Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.919.2020.10.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działek o nr 1, 2, 3
oraz 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 16 listopada 2020 r. został złożony ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od
    towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o
    nr 1, 2, 3 oraz 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6.
    Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 lutego 2021 r. (data wpływu 15 lutego
    2021 r.) oraz pismami które wpłynęły do tut. organu 16 lutego 2021 r. będącym
    odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 25 stycznia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-
    1.4012.919.2020.1.AB.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      S.P.,
    2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      A.P.
      T.P.
      A.P.
    Opis stanu faktycznego
    Pan S.P. otrzymał wraz z Panem A.P., Panem T.P., Panią A.S. oraz Panem L.P. (dalej zwani
    jako Podatnicy) w dniu 26 sierpnia 1996 r. na podstawie zawartej umowy darowizny z
    babcią Podatników Panią A.P. własność nieruchomości gruntowej położonej w (...) przy ul.
    (...) składającej się z działki gruntu numer 16 i 17 o łącznej powierzchni 5,1018 ha objętej
    księgą wieczystą nr (...) prowadzonej przez VI Wydział Ksiąg Wieczystych w (...). Część
    składową tej nieruchomości stanowią dom mieszkalny, obora oraz grunty rolne.
    Na przełomie 1997 i 1998 roku w ramach zadań własnych Gminy wybudowana została dla
                          2ul. (...) na odcinku 276 mb. o pow. 1782 m droga oraz zbudowana została sieć
    wodociągowa, kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Inwestycja ta finansowana była
    wyłącznie z budżetu Miasta.
    Właściciele niniejszej nieruchomości złożyli w dniu 14 kwietnia 2000 r. wniosek o zmianę
    planu zagospodarowania przestrzennego osiedla (...) w zakresie działek nr 16 oraz 17 o
    zmianę układu dróg oraz wiążącego się z tym układem działek. W dniu 13 listopada 2001 r.
    na podstawie złożonego wniosku przez właścicieli wydano decyzję o podziale
    nieruchomości oznaczonej działką nr 17 o pow. 1,8172 ha na działki ewidencyjne: nr 1 o
    pow. 0,1069 ha, nr 17 o pow. 0,1811 ha, nr 5 o pow. 0,1369 ha (droga wewnętrzna), nr 18
    o pow. 0,0828 ha, nr 19 o pow. 0,1149 ha, nr 2 o pow. 0,0724 ha, nr 20 o pow. 0,0673 ha,
    nr 21 o pow. 0,0719 ha, nr 10 o pow. 0,1158 ha, nr 10 o pow. 0,8672 ha.
    Dzielona nieruchomość znajduje się na terenie o przeznaczeniu pod zabudowę
    mieszkaniową jednorodzinną oraz o przeznaczeniu na usługi nieuciążliwe z
    dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej. Po dokonaniu podziału działki nr 17 zgodnie z
    wypisem z rejestru gruntów powstałe w w/w sposób działki stanowiły w dalszym ciągu
    grunty orne. Następnie w dniu 13 grudnia 2001 r. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr
    10608/2001 Wnioskodawcy dokonali sprzedaży działki nr 17 o pow. 0,1811 ha oraz udziału
    w drodze działki nr 5.
    W dniu 19 grudnia 2001 r. Wnioskodawcy dokonali sprzedaży, zgodnie z aktem
    notarialnym Rep. A nr (...), działki nr 21 o pow. 0,0719 ha oraz udziału w drodze działki nr
    5. W dniu 5 maja 2003 r. doszło do sprzedaży, zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...),

    działki nr 20 o pow. 0,0673 ha oraz udziału w drodze działki nr 5. Z kolei w dniu 25 maja
    2004 r. Wnioskodawcy zbyli, zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...), działkę nr 18 o
    pow. 0,0828 ha oraz udział w drodze działki nr 5.
    Dodać należy, że środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży przedmiotowych
    nieruchomości zostały przeznaczone na cele osobiste Wnioskodawców. Nigdy nie doszło
    do przeznaczenia środków ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości na zakup innych
    nieruchomości.
    W dniu 29 kwietnia 2005 r., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) Wydział I
    Cywilny Sygn. Akt I Ns 287/05, stwierdzono nabycie spadku po zmarłym L.P., będącym
    jednym z właścicieli nieruchomości. Nabyte prawa dotyczyły udziałów Pana L.P. w
    działkach o nr 16 i 1, 5, 19, 2, 10, 10.
    W dniu 29 sierpnia 2005 r., zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...), właściciele
    dokonali sprzedaży działki nr 19 o pow. 0,1149 ha oraz udziału w drodze działki nr 5. W
    dniu 2 kwietnia 2007 r., zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...), właściciele dokonali
    sprzedaży działki nr 10 o pow. 0,1158 ha oraz udziału w drodze działki nr 5.
    Zgodnie z wnioskiem właścicieli o dokonaniu podziału działki nr 10 o pow. 0,8672 ha w
    dniu 8 stycznia 2009 r. Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr (...) o jej podziale na działki
    nr 16 o pow. 0,1433 ha oraz 7 o pow. 0,7239 ha. Celem podziału nieruchomości było
    wydzielenie działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego
    jednego z właścicieli, tj. S.P.
    Następnie zgodnie z wnioskiem właścicieli o dokonaniu podziału działki nr 7 o pow. 0,7239
    ha w dniu 24 września 2009 r. Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr (...) o jej podziale na
    działki nr 8 o pow. 0,0164 ha oraz 9 o pow. 0,7075 ha. Celem podziału działki nr 7 było
    przeznaczenie działki nowo powstałej o numerze 8 i pow. 0,0164 ha na powiększenie
    działki nr 10 sprzedanej w dniu 02.04.2007 r. z wniosku kupującego w danym okresie
    działki. Dlatego też, zgodnie z aktem notarialnym z dnia 30 marca 2010 r. Rep. A nr (...)
    została zawarta warunkowa umowa sprzedaży działki nr 8 o pow. 0,0164 ha, której
    przeniesienie własności nastąpiło zgodnie z aktem notarialnym z dnia 26 kwietnia 2010r.
    Rep. A nr (...).
    Na wniosek Podatników w dniu 9 grudnia 2010 r. Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr
    (...) ustalającą warunki zabudowy dla budowy 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych
    dwukondygnacyjnych wraz z podziałem działki nr 9 w obrębie ewidencyjnym nr 11 przy ul.
    (...) w (...) (na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego,
    polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a
    także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga
    ustalenia w drodze decyzji o warunkach zabudowy).
    Zgodnie z wnioskiem właścicieli o dokonaniu podziału działki nr 9 o pow. 0,7075 ha w dniu
    14 marca 2011 r. Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr (...) o jej podziale na działki nr: 3 o
    pow. 0,0933 ha, 13 o pow. 0,0933 ha, 14 o pow. 0,0934 ha, 4 o pow. 0,0933 ha, 6 o pow.
    0,1226 ha, 15 o pow. 0,1069 ha, 12 o pow. 0,1047 ha. Część przedmiotowej działki nr 9
    objęta była ustaleniami zmiany miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania
    przestrzennego osiedla (...) (...)) w (...) przy ul. (...) na terenie zajmującym część działek nr
    13 i 17 w obrębie 11, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w (...) (...) z dnia 19 lutego
    1999r. (Dziennik Urzędowy Województwa z 1999r. Nr 33, poz. 574). Żadna z nowo
    powstałych działek nie była objęta tym planem w całości. Dla pozostałej części tej działki
    Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr (...) z dnia 9 grudnia 2010 r. , ustalającą warunki
    zabudowy dla budowy 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowy urządzeń
    budowlanych wraz z zasadami podziału geodezyjnego.
    W dniu 6 lipca 2011 r., zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...), Wnioskodawcy dokonali
    sprzedaży działki nr 13 o pow. 0,0933 ha oraz udziału w drodze działki nr 6. W dniu
    29.09.2011r. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawcy dokonali

