Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.465.2025.1.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Dotyczy opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży przez
Gminę działki na której posadowiony jest budynek usługowo; handlowy, wybudowany ze środków własnych dzierżawcy bez
uwzględnienia zwolnienia z opodatkowania.
Słowa kluczowe: budynek
dostawa-dostawa towarów
dzierżawa
gmina
grunty-grunt zabudowany
opodatkowanie
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
sprzedaż
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży przez Gminę
    działki nr ew. (A.) na której posadowiony jest budynek usługowo - handlowy, wybudowany
    ze środków własnych dzierżawcy bez uwzględnienia zwolnienia z opodatkowania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest jednostką samorządu terytorialnego, która działa na podstawie ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r, poz. 1465 ze
    zm.). Gmina posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Gminie przysługuje prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej ozn. nr ewid.
    (A.) o pow. (...) ha (daw. dz. nr X) położonej w obrębie (...) m. (...), oznaczonej w ewidencji
    gruntów i budynków symbolem „(...)” - inne tereny zabudowane dla której Sąd Rejonowy w
    (...) Wydział (...) Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Teren ww. działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    miasta (...) uchwalonym przez Radę Miejską w (...) uchwałą Nr (...) z dnia (...) (...) (...) r.
    ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) (...), poz. (...) z dnia (...) r. znajduje się
    w strefie (...) - stanowiącej tereny zabudowy usługowej.
    Gmina Decyzją Wojewody (...) z dnia (...) r., nabyła z mocy prawa nieodpłatnie własność
    nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr (...) o pow. (...) ha (aktualnie dz. nr (A.))
    obręb (...) m. (...), na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy
    wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach
    samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 i Nr 43 poz. 253) w związku z art. 5 ust. 1 tej
    ustawy. W związku z powyższym nabycie działki nie zostało dokonane w wykonaniu
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W dniu (...) r. dla terenu ww. działki na wniosek osoby fizycznej „X” wydana została decyzja
    przez Naczelnika Urzędu i Miasta w (...) ustalająca lokalizację inwestycji polegającej na
    realizacji pawilonu handlowego branży „(...)”.
    Osoba fizyczna „X” za zgodą właściciela gruntu - Gminy (...) z własnych środków
    wybudowała przedmiotowy budynek.
                                                      2W dniu (...) r. osoba fizyczna „X” stała się dzierżawcą przedmiotowego gruntu o pow. (...) m
    z przeznaczeniem na cele handlowe. Do stawki czynszu doliczany był podatek VAT w
    wysokości 22%. Od dnia (...) r. stawka podatku wynosiła 23%. Dzierżawca ponosił również
    koszty podatku od nieruchomości.
                                    2Od dnia (...) r. dzierżawcą gruntu - działki nr (...) o pow. (...) m jest „(...)” z przeznaczeniem
    pod obiekt usługowo-handlowy, dzierżawa opodatkowana jest podatkiem VAT w
    wysokości 23% oraz obciążona jest kosztami podatku od nieruchomości. Umowa
    dzierżawy zawarta jest na czas określony z terminem do dnia (...) r.
    (...) umową sprzedaży sporządzoną w dniu (...) r. z osobą fizyczną „X” nabyła wierzytelność
    z tytułu nakładów poczynionych przez poprzedniego dzierżawcę „X” w postaci
    wzniesionego obiektu budowlanego - pawilonu handlowego, zlokalizowanego na części
                    2działki ozn. nr (...) o pow. (...) m obr. (...) m. (...) stanowiący własność Gminy (...).
    Burmistrz (...) Decyzją nr (...) z dnia (...) r. zatwierdził podział nieruchomości ozn. nr (...) o
    pow. (...) ha, położonej w obrębie (...) m. (...), na działki oznaczone numerem: (...) o pow. (...)
    ha i (A.)o pow. (...) ha.
    Działka nr (...) od momentu jej podziału, jaki również działka nr (A.), od momentu jej
    wydzielenia z działki nr (...), nie były, nie są i nie będą wykorzystywane przez Gminę
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług, w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przedmiotowa działka była i jest przedmiotem umowy dzierżawy na cele handlowo-
    usługowe. Aktualnie z tytułu dzierżawy Gmina pobiera miesięczny czynsz dzierżawny,
    opodatkowany stawką 23%, dokumentowany fakturą VAT wystawianą co miesiąc. W
    związku z powyższym, nieruchomości ta jest wykorzystywana do działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    W odniesieniu do budynku usługowo-handlowego, doszło do pierwszego zasiedlenia w
    rozumieniu art. 2 pkt. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.

