Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.753.2025.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Opodatkowanie przychodu z tytułu świadczeń otrzymywanych
od Spółki w ramach Programu Kafeteryjnego.
Słowa kluczowe: pracodawca
pracownik
programy-programy lojalnościowe
przychód-opodatkowanie przychodu
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.-
Ustalanie świadczeń w naturze.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 grudnia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

... Sp. z o. o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność
    gospodarczą w zakresie dostarczania swoim klientom innowacyjnych usług (...). Spółka
    prowadzi działalność w Polsce w oparciu o trzy zakłady zlokalizowane w różnych częściach
    Polski.
    Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z przepisem art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”).
    W celu promowania postaw i zachowań uważanych przez Spółkę za pożądane i właściwe
    wśród osób współpracujących ze Spółką/pracujących dla Spółki, Wnioskodawca wdrożył
    tzw. program kafeteryjny (dalej: „Program Kafeteryjny”), w ramach którego osoby
    uprawnione otrzymują punkty o określonej - monetarnej - wartości uprawniające ich do
    nabycia według własnego uznania określonych towarów lub usług oferowanych na
    specjalnie udostępnionej im platformie (dalej: „Platforma Kafeteryjna”).
    Katalog osób uprawnionych do uczestniczenia w Programie Kafeteryjnym nie będzie
    ograniczał się wyłącznie do pracowników Spółki, ale - w zależności od decyzji osób
    zarządzających Spółką - może on obejmować również pracowników tymczasowych,
    zleceniobiorców lub osoby świadczące na rzecz Spółki usługi na podstawie tzw. umów B2B
    (dalej łącznie określani jako „Uczestnicy”) .
    Wdrożony przez Spółkę regulamin Programu Kafeteryjnego (dalej: „Regulamin”) wskazywał
    będzie m. in. na zasady przyznawania Uczestnikom punktów, ich naliczania, czy wymiany.
    W ramach Programu Kafeteryjnego zasadniczo nagradzane będą działania i postawy
    Uczestników wykraczające poza zakres ich „standardowych” obowiązków. Jak bowiem
    stanowi pkt 3 postanowień ogólnych Regulaminu, „celem programu jest nagradzanie
    działań i postaw pracowników wykraczających poza zakres obowiązków wg tabel
    stanowiących załącznik do niniejszego regulaminu”.
    Na dzień składania niniejszego wniosku ww. załącznik do Regulaminu przewiduje
    nagradzanie następujących działań/postaw Uczestników: (...)
    Szczegółowa lista czynności, za które Uczestnicy będą nagradzani punktami znajdować się
    będzie w załączniku do Regulaminu.
    Platforma Kafeteryjna zostanie udostępniona Uczestnikom na podstawie umowy zawartej
    przez Wnioskodawcę z zewnętrznym dostawcą przedmiotowych usług (dalej: „Dostawca
    Platformy Kafeteryjnej”).
    Uczestnicy otrzymywać będą od Spółki na indywidualne konta funkcjonujące na
    platformie udostępnianej przez Dostawcę Platformy Kafeteryjnej określoną ilość punktów
    za dane zdarzenie/zachowanie, którym to punktom odpowiadać będą określone wartości
    pieniężne. Przeliczenie punktów na środki pieniężne odbywać się będzie według
    ustalonych wskaźników (np. 1 pkt = 0,30 PLN). W tym celu Dostawca Platformy
    Kafeteryjnej udostępni Uczestnikom możliwość założenia konta w serwisie internetowym,
    w którym znajdzie się informacja o otrzymanych od Spółki punktach, całkowitej wartości
    punktowej oraz ofercie towarów i usług, które można za te punkty nabyć.

    Dostawca Platformy Kafeteryjnej będzie akceptował punkty przypisane Uczestnikom i
    umożliwiał ich wymianę na bony/kody/vouchery do różnych sklepów wskazanych w
    panelu elektronicznym widocznym dla wszystkich Uczestników.
    Za pośrednictwem Platformy Kafeteryjnej Uczestnicy będą mogli dokonywać wymiany
    punktów na kody, bony i vouchery do różnych sklepów. Informacja o liczbie uzyskanych
    punktów będzie dostępna po zalogowaniu się przez Uczestnika do systemu
    elektronicznego.
    Zakup bonu/kodu/vouchera spowoduje obniżenie salda przypisanego do Uczestnika o
    wartość danej nagrody. Obniżenie salda nastąpi z chwilą zamówienia bonu/kodu
    /vouchera przez Uczestnika.
    Wnioskodawca nie przewiduje możliwości wypłaty zgromadzonych środków w gotówce.
