Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1443/09/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-19
Teza: kwalifikacja przychodów i kosztów wynikających z zawartych transakcji na instrumentach pochodnych (w szczególności typu forward) do działalności strefowej i pozostałej
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; instrumenty-instrumenty finansowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; opcja; przychód; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); transakcja-transakcja terminowa; waluta-opcja walutowa; zabezpieczenie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 23 listopada 2009 r.), uzupełnionym w dniu 04 stycznia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji przychodów i kosztów wynikających z zawartych transakcji na instrumentach pochodnych do działalności strefowej i pozostałej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji przychodów i kosztów wynikających z zawartych transakcji zabezpieczających na instrumentach pochodnych do działalności strefowej i pozostałej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 29 grudnia 2009 r. znak: IBPBI/2/423-1443/09/AK wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 04 stycznia 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji krzeseł i mebli do siedzenia na terenie Tarnobrzeskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej („Strefa"), jak również poza jej terenem. Działalność gospodarcza na terenie Strefy prowadzona jest na podstawie Zezwoleń z 17 marca 2005 r. i z 23 stycznia 2006 r. („Zezwolenie”).

Z uwagi na duża liczbę transakcji zawieranych w walutach obcych oraz potrzebę zabezpieczenia ekspozycji walutowej, Spółka zawierała i zawiera transakcje na instrumentach pochodnych. Instrumenty te związane są zarówno z działalnością prowadzoną na terenie Strefy, jak i poza nią.

W szczególności Spółka zawiera i zamierza zawierać kontrakty terminowe, typu forward na zakup/sprzedaż waluty, umożliwiając sobie w określonym w przyszłości terminie (tzw. terminie realizacji) jej kupno/sprzedaż po określonym z góry kursie wymiany (tzw. kursie realizacji). W stosunku do części tych instrumentów Spółka stosuje zasady rachunkowości zabezpieczeń, prowadzące do bezpośredniego powiązania danego instrumentu z zabezpieczanym aktywem lub pasywem księgowym oraz bezpośredniej korekty wyniku na zabezpieczanej transakcji. Zabezpieczane transakcje dotyczą zarówno działalności strefowej Spółki, prowadzonej w oparciu o uzyskane Zezwolenie na terenie Strefy, jak i działalności pozastrefowej. W ramach wyżej zdefiniowanych instrumentów, Spółka zabezpiecza się przed ryzykiem kursowym wynikającym z planowanych przepływów pieniężnych wynikających ze sprzedaży do klientów Spółki oraz z planowanych wydatków związanych z płatnościami do zagranicznych wierzycieli.

Pozostałe instrumenty są ujmowane w księgach na zasadach ogólnych, tj. jako transakcje przeznaczone do obrotu, przeszacowywane dla celów rachunkowych w wartości godziwej przez Rachunek Zysków i Strat, a więc nieodnoszone bezpośrednio do konkretnej, indywidualnej transakcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zawieranie przez Spółkę transakcji zabezpieczających w rozumieniu Ustawy o rachunkowości („Urach"), związanych z konkretnymi płatnościami dotyczącymi produkcji towarów wskazanych w Zezwoleniu nie stanowi odrębnego źródła przychodów / kosztów od tego, jakim jest działalność gospodarcza prowadzona na terenie Strefy (tzn. działalność strefowa). W konsekwencji, czy wynik realizowany na tego typu transakcjach (nadwyżka przychodów nad kosztami lub też kosztów nad przychodami) będzie wynikiem na działalności strefowej tj. podlegającym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych („PDOP")?
2.  Czy zawieranie przez Spółkę transakcji na instrumentach pochodnych (w szczególności typu forward), które nie spełniają kryteriów rachunkowości zabezpieczeń, ale związane są z całokształtem działalności Spółki, stanowi dodatkową, w stosunku do wymienionej w Zezwoleniu działalność gospodarczą. W konsekwencji, czy wynik realizowany na tego typu transakcjach (tj. odpowiednio dochód albo strata) będzie wynikiem działalności pozastrefowej, a zatem podlegającej opodatkowaniu PDOP na zasadach ogólnych?

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm. dalej: „ustawa o SSE"), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust, 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie zaś do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. dalej: „ustawa o PDOP”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy.

W konsekwencji, zwolnienie z PDOP, co do zasady, może znaleźć zastosowanie, w stosunku do dochodów z działalności gospodarczej spełniającej dwa zasadnicze warunki:

1.  określonej w Zezwoleniu i jednocześnie
2.  prowadzonej na terenie Strefy.

