Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.590.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Prawo do skorzystania z ulgi badawczo; rozwojowej oraz
możliwość odliczenia kosztów kwalifikowanych w związku z
realizacją projektu B+R.
Słowa kluczowe: definicja
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
projekt
surowiec
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
1

wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21
    października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...)
    Spółka w (...) roku rozpoczęła proces przygotowawczy do wprowadzenia na rynek nowego
    produktu, zgodnego z założeniami Dyrektywy (...) (dalej: „Dyrektywa”) ukierunkowanymi na
    (...). W tym celu zainicjowano projekt obejmujący m.in. realizację badań oraz prób
    przemysłowych (dalej: „Próby”). Próby te były realizowane przez wyznaczone obszary
    Spółki, które do jej przeprowadzenia wykorzystały zwiększony udział (...) w wysokości do
    (...) (dalej: „X”).
    Wnioskodawca w ramach prowadzanych Prób realizował procesy obejmujące badania
    związane z opracowaniem receptury nowego wyrobu, niedostępnego wówczas zarówno w
    skali Spółki, jak i kraju, tj. mieszaniny X, różniącej się od standardowej (...) tym, że do
    bazowej (...) dozowano większą ilość (...) w produkcie gotowym.
    Badania przeprowadzane były w trybie kilkufazowego procesu badawczego składającego
    się z:
    · Badań laboratoryjnych – ich głównym założeniem był test właściwości
      fizykochemicznych oraz weryfikacja spełnienia wymogów jakościowych. Mieszanina
      spełniająca standardy jakościowe oraz wymagania prawne w zakresie dopuszczalnych
      technik pomiarowych danego parametru, poddawana była Próbie w skali
      przemysłowej, z której to pobierane były różnej wielkości próbki przeznaczone do
      dalszych testów.
    · Testów na (...) – pobrana mieszanina, po pozytywnym spełnieniu normatywnych i
      ustawowych wymagań jakościowych poddawana była testom na (...).
    · Testów na (...) – w ramach procesu testowania przygotowanej mieszanki, która została
      zlecona do wyspecjalizowanego laboratorium.
    (dalej łącznie jako: „Proces badawczy”).
    Proces badawczy nad wdrożeniem (...) X rozpoczęto od prac laboratoryjnych, których
    celem było opracowanie receptur mieszanek (...) zawierających (...) oraz ocena ich
    właściwości fizykochemicznych.
    W Procesie badawczym testowano różne poziomy dozowania.
    Po zakończeniu etapu laboratoryjnego Spółka przeprowadziła Próby.

    Próba pierwsza, przeprowadzona w (...) roku, obejmowała produkcję (...) bazowej (...) oraz
    (...) (...). Proces rozpoczęto od przygotowania komponentów, które poddano analizie
    laboratoryjnej i zgromadzono w zbiornikach nieprzepływowych. Następnie opracowano
    modele matematyczne oparte na regresji liniowej i nieliniowej z uwzględnieniem
    współczynników korekcyjnych (dalej: „Próba I”).
    Próba druga, zrealizowana w (...) roku, stanowiła kontynuację i rozwinięcie działań z (...)
    roku i została przeprowadzona w warunkach zimowych (dalej: „Próba II”).
    Obie Próby potwierdziły finalnie możliwość technologicznego i technicznego wytwarzania
    (...) X w warunkach przemysłowych co znalazło swoje odzwierciedlenie w raportach z
    przeprowadzonych Prób. Wskazano jednak na konieczność dalszej optymalizacji procesu
    dozowania (...), szczególnie przy małych objętościach oraz modyfikacji modeli
    matematycznych. Wyniki badań laboratoryjnych i analizy jakościowe dostarczyły danych
    niezbędnych do dalszych testów (...) oraz przyszłemu wdrożeniu (...) X na rynku krajowym.
    Opisywane działania w zakresie Prób nie stanowiły rutynowych i okresowych zmian lub
    czynności wdrożeniowych. Ponadto Próby nie stanowiły etapu produkcji próbnej nowego
    produktu, przez który rozumie się wyłącznie etap rozruchu technologicznego produkcji
    niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, którego
    celem jest jedynie wykonanie prób i testów przed uruchomieniem produkcji nowego
    produktu powstałego w wyniku prowadzenia przez Spółkę prac badawczo-rozwojowych.
    Przeprowadzone przez Spółkę testy i analizy wykazały konieczność kontynuacji prac
    badawczo-rozwojowych nad nowym dla Spółki produktem.
    W opracowanym przez Spółkę harmonogramie przebiegu prac badawczych oraz prób
    przemysłowych, wykazano wstępnie potrzebę realizacji trzech prób;
    1. Próba pierwsza celem sprawdzenia możliwości komponowania (...) X (Próba I),
    2. Próba druga celem kontynuacji działań z (...) roku oraz rozszerzenie analiz przy
      warunkach zimowych (Próba II),
    3. Próba III celem kontynuacji wcześniejszych działań oraz rozszerzenie analiz przy
      warunkach letnich.
    Ostatecznie Wnioskodawca zrezygnował z realizacji trzeciej próby z uwagi na zmiany
    organizacyjne.
    Efektem przeprowadzonych Prób było opracowanie nowego produktu – (...) - różniącego
    się parametrami od rozwiązań dotychczas funkcjonujących w praktyce gospodarczej
    Spółki.
    W ramach realizacji Prób, Wnioskodawca poniósł liczne koszty surowców, takich jak m.in.:
    • (...)
    (dalej łącznie jako: „Surowce”)
    Ponadto, Spółka wskazuje, że:
    · korzysta z ulgi badawczo-rozwojowej (dalej: „Ulga B+R”), o której mowa w art. 18d-e
      Ustawy o CIT nieprzerwanie od 2016 r.
    · dla celów skorzystania z Ulgi B+R prowadziła i nadal prowadzi ewidencję, o której mowa
      w art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT,
    · kwota potencjalnego odliczenia nie przekracza kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę
      z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych,
    · nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a
      Ustawy o CIT,

