Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.261.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
przypisanych wyłącznie niegospodarczej części projektu oraz
prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych
gospodarczej części projektu według prewspółczynnika
Uczelni obliczonego na podstawie rozporządzenia.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
uczelnie-uczelnie publiczne
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT
    od wydatków przypisanych wyłącznie niegospodarczej części projektu oraz prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych gospodarczej części projektu według
    prewspółczynnika Uczelni obliczonego na podstawie rozporządzenia.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej zwana „Uczelnią” lub „...”), jest uczelnią publiczną i jest czynnym podatnikiem
    VAT. (...) jako uczelnia publiczna nie podlega rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym
    ani żadnym innym rejestrze powszechnym.
    Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.
    Dz. U. z 2023 poz. 742 z późn. zm.) Uczelnia posiada osobowość prawną, natomiast
    zgodnie z art. 23 ustawy Rektor zarządza uczelnią i reprezentuje ją na zewnątrz oraz
    podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uczelni z wyjątkiem spraw
    zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni lub
    kanclerza.
    Minister (...) nadzoruje zgodność działań uniwersytetów (...) z przepisami prawa i statutem,
    a także prawidłowe wydatkowanie środków publicznych.
    Uczelnia złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. „...” (dalej zwany
    „Projektem”) w ramach (...).
    Inwestycja będzie zlokalizowana w (...) przy ul. (...).
    Właścicielem infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektu będzie wnioskodawca -
    (...), który będzie także odpowiedzialny za utrzymanie i zarządzanie powstałą
    infrastrukturą.
    (...) posiada infrastrukturę o charakterze (...), wykorzystywaną przez jednostki naukowo-
    badawcze (...) oraz partnerów zewnętrznych.
    Wydatki ponoszone w projekcie będą dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na
    (...) jako nabywcę. Zakupione w ramach projektu (...) będą wykorzystywane do
    prowadzenia zarówno działalności gospodarczej jak i niegospodarczej (podlegającej i
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT), przy czym część (...) będzie
    wykorzystywana wyłącznie w celach niegospodarczych (do świadczenia czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Ponadto struktura przyporządkowania
    wydatków do celów gospodarczych polega jedynie na szacunkach uwidocznionych we
    wniosku o dofinansowanie projektu, gdzie udział części gospodarczej szacuje się na (...)%
    rocznej wydajności (...), i tym procentem będą opisywane faktury zakupu dzielące wydatki
    na część gospodarczą i niegospodarczą. W przypadku wydatków „o charakterze
    gospodarczym”, tj. wykorzystywanych zarówno do świadczenia czynności

    niepodlegających opodatkowaniu jak i opodatkowanych, Uczelnia nie jest w stanie
    przyporządkować ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej.
    Wydatki „o charakterze gospodarczym” mogą być również wykorzystywane do działalności
    zwolnionej, jednakże w tym przypadku Uczelnia nie jest w stanie przyporządkować
    ponoszonych wydatków do konkretnej działalności.
    Działalność gospodarcza będzie polegać na odpłatnym udostępnianiu infrastruktury lub
    realizacji z jej wykorzystaniem zleceń badawczych na rzecz innych podmiotów.
    Prowadzone badania i programy naukowe będą obejmować w szczególności (...), itd.
    Przykładowe projekty/programy, do których będzie wykorzystywana utworzona
    infrastruktura: (...).
    Realizacja przedsięwzięcia pozwoli na powstanie (...).
    Zasady udostępniania infrastruktury (...) w Uczelni opisane zostały w Regulaminie (...).
    Uczelnia ma prawo umożliwić podmiotom zewnętrznym odpłatne korzystanie z
    posiadanej infrastruktury (...) na podstawie zawartej z takim podmiotem umowy. Zgodę na
    wykorzystanie infrastruktury (...) Uczelni podmiotom zewnętrznym w celu prowadzenia (...)
    wydaje Rektor. Korzystanie z infrastruktury (...) przez podmioty zewnętrzne, odbywa się
    każdorazowo na podstawie pisemnej umowy pod rygorem nieważności.
    Jak wspominano wcześniej, wytworzona w ramach projektu infrastruktura będzie
    stanowić własność Uczelni i będzie wykorzystywana do prowadzania działalności
    niegospodarczej - badawczej oraz gospodarczej. Uczelnia wyodrębnia wydatki na zakup
    (...) o charakterze niegospodarczym, zatem wykorzystywanych do świadczenia wyłącznie
    czynności niepodlegających opodatkowaniu. Do tej kategorii Uczenia zalicza:
    (...).
    Uczelnia wyodrębnia wydatki na zakup (...) o charakterze gospodarczym, zatem
    wykorzystywanych zarówno do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu
    jak i opodatkowanych. Do tej kategorii Uczenia zalicza:
    (...).
    Uczelnia wyodrębnia wydatki na (...) o charakterze gospodarczym, zatem
    wykorzystywanych zarówno do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu
    jak i opodatkowanych. Do tej kategorii Uczenia zalicza (...) o następującym zakresie prac:
    (...).
    Pytania
    1. Czy Uczenia ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych
      wyłącznie niegospodarczej części projektu?
    2. Czy Uczelnia ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych
      gospodarczej części projektu, jeśli tak, to w jakim zakresie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Uczenia nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych wyłącznie
      niegospodarczej części projektu.
    2. Uczelnia ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych gospodarczej
      części projektu według prewspółczynnika Uczelni obliczonego na podstawie
      rozporządzenia MF.
    Uzasadnienie
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024
    r. poz. 361 z późn. zm.) - dalej zwana „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy, wskazać należy, że w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik
    podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy o VAT.

