Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PT8/033/203/688/WCX/12/PT-694
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-09-05
Teza: sposób wystawiania faktur
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura VAT; faktura-wystawienie faktury; język polski; kontrahent-kontrahent zagraniczny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 10 listopada 2008 r., nr IBPP1/443-1141/08/PK wydanej, w imieniu Ministra Finansów, przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, na wniosek z dnia 6 sierpnia 2008 r. (data wpływu 11 sierpnia 2008 r.), uzupełniony pismem z dnia 4 września 2008 r. (data wpływu 11 września 2008 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur, zmienia ww. interpretację indywidualną z urzędu, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w ww. wniosku w zakresie:

*   możliwości wystawienia faktury VAT przez aukcjonera w imieniu Wnioskodawcy na podstawie zlecenia o pośrednictwo – **jest prawidłowe**;
*   możliwości umieszczania na fakturach VAT dodatkowych danych - 3 podmiotów: sprzedawcy towaru, kupującego (odbiorcy) towaru oraz wystawcy dokumentu (aukcjonera) – **jest prawidłowe**;
*   wystawiania faktury w języku obcym – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2008 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wpłynął ww. wniosek z dnia 6 sierpnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia 4 września 2008 r. (data wpływu 11 września 2008 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie ww. organu podatkowego z dnia 26 sierpnia 2008 r. znak: IBPP1/443-1141/08/PK.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (stan faktyczny):

Wnioskodawca jest w trakcie rozmów z przedstawicielem dużej firmy niemieckiej i brytyjskiej zajmującej się pośrednictwem w sprzedaży towaru (aukcjoner). Sprzedaż odbywa się poprzez aukcje internetowe. Współpraca z aukcjonerem odbywa się na podstawie podpisanego zlecenia dotyczącego rozreklamowania towaru Wnioskodawcy (będącego jego własnością) w imieniu Wnioskodawcy oraz pośrednictwie w transakcji sprzedaży. Aukcjoner działający na rynkach wielu krajów poinformował Wnioskodawcę, że na podstawie tego zlecenia będzie wystawiał faktury (w imieniu Wnioskodawcy).

Faktura ta będzie zawierała dane: sprzedawcy towaru, kupującego (odbiorcy) towaru, wystawcy dokumentu czyli aukcjonera.

Faktura nie będzie wystawiona w języku polskim. Faktury będą wystawiane za towar (bezpośrednio po aukcji). Aukcjoner pobiera prowizję w wysokości 15% od kupującego na podstawie wystawionej przez siebie faktury za prowizję. Faktura wystawiona w imieniu Wnioskodawcy będzie zawierała również numer rachunku bankowego aukcjonera, ponieważ aukcjoner po otrzymaniu pieniędzy od kupującego (za towar i prowizję) prześle Wnioskodawcy pieniądze za towar. Transportem (łącznie z załadunkiem) zajmuje się odbiorca towaru (kupujący). Towar znajduje się w magazynie w C. i ruch towaru będzie odbywał się od sprzedawcy do kupującego (odbiorcy). Aukcjoner zobowiązuje się do przesłania Wnioskodawcy stosownych dokumentów potwierdzających wywóz towarów i dotarcie do kupującego. Uzupełniając złożony wniosek, Wnioskodawca podał również, że prowadzi firmę, która zajmuje się handlem maszynami (obrabiarki CNC), działającą od 1998 r. i od tego też roku będącą podatnikiem VAT (dobrowolne przystąpienie). Na obrót firmy składa się sprzedaż krajowa, WDT oraz eksport. Chcąc poszerzyć zakres swojej działalności Wnioskodawca nawiązał współpracę z aukcjonerem niemieckim (aukcje internetowe). Współpraca ta jest oparta na bazie zlecenia uczestnictwa w aukcji, która odbywa się w określonym terminie i uczestniczy w niej wcześniej wytypowany przez Wnioskodawcę towar, który do momentu zakończenia aukcji jest zarezerwowany dla klienta. Jeżeli aukcjoner pozyska dla towaru klienta wystawia w imieniu Wnioskodawcy fakturę. Do aukcji, która odbyła się w 8/2008 Wnioskodawca wytypował 20 maszyn, z czego aukcjoner sprzedał tylko 1 sztukę. Nabywcami towaru sprzedawanego za pośrednictwem aukcjonera mogą być różne podmioty. Zazwyczaj są to firmy z krajów unijnych (które nie mają siedziby w Polsce), mogą również być to polskie firmy z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca nie może podać potencjalnej listy klientów, ponieważ jej nie zna. Dnia 21 sierpnia 2008 r. została wystawiona przez aukcjonera faktura, gdzie nabywca jest firmą włoską, niemającą przedstawicielstwa ani siedziby w Polsce. Dokonana dnia 21 sierpnia 2008 r. sprzedaż jest WDT, może również wystąpić eksport oraz sprzedaż krajowa.