    sprzedaży działki nr 15 o pow. 0,1069 oraz działki nr 12 o pow. 0,1047 ha oraz udziału w
    drodze działki nr 6. W dniu 12.10.2011 r. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...)
    Wnioskodawcy dokonali sprzedaży działki nr 14 o pow. 0,0934 ha oraz udziału w drodze
    działki nr 6.
    Środki pozyskane ze sprzedaży przedmiotowych działek zostały wykorzystane na cele
    osobiste podatników.
    W chwili obecnej Podatnicy zamierzają dokonać sprzedaży działek o nr 1, 2, 3 oraz 4 wraz
    z udziałami w drogach o nr 5 i 6, które stanowią ich tzw. majątek osobisty i nigdy nie były
    wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Podatnicy nie zamierzają zajmować się działalnością polegającą na obrocie
    nieruchomościami, a sprzedaż przedmiotowych działek wynika jedynie z chęci
    spieniężenia darowanej Podatnikom w 1996 r. nieruchomości. Dokonany podział
    nieruchomości oraz zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego miały tylko na
    celu zwiększenie atrakcyjności działek dla kupujących. Podatnicy nigdy nie dokonywali
    żadnych czynności, które wskazywałyby na ich profesjonalne podejście do obrotu
    niniejszymi nieruchomościami, takich jak np.: uzbrojenie terenu, wyposażenie w
    urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, energetycznej. Nigdy nie
    podejmowali też żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działek jak ogłoszenia
    czy inne tego typu działania.
    Dodać należy, że jeden z Podatników tj. Pan S.P., od dnia 20 czerwca 2016 r. prowadzi
    działalność gospodarczą w formie indywidualnej działalności gospodarczej osoby fizycznej
    w przedmiocie działalności usługowej związanej z zagospodarowaniem terenów zieleni.
    Jednakże nie wykorzystuje i nie wykorzystywał nigdy niniejszych nieruchomości do celów
    działalności gospodarczej.
    W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:
    Ad.1.
    Pan T.P. oraz Pani A.P. nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej i nie byli
    zrejestrowania jako podatnicy VAT. Natomiast Pan A.P. prowadził działalność gospodarczą,
    której jedynym przedmiotem była działalność sklasyfikowana pod kodem 6910Z wg PKD
    2007, tj. działalność prawnicza. Powyższa działalność gospodarcza była prowadzona od
    dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2018 r. i w tym okresie Pan A.P. był, wyłącznie z
    tytułu tej działalności, czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działalność
    ta pozostawała bez jakiegokolwiek związku z działkami, których dotyczy wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2020 r.
    Ad.2.
    Przy nabyciu przedmiotowych działek Wnioskodawcom nie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nabycie działek nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a dodatkowo Wnioskodawcy nigdy w zakresie
    przedmiotowych działek nie występowali jako podatnicy VAT.
    Ad.3
    Od momentu nabycia działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 i 6 nie były one wykorzystywane przez
    Wnioskodawców w żaden sposób, były tam łąki nieuprawne, w stosunku do których nie
    podejmowano żadnej działalności. Wyjaśnienie dotyczące powodów braku możliwości
    wykorzystywania powyższych działek zamieszczono w odpowiedzi na pytanie nr 5 poniżej.
    Ad.4.
    Wnioskodawcy, oprócz Pana S.P., nigdy nie posiadali statusu rolników ryczałtowych.
    Natomiast Pan S.P. jest rolnikiem ryczałtowym począwszy od 1 lutego 2018 r. Działalność
    Pana S.P. jako rolnika ryczałtowego nie obejmowała ani nie obejmuje działek, których
    dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2020 r. Działki
    te stanowią łąki nieużytkowe, zaś działalność Pana S.P. jako rolnika ryczałtowego

