Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.876.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Skutki podatkowe realizacji projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dotacja
fakturowanie
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      uznania czynności realizowanych w ramach projektu pn. „...” za czynności
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
      uznania otrzymanych od Ministra Cyfryzacji środków finansowych za podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, wyłącznie w części
      przysługującej Państwa Politechnice,
      obowiązku udokumentowania otrzymanej kwoty finansowania fakturą,
      obowiązku udokumentowania otrzymanej kwoty finansowania fakturą VAT
      wystawioną na podmiot reprezentujący Skarb Państwa, tj. na Ministra Cyfryzacji.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 października 2025 r.
    (data wpływu 30 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Politechnika ... (zwana dalej Wnioskodawcą) jest publiczną uczelnią akademicką
    posiadającą osobowość prawną stanowiącą część systemu szkolnictwa wyższego w
    rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.). Wnioskodawca działa na podstawie powołanej ustawy,
    aktów wykonawczych do niej wydanych oraz statutu.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 11 pkt 1-5 oraz pkt 9 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    podstawowymi zadaniami Wnioskodawcy są:
      prowadzenie kształcenia na studiach;
      prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;

      prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
      wiedzy i technologii do gospodarki;
      prowadzenie kształcenia doktorantów;
      kształcenie i promowanie kadr uczelni;
      upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i
      udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, obszar niepodlegający opodatkowaniu (będący poza
    zakresem ustawy o VAT) jak również zwolniony z opodatkowania (czynności korzystające
    ze zwolnienia od podatku VAT). Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (będąca poza zakresem ustawy o VAT) to przede wszystkim nieodpłatne
    czynności kształcenia oraz badania własne naukowe finansowane z subwencji, dotacji
    celowych oraz innych różnego typu dofinansowań. Odpłatna działalność Wnioskodawcy to
    głównie odpłatne usługi kształcenia oraz odpłatne usługi noclegowe świadczone na rzecz
    studentów i doktorantów Wnioskodawcy, które korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi również działalność opodatkowaną podatkiem
    od towarów i usług, polegającą m.in. na odpłatnym wynajmie lokali użytkowych,
    odpłatnych badaniach wykonywanych na zlecenie, odpłatnych noclegach świadczonych na
    rzecz osób innych niż studenci/doktoranci, odpłatnej sprzedaży wydawnictw, czy też innej
    sprzedaży opodatkowanej tym podatkiem. Działalność opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług to także tzw. komercjalizacja wyników badań (czyli sprzedaż wyników
    badań, odpłatne udzielanie licencji do wyników prac badawczych, rozwojowych,
    wdrożeniowych etc. lub też inne formy odpłatnego ich udostępniania).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje różnego typu badania i
    projekty. Realizacja badań i projektów wymaga ponoszenia znacznych wydatków
    finansowych. Wydatki te pokrywane są ze środków własnych Wnioskodawcy, subwencji,
    dotacji, dofinansowań oraz różnego typu grantów finansowych.
    Część projektów realizowana jest w ramach tzw. dotacji celowych. Organy państwa oraz
    jednostki samorządu terytorialnego mogą bowiem zlecać uczelniom publicznym,
    instytutom naukowym lub badawczym wykonanie określonych zadań w zakresie ich (tj.
    uczelni czy instytutów) działalności statutowej, zapewniając odpowiednie środki na
    realizację tych zadań.
    Zgodnie z art. 10c ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 780 z późn. zm.) Prezes Rady Ministrów może powierzać podmiotom
    zobowiązanym do udostępniania lub przekazywania informacji sektora publicznego w celu
    ponownego wykorzystania, o których mowa w przepisach o ponownym wykorzystaniu
    informacji sektora publicznego, zwanym dalej „zleceniobiorcami”, realizację zadań z
    zakresu informatyzacji sektora publicznego, innowacji cyfrowych i rozwoju społeczeństwa
    informacyjnego oraz przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu, zwanych dalej
    „projektami”, w tym:
    1) budowę, rozwój i utrzymanie systemów teleinformatycznych;
    2) świadczenie usług towarzyszących i doradztwa specjalistycznego;
    3) prowadzenie działań informacyjnych;
    4) zwiększanie lub poszerzanie zakresu oddziaływania innych wykonywanych przez
      zleceniobiorców zadań na sektor publiczny;
    5) zwiększanie lub utrzymanie zdolności zleceniobiorców do realizacji zlecanych zadań;
    6) wspieranie podmiotów wykonujących zadania publiczne w ich realizacji.

    Powierzenie realizacji projektu następuje w drodze decyzji Prezesa Rady Ministrów w
    sprawie powierzenia realizacji projektu (art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze ww. ustawy).
    Decyzją z dnia ... 2025 r. (zwaną dalej Decyzją) Prezes Rady Ministrów skorzystał z
    uprawnienia określonego w przywołanych przepisach i powierzył konsorcjum
    składającemu się łącznie z ośmiu uczelni publicznych oraz instytutów zadanie polegające
    na realizacji projektu zat.: „...” (zwanego dalej zamiennie Zadaniem, Projektem lub
    Projektem A). Jako zleceniodawcę Zadania Prezes Rady Ministrów wyznaczył ministra
    właściwego do spraw informatyzacji (zwanego dalej Ministrem Cyfryzacji lub Ministrem),
    który ma zapewnić środki finansowe na realizację Zadania.
    W § 2 ust. 2 Decyzji przewidziano, że zasady finansowania realizacji Zadania ze środków
    Ministra Cyfryzacji zostaną określone w umowie zawartej między Skarbem Państwa –
    Ministrem, a zleceniobiorcą – konsorcjum. We wskazanej Decyzji Zadanie zostało
    powierzone wszystkim zleceniobiorcom (czyli członkom konsorcjum) łącznie.
    Celem Projektu jest wsparcie cyfryzacji i automatyzacji powtarzalnych czynności
    urzędniczych w Polsce poprzez pilotażowe wdrożenie polskich dużych modeli językowych
    (ang. Large Language Models, LLMs) do systemów administracji publicznej.
    Zadanie stanowi bezpośrednią kontynuację zrealizowanego uprzednio przez uczelnie oraz
    instytuty polskie projektu zat: „...”. Obecny Projekt zakłada rozwój wytworzonych
    uprzednio w ramach projektu .... rozwiązań i zasobów, a zarazem przejście z fazy
    badawczej w fazę wdrożeniową.
    W styczniu 2025 r. - celem realizacji ww. Projektu - osiem polskich uczelni publicznych i
    instytutów podpisało umowę konsorcjum.
    Lider konsorcjum (działając w imieniu i na rzecz konsorcjum) złożył wniosek o
    finansowanie Projektu. Opisaną powyżej Decyzją Prezes Rady Ministrów powierzył
    założonemu konsorcjum realizację Projektu A. Kolejno, w marcu 2025 r. B – Państwowy
    Instytut Badawczy (zwany dalej liderem konsorcjum) działając na rzecz i w imieniu
    własnym oraz w imieniu i na rzecz pozostałych siedmiu członków konsorcjum zawarł ze
    Skarbem Państwa – reprezentowanym przez Ministra Cyfryzacji - umowę dotacji celowej
    (zwanej dalej umową o finansowanie), na mocy której Minister udzielił konsorcjum dotacji
    na finansowanie Projektu, zaś konsorcjum zobowiązało się zrealizować Zadanie w zakresie
    i na zasadach określonych w tej umowie.
    Zadanie (tj. Projekt A) obejmuje 4 podzadania (działania): (...)
    Wnioskodawca będzie współrealizował wszystkie 4 działania.
    Najważniejsze postanowienia umowy o finansowanie
    Jak wynika z § 1 ust. 1 i ust. 2 umowy o finansowanie, Minister udziela Beneficjentowi
    finansowania na realizację Zadania pn.: „...”, w formie dotacji celowej, a Beneficjent
    zobowiązuje się zrealizować Zadanie w zakresie i na zasadach określonych w umowie.
    Szczegółowy opis Zadania określający zakres rzeczowy, terminy wykonania oraz
    szacowany koszt ze wskazaniem sposobu jego kalkulacji, określa wniosek o wszczęcie
    postępowania dotacyjnego.
    Zgodnie z umową o finansowanie, wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za
    zrealizowane Zadania, na które dotacja była udzielona (§ 2 ust. 3 umowy o finansowanie).
    Beneficjent (którym według umowy o finansowanie jest każdy członek konsorcjum; lider
    działa w ramach tej umowy w imieniu i na rzecz wszystkich członków konsorcjum)
    zobowiązany jest do wykorzystania przekazanych środków finansowych zgodnie z celem,
    na jaki je uzyskał i na zasadach określonych w umowie o finansowanie (§ 2 ust. 6 umowy o
    finansowanie).
    Według § 3 umowy o finansowanie środki finansowe zostaną przekazane na rachunek
    bankowy lidera w jednej transzy płatnej w terminie 21 dni od zawarcia umowy. Następnie
    lider przekaże te środki poszczególnym Beneficjentom w proporcjach wynikających z

