Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.371.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Ulga na powrót; Dania.
Słowa kluczowe: Dania
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 listopada 2025 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 24 listopada 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Polski. Rozpoczął Pan stałe zamieszkanie na terenie Danii 28 grudnia
    2022 r., co dokumentuje Pan umową najmu pokoju, a 14 kwietnia 2023 r. rozpoczął Pan
    pracę w Danii, którą wykonuje nieprzerwanie i będzie wykonywał do czasu powrotu do
    Polski. W latach 2023, 2024 oraz 2025 Pana ośrodek interesów życiowych i centrum
    interesów gospodarczych stanowiła Dania. W każdym z tych lat pracował Pan
    nieprzerwanie, skutkiem czego przebywał Pan na terenie Danii więcej niż 183 dni w roku.
    W styczniu i lutym 2023 r. bywał Pan okazjonalnie w Polsce i w tym czasie wykonywał
    pracę w ramach umowy zlecenia. Korzystał Pan wtedy ze zwolnienia z podatku
    dochodowego, przysługującego osobom, które nie ukończyły 26 roku życia. Przed
    wyjazdem na stałe do Danii przebywał Pan od urodzenia na stałe na terenie Polski.
    Powróci Pan na stałe do Polski (stanie się tym samym polskim rezydentem podatkowym i
    będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce) w styczniu 2026
    r., co oznacza, że przebywał Pan stale za granicami Polski od końca 2022 r. do początku
    2026 r. Nigdy wcześniej nie korzystał Pan ze zwolnienia, które stanowi „ulga na powrót”.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Pismem z 24 listopada 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    1. Od którego roku chce Pan skorzystać z ulgi na powrót?
      Odpowiedź: Zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót od 2026 r.
    2. Gdzie – w jakim państwie – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
      zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających
      bezpośrednio rok, w którym Pan powróci na stałe do Polski (zmieni Pan miejsce
      zamieszkania na terytorium Polski) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieni
      Pan miejsce zamieszkania na Polskę?
      Odpowiedź: Miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z
      wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających
      bezpośrednio rok, w którym powróci Pan na stałe do Polski i do dnia poprzedzającego
      dzień, w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę z Danii.
    3. Czy w latach 2023-2025 Dania traktowała Pana jak rezydenta podatkowego?
      Odpowiedź: W latach 2023-2025 Dania traktowała Pana jako rezydenta podatkowego.
    4. Czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2023-2025 oraz w
      2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadzi się Pan do Polski (np.
      umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna
      umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też
      zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie)? Jeżeli
      tak, to wydany przez jakie państwo?
      Odpowiedź: Do posiadanych przez Pana dowodów, dokumentujących Pana miejsce
      zamieszkania w Danii w latach 2023-2025 oraz 2026 r. zalicza Pan: umowę o pracę,
      podatkowe rozliczenia roczne, umowę najmu mieszkania/pokoju, paski wynagrodzeń i
      wyciągi bankowe.

    5. W którym z krajów – w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień,
      w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę (przyjedzie Pan do Polski) – w
      Polsce czy w Danii miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania
      rodzinne (w szczególności rodzina, żona, dzieci, znajomi, itp.)? Należy to szczegółowo
      opisać.
      Odpowiedź: W okresie wskazanym w pytaniu ściślejsze powiązania osobiste miał Pan
      w Danii, ze względu na stałe przebywanie w tym kraju. Liczne relacje przyjacielskie i
      towarzyskie nawiązywał Pan i utrzymywał w tym czasie w Danii. Nie posiada Pan żony
      ani dzieci. Pana rodzina (rodzicie i siostra) przebywali w tym czasie w Polsce.
    6. W którym z krajów – w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień,
      w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę (przyjedzie Pan do Polski) – w
      Polsce czy w Danii miał Pan ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów,
      posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe,
      ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla
      Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: W okresie wskazanym w pytaniu ściślejsze powiązania gospodarcze miał
      Pan w Danii ze względu na stałe zamieszkanie i podjętą pracę. Źródłem dochodu była
      Pana praca w Danii, posiada Pan konto bankowe w duńskim banku, umowę najmu
      mieszkania/pokoju, w którym Pan mieszka, dysponuje Pan abonamentem
      telefonicznym oraz duńskim numerem komórkowym.
    7. W którym z krajów – w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień,
      w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę (przyjedzie Pan do Polski) – w
      Polsce czy w Danii prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, sportową,
      kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp.? Należy to
      szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: W Danii prowadził Pan aktywną działalność sportową, korzystając z
      lokalnej infrastruktury. Wraz z grupą znajomych często rozgrywa Pan amatorskie
      mecze piłki nożnej, a indywidualnie korzysta Pan z usług osiedlowej siłowni. Jako
      mieszkaniec duńskiej gminy został Pan także imiennie zaproszony do głosowania w
      wyborach do rady gminy .... W Danii korzystał Pan także z atrakcji turystycznych i
      kulturalnych we własnym zakresie.
    8. W którym z krajów – w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień,
      w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę (przyjedzie Pan do Polski) –
      zazwyczaj Pan przebywał? Należy to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: W okresie wskazanym w pytaniu zazwyczaj przebywał Pan w Danii, co
      wiąże się z wykonywaną przez Pana pracą etatową - w magazynie logistycznym. W
      Polsce i innych krajach bywał Pan, korzystając z przysługującego urlopu
      wypoczynkowego - nie dłużej niż kilka tygodni w roku.
    9. Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej będzie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
      Odpowiedź: W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej będzie Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w Polsce.
    10. Gdzie będzie Pan zamieszkiwał po przyjeździe do Polski, np. w zakupionym lub
      wynajętym mieszkaniu? Jeśli w wynajętym mieszkaniu proszę wyjaśnić na jaki okres
      zostanie ono wynajęte?
      Odpowiedź: Po przyjeździe do Polski zamieszka Pan w mieszkaniu, stanowiącym
      własność Pana rodziców (...., Polska), w którym to mieszkaniu mieszkał Pan przed
      wyjazdem do Danii. Następnie planuje Pan wynajęcie mieszkania dla potrzeb
      własnych (...., Polska).