    prowadzona jest na innych nieruchomościach rolnych i pozostaje bez związku z działkami
    objętymi wnioskiem o wydanie interpretacji (zob. też odpowiedź na pytanie 15 poniżej).
    Pozostali Wnioskodawcy również nie wykorzystywali ani nie wykorzystują powyższych
    działek do prowadzenia jakiejkolwiek działalności, w szczególności do prowadzenia
    działalności zarobkowej lub gospodarczej.
    Ad.5.
    Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawców do
    prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jak
    również żadnej innej działalności. Brak możliwości wykorzystywania przedmiotowych
    działek do działalności rolniczej jest spowodowany procesami urbanizacyjnymi, które
    zaczęły zachodzić w ich sąsiedztwie już w latach 90- tych XX wieku. Po pierwsze działki
    sąsiadują z ulicą wybudowaną przez Miasto (...), będącą drogą dojazdową do kilkuset
    posesji. Generuje to znaczny ruch uliczny, uniemożliwiając produkcję płodów rolnych. Po
    drugie działki sąsiadują z kilkunastoma domami jednorodzinnymi (wolnostojącymi i
    szeregowymi), a do tego w odległości kilkudziesięciu metrów od nich znajduje się kościół,
    co powoduje znaczny ruch ludności w najbliższej okolicy. Po trzecie w bezpośrednim
    sąsiedztwie działek właściciele innych nieruchomości prowadzą budowy, co z kolei wpływa
    na obecność ciężkiego sprzętu budowlanego (w szczególności prowadzona jest budowa
    budynków wielorodzinnych na około 300 mieszkań).
    Ad.6.
    W związku z tym, że przedmiotowe działki nie były objęte działalnością rolniczą, nie
    prowadzono tam żadnych upraw. Tym samym nie dochodziło do sprzedaży płodów
    rolnych z przedmiotowych działek.
    Ad.7.
    Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 nigdy nie były i nie są obecnie przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Ad.8.
    Wnioskodawcy nie występowali z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 ani dla pierwotnych działek, z których
    powstały ww. działki.
    Ad.9.
    W stosunku do działek nr 1, 2, 5, ani w stosunku do pierwotnych działek, z których
    powstały ww. działki, Wnioskodawcy nigdy nie wnosili o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Natomiast w przypadku działek nr 3 i 4 oraz drogi na działce o nr 6 na wniosek
    Wnioskodawców w dniu 9 grudnia 2010 r. Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr (...)
    ustalającą warunki zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych
    dwukondygnacyjnych wraz z podziałem działki nr 9 w obrębie ewidencyjnym nr 11 przy ul.
    (...) w (...) (na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego
    polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a
    także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga
    ustalenia w drodze decyzji o warunkach zabudowy). Wystąpienie z powyższym wnioskiem
    o ustalenie warunków zabudowy dla powyższych działek wynikało z faktu, iż ich obszar był
    jedynie częściowo objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla
    (...) (...)) w (...) przy ul. (...), zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w (...) (...) z dnia 19 lutego
    1999 r. (Dziennik Urzędowy Województwa z 1999 r. Nr 33, poz. 574). W rezultacie w
    odniesieniu do tychże działek Prezydent Miasta (...) wydał decyzję nr 202 z dnia 9 grudnia
    2010 r., ustalającą warunki zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych oraz budowy urządzeń budowlanych wraz z zasadami podziału
    geodezyjnego. Stosowne informacje w tym zakresie zostały też zamieszczone we wniosku

    o wydanie interpretacji indywidualnej. Opisane wyżej działania podjęte przez
    Wnioskodawców były niezbędne z następujących powodów:
    a) Jeden z Wnioskodawców, Pan S.P., zamieszkuje działkę znajdującą się w bezpośrednim
    sąsiedztwie działek nr 3 i 4. Z tego powodu istotne znaczenie miało zadbanie o sposób
    zagospodarowania tychże nieruchomości, tak by ich przeznaczenie umożliwiało
    niezakłóconą egzystencję na zamieszkiwanej działce (działka nr 4 znajduje się naprzeciwko
    zamieszkiwanej posesji, zaś działka nr 3 w bliskiej odległości od tejże posesji). Działania
    Wnioskodawców były tym bardziej uzasadnione, iż w przeszłości na obszarze działek
    objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej Miasto (...) rozważało lub
    planowało umiejscowienie szkoły, a następnie skrzyżowania ulic. Taki rodzaj sąsiedztwa
    przekreśliłby możliwość niezakłóconego korzystania z zamieszkiwanej działki. Najbardziej
    korzystne z punktu widzenia sąsiedzkiego było zaś przeznaczenie działek nr 3 i 4 pod
    zabudowę jednorodzinną. Działania podjęte przez Wnioskodawców miały zatem na celu
    ochronę posiadanej i zamieszkiwanej przez jednego z Wnioskodawców nieruchomości
    przed ewentualnym pogorszeniem jej stanu związanego z niekorzystnym sąsiedztwem, w
    tym przed immisjami z sąsiednich działek (gdyby powstała na nich szkoła lub skrzyżowanie
    dróg miejskich).
    b) Działki objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej są majątkiem osobistym
    Wnioskodawców, stanowiącym darowiznę rodzinną lub spadek rodzinny. Obszar tychże
    działek został przyznany przodkom Wnioskodawców jako rekompensata za mienie
    pozostawione poza obecnymi granicami Polski (w dawnym województwie wileńskim).
    Część Wnioskodawców wychowywała się i dorastała w zabudowaniach na wspomnianym
    obszarze. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy mają sentymentalny stosunek do
    tychże nieruchomości i zamierzali dokonywać ich sprzedaży jedynie w niezbędnym
    zakresie do realizacji potrzeb życiowych, związanych z pokryciem wydatków na kształcenie
    poza miejscem zamieszkania oraz wydatków związanych z założeniem rodziny. Uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy w związku z podziałem działek było niezbędne dla
    ewentualnej okazjonalnej sprzedaży jedynie części posiadanej nieruchomości, bez
    szerszego wyzbywania się majątku rodzinnego.
    c) Działki nr 3, 4 i 6 nie mogą służyć prowadzeniu działalności rolniczej z uwagi na procesy
    urbanizacyjne w najbliższym sąsiedztwie. Racjonalnym sposobem wykonywania prawa
    własności w odniesieniu do tychże działek jest zatem rozważenie ich sprzedaży.
    Ad.10.
    Wnioskodawcy nie planują zawierania umowy przedwstępnej.
    Ad.11.
    Wnioskodawcy nie zawarli oraz nie planują zawarcia umowy przedwstępnej.
    Wnioskodawcy nie planują udzielania osobie trzeciej pełnomocnictwa do występowania w
    ich imieniu.
    Wnioskodawcy w przeszłości nigdy nie zawierali umów przedwstępnych w związku z
    posiadanymi nieruchomościami ani nie udzielali pełnomocnictwa do występowania w ich
    imieniu przez osoby trzecie.
    Ad.12.
    Wnioskodawcy nie przewidują ustanawiania przed dokonaniem sprzedaży działek
    pełnomocnika do składania w ich imieniu wniosków, występowania o decyzje, pozwolenia
    czy też składania innych pism. Taki pełnomocnik nigdy nie był ustanawiany przez
    Wnioskodawców w przeszłości.
    Ad.13.