    poziomu zaangażowania poszczególnych Beneficjentów w realizacji Zadania, w celu
    realizacji płatności lub w celu refundacji poniesionych przez Beneficjentów kosztów
    związanych z realizacją Zadania, pod warunkiem, że wydatki ponoszone przez
    Beneficjentów spełniają warunki określone w umowie o finansowanie. Kwoty
    przypadające na poszczególnych członków konsorcjum określa załącznik do umowy o
    finansowanie.
    Na mocy § 4 ust. 1 umowy o finansowanie Beneficjent zobowiązany jest do prowadzenia:
    1) wyodrębnionej ewidencji księgowej środków dotacji oraz wydatków dokonywanych w
      ramach umowy, zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o rachunkowości, w
      sposób umożliwiający identyfikację poszczególnych operacji księgowych;
    2) zapisów na dokumentach księgowych, stanowiących podstawę rozliczenia, przez
      ostemplowanie lub opisanie treścią „Sfinansowano z dotacji na podstawie umowy
      .......... z dnia ............... Zadanie ..........”, z wyłączeniem dokumentów dotyczących
      kosztów ogólnych.
    Beneficjent zobowiązuje się do prowadzenia dokumentacji w sposób umożliwiający ocenę
    wykonania Zadania pod względem rzeczowym, finansowym oraz do przechowywania
    dokumentacji związanej z realizacją umowy w sposób zapewniający jej dostępność i
    bezpieczeństwo, przez okres 5 lat liczony od dnia zatwierdzenia sprawozdania końcowego
    przez Ministra (§ 4 ust. 2 i 3 umowy o finansowanie).
    Beneficjent ponosi wyłączną odpowiedzialność za wszystkie działania i zaniechania
    związane z realizacją Zadania, w zakresie, w jakim realizuje, wobec osób i podmiotów
    trzecich, w tym odpowiedzialność za szkody wyrządzone w związku z tą realizacją oraz za
    wszelkie działania i zaniechania wybranych przez siebie wykonawców jak za swoje
    działania lub zaniechania (§ 5 ust. 6 umowy o finansowanie).
    Zadanie ma być zrealizowane do końca 2025 r. Lider konsorcjum zobowiązany jest do
    złożenia sprawozdania końcowego z wykonania Zadania, zawierającego opis
    zrealizowanych działań oraz rozliczenie kosztów ich realizacji. Na żądanie Ministra
    Cyfryzacji, lider konsorcjum przedstawia w terminie 3 dni dodatkowe wyjaśnienia,
    informacje i dokumenty mające związek z wykonywanym Zadaniem, w szczególności,
    faktury, rachunki, noty obciążeniowe, według rodzajowego układu kosztów, rozliczenia
    delegacji służbowych, listy płac zanonimizowane w sposób zapewniający ochronę danych
    osobowych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przekazanym sprawozdaniu
    Minister wzywa lidera do uzupełnienia lub poprawienia sprawozdania w terminie 3 dni
    roboczych. Niezłożenie sprawozdania lub jego nieuzupełnienie lub niepoprawienie w
    terminie i na ww. określonych zasadach jest równoznaczne z uznaniem, że dotacja została
    niewykorzystana w części lub całości, co skutkuje koniecznością zwrotu odpowiednio
    części lub całości dotacji (§ 7 umowy o finansowanie).
    Kontrolę prawidłowości wykonania Zadania przez Beneficjenta, a także wykorzystania
    dotacji sprawuje Minister Cyfryzacji. Kontrola prowadzona jest na zasadach i w trybie
    określonych w przepisach ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji
    rządowej (§ 8 umowy o finansowanie).
    W § 11 ust. 1 umowy o finansowanie uregulowano kwestie związane z prawami własności
    intelektualnej. Lider konsorcjum zobowiązany jest do przekazania Ministrowi Cyfryzacji nie
    później niż do dnia 31 grudnia 2025 r. na informatycznym nośniku danych lub za pomocą
    środków porozumiewania się na odległość takich jak np. chmura danych: 1) ostateczne
    wersje opinii, ekspertyz, analiz, zestawień oraz innej dokumentacji – w formacie pdf oraz
    formacie edytowalnym, 2) kod źródłowy oprogramowania - wytworzonych w ramach
    realizacji umowy, co zostanie potwierdzone przez Strony na piśmie utrwalonym w postaci
    papierowej albo w postaci elektronicznej pod rygorem nieważności na podstawie
    protokołu. W § 11 ust. 2 umowy o finansowanie wskazano, że Beneficjent, z chwilą
    przekazania Ministrowi każdego z informatycznych nośników danych nieodpłatnie

    przenosi na Ministra autorskie prawa majątkowe do zapisanych na takim nośniku
    utworów w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, łącznie z prawem do kodów źródłowych oprogramowania na wskazanych w
    umowie o finansowanie polach eksploatacji. Z ust. 3 § 11 umowy o finansowanie wynika,
    że w stosunku do wyników działań zrealizowanych w ramach umowy, stanowiących bazę
    danych w rozumieniu przepisów o ochronie baz danych, producentem jest Minister.
    Mocą umowy o finansowanie Minister nabywa:
    1) prawo zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich do wszelkich
      opracowań utworów (lub ich poszczególnych elementów), tj. prawo zezwalania na
      rozporządzanie i korzystanie z takich opracowań na wskazanych w umowie polach
      eksploatacji.
      W zakresie w jakim utwory spełniają cechy baz danych w rozumieniu ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, Beneficjent upoważnia Ministra również do
      sporządzania opracowań baz danych;
    2) własność wydanych Ministrowi nośników, na których zostały utrwalone utwory (lub ich
      poszczególne elementy) w celu ich przekazania Ministrowi - z chwilą ich przekazania (§
      11 ust. 4 umowy o finansowanie).
    Beneficjent zobowiązuje się i gwarantuje, że osoby uprawnione z tytułu autorskich praw
    osobistych do utworów objętych postanowieniami Umowy nie będą wykonywać tych praw
    w stosunku do Ministra lub osób trzecich działających na zlecenie Ministra (§ 11 ust. 5
    umowy o finansowanie). Z chwilą przeniesienia na Ministra majątkowych praw, o których
    mowa w ust. 4, Minister udziela Beneficjentowi, nieodpłatnej i niewyłącznej licencji
    nieograniczonej czasowo ani terytorialnie do każdego z utworów, na polach eksploatacji
    określonych w Umowie. Minister zezwala Beneficjentowi w zakresie licencji, wskazanej w
    zdaniu poprzednim, na dokonywanie opracowań utworów lub ich poszczególnych
    elementów (prawa zależne) oraz na zezwalanie na wykonywanie autorskich praw
    zależnych do wszelkich opracowań utworów lub ich poszczególnych elementów (§ 11 ust.
    8 umowy o finansowanie).
    W czasie realizacji Zadania, z wyłączeniem rezultatu będącego modelem językowym,
    Beneficjent może bez zgody Ministra upubliczniać rezultaty, wyniki, wnioski, dane lub inne
    materiały powstałe w wyniku wykonywania umowy (łącznie zwane w umowie o
    finansowanie: „Danymi”). Przez upublicznianie Strony uznają podanie do publicznej
    wiadomości Danych: na konferencjach, sympozjach itp., w materiałach opracowanych na
    potrzeby konferencji lub sympozjów itp., stronie internetowej Beneficjenta lub stronach
    internetowych utworzonych przez Beneficjenta na potrzeby realizacji Zadania lub w
    związku z Zadaniem, w prasie, radio, telewizji, mediach społecznościowych oraz w
    Internecie. Upublicznienie przez Beneficjentów, w czasie realizacji Zadania, rezultatu
    będącego modelem językowym będzie następować na serwisie ... po uzgodnieniu z
    Ministrem. Strony zgodnie oświadczają, że serwis ... będzie wyłącznie miejscem
    upublicznienia modelu językowego, a upublicznienie modelu językowego w czasie
    realizacji Zadania, nie będzie skutkować przeniesieniem na Ministra jakichkolwiek praw do
    modelu językowego, w tym autorskich praw majątkowych. Beneficjent jest zobowiązany
    powiadomić Ministra o zamiarze upublicznienia Danych, o których mowa w ust. 8, w
    terminie tygodnia przed planowanym upublicznieniem poprzez wysłanie e-maila na
    wskazany adres, w którym Beneficjent wskaże: czas i miejsce upublicznienia oraz jego
    formę i zakres upublicznianych Danych. Beneficjent bez konieczności powiadamiania
    Ministra o zamiarze upublicznienia oraz bez zgody Ministra, może w czasie realizacji
    Zadania upubliczniać w prasie, radio, telewizji, mediach społecznościowych oraz w
    Internecie treści o charakterze informacyjno–promocyjnym (np. informacje o nawiązaniu
    współpracy, informacje o postępach prac, informacje o wystąpieniach publicznych,
    informacje o wynikach modeli na benchmarkach itp.) lub treści mających na celu ochronę
    interesów prawnych Beneficjenta (np. sprostowania, oświadczenia w związku z

