Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.137.2025.1.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Nieuwzględnianie w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3
ustawy, obrotu z tytułu udzielonej na rzecz podmiotów
powiązanych gwarancji i pożyczki.
Słowa kluczowe: gwarancje
obrót
obrót-wysokość obrotów
pożyczka
proporcja
usługi-usługi pomocnicze
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 6-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuwzględniania w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3
    ustawy, obrotu z tytułu udzielonej na rzecz podmiotów powiązanych gwarancji i pożyczki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca - ... Spółka Akcyjna z siedzibą w ... (dalej jako: Spółka), jest zarejestrowana
    w charakterze czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Spółka jest polskim
    rezydentem podatkowym. Przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie wszelkiej
    działalności budowlanej i usługowej, a w szczególności zarządzanie i nadzór inwestorski
    na etapie projektowania, realizacji oraz obsługi w ramach rękojmi i gwarancji jakości dla
    inwestycji deweloperskich. Działalność ta stanowi działalność opodatkowaną podatkiem
    od towarów i usług (niekorzystającą ze zwolnienia z podatku VAT).
    Dodatkowo Spółka w latach 2020-2024 udzieliła 3 odpłatnych pożyczek oraz 1 odpłatnego
    poręczenia na rzecz innych podmiotów powiązanych kapitałowo lub osobowo, tj.:
      1. poręczenie wekslowe za podmiot powiązany, w którym Wnioskodawca jest
        komplementariuszem, tj. ... Spółka Akcyjna Sp.k. (dalej ... S.A. Sp.k.) tytułem
        zabezpieczenia wierzytelności banku ... wynikającej z gwarancji w kwocie (...) zł.
        Poręczenie ustanowiono 26 listopada 2021 r. Poręczenie na moment składania
        wniosku już wygasło.
      2. pożyczki udzielonej 7 maja 2020 roku na kwotę (...) zł na rzecz ww. podmiotu, tj. ... S.
        A. Sp.k. spłaconej w całości w 2020 roku.
      3. pożyczki udzielonej 26 września 2023 roku na kwotę (...) zł na rzecz podmiotu
        powiązanego osobowo, tj. ... Sp. z o.o., w której 100% udziałów posiada członek
        Rady Nadzorczej Wnioskodawcy spłaconej w całości w 2023 roku.
      4. pożyczki udzielonej 1 października 2024 roku na kwotę (...) zł na rzecz ww. podmiotu
        ... Sp. z o.o. z terminem spłaty do 30 września 2025 roku.
    Na moment składania niniejszego wniosku Wnioskodawca otrzymuje wciąż
    wynagrodzenie z tytułu udzielonej (...) roku gwarancji stanowiącej zabezpieczenie koncesji
    na obrót energią elektryczną udzielonej spółce ... Sp. z o.o. (podmiot powiązany). Jest to
    Gwarancja na rzecz Urzędu Regulacji Energetyki w kwocie (...) zł. Poręczenie ustanowiono
    na rzecz podmiotu powiązanego, w którym Wnioskodawca posiada 90% udziałów. W 2024
    roku obrót z tytułu obowiązujących umów, tj. Urzędu Regulacji Energetyki roku oraz
    pożyczki udzielonej 1 października 2024 roku na kwotę (...) zł - zwane dalej transakcjami
    finansowymi był wyższy niż obrót z podstawowej działalności operacyjnej Spółki. W roku
    obrotowym 2024 r. sprzedaż łączna (po pominięciu sprzedaży środków trwałych) wynosiła
    ... zł. Sprzedaż zwolniona z VAT w roku obrotowym 2024 wyniosła ... zł. Sprzedaż
    zwolniona (transakcje finansowe) stanowiła więc ok. 77,05 % sprzedaży ogółem. W tym
    sprzedaż z tytułu pożyczek 72,57%, sprzedaż z tytułu poręczeń 4,48%. Powyższa proporcja
    sprzedaży zwolnionej do sprzedaży opodatkowanej, powodowana była tym, iż zarówno w
    2024 roku, jak i obecnie Spółka znajduje się w fazie realizacji wieloletnich inwestycji, tj.