    · nie posiadała i nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego utworzonego na
      podstawie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
      innowacyjnej (Dz.U. 2019.1402 t. j.),
    · Spółka odliczała, odlicza i zamierza odliczać w przyszłości w ramach Ulgi B+R koszty
      kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 5 i 5a Ustawy o CIT,
    · Spółka dokonuje i zamierza dokonywać odliczenia z tytułu Ulgi B+R zgodnie z limitami
      wskazanymi w art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT,
    · koszty rozliczone w ramach Ulgi B+R nie obejmują i nie będą obejmować kosztów
      rozliczonych w ramach innych ulg podatkowych,
    · koszty rozliczone w ramach Ulgi B+R zostały poniesione ze środków własnych i nie
      zostały/nie zostaną zwrócone Spółce,
    · posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w myśl z art. 3 ust. 1 oraz ust.
      1a Ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisane w stanie
    faktycznym Próby stanowią działalność badawczo-rozwojową, określoną w art. 4a pkt 26-
    28 Ustawy o CIT i w związku z tym Spółka jest uprawniona do odliczenia kosztów
    Surowców wykorzystanych na potrzeby Prób od podstawy opodatkowania, na podstawie
    art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym opisane w stanie
    faktycznym Próby stanowią działalność badawczo-rozwojową, określoną w art. 4a pkt 26-
    28 Ustawy o CIT i w związku z tym Spółka jest uprawniona do odliczenia kosztów
    Surowców wykorzystanych na potrzeby Prób od podstawy opodatkowania, na podstawie
    art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania
    Przepisy dotyczące ulgi badawczo-rozwojowej
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Badania naukowe w rozumieniu art. 4a pkt 27 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym
    do 30 września 2018 r. oznaczały:
    a) badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne
    podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach
    zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
    komercyjne,
    b) badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy,
    zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
    c) badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub
    wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług;
    badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych,
    budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym
    istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a
    także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania
    dowodu w przypadku technologii generycznych.

    Natomiast w myśl art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do 30 września
    2018 r. przez prace rozwojowe należało rozumieć nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i
    działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i
    usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
    produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych
    operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:
    a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i
    walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu
    stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem
    jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których
    ostateczny kształt nie został określony,
    b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do
    celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi
    produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie
    do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.
    Natomiast zgodnie z nowelizacją art. 4a pkt 27 oraz 28 Ustawy o CIT, która weszła w życie
    z dniem 1 października 2018 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 lipca 2018 r.
    – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2018
    poz. 1669), badania naukowe definiowane w art. 4a pkt 27 ustawy o CIT jako badania
    podstawowe i badania aplikacyjne należy rozumieć odpowiednio zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt
    1 oraz pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U.
    2018 poz. 1668, dalej: „Prawo o SWiN”). W konsekwencji, na gruncie znowelizowanego art.
    4a pkt 27 ustawy o CIT, badania naukowe to:
    a) badania podstawowe - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
    przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
    b) badania aplikacyjne - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzenie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei w myśl art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT znowelizowanego razem z art. 4a pkt 27 Ustawy
    o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o
    SWiN. Tym samym, prace rozwojowe na gruncie Ustawy o CIT oznaczają działalność
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody
    z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
    dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Z kolei w myśl art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w

