Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.738.2024.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 i 27
ustawy o podatku od towarów i usług świadczonych usług
nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i
ponadpodstawowym, w zakresie zajęć artystycznych ze
śpiewu, aktorstwa i tańca.
Słowa kluczowe: fundacje
szkolenie
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie kształcenia i
wychowania świadczone przez jednostki objęte
systemem oświaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 26-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 26 i 27 ustawy o podatku od towarów i usług świadczonych usług
    nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym, w
    zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lutego 2025 r.
    (wpływ 4 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność w formie fundacji na podstawie ustawy z dnia 6
    kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. z 2023 r. poz. 166: dalej: „UF”).
    Wnioskodawca jest wpisany do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i
    zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej
    Krajowego Rejestru Sądowego oraz w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    jest wpisany także do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Dotychczas Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 113 ust. 1 UVAT, albowiem dotychczas wartość sprzedaży nie
    przekroczyła łącznie w roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Jednak w bieżącym roku
    podatkowym w z związku z rozwojem skali działalności wartość sprzedaży w roku
    podatkowym przekroczyła kwotę 200 000 zł i Wnioskodawca utracił prawo do korzystania
    ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług.
    Zgodnie ze statutem Wnioskodawcy, co zostało ujawnione także w Krajowym Rejestrze
    Sądowym, Wnioskodawca został powołany do realizacji celów społecznie użytecznych,
    poprzez prowadzenie działalności w następujących obszarach:
    1) działalność oświatowo-kulturalna poprzez wspieranie rozwoju kultury i sztuki oraz jej
      upowszechnianie, ułatwianie i zwiększanie dostępu społeczeństwa do kultury i sztuki,
      dóbr dziedzictwa narodowego, rozwój świadomości kulturowej oraz wspieranie,
      promocja i pomoc w rozwoju kariery osób twórczo uzdolnionych,
    2) promocja oraz pomoc w rozwoju kariery dzieci i młodzieży uzdolnionych muzycznie
      oraz dorosłych artystów-muzyków,
    3) wspieranie edukacji artystycznej i kulturalnej,
    4) popularyzacja, upowszechnianie oraz promocja sztuki, w tym również sztuki niszowej,
      awangardowej, niekomercyjnej,
    5) organizowanie, wspieranie i animowanie inicjatyw: kulturalnych, artystycznych,
      edukacyjnych i społecznych,
    6) tworzenie szans dla wszechstronnego rozwoju twórców,
    7) tworzenie możliwości prezentacji twórczości, w szczególności wspieranie młodych i
      zdolnych twórców,
    8) promowanie polskiej sztuki oraz jej twórców w Polsce i za granicą, zwłaszcza w krajach
      Unii Europejskiej,
    9) rozwijanie i promowanie idei edukacji twórczej oraz twórczości,
    10) organizowanie i udział w imprezach promujących artystów,
    11) organizowanie festiwali teatralnych, filmowych, kabaretowych i muzycznych,
    12) organizowanie koncertów, występów, wystaw, wernisaży prac młodych twórców w
      kraju i za granicą,
    13) propagowanie rozwoju edukacji artystycznej w szkołach podstawowych i
      ponadpodstawowych,

