Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.226.2018.1.BKD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-06
Teza: w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów podatkowych: - wartości innych niż środki trwałe, a otrzymanych w drodze darowizny składników majątkowych – jest nieprawidłowe, - odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowych środków trwałych nabytych w drodze darowizny – jest prawidłowe.
Słowa kluczowe: darowizna; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 czerwca 2018 r. (data wpływu 11 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów podatkowych:

*   wartości innych niż środki trwałe, a otrzymanych w drodze darowizny składników majątkowych – **jest nieprawidłowe,**
*   odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowych środków trwałych nabytych w drodze darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów podatkowych:

*   wartości innych niż środki trwałe, a otrzymanych w drodze darowizny składników majątkowych,
*   odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowych środków trwałych nabytych w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również: „X” lub „Szpital”) jest Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej. Działa w oparciu o ustawę o działalności leczniczej i korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie ze statutem prowadzi m.in. działalność polegającą na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Działalność X jest w znacznej części finansowana ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie zawartych umów.

Do Szpitala wpływają różnego rodzaju darowizny:

1.  leków,
2.  wyrobów medycznych, materiałów medycznych,
3.  odczynników, X rozpoznaje przychód podatkowy z tytułu otrzymania wymienionych w punktach 1-3 darowizn zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP w momencie:
    1.  ich otrzymania na podstawie umowy darowizny, gdy jednocześnie dostarczony jest produkt
    2.  lub w momencie podpisania protokołu otrzymania produktu, gdy data jego fizycznego dostarczenia jest późniejsza niż data podpisania umowy darowizny.
4.  1.  darowizny w formie pieniężnej od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej bez określonego przeznaczenia. Są one wliczane w całości do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP w momencie wpływu środków na rachunek bankowy,
    2.  darowizny pieniężne od osób prawnych oraz od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą z wyraźnym wskazaniem przeznaczenia na zakup aparatury i sprzętu medycznego oraz innych urządzeń niezbędnych do działalności leczniczej Szpitala, a także darowizny w postaci urządzeń i sprzętu medycznego (środki trwałe). Są one wliczane w całości do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust.1 pkt 1 (pieniężne) oraz art. 12 ust. 1 pkt 2 (darowizny środków trwałych) ustawy o PDOP w momencie otrzymania środków trwałych.
5.  innych materiałów nie spełniających definicji środków trwałych, np. materace. Są one wliczane w całości do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP w momencie otrzymania ww. materiałów.

Aktywa trwałe (środki trwałe) otrzymane w formie darowizny wprowadzane są do ksiąg rachunkowych X w wartości wynikającej z umowy darowizny lub z protokołu przekazania darowizny. Zgodnie z zapisami ustawy o PDOP wartość początkową środka trwałego pochodzącego z umowy darowizny ustala się na podstawie wartości wpisanej w umowie darowizny. Jeśli jednak nie zawiera ona wartości, wówczas za wartość początkową przyjmuje się cenę sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu umowy. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOP, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości. W przypadku, gdy darowizna pochodzi od anonimowego darczyńcy wartość środków trwałych szacuje się na podstawie cen rynkowych w pomniejszeniu o stopień ich zużycia.

Zakupiony sprzęt medyczny ze środków darowanych, kwalifikowany jest jako środki trwałe i amortyzowany w zależności od wartości:

1.  jednorazowo jeżeli wartość środka trwałego mieści się w przedziale do 10.000,00 zł,
2.  liniowo jeżeli wartość środka trwałego przekracza wartość 10.000,00 zł.

