Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1963/10-5/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-28
Teza: Czy czynności związane z pośrednictwem skupu i sprzedaży walut zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zmianami) o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z pozycją 4 załącznika do ustawy są zwolnione od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: kantor wymiany walut
; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo; waluta; waluta-skup walut; waluta-sprzedaż walut
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 6 grudnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2011 r. (data wpływu 9 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w wymianie walut – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w wymianie walut.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) jest płatnikiem podatku VAT, obecnie rozszerzył swoją działalność gospodarczą o działalność kantorową polegającą wyłącznie na pośrednictwie przy sprzedaży walut tzn.: kantor nabywa i sprzedaje waluty, nie pobierając od sprzedających jak i od kupujących żadnych prowizji. Powyższą działalność sklasyfikowano wg Polskiej Klasyfikacji Działalności pod nr PKD 6613Z. Zyskiem lub stratą z działalności kantorowej Spółki jest różnica między niższym kursem kupna waluty a wyższym kursem sprzedaży. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót – tzn. kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę podatku, czyli całość świadczenia od nabywcy. Przypadek świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży walut jest usługą specyficzną, której przedmiotem jest wymiana jednego środka płatniczego na inny środek płatniczy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT prowadzenie działalności kantorowej korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy czynności związane z pośrednictwem skupu i sprzedaży walut zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zmianami) o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z pozycją 4 załącznika do ustawy są zwolnione od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, pośrednictwo skupu i sprzedaży walut zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r.(Dz. U nr 54, poz. 535 z późn. zmianami) o podatku od towarów i usług jest zwolnione od podatku – art. 43 ust. 1 pkt 1. Zwolniono od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 3 tego załącznika wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w PKWiU w sekcji J ex (65-67) z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, – 00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz factoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12,
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Z klasyfikacji statystycznej wynika, że pod symbolem PKWiU 67.13 zostały sklasyfikowane usługi kantorów i wymiany walut. Zgodnie z art. 2 pkt 10 i 11 ustawy – Prawo dewizowe walutami wymiennymi są waluty obce państw będące poza krajem prawnym środkiem płatniczym. W ocenie Wnioskodawcy z uwagi na powyższe zwolnienie ma zastosowanie do pośrednictwa skupu i sprzedaży walut, mających miejsce w kantorze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 8 ust. 3 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. – stanowi, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do treści ww. przepisów prawa usługi są identyfikowane na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT.

Podkreślić w tym miejscu należy, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych. Do określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest podatnik. W związku z powyższym tut. Organ w niniejszej interpretacji odniósł się do klasyfikacji podanej przez Zainteresowanego we wniosku.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług – do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Stosownie zaś do poz. 3 powyższego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione są od podatku usługi zakwalifikowane do PKWiU – sekcja J ex (65-67) tj. usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz faktoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Użycie przez ustawodawcę oznaczenia „ex” przy grupowaniu PKWiU, oznacza, że zwolnienie bądź wyłączenie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca rozszerzył swoją działalność gospodarczą o działalność kantorową polegającą wyłącznie na pośrednictwie przy sprzedaży walut tzn.: kantor nabywa i sprzedaje waluty, nie pobierając od sprzedających jak i od kupujących żadnych prowizji. Zyskiem lub stratą z działalności kantorowej Zainteresowanego jest różnica między niższym kursem kupna waluty a wyższym kursem sprzedaży.

Zainteresowany wskazał, że pod symbolem PKWiU 67.13 zostały sklasyfikowane usługi kantorów i wymiany walut. Tym samym w jego ocenie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT prowadzenie działalności kantorowej korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) „usługi kantorów i wymiany walut” mieszczą się pod symbolem 67.13.10-00.30.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Zainteresowanego usługi polegające na pośrednictwie przy sprzedaży walut zaklasyfikowane do grupowania „usługi kantorów i wymiany walut” (PKWiU 67.13.10-00.30) mieszczące się w grupowaniu PKWiU 67.13 „Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane”, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r., art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Nadmienia się, że art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy przestał obowiązywać z dniem 1 stycznia 2011 r. Ww. przepis został uchylony na mocy art. 1 pkt 8 lit. a obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w wymianie walut. Natomiast w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy wykonywaniu usług polegających na wymianie walut została wydana odrębna interpretacja indywidualna nr ILPP2/443-1963/10-4/EN z dnia 28 lutego 2011 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.