenia
    Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z przedmiotową
    Umową, to umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek. Bank potwierdził,
    że umorzenie będzie dotyczyć kapitału i odsetek.
    Mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste, pomimo że były
    zakupione jednocześnie na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu
    notarialnego tj. jednym aktem notarialnym Repertorium (...) z 12 sierpnia 2010 r. Sposób,
    w jaki jest to wykazywane w Księgach Wieczystych prawdopodobnie został określony na
    etapie aktu notarialnego, na kształt którego nie mieli Państwo wpływu (warunki nie
    podlegały negocjacji), było to po stronie sprzedającego. Strona sprzedająca, Q z siedzibą w
    V, zbyła lokal mieszkalny poprzez ustanowienie odrębnej własności, natomiast miejsce
    postojowe zbyła jako udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego - garażu. Z uwagi
    na powyższe, mają one oddzielne księgi wieczyste.
    Mając na uwadze fakt, iż Umowa kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...) zawierała
    niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z
    zasadami współżycia społecznego, wnieśli Państwo o ustalenie nieważności umowy. W

    przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank
    byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako
    nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie
    uiszczonych na rzecz pozwanego Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych (na
    podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj.
    od 13 stycznia 2009 r. do 30 lipca 2025 r., tj.: kwoty (...) zł (słownie złotych: (...)), w tym:
    # spłacony kapitał w wysokości (...),
    # spłacone odsetki umowne w wysokości (...).
    Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony
    oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca Bankowi
    kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (...)) a Bank zwraca kredytobiorcy całkowitą
    kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do 31 lipca 2025 r.) - (...) PLN.
    W Pani ocenie, jest to część kwoty, którą wcześniej przekazali Państwo na rzecz Banku w
    ramach spłaty udzielonego kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...).
    Reasumując, kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest
    niższa o (...) PLN niż kwota wniesionych na rzecz Banku wpłat. Poniżej szczegóły:
    Całkowita suma wpłat na dzień 30 lipca 2025 r. - (...) PLN,
    Kwota otrzymanego kredytu - (...) PLN,
    Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą - (...) PLN .
    Uzupełnienie wniosku z 9 września 2025 r.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy następującymi informacjami:
    1. Ugoda, o której mowa we wniosku prawdopodobnie zostanie zawarta do końca 2025
      r. Przedmiotowa interpretacja jest istotna dla Pani do podjęcia decyzji o zawarciu
      umowy ugody mając na uwadze ewentualne skutki podatkowe.
    2. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę
      kredytu solidarnie.
    3. Jest Pani współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty kredyt.
    4. Kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w V przy ul. B 1m. 1. Dla ww.
      nieruchomości Sąd Rejonowy (...) , (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    5. Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego
      na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    6. W związki z podpisaniem ugody przewalutowanie będzie w ramach umowy ugody.
      Zgodnie z umową kredytową i informacją dostępną na koncie kredytobiorcy, wg stanu
      na dzień 31 lipca 2025 r. pozostała kwota kapitału do spłaty to (...) CHF. Projekt umowy
      ugody zawiera postanowienia:
      (...)
      zamiarem banku i Kredytobiorcy jest polubowne zakończenie Sporu i uchylenie stanu
      niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie
      rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty
      wierzytelności kredytowej;
      Natomiast § 1 punkt 4, 5 i punkt 6 stanowi:
      Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do
      roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy.
      Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na
      zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.

      Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
      podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia
      09.01.2009 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1
      ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj.
      okresu kredytowania - 240 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty
      kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat,
      prowizji i składek ubezpieczeniowych.
      Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone
      w sposób następujący:(...).
    7. Bank nie przedstawił kalkulacji. Pełnomocnik banku poinformował, że kwoty
      zakreślone kolorem żółtym są uzupełniane przez bank przed samym zawarciem
      ugody. Draft umowy stanowi, że Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia
      Umowy, bank przedłoży Kredytobiorcy dopiero przed zawarciem niniejszej Ugody.
      Dotychczas środki pieniężne na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych były pobierane z
      rachunku ROR w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty
      kredytu, przy zastosowaniu kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w BANK A w dniu
      spłaty kredytu. Brak danych do pełnej analizy działań banku. Umowa Ugody w § 1 pkt
      7 zawiera poniższe postanowienia: (...).
    8. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
      poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia
      zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych
      na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
      odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka
      pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego
      naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa
      w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od
      ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
      określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył
      Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca
      potwierdza jego otrzymanie.
    9. Bank w terminie 21 dni od daty podpisania Bank nie przedstawił kalkulacji z czego
      wynika wartość „kwoty dodatkowej”. Draft Umowy Ugody w § 5 stanowi: (...).
    W Pani ocenie będzie to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy
    finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo – odsetkowych. Mając na uwadze fakt, że Umowa kredytu
    mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...) zawierała niedozwolone klauzule umowne (w
    rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego,
    wniosła Pani o ustalenie nieważności umowy. W przypadku, gdyby doszło do ustalenia
    nieważności umowy kredytowej przez Sąd, bank byłby zobowiązany do zwrotu
    zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez
    kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie uiszczonych na rzecz pozwanego
    banku tytułem spłaty rat kapitałowoodsetkowych (na podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z
    art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj. od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia
    16.07.2025 r., tj.: kwoty (...) zł (słownie złotych: (...)) - w tym:
    ¾ spłacony kapitał w wysokości (...),
    ¾ spłacone odsetki umowne w wysokości (...).
    Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony
    oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca bankowi
    kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (...) PLN), a bank zwraca kredytobiorcy
    całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do dnia 16 lipca
    2025r.: (...) PLN).

