Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-176/12/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-20
Teza: Opodatkowanie wyrobów tytoniowych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; tytoń
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3-art. 98

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2012 r. (data wpływu 5 października 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 listopada 2012 r. (data wpływu 23 listopada 2012 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wytworzonych na własny użytek papierosów z tytoniu do palenia nabytego z zapłaconym podatkiem akcyzowym - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2012 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wytworzonych na własny użytek papierosów z tytoniu do palenia nabytego z zapłaconym podatkiem akcyzowym.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nabywa wyroby tytoniowe. Zainteresowany wskazuje, iż w sprzedaży dostępny jest tytoń do palenia w różnych postaciach i opakowaniach ze znakami akcyzy, co oznacza, że został zapłacony podatek akcyzowy. W sprzedaży dostępne są również gilzy papierosowe i maszynki do nabijania gilz papierosowych. Wnioskodawca zamierza z tytoniu do palenia i gilz samodzielnie, na własne potrzeby i do samodzielnego zużycia wytwarzać papierosy. Uzyskane w opisany sposób papierosy nie będą odsprzedawane. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada składu podatkowego i nie zamierza produkować przedmiotowych papierosów w składzie podatkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy papierosy wytworzone samodzielnie w opisany sposób, wyłącznie na własny użytek, będą stanowić wyroby akcyzowe, od których należy odprowadzić podatek akcyzowy?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Wytwarzając papierosy w opisany sposób i na własny użytek Zainteresowany nie będzie podatnikiem podatku akcyzowego oraz nie będzie zobowiązany do zapłaty akcyzy od tych papierosów.

Wnioskodawca wskazuje, iż art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. Z kolei, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W załączniku nr 1 do ustawy, zawierającym „wykaz wyrobów akcyzowych”, wymieniono w pozycji 42 - bez względu na kod CN - papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki. Do wyrobów tytoniowych w rozumieniu art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy zalicza się papierosy bez względu na kod CN. Natomiast w myśl ust. 2 powyższego przepisu za papierosy uznaje się:

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Wnioskodawca wskazuje także, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 wymienionej ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych. W odniesieniu do wyrobów tytoniowych definicję produkcji zawiera przepis art. 99 ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego produkcją wyrobów tytoniowych jest ich wytwarzanie, przetwarzanie, a także pakowanie. Tylko zatem te trzy kategorie zdarzeń faktycznych będą mieścić się w ustawowej definicji produkcji wyrobów akcyzowych, determinując objęcie ich zakresem regulacji ustawy. Jednocześnie ustawodawca nie doprecyzował definicji wskazanych stanów faktycznych uznanych za produkcję. W celu nadania im odpowiedniego znaczenia należy posłużyć się definicjami słownikowymi. Wytwarzać oznacza „zrobić coś, wyprodukować”, przetworzyć – „zmienić coś, przekształcić twórczo, nadać inny kształt”, z kolei pakować oznacza „układać rzeczy w paczkę, owijać w coś” (Słownik Języka Polskiego PWN).

W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (Dz. U. UE L 176, s. 24), za producenta uznaje się osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii, która przekształca tytoń w wyroby przemysłowe przeznaczone do sprzedaży detalicznej. Zainteresowany wskazuje przy tym, że w opisanym we wniosku zdarzeniu dokonuje zakupu tytoniu wyłącznie na własne potrzeby i także na własne potrzeby wytwarza z niego papierosy.

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle wskazanej regulacji nie może zostać uznany za producenta wyrobów akcyzowych, skoro wytworzone papierosy nie są przeznaczone do sprzedaży. Przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie zawierają ww. definicji producenta, jednakże powinny być interpretowane zgodnie z prawem wspólnotowym. Obowiązek prowspólnotowej wykładni prawa krajowego wynika z art. 10 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej nakładającego na kraje członkowskie obowiązek podjęcia wszelkich właściwych środków o charakterze ogólnym lub szczególnym w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatu oraz z działań instytucji Wspólnoty. Obowiązek takiej wykładni znajduje też potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, np. w sprawie von Colson i Kamann przeciwko Nadrenii Północnej-Westfalii sygn. akt C-14/83.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, nie może zostać uznany za producenta wyrobów akcyzowych, a podejmowane czynności nie mogą być uznane za produkcję, determinującą powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych za producenta uznaje się osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii, która przekształca tytoń w wyroby przemysłowe przeznaczone do sprzedaży detalicznej. W myśl art. 7 ust. 1 ww. dyrektywy, papierosy wyprodukowane w Unii i te przywożone z państw trzecich podlegają proporcjonalnemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu według maksymalnej detalicznej ceny sprzedaży, włączając opłaty celne, a także specyficznemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu na sztukę wyrobu. Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą wyłączyć opłaty celne z podstawy obliczania proporcjonalnego podatku akcyzowego nakładanego na papierosy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 42 załącznika nr 1 do ustawy, do wyrobów akcyzowych zaliczono papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki - bez względu na kod CN.

W myśl art. 98 ust. 1 ustawy, do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN: papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki. Na mocy ust. 2 ww. artykułu, za papierosy uznaje się: tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4; tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej; tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Z kolei, w myśl art. 99 ust. 1 ustawy, produkcją wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy jest ich wytwarzanie, przetwarzanie, a także pakowanie.

Z opisu wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza wytwarzać papierosy z tytoniu do palenia oznaczonego znakami akcyzy, od którego zapłacono akcyzę w należnej wysokości. Wytworzone papierosy - z tytoniu do palenia i gilz papierowych za pomocą maszynki do nabijania gilz papierosowych - będą zużywane wyłącznie przez Wnioskodawcę i nie będą przedmiotem sprzedaży.

Biorąc pod uwagę przywołane wyżej przepisy dyrektywy, uregulowania ustawy o podatku akcyzowym stwierdzić należy, że Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu nie będzie producentem wyrobów akcyzowych (papierosów). Zatem nie będzie także podatnikiem podatku akcyzowego, a wytworzone wyroby nie będą podlegały akcyzie, o ile przedmiotowe wyroby będą wytwarzane samodzielnie przez Zainteresowanego i wyłącznie przez Niego zużywane, a ponadto nie będą przedmiotem sprzedaży.

Zaznacza się, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie, co oznacza że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła skutków prawnych w tym zakresie.

Końcowo wskazuje się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny dokumentów załączonych do wniosku o interpretację. Wobec powyższego załączone dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska dokonano wyłącznie na podstawie opisu zdarzenia zawartego we wniosku.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.