Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.320.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Koszty wdrożenia oraz koszty Oprogramowania.
Słowa kluczowe: amortyzacja
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
strefy
wartości-wartości niematerialne i prawne
wartość-wartość początkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 czerwca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:
        czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia
        (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty
        Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i
        prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o
        CIT;
        czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia
        (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty
        Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej
        Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Aktualny rok podatkowy Spółki rozpoczął się 1 sierpnia 2024 r. i zakończy się 31 sierpnia
    2025 r. Kolejne lata podatkowe będą trwały od 1 września do 31 sierpnia. Spółka posiada
    status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651
    /2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem
    wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. U.UE. L. z 2014 r. Nr 187, str. 1
    ze zm., dalej: „rozporządzenie GBER”).
    22 grudnia 2022 r. (...) Strefa Ekonomiczna wydała na rzecz Spółki Decyzję o wsparciu nr
    (...) (dalej: „Decyzja”), o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm.). Decyzja została wydana na 15 lat.
    W oparciu o wydaną Decyzję Spółka realizuje nową inwestycję w (...), polegającą na
    zwiększeniu mocy produkcyjnych poprzez zwiększenie powierzchni produkcyjno-
    magazynowej, a także wdrożeniu innowacyjnych rozwiązań i nowych procesów
    technologicznych, w tym poprzez wyposażenie zakładu w wartości materialne i prawne
    (dalej: „Nowa Inwestycja”). Nowa Inwestycja zostanie zrealizowana do 31 grudnia 2027 r.,
    a w konsekwencji powinna zostać utrzymana do 31 grudnia 2032 r.
    Spółka funkcjonuje w ramach międzynarodowej grupy, w której jednostką dominującą jest
    B. (dalej: „Grupa” lub „Grupa B.”). Jednocześnie Spółka jest podmiotem powiązanym z C.
    (dalej: „C.”). Przy czym, zarówno w Spółce jak i C. pośrednio udziały posiada lider Grupy -
    B. Segmenty działalności Grupy obejmują:
    1) żywność, na którą składa się produkcja wyrobów spożywczych, w tym napojów
      gorących, cukru i słodzików, olei roślinnych, pieczywa i wypieków, żywności
      regionalnej, ziół i przypraw oraz produktów mięsnych i mlecznych;
    2) żywność podstawową - przetwórstwo buraków cukrowych i trzciny cukrowej w celu ich
      odsprzedaży użytkownikom przemysłowym;
    3) rolnictwo - obejmujące produkcję paszy dla zwierząt i dostarczające pozostałe
      produkty dla sektora rolnego;
    4) składniki - obejmujące produkcję drożdży piekarskich, składników wypieków,
      specjalistycznych protein, enzymów, technologii lipidowych i polioli;
    5) handel detaliczny - na który składa się kupno i handel jakościowymi ubraniami i
      dodatkami.

    C. zawarł 1 czerwca 2020 roku umowę, w ramach której nabył prawa licencyjne do
    specjalistycznego oprogramowania ERP (dalej „Oprogramowanie”) od dostawcy
    niepowiązanego ze spółkami z Grupy B. (tj. niespełniającego przesłanek do uznania go za
    podmiot powiązany ze spółkami z Grupy, które to przesłanki określone zostały w art. 11a
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT) - dalej: „Dostawca”. Oprogramowanie służy do planowania i
    kontrolowania zasobów przedsiębiorstwa, tj. do zarządzania przepływem materiałów,
    procesami księgowymi i finansowymi, magazynowaniem, planowania produkcji i dostaw.
    W wyniku przyjęcia Oprogramowania wybranym spółkom z Grupy została przekazana
    wiedza z zakresu doskonalenia sposobu prowadzenia i kontroli procesu produkcyjnego.
    Oprogramowanie zostało wdrożone na okres 5 lat, w związku z czym początkowy okres
    udzielenia dostępu w całej Grupie B. wygasa 31 maja 2025 r. Postanowienia umowy
    zawartej z Dostawcą (dalej: „umowa ramowa”) pozwalają jednak stronom na zawarcie
    umowy o przedłużenie okresu korzystania z Oprogramowania, z czego Grupa zamierza
    skorzystać.
