Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.270.2022.3.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-06
Teza: Uznanie Państwa za podatnika VAT z tytułu sprzedaży działki wraz z ogrodzeniem na rzecz podmiotu trzeciego oraz opodatkowanie podatkiem VAT ww. transakcji sprzedaży.
Słowa kluczowe: gmina; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

Pismem z 7 kwietnia 2022 r., Nr …, Naczelnik … Urzędu Skarbowego w …, działając na podstawie art. 15 § 1 i art. 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.), przekazał do tutejszego Organu Państwa wniosek z 30 marca 2022 r., dotyczący uznania Państwa za podatnika VAT z tytułu sprzedaży działki nr 1 wraz z ogrodzeniem na rzecz podmiotu trzeciego oraz opodatkowania podatkiem VAT ww. transakcji sprzedaży. 20 maja 2022 r. wpłynął duplikat ww. wniosku z 30 marca 2022 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 2 czerwca 2022 r. (wpływ 2 czerwca 2022 r.) oraz 15 czerwca 2022 r. (wpływ 22 czerwca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Gmina … jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Gmina w oparciu o przepisy zawarte w ustawie o samorządzie gminnym oraz ustawie o gospodarce nieruchomościami przeprowadziła postępowanie przetargowe w sprawie pierwszego nieograniczonego przetargu ustnego na sprzedaż nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr 1 obręb …. W marcu bieżącego roku Gmina zawarła warunkową umowę sprzedaży działki nr 1, o pow. 0,4590 ha, położonej w … z oferentem, który przetarg wygrał - A i B, poprzez zaoferowanie najwyższej ceny. Nabywcy oświadczyli, że nabycia nieruchomości za cenę brutto 455 100,00 zł (obejmującą podatek VAT w wysokości 85 100,00 zł), nabyli na cele związane z prowadzoną przez Panią B działalnością gospodarczą … REGON …. Gmina udokumentowała sprzedaż nieruchomości fakturą VAT z wykazanym podatkiem VAT należnym (z uwagi na zabudowę działki stacją transformatorową).

Powyższa działka nr 1 stanowi zgodnie z danymi z ewidencji gruntów - grunty oznaczone symbolami: RII i Rllla oraz zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem: Bp. Dla działki nr 1 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zaś zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy … przyjętym Uchwałą Nr … Rady Miejskiej w … z dnia 10 listopada 2010 roku przedmiotowa działka położona jest w obszarze urbanizacji oznaczonym częściowo jako istniejące zainwestowanie terenu, a ponadto obowiązuje uchwała o przyjęciu Lokalnego Programu Rewitalizacji Gminy … na lata 2017 - 2023 (Uchwała Nr … Rady Miejskiej w … z dnia 13 lipca 2017 roku), wg której teren przedmiotowej działki jest objęty działaniami rewitalizacyjnymi, zaś Gmina nie ustanowiła specjalnej strefy rewitalizacji i nie posiada prawa pierwokupu w strefie rewitalizacji.

Działka nr 1, położona w obrębie ewidencyjnym nr …, …, nie stanowi lasu, w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, objętego uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o lasach, wydaną na podstawie Inwentaryzacji stanu lasu Miasto …, powiat …, województwo …., sporządzonej na okres 01.01.2017-31.12.2026 roku.

Przedmiotowa działka nr 1 zabudowana jest stacją transformatorową, zaś przez jej teren przebiegają odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz napowietrzne linie elektroenergetyczne, a ponadto zabudowana była jedynie powyższą stacją transformatorową także w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 869 t.j.) - w związku z czym nie znajduje do niej zastosowania zwolnienie, o którym mowa w treści art. 11 cytowanej ustawy i ma zapewniony bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Na terenie powyższej działki nr 1 nie występują śródlądowe wody stojące w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 2233 t.j.), ani też wody zdefiniowane w art. 23 ust. 2 tej ustawy.

Burmistrz Miasta i Gminy …, wydał postanowienie oznaczone: … w sprawie uzgodnienia lokalizacji trasy budowy przyłącza kablowego nN 0,4 kV oraz modernizacji istniejącej stacji transformatorowej SN/nN w zakresie dz. nr 1 obręb …, Gmina …, z którego wynika między innymi, że: uzgodniono lokalizację trasy budowy przyłącza kablowego nN 0,4 kV oraz modernizację istniejącej stacji transformatorowej w zakresie dz. nr 1 obręb ewidencyjny …, Gmina …. Obecnie toczy się też postępowanie o ustaleniu decyzji celu publicznego w zakresie budowy przyłącza kablowego nN 0,4 kV oraz modernizacji istniejącej stacji transformatorowej SN/nN zlokalizowanej na działce nr 1 obręb ….