    Punkty przyznane na Platformie Kafeteryjnej danego Uczestnika i nie będą mogły być
    wymieniane pomiędzy Uczestnikami, jak również zbywane na rzecz innych Uczestników
    bądź osób trzecich.
    W przypadku, gdyby program został zakończony wszyscy Uczestnicy będą mogli wymienić
    swoje punkty na nagrody w terminie umożliwiającym im zakup, wskazanym w
    zawiadomieniu o zakończeniu programu. Po upływie wyznaczonego terminu wymiana
    punktów nie będzie możliwa.
    Uczestnictwo w Programie Kafeteryjnym oparte jest na zasadzie dobrowolności, a warunki
    i zasady działania Programu Kafeteryjnego nie wynikają z zawartych z Uczestnikami umów
    o celu Regulaminu.
    Uzupełnienie wniosku
    Spółka informuje, iż fakt przyznania punktów przez Spółkę w ramach Programu
    Kafeteryjnego nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia wypłacanego pracownikom
    oraz pozostałym osobom uprawnionym. Jednocześnie, Wnioskodawca potwierdza, iż
    przyznanie punktów przez Spółkę w ramach Programu Kafeteryjnego nie będzie stanowiło
    części regulacji z zakresu wynagradzania pracowników i pozostałych osób uprawnionych.
    Jak wskazano w treści Wniosku, punkty będą przyznawane Uczestnikom w oparciu o
    Regulamin.
    Jak Wnioskodawca wskazał w treści Wniosku, Uczestnicy otrzymywali będą od Spółki na
    indywidualne konta funkcjonujące na platformie udostępnianej przez Dostawcę Platformy
    Kafeteryjnej określoną ilość punktów za dane zdarzenie/zachowanie, którym to punktom
    odpowiadać będą określone wartości pieniężne. W konsekwencji, Spółka potwierdza, iż
    jest podmiotem decydującym o ilości przyznanych punktów w Programie Kafeteryjnym, o
    którym mowa we Wniosku, zarówno dla swoich pracowników jak i pozostałych osób
    uprawnionych.
    Jak Spółka wskazała w treści Wniosku, katalog osób uprawnionych do uczestniczenia w
    Programie Kafeteryjnym nie będzie ograniczał się wyłącznie do pracowników Spółki, ale –
    w zależności od decyzji osób zarządzających Spółką – może on obejmować również
    pracowników tymczasowych, zleceniobiorców lub osoby świadczące na rzecz Spółki usługi
    na podstawie tzw. umów B2B. W konsekwencji, Uczestnikami programu mogą być również
    osoby prowadzące działalność gospodarczą, przy czym – jak Wnioskodawca wspomniał w
    treści Wniosku - W ramach Programu Kafeteryjnego zasadniczo nagradzane będą
    działania i postawy Uczestników wykraczające poza zakres ich „standardowych”
    obowiązków. Jak bowiem stanowi pkt 3 postanowień ogólnych Regulaminu, „celem
    programu jest nagradzanie działań i postaw pracowników wykraczających poza zakres
    obowiązków wg tabel stanowiących załącznik do niniejszego regulaminu”. Tym samym,
    osoby, które prowadzą działalność gospodarczą nie będą otrzymywały punktów w związku
    z podstawowymi usługami wykonywani na rzecz Spółki.

    Spółka informuje, że Program Kafeteryjny będzie finansowany z bieżących środków
    obrotowych Spółki.
    Wnioskodawca informuje, że - jak zostało wskazane w treści wniosku - zakup bonu/kodu
    /vouchera spowoduje obniżenie salda przypisanego do Uczestnika o wartość danej
    nagrody. Obniżenie salda nastąpi z chwilą zamówienia bonu/kodu/vouchera przez
    Uczestnika.
    W myśl powyższego, system Platformy Kafeteryjnej automatycznie rejestruje wszelkie
    transakcje Uczestników. Spółka na podstawie umowy zawartej z Dostawcą Platformy
    Kafeteryjnej będzie otrzymywała informację odnośnie sald i zmian na tych saldach – w
    przypadku gdy Uczestnik dokonuje zakupu vouchera lub innego świadczenia na
    Platformie Kafeteryjnej system odnotowuje tę aktywność, dzięki czemu Spółka ma dostęp
    do podsumowań i raportów o wykorzystanych środkach przez poszczególnych
    uczestników.