    Zgodnie z praktyką obrotu gospodarczego oraz polityką biznesową Grupy B., C. został
    wyznaczony do zawarcia tej umowy ramowej, przy czym umowa ta jest zawierana również
    na rzecz innych spółek z Grupy. Ponadto C. finalizuje negocjacje z Dostawcą w zakresie
    przedłużenia umowy ramowej. Na mocy dokonywanych ustaleń Oprogramowanie
    zostanie wdrożone w Spółce 1 lipca 2025 r., a umowa ramowa zostanie przedłużona na
    okres kolejnych pięciu lat, licząc od 1 czerwca 2025 r. Oprogramowanie obecnie jest
    wdrażane także w C.
    Na mocy zawartej umowy ramowej C. nabyła prawo do korzystania z Oprogramowania w
    ramach danej liczby użytkowników. Dana liczba stanowisk została przypisana do
    określonych spółek z Grupy, w tym do Wnioskodawcy. Spółki z poziomu własnego
    przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z Oprogramowania indywidualnie i niezależnie od
    tego, w jaki sposób będą z niego korzystały pozostałe spółki.
    Co istotne to podmioty z Grupy B. (nie C. jako pośrednik) podejmują decyzję dotyczącą
    liczby użytkowników licencji, tj. w zakresie przystąpienia bądź zrezygnowania z korzystania
    z Oprogramowania. Zatem z przypisaniem danego stanowiska jednej spółce z Grupy B.
    wiąże się prawo do wyłącznego decydowania o momencie rozpoczęcia i zakończenia
    używania Oprogramowania na potrzeby danej spółki. Tym samym C. w tym zakresie nie
    ma wpływu na kwestie związane liczbą użytkowników licencji i jedynie przekazuje Dostawy
    Oprogramowania na temat zapotrzebowania na Oprogramowanie.
    W konsekwencji Wnioskodawca będzie korzystał z Oprogramowania, w sposób niezależny
    od pozostałych spółek z Grupy, na potrzeby zakładu produkcyjnego w (...), na terenie
    którego jest realizowana Nowa Inwestycja - w celu wykorzystania w zakładzie nowoczesnej
    technologii ER w chmurze do dalszej poprawy procesów i wydajności w produkcji,
    magazynowaniu, zakupach, łańcuchu dostaw i operacjach finansowych.
    Zgodnie z umową ramową licencje od Dostawcy są odnawiane okresowo. Wraz ze
    zbliżającym się terminem upływu danego okresu, C., w imieniu Grupy, odnawia licencje,
    aktualizując przy tym potrzeby Grupy (w tym w imieniu Spółki - w oparciu o informacje
    przekazane przez Wnioskodawcę) w zakresie liczby przyznanych miejsc stanowiskowych.
    Wnioskodawca zamierza przy tym korzystać z Oprogramowania przez okres dłuższy niż
    rok.
    Z uwagi na fakt zawarcia umowy za pośrednictwem C., Dostawca - z tytułu udzielonej
    licencji - początkowo obciąża kosztami C.. Następnie C., w oparciu o wewnętrzny system
    rozliczeń obowiązujący w Grupie, wystawia na rzecz poszczególnych spółek z Grupy (w
    tym na rzecz Wnioskodawcy) refakturę z tytułu korzystania z Oprogramowania (dalej: „
    koszty Oprogramowania”). Opłata za korzystanie z Oprogramowania jest naliczana i
    uiszczana raz w roku. Jednocześnie podkreślić należy, że Oprogramowanie zostało nabyte
    na warunkach zgodnych z aktualnymi cenami rynkowymi podobnych programów
    komputerowych.

