Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-231/12-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-12
Teza: 1. Czy pracownik powinien zapłacić podatek od zapłaconych za niego przez pracodawcę składek, jeżeli był to błąd zakładu pracy? 2. Czy Spółka musi korygować pity za rok 2007 i 2008?
Słowa kluczowe: korekta; obowiązek-obowiązek płatnika; pracownik; przychód; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2012 r. (data wpływu 7 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 28 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów oraz ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie obowiązku dokonania korekt przez płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 2 oraz w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 22 maja 2012 r., znak ILPB1/415-231/12-2/TW, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 24 maja 2012 r., a w dniu 28 maja 2012 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W grudniu 2007 i 2008 roku Spółka wydała pracownikom bony towarowe o wartości od 100 do 300 zł, które sfinansowane były z ZFŚS. W roku 2007 bony otrzymało 615 pracowników, a w roku 2008 597 pracowników.

Od wartości bonów odprowadzony był podatek dochodowy.

W grudniu 2010 r. została przeprowadzona w zakładzie Wnioskodawcy kontrola ZUS, która zakwestionowała sposób przyznawania ww. bonów. Według interpretacji ZUS od wartości ww. bonów powinny być naliczone składki na FUS, FUZ, FP i FGŚP.

Wnioskodawca odwołał się od decyzji ZUS do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, ale Sąd uznał decyzję ZUS-u za właściwą.

W styczniu 2012 r. Spółka dokonała korekty dokumentów rozliczeniowych ZUS i przekazała zasądzone składki wraz z odsetkami zarówno za pracownika, jak i za pracodawcę.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wyjaśniła, że zrezygnowała z dochodzenia zwrotu składek, o których mowa we wniosku od zatrudnionych pracowników. Ponadto Spółka podała, że korekta dotyczyłaby PIT-11, PIT-40 oraz PIT-4R.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie przychodów.

Czy pracownik powinien zapłacić podatek od zapłaconych za niego przez pracodawcę składek, jeżeli był to błąd zakładu pracy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone za pracownika składki stanowią jego przychód, powinny być opodatkowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 31 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli z ZUS, zakwestionowane zostały przyznawane świadczenia (bony towarowe) z ZFŚS w latach 2007-2008. W wyniku kontroli nastąpiła konieczność korekty dokumentów rozliczeniowych ZUS i przekazania zasądzonych składek wraz z odsetkami zarówno za pracownika jak i za pracodawcę.

Pracodawca wpłacając zaległe składki z własnych środków zrezygnował z dochodzenia zwrotu tych składek od zatrudnionych pracowników.

Tut. Organ wskazuje, że z definicji przychodów zawartej w ww. art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zatem, świadczenia w postaci zapłaconych ze środków Spółki za pracowników zaległych składek, które zostały poniesione w związku z łączącym stosunkiem pracy, należy zakwalifikować do źródła przychodów, określonego w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, zapłacone przez pracodawcę składki, o których mowa we wniosku od przychodów z list pokontrolnych za lata 2007 i 2008 stanowią dla pracowników przysporzenie majątkowe, mające swoje źródło w przychodach ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, na Wnioskodawcy ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika, tj. Zainteresowany zobowiązany jest obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy.

Zatem zasadnym jest zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż zapłacone za pracownika składki stanowią jego przychód i powinny być opodatkowane.

Wobec powyższego stanowisko Spółki w zakresie przychodów jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek dotyczący ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie obowiązku dokonania korekt przez płatnika w dniu 12 czerwca 2012 r. został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-231/12-5/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.