    przedsięwzięcia budowlanego, z tytułu którego sprzedaż opodatkowana zostanie
    wygenerowana w późniejszym okresie. Obsługa ww. transakcji finansowych wymaga
    marginalnego zaangażowania zasobów pracowniczych, ok. 1% czasu pracy jednego
    pracownika w miesiącu i jedynie w minimalnym stopniu wykorzystuje zasoby Spółki lub
    nabycia, w związku z którymi Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego. Spółka nigdy nie zakładała i wciąż nie zakłada świadczenia usług w zakresie
    transakcji finansowych, w tym udzielania pożyczek i prowadzenia w tym zakresie
    działalności ubocznej względem ww. działalności podstawowej. W szczególności, Spółka
    nigdy nie zamierzała ani nie zamierza prowadzić stałej/powtarzalnej działalności
    polegającej na udzielaniu pożyczek/poręczeń w sytuacji posiadania wolnych środków
    pieniężnych. Na zasadzie "wyjątku" Spółka udzieliła pożyczek, które to działanie ma

    charakter incydentalny. Udzielenie poręczenia lub pożyczki następuje jedynie na wniosek
    Spółki powiązanej, która ma problem z pozyskaniem takiego poręczania/pożyczki w
    szybkim czasie od podmiotu zewnętrznego. Spółka nie udziela ani nie zamierza udzielać
    poręczeń lub pożyczek podmiotom z nią niepowiązanym. Spółka nie realizuje innych
    transakcji zwolnionych z podatku od towarów i usług, poza ww. transakcjami finansowymi.
    Do tej pory Spółka odliczała 100% naliczonego VAT od faktur zakupu, opierając się na
    pomocniczym charakterze działalności finansowej - z uwagi na niewielki wpływ na
    przychody ogółem, jak i profil oraz cel Spółki. Mając na uwadze poziom sprzedaży
    zwolnionej osiągnięty w 2024 roku, Wnioskodawca zamierza potwierdzić, czy obrót z
    tytułu transakcji finansowych powinien zostać uwzględniony przy wyliczeniu struktury
    sprzedaży, o której mowa w art. 90. ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 361, dalej jako: ustawa o VAT).

## Pytanie

Czy obrót osiągany z tytułu transakcji finansowych (tj. gwarancja na rzecz Urzędu Regulacji
    Energetyki oraz pożyczki udzielonej 1 października 2024 roku na rzecz podmiotów
    powiązanych) jako wynikający z transakcji mającej charakter pomocniczy w rozumieniu
    art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, powinien być uwzględniany przez Wnioskodawcę w kalkulacji
    struktury sprzedaży, o której mowa w art. 90. ust. 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że ww. transakcje finansowe są transakcjami o charakterze
    pomocniczym w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT i w związku z tym może
    zaniechać ustalania proporcji. Głównym celem gospodarczym Wnioskodawcy jest bowiem
    działalność budowlana i usługowa, a w szczególności zarządzanie i nadzór inwestorski.
    Transakcje finansowe tylko wspierają główną działalność Wnioskodawcy.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT: W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)
    oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W przypadku,
    kiedy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami, w
    związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90
    ustawy. Przepisy te są wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem
    podatku naliczonego a wykonywaniem czynności opodatkowanych, które w sposób
    technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy: W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane
    przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do

    obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy: Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części
    kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o
    taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać
    czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Jak stanowi art. 90 ust. 3 ustawy: Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Według art. 90 ust. 4 ustawy: Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w
    stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok
    podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalona proporcja. Proporcję tę zaokrągla się
    w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy: Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się
    obrotu z tytułu transakcji dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje
        te mają charakter pomocniczy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 9a ustawy: Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie
    wlicza się kwoty podatku.
    Zauważenia wymaga, że przepis art. 174 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z
    11 grudnia 2006 r. str. 1 z późn. zm.) wskazuje, w jaki sposób w oparciu o dane dotyczące
    struktury wszystkich transakcji podatnika, należy obliczyć kwotę odliczeń przysługujących
    podatnikowi wykonującemu czynności wywierające różne skutki w zakresie prawa do
    odliczenia podatku. Natomiast zgodnie z przepisem art. 174 (2) Dyrektywy 2006/112/WE,
    niektóre kategorie przychodów wyłączane są z obrotów uwzględnianych przy obliczeniu
    proporcji, o której mowa w ust. 1. Oznacza to, że dokonywanie niektórych transakcji
    zarówno opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku nie wpływa na wysokość
    podatku naliczonego podlegającego proporcjonalnemu rozliczeniu.
    Na podstawie przepisu art. 174 (2) Dyrektywy 2006/112/WE, przy obliczaniu proporcji
    podlegającej odliczeniu nie uwzględnia się następujących kwot:
      a) wysokości obrotu uzyskanego z dostaw dóbr inwestycyjnych używanych przez
        podatnika do potrzeb jego przedsiębiorstwa;
      b) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji związanych z pomocniczymi transakcjami
        w zakresie nieruchomości i z pomocniczymi transakcjami finansowymi;
      c) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g),
        jeżeli są to transakcje pomocnicze.
