Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.741.2025.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem
pracownikom z ZFŚS kart podarunkowych (przedpłaconych)
wręczonych z okazji Świąt.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
karta
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
przychód-opodatkowanie przychodu
przychód-przychód ze stosunku służbowego
płatnik
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 67
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W związku z finansowaniem działalności socjalnej, Spółdzielnia Mieszkaniowa „... ” z okazji
    Świąt Bożego Narodzenia przekazała pracownikom posiadającym dzieci świadczenie
    rzeczowe w postaci kart podarunkowych (przedpłaconych) do określonej sieci sklepów X.
    Karty zostały w całości sfinansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych i przyznane uprawnionym pracownikom. Wartość kart podarunkowych została
    zróżnicowana ze względu na kryterium dochodowe i liczbę posiadanych dzieci. Wartość
    kart podarunkowych dla poszczególnych pracowników nie przekroczyła 1000 zł.
    Z definicji przedstawionej przez sieć sklepów wynika, że:
    - karta podarunkowa może zostać zrealizowana w dowolnie wybranym sklepie sieci X na
      terenie całej Polski,
    - realizacja karty podarunkowej może nastąpić wyłącznie po jej okazaniu,
    - karta podarunkowa nie może zostać wymieniona na gotówkę,
    - karta podarunkowa upoważnia do zakupu wszystkich dostępnych w ofercie sieci X
      artykułów na kwotę, na którą opiewa wartość nominalna karty,
    - w przypadku dokonania zakupu na kwotę przewyższającą wartość nominalną karty,
      klient jest zobowiązany do dokonania dopłaty stanowiącej różnicę miedzy wartością
      zakupionych towarów a wartością nominalną karty podarunkowej,
    - kartę podarunkową należy przechowywać jak inne środki płatnicze. Klient ma
      obowiązek posługiwania się kartą podarunkową zachowaną w należytym stanie, to
      jest w stanie umożliwiającym pełen odczyt danych na karcie.
    Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.)
    Wnioskodawca jako płatnik odprowadza zaliczki na podatek dochodowy od dochodów
    pracowników.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od
    wynagrodzeń wypłacanych pracownikom, może zastosować do wartości kart
    podarunkowych (przedpłaconych) wręczonych pracownikom zwolnienie od podatku
    dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., traktując wymienione karty
    podarunkowe jako świadczenie pieniężne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym

    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Stosownie zaś do art. 11 ust. 1 tej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno w
    postaci pieniężnej, jak i w postaci niepieniężnej, w tym nieodpłatne świadczenia
    otrzymane przez podatnika.
    Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego
    do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
    organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
      - podatku, zaliczki lub raty.
    Ustawa o podatku dochodowym zawiera przepisy regulujące pobór zaliczek przez płatnika.
    W przypadku wynagrodzeń wypłacanych m. in. w ramach umowy o pracę, zastosowanie
    ma art. 32 ust. 1 u.p.d.o.f., który wskazuje, że: Zakłady pracy będące osobami fizycznymi,
    osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
    prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek
    dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu
    udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Ponadto, według art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
    pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
    wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
    miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą
    potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić
    w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Uzupełnieniem jest art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym za przychody ze
    stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku
    pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń
    w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i
    świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i
    wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a

    ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., wolna od podatku dochodowego jest wartość
    otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której
    mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń
    oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w
    całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków
    zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł;
    rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany
    na towary lub usługi.
    Karty podarunkowe finansowane są ze środków ZFŚS i mieszczą się w definicji działalności
    socjalnej. Karta podarunkowa jest bezgotówkowym środkiem płatniczym, nie jest „bonem,
    talonem lub innym znakiem uprawniającym do wymiany na towar lub usługę”. Jest to
    świadczenie pieniężne, a tym samym korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od
    osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca, jako płatnik ma prawo
    zastosować zwolnienie,o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar
    finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie
    nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady,o zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej
    osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego
    przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co
    stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw
    danej czynności.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

    W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez
    pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia
    pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy,
    będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń
    określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 cytowanej ustawy:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w
      związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz
      otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w
      całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy
      związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 1 000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki,
      uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
    Jak wynika ze wskazanego przepisu, skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są
    spełnione łącznie następujące przesłanki:
    - świadczenie otrzymuje pracownik,
    - świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach
      o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
    - świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,
    - źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych
      lub funduszy związków zawodowych.
    Limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń
    wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy
    związków zawodowych, niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest
    zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych)

    otrzymuje świadczenia z ww. funduszy. Innymi słowy, jeśli ze wszystkich zakładów pracy,
    łącznie pracownik otrzyma więcej niż określony przez ustawodawcę limit kwotowy, to
    nadwyżka ponad tę kwotę podlega u niego opodatkowaniu. Przy czym ustawodawca nie
    nałożył na podmiot (pracodawcę lub związek zawodowy) wypłacający świadczenia z
    funduszy wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obowiązku monitorowania, czy pracownik uzyskał już w roku podatkowym ww.
    świadczenia od innego świadczeniodawcy.
    Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu
    świadczeń socjalnych(t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):
      Działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form
      wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad
      dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna
      lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego,
      udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub
      bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
    Jak wynika z art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz.
    U. z 2025 r., poz. 611), w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Karta płatnicza – to karta uprawniająca do wypłaty gotówki lub umożliwiająca
      złożenie zlecenia płatniczego za pośrednictwem akceptanta lub agenta
      rozliczeniowego, akceptowana przez akceptanta w celu otrzymania przez niego
      należnych mu środków, w tym karta płatnicza w rozumieniu art. 2 pkt 15
      rozporządzenia (UE) 2015/751.
    Stosownie do art. 63 ust. 1 ww. ustawy Prawo bankowe:
      Rozliczenia pieniężne mogą być przeprowadzane za pośrednictwem banków, jeżeli
      przynajmniej jedna ze stron rozliczenia (dłużnik lub wierzyciel) posiada rachunek
      bankowy. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo lub bezgotówkowo za
      pomocą papierowych lub informatycznych nośników danych.
    Na podstawie art. 63 ust. 3 pkt 4 Prawa bankowego:
      Rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się w szczególności: kartą płatniczą.
    Karta przedpłacona to swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności
    posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany jej użytkownikowi
    kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie użytkownikowi karty (np. pracownikom) środków
    pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków
    pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu
    widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej. Zatem kartę taką
    należy, co do zasady, uznać za świadczenie pieniężne z uwagi na jej zaklasyfikowanie, jako
    instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia
    regulowanie zobowiązań pieniężnych.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz
    powyższe przepisy prawa podatkowego uznać należy, że świadczenie w postaci kart
    przedpłaconych stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w
    art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wartość
    świadczenia w postaci kart przedpłaconych - przekazanych pracownikom - których
    źródłem finansowania będą środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych korzysta
    ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych określonego w art. 21 ust. 1 pkt
    67 ww. ustawy do wysokości kwoty obowiązującego w roku podatkowym limitu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa,ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.