Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.726.2025.4.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
podział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek niezabudowanych oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 30 września 2025 r. (daty wpływu 1 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca na stałe mieszka na terytorium (...), tam też posiada swoją rezydencję
    podatkową. Wnioskodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) oraz nie
    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym,
    zatem zgodnie z art. 3 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.). dalej „Updof”, Wnioskodawca nie
    podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawca nie osiąga przychodów podlegających opodatkowaniu na terytorium
    Polski, nie składał zeznań podatkowych w Polsce, dlatego Wnioskodawca nie uzupełniał
    we wniosku pola dotyczącego organów właściwych dla Wnioskodawcy ze względu na
    sprawę.
    Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od swoich rodziców w dniu 20 kwietnia 2017 r.
    następujące nieruchomości:
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o pow. 0,3115 ha,
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 2 o pow. 0,3115 ha,
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 o pow. 0,3115 ha,
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 4 o pow. 0,3114 ha,
    położonych w (...), w obrębie (...), w jednostce ewidencyjnej (...) (...), gmina Miasto (...),
    powiat (...), woj. (...), wpisanych do księgi wieczystej (...) wraz z udziałem w wysokości 2072
    /6217 części nieruchomości składającej się z działek gruntu o numerach ewidencyjnych: 5
    oraz 6. Powyższe zostało potwierdzone aktem notarialnym z dnia 20 kwietnia 2017 r.
    sporządzonym przez notariusza (...), Rep. A numer (...).
    Na wniosek Wnioskodawcy na mocy decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia 08 czerwca 2020
    roku nr (...) zatwierdzony został i dokonany podział działki numer 1 na działki nr: 7 o pow.
    0,0159 ha, 8 o pow. 0,0277 ha, 9 o pow. 0,0892 ha, 10 o pow. 0,0894 ha, 11 o pow. 0,0893
    ha. Wnioskodawca na stałe mieszka i pracuje na terytorium (...). Wynagrodzenie jakie
    otrzymuje Wnioskodawca za swoją pracę nie pozwala mu na zakup nieruchomości ze
    środków otrzymywanych z tytułu umowy o pracę. Ponadto, koszty kredytu na zakup
    nieruchomości nie jest uzasadniony gospodarczo i ekonomicznie, ze względu na bardzo
    wysokie koszty odsetek i prowizji. Podobnie nieuzasadnione ekonomicznie jest
    wynajmowanie nieruchomości, ponieważ opłaty za najem na terytorium (...) są