      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
      a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    2a. nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
      naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
      na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
      ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
      od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na
      potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    4. odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;
    4a. nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;
    5. koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    a. przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    b. prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    c. odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno
      w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty
      zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    d. opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Stosownie do art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT kwota kosztów kwalifikowanych nie może
    przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
      lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
      Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Stanowisko Wnioskodawcy
    W myśl art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
    dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka od
    2019 r. spełniała ogólne warunki wynikające z art. 18d Ustawy o CIT do skorzystania z Ulgi
    B+R.
    Jak zostało ponadto wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca w sposób
    systematyczny i ciągły realizuje od lat prace, które zdaniem Wnioskodawcy są pracami o
    charakterze badawczo-rozwojowym, w zakresie opracowywania receptur i testowania
    nowych wyrobów. W ramach tych prac realizował i dalej realizuje projekt, w ramach
    którego przeprowadzono dwie Próby - pierwszą w 2019 r., a drugą w 2021 r. W tym
    kontekście, Spółka zamierza skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1
    Ustawy o CIT, z uwagi na fakt, iż zdaniem Spółki, realizowana przez Wnioskodawcę
    działalność w 2019 r., spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w art.
    4a pkt 26 Ustawy o CIT (dalej: „Działalność B+R”), a poniesione koszty stanowią koszty z
    art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z Podręcznikiem Frascati, Działalność B+R obejmuje pracę twórczą podejmowaną
    w sposób metodyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy – w tym wiedzy o rodzaju
    ludzkim, kulturze i społeczeństwie – oraz w celu tworzenia nowych zastosowań dla
    istniejącej wiedzy.
    Działalność B+R definiuje zbiór wspólnych cech, nawet jeśli działalność ta jest prowadzona
    przez różnych wykonawców. Prace badawcze i rozwojowe mogą mieć na celu osiągnięcie
    celów szczegółowych lub ogólnych. Działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe
    odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach. Z reguły
    nie ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i
    zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli
    jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby
    być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku.
    Aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową, musi ona
    spełniać pięć podstawowych kryteriów, tj. powinna być:
        · nowatorska,
        · twórcza,
        · nieprzewidywalna,
        · metodyczna,
        · możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Ponadto, w ramach Podręcznika Frascati wskazano termin „działalność badawcza i
    rozwojowa”, który obejmuje trzy rodzaje działalności: badania podstawowe, badania
    stosowane i prace rozwojowe:
    • Badania podstawowe to prace eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede
    wszystkim w celu zdobycia nowej wiedzy na temat podstaw zjawisk i obserwowalnych
    faktów, bez uwzględniania konkretnych zastosowań.

    • Badania stosowane to oryginalne badania podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy.
    Są one jednak ukierunkowane przede wszystkim na konkretny, praktyczny cel lub
    zamiar.
    • Prace rozwojowe to prace podejmowane w sposób metodyczny, oparte na wiedzy
    zdobytej w wyniku działalności badawczej i rozwojowej i doświadczeń praktycznych
    oraz wytwarzające dodatkową wiedzę, ukierunkowaną na wytworzenie nowych
    produktów lub procesów bądź na udoskonalenie istniejących produktów lub procesów.
    Spółka w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej realizuje procesy
    obejmujące następujący rodzaj badań:
    • Badania związane z opracowaniem receptury nowego wyrobu – charakteryzujące się
    opracowaniem bądź znaczącym ulepszeniem, w wyniku którego powstaje nowe bądź
    znacząco zmodyfikowane (...). Badania te wiązały się z próbami komponowania (...)
    bazową w różnych proporcjach, co miało przyczynić się do weryfikacji możliwości
    osiągnięcia nowego wyrobu.
    Badania prowadzone przez Wnioskodawcę, zdaniem Spółki, spełniają definicję badań
    stosowanych oraz prac rozwojowych wynikającą z Podręcznika Frascati, tym samym
    wskazując na charakter badawczo–rozwojowy prowadzonej działalności.
    Wnioskodawca wskazuje przesłanki przemawiające za uznaniem realizowanej Próby za
    Działalność B+R (zgodnie z opisem procesu wskazanym w Podręczniku Frascati):
    • Spełnienie definicji prac rozwojowych – opracowanie nowego wyrobu wymagało od
    pracowników Wnioskodawcy wykorzystania posiadanej wiedzy o właściwościach
    fizykochemicznych poszczególnych surowców (komponentów, dodatków, substancji
    wykorzystywanych do produkcji (...)), a prace prowadzone w Spółce polegały na
    tworzeniu nowego rodzaju (...) – poprzez komponowanie (...) bazowej z (...) w różnych
    proporcjach. Celem było określenie maksymalnego poziomu udziału (...) możliwego do
    zastosowania w procesie komponowania bez utraty jakości i wymaganych parametrów
    (...), co miało przełożyć się na możliwość wdrożenia nowego rodzaju (...) – X.
    • Spełnienie 5 przesłanek Działalności B+R (wg Podręcznika Frascati):
    · Nowatorski charakter przeprowadzonych Prób przejawia się w opracowaniu receptury
      (...) X – (...) zawierającego zwiększoną ilość (...) gotowego produktu. Proces ten
      obejmował badania nad wpływem zwiększonego udziału (...) na właściwości (...) oraz
      dostosowanie receptury do wymogów jakościowych i regulacyjnych. Proces
      obejmował kompleksowe badania nad wpływem zwiększonego udziału (...) na
      właściwości (...), w tym jego stabilność, parametry jakościowe oraz zgodność z
      obowiązującymi normami. Zwiększenie udziału (...) miało na celu nie tylko poprawę
      parametrów technicznych (...), ale również realizację celów wynikających z przepisów
      unijnych w zakresie udziału energii odnawialnej w (...).
    · Twórczy charakter przeprowadzonych Prób wynika z opracowania unikalnej metodyki
      komponowania (...) X, zawierającej zwiększoną ilość (...) – głównie (...) – w dotychczas
      niestosowanych proporcjach (do (...) objętości gotowego produktu). W momencie
      rozpoczęcia prac mieszanina ta nie była dostępna ani w ofercie Spółki, ani na rynku
      krajowym, co wymagało opracowania od podstaw zarówno receptury, jak i
      dostosowania istniejących procesów technologicznych do nowego produktu. Spółka
      musiała wypracować własne podejście do dozowania i kontroli jakości (...) na każdym
      etapie – od przyjęcia surowca, przez komponowanie, aż po dystrybucję na
      wyselekcjonowane (...). Proces ten wymagał twórczego rozwiązywania problemów
      technicznych i logistycznych, w tym dostosowania instalacji technologicznych do pracy
      z wyższym udziałem (...).
    · Nieprzewidywalność Prób wynikała z braku wcześniejszych doświadczeń Spółki w
      zakresie produkcji (...) X, która w momencie rozpoczęcia prac nie była dostępna na
      rynku krajowym. Wymagało to opracowania receptury od podstaw oraz dostosowania