    Zgodnie ze słownikiem Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego (sjp.pwn.pl) wyraz
    pomocniczy "oznacza: służący jako pomoc, wspomagający co, posiłkowy, dodatkowy".
    Przepisy unijnej dyrektywy w zakresie VAT (tj. art. 174 ust. 2 lit. b) Dyrektywy) posługują się
    określeniem "incidental transactions", co na język polski można tłumaczyć jako "transakcje
    incydentalne/ uboczne"( wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2011 roku, sygn.: I

    SA/Wr 1410/11). Termin "incydentalny" wg Słownika języka polskiego Wydawnictwa
    Naukowego PWN (wydanie internetowe: sjp.pwn.pl) oznacza przy tym "mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko", natomiast termin "uboczny" oznacza
    "dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy". Transakcje o charakterze
    "incydentalnym" oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    "incydentalności" odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Mając na względzie całokształt charakteru transakcji finansowych Spółki, Wnioskodawca
    uważa, że spełniają one charakter usług pomocniczych zgodnie z ww. definicjami. Jak
    wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przy traktowaniu
    czynności jako sporadycznych nie jest istotna częstotliwość wykonywania transakcji, o
    których mowa, lecz stopień zaangażowania aktywów i usług opodatkowanych przy
    wykonywaniu tychże czynności. Jest to logiczne i zrozumiałe, jeśli wziąć pod uwagę, że
    struktura (o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT) wyliczana jest dla potrzeb
    odliczenia podatku naliczonego.
    W wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie Empresa de Desenvolvimento Mineiro (C-
    77/01) Trybunał rozstrzygał kwestię możliwości uznania za transakcje incydentalne
    (pomocnicze) w rozumieniu art. 19 ust. 2 (który był odpowiednikiem art. 174 ust. 2 w VI
    Dyrektywie) różnych transakcji finansowych, dokonywanych przez spółkę holdingową.
    Transakcje finansowe, które były przedmiotem rozważań TSUE obejmowały udzielanie
    pożyczek, lokowanie środków na rachunkach depozytów bankowych lub w papierach
    wartościowych, takich jak bony skarbowe lub certyfikaty depozytowe, przy czym wysokość
    wpływów z takiej działalności finansowej przewyższała wpływy z działalności operacyjnej.
    W świetle powyższego wyroku, najważniejszą przesłanką uznania transakcji za
    pomocniczą w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a tym samym art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy,
    powinien być niewielki poziom wykorzystywania zasobów przedsiębiorstwa, przy czym
    dotyczy to generalnie tych zasobów, których nabycie wiązało się z powstaniem podatku
    naliczonego. Ponadto jak wskazał Trybunał w wyroku z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie
    Regie Dauphinoise (C-306/94) transakcje pomocnicze w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a
    tym samym art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy, nie mogą być to transakcje, które stanowią
    bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności podatnika. Zatem transakcje
    pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy, to transakcje, które nie wiążą się
    (lub wiążą się w sposób marginalny) z wykorzystaniem składników majątkowych oraz
    usług, które przy zakupie podlegają opodatkowaniu. Drugim z kryteriów ukształtowanym
    przez orzecznictwo TSUE jest warunek, aby nie mogły być to transakcje, które stanowią
    bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności podatnika. Jeżeli zatem,
    działalność finansowa stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze. Ani
    ilość udzielanego finansowania w formie poręczeń, gwarancji, pożyczek, ani rodzaje
    zawieranych transakcji na instrumentach finansowych, czy też liczba kontrahentów,
    którym udzielono tego finansowania, same w sobie nie świadczą o tym, czy można i należy
    traktować ww. czynności, jako czynności incydentalne (pomocnicze) w rozumieniu art. 90
    ust. 6 ustawy. Aby dojść do wniosku, że czynności te mają taki charakter, konieczne jest
    ich zestawienie według różnorakich kryteriów. Trzeba wziąć zatem pod uwagę wartość,
    ilość, częstotliwość czynności, stopień zaangażowania aktywów podatnika, itd., na tle
    całokształtu jego działalności. Innymi słowy, aby ocenić, czy czynność jest incydentalna
    należy wziąć pod uwagę całokształt działalności podatnika. Jeśli okoliczności wskazują, że
    podatnik wykonuje dany typ transakcji jako element prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, wówczas należy uznać, że transakcje takie nie są pomocnicze. Transakcjami,
    które nie mogą być uznane za pomocnicze będą takie, które z założenia mają być
    wykonane jako element prowadzonej działalności.
    Na powyższe rozumienie pojęcia sporadyczności wskazuje się również w orzecznictwie
    sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 lipca 2011

    roku, sygn.: III SA/Wa 2809/10 wskazał, iż ,,Sporadyczność", o której mowa w art. 90 ust. 6
    u.p.t.u. odnosi się nie tyle do częstotliwości dokonywanych czynności, a do stopnia
    wykorzystania zasobów podatnika.
    Podobnie wyraził się KIS w interpretacji indywidualnej o sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.606.2022.5.IO z dnia 18 listopada 2022 r.: W związku z tym stwierdzić należy, że
    działalność w zakresie świadczenia usług finansowych nie została zaplanowana z góry i nie
    jest regularna, bowiem jak wyjaśniono we wniosku, udzielenie pożyczki jest związane z
    wyjątkową sytuacją gospodarczą i ekonomiczną oraz sposobnością nabycia
    nieruchomości gruntowych przez Spółkę 2. Tym samym, czynności te nie stanowią
    bezpośredniego, stałego i koniecznego rozszerzenia Państwa działalności. Oceniając
    charakter wykonywanych przez Państwa transakcji finansowych należy uznać, że wyżej
    opisane okoliczności uzasadniają stanowisko co do pomocniczości (sporadyczności)
    wykonywanych przez Państwa usług finansowych. W świetle powyższego, uwzględniając
    okoliczności przedstawione w opisie stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy należy
    uznać, że transakcje finansowe mają charakter transakcji pomocniczej dla potrzeb
    stosowania art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. Świadczą o tym w szczególności następujące
    okoliczności:
      przedmiotem podstawowej działalności Spółki jest świadczenie usług, które
      podlegają opodatkowaniu wg stawki podstawowej 23% VAT,
      zdecydowana większość kosztów oraz składników majątkowych Spółki będzie
      związana z prowadzeniem podstawowej działalności przez Spółkę,
      Spółka nie planuje zatrudniać dodatkowych pracowników w związku z obsługą
      transakcji finansowych lub rozwijaniem tego obszaru działalności. Przeciwnie, dla
      celów obsługi Pożyczki, Wnioskodawca planuje jedynie w marginalnym stopniu
      angażować składniki majątkowe i ponosić koszty, w związku z którymi może
      przysługiwać prawo do odliczenia VAT, a czynności związane z jej obsługą będą miały
      znikome znaczenie pod względem zaangażowania zasobów pracowniczych
      Wnioskodawcy. Ilość poświęconego czasu przez pracowników zaangażowanych w
      transakcje finansowe waha się w przedziale 1% do ogółu zatrudnienia w Spółce,
      Spółka ani obecnie, ani w przyszłości nie planuje prowadzenia działalności w zakresie
      transakcji finansowych jako odrębnej, systematycznej części swojej działalności
      gospodarczej, jak również nie prowadziła takiej działalności w przeszłości. Należy
      podkreślić, że działalność ta nie była ukierunkowana na osiąganie istotnego zysku i
      była realizowana wyłącznie na rzecz podmiotów powiązanych,
      Spółka nie prowadziła, nie prowadzi i nie będzie prowadziła takiej działalności w
      stosunku do podmiotów niepowiązanych, co odzwierciedla niekomercyjny charakter
      tej działalności.
    Również liczba transakcji finansowych, tj. 3 udzielone pożyczki oraz 1 poręczenie na
    przestrzeni ostatnich 5 lat wskazują, iż działalność ta ma dla Spółki charakter pomocniczy.
    Powyższe wielkości wprost wskazują na sporadyczność transakcji dotyczących usług
    finansowych. Wnioskodawca zwraca uwagę, że choć odsetki uzyskiwane z tytułu pożyczek
    stanowiły istotną część przychodów podatnika w 2024 roku, nie powinno to przesądzać o
    braku pomocniczego charakteru pożyczek. Zgodnie z przywołanym orzecznictwem NSA,
    sam fakt, że przychody z transakcji zwolnionych z VAT są wyższe od przychodów z
    pozostałej działalności, nie wyklucza ich uznania za czynności pomocnicze. Kluczowe
    znaczenie w tym zakresie ma m.in. wyrok NSA z dnia 25 maja 2017 r. (sygn. akt I FSK 1877
    /15), w którym sąd uznał, że transakcje związane z odpłatnym udzieleniem poręczeń

    kredytowych i obligacji na rzecz spółki matki mogą być uznane za czynności pomocnicze,
    mimo że generowały one około 90% przychodów z działalności opodatkowanej VAT.