    stosunkowo wysokie w stosunku do zarobków, ponadto opłacając koszty najmu,
    Wnioskodawca nie był i nie będzie właścicielem nieruchomości. Mając wzgląd na
    powyższe, Wnioskodawca planuje sprzedać część posiadanych nieruchomości, celem
    zakupu nieruchomości mieszkaniowej w (...), w której zamierza realizować własne
    potrzeby mieszkaniowe.
    Analizując oferty rynkowe, Wnioskodawca zauważył, że jest bardzo małe zainteresowanie
    kupujących działkami o powierzchni przewyższającej 1000 m. kw. Ponadto, w toku analizy
    ofert rynkowych Wnioskodawca zauważył, że sprzedaż mniejszych nieruchomości (działek)
    prowadzi do uzyskania korzystniejszych warunków finansowych, w związku z czym gdyby
    podzielił działki, mógłby uzyskać lepsze warunki finansowe sprzedaży oraz ewentualnie
    mógłby zachować dla siebie większą część nieruchomości, ponieważ uzyskując lepsze
    warunki sprzedaży, nie będzie zmuszony do sprzedaży znacznej części majątku, by
    uzyskać kwotę niezbędną do zakupu nieruchomości na terenie (...), która pozwalałaby
    Wnioskodawcy spełniać własne cele mieszkaniowe.
    Na mocy Decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr (...) zatwierdzony
    został i dokonany podział działek:
    Działki 2 na następujące działki: 12 o pow. 0,0463 ha, 13 o pow. 0,1058 ha, 14 o pow.
    0,1015 ha, 15 o pow. 0,0581 ha,
    Działki 3: 16 o pow. 0,0099 ha, 17 o pow. 0,0312 ha, 18 o pow. 0,0912 ha, 19 o pow. 0,0902
    ha, 20 o pow. 0,0888 ha.
    Działki 4: 21 o pow. 0,0107 ha, 22 o pow. 0,1011 ha, 23 o pow. 0,0997 ha, 24 o pow. 0,1000
    ha.
    Wnioskodawca wskazuje w tym miejscu, że nie prowadzi i nie prowadził działalności
    gospodarczej, nie jest i nigdy nie był czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomości
    przedmiotowe nigdy nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej, rolniczej, nie
    były przedmiotem najmu lub dzierżawy. Grunty przedmiotowe, zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania stanowią grunty o przeznaczeniu tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z towarzyszącą zabudową gospodarczą, gospodarczo
    - garażową i garażową. Wnioskodawca nie czynił jakichkolwiek nakładów na przedmiotowe
    nieruchomości, w szczególności nie dokonał uzbrojenia działek, nie grodził ich, nie czynił
    żadnych innych ulepszeń, ani działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości lub
    jej uatrakcyjnienia.
    Wobec planów sprzedaży przedmiotowych działek gruntowych, w celu pozyskania
    środków finansowych na zakup nieruchomości z przeznaczeniem na własne cele
    mieszkaniowe na terytorium (...), Wnioskodawca zwraca się z prośbą o udzielenie
    odpowiedzi na następujące pytanie.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:
    1. Przewidywany termin sprzedaży działek to najbliższe 5 lat od daty sporządzenia
      niniejszego pisma. Wnioskodawca nie jest w stanie określić dokładnego terminu
      sprzedaży.
    2. Działki będące przedmiotem sprzedaży nie są i nie będą przedmiotem umów najmu
      /dzierżawy.
    3. Działki będące przedmiotem sprzedaży były i będą wyłącznie wykorzystywane na cele
      prywatne. Obecnie działki pozostają niezagospodarowane, Wnioskodawca nie
      dokonuje i nie planuje dokonywać w związku z nimi jakichkolwiek działań.
    4.
      a) Miejscowy plan zagospodarowania terenu został uchwalony 31 października 2016 r.
        przez Radę Miasta (...).
      b) Uchwalenie planu nastąpiło z inicjatywy Rady Miasta (...).
    5. Przed sprzedażą nie zostaną wydane pozwolenia na budowę.
    6. Wnioskodawca nie będzie zawierał umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami.
    7. Wnioskodawca nie będzie podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży ww.
      działek, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.

    8. Wnioskodawca nie będzie prowadził jakichkolwiek działań, żeby uatrakcyjnić działki dla
      celów sprzedaży lub podniesienia ich wartości.
    9. Wnioskodawca dokonał wcześniej sprzedaży działek, aktem notarialnym z dnia 5
      sierpnia 2020 r.
      a) Wnioskodawca nabył nieruchomości w drodze darowizny od rodziców w 2017 r.
      b) Wnioskodawca otrzymał darowiznę od rodziców do majątku prywatnego.
      c) Nieruchomości były wykorzystywane wyłącznie do celów prywatnych, nie były w
        żaden sposób zagospodarowane, Wnioskodawca nie wykorzystywał tych
        nieruchomości.
      d) Nieruchomości były sprzedane 5 sierpnia 2020 r. Przyczyną ich sprzedaży był zakup
        nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
      e) Zostały sprzedane 3 nieruchomości niezabudowane.
      f) Wnioskodawca dokonywał sprzedaży jako osoba fizyczna, nie w charakterze
        podatnika. W związku z tym, Wnioskodawca nie odprowadzał podatku VAT, nie
        składał deklaracji VAT-7 oraz nie dokonywał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.
      g) Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia przedmiotowego.
      h) Środki uzyskane ze sprzedaży były wydatkowane na własne cele mieszkaniowe.
    10. Wnioskodawca nie posiada innych działek, które w przyszłości zamierza sprzedać.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości gruntowych niezabudowanych będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT? (oznaczone we wniosku nr 2)
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 z późn. zm.; dalej jako „ustawa o VAT”),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei,
    na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ilekroć w ustawie jest mowa o towarach, rozumie
    się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Dodatkowo, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność ta obejmuje w szczególności czynności
    polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
    zamieszkującą na stałe w (...) i posiadającą tam rezydencję podatkową. Nie przebywa na
    terytorium Polski więcej niż 183 dni w roku i nie posiada w Polsce ośrodka interesów
    osobistych ani gospodarczych. W dniu 20 kwietnia 2017 r. Wnioskodawca otrzymał w
    darowiźnie od rodziców nieruchomości gruntowe, które nie były wykorzystywane w
    działalności gospodarczej, rolniczej ani w celach komercyjnych. Nieruchomości te były
    jedynie utrzymywane jako majątek prywatny.
    W celu dostosowania działek do potrzeb potencjalnych nabywców Wnioskodawca dokonał
    podziału działek na mniejsze w latach 2020 i 2024. Działania te nie miały jednak

