Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1168/12-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-14
Teza: opodatkowanie wypłacanej premii pieniężnej
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.11.2012 r. (data wpływu 26.11.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wypłacanej premii motywacyjnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.11.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wypłacanej premii motywacyjnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zainteresowany jest producentem szerokiej gamy akumulatorów kwasowo ołowiowych (zwany dalej Spółką). Od 2010 roku ma podpisaną umowę z firmą zajmującą się zbieraniem złomu akumulatorowego (zwana dalej Dostawcą) na dostarczanie złomu w postaci zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Zawarta umowa określa warunki, sposób oraz jakość dostarczanego złomu. Zakupiony złom Spółka sprzedawała hutom przetopu ołowiu.

W produkcji akumulatorów głównym składnikiem wpływającym na cenę jest właśnie ołów. W celu dywersyfikacji źródeł pozyskiwania ołowiu w roku 2011 Wnioskodawca oddał do użytku własny zakład do recyklingu zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Z zakładu tego otrzymuje ołów, który zapewnia ciągłość dostaw i pozwala zmniejszyć koszty pozyskiwania tego surowca, co jednocześnie wpływa korzystnie na prowadzoną działalność gospodarczą.

W celu zapewnienia ciągłości produkcji i sukcesywnego zmniejszania ilości kupowanego ołowiu z hut, Zainteresowany potrzebuje dużej ilości złomu akumulatorowego w celu jego przetwarzania na ołów wykorzystywany do produkcji akumulatorów. W celu zmotywowania Dostawcy, Wnioskodawca podpisał aneks do istniejącej umowy na dostarczanie złomu akumulatorowego, uprawniający do przyznania „premii motywacyjnej” po spełnieniu dodatkowego warunku. Warunkiem pozwalającym na otrzymanie premii jest sprzedanie Spółce w okresie rozliczeniowym (w tym przypadku jeden miesiąc) X ton zużytych akumulatorów, a za każde następne Y ton będzie przysługiwała kwota dodatkowa. Dostawca nie będzie musiał spełniać żadnych innych wymogów ani świadczyć innych usług aby taką premię otrzymać. Jedynym warunkiem jest dostarczenie odpowiedniej ilości złomu akumulatorowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy, w opisanej sytuacji, wypłacona Dostawcy przez Spółkę „premia motywacyjna” za dostarczenie dużej ilości towaru, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy

Wypłata „premii motywacyjnej” nie podlega ustawie z dnia 11 marca 2004 (tj. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Dostawą towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - w rozpatrywanym przypadku nie ma miejsca żadne przemieszczenie towarów. Spółka nie dostarcza żadnych towarów do Dostawcy.

Świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W zaistniałej sytuacji wypłata premii motywacyjnej dla Dostawcy za dostarczenie optymalnej dla Spółki ilości towaru w określonym okresie rozrachunkowym nie stanowi świadczenia usługi, gdyż nie dochodzi do żadnego innego świadczenia pomiędzy Dostawcą a Spółką. Zadaniem Dostawcy, zgodnie z umową podpisaną w 2010 roku, jest dostarczanie złomu akumulatorowego i z tych dostaw się wywiązuje za co otrzymuje zapłatę na podstawie wystawianej faktury VAT. Dostarczając większą ilość towaru Dostawca nie świadczy innej usługi, która to podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując opisana transakcja jest poza ustawą o podatku od towarów i usług i nie podlega opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których otrzymują premie pieniężne. Skutki podatkowe dotyczące wypłacanych premii pieniężnych uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia za co faktycznie premia pieniężna została otrzymana, czy dotyczy konkretnych dostaw, czy też odnosi się do wszystkich dostaw w określonym czasie, lub też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług.

Świadczenie usług na gruncie podatku od towarów i usług ma szersze znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym. Stosownie do treści powołanych przepisów, każde świadczenie na rzecz osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, uznawane jest na gruncie ustawy za usługę. Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Powyższa definicja jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z artykułem 25 ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady, świadczeniem usług jest każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zobowiązaniowego, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Dyrektywa obejmuje definicją świadczenia usług również zobowiązanie do zaniechania działania bądź do tolerowania czynności lub sytuacji.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest określenie czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem, i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na uwagę zasługuje tutaj orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy’.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w celu zapewnienia ciągłości produkcji i sukcesywnego zmniejszania ilości kupowanego ołowiu podpisał aneks do umowy zawartej z dostawcą na dostawę złomu akumulatorowego, uprawniający do przyznania premii motywacyjnej po spełnieniu dodatkowego warunku. Dostawca otrzyma premię motywacyjną w sytuacji gdy sprzeda Zainteresowanemu w okresie rozliczeniowym (jeden miesiąc) określoną ilość zużytych akumulatorów a za każdą dodatkową ilość otrzyma dodatkowe wynagrodzenie. Ponadto w opisie sprawy Spółka wskazała, że dostawca nie musi spełnić żadnych innych wymogów, świadczeń aby taką premię otrzymać, jedynym warunkiem jest dostarczenie odpowiedniej ilości złomu.

Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionego opisu sprawy wyraźnie wskazuje iż w omawianej sprawie dochodzi pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcą do odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Na powyższe wskazuje zawarty aneks do umowy cywilno-prawnej, z zapisów którego wynikają warunki przyznania premii pieniężnej. Jak wskazał Zainteresowany, Dostawca otrzyma premię pieniężną po spełnieniu określonego warunku jakim jest dostawa złomu akumulatorowego ponad określony w aneksie poziom w przyjętym okresie rozliczeniowym. Powyższe wyraźnie wskazuje, na istnienie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami, który reguluje dodatkowe świadczenia jakie Dostawca zobowiązuje się do spełnienia na rzecz Wnioskodawcy.

Tym samym należy uznać, iż Wnioskodawca zaprezentował nieprawidłowe stanowisko w sprawie, gdyż przyznana Dostawcy premia pieniężna stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy – wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.