Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1551/14/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-07
Teza: Czy jako współwłaścicielka nieruchomości w sytuacji zbycia nieruchomości będzie pani podatnikiem podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; majątek-majątek osobisty; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2014 r. (data wpływu 12 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu dostawy nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu dostawy nieruchomości niezabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest czynność dostawy gruntu, tj. nieruchomości niezabudowanej położonej w mieście W. przy ul. D. \`(...)\`, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 126/2 obr. …, o powierzchni 465 m², dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr … .

Nieruchomość w dniu 21 listopada 1945 r. została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta W., w wyniku czego została przyjęta z mocy prawa na własność Gminy W., a następnie na rzecz Skarbu Państwa. W trybie ww. dekretu dawny właściciel nieruchomości złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości, który to wniosek został rozpoznany ostatecznie decyzją S. w W. z dnia 28 stycznia 2013 r.. W wyniku powyższej decyzji ustanowione zostało prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości na rzecz Pani Anny D. i Pani. Przy czym istotne jest, że Pani jest spadkobierczynią dawnych właścicieli oraz nabyła prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości w drodze spadkobrania po dawnym właścicielu. Prawo wieczystego użytkowania zostało przekształcone w prawo własności. Przekształcenia powyższe zostały ujawnione w księdze wieczystej.

Nieruchomość nie została wydana właścicielom przez Miasto, pomimo wielokrotnych wezwań. Aktualnie przed sądem rejonowym toczy się postępowanie o wydanie nieruchomości.

Właścicielki nieruchomości planują jej zbycie na rzecz Miasta, który to grunt będzie stanowił podwórko przedszkola miejskiego.

Jest Pani emerytką i nie prowadzi działalności gospodarczej.

Przedmiotowa nieruchomość gruntowa nie była w ogóle wykorzystywana przez Panią, nie była przedmiotem dzierżawy, najmu.

Nie posiada Pani innych nieruchomości gruntowych niezabudowanych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Nie zamierza w przyszłości dokonywać dostaw nieruchomości gruntowych „innych niż we wniosku”.

Nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości objętych podatkiem od towarów i usług. Na skutek porozumienia rodzinnego doszło do ustalenia, że pieniądze ze sprzedaży przedmiotowych działek przeznaczone będą przede wszystkim na poprawę zdrowia tj. w szczególności na cele rehabilitacyjne oraz uzupełnienie niskich świadczeń emerytalnych. Zgromadzenie środków pieniężnych ze sprzedaży nieruchomości ma zapewnić „spokojny byt” w razie dalszych kłopotów zdrowotnych oraz na tzw. starość.

Nie reklamowała Pani w żaden sposób sprzedaży nieruchomości, nie dokonywała również jakiegokolwiek uatrakcyjniania nieruchomości gruntowej. W przeszłości nie działała jako deweloper, pośrednik nieruchomości, etc.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jako współwłaścicielka nieruchomości w sytuacji zbycia nieruchomości będzie pani podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako współwłaściciel nieruchomości nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług w świetle powołanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług.

Według art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (..).

Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Grunty spełniają powyższą definicję towarowo, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

Natomiast art. 15 ust. 2 ww. ustawy przewiduje, że: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Odzyskała Pani nieruchomość w procesie reprywatyzacji jako spadkobierca dawnych właścicieli, tj. do majątku osobistego. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nie podejmuje żadnych czynności, które mogłyby wskazywać na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie występuje więc w tym stosunku zbycia nieruchomości element obrotu nieruchomościami „celu zarobkowego” jak również „ciągłości”.

Podobna sprawa była przedmiotem rozpoznania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 kwietnia 2014 r. IBPP2/443-16/14/KO, w której organ w interpretacji indywidualnej uznał, że sprzedaż nieruchomości wchodzących w skład majątku osobistego sprzedającego nie jest obciążona podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując wskazała Pani, że nie stanowi działalności gospodarczej sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystywany w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z działalnością gospodarczą. Wobec tego sprzedaż nieruchomości nie może być uznana za działalność gospodarczą ze skutkiem w postaci uznania Pani za podatnika VAT w tym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze fakt, iż stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Pani, jako współwłaścicielka nieruchomości, zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla drugiej współwłaścicielki, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Końcowo wskazuje się, że analiza dokumentów załączonych do wniosku wykracza poza dyspozycję art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z tym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy. W tym miejscu wskazuje się, że przedmiotem oceny jest wyłącznie stanowisko Wnioskodawcy sformułowane na tle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, a załączniki nie stanowią takiego opisu. Ponadto organ wydający interpretację nie prowadzi postępowania dowodowego, w toku którego mógłby zweryfikować materiał dowodowy poprzez jego stosowną ocenę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.