Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.337.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: 1) Czy w związku z wypłatą dywidendy na rzecz niemieckiej
spółki mającej oddział w Polsce, która to dywidenda
wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki
prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku,
Wnioskodawca – jako płatnik – będzie zobligowany do poboru
zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w
art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278
ze zm., dalej jako: ustawa o CIT), a w sytuacji spełnienia
wszystkich warunków opisanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT
będzie miał prawo – jako płatnik – nie pobierać
zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z
tytułu określonego w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT? 2) Czy
Wnioskodawca, działając w charakterze płatnika, będzie
zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku
dochodowego od osób prawnych od wypłacanej dywidendy na
rzecz udziałowca – A., prowadzącego działalność w Polsce
poprzez zakład, która to dywidenda wypłacona zostanie na
rachunek niemieckiej spółki prowadzony dla oddziału w Polsce
w polskim banku, powyżej 2 mln zł, w myśl art. 26 ust. 2e
ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: Niemcy
dywidendy
oddział
podatek-podatek pobierany u źródła
płatnik
udział
udziałowiec
1

wypłata
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem
poboru podatku przez płatnika
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Pobór podatku od należności w
wysokości 2 000 000 zł i wyższej-Oświadczenie płatnika w
przypadku zastosowania stawki podatku albo zwolnienia
lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Pobór podatku od należności w
wysokości 2 000 000 zł i wyższej-Zasady poboru podatku
od należności w wysokości 2 000 000 zł i wyższej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 2e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
    prawnych od wypłaconej dywidendy na rzecz Udziałowca.
    Uzupełnili go Państwo - na wezwanie organu - pismem z 16 lipca 2025 r. (data wpływu 16
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako „Wnioskodawca”) jest spółką prawa
    polskiego. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług
    logistyczno-magazynowych. 100% udziałów w B. sp. z o.o. posiada A. GmbH.
    A. GmbH jest spółką prawa niemieckiego, będąca odpowiednikiem krajowej sp. z o.o.
    Przedmiotem przeważającej działalności jedynego udziałowca jest transport towarowy,
    spedycja oraz świadczenia pomocnicze.
    A. GmbH prowadzi na obszarze Polski działalność gospodarczą za pomocą oddziału
    zagranicznego przedsiębiorcy, zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze Sądowym, tj. C.
    Sp. z o.o. Oddział w Polsce (dalej jako „Oddział”) - tworzy on zakład w rozumieniu umowy
    podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku, Dz. U. z 2005 r. nr. 12 poz. 90 z dnia 20 stycznia 2005 r.; dalej:
    UPO). Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami, oddział spółki zagranicznej nie jest
    w Polsce traktowany jako odrębny podatnik podatku dochodowego. W konsekwencji,
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest spółka zagraniczna. W efekcie,
    to C. Oddział w Polsce jest spółką podlegającą opodatkowaniu od całości swoich
    dochodów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym przez całość dochodów
    rozumiemy całość dochodów osiągniętych przez zakład.
    Wnioskodawca zamierza w roku 2025 podjąć uchwałę zgromadzenia wspólników w
    sprawie podziału zysku za rok 2024. Zgromadzenia Wspólników zamierza przeznaczyć
    zysk netto B. sp. z o.o. za rok obrotowy 2024 na wypłatę dywidendy. Dywidenda
    przekroczy wysokość 2 mln zł. Całość dywidendy zostanie wpłacona na rachunek bankowy
    C. Sp. z o.o., który spółka ta prowadzi dla swojego oddziału w Polsce (rachunek w polskim
    banku).
    Środki z dywidendy zostaną w całości wykorzystane na bieżącą działalność Oddziału w
    Polsce, co oznacza, że wypłata zostanie w pełni spożytkowana w ramach działalności
    prowadzonej na terytorium Polski. Wnioskodawca zauważa, że jako wypłacający