      procesów technologicznych i systemów ewidencyjnych. Pomimo metodycznego
      zaplanowania obu Prób, Spółka nie była w stanie przewidzieć wszystkich wyzwań
      związanych z precyzyjnym dozowaniem i kontrolą jakości zwiększonej zawartości (...).
      Kluczowym dowodem na nieprzewidywalność procesu było wystąpienie w trakcie
      drugiej Próby sytuacji, w której początkowa zawartość (...) była niższa niż docelowe (...).
      Wymagało to natychmiastowego dokomponowania dodatkowej ilości (...) i korekty
      parametrów. Konieczność reagowania na nieprzewidziane okoliczności – zarówno przy
      pierwszym wdrożeniu systemu sterującego pracą (...) w (...) roku, jak i w warunkach
      zimowych w (...) roku – potwierdza, że wyniki Prób nie były z góry znane i wymagały
      bieżącego dostosowywania procesów produkcyjnych.
    · Metodyczny charakter Prób przejawiał się w konsekwentnym stosowaniu
      zaplanowanych procedur oraz rygorystycznej kontroli na każdym etapie prac nad X –
      zarówno w (...), jak i w (...) roku. Każda Próba rozpoczynała się od szczegółowej analizy
      laboratoryjnej wszystkich komponentów. Następnie opracowywano i wdrażano
      zaawansowane modele matematyczne oparte na regresji liniowej i nieliniowej,
      uwzględniające współczynniki (...). Procesy mieszania odbywały się w (...). Gotowe
      produkty były systematycznie pobierane do beczek stalowych, a ich właściwości
      fizykochemiczne każdorazowo potwierdzały zgodność z wymaganiami normatywnymi
      – nawet w przypadku konieczności dokomponowania (...) w Próbie II. Dowodzi to
      ciągłej kontroli jakości oraz elastyczności metodycznego podejścia.
    · Możliwość przeniesienia lub odtworzenia Prób wynika z praktycznego potencjału Prób
      do stworzenia powtarzalnych i standaryzowanych procedur komponowania (...) X.
      Fakt, że Próba druga stanowiła kontynuację i rozwinięcie działań z Próby pierwszej – z
      uwzględnieniem warunków zimowych – potwierdza zdolność Spółki do replikacji i
      doskonalenia opracowanych rozwiązań. Opracowane i wdrożone modele
      matematyczne w systemie sterującym pracą (...), wraz ze szczegółowo dopracowanymi
      procedurami komponowania (...) o wysokiej zawartości (...), mogą być skutecznie
      wykorzystywane w przyszłej, masowej produkcji tego (...). Pełna dokumentacja obu
      Prób – obejmująca analizy laboratoryjne, dane z systemów (...) oraz wnioski z korekt
      procesów (np. dokomponowywania (...)) – umożliwia standaryzację procesów i
      procedur w całej Spółce, a także dalszy rozwój gamy produktów z (...).
    Realizowane przez Spółkę Próby, mające na celu wdrożenie nowego produktu w postaci
    (...) X, charakteryzowały się niestandardowym przebiegiem ze względu na konieczność
    implementacji rozwiązań technologicznych, które dotychczas nie funkcjonowały w
    strukturach Spółki. W związku z tym konieczne było powołanie dedykowanego projektu,
    co samo w sobie potwierdza niestandardowy charakter prowadzonych działań.
    Nierutynowy charakter Prób – zarówno pierwszej, jak i drugiej – potwierdza również fakt,
    że wymagały one opracowania od podstaw unikalnej metodyki komponowania (...) X,
    która wcześniej nie była obecna ani w ofercie Spółki, ani na rynku krajowym. Proces ten
    obejmował wdrożenie nowych modeli matematycznych w systemie sterującym pracą (...)
    oraz dostosowanie instalacji technologicznych do pracy z wyższym udziałem (...) w (...), w
    tym konieczność korekt i dokomponowywania (...) – jak miało to miejsce w trakcie drugiej
    Próby.
    Przeprowadzenie opisanych we wniosku Prób (z wyłączeniem działań obejmujących
    rutynowe i okresowe zmiany), na każdym etapie obejmowało nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia nowych produktów, procesów i usług.
    Jednocześnie prace nad Próbami nie były wyłącznie czynnościami testowania, wykonania
    badań, oceny produktów ani innymi tego typu pracami, pracami analitycznymi, pracami
    koncepcyjnymi i analitycznymi dostarczającymi danych dla innych podmiotów, bieżącą
    operacyjną działalnością gospodarczą, działalnością wspomagającą lub pomocniczą, ani
    promowaniem ulepszeń dokonywanych już w działalności Spółki.