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym (stanem faktycznym) zadano następujące pytania:

1.  Czy aukcjoner na podstawie podpisanego zlecenia o pośrednictwo może wystawić w imieniu Wnioskodawcy faktury?
2.  Czy na fakturze sprzedaży mogą występować 3 podmioty:

*   sprzedawca towaru,
*   kupujący (odbiorca) towaru,
*   wystawca dokumentu (aukcjoner)?

4.  Czy faktury mogą być wystawiane w obcym języku?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie podpisanego zlecenia (o pośrednictwo) w sprzedaży towarów, aukcjoner ma prawo wystawić fakturę w imieniu Wnioskodawcy. Ustawa o VAT ani kodeks cywilny nie zabraniają takiej formy pośrednictwa. Ustawa nie zabrania również wystawiania faktur w obcym języku. Ustawa nie zabrania wystawienia do faktury w obcym języku drugiej faktury wystawionej po polsku. Obok danych podstawowych, które musi mieć każdy dokument sprzedaży mogą w uwagach znajdować się informacje dodatkowe (potrzebne stronom dokumentu do prawidłowej ewidencji zdarzenia gospodarczego).

W dniu 10 listopada 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając, na podstawie przepisów § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr IBPP1/443-1141/08/PK, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W przedmiotowej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał na treść przepisów mających zastosowanie w sprawie, tj.: art. 106 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), § 8 oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798, z późn. zm.).

Z powyższych przepisów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wywiódł, iż fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego, a taki powstaje m.in. z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Przedstawiając ponadto przepisy § 9 ust. 10, § 27 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia organ podatkowy zauważył, że nie można uznać, aby użycie przez ustawodawcę sformułowania, że fakturę wystawia podatnik (w art. 106 ust. 1 ustawy czy § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia), było tożsame z koniecznością technicznego wypisania tego dokumentu wyłącznie osobiście przez samego podatnika. Z analizy przedstawionego stanu prawnego (zdarzenia przyszłego) wynika więc, zdaniem organu podatkowego, że czynność podlegająca opodatkowaniu ma być udokumentowana fakturą zawierającą w swej treści wszystkie niezbędne elementy, wskazane w wymienionych powyżej przepisach, m.in. dane sprzedawcy i nabywcy.

W dalszej części Dyrektor ww. Izby Skarbowej, po dokonaniu analizy przepisów art. 95 § 1 i § 2, art. 96, art. 108 oraz art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) dotyczących przedstawicielstwa, stwierdził, iż nie ma przeszkód prawnych aby pośrednik (aukcjoner) na podstawie zawartego zlecenia wystawiał w imieniu Wnioskodawcy faktury VAT dokumentujące dokonanie dostawy towarów przez Wnioskodawcę. Zdaniem organu podatkowego § 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. określa minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie nakłada ograniczeń w sprawie umieszczania dodatkowych danych identyfikujących dostawców, nabywców, towarów czy też innych danych, które wystawca uzna za stosowne.

W konkluzji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, iż na fakturach sprzedaży Wnioskodawca czy też aukcjoner może umieścić dane pośrednika. Tak wystawiona faktura winna jednak zawierać dokładne oznaczenie każdego z podmiotów na niej wymienionego w celu zachowania przejrzystości takiego dokumentu.

W kwestii języka w jakim winny być wystawiane faktury VAT ww. organ podatkowy stwierdził, że polska ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., a w szczególności przepis art. 106 ust. 1, jak również przepisy wykonawczego tej ustawy, oraz ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa nie regulują obowiązującego języka urzędowego, jedynie § 9 ust. 6 ww. rozporządzenia stanowi, że kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze.

W dalszej części Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach przywołał art. 27 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), art. 7 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999, z późn. zm.), jak również art. 21 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.) oraz § 12 ust. 1, ust. 3 pkt 1 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475).

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważył, iż zgodnie z § 21 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Oryginał faktury i faktury korygującej powinien zawierać wyraz "ORYGINAŁ", a kopia faktury i faktury korygującej - wyraz "KOPIA". Powyższe przepisy pozwalają na wystawienie w większej ilości egzemplarzy „kopii” faktur, przy czym Dyrektor ww. Izby zaznaczył, iż przez kopię należy rozumieć dokładne odtworzenie oryginału natomiast nie można uznać za kopię faktury wystawionej w języku innym niż oryginał faktury, gdyż w tej sytuacji będziemy mieli do czynienia z tłumaczeniem, a nie z kopią.

