Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.585.2025.1.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Opodatkowanie odpłatnych usług udostępniania części
komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy oraz prawa do
odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych
przez Gminę związanych z zakupem wyposażenia części
komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
Słowa kluczowe: budynek-budynek usługowy
cel-cel komercyjny
gmina
umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania odpłatnych usług udostępniania części komercyjnej Budynku na
    rzecz dzierżawcy oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    ponoszonych przez Gminę związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej
    Budynku oraz pracami wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 z późn. zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym)
    samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    1 stycznia 2017 r. Gmina podjęła wspólne, scentralizowane rozliczenia podatku VAT wraz
    ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi.
    W 2024 r. Gmina realizowała inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”) polegającą na
    budowie budynku wielofunkcyjnego.
    Inwestycja została zrealizowana w części ze środków własnych Gminy oraz w części ze
    środków pochodzących z dofinansowania z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program
    Inwestycji Strategicznych.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji były/są każdorazowo dokumentowane
    wystawianymi przez dostawców i usługodawców na Gminę fakturami, na których Gmina
    była/jest oznaczona jako nabywca towarów i usług. Gmina nie dokonała dotychczas
    odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z Inwestycją.
    W ramach Inwestycji powstał budynek składający się z dwóch odrębnych części, tj. części
    sportowej oraz części komercyjnej (dalej: „Budynek”).
    W części sportowej Budynku znajdują się szatnie sportowe, pomieszczenia sanitarne i
    toalety, siłownia oraz sauna. Część ta była przez Gminę budowana z zamiarem jej
    nieodpłatnego udostępnienia lokalnemu klubowi sportowemu X (...) (dalej: X).
    W części komercyjnej Budynku mieści się kręgielnia oraz powierzchnia przeznaczona na
    prowadzenie lokalu usługowego - baru z zapleczem gastronomicznym i wydzieloną salą
    dla gości. W części tej znajdują się również dwie toalety, jedna przeznaczona dla personelu
    i druga dla klientów lokalu oraz korytarz do przemieszczania się pracowników lokalu
    pomiędzy salą a zapleczem kuchennym i drugi korytarz do poruszania się klientów po
    lokalu.
    Część sportowa oraz część komercyjna znajdujące się w Budynku są od siebie całkowicie
    wydzielone i posiadają odrębne wejścia. W Budynku nie ma części wspólnych, tj. części,
    które przypisane byłyby zarówno do części sportowej, jak i do części komercyjnej, np.
    wspólny korytarz, ciąg komunikacyjny czy pomieszczenia gospodarcze. Brak jest
    możliwości przejścia wewnątrz Budynku z jednej części do drugiej.
    Budynek został oddany do użytkowania na podstawie dokumentu OT z 31 grudnia 2024 r.
    Na moment oddania Budynku do użytkowania z dniem 31 grudnia 2024 r. ukończona i w
    pełni wyposażona została jedynie część sportowa Budynku i od tego momentu część
    sportowa Budynku jest nieodpłatnie udostępniana przez Gminę X. Część sportowa

    Budynku nie jest ogólnie dostępna dla lokalnej społeczności. Dostęp do niej i możliwość
    korzystania z niej ma wyłącznie X.
    Część komercyjna Budynku na moment oddania Budynku do użytkowania 31 grudnia
    2024 r. nie została jeszcze ukończona. Część ta wymagała bowiem przeprowadzenia
    odpowiednich prac wykończeniowych i montażowych oraz zakupu stosownego
    wyposażenia, celem dostosowania pomieszczeń części komercyjnej do ich planowanego
    charakteru.
    Gmina w 2025 r. ponosiła zatem nakłady na odpowiednie przystosowanie tej części
    Budynku na potrzeby utworzenia w niej lokalu usługowego z kręgielnią.
    Tym samym, dotychczas część komercyjna Budynku nie była faktycznie oddana do
    użytkowania, tj. nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób, gdyż wymagała ona
    poniesienia przez Gminę dodatkowych środków związanych z przeprowadzeniem prac
    wykończeniowych oraz zakupem odpowiedniego sprzętu.
    Zgodnie z pierwotnie przyjętymi przez Gminę założeniami, po zakończeniu prac
    wykończeniowych Gmina zamierzała ogłosić przetarg na dzierżawę części komercyjnej
    Budynku i wydzierżawić całą część komercyjną zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu.
