Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-846/12/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-08
Teza: czy w związku z planowaną sprzedażą używanych samochodów osobowych Wnioskodawca może nadal korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; samochód; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, z dnia 30 lipca 2012r. (data wpływu 9 sierpnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy w związku z planowaną sprzedażą używanych samochodów osobowych Wnioskodawca może nadal korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy w związku z planowaną sprzedażą używanych samochodów osobowych Wnioskodawca może nadal korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego), zwany dalej "X." został utworzony (…) przez Wojewodę Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 1998r. w sprawie utworzenia Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego i nadania mu Statutu. Od dnia 1 stycznia 2011r. X. korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Podstawą prawną działania X. są przepisy art. 116-121 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). X. wykonuje zadania określone w art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a mianowicie organizuje egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami (PKWiU 85.53Z). Przy realizacji tego ustawowego zadania stosuje się uregulowania wynikające z rozporządzeń wykonawczych do powołanej wyżej ustawy, wydanych przez Ministra Infrastruktury, w tym: w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005r. Nr 217, poz. 1834 z pól zm.), w sprawie wysokości opłat i stawek wynagradzania za sprawdzenie kwalifikacji oraz za wydanie dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2003r. Nr 219, poz. 2162 z późn. zm.) oraz Ministra Transportu w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców (Dz. U. z 2007r. Nr 197, poz. 1437). Zakończony wynikiem pozytywnym egzamin państwowy przeprowadzony w X. stanowi podstawę do wydania prawa jazdy określonej kategorii. X. realizuje także inne zadania przypisane prawem.

M. in. realizowane są zadania wynikające z następujących aktów prawnych:

1.  Szkolenie dla kierowców, którym naliczono punkty karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego - podstawa: art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002r. Nr 236, poz. 1998 z późn. zm.).
2.  Coroczne szkolenia dla egzaminatorów zatrudnionych w X. - podstawa: art. 111 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.).
3.  Kursy dokształcające kierowców wykonujących transport drogowy - podstawa: art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy.
4.  Kursy dokształcające dla kierowców przewożących towary niebezpieczne - podstawa: rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 września 2005r. w sprawie kursów dokształcających dla kierowców przewożących towary niebezpieczne (Dz. U. Nr 187, poz. 1571).
5.  Szkolenia dla kandydatów na istruktorów i instruktorów nauki jazdy oraz szkolenia dla kandydatów na egzaminatorów i egzaminatorów - podstawa: rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005r. Nr 217, poz. 1834 z późn. zm.).
6.  Szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym - podstawa: art. 6 ust. 3a ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie kierowania ruchem drogowym (Dz. U. z 2008r. Nr 132, poz. 839).

Ponadto, na podstawie art. 117 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997r. (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) dodatkowo X., w niewielkim zakresie odpłatnie wynajmuje nieruchomości, a wpływy z tego tytułu przeznacza na działalność o którym mowa w art. 117 ust. 1 i 2 ustawy.

X. jest wojewódzką samorządową osobą prawną i jako jednostka sektora finansów publicznych, podlega przepisom ustawy o finansach publicznych, wykonującą zadania nałożone przez przepisy prawa publicznego i pobierającą opłaty określone przez te przepisy, a za prowadzone szkolenia wg własnych kalkulacji.

Ponadto art. 119 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997r. (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn, zm.) stanowi, iż cyt. "Ośrodek prowadzi odrębnie ewidencję przychodów i kosztów związanych z prowadzeniem szkolenia lub egzaminowania jako działalnością oświatową …”.

W dniu 29 grudnia 2010r. firma wystąpiła ze zgłoszeniem VAT-R do Naczelnika Urzędu Skarbowego, informującym, iż od dnia 1 stycznia 2011r. jako podatnik będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Podstawą do wystąpienia ze zgłoszeniem, był zrealizowany obrót w 2010r. - nie przekraczający limitu 150.000,00 zł. W 2011r. ww. limit nie został przekroczony.

Zadania określone w art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a mianowicie organizacja egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami (PKWiU 85.53Z), w zakresie kategorii B i B+E organizowane są na samochodach osobowych.

W 2010r. zostały zakupione samochody osobowe do przeprowadzania egzaminów państwowych kategorii B i B+E. Pojazdy zostały wprowadzone na ewidencję środków trwałych i podlegają comiesięcznej amortyzacji. W chwili nabycia pojazdów X. nie miał prawa do odliczenia podatku VAT.