    dywidendę jest spółką mającą siedzibę na terytorium Polski. Natomiast uzyskującym
    dochody (przychody) z dywidend jest spółka zagraniczna podlegająca w Rzeczypospolitej
    Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów
    uzyskanych w wyniku prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej poprzez położony
    w kraju zakład w rozumieniu UPO.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W pismach uzupełniających z 16 lipca 2025 r. wskazali Państwo, że:
    - Spółka A. jest podatnikiem podatku dochodowego w Niemczech i podlega w Niemczech
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
      na miejsce ich osiągania.
      Podnieśli Państwo, że zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO: Zyski przedsiębiorstwa
      Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że
      przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się
      Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność
      w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie,
      jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
      Jak wskazuje art. 7 ust. 2 UPO: Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa
      wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam
      zakład, to z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym
      Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby
      on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych
      lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie
      niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
      Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
      dnia 4 lipca 2024 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.344.2024.2.SP - W praktyce
      międzynarodowego prawa podatkowego konstrukcja zakładu (ang. permanent
      establishment) służy określeniu państwa uprawnionego do opodatkowania zysków
      zagranicznego przedsiębiorstwa.
      Zgodnie z art. 7 ust. 1 Modelowej Konwencji OECD (zob. OECD (2017) Modelowa
      konwencja w sprawie podatku od dochodu i majątku. Wersja skrócona; dalej jako "MK
      OECD"), umawiające się państwo nie może opodatkować zysków przedsiębiorstwa
      drugiego umawiającego się państwa, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność
      gospodarczą za pośrednictwem zakładu zlokalizowanego w pierwszym państwie i zyski
      z tytułu tej czynności można przypisać temu zakładowi.
      Zasada ta funkcjonuje również na gruncie art. 7 ust. 1 Modelu Konwencji ONZ (zob.
      ONZ 2017) Konwencja Modelowa Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania między państwami rozwiniętymi a rozwijającymi
      się).
      Artykuł 7 ust. 2 MK OECD ustala podstawową zasadę w sprawie określania zysków,
      jakie można przypisać zakładowi: w każdym umawiającym się państwie należy
      przypisać zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą
      lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne
      przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem,
      którego jest zakładem, z uwzględnieniem wykonywanych funkcji, wykorzystywanych
      aktywów oraz podjętego ryzyka przez zakład i przez inne części przedsiębiorstwa.
      Dodatkowo, zgodnie z komentarzem do MK OECD, łącznym skutkiem art. 7 i art. 5
      definiującego zakład jest to, że zyski pochodzące z usług świadczonych na terytorium
      jednego umawiającego się państwa przez przedsiębiorstwo drugiego umawiającego
      się państwa nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym państwie, jeżeli nie można ich
      przypisać położonemu tam zakładowi.

      Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że zakład, który wykonuje rzeczywistą
      działalność gospodarczą za granicą, uważany jest - na podstawie fikcji prawnej - za
      odrębny podmiot od tworzącego go macierzystego przedsiębiorstwa ("gdyby był
      oddzielnym i niezależnym przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną
      działalność w takich samych lub podobnych warunkach" z art. 7 ust. 2 MK OECD).
      Zakład taki uczestniczy w życiu ekonomicznym drugiego państwa i powinien podlegać
      jurysdykcji podatkowej tego drugiego państwa. Wobec powyższego, w celu dokonania
      rozliczeń podatkowych, należy traktować zakład jako odrębny podmiot, który w
      określonym zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje
      rozliczeń podatkowych z tytułu nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że
      konstrukcja zagranicznego zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu
      powinna być opodatkowana w państwie, w którym dany dochód powstaje, wobec
      czego zakład w świetle MK OECD należy traktować dla celów rozliczeń podatkowych
      jako odrębny podmiot.
    - Udziałowiec spółka A. będzie posiadał bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w
      kapitale B. Sp. z o.o., nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    - Posiadanie przez udziałowca spółkę A. udziałów w spółce B. Sp. z o.o. będzie wynikało z
      tytułu prawa własności.
    - Udziałowiec spółka A. nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    - Nie zostaną spełnione negatywne przesłanki wskazane w art. 22c ustawy o CIT, tj.
      zgodnie z art. 22c ust. 1 ustawy o CIT, skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22
      ust. 4 ww. ustawy, nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub
      celem ww. przepisu i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania
      transakcji lub innej czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny w rozumieniu
      art. 22c ust. 2 ustawy o CIT.
      Podkreślili Państwo, że przedmiotem państwa pytań zadanych we wniosku o wydanie
      interpretacji indywidualnej, nie jest ocena organu spełnienia przez Spółkę warunków
      do zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem zryczałtowanym wskazanych
      w art. 22 ustawy o CIT. Spółka, składając przedmiotowy wniosek, pragnie uzyskać od
      tut. Organu wyjaśnienie dotyczące relacji stosowania przepisów art. 22, w tym ust. 4
      (przy czym Spółka nie prosi o ocenę, czy spełnione zostaną warunki wskazane w art.
      22 ust. 4 ustawy o CIT, co więcej, już w opisie zdarzenia przyszłego wskazuje, że będą) i
      art. 26, art. 3 ustawy o CIT oraz art. 5, 7 i 10 UPO do przedstawionego zdarzenia
      przyszłego.
    - Spółka będzie posiadać certyfikat rezydencji podatkowej udziałowca, tj. spółki A.
      potwierdzający miejsce jego siedziby dla celów podatkowych w Niemczech.
    - Spółka dochowa należytej staranności w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 ustawy o CIT
      względem planowanej wypłaty dywidendy.
    - Spółka będzie posiadać od udziałowca spółki A., sporządzone na piśmie oświadczenie,
      że w stosunku do wypłaconych należności dywidendowych udziałowiec spółka A. nie
      korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich
      dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy w związku z wypłatą dywidendy na rzecz niemieckiej spółki mającej oddział w
      Polsce, która to dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki
      prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku, Wnioskodawca - jako płatnik -
      będzie zobligowany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym
      mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej jako: ustawa o CIT), a w sytuacji
      spełnienia wszystkich warunków opisanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT będzie miał