    14) wspieranie dokumentacji twórczości niezależnej artystów środowiska lokalnego,
    15) wspieranie realizacji autorskich projektów teatralnych,
    16) motywowanie młodych artystów do działania i zachęcanie ich, aby uwierzyli w siebie i
      zaczęli spełniać swoje marzenia,
    17) wyrównywanie szans dla artystów pochodzących z różnych warstw społecznych, aby
      nikt nie czuł się odrzucony,
    18) tworzenie warunków do rozwoju twórczego i kulturalnego poprzez organizację
      wydarzeń, warsztatów, spotkań z autorytetami,
    19) promowanie uzdolnionych ludzi oraz zapewnienie im opieki menedżerskiej,
    20) fundowanie stypendiów zwłaszcza uzdolnionym dzieciom i młodzieży z rodzin
      najbiedniejszych,
    21) popularyzowanie wszelkich idei z obszaru kultury i sztuki współczesnej, w tym teatru i
      filmu,
    22) inicjowanie i wspieranie współpracy interdyscyplinarnej między środowiskami
      naukowymi i artystycznymi.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym,
    świadczone przez nauczycieli w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca
    (dalej łącznie: „Usługi” lub „Zajęcia”).
    Zajęcia w podziale na grupy wiekowe dla:
    1) dzieci w wieku 4-6 lat,
    2) dzieci w wieku 7-10 lat,
    3) młodzieży w wieku 11-15 lat,
    4) młodzieży od 16 roku życia i dorosłych.
    Zajęcia ze śpiewu polegają m.in. na doskonaleniu techniki wokalnej oraz umiejętność
    interpretacji utworów. Zajęcia z aktorstwa polegają m.in. na pracy nad wyrazem
    scenicznym, dykcją oraz technikami aktorskimi. Zajęcia z tańca polegają m.in. na nauce
    choreografii w stylach (...) oraz stylach mieszanych.
    Uczestnicy zajęć występują również w spektaklach.
    Wnioskodawca zawarł umowę licencyjną z uznanym podmiotem z branży artystycznej.
    Przedmiotem umowy licencyjnej jest uregulowanie zasad współpracy pomiędzy
    Wnioskodawcą a licencjodawcą, tj. sprecyzowanie sposobu prowadzenia przez
    Wnioskodawcę placówki edukacyjnej pod szyldem licencjodawcy w oparciu o tajemnicę
    przedsiębiorstwa licencjodawcy, uregulowanie zasad korzystania przez Wnioskodawcę ze
    znaku towarowego licencjodawcy oraz uregulowanie zasad korzystania przez
    Wnioskodawcę z utworów Licencjodawcy.
    Zajęcia prowadzą wykwalifikowani nauczyciele śpiewu, aktorstwa i tańca współpracujący
    lub zatrudnieni przez Wnioskodawcę.
    Z uwagi na interdyscyplinarność zajęć, ich prowadzenie nie jest możliwe przez jednego
    nauczyciela, lecz wymaga to współpracy wielu nauczycieli różnych specjalności
    artystycznych.
    Zajęcia odpowiadają elementom planu nauczania realizowanego przez szkoły artystyczne
    zgodnie rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 16 maja 2023
    r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach
    artystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1012; dalej: „Rozporządzenie”).
    Podsumowując, Wnioskodawca jest organizacją pozarządową prowadzącą placówkę
    edukacyjną.

    W odpowiedzi na wezwanie odpowiedzieli Państwo na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy świadczą Państwo usługi, o których mowa we wniosku jako jednostka
    objęta systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiadają Państwo zaświadczenie o wpisie do
    ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.
    j. Dz. U. z 2024 r., poz. 737 ze zm.)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów, o których mowa w
    art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, ale Wnioskodawca jest
    podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo
    oświatowe. Wnioskodawca nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której
    mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.”
    Na pytanie: „Czy są Państwo podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.),
    tj.:
    - jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. - Prawo oświatowe,
    - uczelnią,
    - jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk,
    - instytutem badawczym?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b UVAT, tj. uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk
    oraz instytutem badawczym. Natomiast w zakresie podmiotów, o których mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 26 lit. a UVAT, to Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów, o których mowa
    w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, ale Wnioskodawca jest
    podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo
    oświatowe.”
    Na pytanie: „Czy świadczone przez Państwa usługi, są usługami kształcenia i wychowania,
    o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami kształcenia i
    wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 UVAT.”
    Na pytanie: „Kto jest stroną umów na świadczenie opisanych we wniosku usług,
    zawieranych z poszczególnymi uczestnikami zajęć (względnie ich rodzicami lub
    opiekunami)? Czy stroną umów są Państwo (tj. Fundacja), czy nauczyciele współpracujący
    /zatrudnieni przez Państwa?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Stronami umów na świadczenie opisanych we wniosku usług,
    zawieranych z poszczególnymi uczestnikami zajęć (względnie ich rodzicami lub
    opiekunami) jest Wnioskodawca (Fundacja).”

