Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.433.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Pojęcie rezydenta podatkowego w rozumieniu art. 3 ust.1
ustawy o PIT i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
od całości uzyskanych dochodów bez względu na miejsce ich
osiągania.
Słowa kluczowe: Belgia
małżonek
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    obowiązku podatkowego.
    Uzupełniła Pani go – na wezwanie – pismem z 21 maja 2025 r. (data wpływu 27 maja 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani osobą fizyczną, posiadającą polskie obywatelstwo. Zawarła Pani w 2024 roku
    związek małżeński na terytorium Belgii z obywatelem tego kraju. Posiada Pani w
    małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej.
    Pani mąż, który zamieszkuje w Belgii, prowadzi tam działalność gospodarczą i jest
    belgijskim rezydentem podatkowym. Prowadzą Państwo odrębne gospodarstwa domowe.
    Każde z Państwa prowadzi odrębną działalność gospodarczą – Pani w Polsce, zaś Pani
    małżonek w Belgii. Pani działalność gospodarcza obejmuje pośrednictwo w obrocie
    nieruchomościami oraz zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie.
    Koncentruje się Pani w swojej działalności głównie na polskim rynku nieruchomości. W
    ramach wykonywanej działalności świadczy Pani usługi na rzecz kilku polskich spółek.
    Jest Pani również zatrudniona w spółce będącej polskim rezydentem podatkowym, na
    podstawie umowy o pracę. Posiada Pani w Polsce rachunek bankowy oraz dokonuje
    inwestycji wyłącznie za pośrednictwem polskich brokerów. Z uwagi na fakt, że wykonuje
    Pani w Polsce działalność gospodarczą oraz wykonuje Pani pracę na rzecz polskiej spółki
    podlega Pani polskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych. Z uwagi na fakt podlegania
    polskiemu ubezpieczeniu zdrowotnemu posiada Pani w Polsce lekarza pierwszego
    kontaktu. Również posiada Pani w Polsce prywatne ubezpieczenie zdrowotne, z którego
    regularnie Pani korzysta.
    Posiada Pani dwie nieruchomości mieszkalne położone w (...) – w jednej sama Pani
    zamieszkuje podczas pobytu w Polsce, a drugą wynajmuje Pani osobom trzecim. Podczas
    pobytu w Belgii zamieszkuje Pani w nieruchomości należącej do Pani męża.
    Posiada Pani 4 główne rachunki bankowe w trzech polskich bankach, w tym rachunek
    związany z działalności gospodarczą wykonywaną w Polsce, ale posiada Pani również
    rachunki bankowe w Belgii oraz Portugalii. W polskim Banku (...) posiada Pani zaciągnięty
    kredyt we franku szwajcarskim.
    Nie posiada Pani dzieci.
    Posiada Pani na terytorium Polski rodzinę i szerokie grono przyjaciół, z którymi utrzymuje
    Pani bliskie relacje. Posiada Pani w Polsce prywatne ubezpieczenie zdrowotne oraz
    korzysta Pani z opieki zdrowotnej w Polsce.
    Część roku przebywa Pani w miejscu zamieszkania męża – tj. w Belgii, część w Polsce,
    gdzie opiekuje się Pani matką, pozostałą zaś część w krajach trzecich, gdzie spędza Pani z
    mężem wakacje. W żadnym z krajów nie przebywa, ani nie będzie Pani przebywać przez
    okres 183 dni w ciągu roku podatkowego.
    Posiada Pani również 50% udziałów w portugalskiej spółce z ograniczoną
    odpowiedzialnością (LDA).
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Zapytanie dotyczy 2025 roku oraz lat następnych do czasu zmiany stanu faktycznego.

    W Pani ocenie, Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych będzie położone w
    Polsce.
    W Pani ocenie, powinna Pani rozliczać się z całości osiąganych dochodów w Polsce.
    Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji wydanego przez organy skarbowe któregokolwiek
    z państw.
    Przez większość czasu przebywa Pani w Polsce sama. Mąż bywa w Polsce przez kilkanaście
    dni w ciągu roku. Mąż przebywa wraz z Panią w Polsce przez kilkanaście dni w ciągu roku.