    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) i od tego momentu do momentu planowanej sprzedaży tego
    budynku upłynął okres co najmniej 2 lata.
    Dzierżawca nie poniósł wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30 % wartości początkowej budynku.
    Gmina nie korzystała z prawa do odliczeń, nigdy nie przeprowadzała żadnego remontu
    budynku ani ulepszeń. Budynek jest murowany trwale związany z gruntem.
    Przed sprzedażą nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na wybudowanie
    budynku usługowo - handlowego położonego na działce nr (A.). Gmina nie będzie zwracała
    kosztów poniesionych na budowę budynku. Przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie
    grunt, stanowiący własność Gminy, bez budynku na nim posadowionego.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Gminę działki ozn. nr ew. (A.) na której posadowiony jest budynek
    usługowo - handlowy, wybudowany ze środków własnych dzierżawcy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z opodatkowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina, stoi na stanowisku, że sprzedaż przedmiotowej działki, zabudowanej budynkiem o
    funkcji handlowo-usługowej będzie stanowić czynność, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), Gmina (...) nie
    będzie mogła skorzystać z przedmiotowych zwolnień.
    Opisana we wniosku transakcja dokonana zostanie na podstawie art. 231 Kodeksu
    cywilnego, a więc podstawa opodatkowania VAT z tytułu czynności dostawy
    nieruchomości na rzecz dzierżawcy powinna obejmować wyłącznie wartość zbywanego
    gruntu z pominięciem zabudowań wzniesionych na tym gruncie przez dzierżawcę. Nie
    znajduje tu zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt. 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ponieważ ma on zastosowanie wówczas gdy
    w ramach jednej transakcji dokonuje się dostawy dwóch różnych towarów oraz gruntu, z
    którym budynek ten jest nierozerwalnie związany. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem
    dostawy nie będzie budynek a jedynie grunt.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j.Dz.U.z2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z powołanymi przepisami, zbycie nieruchomości gruntowych (działek) spełnia
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana,
    musi być wykonana przez podmiot, który spełnia przesłanki umożliwiające uznanie go –
    dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
    Należy zauważyć, że stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj.:
    - gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    - gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
        podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wynika z tego, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od
    towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i

    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Wskazali Państwo, że Gmina zamierza sprzedać działkę ozn. nr ew. (A.) na której
    posadowiony jest budynek usługowo - handlowy, wybudowany ze środków własnych
    dzierżawcy.
    Zatem w analizowanej sprawie Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług w
    zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, a
    sprzedaż nieruchomości składającej się z działki nr (A.) będzie dostawą dokonaną w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Czynność ta
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić, co będzie
    przedmiotem sprzedaży.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 47 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności (...).

      § 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Stosownie do art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Powyższy przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę
    superficies solo cedit:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Wzniesienie budynku w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem zasady
    superficies solo cedit.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu oddanego w najem, dzierżawę,
    użyczenie jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i budowli. Sposób
    rozliczenia się przez strony umowy najmu/dzierżawy/użyczenia w związku z ulepszeniami
    poczynionymi przez użytkownika na nieruchomość, pozostawiony jest, w ramach swobody
    zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub cel umów w tym
    przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku umowy najmu/dzierżawy
                                                    1/użyczenia, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z brzmienia art. 353
    Kodeksu cywilnego.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego
    rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel”
    nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w
    sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa
    własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą
    decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest,
    co do zasady, wydanie towaru.
    Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z
    dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie
    europejskim (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris
    van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że:
      „wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
    jednak jednocześnie zastrzegł, że:

      „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu
      rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu
      artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw.
    własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i
    dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne
    rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż
    rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.
    Zatem rozważając skutki podatkowe transakcji polegającej na dostawie gruntu na rzecz
    właściciela nakładów posadowionych na tym gruncie należy mieć na uwadze nie jej
    aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    O ile jest oczywiste, że zbycie gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także
    własności posadowionych na nim budynków i/lub budowli, jako części składowych gruntu,
    to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towarów, jakimi są
    niewątpliwie budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    We wniosku wskazali Państwo, że (...) umową sprzedaży sporządzoną w dniu (...) r. z osobą
    fizyczną „X” nabyła wierzytelność z tytułu nakładów poczynionych przez poprzedniego
    dzierżawcę „X” w postaci wzniesionego obiektu budowlanego - pawilonu handlowego,
                                    2zlokalizowanego na części działki ozn. nr (...) o pow. (...) m obr. (...) m. (...) stanowiący
    własność Gminy (...). Burmistrz (...) Decyzją nr (...) z dnia (...) r. zatwierdził podział
    nieruchomości ozn. nr (...) o pow. (...) ha, położonej w obrębie (...) m. (...), na działki
    oznaczone numerem: (...) o pow. (...) ha i (...) o pow. (...) ha. Przed sprzedażą nie dojdzie do
    rozliczenia nakładów poniesionych na wybudowanie budynku usługowo - handlowego
    położonego na działce nr (A.). Gmina nie będzie zwracała kosztów poniesionych na
    budowę budynku a zatem nie można uznać, że w momencie transakcji ww. nakłady w
    aspekcie ekonomicznym będą stanowiły własność Gminy.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, w ramach planowanej dostawy, nie dojdzie więc do
    przeniesienia prawa do rozporządzania ww. nakładami jak właściciel. W rozpatrywanej
    sprawie nastąpi bowiem sprzedaż wyłącznie prawa własności gruntu działki nr (A.) a nie
    ww. nakładów, które stanowią odrębną ekonomiczną własność innego podmiotu, tj.
    dotychczasowego Dzierżawcy. Zatem w istocie ww. nakłady nie będą stanowiły
    przedmiotu dostawy, bowiem nakłady przed dniem sprzedaży nie będą w ekonomicznym
    posiadaniu Gminy. Pomimo, że z punktu widzenia prawa cywilnego na nabywcę formalnie
    przejdzie prawo własności gruntu wraz naniesieniami, to – biorąc pod uwagę rozwiązania
    przyjęte w ustawie o podatku od towarów i usług – w ramach planowanej transakcji nie
    wystąpi dostawa towarów w postaci naniesień posadowionych na gruncie, ponieważ to
    dzierżawca dysponuje nimi jak właściciel. W wyniku sprzedaży nieruchomości gruntowej,
    w odniesieniu do ww. nakładów, nie dojdzie więc do przeniesienia prawa do
    rozporządzania nimi jak właściciel, co oznacza, że nie zostanie spełniona dyspozycja art. 7
    ust. 1 ustawy.
    W rezultacie przedmiotem opodatkowania planowanej sprzedaży nieruchomości
    gruntowej na rzecz nabywcy będzie – w rozumieniu art. 7 ustawy – wyłącznie prawo
    własności nieruchomości gruntowej.
    Skoro więc ww. nakłady – jak wykazano powyżej, nie zostały poniesione przez Gminę a
    przez dotychczasowego Dzierżawcę, tym samym podstawą opodatkowania będzie kwota
    należna obejmująca całość świadczenia należnego od nabywcy. Podstawą opodatkowania,
    zgodnie z art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy, będzie wyłącznie wartość
    nieruchomości gruntowej, bez uwzględniania wartości poniesionych przez dzierżawcę
    nakładów, pomniejszona o kwotę podatku należnego.

    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być
    opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Definicję terenu budowlanego zawiera art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Powyższa regulacja – kluczowa dla sprawy – stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k
    Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:
    Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy
    terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote
    Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren
    uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym
    samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki,
    który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Na nieruchomości składająca się z działki nr (A.) znajduje się budynek usługowo-
    handlowego, wybudowany przez Dzierżawcę. Nieruchomość objęta jest miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym ww. działka stanowi teren
    zabudowy usługowej, jest to więc teren budowlany zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy.
    Nieruchomość ta nie stanowi więc gruntu niezabudowanego, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy. Zatem dostawa ww. nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, albowiem grunt mający
    być przedmiotem planowanej dostawy już jest terenem zabudowanym, a ponadto
    stanowi teren budowlany.
    Skoro nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy udziału w
    nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Z Państwa wniosku wynika, że Działka nr (...) od momentu jej podziału, jaki również działka
    nr (A.), od momentu jej wydzielenia z działki nr (...), nie były, nie są i nie będą
    wykorzystywane przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku od
    towarów i usług, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przedmiotowa działka była i jest przedmiotem umowy dzierżawy na cele handlowo-
    usługowe. Zatem dostawa tej nieruchomości nie może korzystać również ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy bowiem nieruchomość składająca się z działki nr
    (A.) nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej.
    Podsumowując, przy zbyciu nieruchomości gruntowej składającej się z działki nr (A.) na
    rzecz nabywcy sprzedaż będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT we właściwej
    stawce bez zastosowania zwolnienia z VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.