    Rozważana sprzedaż działek przez Wnioskodawców wynika z braku możliwości
    przeznaczenia ich na działalność rolniczą, ze względu na procesy urbanizacyjne, które
    zaczęły zachodzić w ich sąsiedztwie już w latach 90-tych XX wieku. Wyjaśnienie w tym
    zakresie zamieszczono w odpowiedzi na pytanie nr 5 powyżej.
    Niezależnie od tego, z uwagi na sentymentalne znaczenie posiadanych nieruchomości,
    jako majątku rodzinnego, Wnioskodawcy dokonują jedynie okazjonalnych sprzedaży
    posiadanych działek, w przypadku wystąpienia potrzeb życiowych. O takim podejściu
    świadczy chociażby to, iż ostatnia sprzedaż działek nastąpiła prawie 10 lat temu, w drugiej
    połowie 2011 r. Obecnie takie potrzeby życiowe wystąpiły u Wnioskodawców, zaś środki
    finansowe ze sprzedaży działek mają służyć zaspokojeniu tychże potrzeb, tj.:
    a) w przypadku Pana A.P. oraz Pana T.P. - pozyskaniu części środków na zakup mieszkań
      do własnych celów życiowych;
    b) w przypadku Pana S.P. - pozyskaniu środków na nakłady na dom mieszkalny;
    c) w przypadku Pani A.S. - pozyskaniu środków na utrzymanie rodziny, w tym na wsparcie
      dzieci.
    Wnioskodawcy nie planują przeznaczenia pozyskanych środków na prowadzenie
    jakiejkolwiek działalności zarobkowej, w tym gospodarczej.
    Ad.14.
    Odnośnie sprzedanych już działek przez Wnioskodawców opisanych w stanie faktycznym
    należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
    Sprzedane działki nie były wykorzystywane w żaden sposób, były to łąki nieużytkowe.
    Sprzedaż posiadanych nieruchomości wynikała z braku możliwości przeznaczenia ich na
    działalność rolniczą, ze względu na procesy urbanizacyjne, które zaczęły zachodzić w ich
    sąsiedztwie już w latach 90-tych XX wieku. Wyjaśnienie w tym zakresie zamieszczono w
    odpowiedzi na pytanie nr 5 powyżej.
    Niezależnie od tego, z uwagi na sentymentalne znaczenie posiadanych nieruchomości,
    jako majątku rodzinnego, Wnioskodawcy dokonywali jedynie okazjonalnych sprzedaży
    posiadanych działek w celu zaspokojenia potrzeb życiowych, tj. pokrycia kosztów
    kształcenia poza miejscem zamieszkania Pana A.P., Pana T.P., córki Pani A.S. oraz potrzeb
    związanych z założeniem rodziny przez Pana S.P.
    Wnioskodawcy nie przeznaczali pozyskanych środków na prowadzenie jakiejkolwiek
    działalności zarobkowej, w tym gospodarczej.
    Wnioskodawcy nie odprowadzali VAT-u, nie składali deklaracji VAT-7, nie dokonywali
    zgłoszenia rejestracyjnego. Podejście takie nie było kwestionowane przez organy
    podatkowe w odniesieniu do sprzedanych działek. Od czasu ostatnich sprzedaży działek w
    drugiej połowie 2011 r. nie zaszły istotne zmiany stanu faktycznego związanego z
    nieruchomościami posiadanymi przez Wnioskodawców.
    Ad.15.
    Wnioskodawcy posiadają jeszcze działkę nr 16. Działka ta nie jest przeznaczona do
    sprzedaży z uwagi na jej obecne wykorzystywanie do działalności rolniczej Pana S.P. (na tej
    działce prowadzona jest działalność rolnika ryczałtowego). Dodatkowo Wnioskodawcy
    posiadają działkę nr 16, która jest zamieszkiwana przez Pana S.P. i jego rodzinę. Działka ta
    nie jest przeznaczona do sprzedaży. Do ewentualnej sprzedaży przeznaczone są jedynie
    działki objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. działki na których nie
    można prowadzić działalności rolniczej.
    Ad.16
    Środki finansowe ze sprzedaży działek mają służyć zaspokojeniu bieżących potrzeb
    życiowych Wnioskodawców, tj.:

