Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.293.2025.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Sprzedaż niezbudowanej działki nr 1 nie jest opodatkowana
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    uznania, czy sprzedaż niezbudowanej działki nr 1 jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 22 lutego 2017 r. jako rolnik będący czynnym płatnikiem podatku VAT wraz z żoną
    nabył Pan do majątku osobistego nieruchomość. Działka o numerze ewidencyjnym 1 o
    powierzchni (...) ha położona jest w miejscowości (...), dla której to działki Sąd Rejonowy (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW nr (...). Prawo własności nabył
    Pan na podstawie umowy sprzedaży z 22 lutego 2017 r. zawartej przed notariuszem - akt
    notarialny nr (...). Nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej z zamiarem budowy na
    tej nieruchomości domu jednorodzinnego. Dnia 7 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy (...)
    wyrokiem orzekającym rozwód rozwiązał małżeństwo. Zaistniała sytuacja sprawiła, że
    plany związane z budowa domu jednorodzinnego nie zostały zrealizowane. Dnia 28
    września 2021 r. umową o Podział Majątku Wspólnego sporządzoną przez notariusza (...),
    umowa nr (...) stał się Pan jedynym prawowitym właścicielem ww. nieruchomości. Działka
    1 nie została nabyta od Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego, jest
    niezabudowana oraz posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Z rejestru gruntów
    Starosty (...) wynika, że działka nr 1 ma powierzchnię (...) ha i stanowi użytki oznaczone
    symbolem PsV- pastwiska trwałe, RV,RVI- grunty orne, W-RV- grunty pod rowami. Działka
    nr 1 została zakupiona w celu wybudowania na niej domu jednorodzinnego. Od momentu
    zakupu nie była i nie jest wykorzystywana rolniczo, nie były pobierane dotacje z tytułu
    płatności bezpośrednich. Nie były wykonywane żadne inwestycje i inne prace mające na
    celu jej ulepszenie. Opisana powyżej działka nr 1 nie jest przedmiotem najmu, umowy
    użyczenia, umowy dzierżawy. Nieruchomość została zakupiona jako działka rolna. Zgodnie
    z Uchwałą Rady Gminy (...) z dnia 25 września 2019 r. roku, ogłoszoną w Dzienniku
    Urzędowym Województwa (...), działka oznaczona numerem ewidencyjnym 1 położona (...)
    przeznaczona jest pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Opisana powyżej
    działka o numerze ewidencyjnym 1 nie jest ujęta w uproszczonym planie urządzania lasu
    ani decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j.
    Dz. U. z 2024r. poz. 530 ze zm.). 25 marca 2025 r. dostał Pan propozycję, aby sprzedać
    działkę nr 1 w całości, wchodzącą w skład Pana majątku osobistego. zainteresowany
    kupnem jest osoba fizyczna, która chce wybudować na tej działce dom jednorodzinny.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni (...) ha
    opisanej w stanie faktycznym jest opodatkowana i musi być udokumentowana fakturą?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni (...) ha opisanej w
    stanie faktycznym nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Działka
    wchodzi w skład Pan majątku osobistego i nigdy nie była na niej prowadzona produkcja
    rolnicza oraz nie były pobierane dotacje z tytułu płatności bezpośrednich. Korzystając z
    nadarzającej się okazji chce ją Pan sprzedać.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1,
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Co do zasady, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w 2017 r., jako rolnik będący czynnym podatnikiem
    podatku VAT, nabył Pan wraz z żoną do majątku osobistego działkę rolną nr 1 w celu
    wybudowania domu jednorodzinnego. Na mocy uchwały Rady Gminy (...) z 2019 r. działka
    nr 1 została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu, w
    którym przeznaczona została pod tereny zabudowy mieszkaniowej. W związku z
    rozwodem, od 2021 r., jest Pan jedynym właścicielem działki. Zamierza Pan sprzedać
    niezabudowaną działkę nr 1, a jej zakupem zainteresowana jest osoba fizyczna, która chce
    na działce wybudować dom jednorodzinny.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż przedmiotowej działki będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, i w konsekwencji powinien Pan jej sprzedaż
    udokumentować fakturą.
    Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru (zabudowanej/niezabudowanej działki) podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w pierwszej kolejności należy
    ustalić, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej
    transakcji w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą
    w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z wyżej powołanego art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że kiedy osoba fizyczna dokonuje
    sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie
    zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest

    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności
    incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie
    danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. W związku z powyższym należy wskazać, że w przypadku
    sprzedaży nieruchomości elementami przesądzającymi o uznaniu transakcji za
    prowadzenie działalności gospodarczej jest całokształt działań, jakie Wnioskodawca
    podejmował w odniesieniu do tejże nieruchomości przez cały okres jej posiadania, w tym
    cel jakiemu służyło jej nabycie.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.

    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Powyższe rozstrzygnięcie dotyczy co prawda dostawy gruntu (działek) niezbudowanych,
    ale wynikającymi z nich tezami należy się posiłkować również w odniesieniu do transakcji,
    których przedmiotem jest grunt zabudowany.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie
    podjął/podejmie Pan działania w odniesieniu do sprzedaży wskazanej we wniosku
    niezabudowanej działki nr 1.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz tez wynikających z wyżej
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że sprzedaż ww. działki nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności do posiadanej
    nieruchomości - działki nr 1.

    Jak Pan wskazał we wniosku przedmiotowa działka została nabyta do majątku osobistego,
    w celu wybudowania na niej domu jednorodzinnego. Na działce nie były wykonywane
    żadne inwestycje i inne prace mające na celu jej ulepszenie. Działka nr 1 nie była
    przedmiotem umowy użyczenia, najmu, dzierżawy. Od momentu zakupu działka nie była i
    nie jest wykorzystywana rolniczo, nie były z niej pobierane dotacje z tytułu płatności
    bezpośrednich.
    Wszystko to oznacza, że niezabudowana działka nr 1 nie była i nie jest dla Pana źródłem
    uzyskiwania potencjalnych korzyści majątkowych, i że w celu jej sprzedaży nie
    zaangażował i nie zamierza Pan angażować środków podobnych do tych, jakie
    wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj. nie
    wykazał Pan aktywności w przedmiocie jej zbycia porównywalnej do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W przedmiotowej sprawie zatem, sprzedaż działki nr 1 nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek do
    uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i
    zorganizowanym.
    W rezultacie, brak jest tu przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    niezabudowanej działki nr 1 będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a
    tym samym jej sprzedaż nie będzie czynnością objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy, a
    więc nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z uwagi na to, że z tytułu sprzedaży opisanej we wniosku działki nie będzie Pan
    występował w charakterze podatnika podatku VAT, przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy
    nie będzie miał w sprawie zastosowania.
    Tym samym Pana stanowisko, że sprzedaż działki nr 1 nie powinna być opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.