Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1851/08-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Usługi w zakresie montażu instalacji alarmowych, przeciwpożarowych czy antywłamaniowych, które są wykonywane w budynkach mieszkalnych jedno i wielorodzinnych, należących do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, opodatkowane są stawką podatku VAT w wysokości 7%; usługi polegające na montażu powyższych instalacji w obiektach innych niż budynki i lokale mieszkalne, np. szkołach, urzędach czy innych obiektach użyteczności publicznych, opodatkowane są stawka podatku VAT w wysokości 22%.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku; usługi-usługi montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2008r. (data wpływu 29 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług stosowanej dla usług wykonywania instalacji alarmowych, przeciwpożarowych i przeciwwłamaniowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku od towarów i usług stosowanej dla usług wykonywania instalacji alarmowych, przeciwpożarowych i przeciwwłamaniowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma wykonuje usługi (materiały – zakupione od dostawców zewnętrznych oraz robocizna) instalacji alarmowych, przeciwpożarowych (PKWiU 45.31.21) oraz instalacji włamaniowych (PKWiU 45.31.22). Usługi wykonywane są dla odbiorców indywidualnych oraz innych podmiotów gospodarczych i są wykonywane w budynkach mieszkalnych (jedno i wielorodzinnych) szkołach, urzędach i innych obiektach użyteczności publicznej. Umowy z kontrahentami zawierane są na wykonanie konkretnej usługi montażu za określoną cenę. W wystawianych fakturach nie są wyodrębnione wartości zużytych do wykonania usługi materiałów – zawarta umowa przewiduje całościową wycenę usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jaką należy zastosować stawkę VAT dla wykonanych usług instalacji w budownictwie mieszkaniowym a jaką stawkę dla tych samych usług wykonanych w szkołach, urzędach i innych obiektach użyteczności publicznej? Do jakiego okresu ma zastosowanie przepisów w przypadku opodatkowania usług instalacji alarmowych, włamaniowych i przeciwpożarowych 7% stawką VAT w budownictwie mieszkaniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia usług instalacji alarmowych, przeciwpożarowych i antywłamaniowych w budynkach mieszkalnych należy stosować stawkę 7% VAT, bo usługi te zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 mieszczą się w zakresie robót budowlano-montażowych, związanych z budownictwem mieszkaniowym, robót konserwacyjnych wykonywanych w budownictwie mieszkaniowym. Z kolei usługi instalacji alarmowych, przeciwpożarowych, włamaniowych niewymienione w przywołanych przepisach, do których ma zastosowanie stawka 7% należy opodatkować podatkiem VAT w wysokości 22% czyli wykonywane przez podatnika w szkołach, urzędach i innych obiektach użyteczności publicznej.

Zdaniem podatnika powyższe zastosowanie stawki 7% ma zastosowanie do 31.12.2010r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7. Przy czym zarówno towary jak i usługi dla potrzeb podatku od towarów i usług są identyfikowane w oparciu o klasyfikacje wydane na podstawie przepisów o statystyce publicznej, o czym stanowią przepisy art. 2 pkt 6 cyt. ustawy i art. 8 ust. 3 cyt. ustawy.

Wysokość opodatkowania podatkiem od towarów i usług regulują przepisy Działu VIII (art. 41-85) cyt. ustawy. W myśl ogólnej zasady, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami niższymi od podstawowej, wskazanej w art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, a także zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Dlatego też, zgodnie z art. 41 ust. 2 cyt. ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Ponadto uregulowania ust. 12 art. 41, zmienionego od dnia 1 stycznia 2008r. ustawą z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 192, poz. 1382) wskazują, iż stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Na mocy ww. ustawy z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, z dniem 1 stycznia 2008r. straciły moc obowiązującą uregulowania art. 146 ust. 1 pkt 2.

Jak stanowi ust. 12a przywołanego art. 41 cyt. ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast zgodnie z ust. 12b art. 41 cyt. ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c cyt. ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto przepisy art. 41 ust. 16 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) stanowią, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1.  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;
2.  przebieg realizacji budżetu państwa;
3.  przepisy Wspólnoty Europejskiej.