    Wnioskodawca informuje, że nie jest w stanie jednoznacznie określić jaka będzie wartość
    zgromadzonych w Programie Kafeteryjnym punktów przez poszczególnych Uczestników, z
    uwagi na fakt, iż przyznanie punktów związane jest z wykonaniem konkretnych działań
    /postaw przewidzianych w załączniku do Regulaminu. Jednocześnie, jak zwrócono uwagę
    w treści wniosku, przeliczenie punktów na środki pieniężne odbywać się będzie według
    ustalonych wskaźników (np. 1 pkt = 0,30 PLN).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy osiągany przez Uczestników przychód z tytułu świadczeń otrzymywanych od Spółki w
    ramach Programu Kafeteryjnego kwalifikowany powinien być jako przychód z tzw. innych
    źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Spółce nie ciążą
    w związku z tym obowiązki płatnika w zakresie poboru zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych, a jedynie obowiązek wykazania ww. przychodu w informacji PIT-11
    wystawianej na rzecz Uczestnika?
    Państwa stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
    Zdaniem Wnioskodawcy, osiągany przez Uczestników przychód z tytułu świadczeń
    otrzymywanych od Spółki w ramach Programu Kafeteryjnego kwalifikowany powinien być
    jako przychód z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a co za
    tym idzie na Spółce nie ciążą w związku z tym obowiązki płatnika w zakresie poboru
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a jedynie obowiązek wykazania ww.
    przychodu w informacji PIT- 11 wystawianej na rzecz Uczestnika.
    W pierwszej kolejności wskazać należy na art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym
    „opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku”.
    Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez
    podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych zawartym w ustawie o PIT, bądź tych od których ustawodawca
    zaniechał poboru podatku.
    W myśl natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, „przychodami (...) są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń”.
    Wobec powyższej definicji przychodów nie ulega wątpliwościom, że za przychody uznać
    należy każdą formę przysporzenia w majątku podatnika będącą zwiększeniem aktywów
    lub zmniejszeniem pasywów i to zarówno w formie pieniężnej jak i niepieniężnej – w tym
    nieodpłatne świadczenia. Dla celów ustawy o PIT, przez nieodpłatne świadczenie rozumie

    się z kolei wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne
    przysporzenie w majątku podatnika mające dla niego konkretny wymiar finansowy. Zatem
    do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które podatnik otrzymuje kosztem
    majątku innej osoby.
    Przenosząc powyższe na grunt zapytania Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że
    otrzymywane przez Uczestników Programu Kafeteryjnego świadczenia w postaci punktów,
    którym odpowiadają określone wartości pieniężne mogące podlegać wymianie na różnego
    rodzaju towary, czy usługi stanowią po ich stronie przychód w rozumieniu ustawy o PIT.
    W drugiej kolejności zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że o ile definicja przychodu na
    gruncie ustawy o PIT jest definicją właściwą/mającą zastosowanie do wszelkiego rodzaju
    przysporzeń w majątku podatników, o tyle zasady opodatkowania ww. przysporzeń
    pozostają różne w zależności od źródła przychodu, do którego owy przychód należy.
    I tak, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1-3 i 9 ustawy o PIT, źródłami przychodów są m.in.:
       stosunek pracy;
       działalność wykonywana osobiście;
       pozarolnicza działalność gospodarcza;
       inne źródła.
    Nie ulega wątpliwościom w przypadku, kiedy dane przysporzenie w sposób oczywisty
    pozostaje w związku z obowiązkami/usługami wykonywanymi/świadczonymi przez
    danego podatnika (stanowi konsekwencję wykonywania zleconych zadań) to otrzymane
    wskutek powyższego świadczenie kwalifikowane powinno być do tego źródła przychodu
    jakie jest właściwe dla stosunku prawnego leżącego u podstaw współpracy podatnika z
    podmiotem udostępniającym/wypłacającym dane świadczenie.
    W przypadku natomiast kiedy dane świadczenie ma charakter poboczny, tzn. jest
    otrzymywane niejako „przy okazji” wykonywania pracy/świadczenia usług, w ocenie
    Wnioskodawcy, nie jest właściwym kwalifikowanie tego przysporzenia do stosunku
    prawnego leżącego u podstaw współpracy podatnika z podmiotem udostępniającym
    /wypłacającym dane świadczenie lecz właściwym jest „znalezienie” źródła, które w sposób
    właściwy odpowiada danej relacji między podmiotem wypłacającym/udostępniającym
    dane świadczenie i podmiotem je otrzymującym.
    Powyższe wielokrotnie potwierdzane było tak przez organy podatkowe w wydawanych
    przez nie interpretacjach podatkowych, jak i przez sądy administracyjne.
