Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.642.2025.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
poniesionych na realizację inwestycji (OZE).
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
gmina
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podatek-podatek naliczony
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)”. Uzupełnili go Państwo pismem z 5
    listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (zwana dalej: „Gminą” lub „Wnioskodawcą”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Gmina realizuje projekt pn.: „(...)” (dalej jako: „Projekt”, „Zadanie”, „Inwestycja”) w ramach
    dofinansowania Funduszu Europejskiego (...) 2021-2027 (Fundusz (...)).
    Koszt realizacji Projektu wyniesie (...) zł, z czego wnioskowana kwota dofinansowania
    wynosi (...) zł. Realizacja Projektu ma się zakończyć (...) czerwca 2026 r.
    Projekt swoim zakresem obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznej na budynku dworca
    PKP zarządzanego przez Gminę (budynek użyteczności publicznej). Dodatkowo instalacja
    ta zostanie doposażona w magazyn energii elektrycznej, magazynującego nadwyżki
    wyprodukowanej energii, która następnie będzie zużywana do własnych potrzeb budynku
    w okresach braku lub niewystarczającej produkcji energii przez instalację fotowoltaiczną.
    Instalacja zamontowana na budynku składać się będzie (...) paneli fotowoltaicznych o
    łącznej mocy (...) kWp oraz magazynu energii elektrycznej o pojemności (...) kWh.
    Projektowana instalacja będzie pokrywać w całości zapotrzebowanie na energię
    elektryczną budynku, a ewentualna nadwyżka, nieprzekraczająca 20% zostanie oddana do
    sieci dystrybucyjnej na podstawie stosownej umowy pomiędzy OSD a Gminą (działanie w
    systemie on-grid). Nadwyżki będą rozliczane na podstawie umowy prosumenckiej –
    bilansowane.
    Budynek w chwili obecnej nie posiada żadnej instalacji fotowoltaicznej. W ramach
    Projektu, poza panelami fotowoltaicznymi wykorzystywanymi do produkcji energii
    elektrycznej, nie będą zastosowane żadne inne instalacje OZE.
    W ramach projektu Gmina poniesie następujące koszty:
    · budowy instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii;
    · dokumentacji (projekt techniczny i wykonawczy instalacji fotowoltaicznej wraz z
      wydaniem niezbędnych warunków technicznych, uzgodnienia ppoż., dokumentacja
      powykonawcza wraz z dokonaniem wpisu do rejestru małych wytwórców);
    · nadzoru inwestorskiego;
    · dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku i realizacji projektu (Program
      Funkcjonalno-Użytkowy wraz z Szacunkowym Zestawieniem Kosztów, Studium
      Wykonalności).
    Gmina jest nabywcą usługi, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należą sprawy dotyczące m.in: ładu
    przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    gospodarki wodnej; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej
    oraz obiektów administracyjnych.
    Instalacja fotowoltaiczna spełnia definicję mikroinstalacji zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    W związku z montażem paneli fotowoltaicznej w ramach realizacji Projektu Gmina będzie
    prosumentem w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii.
    Wyprodukowana energia elektryczna rozliczana będzie na zasadach net-billingu.
    Obecnie budynek, w którym realizowany będzie projekt, stanowi pustostan – Gmina nie
    wykorzystuje go w ramach działalności opodatkowanej VAT. W budynku mieścić się będzie
    poczekalnia oraz toalety. Z energii z paneli ma zostać również zasilone oświetlenie
    budynku w nocy i parkingu obok budynku.
    Po zakończeniu inwestycji budynek będzie ogólnodostępny. Gmina nie będzie pobierać
    opłat za korzystanie przez oczekujących na pociąg z toalet. Budynek nie będzie służył
    Gminie do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT ani działalności
    zwolnionej z VAT.

    Faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją inwestycji wystawiane będą na
    Gminę.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Na pytanie: Czy otrzymane przez Państwa faktury związane z realizacją inwestycji pn.
      „(...)” będą dokumentowały łączne wydatki poniesione na budowę instalacji
      fotowoltaicznej, magazyn energii, jak i pozostałe wydatki wymienione we wniosku, czy
      też odrębnie dla każdego kosztu (w tym odrębnie dla nabycia i montażu instalacji
      fotowoltaicznej oraz magazynu energii)? Jeśli otrzymają Państwo fakturę
      dokumentującą łącznie poniesione wydatki, to czy z tej faktury będzie można
      wyodrębnić wydatki dotyczące nabycia magazynu energii?
      odpowiedzieli Państwo:
      Otrzymane przez Gminę faktury związane z realizacją inwestycji pn. „(...)” będą
      dokumentowały łączne wydatki poniesione na budowę instalacji fotowoltaicznej,
      magazyn energii, jak i pozostałe wydatki wymienione we wniosku.
      Jednocześnie Gmina będzie dysponować protokołami odbioru, w których koszty
      poszczególnych elementów będą wyszczególnione. Na tej podstawie będzie możliwe
      wyodrębnienie wydatków dotyczących nabycia i montażu magazynu energii.
    2. Na pytanie: Jeżeli otrzymają Państwo jedną fakturę dokumentującą wydatki poniesione
      na zadania wymienione powyżej i nie można wyodrębnić wydatków dotyczących
      nabycia magazynu energii, należy wskazać jaki jest powód braku możliwości
      wyodrębnienia wydatków dotyczących magazynu energii z ogółu wydatków
      poniesionych na ww. inwestycję? Dlaczego nie będą poczynione działania mające na
      celu wyodrębnienie/możliwość ustalenia poniesionych wydatków na nabycie
      magazynu energii?
      odpowiedzieli Państwo:
      Choć wykonawca wystawi jedną fakturę na całość realizacji, Gmina będzie
      dysponować protokołami odbioru, w których wartości poszczególnych elementów – w
      tym magazynu energii – będą wyszczególnione. Tym samym możliwe będzie ustalenie
      wydatków dotyczących magazynu energii, więc nie ma potrzeby podejmowania
      dodatkowych działań w tym zakresie.
    3. Realizacja inwestycji nie będzie odbywała się etapami, lecz będzie realizowana w całości.
    4. Instalację fotowoltaiczną oraz magazyn energii będzie wykonywał ten sam podmiot,
      który wystawi fakturę na realizację inwestycji w pozostałej części.
    5. Inwestycję będzie w całości wykonywał jeden wykonawca i to on wystawi jedną fakturę
      na wszystkie wykonane prace.
    6. Gmina będzie wykorzystywać efekty Projektu:
      · instalacja fotowoltaiczna (nabycie i montaż): do czynności niepodlegających
        opodatkowaniu VAT;
      · magazyn energii (nabycie i montaż): do czynności niepodlegających opodatkowaniu
        VAT;
      · pozostałe wydatki: do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
      Towary i usługi nabywane w związku z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane
      przez Gminę wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Cel wykorzystania nabywanych towarów i
      usług:
      · instalacja fotowoltaiczna (nabycie i montaż): do celów innych niż działalność
        gospodarcza;

      · magazyn energii (nabycie i montaż): do celów innych niż działalność gospodarcza;
      · pozostałe wydatki: do celów innych niż działalność gospodarcza.
      Towary i usługi nabywane w związku z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane
      przez Gminę do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
      ust. 2 ustawy, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza.
      Towary i usługi nabywane w związku z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane
      zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych
      od podatku VAT.
    7. Pytanie nie dotyczy Gminy, bowiem Gmina będzie w stanie wyodrębnić i
      przyporządkować wydatki poniesione na nabycie i montaż magazynu energii od
      pozostałych wydatków na realizację inwestycji.
    8. Gmina będzie wykorzystywała parking obok budynku PKP do czynności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Parking będzie
      udostępniany nieodpłatnie.

