Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1349/14-4/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-02
Teza: w zakresie zastosowania właściwej stawki VAT przy dostawie zabudowanej nieruchomości gruntowej wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu
Słowa kluczowe: budynek; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2014 r. (data wpływu 19 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z 23 lutego 2015 r. (data wpływu 26 lutego 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 16 lutego 2015 r. (data doręczenia 18 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki VAT przy dostawie zabudowanej nieruchomości gruntowej wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki VAT przy dostawie zabudowanej nieruchomości gruntowej wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Niniejszy wniosek uzupełniono pismem z 23 lutego 2015 r. (data wpływu 26 lutego 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 16 lutego 2015 r. (skutecznie doręczonego w dniu 18 lutego 2015 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na cele prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 2 kwietnia 2014 r. Podatnik zakupił nieruchomość zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym za wartość 1 300 000 zł. plus opłaty 32 771,40 zł. (akt notarialny, podatek PCC), w tym: grunt w wieczystym użytkowaniu za kwotę 900 000 zł. plus opłaty (akt notarialny, podatek PCC) – 21 863 zł. o powierzchni 0,1118 ha. Razem grunt wyniósł 921 863 zł. - budynek handlowo-usługowy o pow. 303 m2 za kwotę 400 000 zł. plus opłaty (akt notarialny, podatek PCC) kwota 9 717 zł. Razem wartość budynku 409 717 zł. Zakupiona nieruchomość była zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W okresie od 12 maja 2014 r do 15 października 2014 r. na zakupioną nieruchomość zostały poniesione nakłady inwestycyjne w kwocie 5 839 zł., co stanowi 1,43% wartości budynku. Obecnie Podatnik zamierza sprzedać wymienioną nieruchomość.

W uzupełnieniu z dnia 23 lutego 2015 r. (data wpływu 26 lutego 2015 r.) Strona wskazała, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie doszło do pierwszego zasiedlenia, ponieważ budynek nie został oddany do użytkowania, gdyż miał być rozbudowywany. W momencie zakupu nie nadawał się do użytkowania. Ponadto, Podatnik wskazał, że zakupiona nieruchomość w kwietniu 2014 r. została zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. l pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż nieruchomości opisanej w zdarzeniu przyszłym będzie korzystała ze zwolnienia, czy też należy opodatkować ją podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Z uwagi na to, że nieruchomość została zakupiona jako zwolniona z podatku VAT oraz wydatki poniesione na jej ulepszenie były niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, to nieruchomość będzie korzystała za zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od VAT, również sprzedaż gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku. Także do dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (art. 146a pkt 1 ustawy).

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a cyt. ustawy.

Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca na cele prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 2 kwietnia 2014 r. zakupił nieruchomość zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym wraz z gruntem w wieczystym użytkowaniu. Zakupiona nieruchomość była zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W okresie od 12 maja 2014 r do 15 października 2014 r. na zakupioną nieruchomość zostały poniesione nakłady inwestycyjne w kwocie 5 839 zł., co stanowi 1,43% wartości budynku.

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z uznaniem, czy planowana sprzedaż nieruchomości będzie mogła korzystać ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Analiza przywołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że zwolnienie z VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy znajdzie zastosowanie w odniesieniu do sprzedaży budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie dostawy są one zasiedlone w rozumieniu art. 2 pkt 14 cyt. ustawy i okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata. Wyjaśnić należy, że aby mówić o pierwszym zasiedleniu musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej) a następnie obiekt ten zostanie oddany do użytkowania, nie oznacza to, że został on zasiedlony, gdyż oddanie do użytkowania nie nastąpiło w ramach czynności opodatkowanych. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek zostanie oddany w najem, dzierżawę, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwił podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotową nieruchomość kupił w 2014 r. na cele działalności gospodarczej. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie doszło do pierwszego zasiedlenia, ponieważ budynek nie został oddany do użytkowania. Należy wskazać, że skoro zakup przedmiotowej nieruchomości korzystał ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to tym samym była już ona zasiedlona i czas pomiędzy tym zasiedleniem a dostawą był dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji, skoro Wnioskodawca kupił nieruchomość już zasiedloną i planuje jej sprzedaż po okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia oraz nie poniósł nakładów, to nadal transakcja sprzedaży Nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie ma przesłanek wyłączających użycie tego przepisu.

W związku z tym nie znajdą zastosowania przesłanki do zwolnienia z opodatkowania tej czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż planowana dostawa nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie korzystać nadal ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Także sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu wchodzącego w skład nieruchomości będzie podlegała temu zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.