Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.723.2025.1.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Dotyczy ustalenia skutków podatkowych decyzji stwierdzającej
wygaśnięcia Zezwolenia, w zakresie obowiązku zwrotu
pomocy publicznej oraz przejścia na opodatkowanie w formie
ryczałtu od dochodów spółek.
Słowa kluczowe: decyzja
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
pomoc-pomoc publiczna
rok-rok podatkowy
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
wygaśnięcie
zezwolenie
zwolnienie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28k
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 12 listopada 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Spółka (...) z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka”), prowadzi działalność na terenie specjalnej
    strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie Zezwolenia Nr (...) z dnia (...) na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (...)
    wydanego przez (...) (dalej: „Zezwolenie”). Kopię przedmiotowego Zezwolenia Spółka
    załącza do niniejszego wniosku. Spółka na podstawie wydanego Zezwolenia korzysta z
    pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowym od osób prawnych
    (CIT), o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.
    Przepis ten stanowi: Wolne od podatku są: (...) 34) dochody (...) uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
    zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
    specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość
    pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości
    pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do
    uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Spółka rozważa złożenie wniosku do ministra właściwego do spraw gospodarki o
    stwierdzenie wygaśnięcia wydanego dla niej Zezwolenia.
    Podstawą do złożenia takiego wniosku jest art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, który stanowi:
    Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na wniosek
    przedsiębiorcy, który: (...) 3) skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą
    [tj. zgodnie z przepisami UoSSE] i spełnił wszystkie warunki określone w zezwoleniu oraz
    warunki udzielania pomocy publicznej, o których mowa w przepisach wydanych na
    podstawie art. 4 ust. 4.

    Spółka skorzystała z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z przepisami UoSSE i spełniła
    wszystkie warunki określone w wydanym dla niej Zezwoleniu oraz warunki udzielania
    pomocy publicznej, o których mowa w ww. przepisach.
    Przepis art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE został wprowadzony po to, aby umożliwić
    przedsiębiorcy (Spółce) zakończenie korzystania ze zwolnienia na prowadzenie
    działalności na ternie SSE, po wypełnieniu wszystkich warunków pomocy publicznej, a m.
    in. w sytuacji gdy przedsiębiorca (Spółka) wykorzystał w całości lub w części przysługujący
    mu limit pomocy publicznej. Dlatego też Spółka, po wydaniu dla niej decyzji stwierdzającej
    wygaśnięcie Zezwolenia, zakończy korzystanie z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z
    podatku CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.
    Ponadto, Spółka po wydaniu dla niej decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia
    Zezwolenia, zamierza rozpocząć korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek, o którym
    mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT estoński”), oczywiście po spełnieniu wszystkich
    warunków przewidzianych przez przepisy UoPDOP, w tym art. 28j oraz 28k UoPDOP (co
    wymaga przeprowadzenia m.in. zmian w strukturze własnościowej Spółki, tak aby
    wspólnikami w Spółce były wyłącznie osoby fizyczne, w tym celu Spółka przekształci się w
    spółkę (...)). Spółka zakłada, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia
    Zezwolenia zostanie wydana na początku 2026 roku.
    Jednakże – niezależenie od momentu otrzymania decyzji stwierdzającej wygaszenie
    Zezwolenie – ostatnim rokiem w którym Spółka będzie korzystała z pomocy publicznej w
    postaci zwolnienia z podatku CIT o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP – jest
    rok 2025. Spółka w roku 2026 nie będzie już korzystała ze zwolnienia z podatku CIT na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP. Spółka w roku 2026 (w terminie do 31 marca
    2026 r.) jedynie złoży roczną deklarację CIT-8 za rok 2025 w której wykaże kwotę
    uzyskanego dochodu w roku 2025 zwolnionego z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34) UoPDOP, co nie oznacza że Spółka będzie korzystała z tego zwolnienia w roku
    2026. Natomiast, po spełnieniu wszystkich warunków uprawniających Spółkę do
    skorzystania z CIT estońskiego, Spółka jeszcze w 2026 roku zamierza rozpocząć
    korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek (CIT estońskiego).
    Pytania
    1. Czy wydanie dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na
      podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością
      zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z
      podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP
      (pomocy uzyskanej do dnia stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia)?