W opinii Spółki, przychody i koszty związane z operacjami finansowymi prowadzonymi w ramach rachunkowości zabezpieczeń są zwolnione z PDOP, ponieważ są generowane w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie Zezwolenia. Pozostają one bowiem w ścisłym związku z podstawowym zakresem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy, w związku z czym powinny być kwalifikowane jako działalność pomocnicza wspierająca działalność główną.

Zaklasyfikowanie wyniku na instrumentach pochodnych (w szczególności na kontraktach forward) do działalności strefowej jest dopuszczalne, pod warunkiem, że zawarcie kontraktu ma na celu bezpośrednie zabezpieczenie działalności gospodarczej prowadzonej w oparciu o posiadane Zezwolenie przed niekorzystnymi wahaniami kursów walutowych. Przesłanką gospodarczą zawierania takich transakcji, jest zabezpieczenie strefowego wyniku firmy. Działalność ta mieści się zatem w ramach funkcjonowania przedsiębiorcy w Strefie i jest nierozerwalnie związana z działalnością strefową określoną w

Zezwoleniu. Co za tym idzie, przychody generowane w wyniku rozliczeń przedmiotowych kontraktów, w części w jakiej są związane z działalnością objętą Zezwoleniem (bezpośrednio alokowane do tej działalności), powinny w opinii Spółki korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Nie powinno być przy tym wątpliwości, iż powyższa zasada powinna dotyczyć zarówno przychodów, jak i kosztów generowanych przez Spółkę w przedmiotowych transakcjach. Przedmiotem zwolnienia na terenie Strefy jest bowiem dochód, co oznacza, iż zakresem zwolnienia są objęte zarówno przychody z działalności zwolnionej, jak i koszty ich uzyskania.

A contrario, jeżeli dany rodzaj działalności gospodarczej nie jest wymieniony w Zezwoleniu, a także, jeżeli działalność taka nie jest działalnością pomocniczą, niezbędną do realizacji zakresu działalności gospodarczej wymienionej w Zezwoleniu, to wynik na takiej działalności nie podlega zwolnieniu od PDOP, jako wynikający z działalności odrębnej niż ta wskazana w Zezwoleniu. Powyższe, zdanie Spółki podzielił w szczególności Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie z 29 stycznia 2007 r., sygn. PBD/4218-005-9/06.

Za działalność pomocniczą uznaje się, stosownie m.in. do postanowienia Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego z 5 września 2007 r., sygn. RO/423-40/07, oraz przywołanej powyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z 29 stycznia 2007 r., sygn. PBD/4218-005-9/06, działalność, która łącznie spełnia poniższe warunki:

*   służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub usługi nie mogą być sprzedawane w obrocie;
*   porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych jednostkach produkcyjnych;
*   wytwarza usługi lub wyjątkowo, dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania)
*   wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków trwałych brutto.
*   Równocześnie Spółka świadoma jest szeregu interpretacji, wskazujących bardzo ścisłą wykładnię pojęcia działalności pomocniczej. Dla przykładu Spółka powołuje m.in.:
*   Interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 20 lutego 20O9, sygn. ILPB3/423-777/08-4/MM,
*   postanowienie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego z 27 marca 2006 r., sygn. DP/PD/423-0182/3/05/AP,
*   postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Słupsku z 7 października 2005 r., sygn. PII/423-13/05.

Dodatkowo na poparcie wąskiej interpretacji pojęcia działalności strefowej Spółka przedstawia tezę zawartą w jednym z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 29 listopada 2007 r., sygn. I SA/Gl 614/07. W szczególności Sąd uznał, że przesłanką korzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP jest to, aby dochód uzyskiwany był na terenie Strefy wyłącznie w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu na działalność na terenie Strefy. Dochody pochodzące z działalności innej niż ta która wskazana jest w zezwoleniu (\`(...)\`) podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zdaniem Spółki, zarówno zaprezentowana powyżej argumentacja, jak i powołane stanowiska organów podatkowych wskazują na konieczność ścisłego rozgraniczenia pomiędzy:

*   działalnością strefową oraz działalnością która może być uznana za działalność do niej pomocniczą i w konsekwencji korzystać ze zwolnienia podatkowego, a
*   działalnością pozastrefową, która podlegać będzie opodatkowaniu, jako działalność odrębna poza zakresem wskazanym w Zezwoleniu.

