Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-918/09-4/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-01-22
Teza: Sprzedaż działek niepodlegająca opodatkowaniu – majątek osobisty.
Słowa kluczowe: działki; majątek-majątek osobisty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 21.10.2009r. (data wpływu 22.10.2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 02.12.2009r. (data wpływu 02.12.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.10.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 02.12.2009r. (data wpływu 02.12.2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-918/09-2/KT z dnia 24.11.2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 08.04.1999r. Wnioskująca zakupiła grunt na cele osobiste, tj. budowę domu jednorodzinnego, ze środków finansowych uzyskanych w wyniku podziału spadku po zmarłych rodzicach. W tym czasie prowadziła działalność gospodarczą w zakresie produkcji odzieży. Zakupiony grunt stanowił i stanowi Jej majątek osobisty; nigdy nie był wykorzystywany i nie został wprowadzony do ewidencji działalności gospodarczej. Od momentu nabycia działka ta nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.

Jest to grunt niezabudowany, rolny, oznaczonym w klasyfikacji RIIIb (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów). Z zaświadczenia o przeznaczeniu nieruchomości wynika, że działka ta położona jest w obszarze ograniczonego użytkowania, w strefie ograniczeń zabudowy mieszkaniowej, w której „dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynków w całości lub w części na cele mieszkaniowe oraz budowę nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych jako towarzyszących innym funkcjom, na warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu, na warunkach określonych w decyzji o warunkach zabudowy”.

W dniu 19.12.2002r. Podatniczka zakupiła grunt, na który składają się cztery działki, na cele osobiste z zamiarem pobudowania domów mieszkalnych dla siebie i swoich dzieci. Jednak sytuacja rodzinna uległa zmianie, ponieważ dzieci wyjechały za granicę i obecnie inwestycja budowy domów jest nieaktualna. Działki te również nie zostały wprowadzone do ewidencji działalności gospodarczej, od momentu nabycia przez Wnioskującą nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Przedmiotowe działki stanowią grunt niezabudowany, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Działalność gospodarczą Wnioskująca rozpoczęła w dniu 18.01.1989r. w zakresie produkcji odzieży, w dniu 22.12.2003r. zgłosiła likwidację tej działalności (wykreślenia z ewidencji dokonano z dniem 31.12.2003r.). Przez okres prowadzenia tej działalności Wnioskująca była czynnym podatnikiem podatku VAT.

Dnia 22.01.2007r. Podatniczka rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, w okresie trwania tej działalności nie dokonała żadnych transakcji w tym zakresie. Działalność tę zawiesiła z dniem 22.10.2008r. Pomimo zawieszenia działalności nadal jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Wnioskująca podkreśla, ze wszystkie w/w działki są terenami rolnymi z możliwością przekształcenia na działki budowlane. Zaznacza też, że zakup działek w 1999r. i 2002r. nie miał na celu ich późniejszego zbycia i osiągnięcia z tego tytułu zysku. W tym okresie Podatniczka nie dokonywała żadnej sprzedaży gruntów.

Obecnie Podatniczka planuje sprzedać grunt zakupiony w 1999r. Podyktowane jest to faktem, że działka ta straciła dla Niej walory dla budowy domu jednorodzinnego (obecnie znajduje się ona w bezpośrednim sąsiedztwie działek zabudowanych obiektami przemysłowymi - budynki biurowe i magazynowe). Natomiast plany co do działek przeznaczonych do zabudowy domami jednorodzinnymi dla dzieci są obecnie zawieszone, gdyż dzieci wyjechały na za granicę i inwestycja w zabudowę nie byłaby wykorzystana.

Ze względu na fakt, że działka zakupiona w 1999r. straciła dla Wnioskującej charakter do zabudowy jednorodzinnej, w 2008r. nabyła Ona inną działkę z zamiarem budowy na niej domu dla własnych potrzeb.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż działki zakupionej w 1999r. na cele osobiste podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22%, czy też nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż przedmiot sprzedaży stanowi majątek osobisty Podatnika?
2.  Czy działki zakupione w roku 2002 na cele osobiste przy sprzedaży będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 22%, czy też nie będą podlegały opodatkowaniu, gdyż przedmiot sprzedaży stanowi majątek osobisty Podatnika?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Sprzedaż działki zakupionej w 1999r. stanowiącej, w ocenie Wnioskującej, Jej majątek osobisty, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta będzie stanowiła sprzedaż majątku osobistego, a nie będzie czynnością wykonywaną w ramach działalności gospodarczej. Zbycie tej działki nie wiąże się z profesjonalnym obrotem gospodarczym, gdyż dotyczy majątku osobistego Podatnika.