Organ podatkowy zauważył również, że Wnioskodawca w przypadku kontroli podatkowej jest zobowiązany przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli (art. 287 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej), lecz – jak zaznaczył Dyrektor ww. Izby – takie tłumaczenie nie będzie uznawane za kopię faktury, o której mowa w wyżej cytowanym rozporządzeniu. Ponadto tłumaczenie to winno być wyraźnie oznaczone jako tłumaczenie faktury. Na tej podstawie Dyrektor ww. Izby stwierdził, iż nie ma przeszkód, aby faktura Wnioskodawcy zawierała również informacje w języku obcym. Taka faktura pod warunkiem, że będzie spełniać wszystkie wymogi stawiane fakturom, określone w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych do ustawy, tj. we wskazanym powyżej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. (rozdział 4), będzie uznana za prawidłową. W ocenie ww. organu podatkowego zasadnym byłoby podawanie informacji w treści faktury w dwóch językach: polskim i obcym. Posługiwanie się na fakturze językiem polskim spełnia bowiem zarówno kryterium języka urzędowego określonego przez prawo unijne, jak też i przez prawo krajowe, niezależnie od użytego również języka obcego.

Podsumowując ww. organ podatkowy stwierdził, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca sprzedaje towary za pośrednictwem aukcji organizowanych przez aukcjonera, jest uprawniony do zlecenia aukcjonerowi wystawienia faktur w jego imieniu, a aukcjoner, poza danymi które winien umieścić na fakturze zgodnie z przepisami § 9 i § 10 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r., może również na fakturze umieścić własne dane jako pośrednika transakcji. Faktury te powinny być wystawione w języku polskim i dodatkowo w języku obcym, ale jedynie w sytuacji gdy odbiorcą towaru będzie podmiot zagraniczny, natomiast w sytuacji gdy sprzedaż towaru będzie na rzecz podmiotu krajowego faktury winne być wystawione w języku polskim. Nie jest za to możliwe – zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach – wystawienie jednej faktury w dwóch wersjach językowych.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy należało stwierdzić, że interpretacja indywidualna z dnia 10 listopada 2008 r., nr IBPP1/443-1141/08/PK, wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

*   możliwości wystawienia faktury VAT przez aukcjonera w imieniu Wnioskodawcy na podstawie zlecenia o pośrednictwo – jest prawidłowe;
*   możliwości umieszczania na fakturach VAT dodatkowych danych – 3 podmiotów: sprzedawcy towaru, kupującego (odbiorcy) towaru oraz wystawcy dokumentu (aukcjonera) – jest prawidłowe;
*   wystawiania faktury w języku obcym – jest nieprawidłowe.

Obowiązek wystawienia faktury wynika z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zgodnie z którym podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane jakie powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798, z późn. zm.).

Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4.  nazwę towaru lub usługi;
5.  jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8.  stawki podatku;
9.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11.  wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z § 9 ust. 10 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca tę dostawę powinna zawierać numer podatnika dokonującego dostawy, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy, oraz właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Jednocześnie w myśl § 27 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

Zgodnie z § 27 ust. 2 cyt. rozporządzenia faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że Wnioskodawca jest w trakcie rozmów z przedstawicielem dużej firmy niemieckiej i brytyjskiej zajmującej się pośrednictwem w sprzedaży towaru (aukcjoner). Sprzedaż odbywa się poprzez aukcje internetowe. Współpraca z aukcjonerem odbywa się na podstawie podpisanego zlecenia dotyczącego rozreklamowania towaru Wnioskodawcy (będącego jego własnością) w imieniu Wnioskodawcy oraz pośrednictwie w transakcji sprzedaży. Aukcjoner działający na rynkach wielu krajów poinformował Wnioskodawcę, że na podstawie tego zlecenia będzie wystawiał faktury (w imieniu Wnioskodawcy). Faktura ta będzie zawierała dane:

*   sprzedawcy towaru,
*   kupującego (odbiorcy) towaru,
*   wystawcy dokumentu czyli aukcjonera.

Analiza przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż nie narusza przepisów podatkowych zlecenie innemu podmiotowi, na podstawie umowy cywilnoprawnej, czynności wystawienia faktury w imieniu i na rachunek podatnika podatku od towarów i usług będącego dostawcą towarów.

Zatem w kontekście zadanego pytania nr 1 tut. organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, że nie ma przeszkód, aby podatnik upoważnił inną osobę (w przedmiotowej sprawie aukcjonera) do wystawiania faktur VAT dokumentujących dokonanie dostawy towarów przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż aukcjoner ma prawo, na podstawie podpisanego zlecenia (o pośrednictwo), wystawić fakturę w imieniu Wnioskodawcy, Minister Finansów uznaje za prawidłowe.

