Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-50/10-2/ISz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-16
Teza: Nie będzie korekty z art. 91 ustawy o VAT przy sprzedaży mebli i wyposażenia, natomiast należy jej dokonać przy przekazaniu budynku. Korekta obejmuje poniesione nakłady, od których odliczano podatek VAT.
Słowa kluczowe: korekta; likwidacja; majątek-podział majątku; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13.01.2010 r. (data wpływu 15.01.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego przy nieodpłatnym przekazaniu składników majątku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.01.2010 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego przy nieodpłatnym przekazaniu składników majątku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. w likwidacji (dalej zwana „Spółką”), działając na zasadzie art. 286 Kodeksu spółek handlowych zamierza dokonać podziału między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. W rezultacie jedyny wspólnik Spółki — K. Sp. z o.o. otrzyma w ramach podziału pozostałego majątku:

1.  budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem o wartości początkowej 7.000.000 zł — nabyte przez Spółkę w ramach aportu wniesionego przez wspólnika w dniu 21 lutego 2007 r., tj. bez prawa do odliczenia podatku naliczonego; w 2007 r. budynek ulepszono na wartość 66.024 zł, odliczając podatek naliczony z tego tytułu,
2.  meble i wyposażenie, stanowiące środki trwałe o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 tys. zł, nabyte i przyjęte do używania w grudniu 2008 r. (przy nabyciu Spółka skorzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego),
3.  meble i wyposażenie, stanowiące środki trwałe o wartości początkowej przekraczającej 15 tys. zł, nabyte i przyjęte do używania w grudniu 2008 r. (przy nabyciu Spółka skorzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego).

W wyniku podziału majątku pozostałego po likwidacji Spółki jedyny udziałowiec nie otrzyma żadnych innych towarów. Opisane wyżej składniki majątku — na dzień ich przekazania jedynemu wspólnikowi — nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Spółka wykonywała dotychczas wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, a opisane wyżej towary były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności dających prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Spółka wystąpiła jednocześnie odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania przekazania wspólnikowi ww. składników majątku w ramach podziału majątku pozostałego po zaspokojeniu wierzycieli za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie zobowiązana dokonać korekty podatku naliczonego, odliczonego przy nabyciu lub ulepszeniu towarów, o których mowa w stanie faktycznym, a jeżeli tak, to w której deklaracji VAT — 7 - w przypadku gdy czynność przekazania towarów wspólnikowi w ramach likwidacji Spółki zostanie uznana za niepodlegającą opodatkowaniu albo podlegającą opodatkowaniu, ale zwolnioną od podatku (w przypadku budynku i prawa wieczystego użytkowania gruntu)?

Zdaniem Spółki, przyjmując że wydanie jedynemu wspólnikowi towarów opisanych w stanie faktycznym zdarzenia przyszłego nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego i konieczności rozliczenia podatku należnego z tego tytułu. Nie powstanie także obowiązek skorygowania podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu lub ulepszeniu środków trwałych. Obowiązek korekty odliczonego wcześniej podatku nie powstanie również w przypadku uznania, iż przekazanie budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania podlega opodatkowaniu, ale stanowi czynność zwolnioną od podatku zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 10 lub 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Art. 91 ust. 4 stanowi, iż w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. przepisy art. 91 ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Art. 91 ust. 7a — do 7d nie znajdują w sprawie zastosowania, bowiem dotyczą przypadków, w których następuje zmiana podatkowego przeznaczenia towaru, ale towar pozostaje składnikiem majątku podatnika. W przedstawionym stanie faktycznym przedmiotowe towary zostaną wydane jedynemu wspólnikowi (spółce kapitałowej). Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki w przypadku środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 15 tys. zł okres korekty wynosi 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. W przypadku środków trwałych o wartości poniżej 15 tys. zł okres korekty wynosi 1 rok od dnia przyjęcia do używania (co pośrednio potwierdza również art. 91 ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r.).

W konsekwencji, zdaniem Spółki, wydanie w ramach likwidacji Spółki środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 tys. złotych, zważywszy na upływ 1 roku między dniem ich przyjęciem do używania a wydaniem w związku z likwidacją Spółki, nie spowoduje obowiązku korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego (w dniu wydania nie znajdują się w okresie korekty).