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Ad. 1

Gmina do dnia dzisiejszego nie zawarła ostatecznej umowy sprzedaży, nie został też ustalony termin takowej umowy.

Z dniem 23 marca 2022r. Gmina zawarła umowę warunkową sprzedaży działki nr 1, położonej w obrębie \`(...)\`, gmina \`(...)\`, zabudowanej stacją transformatorową oraz ogrodzeniem biegnącym wzdłuż północno wschodniej i południowej granicy, poprzez którą przebiegają liczne odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz napowietrzne sieci elektroenergetyczne.

Ad. 2

Gmina nabyła działkę nr 1 \`(...)\`, na podstawie decyzji Wojewody \`(...)\` z dnia 09 lutego 1994 r., nr \`(...)\`, stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa.

Ad. 3

Nabycie działki nr 1 \`(...)\` nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ad. 4

Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, iż Gmina nabyła przedmiotową działkę w drodze komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody.

Ad. 5

Na dzień zawarcia warunkowej umowy sprzedaży nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Na dzień zawarcia warunkowej umowy sprzedaży prowadzone było postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego o nazwie: budowa przyłącza kablowego nN 0,4kV na działkach 1, 2 obręb \`(...)\`, gmina \`(...)\`. Z dniem 22 kwietnia 2022 r., Burmistrz Miasta i Gminy \`(...)\` wydał decyzję nr \`(...)\` ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego o nazwie: budowa przyłącza kablowego nN 0,4kV na działkach 1, 179/36 obręb \`(...)\`, gmina \`(...)\`, na podstawie której Starosta \`(...)\` wydał decyzję nr \`(...)\`, z dnia 25 maja 2022 r., zezwalającą na nietrwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów o powierzchni 32 m2 klasy Rllla w tym z działki nr 1 26 m2.

Obecnie toczy się postępowanie nr \`(...)\` w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-produkcyjno-magazynowego z częścią biurowo socjalną na działce nr 1 \`(...)\`, gmina \`(...)\`.

Ad. 6

Gmina nie korzystała z tej nieruchomości.

Ad. 7

Od momentu nabycia działki nr 1, nie była ona wykorzystywana przez Gminę na cele działalności opodatkowanej ani na cele działalności zwolnionej, natomiast nieruchomość ta wykorzystywana była bezumownie przez właściciela sąsiedniej nieruchomości do prowadzenia działalności handlowej oraz przez operatora energetycznego w celu obsługi stacji transformatorowej.

Ad. 8

Właścicielem stacji transformatorowej jest Spółka Akcyjna.

Właścicielem odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej jest Gmina.

Właścicielem napowietrznych linii energetycznych jest Spółka Akcyjna.

Ad. 9

Przedmiotem warunkowej umowy sprzedaży była działka nr 1 \`(...)\`, bez posadowionych na niej obiektów.

Ad. 10

Sieci nie stanowiły przedmiotu sprzedaży.

Ponadto wskazano, że:

1) Przedmiotem warunkowej umowy sprzedaży była działka nr 1 \`(...)\` wraz z ogrodzeniem.

2) Ogrodzenie zostało nabyte przez Gminę z dniem nabycia prawa własności nieruchomości.

3) Nabycie działki nr 1 \`(...)\` nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

4) Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, iż Gmina nabyła przedmiotową działkę w drodze komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody.

5) W rozumieniu przepisów ustawy prawo budowlane, ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane.

6) Przedmiotowe ogrodzenie jest trwale związane z gruntem.

7) Gmina nie posiada szczegółowych informacji kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

8) Gmina nie jest w stanie jednoznacznie określić, czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynęło więcej niż 2 lata.

9) Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie ogrodzenia.

10) Na pytanie tut. Organu o treści: „Czy ogrodzenie było wykorzystywane przez Państwo w całym okresie posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?” Wnioskodawca odpowiedział, że od momentu nabycia działki nr 1 wraz z ogrodzeniem, nie było ono wykorzystywane przez Gminę na cele działalności opodatkowanej ani na cele działalności zwolnionej, natomiast nieruchomość wraz z ogrodzeniem wykorzystywana była bezumownie przez właściciela sąsiedniej nieruchomości do prowadzenia działalności handlowej oraz przez operatora energetycznego w celu obsługi stacji transformatorowej.