## Pytanie

Czy po utracie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i
    usług, świadczenie przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku usług będzie
    przedmiotowo zwolnione z podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, po utracie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z
    podatku od towarów i usług, świadczenie przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku
    usług będzie przedmiotowo zwolnione z podatku od towarów i usług.
    Uzasadnienie

    Art. 43 ust. 1 pkt 26 - 29 UVAT stanowię kompleks przepisów przewidujących zwolnienie
    od podatku VAT usług w zakresie edukacji.
    Przepisy te stanowią implementację art. 132 ust. 1 lit. I) I j) Dyrektywy VAT.
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe,
    kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznio ze świadczeniem usług I dostawę
    towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
    prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są
    za podobno przez dane państwo członkowskie.
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje: nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
    wyższe.
    Zarówno art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT jak i art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy VAT w
    aspekcie przedmiotowym dotyczą edukacji objętej pojęciem „kształcenie powszechne lub
    wyższe”.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19
    Finanzamt München Abteilung III przeciwko Dubrovin & Troger GbR-Aquatics, wskazano m.
    in. co następuje:
    Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej
    definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
    Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji
    pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności
    kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r.. Horizon College, C-434/05, EU:C:2007;343,
    pkt 18, a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:
    202, pkt 21).
    Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w
    rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się
    egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną
    działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w
    celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż
    działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28
    stycznia 2010 r. Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a
    także z dnia 14 marca 2019 r, A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 22,
    23).
    W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132
    ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze
    względu na swój charakter. Jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob.
    podobnie wyroki z dnia 14 czerwca 2007 r. Horizon College, C-434/05, EU.C 2007 343, pkt
    20, z dnia 14 marca 2019 r. A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU C 2019 202 pkt 24).
    Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć określony
    rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw członkowskich,
    niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia 14 marca 2
    019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C.2019.202, pkt 25).
    Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu VAT
    odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji
    dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i
    rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich

    specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia
    14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202. pkt 26).”
    To w świetle powyższych rozważań należy zbadać, czy zajęcia prowadzone przez
    Wnioskodawcę mogą zostać objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w
    rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy VAT.
    Wyrok TSUE w sprawie C-373/19 zapadł na tle stanu faktycznego dotyczącego nauki
    pływania, które to stanowią zupełnie inny rodzaj zajęć, niż Zajęcia objęte niniejszą sprawą,
    ale ogólne tezy znajdują zastosowanie do niniejszej sprawy.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, zajęcia odpowiadają powyższym tezom z
    orzecznictwa TSUE, a w konsekwencji powinny zostać objęte pojęciem „kształcenia
    powszechnego lub wyższego" w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy VAT,
    albowiem zajęcia stanowią przekazywanie wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i
    kompetencji przez uczniów w miarę ich postępów.
    Pomocniczo należy wskazać także na orzecznictwo krajowe. W wyroku Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Po 552/23
    wskazano, iż: „przyjęcie przez organ, że zajęcia z gimnastyki artystycznej stanowią zajęcia
    specjalistyczne (doraźne) opiera się na błędnym przeświadczeniu, że kształcenie
    powszechne w zakresie sprawności ruchowej ma tak ograniczony zakres, że każda
    dodatkowa aktywność staje się specjalistyczna i doraźna”.
    Skoro w powyższym orzeczeniu przyjęto, że zajęcia z gimnastyki artystycznej mogą zostać
    objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego”, to tym bardziej dotyczy to
    zajęć.
    Art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w aspekcie podmiotowym dotyczy odpowiednich
    podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których
    cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    Odnosząc się do powyższej przesłanki należy wskazać, iż także podlegała ona interpretacji
    w orzecznictwie europejskim. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia
    28 listopada 2013 r. w sprawie C-319/12 Minister Finansów przeciwko MDDP sp. z o.o.
    Akademia Biznesu, sp. komandytowej, wskazał, iż „Artykuł 132 ust. 1 lit. i), art. 133 i 134
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się
    one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych
    świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych”.
    Wobec braku ściślejszego określenia w polskim i europejskim prawodawstwie jakie cele
    uznane są za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, należy więc wziąć pod
    uwagę wszelkiego rodzaju cele, których realizacja leży w gestii podmiotów publicznych.
    Biorąc pod uwagę, że zajęcia stanowią zajęcia artystyczne odpowiadające elementom
    planu nauczania realizowanego przez szkoły artystyczne, to bez wątpienia należy uznać, iż
    Wnioskodawca świadcząc Usługi realizuje cele podobne do celów podmiotów prawa
    publicznego.
    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że spełniona jest także druga ze wskazanych wyżej
    przesłanek do zastosowania art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT.
    W konsekwencji, tj. wobec spełnienia obydwu przesłanek tego przepisu, art. 132 ust. 1 lit. i
    Dyrektywy VAT znajdzie zastosowanie do Zajęć prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Z kolei art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w aspekcie podmiotowym dotyczy nauczycieli.

