Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.71.2019.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-07
Teza: Czy w związku z planowaną sprzedażą działki nr 85 Wnioskodawca utraci zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych zastosowane przy zawarciu opisanych umów sprzedaży zawartych w dniach 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r.?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; sprzedaż; zwolnienie; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia; zwolnienie-warunki zwolnienia
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 marca 2019 r. (data wpływu – 21 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zachowania prawa do zwolnienia z opodatkowania – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2019 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczącej skutków podatkowych zachowania prawa do zwolnienia z opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 15 kwietnia 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną, jako kupujący zawarł umowę sprzedaży (akt notarialny) na mocy, której kupił do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską prawo własności działek położonych w S.: nr 169/5 o powierzchni 2,9400 ha, 169/6 o powierzchni 1,4900 ha i 327/24 o powierzchni 1,0500 ha, za łączną cenę 372.640 zł. Zgodnie z oświadczeniem sprzedającego zawartym w tym akcie notarialnym przedmiotowe nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku rolnym stanowią gospodarstwo rolne i nie jest na nich prowadzona inna działalność gospodarcza niż rolnicza. Zgodnie z oświadczeniami kupujących zawartymi w tym akcie notarialnym stosownie do przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, w wyniku dokonania niniejszej czynności zostanie powiększone gospodarstwo rolne, będące ich własnością, położone na terenie gminy S. i na terenie gminy M., na którym nie jest prowadzona inna działalność gospodarcza niż rolnicza, a łączna powierzchnia ich gospodarstwa rolnego powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha; ponadto kupujący oświadczyli, że gospodarstwo to będzie prowadzone przez nich przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia, a także, że przysługuje im niewykorzystany limit pomocy de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r, w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym w kwocie nie mniejszej niż wartość ulgi z tytułu zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych i dodali, że mieszczą się w limicie pomocy de minimis w rolnictwie. Na dowód powyższego kupujący przedłożyli do aktu notarialnego stosowne dokumenty. Zgodnie z informacją zamieszczoną w treści aktu notarialnego, od kwoty 367.640,00 zł notariusz nie pobrał podatku na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W dniu 30 czerwca 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną, jako kupujący zawarł umowę sprzedaży (akt notarialny) na mocy, której kupił do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską prawo własności działki położonej w S.: nr 327/30 o powierzchni 1,7393 ha, za cenę 118.272 zł. Zgodnie z oświadczeniem sprzedającego zawartym w tym akcie notarialnym przedmiotowa nieruchomość w rozumieniu przepisów o podatku rolnym stanowi gospodarstwo rolne i nie jest na niej prowadzona inna działalność gospodarcza niż rolnicza. Zgodnie z oświadczeniami kupujących zawartymi w tym akcie notarialnym stosownie do przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, w wyniku dokonania niniejszej czynności zostanie powiększone gospodarstwo rolne, będące ich własnością, położone na terenie gminy S. i na terenie gminy M., na którym nie jest prowadzona inna działalność gospodarcza niż rolnicza, a łączna powierzchnia ich gospodarstwa rolnego powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha; ponadto kupujący oświadczyli, że gospodarstwo to będzie prowadzone przez nich przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia, a także, że przysługuje im niewykorzystany limit pomocy de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym, w kwocie nie mniejszej niż wartość ulgi z tytułu zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych i dodali, że mieszczą się w limicie pomocy de minimis w rolnictwie. Na dowód powyższego kupujący przedłożyli do aktu notarialnego stosowne dokumenty. Zgodnie z informacją zamieszczoną w treści aktu notarialnego, notariusz nie pobrał podatku na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca nadal jest wraz z żoną właścicielem powyższych nieruchomości i nie zamierza ich sprzedawać przez okres co najmniej 5 lat od dnia ich nabycia.