    11. Czy suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku
      podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z
      wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
      dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
      Odpowiedź: Pana przychody wymienione w pytaniu prawdopodobnie nie przekroczą
      kwoty 85.582 zł. Ma Pan świadomość, że ulga na powrót dotyczy wyłącznie sumy
      wybranych przychodów rocznych do tej kwoty.
    12. Czy w latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi będzie Pan uzyskiwał dochody ze
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
      pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: W latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi będzie Pan uzyskiwał
      dochody ze stosunku pracy i/lub z pozarolniczej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy w związku z powyższym jest Pan uprawniony do skorzystania z „ulgi na powrót”?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, jest Pan uprawniony do skorzystania z „ulgi na powrót” w latach
    podatkowych 2026, 2027, 2028 i 2029. Stanowisko niniejsze zajmuje Pan na podstawie
    poniższych przepisów prawa: art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających

      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a. trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b. okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a. posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b. miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.

    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej
    osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone
    spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że rozpoczął Pan stałe zamieszkanie na terenie Danii 28 grudnia
    2022 r., a 14 kwietnia 2023 r. rozpoczął Pan pracę w Danii, którą wykonuje nieprzerwanie i
    będzie wykonywał do czasu powrotu do Polski. W latach 2023, 2024 oraz 2025 Pana
    ośrodek interesów życiowych i centrum interesów gospodarczych stanowiła Dania. W
    każdym z tych lat pracował Pan nieprzerwanie, skutkiem czego przebywał Pan na terenie
    Danii więcej niż 183 dni w roku. Przed wyjazdem na stałe do Danii przebywał Pan od
    urodzenia na stałe na terenie Polski. Powróci Pan na stałe do Polski (stanie się tym samym
    polskim rezydentem podatkowym i będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce) w styczniu 2026 r., co oznacza, że przebywał Pan stale za
    granicami Polski od końca 2022 r. do początku 2026 r.

    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że w Polsce i innych krajach bywał Pan, korzystając z
    przysługującego urlopu wypoczynkowego - nie dłużej niż kilka tygodni w roku.
    W latach 2023-2025 Dania traktowała Pana jako rezydenta podatkowego. W tym okresie
    ściślejsze powiązania osobiste miał Pan w Danii, ze względu na stałe przebywanie w tym
    kraju. Liczne relacje przyjacielskie i towarzyskie nawiązywał Pan i utrzymywał w tym czasie
    w Danii. Nie posiada Pan żony ani dzieci. Pana rodzina (rodzicie i siostra) przebywali w tym
    czasie w Polsce. W okresie tym również ściślejsze powiązania gospodarcze miał Pan w
    Danii ze względu na stałe zamieszkanie i podjętą pracę. Źródłem dochodu była Pana praca
    w Danii, posiada Pan konto bankowe w duńskim banku, umowę najmu mieszkania
    /pokoju, w którym Pan mieszka, dysponuje Pan abonamentem telefonicznym oraz
    duńskim numerem komórkowym. W Danii prowadził Pan aktywną działalność sportową,
    korzystając z lokalnej infrastruktury. Wraz z grupą znajomych często rozgrywa Pan
    amatorskie mecze piłki nożnej, a indywidualnie korzysta Pan z usług osiedlowej siłowni.
    Jako mieszkaniec duńskiej gminy został Pan także imiennie zaproszony do głosowania w
    wyborach do rady gminy ..... W Danii korzystał Pan także z atrakcji turystycznych i
    kulturalnych we własnym zakresie.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski będzie Pan podlegał
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W związku z powyższym, warunek
    wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostanie spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że będzie Pan miał miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat
    poprzedzających bezpośrednio rok, w którym powróci Pan na stałe do Polski i do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmieni Pan miejsce zamieszkania na Polskę w Danii.
    Zatem, spełni Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił,
    bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że do posiadanych przez Pana dowodów, dokumentujących
    Pana miejsce zamieszkania w Danii w latach 2023-2025 oraz 2026 r. zalicza Pan: umowę o
    pracę, podatkowe rozliczenia roczne, umowę najmu mieszkania/pokoju, paski
    wynagrodzeń i wyciągi bankowe.
    Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, że Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Danii.
    Zatem spełni Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do
    zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Jednocześnie, spełnił Pan również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5
    cytowanej ustawy podatkowej, bowiem jak wskazał Pan we wniosku nie korzystał
    uprzednio, w całości lub w części z przedmiotowego zwolnienia.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    uznać należy, że będzie miał Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno po
    sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpi
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2026 r., albo od początku roku następnego, tj.
    od 2027 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może zatem Pan objąć,
    zgodnie z Pana wolą, przychody uzyskiwane ze stosunku pracy i/lub pozarolniczej
    działalności gospodarczej za lata 2026 - 2029.
    Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy (prawidłowości zastosowania ulgi dla młodych) i Pana stanowiska, które nie
    były przedmiotem Pana pytania.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy

    kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej