Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-606/12-5/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-21
Teza: Z tytułu umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej i otrzymania świadectw użytkowych Wnioskodawca nie uzyska przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji w rozpatrywanym przypadku nie będzie miał zastosowania przepis art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dopiero wypłacane kwoty należne z tytułu posiadania świadectw użytkowych w spółce komandytowo-akcyjnej stanowić będą dla Wnioskodawcy przychód z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten powstanie w momencie realizacji praw wynikających ze świadectw użytkowych, tj. w dniu określonym w uchwale zgromadzenia jako dzień wypłaty dywidendy, a najwcześniej w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty przez zgromadzenie wspólników, choćby nawet faktycznie tej wpłaty nie otrzymał.
Słowa kluczowe: akcja-umorzenie akcji; dywidendy; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 04.06.2012 r. (data wpływu 11.06.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10.08.2012 r. (data wpływu13.08.2012 r.) złożonym na wezwanie Nr IPPB1/415-606/12-2/KS z dnia 08.08.2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych otrzymaniem świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.06.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochdowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych otrzymaniem świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca rozważa objęcie nowo wyemitowanych akcji w spółce komandytowo - akcyjnej z siedzibą w Polsce (SKA lub Spółka). Akcje w SKA zostaną objęte w zamian za wkład pieniężny lub niepieniężny. SKA będzie prowadziła działalność gospodarczą polegającą m.in. na inwestycjach na rynku kapitałowym i obrocie papierami wartościowymi.

W przyszłości część akcji w SKA posiadanych przez Wnioskodawcę może zostać umorzona. Umorzenie nastąpi bez wynagrodzenia płatnego na rzecz Wnioskodawcy, będzie się natomiast wiązać z wydaniem na jego rzecz świadectw użytkowych. Świadectwa użytkowe będą uczestniczyć w dywidendzie wypłacanej przez SKA na zasadach analogicznych jak akcje. Będą jednak wyłączone z udziału w majątku likwidacyjnym.

Wnioskodawca po umorzeniu części akcji nadal pozostanie właścicielem pewnej liczby akcji w SKA.

Pismem z dnia 10.08.2012 r. (data wpływu 13.08.2012 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 08.08.2012 r., Nr IPPB1/415-606/12-2/KS, Strona uzupełniła opisane zdarzenie przyszłe informując, iż przedmiotem działalności spółki komandytowo-akcyjnej będzie m.in. obrót papierami wartościowymi. Wnioskodawca będzie akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej. Wnioskodawca nie będzie komplementariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej. Świadectwa użytkowe wydane w zamian za umorzenie akcji spółki komandytowo-akcyjnej będą zbywalne, przez co stanowić będą papiery wartościowe w rozumieniu powoływanej ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy dochód z tytułu uczestnictwa Wnioskodawcy w SKA dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych updof powstanie po stronie Wnioskodawcy w dniu ustalonym przez Zgromadzenie Wspólników SKA jako dzień wypłaty dywidendy?
2.  Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji w SKA, będzie stanowiło przychód w rozumieniu updof?
3.  Czy przychód ten podlega określeniu na podstawie art. 19 updof?
4.  W jakim momencie należy uznać za opodatkowany updof przychód otrzymany przez Wnioskodawcę od SKA na podstawie świadectw użytkowych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 2-4. Odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 udzielona zostanie w odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy wydanie świadectw użytkowych w miejsce umorzonych akcji w SKA nie będzie stanowiło przychodu na gruncie ustawy o pdof.

Otrzymanie świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji nie jest zdarzeniem prowadzącym do powstania obowiązku podatkowego w pdof. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6 updof, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, m.in.:

*   dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również: - dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, - oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, - podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni), - wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,
*   należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z: - odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, - realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zgodnie z art. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., nr 211, poz. 1384 ze zm., ustawa o obrocie), ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., nr 94 poz. 1037 ze zm., KSH), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Zgodnie z art. 125 KSH, SKA jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Art. 126 KSH przewiduje, że w sprawach nieuregulowanych do SKA stosuje się:

*   w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy, zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy - odpowiednio przepisy dotyczące spółki jawnej,
*   w pozostałych sprawach, odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia.

Zgodnie z art. 361 § 1 KSH „Statut może przewidywać, że w zamian za akcje umorzone spółka wydaje świadectwa użytkowe bez określonej wartości nominalnej. Świadectwa użytkowe mogą być imienne lub na okaziciela. Jeżeli statut nie stanowi inaczej świadectwa użytkowe uczestniczą na równi z akcjami w dywidendzie oraz w nadwyżce majątku spółki pozostałej po pokryciu wartości nominalnej akcji. Uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją i nie przysługują mu żadne prawa udziałowe z wyjątkiem uprawnień określonych w KSH.

Świadectwa użytkowe są dokumentarni wydawanymi w zamian za umorzone akcje. Inkorporują one wierzytelności w stosunku do Spółki. „Świadectwo użytkowe jest (\`(...)\`) dokumentem, który spółka wydaje akcjonariuszowi w zamian za umorzenie jego akcji (art. 361 § 1 KSH). Jednakże, ze względu na fakt, że umorzenie akcji może odbywać się za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia (\`(...)\`) świadectwo użytkowe będzie dodatkową (przypadek pierwszy) lub jedyną (przypadek drugi) formą rekompensaty akcjonariuszowi przez spółkę za umorzenie akcji. (System prawa Prywatnego, Prawo papierów wartościowych, tom 19, str. 112). „Świadectwo użytkowe różni się od akcji trzema zasadniczymi elementami. Po pierwsze świadectwa użytkowe nie mają określonej wartości nominalnej. Zakres przysługujących uprawnionemu ze świadectwa praw nie jest więc wyznaczony przez odniesienie do kapitału zakładowego. Po drugie świadectwa nie będąc akcjami nie dają uprawnionemu praw korporacyjnych. Wreszcie po trzecie uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi żadnej odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją” (J. Frąckowiak, A. Kidyba, K. Kruczalak, W. Pyzioł, W. Opalski, Prawo handlowe, Tom II, Warszawa 1996 - 2006, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis). „Podstawowe uprawnienie ze świadectwa użytkowego polega na uczestnictwie w dywidendzie na równi z akcjami (\`(...)\`). Z reguły, wyznaczenie udziału w dywidendzie będzie oznaczone liczbą akcji (np. w zamian za 10 umorzonych akcji można przyznać uprawnionemu udział w dywidendzie równy 15 akcjom). Prawo do udziału w dywidendzie może być określone także w inny sposób (np. procentowym udziałem w zysku przeznaczonym do podziału przez akcjonariuszy). Świadectwo uprawnia wierzyciela do udziału w dywidendzie na równych prawach z akcjami chyba, że statut stanowi inaczej” (Komentarz do art. 361 KSH (w) S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, Komentarz do art. 301 - 458 KSH, CH. Beck, Warszawa 2008, str. 525). „W przypadku świadectw użytkowych zastosowanie mają - poza art. 361 - przepisy ogólne o papierach wartościowych imiennych i na okaziciela (art. 92-116 kc.). Poza tym status tych papierów może regulować statut. Kodeks wskazuje na swobodę statutu w zakresie kształtowania uprawnień majątkowych, które w myśl § 3 są jedynymi” (J. Raglewski, R. Potrzeszcz, T. Siemiątkowski, J. Naworski, K. Strzelczyk, Komentarz do kodeksu spółek handlowych. Spółka akcyjna i przepisy karne. Tom 1, Warszawa 2003 Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis (wydanie 1) s. 844). „Świadectwa użytkowe inkorporują wyłącznie wierzytelności, o których mowa w art. 361 (dywidenda, kwoty likwidacyjne) i nie mogą inkorporować uprawnień korporacyjnych (organizacyjnych) co wynika jasno z art. 361 § 3” (Komentarz do art. 361 KSH M. Rodzynkiewicz, Kodeks spółek handlowych. Komentarz Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2009, wydanie III, s. 1344).

Zdaniem Wnioskodawcy powyższa charakterystyka prowadzi do następujących wniosków:

*   istnieje istotna różnica co do treści uprawnień ucieleśnionych w akcjach i świadectwach użytkowych; różnica ta polega na tym, że akcje obejmują uprawnienia korporacyjne oraz majątkowe; świadectwa użytkowe inkorporują uprawnienie tylko majątkowe, w szczególności prawo do dywidendy oraz majątku polikwidacyjnego,
*   świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej; ich funkcja polega na inkorporowaniu praw do wierzytelności pieniężnych, o których mowa w art. 361 § 2 KSH, tzn. prawa do dywidendy oraz kwot likwidacyjnych (o ile nie zostały wyłączone),
*   świadectwa powstają w wyniku umorzenia akcji; stanowią formę rekompensaty z utraty uprawnień do spółki w postaci akcji,
*   świadectwa użytkowe wydane za umorzone akcje w drodze umorzenia dobrowolnego jak i przymusowego są papierami wartościowymi, w rozumieniu ustawy o obrocie, m. in. z tego względu, że będą zbywalne.

Zdaniem Wnioskodawcy wydanie świadectw użytkowych uprawniających do udziału w zysku SKA nie prowadzi do powstania przychodu w pdof. Świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej; ich funkcja polega na inkorporowaniu praw do wierzytelności pieniężnych, o których mowa w art. 361 § 2 KSH, tzn. prawa do dywidendy oraz ewentualnie kwot likwidacyjnych. Świadectwa powstają w wyniku umorzenia akcji; stanowią formę rekompensaty z utraty uprawnień do spółki w postaci akcji. Świadectwa użytkowe nie stanowią zatem wynagrodzenia, rozumianego jako odpłatność za umarzane akcje.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy brak jest podstaw do zastosowania przez organy podatkowe art. 19 updof w celu określania przychodu Wnioskodawcy z tytułu nabycia świadectw użytkowych uzyskiwanych w związku z umorzeniem akcji SKA. Umorzenie akcji w zamian za świadectwa użytkowe de facto ma charakter nieodpłatny, a świadectwa użytkowe jedynie wskazują na potencjalną możliwość uzyskania w przyszłości dywidendy (co jakkolwiek nie jest zdarzeniem pewnym - SKA może przecież nie wykazywać zysku. Jednocześnie wydanie świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje, jak specyficzna konstrukcja przewidziana w ksh, nie powinno podlegać ocenie pod kątem przepisów odnoszących się do zbycia składników majątku za cenę odpowiadającą wartości rynkowej (art. 19 updof).

Należy stwierdzić, że jedynym przepisem w updof, który nakazuje rozpoznanie przychodu w związku z transakcjami skutkującymi uzyskaniem praw korporacyjnych i majątkowych w formie udziałów lub akcji jest art. 17 ust. 1 pkt 9 updof. Nakazuje on rozpoznanie przychodu w związku z transakcjami skutkującymi uzyskaniem praw korporacyjnych i majątkowych w formie udziałów lub akcji. W aktualnym brzmieniu ogranicza się on wyłącznie do aportów do spółek kapitałowych. Gdyby aporty do spółek osobowych miały być w zamyśle ustawodawcy opodatkowane, przepis ten wyraźnie by na to wskazywał. Skoro więc uzyskanie pełnych praw akcjonariusza w SKA (i korporacyjnych i majątkowych) w formie akcji (uzyskanych w zamian za aport) nie stanowi przedmiotu opodatkowania, to tym bardziej uzyskanie tytułu prawnego do praw mających charakter zdecydowanie bardziej ograniczony niż akcje nie powinno być objęte opodatkowaniem. Podkreślić także należy, iż w wyniku umorzenia akcji wspólnik traci uprawnienia o szerszym zakresie, zyskując w to miejsce uprawnienia dużo bardziej ograniczone. Z punktu widzenia zakresu praw podmiotowych uprzednio mu przysługujących ponosi więc „stratę”, z tego powodu nie ma podstaw do tego, aby mu przypisywać jakiekolwiek przysporzenie majątkowe mogące się kwalifikować do przychodu podatkowego w rozumieniu updof. Sytuację akcjonariusza, na rzecz którego wydawane są świadectwa użytkowe przyrównać można np. do sytuacji wspólnika w spółce jawnej, który po przekształceniu takiej spółki w spółkę akcyjną uzyskuje akcje będące odzwierciedleniem wartości jego wkładu w spółce jawnej. Tego typu nabycie akcji nie podlega pdof - ze względu na brak zdarzenia, któremu updof przypisywałaby skutek w postaci obowiązku rozpoznania przychodu.

