Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-465/11-4/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-11-18
Teza: Należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca przekroczył w grudniu 2009 r. wartość sprzedaży opodatkowanej w wysokości 50 000 zł, to w myśl art. 113 ust. 5 ustawy z momentem przekroczenia tej kwoty zwolnienie od podatku straciło moc i tym samym Wnioskodawca stał się czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednocześnie wskazać należy, iż w przypadku gdy wartość sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy w 2009 r. była wyższa niż 50.000 zł, ale nie przekroczyła 100.000 zł i Zainteresowany nie złożył w terminie do 15 stycznia 2010 r. do właściwego organu podatkowego pisemnego zawiadomienia o zamiarze ponownego skorzystania w 2010 r. ze zwolnienia, ale zachowywał się jak podatnik zwolniony tj. nie składał deklaracji podatkowej VAT-7, nie wystawiał faktur VAT to należy uznać, iż od dnia 1 stycznia 2010 r. Wnioskodawca był podatnikiem zwolnionym, o ile nie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Słowa kluczowe: zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2011 r. (data nadania 30 lipca 2011 r. i data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 11 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011 r. do Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego.

W związku z § 5a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r., przesłało ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 11 sierpnia 2011 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od roku 2003 prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną wg PKD 71.12Z oraz 74.90Z. Ze względu na charakter działalności Wnioskodawca był podmiotowo zwolniony z VAT (do limitu określonego w ustawie). W grudniu 2009 r. obroty Wnioskodawcy przekroczyły 50.000 zł. Mimo przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia Wnioskodawca nie złożył formularza rejestracyjnego VAT-R, nie składał także deklaracji podatkowych VAT-7. Od tego momentu Wnioskodawca nie wykonywał czynności opodatkowanych, charakter działalności nie zmienił się. W okresie od grudnia 2009 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie wystawił żadnej faktury VAT, nie korzystał z przywilejów przysługujących podatnikom VAT czynnym.

W piśmie z dnia 25 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie upoważnienia do kontroli udzielonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego przeprowadzono kontrolę podatkową. Przedmiotowa kontrola trwała w dniach …. 2011 r. W protokole z kontroli ustalono, iż w dniu 9 grudnia 2009 r. Wnioskodawca przekroczył limit do zwolnienia od podatku VAT w 2009 r. Stwierdzono, że utrata prawa do zwolnienia w 2009 r. skutkuje jednoczesną utratą prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2010 r. Z uwagi na to, iż do 15 stycznia 2010 r. Wnioskodawca nie złożył pisemnego zawiadomienia o zamiarze korzystania ze zwolnienia z VAT taka ulga Wnioskodawcy nie przysługuje.

Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja i nie było także prowadzone postępowanie podatkowe (w załączeniu kserokopia protokołu z kontroli).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przekroczeniem przez Wnioskodawcę limitu obrotów do zwolnienia podmiotowego z VAT powinien być od grudnia 2009 r. podatnikiem VAT czynnym? Czy w związku z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca może dalej korzystać ze zwolnienia VAT w 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT podatnicy, których obroty w ciągu roku przekroczyły 50.000 zł tracą prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT. Podatnik, który przekroczył ww. limit zobowiązany jest do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R przed dniem, w którym utracił prawo do zwolnienia z VAT. W związku z tym we wrześniu 2009 r. zdaniem Wnioskodawcy winien złożyć ten formularz i od tego momentu (mimo, że formalnie tego nie dokonał) jest podatnikiem VAT czynnym.

W roku 2010 zaczął obowiązywać przepis podwyższający limit do 100.000 zł oraz art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi, iż podatnicy u których łączna wartość sprzedaży była wyższa niż 50.000 zł i nie przekroczyła 100.000 zł mogą w 2010 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego VAT, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze Naczelnika Urzędu Skarbowego w terminie do 15 stycznia 2010 r. W ocenie Wnioskodawcy zgodnie z wyjaśnieniem Ministra Finansów termin ten jest jedynie terminem na poinformowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego, a skorzystanie z ww. zwolnienia warunkują faktycznie wykonywane czynności.

Zdaniem Wnioskodawcy mimo, iż nie złożył takiego zawiadomienia nie wykonał w 2010 r. czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w związku z tym w 2010 r. w ocenie Wnioskodawcy ma prawo być podmiotowo zwolniony z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r.), zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666) postanowiono, iż kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, w 2010 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była wyższa niż 50.000 zł i nie przekroczyła 100.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem ust. 3.

Jednocześnie wskazać należy, iż pomimo tego, że zawiadomienie o skorzystaniu ze zwolnienia musi być złożone do 15 stycznia 2010 r. zwolnienie, w przypadku dokonania przez podatnika takiego wyboru, ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, iż powołany wyżej art. 2 ust. 2 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy takich podatników, którzy korzystali w roku 2009 ze zwolnienia od podatku VAT, jako podmioty kontynuujące działalność i:

*   przekraczając kwotę 50.000 zł utracili w roku 2009 prawo do tego zwolnienia, przy czym nie przekroczyli nowego, podwyższonego limitu określonego na rok 2010 (tj. 100.000 zł), lub

*   zrezygnowali w roku 2009 ze zwolnienia, przy czym łączna wartość ich sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była wyższa niż 50.000 zł, ale nie przekroczyła 100.000 zł.