W związku z powyższą delegacją w § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zmianami) ustawodawca wskazał, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Nadmienić należy, iż z dniem 1 grudnia 2008r. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zmianami) straciło moc obowiązującą i zastąpione zostało rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 Nr 212, poz. 1336), a wskazany wyżej § 5 ust. 1a znajduje swój odpowiednik w § 6 ust. 2 obecnie obowiązującego rozporządzenia.

Natomiast definicja obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. (oraz w § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r.), zawarta w art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach, tj. w art. 41 ust. 12-12c oraz w § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r.(i § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r.) wynika zatem, że 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Stawka w wysokości 7% dotyczy więc czynności wykonywanych w zakresie świadczenia usług budowlano-montażowych, remontowych, modernizacji, termomodernizacji czy robót konserwacyjnych.

Podkreślić ponadto należy, iż budynki nie zawsze mają jednorodny charakter. W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas w celu właściwego zaklasyfikowania danego budynku należy odwołać się do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zmianami) stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Jak stanowią objaśnienia do powyższego rozporządzenia, budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest, jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Ponadto wskazać należy, iż budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w art. 2 pkt 12, to:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111), czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu;
*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112);
*   budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113), czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy także podkreślić, że fakt zaklasyfikowania budynku do grupy PKOB 11, nie stanowi jednoznacznej przesłanki do zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług, gdyż zgodnie z powołanymi powyżej przepisami art. 41 ust. 12 i ust.12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004r. obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r. a także § 6 ust. 2 obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., stawką 7% nie są objęte lokale użytkowe.

Z informacji przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, iż Wnioskodawca wykonuje usługi w zakresie instalacji alarmowych, przeciwpożarowych sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 45.31.21 oraz instalacji włamaniowych sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 45.31.22. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz odbiorców indywidualnych oraz innych podmiotów gospodarczych. Usługi wykonywane są w budynkach mieszkalnych (jedno i wielorodzinnych) szkołach, urzędach i innych obiektach użyteczności publicznej. Umowy z kontrahentami zawierane są na wykonanie konkretnej usługi montażu za określoną cenę. W wystawianych fakturach nie są wyodrębnione wartości zużytych do wykonania usługi materiałów - zawarta umowa przewiduje całościową wycenę usługi.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zmianami) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), stanowiącą załącznik do rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zmianami).

Natomiast zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wskazanymi w pkt 7.3 przedmiotowego załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów, zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (względnie usługodawcy) tego produktu (tej usługi). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu (usługi) do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi. W przypadkach trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć produkt, producent (usługodawca) może zwrócić się o pomoc do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi. (93-176 Łódź, ul. Suwalska 29).

Biorąc powyższe pod uwagę udzielając interpretacji odniesiono się do klasyfikacji statystycznej podanej przez podatnika.

Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zmianami) pod PKWiU oznaczonym jako 45.31.21 wskazano „Roboty związane z instalowaniem systemów przeciwpożarowych” natomiast pod PKWiU oznaczonym jako 45.31.22 wskazano „Roboty związane z instalowaniem systemów przeciwwłamaniowych”. Należy ponadto wskazać, iż zgodnie z ww. Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, w Sekcji F w Dziale 45 wymienione zostały usługi, które stanowią roboty budowlane i obejmują:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  w dziale tym mieszczą się prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, rozbiórką, odbudową, remontem i konserwacją już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
3.  montaż i wznoszenie budynków i budowli z prefabrykatów, montaż i wznoszenie konstrukcji stalowych.

Skoro więc usługi świadczone przez Wnioskodawcę zostały według PKWiU, sklasyfikowane w dziale 45 ‘Roboty budowlane’, poprzez nadanie im symboli 45.32.21 i 45.31.22, to w związku z tym usługi świadczone przez Podatnika w zakresie wykonywania instalacji alarmowych, przeciwpożarowych czy przeciwwłamaniowych mieszczą się niewątpliwie w kategorii robót budowlanych, remontowych i konserwacyjnych.