Wniosek ten potwierdza, także konstrukcja art. 19 ust. 1 i ust. 2 updof, które dają organom podatkowym podstawę do określania wartości przychodu, w sytuacji gdy uzyskiwany jest on z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych oraz zamiany rzeczy lub praw. Emisja świadectw użytkowych nie ma charakteru ani wynagrodzenia za odpłatne zbycie praw, ani też nie stanowi zamiany.

Należy więc uznać, iż nabycie świadectw użytkowych w SKA w związku z umorzeniem akcji nie jest opodatkowane pdof; jednocześnie art. 19 updof nie znajduje zastosowania do nabycia ww. papierów wartościowych.

Ad 4.

Zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu dywidendy wypłaconej przez SKA, otrzymany przez Wnioskodawcę na podstawie świadectwa użytkowego powinien być uznany za podlegający opodatkowaniu w dniu określonym w uchwale zgromadzenia jako dzień wypłaty dywidendy, a najwcześniej w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty przez zgromadzenie wspólników, choćby nawet faktycznie tej wpłaty nie otrzymał.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6 updof, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, m.in.:

*   dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również: - dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, - oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, - podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni), - wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,
*   należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z: - odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, - realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie.

Art. 5b pkt 11) updof definiuje papiery wartościowe, jako papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy obrocie. Ustawa o obrocie definiuje papiery wartościowe, jako:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu KSH, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne);

Zdaniem Wnioskodawcy świadectwo użytkowe spełnia definicję papieru wartościowego zawartą w udpof oraz ustawie o obrocie. Śiadectwo użytkowe inkorporuje wierzytelność w stosunku do spółki (o cechach określonych w statucie spółki), w tym w szczególności wierzytelność o wypłatę dywidendy. Stanowi dowód zaciągnięcia długu przez SKA. Spółka nie posiadając środków na bieżącą spłatę akcjonariusza wypłaca mu należne świadczenia poprzez dywidendy. Wykonywanie praw związanych ze świadectwem użytkowym jest więc dokonywane przez rozliczenie pieniężne.

Uprawniony ze świadectw użytkowych (podobnie jak akcjonariusz) może uczestniczyć w zysku spółki jedynie poprzez wypłatę na jego rzecz dywidendy lub zaliczki na poczet dywidendy. Zgodnie z KSH, dywidenda może być wypłacona jedynie w razie wykazania zysku w sprawozdaniu finansowym oraz jego zatwierdzenia przez biegłego rewidenta po podjęciu stosownej uchwały przez zgromadzenie wspólników o jej podziale i wypłacie (odpowiednie stosowanie przepisu 347 i nast. KSH).

Uprawniony ze świadectw użytkowych nie jest traktowany jak akcjonariusz SKA. Posiada on jedynie wierzytelność w stosunku do spółki, która uprawnia go do pobierania dywidend oraz udziału w majątku likwidacyjnym spółki. Nie jest jednak uprawniony do wykonywania żadnych uprawnień korporacyjnych jak np. udział w walnym zgromadzeniu wspólników.

Na taką interpretację zdaniem Wnioskodawcy ma wpływ również art. 5b ust. 2 updof, zgodnie z którym „Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.” W konsekwencji, przepis ten wyraźnie wskazuje na wspólników jako osoby uzyskujące przychody na zasadach określonych w art. 8 updof.