    Na podstawie analizy powyższego, Spółka stoi na stanowisku, iż można stwierdzić, że
    opisane Próby przemysłowe komponowania (...) X spełniają przesłanki kwalifikujące je jako
    Działalność B+R, gdyż Próby miały charakter nowatorski, twórczy, nieprzewidywalny,
    metodyczny oraz były możliwe do przeniesienia lub odtworzenia.
    W pierwotnym brzmieniu przepisów, sprzed nowelizacji, „opracowywanie prototypów i
    projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku
    gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania
    komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest
    zbyt kosztowna” stanowiło element prac rozwojowych, a tym samym, spełniało definicję
    działalności badawczo-rozwojowej na gruncie art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT w brzmieniu do
    30 września 2018 roku. Przeprowadzona w 2018 roku nowelizacja miała na celu
    zachęcenie i zwiększenie popularności mechanizmu ulgi badawczo-rozwojowej, tym
    samym, nowelizacja miała charakter poszerzający zakres Ulgi B+R, a nie zawężający. W
    związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone koszty dotyczące kosztów
    Surowców zużytych wyłącznie na cele przeprowadzonych Prób stanowią podstawę do
    uznania ich jako koszty kwalifikowane w ramach art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT, a tym
    samym umożliwiają skorzystanie z Ulgi B+R wynikającej z art. 18d Ustawy o CIT.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Spółka planuje skorzystać z ulgi B+R wyłącznie
    w stosunku do Surowców zużytych na potrzeby realizacji Prób. Zgodnie z definicją SJP,
    słowo „zużyć” oznacza m.in. „spożytkować coś, zrobić z czegoś jakiś użytek” - co w
    kontekście przedstawionego stanu faktycznego oznacza spożytkować nabyte Surowce na
    cele realizacji Prób. Natomiast, zgodnie z definicją słownikową słowa ,,nabyć”, oznacza ,,
    otrzymać coś na własność za pieniądze; kupić”, co w stosunku do przedstawionego stanu
    faktycznego, oznacza zakupy Surowców.
    Spółka wskazuje, iż z uwagi na jednoczesną realizację standardowej działalności
    gospodarczej oraz Działalności B+R realizowanej w ramach przeprowadzanej Próby,
    Surowce wykorzystywane są również w bieżącej działalności gospodarczej Spółki, tym
    samym, ich koszt nabycia może być różny w zależności od okresu. Niemniej, Spółka jest w
    stanie wyodrębnić średnioważony koszt, w skali miesięcznej, zużytych Surowców
    wyłącznie na cele przeprowadzonych Prób.
    Ponadto, zgodnie z definicją słownika SJP, słowo „Surowce” oznacza „materiał podlegający
    dalszej przeróbce na półwyroby lub wyroby gotowe”. Tym samym, niewątpliwie zarówno
    (...) (X), jak i komponenty wykorzystywane w jej komponowaniu – w tym (...) oraz inne (...) –
    stanowią materiały i surowce, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, w
    zakresie, w jakim dotyczą realizacji procesu Prób.
    W związku z przedstawionym stanem faktycznym oraz scharakteryzowanym opisem
    Próby, w oparciu o aktualny stan prawny na rok 2019 i przytoczoną definicją wynikającą z
    Podręcznika Frascati, Spółka stoi na stanowisku, iż prowadzi Działalność B+R, której celem
    jest opracowanie, weryfikacja, a następnie wytworzenie nowego wyrobu (...). Tym samym,
    koszty poniesione w ramach niniejszej działalności stanowią koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 18d ust 2 pkt 2 Ustawy o CIT, a tym samym umożliwiają rozliczenie ulgi
    badawczo-rozwojowej.
    Stanowisko zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy zostało zaprezentowane w
    interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.298.2025.2.ZK,
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), w której organ
    potwierdził, że działalność polegająca na opracowywaniu nowych lub ulepszonych
    produktów i procesów technologicznych w oparciu o nowe surowce, ich odpowiednie
    mieszanki oraz innowacyjne technologie produkcji, prowadzona w branży przetwórstwa
    ropy naftowej, realizowana w sposób twórczy i systematyczny, ukierunkowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań,
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy
    CIT. W szczególności, DKIS wskazał, że projekty obejmujące m.in. opracowanie nowych
    receptur, testy technologiczne, walidację parametrów użytkowych oraz wdrażanie