    Na szczególna uwagę zasługuje w tym kontekście przykładowo wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2015 r. (sygn. II FSK 730/13), w którym sąd stwierdził,
    że „definicja przychodu ze stosunku pracy ma charakter otwarty, jednak nie można
    zakwalifikować do tego źródła każdego przychodu, który uzyskuje pracownik nie ze
    stosunku pracy, a w związku ze stosunkiem pracy. Przepis art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi
    o przychodach ze stosunku pracy, a nie przychodach związanych, towarzyszących albo
    osiągniętych przy okazji stosunku pracy. Jeżeli pracownik osiągnie przychód pozostający w
    związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale niestanowiący przychodu ze stosunku
    pracy, nie będzie to przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”.
    Podobne stanowisko wyrażone zostało także w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 19 lutego 2014 r. (sygn. II FSK 650/12), w którym stwierdzono, że
    „nie można każdego przychodu, który jest związany ze stosunkiem pracy, towarzyszy mu
    albo został osiągnięty przy okazji stosunku pracy, traktować jak przychód ze stosunku
    pracy”.
    W kontekście powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, na szczególną uwagę zasługuje art. 20
    ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym „za przychody z innych źródeł, o których mowa w

    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17”.
    Użycie przez ustawodawcę w ww. przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że
    definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty co oznacza, iż do tej kategorii
    zaliczyć można również inne przychody niż te, które zostały wymienione wprost w
    cytowanym powyżej przepisie. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy każde
    świadczenie dające podatnikowi realną korzyść finansową - o ile nie stanowi konkretnej
    kategorii przychodu określonego w art. 12-14 i art. 17 - stanowi dla świadczeniobiorcy
    przychód z innych źródeł.
    Jak zostało wskazane w treści wniosku, Uczestnicy Programu Kafeteryjnego otrzymywali
    będą od Spółki na indywidualne konta funkcjonujące na platformie udostępnianej przez
    Dostawcę Platformy Kafeteryjnej określoną ilość punktów za dane zdarzenie/zachowanie,
    którym to punktom odpowiadać będą określone wartości pieniężne. Program Kafeteryjny
    będzie finansowany z bieżących środków obrotowych Spółki. Ze względu na fakt, iż system
    Platformy Kafeteryjnej automatycznie rejestruje wszelkie transakcje Uczestników, Spółka
    na podstawie umowy zawartej z Dostawcą Platformy Kafeteryjnej będzie otrzymywała
    informację odnośnie sald i zmian na tych saldach – w przypadku gdy Uczestnik dokonuje
    zakupu vouchera lub innego świadczenia na Platformie Kafeteryjnej system odnotowuje
    tę aktywność, dzięki czemu Spółka ma dostęp do podsumowań i raportów o
    wykorzystanych środkach przez poszczególnych uczestników.
    Przenosząc powyższe na grunt zapytania Spółki oraz mając na uwadze wskazane powyżej
    przepisy, jak i prezentowaną w zakresie zasad ustalania źródeł przychodów wykładnię
    prezentowaną tak przez organy podatkowe, jak i przez sądy administracyjne - zdaniem
    Spółki - dla ustalenia źródła przychodu na gruncie ustawy o PIT, do którego należy
    przyporządkować świadczenie polegające na przyznaniu Uczestnikom Programu
    Kafeteryjnego punktów, którym z kolei odpowiadają określone wartości pieniężne mogące
    podlegać wymianie na różnego rodzaju towary czy usługi, istotne znaczenie ma to (i) czy
    przedmiotowe świadczenia osiągane są przez podatników niejako „przy okazji”
    wykonywania przez nich pracy/usług czy też jest ono zapłatą za faktycznie wykonaną pracę
    /usługę oraz to (ii) jaki jest krąg podmiotów, do których kierowany jest program będący
    podstawą do wypłaty/przyznania danych świadczeń.
    Odnosząc się do pierwszego z ww. warunków wskazać należy, że jak zostało wskazane w
    opisie stanu faktycznego, w ramach Programu Kafeteryjnego zasadniczo nagradzane będą
    działania i postawy Uczestników wykraczające poza zakres ich „standardowych”
    obowiązków. Jak bowiem stanowi pkt 3 postanowień ogólnych Regulaminu (oraz na co
    wprost wskazuje lista działań/aktywności nagradzanych w ramach Programu
    Kafeteryjnego), „celem programu jest nagradzanie działań i postaw pracowników
    wykraczających poza zakres obowiązków wg tabel stanowiących załącznik do niniejszego
    regulaminu”.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony jest warunek, zgodnie z którym
    uzyskiwany przez Uczestników Programu Kafeteryjnego przychód polegający na
    zdobywaniu punktów, którym z kolei odpowiadają określone wartości pieniężne mogące
    podlegać wymianie na różnego rodzaju towary czy usługi, osiągany jest przez nich niejako

    „przy okazji” wykonywania przez nich pracy/usług na rzecz Spółki, a nie w związku z
    faktycznym wykonywaniem pracy/usług i nie stanowi on tym samym zapłaty za faktycznie
    wykonaną pracę/usługę.