W odniesieniu do pozostałych składników majątku, obowiązek korekty odliczonego podatku naliczonego również nie wystąpi, brak jest bowiem regulacji prawnej zobowiązującej Spółkę do takiej korekty. Jak wskazano w pkt 1 powyżej, podział między wspólników spółki kapitałowej majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. przewiduje obowiązek dokonania korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego, w przypadku zbycia towarów stanowiących środki trwałe, tylko w sytuacji, gdy towarów tych dotyczyłby art. 90 i 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., tj. wykorzystywanych zarówno do wykonywania czynności dających i nie dających prawa do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto ustawodawca wyraźnie wskazał, iż obowiązek korekty dotyczy również przypadków, gdy następuje likwidacja podatnika, ale innego niż kapitałowa spółka prawa handlowego. Art. 91 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. stanowi, że w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przedstawionym stanie faktycznym zdarzenia przyszłego w okresie korekty nie nastąpi sprzedaż przedmiotowych towarów (wyjdą z majątku Spółki na skutek czynności nie podlegającej opodatkowaniu), a jednocześnie do towarów tych nie będzie miał zastosowania art. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Nawet w przypadku uznania dostawy budynku i prawa wieczystego użytkowania za podlegające opodatkowaniu, ale zwolnione od podatku, nie wystąpi obowiązek skorygowania odliczonego z tytułu ulepszeń podatku naliczonego, bowiem ulepszenie — samodzielnie — nie stanowi odrębnego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, a w związku z tym nie podlega korekcie wieloletniej.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, obowiązek skorygowania podatku naliczonego z tytułu nabycia środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 15 tys. zł nie wystąpi w związku z przekazaniem tych składników wspólnikowi na zasadzie art. 286 Kodeksu spółek handlowych. Obowiązek taki nie powstanie również w odniesieniu do nakładów poczynionych na ulepszenie budynku nabytego w drodze aportu w 2007 r.

Uznanie, iż w takim przypadku powstaje obowiązek skorygowania przez Spółkę odliczonego wcześniej podatku, w sytuacji gdy przejmujący majątek wspólnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, naruszałoby zasadę neutralności podatku od wartości dodanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 90 ust. 1 w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Art. 90 ust. 2 głosi, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

Tryb korygowania odliczonego podatku naliczonego w przypadku sprzedaży środków trwałych został uregulowany w ust. 4-6 i następnych.

Ustawodawca ustalił również zasady postępowania w sytuacji, gdy w okresie korekty nastąpi zmiana przeznaczenia środka trwałego.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W zależności od wartości początkowej, ustawodawca rozróżnia towary i usługi zaliczane na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy:

1\. nieprzekraczającej 15.000,00 zł.

Tu w przypadku zmiany przeznaczenia zastosowanie ma art. 91 ust. 7b, który głosi, iż korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c, tj. jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

2\. przekraczającej 15.000 zł.

Tu zastosowanie ma art. 91 ust. 7a, gdzie korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zatem by rozstrzygnąć, czy Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego przy nabyciu lub ulepszeniu środków trwałych będących przedmiotem nieodpłatnego przekazania jedynemu udziałowcowi w procesie likwidacji Spółki, należy rozstrzygnąć kwestię, czy w wyniku przekazania majątku Spółki dojdzie do zmiany przeznaczenia ww. środków trwałych, skutkującym zmianą prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego zaprezentowanego w przedmiotowym wniosku, Spółka zamierza dokonać podziału między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. W rezultacie jedyny wspólnik - spółka prawa handlowego, otrzyma w ramach podziału pozostałego majątku:

1.  budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem o wartości początkowej 7.000.000 zł — nabyte przez Spółkę w ramach aportu wniesionego przez wspólnika w dniu 21 lutego 2007 r., tj. bez prawa do odliczenia podatku naliczonego; w 2007 r. budynek ulepszono na wartość 66.024 zł, odliczając podatek naliczony z tego tytułu,
2.  meble i wyposażenie, stanowiące środki trwałe o wartości początkowej przekraczającej 15 tys. zł i nieprzekraczącej 15 tys. zł, nabyte i przyjęte do używania w grudniu 2008 r. (przy nabyciu Spółka skorzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego).

W wyniku podziału majątku pozostałego po likwidacji Spółki jedyny udziałowiec nie otrzyma żadnych innych towarów. Opisane wyżej składniki majątku — na dzień ich przekazania jedynemu wspólnikowi — nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Spółka wykonywała dotychczas wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, a opisane wyżej towary były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności dających prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie zaś do art. 7 ust. 2 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków spółdzielni i ich domowników, członków, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Innymi słowy art. 7 ust. 2 ustawy, zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie i z zastrzeżeniem płynącym z ust. 3 tego artykułu. W związku z powyższym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów (rozumianych w myśl art. 2 pkt 6 ustawy jako rzeczy ruchome oraz wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty), innych niż drukowane materiały reklamowe i informacyjne oraz prezenty o małej wartości i próbki, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów", o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Należy stwierdzić, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie regulują kwestii opodatkowania nieodpłatnego zbycia majątku spółek kapitałowych posiadających osobowość prawną w przypadku ich likwidacji. Art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy opodatkowania majątku pozostałego po likwidacji spółki cywilnej, spółki prawa handlowego niemającej osobowości prawnej bądź zaprzestania prowadzenia działalności przez osobę fizyczną. Opodatkowanie remanentu likwidacyjnego nie będzie więc znajdowało zastosowania w stosunku do Wnioskodawcy będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc spółką kapitałową posiadającą osobowość prawną.

W sytuacji opisanej we wniosku nie ma znaczenia, czy przekazanie nieodpłatne należących do Spółki składników majątku następuje w wyniku jej likwidacji. Do momentu zakończenia procesu likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru – jest ona podatnikiem podatku VAT i wykonuje działalność gospodarczą. Zatem proces likwidacji Spółki – do momentu jego zakończenia – nie eliminuje jej z grona podatników wykonujących działalność gospodarczą i nie przesądza o braku opodatkowania opisanych we wniosku składników majątku.

W kontekście ogólnej zasady, wynikającej z art. 7 ust. 2 ustawy należy rozważyć, czy nieodpłatne rozdysponowanie majątkiem przez likwidowaną spółkę na rzecz jej udziałowca może zostać zrównane z czynnością wykonaną odpłatnie.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w skład przekazanego majątku wejdzie m.in. budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem o wartości początkowej 7.000.000 zł, nabyty w ramach aportu wniesionego przez wspólnika tj. bez prawa do odliczenia podatku naliczonego. W 2007 r. budynek ulepszono, odliczając podatek naliczony z tego tytułu. Wartość ulepszeń wyniosła 66.024 zł.

Odnosząc przywołane uregulowania prawne do sytuacji opisanej we wniosku, wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Kryterium decydującym o braku opodatkowania w tym przypadku jest nieodpłatność transakcji oraz niemożność uznania tej nieodpłatnej transakcji za odpłatną z uwagi na brak prawa do odliczenia podatku należnego przy nabyciu przekazywanej nieruchomości. Nie spełniony zostaje jeden z warunków koniecznych do uznania przedmiotowej czynności za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy.

Należy jednak zauważyć, że Spółka odliczyła w 2007 r. podatek naliczony od ulepszeń tego budynku na kwotę 66.024 zł. Przy nieodpłatnym przekazaniu poniesionych nakładów w budynku, przy nabyciu których Spółka korzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego (jako służących czynnościom opodatkowanym) zmienia się ich przeznaczenie, gdyż przekazanie budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem oraz poniesionych nakładów nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz cytowanych przepisów należy stwierdzić, że w wyniku likwidacji Spółki i przekazania przedmiotowego budynku (niepodlegającego opodatkowaniu VAT) zmieni się jego przeznaczenie.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy zatem stwierdzić, że poniesione nakłady na ulepszenie budynku skutkują koniecznością dokonania korekt podatku naliczonego w momencie zbycia (przekazania) przedmiotowego budynku, począwszy od roku, w którym dokonano modernizacji. Cytowane regulacje odnoszą się do samych środków trwałych, nie dotyczą natomiast ulepszeń środków trwałych. Wobec braku regulacji, która wprost dotyczyłaby kwestii korekty podatku naliczonego w związku z ulepszeniem środków trwałych należy zastosować zasady wynikające z art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Ulepszenie środka trwałego należy zatem traktować dla celów podatku VAT tak jak zakup odrębnego środka trwałego. W myśl powyższych ustaleń, dla potrzeb przedmiotowego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup towarów i usług dotyczących ulepszenia budynku należy traktować jak wydatki poniesione na zakup odrębnego budynku. Korekta dotyczy zatem budynku, a nie towarów i usług zużytych w celu jego ulepszenia. Zatem zgodnie z art. 91 ust. 7 Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego. Korekty tej należy dokonać w myśl art. 91 ust. 7a, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiło przekazanie budynku.

Z opisu sprawy wynika także, że jedyny wspólnik Spółki otrzyma w ramach podziału pozostałego majątku meble i wyposażenie, stanowiące środki trwałe o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 tys. zł i przekraczającej 15 tys. zł, nabyte i przyjęte do używania w grudniu 2008 r. Przy nabyciu powyższych mebli i wyposażenia Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Przekazanie majątku likwidowanej spółki z o.o. innej osobie prawnej jest przekazaniem na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Mając powyższe na uwadze spełnione zostały wszelkie warunki uznania nieodpłatnego przekazania majątku tj. mebli i wyposażenia za odpłatną dostawę towarów. Zatem czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy.

Zatem przy nieodpłatnym przekazaniu mebli i wyposażenia stanowiącego środki trwałe o wartości nieprzekraczającej 15.000,00 zł i o wartości przekraczającej 15.000,00 zł nie dochodzi do zmiany przeznaczenia środka trwałego w myśl art. 91 ust. 7. Wnioskodawca skorzystał z odliczenia podatku naliczonego przy zakupie w/w środków trwałych (jako służących czynnościom opodatkowanym), a przy ich nieodpłatnym przekazaniu jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego. Nie będzie zatem zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy przekazaniu przedmiotowych mebli i wyposażenia.

Reasumując Spółka będzie miała obowiązek dokonania korekty od ulepszenia przedmiotowego budynku, z uwzględnieniem 10-letniego okresu korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiło przekazanie budynku, gdyż myśl art. 91 ust. 7a dochodzi do zmiany przeznaczenia środka trwałego.

Natomiast nie wystąpi obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przy nieodpłatnym przekazaniu mebli i wyposażenia, stanowiącego środki trwałe, gdyż w myśl art. 7 ust. 2 przekazanie to będzie zrównane z odpłatą dostawą towarów i należy je opodatkować podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji nie dochodzi do zmiany przeznaczenia środków trwałych, o którym mowa w art. 91 ust. 7a i 7b.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tej sprawie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.