Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1064/08-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-02-06
Teza: Miejsce świadczenia przy dostawie towarów.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dostawa-dostawa towarów; podatek-podatek od towarów i usług; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2008 r. (data wpływu 24 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia przy dostawie towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia przy dostawie towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca jest producentem wyrobów medycznych. W miesiącu maju część jego produkcji została sprzedana do Spółki - Matki z siedzibą w Danii. Sprzedaż ta została wykazana w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
2.  W Danii trwały negocjacje z odbiorcą z USA dotyczące zarówno cen, jak i miejsca skąd będzie dostarczany towar do USA. W efekcie, na życzenie nabywcy, eksport miał być dokonywany z polskiej firmy. W tej sytuacji Spółka - Matka wystawiła fakturę (bez duńskiego VAT-U) na Zainteresowanego. Jednak nie nastąpiła faktyczna dostawa. Nie było więc nabycia z UE, fakturę duńską zaliczono tylko do kosztu własnego w zakresie podatku dochodowego.
3.  Wobec powyższego, towar stanowił ponownie własność Wnioskodawcy, znajdował się jednak w Danii. Spółka - Matka dokonała eksportu jako nadawca przesyłki, nie podając na dokumencie SAD, że UE opuszcza towar stanowiący własność Zainteresowanego. Zgodna jest tylko kwota należności wynikająca z polskiej faktury. Jeśli chodzi o rozbieżność w datach: SAD datowany na 7 maja, dostawa do USA wg podsumowania monitorowania: 24 kwietnia - SAD wystawiono po dostawie do USA. W maju 2008 r. sytuacja powtórzyła się.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w zakresie pkt 2 Wnioskodawca powinien był w deklaracji VAT-7 ująć zakup z Danii jako dostawę, dla której podatnikiem jest nabywca, czyli wykazać podatek należny i odliczyć go od zakupów?

Zdaniem Wnioskodawcy, błędnie została wystawiona faktura duńska, w której nie naliczono VAT. Zainteresowany w takiej sytuacji nie powinien wykazywać ani VAT należnego, ani odliczać go w deklaracji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, podlegają czynności wymienione w art. 5 ustawy.

Miejsce świadczenia to nic innego jak miejsce opodatkowania danej czynności. Zatem jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1.  towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
2.  towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem;
3.  towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy;
4.  dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów;
5.  dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym do podmiotu będącego podatnikiem, o którym mowa w art. 15, podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem podatku o podobnym charakterze, którego głównym celem nabywania gazu i energii elektrycznej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot taki posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania;
6.  dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie te towary lub ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w miesiącu maju 2008 r. dokonał sprzedaży towarów do Spółki - Matki z siedzibą w Danii. Powyższą transakcję wykazał w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W Danii trwały negocjacje z odbiorcą towarów z USA dotyczące zarówno cen, jak i miejsca z którego miał być dostarczany towar. W efekcie powyższego ustalono, na życzenie kontrahenta z USA, iż towar miał być sprzedany bezpośrednio z Polski. W tej sytuacji Spółka - Matka wystawiła fakturę na firmę Zainteresowanego, jednak nie nastąpiła faktyczna dostawa. Towar ponownie stanowił własność Wnioskodawcy, jednak znajdował się na terytorium Danii.

Biorąc pod uwagę fakt, iż towar będący przedmiotem zapytania w momencie dokonania jego dostawy nie był wysyłany ani transportowany na terytorium innego państwa, w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy. W związku z powyższym, miejscem jego opodatkowania było miejsce, w którym znajdował się w momencie jego dostawy, czyli terytorium Danii.

Tut. Organ informuje, że o sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają w takim przypadku przepisy kraju, w którym znajduje się miejsce świadczenia przy dostawie towarów.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 135-138.

Biorąc pod uwagę powołany przepis stwierdzić należy, iż w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, gdyż nie było dostawy towaru na terytorium kraju (towar stał się ponownie własnością Zainteresowanego, lecz nie trafił z powrotem do Polski). Miejscem świadczenia przy dostawie towarów w przedmiotowej sprawie było terytorium Danii.

Wobec powyższego, Zainteresowany nie miał obowiązku opodatkowania oraz wykazania przedmiotowej transakcji w deklaracji VAT-7 jako dostawy, dla której podatnikiem jest jej nabywca. Nie miał również prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie miejsca świadczenia przy dostawie towarów. Natomiast kwestia eksportu towarów została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 6 lutego 2009 r. Nr ILPP2/443-1064/08-3/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.