### Pytania

1\. Czy z tytułu sprzedaży przez Gminę nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego Gmina działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?

2\. Czy sprzedaż przez Gminę nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego podlegała opodatkowaniu VAT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1\. Z tytułu sprzedaży przez Gminę nieruchomości zabudowanej stacją transformatorową na rzecz podmiotu trzeciego, Gmina działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

2\. Sprzedaż przez Gminę nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego podlegała opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Gminy

Ad 1. Gmina jako podatnik VAT w ramach sprzedaży nieruchomości

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zapis cytowanego powyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT jest charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o charakterze publicznoprawnym wyłącza te podmioty z kategorii podatników VAT, natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.

Zdaniem Gminy, powyższe oznacza, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT. Zatem w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą - powinna być traktowana jako podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.

Mając na uwadze, że umowa sprzedaży jest niewątpliwie umową cywilnoprawną uregulowaną w przepisach KC, w opinii Gminy, dokonując sprzedaży nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego działa ona w roli podatnika VAT.

Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Warszawie z 15 września 2015 r., sygn. IPPP2/4512-625/15-2/MJ, w której organ uznał, iż: „(\`(...)\`) jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych)”.

Stanowisko Gminy potwierdza również DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 17 czerwca 2013 r., sygn. IPTPP1/443-284/13-2/RG, w której stwierdził, że: „(\`(...)\`) z uwagi na fakt, iż sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (\`(...)\`)”.

Podobny pogląd zaprezentował DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2014 r., sygn. IPTPP2/443-319/14-4/PR.

Reasumując, zdaniem Gminy, z tytułu sprzedaży nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego, Gmina działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Ad 2. Opodatkowanie VAT sprzedaży nieruchomości

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Niewymienienie w tej definicji gruntów nie oznacza, że nieruchomości gruntowe nie są towarami w rozumieniu cytowanego przepisu, gdyż rzeczy (towary) to ruchomości oraz nieruchomości, którymi są również grunty. W konsekwencji, obrót nieruchomościami gruntowymi realizowany przez podatników podlega opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze, iż Gmina dokonała sprzedaży nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego za wynagrodzeniem i działała jednocześnie w roli podatnika VAT w ramach tej transakcji (na co Gmina wskazała w uzasadnieniu do pytania nr 1), przedmiotowa transakcja podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów na gruncie ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Ponadto, w myśl art. 2 pkt 33 tej ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższej regulacji wynika, iż ze zwolnienia z VAT korzysta dostawa, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.

Jak Gmina wskazała w opisie stanu faktycznego, dla nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie wydano też warunków zabudowy, natomiast na działce zlokalizowana jest czynna stacja transformatorowa.

Zatem istotą transakcji zbycia przez Gminę nieruchomości była sprzedaż gruntu zabudowanego, a zatem terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, sprzedaż przez Gminę nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego podlegała opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tym samym, w przedmiotowej sprawie zastosowania nie znajdują przepisy zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) przykładowo w wyroku z 5 lutego 2019 r., sygn. I FSK 44/17, w którym sąd uznał, że: „(\`(...)\`) Miasto nie będzie przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ab inito u.p.t.u.), a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak tego, że stanowiący przedmiot planowanej transakcji grunt będzie gruntem zabudowanym (nie będzie gruntem niezabudowanym). Pojęcie "zabudowania" gruntu, tak jak ono funkcjonuje w języku potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do zabudowy (do obiektów budowlanych) i dotyczy obiektywnego stanu naniesienia budynków i budowli w terenie. Wobec tego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako odnoszące się do terenu niezabudowanego, nie obejmuje gruntu, na którym posadowione są budynki bądź budowle, a nawet ich części”. Podobne stanowisko NSA zajął przykładowo w wyroku z 16 lipca 2019 r., sygn. I FSK 1049/17.

Podsumowując, w ocenie Gminy, sprzedaż przez Gminę nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego podlegała opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Według art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy wskazać, że nieruchomość gruntowa, jak i zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

· podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

· podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyliście Państwo działkę nr 1 na podstawie decyzji Wojewody \`(...)\` z 09 lutego 1994 r., stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa. Nie korzystaliście Państwo z tej nieruchomości. Od momentu nabycia działki nr 1 wraz z ogrodzeniem, nie było ono wykorzystywane przez Państwa na cele działalności opodatkowanej ani na cele działalności zwolnionej, natomiast nieruchomość wraz z ogrodzeniem wykorzystywana była bezumownie przez właściciela sąsiedniej nieruchomości do prowadzenia działalności handlowej oraz przez operatora energetycznego w celu obsługi stacji transformatorowej. 23 marca 2022 r. zawarliście Państwo umowę warunkową sprzedaży działki nr 1, zabudowanej stacją transformatorową oraz ogrodzeniem, poprzez którą przebiegają liczne odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz napowietrzne sieci elektroenergetyczne. Właścicielem stacji transformatorowej oraz napowietrznych linii energetycznych jest Spółka Akcyjna, natomiast właścicielem odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej jesteście Państwo. Sieci nie stanowiły przedmiotu sprzedaży. Przedmiotem warunkowej umowy sprzedaży była działka nr 1 wraz z ogrodzeniem, bez posadowionych na niej obiektów. Ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy prawo budowlane. Przedmiotowe ogrodzenie jest trwale związane z gruntem.

Ad. 1

W odniesieniu do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 wniosku, mając na uwadze powołane przepisy prawa należy podkreślić, że wyłączeniem z opodatkowania nie są objęte czynności realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego, wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że sprzedaż działki przez Państwa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną). Tym samym dokonując transakcji sprzedaży działki nr 1 na rzecz podmiotu trzeciego działacie Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Natomiast powyższa czynność w świetle ustawy jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie objętym pytaniem nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Odnosząc się natomiast do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wniosku należy wskazać, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:

Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503) reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla dostawy działek niezabudowanych, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

· towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

· brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Prawo budowlane”.

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o:

Obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o:

Budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Według art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Na podstawie art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:

Przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), zwanej dalej k.c.:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Na mocy art. 47 § 1 k.c.:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.

Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 k.c.:

Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

Jak wynika z okoliczności sprawy, zawarliście Państwo umowę warunkową sprzedaży działki nr 1, zabudowanej stacją transformatorową oraz ogrodzeniem, poprzez którą przebiegają odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz napowietrzne sieci elektroenergetyczne. Przedmiotem warunkowej umowy sprzedaży była ww. działka wraz z ogrodzeniem bez posadowionych na niej obiektów. Właścicielem stacji transformatorowej oraz napowietrznych linii energetycznych jest inny podmiot. Z kolei właścicielem odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej jesteście Państwo. Sieci również nie stanowiły przedmiotu sprzedaży. Znajdujące się na działce ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy prawo budowlane.

Wobec tak przedstawionego opisu sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro znajdujące się na działce gruntu nr 1 obiekty (stacja transformatorowa oraz napowietrzne sieci elektroenergetyczne) nie są Państwa własnością, zaś odcinki sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej nie stanowią przedmiotu sprzedaży to nie sposób uznać, że dokonujecie Państwo dostawy działki wraz ze znajdującymi się na niej ww. obiektami.

W konsekwencji przedmiotem dostawy będzie działka nr 1 wraz z ogrodzeniem stanowiącym urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane.

Przy czym skoro ww. działka została zabudowana obiektami w postaci stacji transformatorowej, sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz napowietrznych sieci elektroenergetycznych, to nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonujecie Państwo dostawy gruntu niezabudowanego. Tym samym w rozpatrywanej sprawie dla dostawy ww. działki, na której znajdują się ww. obiekty nie znajdzie zastosowania zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie dla dostawy ww. działki nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla sprzedaży ww. nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, nabyliście Państwo działkę nr 1 na podstawie decyzji Wojewody \`(...)\` z 09 lutego 1994 r. Zatem należy stwierdzić, że w odniesieniu do czynności nabycia przez Państwa przedmiotowej nieruchomości nie wystąpił podatek od towarów i usług. W takiej sytuacji nie można mówić, że Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Państwu nie przysługiwało. Ponadto wskazaliście Państwo, że od momentu nabycia ww. działki nie wykorzystywaliście jej na cele działalności opodatkowanej ani na cele działalności zwolnionej. Natomiast działka wykorzystywana była bezumownie przez właściciela sąsiedniej nieruchomości do prowadzenia działalności handlowej oraz przez operatora energetycznego w celu obsługi stacji transformatorowej.

Zatem sprzedaż przez Państwa działki nr 1 nie korzysta także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

Tym samym, sprzedaż przez Państwo działki nr 1 wraz z ogrodzeniem na rzecz podmiotu trzeciego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie objętym pytaniem nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie powołanych przez Państwo wyroków NSA wyjaśniam, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wyroki sądów administracyjnych nie mają wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.

Natomiast interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).