Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-461/11/12-7/S/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-07
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku importem usług zarządzania
Słowa kluczowe: import-import usług; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 22.03.2011 r. (data wpływu 24.03.2011 r.), uzupełnionym w dniu 14.02.2013 r. (data wpływu 18.02.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 04.02.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 07.02.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku importem usług zarządzania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.03.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku importem usług zarządzania.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 13.02.2013 r., złożonym w dniu 14.02.2013 r. (data wpływu 18.02.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 04.02.2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest prowadzenie sprzedaży detalicznej realizowanej w oparciu o punkty handlowe alokowane, co do zasady w dużych centrach handlowych. W związku ze wzrostem zainteresowania polskich konsumentów marką reprezentowaną przez Wnioskodawcę, w ostatnich latach Spółka istotnie zwiększyła, w skali całego kraju, liczbę placówek handlowych. W związku z powyżej opisanym rozwojem działalności gospodarczej Wnioskodawcy, zawarł On ze spółką handlową Republiki Czech M. a.s. umowę na zarządzanie, na podstawie której czeska spółka świadczy na rzecz Wnioskodawcy szeroko rozumiane usługi zarządzania związane z zarządzaniem wizerunkiem Wnioskodawcy oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. Wskazać należy, iż usługodawca usług zarządzania jest zarejestrowanym na terenie Republiki Czech podatnikiem czeskiego podatku VAT oraz posiada nadany przez czeskie organy administracji podatkowej numer VAT UE.

W powyżej przywołanej umowie strony dokonały podziału usług zarządzania na dwie kategorie. Pierwsza z kategorii dotyczy typowych usług zarządzania wizerunkiem Wnioskodawcy oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. Wynagrodzenie ryczałtowe należne czeskiemu usługodawcy z tytułu świadczenia tych usług oraz terminy jego płatności wskazane zostały w samej umowie.

Druga z kategorii usług zarządzania dotyczy wszelkich świadczeń usługodawcy związanych z przygotowaniem i urządzeniem nowej placówki handlowej, przed faktycznym rozpoczęciem przez Wnioskodawcę sprzedaży w tej placówce. Usługi te nie mają więc charakteru usługi ciągłej lub stałej, lecz świadczone są wyłącznie w sytuacji przygotowania nowego sklepu Wnioskodawcy. Wynagrodzenie należne M. a.s. z tytułu usług zarządzania dotyczących przygotowania i urządzenia nowej placówki handlowej strony ustaliły w ten sposób, że obejmuje ono de facto zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę.

W związku z powyższym strony przyjęły, iż wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy z tytułu świadczenia usług zaliczonych do pierwszej kategorii dokumentowane jest osobną fakturą VAT wystawianą przez czeskiego usługodawcę. Wynagrodzenie usług zaliczonych do drugiej kategorii, nawet w przypadku ich świadczenia w tym samym okresie co usługi zaliczone do pierwszej kategorii, usługodawca dokumentuje na osobnej fakturze VAT.

W związku z faktem, iż usługi zarządzania świadczone są przez czeskiego usługodawcę — podatnika VAT UE na rzecz Wnioskodawcy polskiego podatnika VAT UE, stanowią one dla stron transakcje objęte regulacjami dotyczącymi importu usług. W związku z powyższym czeski usługodawca dokumentuje ich świadczenie fakturami VAT, które zgodnie z Dyrektywą 2006/112/UE nie zawierają kwoty podatku, jego stawki oraz zawierają adnotację, iż do zapłaty podatku zobowiązany jest usługobiorca.

Dodatkowo faktury VAT dokumentujące drugą kategorię usług zarządzania, za które wynagrodzenie ustalono jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę, posiadają wyszczególnione koszty związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy. Na niektórych fakturach usługodawca zamieszcza w pozycji nazwa „towaru lub usługi” opis „refreshment” co wprost oznacza konsumpcję (usługi gastronomiczne i hotelowe), a do innych załączone faktury dokumentujące usługi hotelowe zakupione przez czeskiego usługodawcę dla jego pracowników na terytorium Polski.