    Potwierdzeniem powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, jest również fakt, że Uczestnictwo
    w Programie Kafeteryjnym oparte jest na zasadzie dobrowolności, a warunki i zasady
    działania Programu Kafeteryjnego nie wynikają z zawartych z Uczestnikami umów o pracę,
    czy umów cywilnoprawnych, lecz ze stworzonego specjalnie i wyłącznie w tym celu
    Regulaminu. W konsekwencji, fakt przyznania punktów przez Spółkę w ramach Programu
    Kafeteryjnego nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia wypłacanego pracownikom
    oraz pozostałym osobom uprawnionym. Tym samym, przyznanie punktów przez Spółkę w
    ramach Programu Kafeteryjnego nie będzie stanowiło części regulacji z zakresu
    wynagradzania pracowników i pozostałych osób uprawnionych. Jak wskazano w treści
    wniosku, punkty będą przyznawane Uczestnikom w oparciu o Regulamin.
    Odnosząc się z kolei do drugiego z ww. warunków, to zwrócić należy uwagę na fakt, że –
    jak Wnioskodawca wskazał na wstępie – katalog osób uprawnionych do uczestniczenia w
    Programie Kafeteryjnym nie będzie ograniczał się wyłącznie do pracowników Spółki, ale –
    w zależności od decyzji osób zarządzających Spółką – może on obejmować również
    pracowników tymczasowych, zleceniobiorców lub osoby świadczące na rzecz Spółki usługi
    na podstawie tzw. umów B2B. Szeroki zakres osób uprawnionych do uczestnictwa w
    Programie Kafeteryjnym powoduje tym samym, że program ten ma charakter otwarty.
    Program Kafeteryjny nie tym samym dostępny wyłącznie jedynie dla wybranej grupy osób
    współpracujących ze spółką w oparciu o dany rodzaj stosunku prawnego (co stanowi
    cechę programów o charakterze zamkniętym), ale dostępny jest dla szerszego grona
    podatników i rodzaj „wyjściowego” stosunku prawnego łączącego Uczestnika ze Spółką nie
    ma znaczenia (program o charakterze otwartym).
    Wobec powyższych okoliczności, zdaniem Spółki, najlepiej pasującym i jedynym
    właściwym w tym zakresie źródłem przychodu dla uzyskiwanych przez Uczestników
    Programu Kafeteryjnego świadczeń jest źródło jakim są tzw. inne dochody. Świadczenie
    polegające na przyznaniu Uczestnikom Programu Kafeteryjnego punktów, którym z kolei
    odpowiadają określone wartości pieniężne mogące podlegać wymianie na różnego
    rodzaju towary czy usługi oferowane przez Spółkę w ramach programu niemającego
    zamkniętego charakteru należy tym samym, zdaniem Spółki, zakwalifikować jako
    przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
    O ile Wnioskodawca nie jest świadomy rozstrzygnięć wydanych w identycznych stanach
    faktycznych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o tyle wydanych zostało przez
    tutejszy organ podatkowy sporo interpretacji, które w zbliżonych stanach faktycznych
    potwierdzają prawidłowość poglądu prezentowanego przez Wnioskodawcę.
    Przykładowo Wnioskodawca pragnie wskazać, iż tożsame stanowisko Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej zajmuje w przypadku zapytań skierowanych w zakresie ustalenia
    źródła przychodów dla wygranych w ramach różnego rodzaju konkursów skierowanych do
    szerokiego grona odbiorców, czy tzw. programów rekomendacji pracowniczych.
    I tak, przykładowo, w interpretacji z dnia 24 maja 2023 r. (sygn. 0115-KDIT2.
    4011.201.2023.1.ENB) organ podatkowy wskazał, że: „(...) gdy konkurs będzie skierowany
    do szerszego kręgu podmiotów, a nie wyłącznie do Państwa pracowników - wygrana dla
    każdego z uczestników konkursu (za wyjątkiem osób fizycznych prowadzących
    pozarolniczą działalność gospodarczą i biorących udział w konkursie w związku z tą
    działalnością) będzie stanowiła na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy (...)”.
    Tożsame stanowisko organ podatkowy zajął w interpretacji z dnia 31 stycznia 2025 r.