    a) w przypadku Pana A.P. oraz Pana T.P. - pozyskaniu części środków na zakup mieszkań
      do własnych celów życiowych;
    b) w przypadku Pana S.P. - pozyskaniu środków na nakłady na dom mieszkalny;
    c) w przypadku Pani A.S. - pozyskaniu środków na utrzymanie rodziny, w tym na wsparcie
      dzieci.
    Wnioskodawcy nie planują przeznaczenia pozyskanych środków na prowadzenie
    jakiejkolwiek działalności zarobkowej, w tym gospodarczej.
    Pytanie:
    Czy planowana sprzedaż opisywanych gruntów niezabudowanych będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko:
    Dokonując analizy przedmiotowego stanu faktycznego należy zwrócić uwagę, że w myśl
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.
    Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Pojęcie
    dostawy towarów zdefiniowane zostało w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jako towary, zgodnie z definicją z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich
    części, oraz także wszelkie postacie energii. Do rzeczy należą nieruchomości, wśród
    których z kolei wyróżnia się grunty oraz nieruchomości zabudowane.
    Zakwalifikowanie danej transakcji jako mieszczącej się w zakresie opodatkowania sprawia,
    że spełniona zostaje przedmiotowa przesłanka opodatkowania. Wypełnienie
    przedmiotowej przesłanki opodatkowania nie musi jednakże oznaczać konieczności
    opodatkowania danej czynności podatkiem VAT. Oprócz niej bowiem konieczne jest
    spełnienie podmiotowej przesłanki opodatkowania. Pod tym pojęciem rozumie się, to aby
    podmiot dokonujący danej czynności działał jako podatnik. Podkreślenia wymaga fakt, że
    chodzi tu o działanie tego podmiotu w odniesieniu do konkretnej czynności. Innymi słowy
    ważne jest działanie w charakterze podatnika przy wykonywaniu danej czynności.
    Posiadanie statusu podatnika podatku VAT w stosunku do innej działalności niż sprzedaż
    nieruchomości wchodzących w skład majątku osobistego nie przesądza o opodatkowaniu
    VAT zbycia nieruchomości wchodzących w skład majątku osobistego.
    Pojęcie podatnika zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym
    przepisem podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Kluczowe w powyższej
    definicji jest określenie, że podatnikiem, jest każdy podmiot (bez względu na swoją formę
    prawną), jeżeli samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2, obejmuje zaś wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Powyższa definicja przesądza o tym, że działalnością gospodarczą
    obejmuje w zasadzie tylko aktywność wykonywaną zawodowo, w sposób profesjonalny.
    Reasumując dla opodatkowania danej czynności podatkiem VAT potrzebne jest
    kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek:
    1. przedmiotowej - wykonywana czynność musi mieścić się w katalogu czynności
      podlegających opodatkowaniu,

    2. podmiotowej - dana czynność wykonywana jest przez podatnika VAT, działającego
      właśnie w takim charakterze.
    Jak już wskazano powyższe dwie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Niewystąpienie
    bowiem jednej z nich sprawia, że dana czynność nie może zostać opodatkowana
    podatkiem VAT.
    W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszej opinii, Podatnicy jako osoby
    fizyczne planują dokonać dostawy nieruchomości stanowiących ich majątek osobisty,
    które nie były dodatkowo nigdy wykorzystywane do działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy wskazać, iż wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę
    fizyczną może w określonych okolicznościach zostać uznane za prowadzenie działalności
    gospodarczej, a w konsekwencji uznanie takiej osoby za podatnika VAT, jeżeli czynność ta
    dokonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Odnosząc się do tej kwestii należy przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (zwanego dalej TSUE) z dnia 15 września 2011 r. o sygnaturze C-180/10 i C-
    181/10. TSUE wskazał w nim, że o tym czy dana sprzedaż jest realizowana w ramach
    działalności gospodarczej decyduje charakter i zakres działań podejmowanych przez
    sprzedawcę w odniesieniu do sprzedawanej nieruchomości. Jeżeli sprzedawca angażuje
    środki i podejmuje działania w odniesieniu do nieruchomości podobne do podmiotów
    zajmujących się profesjonalnym obrotem nieruchomościami, to dokonywaną przez niego
    sprzedaż należy uznać za przejaw prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C- 291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Zaznaczyć należy również, że nie ma przeszkód aby podatnik prowadzący działalność
    gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z
    systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie czy dany przedmiot
    sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną czy
    planowaną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez
    organ wydający interpretację, a nie elementem stanu faktycznego.
    Z kolei z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10
    wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Analizując opis sprawy przedstawiony przez Podatników w kontekście powyższych
    orzeczeń TSUE stwierdzić należy, że Podatnicy w zakresie odnoszącym się do wskazanych

    we wniosku działek nie podejmowali działań porównywalnych z działalnością podmiotu
    profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami. Za takie działalnie nie można
    bowiem uznać dokonanie podziału działek oraz dokonanie zmian w planie
    zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim z pewnością nie można uznać, że
    Podatnicy uzyskując prawie 23 lat temu prawo własności nieruchomości uczynili to w celu
    odsprzedaży w 2020 r., a tym samym, że już w tamtych latach podjęli czynności, które
    będzie można uznać obecnie za przejaw działalności gospodarczej. Właściciele
    nieruchomości nie podejmowali też wobec nieruchomości jakichkolwiek czynności, które
    miałyby wskazywać na choćby zamiar rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej
    przy ich pomocy. Nie można za podatnika VAT uznać właściciela gruntu, który w celu
    sprzedaży nieruchomości lub jej części podejmuje działania obliczone na wzrost jej
    wartości, np. dokonuje podziału działek czy też podejmuje czynności w celu zmiany
    klasyfikacji gruntu.
    Podatnicy nie poczynili również nakładów finansowych na przedmiotowe nieruchomości
    celem uatrakcyjnienia nieruchomości powstałych w wyniku podziałów działek, czyli
    przykładowo nie ponosili nakładów na zagospodarowywanie zieleni, uzbrojenie w
    jakiekolwiek media (woda, prąd, gaz), utwardzenie wydzielonych dróg, czy też ogrodzenie
    tych działek.
    Niniejszy pogląd jest ugruntowany również w orzecznictwie sądowo-administracyjnym
    oraz interpretacjach organów podatkowych. Tytułem przykładu można wskazać
    orzeczenie NSA z dnia 28 sierpnia 2020 r. (sygn. I FSK 2036/17):
    Wykładnia art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie pozwala jednoznacznie sprecyzować sytuacji, w
    których aktywność danej osoby można kwalifikować jako zwykłe odpłatne zbycie majątku
    prywatnego, a w jakim momencie działania te przeradzają się w działalność gospodarczą
    podlegającą opodatkowaniu VAT. Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może
    podejmować działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu zagospodarowania
    przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania
    nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki
    budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjowania
    postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na
    budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie
    dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań "handlowca", tj. podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Podobnie stwierdzono m. in. w następujących orzeczeniach sądowych:
    · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2020 r.,
      sygn. I SA/Bd 77/20;
    · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 marca 2020 r., sygn. I
      SA/Łd 777/19;
    · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2020 r.,
      sygn. I SA/Gd 2221/19,
    · wyroku NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. I FPS 3/07,
    · wyroku NSA z dnia 27 października 2009 r. sygn. I FSK 1043/08,
    · wyroku NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. I FSK 1536/10,
    · wyroku NSA z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. I FSK 1665/11,
    · wyroku WSA w Poznaniu z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. I SA/Po 796/12,
    · wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. I SA/Go 367/14,
    · wyroku NSA z dnia 11 września 2014 r. sygn. I FSK 1985/13,
    · wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2014 r. sygn. VIII SA/Wa 29/14, z dnia 12
      kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 45/18,