Wnioskująca podkreśla, że zakupione w 1999r. i 2002r. działki nigdy nie zostały wprowadzone do ewidencji działalności gospodarczej z zakresu obrotu nieruchomościami i stanowią Jej osobisty majątek, dlatego ich obecna sprzedaż nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Takie stanowisko, zdaniem Wnioskującej, potwierdza także orzecznictwo:

*   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrok z dnia 21.02.2007r, sygn. akt III SA/WA 4176/2006, który stwierdził, że sprzedaży kilku lub więcej działek przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe, jeżeli tylko działki te stanowią majątek osobisty podatnika VAT i nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 zdanie drugie VI Dyrektywy VAT;
*   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 15.01.2007r., sygn.akt IIl SA/Wa 3885/06, stwierdził, że sprzedaży kilku lub więcej działek budowlanych, jeżeli działki te stanowią majątek osobisty podatnika i nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, nie można uznać za działalność gospodarczą. Czynność ta bowiem nie wiąże się z uzyskiwaniem stałego dochodu;
*   Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 07.11.2008r., sygn. akt. III SA/Wa 1517/08, stwierdził, że zbycie działek, stanowiących majątek osobisty, nie stanowi działaIności gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, zdaniem Wnioskującej, na uwagę zasługuje fakt, że pierwszą działkę zakupiła w roku 1999, zatem przed obowiązywaniem znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług z 11.03.2004r. W myśl obowiązujących wówczas przepisów sprzedaż gruntu nie podlegała opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Grunty spełniają zatem definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną niebędącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że w 1999r. Wnioskująca zakupiła grunt, jak wskazuje, na cele osobiste, tj. budowę domu jednorodzinnego, ze środków finansowych uzyskanych ze spadku. Jest to grunt niezabudowany, oznaczony w klasyfikacji RIIIb (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów). Z zaświadczenia o przeznaczeniu nieruchomości wynika, że działka ta położona jest w strefie ograniczeń zabudowy mieszkaniowej ”M”, w której „dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynków w całości lub w części na cele mieszkaniowe oraz budowę nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych jako towarzyszących innym funkcjom, na warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu, na warunkach określonych w decyzji o warunkach zabudowy”.

Następnie w roku 2002 Podatniczka ponownie dokonała zakupu gruntu, na który składają się cztery działki, także na cele osobiste z zamiarem pobudowania domów mieszkalnych dla siebie i swoich dzieci. Jednak sytuacja rodzinna, jak Wnioskująca wskazuje, uległa zmianie, ponieważ dzieci wyjechały za granicę i inwestycja budowy domów stała się nieaktualna. Działki te również stanowią grunt niezabudowany, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

W momencie pierwszego zakupu gruntu Wnioskująca prowadziła (od roku 1989) działalność gospodarczą w zakresie produkcji odzieży, w roku 2003 zgłosiła likwidację tej działalności – przez ten okres była zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W roku 2007r. Podatniczka rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, przy czym zaznacza, że w okresie trwania tej działalności nie dokonała żadnych transakcji w tym zakresie. Działalność tę zawiesiła z dniem 22.10.2008r. Pomimo zawieszenia działalności nadal jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Wnioskująca wskazuje, że wszystkie w/w działki są terenami rolnymi z możliwością przekształcenia na działki budowlane. Zaznacza też, że zakup działek w 1999r. i 2002r. nie miał na celu ich późniejszego zbycia i osiągnięcia z tego tytułu zysku. W tym okresie Podatniczka nie dokonywała żadnej sprzedaży gruntów.

Wnioskująca podkreśla, że zakupione grunty stanowiły i stanowią Jej majątek osobisty, nigdy nie były wykorzystywane i nie zostały wprowadzone do ewidencji działalności gospodarczej, od momentu nabycia nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.

Obecnie Podatniczka planuje sprzedać grunt zakupiony w 1999r., ponieważ działka ta straciła dla Niej walory dla budowy domu jednorodzinnego (obecnie znajduje się ona w bezpośrednim sąsiedztwie działek zabudowanych obiektami przemysłowymi - budynki biurowe i magazynowe). Natomiast plany zabudowy domami jednorodzinnymi dla dzieci działek zakupionych w roku 2002 są obecnie zawieszone; z treści wniosku wynika, że grunty te Wnioskująca również przeznacza do sprzedaży.

Ponadto Wnioskująca informuje, że w 2008r. nabyła kolejną działkę z zamiarem wybudowania na niej domu dla własnych potrzeb.

Z treści wniosku wynika zatem, że Wnioskująca planując przedmiotową sprzedaż działa w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania, gdyż dokonując tej transakcji nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT.

Sprzedaż opisanych działek należy uznać za transakcję okazjonalną, gdyż nic nie wskazuje na to, aby Wnioskująca dokonując tej sprzedaży działała w charakterze handlowca. Działki te nabyła do majątku prywatnego, Jej zamiarem w momencie nabycia nie była dalsza odsprzedaż nieruchomości, lecz realizacja potrzeb mieszkaniowych własnych i swojej rodziny. Działki, stanowiące składnik majątku osobistego Podatniczki, nie były przez Nią w żaden sposób wykorzystywane dla celów zarobkowych. Dokonując zatem sprzedaży tych gruntów Wnioskująca korzysta jedynie z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.