Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-973/15/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-03
Teza: brak możliwości obniżenia przez Miasto C. kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług dokonanych w związku z realizacją projektu pn. „…”
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podmiot-podmiot zarządzający; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 listopada 2015r. (data wpływu 16 listopada 2015r.), uzupełnionym pismem z 21 stycznia 2016r. znak: … (data wpływu 26 stycznia 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia przez Miasto C. kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług dokonanych w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z 21 stycznia 2016r. znak: … (data wpływu 26 stycznia 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia przez Miasto C. kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług dokonanych w związku z realizacją projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Miasto C. (dalej: Wnioskodawca) zrealizowało w latach 2008 - 2013 projekt współfinansowany ze Środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego pn. „…”- wniosek o dofinansowanie projektu nr …. W dniu 20.10.2015r. Zarząd Województwa X podjął uchwałę nr …, w której wybrał niniejszy projekt do dofinansowania w ramach Priorytetu VII Transport, Poddziałanie 7.1.1. Modernizacja i rozbudowa kluczowych elementów sieci drogowych regionalnego programu operacyjnego woj. X na lata 2007-2013.

Wnioskodawca po podpisaniu umowy o dofinansowanie stanie się beneficjentem przedmiotowego projektu, a otrzymane z Urzędu Marszałkowskiego woj. X środki pieniężne zostaną wykorzystane zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie.

1.  Przedmiotem niniejszego projektu jest przebudowa wiaduktu drogowego nad dwutorową linią PKP wraz z odcinkami dróg; wykonanie odwodnienia wiaduktu; przebudowa istniejących sieci sanitarnych, elektrycznych, teletechnicznych oraz sieci gazowej; budowa oświetlenia ulicznego. Realizacja projektu zakładała poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego na modernizowanym obiekcie.
2.  Podczas realizacji projektu Wnioskodawca dokonał/dokona płatności na podstawie wystawionych przez wykonawcę dostaw i usług faktur VAT za zrealizowanie przedmiotu projektu zgodnie z dokumentacją projektową i postanowieniami SIWZ oraz działania promocyjne w ramach projektu.
3.  Jednostką realizującą przedmiotowy projekt była jednostka organizacyjna Miasta - Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C., który figuruje jako nabywca na wystawionych przez wykonawcę prac fakturach VAT. Jedynie na fakturach wystawionych przez wykonawcę działań promocyjnych jako nabywca figurował będzie Wnioskodawca.
4.  W ramach projektu zostały poniesione koszty związane z wykonaniem robót budowlanych, instalacyjnych i infrastrukturalnych. Refundacja poniesionych kosztów nastąpi na podstawie przedstawionych faktur VAT.
5.  Bezpośrednim beneficjentem projektu jest C. - Miasto na prawach powiatu. Natomiast beneficjentami pośrednimi będą; mieszkańcy C., użytkownicy drogi będącej przedmiotem projektu, turyści odwiedzający C., potencjalni inwestorzy biznesowi.
6.  W dniu 23.10.2015 r. Urząd Marszałkowski woj. X w celu podpisania umowy o dofinansowanie wystąpił do Urzędu Miasta C. z prośbą o podanie informacji, czy beneficjent jest płatnikiem podatku VAT i czy ma możliwość odzyskania VAT w ramach realizowanego projektu.
7.  W wyniku realizacji projektu Miasto C. nie będzie osiągało żadnych przychodów.
8.  Realizacja projektu nie jest związana w żadnym zakresie z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarowi usług VAT w związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację indywidualną w podanym poniżej zakresie.

Natomiast w piśmie z 21 stycznia 2016r. znak: … Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku poinformował, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Przedmiotowa inwestycja wpisuje się w realizację zadań własnych Powiatu w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 Ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (DZ.U. z 2015r. poz. 1445 ze zm.).
3.  Wnioskodawca jest zobowiązany do przebudowy wiaduktu i dróg zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 4, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 pkt 2 Ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (DZ.U. z 2015 poz. 460 ze zm.).
4.  Właścicielem infrastruktury, która powstała w ramach realizacji projektu jest Miasto C..
5.  Towary i usługi nabyte przez Miasto w związku z realizacją przedmiotowego projektu, udokumentowane fakturami VAT, a dotyczące działań promocyjnych są wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności publicznoprawnej pozostającej poza zakresem regulacji ustawy o podatku od towarów i usług.
6.  Infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu (sieci sanitarne, elektryczne, teletechniczne, sieci gazowe, oraz oświetlenie uliczne) nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, generujących podatek należny.
7.  Korzystanie z efektów projektu będzie ogólnodostępne i nieodpłatne.
8.  Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. jest samorządową jednostką budżetową.
9.  Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. nie jest odrębnym od Wnioskodawcy zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i nie dokonuje odrębnych od Wnioskodawcy rozliczeń na potrzeby podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość obniżenia przez Miasto C. kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług dokonanych w związku z realizacją niniejszego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec stanu faktycznego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z póź. zm.) nie istnieje możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur VAT dotyczących prac i usług związanych z realizacją niniejszego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 cyt. ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1445 ze zm.), powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „jednostka budżetowa”, wobec czego należy posiłkować się definicją legalną zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 2007r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy, jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 tej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że jednostka organizacyjna wykonująca we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 460 ze zm.), drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1.  drogi krajowe;
2.  drogi wojewódzkie;
3.  drogi powiatowe;
4.  drogi gminne.

Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o drogach publicznych, zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 19 ust. 4 ww. ustawy o drogach publicznych, zarządzanie drogami publicznymi może być przekazywane między zarządcami w trybie porozumienia, regulującego w szczególności wzajemne rozliczenia finansowe.

Zgodnie z art. 20 pkt 2 ww. ustawy o drogach publicznych, do zarządcy drogi należy w szczególności opracowywanie projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich.

Jak wskazano na wstępie, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić wyłącznie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Aby faktury umożliwiły zrealizowanie prawa do odliczenia, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy, faktura powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia w opisanej sytuacji, należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Miasto) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W latach 2008 - 2013 Wnioskodawca zrealizował projekt pn. „…” dofinansowany w ramach Priorytetu VII Transport, Poddziałanie 7.1.1. Modernizacja i rozbudowa kluczowych elementów sieci drogowych regionalnego programu operacyjnego woj. X na lata 2007-2013 współfinansowany ze Środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Przedmiotowa inwestycja wpisuje się w realizację zadań własnych Powiatu w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 Ustawy o samorządzie powiatowym. Wnioskodawca jest zobowiązany do przebudowy wiaduktu i dróg zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 4, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 pkt 2 Ustawy o drogach publicznych. Właścicielem infrastruktury, która powstała w ramach realizacji projektu jest Miasto C.. Infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu (sieci sanitarne, elektryczne, teletechniczne, sieci gazowe, oraz oświetlenie uliczne) nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, generujących podatek należny. Korzystanie z efektów projektu będzie ogólnodostępne i nieodpłatne. Towary i usługi nabyte przez Miasto w związku z realizacją przedmiotowego projektu, udokumentowane fakturami VAT. Wnioskodawca jako nabywca figurował na fakturach wystawionych przez wykonawcę działań promocyjnych. Działania promocyjne są wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności publicznoprawnej pozostającej poza zakresem regulacji ustawy o podatku od towarów i usług. Jednostką realizującą przedmiotowy projekt była jednostka organizacyjna Miasta - Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C., który figuruje jako nabywca na wystawionych przez wykonawcę prac fakturach VAT. Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. jest samorządową jednostką budżetową. Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. nie jest odrębnym od Wnioskodawcy zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i nie dokonuje odrębnych od Wnioskodawcy rozliczeń na potrzeby podatku VAT.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nabywając towary i usługi w celu realizacji ww. przedsięwzięcia, nie nabył ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działał w charakterze podatnika podatku VAT. Przebudowa obiektu mostowego, odbywa się w ramach władztwa publicznego i Wnioskodawca wykonując to zadanie działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Wnioskodawca bez wątpienia nie może być uznany za podatnika, gdyż realizuje on w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Z okoliczności dotyczących sprawy wynika także, że jednostką realizującą przedmiotowy projekt była jednostka organizacyjna Miasta - Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C., która nie jest odrębnym od Wnioskodawcy zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i nie dokonuje odrębnych od Wnioskodawcy rozliczeń na potrzeby podatku VAT.

Zatem, skoro Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. - będący samorządową jednostką budżetową - nie posiada odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, to wszelkie czynności dokonywane przez Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jak wskazał Wnioskodawca infrastruktury, która powstała w ramach realizacji projektu (sieci sanitarne, elektryczne, teletechniczne, sieci gazowe, oraz oświetlenie uliczne) nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, generujących podatek należny, a korzystanie z efektów projektu będzie ogólnodostępne i nieodpłatne.

W związku z powyższym, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług dokonanych w związku z realizacją przedmiotowego projektu, ponieważ zakupione towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy podkreślić, że niniejszą interpretacje wydano w odniesieniu do opisu sprawy, z którego wynika, że Wnioskodawca (Miasto C.) jak i Miejski Zarząd Ulic i Mostów w C. nie są odrębnymi podatnikami podatku VAT. Zatem w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), udzielona interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.) Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.