Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.53.2018.2.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-25
Teza: Zwolnienie z akcyzy wyrobów gazowych zużywanych w procesach mineralogicznych. Ewidencja wyrobów gazowych.
Słowa kluczowe: gaz; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2018 r. (data wpływu 15 marca 2018 r.), uzupełnionego pismem z dnia 2 maja 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

*   zwolnienia z akcyzy wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych w procesach mineralogicznych,
*   prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie,
*   prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138j ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 43 ze zm., zwana dalej „ustawą” lub „ustawa o podatku akcyzowym”)

\- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

*   zwolnienia z akcyzy wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych w procesach mineralogicznych,
*   prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie,
*   prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138j ustawy.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 maja 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), które stanowiło odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 23 kwietnia 2018 r., znak 0111-KDIB3-3.4013.53.2018.1.WR)

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne (ostatecznie sprecyzowane pismem z dnia 2 maja 2018 r.).

Firma X jest przedsiębiorstwem zajmującym się, zgodnie z przeważającym kodem PKD 2361.z produkcją wyrobów budowlanych z betonu.

Proces produkcji wyrobów budowlanych firmy X składa się z wielu etapów. Jednym z nich jest proces dojrzewania, gdzie gaz o kodzie CN 2711 21 00 zużywany jest na potrzeby przedsiębiorstwa w procesie technologicznym produkcji wyrobów betonowych, w celu utrzymania optymalnej temperatury i wilgotności w komorach. Gaz ten nabywany jest od sprzedawcy wyrobów gazowych jakim jest \[…\].

Dojrzewanie jest jednym ze sposobów ograniczania wykwitów na etapie technologicznym w atmosferze z kontrolowaną zawartością dwutlenku węgla. Polega ona na stworzeniu optymalnych warunków do tego, aby reakcja dwutlenku węgla z wodorotlenkiem wapnia przebiegała w sposób kontrolowany wewnątrz porów kapilarnych betonu. Po pierwsze, powoduje to zmniejszenie ilości „czynnego” portlandytu, po drugie, przez pokrywanie produktem reakcji (czyli węglanem wapnia) ścianek porów kapilarnych lub wręcz ich zabudowywanie powoduje ograniczanie dróg transportu dla wody wewnątrz betonu. Dojrzewanie zapobiega wykwitom wapiennym często spotykanym na powierzchni kostki brukowej. Ich powstanie jest nierozerwalnie związane z jednym z produktów hydratacji cementu, a mianowicie portlandytem. Przetransportowany na powierzchnię elementu betonowego ulega karbowatyzacji, pod wpływem dwutlenku węgla z atmosfery. Krystalizuje i osadza się na powierzchni betonu właśnie w postaci najczęściej białych wykwitów.

Gaz zużywany będzie wyłącznie do celów produkcyjnych.

Uzupełnienie

Firma X nabywa gaz o kodzie CN 2711 21 00 od \[…\] jako finalny nabywca, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19a, zgodnie z zawartą umową, o której mowa w art. 31b ust. 5 ustawy, Firma X, wraz z podpisaniem umowy, wypełniła oświadczenie, które określało na jakie cele zostanie przeznaczony gaz i czy będzie zwolniony z akcyzy. Oświadczenie może być zmieniane, zgodnie z art. 31b ust. 5a ustawy.

Firma X uważa, ze gaz o kodzie CN 2711 21 00 jest objęty zwolnieniem od akcyzy oraz, że dojrzewanie mieści się w definicji procesu mineralogicznego zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym (Nomenklatura NACE DI 26).

Firma X sama klasyfikuje prowadzoną działalność zgodnie z Dz. Urz. GUS nr 1 poz. 11 dotyczącej Nomenklatury NACE.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sprecyzowane w piśmie z 2 maja 2018 r.):

1.  Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, wykorzystany w procesie produkcyjnym wyrobów betonowych gaz o kodzie CN 2711 21 00, podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym?
2.  Czy jako podmiot zużywający, po uzyskaniu pozytywnej odpowiedzi dotyczącej zwolnienia gazu o kodzie CN 2711 21 00 z akcyzy, jest obowiązana do prowadzenia książki ewidencji wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie?
3.  Czy Wnioskodawca jest obowiązany do prowadzenia ewidencji wg. art. 138j?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowanym pismem z dnia 2 maja 2018 r.):