Odnosząc się do pytania, czy na fakturze sprzedaży mogą występować trzy podmioty – sprzedawca towaru, kupujący (odbiorca) towaru oraz wystawca dokumentu (aukcjoner) – Minister Finansów zauważa, że powołany § 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. określa minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie nakłada ograniczeń w zakresie umieszczania dodatkowych danych identyfikujących dostawców, nabywców towarów czy też innych danych, które wystawca uzna za stosowne. Należy zatem stwierdzić, iż na fakturach sprzedaży Wnioskodawca czy też aukcjoner może umieścić dane pośrednika. Tak wystawiona faktura winna jednak zawierać dokładne oznaczenie każdego z podmiotów na niej wymienionego w celu zachowania przejrzystości takiego dokumentu.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy również w tym zakresie należy uznać za prawidłowe.

W kwestii natomiast możliwości wystawiania faktur VAT w języku obcym Minister Finansów wskazuje, iż zgodnie z § 9 ust. 6 ww. rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Natomiast w myśl § 16 ust. 6 tego rozporządzenia przepisy § 9 ust. 5-7 i § 11 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących. Faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" (ust. 7 tego paragrafu).

Na podstawie analizy powyższych przepisów Minister Finansów stwierdza, iż nie ma przeszkód, aby faktury VAT wystawiane były w języku obcym, jednakże pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków wskazanych w tych przepisach.

Minister Finansów podkreśla, iż tylko faktury zawierające wszystkie obowiązkowe dane (m.in. oznaczenie „Faktura VAT”, kwotę podatku w złotych oraz inne określone ww. przepisami) będą mogły być uznane za prawidłowe.

Należy jednakże mieć na uwadze, iż w świetle art. 27 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999, z późn. zm.) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obrocie z udziałem konsumentów oraz przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeżeli konsument lub osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy oraz umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy ustawy stosuje się do dokumentów i informacji, których obowiązek sporządzenia lub podania wynika z odrębnych przepisów.

Dodatkowo na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o języku polskim, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obrocie bez udziału konsumentów używa się języka polskiego, jeżeli obrót ten jest wykonywany przez podmioty, o których mowa w art. 4. Zgodnie natomiast z art. 4 ustawy o języku polskim język polski jest językiem urzędowym:

1.  konstytucyjnych organów państwa,
2.  organów jednostek samorządu terytorialnego i podległych im instytucji w zakresie, w jakim wykonują zadania publiczne,
3.  terenowych organów administracji publicznej,
4.  instytucji powołanych do realizacji określonych zadań publicznych,
5.  organów, instytucji i urzędów podległych organom wymienionym w pkt 1 i pkt 3, powołanych w celu realizacji zadań tych organów, a także organów państwowych osób prawnych w zakresie, w jakim wykonują zadania publiczne,
6.  organów samorządu innego niż samorząd terytorialny oraz organów organizacji społecznych, zawodowych, spółdzielczych i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.

W myśl art. 7a ust. 1 ustawy o języku polskim, obowiązek używania języka polskiego w zakresie, o którym mowa powyżej, dotyczy w szczególności nazewnictwa towarów i usług, ofert, warunków gwarancji, faktur, rachunków i pokwitowań, jak również ostrzeżeń i informacji dla konsumentów wymaganych na podstawie innych przepisów, instrukcji obsługi oraz informacji o właściwościach towarów i usług (…).

Powyższe przepisy nakładają na wystawcę faktury wyraźny obowiązek sporządzenia jej w języku polskim w przypadku dokumentowania czynności z polskim konsumentem, a także w przypadku czynności dokonywanych przez jednostki prawa publicznego. Natomiast faktury wystawiane na rzecz polskich podmiotów gospodarczych oraz podmiotów gospodarczych lub konsumentów mających miejsce zamieszkania czy siedzibę poza terytorium kraju nie muszą spełniać tego wymogu.

W sytuacji wystawienia faktur w języku obcym należy jednak mieć na uwadze, iż w przypadku kontroli podatkowej stosownie do art. 287 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) kontrolowany jest zobowiązany przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że nie ma przeszkód prawnych do wystawienia faktur VAT w języku obcym, jednakże pod warunkiem spełnienia wskazanych w powyższych przepisach wymogów, którego to zastrzeżenia Wnioskodawca w swoim stanowisku nie uwzględnił.

Z tego względu stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3 ocenione całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo Minister Finansów pragnie zauważyć, iż w niniejszej zmianie interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do kwestii możliwości wystawienia do faktury wystawionej w obcym języku, drugiej faktury w języku polskim, gdyż Wnioskodawca nie przedstawił w tym zakresie opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz nie zadał pytania w tej materii.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz stanu prawnego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 10 listopada 2008 r. nr IBPP1/443-1141/08/PK, wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.