    naruszeniem dóbr lub interesów prawnie chronionych) (§12 ust. 8-11 umowy o
    finansowanie).
    W § 14 umowa o finansowanie przyznaje Ministrowi uprawnienia do wypowiedzenia
    umowy w przypadku:
    1) nieterminowego albo nienależytego wykonywania Umowy przez Beneficjenta, w
      szczególności zmniejszenia zakresu rzeczowego realizowanego Zadania, bez
      uprzedniego uzgodnienia z Ministrem;
    2) wykorzystywania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem;
    3) odmowy przez Beneficjenta poddania się kontroli lub niewykonania wniosków lub
      zaleceń pokontrolnych;
    4) naruszenia przez pracowników Beneficjenta poufności informacji lub ochrony danych
      osobowych.
    Najważniejsze postanowienia umowy konsorcjum
    Zgodnie z postanowieniami umowy konsorcjum wszyscy jego członkowie współdziałają
    wspólnie i w porozumieniu w celu prawidłowej realizacji Projektu, przy czym każdy z
    członków konsorcjum ma przypisane określone zadania do realizacji, które wynikają z
    umowy o finansowanie. Każdy z członków Konsorcjum ponosi odpowiedzialność wobec
    Jednostki Finansującej (czyli Ministra ujętego w umowie o finansowanie jako strona
    umowy) oraz pozostałych stron za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie umowy i
    realizację Projektu jedynie w zakresie realizowanej przez siebie części Projektu, zgodnie z
    podziałem zadań i zakresem prac określonym umową konsorcjum oraz umową o
    finansowanie projektu.
    Żaden z członków konsorcjum nie ponosi odpowiedzialności za działania lub zaniechania
    pozostałych członków konsorcjum (§ 2 ust. 6 umowy konsorcjum).
    Każdy z konsorcjantów jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Lider konsorcjum został upoważniony do:
    1) złożenia wniosku o finansowanie Projektu w imieniu konsorcjum,
    2) reprezentowania członków konsorcjum w kontaktach z jednostką finansującą,
    3) zawarcia na rzecz i w imieniu własnym oraz członków konsorcjum umowy o
      finansowanie Projektu z jednostką finansującą, po uprzednim uzgodnieniu treści
      projektu umowy o Finansowanie przez wszystkich członków konsorcjum,
    4) dokonywania zmian w umowie o finansowanie Projektu po uprzednim uzgodnieniu z
      Radą konsorcjum,
    5) pośredniczenia w przekazywaniu członkom konsorcjum środków finansowych z
      jednostki finansującej i ich rozliczania,
    6) reprezentowania członków konsorcjum w związku z wykonywaniem umowy o
      finansowanie Projektu w zakresie określonym w udzielonych pełnomocnictwach.
    Lider konsorcjum zobowiązuje się do przekazywania członkom konsorcjum
    przedkładanych do jednostki finansującej informacji i dokumentów związanych z
    monitorowaniem i kontrolą prawidłowej realizacji Projektu (§ 3 ust. 6 umowy konsorcjum).
    Struktura organizacyjna konsorcjum składa się z: Rady Konsorcjum, Komisji Jakości,
    Kierownika Projektu, Koordynatorów Projektu, Kierownika Operacyjnego, Liderów Działań
    i Wiceliderów Działań. Rada Konsorcjum jest organem zarządzającym, wytyczającym
    główne kierunki realizacji Projektu oraz pełni funkcję opiniodawczą i doradczą wobec
    Koordynatora Projektu (§ 5 umowy konsorcjum).

    Komisja Jakości odpowiedzialna jest za ocenę merytoryczną wytworów Projektu takich jak:
    raporty, oprogramowanie, narzędzia i zasoby językowe, stanowiących części jego
    rezultatów zadeklarowanych w umowie o finansowanie Projektu (§ 6 Umowy konsorcjum).
    Kierownik Projektu odpowiedzialny jest m.in. za kierowanie i koordynacje prac
    merytorycznych, prac realizowanych w Projekcie, przedkładanie do Ministra sprawozdań z
    realizacji działań określonych w umowie o finansowanie Projektu, monitorowanie i
    koordynowanie prawidłowości działań członków konsorcjum przy realizacji zadań
    określonych w umowie o finansowaniu w obszarze formalno-prawnym (§ 7 umowy
    konsorcjum).
    Do zadań Koordynatorów Projektu należy m.in.: monitorowanie i nadzór nad
    prawidłowością realizacji Projektu w zakresie dotyczącym zadań realizowanych przez
    stronę, opracowywanie sprawozdań merytorycznych i finansowych z realizacji Projektu w
    zakresie dotyczącym zadań realizowanych przez Stronę i przekazywanie sprawozdań
    Kierownikowi Projektu (§ 7a umowy konsorcjum).
    Ze względu na wdrożeniowy charakter projektu Kierownik Projektu może powołać
    Kierownika Operacyjnego.
    Do zadań Kierownika Operacyjnego należą w szczególności:
    1) opiniowanie strategicznych decyzji wdrożeniowych Projektu, w tym ocenianie ich
      wpływu na realizację celów Projektu;
    2) monitorowanie i nadzór nad realizacją wdrożeń w ramach Projektu;
    3) identyfikowanie, ocena oraz zarządzanie ryzykiem związanym z procesami wdrożenia,
      w tym proponowanie działań naprawczych;
    4) monitorowanie postępów wdrożeń oraz bieżące, nie rzadziej niż raz na 4 (cztery)
      tygodnie, raportowanie wyników Kierownikowi Projektu i Radzie (§ 7b umowy
      konsorcjum).
    Do zadań Liderów Działań należy m.in. opracowanie szczegółowej listy zadań w ramach
    danego działania wraz z harmonogramem ich realizacji, monitorowanie i nadzór nad
    realizacją poszczególnych zadań w ramach działania, koordynacja pracy pracowników lub
    współpracowników członków konsorcjum wyznaczonych przez Koordynatorów Projektu
    do realizacji danego działania, przygotowywanie raportów z realizacji działania (§ 7c
    umowy konsorcjum).
    Na mocy § 8 umowy konsorcjum, członkowie konsorcjum zobowiązują się natomiast, m.in.
    do:
    1) wyznaczenia przedstawicieli do organów Projektu oraz udzielenia im niezbędnych
      pełnomocnictw do prowadzenia dyskusji, negocjowania oraz podejmowania decyzji
      /udzielania rekomendacji w zakresie realizacji Projektu;
    2) realizacji zadań zgodnie z zawartą przez konsorcjum umową o finansowanie;
    3) przygotowywania sprawozdań okresowych, rocznych/końcowych i przedstawienia ich
      Koordynatorowi Projektu w zakresie realizowanych zadań zgodnie z umową o
      finansowanie;
    4) udzielania dodatkowych informacji lub wyjaśnień dotyczących realizacji Projektu
      podmiotom uprawnionym na podstawie do ich uzyskania na podstawie przepisów
      powszechnie obowiązującego prawa realizacji Projektu zgodnie z prawem oraz umową
      o finansowanie Projektu;
    5) współpracy w okresie realizacji Projektu oraz w okresie jego trwałości z jednostką
      finansującą lub inną instytucją w zakresie jej uprawnień i kompetencji wynikających z
      przepisów prawa;

    6) osiągnięcia celów i wskaźników zadeklarowanych we wniosku o finansowanie w
      zakresie niesprzecznym z umową o finansowanie.
    W § 9 umowy konsorcjum, uregulowano zasady związane z finansowaniem Projektu.
    Postanowienia umowy konsorcjum w tym zakresie odwołują się wprost do postanowień
    umowy o finansowanie, w związku z czym to postanowienia umowy o finansowanie mają
    w tym zakresie pierwszeństwo przed postanowieniami umowy konsorcjum. Zgodnie z
    zapisami umowy konsorcjum każdy z członków konsorcjum zobowiązany jest do
    sporządzenia raportu rocznego oraz końcowego dla swoich zadań, do prowadzenia, każdy
    w swoim zakresie, wyodrębnionej ewidencji księgowej środków finansowych
    umożliwiającej pełną identyfikację środków otrzymanych i wydatkowanych na realizację
    Projektu oraz wyodrębnionego rachunku bankowego. Środki finansowe będą
    przekazywane przez jednostkę finansującą, przelewem na rachunek lidera Projektu,
    natomiast sposób przekazania środków przez lidera na rzecz pozostałych członków
    konsorcjum oraz zasady rozliczenia finansowego powinny być zgodne z umową o
    finansowanie.
    Umowa konsorcjum zawiera również postanowienia dotyczące prawa własności
    intelektualnej. Należy jednak zaznaczyć, że postanowienia te obowiązują, o ile umowa o
    finansowanie nie stanowi inaczej (postanowienia umowy o finansowanie mają w tym
    zakresie pierwszeństwo przez postanowienia umowy konsorcjum). W § 10 umowy
    konsorcjum wskazano, że:
    1) wypracowane w ramach Projektu wyniki, tj. utwory, rozwiązania, wzory lub inne
      przedmioty praw autorskich lub pokrewnych, praw patentowych, innych praw
      ochronnych z zakresu własności przemysłowej oraz pozostałych praw własności
      intelektualnej będą przysługiwały temu spośród członków konsorcjum, którego prace
      doprowadziły do powstania tych zasobów (ust. 4);
    2) o ile w toku prac nad realizacją Projektu dojdzie do powstania wspólnego wynalazku,
      projektu, wzoru, utworu lub innego przedmiotu praw własności intelektualnej, do
      którego przyczynił się więcej niż jeden członek konsorcjum, a przedmiotu takiego nie
      da się podzielić lub wydzielić z niego poszczególnych części odpowiadających
      wkładowi członków konsorcjum w sposób umożliwiający odrębne ubieganie się przez
      członków konsorcjum o udzielenie lub utrzymanie ewentualnego patentu, prawa
      ochronnego lub innego prawa własności intelektualnej, tym członkom konsorcjum
      będą przysługiwały wspólne prawa do wyżej wymienionego przedmiotu (ust. 5);
    3) w przypadku przeniesienia praw do wyników wypracowanych w ramach Projektu,
      członek konsorcjum zobowiązany jest zagwarantować pozostałym uczestnikom
      Projektu prawo do korzystania z tych wyników, w takim zakresie w jakim jest to
      niezbędne do wykonania umowy, umowy o finansowaniu oraz innych porozumień
      przewidzianych umową, w tym także na czas po zakończeniu Projektu (ust. 9);
    4) prawo dostępu do wypracowanych w ramach Projektu wyników oraz zasobów
      własności intelektualnej istniejących przed zawarciem umowy konsorcjum dla celów
      realizacji Projektu zostaje przyznane członkowi konsorcjum bez jakichkolwiek opłat z
      tego tytułu (o ile umowa konsorcjum nie stanowi inaczej) - na pisemny wniosek
      członka konsorcjum precyzujący zakres i czas trwania dostępu (ust. 30);
    5) prawo dostępu do wypracowanych w ramach Projektu wyników oraz zasobów
      własności intelektualnej istniejących przed zawarciem umowy konsorcjum dla celów
      korzystania innego niż działania w celu realizacji Projektu i jednocześnie innego niż
      późniejsze działania badawcze, będzie udzielane na podstawie dwustronnych
      porozumień. Prawa dostępu w tym zakresie będą udzielane na uczciwych i rozsądnych
      warunkach rynkowych lub bez dodatkowego wynagrodzenia, w zależności od uznania
      Stron zawierających porozumienie (ust. 33 i ust. 34).