    Jak to przedstawiła Pani na etapie wniosku, w Pani ocenie, jest to część kwoty, którą
    wcześniej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu
    mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...).
    Reasumując, kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest
    niższa o (...) PLN niż kwota wniesionych na rzecz banku wpłat.
    Poniżej szczegóły:
    Całkowita suma wpłat na dzień 31 lipca 2023 r.: (...) PLN.
    Wpłaty po terminie 31 lipca 2023 r.: (...) PLN.
    Całkowita kwota wpłat do dnia 31 lipca 2025 r.: (...) PLN.
    Kwota otrzymanego kredytu (...) PLN.
    Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (...) PLN.
    10. Kwota stanowiąca dodatkowy zwrot nie będzie stanowić:
        1) odszkodowania ze strony banku,
        2) wynagrodzenia za zaniechanie dochodzenia przez Panią roszczeń wobec banku
        na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń,
        3) zadośćuczynienia ze strony banku na Pani rzecz ,
        4) świadczenia z tytuł u kredytu mieszkaniowego związanego z powstaniem
        przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
    11. Miejsce postojowe jako udział współwłasności lokalu niemieszkalnego” może być
      przedmiotem odrębnej sprzedaży.
    Pytania
    1. Czy kwota w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9 Ugody
      jest dla Pani przychodem podlegający opodatkowaniu?
    2. Czy kwota wymieniona w § 5 Ugody podlega opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    W Pani ocenie, spełnia Pani wymagania zapisane w rozporządzeniu Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022r., poz. 592 ze zm.) pozwalające na zaniechanie poboru
    podatku od kwoty zapisanej w § 1 ust. 9 ugody m.in.:
    ¾ kredyt sfinansował w całości nabycie lokalu mieszkalnego
    ¾ kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w V przy ulicy B 1 m. 1. Dla ww.
      nieruchomości Sąd Rejonowy (...) w V, (...) prowadzi księgę wieczystą.
    Zgodnie z aneksem nr 1 do umowy ww. kredytu jest Pani współkredytobiorcą i
    współwłaścicielem ww. nieruchomości (przedmiotem aneksu jest zmiana oznaczenia
    strony umowy w związku ze śmiercią kredytobiorcy, ojca). Zgodnie z zawartą umową
    kredytową rodzice odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości; mieli
    ustawową wspólność majątkową (wspólność ustawowa). Zgodnie z zawartą umową
    kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
    Nie korzystała Pani, z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności, o
    których mowa w §1 ust.1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. ze zm. Kredyt finansował inwestycję, której celem było zaspokojenie Pani potrzeb
    mieszkaniowych.