    Wnioskodawca jest świadomy orzeczeń, które pojęciem „nauczyciel” obejmują wyłącznie
    osoby fizyczne, a nie placówki edukacyjne zatrudniające nauczycieli. Jednak, zdaniem
    Wnioskodawcy jest to zbyt wąska wykładnia, która dyskryminuje z uwagi na formę
    prawne. Tym bardziej, iż pewne rodzaje zajęć wymagają zaangażowania wielu osób i nie
    można ich zrealizować indywidualnie.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż pojęcie „nauczyciel” obejmuje także placówki
    edukacyjne zatrudniające nauczycieli.
    Ponadto, zwracają Państwo uwagę, iż wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 stycznia
    2010 r. w sprawie C-473/08 Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz przeciwko
    Finanzamt Dresden I, który dotyczył interpretacji pojęcia „nauczyciel” nie zapadał na tle
    Dyrektywy VAT, tylko poprzedzającej ją tzw. VI Dyrektywy VAT (dyrektywy Rady 77/388
    /EWG z dnia 17 maja 1977 r.).
    Niemniej jednak, nawet jeżeli organ zakwestionuje możliwość zastosowania art. 132 ust. 1
    lit. j Dyrektywy VAT, to jest to irrelewantne wobec możliwości zastosowania art. 132 ust. 1
    lit. i Dyrektywy VAT.
    Ponadto, na marginesie, odnosząc się bezpośrednio do przepisów krajowych, tj. art. 43
    ust. 1 pkt 26 lit. a UVAT wskazuje, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 14
    grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, system oświaty wspierają m.in.: organizacje
    pozarządowe, w tym organizacje harcerskie oraz podmioty prowadzące statutową
    działalność w zakresie oświaty i wychowania.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca może być uznany za jednostkę objętą
    systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo
    oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania.
    Przekładając powyższe argumenty, dotyczące przepisów unijnych w zakresie zastosowania
    w niniejszej sprawie art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy VAT, na przepisy krajowe, należy
    wskazać, iż w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 26 i 27 UVAT.
    Końcowo, należy także wskazać na aspekt celowościowy zwolnienia od VAT usług
    edukacyjnych. Jak wskazano w przywoływanym już wyroku TSUE w sprawie C-319/12: „Jeśli
    chodzi o cel, któremu służy zwolnienie przewidziane w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT,
    z przepisu tego wynika, że owo zwolnienie, zapewniając bardziej korzystne traktowanie
    świadczenia usług edukacyjnych w zakresie podatku VAT, służy ułatwieniu dostępu do tych
    usług, co umożliwia uniknięcie wyższych kosztów, które wynikałyby z objęcia tych usług
    podatkiem VAT (zob. podobnie wyrok z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00
    Komisja przeciwko Niemcom, Rec. s. 1-5811, pkt 47).
    Natomiast biorąc pod uwagę utratę przez Wnioskodawcę prawa do zwolnienia
    podmiotowego z VAT, brak możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego z VAT
    skutkowałby utrudnieniem dostępu do usług edukacyjnych przez wyższe koszty zajęć, co
    jest sprzeczne z przytoczonym powyżej celem Dyrektywy VAT w zakresie usług
    edukacyjnych.
    Mając na uwadze powyższą argumentację, przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
      grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
        zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą
        towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie
        podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie,
        których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
        wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej
    usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą

    usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku
    jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-
    473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że: „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
    proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot
    ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten
    ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt
    52).
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że prowadzą Państwo działalność w formie fundacji na
    podstawie ustawy o fundacjach. Są Państwo wpisani do rejestru stowarzyszeń, innych
    organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów
    opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego. Są Państwo organizacją pozarządową
    prowadzącą placówkę edukacyjną.
    Dotychczas korzystali Państwo ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 113 ust 1 ustawy, jednak w bieżącym roku podatkowym wartość
    sprzedaży w roku podatkowym przekroczyła kwotę 200 000 zł i utracili Państwo prawo do
    korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczą Państwo usługi prywatnego
    nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym, świadczone
    przez nauczycieli w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca (dalej łącznie:
    „Usługi” lub „Zajęcia”).
    Zajęcia w podziale na grupy wiekowe dla:
    1) dzieci w wieku 4-6 lat,
    2) dzieci w wieku 7-10 lat,
    3) młodzieży w wieku 11-15 lat,