    · Wyroku WSA w Łodzi, 25 września 2019 r. I SA/Łd 352/19.
    Przedmiotowe stanowisko jest potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z dnia 6 listopada 2020 r. (znak sprawy: 0113-KDIPT1-3.4012.665.2020.2.
    MWJ) Dyrektor KIS stwierdził:
    „Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem
    VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie
    podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako
    podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż
    ww. działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Skutkiem powyższego, sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
    Identyczne podejście fiskusa zostało zaprezentowane również m.in. w:
    1. interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2020 r. (znak 0114-KDIP4-
      1.4012.473.2020.2. APR);
    2. interpretacji indywidualnej z dnia 27 października 2020 r. (znak: 0113-KDIPT1-
      3.4012.602.2020.3.MK).
    Mając na względzie powyższy stan faktyczny i prawny należy uznać, że planowana
    sprzedaż gruntów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż żaden
    z Podatników dla planowanej transakcji nie jest podatnikiem podatku VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 4 marca 2021 r., wydałem interpretację indywidualną znak
    0111-KDIB3-1.4012.919.2020.2.AB, w której uznałem Pana stanowisko w zakresie braku
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o nr 1, 2, 3 oraz 4 wraz z udziałami w
    drogach o nr 5 i 6 za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu oraz zainteresowanym niebędącym stroną postępowania
    20 marca 2021 r. (doręczenie zastępcze).
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 16 kwietnia 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Skarga wpłynęła do mnie 20 kwietnia 2021 r.
    Wniósł Pan o uchylenie interpretacji zaskarżonej uznającej stanowisko Skarżącego za
    nieprawidłowe i uznanie stanowiska prezentowanego przez Skarżącego we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej za zgodne z przepisami prawa podatkowego,
    zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa
    procesowego wedle norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    15 września 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 431/21. W wyroku tym WSA wskazał, że cyt. „(...) że
    elementami decydującym o zorganizowanej aktywności Strony w zakresie obrotu
    nieruchomościami nie mogły być wskazywane przez organ fakt wystąpienie przez
    Wnioskodawców o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego działki nr 17, podział
    przedmiotowej działki, z której powstały mniejsze działki przeznaczone do sprzedaży
    objęte przedmiotowym wnioskiem tj. działki nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5
    i 6, jak również wydanie na wniosek Wnioskodawców decyzji z dnia 9 grudnia 2010 r
    dotyczącej działek nr 3 i 4 oraz drogi na działce o nr 6 ustalającej warunki zabudowy dla

    budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwukondygnacyjnych wraz z podziałem
    działki nr 9 - z której powstały działki obecnie sprzedawane tj. nr 3, 4 i udział w drodze na
    działce 6. (...) Sąd zauważa, że jak wynikało z opisu stanu faktycznego Skarżący nie
    występował z wnioskiem o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej ani o wydanie
    warunków technicznych przyłączenia do sieci wody i innych mediów. Nie podjął też działań
    marketingowych w celu sprzedaży. (...) Okoliczność, iż przed planowaną sprzedażą
    Skarżący dokonał podziału gruntu na mniejsze działki, nawet jeżeli byłoby to w celu
    osiągnięcia wyższej ceny, również nie jest decydująca do przyjęcia, że Skarżący działał jako
    przedsiębiorca. Nie świadczy o tym również wcześniejsza sprzedaż szeregu działek na
    przestrzeni czasu poprzedzającego złożenie wniosku o interpretację obejmującej okres
    niemal 20 letni. Sąd nie ma wątpliwości, iż Skarżący nie przedsięwziął takich działań, które
    Trybunał zakwalifikował jako znamiona profesjonalnej działalności gospodarczej, takie jak
    wskazane wyżej uzbrojenie terenu w media lub działania marketingowe. Zdaniem Sądu,
    aktywność Skarżącego nie wykraczała poza zwykły, racjonalny zarząd majątkiem
    prywatnym i nie nosiła cech aktywności wykonywanej zawodowo, w sposób profesjonalny.
    (...)”
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 10 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 20/22 oddalił
    skargę kasacyjną. W wyroku tym NSA wskazał, że cyt. „Naczelny Sąd Administracyjny
    podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji o braku w opisanych we wniosku
    okolicznościach warunków niezbędnych do uznania dokonywanej sprzedaży działek przez
    Skarżącego (i pozostałych współwłaścicieli) jako podejmowanych przez podatników VAT.
    Sąd pierwszej instancji uznał, że o takim charakterze nie przesądzały działania w postaci
    złożenia wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, opisany wyżej
    podział działek oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy, gdyż mieściły się one w
    aktywności właściciela, który zabiega o uzyskanie najkorzystniejszych warunków dla zbycia
    nieruchomości. W tym kontekście podkreślił, że Skarżący nie miał wpływu (nie inicjował
    takiego postępowania) na posadowienie przyłączy do wody i innych mediów. Nie
    podejmował szczególnych działań marketingowych. Nie zabiegał o nabycie nieruchomości,
    której własność uzyskał wiele lat wcześniej nieodpłatnie, w następstwie działań innych
    osób (darczyńcy, spadkodawcy). Wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy jest
    pytaniem o informację o gruncie, o którą wystąpić może każdy, więc nie sposób uznać
    takiego działania za przejaw szczególnej aktywności wskazującej na profesjonalny
    charakter działań. Podobnie ocenione zostały działania dotyczące wniosku o zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego. Skarżący nie występował o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego, lecz wystąpił o jego zmianę, kiedy plan był już
    uchwalony. Zasadnie Sąd pierwszej instancji ocenił, że o podjęciu profesjonalnych działań
    wobec gruntów nie można potraktować podziału nieruchomości. Dokonywanie podziału
    nieruchomości w celu uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej sprzedaży jest
    typowym działaniem właścicielskim. Podejmowanie zabiegów w celu korzystnej sprzedaży
    nieruchomości nie może być automatycznie traktowane jako działalność w rozumieniu art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W tym kontekście stwierdzenie, że wyodrębniając działki do
    sprzedaży uwzględniono do nich dostęp przez wydzielenie dróg wewnętrznych także nie
    jest okolicznością przesądzającą o sprzedaży działek w warunkach działalności
    gospodarczej. Skoro bowiem składnik majątkowy stanowiący dwie działki, które uzyskał
    Skarżący stanowił bardzo dużą nieruchomość, skala podejmowanych wobec niej działań
    także musiała mieć proporcjonalnie większy zakres. Zaakceptowanie przeciwnego
    stanowiska skutkowałoby wnioskiem, że o ocenie aktywności właściciela nieruchomości w
    kontekście spełnienia przesłanek z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w przesądzającym
    zakresie decyduje wielkość nieruchomości. Nie sposób wymagać, by planując zbycie
    nieruchomości właściciel dużej nieruchomości (ok. 5 ha w sprawie) mógł się ograniczać
    jedynie do jej sprzedaży w całości tudzież niewielkiego podziału, by nie przypisać mu
    profesjonalnej, ciągłej i zorganizowanej aktywności cechującej działalność podatnika VAT.
    Wydzielenie dużych działek utrudniałoby a może nawet uniemożliwiałoby ich sprzedaż.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego istotna dla oceny podjętych przez

    Skarżącego działań jest również okoliczność, że wszystkie zamykały się w ukierunkowaniu
    na sprzedaż jednego składnika majątkowego, który - na co Skarżący jako obdarowany - nie
    miał aktywnego wpływu. Z ustalonych okoliczności nie wynikało, by środki pozyskane ze
    sprzedaży Skarżący inwestował w kolejne nieruchomości, co nadawałoby jego działaniom
    charakter ciągły w zamiarze dokonywania profesjonalnego obrotu nieruchomościami. (...)”.
    Wyrok WSA w Szczecinie, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od
    10 lipca 2024 r. (data wpływu do tut. organu 18 października 2024 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
    ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej –
    stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie braku
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o nr 1, 2, 3 oraz 4 wraz z udziałami
    w drogach o nr 5 i 6 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
      części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    (działek), jak i budowli, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
      działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może
    być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    W tym miejscu należy wskazać, że z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest
    decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w

    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne
    działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach
    marketingowych.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    W kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek gruntu, istotne jest czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tych gruntów
    Sprzedający podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Sprzedającego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta
    nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego Zainteresowani zamierzają sprzedać działki
    niezabudowane nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6. Pan S.P. otrzymał wraz z
    Panem A.P., Panem T.P., Panią A.S. oraz Panem L.P. (dalej zwani jako Podatnicy) w dniu 26
    sierpnia 1996 r. na podstawie zawartej umowy darowizny z babcią Podatników Panią A.P.
    własność nieruchomości składającej się z działki gruntu numer 16 i 17 o łącznej
    powierzchni 5,1018 ha. Właściciele niniejszej nieruchomości złożyli w dniu 14 kwietnia
    2000 r. wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie działek nr
    16 oraz 17 o zmianę układu dróg oraz wiążącego się z tym układem działek. W dniu 13
    listopada 2001 r. na podstawie złożonego wniosku przez właścicieli wydano decyzję o
    podziale nieruchomości oznaczonej działką nr 17 o pow. 1,8172 ha na działki ewidencyjne:
    nr 1 o pow. 0,1069 ha, nr 17 o pow. 0,1811 ha, nr 5 o pow. 0,1369 ha (droga wewnętrzna),
    nr 18 o pow. 0,0828 ha, nr 19 o pow. 0,1149 ha, nr 2 o pow. 0,0724 ha, nr 20 o pow.
    0,0673 ha, nr 21 o pow. 0,0719 ha, nr 10 o pow. 0,1158 ha, nr 10 o pow. 0,8672 ha. Po
    dokonaniu podziału działki nr 17 zgodnie z wypisem z rejestru gruntów powstałe w w/w
    sposób działki stanowiły w dalszym ciągu grunty orne. Następnie w dniu 13 grudnia 2001
    r. Wnioskodawcy dokonali sprzedaży działki nr 17 o pow. 0,1811 ha oraz udziału w drodze
    działki nr 5. W dniu 19 grudnia 2001 r. Wnioskodawcy dokonali sprzedaży, działki nr 21 o
    pow. 0,0719 ha oraz udziału w drodze działki nr 5. W dniu 5 maja 2003 r. doszło do
    sprzedaży działki nr 20 o pow. 0,0673 ha oraz udziału w drodze działki nr 5. Z kolei w dniu
    25 maja 2004 r. Wnioskodawcy zbyli działkę nr 18 o pow. 0,0828 ha oraz udział w drodze
    działki nr 5. W dniu 29 sierpnia 2005 r., właściciele dokonali sprzedaży działki nr 19 o pow.
    0,1149 ha oraz udziału w drodze działki nr 5. W dniu 2 kwietnia 2007 r. właściciele
    dokonali sprzedaży działki nr 10 o pow. 0,1158 ha oraz udziału w drodze działki nr 5.
    Następnie zgodnie z wnioskiem właścicieli o dokonaniu podziału działki nr 7 o pow. 0,7239
    ha w dniu 24 września 2009 r. Prezydent Miasta wydał decyzję o jej podziale na działki nr 8
    o pow. 0,0164 ha oraz 9 o pow. 0,7075 ha. Celem podziału działki nr 7 było przeznaczenie

