Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.63.2025.1.APA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: W zakresie ustalenia czy ponoszone przez Spółkę wobec
Gwaranta w okresie budowy Farmy wydatki na wynagrodzenia
za udzielone Gwarancje, mogą zostać zaliczone do wartości
początkowej – o której mowa w art. 16g ust. 1 pkt 2 i ust. 4
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – środków
trwałych, które wejdą w skład Farmy.
Słowa kluczowe: gwarancje
wartość-wartość początkowa-wartość początkowa
środka trwałego
wynagrodzenia
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
1

Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-Wytworzenie we własnym
zakresie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Podatnik” lub „Spółka”) posiada siedzibę w Polsce, jest polskim
    rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy CIT oraz zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Główny przedmiot działalności Spółki stanowi wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej.
    Wnioskodawca zamierza zainicjować proces inwestycyjny polegający na budowie farmy
    wiatrowej (dalej: „Farma”). W skład Farmy wejdą środki trwałe w postaci budowli, urządzeń
    i sieci.
    W związku z realizacją budowy Farmy, Spółka planuje zawrzeć szereg umów (dalej:
    „Umowy zabezpieczone”), w tym m.in.:
    - umowę z dostawcą turbin wiatrowych, obejmującą dostarczenie i montaż turbin na
      terenie budowy Farmy, w wyniku wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki
      wobec ww. dostawcy o zapłatę wynagrodzenia,
    - umowę z generalnym wykonawcą odpowiedzialnym za kompleksową realizację
      instalacji Farmy, w tym budowę wewnętrznych linii energetycznych, w wyniku
      wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki wobec ww. dostawcy o zapłatę
      wynagrodzenia,
    - umowę z operatorem publicznej sieci elektroenergetycznej dotyczącą przyłączenia
      Farmy do tej sieci, w wyniku wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki
      wobec ww. dostawcy o zapłatę opłaty przyłączeniowej.
    Zawarcie Umów zabezpieczonych uzależnione jest od dostarczenia odpowiednich
    gwarancji (dalej: „Gwarancje”). Gwarancje te będą miały na celu zabezpieczenie
    zobowiązania Spółki wobec dostawcy turbin, generalnego wykonawcy oraz operatora sieci
    elektroenergetycznej (dalej: „Kontrahent” lub „Kontrahenci”), powstałych w ramach ww.
    Umów.
    W tym celu Spółka zawrze umowy gwarancyjne z gwarantem (dalej: „Gwarant”), który
    udzieli wymaganych gwarancji. Gwarantem może być bank – gwarancja bankowa lub
    podmiot posiadający udziały w Spółce – gwarancja korporacyjna.
    Gwarancje te będą polegały na zobowiązaniu się Gwaranta do zapłaty na rzecz
    Kontrahentów, w sytuacji, gdyby Spółka nie wywiązała się ze swoich zobowiązań wobec
    Kontrahentów powstałych w ramach Umów zabezpieczonych.

    Gwarancje będą mieć charakter odpłatny, tj. Spółka zostanie zobowiązana wobec
    Gwaranta do zapłaty wynagrodzenia za udzielenie Gwarancji. Wynagrodzenie za
    udzielenie Gwarancji zostanie uiszczone przez Spółkę na rzecz Gwaranta na podstawie
    wystawionej faktury, noty księgowej lub innego dokumentu źródłowego. Dokumenty te
    zostaną ujęte w księgach rachunkowych Spółki w trakcie budowy Farmy, tj. przed
    przekazaniem środka trwałego (farmy wiatrowej) do użytkowania. Wynagrodzenie za
    udzielone Gwarancje dotyczy zabezpieczenia płatności wynikających z Umów
    zabezpieczonych. Ww. wynagrodzenie zostanie zapłacone w okresie budowy środków
    trwałych, które wejdą w skład Farmy. Bez Gwarancji nie byłaby możliwa realizacja budowy
    Farmy, gdyż nie zostałyby zawarte Umowy zabezpieczone.