W konsekwencji, zawieranie transakcji na instrumentach pochodnych należy ocenić w dwojaki sposób w zależności od ich charakteru i celu transakcji.

W ocenie Spółki, takie rozgraniczenie wymaga w przedmiotowej sytuacji zastosowania obiektywnego kryterium. Biorąc pod uwagę charakter działalności, jak również specyfikę ekspozycji Spółki na ryzyko walutowe oraz rodzaj instrumentów zastosowanych w celu jego minimalizacji, najwłaściwszym jest w takiej sytuacji oparcie podziału na kryterium, jakim jest stosowanie wobec danych instrumentów finansowych zasad rachunkowości zabezpieczeń w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694, ze zm., dalej: „Urach”) oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowych zasad uznawania metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji z dnia 12 grudnia 2001 roku („Rozp. MF").

W opinii Spółki, obiektywnym kryterium w tym zakresie, pozwalającym na rozróżnienie pomiędzy transakcjami zabezpieczającymi bezpośrednio związanymi z zabezpieczeniem przepływów pieniężnych dotyczących działalności strefowej, a transakcjami niedającymi się z działalnością strefową bezpośrednio powiązać, jest objęcie danych transakcji kryteriami rachunkowości zabezpieczeń w rozumieniu przepisów Urach. Charakter wskazanego związku wynikać powinien więc z kryteriów sformułowanych przez Urach, których spełnienie konieczne jest, aby uznać dane transakcje za przeprowadzone w ramach polityki rachunkowości zabezpieczeń.

W szczególności, wynik na instrumentach pochodnych spełniających kryteria rachunkowości zabezpieczeń w myśl Urach nie stanowi odrębnego źródła przychodu, lecz bezpośrednio koryguje wynik na przepływach, które bezpośrednio zabezpiecza. Tym samym, w przypadku wypełnienia kryteriów Urach, analogicznie jak przykładowo w przypadku różnic kursowych, nie mamy do czynienia z odrębnym źródłem przychodów/kosztów lecz jedynie z korektą wyniku na działalności podstawowej wskazanej w Zezwoleniu.

Zgodnie z Urach oraz Rozp. MF, jednostka może stosować zasady rachunkowości zabezpieczeń po spełnieniu następujących warunków (§ 28 Rozp. MF oraz art. 35a pkt 3 Urach):

1.  przed rozpoczęciem zabezpieczenia jednostka powinna posiadać dokumentację, obejmującą co najmniej: określenie celu i strategii zarządzania ryzykiem, identyfikację instrumentu zabezpieczającego oraz składników aktywów lub pasywów, uprawdopodobnionego przyszłego zobowiązania albo planowanych transakcji zabezpieczanych przez ten instrument charakterystykę ryzyka związanego z zabezpieczaną pozycją, uprawdopodobnionym przyszłym zobowiązaniem lub planowaną transakcją, okres zabezpieczenia, opis wybranej metody pomiaru efektywności zabezpieczenia zmian wartości godziwej lub przepływów pieniężnych pozycji zabezpieczanej związanych z określonym rodzajem ryzyka;
2.  zabezpieczenie powinno charakteryzować się wysoką skutecznością w równoważeniu zmian wartości godziwej lub przepływów środków pieniężnych;
3.  skuteczność zabezpieczenia można wiarygodnie ocenić poprzez rzetelną wycenę wartości godziwej zabezpieczanej pozycji lub związanych z nią przepływów środków pieniężnych oraz wartości godziwej instrumentu zabezpieczającego;
4.  w przypadku zabezpieczenia przepływów środków pieniężnych dotyczącego przyszłej transakcji, musi ona być wysoce prawdopodobna.

Po spełnieniu powyższych wymogów jednostka może utworzyć powiązanie zabezpieczające wyznaczając określone aktywa lub zobowiązania, w tym i także uprawdopodobnione przyszłe zobowiązanie, lub planowaną transakcję, z którymi wiąże się ryzyko zmiany wartości godziwej albo przyszłych przepływów pieniężnych oczekiwanych przez jednostkę, jako pozycję zabezpieczaną (§ 3 pkt 16 Rozp. MF) oraz wyznaczając dany instrument pochodny lub w ograniczonych przypadkach inny składnik aktywów finansowych albo zobowiązanie finansowe, którego wartość godziwa lub wynikające z niego przepływy środków pieniężnych służą zrównoważeniu zmiany wartości godziwej lub przepływów środków pieniężnych zabezpieczanej pozycji jako instrument zabezpieczający (§ 3 pkt 17 Rozp. MF).