    działki nowo powstałej o numerze 8 i pow. 0,0164 ha na powiększenie działki nr 10
    sprzedanej w dniu 02.04.2007 r. z wniosku kupującego w danym okresie działki. Dlatego
    też, zgodnie z aktem notarialnym z dnia 30 marca 2010 r. została zawarta warunkowa
    umowa sprzedaży działki nr 8 o pow. 0,0164 ha, której przeniesienie własności nastąpiło
    zgodnie z aktem notarialnym z dnia 26 kwietnia 2010 r. Odnośnie działek nr 3 i 4 oraz
    drogi na działce o nr 6 na wniosek Wnioskodawców w dniu 9 grudnia 2010 r. Prezydent
    Miasta wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych dwukondygnacyjnych wraz z podziałem działki nr 9. W rezultacie w
    odniesieniu do tychże działek Prezydent Miasta, wydał decyzję o warunkach zabudowy dla
    budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowy urządzeń budowlanych
    wraz z zasadami podziału geodezyjnego.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej
    dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w
    efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu
    zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności
    dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności
    gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz
    okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do działki
    będącej przedmiotem sprzedaży. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem
    oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Bowiem, co do
    zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, nie są podatnikami podatku VAT.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    w okolicznościach niniejszej sprawy Sprzedający działali w charakterze podatnika VAT
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że sprzedający podejmowali działania charakterystyczne
    dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać, nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania, w odniesieniu do
    sprzedaży działek 1, 2, 3 oraz 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6, nie wykracza poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności Sprzedających. W
    analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności w
    przedmiocie sprzedaży ww. działki, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg
    zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Zainteresowanych ww.
    działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej.

    Znaczenie dla oceny charakteru działań strony ma ustalenie stopnia jej aktywności w
    zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazywałby, że angażowała ona środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w
    orzecznictwie nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego),
    który nie został nabyty w celach odsprzedaży (tj. w celach handlowych, lecz spożytkowania
    w celach prywatnych). O profesjonalnym charakterze czynności nie przesądza także fakt
    podziału gruntu na działki. Istotne mogą być czynności związane z uzbrojeniem terenu,
    wydzieleniem dróg wewnętrznych oraz działaniami marketingowymi podjętymi w celu
    sprzedaży działek, które wykraczają poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Elementem decydującym o zorganizowanej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami nie może być fakt wystąpienia przez Zainteresowanych o zmianę planu
    zagospodarowania przestrzennego działki nr 17, podział przedmiotowej działki, z której
    powstały mniejsze działki przeznaczone do sprzedaży objęte przedmiotowym wnioskiem
    tj. działki nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6, jak również wydanie na
    wniosek Zainteresowanych decyzji z dnia 9 grudnia 2010 r dotyczącej działek nr 3 i 4 oraz
    drogi na działce o nr 6 ustalającej warunki zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych dwukondygnacyjnych wraz z podziałem działki nr 9 – z której powstały
    działki obecnie sprzedawane tj. nr 3, 4 i udział w drodze na działce 6. Jak wynika z opisu
    stanu faktycznego Zainteresowani nie występowali z wnioskiem o lokalizację sieci
    wodociągowej i energetycznej ani o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci
    wody i innych mediów. Nie podjęli też działań marketingowych w celu sprzedaży. Wskazać
    należy również, że przedmiotowy grunt został nabyty w latach poprzednich w drodze
    darowizny oraz w drodze spadku. Ponadto wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy
    jest prostym wykonywaniem prawa własności i nie może być ujmowane jako aktywność
    profesjonalnego pomiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Również sam wniosek
    o zmianę istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy
    Zainteresowani nie występowali z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania, nie
    świadczy o zorganizowanej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami podlegającej
    opodatkowaniu.
    Okoliczność, że przed planowaną sprzedażą Zainteresowani dokonali podziału gruntu na
    mniejsze działki, również nie jest decydująca do przyjęcia, że Zainteresowani działali jako
    przedsiębiorcy. Nie świadczy o tym również sprzedaż szeregu działek na przestrzeni czasu
    poprzedzającego złożenie wniosku o interpretację obejmującej okres niemal 20 letni.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku
    Zainteresowani nie podjęli aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców, bowiem z okoliczności sprawy wynika, że czynności poczynione w
    stosunku ww. działek nie wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w stosunku do przedmiotowej działki. Działania
    podjęte przez Zainteresowanych należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Uwzględniając przedstawiony

## Opis zdarzenia przyszłego

oraz ww. przepisy należy
    stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Zainteresowanych
    – w związku ze sprzedażą działek nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6 – za
    podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w
    zakresie handlu nieruchomościami.
    Zatem, w związku ze sprzedażą działek nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o nr 5 i
    6, Zainteresowani nie działali w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy. Sprzedaż ww. działek, w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy
    o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i stanowisko WSA w Szczecinie zawarte w
    wyroku z 15 września 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 431/21 oraz stanowisko NSA wyrażone w
    wyroku z 10 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 20/22, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej
    sprawie zbycie opisanych we wniosku działek nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałami w drogach o
    nr 5 i 6, Zainteresowani nie występują w charakterze podatnika podatku VAT, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży przez Zainteresowanych działek nr 1, 2, 3, 4
    wraz z udziałami w drogach o nr 5 i 6 nie podlega opodatkowaniu VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm
    .). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
      wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.