## Pytanie

Czy ponoszone przez Spółkę wobec Gwaranta w okresie budowy Farmy wydatki na
    wynagrodzenia za udzielone Gwarancje, mogą zostać zaliczone do wartości początkowej –
    o której mowa w art. 16g ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych – środków trwałych, które wejdą w skład Farmy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki wydatki na wynagrodzenie za udzielone Gwarancje powinny zostać
    zaliczane do wartości środków trwałych, które powstaną w wyniku wybudowania Farmy.
    W myśl art. 16g ust. 4 p.d.o.p., za koszt wytworzenia środka trwałego uznaje się wartość
    zużytych składników majątku (np. materiałów) i usług obcych, a także poniesione koszty
    wynagrodzeń (wraz z ich pochodnymi) oraz inne wydatki, które można bezpośrednio
    powiązać z procesem wytworzenia danego środka trwałego. Nie wlicza się natomiast
    kosztów ogólnego zarządu, sprzedaży, kosztów operacyjnych niepowiązanych
    bezpośrednio z wytworzeniem oraz kosztów finansowych – takich jak odsetki od kredytów
    czy prowizje – chyba że zostały one naliczone przed oddaniem środka trwałego do
    użytkowania.
    Aby więc uznać dany wydatek za część kosztu wytworzenia zgodnie z art. 16g ust. 4
    ustawy o CIT, musi istnieć bezpośredni związek między tym kosztem oraz samym
    procesem powstawania środka trwałego. Jeśli taki związek nie istnieje, nie można zaliczyć
    wydatku do wartości początkowej środka trwałego. Potwierdza to m.in. orzeczenie
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2011 r. (sygn. akt II FSK 1744/09). Sąd
    wskazał, że związek ekonomiczny kosztu z wytworzeniem środka trwałego musi być
    jednoznaczny i bezpośredni – tzn. koszt musi realnie wpływać na powstanie środka
    trwałego, a nie tylko ogólnie wspierać działalność firmy. Przepis potwierdza to, wyłączając
    z kosztu wytworzenia wydatki ogólne (np. koszty zarządu, sprzedaży czy finansowe), poza
    wyjątkami dotyczącymi odsetek i prowizji naliczonych do momentu przekazania środka
    trwałego do użytkowania.
    W praktyce oznacza to, że podatnik powinien prowadzić swoją rachunkowość tak, by
    możliwe było wyraźne powiązanie wydatków z konkretnym procesem wytworzenia środka
    trwałego. Nie mogą to być koszty przypisane ogólnie do funkcjonowania firmy (np.
    zarządu czy operacji finansowych), chyba że zostały poniesione przed oddaniem środka
    trwałego do użytkowania.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 października 2007 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 1187/07) dokonał wykładni przepisów dotyczących wartości
    początkowej jako podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych, stwierdzając:
    „Wynikające z przytoczonych przepisów powiązanie odpisów amortyzacyjnych z procesem
    zużywania środków trwałych w trakcie ich wykorzystywania do działalności podlegającej
    opodatkowaniu, zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie oznacza, że użyty w
    przepisie art. 16g ust. 4 u.p.d.o.p. zwrot „koszty dające się zaliczyć do wartości
    wytworzonych środków trwałych” oznacza wydatki, które są ponoszone w wyniku podjęcia
    procesu wytwarzania środka trwałego. Ów ścisły związek tych wydatków z procesem
    inwestycyjnym skutkuje tym, że składają się one łącznie na wartość substancji

    wytwarzanego środka trwałego. Zdaniem Sądu wydatkami takimi są takie wydatki, co do
    których nie ma wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytwarzał we własnym
    zakresie środka trwałego. Świadczy o tym również wyłączenie w art. 16g ust. 4 u.p.d.o.p. z
    grupy wydatków zaliczanych do kosztów wytworzenia kosztów ogólnych zarządu, gdyż
    tego rodzaju koszty występują niezależnie od tego czy podatnik realizuje inwestycję, gdyż
    są to koszty niedające się przypisać do konkretnego produktu wytwarzanego przez
    podatnika.”.
    Do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zalicza się zatem ogół kosztów
    poniesionych w związku z jego wytworzeniem od momentu rozpoczęcia inwestycji aż do
    momentu przekazania środka do używania. Użycie przez ustawodawcę zwrotu, iż do
    kosztu wytworzenia środka trwałego zalicza się „inne koszty dające się zaliczyć do wartości
    wytworzonych środków trwałych” oznacza, iż katalog wydatków poniesionych w związku z
    wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość początkową jest otwarty, co
    wskazuje na to, że mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które
    będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku. Natomiast o tym,
    czy wydatki stanowić powinny koszt poprzez odpisy amortyzacyjne decyduje związek
    kosztu z realizowanym przedsięwzięciem inwestycyjnym.
    W myśl regulacji art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakład
    inwestycyjny oznacza wszystkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym także na
    działania wstępne, przygotowujące proces inwestycyjny i warunkujące jego rozpoczęcie,
    prowadzenie i zakończenie.
    Z wyżej przytoczonej regulacji wynika, iż decydujące znaczenie dla zaliczenia określonego
    wydatku do wydatków inwestycyjnych, a więc stanowiących koszt wytworzenia środka
    trwałego, jest możliwość powiązania danego wydatku z konkretną inwestycją, której
    efektem będzie określony środek trwały. W analizowanej sytuacji należy podkreślić, że
    wymienione we wniosku wydatki z pewnością nie byłyby ponoszone przez Spółkę, gdyby
    podmiot ten nie zamierzał wybudować farmy wiatrowej. Tym samym wydatki te będą
    stanowić niezbędny element procesu inwestycyjnego.
    Zdaniem Spółki, wydatki które zostaną poniesione z tytułu wynagrodzenia za udzielenie
    Gwarancji, o których mowa powyżej, będą stanowić koszty bezpośrednio związane z
    wytworzeniem środka trwałego (farmy wiatrowej). Spełniają one przesłanki określone w
    art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i powinny zostać
    zaliczone do wartości początkowej środka trwałego, ponieważ będą niezbędne dla
    realizacji inwestycji, zostaną poniesione przed przekazaniem środka trwałego do
    używania, zaś ich poniesienie będzie warunkiem zawarcia umów z kluczowymi
    kontrahentami.
    Wydatki ponoszone w związku z wynagrodzeniem za udzielone Gwarancje nie będą mieć
    charakteru ogólnych kosztów zarządu, ani kosztów operacji finansowych o charakterze
    ogólnym. Będą one ponoszone wyłącznie w związku z realizacją konkretnej inwestycji i
    będą dotyczyć jedynie zabezpieczenia zobowiązania Podatnika za usługi, które zostaną
    wykonane w ramach procesu wytworzenia środka trwałego.
    Powyższe stanowisko potwierdzają wydane interpretacje podatkowe z dnia 7 marca 2019
    r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.503.2018.1.AR oraz z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-
    1.4010.427.2019.2.AR.
    W świetle powyższego, Spółka uznaje, że wydatki na wynagrodzenie za udzielone
    Gwarancje powinny powiększać wartość początkową środka trwałego, który wejdzie w
    skład Farmy. Rozliczenie ww. wydatków powinno następować poprzez odpisy
    amortyzacyjne od tej wartości początkowej, zgodnie z art. 16h ust. 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
        Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
        poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
        ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 updop:
        Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie
        z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy
        dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w
        roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości
        odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych,
        obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16a ust. 1 updop:
        Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
        współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
        kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty

        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
        umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 updop:
        Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym
        zakresie koszt wytworzenia.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 updop:
        Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do
        wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych
        usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty
        dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu
        wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz
        pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w
        szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i
        prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
    Wskazany w art. 16g ust. 4 updop katalog wydatków, które powinny podwyższyć wartość
    wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko literalnie
    wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość początkową
    środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie koszty
    pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią składnik
    wartości początkowej.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę wobec Gwaranta w
    okresie budowy Farmy wydatki na wynagrodzenia za udzielone gwarancje, mogą zostać
    zaliczone do wartości początkowej środków trwałych, które wejdą w skład Farmy.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarcie
    • umowy z dostawcą turbin wiatrowych, obejmującej dostarczenie i montaż turbin na
      terenie budowy Farmy, w wyniku wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki
      wobec ww. dostawcy o zapłatę wynagrodzenia,
    • umowy z generalnym wykonawcą odpowiedzialnym za kompleksową realizację
      instalacji Farmy, w tym budowę wewnętrznych linii energetycznych, w wyniku
      wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki wobec ww. dostawcy o zapłatę
      wynagrodzenia,
    • umowy z operatorem publicznej sieci elektroenergetycznej dotyczącej przyłączenia
      Farmy do tej sieci, w wyniku wykonywania której powstanie zobowiązanie Spółki
      wobec ww. dostawcy o zapłatę opłaty przyłączeniowej.
    uzależnione jest od dostarczenia odpowiednich gwarancji, które będą miały na celu
    zabezpieczenie zobowiązania Spółki wobec dostawcy turbin, generalnego wykonawcy oraz
    operatora sieci elektroenergetycznej powstałych w ramach ww. Umów. Gwarancje będą
    mieć charakter odpłatny.
    Podsumowując wykładnię przepisów dotyczących ustalenia wartości początkowej środków
    trwałych należy stwierdzić, że do jej elementów należy zaliczać te koszty, które są
    powiązane z inwestycją, której efektem było wytworzenie amortyzowanych środków
    trwałych, przy czym katalog wydatków dających się przyporządkować do danego
    przedsięwzięcia ma charakter otwarty; stanowiły element procesu wytwarzania
    składników majątku podatnika; wydatki miały wpływ na koszt wytworzenia środków
    trwałych; bez tych wydatków nie powstałyby środki trwałe, a wydatki na wytworzenie
    środków trwałych nie zostałyby poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o ich wytworzeniu;
    dzięki poniesionym wydatkom środki trwałe są kompletne i zdatne do użytku; wszelkie

    zaliczone do wartości początkowej koszty zostały poniesione do dnia oddania środków
    trwałych do używania; żaden z poniesionych wydatków nie jest zaliczony do kosztów
    ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów
    operacji finansowych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem, że gwarancje
    dotyczące zobowiązania Spółki wobec dostawcy turbin oraz generalnego wykonawcy
    powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych. Te gwarancje, w ocenie organu
    pozostają w bezpośrednim związku z wytworzeniem środków trwałych, gdyż jak Państwo
    wskazali, związane są z zabezpieczeniem wykonania zobowiązania z tytułu dostarczenia i
    montażu turbin oraz zobowiązania za kompleksową realizację instalacji Farmy, w tym
    budowę wewnętrznych linii energetycznych, które to zobowiązania niewątpliwie składają
    się na koszt wytworzenia planowanej inwestycji i tym samym gwarancje związane z
    zabezpieczeniem wykonania tych zobowiązań, również powinny zwiększać wartość
    początkową środków trwałych, które wejdą w skład Farmy.
    Natomiast, organ nie podziela Państwa stanowiska, że gwarancja obejmująca
    zabezpieczenie wykonania zobowiązania Spółki o zapłatę opłaty przyłączeniowej, powinna
    zwiększać wartość początkową środków trwałych. Zdaniem organu, sama opłata
    przyłączeniowa, co prawda jest związana z prowadzoną inwestycją w postaci budowy
    farmy wiatrowej, to jednak ze swej istoty ma inny charakter niż wydatki mieszczące się w
    kategorii kosztu wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 updop.
    Koszt opłaty przyłączeniowej nie jest bowiem związany z samym procesem wytworzenia
    Farmy, nie zwiększa jej wartości. Wydatek ten ma zapewnić w przyszłości dostawę energii
    do Farmy. Tym samym powyższy wydatek jest związany z możliwością korzystania z
    Farmy. Oznacza to, że wydatek na opłatę przyłączeniową nie zwiększa kosztu wytworzenia
    środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 updop i nie stanowi elementu wartości
    początkowej. Ponoszone opłaty przyłączeniowe powinny być zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 updop.
    Analogicznie należy potraktować koszt gwarancji związanej z zabezpieczeniem wykonania
    zobowiązania z tytułu opłaty przyłączeniowej, jako wydatek, który nie zwiększa wartości
    początkowej środków trwałych.
    Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym koszt gwarancji z tytułu zobowiązania
    Spółki o zapłatę opłaty przyłączeniowej wobec operatora sieci elektroenergetycznej
    zwiększa wartość początkową środków trwałych jest nieprawidłowe, w pozostałym
    zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.