Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-322/16-1/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-18
Teza: skutki podatkowe darowizny praw do znaków towarowych
Słowa kluczowe: darowizna; nabycie; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 23 maja 2016 r. (data wpływu do Biura – 30 maja 2016 r.), uzupełnionym 29 lipca 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych darowizny praw do znaków towarowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych darowizny praw do znaków towarowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 22 lipca 2016 r. znak: IBPB-2 -1/4515-163/16/MCZ, znak: IBPB-2-1/4514-322/16/MCZ, znak: IBPP3/4512-342/16/SR oraz znak: IBPB-1-1/4511-344/16/NL wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 29 lipca 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, podlegającą opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą. W skład majątku Wnioskodawczyni (w ramach prowadzonej działalności) wchodzą między innymi prawa ochronne/prawa do zarejestrowanych znaków towarowych zarówno w Urzędzie Patentowym RP jak i w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO; dawniej OHIM). Wnioskodawczyni posiada również prawa/prawo do znaków zgłoszonych, ale jeszcze nie zarejestrowanych.

W/w prawa na znaki towarowe zgodnie z przepisami nie zostały ujęte jako wartości niematerialne i prawne dla celów podatkowych i tym samym nie podlegają amortyzacji u Wnioskodawczyni, zostały bowiem wytworzone we własnym zakresie.

Wnioskodawczyni pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Wnioskodawczyni rozważa przekazanie w formie darowizny praw do znaków towarowych na rzecz spółki osobowej innej niż spółka komandytowo-akcyjna, np. spółki komandytowej (dalej jako „Spółka”), w której wspólnikiem – komandytariuszem (jedynym lub jednym z komandytariuszy) będzie Wnioskodawczyni. Spółka prowadzić będzie działalność gospodarczą w zakresie zarządzania znakami towarowymi. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Polski.

Wartość praw na znaki towarowe zostanie ustalona według ich wartości rynkowej. Wartość ta będzie wynikać z wyceny sporządzonej przez podmiot specjalizujący się w wycenie wartości niematerialnych i prawnych. Wartość rynkowa ustalona w wycenie zostanie wskazana w umowie darowizny. Otrzymane w formie darowizny prawa na znaki towarowe zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki według wartości wynikającej z umowy darowizny. Znaki towarowe będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółki, w tym w szczególności do odpłatnego ich licencjonowania, a przewidywany okres ich używania będzie dłuższy niż 1 rok.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych pragnie uzyskać interpretację w trybie art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, czyli jako podmiot który będzie tworzył spółkę (planuje utworzenie spółki) do której znaki (prawa do nich) zostaną przekazane przez Wnioskodawczynię. Podmiot obdarowany, tj. Spółka osobowa na ten moment nie istnieje i dopiero będzie tworzona. Wnioskodawczym będzie tworzyć Spółkę osobową – będzie jednym ze wspólników Spółki (spółka osobowa musi mieć bowiem minimum dwóch wspólników). Jak Wnioskodawczyni wskazała we wniosku o interpretację prawa podatkowego będzie to osobowa spółka prawa handlowego inna niż spółka komandytowo-akcyjna, będzie to spółka komandytowa lub spółka jawna. Siedziba Spółki będzie znajdowała się w Polsce, jednakże w tym względzie jak i co do nazwy spółki nie zapadła jeszcze ostateczna decyzja. Nazwa Spółki będzie odzwierciedlała/nawiązywała do profilu działalności Spółki, tj. zarządzanie prawami własności przemysłowej (znakami towarowymi).

Darowizna praw na znaki towarowe (w tym praw do znaków zgłoszonych do ochrony, ale jeszcze niezarejestrowanych) nie będzie wiązała się z przeniesieniem na obdarowanego (Spółkę osobową) długów i ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawczyni jako darczyńcy.

Organ nadmienia, że z uwagi na zakres niniejszej interpretacji powyżej przywołano tę część uzupełnienia, która odnosi się wyłącznie do zagadnień dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym – po przeformułowaniu - zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, przekazanie przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny na rzecz spółki osobowej, w której Wnioskodawczyni zamierza być wspólnikiem (którą to spółkę m. in. Wnioskodawczyni planuje powołać/utworzyć) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie spółki osobowej, której wspólnikiem będzie Wnioskodawczyni?

W ocenie Wnioskodawczyni, planowana darowizna praw na znaki towarowe (w tym praw do znaków zgłoszonych do ochrony, ale jeszcze niezarejestrowanych na moment darowizny), na rzecz spółki osobowej, w której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem (którą to spółkę m.in. Wnioskodawczyni zamierza powołać) w związku z faktem, iż nie będzie wiązać się z przeniesieniem długów/ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawczyni jako darczyńcy na obdarowanego (spółkę osobową), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie spółki osobowej, której wspólnikiem będzie Wnioskodawczyni.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni powołała treść art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d), art. 4 pkt 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 lit b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie których stwierdziła, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega umowa darowizny wyłącznic w sytuacji, gdy z jej zawarciem wiąże się przejęcie przez obdarowanego długów lub ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. A contrario w przypadku, gdy z darowizną nie jest związane przejęcie żadnego długu i ciężaru lub zobowiązania darczyńcy, to darowizna taka nie podlega opodatkowaniu tymże podatkiem.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni przywołała interpretacje indywidualne, stwierdzając, iż jej stanowisko jest również podzielane przez organy podatkowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jak z powyższych przepisów wynika zawarcie umowy darowizny podlega przepisom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania stanowi w tym przypadku wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.

Jednakże w sytuacji, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawczyni prowadząca jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, do majątku której wchodzą między innymi prawa ochronne/prawa do zarejestrowanych znaków towarowych zarówno w Urzędzie Patentowym RP jak i w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej oraz prawa/prawo do znaków zgłoszonych, ale jeszcze niezarejestrowanych. Wnioskodawczyni planuje utworzenie spółki, do której przekaże tytułem darowizny ww. znaki (prawa do nich). Podmiot obdarowany (Spółka osobowa inna niż spółka komandytowo-akcyjna, np. spółka komandytowa lub spółka jawna) prowadzić będzie działalność gospodarczą w zakresie zarządzania znakami towarowymi. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Polski. Darowizna praw do znaków towarowych (w tym praw do znaków zgłoszonych do ochrony, ale jeszcze niezarejestrowanych) nie będzie wiązała się z przeniesieniem na obdarowanego (Spółkę osobową) długów i ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawczyni jako darczyńcy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro – jak stwierdziła Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku – planowana darowizna praw do znaków towarowych (w tym praw do znaków zgłoszonych do ochrony, ale jeszcze niezarejestrowanych na moment darowizny), na rzecz spółki osobowej (którą Wnioskodawczyni utworzy), nie będzie wiązać się z przeniesieniem długów/ciężarów albo zobowiązań Wnioskodawczyni jako darczyńcy na obdarowanego (spółkę osobową), to nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie spółki osobowej, której wspólnikiem będzie Wnioskodawczyni.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.