Odnosząc zatem wskazane regulacje prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, stwierdzić należy, że świadczone przez podatnika usługi w zakresie wykonywania instalacji alarmowych, przeciwpożarowych oraz przeciwwłamaniowych mieszczą się kategorii robót budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych wymienionych w § 5 ust. 1a cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r., obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r. oraz w § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r. Z uwagi na powyższe stawka podatku VAT w wysokości 7% ma zastosowanie do usług świadczonych przez Wnioskodawcę polegających na montażu przedmiotowych instalacji, wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. zaklasyfikowanych do PKOB 11. Stawka podatku VAT w wysokości 7% znajdzie również zastosowanie do usług wykonywania instalacji alarmowych, przeciwpożarowych oraz przeciwwłamaniowych świadczonych dla lokali mieszkalnych. Natomiast powyższe czynności wykonywane w lokalach niemieszkalnych, tj. w lokalach użytkowych będą opodatkowane podstawową stawką podatku VAT w wysokości 22%. Również usługi montażu instalacji, o których mowa we wniosku świadczone na rzecz obiektów innych niż mieszkaniowe, tj. innych niż należące do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym opodatkowane będą podatkiem od towarów i usług w wysokości 22%.

Reasumując, z uwagi na przepisy art. 41 ust. 1, ust. 12, ust. 12a-12c ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zmianami) obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r., a także § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 Nr 212, poz. 1336), w przedstawionym stanie faktycznym, stwierdzić należy, iż wykonywane przez Wnioskodawcę usługi w zakresie montażu instalacji alarmowych, przeciwpożarowych czy antywłamaniowych, które są wykonywane w budynkach mieszkalnych jedno i wielorodzinnych, należących do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, opodatkowane są stawką podatku VAT w wysokości 7%. Natomiast usługi polegające na montażu powyższych instalacji w obiektach innych niż budynki i lokale mieszkalne, np. szkołach, urzędach czy innych obiektach użyteczności publicznych, opodatkowane są stawka podatku VAT w wysokości 22%.

Odnosząc się natomiast do okresu obowiązywania regulacji dotyczących stosowania obniżonych stawek podatku dla usług wykonywanych przez Wnioskodawcę, należy wyjaśnić, że okresu tego nie wskazano w krajowych przepisach aktualnie obowiązujących. Możliwość wprowadzenia i stosowania preferencyjnej stawki podatku dla usług wykonywanych przez Wnioskodawcę została dla Polski przedłużona do 31 grudnia 2010r. treścią art. 1 pkt 6) Dyrektywy Rady 2007/75/WE z dnia 20 grudnia 2007r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do niektórych przepisów tymczasowych dotyczących stawek podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 346/13). Dyrektywy Rady 2007/75/WE zmieniła treść art. 128 Dyrektywy 2006/112/WE, który reguluje utrzymanie stawek podatku od wartości dodanej. W obecnym brzmieniu nadanym mu art. 1 pkt 6) Dyrektywy Rady 2007/75/WE z dnia 20 grudnia 2007r., art. 128 wskazuje, iż „Polska może do dnia 31 grudnia 2010r. utrzymać stawkę obniżoną wynoszącą co najmniej 7% w odniesieniu do świadczenia usług związanych z budową, remontem i przebudową budynków mieszkalnych, które nie są wykonywane w ramach polityki społecznej, z wyłączeniem materiałów budowlanych oraz w odniesieniu do dostaw, przed pierwszym zasiedleniem, budynków mieszkalnych lub części budynków mieszkalnych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. a).” Kształtując przepisy krajowe ustawodawca może wykorzystać możliwość wynikającą z tego przepisu, regulacja ta nie nakłada jednak obowiązku w tym zakresie. A zatem wysokość stawki podatku dla przedmiotowych usług należy określać każdorazowo na gruncie obowiązujących w kraju przepisów dotyczących podatku od towarów i usług. Stąd nie jest możliwe stwierdzenie, czy obniżona stawka dla ww. czynności będzie obowiązywała do 31 grudnia 2010r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.