Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-984/11/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-30
Teza: Czy dochody wynikające z udziału w Programach osiągane przez Uczestników, powinny być traktowane jako ich dochody z kapitałów pieniężnych a w konsekwencji na Spółce nie spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek od tych dochodów?
Słowa kluczowe: akcja; nabycie; nabycie-nabycie nieodpłatne; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 31 sierpnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przyznaniem i realizacją praw wynikających z tytułu udziału uczestników w programie motywacyjnym – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2011 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przyznaniem i realizacją praw wynikających z tytułu udziału uczestników w programie motywacyjnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka mająca siedzibę w Holandii (dalej: Spółka holenderska) i notowana na holenderskiej giełdzie papierów wartościowych jest organizatorem programu skierowanego dla osób (dalej: Uczestnicy) współpracujących ze Spółką holenderską lub z wnioskodawcą. Kluczową rolę decyzyjną w Programie odgrywa walne zgromadzenie wspólników Spółki holenderskiej. W szczególności, walne zgromadzenie wspólników zatwierdza uchwałą ilość akcji nabywanych na rynku przez Spółkę holenderską, które następnie otrzymują Uczestnicy Programu. Bez stosownej uchwały tego organu Spółki holenderskiej nie możliwe byłoby przyznanie prawa uczestnictwa na rzecz uprawnionych osób fizycznych. Organem odpowiedzialnym za operacyjne zarządzanie Programem i nadzór nad jego funkcjonowaniem jest natomiast zarząd Spółki holenderskiej (dalej: Zarząd).

Uczestnicy uzyskują w ramach Programu tzw. Performance shares, tj. warunkowe prawa do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki holenderskiej po upływie pewnego okresu (zwykle 3 lat, tzw. Vesting Period). Zasady funkcjonowania Programu przewidują iż przyznane Uczestnikom prawa nie mogą być przez nich zrealizowane (wymienione na akcje Spółki holenderskiej) przed upływem określonego terminu ustalanego przez Zarząd. W okresie rozpoczynającym się bezpośrednio po przyznaniu praw, Uczestnicy nie mogą w pełni nimi dysponować - poza brakiem możliwości ich realizacji, prawa nie mogą być także przez nich zbywane, zastawiane ani w żaden inny sposób wykorzystywane (w przypadku zbycia, zastawienia lub wykorzystania prawa w inny sposób sprzeczny z regulaminem, prawo automatycznie wygasa i Uczestnikowi nie przysługuje żadna rekompensata z tytułu utraconego prawa).

Po upływie wskazanego okresu, w momencie określonym zgodnie z regulaminem (tzw. Vesting Date) Uczestnicy wykonują prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki holenderskiej, które są przekazywane na osobiste rachunki maklerskie Uczestników prowadzone przez administratora Programu.

Zasady funkcjonowania Programu zawierają szereg szczegółowych uregulowań. Przykładowo, Uczestnik rozwiązujący umowę łączącą go ze Spółką traci przyznane mu prawa uczestnictwa bez prawa do rekompensaty z tego tytułu.

Koszty związane z funkcjonowaniem Programu, ponoszone w odniesieniu do Uczestników współpracujących ze Spółką nie są refakturowane na Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ewentualne dochody wynikające z udziału w Programach osiągane przez Uczestników, powinny być traktowane jako ich dochody z kapitałów pieniężnych i, o ile zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowią inaczej, powinny być opodatkowane w momencie zbycia akcji nabytych w ramach Programu (zgodnie z art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a w konsekwencji na Spółce nie spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek od tych dochodów?