    innowacyjnych rozwiązań materiałowych i procesowych, mogą być uznane za Działalność
    B+R, o ile są realizowane w sposób metodyczny i udokumentowany.
    Podobne stanowisko do stanowiska Wnioskodawcy zostało przedstawione w interpretacji
    indywidualnej z 26 kwietnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.15.2017.2.MR, w ramach
    której DKIS potwierdził, że prace skupiające się na opracowaniu nowego bądź
    ulepszonego wyrobu w postaci mieszaniny (...), spełniają definicję prac badawczo-
    rozwojowych a tym samym, uprawniają do zastosowania ulgi B+R.
    Ponadto, w ramach przytoczonej interpretacji, DKIS potwierdził stanowisko, w ramach
    którego „Badania (...) dotyczące opracowywania znaczących ulepszeń produktów (nowe
    działanie, nowy skład, nowe surowce, itp.), przede wszystkim poprzez wprowadzenie do
    nich nowych dodatków i czynników wpływających na zmianę składu chemicznego
    produktów prowadzące do poprawy ich jakości lub do zmiany cech użytkowych tych
    produktów” kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa - co bezpośrednio
    znajduję odzwierciedlenie w Działalności B+R realizowanej przez Wnioskodawcę.
    Analogiczne stanowiska znajdują odzwierciedlenie w interpretacjach wydawanych dla
    branż znacząco różnych od branży, w której działalność prowadzi Wnioskodawca,
    niemniej występują analogie umożliwiające porównanie procesów produkcyjnych oraz
    postępowań procesowych celem osiągnięcia oczekiwanego efektu w wyniku
    przeprowadzania prac badawczo-rozwojowych.
    W indywidualnej interpretacji podatkowej z 31 lipca 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.374.2023.3.KP - dotyczącej działalności podmiotów z sektora produkcji spożywczej
    DKIS potwierdził, iż prowadzona działalność obejmująca badanie właściwości
    technologicznych nowych surowców wraz z weryfikacją nowych receptur, a przez to
    budowanie wiedzy w zakresie rozwiązań technologicznych stanowi działalność B+R, gdzie
    DKIS wskazał, iż „(...) - określenie nowych surowców poprzez badanie ich właściwości
    technologicznych oraz możliwości adaptacji w istniejących lub projektowanych
    recepturach,
    - weryfikacja nowych receptur z obowiązującym prawem żywnościowym,
    - budowanie bazy wiedzy Spółki w zakresie surowców stanowiących zamienniki,
    pozwalających na eliminację alergenów spożywczych,
    (...) - prowadzenie badań w obrębie nowych oraz rozwijanych produktów, a także
    realizacja pomiarów w zakresie spełnienia przez produkt założeń postawionych w jego
    obrębie na etapie projektowania,
    - prowadzenie walidacji i testów (w tym opracowanie scenariuszy testowych) związanych z
    prawidłowym działaniem prototypu produktu w warunkach rzeczywistych, wraz z
    dostarczeniem informacji o ewentualnych nieprawidłowościach do pozostałych zespołów
    zaangażowanych w realizację projektu B+R,
    (...) badania właściwości technologicznych i potencjału nowych surowców do produkcji
    żywności, badania nowych surowców możliwych do zastosowania w konfekcji produktów
    (opakowania), wzorów opakowań i ich kształtu (...) podejmowana (...) działalność (...) mieści
    się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.”.
    Tożsame stanowiska dla branży spożywczej, DKIS przedstawił w interpretacjach
    indywidualnych:
        · z 8 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.176.2024.2.JG.
        · z 9 lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.637.2021.2.IZ.
        · z 8 kwietnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.67.2021.1.IM.
        · z 6 grudnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.448.2019.1.JKU.

    Analogiczne stanowisko jak to przedstawione przez Wnioskodawcę, znajduje swoje
    odzwierciedlenie również w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2024 r., sygn. 0112-
    KDIL2-2.4011.361.2024.2.MC – obejmując działalność podmiotów z branży chemicznej,
    DKIS potwierdził, iż prowadzona działalność dotycząca udoskonalania i opracowywania
    nowych preparatów chemicznych, tworzenia nowych receptur oraz związane z nimi prace
    dotyczące przeprowadzania badań komponentów mieszanek, parametrów technicznych
    oraz właściwości fizyko-chemicznych poszczególnych składników/mieszanek stanowi
    działalność B+R, przy czym: „Obszary działalności badawczo-rozwojowej realizowanej na
    potrzeby wewnętrzne oraz zewnętrzne:
    - opracowywanie receptury i produkcja (...),
    - opracowywanie nowych preparatów chemicznych,
    - udoskonalenie dotychczas produkowanych preparatów chemicznych,
    (...) W strukturze organizacyjnej Spółki funkcjonuje laboratorium (dalej: „Laboratorium”), w
    ramach którego prowadzone są badania nad nowymi produktami (dalej: „Nowe
    Produkty”).
    Laboratorium ma na celu przebadanie próbek surowców w celu ustalenia optymalnych
    właściwości fizyko-chemicznych oraz przydatności surowców do produkcji, a także
    potwierdzenie założonych w procesie projektowania parametrów Nowych Produktów.
    Laboratorium zajmuje się analizą tworzyw sztucznych oraz preparatów chemicznych z
    wykorzystaniem nowoczesnej aparatury kontrolno-pomiarowej dającej wysoce dokładne
    wyniki badań.
    W związku z tym każdy z obszarów działalności badawczo-rozwojowej Spółki zawiera
    odrębny opis.
    I. Opracowywanie receptury i produkcja (...)
    (...) W zależności od potrzeb klienta Spółka opracowuje indywidualną recepturę (...).
    Receptura (...) stanowi wynik prac badawczo-rozwojowych zakresie:
    - badania komponentów przyszłych mieszanek i ich właściwości,
    - opracowywania nowych mieszanek,
    - badania parametrów technicznych i właściwości fizyko-chemicznych surowców,
    - testowania właściwości fizyko-chemicznych wyrobów wykonanych z nowych mieszanych
    w ramach produkcji próbnej i partii pilotażowych.
    (...)
    III. Opracowywanie nowych produktów w postaci nowych preparatów chemicznych
    Podobnie jak w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych Spółka realizuje projekty
    badawczo- rozwojowe w postaci opracowywania nowych preparatów chemicznych
    zarówno na potrzeby wewnętrzne (poszerzenie własnej oferty) oraz na potrzeby
    zewnętrzne w zakresie opracowania indywidualnie zaprojektowanego wyrobu.
    W obszarze opracowywania nowych produktów w postaci nowych preparatów
    chemicznych Spółka realizuje prace badawczo-rozwojowe w zakresie:
    opracowywania nowych wyrobów:
    - przygotowywanie nowych składów chemicznych,
    - opracowywanie nowych właściwości fizyko-chemicznych,
    - opracowywanie nowej funkcjonalności preparatu;
    2) projektowania i wprowadzania znaczących ulepszeń do dotychczasowych produktów:
    - przygotowywanie udoskonalonych składów chemicznych,

    - udoskonalanie właściwości fizyko-chemicznych,
    - udoskonalenie o najnowsze innowacyjne rozwiązania.”
    Tożsame stanowiska dla branży chemicznej, DKIS przedstawił w interpretacjach
    indywidualnych:
    · z 19 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.243.2024.3.PC.
    · z 19 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.591.2020.2.MBD.
    · z 10 listopada 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.434.2020.1.BM.
    · z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT.
    Odnosząc się do rodzajowego ujęcia poniesionych kosztów, w interpretacji indywidualnej
    z 6 kwietnia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.770.2022.1.APO DKIS zajął stanowisko
    podobne stanowisko, zgodnie z którym wydatki ponoszone przez spółkę (która prowadzi
    działalność w branży automatyki przemysłowej) na materiały i surowce zużywane w
    procesie tworzenia prototypów maszyn produkowanych przez spółkę, mogą stanowić
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT. DKIS zaznaczył, że
    warunkiem uznania tych wydatków za koszty kwalifikowane jest ich bezpośredni związek z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (polegającą na tworzeniu ww.
    prototypów). DKIS stwierdził, że: „(...) należy stwierdzić, że wydatki na nabycie materiałów i
    surowców, bezpośrednio związanych z prowadzonymi przez Spółkę pracami badawczo-
    rozwojowymi i stanowiące niezbędny element tych prac, mogą stanowić koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p.”.
    Dodatkowo, DKIS odniósł się do sposobu interpretacji pojęć „surowiec” oraz „materiał”:
    „Jeżeli chodzi o pojęcie "surowce", w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia "surowce" funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie "surowce" to "materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii" (www.sjp.pwn.pl) Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia "materiały", odwołać
    należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów
    ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z
    późn. zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki
    majątku zużywane na własne potrzeby”.
    Tożsame stanowiska dla różnorodnych branż, DKIS przedstawił w interpretacjach
    indywidualnych:
        · z 7 stycznia 2025 r. sygn., 0111-KDIB1-3.4010.767.2024.1.JMS.
        · z 16 maja 2025 r. sygn., 0114-KDIP2-1.4010.123.2025.2.AZ.
        · z 19 maja 2023 r. sygn., 0111-KDIB1-1.4010.153.2023.2.MF.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie
    z którym opisane w stanie faktycznym Próby stanowią działalność badawczo-rozwojową,
    określoną w art. 4a pkt 26-28 Ustawy o CIT i w związku z tym Spółka jest uprawniona do
    odliczenia kosztów Surowców wykorzystanych na potrzeby Prób od podstawy
    opodatkowania, na podstawie art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego przez Państwa pytania wskazać
    należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w

    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzanych
    Prób realizował procesy obejmujące badania związane z opracowaniem receptury nowego
    wyrobu, niedostępnego wówczas zarówno w skali Spółki, jak i kraju, tj. mieszaniny X,
    różniącej się od standardowej (...) tym, że do bazowej (...) dozowano większą ilość (...),
    głównie (...), który dostarcza do (...) w produkcie gotowym.
    Efektem przeprowadzonych Prób było opracowanie nowego produktu – (...) - różniącego
    się parametrami od rozwiązań dotychczas funkcjonujących w praktyce gospodarczej
    Spółki.
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym Próby stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, określoną w art. 4a pkt 26-28 Ustawy o CIT.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się:
        2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
          działalnością badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 18d. ust. 5 updop:
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop (w stanie prawnym obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r. do
    31 grudnia 2021 r.):
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.):
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

        1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
          małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
          marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust.
          2-3a;
        2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200%
          kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o
          których mowa w ust. 2 pkt 5;
        3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
          pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Zaś według art. 18d ust. 8 updop (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.
    do 31 grudnia 2021 r.):
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.):
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym:
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z uwagi na powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym
    kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach
      badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

    5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawy o CIT,
    9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie sformułowanego pytania jest to, czy mogą
    Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej poniesione na realizację Próby
    koszty nabycia surowców.
    Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, ustawodawca posługuje się
    pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach tej
    ustawy, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W związku z brakiem definicji pojęcia „surowce” na gruncie przepisów podatkowych i
    rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się
    znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego. Tak
    zatem „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub
    mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do definicji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 uor:
      materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, (...), opakowania itp.” (Walińska Ewa
    (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad
    Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga,
    Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka,
    Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Należy zauważyć, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą
    być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach realizacji Prób, ponieśli Państwo następujące koszty
    surowców, takich jak m.in.:

    · (...).
    Spółka planuje skorzystać z ulgi B+R wyłącznie w stosunku do Surowców zużytych na
    potrzeby realizacji Prób.
    Wobec zacytowanych przepisów prawa podatkowego oraz wskazanego opisu stanu
    faktycznego, należy uznać, że mogą Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych
    wskazane we wniosku Koszty Surowców wykorzystanych przez Państwa do realizacji prac
    w ramach opisanej we wniosku Próby, stanowiącej działalność badawczo-rozwojową.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisane w stanie faktycznym Próby stanowią działalność
    badawczo-rozwojową, określoną w art. 4a pkt 26-28 Ustawy o CIT i w związku z tym Spółka
    jest uprawniona do odliczenia kosztów Surowców wykorzystanych na potrzeby Prób od
    podstawy opodatkowania, na podstawie art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.