    Dodatkowo w momencie złożenia niniejszego wniosku Spółka - na podstawie umów
    zawieranych osobiście lub za pośrednictwem spółek z Grupy - ponosi i będzie ponosiła w
    przyszłości koszty związane z wdrożeniem Oprogramowania, na które składają się m. in.:
    1. koszty usług związane z wdrożeniem (np. usługi informatyczne), nabywane od
      podmiotu trzeciego, który nie jest powiązany ze Spółką;
    2. koszty związane z dostosowaniem przez podmiot trzeci (niepowiązany ze Spółką)
      Oprogramowania i jego funkcjonalności;
    3. koszty związane z wdrożeniem, instalacją, diagnostyką i konfiguracją Oprogramowania
      (przez podmiot trzeci (niepowiązany ze Spółką);
    4. koszty wewnętrzne Spółki związane z oddelegowaniem pracowników Spółki do
      wdrożenia Oprogramowania, w tym ich wynagrodzenia, koszty podróży służbowych
    - dalej łącznie: „koszty wdrożenia”.
    Koszty wdrożenia będą ponoszone przez Spółkę do czasu przyjęcia do używania
    Oprogramowania. Poniesienie kosztów wdrożenia jest i będzie należycie dokumentowane
    za pomocą dowodów księgowych.
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że koszty Oprogramowania i koszty wdrożenia
    nie przekroczą progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych Nowej Inwestycji.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia
      (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty
      Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i
      prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia
      (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty
      Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej
      Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz
    koszty Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i
    prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy z 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.
    dalej: „Ustawa o CIT”).
    Ad.2 Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz
    koszty Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej
    Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27
    grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na
    realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; dalej: „Rozporządzenie”).
    Ad.1
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c,
    nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu
    przyjęcia do używania licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok.
    Zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o CIT Spółka będzie mogła wykazać w
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej dla celów
    podatkowych, licencję na Oprogramowanie, jeżeli Oprogramowanie spełni poniższe
    warunki:

    1) zostało nabyte przez Spółkę,
    2) należy do jednej z kategorii wartości niematerialnych i prawnych, wskazanych w art.
      16b ust. 1 pkt 1-7 ustawy o CIT (m.in. licencje),
    3) nadaje się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia go do używania,
    4) przewidywany okres używania przekracza rok,
    5) jest wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.
    Ad. 1
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym C. zawarła umowę ramową z
    Dostawcą, na mocy której nabyła prawo do korzystania z Oprogramowania w ramach
    danej liczby użytkowników licencji. Poszczególne stanowiska zostały przy tym przypisane
    do określonych spółek z Grupy, w tym do Wnioskodawcy, które z poziomu własnego
    przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z Oprogramowania indywidualnie i niezależnie od
    tego, w jaki sposób pozostałe spółki będą z niego korzystały.
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że będzie korzystał z Oprogramowania, w sposób
    niezależny od pozostałych spółek z Grupy, wyłącznie na potrzeby zakładu produkcyjnego
    w (...), na terenie którego jest realizowana Nowa Inwestycja - w celu usprawnienia
    zarządzania procesem produkcyjnym tego zakładu.
    Wnioskodawca podkreśla także, że takie postępowanie w przypadku wdrażania
    jakichkolwiek systemów, programów czy innych działań, mających na celu zapewnienie
    rozwiązań dla grup kapitałowych (zwłaszcza dużych kapitałowych grup
    międzynarodowych, do których należy Grupa B.), wynika z praktyki oraz polityki
    biznesowej Grupy, co przyczynia się do efektywności wdrażanych rozwiązań jak również
    wzmocnienia pozycji negocjacyjnej przy zakupie tego rodzaju systemów.
    Jednocześnie - w odniesieniu do sytuacji przedstawionej w niniejszym wniosku - działanie
    takie nie oznacza, że bezpośrednim beneficjentem umowy ramowej jest C. Zdaniem
    Wnioskodawcy C. na mocy zawartej umowy ramowej, w zakresie w jakim nabyła
    stanowiska licencyjne dla pozostałych spółek z Grupy (w tym dla Wnioskodawcy),
    występuje w roli pośrednika, a rzeczywistymi nabywcami Oprogramowania są te spółki z
    Grupy, którym przypisano poszczególne stanowiska licencyjne.