W stosunku do takich podatników na mocy cyt. przepisu przejściowego nie znajdzie zastosowania zasada wyrażona w art. 113 ust. 11 ustawy, stosownie do której podatnik może powrócić do zwolnienia najwcześniej po upływie roku, licząc od końca roku, w którym stał się czynnym podatnikiem VAT. U tych podatników utrata prawa do zwolnienia od podatku wskutek przekroczenia limitu obrotów w roku 2009 (50.000 zł) skutkowałaby wyłączeniem ich na rok z możliwości powrotu do tego zwolnienia na podstawie wskazanego art. 113 ust. 11 ustawy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że powrót do zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, nie jest tym samym możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca w danym roku podatkowym.

Na mocy art. 113 ust. 13 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:

*   wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali;
*   towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;
*   nowych środków transportu;
*   terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

1.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
2.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Z powyższego wynika, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do alternatywnego wyboru, zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, bądź pozostania podatnikiem VAT zwolnionym. Powyższy wybór jest dobrowolną decyzją każdego podatnika, którego wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła pewnego określonego limitu kwoty. Istnieją jednak pewne przesłanki negatywne, które uniemożliwiają podatnikowi skorzystanie z tego prawa.

Przepis art. 113 ust. 13 ustawy wyklucza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników, którzy wykonują czynności wyłączone ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W tym przypadku podatnik od samego początku, od pierwszej czynności opodatkowanej podatkiem VAT obowiązany jest dokonać rejestracji we właściwym urzędzie skarbowym jako podatnik VAT czynny.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl natomiast art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Z kolei jak stanowi art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od roku 2003 prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną wg PKD 71.12Z oraz 74.90Z. Ze względu na charakter działalności Wnioskodawca był podmiotowo zwolniony z VAT (do limitu określonego w ustawie). W grudniu 2009 r. obroty Wnioskodawcy przekroczyły 50.000 zł. Mimo przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia Wnioskodawca nie złożył formularza rejestracyjnego VAT-R, nie składał także deklaracji podatkowych VAT-7. Od tego momentu Wnioskodawca nie wykonywał czynności opodatkowanych, charakter działalności nie zmienił się. W okresie od grudnia 2009 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie wystawił żadnej faktury VAT, nie korzystał z przywilejów przysługujących podatnikom VAT czynnym. Nadto w uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia ….. 2011 r. udzielonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego przeprowadzono kontrolę podatkową. Przedmiotowa kontrola trwała w dniach …. 2011 r. W protokole z kontroli ustalono, iż w dniu 9 grudnia 2009 r. Wnioskodawca przekroczył limit do zwolnienia od podatku VAT w 2009 r. Stwierdzono, że utrata prawa do zwolnienia w 2009 r. skutkuje jednoczesną utratą prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego w 2010 r. Z uwagi na to, iż do 15 stycznia 2010 r. Wnioskodawca nie złożył pisemnego zawiadomienia o zamiarze korzystania ze zwolnienia z VAT taka ulga Wnioskodawcy nie przysługuje. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja i nie było także prowadzone postępowanie podatkowe.

Biorąc pod uwagę powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca przekroczył w grudniu 2009 r. wartość sprzedaży opodatkowanej w wysokości 50 000 zł, to w myśl art. 113 ust. 5 ustawy z momentem przekroczenia tej kwoty zwolnienie od podatku straciło moc i tym samym Wnioskodawca stał się czynnym podatnikiem podatku VAT.

Jednocześnie wskazać należy, iż w przypadku gdy wartość sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy w 2009 r. była wyższa niż 50.000 zł, ale nie przekroczyła 100.000 zł i Zainteresowany nie złożył w terminie do 15 stycznia 2010 r. do właściwego organu podatkowego pisemnego zawiadomienia o zamiarze ponownego skorzystania w 2010 r. ze zwolnienia, ale zachowywał się jak podatnik zwolniony tj. nie składał deklaracji podatkowej VAT-7, nie wystawiał faktur VAT to należy uznać, iż od dnia 1 stycznia 2010 r. Wnioskodawca był podatnikiem zwolnionym, o ile nie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Natomiast w przypadku złożenia przez Wnioskodawcę, w jakimkolwiek czasie, deklaracji podatkowych w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2010 r., to wówczas należy przyjąć, iż brak jest podstaw do uznania, że zachowywał się jak podatnik zwolniony. W konsekwencji nie może korzystać ze zwolnienia od 1 stycznia 2010r., na podstawie art. 2 ust. 2 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r.. W takiej sytuacji prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego przysługuje po upływie roku, licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia (art. 113 ust. 11 ustawy), pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie należy nadmienić, iż jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana (art. 96 ust. 12 ustawy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy wskazać, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ w związku z § 2 i § 5a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o stan faktyczny w nim przedstawiony.

Tut. Organ zaznacza również, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Nadmienia się, iż złożenie fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.