    Na mocy Zarządzenia Nr (...) Wójta Gminy (...) z 9 lipca 2025 r. w sprawie ogłoszenia
    wykazu nieruchomości przeznaczonej do wydzierżawienia, ustalono i podano do
    publicznej wiadomości informację o przetargu na dzierżawę nieruchomości lokalowej o
                          2łącznej powierzchni użytkowej 200,71 m w pełni wyposażonej, przeznaczonej na zaplecze
    gastronomiczne i kręgielnię, znajdującej się w Budynku. Gmina wybierze dzierżawcę części
    komercyjnej Budynku, który zaoferuje najwyższą kwotę czynszu dzierżawnego. Jako cenę
    wywoławczą czynszu dzierżawnego Gmina wskazała kwotę 4.000 zł netto.
    Podsumowując Budynek jest/będzie wykorzystywany w ten sposób, że część sportowa
    Budynku jest/będzie w całości nieodpłatnie udostępniona X w ramach czynności, które
    Gmina traktuje jako niepodlegające opodatkowaniu VAT, natomiast część komercyjna
    Budynku będzie w całości udostępniona odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy
    zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu w ramach czynności, która zdaniem Gminy
    podlega opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT).
    Tak jak zostało to wskazane powyżej w Budynku brak jest powierzchni wspólnej, związanej
    jednocześnie z częścią sportową i częścią komercyjną Budynku. Gmina jest w stanie
    dokładnie wyodrębnić, jaka powierzchnia Budynku jest/będzie udostępniana odpłatnie
    dzierżawcy, a jaka powierzchnia Budynku użytkowana będzie nieodpłatnie.
    Gmina zasadniczo nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej wydatków
    związanych z realizacją przedmiotowej Inwestycji, tj. nie jest w stanie przyporządkować
    kosztów związanych z budową Budynku (takich jak roboty budowlane, materiały związane
    z wzniesieniem budynku, koszty inspektorów nadzoru) wyłącznie do części komercyjnej
    Budynku lub wyłącznie do części sportowej Budynku. Niniejszy wniosek nie dotyczy takich
    wydatków. Wydatki te są przedmiotem odrębnego zapytania Gminy.
    Niemniej jednak Gmina jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej wydatków
    związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami
    wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Niniejszy wniosek dotyczy zatem wyłącznie takich wydatków, które Gmina wykorzystuje
    /będzie wykorzystywać wyłącznie do działalności, która zdaniem Gminy podlega
    opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Gmina nie dokonywała dotychczas odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją
    Inwestycji, w tym wydatków związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej
    Budynku oraz pracami wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Pytania

    1) Czy odpłatne udostępnienie części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy będzie
      stanowić po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą
      ze zwolnienia z tego podatku?
    2) Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku
      naliczonego od wydatków ponoszonych przez Gminę związanych z zakupem
      wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
      prowadzonymi w części komercyjnej Budynku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Odpłatne udostępnienie części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy będzie
      stanowić po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą
      ze zwolnienia z tego podatku.
    2) Gminie przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku
      naliczonego od wydatków ponoszonych przez Gminę związanych z zakupem
      wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
      prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Ad. 1 i 2.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT.
    Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT.
    W świetle powyższych regulacji, w przypadku działań podejmowanych przez Gminę na
    podstawie umowy cywilnoprawnej, działa ona w roli podatnika VAT.
    Jednocześnie, mając na uwadze, iż umowa najmu jest niewątpliwie umową cywilnoprawną
    uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 z późn. zm.), w opinii Gminy, w ramach wykonywania przedmiotowej czynności,
    tj. odpłatnego udostępniania części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy na
    podstawie umowy dzierżawy, Gmina działa w roli podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z kolei art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż, co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów.