    Każdy z konsorcjantów ma przypisane zadania w Projekcie. Członkowie konsorcjum
    podzielili między sobą działania i każdy realizuje przydzieloną mu część. Zadania te są
    wykonywane równolegle. Finalnie, wspólnie mają doprowadzić do opisanego powyżej celu
    – wsparcie cyfryzacji i automatyzacji powtarzalnych czynności urzędniczych w Polsce
    poprzez pilotażowe wdrożenie polskich dużych modeli językowych (ang. Large Language
    Models, LLMs) do systemów administracji publicznej (zadania konsorcjantów i
    Wnioskodawcy są ze sobą funkcjonalnie powiązane). Wnioskodawca nie świadczy żadnych
    usług na rzecz innych członków konsorcjum i na odwrót. Każdy z konsorcjantów ponosi
    samodzielnie wydatki w Projekcie. Faktury zakupu - w przypadku zadań przypisanych
    Wnioskodawcy - są wystawiane bezpośrednio na Wnioskodawcę jako nabywcę.
    W przypadku zadań przypisanych innym konsorcjantom faktury zakupu są wystawione
    bezpośrednio na ich rzecz. W przypadku zadań przypisanych Wnioskodawcy nabyte
    towary i usługi w Projekcie stają się własnością Wnioskodawcy.
    Realizacja Projektu była oraz jest uzależniona od otrzymanej dotacji, która jest
    nierozłącznym elementem powierzonego przez Ministra Cyfryzacji Zadania. Bez
    powierzenia realizacji Projektu konsorcjum nie otrzymałoby dotacji i na odwrót Projekt nie
    mógłby być realizowany, gdyby Minister Cyfryzacji nie zapewnił odpowiednich środków
    budżetowych na ten cel.
    Dofinansowywane są koszty kwalifikowalne, które są ponoszone przez poszczególnych
    członków konsorcjum na wykonanie Zadania, zgodnie z zakresem rzeczowym określonym
    w umowie o finansowanie. Otrzymane dofinansowanie jest przeznaczone na
    sfinansowanie konkretnych wydatków dotyczących pokrycia kosztów realizacji niniejszego
    projektu (zadań przypisanych do Wnioskodawcy). Wnioskodawca nie może przeznaczyć
    tych środków na inny cel, niezgodny z umową o finansowanie.
    Bezpośrednim beneficjentem prac wykonywanych w ramach umowy o finansowanie jest
    Minister Cyfryzacji, na rzecz którego - w ramach tej umowy - zostanie przeniesiona całość
    autorskich praw majątkowych do wyników prac powstałych w ramach realizacji Projektu.
    Wnioskodawca po przekazaniu protokołu zdawczo-odbiorczego może korzystać z tychże
    utworów na zasadzie – udzielonej przez Ministra - nieodpłatnej i niewyłącznej licencji
    nieograniczonej czasowo ani terytorialnie, na polach eksploatacji określonych w Umowie.
    Minister zezwala Beneficjentowi na dokonywanie opracowań utworów lub ich
    poszczególnych elementów (prawa zależne) oraz na zezwalanie na wykonywanie
    autorskich praw zależnych do wszelkich opracowań utworów lub ich poszczególnych
    elementów.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Zgodnie z umową zawartą między Skarbem Państwa – Ministrem Cyfryzacji a konsorcjum
    Wnioskodawca (wraz z pozostałymi konsorcjantami) realizuje cztery działania: (...)
    Wnioskodawca współrealizuje wszystkie 4 działania.
    Wszystkie Działania dotyczą budowy modeli językowych sztucznej inteligencji (AI)
    wykorzystujących metody uczenia maszynowego do analizy, rozumienia oraz generowania
    tekstu w języku naturalnym.
    W ramach Działania 1 przygotowywane są korpusy pozwalające na trening i dostrojenie
    modeli dla zadań inteligentnego asystenta .... i modeli ........), dedykowanych do
    zastosowań w administracji publicznej. Przygotowanie korpusów obejmuje następujący
    zakres wykonywanych prac: budowę, czyszczenie i deduplikację zbiorów danych
    urzędowych, opracowanie danych dla modeli wnioskujących, przygotowanie danych do
    trenowania modeli, selekcję przykładów z preferencjami do wychowania modeli, budowę
    promptów systemowych do uczenia preferencji, lokalizację (spolszczenie) dużych zbiorów
    danych do budowy modeli wnioskujących, anotację zbiorów do ewaluacji kompetencji
    językowych.

    W ramach Działania 2 realizowane są następujące prace: pre-trenowanie modeli z
    wykorzystaniem zbiorów danych urzędowych przygotowanych w Działaniu 1, dostrajanie
    modeli z wykorzystaniem instrukcji i danych dziedzinowych, wychowywanie modeli
    różnymi technikami poprawiającymi jakość odpowiedzi modeli.
    W ramach Działania 3 zespół zajmujący się zabezpieczaniem i ewaluacją modeli realizuje
    następujące prace: testowanie poprawności językowej modeli, opracowywanie metryk
    ewaluacji modeli, rozwój oprogramowania pozwalającego na automatyczną ocenę i
    porównanie wieloaspektowe zdolności generatywnych modeli.
    W ramach Działania 4 realizowane jest pilotażowe wdrożenie modeli .... w Ministerstwie
    Cyfryzacji. Wdrożenie obejmuje: testy wstępne modeli ...., przygotowanie interfejsu dla
    użytkowników, szkolenie pracowników Ministerstwa Cyfryzacji, zbudowanie środowiska
    pozwalającego na uzyskanie informacji zwrotnych o działaniu modeli, uruchomienie
    środowiska testowego, prace na ulepszeniem działania modeli, w kontekście informacji
    zwrotnych z testów modeli.
    Zgodnie z § 8 ust. 1 umowy o dofinansowanie Minister sprawuje kontrolę prawidłowości
    wykonania Zadania przez Beneficjenta, w zakresie w jakim je realizuje, a także
    wykorzystania dotacji przez Beneficjenta.
    Dodatkowo, w myśl § 5 ust. 6 umowy o finansowanie, Wnioskodawca ponosi wyłączną
    odpowiedzialność za wszystkie działania i zaniechania związane z realizacją Zadania, w
    zakresie, w jakim je realizuje, wobec osób i podmiotów trzecich, w tym odpowiedzialność
    za szkody wyrządzone w związku z tą realizacją oraz za wszelkie działania i zaniechania
    wybranych przez siebie wykonawców jak za swoje działania lub zaniechania.
    Z umowy zawartej z Ministrem Cyfryzacji wynika, że będą Wnioskodawca odpowiada
    przed Ministrem Cyfryzacji za własną część zadań realizowanych w ramach Projektu.
    W toku realizacji Projektu powstają modele językowe w wersji bazowej, instrukcyjnej i
    wychowanej oraz wdrożenia modelu .... w Ministerstwie Cyfryzacji, w wybranych
    jednostkach administracji rządowej i w wybranych jednostkach samorządu. Utworami
    przekazanymi Ministerstwu w protokole odbioru są, zgodnie z § 11 umowy o
    finansowanie, ostateczne wersje opinii, ekspertyz, analiz, zestawień oraz innej
    dokumentacji – w formacie pdf oraz formacie edytowalnym oraz kod źródłowy
    oprogramowania wytworzone w ramach realizacji Umowy.
    Prawa do wskazanych powyżej utworów – przed przeniesieniem ich na Ministra Cyfryzacji
    - będą przysługiwały wszystkim konsorcjantom, którzy pracowali nad konkretnym
    modelem językowym lub innym przekazywanym utworem.
    Prawa do wypracowanych rezultatów (powstałych utworów) – do czasu przeniesienia ich
    na Ministra Cyfryzacji - posiadają wspólnie wszyscy członkowie konsorcjum.
    Z uwagi na specyfikę Projektu i fakt, że rezultatów wypracowanych w ramach Projektu
    (utworów) nie da się przypisać do konkretnego konsorcjanta, do czasu przekazania
    wyników Projektu Ministrowi Cyfryzacji, konsorcjantom przysługują wspólne prawa do
    wypracowanych rezultatów przedsięwzięcia (w tym w szczególności do każdego
    powstałego modelu językowego).
    Wysokość środków finansowych przekazanych przez lidera konsorcjum na rzecz członków
    konsorcjum (w tym Wnioskodawcy) jest proporcjonalna do poziomu zaangażowania
    poszczególnych członków konsorcjum.
    W trakcie realizacji przedsięwzięcia składane są Ministrowi Cyfryzacji merytoryczne
    raporty kwartalne z zadań. Każdy z konsorcjantów (w tym Wnioskodawca) jest
    zobowiązany do składania raportów cząstkowych liderowi, który na ich podstawie tworzy
    raport zbiorczy przekazywany Ministrowi Cyfryzacji. Raport finansowy zostanie złożony na
    koniec projektu.