W 2012r. planowana jest sprzedaż używanych ponad pół roku (zakup w 2010r.) samochodów osobowych, w związku z tym firma nosi się z zamiarem dalszego korzystania ze zwolnienia podmiotowego, gdyż spełnia przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 2 ustawy o VAT - traktując zamierzaną sprzedaż samochodów - jako sprzedaż zwolnioną z VAT, a takie zwolnienie zostało określone w art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z planowaną sprzedażą używanych samochodów osobowych i spełnieniu przesłanek określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, X. może nadal korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 po uwzględnieniu ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym, i planowaną sprzedażą w 2012r. używanych ponad pół roku (zakup w 2010r.) samochodów osobowych, Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego nosi się z zamiarem dalszego korzystania ze zwolnienia podmiotowego, gdyż spełnia przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 2 Ustawy o VAT - traktując zamierzaną sprzedaż samochodów - jako sprzedaż zwolnioną z VAT, a takie zwolnienie zostało określone w art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Ponadto, w trakcie 2012 roku X. nie przekroczył limitu obrotu 150.000,00 zł, które to przekroczenie pozbawiałoby utraty prawa do ww. zwolnienia.

Jednocześnie, X. nie podziela poglądu, że sprzedaż używanych samochodów osobowych należy traktować jako sprzedaż środków trwałych opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, powodującą utratę prawa do dalszego zwolnienia podmiotowego z VAT. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż X. nie dokonuje dostawy towaru opodatkowanego podatkiem akcyzowym, ani nowego środka transportu. Zdaniem X., sprzedaż samochodów osobowych w kolejnej fazie obrotu nie jest już opodatkowana tym podatkiem (jednofazowość opodatkowania), zwolnienie podmiotowe z VAT powinno być zachowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W świetle art. 113 ust. 4 tej ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Art. 113 ust. 5 ww. ustawy stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Jak wynika z art. 113 ust. 11 cyt. ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:

1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
3.  nowych środków transportu,
4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

3.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
4.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Zgodnie z delegacją ustawową, zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy Minister Finansów wydał, obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2011r., rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Mając na uwadze art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o VAT stwierdzić należy, iż podatnicy dokonujący dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości obrotów.

Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, nawet w przypadku obrotów nieprzekraczających kwoty limitu określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl art. 96 ust. 3 tej ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Stosownie do art. 96 ust. 5 cyt. ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ustępu 4 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., na podstawie art. 146a pkt 1 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. W 2010r. Wnioskodawca zakupił samochody osobowe do przeprowadzania egzaminów państwowych kategorii B i B+E. Pojazdy zostały wprowadzone na ewidencję środków trwałych i podlegają comiesięcznej amortyzacji. W chwili nabycia pojazdów Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku VAT.

W 2012r. Wnioskodawca planuje sprzedaż używanych ponad pół roku samochodów osobowych, i w związku z tym nosi się z zamiarem dalszego korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Mając na uwadze treść art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT należy stwierdzić, że prawo do zastosowania zwolnienia ma podatnik, dokonujący dostawy towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jeśli zatem samochody osobowe będące przedmiotem wniosku spełniają definicję towaru używanego, a w stosunku do tych samochodów nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to dostawa przedmiotowych samochodów korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie powołanego wyżej przepisu.

Należy mieć jednak również na względzie brzmienie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zgodnie z którym ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. Zgodnie z powołanym artykułem samochody osobowe podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Zatem mając na uwadze wskazany wyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o VAT oraz przedstawione we wniosku okoliczności stwierdzić należy, że w związku z planowaną w 2012r. dostawą samochodów osobowych, które – jak wykazano powyżej – stanowią towar opodatkowany podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, Wnioskodawca utraci zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Dokonywanie przez Wnioskodawcę dostawy, o której mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o VAT powoduje utratę przez Wnioskodawcę prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, niezależnie od tego, że dostawa tych samochodów może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Na utratę prawa do zwolnienia od podatku VAT nie ma również wpływu kwestia, iż zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży nie wlicza się dostawy towarów zwolnionych od podatku VAT, gdyż jak już wyżej wyjaśniono, niezależnie od uzyskanego obrotu, dostawa towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, powoduje utratę przez Wnioskodawcę prawa do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia zasadności korzystania przez Wnioskodawcę od dnia 1 stycznia 2011r. ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Jednocześnie tut. organ informuje, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 2 grudnia 2009r. (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010r. uprawniającej do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT od dnia 1 stycznia 2011r. nie mogła przekroczyć łącznie kwoty 100 000 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.