      prawo - jako płatnik - nie pobierać zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
      prawnych z tytułu określonego w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT?
    2) Czy Wnioskodawca, działając w charakterze płatnika, będzie zobowiązany do poboru
      zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłacanej dywidendy
      na rzecz udziałowca - A., prowadzącego działalność w Polsce poprzez zakład, która to
      dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki prowadzony dla
      oddziału w Polsce w polskim banku, powyżej 2 mln zł, w myśl art. 26 ust. 2e ustawy o
      CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1
    W związku z wypłatą dywidendy na rzecz niemieckiej spółki mającej oddział w Polsce,
    która to dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki prowadzony dla
    oddziału w Polsce w polskim banku, Wnioskodawca - jako płatnik - będzie zobligowany do
    poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, a w sytuacji spełnienia wszystkich warunków opisanych w art.
    22 ust. 4 ustawy o CIT będzie miał prawo - jako płatnik - nie pobierać zryczałtowanego
    podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu określonego w art. 22 ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT: Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1
    pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w
    zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Dalej zgodnie z ust. 4, zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w
    zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem
    dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o
    której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej;
    2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
      zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w
      Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
      dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
    3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)
    4) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
    5) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Dalej, w myśl art. 22a ustawy o CIT, przepisy art. 20 - 22 stosuje się z uwzględnieniem
    umów sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska.
    Zgodnie z art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.U.2005.12.90 z dnia 2005.01.20,
    dalej jako: umowa UPO), w rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą
    placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
    przedsiębiorstwa.

    Dalej, zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy UPO, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się
    Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo
    prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony
    tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski
    przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej
    mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Kolejno, w myśl ust. 2, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje
    działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z
    zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym się
    Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby
    wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych
    warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z
    przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
    Natomiast zgodnie z ust. 7, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie
    uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy to postanowienia tych innych
    artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 umowy UPO, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę
    w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Dalej, w myśl ust. 4 ww. artykułu umowy UPO, postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego
    artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim
    Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy,
    działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim
    Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę, i gdy udział, z tytułu
    którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub
    stałej placówki. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Oznacza to, że zgodnie z powołanymi przepisami, w sytuacji, gdy polska Spółka -
    Wnioskodawca wypłaca na rzecz spółki niemieckiej posiadającej oddział (zakład) w Polsce,
    dywidendę, która to dywidenda wypłacana jest na konto bankowe prowadzone przez
    niemiecką spółkę w polskim banku dla oddziału oraz dywidenda ta jest związana z
    działalnością tego zakładu, zastosowanie powinny znaleźć przepisy art. 7 umowy UPO.
    Dalej, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które
    dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są
    obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania
    wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów
    podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Płatnik - Wnioskodawca na dzień wypłaty dywidendy na rzecz udziałowca - spółki
    niemieckiej, prowadzącej w Polsce działalność poprzez zakład (oddział), będzie posiadał
    aktualny certyfikat rezydencji spółki niemieckiej, dochowa również należytej staranności z
    uwzględnieniem charakteru, skali działalności prowadzonej przez płatnika oraz
    powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem. Spełnione zostaną