    W konsekwencji, w związku z faktem, że czynność najmu nie stanowi dostawy towaru,
    stanowi ona usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Mając zatem na uwadze, iż Gmina świadczyć będzie usługę dzierżawy części komercyjnej
    Budynku na rzecz dzierżawcy za wynagrodzeniem i tym samym działać będzie w tym
    zakresie w roli podatnika VAT, przedmiotowa czynność podlega opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie, w opinii Gminy czynność ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT, gdyż ani
    ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują w takim przypadku
    zwolnienia z tego podatku.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.851.2019.1.MD, organ wskazał, że „W rozpatrywanej sprawie, wątpliwości
    Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą opodatkowania odpłatnych usług wynajmu
    /udostępniania obiektów sportowych na rzecz podmiotów zewnętrznych. (...) odpłatne
    udostępnianie obiektów sportowych podmiotom zewnętrznym realizowane jest w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, a Gmina, realizując te czynności, wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji odpłatne, komercyjne udostępnienie obiektów sportowych wpisuje
    /będzie wpisywać się w definicję usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem podlega
    /będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (...) Podsumowując,
    świadczenie przez Gminę odpłatnych usług w zakresie udostępniania obiektów
    sportowych na rzecz podmiotów zewnętrznych jest/będzie opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług według właściwej dla nich stawki. Tym samym, ww. usługi nie korzystają
    /nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT”.
    Reasumując, zdaniem Gminy, odpłatne udostępnianie przez Gminę części komercyjnej
    Budynku na podstawie umowy cywilnoprawnej na rzecz dzierżawcy stanowić będzie po
    stronie Gminy odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT,
    niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Prawo to przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1) wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
    2) wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    3) nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego możliwe jest
    jedynie przez podmiot, który występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Jednocześnie
    prawo do odliczenia przysługuje jedynie od wydatków poniesionych przez podatnika w
    związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT wg różnych
    stawek.
    Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nie uzależnia prawa do
    odliczenia VAT od związku dokonywanych zakupów z obecnie wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi VAT.

    Wystarczającym argumentem do odliczenia VAT naliczonego jest fakt, iż towary i usługi
    nabyte zostały w celu ich wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, nie musi czekać do momentu aż nabyty towar lub usługa zostaną
    faktycznie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Jak zostało to wskazane w treści stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego część komercyjna
    Budynku będzie w całości udostępniona odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy
    zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu w ramach czynności, która zdaniem Gminy
    podlega opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Gmina jest/będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej wydatków związanych z
    zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
    prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Niniejszy wniosek dotyczy zatem wyłącznie takich wydatków, które Gmina wykorzystuje
    /będzie wykorzystywać wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT i niepodlegającej
    zwolnieniu z VAT.
    Tym samym, zdaniem Gminy, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaną spełnione.
    Gmina działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z zakupem wyposażenia części
    komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi prowadzonymi w części
    komercyjnej Budynku służą/będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym
    podatkiem.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, przysługuje/będzie przysługiwać jej pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych przez Gminę związanych z
    zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
    prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Gmina pragnie zaznaczyć, że stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej
    pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest
    zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał lub TSUE) oraz polskich sądów
    administracyjnych. Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-
    37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż „Prawo do odliczenia zostało
    wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub
    podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku
    od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza,
    niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana
    w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Skoro Gmina, jako czynny
    podatnik VAT, zobowiązana jest/będzie uiszczać VAT należny z tytułu świadczonych usług,
    powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących
    możliwość ich świadczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa,
    musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie
    realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej,
    np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp.,
    umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizowała inwestycję pn. „(...)” polegającą na budowie
    budynku wielofunkcyjnego. W ramach Inwestycji powstał budynek składający się z dwóch
    odrębnych części, tj. części sportowej oraz części komercyjnej. W części komercyjnej
    Budynku mieści się kręgielnia oraz powierzchnia przeznaczona na prowadzenie lokalu
    usługowego - baru z zapleczem gastronomicznym i wydzieloną salą dla gości. W części tej
    znajdują się również dwie toalety, jedna przeznaczona dla personelu i druga dla klientów
    lokalu oraz korytarz do przemieszczania się pracowników lokalu pomiędzy salą a
    zapleczem kuchennym i drugi korytarz do poruszania się klientów po lokalu. Część
    sportowa oraz część komercyjna znajdujące się w Budynku są od siebie całkowicie
    wydzielone i posiadają odrębne wejścia. W Budynku nie ma części wspólnych, tj. części,
    które przypisane byłyby zarówno do części sportowej, jak i do części komercyjnej, np.