    charakteru profesjonalnego, a ich celem było dostosowanie się do realiów rynkowych.
    Wnioskodawca nie podejmował żadnych aktywnych działań marketingowych, nie
    dokonywał uzbrojenia terenu, ogrodzenia ani innych ulepszeń. Celem sprzedaży jest
    pozyskanie środków na zakup nieruchomości mieszkaniowej w (...), która zaspokoi
    potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy.
    Stanowisko wyrażone powyżej, potwierdzone zostało w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych w podobnych sprawach. Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 10 lutego 2023 r. (0111-KDIB3-1.4012.848.2022.4 MSO) jednoznacznie
    wskazuje, że brak aktywności gospodarczej wyklucza uznanie sprzedającego za podatnika
    VAT.
    Podobnie w interpretacji z dnia 22 kwietnia 2021 r. (0113-KDIPT1-1.4012.101.2021.2 MGO)
    podkreślono, że czynności niezmierzające do profesjonalnego zarządzania
    nieruchomościami pozostają poza zakresem VAT. W analizowanym przypadku
    Wnioskodawca nie podjął działań takich jak uzbrojenie terenu, budowa dróg czy
    intensywne działania marketingowe. Podział działek był jedynie dostosowaniem się do
    rynku i nie stanowi cechy charakterystycznej dla profesjonalnych podmiotów
    gospodarczych.
    Równocześnie w interpretacji z dnia 3 stycznia 2024 r. (0114-KDIP1-1.4012.620.2023.2.
    MKA) wyrażono stanowisko, iż niezabudowane działki przeznaczone pod zabudowę
    podlegają opodatkowaniu podstawową stawką VAT (23%), o ile ich sprzedaż jest
    realizowana przez podatnika w ramach działalności gospodarczej. W przypadku
    Wnioskodawcy brak jest przesłanek wskazujących na działalność gospodarczą. Nie
    podjęto działań takich jak uzbrojenie terenu, zorganizowanie infrastruktury, czy też
    profesjonalne działania marketingowe.
    W interpretacji z dnia 21 grudnia 2018 r. (0111-KDIB3-1.4012.783.2018.2.AB) podkreślono,
    że sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży ani
    wykorzystany w ramach działalności gospodarczej, pozostaje poza zakresem
    opodatkowania VAT. Stanowisko to zgodne jest z wcześniejszymi wyrokami NSA oraz
    orzecznictwem TSUE, które jednoznacznie oddzielają sferę majątku prywatnego od
    działalności gospodarczej podlegającej VAT.
    Ponadto, twierdzenia Wnioskodawcy znajdują również odzwierciedlenie w orzecznictwie
    unijnym, gdzie Wnioskodawca powołuje się na następujące rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), osoba fizyczna może sprzedawać majątek
    prywatny bez konieczności bycia uznaną za podatnika VAT, pod warunkiem że
    nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. W przedmiotowej
    sprawie Wnioskodawca cały czas traktował otrzymane nieruchomości jako majątek
    prywatny, nie angażując ich w żadne działania komercyjne Jak wynika z tego orzeczenia,
    majątek prywatny to taka część majątku, która nie jest przeznaczona na cele gospodarcze
    i służy zaspokajaniu potrzeb osobistych właściciela.
    Wyrok TSUE w sprawie C-25/03 (Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE) podkreśla, że
    kluczowe znaczenie ma zamiar podatnika przy nabyciu i użytkowaniu nieruchomości.
    Wnioskodawca nie nabył nieruchomości w celu ich odsprzedaży ani prowadzenia
    działalności gospodarczej. Zamiar sprzedaży wynikł dopiero z potrzeby zaspokojenia
    osobistych potrzeb mieszkaniowych. Dodatkowo TSUE wskazał, że majątek prywatny to
    mienie wykorzystywane do zaspokajania potrzeb własnych, co ma miejsce w przypadku
    Wnioskodawcy.
    Orzeczenie TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 wskazuje, że liczba
    transakcji ani ich zakres nie są decydujące dla uznania działań za działalność gospodarczą.
    Kluczowe znaczenie mają natomiast aktywne działania typowe dla profesjonalnego obrotu