Jedynie wspólnicy są opodatkowani na zasadach właściwych dla działalności gospodarczej. Wynika to wyraźnie z treści przepisu art. 5b ust. 2 updo. Wpływa to na zasady ich rozliczeń oraz moment uzyskiwania przez nich przychodów z udziału w spółce niemającej osobowości prawnej. Niemniej jednak, zasady te nie będą miały zastosowania do uprawnionego ze świadectw użytkowych. Nie jest on bowiem wspólnikiem spółki a jedynie jej swego rodzaju wierzycielem.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 updof, wskazuje, iż przychody z realizacji praw wynikających z tego rodzaju papierów wartościowych należy rozpoznawać jako należne, choćby nawet nie zostały faktycznie otrzymane. Uprawniony ze świadectw użytkowych, w przeciwieństwie do wspólników osiąga jedynie przychody z tytułu otrzymywanej dywidendy. Nie można uznać, iż każda działalność generująca zysk przez SKA, bez podjęcia uchwały o wypłacie dywidendy powoduje powstanie przychodu dla uprawnionego ze świadectw. Dla otrzymania przez uprawnionego wymagane jest osiągnięcie przez spółkę zysku wykazanego w sprawozdaniu finansowym, zatwierdzenie go przez biegłego rewidenta oraz podjęcie przez zgromadzenie wspólników uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty. Uprawniony ze świadectw użytkowych nie ma żadnych uprawnień korporacyjnych, a więc nie może nawet uczestniczyć w zgromadzeniu, nie mówiąc już o głosowaniu na nim. W konsekwencji wierzytelność uprawnionego z tytułu świadectw użytkowych staje się wymagalna dopiero w dniu wskazanym przez zgromadzenie wspólników jako dzień wypłaty dywidendy, najwcześniej zaś w momencie podjęcia przez zgromadzenie wspólników uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty. Wcześniej nie może on bowiem w żaden sposób uczestniczyć w zysku SKA.

Podsumowując powyższe oraz mając na uwadze regułę interpretowania wyjątków ściśle, należy uznać, że Wnioskodawca jako uprawniony ze świadectw użytkowych otrzymuje przychód w dniu określonym w uchwale zgromadzenia jako dzień wypłaty dywidendy, a najwcześniej w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty przez zgromadzenie wspólników, choćby nawet faktycznie tej wpłaty nie otrzymał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych związanych otrzymaniem świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje – jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wyszczególnił odrębne źródło przychodów w postaci :

*   pozarolniczej działalności gospodarczej, (art. 10 ust. 1 pkt 3),

*   kapitałów pieniężnych i praw majątkowych w tym odpłatne zbycie praw majątkowych, innych niż wymienionych w pkt 8 lit. a)-c) tego przepisu, (art. 10 ust. 1 pkt 7).

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zgodnie z art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538).

A zatem stwierdzić należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje samodzielnie pojęcia papierów wartościowych lecz w tym zakresie odsyła wprost do ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych rozumie się przez to:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Z opisu przedstawionego zdarzenie przyszłego wywieść należy, iż Wnioskodawca rozważa objęcie nowo wyemitowanych akcji w spółce komandytowo – akcyjnej. W przyszłości część akcji w spółce komandytowo-akcyjnej posiadanych przez Wnioskodawcę może zostać umorzona. Umorzenie nastąpi bez wynagrodzenia płatnego na rzecz Wnioskodawcy, będzie się natomiast wiązać z wydaniem na jego rzecz świadectw użytkowych. Świadectwa użytkowe będą uczestniczyć w dywidendzie wypłacanej przez SKA na zasadach analogicznych jak akcje. Świadectwa użytkowe wydane w zamian za umorzenie akcji spółki komandytowo-akcyjnej będą zbywalne, przez co stanowić będą papiery wartościowe.