## Pytanie

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji pn.: „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, nie ma ona prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
    na realizację inwestycji pn.: „(...)”.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2025 r. poz. 775, t. j. z dnia 21 maja 2025 r.; dalej jako: „ustawa o VAT”), w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: (...).
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną
    czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia
    usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę,
    należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Opodatkowaniu VAT będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast
    podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności
    na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2024 r.
    poz. 1465 t. j. z dnia 18 września 2024 r.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów.
    Artykuł 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1, 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych
    gminy należą sprawy dotyczące m.in: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami,
    ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

    Biorąc pod uwagę powyższe, aby przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:
    · wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT;
    · wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT;
    · nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Nie jest zatem możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez
    podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest przy tym
    możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku VAT nie będzie
    spełniony, gdyż efekty realizacji Projektu nie będą służyć Gminie do realizacji działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT. Po zakończeniu inwestycji budynek będzie
    ogólnodostępny. Gmina nie będzie pobierać opłat za korzystanie przez oczekujących na
    pociąg z toalet.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, w analizowanej sytuacji nie zostaną spełnione przesłanki
    warunkujące możliwość skorzystania przez Gminę z prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego. Gmina będzie działać jako organ władzy publicznej realizujący zadania
    własne. Zatem Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT od
    wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn.: „(...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
      poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w części dotyczącej wydatków
      związanych z budową instalacji fotowoltaicznej;
    - prawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
      poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w części dotyczącej pozostałych
      wydatków inwestycyjnych, które nie są związane z budową instalacji fotowoltaicznej.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z treścią tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymywanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem Państwa pytania należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy towary i usługi, które będą nabywane przez Państwa w związku z realizacją
    inwestycji pn. „(...)” polegającej m.in. na nabyciu i montażu instalacji fotowoltaicznej na
    budynku użyteczności publicznej, będą wykorzystywane przez Państwa do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
        te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami
        prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
        wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych

    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
        Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
        nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
        transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
        należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
        transakcjami.
        Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
        transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
        gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
        konkurencji. (...)
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach projektu pn. „(...)” Gmina poniesie
    m.in. koszty związane z nabyciem i montażem instalacji fotowoltaicznej. Wskazali Państwo,
    że instalacja fotowoltaiczna spełnia definicję mikroinstalacji zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii, a Gmina będzie prosumentem w rozumieniu art. 2 pkt
    27a tej ustawy.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej także „ustawą o OZE”:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
        27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego
        energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Według art. 3 ustawy o OZE:
        Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
        elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach
        i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
        wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
        elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
        ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne
        przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
        mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
        elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca

        2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
        energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
        sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r.,
        z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii
        elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
        Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
        odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
        na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
        ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii
        odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy
    art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z treści art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym
        mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
        zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
        określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
        w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
        Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
        elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
        ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
        rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
        Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
        jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
          zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
          dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
        - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
          (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
        W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci

          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
          energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
          terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
          miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
          procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
          kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
        W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
        odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
        wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca
        2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4
        ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi
        iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
        W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
        odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
        elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
        w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
        stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
        rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem
      prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się
      odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
    wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej ustalanej dla
    czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
    Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
    którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:

    1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego
      prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust.
      3;
    2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
      raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
    3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
      grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
      zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
      samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
      mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów
      w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
      (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu
      operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
        Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
        1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
        sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
        podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    W świetle art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
        Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
        rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
        umowy sprzedaży.
    Jednocześnie zauważenia wymaga, że do 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9
    ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii
    elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie
    są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez
    art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem czynności, o których mowa
    w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Jak wynika z opisu sprawy:
    · Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    · Gmina realizuje projekt pn.: „(...)” w ramach dofinansowania Funduszu Europejskiego (...)
      2021-2027 (Fundusz (...)).
    · Projekt swoim zakresem obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznej na budynku dworca
      PKP zarządzanego przez Gminę (budynek użyteczności publicznej). Dodatkowo
      instalacja ta zostanie doposażona w magazyn energii elektrycznej, magazynującego
      nadwyżki wyprodukowanej energii, która następnie będzie zużywana do własnych
      potrzeb budynku w okresach braku lub niewystarczającej produkcji energii przez
      instalację fotowoltaiczną. Projektowana instalacja będzie pokrywać w całości
      zapotrzebowanie na energię elektryczną budynku, a ewentualna nadwyżka,
      nieprzekraczająca 20% zostanie oddana do sieci dystrybucyjnej na podstawie

      stosownej umowy pomiędzy OSD a Gminą (działanie w systemie on-grid). Nadwyżki
      będą rozliczane na podstawie umowy prosumenckiej – bilansowane.
    · W ramach projektu Gmina poniesie następujące koszty:
      - budowy instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii;
      - dokumentacji (projekt techniczny i wykonawczy instalacji fotowoltaicznej wraz z
        wydaniem niezbędnych warunków technicznych, uzgodnienia ppoż.,
        dokumentacja powykonawcza wraz z dokonaniem wpisu do rejestru małych
        wytwórców);
      - nadzoru inwestorskiego;
      - dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku i realizacji projektu (Program
        Funkcjonalno-Użytkowy wraz z Szacunkowym Zestawieniem Kosztów, Studium
        Wykonalności).
    · Instalacja fotowoltaiczna spełnia definicję mikroinstalacji zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii.
    · W związku z montażem paneli fotowoltaicznej w ramach realizacji Projektu Gmina będzie
      prosumentem w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    · Wyprodukowana energia elektryczna rozliczana będzie na zasadach net-billingu.
    · Obecnie budynek, w którym realizowany będzie projekt, stanowi pustostan – Gmina nie
      wykorzystuje go w ramach działalności opodatkowanej VAT. W budynku mieścić się
      będzie poczekalnia oraz toalety. Z energii z paneli ma zostać również zasilone
      oświetlenie budynku w nocy i parkingu obok budynku. Po zakończeniu inwestycji
      budynek będzie ogólnodostępny. Gmina nie będzie pobierać opłat za korzystanie
      przez oczekujących na pociąg z toalet. Budynek nie będzie służył Gminie do
      działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT ani działalności zwolnionej z
      VAT. Parking obok budynku PKP Gmina będzie wykorzystywała do czynności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – parking będzie
      udostępniany nieodpłatnie.
    · Faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją inwestycji wystawiane będą na
      Gminę.
    · Otrzymane przez Gminę faktury będą dokumentowały łączne wydatki poniesione na
      budowę instalacji fotowoltaicznej, magazyn energii, jak i pozostałe wydatki
      wymienione we wniosku. Gmina będzie dysponować protokołami odbioru, w których
      koszty poszczególnych elementów będą wyszczególnione. Na tej podstawie będzie
      możliwe wyodrębnienie wydatków dotyczących nabycia i montażu magazynu energii.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej
    z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść
    art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
        „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
        lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
        pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii

        elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
        drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze
        stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie z dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – będą bowiem Państwo dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie stosownej umowy.
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.

    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnym źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie
    energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej do sieci energetycznej, będą
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym wprowadzenie przez Państwa prądu do sieci, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku użyteczności
    publicznej, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „(...)” wskazać również należy, że wy
    rażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    I tak na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
        W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
        wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
        działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
        zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 –
        w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług
        w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
        naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
        zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
        proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
        działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

        Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
        podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Na podstawie art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
        Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji” oraz

        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane.
    Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie
    jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy
    jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych
    do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub
    zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza
    zakresem podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo
    obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww.
    wydatków będzie możliwe będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną. Brak będzie natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi. Natomiast jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości
    przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację projektu do działalności
    gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    Odnosząc się do wydatków, które będą ponoszone przez Państwa w związku z
    realizacją inwestycji pn. „(...)” i związane będą z nabyciem i montażem instalacji
    fotowoltaicznej na budynku użyteczności publicznej należy zauważyć, że instalacja ta
    będzie służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług
    oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy
    prądu.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – Gmina będzie wykorzystywała efekty
    realizowanego projektu do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Obecnie budynek, w którym realizowany będzie projekt, stanowi
    pustostan – Gmina nie wykorzystuje go w ramach działalności opodatkowanej VAT. W
    budynku mieścić się będzie poczekalnia oraz toalety. Z energii z paneli ma zostać również
    zasilone oświetlenie budynku w nocy i parkingu obok budynku. Po zakończeniu inwestycji
    budynek będzie ogólnodostępny. Gmina nie będzie pobierać opłat za korzystanie przez
    oczekujących na pociąg z toalet. Budynek nie będzie służył Gminie do działalności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT ani działalności zwolnionej z VAT. Parking
    obok budynku PKP Gmina będzie wykorzystywała do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – parking będzie udostępniany
    nieodpłatnie.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT, a będące konsekwencją budowy instalacji fotowoltaicznej Państwa
    działania w charakterze prosumenta, będą stanowić działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym
    podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki związane z
    wykonaniem przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej będą miały związek zarówno z
    działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z

    działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z ponoszeniem nakładów na realizację projektu,
    w sytuacji gdy będą mieli Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do
    poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) i do działalności innej niż gospodarcza, to będzie przysługiwać
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie
    natomiast przysługiwać Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku
    do ww. wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Z kolei w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację projektu w całości do działalności gospodarczej, to na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będzie przysługiwać Państwu prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te
    będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zaznaczenia wymaga, że w rozpatrywanej sprawie, w związku z realizacją inwestycji Gmina
    poniesie koszty: budowy instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii;
    dokumentacji (projekt techniczny i wykonawczy instalacji fotowoltaicznej wraz z wydaniem
    niezbędnych warunków technicznych, uzgodnienia ppoż., dokumentacja powykonawcza
    wraz z dokonaniem wpisu do rejestru małych wytwórców); nadzoru inwestorskiego;
    dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku i realizacji projektu (Program Funkcjonalno-
    Użytkowy wraz z Szacunkowym Zestawieniem Kosztów, Studium Wykonalności). Faktury
    dokumentujące wydatki związane z realizacją inwestycji wystawiane będą na Gminę.
    Otrzymane przez Gminę faktury będą dokumentowały łączne wydatki poniesione na
    budowę instalacji fotowoltaicznej, magazyn energii, jak i pozostałe wydatki wymienione
    we wniosku. Jednocześnie Gmina będzie dysponować protokołami odbioru, w których
    koszty poszczególnych elementów będą wyszczególnione. Na tej podstawie będzie
    możliwe wyodrębnienie wydatków dotyczących nabycia i montażu magazynu energii.
    Tak więc odnosząc się do wydatków inwestycyjnych, które nie będą związane z budową
    instalacji fotowoltaicznej wskazać należy, że podstawowe warunki uprawniające do
    odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione, bowiem towary i usługi nabyte w
    związku z realizacją inwestycji pn. „(...)” nie będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Z opisu sprawy wynika, że budynek nie będzie
    służył Gminie do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT ani działalności
    zwolnionej z VAT. Również parking obok budynku PKP Gmina będzie wykorzystywała do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (parking
    będzie udostępniany nieodpłatnie). Tym samym w odniesieniu do planowanej realizacji
    inwestycji w ww. zakresie – stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy – nie będą mieli
    Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Natomiast w odniesieniu do wydatków, które będą Państwo ponosić w związku z
    nabyciem i montażem instalacji fotowoltaicznej – jak wskazano powyżej – wydatki te,
    wbrew Państwa twierdzeniu, będą wykorzystywane częściowo do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Tak więc będą wykorzystywane zarówno do celów

    prowadzonej działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT), jak i
    działalności innej niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT).
    Tym samym w przypadku, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania
    ponoszonych wydatków na realizację projektu związanych z nabyciem i montażem
    instalacji fotowoltaicznej w całości do działalności gospodarczej, to będzie Państwu
    przysługiwać – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane
    z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą mogli
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowanie
    Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w części dotyczącej
    wydatków związanych z nabyciem i montażem instalacji fotowoltaicznej w związku z
    realizacją inwestycji pn. „(...)” w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Tym samym Państwa stanowisko w ww. zakresie oceniłem jako nieprawidłowe.
    Gminie nie będzie natomiast przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w części
    dotyczącej pozostałych wydatków inwestycyjnych, które nie będą związane z nabyciem i
    montażem instalacji fotowoltaicznej w związku z realizacją inwestycji pn. „(...)”.
    Tym samym Państwa stanowisko w ww. zakresie oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.