Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.465.2019.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-03
Teza: w zakresie możliwości uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup środków trwałych w kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; zwolnienie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 listopada 2019 r. (data wpływu 26 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup środków trwałych w kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uwzględnienia wydatków poniesionych na zakup środków trwałych w kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej „SSE”). Spółka posiada Zezwolenie z dnia 13 lipca 2017 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE (dalej: „Zezwolenie”). Zezwolenie dotyczy działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej, w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”) (Dz.U. z 2015 r. poz.1676): sekcja C, dział 23, grupa 23.6, klasa 23.61 - wyroby z betonu dla celów budowlanych, klasa 23.62- wyroby z gipsu dla celów budowlanych, klasa 23.63- masy betonowe, klasa 23.64 - zaprawy murarskie, klasa 23.65 - wyroby z włókno-cementu, klasa 23.69 - pozostałe wyroby z betonu, gipsu i cementu.

Zgodnie z Zezwoleniem Spółka zobowiązana jest do:

*   poniesienia minimalnych nakładów inwestycyjnych w wysokości 4.900.000 PLN w terminie do 31 grudnia 2025 r. (maksymalne nakłady zostały ograniczone do 6.370.000 PLN), a termin zakończenia inwestycji został określony na dzień 31 grudnia 2025 r.,
*   zatrudnienia co najmniej 15 pracowników i osiągnięcia na dzień 31 grudnia 2018 r. stanu zatrudnienia w wysokości co najmniej 15 pracowników i utrzymanie ww. poziomu zatrudnienia do 31 grudnia 2021 r.

Spółka spełniła wymóg zatrudnienia co najmniej 15 pracowników do 31 grudnia 2018 r. i utrzymania w/w poziomu zatrudnienia do chwili obecnej.

Spółka jest małym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorców (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm., dalej: „ustawa prawo przedsiębiorców”).

Zgodnie z założeniami projektu inwestycyjnego będącego podstawą udzielenia Wnioskodawcy Zezwolenia (dalej: „Projekt”), Spółka uruchomiła produkcję \`(...)\` betonowych w wynajmowanej nieruchomości położonej na terenie SSE i jest w trakcie ponoszenia nakładów inwestycyjnych związanych z Projektem. Przed dniem uzyskania Zezwolenia Spółka nie rozpoczęła działalności gospodarczej i nie zatrudniała pracowników. Spółka nie prowadzi również działalności gospodarczej poza SSE.

W ramach Projektu, Wnioskodawca kupił używany samochód ciężarowy z HDS oraz nabył nowy samochód ciężarowy z HDS wraz z naczepą (dalej. „Samochody”) w ramach umowy leasingu finansowego, obejmującego zobowiązanie do nabycia Samochodów z dniem upływu okresu najmu. Umowy leasingu finansowego dotyczące nabytych Samochodów są zawarte na okresy 3 i 5 - letnie. Samochody zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są amortyzowane przez Spółkę. Od dnia wprowadzenia Samochodów do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Samochody będą wykorzystywane przez Spółkę przez okresy co najmniej 3-letnie. Wnioskodawca nie świadczy i nigdy nie będzie świadczył usług transportowych z wykorzystaniem zakupionych Samochodów. Samochody są i będą wykorzystywane jedynie do transportu (dostaw) produktów Wnioskodawcy wytworzonych na terenie SSE do jego kontrahentów oraz transportu materiałów zakupionych do wytworzenia produktów objętych Zwolnieniem. Warto w tym miejscu podkreślić, że Wnioskodawca zapewnia swoim klientom dostawy oferowanych przez siebie produktów, które ze względu na gabaryty wymagają transportu samochodami ciężarowymi z zamontowanym dźwigiem tzw. HDS. Samochody są garażowane na terenie SSE.

W ramach Projektu wnioskodawca dokonał również zakupu używanej Stacji Paliw. Stacja Paliw znajduje się na terenie SSE i jest wykorzystywana wyłącznie do tankowania wózków widłowych oraz samochodów ciężarowych Spółki, transportujących produkty Wnioskodawcy, wytworzone na terenie SSE, do jego kontrahentów oraz transportujących materiały zakupione do wytworzenia produktów objętych Zwolnieniem.

Wnioskodawca dokonał również w ramach Projektu zakupu używanej Wagi Samochodowej. Waga Samochodowa znajduje się na terenie SSE i jest wykorzystywana do ważenia materiałów np. cementu, piasku, żwiru, stali, zakupionych do wytworzenia produktów objętych Zwolnieniem.

