Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-527/10-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-04
Teza: Zwolnienie od podatku VAT
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa pomocnicze; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2010 r. (data wpływu 11 maja 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 lipca 2010 r. (data wpływu 22 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej. Dnia 22 lipca 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych gospodarstwem pomocniczym jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych - Dz. U. Nr 155 poz. 1014 oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych – Dz. U. 2005 Nr 249 poz. 2104 – przepisy nieobowiązujące – do końca 2010 r. gospodarstwa pomocnicze muszą ulec likwidacji w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Uchwałą Zarządu Miasta P. z dniem 23 czerwca 2000 r. wyodrębniono część zadań z Urzędu Miasta P. i przekazano je do gospodarstwa pomocniczego utworzonego przy Urzędzie o nazwie P. Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. Zgodnie z przywołaną powyżej uchwałą oraz obecnym Statutem X (wprowadzonym zarządzeniem Prezydenta Miasta P. nr (…) z dnia 5 marca 2009 r.) wyodrębniono z Urzędu Miasta P. i powierzono gospodarstwu pomocniczemu zadania w zakresie:

1.  utrzymania i gospodarowania nieruchomościami i lokalami, w których Urząd Miasta P prowadzi działalność,
2.  obsługi logistycznej Urzędu Miasta P. w zakresie zaopatrzenia, obsługi telekomunikacyjnej, obsługi transportowej obsługi kancelaryjnej, ochrony mienia, utrzymania czystości, obsługi poligraficznej i technicznej.

Gospodarstwo jest płatnikiem podatku VAT, i posiada własny numer identyfikacji podatkowej. Za usługi realizowane na rzecz macierzystej jednostki budżetowej – Urzędu Miasta P. gospodarstwo wystawia faktury VAT. Wystawiane są one z uwzględnieniem zwolnienia określonego w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi (zwolnienie nie obejmuje usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej).

Dnia 22 lipca 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie stanu faktycznego wskazując, iż Wnioskodawca jest gospodarstwem pomocniczym. Podstawy prawne funkcjonowania gospodarstw pomocniczych Zainteresowany określił we wniosku. Ponadto Zainteresowany wyjaśnił, iż wykonywane usługi są świadczone na rzecz Urzędu Miasta P. (macierzystej jednostki budżetowej, przy której utworzono gospodarstwo pomocnicze) i związane są z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania Urzędu. Nie stanowią wprost zadań własnych gminy przywołanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1991 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w rozliczeniach pomiędzy gospodarstwem pomocniczym utworzonym przy Urzędzie Miasta (urzędzie gminy) a jednostką macierzystą jaką jest Urząd Miasta (urząd gminy) stosuje się zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 224 poz. 1799 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w rozliczeniach za usługi świadczone przez gospodarstwo pomocnicze na rzecz Urzędu Miasta (urzędu gminy), przy którym utworzono gospodarstwo pomocnicze znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumieć należy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jednocześnie w ust. 3 tego artykułu ustawodawca wskazuje, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Co do zasady podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów „jednostka budżetowa” czy „zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w obowiązującej od dnia 1 stycznia 2010 r. ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

W myśl postanowień art. 9 tej ustawy, sektor finansów publicznych tworzą m. in. jednostki budżetowe i samorządowe zakłady budżetowe.

Jednostkami budżetowymi – zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 1 ww. ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

Zatem ze zwolnienia, określonego w § 12 ust. 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, korzystają m. in. usługi świadczone pomiędzy zdefiniowanymi wyżej grupami podmiotów.

W myśl zapisów art. 2 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy należą – na mocy art. 6 ust. 1 ww. ustawy – wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

W myśl natomiast art. 14 ustawy o finansach publicznych, zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie:

1.  gospodarki mieszkaniowej i gospodarowania lokalami użytkowymi,
2.  dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
4.  lokalnego transportu zbiorowego,
5.  targowisk i hal targowych,
6.  zieleni gminnej i zadrzewień,
7.  kultury fizycznej i sportu, w tym utrzymywania terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
8.  utrzymywania różnych gatunków egzotycznych i krajowych zwierząt, w tym w szczególności prowadzenia hodowli zwierząt zagrożonych wyginięciem, w celu ich ochrony poza miejscem naturalnego występowania,
9.  cmentarzy

\- mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe.