    2. Czy po wydaniu dla Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia,
      na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, która to decyzja zostanie wydana w roku
      2026, Spółka jeszcze w tym samym roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać
      ryczałt od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT
      estoński”), czyli w trakcie roku podatkowego, w którym Spółka uzyskała decyzję
      stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia. Oczywiście zakładając, że Spółka spełnia
      wszystkie warunki przewidziane przez przepisy UoPDOP do skorzystania z ryczałtu od
      dochodów spółek („CIT estońskiego”).
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE nie
      będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę pomocy
      publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób
      prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia
      stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia).

    2. Spółka po wydaniu dla niej w roku 2026 decyzji w przedmiocie stwierdzenia
      wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, jeszcze w tym samym
      roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać ryczałt od dochodów spółek, o którym
      mowa w art. 28c i nast. UoPDOP (tzw. „CIT estoński”), tj. w trakcie roku podatkowego,
      w którym Spółka uzyskała decyzję stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia.
    Uzasadnienie
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza
    wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, na wniosek
    przedsiębiorcy, który skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił
    wszystkie warunki określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej.
    Przepisy UoSSE w sposób jasny rozgraniczają tryb stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia (o
    którym mowa w art. 19 ust. 5 UoSSE) od trybu cofnięcia lub ograniczenia zezwolenia (o
    którym mowa w art. 19 ust. 3 UoSSE).
    Art. 17 ust. 1 pkt 34 UoPDOP, przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem CIT dla
    dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na
    podstawie zezwolenia, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 4-6d UoPDOP.
    W świetle art. 17 ust. 5 UoPDOP, w razie cofnięcia zezwolenia podatnik traci prawo do
    zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 17 ust. 6
    UoPDOP. Jak wynika wprost z treści tych przepisów, mają one zastosowanie w przypadku
    cofnięcia zezwolenia strefowego. A contrario, nie mają one zastosowania w przypadku
    stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE. Decyzje
    stwierdzające wygaśnięcie decyzji administracyjnej działają na przyszłość (ex nunc), a nie
    wstecz (ex tunc). Kwestia ta w orzecznictwie jest ugruntowana (por. m.in. wyrok NSA z 27
    września 2012 r., sygn. akt II OSK 101/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 października
    2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1345/10).
    Minister właściwy do spraw gospodarki wydając dla Spółki decyzję stwierdzającą
    wygaśnięcie Zezwolenia nie tworzy nowej sytuacji prawnej z mocą wsteczną, lecz
    potwierdza, że Zezwolenie przestaje obowiązywać. Tym samym, wydanie decyzji w
    przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia wydanego dla Spółki Zezwolenia, wywołuje skutki
    prawne na przyszłość (ex nunc). Powyższe wynika z charakteru prawnego decyzji
    stwierdzającej wygaśnięcie Zezwolenia (decyzja ma charakter deklaratoryjny) oraz
    przesłanek w których jest wydawana. Przepis art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE został
    wprowadzony po to, aby umożliwić przedsiębiorcy (Spółce) zakończenie korzystania ze
    zwolnienia na prowadzenie działalności na ternie specjalnej strefy ekonomicznej, po
    wypełnieniu wszystkich warunków pomocy publicznej, a m.in. w sytuacji gdy
    przedsiębiorca (Spółka) nie wykorzystała w całości przysługującego jej limitu pomocy
    publicznej.
    Przepis ten zapewnia formalne potwierdzenie, że działalność w ramach Zezwolenia może
    zostać zakończona od momentu decyzji. Stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia na
    podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, następuje na wniosek adresata (beneficjenta)
    Zezwolenia (w przedmiotowej sytuacji na wniosek Spółki), w okolicznościach, gdy Spółka
    już skorzystała z pomocy publicznej (np. w części) oraz spełniła wszystkie warunki do
    udzielenia jej pomocy. Dlatego też stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia może wywierać
    wyłączenie skutki prawne na przyszłość, a nie wstecz (w przeciwieństwie do cofnięcia
    Zezwolenia).
    Dlatego jeżeli Spółka uzyska decyzję stwierdzającą wygaśnięcie Zezwolenia na podstawie
    art. 19 ust. 5 pkt 3) UoSSE, to nie będzie to skutkować dla niej koniecznością zwrotu
    pomocy publicznej uzyskanej przez Spółkę w postaci zwolnienia z podatku CIT na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP, za okres do dnia wydania przedmiotowej decyzji
    stwierdzającej wygaśnięcie Zezwolenia.