Stosownie do postanowień art. 361 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.) należy wskazać, iż świadectwa użytkowe mogą być zarówno imienne, jak i na okaziciela. Uprawnionym ze świadectwa użytkowego może być były akcjonariusz oraz akcjonariusz obecny (w przypadku, gdy przedmiotem umorzenia objęte były tylko niektóre z należących do niego akcji). Świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej.

Celem wydania przez spółkę świadectwa użytkowego nie jest przekazanie jakiegokolwiek świadczenia pieniężnego, a jedynie zrekompensowanie utraty określonych praw majątkowych. Wydanie świadectwa użytkowego następuje bez wydania akcji, a w zamian za nią.

Wobec faktu, iż powołana powyżej ustawa o obrocie instrumentami finansowymi nie definiuje pojęcia „zbywalności” konieczne jest wskazanie innych przepisów powszechnie obowiązujących określających znaczenie wyrażenia „zbywalne”. Artykuł 40 ust. 1 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (dyrektywa MiFID) stanowi, że Państwa Członkowskie wymagają, aby rynek regulowany wprowadził jasne i przejrzyste reguły dotyczące dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu. Reguły te zapewniają, że obrót wszelkimi instrumentami finansowymi dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym można prowadzić w sposób uczciwy, należyty i skuteczny, a w przypadku zbywalnych papierów wartościowych - że można je swobodnie zbywać. Na potrzeby postanowień ww. art. 40 ust. 1 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającym środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy zawarto obszerną definicję zbywalnych papierów wartościowych.

Zgodnie z postanowieniami art. 35 ust. 1 tegoż rozporządzenia „Zbywalne papiery wartościowe uznaje się za swobodnie zbywalne dla celów art. 40 ust. 1 dyrektywy 2004/39/WE, jeśli dwie strony transakcji mogą nimi obracać, a następnie przenosić bez żadnych ograniczeń, oraz jeśli wszystkie papiery wartościowe w obrębie danej kategorii są zamienne”.

W ocenie tut. Organu podatkowego bez wątpienia wypłaconych kwot należnych z tytułu posiadania świadectw użytkowych nie można będzie zaliczyć do przychodów kapitałowych z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Wypłaty dokona bowiem spółka komandytowo - akcyjna nie będąca osobą prawną. Ponieważ świadectwa użytkowe wydane za umorzone akcje w drodze umorzenia dobrowolnego jak i przymusowego będą miały cechy pozwalające na uznanie ich za papiery wartościowe (m. in. będą zbywalne) to przychód uzyskany z tego tytułu (tzw. „dywidenda”) należy uznać za przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Ustosunkowując się natomiast do kwestii dotyczącej momentu opodatkowania dochodu, jaki Wnioskodawca uzyska z tytułu posiadanych świadectw użytkowych za umorzone akcje należy stwierdzić, iż przychód należny wynikający z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) ww. ustawy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o obrocie instrumentami finansowymi, powstanie w momencie realizacji praw wynikających ze świadectw użytkowych, tj. w dniu określonym w uchwale zgromadzenia jako dzień wypłaty dywidendy, a najwcześniej w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty przez zgromadzenie wspólników, choćby nawet faktycznie tej wpłaty nie otrzymał.

Reasumują mając na uwadze powołane przepis prawa stwierdzić, należy, iż z tytułu umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej i otrzymania świadectw użytkowych Wnioskodawca nie uzyska przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji w rozpatrywanym przypadku nie będzie miał zastosowania przepis art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dopiero wypłacane kwoty należne z tytułu posiadania świadectw użytkowych w spółce komandytowo-akcyjnej stanowić będą dla Wnioskodawcy przychód z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten powstanie w momencie realizacji praw wynikających ze świadectw użytkowych, tj. w dniu określonym w uchwale zgromadzenia jako dzień wypłaty dywidendy, a najwcześniej w momencie podjęcia uchwały o podziale zysku i przeznaczeniu go do wypłaty przez zgromadzenie wspólników, choćby nawet faktycznie tej wpłaty nie otrzymał.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.