Art. 31b w ust. 1 pkt 4 (ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym) informuje, że zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych, metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Zdaniem firmy X wyroby zużywane w procesach mineralogicznych (do których zalicza się produkcja wyrobów budowlanych z betonu) podlegają zwolnieniu od akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem firmy X, firma ta nie musi prowadzić ewidencji , zgodnie z art. 138f ustawy o podatku akcyzowym, który brzmi:

1.  Ewidencję wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie prowadzą:
    1.  zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych, jako zarejestrowany odbiorca;
    2.  podmiot pośredniczący;
    3.  podmiot zużywający prowadzący działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, z wyłączeniem podmiotu zużywającego, który wyłącznie używa do celów opałowych pozostałe węglowodory gazowe o kodach CN od 2711 12 11 do 2711 19 00.
2.  Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności ustalenie ilości i rodzaju wysłanych lub otrzymanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, daty wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczenia oraz uzyskanie informacji o dokumentach dostawy.

Zgodnie z tym artykułem wyrób gazowy o kodzie CN 2711 21 00, używany do celów produkcyjnych nie musi być ewidencjonowany przez firmę X w książce ewidencji wyrobów zwolnionych z akcyzy zgodnie z przeznaczeniem.

Ewidencję taką prowadzi zakład gazowy sprzedający wyrób gazowy o kodzie CN 2711 21 00, w tym przypadku \[…\].

Uzupełnienie

Zdaniem firmy X wyroby gazowe zużywane w procesach mineralogicznych (do których zalicza się proces dojrzewania betonu) podlegają zwolnieniu od akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 procesy dojrzewania betonu mieszczą się w definicji procesu mineralogicznego zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z treścią przepisu proces klasyfikowany w Nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „Produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9.10.1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późń. zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, T. 04, str.177, z późń. zm.)

Firma X sama zakwalifikowała prowadzoną działalność w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 zgodnie z Dz. Urz. GUS nr 1 poz. 11.

Firma X, jako finalny nabywca, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19a, nie musi prowadzić ewidencji zgodnie z art. 138j. Firma X wykorzystuje gaz w procesie dojrzewania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym za wyroby akcyzowe należy uznać wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wyroby gazowe, w myśl, art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy, to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Finalnym nabywcą gazowym jest podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Pod kodem DI 26 nomenklatury NACE (produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych), w załączniku do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U.UE.L.1990.293.1 z dnia 1990.10.24 ze zm.), zostały wymienione:

*   26.1 produkcja szkła i wyrobów ze szkła,
*   26.2 produkcja ceramiki szlachetnej; produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych,
*   26.3 produkcja ceramicznych kafli i płytek,
*   26.4 produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny,
*   26.5 produkcja cementu, wapna i gipsu,
*   26.6 produkcja wyrobów betonowych, gipsowych i cementowych,
*   26.7 cięcie, formowanie i wykańczanie kamieni ozdobnych i budowlanych,
*   26.8 produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych.

Podsekcja ta wskazuje na wyroby wytworzone poprzez przekształcenie surowców wydobytych ze złoża kopalin skorupy ziemskiej. Przy czym nie występują tu ani surowce metaliczne (jak żelazo, miedź, cynk, ołów, kobalt, chrom, nikiel, boksyty) ani niemetale pochodzenia chemicznego (jak siarka, fosforyty, sól kamienna, sól potasowa). Widać wyraźnie, że podsekcja ta grupuje wyłącznie bądź surowce ceramiczne (jak kaolin dolomit, iły) bądź minerały pochodzenia skalnego (jak gliny, piaski, żwiry, kamienie, kruszywo skalne).

W myśl art. 9c ust.1 ustawy W przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:

1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Na mocy przepisu art. 13 ust 1 pkt 13 ustawy o podatku akcyzowym podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

Zasadą jest, że obrót wyrobami akcyzowymi objęty jest opodatkowaniem akcyzą, tym niemniej prawodawca przewidział liczne wyjątki od tej zasady.

Jeden z nich został ujęty w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy. Stosownie do brzmienia tego przepisu zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Dodatkowe warunki korzystania z powyższego zwolnienia zostały określone w art. 31b ust. 5 i 5a ustawy.

I tak w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów (art. 31b ust. 5 ustawy).