    Ponadto, analogiczne wnioski wyciągnąć można ze wskazanego wyżej wyroku TSUE z 29
    kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01, z którego wynika, iż fakt, że dochód generowany przez
    daną transakcję finansową przekracza dochód osiągany z głównej działalności
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczającą podstawą do wykluczenia możliwości
    zakwalifikowania tych transakcji jako "sporadyczne". Wyroki te wyraźnie podkreślają, że
    przy ocenie charakteru transakcji istotna jest nie tylko ich wartość, ale także ich rola i
    znaczenie w strukturze oraz funkcjonowaniu działalności podatnika.
    Jednocześnie jak wskazywano w treści stanu faktycznego, powyższa proporcja sprzedaży
    zwolnionej, wynika z tego, iż zarówno w 2024 roku, jak i obecnie, Spółka znajduje się w
    fazie realizacji wieloletnich inwestycji, tj. przedsięwzięcia budowlanego, z tytułu którego
    sprzedaż opodatkowana zostanie wygenerowana w późniejszym okresie. Transakcje
    finansowe będące przedmiotem pytania Wnioskodawcy nie pozwalają aby uznawać je za
    stały i konieczny element prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Mają one charakter
    całkowicie uboczny, który w żadnym wypadku nie jest wbudowany w funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Spółki. Główna działalność Spółki dotyczy bowiem działalności
    budowlanej i usługowej, w szczególności zarządzania i nadzoru inwestorskiego i nie
    przewiduje przy tym, ani nie polega/nie będzie polegała na udzielaniu pożyczek i poręczeń
    (świadczeniu usług finansowych). Analizowane tu świadczenia nie są stałym ani
    bezpośrednim uzupełnieniem działalności Wnioskodawcy, w tym nie odzwierciedlają
    ukierunkowania Spółki na trwałe osiąganie zysków z tytułu wielokrotnie/powtarzalnie
    udzielanych pożyczek i poręczeń.
    Mając na uwadze powyższe oraz niewielki stopień wykorzystania składników majątkowych
    Spółki oraz usług, które przy zakupie podlegają opodatkowaniu, w opinii Wnioskodawcy,
    opisywane transakcje finansowe mają dla Wnioskodawcy charakter pomocniczy. W
    konsekwencji nie powinny być one uwzględniane przez Wnioskodawcę w kalkulacji
    struktury sprzedaży, o której mowa w art. 90. ust. 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Generalna zasada określona w art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w takim
    przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi.
    Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku
    należnego. Ustawa wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego

      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jak stanowi art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Według art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Z powołanych przepisów wynika, że proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z
    tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w
    związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Zasada proporcjonalnego
    odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się
    jednoznacznie w całości lub w części przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.
    Przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują
    zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających
    opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje
    konsekwencji podatkowych.
    Ustawodawca zarówno w ustawie, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy, nie
    zdefiniował pojęcia charakteru „pomocniczego”. W takim przypadku, w pierwszej
    kolejności, zastosować zatem należy wykładnię językową. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie doprowadzi do jednoznacznych rezultatów, dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.

    Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, „pomocniczy” to „służący
    jako pomoc, wspomagający co, współdziałający w czym ubocznie, dodatkowo; posiłkowy,
    dodatkowy”.
    Zauważenia wymaga, że przepis art. 174 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347, str. 1 ze zm.) wskazuje, w jaki sposób w oparciu o dane dotyczące struktury
    wszystkich transakcji podatnika, należy obliczyć kwotę odliczeń przysługujących
    podatnikowi wykonującemu czynności wywierające różne skutki w zakresie prawa do
    odliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z przepisem art. 174 ust. 2 Dyrektywy, niektóre kategorie przychodów
    wyłączane są z obrotów uwzględnianych przy obliczeniu proporcji, o której mowa w ust. 1.
    Oznacza to, że dokonywanie niektórych transakcji zarówno opodatkowanych, jak i
    zwolnionych od podatku nie wpływa na wysokość podatku naliczonego podlegającego
    proporcjonalnemu rozliczeniu.
    Na podstawie bowiem przepisu art. 174 ust. 2 Dyrektywy:
      W drodze odstępstwa od ust. 1, przy obliczaniu proporcji podlegającej odliczeniu nie
      uwzględnia się następujących kwot:
      a) wysokości obrotu uzyskanego z dostaw dóbr inwestycyjnych używanych przez
      podatnika do potrzeb jego przedsiębiorstwa;
      b) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji związanych z pomocniczymi
      transakcjami w zakresie nieruchomości i z pomocniczymi transakcjami finansowymi;
      c) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-
      g), jeżeli są to transakcje pomocnicze.