    Stanowisko, że spółka, która zawiera umowę dla pozostałych podmiotów z jej grupy
    kapitałowej występuje w roli pośrednika, zostało potwierdzone także w interpretacji
    indywidualnej z 16 maja 2016 r., wydanej przez Izbę Skarbową w Katowicach (sygn. IBPB-1-
    2/4510-273/16/BD) lub interpretacji indywidualnej z 16 stycznia 2014 r., wydanej przez
    Izbę Skarbową w Warszawie (sygn. IPPB3/423-958/13-2/MS1).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że pomimo faktu, że
    C. jest stroną umowy ramowej z Dostawcą, to faktycznym nabywcą Oprogramowania jest
    Spółka, do której przypisano konkretne stanowiska licencyjne. Zatem pierwszą przesłankę
    należy uznać za spełnioną.
    Ad. 2)
    W ocenie Wnioskodawcy Oprogramowanie stanowi jeden ze szczególnych rodzajów
    utworów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 ze zm., dalej: „Prawo autorskie”). Zgodnie
    z art. 74 ust. 1 tej ustawy programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory
    literackie. Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 2 Prawa autorskiego, „licencją” jest umowa o
    przeniesienie majątkowych praw autorskich lub o korzystanie z utworu (rozumianego
    również jako program komputerowy). Majątkowymi prawami autorskimi są m.in. prawo
    do korzystania z utworu oraz do rozporządzania nim. W rezultacie należy uznać, że
    przeniesienie autorskich praw majątkowych nie jest cechą charakterystyczną umowy
    licencyjnej (tylko umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych). Cechą

    charakterystyczną umowy licencyjnej jest bowiem uprawnienie do korzystania z utworu.
    W związku z tym sytuacja, w której na mocy umowy jakikolwiek podmiot otrzymuje prawo
    do wykorzystywania programu komputerowego stanowi dla tego podmiotu, jak wskazuje
    Wnioskodawca, uzyskanie (nabycie) licencji.
    Ad. 3)
    Jak wskazano wyżej na moment składania niniejszego wniosku Oprogramowanie jest
    przystosowywane do gospodarczego używania, o czym świadczą koszty wdrożenia
    ponoszone przez Spółkę. Wdrożenie Oprogramowania w Spółce stanowi proces, mający
    na celu przystosowanie go do potrzeb Spółki i obejmuje głównie przeprowadzenie
    niezbędnych instalacji oraz sprawdzenie poprawności działania Oprogramowania do
    momentu wprowadzenia wartości niematerialnej i prawnej do ewidencji. Zatem należy
    uznać, że Oprogramowanie nie zostało jeszcze przyjęte do używania. Natomiast
    Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że wskazane przyjęcie do używania nastąpi, a zatem
    przesłanka zostanie spełniona.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie koszty wdrożenia oraz koszty
    Oprogramowania, poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania będą
    kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej.
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 ustawy o CIT wartość początkową nabytych licencji określa się na
    podstawie ceny nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 tej ustawy, za cenę nabycia uważa się
    kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia
    przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w
    szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze,
    montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat
    notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od
    towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek
    od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje
    obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia
    obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    W związku z powyższym do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej zalicza
    się nie tylko kwotę należną sprzedającemu, ale także inne wydatki związane z zakupem, w
    tym także dotyczące jej wdrożenia, naliczone do dnia przekazania składnika majątku do
    używania.
    Wydatki o jakie powiększa się wartość początkową zostały wymienione w powołanym
    wyżej art. 16g ust. 3 ustawy o CIT jedynie przykładowo, o czym świadczy użycie przez
    ustawodawcę zwrotu „w szczególności”. Cena nabycia składnika majątkowego obejmuje
    zarówno koszty zakupu (cenę należną zbywcy), jak i koszty poniesione w związku z
    przystosowaniem danej wartości niematerialnej i prawnej do gospodarczego
    wykorzystania, w tym wydatki z tytułu uruchomienia i instalacji programu
    komputerowego, naliczone do dnia przekazania do używania wartości niematerialnej i
    prawnej. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wydatki, które powodują,
    że licencja nadaje się do gospodarczego wykorzystania, poniesione do dnia oddania jej do
    używania, należy zaliczać do wartości początkowej.
    Zatem w ocenie Spółki koszty wdrożenia, szczegółowo opisane w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym, będą powiększały wartość początkową wartości niematerialnej i
    prawnej, którą stanowi Oprogramowanie do momentu przyjęcia go do używania.