Po otrzymaniu od czeskiego usługodawcy tak wystawionych faktur dokumentujących nabycie drugiej z kategorii usług zarządzania, Wnioskodawca dokumentuje ich nabycie fakturą wewnętrzną oraz odprowadza należny podatek od towarów i usług dokonując jednocześnie jego odliczenia jako nabywca usług zarządzania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z importem usług zarządzania, za które wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy ustalono w umowie, jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę oraz udokumentowanie tych usług przez czeskiego usługodawcę fakturami zawierającymi wyszczególnione koszty związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy, z uwzględnieniem w pozycji faktury nazwa „towaru lub usługi” usług gastronomicznych i hotelowych nabytych przez usługodawcę na terytorium Polski uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu usług zarządzania udokumentowanego przez czeskiego usługodawcę w opisany sposób?

Zdaniem Wnioskodawcy: korzysta on z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu usług zarządzania świadczonych przez czeskiego podatnika VAT UE. Wnioskodawca wskazuje, iż pomimo zamieszczania przez usługodawcę na fakturach w pozycji „nazwa towaru lub usługi” usług gastronomicznych lub hotelowych, usługi te nigdy nie były świadczone przez M. os. na rzecz Wnioskodawcy a same faktury dokumentują faktycznie świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi zarządzania. W konsekwencji przywołanie przez usługodawcę tych usług na fakturze należy oceniać przez pryzmat umowy łączącej Wnioskodawcę z czeskim usługobiorcą, gdzie wartość usługi ustalono jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę. Przywoływanie zatem na fakturze poniesionych przez czeskiego usługodawcę kosztów, w tym kosztów związanych z nabyciem usług gastronomicznych lub hotelowych, a nawet załączanie do tych faktur dokumentów odzwierciedlających faktyczne koszty usługodawcy ma dla Wnioskodawcy charakter gwarancyjny i informacyjny, umożliwiający mu zweryfikowanie prawidłowości wynagrodzenia umownego należnego czeskiemu usługodawcy. W reasumpcji Wnioskodawca uprawniony jest do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu usług zarządzania udokumentowanych przez czeskiego usługodawcę w sposób przedstawiony w niniejszym stanie faktycznym.

Interpretacją indywidualną z dnia 22 czerwca 2011 r. Nr IPPP3/443-461/11-2/LK tut. Organ stwierdził, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja indywidualna była przedmiotem skargi, złożonej przez Wnioskodawcę.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2833/11 uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną.

Sąd orzekł, że w sprawie tej doszło do błędnego odczytania przez Ministra Finansów stanu faktycznego, wskazanego we wniosku o interpretację indywidualną. Skarżąca podała bowiem, że wynagrodzenia dla czeskiej spółki za wymienione usługi stanowi łączna kwota kosztów, które tamta poniosła przy ich świadczeniu. Wobec tego, w ocenie Sądu - tak ustalone wynagrodzenie to suma wydatków spółki czeskiej. Skarżąca nie świadczy bowiem usług zakwaterowania i usług gastronomicznych, ani też nie świadczy ich na rzecz Skarżącej, spółka czeska. Strony umowy — spółka polska i spółka czeska przyjęły opisaną konstrukcję celem ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia. Wynagrodzenie za opisaną usługę jest jednak opodatkowane podatkiem od towarów i usług, co jest oczywiste. Zachodzi wobec tego wątpliwość - czy w podstawie kwoty wynagrodzenia za usługę są poniesione przez czeską spółkę koszty brutto czy też netto i wobec tego, która ze spółek powinna dokonać odliczenia podatku naliczonego — ta, która je poniosła w swojej działalności, a więc czeska czy ta która zleca usługę czyli polska. Sąd zaznaczył, że oba kraje są członkami Unii Europejskiej, stosujące wspólną Dyrektywę 112/2006/WE.

Interpretacja indywidualna zakłada, że to polska spółka, a więc Skarżąca nabywa usługi zakwaterowania i gastronomiczne, jednak nie wynika to ze wskazanego stanu faktycznego. Minister Finansów na podstawie art. 14h O.p. może zastosować art. 169 § 1 i § 2 O.p., a więc tryb usunięcia braków wynikających z niespełnienia przez wniosek wymogów określonych przepisami prawa.

Uzasadniając wyrok WSA podniósł, że Spółka składająca wniosek, nie spełniła wymogów prawa, gdyż zadając pytanie dotyczące możliwości odliczenia podatku naliczonego nie wskazała jednoznacznie, z których czynności te odliczenia jej przysługują - czy z wynagrodzenia za usługę czy z czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia, wskazując, że okoliczność ta musi być precyzyjnie ustalona.

Sąd nie wypowiedział się co do zasadności zarzutu skargi o naruszeniu przez interpretację indywidualna art. 28b ust. 1, 28e, art. 28i i art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, gdyż ocena jest przedwczesna. Zanim nie zostanie prawidłowo opisany stan faktyczny wniosku o dokonanie interpretacji indywidualnej, ocena stanowiska podatnika jest niemożliwe. Dopiero bowiem stan faktyczny jest kwalifikowany określonym przepisem.

W wykonaniu powyższego tut. Organ w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa wezwał Wnioskodawcę o sprecyzowanie przedmiotu interpretacji tj. stanu faktycznego i przyporządkowanego do niego pytania poprzez jednoznaczne wskazanie, z których czynności Wnioskodawcy przysługują odliczenia tj. czy z wynagrodzenia za usługę czy z czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, że wynagrodzenie za usługi zarządzania, o których mowa we wniosku z dnia 22.03.2011 r. stanowi suma wydatków poniesionych przez czeskiego kontrahenta w związku ze świadczeniem tych usług zarządzania na rzecz Wnioskodawcy. Wydatki te wskazano we wniosku. W związku z powyższym czeski kontrahent dokumentując wykonanie usługi zarządzania wystawia fakturę w której wykazuje wydatki związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy, którzy te usługi zarządzania świadczyli oraz łączną ich sumę. Właśnie suma tych wydatków (suma kosztów czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia) stanowi należne czeskiemu kontrahentowi wynagrodzenie za świadczone usług zarządzania.

Ponadto Spółka doprecyzowała przedstawione we wniosku pytanie i zajęła do Niego stanowisko:

Czy w związku z importem usług zarządzania, za które wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy ustalono w umowie, jako zwrot wydatków ( np. kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę) oraz udokumentowaniem wykonania tych usług zarządzania przez czeskiego usługodawcę fakturami zawierającymi w swojej treści wynagrodzenie, jako wyszczególnione wydatki związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy, (z częstym uwzględnieniem na fakturze dokumentującej wykonanie usług zarządzania w pozycji nazwa towaru lub usługi” katalogu usług gastronomicznych i hotelowych nabytych przez czeskiego kontrahenta na terytorium Polski i stanowiących dla niego wydatek) uprawnia Wnioskodawcę do wystawienia faktury wewnętrznej i odliczenia podatku naliczonego od wynagrodzenia z tytułu importu usług zarządzania, które czeski usługodawca dokumentuje w opisany powyżej sposób jako katalog i suma wydatków związanych z kosztami podróży zakwaterowaniem i innymi kosztami bezpośrednimi poniesionymi przez niego)?

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wynagrodzeniem czeskiego kontrahenta za świadczone przez niego usług zarządzania, które to wynagrodzenie stanowi sumę wydatków poniesionych przez czeskiego kontrahenta (suma kosztów czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia) i wykazanych na wystawianych przez niego fakturach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/11 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na postawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju;

Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.03.2011 r. przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów.

W myśl art. 17 ust. 3 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Dla celów określenia miejsca świadczenia usług ustawodawca odrębnie zdefiniował pojęcie podatnika. I tak zgodnie z art. 28a pkt 1 stwierdza się, że przez to pojęcie rozumiemy:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

oraz podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Jednak tut. Organ zwraca uwagę na fakt, iż ustawodawca dla usług związanych z nieruchomościami przewidział w art. 28e ustawy, szczególny sposób określenia miejsca świadczenia. Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje tę usługę.