    4) młodzieży od 16 roku życia i dorosłych.
    Zajęcia ze śpiewu polegają m.in. na doskonaleniu techniki wokalnej oraz umiejętność
    interpretacji utworów. Zajęcia z aktorstwa polegają m.in. na pracy nad wyrazem
    scenicznym, dykcją oraz technikami aktorskimi. Zajęcia z tańca polegają m.in. na nauce
    choreografii w stylach (...) oraz stylach mieszanych.
    Uczestnicy zajęć występują również w spektaklach.
    Zawarli Państwo umowę licencyjną z uznanym podmiotem z branży artystycznej.
    Przedmiotem umowy licencyjnej jest uregulowanie zasad współpracy pomiędzy Państwem
    a licencjodawcą, tj. sprecyzowanie sposobu prowadzenia przez Państwa placówki
    edukacyjnej pod szyldem licencjodawcy w oparciu o tajemnicę przedsiębiorstwa
    licencjodawcy, uregulowanie zasad korzystania przez Państwa ze znaku towarowego
    licencjodawcy oraz uregulowanie zasad korzystania przez Państwa z utworów
    Licencjodawcy.
    Zajęcia prowadzą wykwalifikowani nauczyciele śpiewu, aktorstwa i tańca współpracujący
    lub zatrudnieni przez Państwa.
    Z uwagi na interdyscyplinarność zajęć, ich prowadzenie nie jest możliwe przez jednego
    nauczyciela, lecz wymaga to współpracy wielu nauczycieli różnych specjalności
    artystycznych.
    Zajęcia odpowiadają elementom planu nauczania realizowanego przez szkoły artystyczne
    zgodnie rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 16 maja 2023
    r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach
    artystycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1012; dalej: „Rozporządzenie”).
    Rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez
    Państwa usług nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i
    ponadpodstawowym, świadczonych przez nauczycieli w zakresie zajęć artystycznych ze
    śpiewu, aktorstwa i tańca w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia
    ich zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że świadczone przez Państwa usługi są usługami
    kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Nie są Państwo
    żadnym z podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, tj. uczelnią,
    jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk oraz instytutem badawczym. Natomiast w
    zakresie podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, wyjaśnili
    Państwo, że nie są Państwo żadnym z podmiotów, o których mowa w art. 2 ustawy Prawo
    oświatowe, ale są Państwo podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo
    oświatowe.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 poz. 737 ze zm.):
      System oświaty obejmuje:
      1) przedszkola, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami specjalnymi lub
      integracyjnymi, a także inne formy wychowania przedszkolnego;
      2) szkoły:
      a) podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi,
      integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi,
      sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe i mistrzostwa sportowego,
      b) ponadpodstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami
      integracyjnymi, specjalnymi, dwujęzycznymi, przygotowania wojskowego, o profilu
      mundurowym, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe, mistrzostwa
      sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa,
      c) artystyczne;

