Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-638/14-2/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-30
Teza: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka nie będzie mogła zaliczyć środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny? 3. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka, nie będzie zobowiązana, jako płatnik, pobrać i wpłacić podatek z tytułu dochodu osiąganego przez Udziałowca w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny?
Słowa kluczowe: darowizna; grupa-podatkowa grupa kapitałowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; płatnik; udziałowiec; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2014 r. (data wpływu 10 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   zaliczenia środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**

*   powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny – **jest prawidłowe,**

*   wystąpienia po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów; powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny oraz w zakresie wystąpienia po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny (pytania oznaczone nr 1-3) .

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest polską spółką kapitałową podlegającą polskiemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
2.  Jedynym udziałowcem Spółki, posiadającym bezpośrednio 100% udziałów w Spółce jest Centrum S. z siedzibą w Luksemburgu (dalej: „Udziałowiec”).
3.  Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
4.  Natomiast Udziałowiec podlega w Luksemburgu opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia, nie posiada w Polsce zakładu w rozumieniu art. 5 UPO.
5.  Spółka oraz Centrum W. sp. z o.o. z siedzibą w W, (dalej: „Spółka Zależna”) utworzą podatkową grupę kapitałową w rozumieniu art. la Ustawy o CIT (dalej: „PGK”). W trakcie istnienia PGK Spółka może otrzymywać od Spółki Zależnej nadwyżkę środków pieniężnych pochodzących z działalności Spółki Zależnej, np. na podstawie umowy darowizny, wypłaty dywidendy lub z tytułu umorzenia udziałów.
6.  Po upływie okresu obowiązywania umowy PGK (lub zaistnienia innego zdarzenia skutkującego utratą statusu podatnika przez PGK), Spółka zawrze z Udziałowcem umowę darowizny, na podstawie której przekaże Udziałowcowi część posiadanych środków pieniężnych.
7.  Na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy Spółką a Udziałowcem, Udziałowiec nie przejmie żadnych długów, ciężarów ani zobowiązań Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka nie będzie mogła zaliczyć środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Spółka, nie będzie zobowiązana, jako płatnik, pobrać i wpłacić podatek z tytułu dochodu osiąganego przez Udziałowca w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że przekazanie przez Spółkę środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT po stronie Spółki?

Odpowiedź na pytanie oznaczone numerami 1-3 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Przedmiotowy wniosek w zakresie pytania oznaczonego nr 4 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Spółka nie będzie mogła zaliczyć środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów.

Podniesiono, że zgodnie z ustawą o CIT:

1.  Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (art. 15 ust. 1).
2.  Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej (art. 16 ust. 1 pkt 14).

Wskazano, że jak wynika z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego, po upływie okresu obowiązywania umowy PGK Spółka zawrze z Udziałowcem umowę darowizny, na podstawie której przekaże Udziałowcowi część posiadanych środków pieniężnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, w analizowanej sytuacji:

1.  W świetle obowiązujących regulacji ustawy o CIT, nie zaistnieje żadna możliwość zaliczenia przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów.
2.  W szczególności, przekazana przez Spółkę darowizna środków pieniężnych nie będzie dokonana na rzecz spółki tworzącej podatkową grupę kapitałową, a także nie będzie stanowiła wpłaty na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, Spółka nie będzie mogła zaliczyć środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów.

Podniesiono, że powyższe stanowisko Spółki znajduje również całkowite potwierdzenie w świetle istniejącej taktyki organów podatkowych, w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2013 roku, znak ITPB3/423-370a/13/PS, zgodnie z którą: „Z charakteru umowy darowizny wynika, że wydatek ponoszony przez, darczyńcę nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu, ponieważ darowizna jest umową nieodpłatną, co oznacza, że darczyńca nie oczekuje niczego w szamian. Natomiast kosztami podatkowymi – zgodnie z ogólną zasadą - są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1).”

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 29 listopada 2012 roku, znak IPPB5/423-990/12-2/AB, w której organ podatkowy uznał za prawidłowe w pełnym zakresie stanowisko, zgodnie z którym: „Spółka nie może w żadnym przypadku potraktować przedmiotowej darowizny jako koszt uzyskania przychodów”.

Ad. 2.

Spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny.

Podniesiono, że zgodnie z ustawą o CIT:

1.  Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (art. 12 ust. 1 pkt 1-2).
2.  Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej (art. 16 ust. 1 pkt 14).

Wskazano, że zgodnie z kodeksem cywilnym, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku (art. 888 § 1).

Zważywszy, że jak wynika z przetoczonych powyżej przepisów:

1.  Ustawa o CIT wskazuje przypadki, kiedy darowizny mogą być zaliczone przez podatników do kosztów uzyskania przychodów oraz kiedy mogą zostać przez nich odliczone od podstawy opodatkowania;
2.  Ustawa o CIT nie zawiera przepisów skutkujących obowiązkiem rozpoznania przychodu podatkowego po stronie darczyńcy (podmiotu dającego darowiznę);
3.  Dla darczyńcy darowizna nie wiąże się w żadnym przypadku z otrzymaniem jakichkolwiek świadczeń zwrotnych (ani pieniężnych ani żadnych innych) - istotą darowizny jest bowiem brak jakiejkolwiek odpłatności (ekwiwalentności) dla darczyńcy

\- to, w konsekwencji, zdaniem Spółki, należy uznać, iż zgodnie z językową i systemową wykładnią ustawy o CIT:

1.  Przychód podatkowy w zakresie CIT mógłby potencjalnie powstać wyłącznie po stronie podmiotu otrzymującego darowiznę środków pieniężnych (Udziałowca), a nie po stronie darczyńcy (Spółki);
2.  Spółka z kolei może być potencjalnie uprawniona, w przypadkach wskazanych w ustawie o CIT, do zaliczenia darowizny do kosztów uzyskania przychodów lub odliczenia jej od podstawy opodatkowania. Darowizna przekazana przez Spółkę nie mogłaby natomiast stanowić jednocześnie przychodu podatkowego oraz kosztu uzyskania przychodu po stronie Spółki;
3.  Konieczność rozpoznania przychodu podatkowego w zakresie CIT z tytułu przekazania przez Spółkę (jako darczyńcę) darowizny prowadziłoby do niemającego uzasadnienia w przepisach podwójnego opodatkowania na gruncie ustawy o CIT tego samego zdarzenia (po strome obdarowanego oraz po stronie darczyńcy).

Jednocześnie Spółka wskazała, że na powyższą konkluzję nie ma wpływu fakt, że darowizna jest dokonywana pomiędzy podmiotami powiązanymi (w rozumieniu art. 11 ustawy o CIT). Warunkiem zastosowania art. 11 ustawy o CIT w analizowanej sytuacji byłoby bowiem łączne pełnienie następujących przesłanek:

1.  istnienie powiązań, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT, pomiędzy podmiotem dokonującym darowiznę a podmiotem ją otrzymującym, oraz
2.  ustalenie lub narzucenie w wyniku takich powiązań warunków różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, oraz
3.  niewykazanie przez podmiot dokonujący darowizny dochodów w wyniku powyższego albo wykazanie dochodów niższych od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby powiązania, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT nie istniały.

Podniesiono, że darowizna jest czynnością nieodpłatną, w zamian za którą podmiot obdarowujący nie otrzymuje żadnego świadczenia zwrotnego. W konsekwencji, darowizna nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie podmiotu, który jej dokonuje. W związku z tym, nie ma możliwości niewykazania / zaniżenia dochodów z tytułu dokonania czynności darowizny i, tym samym, w analizowanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 11 ustawy o CIT (brak spełnienia przesłanki, o której mowa w pkt 3 o wyżej).

W konsekwencji, zdaniem Spółki, Spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny.

Podniesiono, że powyższe stanowisko Spółki znajduje całkowite potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki organów podatkowych, w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 8 listopada 2013 roku, znale ITPB3/423- 370c/13/PS, w której organ podatkowy uznał za prawidłowe w pełnym zakresie stanowisko, zgodnie z którym: „Skoro darowizna jest z istoty czynnością nieodpłatną, która nie skutkuje powstaniem przychodu dla podmiotu dokonującego darowizny, to w żadnym przypadku nie dojdzie do niewykazania lub zaniżenia dochodów z tytułu dokonania tej czynności. W konsekwencji, w analizowanej sytuacji art. 11 ustawy nie będzie mógł być zastosowany”;

*   w interpretacji Dyrektora IS w warszawie z dnia 7 października 2013 roku, znak IPPB3/423 -510/13-2/PK1, w której organ podatkowy - odstępując od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska podatnika - uznał za prawidłowe w pełnym zakresie stanowisko, zgodnie z którym: „W związku z powyższym jako, że w ww. stanie faktycznym Wnioskodawca nie uzyska jakiegokolwiek świadczenia zwrotnego od Spółki (w chwili dokonania rzeczonej darowizny jak i w przyszłości) ergo nie ma otrzymania/przysporzenia. (\`(...)\`) Wskutek przekazania w formie darowizny jakichkolwiek aktywów na rzecz Spółki nie powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dla Wnioskodawcy.”;

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 29 listopada 2012 roku, znak IPPB5/423-990/12-2/AB, zgodnie z którą: „w przypadku przekazania darowizny spółka nie może zaliczyć jej do kosztów, również z tego tytułu nie rozpoznaje przychodu.”;

*   w interpretacji Dyrektora IS w Katowicach z dnia 28 marca 2011 roku, znak IBPBI/2/423-1775/10/CzP, zgodnie z którą: „skoro Wnioskodawca świadczył coś kosztem swego majątku, to działanie to nie stanowi dla niego przysporzenia w postaci przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updop. Stanowisko Wnioskodawcy, iż dokonywanie darowizn nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym (po stronie Wnioskodawcy - darczyńcy) jest zatem prawidłowe.”,

Ad. 3.

Spółka nie będzie zobowiązana, jako płatnik, pobrać i wpłacić podatek z tytułu dochodu osiąganego przez Udziałowca w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny.

Podniesiono, że zgodnie z ustawą o CIT:

1.  Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 3 ust. 2).
2.  Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji), w tym także m.in.:
    1.  dochód z umorzenia udziałów (akcji)
    2.  wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki;
    3.  dochód spółki przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał z innych kapitałów takiej spółki (art. 10 ust. 1).
3.  Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów m.in.:
    1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);
    2.  z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze;\- ustala się w wysokości 20% przychodów (art. 21 ust. 1).
4.  Przepisy art. 21 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2).
5.  Podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (art. 22 ust. 1).
6.  Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 22a).
7.  Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w odrębnych przepisach (art. 26 ust. 1).

Zgodnie z UPO:

1.  Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści przepisu nie wynika inaczej, każde określenie w niej zdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja (art. 3 ust. 2).
2.  Opodatkowaniu w Polsce mogą podlegać m.in. następujące rodzaje dochodów osiąganych przez podatników luksemburskich z tytułu wypłat dokonywanych przez polskie podmioty:
    1.  dywidendy, przy czym określenie „dywidendy” oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji (art. 10 ust. 3 w zw. Z art. 10 ust. 1-2);
    2.  odsetki, przy czym określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki (art. 11 ust. 5 w zw. z art. 11 ust. 1-2);
    3.  należności licencyjne, przy czym określenie „należności licencyjne” oznacza wszelkiego rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji, każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (art. 12 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 1-2).

Podniesiono, że jak wynika z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego, po upływie okresu obowiązywania umowy PGK Spółka zawrze z Udziałowcem umowę darowizny, na podstawie której przekaże Udziałowcowi część posiadanych środków pieniężnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, w analizowanej sytuacji:

1.  Spółka może być zobowiązana, jako płatnik do poboru i wpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od dokonywanych wypłat tylko i wyłącznie wówczas, jeśli wypłaty te obejmują należności wymienione w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT (z kolei, szczegółowy katalog dochodów / przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych został umieszczony w art. 10 ustawy o CIT),
2.  Przy określaniu zakresu tych należności należy dodatkowo uwzględnić postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą zawężać zakres takich należności wynikający z przepisów ustawy o CIT - w tym przypadku, mając na uwadze rezydencję podatkową Udziałowca, należy uwzględnić postanowienia UPO.
3.  Co istotne, ani przepisy ustawy o CIT, ani postanowienia UPO nie wymieniają wypłaty środków pieniężnych na podstawie umowy darowizny wśród należności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce. W szczególności, wypłaty te nie stanowią dochodu z udziału w zyskach osób prawnych, odsetek, wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług oraz należności licencyjnych.
4.  Tym samym, skoro dochód uzyskany przez Udziałowca z tytułu umowy darowizny nie podlega opodatkowaniu w Polsce, należy stwierdzić, że w analizowanej sytuacji nie będzie żadnych podstaw do zastosowania art. 26 ust. 1 ustawy o CIT a tym samym Spółka nie będzie zobowiązana występować jako płatnik w stosunku do analizowanych wypłat na gruncie ustawy o CIT.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, Spółka nie będzie zobowiązana, jako płatnik, pobrać i wpłacić podatek z tytułu dochodu osiąganego przez Udziałowca w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny.

Podniesiono, że powyższe stanowisko Spółki znajduje również całkowite potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki organów podatkowych, w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 23 lipca 2012 roku, znak IPPB5/423-547/12-7/RS, zgodnie z którą: „ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych jedynie w ww. przepisach przewiduje obowiązki płatnika wobec urzędu skarbowego i podatnika związane z dokonaniem wypłat należności z tytułów wymienionych w ww. art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby Wnioskodawca dokonywał wypłat z powyższych tytułów. Zatem, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do pobrania i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych”;

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2009 roku, znak IPPB5/423-68/09-2/AS, w której organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym: „zyski powstałe w wyniku otrzymanych darowizn są opodatkowane na zasadzie wskazanej w art. 7 ust. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. ” - przy czym przedmiotem tej interpretacji była co prawda inna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (pomiędzy Polską a Malezją), jednakże w ocenie Spółki przedstawiona tam argumentacja może znaleźć odpowiednie zastosowanie w sytuacji Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie pytań oznaczonych numerami 1-3, w zakresie:

*   zaliczenia środków pieniężnych przekazanych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**

*   powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny – **jest prawidłowe,**

*   wystąpienia po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika w związku z przekazaniem środków pieniężnych Udziałowcowi na podstawie umowy darowizny – **jest prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie pytań oznaczonych numerami 1-3.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.