W przypadku gdy umowa, o której mowa w ust. 5, dotyczy wyrobów gazowych zwolnionych od akcyzy oraz wyrobów gazowych niepodlegających zwolnieniu, których sprzedaż jest rozliczana okresowo, w umowie określa się wstępnie ilość wyrobów podlegających zwolnieniu. Ilość wyrobów podlegających zwolnieniu określona wstępnie w umowie może zostać skorygowana, w drodze pisemnego oświadczenia nabywcy stanowiącego załącznik do tej umowy, najpóźniej do dnia wystawienia przez sprzedawcę faktury za okres rozliczeniowy, jeżeli rzeczywista ilość wyrobów gazowych podlegających zwolnieniu, zużytych w tym okresie, różni się od ilości określonej wstępnie w umowie (art. 31b ust. 5a ustawy o podatku akcyzowym).

Na podstawie art. 138f:

1.  Ewidencję wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie prowadzą:

1.  zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca;
2.  podmiot pośredniczący;
3.  podmiot zużywający prowadzący działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, z wyłączeniem podmiotu zużywającego, który wyłącznie używa do celów opałowych pozostałe węglowodory gazowe o kodach CN od 2711 12 11 do 2711 19 00.

3.  Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności ustalenie ilości i rodzaju wysłanych lub otrzymanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, daty wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania oraz uzyskanie informacji o dokumentach dostawy.

Na mocy art. 138j ust 1 ewidencję wyrobów gazowych prowadzą:

1.  pośredniczący podmiot gazowy dokonujący sprzedaży wyrobów gazowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy gazowemu;
2.  pośredniczący podmiot gazowy używający wyrobów gazowych.

Stosownie do przedstawionego opisu stanów faktycznych Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zajmującym się produkcją wyrobów budowlanych z betonu. Jednym z etapów procesów produkcji wyrobów budowlanych w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy jest dojrzewanie, w trakcie, którego zużywany jest gaz o kodzie CN 2711 21 00 dla utrzymania odpowiedniej temperatury i wilgotności w komorach.

Dojrzewanie jest sposobem ograniczania wykwitów w atmosferze z kontrolowaną ilością dwutlenku węgla. W tym celu konieczne jest stworzenie optymalnych warunków do tego, by reakcja dwutlenku węgla z wodorotlenkiem wapnia przebiegała w sposób kontrolowany wewnątrz porów kapilarnych betonu. Powoduje to zmniejszenie ilości „czynnego” portlandytu, oraz pokrywanie węglanem wapnia, który stanowi produkt reakcji ścianek porów kapilarnych lub ich zabudowywanie, co powoduje ograniczenie dróg transportu dla wody wewnątrz betonu. Dojrzewanie zapobiega wykwitom wapiennym.

Gaz nabywany jest przez Spółkę, jako finalnego nabywcę gazowego, i jest zużywany w procesie dojrzewania. Równocześnie Wnioskodawca oświadczył, że ma zawartą, z dostawcą gazu, umowę o której mowa w art. 31b ust. 5 ustawy, w której określono przeznaczenie gazu do celów zwolnionych.

Zgodnie informacjami podanymi przez Spółkę procesy realizowane w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są procesami mineralogicznymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym.

Przedmiotem wątpliwości w niniejszej sprawie jest możliwość nabywania wyrobów gazowych objętych zwolnieniem z akcyzy, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy oraz obowiązek prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 138f i 138j.

Zgodnie z cytowanym powyżej art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, aby gaz w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym mógł podlegać zwolnieniu musi być przeznaczony do użycia do celów opałowych w procesach mineralogicznych. Dlatego niezbędne jest zdefiniowanie co należy rozumieć pod pojęciem „celu opałowego” oraz „procesów metalurgicznych”.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „cel opałowy”. Także w przepisach wspólnotowych brak jest definicji, która precyzowałaby sformułowanie „do celów opałowych”, zatem konieczne jest posiłkowanie się rozumieniem tego określenia w znaczeniu potocznym.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) pojęcie „opał” oznacza „to czym się ogrzewa pomieszczenia, czym się pali w piecu, w kuchni itp.” Mały Słownik Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) definiuje opał jako „to czym się pali, materiał do palenia: drewno, węgiel, szczapy”, natomiast „opałowy” oznacza „nadający się na opał, służący do palenia”.

Należy także zwrócić uwagę, iż zwrot - „zużycie w celach opałowych” był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-240/01, gdzie orzeczono, że pomimo braku w przepisach wspólnotowych takiej definicji, to i tak państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji.

Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów stwierdził, iż zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w tym wyroku stwierdził, że „cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia użycie jako paliwo opałowe (\`(...)\`), jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego. We wszystkich tych przypadkach oleje mineralne ulegają zużyciu i muszą być opodatkowane akcyzą”.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przeznaczenie wyrobów gazowych do celów opałowych w procesach mineralogicznych jest spełnione w każdym przypadku, w którym zużywany wyrób gazowy służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej wykorzystanej następnie w procesie mineralogicznym.

Pojęcie „procesów mineralogicznych” zostało zdefiniowane w ustawie o podatku akcyzowym. Definicja ta stosownie do przytoczonych wyżej przepisów została skonstruowana poprzez odwołanie do nomenklatury NACE określonej w załączniku do rozporządzenia Rady nr 3037/90. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 33 procesami mineralogicznymi są procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod pozycją DI 26 dotyczącej produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych. W tym miejscu wskazać należy, że podpozycji 26.6 prawodawca wspólnotowy umieścił produkcję wyrobów betonowych, gipsowych i cementowych.

Natomiast sam „proces” jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces to przykładowo” przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, p. fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny.

Zauważyć należy, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

Zgodnie zaś z definicjami zaczerpniętymi z Leksykonu Naukowo Technicznego Wydawnictwa Naukowo-Technicznego WNT, Warszawa 1984 „proces produkcji” oznacza zespół czynności przetwarzania surowców, materiałów i półwyrobów w wyroby; proces produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu i przebiega w określonych komórkach produkcyjnych; podstawową częścią procesu produkcji jest proces technologiczny; ponadto w jego skład wchodzą procesy pomocnicze (magazynowanie; transport, kontrola itd.)”. Ten sam leksykon podaje również definicję procesu technologicznego, zgodnie z którą jest to podstawowa część procesu produkcyjnego, podczas której następuje zmiana kształtu przedmiotu i jego własności fizycznych, chemicznych i innych.

Zgodnie z klasyfikacją dokonaną przez Wnioskodawcę opisany proces dojrzewania betonu zachodzący w przedsiębiorstwie Spółki jest procesem mineralogicznym. Przy jego przeprowadzeniu jest wykorzystywany gaz, który służy do utrzymania odpowiedniej temperatury i wilgotności, a więc jest on używany w celach wytworzenia energii cieplnej. Wnioskodawca ma również podpisaną umowę z dostawcą gazu, w której określono przeznaczenie nabycia wyrobu gazowego do celów zwolnionych.

Tym samym przyjąć należy, że Wnioskodawca jest uprawniony do nabycia, do procesu dojrzewania, wyrobu gazowego zwolnionego z akcyzy w oparciu o art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy. Oznacza to, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem oznaczonym jako nr 1 uznać należało za prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji wyrobów gazowych, czyli wyrobów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy został ustanowiony w art. 138j ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 138f ustawy (lex specialis) regulujący prowadzenie ewidencji dla wyżej wymienionych wyrobów gazowych.

W art. 138j ustawy prawodawca zobligował do prowadzenia ewidencji wyrobów gazowych dwa podmioty:

*   pośredniczący podmiot gazowy dokonujący sprzedaży wyrobów gazowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy gazowemu oraz
*   pośredniczący podmiot gazowy używający wyrobów gazowych.

Wnioskodawca, jako finalny podmiot gazowy nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w tym przepisie.

Tym samym po stronie Wnioskodawcy nie ma obowiązku prowadzenia zarówno ewidencji wyrobów zwolnionych ze względu na przeznaczenie, o którym mowa w art. 138f, jak też ewidencji wyrobów gazowych, o której jest mowa w art. 138j.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy w zakresie wyznaczonym przez pytania nr 2 i 3 należało uznać za prawidłowe.

Reasumując Wnioskodawca spełnia warunki korzystania zwolnienia z akcyzy w stosunku do wyrobów gazowych zużywanych w procesie dojrzewania betonu, zatem może nabywać, z tym zwolnieniem, gaz bez naliczonej kwoty akcyzy. Ponadto po stronie Wnioskodawcy nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji z art. 138f oraz ewidencji z art. 138j.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe w pełnym zakresie.

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanów faktycznych.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionych stanów faktycznych lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Równocześnie przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania zainteresowanego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.