Wnioskodawca wraz z żoną planuje jednak sprzedać na rzecz syna inną nieruchomość wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy – działkę nr 85 o powierzchni 9,34 ha położoną w G. Działka ta została nabyta przez Wnioskodawcę wraz z żoną do ich majątku objętego wspólnością ustawową, na podstawie umowy sprzedaży zawartej 30 stycznia 2003 r. (akt notarialny). Po sprzedaży tej działki powierzchnia gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Wnioskodawcę będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z planowaną sprzedażą działki nr 85 Wnioskodawca utraci zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych zastosowane przy zawarciu opisanych umów sprzedaży zawartych w dniach 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą działki nr 85 Wnioskodawca nie utraci zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych zastosowanego przy zawarciu opisanych umów sprzedaży zawartych w dniach 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają m.in. czynności cywilnoprawne jakimi są umowy sprzedaży. Przy czym jak stanowi art. 1 ust. 4 ww. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi jeżeli ich przedmiotem są m.in. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, a na mocy art. 4 pkt 1 tej ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na kupującym. Powołany art. 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, że obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku, a jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki cywilnej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, a stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości – 2% (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy).

Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 2 i 3 ww. ustawy).

Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidują również wyłączenia i zwolnienia od podlegania opodatkowaniu tym podatkiem.

W przedmiotowej sprawie notariusz sporządzający przedmiotowe umowy sprzedaży w dniach 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r., na podstawie oświadczeń kupujących i przedłożonych dokumentów nie pobrał podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z powołanym przepisem, zmienionym przez art. 23 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. (Dz.U.2015 r., poz. 1045) zmieniającej ustawę o podatku od czynności cywilnoprawnych z dniem 1 stycznia 2016 r., zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

W ocenie Wnioskodawcy opisana powyżej planowana sprzedaż na rzecz syna działki nr 85 nie narusza warunków powyższego zwolnienia, w szczególności bowiem:

*   w wyniku nabycia działek gruntów na mocy umów sprzedaży zawartych 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r. doszło do powiększenia gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy; ponadto działka, którą Wnioskodawca planuje sprzedać jest położona w innej miejscowości (w G., a nie w S.) i została nabyta kilkanaście lat przed nabyciem działek, których dotyczyło zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych,
*   jak wskazano w opisie powyżej, Wnioskodawca nadal jest wraz z żoną właścicielem działek gruntów nabytych na mocy umów sprzedaży zawartych 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r. i nie zamierza ich sprzedawać przez okres co najmniej 5 lat od dnia ich nabycia, a zatem powiększenie gospodarstwa rolnego miało charakter trwały w okresie wymaganym w powyższym przepisie,
*   jak wskazano w opisie powyżej, po sprzedaży działki nr 85 powierzchnia gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Wnioskodawcę będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

Zatem, jak wskazano na wstępie, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą działki nr 85 Wnioskodawca nie utraci zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych zastosowanego przy zawarciu opisanych umów sprzedaży zawartych 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży − stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy. Stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości wynosi 2% − art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.

Jak wynika z powołanych przepisów – sprzedaż nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 9 pkt 2 ww. ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

Z treści wniosku wynika, że 15 kwietnia 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną, zawarli umowę sprzedaży na mocy, której kupili prawo własności działek położonych w S.: nr 169/5, 169/6 i 327/24. W chwili dokonania czynności zostało powiększone gospodarstwo rolne, będące ich własnością, położone na terenie gminy S. i na terenie gminy M., a łączna powierzchnia ich gospodarstwa rolnego powstałego w wyniku powiększenia była nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha. W dniu 30 czerwca 2016 r. Wnioskodawca wraz z żoną zawarli umowę sprzedaży na mocy, której kupili do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską prawo własności działki położonej w S. nr 327/30. W chwili dokonania czynności zostało powiększone gospodarstwo rolne, będące ich własnością, położone na terenie gminy S. i na terenie gminy M., a łączna powierzchnia ich gospodarstwa rolnego powstałego w wyniku powiększenia była nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

Notariusz od obu ww. umów sprzedaży nie pobrał podatku na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca nadal jest wraz z żoną właścicielem powyższych nieruchomości i nie zamierza ich sprzedawać przez okres co najmniej 5 lat od dnia ich nabycia. Wnioskodawca wraz z żoną planuje jednak sprzedać synowi inną nieruchomość wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy – działkę nr 85 o powierzchni 9,34 ha położoną w G. Działka ta została nabyta przez Wnioskodawcę wraz z żoną do ich majątku objętego wspólnością ustawową, na podstawie umowy sprzedaży zawartej 30 stycznia 2003 r. Po sprzedaży tej działki powierzchnia gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Wnioskodawcę będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

Zdaniem Wnioskodawcy w tak przedstawionych okolicznościach zachowa prawo do zwolnienia.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 ww. ustawy ma charakter warunkowy. Oznacza to, że dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, jak również dla zachowania prawa do zwolnienia, koniecznym jest m.in., aby powierzchnia utworzonego lub powiększonego gospodarstwa rolnego przez nabywcę była nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to było prowadzone przez nabywcę przez okres pięciu lat od dnia nabycia. W przypadku niedotrzymania tych warunków następuje utrata zwolnienia od podatku.

Dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy sprzedaży, nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawcę, zgodnie z którym w opisanym zdarzeniu przyszłym planowana przez Wnioskodawcę czynność sprzedaży części nieruchomości z jego dotychczasowego gospodarstwa rolnego synowi Wnioskodawcy nie spowoduje utraty przez Wnioskodawcę prawa do zachowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zastosowanego w związku z zawartymi 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r. umowami sprzedaży działek nr 169/5, 169/6, 327/24 oraz nr 327/30.

Przepis art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie przewiduje regulacji, która by pozwalała zachować zwolnienie w przypadku uszczuplenia obszaru gospodarstwa rolnego – powiększonego w wyniku zakupu własności gruntów stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym – przed upływem ustawowego terminu 5 lat od dnia nabycia nieruchomości, w związku z którą to czynnością (czynnościami) przysługuje zwolnienie w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca nabył nieruchomości stanowiące ponad 1 ha gruntu rolnego w dniach 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r., powiększając dotychczas prowadzone gospodarstwo rolne. Zatem zgodnie z brzmieniem obowiązujących przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca, w celu skorzystania ze zwolnienia, ma obowiązek prowadzenia tego (tj. całego) gospodarstwa rolnego powiększonego o te nieruchomości przez 5 lat od dnia ich nabycia. Warunki zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych zawarte w wyżej cytowanym przepisie muszą być bowiem spełnione łącznie – w tym przypadku warunek powiększenia gospodarstwa rolnego, a następnie warunek prowadzenia przez nabywcę przez wymagany ustawowo okres gospodarstwa rolnego powstałego w wyniku powiększenia. Dla zachowania zwolnienia podatkowego wynikającego z powyższego przepisu nabywca nieruchomości, które weszły w skład gospodarstwa rolnego ma obowiązek prowadzenia tego powiększonego gospodarstwa rolnego (obejmującego wszystkie działki nabyte tytułem umowy sprzedaży i objęte zwolnieniem podatkowym jak również dotychczas wchodzące w skład gospodarstwa rolnego a będące jego częścią w chwili nabycia) przez 5 lat od dnia nabycia, tj. od 30 czerwca 2016 r.

W doktrynie podkreśla się, że celem ustanowienia omawianego zwolnienia jest wspieranie zakładania gospodarstw rolnych i prowadzenia w nich produkcji oraz poprawa struktury agrarnej, przede wszystkim przez powiększenie obszaru gospodarstw rolnych. Tak więc obszar powiększonego gospodarstwa rolnego nie może być uszczuplony w okresie 5 lat od dnia jego nabycia, a zbycie jakiejkolwiek części tego gospodarstwa powoduje utratę zwolnienia od podatku w całości.

Reasumując, stwierdzić należy, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym planowana czynność sprzedaży części nieruchomości Wnioskodawcy wchodzącej w skład jego dotychczasowego gospodarstwa rolnego (obecnie tworząca powiększone gospodarstwo rolne) synowi Wnioskodawcy spowoduje utratę przez Wnioskodawcę prawa do zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Warunki konieczne do zachowania prawa do ww. ulgi w postaci prowadzenia powiększonego gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej 5 lat od daty nabycia nieruchomości nie zostaną bowiem dotrzymane, gdyż Wnioskodawca planuje sprzedać część gruntów rolnych stanowiących część wcześniej prowadzonego gospodarstwa rolnego. W ten sposób Wnioskodawca będzie działał niezgodnie z celem ustanowienia omawianego zwolnienia, gdyż w wyniku planowanej czynności pomniejszy, a nie powiększy gospodarstwo rolne, tracąc tym samym prawo do zastosowanego przy umowie sprzedaży z 15 kwietnia 2016 r. i 30 czerwca 2016 r. zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo Organ zaznacza, iż funkcja ochronna płynąca z przedmiotowej interpretacji, wynikająca z przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej, zgodnie z uprawnieniami Organu interpretacyjnego nadanymi przez art. 14b § 1 tejże ustawy ma zastosowanie wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.