    Ad. 4)
    Jednocześnie podkreślenia wymaga, że art. 16b ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że za wartość
    niematerialną i prawną można uznać wyłącznie taką licencję, której przewidywany okres

    używania jest dłuższy niż rok. W tym miejscu Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z
    postanowieniami zawartymi w umowie ramowej, licencje są okresowo, a Wnioskodawca
    zamierza korzystać z Oprogramowania w okresie dłuższym niż jeden rok.
    Wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazuje, że zawieranie tego typu umów
    licencyjnych wynika z praktyki biznesowej, w ramach której dopuszczalne jest odnawianie
    okresu licencjonowania. Spółka dodatkowo podkreśla, że - jak wskazano w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym - skoro Oprogramowanie ma służyć do zarządzania
    czynnościami w przedsiębiorstwie (m. in. planowania zamówień i dostaw) i ma być
    wykorzystywane w Spółce na potrzeby Nowej Inwestycji, która zostanie realizowana (w
    założeniu) do 31 grudnia 2027 r., to ewentualna decyzja o zrezygnowaniu z licencji na
    Oprogramowanie od danego Dostawcy, które wymaga przeprowadzenia długiego procesu
    wdrożenia (o czym świadczą ponoszone koszty wdrożenia, szkolenie pracowników,
    dostosowanie innych systemów w Spółce itd.), byłaby zupełnie nieuzasadniona
    ekonomicznie i biznesowo Zatem należy uznać, że także przesłanka dotycząca
    przewidywanego okresu używania została spełniona.
    Ad. 5)
    Ponadto jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Oprogramowanie zostało nabyte wyłącznie na potrzeby związane z działalnością
    gospodarczą Spółki, realizowaną na terenie zakładu produkcyjnego w ramach Nowej
    Inwestycji, objętej Decyzją. W związku z tym należy uznać, że ostatnia z wymienionych
    wyżej przesłanek została spełniona.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nabyte Oprogramowanie, po
    zakończeniu procesu wdrożenia i przyjęciu go do używania, będzie stanowiło wartość
    niematerialną i prawną, podlegającą amortyzacji.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z 22
    sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.345.2024.1.JKU), w której Dyrektor KIS
    potwierdził prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, gdy:
    a) „Spółka w (...) 2023 r. zawarła zestaw trzech umów z dostawcą usług informatycznych
      na realizację wdrożenia kompleksowego Systemu ERP”,
    b) „ Wnioskodawca będzie mógł korzystać z danego programu na określonej liczbie
      stanowisk, lecz nie będzie upoważniony do udzielania dalszych sublicencji do
      programu na rzecz innych podmiotów lub do sprzedaży praw autorskich.
      Wnioskodawca będzie korzystać z programu na swój wewnętrzny własny użytek, do
      prowadzenia działalności gospodarczej”,
    c) „licencja na rozwiązanie informatyczne sama w sobie nie nadaje się do gospodarczego
      wykorzystania bez realizacji wszystkich etapów prac wdrożeniowych w oparciu o
      umowę wdrożeniową”
    d) „(...) w wyniku realizacji zawartych przez Wnioskodawcę umów tj.: umowy
      wdrożeniowej na wartość (...) zł netto oraz umowy licencyjnej na wartość (...) zł netto
      powstanie wartość niematerialna i prawna (WNiP)”.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT zwolnione od podatku są dochody
    podatników z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej
    w decyzji o wsparciu i uzyskane na obszarze określonym w decyzji o wsparciu. Niemniej
    jednak kwota pomocy publicznej udzielonej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć kwoty pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do najwyższej kwoty pomocy, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Definicja nowej inwestycji zawarta jest w art. 2 ust. 1 ustawy o WNI, zgodnie z którym
    nową inwestycją jest m.in. inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości
    niematerialne związane z utworzeniem nowego zakładu, zwiększenie zdolności

    produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacja produkcji zakładu poprzez
    wprowadzenie produktów wcześniej nie wytwarzanych w zakładzie lub zasadniczej zmiany
    w procesie produkcyjnym istniejącego zakładu.