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent).

Urząd gminy jest zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy, jako jednostka pomocnicza, służy do wykonywania zadań gminy oraz do jej obsługi techniczno-organizacyjnej. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy, podmiotowość urzędu gminy. Zatem urząd gminy działając w imieniu gminy realizuje zadania własne gminy.

Ponadto należy stwierdzić, iż podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu Gminy) jest wyłącznie Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, która posiada osobowość prawną.

Zatem, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia numeru NIP, sporządzane i wystawiane w związku z czynnościami przypisanymi prawnie gminom, są sygnowane nazwą i NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, tj. w takim przypadku nazwą i numerem NIP Gminy. Urząd Gminy, w ramach realizacji zadań Gminy, nie jest uprawniony ani do wystawienia, ani do otrzymania faktur VAT (tj. używając własnej nazwy oraz własnego NIP).

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Uchwałą Zarządu Miasta P. z dniem 23 czerwca 2000 r. wyodrębniono część zadań z Urzędu Miasta P i przekazano je do gospodarstwa pomocniczego utworzonego przy Urzędzie o nazwie X Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. Zgodnie z przywołaną powyżej uchwałą oraz obecnym Statutem P GPUMP, wyodrębniono z Urzędu Miasta P i powierzono gospodarstwu pomocniczemu zadania w zakresie utrzymania i gospodarowania nieruchomościami i lokalami w których Urząd Miasta P prowadzi działalność oraz obsługi logistycznej Urzędu w zakresie zaopatrzenia, obsługi telekomunikacyjnej, obsługi transportowej obsługi kancelaryjnej, ochrony mienia, utrzymania czystości, obsługi poligraficznej i technicznej. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku VAT, i posiada własny numer identyfikacji podatkowej. Za usługi realizowane na rzecz macierzystej jednostki budżetowej – Urzędu Miasta P – gospodarstwo wystawia faktury VAT z uwzględnieniem zwolnienia określonego w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. Zainteresowany wskazał, iż wykonywane usługi są świadczone na rzecz Urzędu Miasta P (macierzystej jednostki budżetowej, przy której utworzono gospodarstwo pomocnicze) i związane są z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania Urzędu. Usługi te nie stanowią wprost zadań własnych gminy przywołanych w ustawie o samorządzie gminnym.

Uwzględniając powołane przepisy należy zauważyć, że istotą zwolnienia przewidzianego przez ustawodawcę w § 12 ust. 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia jest świadczenie usług pomiędzy jednostkami budżetowymi, zakładami budżetowymi i gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych. Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca niebędący zakładem budżetowym świadcząc usługi na rzecz jednostki budżetowej (Urząd Miasta) korzystałby ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Jednakże, skoro Gmina – Miasto – (będąca faktycznym odbiorcą usług) nie jest jednostką budżetową, zakładem budżetowym, ani gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej to do usług świadczonych pomiędzy Wnioskodawcą (gospodarstwem pomocniczym) a Gminą (Urzędem Miasta) nie może mieć zastosowania zwolnienie, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów.

Na przedstawioną kwalifikację prawnopodatkową nie może mieć wpływu „adresat” faktur (Urząd Miasta) wystawianych przez Zainteresowanego, ponieważ faktura powinna odzwierciedlać stronę podmiotową danej transakcji (sprzedawca i nabywca).

Należy zauważyć, iż odbiorcą świadczonych przez Wnioskodawcę usług jest zawsze Gmina, nie zaś Urząd Miasta, gdyż to Gmina (Miasto) posiada osobowość prawną i może być podmiotem praw i obowiązków.

Wobec tego, dla prawidłowego zastosowania stawki podatku od towarów i usług lub zwolnienia od tego podatku, w przypadku usług świadczonych na rzecz Gminy, należy stosować odrębne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze w tym zakresie na zasadach ogólnych, mając jednocześnie na uwadze klasyfikacje, o których mowa w powołanym art. 8 ust. 3 ustawy.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży usług na rzecz Urzędu Miasta (Gminy, Miasta) nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.