Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.160.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę 4/6 udziału części działki,
będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź
pkt 2 ustawy.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż niezabudowanej działki o pow. 0,3610
    ha wydzielonej z działki nr 1 w udziale wynoszącym 4/6 jest opodatkowana bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Uzupełnił go Pan pismem z 2
    kwietnia 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.) oraz pismem nadanym 1 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 3 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności w udziale 4/6 do nieruchomości położonej w
    (...), stanowiącą niezabudowaną działkę o numerze 1 o powierzchni 0,4747 ha, która jest
    określona jako rodzaj użytków grunty orne (RVI). Prawo do nieruchomości Wnioskodawca
    nabył na podstawie spadku po B.B., która zmarła 30 czerwca 2024 r.
    Wypis z rejestru gruntów określona jest jako rodzaj użytków grunty orne (RVI). Wypis z
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka oznaczona jest jako 13U/P
    teren zabudowy usługowej lub obiektów produkcyjnych składów i magazynów, a na
    krańcu położona jest na terenie 11 KDT teren dróg wewnętrznych.
    Działka o numerze 1 nie jest objęty uproszczonym planem urządzenia lasu dla lasów, jak
    też decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach.
    Działka poosiada dostęp do drogi publicznej.
    Nieruchomość nie jest aktualnie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej.
    Przedmiotem sprzedaży będzie działka o pow. 0,3610 ha, która zostanie wydzielona z
    działki o numerze 1.
    Co ważne działka jest wydzierżawiona spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co
    zostanie opisane poniżej. Kupująca spółka planuje na działkach wybudować obiekt

    handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy min. 650 m² wraz z miejscami parkingowymi
    w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...)/2024 z 28 sierpnia 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
    1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
      mniejszej niż 650 m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      postojowych,
    2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton,
      bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami
      umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości,
    3) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    4) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
      Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1
      zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej Spółki,
    5) Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    6) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    7) Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo- usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę o pow. 0,3610 ha powstałą z podziału
    działki nr 1.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1) Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działki osobom trzecim na podstawie umów
      cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani dzierżawę.
    2) W stosunku do działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    3) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    4) Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5) Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.

    6) Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę o pow. 0,3610 ha o numerze działki nr 1
      spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń [(...) z 28 sierpnia 2024 r.
      zawarta na czas nieoznaczony]
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami oświadczają, iż udzielają kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców.
    Ponadto Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez kupującego
    Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępnią kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy,
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych czynności teren zostanie przywrócony do stanu
    pierwotnego przez kupującego. Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na
    usytuowanie przez kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej
    Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem.
    Jednocześnie kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce
    gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o powierzchni 0,3610 ha powstałej z podziału działki
    nr 1 jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż niezabudowanej działki o powierzchni 0,3610 ha
    powstałej z podziału działki nr 1. jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą, lub, ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).

    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania.
    Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i

    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania
    danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie -
    czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce 1 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych.
    W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w
    opisie powyżej działki 1 oznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego jako tereny 13U/P teren zabudowy usługowej lub obiektów produkcyjnych
    składów i magazynów, a na krańcu położona jest na terenie 11 KDT teren dróg
    wewnętrznych.
    Tym samym z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 1
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego

    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu.
    Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności
    prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności
    powinno być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że
    przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma
    być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał ona czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki 1.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    zgodnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to tereny
    wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.

    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości
        stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w
    przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa
    administracyjnego. W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług
    nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki o powierzchni 0,3610 ha i
    numerze 1 stanowiących teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie
    korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał ich sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję Wnioskodawca będzie musiał
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1) określone udziały w nieruchomości,
        2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
          prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
          części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...)
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.

    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności

    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż 4/6 udziału w działce wydzielonej z działki
    nr 1 jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w
    odniesieniu do ww. nieruchomości przed jej sprzedażą i ustalić czy spełnia Pan przesłanki
    do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie trzeba zwrócić uwagę, że działka nr 1 została wydzierżawiona
    spółce kupującej
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi więc umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony - zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma
    miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Dzierżawa ww. działki stanowi więc odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy
    dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób
    wykorzystania przez Pana tej nieruchomości sprawił, że jest ona wykorzystywana w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego. Tym samym, sprzedając tą nieruchomość, nie dokona Pan zbycia majątku
    osobistego, ale majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej.
    Istotne znaczenie ma w tej sprawie również kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która
    uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo ustawy Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:

      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    W tym miejscu, wskazać również należy, że kwestie dotyczące stosunków
    cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności
    nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.

    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W celu sprzedaży posiadanej nieruchomości, zawarł Pan z kupującą spółką umowę
    przedwstępną. W umowie tej kupujący zobowiązał się do uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać
    możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem
    handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi, uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi
    zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na
    budowę przedmiotowego zjazdu, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji o podziale działki nr 1 zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej spółki,
    uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    Udzielił Pan kupującemu umocowania (pełnomocnictwa) z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez kupującego nieruchomością
    na cele budowlane.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgoda upoważniły kupującego do wykonania w Pana imieniu
    czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których wykonanie
    dodatkowo wyklucza uznanie, że była to sprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania majątkiem osobistym.
    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    ww. nieruchomościach inwestycji budowlanej kupującego. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej nieruchomości te podlegać więc będą wielu ww. czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze
    prawnopodatkowej. W efekcie dokonanego szeregu ww. czynności, sprzeda Pan
    nieruchomość gruntową o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej, uatrakcyjnioną, gotową do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Nabywcy.
    Tym samym, udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa i zgody spowodowało, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane są i będą przez kupującego w Pana imieniu,
    ponieważ to Pan posiada prawo współwłasności tej nieruchomości i to Pan jest stroną
    uzyskującą stosowne decyzje, pozwolenia, warunki itp. związane z realizacją inwestycji
    kupującego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww.
    czynności przez kupującą spółkę.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne, w zakresie zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym.
    Zatem, dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży 4/6 udziału w działce
    utworzonej z działki nr 1, podejmie Pan działania podobne do tych, jakie wykonują

    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże Pan aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Pana działań, w
    odniesieniu do terenu ww. nieruchomości (w tym oddanie w dzierżawę) w celu jego
    sprzedaży (czynności wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży), na tle ww. regulacji i
    orzeczeń, stwierdzić należy, że planowana przez Pana sprzedaż ww. działki, zgodnie z art.
    15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Pana jako
    podatnika podatku VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaży 4/6 udziału w działce powstałej z
    działki nr 1 podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem według właściwej stawki.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że dla nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży obowiązuje
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka znajduje się
    na terenie oznaczonym symbolem: 13U/P teren zabudowy usługowej lub obiektów
    produkcyjnych składów i magazynów, a na krańcu położona jest na terenie 11 KDT teren
    dróg wewnętrznych.
    Ponadto, zgodnie z umową przedwstępną kupujący zobowiązał się do uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie
    wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem
    handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, działka utworzona z działki nr 1, w momencie
    dostawy będzie więc stanowiła teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W omawianej sprawie, zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy sprzedaży ww. nieruchomości, również nie będzie miało miejsca,
    ponieważ nie zostały spełnione warunki przedstawione w tym przepisie. Jak bowiem
    wynika z okoliczności sprawy prawo do nieruchomości nabył Pan na podstawie spadku.
    Nabycie nie było opodatkowane podatkiem VAT, w związku z czym nie można stwierdzić,
    że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była
    objęta tym podatkiem.
    Zatem sprzedaż przez Pana 4/6 udziału części działki nr 1, będzie stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    Tym samym, dostawa tej nieruchomości, dokonana przez Pana na rzecz spółki, będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestie skutków podatkowych
    sprzedaży 4/6 udziału w działce o powierzchni 0,3610 ha wydzielonej z działki nr 1,
    wyłącznie dla Pana, nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych dla współwłaścicieli
    działki.

    Zaznaczam, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza przedstawione przez Pana
    pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem tj. kwestia obowiązku udokumentowania
    sprzedaży nieruchomości fakturą, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej - rozpatrzone.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.