    Normy unijnej dyrektywy w zakresie VAT w ramach tych regulacji posługują się
    określeniem „incidental transactions”, co na język polski może być tłumaczone jako
    „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” według Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza: „mający małe znaczenie lub
    zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś
    pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym”
    oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji,
    nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się
    więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego
    poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Tak więc, przy bardzo nieostrych granicach podlegającego wykładni pojęcia
    „incydentalnych (pomocniczych) transakcji finansowych” (...) nie powinien decydować
    jeden wskaźnik, punkt odniesienia czy też jedno tylko kryterium, ale ich całokształt
    wyznaczający miejsce, znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie działalności
    gospodarczej podatnika. Chodzi więc zasadniczo o to, aby tego rodzaju transakcje (przy
    obliczaniu proporcji stosowanej do odliczenia podatku naliczonego) nie zniekształcały
    obrazu i istoty działalności danego podmiotu (czynności opodatkowane i zwolnione)
    rzutujących na zakres prawa do odliczania podatku naliczonego (...).
    Interpretując termin transakcji pomocniczych, należy także wskazać na orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie
    Empresa de Desenvolvimento Mineiro (C-77/01), TSUE rozstrzygał kwestię możliwości
    uznania za transakcje icydentalne (pomocnicze) w rozumieniu art. 19 ust. 2 (który był
    odpowiednikiem art. 174 ust. 2 w VI Dyrektywie Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku) różnych transakcji finansowych, dokonywanych przez spółkę
    holdingową. Transakcje finansowe, które były przedmiotem rozważań TSUE obejmowały
    udzielanie pożyczek, lokowanie środków na rachunkach depozytów bankowych lub w

    papierach wartościowych, takich jak bony skarbowe lub certyfikaty depozytowe, przy czym
    wysokość wpływów z takiej działalności finansowej przewyższała wpływy z działalności
    operacyjnej.
    W świetle powyższego wyroku, najważniejszą przesłanką uznania transakcji za
    pomocniczą w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a tym samym art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy,
    powinien być niewielki poziom wykorzystywania zasobów przedsiębiorstwa, przy czym
    dotyczy to generalnie tych zasobów, których nabycie wiązało się z powstaniem podatku
    naliczonego.
    Ponadto, jak wskazał Trybunał w wyroku z 11 lipca 1996 r. w sprawie Regie Dauphinoise (C-
    306/94) transakcje pomocnicze w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a tym samym art. 90
    ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy, nie mogą być to transakcje, które stanowią bezpośrednie, stałe i
    konieczne rozszerzenie działalności podatnika. Jeżeli więc działalność finansowa lub
    związana z transakcjami nieruchomościowymi stanowi stały i niezbędny element
    wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą
    być uznane za pomocnicze.
    Zaznaczenia przy tym wymaga, że Trybunał orzekał na tle konkretnego stanu faktycznego,
    indywidualnego dla danej sprawy. Jakkolwiek więc w obu tych orzeczeniach Trybunał
    sformułował określone tezy, to jednak nie można stwierdzić, aby kwestia rozumienia i
    zakresu stosowania przepisów odnoszących się do czynności sporadycznych, była już w
    orzecznictwie ustalona w sposób jednoznaczny. Ocena omawianego pojęcia
    „pomocniczości” świadczonych usług nie jest pojęciem uniwersalnym, dającym się odnieść
    do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu
    różnorodnych przesłankach. Tak więc, przy bardzo nieostrych granicach podlegającego
    wykładni pojęcia „incydentalnych (pomocniczych) transakcji finansowych”, co wynika
    również z przytoczonych orzeczeń TSUE, nie powinien decydować jeden wskaźnik, punkt
    odniesienia, czy też jedno tylko kryterium, ale ich całokształt wyznaczający miejsce,
    znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie działalności gospodarczej podatnika.
    Chodzi więc zasadniczo o to, aby tego rodzaju transakcje (przy obliczaniu proporcji
    stosowanej do odliczenia podatku naliczonego) nie zniekształcały obrazu i istoty
    działalności danego podmiotu (czynności opodatkowane i zwolnione) rzutujących na
    zakres prawa do odliczania podatku naliczonego.