    wszystkie wskazane w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT warunki. Ponadto, płatnik na dzień
    wypłaty posiada oświadczenie zgodne z art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.
    Dodatkowo wskazać należy na art. 22 ust. 4c punkt 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym
    przepisy ust. 4 - 4b stosuje się również do: dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz
    położonego na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa
    należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
    zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jeżeli spółka ta spełnia
    warunki określone w ust. 4-4b.
    Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy,
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż:
        skoro niemiecka spółka, od całości swoich dochodów bez względu na źródło i
        miejsce ich osiągania podlegająca opodatkowaniu na terytorium Niemiec i
        niekorzystająca w Niemczech ze zwolnienia z opodatkowania, prowadzi w Polsce
        działalność poprzez zakład (oddział) w rozumieniu art. 5 UPO, z którą to
        działalnością zakładu faktycznie związana jest wypłacana dywidenda (wypłacana na
        rachunek niemieckiej spółki prowadzony przez nią w polskim banku dla polskiego
        oddziału),
        zastosowanie znajdzie przede wszystkim art. 7 UPO, w związku z art. 10 ust. 4 UPO,
        a więc wypłacana dywidenda będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce, na
        podstawie przepisów ustawy o CIT,
        jak również zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, ponieważ:
      a) wypłacającym dywidendę będzie, jest spółka mająca siedzibę w Polsce,
      b) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend będzie spółka podlegająca w innym
        niż Polska - w Niemczech - państwie członkowskim Unii Europejskiej,
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
        na miejsce ich osiągania;
      c) dywidenda stanowi dochody wypłacane (przypisane) położonemu w Polsce (na
        terytorium Państwa członkowskiego UE) zagranicznego zakładu spółki niemieckiej,
        która spełnia warunki określone w art. 22 ust. 4-4b,
      d) spółka niemiecka posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w
        kapitale Wnioskodawcy,
      e) spółka niemiecka nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
        dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania,
        czego potwierdzeniem będzie uzyskane przez Wnioskodawcę oświadczenie.
    Zatem Wnioskodawca - działając jako płatnik - nie będzie zobowiązany do poboru podatku
    u źródła na podstawie art. 22 ust. 4 i kolejne ustawy o CIT, z tytułu dywidendy wypłacanej
    na rzecz udziałowca - niemieckiej spółki prowadzącej w Polsce działalność poprzez zakład,
    z którego działalnością wiąże się faktycznie ta dywidenda.
    Ad 2
    Wnioskodawca, działając w charakterze płatnika, nie będzie zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłacanej dywidendy na
    rzecz udziałowca - A., prowadzącego działalność w Polsce poprzez zakład, która to
    dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki prowadzony dla oddziału w
    Polsce w polskim banku, powyżej 2 mln zł, ponieważ nie znajdzie zastosowania art. 26 ust.
    2e ustawy o CIT.

    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 mln zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki
    podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 mln
    zł.
    Dalej, zgodnie z art. 26 ust. 2eb ustawy o CIT, przepisu ust. 2e nie stosuje się do
    podmiotów będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Dalej, w myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT - Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od odchodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kolejno, zgodnie z ust. 3 punktem 5 za dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody z
    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
    potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia.
    Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT - za dochody, o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się
    przychody wymienione w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów
    (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Natomiast, jak zostało wskazane wyżej, w myśl art. 22a ustawy o CIT, przepisy art. 20 - 22
    stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowanie,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Tym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy szczególne - właściwej umowy
    UPO.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy UPO - Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa
    wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład,
    to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym
    się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby
    wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych
    warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z
    przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
    Dalej, w myśl art. 7 ust. 7 tej umowy, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały
    odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienie tych
    artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy UPO, postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego
    artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim
    Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy,
    działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim
    Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę i gdy udział, z tytułu
    którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub
    stałej placówki. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

