Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.318.2025.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Ujawnienie nowego składnika spadku a przedawnienie.
Słowa kluczowe: składnik-składnik majątkowy
spadek
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Powstanie obowiązku podatkowego
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4a Zeznanie
podatkowe-Obowiązek złożenia zeznania podatkowego
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 4
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4a-art. 17a-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4a-art. 17a-ust. 3

## Pytanie

Czy w świetle art. 6 ust. 4 oraz art. 17a ustawy o podatku od spadków i darowizn, w
    związku z ujawnieniem w (...) r. dodatkowych składników spadku po zmarłym
    Spadkodawcy, powstaje obowiązek ponownego złożenia zeznania podatkowego SD-3, czy
    też zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku w (...) r. uległo przedawnieniu w
    rozumieniu art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w opisanym stanie faktycznym wszystkie znane składniki spadku
    zostały prawidłowo ujawnione i opodatkowane w (...) r., poprzez złożenie formularzy SD-3
    oraz zapłatę podatku od spadków i darowizn (potwierdzoną zaświadczeniem Urzędu
    Skarbowego, znak sprawy: (...)).
    Środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w (...) (Niemcy) były
    Spadkobiercom nieznane zarówno co do samego istnienia, jak i ich wysokości. Informacje
    na ich temat udało się uzyskać dopiero po wieloletnich próbach kontaktu z bankiem i

    dopiero po uzyskaniu Europejskiego Poświadczenia Spadkowego z 29 listopada (...) r., a
    faktyczna wysokość aktywów została ujawniona dopiero w momencie przelewu środków
    na konto jednego ze Spadkobierców Pana (...) 20 marca (...) r.
    W Państwa ocenie, jeżeli organ podatkowy uzna, że w związku z ujawnieniem
    dodatkowego składnika spadku powstał obowiązek podatkowy, to obowiązek ten należy
    liczyć nie od momentu nabycia spadku w (...) r., lecz od dnia faktycznego ujawnienia i
    uzyskania wiedzy o wysokości środków, tj. od 20 marca (...) r. Spadkobiercy działali w
    dobrej wierze, dołożyli należytej staranności w ustalaniu składników majątku spadkowego,
    informowali urząd o podejrzeniu istnienia zagranicznego konta, a brak wcześniejszego
    zgłoszenia wynikał wyłącznie z obiektywnego braku wiedzy i wieloletnich opóźnień po
    stronie instytucji zagranicznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 205 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
          polecenia testamentowego;
        2) darowizny, polecenia darczyńcy;
        3) zasiedzenia;
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
          spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Wobec powyższego, nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku ma natomiast charakter
    deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (potwierdza jedynie
    prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia).

    Przechodząc ponownie do ustawy o podatku od spadków i darowizn – wg art. 5 tej ustawy
    stanowi:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą
      przyjęcia spadku.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 17a ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu
      podatkowym, podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego
      organowi, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w
      którym dowiedział się o ich nabyciu.
    Zgodnie z art. 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.)
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa,
      powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
      przepisach prawa podatkowego.
    Zgodnie z art. 21 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:
      1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego
      zobowiązania;
      2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

    Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z
    którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku
    zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia.
    Zobowiązanie podatkowe może jednak powstać również w wyniku działania organów
    podatkowych: wskutek wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania. W takim
    przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu
    podatkowego.
    Z pojęciem zobowiązania podatkowego nierozerwalnie związania jest kwestia jego
    przedawnienia.
    Na podstawie art. 68 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli
      decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od
      końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
      Jeżeli podatnik:
        1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa
          podatkowego,
        2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia
          wysokości zobowiązania podatkowego,
      zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że
      decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat,
      licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i
    darowizn co do zasady powstaje na skutek doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego
    zobowiązania. Powinna być ona poprzedzona złożeniem zeznania podatkowego. Z kolei
    okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków
    i darowizn liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. w
    przypadku, gdy obowiązek powstaje na mocy art. 6 ust. 4 cyt. ustawy – a więc przy
    prawomocnym orzeczeniu – od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie
    sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.
    O tym, czy sprawa uległa przedawnieniu decyduje data powstania obowiązku
    podatkowego, a nie data nabycia spadku.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w (...) r. zmarł Pan (...) (Państwa ojciec). Nie
    pozostawił on testamentu ani informacji o wszystkich posiadanych aktywach finansowych.
    Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z (...) r., spadek po ojcu został nabyty
    przez Państwa. W związku z postanowieniem Sądu, Spadkobiercy złożyli formularze SD-3,
    zgłaszając nabycie spadku do urzędu skarbowego. Zgłoszeniu podlegały ujawnione
    wówczas składniki majątku. Od zgłoszonych wartości został uiszczony podatek od
    spadków i darowizn. Podejrzenie istnienia dodatkowych aktywów – środków na rachunku
    bankowym w Niemczech, powstało dopiero po jego śmierci, z uwagi na fakt, że przez wiele
    lat pracował on na terenie Niemiec. Na żądanie niemieckiego banku, Spadkobiercy
    wystąpili o wydanie Europejskiego Poświadczenia Spadkowego, które zostało wydane w (...)
    r. Poświadczenie to zostało wydane w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z
    (...) r. i zawierało odniesienie do tej sprawy. Dokument potwierdzał nabycie spadku w
    czterech równych częściach przez wskazanych Spadkobierców. W treści poświadczenia
    znalazła się również wzmianka o możliwości identyfikacji kolejnego składnika majątku
    opisana wprost jako: „spadkodawca (...) posiadał środki finansowe zgromadzone na
    rachunku prowadzonym w Banku (...) w Niemczech w nieznanej wysokości”. Ostateczne
    ustalenie wysokości środków nastąpiło dopiero 20 marca (...) r. Jeden ze Spadkobierców –

    otrzymał przelew całości środków z zagranicznego konta Spadkodawcy na swoje konto
    bankowe. Dopiero w tym momencie, Spadkobiercy uzyskali realną, pewną i
    udokumentowaną wiedzę o istnieniu zagranicznych środków oraz o ich wartości.
    Państwa wątpliwość budzi czy w związku z ujawnieniem w (...) r. dodatkowych składników
    spadku po zmarłym ojcu, powstaje obowiązek ponownego złożenia zeznania
    podatkowego SD-3, czy też zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku w (...) r.
    uległo przedawnieniu.
    Przenosząc opisany we wniosku stan faktyczny na grunt przepisów prawa podatkowego
    wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy w podatku od spadków
    i darowizn z tytułu nabycia spadku po Państwa ojcu powstał z chwilą uprawomocnienia się
    postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu, czyli w (...) r. Na mocy tego
    postanowienia w (...) r. wydane zostało Europejskie Poświadczenie Spadkowe.
    Z treści wniosku wynika, że w (...) r. zostało wydane postanowienie o nabyciu spadku. W
    tym samym roku złożyli Państwo w urzędzie skarbowym zeznanie o nabyciu spadku po
    ojcu oraz uregulowali stosowny podatek. Ujawnienie dodatkowego składnika majątku i
    jego wartość nastąpiło ostatecznie dopiero 20 marca (...) r., po otrzymaniu przelewu
    środków z zagranicznego konta Spadkodawcy.
    W rezultacie w tej sprawie znajdzie zastosowanie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej
    dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego, ponieważ od końca 2017 r., tj.
    powstania obowiązku podatkowego na podstawie prawomocnego postanowienia o
    nabyciu spadku upłynęło 3 lata.
    Dodatkowo należy podkreślić, że nawet gdyby w opisanej sytuacji nie miał zastosowania
    art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, to w sprawie wystąpiłoby także przedawnienie na
    podstawie 68 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
    Oznacza to, że zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia w spadku po Państwa ojcu
    ujawnionego składnika masy spadkowej (zagranicznych środków pieniężnych) nie
    powstało, bowiem przedawnieniu uległo prawo do jego ustalenia. Tym samym nie są
    Państwo zobowiązani do uiszczenia podatku od spadków i darowizn, nie ciąży na Państwu
    również obowiązek złożenia zeznania podatkowego w zakresie dotyczącym ujawnionej
    części spadku po ojcu.
    Tym samym, nie mogłem uznać stanowiska za prawidłowe, bowiem ujawnienie
    dodatkowego składnika majątkowego po upływie terminu przedawnienia prawa do
    ustalenia zobowiązania podatkowego nie powoduje ponownego powstania obowiązku
    podatkowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) – Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.