    (sygn. 0112- KDIL2-1.4011.1011.2024.2.JK), w której stwierdził, że w okolicznościach, kiedy
    konkursy adresowane będą do osób będących pracownikami oraz zleceniobiorcami „(...)
    nagrody uzyskane przez laureatów w organizowanych przez Państwo konkursie stanowić

    będą dla nich przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (...)”. Identyczne stanowisko znaleźć można w interpretacji z dnia 2
    sierpnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT 2-3.4011.347.2024.2.KKA).
    Spośród wielu podobnych zacytować jeszcze można interpretację z dnia 14 grudnia 2021
    r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.871.2021.1.KF) dotyczącą konkursu, którego uczestnikami byli
    zarówno pracownicy, współpracownicy (partnerzy) oraz osoby prowadzące jednoosobową
    działalność gospodarczą (przedsiębiorcy). W ww. interpretacji organ wskazał, że „(...)
    wartość ww. nagród przyznanych osobom fizycznym nieprowadzącym działalności
    gospodarczej, stanowi/będzie stanowić dla tych osób na gruncie przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z innych źródeł, o którym mowa w art.
    20 ust. 1 tej ustawy (...) Natomiast nagrody uzyskane przez osoby fizyczne prowadzące
    pozarolniczą działalność gospodarczą, z tytułu organizowanych przez Państwo konkursów
    – jeżeli osoby te uczestniczą w konkursach w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą – stanowią / będą stanowić przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, a nie z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy). Oznacza to, że w
    takim przypadku dochód (przychód) z tytułu wygranej przez podatnika nagrody podlega
    opodatkowaniu według tych samych zasad jak dochód podatnika z prowadzonej przez
    niego działalności gospodarczej”.
    Podobny pogląd został wyrażony przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej także w
    zakresie przychodów z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach tzw.
    programu rekomendacji pracowniczych.
    Przykładowo w interpretacji z dnia 30 lipca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL 2-1.4011.595.2024.1.
    DJ), organ podatkowy stwierdził, że „(...) ze względu na fakt, że program rekomendacji
    pracowniczych jest skierowany do różnych grup uczestników (rekomendującymi
    kandydatów na stanowiska pracownicze w procesie rekrutacyjnym mogą być zarówno
    pracownicy Spółki zatrudnieni w ramach umowy o pracę lub osoby współpracujące w
    ramach umowy zlecenia lub umowy o współpracy w ramach prowadzonej działalności)
    oraz ze względu na fakt, że jak sami Państwo wskazali we wniosku: (...) Zasady działania
    programu rekomendacji pracowniczych określone są w regulaminie Spółki i podane do
    wiadomości pracowników w sposób zwyczajowo przyjęty w firmie (nie są one określone
    /wskazane w umowie o pracę, czy też w umowie cywilnoprawnej) - to wypłacone
    świadczenie osobom polecającym, będącym przedmiotem Państwa zapytania (tj.
    pracownikom Spółki zatrudnionym w ramach umowy o pracę lub osobom
    współpracującym w ramach umów cywilnoprawnych) stanowi dla nich przychód ze źródła
    przychodu – „inne źródła”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy. Zatem,
    należy zgodzić się z Państwem, że prawidłowym działaniem będzie zaprzestanie
    pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu”.
    Identyczne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 1 lipca 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.506.2025.2.DJ), w
    której organ podatkowy stwierdził, że „(...) w związku z tym, że uczestnictwo w Programie
    oparte jest na zasadzie dobrowolności oraz ze względu na fakt, że Program skierowany
    jest do szerszej grupy potencjalnych beneficjentów/różnych grup uczestników (do
    Pracowników Państwa Spółki zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i
    Zleceniobiorców Państwa Spółki zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia), a warunki i
    zasady działania Programu nie wynikają z zawartych umów o pracę, czy umów
    cywilnoprawnych - wypłacone świadczenie stanowi przychód ze źródła przychodu „inne
    źródła”, o jakim mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy.
    W związku z tym, otrzymanie przez Pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o
    pracę od Państwa jako Pracodawcy, Nagrody (...), nie stanowi dla niego przychodu ze
    stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W konsekwencji, nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika, opisane w
    art. 32 ust. 1 w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy. Również, otrzymywanie przez Zleceniobiorcę od

    Państwa jako Zleceniodawcy, Nagrody (...) nie stanowi dla niego przychodu z działalności
    wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie są więc Państwo obowiązani do obliczenia, pobrania
    i wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy od takich wypłat, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww.
    ustawy. W stosunku do ww. osób, tj. Państwa Pracowników/Zleceniobiorców (niezależnie
    od tego czy polecani przez nich kandydaci będą finalnie zatrudnieni w Państwa Spółce, czy
    w pozostałych Spółkach, o których mowa we wniosku) na Państwu ciążą jedynie obowiązki
    informacyjne, tj. sporządzenia i przekazania tym osobom polecającym (będącym
    przedmiotem Państwa zapytania) oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o
    przychodach z innych źródeł, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że nie są Państwo
    zobowiązani do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń,
    będącym przedmiotem Państwa zapytania osobom polecającym w ramach Programu.