## Pytanie

Czy jest Pani polskim rezydentem podatkowym rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Jest Pani polskim rezydentem podatkowym rozmienianiu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Stosownie natomiast do art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie natomiast z art. 4a ustawy o PIT: Przepisy art. 3 ust. 1, la, 2a i 2b stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Polska jest stroną Konwencji z dnia 20 sierpnia 2001 roku między Rzeczypospolita Polską a
    Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania
    oszustwom podatkowym i uchylaniu się opodatkowania w zakresie podatku od dochodów
    i majątku.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO:
    W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem
    tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
    stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje
    również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże
    określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w
    zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu
    majątku położonego w tym Państwie.
    Stosownie natomiast do art. 4 ust. 2 UPO:
    Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
    obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
    a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona
      stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w
      tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
      interesów życiowych);
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych
      albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa

      się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym
      zwykle przebywa;
    c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z
      nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest
      obywatelem;
    d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to
      właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego
      porozumienia.
    Nie spełni Pani wymogu do uznania jej za polskiego rezydenta w rozumieniu art. 3 ust. 1a
    pkt 2, bowiem Pani pobyt na terytorium Polski nie będzie przekraczał 183 dni w ciągu roku
    podatkowego.
    Kluczowym kryterium dla rozstrzygnięcia miejsca posiadania nieograniczonego obowiązku
    podatkowego w Polsce jest zatem Pani centrum interesów majątkowych i gospodarczych.
    Jak wskazał Dyrektor KIS w indywidualnej interpretacji z 9 października 2018 r. (0112-
    KDIL3-2.4011.320.2018.1.JK):
        Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania
        rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną,
        obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp.
        Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce
        prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje,
        majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta
        bankowe itd.
    W Pani ocenie, w świetle powyższego będzie Pani posiadała centrum interesów życiowych
    w Polsce, z uwagi na posiadaną nieruchomość, w której może zamieszkiwać, powiązania
    rodzinne z matką, a także posiadane tu aktywa oraz zawarte umowy, w ramach których
    świadczy pracę.
    Spełnienie warunku centrum interesów życiowych na terytorium Polski nie jest kryterium
    ostatecznie decydującym o miejscu, w którym podatnik posiada nieograniczony
    obowiązek podatkowy, bowiem w tym kontekście należy stosownie do art. 4a ustawy o PIT
    zbadać również spełnienie przesłanek określonych przez UPO.
    Można teoretycznie przyjąć, że ma Pani również centrum interesów życiowych na
    terytorium Belgii, z uwagi na fakt, że w Belgii posiada małżonka. Pani zdaniem, w Pani
    stanie faktycznym, fakt pozostawiania w związku z małżeńskim z rezydentem
    podatkowym Belgii, nie przesądza o posiadaniu centrum (ośrodka) interesów życiowych w
    tym kraju.
    Stosownie do UPO, kryteriami decydującymi o miejscu nieograniczonego obowiązku
    podatkowego są kolejno: miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, zwykły
    pobyt, obywatelstwo.
    W przypadku, gdyby powyższe kryteria nie doprowadziły do jednoznacznego
    rozstrzygnięcia co do miejsca posiadania nieograniczonego obowiązku podatkowego, UPO
    zawiera również możliwość ustalenia go w procedurze wzajemnego porozumiewania.
    Zgodnie z Komentarzem do modelowej konwencji OECD, rozstrzygnięciem kolizji
    dotyczących powiązań z państwami powinno być takie kryterium, które w miarę
    możliwości nie pozostawia wątpliwości.
    Modelowa Konwencja, jak i komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią przyjętą w praktyce międzynarodowej

    wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawierane przez jej strony.
    Jak wskazuje Komentarz do modelowej konwencji OECD stałe miejsce zamieszkania należy
    rozumieć możliwie szeroko. Może nim być dom, mieszkanie lub jakakolwiek nieruchomość
    przeznaczona na stały pobyt ludzi, niezależnie od tytułu prawnego który łączy podatnika z
    tą nieruchomością. Istotnym kryterium jest trwałość zamieszkania i dostępność miejsca
    zamieszkania, przez co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko co jest
    niezbędne, aby dysponować miejscem zamieszkania do własnej dyspozycji w każdym
    czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego posiada Pani dostępne do zamieszkania
    nieruchomości zarówno w Polsce (własne) jak i w Belgii (męża), w związku z czym
    kryterium to nie będzie rozstrzygające. W przypadku takim UPO wskazuje na kryterium
    powiązań osobistych i ekonomicznych, a więc ośrodek interesów życiowych. Przy
    ustalaniu, w którym państwie podatnik posiada centrum interesów życiowych, należy
    wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną,
    kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza
    swoim majątkiem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając
    indywidualną sytuację danej osoby.
    Odnosząc się do kryterium powiązań osobistych i majątkowych, wskazuje Pani, że w Belgii
    posiada rachunek bankowy, ponadto w Belgii znajduje się miejsce zamieszkania oraz
    ośrodek interesów gospodarczych Pani małżonka. Natomiast w Polsce posiada Pani
    rodzinę, przyjaciół, a także jest zatrudniona na umowę o pracę w polskiej spółce i
    prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi
    na rzecz polskich podmiotów. Ponadto, posiada Pani również w Polsce rachunek
    bankowy, a także osiąga dochody z tytułu wynajmu nieruchomości.
    W związku z powyższym, w Pani ocenie, Pani osobiste powiązania, obejmujące interesy
    majątkowe, powiązania rodzinne, zainteresowania, ogniskują się w Polsce.
    Uważa Pani, że już na podstawie powyższego kryterium (centrum interesów życiowych)
    należałoby uznać, że Pani powiązania z Polską są znacznie ściślejsze, a zatem powinna
    Pani zostać uznana za polskiego rezydenta podatkowego już na podstawie tego kryterium.
    Sam pobyt małżonka, z którym posiada Pani rozdzielność majątkową małżeńską na
    terytorium Belgii oraz nieograniczony obowiązek podatkowy małżonka na terytorium
    Belgii nie jest kryterium rozstrzygającym ostatecznie o położeniu centrum interesów
    życiowych podatnika. Tezę powyższą potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z 31 grudnia 2021 roku, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.1008.2021.i.KF, oraz
    interpretacji indywidualnej z 14 września 2022 roku, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.556.2022.2.
    JK.
    Z ostrożności procesowej, w przypadku, gdyby organ interpretacyjny nie podzielił Pani
    stanowiska, przedstawia ona również argumentację co do dalszych kryteriów oceny, w
    tym kryterium stałego pobytu. Zgodnie Komentarzem do modelowej konwencji OECD,
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wskazują okresu, który należy badać w
    kontekście zwykłego przebywania. Komentarz pozostawia jednak wytyczną w postaci
    badania dostatecznie długiego okresu, aby możliwe było określenie charakteru pobytów w
    każdym z dwóch państw.
    W Pani ocenie, okres ten można określić na podstawie roku podatkowego, który dla osób
    fizycznych w polskim systemie prawa podatkowego pokrywa się z rokiem kalendarzowym,
    bowiem z określeniem statusu podatkowego w danym roku prawo wiąże określone
    obowiązki w postaci złożenia deklaracji podatkowej czy zapłaty podatku.