    Zatem transakcje pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy, to transakcje,
    które nie wiążą się (lub wiążą się w sposób marginalny) z wykorzystaniem składników
    majątkowych oraz usług, które przy zakupie podlegają opodatkowaniu.
    Drugim z kryteriów ukształtowanym przez orzecznictwo TSUE jest warunek, aby nie mogły
    być to transakcje, które stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności
    podatnika.
    Jeżeli zatem działalność ta stanowi stały i niezbędny element wbudowany w
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa, to transakcje takie nie mogą być uznane za
    pomocnicze. Aby uznać wykonywane czynności za incydentalne (pomocnicze) w
    rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy, konieczne jest ich zestawienie łącznie według różnych
    kryteriów. Trzeba wziąć zatem pod uwagę: wartość, ilość, częstotliwość czynności, stopień
    zaangażowania aktywów podatnika, itd. na tle całokształtu jego działalności. Innymi słowy,
    aby ocenić, czy czynność jest pomocnicza (incydentalna), należy wziąć pod uwagę
    całokształt działalności podatnika. Jeśli okoliczności wskazują, że podatnik wykonuje dany
    typ transakcji jako element prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, wówczas
    należy uznać, że transakcje takie nie są pomocnicze. Transakcjami, które nie mogą być
    uznane za pomocnicze będą takie, które z założenia mają być wykonane jako element
    prowadzonej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie wszelkiej działalności
    budowlanej i usługowej, a w szczególności zarządzanie i nadzór inwestorski na etapie

    projektowania, realizacji oraz obsługi w ramach rękojmi i gwarancji jakości dla inwestycji
    deweloperskich. Działalność ta stanowi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów
    i usług (niekorzystającą ze zwolnienia z podatku VAT).
    Dodatkowo Spółka w latach 2020-2024 udzieliła 3 odpłatnych pożyczek oraz 1 odpłatnego
    poręczenia na rzecz innych podmiotów powiązanych kapitałowo lub osobowo, tj.:
      1. poręczenie wekslowe za podmiot powiązany. Poręczenie na moment składania
        wniosku już wygasło,
      2. pożyczki udzielonej na rzecz ww. podmiotu, spłaconej w całości w 2020 roku,
      3. pożyczki udzielonej na rzecz podmiotu powiązanego osobowo, spłaconej w całości w
        2023 roku,
      4. pożyczki udzielonej 1 października 2024 roku na kwotę (...) zł na rzecz ww. podmiotu
        powiązanego osobowo z terminem spłaty do 30 września 2025 roku.
    Na moment składania niniejszego wniosku otrzymują Państwo wciąż wynagrodzenie z
    tytułu udzielonej (...) roku gwarancji stanowiącej zabezpieczenie koncesji na obrót energią
    elektryczną udzielonej spółce ... Sp. z o.o. (podmiot powiązany). Jest to Gwarancja na rzecz
    Urzędu Regulacji Energetyki w kwocie (...) zł. Poręczenie ustanowiono na rzecz podmiotu
    powiązanego w którym Wnioskodawca posiada 90% udziałów. W 2024 roku obrót z tytułu
    obowiązujących umów, tj. Urzędu Regulacji Energetyki roku oraz pożyczki udzielonej 1
    października 2024 roku na kwotę (...) zł - był wyższy niż obrót z podstawowej działalności
    operacyjnej Spółki. W roku obrotowym 2024 r. sprzedaż łączna (po pominięciu sprzedaży
    środków trwałych) wynosiła ... zł. Sprzedaż zwolniona z VAT w roku obrotowym 2024
    wyniosła ... zł. Sprzedaż zwolniona (transakcje finansowe) stanowiła więc ok. 77,05 %
    sprzedaży ogółem. W tym sprzedaż z tytułu pożyczek 72,57%, sprzedaż z tytułu poręczeń
    4,48%. Powyższa proporcja sprzedaży zwolnionej do sprzedaży opodatkowanej,
    powodowana była tym, iż zarówno w 2024 roku, jak i obecnie Spółka znajduje się w fazie
    realizacji wieloletnich inwestycji, tj. przedsięwzięcia budowlanego, z tytułu którego
    sprzedaż opodatkowana zostanie wygenerowana w późniejszym okresie.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania podkreślenia jeszcze raz wymaga, że w
    świetle orzecznictwa TSUE aby ocenić, czy dane czynności mogą być uznane za
    „pomocnicze” konieczne jest ich zestawienie według różnych kryteriów (wartości, ilości,
    częstotliwości, wielkości zaangażowanych środków, itd.) z całokształtem Państwa
    działalności gospodarczej. Jak już wskazano, przy bardzo nieostrych granicach wykładni
    pojęcia „incydentalnych” (pomocniczych) transakcji finansowych, nie powinien decydować
    jeden wskaźnik, czy też jedno kryterium, ale ich całokształt wyznaczający miejsce,
    znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie Państwa działalności gospodarczej.