    Natomiast zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia, do kosztów kwalifikujących się
    do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji, zalicza się koszty będące ceną
    nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez
    nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z
    zastrzeżeniem ust. 2 i 3, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o
    podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.
    Zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia, w przypadku dużych przedsiębiorców (tj. również w
    przypadku Spółki) wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z
    transferem technologii zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w
    wysokości nieprzekraczającej 50% wartości wszystkich wydatków kwalifikujących się do
    objęcia pomocą.
    Ponadto zgodnie z § 8 ust. 4 Rozporządzenia, w celu zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych wydatków na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z
    transferem technologii, konieczne jest, aby wartości niematerialne i prawne:
    1) były użytkowane przez przedsiębiorcę korzystającego z regionalnej pomocy
      inwestycyjnej wyłącznie w zakładzie, na który przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, oraz
      zostały zaliczone do aktywów tego zakładu i pozostawały w nim przez okres co
      najmniej 5 lat (w przypadku dużych przedsiębiorstw, do jakich zalicza się
      Wnioskodawca);
    2) zostały nabyte na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia
      GBER od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą;
    3) podlegały amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.
    Z powyższych regulacji wynika, że Spółka będzie mogła zaliczyć koszty wdrożenia i koszty
    licencji na Oprogramowanie do kosztów kwalifikowanych inwestycji jako cenę nabycia
    wartości niematerialnych i prawnych pod warunkiem, że:
    1) zostaną poniesione w terminie określonym w Decyzji;
    2) Oprogramowanie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby
      zakładu Spółki, korzystającego ze zwolnienia podatkowego na podstawie Decyzji;
    3) wysokość wydatków na wartości niematerialne i prawne (w tym na licencję na
      Oprogramowanie) nie przekracza progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka
      planuje zaliczyć do kosztów kwalifikowanych;
    4) licencja na Oprogramowanie zostanie nabyta na warunkach rynkowych w rozumieniu
      art. 2 pkt 39a rozporządzenia GBER od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą;
    5) licencja na Oprogramowanie jako wartość niematerialna i prawna zostanie wpisana do
      rejestru wartości niematerialnych i prawnych i będzie przechowywana w majątku
      Spółki przez okres dłuższy niż 1 rok;
    6) stanowią i będą stanowić nakład inwestycyjny związany z transferem technologii.
    Ad. 1)
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzaniu przyszłym koszty wdrożenia i koszty licencji
    na Oprogramowanie zostaną poniesione do 31 grudnia 2027 r., tj. w terminie określonym
    w Decyzji.
    Ad. 2)
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Oprogramowanie będzie
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby zakładu Spółki,
    korzystającego ze zwolnienia podatkowego na podstawie Decyzji.

    Ad. 3)
    Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, że wysokość wydatków
    poniesionych na wartości niematerialne i prawne (w tym na Oprogramowanie) nie
    przekracza progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych. Spółka wskazuje, że w celu obliczenia sumy wydatków na wartości
    niematerialne i prawne oraz oszacowania ww. progu uwzględniła także koszty wdrożenia
    (składające się na cenę nabycia wartości niematerialnej i prawnej).
    Ad. 4)
    Wnioskodawca ponownie wskazuje, że pomimo faktu, że C. jest stroną umowy ramowej z
    Dostawcą, to faktycznym nabywcą Oprogramowania jest Spółka, do której przypisano
    konkretne stanowisko licencyjne. Za powyższym przemawiają argumenty, dotyczące:
    a) sposobu wykorzystywania Oprogramowania - Spółka będzie używała Oprogramowanie
      indywidualnie i niezależnie od pozostałych spółek z Grupy B. wykorzystując je do
      zarządzania nowym zakładem produkcyjnym w (...), w którym jest realizowana Nowa
      Inwestycja objęta Decyzją,
    b) sposobu ponoszenia kosztów - faktyczny ciężar nabycia Oprogramowania (stricte
      stanowiska licencyjnego) będzie ponosiła Spółka. Jednocześnie, zdaniem
      Wnioskodawcy nie ma w tym kontekście znaczenia, że rozliczenia licencyjne będą
      dokonywane za pośrednictwem C., ponieważ to nie ten podmiot jest Dostawcą
      Oprogramowania i dlatego też nie otrzymuje od Spółki jakichkolwiek należności z
      tytułu licencji.