Zdaniem wnioskodawcy, ewentualne przysporzenia majątkowe uzyskiwane przez Uczestników z tytułu udziału w Programie powinny być traktowane jako ich dochody z kapitałów pieniężnych i opodatkowane stawką 19% w momencie zbycia akcji nabytych wskutek zrealizowania praw uczestnictwa. W rezultacie, Spółka nie będzie zobowiązana do poboru od tych dochodów zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Uzasadniając powyższe stanowisko wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 11 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) przychodami są co do zasady otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, samo przyznanie nie jest równoznaczne z przyznaniem Uczestnikom możliwości rozporządzania prawami uczestnictwa. Podjęcie jakichkolwiek działań w odniesieniu do tych praw, tj. ich zbycie, zastaw, ustanowienie hipoteki i inne podobne czynności powodują ich automatyczne wygaśnięcie bez prawa do rekompensaty z tego tytułu. Nie można zatem stwierdzić, że w momencie przyznania praw uczestnictwa po stronie Uczestników powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - nie mogą oni bowiem korzystać z pełni przywilejów dostępnych właścicielowi. Innymi słowy, uzyskanie praw uczestnictwa w ramach Programu nie jest równoznaczne z pełnoprawnym otrzymaniem ani postawieniem do dyspozycji, a więc w konsekwencji nie pociąga za sobą powstania w tym momencie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie wnioskodawcy bezsprzecznym jest zatem fakt, iż pierwszym i jedynym momentem, w którym w analizowanym stanie faktycznym po stronie Uczestników mógłby powstać przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest moment sprzedaży akcji nabytych w ramach Programu.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód uznaje się otrzymane lub nawet jedynie postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zatem nabyte w wyniku realizacji praw uczestnictwa akcje Spółki holenderskiej mogłyby teoretycznie stanowić przychód Uczestników w momencie ich otrzymania, gdyby nie brzmienie art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten przewiduje, iż dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Jednocześnie, zgodnie z ust. 12 tego artykułu, powyższa zasada nie ma zastosowania do dochodu osiągniętego ze zbycia tych akcji przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji.

Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 12a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 11 i 12 mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a do takich należy zaliczyć Spółkę holenderską.

Zaprezentowany przez wnioskodawcę sposób interpretowania przepisów jak zaznaczył potwierdzają interpretacje indywidualne Ministra Finansów, w szczególności interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lutego 2011 r. Znak: IPPB2/415-1044/10-2/MK oraz z dnia 4 stycznia 2011 r. Znak: IPPB2/415-845/10-3/MG.

Podsumowując, w ocenie wnioskodawcy ponieważ spełnione są oba warunki (nabywane/ obejmowane akcje zostały przyznane podatnikowi na podstawie uchwały walnego zgromadzenia wspólników, a siedziba emitenta obejmowanych / nabywanych akcji znajduje się na terenie Unii Europejskiej), dochód powinien być rozpoznany dopiero przy zbyciu akcji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uznaje się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Biorąc zatem pod uwagę, że uzyskiwane przez Uczestników przysporzenie majątkowe podlega opodatkowaniu w momencie zbycia akcji, a sprzedaż papierów wartościowych znajduje się w katalogu przychodów wymienionych w art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysporzenie to podlega opodatkowaniu w sposób przewidziany w art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, na wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do dochodów Uczestników z tytułu udziału w Programie, tj. nie będzie on zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów uzyskiwanych przez Uczestników w związku ze sprzedażą akcji otrzymanych w wyniku realizacji praw nabytych w ramach Programu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego, podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Podkreślić należy, iż komentowany artykuł wyraża powszechnie obowiązującą w prawie podatkowym regułę sprawiedliwości podatkowej. Sprawiedliwość podatkowa przejawia się głównie w powszechności i równości opodatkowania. Powszechność opodatkowania oznacza, że podatek jako rodzaj daniny publicznej, powinien spoczywać na wszystkich – wszyscy muszą się przyczyniać do pokrywania wspólnych potrzeb. Powszechność opodatkowania oznacza ponadto, że wszystkie podmioty są tak dalece opodatkowane, jak określają to ustawy podatkowe. Natomiast zasada równości wymaga jednakowej miary dla wszystkich podmiotów - bez zróżnicowań zarówno dyskryminacyjnych jak i faworyzujących, co jest także zgodne z zasadą sprawiedliwości.