    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych, w szczególności:
    - Interpretacji Dyrektora KIS z dnia 16 grudnia 2024 r., znak 0111-KDIB1-
      3.4010.746.2024.1.DW;
    - interpretacji Dyrektora KIS z dnia 12 kwietnia 2023 r., znak 0111-KDIB1-
      3.4010.29.2023.1.JKU;
    - interpretacji Dyrektora KIS z dnia 11 grudnia 2018 r., znak 0111-KDIB1-
      2.4010.422.2018.1.AW;
    - interpretacja Dyrektora Pierwszej Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 grudnia 2016 r.,
      2461-IBPB-1-2.4510.1006.2016.1.JP;
    - interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 września 2012 r., znak
      ITPB3/423-407/12/MK;
    - interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lutego 2012 r., znak ILPB3
      /423-525/11-2/MM;
    - interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 listopada 2010 r., znak
      ILPB3/423-698/10-2/MM.
    Przykładowo, w tej interpretacji z dnia 16 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-
    3.4010.746.2024.1.DW – która dotyczy pomocy publicznej i zwolnienia z podatku CIT na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a) UoPDOP – jednakże ma pełne zastosowanie do sytuacji
    Spółki, Dyrektor KIS stwierdza: (...) „ - prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym
    w okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzenie na wniosek
    Spółki wygaśnięcia decyzji o wsparciu przez ministra właściwego ds. gospodarki (Decyzji 2)
    nie będzie skutkowało utratą prawa do zwolnienia z podatku od dochodów Spółki z
    działalności gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji 1,
    - prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w okolicznościach opisanego we
    wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzenie na wniosek Spółki wygaśnięcia decyzji o
    wsparciu przez ministra właściwego ds. gospodarki (Decyzji 2) nie będzie skutkowało
    obowiązkiem zapłaty podatku od dochodów Spółki z działalności gospodarczej
    osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji 1, zwolnionych z podatku
    dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT
    zarówno przed, jak i po wydaniu decyzji w przedmiocie wygaśnięcia Decyzji 2, -
    stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o wsparciu (Decyzji 2) na wniosek podatnika nie będzie w
    okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Spółki skutkować
    koniecznością zapłaty jakichkolwiek kwot z tytułu podatku dochodowego od osób
    prawnych”.
    W interpretacji z dnia 12 kwietnia 2023 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.29.2023.1.JKU, Dyrektor
    KIS stwierdza: „(...) W tym miejscu podkreślić należy, że przypadku wygaśnięcia zezwolenia
    wywiera ono skutek ex nunc, tj. na przyszłość. Wygaszenie pozwolenia pozostaje zatem
    bez wpływu na prawo do zwolnienia za okresy wcześniejsze. To również oznacza, że
    minister ma prawo wygasić zezwolenie wyłącznie w przypadku, gdy przedsiębiorca spełnił
    wszystkie obowiązki wynikające z przepisów ustawy oraz zezwolenia i nie znajdują
    zastosowania przesłanki prowadzące do cofnięcia pozwolenia”.
    W interpretacji z dnia 3 lutego 2012 r., znak ILPB3/423-525/11-2/MM, Dyrektor Izby
    Skarbowej w Poznaniu wskazał: zastosowanie przepisów dotyczących cofnięcia zezwolenia
    do wygaśnięcia zezwolenia oznaczałoby naruszenie zasad wykładni językowej i całkowicie
    zmieniałoby sens regulacji ustawowej. Art. 17 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych wyraźnie, bowiem odnosi się wyłącznie do cofnięcia zezwolenia, którym to
    pojęciem bezpośrednio posługuje się Ustawa o SSE. Brak jest więc jakichkolwiek
    przesłanek, które pozwalałyby uznać, iż przez cofnięcie zezwolenia należy rozumieć także
    jego wygaśnięcie. Wręcz przeciwnie - to są dwie różne procedury, z którymi ustawodawca
    wiąże zupełnie odmienne implikacje podatkowe.

    W interpretacji z 11 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.422.2018.1.AW, Dyrektora KIS
    stwierdza: „Wygaszenie ma skutek ex nunc (od dnia decyzji o wygaśnięciu) – nie działa
    wstecznie i nie powoduje utraty prawa do zwolnienia za okresy wcześniejsze”.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 28j ust. 5 UoPDOP, podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem
    również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień
    miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi
    rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o
    rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień
    miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.
