Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.1055.2016.1.MPŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-13
Teza: Co stanowi przychód Wnioskodawcy przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem? Czy przychody z tego rodzaju działalności gospodarczej mogą być opodatkowane w formie ryczałtu? Jeśli tak, jaka jest odpowiednia stawka ryczałtu?
Słowa kluczowe: dropshipping; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; pośrednictwo; prowizje
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model zwany dropshippingiem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model zwany dropshippingiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w modelu logistycznym dropshippingu. W początkowym okresie działalności Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług dla drobnych przedsiębiorców na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 ustawy VAT.

Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie świadczenie usług pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe. Usługi pośrednictwa świadczone przez Wnioskodawcę będą polegały na prezentowaniu na stronie internetowej Wnioskodawcy oraz na jego kontach w polskich portalach aukcyjnych towarów będących własnością przedsiębiorców zagranicznych (podmioty posiadające siedzibę poza Unią Europejską, na terytorium państwa trzeciego – głównie kraje azjatyckie), które to towary te podmioty zagraniczne wystawiają do sprzedaży na aukcjach organizowanych za pośrednictwem różnych portalów zagranicznych lub które pochodzą bezpośrednio z ich oferty, zbieraniu zamówień, zawieraniu w imieniu klientów umów kupna – sprzedaży z podmiotami zagranicznymi, obsłudze płatności tj. inkasowaniu wpłat od klientów w postaci przelewów bankowych na rachunek Wnioskodawcy i przekazywaniu ich na rachunek podmiotu zagranicznego, przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego oraz ewentualnej pomocy klientowi w postępowaniu reklamacyjnym. Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego (w przyszłości Wnioskodawca planuje zawrzeć z niektórymi podmiotami zagranicznymi umowy o stałej współpracy). Klient będzie każdorazowo informowany, że nabywa usługę pośrednictwa (taka informacja będzie zawarta w regulaminie świadczenia usług oraz opisie każdej aukcji).

Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje przesyłkę do klienta. Wartość towarów zamówionych przez jednego klienta nigdy nie przekracza kwoty 150 euro. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy, czyli do pośrednika handlowego, lecz bezpośrednio do klienta. Wnioskodawca w żadnym momencie nie staje się właścicielem towaru, a jedynie prezentuje ofertę podmiotu zagranicznego. Jako pośrednik, Wnioskodawca nie posiada fizycznie towaru w swojej firmie, a co za tym idzie, nie dysponuje dokumentem zakupu towaru, jakim jest faktura lub rachunek. Zobowiązanym z tytułu należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towaru jest klient (przy czym, ze względu na wartość towaru nieprzekraczającą 150 euro należności celne nie występują). O tych zobowiązaniach klient jest informowany w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na profilu Wnioskodawcy w portalach aukcyjnych. W przesyłce z towarem Klient otrzymuje rachunek wystawiony przez podmiot zagraniczny.

Klient dokonujący zakupu najpierw przelewa pieniądze na konto bankowe pośrednika, czyli na konto Wnioskodawcy, który przekazuje pieniądze do podmiotu zagranicznego, znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Kwota przesłana podmiotowi zagranicznemu to pełna opłata za dany towar, zgodnie z ceną podaną na aukcji w danym serwisie.

Wnioskodawca, jako pośrednik, otrzymuje prowizję stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewów bankowych na jego rachunek bankowy, a kwotą przelaną podmiotowi zagranicznemu. Na ustaloną w powyższy sposób prowizję Wnioskodawca, na życzenie wystawia klientom zamawiającym za jego pośrednictwem towar, rachunki. Suma prowizji z tytułu zrealizowanych w danym miesiącu transakcji stanowi dla Wnioskodawcy podstawę do zaksięgowania przychodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Co stanowi przychód Wnioskodawcy przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem?
2.  Czy przychody z tego rodzaju działalności gospodarczej mogą być opodatkowane w formie ryczałtu? Jeśli tak, jaka jest odpowiednia stawka ryczałtu?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1. W zakresie pytania nr 2 – wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, jego przychód, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie stanowiła prowizja należna mu z tytułu wykonanej usługi pośrednictwa handlowego, tj. różnica pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewu na Jego rachunek bankowy, a kwotą wysłaną podmiotowi zagranicznemu w celu realizacji zamówienia, na którą to kwotę Klient na życzenie otrzymuje rachunek. Powyższe jest konsekwencją faktu, że Wnioskodawca nie jest właścicielem towaru, nie jest również importerem, ponieważ nie sprowadza towaru na własny rachunek, a jedynie pośredniczy w płatnościach i zamówieniach.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W oparciu o przepis art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1 e, 1 h i 1 i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem, w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskiwanym ze świadczenia usług pośrednictwa handlowego będzie prowizja uzyskana z tego tytułu – różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od Klienta, a kwotą przekazaną do podmiotu zagranicznego. Wynika to z faktu, iż towar nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy, który nie uzyska faktury ani rachunku potwierdzającej jego zakup. Wnioskodawca nie dokonuje zatem sprzedaży towaru we własnym imieniu i na własny rachunek. Wnioskodawca nie będzie również importerem, gdyż nie sprowadza towaru na własny rachunek, ani w niczyim imieniu, zaś jego udział w transakcji ogranicza się do pośrednictwa w płatnościach, zamówieniach i postępowaniu reklamacyjnym. Zatem w sytuacji, gdy rola Wnioskodawcy będzie sprowadzała się do pośrednictwa, przychodem będzie wartość prowizji, na którą na życzenie zostanie wystawiony rachunek lub potwierdzenie zapłaty.

Przykładowo, gdy Wnioskodawca otrzyma od Klienta wpłatę w wysokości 120,00 zł, przy czym, wynagrodzenie za usługę pośrednictwa będzie stanowiło kwotę 20,00 zł, zaś zapłata za towar kwotę 100,00 zł (ww. kwoty nie zawierają podatku VAT, gdyż Wnioskodawca będzie z VAT zwolniony), to przychodem Wnioskodawcy będzie wyłącznie kwota 20,00 zł, na którą zostanie Klientowi wystawione na życzenie potwierdzenie zapłaty (ewentualnie rachunek). Pozostała kwota 100,00 zł nie będzie stanowiła przychodu Wnioskodawcy, gdyż Wnioskodawca jedynie inkasuje tą kwotę na rzecz podmiotu zagranicznego.

Sytuacja przedstawiałaby się odmiennie, gdyby Wnioskodawca nabywał towar na własność, a następnie odsprzedawał go Klientom jako właściciel, a jedynie proces dostawy towaru do Klienta przerzucał na podmiot zagraniczny. Działalność Wnioskodawcy ogranicza się jednak wyłącznie do świadczenia usług pośrednictwa handlowego.

Warto w tym miejscu nadmienić, iż stanowisko Wnioskodawcy znajduje uznanie organów podatkowych. Tytułem przykładu warto przywołać rozstrzygnięcie zapadłe w ramach interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2012 r. ILPB1/415-1183/11-2/TW, gdzie w zbliżonym stanie faktycznym, Organ podatkowy uznał, że przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego, dla Wnioskodawcy zyskiem (przychodem w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) będzie prowizja uzyskana z tego tytułu – różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną dostawcy. Zatem w sytuacji, gdy – jak wskazał Zainteresowany – jego rola będzie sprowadzała się do pośrednictwa, przychodem będzie wartość prowizji, na którą – jak podał Wnioskodawca, zostanie wystawiona faktura VAT.

W podobnym duchu wypowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 5 lipca 2013 r. IPTPB1/415-218/13-4/DS, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2014 r. ITPB1/415-188/14/WM oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2013 r. IBPBI/1/415-827/13/AP wydanych na tle niemal identycznych stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych).

Również w interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2013 r. ITPB1/415-367/13/DP Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że przychodem podatnika, który zajmował się m.in. pośrednictwem w sprzedaży miejsc na zajęciach edukacyjnych oraz materiałów edukacyjnych za pomocą strony internetowej jest uzyskana z tego tytułu prowizja, wynosząca odpowiednio 15% i 50% wpływów od kupujących.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie postawione w punkcie 1 niniejszego Wniosku należy uznać za słuszne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w modelu logistycznym dropshippingu. W początkowym okresie działalności Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług dla drobnych przedsiębiorców na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 ustawy VAT.

Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie świadczenie usług pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe. Usługi pośrednictwa świadczone przez Wnioskodawcę będą polegały na prezentowaniu na stronie internetowej Wnioskodawcy oraz na jego kontach w polskich portalach aukcyjnych towarów będących własnością przedsiębiorców zagranicznych (podmioty posiadające siedzibę poza Unią Europejską, na terytorium państwa trzeciego – głównie kraje azjatyckie), które to towary te podmioty zagraniczne wystawiają do sprzedaży na aukcjach organizowanych za pośrednictwem różnych portalów zagranicznych lub które pochodzą bezpośrednio z ich oferty, zbieraniu zamówień, zawieraniu w imieniu klientów umów kupna – sprzedaży z podmiotami zagranicznymi, obsłudze płatności tj. inkasowaniu wpłat od klientów w postaci przelewów bankowych na rachunek Wnioskodawcy i przekazywaniu ich na rachunek podmiotu zagranicznego, przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego oraz ewentualnej pomocy klientowi w postępowaniu reklamacyjnym.

Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego (w przyszłości Wnioskodawca planuje zawrzeć z niektórymi podmiotami zagranicznymi umowy o stałej współpracy). Klient będzie każdorazowo informowany, że nabywa usługę pośrednictwa (taka informacja będzie zawarta w regulaminie świadczenia usług oraz opisie każdej aukcji).

Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje przesyłkę do klienta. Wartość towarów zamówionych przez jednego klienta nigdy nie przekracza kwoty 150 euro. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy, czyli do pośrednika handlowego, lecz bezpośrednio do klienta. Wnioskodawca w żadnym momencie nie staje się właścicielem towaru, a jedynie prezentuje ofertę podmiotu zagranicznego. Jako pośrednik, Wnioskodawca nie posiada fizycznie towaru w swojej firmie, a co za tym idzie, nie dysponuje dokumentem zakupu towaru, jakim jest faktura lub rachunek. Zobowiązanym z tytułu należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towaru jest klient (przy czym, ze względu na wartość towaru nieprzekraczającą 150 euro należności celne nie występują). O tych zobowiązaniach klient jest informowany w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na profilu Wnioskodawcy w portalach aukcyjnych. W przesyłce z towarem Klient otrzymuje rachunek wystawiony przez podmiot zagraniczny.

Klient dokonujący zakupu najpierw przelewa pieniądze na konto bankowe pośrednika, czyli na konto Wnioskodawcy, który przekazuje pieniądze do podmiotu zagranicznego, znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej. Kwota przesłana podmiotowi zagranicznemu to pełna opłata za dany towar, zgodnie z ceną podaną na aukcji w danym serwisie.

Wnioskodawca, jako pośrednik, otrzymuje prowizję stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewów bankowych na jego rachunek bankowy, a kwotą przelaną podmiotowi zagranicznemu. Na ustaloną w powyższy sposób prowizję Wnioskodawca, na życzenie wystawia klientom zamawiającym za jego pośrednictwem towar, rachunki. Suma prowizji z tytułu zrealizowanych w danym miesiącu transakcji stanowi dla Wnioskodawcy podstawę do zaksięgowania przychodu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów handlowych (nie dokonuje sprzedaży we własnym imieniu oraz nie jest ich właścicielem), to przychodem uzyskanym z tego tytułu jest wartość prowizji, którą stanowi różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną przez Niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie uznając stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe tut. organ nie potwierdza prawidłowości przykładu liczbowego przedstawionego przez Zainteresowaną w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, iż przepis art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na powyższe nie podlegają urzędowej interpretacji zasady rachunkowego określania (wyliczenia) przychodu w związku z prowadzoną działalnością.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.