    W przypadku nieotrzymania środków finansowych od Ministra Cyfryzacji Wnioskodawca
    nie realizowałby opisanego we wniosku przedsięwzięcia.
    W myśl § 14 ust. 1 i ust. 2 umowy o dofinansowanie, Minister może rozwiązać Umowę ze
    skutkiem natychmiastowym w przypadku:
    1) nieterminowego albo nienależytego wykonywania umowy przez Beneficjenta, w
      szczególności zmniejszenia zakresu rzeczowego realizowanego zadania, bez
      uprzedniego uzgodnienia z Ministrem;
    2) wykorzystywania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem;
    3) odmowy przez Beneficjenta poddania się kontroli lub niewykonania wniosków lub
      zaleceń pokontrolnych;
    4) naruszenia przez pracowników Beneficjenta poufności informacji lub ochrony danych
      osobowych.
    Rozwiązując umowę, w przypadkach określonych powyżej, Minister określi:
    1) kwotę dotacji podlegającą zwrotowi;
    2) kwotę odsetek obliczonych jak dla zaległości podatkowych;
    3) termin zwrotu kwot,
    4) numer rachunku bankowego, na który należy dokonać wpłaty kwot.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za wszystkie działania i zaniechania związane z
    realizacją Projektu (w zakresie realizowanych czynności).
    W myśl § 11 ust. 8 umowy o finansowanie, z chwilą przeniesienia na Ministra majątkowych
    praw, o których mowa w ust. 4, Minister udziela Beneficjentowi, nieodpłatnej i
    niewyłącznej licencji nieograniczonej czasowo ani terytorialnie do każdego z utworów, na
    polach eksploatacji określonych w tym postanowieniu Umowy. Minister zezwala
    Beneficjentowi w zakresie licencji, wskazanej w zdaniu poprzednim, na dokonywanie
    opracowań utworów lub ich poszczególnych elementów (prawa zależne) oraz na
    zezwalanie na wykonywanie autorskich praw zależnych do wszelkich opracowań utworów
    lub ich poszczególnych elementów (§ 11 ust. 8 umowy o finansowanie).
    Dodatkowo, Wnioskodawca może korzystać podobnie jak ogół użytkowników z modeli czy
    innych utworów na otwartych licencjach pod warunkiem, że Minister Cyfryzacji udostępni
    je publicznie na otwartych licencjach.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opisane w stanie faktycznym sprawy
    czynności realizowane przez Wnioskodawcę w projekcie finansowanym ze środków
    otrzymywanych od Ministra Cyfryzacji na podstawie umowy o finansowanie stanowią - po
    stronie Wnioskodawcy - czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę
    od Ministra Cyfryzacji - na podstawie umowy o finansowanie - środki finansowe stanowią
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, jedynie w części przypadającej na czynności
    realizowane w Projekcie przez Wnioskodawcę?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że kwota otrzymanego dofinansowania,
    która zostaje Wnioskodawcy przekazana za pośrednictwem lidera (jako finansowanie, o
    którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) winna być
    udokumentowana przez Wnioskodawcę fakturą?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że kwota otrzymanego dofinansowania,
    która zostaje Wnioskodawcy przekazana za pośrednictwem lidera winna być

    udokumentowana fakturą, gdzie jako nabywca powinien być wskazany Skarb Państwa -
    reprezentowany przez Ministra Cyfryzacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym sprawy czynności realizowane
    przez Wnioskodawcę w projekcie finansowanym ze środków otrzymywanych od Ministra
    Cyfryzacji na podstawie umowy o finansowanie stanowią - po stronie Wnioskodawcy -
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (tj.
    Polski).
    Jednocześnie jak podaje art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do
    wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności
    prawnej.
    Zgodnie zaś z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Z powyższych przepisów wynika, że czynność opodatkowaną podatkiem VAT stanowi
    realizowana przez podatnika podatku od towarów i usług dostawa towaru lub świadczenie
    usługi (w tym przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), w zamian za
    które podatnik ten uzyskał środki finansowe (lub świadczenia im równoważne) stanowiące
    wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w
    konkretnym przypadku. Co istotne, nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej. Ważne
    natomiast jest, aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Jednocześnie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podaje, że podstawę opodatkowania podatkiem
    VAT zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze
    mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się
    tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną
    dostawą towarów lub świadczeniem usług. Dokładnie z ceną tych świadczeń. Dzięki
    otrzymanemu dofinansowaniu nabywca towaru lub usługi bądź płaci niższą cenę
    świadczenia bądź też nie płaci jej w ogóle.
    W przypadku gdy podmiot udzielający dotacji w zamian za dotację otrzymuje od
    podmiotu, który uzyskał dofinansowanie świadczenie zwrotne, udzielona dotacja staje się
    de facto wynagrodzeniem płaconym za realizację świadczonej usługi. Tak więc, w sytuacji
    gdy dotacja nie ma wpływu na cenę świadczenia na rzecz osoby trzeciej (końcowego
    beneficjenta towaru lub usługi), lecz ma związek ze świadczeniem na rzecz podmiotu
    finansującego (lub podmiotu wskazanego przez finansującego), stanowi ona podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ustawy o VAT jako zapłata z tytułu
    realizowanego na rzecz podmiotu finansującego (lub na rzecz podmiotu wskazanego
    przez finansującego) świadczenia.

    W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca, w ramach powierzonych mu zadań,
    realizuje Projekt. Projekt ten realizowany jest mocą decyzji Rady Ministrów oraz na
    podstawie umowy o finansowanie zawartej z Ministrem Cyfryzacji. Otrzymana dotacja (w
    części przypadającej na Wnioskodawcę) pokrywa koszty kwalifikowane związane z
    realizacją wykonanych przez Wnioskodawcę czynności. Wnioskodawca zobowiązał się
    wydatkować otrzymane środki zgodnie z celem, na jaki je uzyskał i na zasadach
    określonych w umowie o finansowanie. Beneficjentem realizowanych przez
    Wnioskodawcę świadczeń jest Minister Cyfryzacji, na rzecz którego na podstawie umowy o
    finansowanie, Wnioskodawca (oraz pozostali członkowie konsorcjum – w części ich
    dotyczącej) ma obowiązek przenieść autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych
    w toku realizacji tego Projektu, przekazać nośniki, a także prawa do bazy danych, czy
    oprogramowania (o ile takie powstaną). Po przeniesieniu majątkowych praw autorskich
    Wnioskodawca będzie miał możliwość korzystania z powstałych utworów w okresie
    realizacji Projektu wyłącznie na podstawie udzielonej mu licencji przez Ministra Cyfryzacji
    (mocą odrębnej czynności prawnej).
    Wypłacone dofinansowanie przejawia bezpośredni związek ze świadczeniem
    Wnioskodawcy polegającym na współwykonaniu ujętych w stanie faktycznym wniosku
    zadań (tj. budowie korpusów danych językowych do bazowego treningu, treningu dużych
    modeli językowych, zabezpieczeniu i ewaluacji dużych modeli językowych wraz z ich
    pilotażowym wdrożeniem w sektorze publicznym) wraz z przeniesieniem do niego pełni
    majątkowych praw autorskich na rzecz Ministra Cyfryzacji (który dla celów realizacji
    Projektu uważany jest za zleceniodawcę). Oczywiście Wnioskodawca przeniesie na rzecz
    Ministra Cyfryzacji autorskie prawa majątkowe przysługujące wyłącznie Wnioskodawcy (w
    zakresie przypisanym do Wnioskodawcy). Otrzymaną dotację należy więc traktować jako
    cenę (wynagrodzenie), dzięki któremu przyszłe skonkretyzowane świadczenie
    Wnioskodawcy może zostać zrealizowane.
    Jak już wskazano, w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. W ramach Zadania Wnioskodawca nie będzie przekazywał na rzecz
    Ministra Cyfryzacji (ani żadnego innego podmiotu) żadnych towarów. Wobec czego nie
    będzie dokonywał odpłatnej dostawy towarów rozumianej jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
    Jak jednak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w
    wyroku z dnia 16 września 2021 r., w sprawie C-21/20: "świadczenie usług dokonywane
    jest "odpłatnie" tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek
    prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż
    wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie
    wartości wyodrębnionej usługi świadczonej usługobiorcy. Tak jest w przypadku, gdy
    istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym".
    W analizowanym przypadku stosunek pomiędzy Wnioskodawcą (w części zadań
    przypisanych do Wnioskodawcy) a Ministrem Cyfryzacji (podmiotem finansującym)
    reguluje umowa o finansowanie, w załączniku do której precyzyjnie określono zakres
    rzeczowy, terminy wykonania oraz szacowany koszt ze wskazaniem sposobu jego
    kalkulacji. Umowa ta przewiduje wymianę świadczeń: wykonaniu świadczenia pieniężnego
    polegającego na refundacji kosztów przez Ministra Cyfryzacji odpowiada (ze strony
    Wnioskodawcy) świadczenie wzajemne w postaci usługi (opisanych w stanie faktycznym
    zadań) wraz z przeniesieniem wszelkich autorskich praw majątkowych, nośników, a także
    baz danych (o ile takie powstaną) powstałych jako wynik Projektu. Bezpośredni związek
    pomiędzy dotacją a świadczeniem Wnioskodawcy wyraża się także tym, że wysokość
    dotacji odzwierciedla koszty poniesione przez Wnioskodawcę w celu realizacji świadczenia.
    Istnieje także brak możliwości przeznaczenia przez Wnioskodawcę uzyskanych środków
    na inny cel.