    Powyższe oznacza, że po spełnieniu warunków określonych w art. 28j ust. 5 i odpowiednio
    stosowanym art. 28j ust. 1 pkt 7 UoPDOP Spółka będzie miała prawo do wyboru ryczałtu
    od dochodów spółek (tzw. „CIT estońskiego”) w trakcie roku podatkowego – oczywiście
    jeśli wcześniej nastąpi wygaśnięcie Zezwolenia, gdyż zgodnie choćby z interpretacją
    Dyrektora KIS z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.76.2022.1.JKU, dopiero
    po wygaśnięciu Zezwolenia podatnik spełniający warunki określone w przepisach o
    ryczałcie od dochodów spółek może wybrać tą formę opodatkowania.
    Żaden przepis UoPDOP nie zawiera ograniczenia prawa do korzystania z ryczałtu od
    dochodów spółek w roku wygaszenia Zezwolenia (wydania decyzji w sprawie stwierdzenia
    wygaśnięcia Zezwolenia).
    Z uwagi na powyższe stanowisko Spółki jest prawidłowe.
    Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
      zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
      specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość
      pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć
      wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
      kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z
      odrębnymi przepisami.
    Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
      wsparciu.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach
    ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „ustawa o SSE”),
      dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w
      ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku
      dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku

      dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy
      nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych
      na podstawie art. 4 ust. 4.
    W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,
      podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest
      zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy
      uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.
    Zgodnie z art. 19 ust. 5 ustawy o SSE,
      minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na
      wniosek przedsiębiorcy, który:
      1) nie skorzystał z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie
        tego zezwolenia - jeśli przedsiębiorca posiada wyłącznie jedno zezwolenie, lub
      2) nie osiągnął przychodów oraz nie korzystał ze zwolnienia w ramach zezwolenia, w
        rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
        fizycznych lub ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
        prawnych, z inwestycji, na którą zostało wydane zezwolenie - jeśli przedsiębiorca
        posiada więcej niż jedno zezwolenie, lub
      3) skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił wszystkie
        warunki określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o
        których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.
    Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie, uprawnia do
    prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy
    publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2
    ustawy o SSE).
    Przedsiębiorca, który korzysta ze zwolnienia podatkowego z tytułu prowadzenia
    działalności na terenie SSE, dochód uzyskany z tytułu prowadzenia działalności
    gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, winien wyłączyć z podstawy
    opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód strefowy (przychody strefowe
    oraz koszty uzyskania tego przychodu) nie są elementem podstawy opodatkowania.
    Prowadzona przez niego ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy wydanie dla Spółki
    decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5
    pkt 3 UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę
    pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia
    stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia).
    Przepisy ustawy o SSE przewidują dwie odrębne procedury w zakresie zakończenia przez
    przedsiębiorcę prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE ze względu na
    posiadane zezwolenie, tj. wygaśnięcie zezwolenia (art. 19 ust. 5) oraz cofnięcie zezwolenia
    (art. 19 ust. 3).
    Zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy o CIT,
      w razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, lub uchylenia decyzji o
      wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 34a, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest
      obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust. 6.

    Cytowane powyżej przepisy, nie wskazują jakichkolwiek negatywnych dla przedsiębiorcy
    strefowego skutków wygaśnięcia zezwolenia. Przepisy te wskazują jedynie, że stwierdzenie
    wygaśnięcia zezwolenia następuje na wniosek przedsiębiorcy w ściśle określonych w
    ustawie o SSE sytuacjach.
    W tym miejscu podkreślić należy, że w przypadku wygaśnięcia zezwolenia, wywiera ono
    skutek ex nunc, tj. na przyszłość. Wygaszenie zezwolenia pozostaje zatem bez wpływu na
    prawo do zwolnienia za okresy wcześniejsze. To również oznacza, że minister ma prawo
    wygasić zezwolenie wyłącznie w przypadku, gdy przedsiębiorca spełnił wszystkie
    obowiązki wynikające z przepisów ustawy oraz zezwolenia i nie znajdują zastosowania
    przesłanki prowadzące do cofnięcia zezwolenia.