    wspólny korytarz, ciąg komunikacyjny czy pomieszczenia gospodarcze. Brak jest
    możliwości przejścia wewnątrz Budynku z jednej części do drugiej. Część komercyjna
    Budynku na moment oddania Budynku do użytkowania 31 grudnia 2024 r. nie została
    jeszcze ukończona. Część ta wymagała bowiem przeprowadzenia odpowiednich prac
    wykończeniowych i montażowych oraz zakupu stosownego wyposażenia, celem
    dostosowania pomieszczeń części komercyjnej do ich planowanego charakteru. Gmina w
    2025 r. ponosiła zatem nakłady na odpowiednie przystosowanie tej części Budynku na
    potrzeby utworzenia w niej lokalu usługowego z kręgielnią. Tym samym, dotychczas część
    komercyjna Budynku nie była faktycznie oddana do użytkowania, tj. nie była
    wykorzystywana w jakikolwiek sposób, gdyż wymagała ona poniesienia przez Gminę
    dodatkowych środków związanych z przeprowadzeniem prac wykończeniowych oraz
    zakupem odpowiedniego sprzętu Zgodnie z pierwotnie przyjętymi przez Gminę
    założeniami, po zakończeniu prac wykończeniowych Gmina zamierzała ogłosić przetarg na
    dzierżawę części komercyjnej Budynku i wydzierżawić całą część komercyjną
    zainteresowanemu podmiotowi trzeciemu. Gmina zasadniczo nie jest w stanie dokonać
    tzw. alokacji bezpośredniej wydatków związanych z realizacją przedmiotowej Inwestycji, tj.
    nie jest w stanie przyporządkować kosztów związanych z budową Budynku (takich jak
    roboty budowlane, materiały związane z wzniesieniem budynku, koszty inspektorów
    nadzoru) wyłącznie do części komercyjnej Budynku lub wyłącznie do części sportowej
    Budynku. Niniejszy wniosek nie dotyczy takich wydatków. Wydatki te są przedmiotem
    odrębnego zapytania Gminy. Niemniej jednak Gmina jest w stanie dokonać tzw. alokacji
    bezpośredniej wydatków związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku

    oraz pracami wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku. Niniejszy
    wniosek dotyczy zatem wyłącznie takich wydatków, które Gmina wykorzystuje/będzie
    wykorzystywać wyłącznie do działalności, która zdaniem Gminy podlega opodatkowaniu
    VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Gmina nie dokonywała dotychczas odliczenia VAT
    od wydatków związanych z realizacją Inwestycji, w tym wydatków związanych z zakupem
    wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi prowadzonymi
    w części komercyjnej Budynku.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy odpłatne udostępnienie
    części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy będzie stanowić po stronie Gminy
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, która nakłada na strony - zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki. Umówiony między
    stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.
    W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie
    mogą Państwo skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6
    ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę dzierżawy, występują Państwo w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność
    odpłatnej dzierżawy części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy będzie stanowić
    usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie ww. majątku na rzecz
    zewnętrznych podmiotów, za którą jest pobierane wynagrodzenie, w związku z czym
    usługa ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Zatem odpłatne udostępnienie części komercyjnej Budynku na rzecz dzierżawcy na
    podstawie umowy dzierżawy będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także, czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwać pełne
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych przez Gminę
    związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami
    wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, jeśli związany jest z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi
    pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86
    ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie zatem do cytowanych przepisów, na zakres prawa do odliczeń w sposób
    bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od
    towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu
    art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status
    podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy.
    W przedmiotowej sprawie są/będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT. Gmina jest/będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej wydatków
    związanych z zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami
    wykończeniowymi prowadzonymi w części komercyjnej Budynku. Ponadto, część
    komercyjna Budynku będzie przez Państwa odpłatnie udostępniona na rzecz dzierżawcy
    na podstawie umowy dzierżawy, która będzie stanowić działalność gospodarczą oraz
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystająca ze zwolnienia od podatku, tj.
    część komercyjna budynku będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT.
    Zatem mają/będą Państwo mieli prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Państwa związanych z
    zakupem wyposażenia części komercyjnej Budynku oraz pracami wykończeniowymi
    prowadzonymi w części komercyjnej Budynku.
    Odliczenie jest/będzie możliwe pod warunkiem tego, że nie zaistnieją przesłanki
    negatywne zawarte w art. 88 ustawy.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny i zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał/pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że
    wysokość czynszu dzierżawnego będzie odbiegała od realiów rynkowych, interpretacja nie
    wywoła skutków prawnych.
    Odnośnie powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego, co do zasady, wydawane są w
    indywidualnych sprawach, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej - rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.