    Wnioskodawca podkreśla również, że sposób zawierania umów grupowych, na mocy
    których są wdrażane rozwiązania (w tym rozwiązania licencyjne) dla grupy kapitałowej -
    polegający na wyznaczeniu jednej spółki (w tym przypadku C.) do pełnienia roli pośrednika
    i zawarcia umowy ramowej na rzecz także pozostałych podmiotów z Grupy - jest
    rozwiązaniem szeroko stosowanym ze względu na zwiększenie efektywności wdrażania
    danych rozwiązań w całej grupie oraz lepszą pozycję negocjacyjną względem dostawców
    /kontrahentów.
    W opinii Wnioskodawcy należy również zwrócić uwagę, że taki sposób rozliczeń nie
    oznacza, że Spółka nabyła Oprogramowanie od podmiotu powiązanego.
    W szczególności, w opinii Wnioskodawcy, w obliczu braku „legalnej” definicji nabycia,
    należy odwołać się do językowego, potocznego rozumienia sformułowania „nabycie”.
    W tym kontekście, zdaniem Spółki, przez „nabycie” należy rozumieć uzyskanie własności
    lub innego prawa (w tym majątkowego).
    W konsekwencji, biorąc pod uwagę, że:
    a) C. działa jedynie w roli pośrednika, zawierającego umowę nie tylko w swoim imieniu,
      ale również innych spółek z Grupy (w tym Wnioskodawcy),
    b) Spółka nie może uzyskać praw do oprogramowania od C., ze względu na fakt, iż:
        C. nie posiada praw do Oprogramowania, które mogłaby przekazać Spółce -
        prawa te posiada Dostawca,
        umowa C. z Dostawcą nie przenosi na C. praw do sublicencjonowania
        Oprogramowania - C. jedynie pośredniczy w przekazaniu przez Dostawcę praw
        do korzystania z Oprogramowania na rzecz innych spółek z Grupy
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy należy odróżnić role jakie pełni:
    a) C. - będący, w kontekście miejsc stanowiskowych przyznawanych Spółce, pośrednikiem
      reprezentującym Spółkę w sprawie zawartej umowy z Dostawcą i przekazującym

      płatności od Spółki na rzecz Dostawcy płatności od Wnioskodawcy - jako reprezentant
      Spółki - na rzecz podmiotu przekazującego prawa do Oprogramowania (Dostawcy),
    b) Dostawcy - będącego podmiotem uprawnionym do przekazania Spółce praw do
      korzystania z Oprogramowania oraz do otrzymania (za pośrednictwem C.) zapłaty za
      przekazane prawa.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca ponownie wskazuje, że Oprogramowanie
    zostało nabyte od Dostawcy, który w żaden sposób nie jest powiązany z jakąkolwiek
    spółek z Grupy B. Ponadto Oprogramowanie zostało nabyte na warunkach zgodnych z
    aktualnymi warunkami rynkowymi podobnych programów komputerowych.
    Zatem z powyższego należy wywieść, że Wnioskodawca nabył (za pośrednictwem C.) na
    warunkach rynkowych licencję na Oprogramowanie od Dostawcy, który nie jest w żaden
    sposób powiązany ze Spółką.
    W związku z powyższym przesłankę dotyczącą nabycia wartości niematerialnej i prawnej
    na warunkach rynkowych (w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia GBER) od osoby
    trzeciej niepowiązanej z nabywcą należy uznać także za spełnioną.
    Ad. 5)
    Jak wskazano wcześniej umowa ramowa, która aktualnie wiąże Spółkę z Dostawcą,
    obejmuje okres pięciu lat, który kończy się 31 maja 2025 r., ale jej postanowienia
    pozwalają stronie na przedłużenie czasu udzielenia licencji na Oprogramowanie.
