Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1741/11/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-16
Teza: Najem odrębnego „lokalu” przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, świadczony na rzecz najemcy prowadzącego działalność gospodarczą obejmującą usługi opiekuńcze nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem, podlega opodatkowaniu stawką 23%.
Słowa kluczowe: najem; opieka; umowa-umowa najmu; usługi-usługi najmu; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2011r. (data wpływu 30 listopada 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2012r. (data wpływu 7 marca 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy najem odrębnego lokalu przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą posiadającą zezwolenie wojewody na prowadzenie takiej działalności i wpisanym do rejestru prowadzonego przez wojewodę, zwolniony jest z podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 22 lit. d ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy najem odrębnego lokalu przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą posiadającą zezwolenie wojewody na prowadzenie takiej działalności i wpisanym do rejestru prowadzonego przez wojewodę, zwolniony jest z podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 22 lit. d ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2012r. (data wpływu 7 marca 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 16 lutego 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca działa na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 219, poz. 1708 z 2009r.).

W roku 2004 Wnioskodawca kupił odrębny lokal użytkowy – hotel robotniczy, z zamiarem przebudowania go i prowadzenia w nim działalności polegającej na całodobowej opiece z zamieszkaniem dla lekarzy seniorów – członków izby. Ta zamierzona działalność jest jednym ze statutowych zadań izb lekarskich. Prace budowlane związane z przebudową i adaptacją przedmiotowego lokalu odrębnego zostały zakończone w roku 2009. Obecnie przedmiotowy lokal odrębny składa się z 14 apartamentów jednoosobowych i 6 apartamentów dwuosobowych, 2 mieszkań oraz pomieszczeń towarzyszących: magazyny, kuchnia, jadalnia, pokój pielęgniarski i inne związane z charakterem obiektu.

Wnioskodawca nie rozpoczął planowanej działalności opiekuńczej, gdyż wśród członków nie znalazła się dostateczna liczba chętnych na zamieszkanie w przygotowanym lokalu, który nazwany został „Dom lekarza seniora”. Celem zaspokojenia potrzeb lekarzy seniorów – członków Izby w zakresie całodobowej opieki, obejmującej zamieszkanie, wyżywienie, opiekę lekarską i pielęgnacyjną, przedmiotowy lokal został wynajęty osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą sklasyfikowaną w PKD kod 87.30.Z jako pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych.

Zawarta umowa najmu, która wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku ustala wysokość czynszu, do którego doliczono podatek VAT w wysokości 23%. Jednakże najemca podnosi, że prowadzona przez niego działalność opiekuńcza, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT, a więc nie istnieje konieczność doliczenia do czynszu najmu stawki podatku VAT.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 2 marca 2012r. wynika, że od dnia 26 stycznia 1995r. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu dzierżawy obiektu, usług pośrednictwa, usług różnych.

Wnioskodawca świadczy usługi najmu i dzierżawy, na własny rachunek, części własnych nieruchomości. Jedna z jego nieruchomości ma charakter mieszkalny. Jest to część budynku w S. przy ulicy Sz., której najem jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację. Inne nieruchomości Wnioskodawcy maja charakter niemieszkalny i oddawane są w najem na cele niemieszkaniowe (biura, lokale użytkowe).

Przedmiotem najmu jest część nieruchomości składająca się z działki gruntu i budynku pozostająca własnością Wnioskodawcy. Z przedmiotowego budynku wydzielony został odrębny lokal mieszkalny stanowiący własność innej osoby. Część budynku należąca do Wnioskodawcy, mająca odrębne wejście, została przebudowana z hotelu robotniczego na lokal przystosowany do świadczenia usług całodobowej opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi z zamieszkaniem. Ta część budynku jest przedmiotem najmu na rzecz przedsiębiorcy, prowadzącego za zezwoleniem wojewody usługi opiekuńcze nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem.

Symbol PKOB budynku w części należącej do Wnioskodawcy przed jego przebudową to: sekcja 1, dział 11, grupa 113, klasa 1130.

Symbol PKOB po przebudowie budynku i przystosowaniu go do świadczenia usług opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi z zamieszkaniem: sekcja 1, dział 11, grupa 113, klasa 1130.

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę określona zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług – PKWiU 77.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy najem odrębnego lokalu przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą posiadającą zezwolenie wojewody na prowadzenie takiej działalności i wpisanym do rejestru prowadzonego przez wojewodę, zwolniony jest z podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 22 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa najmu lokalu na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność polegającą na całodobowej opiece nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, działająca na podstawie zezwolenia wojewody i wpisana do rejestru prowadzonego przez wojewodę, jest zwolniona z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy o VAT, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ww. ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, natomiast stosownie do pkt 2 tegoż artykułu stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział także zwolnienie od podatku niektórych czynności.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane przez:

1.  regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,
2.  wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę:
    *   domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,
    *   placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,
3.  placówki specjalistycznego poradnictwa,
4.  inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę,
5.  specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie.

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Stosownie do art. 43 ust. 20 ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

W poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f ustawy, stawka podatku wynosi 8%, zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy), ustawodawca wymienił „Usługi związane z zakwaterowaniem” sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 55.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, ze w 2004r. Wnioskodawca kupił odrębny lokal użytkowy – hotel robotniczy, z zamiarem przebudowania go i prowadzenia w nim działalności polegającej na całodobowej opiece z zamieszkaniem dla lekarzy seniorów – członków izby. Ta zamierzona działalność jest jednym ze statutowych zadań izb lekarskich. Prace budowlane związane z przebudową i adaptacją przedmiotowego lokalu odrębnego zostały zakończone w roku 2009. Obecnie przedmiotowy lokal odrębny składa się z 14 apartamentów jednoosobowych i 6 apartamentów dwuosobowych, 2 mieszkań oraz pomieszczeń towarzyszących: magazyny, kuchnia, jadalnia, pokój pielęgniarski i inne związane z charakterem obiektu.

Wnioskodawca nie rozpoczął planowanej działalności opiekuńczej, zaś celem zaspokojenia potrzeb lekarzy seniorów – członków Izby w zakresie całodobowej opieki, obejmującej zamieszkanie, wyżywienie, opiekę lekarską i pielęgnacyjną, przedmiotowy lokal został wynajęty osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą sklasyfikowaną w PKD kod 87.30.Z jako pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych.

Zawarta umowa najmu, która wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku ustala wysokość czynszu, do którego doliczono podatek VAT w wysokości 23%.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy najem odrębnego lokalu przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem, na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą posiadającą zezwolenie wojewody na prowadzenie takiej działalności i wpisanym do rejestru prowadzonego przez wojewodę, zwolniony jest z podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 22 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że z treści wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca świadczył usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, czy też dokonywał dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle z tymi usługami związanych, na rzecz beneficjenta tej pomocy, o których mowa we wskazanym przez Wnioskodawcę przepisie art. 43 ust. 22 lit. d ustawy o VAT, Wnioskodawca nie wskazał również aby posiadał status placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewodę – wprost przeciwnie, Wnioskodawca zaznacza, że nie rozpoczął planowanej działalności opiekuńczej (pomimo wykonania prac budowlanych związanych z przebudową i adaptacją lokalu odrębnego, niezbędnych w celu prowadzenia w nim działalności polegającej na całodobowej opiece z zamieszkaniem dla lekarzy seniorów – członków izby).

Część budynku przebudowana z hotelu robotniczego na lokal przystosowany do świadczenia usług całodobowej opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi z zamieszkaniem, została wynajęta przedsiębiorcy (osobie fizycznej) prowadzącemu za zezwoleniem wojewody działalność gospodarczą w zakresie usług opiekuńczych nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem. Wnioskodawca wyjaśnia, że przedmiotem najmu jest część nieruchomości składająca się z działki gruntu i budynku pozostająca własnością Wnioskodawcy.

Z powyższego wynika, że to nie Wnioskodawca prowadzi działalność opiekuńczą, lecz przedsiębiorca (będący odrębnym od Wnioskodawcy podmiotem), na rzecz którego Wnioskodawca świadczy usługi najmu części nieruchomości. Usługa najmu nie jest ponadto usługą wykonywaną na rzecz beneficjenta pomocy, o której mowa we wskazanym przepisie art. 43 ust. 22 lit. d ustawy o VAT.

Z powyższego wynika, że usługa najmu części nieruchomości (odrębnego lokalu przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem), świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą fizyczną posiadającą zezwolenie wojewody na prowadzenie takiej działalności i wpisanym do rejestru prowadzonego przez wojewodę, nie korzysta ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 22 lit. d ww. ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi bowiem usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, usługi określonej w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, lub usługi ściśle z tymi usługami związanej, świadczonej na rzecz beneficjenta tej pomocy, przez placówkę zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewodę.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi najmu nie mogą również korzystać ze wskazanego zwolnienia jako usługi ściśle związane z usługami opieki świadczonymi przez podmiot, któremu Wnioskodawca wynajmuje nieruchomość, gdyż zwolnieniem objęte są takie usługi ściśle związane z usługą podstawową, które są świadczone przez ten sam podmiot, który świadczy usługę podstawową – w przedmiotowej sprawie najemcę. Usługa Wnioskodawcy na rzecz najemcy niewątpliwie służy potrzebom działalności gospodarczej w zakresie usług opieki, lecz nie jest spełnione kryterium tożsamości podmiotowej, gdyż usługę opieki na rzecz osób w podeszłym wieku czy niepełnosprawnych świadczy najemca, a nie Wnioskodawca.

Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania ewentualnego zwolnienia wynikającego z cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT stwierdzić należy, że zwolnieniu od podatku podlega świadczona na własny rachunek usługa wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym, co istotne, na cele mieszkaniowe. Zatem przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

*   świadczenie usługi na własny rachunek,
*   charakter mieszkalny nieruchomości,
*   mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala na zastosowanie zwolnienia.

Należy zwrócić uwagę, iż zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, jaką jest opodatkowanie sprzedaży 23% stawką podatku. W związku z tym powinno być interpretowane ściśle, przede wszystkim zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzających je przepisów. W żadnym razie nie powinny one być interpretowane w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu zastosowania zwolnienia.

Powyższe wskazuje, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlega wyłącznie świadczenie usług w zakresie wynajmowania nieruchomości, po pierwsze o charakterze mieszkalnym, po drugie – na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Należy zatem zwrócić uwagę na cel świadczonej usługi. Realizacja celu wynajmu następuje poprzez wykorzystanie lokalu przez najemcę.

Z okoliczności sprawy przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę najmu z przedsiębiorcą – osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą sklasyfikowaną w PKD kod 87.30.Z jako pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych. Przedmiotem najmu jest część nieruchomości składająca się z działki gruntu i budynku pozostająca własnością Wnioskodawcy. Z przedmiotowego budynku wydzielony został odrębny lokal mieszkalny stanowiący własność innej osoby. Część budynku należąca do Wnioskodawcy, mająca odrębne wejście, została przebudowana z hotelu robotniczego na lokal przystosowany do świadczenia usług całodobowej opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi z zamieszkaniem. Ta część budynku jest przedmiotem najmu na rzecz przedsiębiorcy, prowadzącego za zezwoleniem wojewody usługi opiekuńcze nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem.

Symbol PKOB budynku w części należącej do Wnioskodawcy przed jego przebudową to: sekcja 1, dział 11, grupa 113, klasa 1130. Symbol PKOB po przebudowie budynku i przystosowaniu go do świadczenia usług opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi z zamieszkaniem: sekcja 1, dział 11, grupa 113, klasa 1130.

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę określona zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług – PKWiU 77.

Wyjaśnić należy, że celem wynajmu innym niż mieszkaniowy jest np. prowadzenie przez najemcę działalności gospodarczej, na potrzeby której pomieszczenia są wynajmowane, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Cel mieszkaniowy nie jest w niniejszej sprawie zrealizowany, bowiem Wnioskodawca wynajmuje część budynku przedsiębiorcy na cele niemieszkalne, tj. na cele prowadzenia przez niego działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług opiekuńczych nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem.

W rezultacie, usługa najmu części budynku świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. pkt 36 ustawy o VAT, bowiem nie jest spełniony jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie, tj. Wnioskodawca nie wynajmuje opisanej we wniosku części nieruchomości na cele mieszkalne.

Odnosząc zatem przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że w stosunku do usług najmu części nieruchomości (odrębnego „lokalu” przystosowanego do całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku lub niepełnosprawnymi z zakwaterowaniem) świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz najemcy będącego przedsiębiorcą – osobą fizyczną prowadzącą za zezwoleniem wojewody działalność gospodarczą obejmującą usługi opiekuńcze nad osobami starszymi wraz z zamieszkaniem, brak podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na mocy wskazanych wyżej przepisów, tak więc przedmiotowe usługi – jako niestanowiące „Usług związanych z zakwaterowaniem” sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 55 – podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług stawką podatku w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.