Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.202.2018.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-24
Teza: Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; grunty-grunty rolne; nieruchomości-zbycie nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej wraz z Małżonką, właścicielem nieruchomości położonej w .., która stanowi działkę o nr …, położoną w województwie …, w powiecie …., w gminie …, w dzielnicy …, przy ul. …, której sposób wykorzystania, zgodnie z treścią ksiąg wieczystych, został określony jako „B - grunty rolne zabudowane” o obszarze 0,8601 ha („nieruchomość”). Dla nieruchomości prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta o numerze …..; księga wieczysta jest prowadzona dla nieruchomości gruntowej.

Nieruchomość stanowi majątek objęty ustawową wspólnością majątkową małżeńską Wnioskodawcy i żony Wnioskodawcy. Została ona nabyta na wskazanych warunkach na podstawie umowy sprzedaży z dnia 6 stycznia 1998 r., (dalej: „Umowa 1”) od osoby fizycznej. Zgodnie z jej treścią, nieruchomość ta była niezabudowana, niezalesiona, nieuzbrojona i nieogrodzona. Nabycie nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i żony Wnioskodawcy. Transakcja nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę i żonę Wnioskodawcy nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

31 marca 1993 r. zawarto umowę Spółki cywilnej, której wspólnikami byli Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy (dalej: Spółka cywilna). Spółka cywilna poniosła w latach 2000 - 2001 wydatki na wybudowanie budynku na części Nieruchomości. Spółka cywilna była podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy amortyzowali wybudowany budynek z tytułu ponoszonych nakładów inwestycyjnych, jak i zaliczali do kosztów uzyskania przychodów bieżące wydatki eksploatacyjne. Nieruchomość w pozostałej części (grunt, na którym nie wzniesiono budynków) wykorzystywana była jako grunt rolny, w sposób niezwiązany z działalnością gospodarczą - był na niej wybieg dla koni. Wnioskodawca podkreśla, że działka o wskazanym powyżej oznaczeniu była wykorzystywana do prowadzonej działalności przez Spółkę jawną wyłącznie w części zajętej przez budynki i drogi dojazdowe. W zdecydowanej części była wykorzystywana do działalności rolniczej. Na potwierdzenie powyższego wskazuje na decyzję Prezydenta …. o ustaleniu (po przeprowadzeniu postępowania podatkowego) sposobu wykorzystania nieruchomości gruntowej na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości. Zgodnie z decyzją z dnia \`(...)\`., Nr …, działka ewidencyjna gruntu o nr X została podzielona na potrzeby klasyfikacyjne i wymiaru podatku na dwie części:

*   część zajętą pod prowadzenie działalności gospodarczej o powierzchni 0,3234 ha i

*   część zajętą pod prowadzenie działalności rolniczej o powierzchni 0,5367 ha.

Decyzji tej odpowiada wpis w ewidencji gruntów i budynków pod nr … dla jednostki ewidencyjnej nr . Wg treści tej decyzji przez następne lata był rozliczany podatek od nieruchomości dla wskazanej działki. Zgodnie ze stanem faktycznym, potwierdzonym przez organy podatkowe …, część działki o powierzchni 0,5367 ha nie była nigdy wykorzystywana na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej.

W grudniu 2001 r. Spółka cywilna została przekształcona w Spółkę jawną, działającą obecnie pod firmą … Spółka jawna (dalej: Spółka jawna), z siedzibą w … Spółka jawna, jako następca prawny, przejęła przysługujące Spółce cywilnej prawa i obowiązki. Spółka jawna jest również, zgodnie z treścią ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r., poz. 869, ze zm.), sukcesorem Numeru Identyfikacji Podatkowej Spółki cywilnej. Grunt nigdy nie wszedł natomiast do majątku Spółki cywilnej, ani Spółki jawnej. Spółka korzystała tylko z tej części, na której wzniesiono budynki, zarówno przez Spółkę cywilną, jak i Spółkę jawną nieodpłatnie.

W dniu 2 czerwca 2017 r. Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy zawarli przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. Natomiast 18 grudnia 2017 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży. Przedmiotem transakcji zbycia były zarówno grunt, jak i posadowione na nim budynki i budowle. Wnioskodawca i Jego żona, jako właściciele gruntów, stali się z mocy prawa właścicielami budynków i budowli posadowionych na nieruchomości, mimo że nakłady i wydatki eksploatacyjne były ponoszone przez Spółkę cywilną i Spółkę jawną, zgodnie z cywilnoprawną zasadą superficies solo cedit.

Wnioskodawcy rozliczyli jako przychód z działalności gospodarczej część ceny przypadającą na wartość nieruchomości zajętą pod prowadzenie działalności gospodarczej, tj. budynki i budowle oraz część gruntu o powierzchni 0,3234 ha.

Wnioskodawca i żona Wnioskodawcy nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, i nie prowadzą działalności gospodarczej poza Spółką jawną. Kupujący zaś jest czynnym podatnikiem podatku o towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy czynność odpłatnego zbycia nieruchomości przez Wnioskodawcę w świetle przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.), w części nigdy niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, od której nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych, ani nie wprowadzono jej do ewidencji środków trwałych Spółki jawnej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skoro jest sprzedawana po upływie 5 lat od jej nabycia?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność odpłatnego zbycia nieruchomości, w zakresie części gruntu niewykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą - część działki o powierzchni 0,5367 ha, sklasyfikowana jako użytki rolne, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako odpłatne zbycie części nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f., czyli nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, dokonane po upływie 5 lat od jej nabycia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c u.p.d.o.f. oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f., przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Według art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit a) u.p.d.o.f., przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f., amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22d ust. 2 u.p.d.o.f., składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

W świetle powyższego, kryterium zaliczenia przychodu ze sprzedaży składnika majątku do przychodów z działalności gospodarczej jest spełnienie przesłanek pozwalających na uznanie tego składnika za środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej, podlegający ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym jego wykorzystywanie w ramach tej działalności. Przy czym przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Przy czym, jeżeli przedmiotem odpłatnego zbycia jest budynek mieszkalny, jego część lub udział w takim budynku, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub udział w takim lokalu, grunt lub udział w gruncie albo prawo użytkowania wieczystego gruntu lub udział w takim prawie, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub udział w takim prawie oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie, to wówczas przychody uzyskane z tej umowy sprzedaży nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Odnosząc zatem powyższe rozważania do przedstawionego powyżej stanu faktycznego, zdaniem Wnioskodawcy uznać należy, że odpłatne zbycie nieruchomości, w części dotyczącej gruntu, który nie był nigdy wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej, a jedynie jako grunt rolny, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie kwestionuje obowiązku opodatkowania jako przychód z działalności gospodarczej budynków i części gruntu zajętej do prowadzenia działalności przez Spółkę jawną, w której był wspólnikiem.

Wnioskodawca wskazuje, że Jego stanowisko jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem wydawanym na gruncie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f.

Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 893/16, wskazał, że „skoro lokal był składnikiem majątku wykorzystywanym w prowadzonej działalności gospodarczej i jako środek trwały podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 22d ust. 2 u.p.d.o.f.), to przychód z odpłatnego jej zbycia zasadnie należy uznać za przychód ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza”.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również szereg interpretacji indywidualnych, z których przykładowo wskazuje na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 19 stycznia 2017 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.837.2016.2.AG, w której Organ stwierdził, że „skoro przedmiotem sprzedaży będzie budynek handlowo-usługowego niewykorzystywany przez Wnioskodawcę dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, to przychód z jego sprzedaży nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychód z tytułu zbycia ww. budynku nie podlega opodatkowaniu w ramach działalności gospodarczej”.

Podkreślić należy również, że sprzedaż gruntu, jako niewykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, a ponadto niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej również zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdzono, że „w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy”.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, czynność odpłatnego zbycia nieruchomości, w zakresie części gruntu, która nie była wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (a jedynie jako grunt rolny), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowi odpłatne zbycie części nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., czyli nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, dokonane po upływie 5 lat od jej nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tut. Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy jako współwłaściciela zbywanego udziału w nieruchomości i nie ma zastosowania do małżonki Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.