    W związku z powyższym, uwzględniając fakt, że jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    czas pobytu w Polsce i w Belgii będzie porównywalny, zaś w żadnym z tych krajów nie
    przekroczy 183 dni, przyjąć należy, że to kryterium również nie daje jednoznacznego
    rozstrzygnięcia.
    Z uwagi na powyższe kluczowe będzie kryterium określone w art. 4 ust. 2 lit. c) UPO, a
    więc kryterium obywatelstwa. Zważywszy na fakt, że posiada Pani jedynie polskie
    obywatelstwo, należy przyjąć, że będzie ona podmiotem nieograniczonego obowiązku
    podatkowego na terytorium Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek przepis wskazuje posiadanie centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp.
    Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia
    działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. Analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
    Po analizie Pani powiązań osobistych i gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia
    ośrodek Pani interesów życiowych w 2025 r. i w latach następnych (do momentu zmiany
    stanu faktycznego) znajduje się w Polsce.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo. Zawarła
    Pani w 2024 roku związek małżeński na terytorium Belgii z obywatelem tego kraju.
    Posiada Pani w małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej. Pani mąż, której zamieszkuje
    w Belgii, prowadzi tam działalność gospodarczą i jest belgijskim rezydentem podatkowym.
    Prowadzą Państwo odrębne gospodarstwa domowe. Przez większość czasu przebywa
    Pani w Polsce sama. Mąż przebywa wraz z Panią w Polsce przez kilkanaście dni w ciągu
    roku. Nie posiada Pani dzieci. Posiada Pani na terytorium Polski rodzinę i szerokie grono
    przyjaciół, z którymi utrzymuje Pani bliskie relacje.
    W Pani ocenie, Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych będzie położone w
    Polsce.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą na terytorium Polski. Koncentruje się Pani w
    swojej działalności głównie na polskim rynku nieruchomości. W ramach wykonywanej
    działalności świadczy Pani usługi na rzecz kilku polskich spółek. Jest Pani również
    zatrudniona w spółce będącej polskim rezydentem podatkowym, na podstawie umowy o
    pracę. Posiada Pani w Polsce rachunki bankowe oraz dokonuje inwestycji wyłącznie za
    pośrednictwem polskich brokerów. Posiada Pani dwie nieruchomości mieszkalne
    położone w Polsce.
    W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w 2025 r, i w latach następnych (do momentu zmiany stanu faktycznego)
    posiada i będzie Pani posiadać w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, a
    zatem podlega i będzie Pani podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. W latach 2025 i dalszych (do momentu zmiany stanu faktycznego) podlega
    i będzie Pani podlegała opodatkowaniu od całości uzyskanych dochodów bez względu na
    miejsce ich uzyskania z uwzględnieniem właściwej Konwencji/umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom
    podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. nr 211, poz.
    2139) zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.
    między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii zmieniającym Konwencję między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisaną w Warszawie dnia
    20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1094) i zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę i Belgię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z

      prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki
      terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które
      podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł
      położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Jednocześnie jak wynika z art. 4 ust. 2 polsko – belgijskiej Konwencji o unikaniu
    podwójnego opodatkowania:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących
      zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
        tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Przedtem jednak, wyjaśnienia wymaga, że głównym celem
    Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity
    najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego
    podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie
    przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej
    Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia
    Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do
    większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z
    postanowieniami Modelowej Konwencji OECD.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze.
    Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy
    ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie,
    działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i

    miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w
    całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania
    nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede
    wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo
    danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej, zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Przechodząc do analizy Pani sprawy, wskazuję, że jeżeli podatnik zostaje uznany za
    rezydenta podatkowego drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów
    przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa), a w Polsce jest uznawany
    za rezydenta podatkowego na mocy opisanych wcześniej przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.
    Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w
    przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie
    dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Należy jednak podkreślić, że normy kolizyjne stosowane w przypadku podwójnej
    rezydencji podatkowej miałyby zastosowanie dopiero wówczas, gdyby została Pani uznana
    za rezydenta podatkowego zarówno w Polsce jak i w Belgii.
    Mając na uwadze przedstawione przez Panią informacje oraz obowiązujące przepisy,
    stwierdzam, że nie istnieje konieczność ustalenia Pani miejsca zamieszkania w oparciu o
    przepisy wynikające z polsko – belgijskiej Konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Jak wskazałem powyżej, w 2025 r. oraz w latach następnych (do momentu zmiany stanu
    faktycznego) posiada Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Ponadto, w
    uzupełnieniu wskazała Pani, że Pani stałe miejsce zamieszkania powinno być położone w
    Polsce. Powinna Pani rozliczać się z całości uzyskanych dochodów w Polsce. Nie posiada
    Pani certyfikatu rezydencji wydanego przez organy skarbowe któregokolwiek z państw.
    Zatem nie posiada i nie będzie Pani posiadała (do momentu zmiany stanu faktycznego)
    miejsca zamieszkania jednocześnie w dwóch krajach. W tym okresie nie posiada i nie
    będzie Pani posiadać podwójnej rezydencji podatkowej.
    W konsekwencji, należy zgodzić się z Panią, że w ww. okresie podlega i będzie Pani
    podlegała (do momentu zmiany stanu faktycznego) w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, tj. obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości uzyskanych
    dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dacie wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.