W konsekwencji instrument zabezpieczający jest bezpośrednio i jednoznacznie powiązany z daną pozycją którą zabezpiecza, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji powiązania zabezpieczającego. W związku z powyższym w stosunku do tych instrumentów pochodnych, do których Spółka stosuje rachunkowość zabezpieczeń, można uznać, że są one bezpośrednio związane z pozycjami, które zostały wyznaczone jako pozycje zabezpieczane.

Wymóg dotyczący potwierdzenia efektywności powiązania zabezpieczającego oraz dalsze szczegółowe zasady wyznaczania powiązań zabezpieczających, w tym określenie przedziału, w jakim zmiana wartości godziwej pozycji zabezpieczanej musi być kompensowana przez zmiany wartości godziwej transakcji zabezpieczających (np. instrumentów pochodnych) do 80 - 125 %, pozwala zakładać, że takie transakcje pochodne będą również stanowiły efektywne ekonomicznie zabezpieczenie. Oznacza to, iż będą one zawierane w celu zwiększenia prawdopodobieństwa zrealizowania przyszłego przepływu pieniężnego na określanym poziomie w walucie funkcjonalnej, a nie generowania ewentualnych dodatkowych zysków w związku ze zmianą kursów walut.

Ujęcie księgowe transakcji pochodnych oraz spełnienie wymogów rachunkowości zabezpieczeń, w tym w zakresie dokumentacji, efektywności zabezpieczeń, uznania instrumentów pochodnych, jako instrumentów zabezpieczających, a przedmiotu zabezpieczenia jako pozycji zabezpieczanych, podlegają weryfikacji podczas audytu sprawozdań finansowych.

W konsekwencji powyższego, wynik na instrumentach pochodnych spełniających kryteria rachunkowości zabezpieczeń nie stanowi odrębnego źródła przychodu, lecz bezpośrednio koryguje wynik na przepływach, które bezpośrednio zabezpiecza.

W związku z powyższym, przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane

z operacjami na instrumentach finansowych objętych polityką rachunkowości zabezpieczeń będą zaliczone do działalności strefowej, a w konsekwencji będą podlegały zwolnieniu od PDOP, pod warunkiem, iż zabezpieczają przepływy finansowe związane z działalnością gospodarczą prowadzoną w ramach Zezwolenia. Natomiast wynik na instrumentach finansowych nieobjętych polityką rachunkowości zabezpieczeń, jako niezwiązany bezpośrednio z działalnością strefową (konkretnymi przepływami finansowymi, które zabezpieczają), będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Podobnie, opodatkowaniu na zasadach ogólnych będzie podlegał wynik na instrumentach finansowych objętych polityką rachunkowości zabezpieczeń, które zabezpieczają jednak przepływy finansowe związane z pozastrefową działalnością Spółki

Spółka podkreśla, iż zaprezentowany powyżej dychotomiczny podział ujmowania dla celów podatkowych wyniku zrealizowanego na instrumentach pochodnych, wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 19 grudnia 2008 r. stwierdzając, że aby w sposób jednoznaczny stwierdzić, iż transakcja dokonywana przez przedsiębiorcę strefowego na instrumentach pochodnych związana jest z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie strefy w oparciu o zezwolenie, należy dokonać oceny indywidualnego przypadku, w konkretnym stanie faktycznym. Transakcje takie mogą (\`(...)\`) mieć na celu zabezpieczenie czynności podejmowanych w ramach działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, ale mogą stanowić również odrębną działalność finansową, niezwiązaną z działalnością korzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych”. I dalej:

„jeśli zawarcie (\`(...)\`) umów związane jest z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością w strefie, przychody i koszty z tym związane mogą być oceniane jako łączące się z działalnością prowadzoną w strefie. Zawarcie kontraktu niestanowiącego zabezpieczenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, będzie czynnością podjętą w ramach działalności finansowej, która podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych" (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2008 r.. sygn. ILPB3/423-608/08-3/ŁM.