    Negocjacje między C. a Dostawcą są finalizowane, a zgodnie z intencją stron, umowa
    zostanie przedłużona 1 czerwca 2025 r. na okres 5 kolejnych lat (Oprogramowanie ma
    zostać wdrożone w Spółce 1 lipca 2025 r.). Wnioskodawca wyjaśnił także, że skoro
    Oprogramowanie ma służyć do zarządzania czynnościami w przedsiębiorstwie (m. in. do
    zarządzania przepływem materiałów, procesami księgowymi i finansowymi,
    magazynowaniem, planowania produkcji i dostaw) i ma być wykorzystywane na potrzeby
    Nowej Inwestycji, która będzie realizowana (w założeniu) do 31 grudnia 2027 r. (oraz
    utrzymana do 31 grudnia 2032 r.), to Spółka zamierza odnowić po tym okresie licencje na
    Oprogramowanie.
    Wnioskodawca ma zamiar korzystać z Oprogramowania po jego wdrożeniu tak długo, jak
    tylko będzie to możliwe, jednak nie krócej niż przez rok (licencja na Oprogramowanie jako
    wartość niematerialna i prawna zostanie wpisane do rejestru wartości niematerialnych i
    prawnych i będzie przechowywana w majątku Spółki przez okres co najmniej 1 roku).
    Ad. 6)
    Zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia, w przypadku dużych przedsiębiorców (tj. również w
    przypadku Spółki) wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z
    transferem technologii zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w
    wysokości nieprzekraczającej 50% wartości wszystkich wydatków kwalifikujących się do
    objęcia pomocą.
    Ustawodawca nie wskazał w żadnym z przepisów Rozporządzenia, ustawy o WNI czy też
    ustawy o CIT definicji legalnej „transferu technologii”. Ponadto, pomimo funkcjonowania
    tego wyrażenia w systemie prawnym, nie ma utrwalonej praktyki interpretacyjnej w
    rozumieniu pojęcia „transfer technologii”, dla celów zaliczania wydatków na nabycie
    wartości niematerialnych i prawnych do kosztów kwalifikowanych. W związku z tym
    zgodnie z regułami interpretacyjnymi należy odwołać się do wykładni językowej danego
    pojęcia.
    Definicja „technologii” zawarta w słowniku języka polskiego wskazuje, że pojęcie to należy
    rozumieć jako:
    1) „metodę przeprowadzania procesu wytwarzania lub przetwarzania”;

    2) „gałąź technologii zajmującą się opracowywaniem nowych metod wytwarzania
      produktów lub przetwarzania surowców” (https://sjp.pwn.pl/sjp/technologia).
    Niezależnie jednak Spółka wskazuje, że definicję, którą należy się posługiwać przy
    interpretacji tego terminu, uznaje za zbyt wąską, a w szczególności wskazana definicja nie
    obejmuje sektora nowoczesnych technologii (np. technologii informacyjnych).
    Jednakże niezależnie od powyższego, definicja ta obejmuje również „metodę
    przeprowadzania procesu produkcyjnego”. Biorąc pod uwagę, że w wyniku nabycia
    Oprogramowania zostanie przekazana wiedza z zakresu doskonalenia sposobu
    prowadzenia i kontroli procesu produkcyjnego, w szczególności planowania produkcji i
    zarządzania zapasami, w ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że w wyniku
    przyjęcia do używania Oprogramowania nastąpi „transfer technologii”.
    Dodatkowo należy wskazać, że koszty wdrożenia i koszty licencji są wydatkami
    poniesionymi, w celu pozyskania wysoce zaawansowanej wiedzy (m. in. z zakresu
    zarządzania dostawami), niedostępnej dla Spółki przed zakończeniem procesu wdrożenia,
    co potwierdza, że nabycie Oprogramowania stanowi transfer technologii.
    Podsumowując zdaniem Spółki koszty wdrożenia i koszty licencji na Oprogramowanie
    stanowią nakład inwestycyjny związany z transferem technologii.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że koszty wdrożenia oraz koszty
    Oprogramowania, poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania będą
    mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1
    pkt 1 lit. d Rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej



## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia ;
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku oraz stanu
        prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz
    własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b §
    1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Tym samym nie stanowią podstawy

    prawnej przy wydawaniu interpretacji. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać
    indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.