    W ocenie Wnioskodawcy, na przeszkodzie uznaniu, że świadczenie ma charakter odpłatny
    nie stoi fakt, że wartość refundacji odpowiada jedynie kosztom poniesionym przez
    Wnioskodawcę (bez marży). Jak wynika bowiem z wyroku TSUE z dnia 12 maja 2016 r. w
    sprawie C-520/14: „okoliczność, czy transakcja gospodarcza została zrealizowana po cenie
    niższej, czy też wyższej od kosztu wytworzenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania
    transakcji jako „transakcji odpłatnej”. To ostatnie pojęcie wymaga bowiem wyłącznie
    istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    świadczeniem wzajemnym rzeczywiście otrzymanym przez podatnika".
    Wnioskodawca z tytułu realizacji określonych zadań otrzyma środki w ustalonej wysokości
    – wystąpi zatem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług, a środkami
    otrzymanymi z tego tytułu od Ministra Cyfryzacji.
    Dla potrzeb ustalenia, czy w analizowanym przypadku mamy do czynienia z odpłatnym
    świadczeniem usług konieczne jest także rozstrzygnięcie, czy Wnioskodawca działała w
    charakterze podatnika VAT. Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności. Natomiast według art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    W ocenie Wnioskodawcy sam fakt, że realizowane czynności „wywodzą się" z aktu
    prawnego o randze ustawy nie oznacza automatycznie, że nie uznaje się ich za
    realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wskazał bowiem TSUE
    w wyroku z 2 czerwca 2016 r. w sprawie C-263/15: „okoliczność, że omawiana działalność
    polega na pełnieniu funkcji przyznanych i regulowanych przez ustawę w interesie
    powszechnym, jest bez znaczenia dla oceny, czy działalność ta stanowi odpłatne
    świadczenie usług. (...) nawet jeśli omawiana działalność ma na celu wykonywanie
    konstytucyjnego obowiązku ciążącego wyłącznie i bezpośrednio na danym państwie
    członkowskim, nie można tylko z tego powodu podważać bezpośredniego związku
    istniejącego pomiędzy dokonanym świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem".
    Zadanie zostało powierzone konsorcjum (w tym Wnioskodawcy) przez Prezesa Rady
    Ministrów w drodze decyzji administracyjnej w oparciu o upoważnienie ustawowe (art. 10c
    ust. 1 ustawy o Radzie Ministrów). Projekt stanowi przejaw realizacji zadań z zakresu
    informatyzacji sektora publicznego, innowacji cyfrowych i rozwoju społeczeństwa
    informacyjnego oraz przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu, które to zadania leżą
    zasadniczo w kompetencji Ministra Cyfryzacji. Minister Cyfryzacji został natomiast
    wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów jako podmiot zlecający, który ma zapewnić
    środki finansowe na realizację Projektu.
    W analizowanym przypadku Wnioskodawca nie działa w charakterze władzy publicznej,
    lecz jako podmiot, któremu na podstawie umowy cywilnoprawnej zlecono wykonanie
    pewnych zadań, które leżą w gestii Ministra Cyfryzacji. W związku z otrzymanym zleceniem
    Wnioskodawca nie dysponuje jednak władztwem właściwym dla organów władzy
    publicznej i nie został wyposażony w jej prerogatywy (np. możliwość wydawania
    rozstrzygnięć w postaci decyzji administracyjnych). Wnioskodawca nie został
    uwzględniony w ramach organizacyjnych administracji publicznej. Działanie
    Wnioskodawcy ma stricte cywilnoprawny wymiar, o czym świadczy chociażby użyta w
    umowie o finansowanie terminologia, gdzie Minister Cyfryzacji nazywany jest
    zleceniodawcą.
    W konsekwencji należy uznać, że w analizowanym przypadku nie znajduje zastosowania
    wyłączenie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

    Na marginesie należy dodać, że z art. 13 ust. 1 zd. 2 Dyrektywy VAT wynika, że krajowe,
    regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego, w przypadku
    gdy podejmują dane działania jako organy władzy publicznej, są uważane za podatników
    w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników
    prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Należy wskazać, że zadania wykonane
    przez Wnioskodawcę mógłby zrealizować jakikolwiek podmiot posiadający podobne
    zasoby.
    A zatem również z tego powodu brak jest podstaw do zastosowania wyłączenia z art. 15
    ust. 6 ustawy o VAT.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym
    sprawy czynności realizowane przez Wnioskodawcę w projekcie finansowanym ze
    środków otrzymywanych od Ministra Cyfryzacji na podstawie umowy o finansowanie
    stanowią – po stronie Wnioskodawcy w zakresie przypisanych do niego świadczeń -
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2
    Otrzymana za pośrednictwem lidera część dofinansowania, która zgodnie z zakresem
    rzeczowym wskazanym w załączniku do umowy o finansowanie jest przypisana
    Wnioskodawcy, stanowi dla Wnioskodawcy podstawę opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Zgodnie z umową o finansowanie, a także zgodnie z umową konsorcjum całość
    dofinansowania przekazywana jest na rachunek bankowy lidera konsorcjum, który działa
    w imieniu własnym ale także w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy (czyli de facto „za”
    Wnioskodawcę) i jest zobowiązany do przekazania środków finansowych członkowi
    konsorcjum, w części mu przypadającej. Lider jest jedynie podmiotem pośredniczącym w
    przekazywaniu środków pieniężnych konsorcjantom (w tym Wnioskodawcy). Czynności
    jakie ma wykonywać każdy z konsorcjantów w Projekcie są równoległe. Członkowie
    konsorcjum podzielili między sobą działania i każdy ma realizować swoją część. Projekt
    jest współrealizowany przez wszystkich łącznie.
    Oznacza to, że wnioskodawca na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT powinien
    opodatkować otrzymaną przez siebie część dofinansowania, która dotyczy wykonywanych
    przez niego świadczeń w ramach realizowanego Projektu. Kwota ta stanowi bowiem de
    facto zapłatę za wykonaną przez Wnioskodawcę usługę (realizację określonych w Projekcie
    zadań).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, środki finansowe otrzymane od Ministra
    Cyfryzacji, które lider przekaże Wnioskodawcy tytułem części dofinansowania
    przypadającego na czynności realizowane w Projekcie przez Wnioskodawcę, stanowią dla
    Wnioskodawcy podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w
    art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jedynie w części przypadającej na
    czynności realizowane w Projekcie przez Wnioskodawcę.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota otrzymanego dofinansowania, która zostaje
    Wnioskodawcy przekazana za pośrednictwem lidera (jako finansowanie, o którym mowa
    w art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) winna być udokumentowana przez
    Wnioskodawcę fakturą.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Polski.
    Jak podaje art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju (Polski), eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Art. 106b ust. 1 pkt 1 oraz pkt 4 ustawy o VAT wskazuje, że podatnik (czyli Wnioskodawca)
    jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt
    2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem; 2) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem
    czynności.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie
    faktycznym sprawy czynności realizowane przez Wnioskodawcę w projekcie
    finansowanym ze środków otrzymywanych od Ministra Cyfryzacji na podstawie umowy o
    finansowanie stanowią – po stronie Wnioskodawcy w zakresie przypisanych do niego
    świadczeń - czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanym przypadku mamy zatem do czynienia z czynnością wymienioną w art. 2
    pkt 22 ustawy o VAT (sprzedaż) oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (odpłatne świadczenie
    usług).
    Wypełniona zostaje zatem dyspozycja art. 106b ust. 1 pkt 1 oraz pkt 4 ustawy o VAT, a
    Wnioskodawca ma obowiązek realizowane świadczenie (Projekt wykonywany za
    wynagrodzeniem) udokumentować fakturą (ewentualnie fakturami). Jeżeli kwoty zostają
    otrzymane przez Wnioskodawcę - za pośrednictwem Lidera - w trakcie Projektu (przed
    jego finalną realizacją) – to stanowią zaliczki otrzymywane na poczet świadczenia.
    Wnioskodawca ma zatem obowiązek wystawiać – po otrzymaniu transzy finansowania –
    faktury zaliczkowe. Z chwilą zakończenia Projektu, jeżeli uprzednio Wnioskodawca nie
    otrzyma wszystkich należnych transz w formie zaliczek, na Wnioskodawcy będzie ciążył
    obowiązek wystawienia tzw. faktury rozliczeniowej (art. 106f ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT).
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota otrzymanego dofinansowania, która zostaje
    Wnioskodawcy przekazana za pośrednictwem lidera, winna być udokumentowana przez
    Wnioskodawcę fakturą, gdzie jako nabywca powinien być wskazany Skarb Państwa
    reprezentowany przez Ministra Cyfryzacji.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać imiona i nazwiska
    lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji nabywcy, jednak posiłkując się słownikiem
    Współczesnego Języka Polskiego (Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, s. 546, kolumna 1)
    należy wskazać, że „nabywca” to „człowiek, który coś nabywa, kupuje, kupujący coś”. Dla
    celów VAT nabywcą jest podmiot, który nabywa coś dla siebie, jak i dla innych (np. dla
    odbiorcy). Nie jest zatem konieczne, aby sam nabywca był końcowym konsumentem
    nabytej usługi lub towaru. Dla skutków podatkowych na gruncie ustawy o VAT, nie jest
    także istotne, czy nabywca samodzielnie płaci za usługę lub towar, czy robi to inny
    podmiot (np. płatnik).
    Jak wskazano w pkt 1 uzasadnienia niniejszego wniosku zdaniem Wnioskodawcy, opisane
    w stanie faktycznym sprawy czynności realizowane przez Wnioskodawcę w projekcie
    finansowanym ze środków otrzymywanych od Ministra Cyfryzacji na podstawie umowy o
    finansowanie stanowią – po stronie Wnioskodawcy w zakresie przypisanych do niego
    świadczeń - czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie jak
    wynika z opisanego stanu faktycznego stroną umowy o finansowanie regulującej kwestię
    realizacji powierzonego Wnioskodawcy (i innym członkom konsorcjum) Zadania jest Skarb
    Państwa reprezentowany przez Ministra Cyfryzacji. Zgodnie z treścią tej umowy Skarb
    Państwa, który reprezentowany jest przez Ministra Cyfryzacji jest nie tylko podmiotem
    finansującym przedsięwzięcie (płatnikiem), ale także podmiotem otrzymującym konkretne
    świadczenia, w skład których wchodzą przede wszystkim autorskie prawa majątkowe do
    wszelkich utworów powstałych w ramach realizacji projektu, nośniki oraz powstałe bazy

    danych. Działania te następują przy tym w ramach zadań, które należą do resortu
    kierowanego przez Ministra Cyfryzacji, tj. zadań związanych z zakresu informatyzacji
    sektora publicznego, innowacji cyfrowych i rozwoju społeczeństwa informacyjnego oraz
    przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu. Inaczej mówiąc, jedynym beneficjentem i
    zarazem płatnikiem świadczenia jest w tym przypadku Skarb Państwa reprezentowany
    przez Ministra Cyfryzacji.
    Pomimo, że środki pieniężne zostają przekazane przez Ministra Cyfryzacji na rachunek
    lidera, który kolejno przekazuje środki należne Wnioskodawcy (z tytułu przypisanych
    Wnioskodawcy zadań), nie ma podstaw do uznania, że nabywcą świadczenia
    realizowanego przez Wnioskodawcę powinien być lider. Wnioskodawca nie świadczy
    żadnej usługi na rzecz lidera ani też nie przenosi na jego rzecz majątkowych praw
    autorskich. Lider jest jedynie podmiotem pośredniczącym w przekazywaniu środków
    pieniężnych Wnioskodawcy, którego jednym z zadań w Projekcie jest przekazanie
    konsorcjantom środków otrzymanych od Ministra Cyfryzacji. Wnioskodawca nie świadczy
    także usług na rzecz pozostałych członków konsorcjum.
    Tym samym, Wnioskodawca winien wystawić fakturę, gdzie jako nabywca powinien być
    wskazany Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Cyfryzacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, ze zm.), zwanej dalej dyrektywą. Uszczegółowieniem
    zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen–NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z dnia 29 października
      2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43).
      W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje

      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG–Kraftfahrzeuge–Factoring, pkt 47). Zgodnie
      z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone
      orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić
      także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group,
      C–53/09 i C–55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści tego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie,
    które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74#77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C–184/00 (Office des produits wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C–353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia

    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT. Jeżeli otrzymywana dotacja jest w
    sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj.
    świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT.
    Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest
    elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas
    można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości

    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest,
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Tym samym, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o
    takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą
    towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Jak wskazano powyżej, kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania
    jest stwierdzenie, że dotacja przekazywana jest w celu sfinansowania konkretnej
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto, zauważenia wymaga, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie
    stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje
    (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są
    związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy
    świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają
    opodatkowaniu.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywana dotacja podlega opodatkowaniu, należy
    rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa
    towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Państwa, z którymi związane jest ww.
    dofinansowanie.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia 20 lutego 2025 r. Prezes Rady
    Ministrów skorzystał z uprawnienia określonego w przywołanych przepisach i powierzył
    konsorcjum składającemu się łącznie z ośmiu uczelni publicznych oraz instytutów zadanie
    polegające na realizacji projektu zat.: „...”. Jako zleceniodawcę Zadania Prezes Rady
    Ministrów wyznaczył ministra właściwego do spraw informatyzacji (zwanego dalej
    Ministrem Cyfryzacji lub Ministrem), który ma zapewnić środki finansowe na realizację
    Zadania.
    W marcu 2025 r. lider konsorcjum działając na rzecz i w imieniu własnym oraz w imieniu i
    na rzecz pozostałych siedmiu członków konsorcjum zawarł ze Skarbem Państwa –
    reprezentowanym przez Ministra Cyfryzacji - umowę dotacji celowej (zwanej dalej umową
    o finansowanie), na mocy której Minister udzielił konsorcjum dotacji na finansowanie
    Projektu, zaś konsorcjum zobowiązało się zrealizować Zadanie w zakresie i na zasadach
    określonych w tej umowie.
    Zadanie ma być zrealizowane do końca 2025 r. Kontrolę prawidłowości wykonania
    Zadania przez Beneficjenta, a także wykorzystania dotacji sprawuje Minister Cyfryzacji.
    Mocą umowy o finansowanie Minister nabywa prawo zezwalania na wykonywanie
    zależnych praw autorskich do wszelkich opracowań utworów (lub ich poszczególnych
    elementów), tj. prawo zezwalania na rozporządzanie i korzystanie z takich opracowań na
    wskazanych w umowie polach eksploatacji oraz własność wydanych Ministrowi nośników,
    na których zostały utrwalone utwory (lub ich poszczególne elementy) w celu ich
    przekazania Ministrowi - z chwilą ich przekazania.
    Zadanie obejmuje 4 podzadania (działania): (...)
    Wnioskodawca będzie współrealizował wszystkie 4 działania.