    Powyższe wynika z faktu, że wypłacane świadczenia stanowią przychód ze źródła, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. W odniesieniu do niniejszych przychodów dla tych osób powinni
    Państwo sporządzić „informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i
    pobranych zaliczkach na podatek dochodowy” (tj. wykazać rzeczone przychody na
    formularzu PIT-11) i przesłać ją podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu. Ww.
    przychody mogą Państwo uwzględnić w prowadzonej przez siebie liście płac dla
    Pracowników/Zleceniobiorców”.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, osiągany przez Uczestników przychód z
    tytułu świadczeń otrzymywanych od Spółki w ramach Programu Kafeteryjnego
    kwalifikowany powinien być jako przychód z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20
    ust. 1 ustawy o PIT.
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, na Spółce nie ciążą w związku z
    tym obowiązki płatnika w zakresie poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych, a jedynie obowiązek wykazania ww. przychodu w informacji PIT-11
    wystawianej na rzecz Uczestnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Stanowi on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 tej ustawy:
      Źródłami przychodów są odpowiednio:
        1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
          członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
          się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
        2) działalność wykonywana osobiście.
    Stosownie do treści art. 13 pkt 8 lit. a cytowanej ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do
    przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego
    świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

    Tak szeroka definicja przychodów ze stosunku pracy wskazuje na to, że za każdym razem,
    w którym pracownicy otrzymują realną korzyść (rozumianą jako rzeczywiste przysporzenie
    majątkowe o konkretnej wartości nominalnej) w związku ze stosunkiem łączącym ich z
    pracodawcą, to powstaje obowiązek uwzględnienia wartości takiej korzyści jako
    przychodu pracownika ze stosunku pracy, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu
    zwolnień przedmiotowych - tj. w art. 21 Ustawy o IT.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    W świetle art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres
      działalności pracodawcy.
    Z kolei art. 12 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Stosownie zaś do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika – o czym stanowi art. 11 ust. 2b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie należy zauważyć, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawierają legalnej definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art.
    11 ust. 1 i 2-2b oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.
    W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października
    2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w
    oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze

    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
    W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 NSA potwierdził powyższe
    stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób
    fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i
    3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 wskazał na obiektywne kryteria, którymi
    należy się kierować przy określaniu, czy w analizowanym przypadku mamy do czynienia z
    nieodpłatnym świadczeniem na rzecz pracownika. Przede wszystkim kryterium tym musi
    być obiektywna ocena, czy świadczenie leży w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy
    stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w
    majątku pracownika. Zastosowanie tego obiektywnego kryterium wyróżnienia świadczeń
    będących przychodem pracownika, zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, prowadzi do
    wniosku, że zaoszczędzenie wydatku przez pracownika może stanowić przysporzenie
    objęte podatkiem dochodowym. Taka ocena jest jednak poprawna tylko wtedy, gdy
    świadczenia te pracodawca spełnia na wniosek pracownika lub dysponując uprzednią
    zgodą pracownika na ich przyjęcie. Zgoda pracownika na skorzystanie ze świadczenia
    wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji
    zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie.
    W konsekwencji, „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na
    określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia,
    które:
       po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
       po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
      przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
      który musiałby ponieść,
       po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Ponadto warunkiem uznania, iż dane świadczenie w naturze stanowi nieodpłatne
    świadczenie w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów podatkowych jest faktyczne
    otrzymanie świadczenia przez pracownika.
    W świetle powyższego, dla uznania świadczenia za przychód w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik musi świadczenie otrzymać,
    świadczenie musi być spełnione w jego interesie i za jego zgodą, musi być korzystne dla
    pracownika, a uzyskana korzyść musi być wymierna i przypisana indywidualnemu
    pracownikowi.
    Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez
    pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne
    świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób zatrudnionych na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z kolei na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Natomiast, zgodnie z art. 41 ust.1 komentowanej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Analizując skutki podatkowe przyznawania pracownikom i współpracownikom punktów w
    Programie Kafeteryjnym w pierwszej kolejności zauważyć należy, że z ogólnej definicji
    przychodów zawartej w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Otrzymanie oznacza przysporzenie w majątku w postaci czegoś, za co pracownik lub
    współpracownik nie zapłacił lub zapłacił częściowo, a co ma określoną wartość wyrażoną
    w pieniądzu. Świadczenie nieodpłatne, czy też częściowo odpłatne to taki rodzaj
    świadczenia, w przypadku którego otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem
    darmowym lub też za co częściowo płaci, co oznacza, że nie świadczy nic w zamian lub
    przekazuje świadczenie (płatność) nieekwiwalentne.
    Zatem obok pieniędzy i wartości pieniężnych ustawodawca za przychody uważa również
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczenia
    w naturze to wszelkie takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest
    inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju
    świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko
    te o charakterze pieniężnym. Podstawową różnicą pomiędzy przychodami w postaci
    pieniędzy i wartości pieniężnych a nieodpłatnymi świadczeniami w naturze i innymi
    nieodpłatnymi świadczeniami jest odmienny moment powstania przychodu. W przypadku
    bowiem pierwszej kategorii świadczeń przychód powstaje w momencie ich otrzymania lub
    postawienia do dyspozycji podatnika, natomiast w przypadku drugiej kategorii przychód
    powstaje wyłącznie w chwili otrzymania. Nie ma natomiast znaczenia moment
    postawienia świadczenia do dyspozycji podatnika.
    Wobec tego stwierdzić należy, że do świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    związanych ze stosunkiem pracy bądź z umową cywilnoprawną zaliczyć należy zatem
    również różnego rodzaju świadczenia przekazywane na rzecz pracownika lub
    współpracownika w ramach tzw. Programu Kafeteryjnego, a w szczególności wartość
    takiego świadczenia otrzymanego przez pracownika lub współpracownika.
    Zauważyć przy tym należy, że pracownicy i współpracownicy będą mogli korzystać z
    punktów poprzez wymianę punktów na towary lub usługi bądź gromadzenie punktów.
    Zasadnym jest zatem twierdzenie, że u pracowników przychód ze stosunku pracy, a u
    osób zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej przychód z działalności

    wykonywanej osobiście powstanie w momencie wymiany punktów na świadczenie i
    otrzymanie nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie określonego świadczenia - towaru i/lub
    usługi (tj. w momencie wymiany punktów na świadczenia i dokonanie zakupu towaru i
    usług przez pracownika lub współpracownika). Pracownicy i współpracownicy bowiem nie
    będą otrzymywali od Państwa „gotowych” świadczeń, a punkty, które będą mogli na te
    świadczenia wymienić, tj. dokonać zakupu. Ponadto może okazać się, że wartość
    przyznanych punktów może nie być wystarczająca do nabycia wybranych towarów lub
    usług – wówczas zainteresowany będzie mógł dopłacić brakującą kwotę z własnych
    środków (Dostawca Programu Kafeteryjnego umożliwia dostęp do serwisu płatniczego).
    Nie przewidują Państwo przy tym możliwości wypłaty zgromadzonych środków w
    gotówce. Wypłata środków w gotówce jest niemożliwa również po rozwiązaniu umowy z
    pracownikiem lub współpracownikiem (nawet gdyby punkty nie były wykorzystane) w
    związku z brakiem możliwości dalszego uczestnictwa w Programie Kafeteryjnym, a co za
    tym idzie brakiem możliwości wykorzystania punktów po okresie zatrudnienia oraz z
    uwagi na wymaganą przez Dostawcę Programu Kafeteryjnego dezaktywacją konta
    uczestnika w serwisie internetowym.
    Wobec powyższego zauważyć należy, że Państwa działanie w opisanym zdarzeniu
    przyszłym polega w istocie na postawieniu do dyspozycji pracownika lub współpracownika
    punktów, za które dopiero mogą nabyć określone świadczenia.
    Z przytoczonego powyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że nieodpłatne świadczenia, ażeby mogły być uznane za przychód – w
    przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych – muszą być otrzymane.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące przepisy
    prawa, należy uznać, że u Państwa pracownika powstaje przychód ze stosunku pracy w
    momencie dokonania wymiany punktów, natomiast u Państwa współpracownika powstaje
    przychód z działalności wykonywanej osobiście na wybrane przez nich świadczenie
    dostępne w ramach Programu Kafeteryjnego.
    Wówczas na Państwu ciążą, z powyższego tytułu obowiązki płatnika wynikające z art. 32
    ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało zatem uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Państwa orzeczeń sądów
    administracyjnych oraz interpretacji indywidualnych organu podatkowego należy
    stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące oraz nie mają
    zastosowania w rozpatrywanej sprawie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
       Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.