    Uwzględniając kryteria, które powinny być brane pod uwagę przy ocenie czy mamy do
    czynienia z transakcjami pomocniczymi (sporadycznymi), o których mowa w art. 90 ust. 6
    ustawy stwierdzenia wymaga, że liczba transakcji, liczba udzielonych pożyczek/gwarancji,
    stopień zaangażowania Państwa zasobów, a także stopień powiązania tych czynności z
    Państwa podstawową działalnością (opodatkowaną), przemawia za uznaniem czynności
    tych czynności za pomocnicze (sporadyczne) w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu.
    Przede wszystkim zarówno gwarancja, jak i pożyczka, zostały udzielone na rzecz
    podmiotów powiązanych z Państwa Spółką. Udzielenie poręczenia lub pożyczki następuje
    jedynie na wniosek Spółki powiązanej, która ma problem z pozyskaniem takiego
    poręczania/pożyczki w szybkim czasie od podmiotu zewnętrznego. Nie udzielają Państwo
    ani nie zamierzają udzielać poręczeń lub pożyczek podmiotom niepowiązanym.
    Wprawdzie wysokość obrotu z tytułu tych transakcji w roku obrotowym 2024 r. jest
    znacząca, to jednak – jak Państwo wskazali - zarówno w 2024 roku, jak i obecnie Spółka
    znajduje się w fazie realizacji wieloletnich inwestycji, tj. przedsięwzięcia budowlanego, z
    tytułu którego sprzedaż opodatkowana zostanie wygenerowana w późniejszym okresie.
    Co również istotne, obsługa ww. transakcji finansowych wymaga marginalnego
    zaangażowania zasobów pracowniczych, ok. 1% czasu pracy jednego pracownika w

    miesiącu i jedynie w minimalnym stopniu wykorzystuje zasoby Spółki. Ponadto nie można
    też przyjąć, by liczba udzielonych pożyczek/poręczeń była znacząca. Nigdy nie zakładali
    Państwo i wciąż nie zakładają świadczenia usług w zakresie transakcji finansowych, w tym
    udzielania pożyczek i prowadzenia w tym zakresie działalności ubocznej względem ww.
    działalności podstawowej. W szczególności, nigdy nie zamierzali Państwo ani nie
    zamierzają prowadzić stałej/powtarzalnej działalności polegającej na udzielaniu pożyczek
    /poręczeń w sytuacji posiadania wolnych środków pieniężnych. Na zasadzie "wyjątku"
    udzieli Państwo pożyczek, które to działanie ma charakter incydentalny. W związku z
    powyższym, udzielenia ww. gwarancji i pożyczki nie można powiązać z Państwa
    podstawową działalnością, którą jest prowadzenie wszelkiej działalności budowlanej i
    usługowej.
    Zatem omawiane transakcje nie są wykonywane jako element profesjonalnej działalności
    gospodarczej Państwa Spółki. Świadczenie tych usług nie jest wynikiem planowanych
    działań, lecz jest podyktowane aktualnymi potrzebami związanymi z realizacją działalności
    Spółek powiązanych. Wobec powyższego czynności te nie stanowią bezpośredniego,
    stałego i koniecznego rozszerzenia Państwa działalności gospodarczej.
    Skoro więc udzielona gwarancja i pożyczka powiązanym podmiotom nie są zasadniczą
    działalnością gospodarczą Państwa Spółki oraz nie stanowią bezpośredniego, stałego i
    koniecznego rozszerzenia działalności gospodarczej Państwa Spółki, to oceniając ich
    charakter należy uznać je za pomocnicze.
    W rezultacie, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, udzielona przez
    Państwa na rzecz Spółek powiązanych gwarancja i pożyczka z 1 października 2024 roku,
    spełniają kryteria uznania ich za transakcje pomocnicze, o których mowa w art. 90 ust. 6
    pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co oznacza, że uzyskanego z tego tytułu
    obrotu nie należy uwzględniać przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów
    prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie
    kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem
    rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je
    traktować indywidualnie.
    Odnośnie natomiast powołanych wyroków sądów administracyjnych zaznaczam, iż wyroki
    sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i
    co do zasady, wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych
    sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości
    przedmiotowej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.