    nieruchomościami, takie jak uzbrojenie terenu, budowa dróg wewnętrznych, działania
    marketingowe lub inne inwestycje podnoszące wartość nieruchomości. Wnioskodawca nie
    podejmował żadnych tego typu działań, a jego zaangażowanie ograniczyło się do podziału
    działek w celu dostosowania ich do wymagań rynku. Trybunał wyjaśnił również, że zwykły
    zarząd majątkiem prywatnym nie podlega opodatkowaniu VAT, co w pełni odnosi się do
    niniejszej sprawy.
    W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, przepisy ustawy o VAT, interpretacje
    podatkowe oraz orzecznictwo TSUE należy uznać, że Wnioskodawca nie działa jako
    podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Sprzedaż nieruchomości
    gruntowych nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, lecz
    pozostaje w sferze zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym transakcje sprzedaży
    działek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca korzysta z prawa do rozporządzania swoim majątkiem w zakresie
    prywatnym, co nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie VAT. Mając na uwadze
    przedstawione okoliczności, należy uznać, że brak jest przesłanek do traktowania
    Wnioskodawcy jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a transakcja
    pozostaje wyłącznie w zakresie majątku prywatnego. Biorąc pod uwagę powyższe,
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż przedmiotowych działek
    niezabudowanych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w celu
    dokonania ich sprzedaży podjął/podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do

    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej. Na stałe mieszka Pan i pracuje na terytorium (...), tam też posiada swoją
    rezydencję podatkową. W 2017 r. otrzymał Pan w darowiźnie od swoich rodziców działki
    gruntu nr 1, 2, 3, 4 wraz z udziałem w działkach nr 5 oraz 6. W 2020 r. dokonał Pan
    podziału działki nr 1. W 2024 r. dokonał Pan podziału działki nr 2, 3, 4. Wynagrodzenie
    jakie otrzymuje Pan za swoją pracę nie pozwala Panu na zakup nieruchomości ze środków
    otrzymywanych z tytułu umowy o pracę. Planuje Pan sprzedać część posiadanych
    nieruchomości, celem zakupu nieruchomości mieszkaniowej w (...), w której zamierza Pan
    realizować własne potrzeby mieszkaniowe. Nie prowadzi i nie prowadził Pan działalności
    gospodarczej, nie jest i nigdy nie był Pan czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomości
    przedmiotowe nigdy nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej, rolniczej, nie
    były i nie będą przedmiotem najmu lub dzierżawy. Nie czynił Pan jakichkolwiek nakładów
    na przedmiotowe nieruchomości, w szczególności nie dokonał uzbrojenia działek, nie
    grodził ich, nie czynił żadnych innych ulepszeń, ani działań dotyczących zwiększenia
    wartości nieruchomości lub jej uatrakcyjnienia. Nie będzie Pan prowadził jakichkolwiek
    działań, żeby uatrakcyjnić działki dla celów sprzedaży lub podniesienia ich wartości. Działki
    będące przedmiotem sprzedaży były i będą wyłącznie wykorzystywane na cele prywatne.
    Nie wykorzystywał Pan tych nieruchomości. Obecnie działki pozostają
    niezagospodarowane. Przed sprzedażą nie zostaną wydane pozwolenia na budowę. Nie
    będzie Pan zawierał umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami. Nie będzie
    podejmował Pan działań marketingowych w celu sprzedaży ww. działek, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż
    przedmiotowych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu
    do działek, które będą przedmiotem planowanej sprzedaży, aby ustalić, czy w odniesieniu
    do opisanej czynności, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż
    przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i

    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku ze sprzedażą działek uznać Pana za
    podatnika tego podatku.
    Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży działek
    będzie Pan działał w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z
    okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykracza poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności działek.
    Nie podjął Pan również ciągu zdarzeń, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami, bowiem do tej pory Pan nie dokonywał i nie będzie - do dnia
    sprzedaży przedmiotowych działek - dokonywał żadnych działań mających na celu
    zwiększenie wartości tych działek ani żadnych działań w celu jej uatrakcyjnienia (np. takich
    jak: uzbrojenie działki w przyłącza do sieci kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej
    lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg;
    uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; inne działania zmierzające do
    zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki). Działki nie były wykorzystywane do
    działalności gospodarczej, rolniczej, nie były i nie będą przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    Działki były i będą wyłącznie wykorzystywane na cele prywatne. Przed sprzedażą nie
    zostaną wydane pozwolenia na budowę.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    przedmiotowych działek wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu
    sprzedaży działek będzie korzystać Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W konsekwencji, sprzedaż przedmiotowych działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku
    z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach

    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.