    Zatem w ocenie Wnioskodawcy, w sprawie zastosowanie znajdzie art. 26 ust. 1 w zw. ust.
    2eb oraz art. 3 ust. 1, ust. 3 pkt 5 i ust. 5 ustawy o CIT, a to jest przepisy, na podstawie
    których:
        w oparciu o fikcję prawną - należy traktować zakład jako „odrębny podmiot od
        tworzącego go macierzystego przedsiębiorstwa ("gdyby był oddzielnym i
        niezależnym przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną działalność
        w takich samych lub podobnych warunkach" z art. 7 ust. 2 MK OECD)” (interpretacja
        indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 lipca 2024 r., nr
        0114-KDIP2-2.4010.344.2024.2.SP)
        oraz, co za tym idzie, „w celu dokonania rozliczeń podatkowych, należy traktować
        zakład jako odrębny podmiot, który w określonym zakresie niezależnie od
        przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje rozliczeń podatkowych z tytułu
        nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że konstrukcja zagranicznego
        zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu powinna być opodatkowana
        w państwie, w którym dany dochód powstaje, wobec czego zakład w świetle MK
        OECD należy traktować dla celów rozliczeń podatkowych jako odrębny podmiot.”
        (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 lipca
        2024 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.344.2024.2.SP),
    i których interpretacja wskazują jednoznacznie, że zakład przedsiębiorcy zagranicznego,
    położony na terytorium Polski, z którego to zakładu działalnością faktycznie związana jest
    wypłacana dywidenda, nakazują traktowanie takiego zakładu nie tylko jako odrębnego
    podmiotu, ale i polskiego rezydenta podatkowego w tej części jego dochodów, które są
    ściśle związane z jego działalnością realizowaną w Polsce, a to wyklucza zastosowanie art.
    26 ust. 2e ustawy o CIT wprost w oparciu o art. 26 ust. 2eb tegoż aktu prawnego.
    Wnioskodawca wskazuje, że analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w powoływanej powyżej interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2024 r., nr
    0114-KDIP2-2.4010.344.2024.2.SP - W praktyce międzynarodowego prawa podatkowego
    konstrukcja zakładu (ang. permanent establishment) służy określeniu państwa
    uprawnionego do opodatkowania zysków zagranicznego przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Modelowej Konwencji OECD (zob. OECD (2017) Modelowa
    konwencja w sprawie podatku od dochodu i majątku. Wersja skrócona; dalej jako "MK
    OECD"), umawiające się państwo nie może opodatkować zysków przedsiębiorstwa
    drugiego umawiającego się państwa, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność
    gospodarczą za pośrednictwem zakładu zlokalizowanego w pierwszym państwie i zyski z
    tytułu tej czynności można przypisać temu zakładowi. Zasada ta funkcjonuje również na
    gruncie art. 7 ust. 1 Modelu Konwencji ONZ (zob. ONZ (2017) Konwencja Modelowa
    Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    między państwami rozwiniętymi a rozwijającymi się).
    Artykuł 7 ust. 2 MK OECD ustala podstawową zasadę w sprawie określania zysków, jakie
    można przypisać zakładowi: w każdym umawiającym się państwie należy przypisać
    zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną
    działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne
    przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego
    jest zakładem, z uwzględnieniem wykonywanych funkcji, wykorzystywanych aktywów oraz
    podjętego ryzyka przez zakład i przez inne części przedsiębiorstwa.
    Dodatkowo, zgodnie z komentarzem do MK OECD, łącznym skutkiem art. 7 i art. 5
    definiującego zakład jest to, że zyski pochodzące z usług świadczonych na terytorium

    jednego umawiającego się państwa przez przedsiębiorstwo drugiego umawiającego się
    państwa nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym państwie, jeżeli nie można ich
    przypisać położonemu tam zakładowi.
    Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że zakład, który wykonuje rzeczywistą
    działalność gospodarczą za granicą, uważany jest - na podstawie fikcji prawnej - za
    odrębny podmiot od tworzącego go macierzystego przedsiębiorstwa ("gdyby był
    oddzielnym i niezależnym przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną
    działalność w takich samych lub podobnych warunkach" z art. 7 ust. 2 MK OECD). Zakład
    taki uczestniczy w życiu ekonomicznym drugiego państwa i powinien podlegać jurysdykcji
    podatkowej tego drugiego państwa. Wobec powyższego, w celu dokonania rozliczeń
    podatkowych, należy traktować zakład jako odrębny podmiot, który w określonym
    zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje rozliczeń podatkowych
    z tytułu nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że konstrukcja zagranicznego
    zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu powinna być opodatkowana w
    państwie, w którym dany dochód powstaje, wobec czego zakład w świetle MK OECD
    należy traktować dla celów rozliczeń podatkowych jako odrębny podmiot.
    Jak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał wprost w ww. interpretacji: Wobec
    powyższego, w celu dokonania rozliczeń podatkowych, należy traktować zakład jako
    odrębny podmiot, który w określonym zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa
    macierzystego dokonuje rozliczeń podatkowych z tytułu nabywanych świadczeń. Należy
    mieć na względzie, że konstrukcja zagranicznego zakładu ma na celu ustalenie, czy dana
    część dochodu powinna być opodatkowana w państwie, w którym dany dochód powstaje,
    wobec czego zakład w świetle MK OECD należy traktować dla celów rozliczeń
    podatkowych jako odrębny podmiot.
    Zatem, spółka niemiecka prowadząca w Polsce oddział, opodatkowuje w całości uzyskane
    przychody osiągnięte w Polsce przez ten zakład, co w konsekwencji oznacza, że w
    przypadku wypłaty dywidendy, która faktycznie związana jest z działalnością tego zakładu,
    opodatkowanie powinno mieć miejsce w Polsce.
    Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób prawnych od nadwyżki ponad 2 mln zł wypłaconej dywidendy,
    ponieważ nie znajdzie zastosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Wnioskodawca nie
    będzie też zobowiązany do złożenia oświadczenia WH-OSC, o którym mowa w art. 26 ust.
    7a ustawy o CIT ani uzyskania opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26 ust.
    2g ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, podmiot otrzymujący dywidendę jest spółką podlegającą w
    Niemczech opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
    osiągania w rozumieniu art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT, a w Rzeczpospolitej Polskiej
    opodatkowaniu od całości swoich dochodów uzyskanych na terytorium Polski zgodnie z
    art. 5 UPO oraz w myśl art. 22 ust. 4c pkt 3 ustawy o CIT.
    Tym samym nie znajdzie zastosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, ponieważ spółka
    niemiecka jest podatnikiem podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich
    dochodów osiągniętych na terytorium Polski i faktycznie związanych z prowadzonym
    zakładem - o czym mowa w art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 5 i ust. 5 ustawy o CIT.
    Wnioskodawca jako płatnik, nie będzie więc zobowiązany do poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu wypłaconej dywidendy ponad 2 mln zł
    na rzecz oddziału polskiego niemieckiej spółki zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa pytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach
      oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego
      inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut
      przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa
      albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.
    Jak stanowi art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:
      Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
      1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej;
      2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca
      w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
      dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
      3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
      (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
      4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
      podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
      osiągania.
    Stosownie do art. 22 ust. 4a cytowanej wyżej ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka
      uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
      zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o
      której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4b ustawy o CIT:

      Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat
      nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3,
      przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej
      mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu
      uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku
      posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie
      przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do
      zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów)
      określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza
      się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
    Stosownie do art. 22 ust. 4c ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio do:
      1) spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22
      lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni Europejskiej (SCE) (Dz.Urz. WE L 207 z
      18.08.2003, z późn. zm.);
      2) dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki, o
      których mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji Szwajcarskiej
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
      na miejsce ich osiągania, przy czym określony w ust. 4 pkt 3 bezpośredni udział
      procentowy w kapitale spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się w wysokości
      nie mniejszej niż 25%;
      3) dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz położonego na terytorium
      państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
      zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jeżeli spółka ta spełnia
      warunki określone w ust. 4-4b.
    Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:
      1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu
      własności;
      2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na
      podstawie tytułu:
      a) własności,
      b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze
      zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
    W myśl art. 22 ust. 6 ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w
      załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej
      przepisy ust. 4-4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym
      mowa w ust. 4c pkt 2.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę na wyłączenia zawarte w art. 22c ust. 1 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym:
      Przepisów art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3 , art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust.
      1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach
      było:
      1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

      2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności
      albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
    W świetle art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2.000.000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2.000.000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Na podstawie art. 26 ust. 1f ustawy o CIT:
      W przypadku należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22
      ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22
      ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności, wypłacona
      z tych tytułów temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie
      przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują
      zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c,
      pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu sporządzonego
      na piśmie oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały
      warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W
      przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie
      oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest
      rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.
    Mając na uwadze powołane przepisy warunkiem zwolnienia od podatku dochodu z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych jest spełnienie jednocześnie wszystkich przesłanek, o
    których mowa w art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT.

    W opisanej przez Państwa sytuacji - do wypłaty na rzecz niemieckiej spółki A. mającej
    oddział w Polsce, która jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w
    Niemczech i podlega w Niemczech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu -
    będzie miała zastosowanie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz.
    90; dalej: „UPO”).
    Zgodnie z art. 1 UPO:
      Umowa dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w
      obu Umawiających się Państwach.
    Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt a, b i c UPO:
      W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
      a) wyrażenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają
      odpowiednio Rzeczpospolitą Polską lub Republikę Federalną Niemiec i jeżeli są
      zastosowane w sensie geograficznym dla celów niniejszej umowy - obszar, na terenie
      którego stosowane jest prawo podatkowe danego państwa;
      b) określenie „osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie
      osób;
      c) określenie „spółka” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów
      podatkowych traktuje się jako osobę prawną.
    Natomiast, stosownie do art. 4 ust. 1 UPO:
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu
      majątku położonego w tym Państwie.
    Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 3 UPO:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba niebędąca
      osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma
      ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej
      faktycznego zarządu.
    Zgodnie z art. 10 UPO:
      (1) Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
      (2) Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się
      Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z
      prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak
      wymierzony nie może przekroczyć:
        a) 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż
          spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej
          dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
        b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

      Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu
      do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
      (3) Określenie „dywidendy” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z akcji, akcji
      gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji założycieli lub innych
      praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również inny dochód,
      który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę,
      jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji i wypłaty z tytułu
      świadectw udziałowych w funduszu inwestycyjnym.
      (4) Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli
      osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w
      którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą
      poprzez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód
      w oparciu o położoną w nim stałą placówkę, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się
      dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W
      takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
      (5) Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga
      zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie
      Państwo nie może obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z
      wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub w przypadku, gdy udział, z
      tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością zakładu
      lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też obciążać niewydzielonych
      zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków, nawet kiedy wypłacone
      dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo
      dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
    Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy tego podatku
    uzyskujący określone w art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy przychody (dochody) z dywidend
    oraz inne przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających
    siedzibę lub zarząd na terytorium RP podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, którego stawka wynosi 19% uzyskanego przychodu (dochodu). Przepis
    dotyczy przychodów (dochodów) uzyskiwanych zarówno przez podatników podatku CIT
    będących rezydentami, jak i będących nierezydentami.
    Jednocześnie, podmioty krajowe (w tym spółki), które dokonują wypłaty należności z
    powyższego tytułu są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych należności (zdanie pierwsze art. 26
    ust. 1 ustawy o CIT).
    W drodze odstępstwa od wskazanych zasad, polski ustawodawca - treścią art. 22 ust. 4
    ustawy o CIT - przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem wskazanym w art. 22
    ust. 1 tej ustawy spółek uzyskujących takie przychody (otrzymujących dywidendę), które
    podlegają w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (dalej: UE), innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (dalej: EOG) oraz w
    Szwajcarii, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania. Warunki stosowania tego zwolnienia określa art. 22 ust.
    4-6 ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w związku z wypłatą dywidendy na
    rzecz niemieckiej spółki mającej oddział w Polsce, która to dywidenda wypłacona zostanie
    na rachunek niemieckiej spółki prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku,
    Państwa Spółka - jako płatnik - będzie zobligowana do poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej jako: ustawa o
    CIT), a w sytuacji spełnienia wszystkich warunków opisanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT

    będzie miała prawo - jako płatnik - nie pobierać zryczałtowanego podatku dochodowego
    od osób prawnych z tytułu określonego w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że B. sp. z o.o. zamierza w 2025 r. podjąć uchwałę zgromadzenia
    wspólników w sprawie podziału zysku za rok 2024. Zgromadzenia Wspólników zamierza
    przeznaczyć zysk netto B. sp. z o.o. za rok obrotowy 2024 na wypłatę dywidendy.
    Dywidenda przekroczy wysokość 2 mln zł. Całość dywidendy zostanie wpłacona na
    rachunek bankowy C. Sp. z o.o., który spółka ta prowadzi dla swojego oddziału w Polsce
    (rachunek w polskim banku). Środki z dywidendy zostaną w całości wykorzystane na
    bieżącą działalność Oddziału w Polsce, co oznacza, że wypłata zostanie w pełni
    spożytkowana w ramach działalności prowadzonej na terytorium Polski.
    W pierwszej kolejność wskazać należy, ze zasady opodatkowania dywidend mogą ulec
    modyfikacji, jeżeli udziałowiec posiada zakład w państwie siedziby spółki wypłacającej
    dywidendę. Wówczas na podstawie wyżej powołanego art. 10 ust. 4 UPO, jeżeli osoba
    uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
    Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba
    spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony i
    gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością
    takiego zakładu, nie mają zastosowania regulacje dotyczące opodatkowania dywidend. W
    takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 UPO, dotyczące opodatkowania
    zysków przedsiębiorstwa.
    W przedmiotowej sprawie, nie mamy jednak do czynienia z wyżej opisaną sytuacją.
    Planowana wypłata dywidendy, związana jest bowiem z udziałami które posiada spółka A.
    (niemiecki rezydent podatkowy) w spółce B. Sp. z o.o. (wypłacającej dywidendę), a nie jej
    zakład w Polsce. W związku z tym udział, z którego będzie wypłacana dywidenda spółce A.,
    nie będzie związany z zakładem podatkowym w Polsce. Z wniosku wynika, że dywidenda
    zostanie wpłacona na rachunek bankowy C. Sp. z o.o., który spółka prowadzi dla swojego
    oddziału w Polsce (zakładu) i wykorzystana na bieżącą działalność Oddziału w Polsce.
    Powyższe nie wpływa na rozstrzygnięcie, ponieważ do wypłaty dywidendy uprawniona jest
    spółka zagraniczna. Sam fakt przelania środków na rachunek bankowy zakładu, stanowi
    odrębne zdarzenia gospodarcze niezwiązane z wypłatą dywidendy.
    Zgodnie z wyżej powołanym przepisem art. 22 ust. 4 ustawy o CIT zwolnienie z podatku
    dla przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, w tym dywidend ma
    zastosowanie pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek:
        wypłacającym dywidendę jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej (RP);
        uzyskującym ww. dywidendę jest spółka podlegająca w RP, w państwie UE lub
        innym państwie EOG, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
        dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
        spółka, o której mowa w pkt 2 posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w
        kapitale spółki ,o której mowa w pkt 1;
        spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
        podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
        osiągania.
    Ustawodawca doprecyzował przy tym, że konieczne jest posiadanie udziałów (akcji) na
    podstawie tytułu własności nieprzerwanie przez okres dwóch lat przez spółkę
    otrzymującą dywidendę.
    Jak wynika z opisu sprawy:

        wypłacającym dywidendę będzie spółka B. Sp. z o.o. mająca siedzibę w Polsce,
        uzyskującym dochody (przychody) z dywidend będzie spółka A., podlegająca w
        innym niż Polska - w Niemczech - państwie członkowskim Unii Europejskiej,
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
        na miejsce ich osiągania;
        dochód z dywidendy zostanie wypłacany (przypisany) położonemu w Polsce (na
        terytorium Państwa członkowskiego UE) zagranicznego zakładu spółki A., czyli C. Sp.
        z o.o.,
        udziałowiec spółka A. będzie posiadał bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
        (akcji) w kapitale Wnioskodawcy,
        posiadanie przez udziałowca spółkę A. udziałów w spółce B. Sp. z o.o. będzie
        wynikało z tytułu prawa własności,
        udziałowiec spółka A. nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania
        podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
        osiągania.
    Ponadto skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT nie będzie:
    1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
    2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo
      wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
    Wskazali Państwo również, że:
        Spółka będzie posiadać certyfikat rezydencji podatkowej udziałowca, tj. spółki A.
        potwierdzający miejsce jego siedziby dla celów podatkowych w Niemczech,
        Spółka dochowa należytej staranności w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 ustawy o
        CIT względem planowanej wypłaty dywidendy,
        Spółka będzie posiadać od udziałowca spółki A., sporządzone na piśmie
        oświadczenie, że w stosunku do wypłaconych należności dywidendowych
        udziałowiec spółka A. nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
        dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że wypłata dywidendy na rzecz niemieckiej
    spółki mającej oddział w Polsce, która to dywidenda wypłacona zostanie na rachunek
    niemieckiej spółki prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku, będzie korzystać
    ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe choć z innych
    powodów, niż wskazali Państwo we własnym stanowisku.
    W omawianym przypadku kwota dywidendy przekraczać będzie kwotę 2 000 000 zł w roku
    podatkowym, a więc w sprawie znajdzie zastosowanie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Spółka
    jako płatnik, będzie zatem zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku od osób
    prawnych od nadwyżki ponad tę kwotę.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
    W celu zastosowanie zwolnienia Spółka jako płatnik będzie zobowiązana do złożenia
    oświadczenia którego wymogi (w tym techniczne i formalne) zostały wskazane w art. 26
    ust. 7a-7j ustawy o CIT oraz art. 26 ust. 10 ustawy o CIT.

    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy:
        w związku z wypłatą dywidendy na rzecz niemieckiej spółki mającej oddział w
        Polsce, która to dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki
        prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku, Wnioskodawca - jako płatnik -
        będzie zobligowany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym
        mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
        osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej jako: ustawa o CIT), a w
        sytuacji spełnienia wszystkich warunków opisanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT
        będzie miał prawo - jako płatnik - nie pobierać zryczałtowanego podatku
        dochodowego od osób prawnych z tytułu określonego w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT
        - jest prawidłowe;
        Wnioskodawca, działając w charakterze płatnika, będzie zobowiązany do poboru
        zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłacanej
        dywidendy na rzecz udziałowca - A., prowadzącego działalność w Polsce poprzez
        zakład, która to dywidenda wypłacona zostanie na rachunek niemieckiej spółki
        prowadzony dla oddziału w Polsce w polskim banku, powyżej 2 mln zł, w myśl art.
        26 ust. 2e ustawy o CIT - jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw
    podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów
    podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.