Dodatkowo, Spółka podkreśla, iż opierając się na powyższej zasadzie, przy klasyfikacji przychodów / kosztów związanych z instrumentami pochodnymi, Spółka kierować się będzie ogólną zasadą reprezentowaną przez organy podatkowe, zgodnie z którą wynik na przedmiotowych transakcjach, którego nie można w sposób jednoznaczny zakwalifikować do działalności strefowej, stanowić będzie wynik podlegający opodatkowaniu, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 12 ust. 1 ustawy o PDOP. Jak bowiem zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2006 r. „Stanowisko Spółki, zgodnie z którym przychód podatkowy, który nie może być w sposób jednoznaczny zakwalifikowany do przychodu strefowego, ale został w przeważającej części osiągnięty w związku z działalnością strefową będzie stanowił przychód strefowy i odwrotnie (\`(...)\`), jest nieprawidłowe. świetle obowiązującego stanu prawnego przychody, których nie można w sposób jednoznaczny zakwalifikować do przychodów zwolnionych będą stanowiły przychody podlegające opodatkowaniu, zgodnie z ogólna zasadą wynikającą z art. 12 ust. 1 ustawy” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. IP-PB3-423-921/08-2/KB).

Spółka w pełni podziela to stanowisko. Zdaniem Spółki, wynik na transakcjach finansowych nieobjętych rachunkowością zabezpieczeń będzie podlegał uwzględnieniu przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym (dochód poza strefowy).

Jak wskazano wcześniej, to sam podatnik dokonuje zaliczenia określonych przychodów i kosztów do przychodów i kosztów związanych z uzyskanym przychodem ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz innych źródeł, niepodlegających opodatkowaniu PDOP. Ciężar dowodu tego faktu, zgodnie z przyjętymi w prawie podatkowym zasadami, ciąży na podatniku.

Zdaniem Spółki, przedstawiona powyżej argumentacja, stanowiska organów podatkowych, Ministerstwa Finansów, a także sądu administracyjnego w sposób jednolity wskazują że zawieranie transakcji na instrumentach pochodnych należy ocenić w dwojaki sposób w zależności od ich charakteru celu transakcji. Zatem w sytuacji, gdy podatnik jest w stanie udowodnić, tj. przyporządkować dany instrument bez wątpliwości do działalności strefowej i jednocześnie pełni on rolę instrumentu zabezpieczającego, wówczas przychody i koszty w związku z nim wygenerowane stanowią efekty działalności strefowej. Tym samym wynik na tego rodzaju instrumentach nie będzie stanowić odrębnego źródła przychodów/kosztów, lecz będzie w istocie faktyczną korektą wyniku na działalności strefowej.

A contrario, wynik na pozostałych instrumentach finansowych będzie podlegał opodatkowaniu PDOP na zasadach ogólnych, niezależnie od tego czy będzie dotyczył pozastrefowych transakcji zabezpieczanych w ramach polityki rachunkowości zabezpieczeń czy też transakcji nieobjętych rachunkowością zabezpieczeń.

W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę całość zaprezentowanej argumentacji, najwłaściwszym kryterium pozwalającym na takie rozróżnienie będzie wskazanie:

*   transakcji dokonywanych w ramach rachunkowości zabezpieczeń, służących minimalizacji ryzyka walutowego związanego z działalnością strefową a więc pomocniczych do tej działalności oraz
*   transakcji niespełniających kryteriów umożliwiających objęcie ich tą polityką niezwiązanych bezpośrednia z działalnością podlegająca zwolnieniu.

Nawet bowiem w przypadku ścisłego podejścia do oddzielenia działalności strefowej objętej Zezwoleniem od pozostałej działalności Spółki, kryteria wymagane przez Urach dla zakwalifikowania danych transakcji jako prowadzonych w ramach rachunkowości zabezpieczeń pozwalają na powiązanie transakcji zabezpieczających z działalnością strefową mających na celu minimalizacje ekspozycji na ryzyko walutowe związane z tą działalnością a w konsekwencji uznanie tych transakcji za pomocnicze do działalności strefowej.

W związku z powyższym, wynik realizowany na transakcjach zabezpieczających (nadwyżka przychodów nad kosztami lub też kosztów nad przychodami) objętych polityką rachunkowości zabezpieczeń i dotyczących działalności wymienionej w Zezwoleniu oraz wykonywanej na terenie Strefy powinien być zaliczony do działalności strefowej, a w konsekwencji objęty zwolnieniem podatkowym.

Natomiast wynik na instrumentach finansowych (nadwyżka przychodów nad kosztami lub też kosztów nad przychodami) nieobjętych zasadami rachunkowości zabezpieczeń oraz objętych tymi zasadami, ale dotyczących działalności pozastrefowej, jako niezwiązany bezpośrednio z działalnością strefową będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.