Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-106/16-5/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-04-27
Teza: Zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej (ulepszanej).
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; ulepszenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2016 r. (data wpływu 11 lutego 2016 r.) uzupełnionym pismami z dnia 31 marca 2016 r. (data wpływu 1 kwietnia 2016 r.) oraz z dnia 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu 7 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej. Wniosek uzupełniono w dniu 1 kwietnia 2016 r. o przeformułowane pytanie oraz o brakujące elementy opisu sprawy i własne stanowisko, następnie uzupełniono pismem w dniu 7 kwietnia 2016 r. o dodatkowe elementy opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT czynnym i posiadającym identyfikację podatkową NIP w urzędzie skarbowym. Od 1 lutego 1995 r. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Wnioskodawca dokonuje rozliczeń podatku naliczonego i należnego zgodnie z przepisami art. 86 i art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług.

W dniu 22 listopada 1995 r. Wnioskodawca będący spółką cywilną (dwóch wspólników), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem jednokondygnacyjnym. Wybudowany w latach 60-tych. Nabycie nieruchomości nastąpiło w formie aktu notarialnego. Zakupu dokonano w cenie 57 163,00 zł, w tym 22% VAT oraz cena za udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu 6 350,00 zł. Budynek stanowi środek trwały Spółki cywilnej. Podatek naliczony VAT został odliczony.

Ostatnie ulepszenie (modernizacja) budynku, od którego Spółka odliczyła podatek VAT miało miejsce w kwietniu 2004 r. Obecnie wspólnicy Spółki cywilnej zamierzają sprzedać zakupiony 22 listopada 1995 r. budynek.

W dniu 1 kwietnia 2016 r., Zainteresowany uzupełnił opis sprawy do wniosku, wskazując, że:

1.  Wnioskodawca nie udostępniał nieruchomości (budynku) osobom trzecim.
2.  Nieruchomość, po zakończeniu w roku 2004 ulepszenia (modernizacji) była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
3.  Wydatki na ulepszenie budynku, które miało miejsce w roku 2004, nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku.
4.  W stosunku do ww. wydatków Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
5.  Przy nabyciu nieruchomości (budynku), o którym mowa we wniosku, przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
6.  Budynek, o którym mowa we wniosku, wykorzystywany był do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, w dniu 7 kwietnia 2016 r., Wnioskodawca doprecyzował w uzupełnieniu stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko, wskazując, że:

Nieruchomość (budynek), o której mowa w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ostatni raz modernizowana była w roku 2004. Od tego momentu do dnia dzisiejszego nie ponoszono wydatków na jego ulepszenie.

Ponadto Wnioskodawca informuje, że poniesione wydatki na ulepszenie budynku w okresie od jego zakupu do dnia dzisiejszego przekroczyły 30% wartości początkowej tego budynku.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że dostawa nie była dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 31 marca 2016 r.).

Czy nabyta w roku 1995 nieruchomość (budynek), co do której ostatnie ulepszenie miało miejsce w kwietniu 2004 r. zwolniona będzie od podatku sprzedaży nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie wyrażonym w piśmie z dnia 31 marca 2016 r.), czynność zbycia nieruchomości zwolniona będzie od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem jednokondygnacyjnym. Budynek wybudowano w latach 60-tych. Nabycie nieruchomości nastąpiło w formie aktu notarialnego. Zakupu dokonano w cenie 57 163,00 zł w tym 22% VAT oraz cena za udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu 6 350,00 zł. Budynek stanowi środek trwały Spółki cywilnej. Podatek naliczony VAT został odliczony.

Ostatnie ulepszenie (modernizacja) budynku, od którego Spółka odliczyła podatek VAT miało miejsce w kwietniu 2004 r. Obecnie wspólnicy Spółki cywilnej zamierzają sprzedać zakupiony 22 listopada 1995 r. budynek.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r., a następnie dodatkowo z dnia 7 kwietnia 2016 r., Wnioskodawca wskazał, że:

*   nie udostępniał nieruchomości (budynku) osobom trzecim,
*   nieruchomość, po zakończeniu w roku 2004 ulepszenia (modernizacji), była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat,
*   wydatki na ulepszenie budynku, które miało miejsce w roku 2004, nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku,
*   w stosunku do ww. wydatków Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
*   przy nabyciu nieruchomości (budynku), o którym mowa we wniosku, przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
*   budynek, o którym mowa we wniosku, wykorzystywany był do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, Zainteresowany doprecyzował również, że nieruchomość (budynek), o której mowa w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej ostatni raz modernizowany był w roku 2004. Od tego momentu do dnia dzisiejszego nie ponoszono wydatków na jego ulepszenie, a poniesione wydatki na ulepszenie budynku w okresie od jego zakupu do dnia dzisiejszego przekroczyły 30% wartości początkowej tego budynku.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż nieruchomości (budynku) będzie zwolniona od podatku VAT.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystania ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, w świetle art. 43 ust. 7a, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, stanie się bezzasadne.

Ponadto, w przypadku towarów (do których zaliczają się również nieruchomości) może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ustawy, o ile zostaną spełnione warunki wskazane w tym przepisie.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka nabyła w dniu 22 listopada 1995 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomość zabudowaną budynkiem jednokondygnacyjnym. W roku 2004 Spółka poniosła wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej budynku, a następnie, po zakończeniu ulepszeń (modernizacji) wykorzystywała ten budynek do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa nieruchomości nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wydatki na ulepszenie budynku w okresie od jego zakupu do dnia dzisiejszego przekroczyły bowiem 30% jego wartości początkowej, a ponadto budynek ten nie był oddawany do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie udostępniał nieruchomości osobom trzecim. Z powyższego wynika zatem, że planowana dostawa budynku nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia.

Ponadto dostawa ww. nieruchomości nie będzie również korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawcy, zarówno przy nabyciu nieruchomości, jak i z tytułu poniesionych wydatków na jej ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej, przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W stosunku do ww. obiektu należy zatem przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak wynika z powołanej regulacji, aby sprzedaż towaru była objęta zwolnieniem od VAT, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

*   towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,
*   z tytułu jego nabycia (importu lub wytworzenia) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.

Spełnienie tylko jednego warunku oznacza, że sprzedaż będzie opodatkowana.

W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na fakt, że omawiana nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych, a ponadto z tytułu jej nabycia Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zwolnienie określone ww. przepisem nie będzie miało zastosowania.

W związku z powołanymi przepisami stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości (budynku), co do którego ostatnie ulepszenie miało miejsce w kwietniu 2004 r., nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie: art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.