Stosowne zaś do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż osoby współpracujące ze Spółką holenderską lub z wnioskodawcą otrzymują w ramach programu tzw. Performance shares – warunkowe prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki holenderskiej po upływie pewnego okresu (3 lat). Walne Zgromadzenie Wspólników spółki holenderskiej zatwierdza uchwałą ilość akcji nabywanych na rynku przez spółkę holenderską, które następnie otrzymują uczestnicy programu. Zasady funkcjonowania Programu przewidują iż przyznane Uczestnikom prawa nie mogą być przez nich zrealizowane przed upływem określonego terminu ustalanego przez Zarząd spółki holenderskiej. Uczestnicy nie mogą tymi prawami w pełni dysponować - poza brakiem możliwości ich realizacji, prawa nie mogą być także przez nich zbywane, zastawiane ani w żaden inny sposób wykorzystywane. Po upływie wskazanego okresu, w momencie określonym zgodnie z regulaminem (tzw. Vesting Date) Uczestnicy wykonują prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Spółki holenderskiej, które są przekazywane na osobiste rachunki maklerskie Uczestników prowadzone przez administratora Programu. Organem odpowiedzialnym za operacyjne zarządzanie Programem i nadzór nad jego funkcjonowaniem jest zarząd Spółki holenderskiej.

Wobec tego należy stwierdzić, że przyznanie osobom współpracującym z wnioskodawcą jak i ze spółką holenderską warunkowych praw do nieodpłatnego nabycia akcji spółki holenderskiej nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie tych osób, gdyż jak wynika z wniosku prawa te nie mogą zostać zrealizowane przed upływem wskazanego okresu, nie mogą być zbywane, zastawiane lub w inny sposób wykorzystywane. Tym samym przychód nie powstaje w momencie przyznania praw do nieodpłatnego nabycia akcji spółki holenderskiej.

Równocześnie zauważyć należy, że zgodnie z obowiązującym od dnia 01 stycznia 2011r. nowym brzmieniem przepisu art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji.

Zasada, o której mowa w ust. 11, nie ma zastosowania do dochodu osiągniętego ze zbycia akcji, przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji (art. 24 ust. 12 ww. ustawy).

W myśl natomiast art. 24 ust. 12a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 11 mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Jak wynika zatem z powyższych przepisów przy spełnieniu określonych warunków nadwyżka w postaci różnicy pomiędzy wartością rynkową a wydatkami na objęcie (nabycie) akcji nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) akcji - moment opodatkowania tej nadwyżki następuje dopiero przy zbyciu akcji, o czym z kolei traktuje przepis ust. 12 tego artykułu.

Ponadto ustawodawca przewidział możliwość uwzględnienia w tym przepisie zarówno objęcia akcji emitowanych po raz pierwszy jak i akcji będących już w obrocie, poprzez użycie w tym przepisie obok pojęcia „objęcie” pojęcia „nabycie”. Wskazał także, iż dochód musi zostać uzyskany z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółki, której siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Stosownie zatem do wyżej wymienionych regulacji podstawowym warunkiem aby nadwyżka wartości rynkowej akcji nad wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlegała opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) akcji jest aby akcje objęte (nabyte) zostały przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia emitenta. Regulacje przepisu art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczą bowiem dochodu osób uprawnionych do objęcia (nabycia) akcji na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki.

Wobec tego dochód powstały w momencie realizacji przyznanego prawa czyli nabycia akcji, w wysokości nadwyżki pomiędzy wartością rynkową objętych (nabytych) akcji a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w dacie objęcia akcji. W niniejszej sprawie nie podlega opodatkowaniu dochód w wysokości wartości rynkowej akcji ponieważ z wniosku wynika, że uczestnicy programu nabywają akcje nieodpłatnie czyli nie ponoszą wydatków na ich nabycie. Na mocy art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, następuje odroczenie opodatkowania do momentu odpłatnego zbycia akcji. W momencie zbycia akcji przez osobę uprawnioną powstanie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy, przychód z kapitałów pieniężnych, z którego poszczególni uczestnicy programu winni rozliczyć się osobiście.

Zgodnie bowiem z art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy (art. 30b ust. 6 ww. ustawy).

W terminie określonym w art. 45 ust. 1, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b (art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy).

W tym samym terminie, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).

Reasumując w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku na wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do dochodów uczestników z tytułu udziału w programie motywacyjnym.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę interpretacji indywidualnych Ministra Finansów tutejszy Organ informuje, że orzeczenia podatkowe za każdym razem wydawane są w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.