Natomiast zgodnie z art. 28i ustawy miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2 w przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej na terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów (art. 28i ust. 2).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nabywa od Kontrahenta szeroko rozumiane usługi zarządzania związane z zarządzaniem wizerunkiem Wnioskodawcy oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. W powyżej przywołanej umowie strony dokonały podziału usług zarządzania na dwie kategorie. Pierwsza z kategorii dotyczy typowych usług zarządzania wizerunkiem Wnioskodawcy oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. Wynagrodzenie ryczałtowe należne czeskiemu usługodawcy z tytułu świadczenia tych usług oraz terminy jego płatności wskazane zostały w samej umowie. Druga z kategorii usług zarządzania dotyczy wszelkich świadczeń usługodawcy związanych z przygotowaniem i urządzeniem nowej placówki handlowej, przed faktycznym rozpoczęciem przez Wnioskodawcę sprzedaży w tej placówce. Usługodawca usług zarządzania jest zarejestrowanym na terenie Republiki Czech podatnikiem czeskiego podatku VAT oraz posiada nadany przez czeskie organy administracji podatkowej numer VAT UE. W związku z faktem, iż usługi zarządzania świadczone są przez czeskiego usługodawcę czeski usługodawca dokumentuje ich świadczenie fakturami VAT, które zgodnie z Dyrektywą 2006/112/UE nie zawierają kwoty podatku, jego stawki oraz zawierają adnotację, iż do zapłaty podatku zobowiązany jest usługobiorca. Po otrzymaniu od czeskiego usługodawcy tak wystawionych faktur dokumentujących nabycie drugiej z kategorii usług zarządzania, Wnioskodawca dokumentuje ich nabycie fakturą wewnętrzną oraz odprowadza należny podatek od towarów i usług dokonując jednocześnie jego odliczenia, jako nabywca usług zarządzania. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że czeski kontrahent dokumentując wykonanie usługi zarządzania wystawia fakturę w której wykazuje wydatki związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy, którzy te usługi zarządzania świadczyli oraz łączną ich sumę. Właśnie suma tych wydatków (suma kosztów czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia) stanowi należne czeskiemu kontrahentowi wynagrodzenie za świadczone usług zarządzania.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia z tytułu importu usług zarządzania, za które wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy zostało ustalone w oparciu o poniesione przez Niego koszty.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy nabywane przez Wnioskodawcę usługi zarządzania nie zawierają się w wyjątkach od zasady ogólnej zawartej w przepisach art. 28b ust. 2-4 i art. 28c-28n ustawy, w związku z czym dla ustalenia miejsca świadczenia przedmiotowych usług zastosowanie znajdzie ogólna zasada zawarta w art. 28b ust. 1 ustawy. A zatem nabywane przez Wnioskodawcę usługi zarządzania od kontrahenta mającego siedzibę na terytorium Czech są opodatkowane na terytorium Polski tj. w kraju siedziby usługobiorcy.

Tak więc nabycie przez Wnioskodawcę przedmiotowych usług od podmiotu zagranicznego, posiadającego siedzibę poza terytorium kraju tj. na terytorium Czech stanowi import usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegający opodatkowaniu na terenie kraju. Wnioskodawca, jako usługobiorca tych usług będzie zobowiązany do ich rozliczenia.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże na podstawie art. 146a ustawy, obowiązującym od dnia 01.01.2011r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w treści art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 tej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7: kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn., których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

I tak stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  (uchylony),
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Mając na względzie przepisy oraz okoliczności sprawy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku należnego wynikającego z faktury wewnętrznej dokumentującej nabycie usług zarządzania, z wyszczególnieniem poniesionych kosztów przez usługodawcę, bowiem są to usługi związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Bowiem to suma kosztów czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia stanowi należne czeskiemu kontrahentowi wynagrodzenie za świadczone usługi zarządzania. Jak Spółka wskazała w uzupełnieniu wniosku wynagrodzenie za usługi zarządzania, o których mowa we wniosku stanowi suma wydatków poniesionych przez czeskiego kontrahenta w związku ze świadczeniem usług zarządzania na rzecz Wnioskodawcy. Ponadto wskazać należy, że Wnioskodawca nie świadczy, usług zakwaterowania i usług gastronomicznych, ani też nie świadczy ich na rzecz Wnioskodawcy, spółka czeska. Strony umowy tj. Spółka polska i spółka czeska przyjęły opisaną konstrukcję celem ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia. A zatem Wnioskodawca ma prawo do odliczenia z tytułu importu przedmiotowych usług zarządzania na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.