      3) placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe,
      umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form
      wypoczynku i organizacji czasu wolnego;
      4) placówki kształcenia ustawicznego, centra kształcenia zawodowego oraz
      branżowe centra umiejętności, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy,
      umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych;
      5) placówki artystyczne - ogniska artystyczne umożliwiające rozwijanie
      zainteresowań i uzdolnień artystycznych;
      6) poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne
      udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-
      pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu;
      7) młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne
      ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i
      młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i
      wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i
      młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z
      niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest
      niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym
      mowa w art. 31 ust. 4, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki;
      8) placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki
      poza miejscem stałego zamieszkania;
      9) placówki doskonalenia nauczycieli;
      10) biblioteki pedagogiczne;
      11) kolegia pracowników służb społecznych.
    Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe:
      System oświaty wspierają organizacje pozarządowe, w tym organizacje harcerskie.
    Zatem, jak wynika z informacji podanych przez Państwa w opisie sprawy, nie są Państwo
    jednostką objętą systemem oświaty (nie są bowiem Państwo żadnym z podmiotów, o
    których mowa w art. 2 ustawy Prawo oświatowe, nie posiadają Państwo zaświadczenia o
    wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy - Prawo oświatowe), lecz organizacją
    pozarządową wspierającą system oświaty.
    Należy wskazać, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy ma zastosowanie wyłącznie
    do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej
    systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Przy czym, przedmiotowe zwolnienie
    dotyczyć będzie usług, które zostały wykazane we wpisie do ewidencji placówek
    oświatowych.
    W rezultacie świadczone przez Państwa usługi nauczania na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym i ponadpodstawowym w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa
    i tańca nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy, ponieważ nie są Państwo podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    Należy zatem przeanalizować, czy świadczone przez Państwa ww. usługi mogą korzystać
    ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. Jak wskazano wyżej,
    prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (nauczyciel działa we własnym imieniu) w oparciu o umowy
    zwarte bezpośrednio z uczniami lub jego rodzicami czy opiekunami. W przypadku jednak,
    gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie
    łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE zajętym w powołanym wyżej wyroku C-445/05 z 14
    czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy
    tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi
    /słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób.
    W świetle powyższego, zwolnienie od podatku VAT przysługuje w sytuacji, w której
    nauczyciel prowadzi działalność edukacyjną na własny rachunek i odpowiedzialność (tj.
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej
    sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie
    większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania na
    poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym, w zakresie zajęć
    artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca współpracują/są zatrudnieni przez Państwa, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z Państwem jako
    zatrudniającym. Nauczyciele działają w charakterze podwykonawców świadczonych przez
    Państwa usług, nie wykonują natomiast tych czynności bezpośrednio na rzecz osób
    będących ich adresatami. Jak sami Państwo wskazali, stronami umów na świadczenie
    opisanych we wniosku usług, zawieranych z poszczególnymi uczestnikami zajęć (względnie
    ich rodzicami lub opiekunami) są Państwo (tj. Fundacja).
    W związku z powyższym stwierdzenia wymaga, iż usługi nauczania na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym, w zakresie zajęć artystycznych ze
    śpiewu, aktorstwa i tańca, świadczone przez współpracujących/zatrudnionych przez
    Państwa nauczycieli, tracą znamiona usług wykonywanych osobiście na własny rachunek i
    odpowiedzialność, zatem nie jest spełniona jedna z przesłanek warunkujących
    zastosowanie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. W tej
    sytuacji współpracujących/zatrudnionych przez Państwa nauczycieli nie łączy
    bezpośrednia relacja umowna z uczestnikami zajęć.
    Tym samym, usługi nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i
    ponadpodstawowym, w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca,
    świadczone przez współpracujących/zatrudnionych przez Państwa nauczycieli nie będą
    wypełniały definicji nauczania prywatnego i nie będą mogły korzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Dodatkowo należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną również spełnione
    przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy. Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy, istotne jest bowiem – w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji
    na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków
    publicznych.
    Odnosząc się do Państwa argumentacji wskazać należy, że wykładnia przepisów
    zaproponowana przez Państwa, ma charakter rozszerzający. Tymczasem zakres zwolnień
    przewidzianych zarówno w Dyrektywie 2006/112/WE Rady jak i przepisach prawa
    krajowego nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, a pojęcia używane do
    opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa
    towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

    W tym miejscu należy wskazać, że z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika
    wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług
    kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa
    publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty
    prawa publicznego - a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług
    edukacyjnych.
    Ponadto zgodnie z art. 134 ww. Dyrektywy, dostawa towarów ani świadczenie usług nie
    korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. b), g) h), i) ,l) m) i n) w
    następujących przypadkach:
    a) gdy nie są one niezbędne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu;
    b) gdy ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu dla danego podmiotu
    poprzez dokonywanie transakcji będących w bezpośredniej konkurencji z działalnością
    przedsiębiorstw komercyjnych podlegających VAT.
    Z powyższego wynika bezsprzecznie, że zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług
    nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. i) ww. Dyrektywy w
    sytuacji, gdy nie są one niezbędne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z opodatkowania usług kształcenia na podstawie
    art. 132 ust. 1 lit. i) w zw. z art. 134 ww. Dyrektywy jest to aby świadczone usługi były
    wykonywane zarówno w interesie publicznym tj. wypełniały obowiązki, jakie ciążą na
    danym państwie wobec jego obywateli jak i były one niezbędne do dokonywania
    transakcji podlegających zwolnieniu.
    Z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07,
    TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue &
    Customs wynika, że: „(...) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy
    odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza
    usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również
    służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia,
    kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one
    podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje
    publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (...). Ze względu na ich wyjątkowy charakter
    zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A
    szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym,
    lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie
    wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych
    w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla
    bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez
    określone osoby lub instytucje. (...) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w
    sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo
    określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n),
    p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym
    interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi
    świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może
    bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.
    Analiza art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE, prowadzi do wniosku, że aby
    stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu
    od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie czy mamy do
    czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych,
    działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń
    oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną,
    dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

    Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych
    świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie
    może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty
    świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.
    Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług
    edukacyjnych, to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie jak i
    późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy,
    rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich
    regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną jak i inną ściśle z nią
    związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o
    konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do
    pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić
    odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie
    publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają
    dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez
    podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie kontrolowane przez państwo.
    Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez
    państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy
    uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych
    realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne
    realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią
    jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym
    państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    Taka interpretacja powołanego wyżej przepisu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    TSUE.
    Odnosząc powyższe do Państwa sprawy należy wskazać, że z treści wniosku wyraźnie
    wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wykonują Państwo usługi
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym,
    świadczone przez nauczycieli w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca.
    Zajęcia ze śpiewu polegają m.in. na doskonaleniu techniki wokalnej oraz umiejętność
    interpretacji utworów. Zajęcia z aktorstwa polegają m.in. na pracy nad wyrazem
    scenicznym, dykcją oraz technikami aktorskimi. Zajęcia z tańca polegają m.in. na nauce
    choreografii w stylach (...) oraz stylach mieszanych. Uczestnicy zajęć występują również w
    spektaklach.
    Zatem należy uznać, że jest to dodatkowe nauczanie, wspierające rozwój artystyczny
    dzieci i młodzieży, ich indywidualne zainteresowania. Zajęcia nie mają charakteru
    obowiązkowego. Państwa usługi, o których mowa we wniosku nie są zatem świadczone w
    interesie publicznym. Nie można powiedzieć, że Państwo wypełniają obowiązki, jakie ciążą
    na danym państwie wobec jego obywateli. Ponadto usługi te nie są niezbędne, konieczne
    do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu.
    Oceniając usługi nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym i
    ponadpodstawowym w zakresie zajęć artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca , pod
    kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    2006/112/WE - uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów – należy stwierdzić,
    że nie posiadają Państwo żadnej z wymienionych uprzednio cech podmiotu prawa
    publicznego.
    Z opisu sprawy nie wynika aby działali Państwo w tym zakresie pod kontrolą państwa,
    które mogłoby zapewnić jakość świadczeń czy odpowiednią ich cenę. Wskazali Państwo
    jedynie, że zajęcia odpowiadają elementom planu nauczania realizowanego przez szkoły
    artystyczne zgodnie rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia

    16 maja 2023 r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i
    placówkach artystycznych.
    Ponadto, jak wskazano – umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale
    „zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”
    odnoszą się do czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług
    (usługi pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że
    zaspakajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty
    nienastawione na osiągnięcie zysku.
    Natomiast świadczone przez Pastwa usługi trudno uznać za zaspakajające podstawowe
    potrzeby ludności, a tym bardziej jako wykonywane w interesie publicznym.
    W rezultacie, biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego,
    treść powołanych przepisów Dyrektywy 2006/112/WE oraz wskazane powyżej orzeczenia
    TSUE należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi w zakresie nauczania na
    poziomie przedszkolnym, podstawowym i ponadpodstawowym, w zakresie zajęć
    artystycznych ze śpiewu, aktorstwa i tańca nie mieszczą się w zakresie zwolnienia
    określonego w art. 132 ust. 1 lit. i tej Dyrektywy, bowiem Państwo nie są odpowiednim
    podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele
    są uznane za podobne przez państwo członkowskie.
    Zatem, odpowiadając na zadane przez Państwa pytanie, należy stwierdzić, że po utracie
    prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług,
    świadczenie przez Państwa opisanych we wniosku usług nie będzie przedmiotowo
    zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.