Kwota odpisu amortyzacyjnego kwalifikowana jest jako koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów. Wartość środków trwałych otrzymanych w darowiźnie lub wartość darowizny przeznaczonej na zakup środków trwałych ewidencjonowana jest jako rozliczenia międzyokresowe przychodów i równolegle do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych przeprowadzane jest rozliczanie na konto pozostałych przychodów operacyjnych, które kwalifikowane są jako przychody zwolnione z opodatkowania w tej części. Opodatkowanie ich następuje już w chwili otrzymania - zaksięgowania na koncie rozliczenia międzyokresowe przychodów. Koszt amortyzacji stanowi koszt uzyskania przychodu. Darowiznę leków, wyrobów medycznych i innych materiałów medycznych od osób prawnych oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą X zalicza w przychody podatkowe w momencie ich otrzymania w kwocie wynikającej z umowy darowizny lub protokołu. Wartość otrzymanych leków, wyrobów medycznych, materiałów medycznych ewidencjonowana jest w formie wartościowo ilościowej w magazynie aptecznym, zaopatrzenia medycznego i odpisywana jest w koszty uzyskania przychodów w momencie ich zużycia (podania pacjentowi). Przychód podatkowy z tego tytułu rozpoznawany jest w dacie umowy lub protokołu przekazania darowizny oraz w kwocie wynikającej z powyższych dokumentów. Szpital otrzymuje darowizny pieniężne od osób prawnych oraz od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą z wyraźnym wskazaniem przeznaczenia na zakup aparatury i sprzętu medycznego oraz innych urządzeń niezbędnych do prowadzenia działalności leczniczej Szpitala, a także darowizny w postaci urządzeń i sprzętu medycznego. Są one wliczane w całości do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który definiuje ogólne pojęcie przychodów i stanowi, iż przychodami są otrzymane pieniądze. Momentem powstania przychodu podatkowego jest moment otrzymania darowizny, czyli wpływu bezpośrednio do banku, kasy, dający możliwość dysponowania otrzymanymi środkami. Szpital kwalifikuje koszty uzyskania przychodu z tytułu darowizn uzyskiwanych w formie pieniężnej na zasadach ogólnych z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za koszty uzyskania przychodów uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Otrzymane darowizny pieniężne z wyraźnym wskazaniem przeznaczenia (zakup środków trwałych) Szpital zalicza do przychodów z tytułu otrzymanych darowizn. W przypadku otrzymania środków trwałych w darowiźnie, wartość środka trwałego określona w umowie darowizny ewidencjonowana jest jako rozliczenia międzyokresowe przychodów i równolegle do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych przeprowadzane jest rozliczenie na konto pozostałych przychodów operacyjnych. W tej części, zaewidencjonowanej jako pozostałe przychody operacyjne i równej odpisowi amortyzacyjnemu. Całkowity przychód powstaje w dacie otrzymania darowizny środków trwałych, koszt uzyskania przychodów stanowi natomiast wartość amortyzacji. Zakupiony sprzęt medyczny sfinansowany z omawianych darowizn, a także sprzęt otrzymany w formie darowizny X kwalifikuje jako aktywa trwałe podlegające amortyzacji. Amortyzacja dokonywana jest zgodnie z zasadami określonymi w art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. jednorazowo w miesiącu oddania do użytkowania, jeżeli wartość środka trwałego nie przekracza 10.000 zł. Jeżeli wartość przekracza 10.000 zł - liniowo jeden raz w miesiącu począwszy od miesiąca następnego po miesiącu oddania do użytkowania z zastosowaniem podstawowych stawek amortyzacyjnych. Pod względem kosztów podatkowych Szpital kwalifikuje odpisy amortyzacyjne od środków trwałych otrzymanych w formie darowizny jako koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy równowartość zużytego asortymentu pochodzącego z darowizn wymienionych w pkt 1-5 stanowi koszty uzyskania przychodu w dacie zużycia ww. zasobów?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane darowizny w zaistniałym stanie faktycznym stanowią przychód podatkowy, koszty ich zużycia w dacie zużycia, a koszty amortyzacji w dacie dokonania odpisu amortyzacyjnego stanowią koszty uzyskania przychodów. Szpital korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zakupiony sprzęt medyczny ze środków darowanych oraz otrzymane darowizny środków trwałych kwalifikowane są jako środki trwałe i amortyzowane w zależności od ich wartości:

1.  jednorazowo jeżeli wartość środka trwałego mieści się w przedziale do 10.000 zł,
2.  liniowo jeżeli wartość środka trwałego przekracza wartość 10.000 zł.

Kwota odpisu amortyzacyjnego kwalifikowana jest jako koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów. Wartość środków trwałych otrzymanych w darowiźnie lub wartość darowizny przeznaczonej na zakup środków trwałych ewidencjonowana jest jako rozliczenia międzyokresowe przychodów i równolegle do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych przeprowadzane jest rozliczanie na konto pozostałych przychodów operacyjnych, które kwalifikowane są jako przychody zwolnione z opodatkowania w tej części. Opodatkowanie ich następuje już w chwili otrzymania - zaksięgowania na koncie rozliczenia międzyokresowe przychodów. Koszt amortyzacji stanowi koszt uzyskania przychodu. Darowiznę leków, wyrobów medycznych i innych materiałów medycznych od osób prawnych oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą X zalicza w przychody podatkowe w momencie ich otrzymania w kwocie wynikającej z umowy darowizny lub protokołu. Wartość otrzymanych leków, wyrobów medycznych, materiałów medycznych ewidencjonowana jest w formie wartościowo ilościowej w magazynie aptecznym, zaopatrzenia medycznego i odpisywana jest w koszty uzyskania przychodów w momencie ich zużycia (podania pacjentowi). Przychód podatkowy z tego tytułu rozpoznawany jest w dacie zawarcia umowy lub sporządzenia protokołu przekazania darowizny oraz w kwocie wynikającej z powyższych dokumentów. Koszty zużycia leków i materiałów medycznych otrzymanych w formie darowizny nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP, dlatego też X zgodnie z definicją kosztu podaną w art. 15 ust. 1 tejże ustawy kwalifikuje zużycie omawianych materiałów jako koszty uzyskania przychodów i wykazuje je w momencie wydania z magazynu darów na potrzeby wykonywanej działalności. X otrzymuje darowizny leków dla pacjentów, którzy nie kwalifikują się na programy lekowe. Szpital otrzymuje jedynie refundację z NFZ za ich hospitalizację bez odpłatności za lek, gdyż pochodzi z darowizny. W naszej ocenie jeśli X uzyskuje przychód zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP uznając, że umowy darowizny generują przychód podatkowy to z drugiej strony może rozpoznać koszt uzyskania przychodów za podstawie art. 15 ust. 1 i ustawy o PDOP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągniecia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód – art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c updop),
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie – art. 15 ust. 4d-4e updop).

Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane. Kwestię potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje art. 15 ust. 4d updop, który stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W myśl natomiast art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymuje darowizny:

1.  w formie pieniężnej, tj.:
    *   od osób fizycznych bez określonego przeznaczenia,
    *   od osób prawnych oraz od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą z wyraźnym wskazaniem przeznaczenia na zakup aparatury i sprzętu medycznego oraz innych urządzeń niezbędnych do działalności leczniczej Szpitala
2.  w formie rzeczowej, tj.:
    *   leków,
    *   wyrobów medycznych, materiałów medycznych,
    *   odczynników,
    *   urządzeń i sprzętu medycznego,
    *   innych materiałów nie spełniających definicji środków trwałych.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do darowizn w formie pieniężnej należy stwierdzić, że nie stanowią one kosztu uzyskania przychodu stosownie do art. 15 ust. 1 updop. Z powołanego powyżej przepisu jasno wynika, że warunkiem uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest poniesienie go przez podatnika zaliczającego ten wydatek do kosztów uzyskania przychodów, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik). W konsekwencji Wnioskodawca nie może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wartości środków pieniężnych uzyskanych w formie darowizny. Natomiast wydatki poniesione przez Wnioskodawcę ze środków otrzymanych z darowizn, mogą bezpośrednio lub pośrednio, a więc poprzez odpisy amortyzacyjne (o czym w dalszej części interpretacji) stanowić koszty podatkowe, zważywszy że darowizny te, jak jednoznacznie wskazano we wniosku, uznano za generujące przychody podatkowe.

Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wartości darowizn w postaci leków, wyrobów medycznych, materiałów medycznych, innych materiałów nie spełniających definicji środków trwałych w związku z ich zużyciem na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż mogą one zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zauważyć bowiem należy, że jak wynika z art. 15 ust. 1 pkt 1i updop, w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, w związku z którymi, zgodnie z art. 12 ust. 5-6a, został określony przychód, a także w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a, kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji dokonanej zgodnie z odrębnymi przepisami, jest odpowiednio:

1.  wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5 i 6 albo
2.  wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5a i 6a powiększona o wydatki na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń, albo
3.  równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14a, pomniejszonej o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia niepieniężnego podatek od towarów i usług

\-pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Zatem, przepis ten jednoznacznie wskazuje, iż koszt uzyskania przychodu stanowi wartość przychodu otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, ale wyłącznie w przypadku ich odpłatnego zbycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika natomiast, że otrzymane w drodze darowizny składniki majątku generują po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy w podatku dochodowym, jednak składniki te nie podlegają odpłatnemu zbyciu, a jedynie zostają zużyte przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej. Zatem, Szpital nie może zaliczyć wartości darowizn w postaci leków, wyrobów medycznych, materiałów medycznych, innych materiałów nie spełniających definicji środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów, bowiem darowizny te są zużywane (podawane pacjentowi) w ramach prowadzonej przez Szpital działalności, a nie odpłatnie zbywane, tak jak zostało to określone w art. 15 ust. 1 pkt 1i updop.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest nieprawidłowe.

W odniesieniu do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych otrzymanych przez Szpital w drodze darowizny, należy zauważyć, że co do zasady odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych tj. składników majątku spełniających przesłanki określone w art. 16a updop mogą stanowić koszty podatkowe.

Zgodnie jednak z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a) updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego.

Przepis ten wyłącza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od składników majątku nabytych nieodpłatnie, jeżeli jednocześnie takie nieodpłatne nabycie nie wiąże się z rozpoznaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, bądź przychód taki (dochód) jest zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, czy też pobór podatku został zaniechany zgodnie ze szczególnymi regulacjami. Jeżeli natomiast środek trwały bądź wartość niematerialna i prawna zostaną nabyte nieodpłatnie, ale podatnik wykaże z tytułu ich otrzymania przychód podlegający opodatkowaniu, będzie miał prawo zaliczać dokonywane odpisy amortyzacyjne do swoich kosztów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Jeżeli zatem w istocie, jak wskazano we wniosku, otrzymanie w drodze darowizny środków trwałych generowało po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu to tym samym Wnioskodawca będzie mógł dokonywać ich amortyzacji podatkowej, co oznacza, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej mogą w dacie dokonania odpisu stanowić koszty podatkowe. W myśl bowiem art. 16d ust. 1 updop, podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Stosownie natomiast do treści art. 16h ust. 4 updop, podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów podatkowych:

*   wartości innych niż środki trwałe, a otrzymanych w drodze darowizny składników majątkowych – jest nieprawidłowe,
*   odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowych środków trwałych nabytych w drodze darowizny – jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego\`(...)\`, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.