    Każdy z konsorcjantów ma przypisane zadania w Projekcie. Członkowie konsorcjum
    podzielili między sobą działania i każdy realizuje przydzieloną mu część. Zadania te są
    wykonywane równolegle. Finalnie, wspólnie mają doprowadzić do opisanego powyżej celu
    – wsparcie cyfryzacji i automatyzacji powtarzalnych czynności urzędniczych w Polsce
    poprzez pilotażowe wdrożenie polskich dużych modeli językowych do systemów
    administracji publicznej (zadania konsorcjantów i Wnioskodawcy są ze sobą funkcjonalnie
    powiązane). Wnioskodawca nie świadczy żadnych usług na rzecz innych członków
    konsorcjum i na odwrót. Każdy z konsorcjantów ponosi samodzielnie wydatki w Projekcie.
    Faktury zakupu - w przypadku zadań przypisanych Wnioskodawcy - są wystawiane
    bezpośrednio na Wnioskodawcę jako nabywcę.
    Realizacja Projektu była oraz jest uzależniona od otrzymanej dotacji, która jest
    nierozłącznym elementem powierzonego przez Ministra Cyfryzacji Zadania. Bez
    powierzenia realizacji Projektu konsorcjum nie otrzymałoby dotacji i na odwrót Projekt nie
    mógłby być realizowany, gdyby Minister Cyfryzacji nie zapewnił odpowiednich środków
    budżetowych na ten cel. Otrzymane dofinansowanie jest przeznaczone na sfinansowanie
    konkretnych wydatków dotyczących pokrycia kosztów realizacji niniejszego projektu
    (zadań przypisanych do Wnioskodawcy). Wnioskodawca nie może przeznaczyć tych
    środków na inny cel, niezgodny z umową o finansowanie. Wysokość środków finansowych
    przekazanych przez lidera konsorcjum na rzecz członków konsorcjum (w tym
    Wnioskodawcy) jest proporcjonalna do poziomu zaangażowania poszczególnych członków
    konsorcjum. W przypadku nieotrzymania środków finansowych od Ministra Cyfryzacji
    Wnioskodawca nie realizowałby opisanego we wniosku przedsięwzięcia.
    Bezpośrednim beneficjentem prac wykonywanych w ramach umowy o finansowanie jest
    Minister Cyfryzacji.
    Wnioskodawca ponosi wyłączną odpowiedzialność za wszystkie działania i zaniechania
    związane z realizacją Zadania, w zakresie, w jakim je realizuje, wobec osób i podmiotów
    trzecich, w tym odpowiedzialność za szkody wyrządzone w związku z tą realizacją oraz za
    wszelkie działania i zaniechania wybranych przez siebie wykonawców jak za swoje
    działania lub zaniechania. Z umowy zawartej z Ministrem Cyfryzacji wynika, że
    Wnioskodawca odpowiada przed Ministrem Cyfryzacji za własną część zadań
    realizowanych w ramach Projektu. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za wszystkie
    działania i zaniechania związane z realizacją Projektu (w zakresie realizowanych czynności).
    W tym miejscu wskazania wymaga, że konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka
    podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Przyjmuje się, że
                                        1zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 353 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) w ramach tzw. swobody umów.
    W konsekwencji, strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób
    dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia
    społecznego oraz właściwości takiego stosunku. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem
    gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być
    rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum
    są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach
    niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne
    przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą
    określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba
    trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć
    wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub
    osobę reprezentującą konsorcjum.
    Przechodząc zatem na grunt prawa podatkowego, zauważenia wymaga, że zgodnie z art.
    15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konsorcjum – w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego – nie może być
    zatem uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami
    umowy konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie
    należy oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum.
    A zatem przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT.
    Oznacza to, że działając w ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych rozliczeń
    stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów
    wykonawczych do niej, w tym także w zakresie wystawiania faktur dokumentujących
    wykonywane przez nich czynności.
    Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w
    analizowanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której wystąpią
    skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Przekazywane
    Państwu środki finansowe na realizację powierzonych Państwu zadań w ramach
    realizowanego projektu należy uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje,
    subwencje, lub dopłaty o podobnym charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę
    świadczonych przez Państwa usług. Zauważenia bowiem wymaga, że otrzymane środki nie
    zostały przeznaczone na Państwa ogólną działalność, lecz mogły być wykorzystane tylko i
    wyłącznie na określone i wskazane działania wykonywane w ramach realizowanego
    projektu.
    Otrzymane środki finansowe należy zatem uznać za zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej.
    Ponadto, we wniosku wskazali Państwo, że realizacja Projektu była oraz jest uzależniona
    od otrzymanej dotacji, która jest nierozłącznym elementem powierzonego przez Ministra
    Cyfryzacji Zadania. Dofinansowywane są koszty kwalifikowalne, które są ponoszone przez
    poszczególnych członków konsorcjum na wykonanie Zadania, zgodnie z zakresem
    rzeczowym określonym w umowie o finansowanie. Otrzymane dofinansowanie jest
    przeznaczone na sfinansowanie konkretnych wydatków dotyczących pokrycia kosztów
    realizacji niniejszego projektu (zadań przypisanych do Wnioskodawcy). Wnioskodawca nie
    może przeznaczyć tych środków na inny cel, niezgodny z umową o finansowanie, które –
    jak wynika z wniosku – zostaną przeniesione na Ministra Cyfryzacji. Bezpośrednim
    beneficjentem prac wykonywanych w ramach umowy o finansowanie jest Minister
    Cyfryzacji, na rzecz którego - w ramach tej umowy - zostanie przeniesiona całość
    autorskich praw majątkowych do wyników prac powstałych w ramach realizacji Projektu.
    Zatem otrzymane przez Państwa środki finansowe - przysługujące Państwu na realizację
    powierzonych Państwu zadań w ramach zawartej ze Skarbem Państwa umowy - stanowią
    zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej za świadczone usługi.

    W konsekwencji zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie
    wykonywanych przez Państwa w ramach ww. projektu czynności za odpłatne usługi w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział możliwości
    zastosowania zwolnienia od podatku. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym od osoby trzeciej
    wynagrodzeniem w zamian za realizację projektu będącego przedmiotem umowy.
    Z uwagi na powyższe, kwota otrzymanego od Ministra Cyfryzacji dofinansowania
    przysługująca Państwu w związku z podpisaną ze Skarbem Państwa umową, na realizację
    opisanego we wniosku projektu, stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art.
    29a ust. 1 ustawy z uwzględnieniem z art. 29a ust. 6 ustawy, a tym samym podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    Przy czym, kwota otrzymanego przez Państwa dofinansowania, stanowi podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, wyłącznie w części Państwu
    przysługującej i tym samym w tej części podlega - po Państwa stronie - opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku udokumentowania otrzymanej kwoty
    dofinansowania fakturą wskazania wymaga, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W myśl art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
        otrzymano całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT, chyba że wystąpią przesłanki wskazane w art. 106b ust. 3
    ustawy, tj. osoba ta (nabywca) wystąpi w przewidywanym w przepisie terminie z żądaniem
    wystawienia faktury.
    Artykuł 106e ust. 1 ustawy, określa – co do zasady – dane, które powinna zawierać faktura.
    Natomiast art. 106f ust. 1 ustawy wskazuje, co powinna zawierać faktura, o której mowa w
    art. 106b ust. 1 pkt 4 (tzw. faktura zaliczkowa).
    W myśl art. 106f ust. 1 ustawy:
      Faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, powinna zawierać:
      1) dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1-6;
      2) otrzymaną kwotę zapłaty;
      3) kwotę podatku wyliczoną według wzoru:
      KP=ZB x SP/(100 + SP)
      gdzie:
      KP - oznacza kwotę podatku,
      ZB - oznacza kwotę otrzymanej całości lub części zapłaty,
      SP - oznacza stawkę podatku;
      4) dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru
        lub usługi, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług
        bez kwoty podatku, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość zamówienia lub
        umowy z uwzględnieniem kwoty podatku.
    Stosownie do art. 106f ust. 3 ustawy:
      Jeżeli faktura, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje całej zapłaty, w fakturze
      wystawianej po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi sumę wartości towarów lub
      usług pomniejsza się o wartość otrzymanych części zapłaty, a kwotę podatku
      pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących
      otrzymanie części zapłaty. Faktura, o której mowa w zdaniu pierwszym, powinna

      również zawierać numery identyfikujące w Krajowym Systemie e-Faktur faktury
      wystawione przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi, a w przypadku faktur
      innych niż faktury ustrukturyzowane - numery tych faktur.
    Jak stanowi art. 106f ust. 4 ustawy:
      W przypadku, gdy wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą otrzymanie
      części zapłaty, a faktury te obejmują łącznie całą zapłatę, ostatnia z tych faktur
      powinna zawierać również numery identyfikujące poprzednie faktury w Krajowym
      Systemie e-Faktur, a w przypadku faktur innych niż faktury ustrukturyzowane -
      numery poprzednich faktur.
    Z ww. przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek wystawiania tzw. faktur końcowych
    istnieje w przypadkach, gdy faktura lub faktury zaliczkowe nie obejmują całej zapłaty. W
    przypadku zaś, gdy wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą otrzymanie części
    zapłaty, a faktury te obejmują łącznie całą zapłatę, ostatnia z tych faktur powinna zawierać
    również numery poprzednich faktur, a więc dane wymagane dla tzw. faktur końcowych, o
    których mowa w art. 106f ust. 3 ustawy. A zatem w takich przypadkach ostatnia z faktur
    zaliczkowych pełni funkcję faktury końcowej.
    Jak wyżej wskazałem, w tej sprawie czynności dokonywane przy realizacji projektu należy
    zakwalifikować jako świadczenie usług - nastąpi przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do wyników prac powstałych w ramach realizacji Projektu, w związku z czym
    istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem, a otrzymanym od
    osoby trzeciej wynagrodzeniem. Zatem otrzymana przez Państwa kwota dofinansowania
    w części Państwu przysługującej stanowi element podstawy opodatkowania w rozumieniu
    art. 29a ust. 1 ustawy. W konsekwencji czynność ta powinna być udokumentowana przez
    Państwa fakturą, stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że lider konsorcjum zawarł m.in. w
    Państwa imieniu ze Skarbem Państwa - reprezentowanym przez Ministra Cyfryzacji
    umowę dotacji celowej, na mocy której Minister udzielił konsorcjum dotacji na
    finansowanie Projektu, zaś konsorcjum zobowiązało się zrealizować zadanie w zakresie i
    na zasadach określonych w tej umowie.
    Zatem faktura winna być wystawiona na Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra
    Cyfryzacji.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 i nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja prawa podatkowego jest wydawana w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika wprost z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym
    niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa Politechniki i tylko w stosunku do
    Państwa Politechniki może wywołać określone przepisami skutki prawne. Natomiast nie
    wywołuje skutków prawnych dla pozostałych uczestników konsorcjum. W szczególności
    niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania lub braku opodatkowania
    przez pozostałych uczestników konsorcjum, kwot dotacji otrzymanych w wyniku podziału
    dofinansowania z Ministerstwa Cyfryzacji.
    Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie
    są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania
    wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają
    bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i

    przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie
    pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.