    Zatem, należy stwierdzić, że w przypadku gdy na wniosek Spółki zostanie wydana decyzja
    o wygaśnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE (jak
    ma miejsce w sprawie), to nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku CIT objętego
    zwolnieniem w okresie obowiązywania tego zwolnienia.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wydanie dla Spółki decyzji w
    przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19 ust. 5 pkt 3
    UoSSE, będzie skutkowało dla Spółki koniecznością zwrotu uzyskanej przez Spółkę
    pomocy publicznej w postaci zwolnienia dochodów z podatku dochodowego od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP (pomocy uzyskanej do dnia
    stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia), należy uznać za prawidłowe.
    Ad. 2
    Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek zostało uregulowane w rozdziale 6b
    ustawy o CIT, oraz w przepisach ogólnych związanych z rozliczeniami dokonywanymi w
    ryczałcie.
    Zgodnie z art. 28k ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
      przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do podatników osiągających
      dochody, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a.
    Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że w „Przewodniku do Ryczałtu od dochodu
    spółek kapitałowych” z 23 grudnia 2021 r., (stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów
    prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów - objaśnienia podatkowe)
    wskazano, że „Wyłączeniu z prawa do korzystania z ryczałtu, podlega również podatnik
    nieosiągający dochodów z wyżej wymienionej działalności w SSE lub PSI prowadzonej w
    oparciu odpowiednio o zezwolenie lub decyzję, ale ponoszący na niej stratę. Wyłączeniu
    podlega również podatnik, który posiadając wymienione wyżej zezwolenie lub decyzję na
    działalność gospodarczą nie zaczął jeszcze osiągać z niej przychodów. Podatnicy tacy
    podlegają bowiem pod reżim stosowania art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
    Oznacza to, że podatnicy osiągający aktualnie dochody zwolnione na podstawie decyzji o
    wsparciu lub zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE - bez względu na to czy w
    całości czy w części - są wyłączone z możliwości opodatkowania ryczałtem. Po wyczerpaniu
    limitu pomocy publicznej, albo po uchyleniu lub wygaśnięciu decyzji (zezwolenia) podatnik
    spełniający warunki określone w przepisach o ryczałcie może wybrać tą formę
    opodatkowania”.
    W orzecznictwie SN i NSA oraz w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, zgodnie z
    którym przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym
    brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie prowadzi do
    ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni
    w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi,
    jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy i
    nie była sprzeczna z przepisami rangi konstytucyjnej.

    Jak wyżej wskazano, dopiero po wyczerpaniu limitu pomocy publicznej, albo po uchyleniu
    lub wygaśnięciu zezwolenia, podatnik spełniający warunki określone w przepisach o
    ryczałcie od dochodów spółek może wybrać tą formę opodatkowania.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka prowadzi działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie Zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Spółka
    skorzystała z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z przepisami UoSSE i spełniła
    wszystkie warunki określone w wydanym dla niej Zezwoleniu oraz warunki udzielania
    pomocy publicznej, o których mowa w ww. przepisach. Spółka po wydaniu dla niej decyzji
    w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, zamierza rozpocząć korzystanie z
    ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP, oczywiście po
    spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych przez przepisy UoPDOP, w tym art. 28j
    oraz 28k UoPDOP. Spółka zakłada, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia
    Zezwolenia zostanie wydana na początku 2026 roku. Jednakże – niezależenie od momentu
    otrzymania decyzji stwierdzającej wygaszenie Zezwolenie – ostatnim rokiem w którym
    Spółka będzie korzystała z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku CIT o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP – jest rok 2025. Spółka w roku 2026 nie będzie już
    korzystała ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34) UoPDOP.
    Uwzględniając powyższe przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż skoro Spółka
    przestanie korzystać ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy
    o CIT w 2025 r., w 2026 r. będzie ona uprawniona do rozpoczęcia korzystania z ryczałtu od
    dochodów spółek.
    Zgodnie z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy po wydaniu dla
    Spółki decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia, na podstawie art. 19
    ust. 5 pkt 3 UoSSE, która to decyzja zostanie wydana w roku 2026, Spółka jeszcze w tym
    samym roku podatkowym, tj. w roku 2026 może wybrać ryczałt od dochodów spółek, o
    którym mowa w art. 28c i nast. UoPDOP, czyli w trakcie roku podatkowego, w którym
    Spółka uzyskała decyzję stwierdzającą wygaszenie Zezwolenia, należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy
    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.