Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.490.2019.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2019 r. (data wpływu 25 lipca 2019 r), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2019 r wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono zaistniały stan faktyczny.

W związku z obowiązkiem przesłania indywidualnej interpretacji ww. przepisów prawa do Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w celu otrzymania dotacji w Ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 w ramach Osi 4 Przejście na gospodarkę niskoemisyjną. Działanie 4.2 Efektywność energetyczna. Powiat prosi o wydanie przedmiotowej interpretacji. Powiat realizuje z ww. środków projekt „ …”. Projekt realizowany jest od 2017 r. i polega na: termomodernizacji budynku użyteczności publicznej, przebudowy, rozbiórki, rozbudowy, remontu, budowy instalacji fotowoltaicznej, budowy instalacji centralnego ogrzewania, instalacji doprowadzającej ciepło do nagrzewnic w centralach wentylacyjnych oraz kotłowni opalanej gazem ziemnym, wykonywanie instalacji wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej, kanalizacja deszczowa. Wszystkie prace odbywają się na budynkach stanowiących własność Powiatu. Zadanie to jest zadaniem własnym Powiatu realizowanym w ramach budżetu. Wnioskodawca Powiat jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą , zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca nabył i będzie nabywał towary i usługi, faktury- wystawiane na Powiat. Towary i usługi, nie były i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania lecz opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Realizowana inwestycja dotyczy budynków oświatowych do których uczęszczają także osoby niepełnosprawne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Powiatowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „… ”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Powiatowi w związku z realizacją ww. projektu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu. Powiat w myśl art. 4 ust. 1 pkt 6,15,19 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 poz. 511) wykonuje zadania publiczne o charakterze ponadgminnym między innymi w zakresie edukacji publicznej, wspierania osób niepełnosprawnych, ochrony środowiska przyrody, utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego jest płatnikiem podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 6 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174), której nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Powiat jest płatnikiem podatku od towarów i usług związanych z inwestycjami. Podatek od towarów i usług w przypadku starania się o środki z Unii Europejskiej, może być kosztem kwalifikowanym w wypadku braku możliwości jego odzyskania. Zdaniem Wnioskodawcy w myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Powiat nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z tym przepisem w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikami, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku zależnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jak wynika z powyższego przepisu należy stwierdzić, że Powiat w zakresie realizacji przedmiotowej inwestycji nie będzie dokonywał czynności opodatkowanych, a więc nie będzie przysługiwało mu prawo odliczenia podatku naliczonego VAT. Dlatego też Powiat będzie mógł zaliczyć poniesione wydatki brutto jako koszt kwalifikowany, który w całości będzie podlegał zwrotowi w ramach wniosku o płatność.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1,5,13,19 ustawy o samorządzie powiatowym do zadań powiatu należą sprawy edukacji publicznej, wspierania osób niepełnosprawnych, ochrony środowiska i przyrody, utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Powiat realizuje z ww. środków projekt „ …”. Projekt realizowany jest od 2017 r. i polega na: termomodernizacji budynku użyteczności publicznej, przebudowy, rozbiórki, rozbudowy, remontu, budowy instalacji fotowoltaicznej, budowy instalacji centralnego ogrzewania, instalacji doprowadzającej ciepło do nagrzewnic w centralach wentylacyjnych oraz kotłowni opalanej gazem ziemnym, wykonywanie instalacji wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej, kanalizacja deszczowa. Wszystkie prace odbywają się na budynkach stanowiących własność Powiatu. Zadanie to jest zadaniem własnym Powiatu S realizowanym w ramach budżetu. Wnioskodawca - Powiat zarejestrowany jest jako podatnik VAT czynny. W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca nabył i będzie nabywał towary i usługi, faktury- wystawiane na Powiat. Towary i usługi, nie były i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania lecz opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie powyższy warunek uprawniający do odliczenia podatku VAT nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – nabywane towary i usługi nie były i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czyli nie będą generowały podatku należnego.

Zatem, analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w ramach realizacji projektu, gdyż Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, ponieważ projekt wykonywany będzie przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, a efekty realizacji projektu nie będą wykorzystywane do działalności generującej opodatkowanie podatkiem od towarów i usług

Podsumowując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w zawiązku z realizacją projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy znać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, tórego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawyz dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.