W ramach projektu Spółka dokonała zakupu nowej Telewizji Przemysłowej. Telewizja Przemysłowa zainstalowana jest w budynku socjalno-biurowym, na hali produkcyjnej i placu parkingowym zlokalizowanych na terenie SSE i służy do monitoringu wizyjnego, którego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa pracowników i ochrona mienia Wnioskodawcy.

Stacja Paliw, Waga Samochodowa i Telewizja Przemysłowa, zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są amortyzowane przez Spółkę. Od dnia wprowadzenia powyższych urządzeń do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będą one wykorzystywane przez Spółkę przez okresy co najmniej 3-letnie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przy kalkulacji wysokości przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 ze zm.), (dalej: „Ustawa o CIT”) w ramach posiadanego Zezwolenia, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, o których mowa w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r„ poz. 121, dalej: „Rozporządzenie”):

1.  cenę nabycia Samochodów,
2.  cenę nabycia Stacji Paliw,
3.  cenę nabycia Wagi Samochodowej,
4.  cenę nabycia Telewizji Przemysłowej,

określoną zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 351, dalej: „RachU”).

Zdaniem Wnioskodawcy, przy kalkulacji wysokości przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r, poz. 865 ze zm.), (dalej: „Ustawa o CIT”) w ramach posiadanego Zezwolenia, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, o których mowa

w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 121, dalej: „Rozporządzenie”): cenę nabycia Samochodów, cenę nabycia Stacji Paliw, cenę nabycia Wagi Samochodowej oraz cenę nabycia Telewizji Przemysłowej określoną zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2019 r„ poz. 351, dalej: „RachU”).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6 (winno być: ust. 4-6d), uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 482), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie z art. 17 ust. 4 Ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Zgodnie z art. 12 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. z 2019 r., poz. 482 z późn. zm. dalej: „ustawa o SSE”) (winno być: art. 12 ust. 1), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Zgodnie z § 5 ust. 1 Rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące ceną nabycia (\`(...)\`) środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika (\`(...)\`) lub ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy (§ 6 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia).

Z kolei, zgodnie z § 6 ust. 4 Rozporządzenia, cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Natomiast, zgodnie z § 6 ust. 7 Rozporządzenia, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 2 zakupione przez przedsiębiorcę innego niż mały i średni, mają być nowe.

Zgodnie natomiast z § 9 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia (Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r. poz. 1713)), warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów inwestycji jest utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres nie krótszy niż:

*   5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
*   3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców,

\-od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym.

W związku z powyższym należy uznać, iż aby dany wydatek mógł zwiększać limit dostępnej pomocy publicznej, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.  musi być faktycznie poniesiony w trakcie obowiązywania zezwolenia;
2.  musi być poniesiony na terenie SSE;
3.  musi stanowić jedną z kategorii wydatków określonych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia SSE,
4.  musi to być koszt inwestycji.

Ad. 1 Zezwolenie uprawnia Spółkę do ponoszenia wydatków kwalifikowanych do dnia zakończenia inwestycji, tj. do 31 grudnia 2025 r. a zatem wydatki poniesione w ramach prac związanych z realizacją Projektu mogą stanowić koszty kwalifikowane zwiększające limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków koniecznych.

Ad. 2 Wydatki na Stację Paliw, Wagę Samochodową oraz Telewizję Przemysłową dotyczą środków trwałych, które są zlokalizowane na terenie SSE, zatem wymóg, by wydatki były ponoszone fizycznie na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zostaje spełniony. Zdaniem Wnioskodawcy, Wydatki na zakup Samochodów, pomimo tego, że nie będą one na stałe związane z nieruchomością, można ująć w wydatkach kwalifikujących się do objęcia pomocą w formie zwolnienia. Możliwość uwzględniania wydatków na nabycie samochodów przy obliczaniu wysokości pomocy publicznej/zwolnienia od podatku dochodowego była przedmiotem m.in. interpretacji indywidualnej z dnia 11 września 2018 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.261.2018.2.DP) oraz interpretacji indywidualnej z dnia 20 lutego 2019 r. (sygn. 0112- KDIL3-3.4011.400.2018.2.MM, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej udzielił odpowiedzi na pytanie podatnika i potwierdził prawidłowość jego stanowiska, zgodnie z którym wydatki na nabycie samochodów (ruchomych środków trwałych), pomimo tego, że nie będą one na stałe związane z nieruchomością, można ująć w wydatkach kwalifikujących się do objęcia pomocą w formie zwolnienia.

Ad. 3 Spółka jest małym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 (winno być: art. 7 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorców (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm., dalej: „ustawa prawo przedsiębiorców”) zatem nie dotyczy jej wymóg „nowości” środków trwałych. Umowy leasingu finansowego dotyczące nabytych Samochodów obejmują zobowiązanie do nabycia Samochodów z dniem upływu okresu najmu oraz są zawarte na okresy 3 i 5 - letnie. Samochody, Stacja Paliw, Waga Samochodowa oraz Telewizja Przemysłowa zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są amortyzowane przez Spółkę. Od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będą wykorzystywane przez Spółkę przez okresy co najmniej 3-letnie.

Ad. 4 Odnosząc się do pojęcia „kosztów inwestycji” Spółka zwraca uwagę, że powszechnie przyjmuje się, że pojęcie to należy interpretować przez pryzmat projektu inwestycyjnego będącego podstawą udzielenia przedsiębiorcy zezwolenia strefowego. Projekt taki zostaje szczegółowo opisany przez inwestora w dokumentach aplikacyjnych, w tym w Biznesplanie i Ofercie, składanych w celu uzyskania zezwolenia i to właśnie zakres inwestycji wskazanej w tych dokumentach determinuje zakres przedmiotowy kosztów, które mogą być następnie uznane za kwalifikowane w ramach danego zezwolenia.

W kontekście powyższych uwag, Spółka przytacza poniżej fragmenty Biznesplanu złożonego w ramach procedury ubiegania się o Zezwolenie:

„Spółka podjęła decyzję o uruchomieniu produkcji \`(...)\` betonowych w zakresie produkcji rur, kręgów, dennic i pokryw. W celu realizacji tego celu Spółka będzie zmuszona do zakupu maszyn i urządzeń produkcyjnych. Harmonogram rzeczowy inwestycji przedstawia się następująco.

1.  Linia produkcyjna do studni i kręgów
2.  Formy na osadniki wlotowe - komplet
3.  Formy na KPED - komplet
4.  Wiertnica
5.  Formy zalewowa H 2500 o średnicy 2000, 2500, 3000
6.  Wózek widłowy 2 szt.
7.  Wózek akumulatorowy do odbioru świeżych kręgów
8.  Chwytaki do załadunku kręgów- komplet
9.  Trawersy 5, 10, 15 ton
10.  Stół wibracyjny z obrotnicą do dennic
11.  Formy wibro o średnicy 1000, 1200, 1500
12.  Obrotnica elementów betonowych
13.  Pierścienie - podkłady
14.  Wyposażenie zbrojami
15.  Zbiorniki (kosze) do przewozu betonu 2 szt.”.

Samochody, Stacja Paliw, Waga Samochodowa oraz Telewizja Przemysłowa nie zostały wymienione w harmonogramie rzeczowym inwestycji jednakże niewątpliwie przyczyniają się do realizacji Celu projektu, który sformułowany został, jako produkcja \`(...)\` betonowych. Samochody są i będą wykorzystywane do transportu materiałów niezbędnych do wytworzenia \`(...)\` betonowych oraz (dostaw) gotowych \`(...)\` betonowych, do jego kontrahentów, które ze względu na gabaryty wymagają zazwyczaj transportu samochodami ciężarowymi. Stacja Paliw jest wykorzystywana wyłącznie do tankowania wózków widłowych oraz samochodów ciężarowych Spółki, transportujących produkty Wnioskodawcy, wytworzone na terenie SSE, do jego kontrahentów oraz transportujących materiały zakupione do wytworzenia produktów objętych Zwolnieniem. Waga Samochodowa jest natomiast wykorzystywana do ważenia materiałów np. cementu, piasku, żwiru, stali, niezbędnych do wytworzenia \`(...)\` betonowych. Telewizja Przemysłowa zainstalowana jest w budynku socjalno-biurowym, na hali produkcyjnej i placu parkingowym zlokalizowanych na terenie SSE i służy do monitoringu wizyjnego, którego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa pracowników i ochrona mienia Wnioskodawcy. Biznesplan wskazuje na sposób realizacji celu Projektu poprzez m.in. zatrudnienie pracowników, co z kolei stanowi uzasadnienie konieczności ponoszenia wydatków dotyczących również części socjalno-biurowej.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.