    Reasumując, w tej sytuacji z uwagi na fakt, że Umowa Ugody uwzględnia stan z pozwu i
    wskazuje m.in.: Panią, C. A jako jednego z kredytobiorców, składa Pani oświadczenie, że
    nie skorzystała Pani dotychczas (zgodnie ze stanem faktycznym) z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana
    przedmiotowym kredytem.
    Kredyt jest zabezpieczony hipotecznie i w całości został wykorzystany na realizację tej
    inwestycji.
    Finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego nr 1 i miejsca postojowego było realizowane ze
    środków własnych w wysokości 25% i środków pozyskanych w ramach kredytu.
    Poniżej prezentuje Pani kwoty wpłat, daty oraz źródła finansowania.
    Data wpłat (tytuł) Wysokość wpłat (w zł)
    WPŁACONO
    Wpłata 20%
    8 stycznia 2009 r - w dniu zawarcia umowy przedwstępnej ze spółdzielnią
    (...) środki własne
    13 stycznia 2009 r. (...)
    (...) środki własne
    I transza kredytu
    15 stycznia 2009 r. (...)
    (...)środki własne
    II transza kredytu
    Zgodnie z fakturami wystawionymi przez spółdzielnię (tj.: (...) na kwotę (...) zł i (...) na kwotę
    (...) zł ) transze kredytu zostały zaksięgowane jako zaliczka na wkład budowlany V ul B
    Budynek A m. 1. Z tego wynika, że zaliczka na wkład budowlany V ul. B (...) POSTOJOWEGO
    nr 2 zostało sfinansowane ze środków własnych w łącznej kwocie (...) zł.
    Ad. 2
    W Pani ocenie, otrzymane pieniądze nie stanowią przysporzenia majątkowego, ponieważ
    jest to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz banku w
    ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem otrzymana kwota (...) PLN nie
    jest przychodem w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Świadczenie to nie jest przychodem ponieważ ma charakter zwrotny. Takie stanowisko
    zostało również zawarte przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w innych
    interpretacjach podatkowych, przykładowo interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023
    r. nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1 .MN, z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114- KDIP3-
    2.4011.607.2023.2.MN, z 29 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ, z 1 sierpnia
    2024 r.nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. oraz 0114-KDIP3-2.4011.345.2025.2.MN
    (interpretacja wydana do umowy kredytowej (...), o którą występowała do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej A.A ale nie doszło do zawarcia umowy ugody).
    Kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej, którą
    zakwestionowała Pani jako nienależną ze względu na fakt, że umowa kredytowa zawierała
    niedozwolone klauzule umowne i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, bank
    byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako
    nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę. Zgodnie ze stanem na dzień 16 lipca 2025 r.,

    wpłaciła Pani na poczet umowy kredytowej kwotę o (...) PLN wyższą niż kwota, którą
    proponuje wypłacić bank.
    Poniżej przedstawia Pani obliczenia potwierdzające fakt, że jest to zwrot wcześniej
    wpłaconej kwoty.
    Całkowita kwota wpłat do dnia 16 lipca 2025 r.: (...) PLN.
    Kwota otrzymanego kredytu: (...) PLN.
    Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (...) PLN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W przedstawionym opisie sprawy wskazała Pani, że w związku tym, że umowa kredytowa
    zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest sprzeczna z zasadami współżycia
    społecznego, w czerwcu 2023 r. działając przy udziale pełnomocnika złożyła Pani w Sądzie
    Okręgowym pozew przeciwko bankowi, o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę.
    Pełnomocnik banku zaproponował ugodę, informując, że bank jest skłonny zakończyć
    spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN na poniższych
    warunkach:
    1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu ((...)CHF),
    2. wypłata na rzecz powódki kwoty (...) zł.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że Bank proponuje Pani wypłatę kwoty dodatkowej, która stanowi
    zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy finansowania hipotecznego
    zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo –
    po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot dokonanych wpłat i poniesionych kosztów
    kredytu, to otrzymana przez Panią kwota nie będzie stanowiła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy
            z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r.
            poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3
      ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
            mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
            26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego
    wraz z miejscem postojowym.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
      wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet
      do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
      gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
      piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że mieszkanie i miejsce postojowe
    mają oddzielne księgi wieczyste i mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Nie można
    więc uznać, że miejsce postojowe spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego”
    nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce
    postojowe nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie, wydatkiem na cele mieszkaniowe jest
    wyłącznie ta część należności, która została zaciągnięta i przeznaczona na zakup lokalu
    mieszkalnego.
    Skoro, jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia:
    – kredyt został udzielony 9 stycznia 2009 r. z bankiem A., którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    – kredyt na zakup mieszkania został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
      ww. nieruchomości,
    – nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej,
    – umorzenie kredytu będzie dotyczyło tylko kapitału i odsetek
    to w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych do tej części kredytu, która została zaciągnięta na zakup
    mieszkania.
    W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Z kolei, skoro w treści wniosku wskazała Pani, że kredyt został przeznaczony na
    sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 1 wraz z miejscem
    postojowym nr 2 w garażu wielostanowiskowym, to nie można przyjąć, że miejsce
    postojowe zostało sfinansowane ze środków własnych. Zatem, umorzenie kredytu w
    części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca postojowego, nie będzie korzystało
    z zaniechania poboru podatku i od tej części dochodu z tytułu umorzenia będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie pełniła funkcji ochronnej.
    Ponadto, w odniesieniu do wskazanych przez Panią interpretacji indywidualnej stwierdzić
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.