    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W myśl art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Z art. 86 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług o VAT wynika, że minister właściwy
    do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku
    niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich
    nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
    z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę
    prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu
    gospodarczego.
    Wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników
    (Dz. U. z 2015 r. poz. 2193 z późn. zm.), zwane dalej: „Rozporządzeniem MF”. Należy
    zauważyć, że wśród wymienionych w tym rozporządzeniu podmiotów Minister Finansów
    wskazał również uczelnie publiczne i instytuty badawcze.
    Natomiast w myśl § 6 ww. rozporządzenia, w przypadku niektórych podatników w
    przypadku uczelni publicznej, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony
    według wzoru:
    X = A x 100 / A + F
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej uczelni publicznej,
    F - sumę wykorzystanych przez uczelnię publiczną środków obejmującą subwencje,
    dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę
    uczelnię na zadania, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85), których realizacja nie mieści się w

    działalności gospodarczej, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-
    finansowego tej uczelni, z wyłączeniem środków finansowych przeznaczonych na
    stypendia dla studentów lub doktorantów.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Uzasadnia to
    fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. W przypadku
    wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na
    uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy o VAT. Powyższe przepisy stanowią
    uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy o VAT.
    Z zaprezentowanego stanu faktycznego wynika, że Uczelnia złożyła wniosek o
    dofinansowanie realizacji projektu pn. „...” (dalej zwany „Projektem”) w ramach (...).
    Inwestycja będzie zlokalizowana w (...). Właścicielem infrastruktury powstałej w wyniku
    realizacji projektu będzie wnioskodawca - (...), który będzie także odpowiedzialny za
    utrzymanie i zarządzanie powstałą infrastrukturą.
    (...) posiada infrastrukturę (...), wykorzystywaną przez jednostki (...) Uniwersytetu (...) oraz
    partnerów zewnętrznych.
    Zakupione w ramach projektu (...) będą wykorzystywane do prowadzenia zarówno
    działalności gospodarczej jak i niegospodarczej (podlegającej i niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT), przy czym (...) będzie wykorzystywana wyłącznie w celach
    niegospodarczych (do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT). Działalność gospodarcza będzie polegać na odpłatnym udostępnianiu infrastruktury
    lub realizacji z jej (...) na rzecz innych podmiotów.
    Prowadzone (...) będą obejmować w szczególności (...), itd.
    Uczelnia wyodrębnia wydatki na zakup (...) o charakterze niegospodarczym, zatem
    wykorzystywanych do świadczenia wyłącznie czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    Do tej kategorii Uczenia zalicza:
    (...).

    Uczelnia wyodrębnia wydatki na zakup (...) o charakterze gospodarczym, zatem
    wykorzystywanych zarówno do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu
    jak i opodatkowanych. Do tej kategorii Uczenia zalicza:
    (...).
    Uczelnia wyodrębnia wydatki na (...) o charakterze niegospodarczym, zatem
    wykorzystywanych do świadczenia wyłącznie czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    Do tej kategorii Uczenia zalicza (...).
    Uczelnia wyodrębnia wydatki na (...) o charakterze gospodarczym, zatem
    wykorzystywanych zarówno do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu
    jak i opodatkowanych. Do tej kategorii Uczenia zalicza (...).
    Należy stwierdzić, że wydatki poniesione w opisanym projekcie sklasyfikowane przez
    Uczelnie jako niegospodarcze nie będą podlegać odliczeniu od podatku VAT. Uczelnia nie
    działa tu bowiem w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, gdyż zakupywany sprzęt służyć będzie Uczelni wyłącznie do wykonywania
    jej działalności statutowej, niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W przypadku wydatków sklasyfikowanych przez Uczelnię jako gospodarcze Uczelnia
    będzie natomiast uprawiona do odliczenia od podatku VAT w oparciu o jej
    prewspółczynnik. Wydatki te będą bowiem służyły dwojakiego rodzaju czynnościom -
    opodatkowanym oraz niepodlejącym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w części dotyczącej braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
      przypisanych wyłącznie niegospodarczej części projektu,
    - nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
      przypisanych gospodarczej części projektu według prewspółczynnika Uczelni
      obliczonego na podstawie rozporządzenia.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    W myśl tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy

    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Ponadto ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu
    towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Należy także zaznaczyć, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art.
    8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów

      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
    Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
      gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Z kolei z art. 86 ust. 2e ustawy wynika, że:
    Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
    gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
    podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone
    szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o
    przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany
    po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art.
    109 ust. 3.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2f ustawy:
    Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej
    przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok
    podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się
    odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
    W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i
    dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana
    kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji,
    uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i
    uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej:
    rozporządzeniem. Należy zauważyć, że wśród wymienionych w tym rozporządzeniu
    podmiotów Minister Finansów wskazał również uczelnie publiczne i instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia:
    W przypadku uczelni publicznej, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób
    ustalony według wzoru:
    X = A x 100 / A + F
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej uczelni publicznej,
    F - sumę wykorzystanych przez uczelnię publiczną środków obejmującą subwencje,
    dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę
    uczelnię na zadania, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), których realizacja nie mieści
    się w działalności gospodarczej, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-
    finansowego tej uczelni, z wyłączeniem środków finansowych przeznaczonych na
    stypendia dla studentów lub doktorantów.
    Zgodnie z § 8 ww. rozporządzenia:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-7,
    mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów

    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
    W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
    wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych
    z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
    Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1,
    podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
    naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem
    ust. 10.
    Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy:
    Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
    czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
    w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z
    którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:
    Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
    podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do
    którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby
    całkowitej.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
    W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1
    ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje.
    Należy jednak podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w
    art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności
    wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą
    czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).

    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie
    nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik
    winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku
    wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo uczelnią publiczną i czynnym
    podatnikiem VAT. Złożyli Państwo wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. „...”.
    Zakupione w ramach projektu (...) będą wykorzystywane do prowadzenia zarówno
    działalności gospodarczej jak i niegospodarczej (podlegającej i niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT), przy czym (...) będzie wykorzystywana wyłącznie w celach
    niegospodarczych (do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT). W przypadku „wydatków o charakterze gospodarczym” nie są Państwo w stanie
    przyporządkować ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej.
    Wydatki „o charakterze gospodarczym” mogą być również wykorzystywane do działalności
    zwolnionej, jednakże w tym przypadku nie są Państwo w stanie przyporządkować
    ponoszonych wydatków do konkretnej działalności. Wydatki ponoszone w projekcie będą
    dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Państwa jako nabywcę.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków przypisanych wyłącznie niegospodarczej części projektu.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie w przypadku wydatków przypisanych wyłącznie niegospodarczej
    części projektu związek taki nie wystąpi. Jak Państwo wskazali, wydatki „o charakterze

    niegospodarczym” wykorzystywane będą wyłącznie do świadczenia czynności
    niepodlegających opodatkowaniu.
    W konsekwencji nie przysługuje Państwu do odliczenia podatku VAT od wydatków
    przypisanych wyłącznie niegospodarczej części projektu.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    przypisanych gospodarczej części projektu.
    Jak już wyżej wskazano, art. 86 ust. 2a ustawy ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    której nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a
    przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Z niniejszą sytuacją mamy do czynienia w opisanym zdarzeniu przyszłym. Jak Państwo
    wskazali, wyodrębniają Państwo wydatki „o charakterze gospodarczym”, które będą
    wykorzystywane zarówno do świadczenia czynności niepodlegających opodatkowaniu jak i
    opodatkowanych. Ponadto, nie są Państwo w stanie przyporządkować ponoszonych
    wydatków w całości do celów działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w związku z
    ponoszeniem wydatków o charakterze gospodarczym w ramach realizacji opisanego
    projektu, z uwagi na fakt, że nabyte towary i usługi są/będą wykorzystywane do celów
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a Państwo
    nie mają możliwości ich przypisania w całości do działalności gospodarczej, to przy
    odliczaniu podatku naliczonego od wydatków o charakterze gospodarczym związanych z
    przedmiotowym projektem powinny znaleźć zastosowanie odpowiednie regulacje art. 86
    ust. 2a-2h ustawy oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Ponadto, ponieważ nabywane towary i usługi dotyczące wydatków o charakterze
    gospodarczym ponoszonych w ramach realizacji projektu będą służyły w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do
    czynności zwolnionych od podatku i nie będą mieli Państwo możliwości odrębnego
    określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, są Państwo obowiązani do
    proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    w odniesieniu do wydatków o charakterze gospodarczym ponoszonych w ramach
    projektu przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego, przy
    uwzględnieniu przepisów określonych w art. 86 ust. 2a-2h oraz § 6 rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników,
    a także art. 90 ustawy. Zaznaczenia wymaga, że w celu ustalenia kwoty podatku VAT
    podlegającej odliczeniu, należy w pierwszej kolejności zastosować prewskaźnik obliczony
    zgodnie z art. 86 ust 2a-2h ustawy o VAT, a następnie współczynnik sprzedaży obliczony
    zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Prawo do odliczenia podatku VAT we wskazanym wyżej zakresie przysługuje pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2, w myśl którego „Uczelnia ma
    prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych gospodarczej części projektu
    według prewspółczynnika Uczelni obliczonego na podstawie rozporządzenia MF”, z uwagi
    na nieuwzględnienie proporcji wynikającej z przepisów art. 90 ustawy, należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.