Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-556a/08/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-09-26
Teza: Stawka podatku w przypadku refakturowania kosztów nabywanych usług transportowych.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka-stawki podatku; umowa-przedmiot umowy; usługi-usługi transportowe; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r. (data wpływu 27 czerwca 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data wpływu 1 września 2008 r.) oraz z dnia 15 września 2008 r. (data wpływu 17 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w przypadku refakturowania kosztów nabywanych usług transportowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2008 r. został złożony wniosek, uzupełnionym pismami z dnia 29 sierpnia 2008 r. oraz z dnia 15 września 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w przypadku refakturowania kosztów nabywanych usług transportowych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca współpracuje z kontrahentami z Unii Europejskiej (Szwecja) oraz z poza UE (Norwegia), na rzecz których świadczy usługi transportowe, informatyczne i inne.

Wnioskodawca za przedmiotowe usługi otrzymuje faktury obciążające, które z kolei „refakturuje” na klientów zagranicznych. Refaktury dokonywane są na podstawie zawartych kontraktów.

W przypadku usług transportowych faktura VAT „źródłowa”, jako podstawa do refaktury, wystawiona jest na transport międzynarodowy (odcinek krajowy - stawka 0%, odcinek poza terytorium Wspólnoty - bez podatku). Z kolei w przypadku usług transportu wewnąrzwspólnotowego faktura VAT „źródłowa” wystawiona jest ze stawką 22%.

Pismami z dnia 29 sierpnia 2008 r. oraz 15 września 2008 r., Wnioskodawca uzupełnił przedstawiony we wniosku stan faktyczny o następujące informacje.

Transport, o którym mowa w zapytaniu ma bezpośredni związek z eksportem towarów lub wewnątrzwspólnotową dostawą towarów i zawsze jest związany ze sprzedażą towarów Wnioskodawcy. Koszty przedmiotowych usług refakturowane są na nabywców tych towarów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Z jaką stawką podatku od towarów i usług wystawić należy refaktury dotyczące ww. kosztów transportu na kontrahentów z Unii Europejskiej oraz z poza jej terytorium?

Zdaniem Wnioskodawcy usługi transportowe zarówno na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza nią dotyczą eksportu towarów, więc stawka podatku od towarów i usług będzie taka sama jak przy eksporcie – 0%. Do faktury wystawionej przez przewoźnika dołączony jest dokument potwierdzający dostarczenie, wywóz towaru – list przewozowy, CMR.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0% (art. 41 ust. 4 ustawy) - jeżeli zostaną spełnione, w określonych terminach, obowiązki dokumentacyjne wymienione w kolejnych przepisach tego artykułu.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, po spełnieniu warunków określonych w art. 42 ustawy.

Ustawodawca nie określił szczególnych zasad ustalania podstawy opodatkowania dla eksportu towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Obowiązuje zatem w tym zakresie przepis art. 29 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-2, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Kolejną istotną regulacją, funkcjonującą na gruncie prawa wspólnotowego, jest w przedmiotowym zakresie art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wcześniej art. 11 ust. 2 tzw. Szóstej Dyrektywy). Zgodnie z tym przepisem do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
2.  koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z przytoczonych regulacji wynika, że w przypadku eksportu towarów lub WDT za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę) towarów, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów). Jeżeli zatem dostawca obciąża nabywcę dodatkowymi kosztami (np. kosztami transportu), a w konsekwencji koszty te zwiększają kwotę należną z tytułu transakcji, to należy je traktować jako element świadczenia zasadniczego. W konsekwencji koszty te, jako niestanowiące odrębnego świadczenia od czynności np. eksportu towarów, czy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla tych czynności, tj. stawki 0%, przy zachowaniu warunków określonych we właściwych przepisach ustawy o podatku od towarów i usług (dla eksportu towarów – art. 41 ust. 6-9, dla WDT- art. 42).

W złożonym wniosku wskazano, że Wnioskodawca dokonuje refakturowania usług transportowych nabywanych w związku ze sprzedażą własnych towarów dokonywaną w ramach eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Świadczeniem głównym w tych sytuacjach jest więc dostawa towarów, zaś koszty transportu stanowią dodatkowy, aczkolwiek nieodłączny element całości transakcji, którego sposób rozliczenia został uregulowany w umowach łączących Wnioskodawcę z nabywcami Jego towarów.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że koszty transportu związane z eksportem towarów lub wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, objęte umową zawartą między kontrahentami, należy potraktować jako element świadczenia zasadniczego, włączyć do podstawy opodatkowania dokonywanej sprzedaży oraz opodatkować według stawki właściwej dla dostawy, tj. według stawki podatku w wysokości 0%, przy zachowaniu warunków do tego uprawniających, określonych we wskazanych wyżej przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż we własnym stanowisku w sprawie Wnioskodawca prawidłowo wskazał na zastosowanie dla refakturowanych kosztów transportu stawki 0%, odnosząc jednak takie rozstrzygnięcie tylko do eksportu towarów. Natomiast w stanie faktycznym została poruszona analogiczna kwestia dotycząca wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Mając na uwadze prawidłowość zaproponowanej przez Wnioskodawcę stawki podatku przy WDT (mimo podania błędnej przesłanki jej zastosowania) oraz tożsamość regulacji leżących u podstaw takiego rozstrzygnięcia, należało potwierdzić stanowisko Wnioskodawcy, wskazując jednocześnie na odrębność transakcji, których ono dotyczy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń