Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.325.2018.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-12
Teza: Czy w przypadku, gdy Spółka poniesie koszty z tytułu uczestnictwa Zarządzającego w kursach, szkoleniach i konferencjach, wartość poniesionych kosztów będzie stanowić przychód dla Zarządzającego z tytułu nieodpłatnego świadczenia i stanowić będzie przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: kurs; kwalifikacje-kwalifikacje zawodowe; przychód; szkolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2018 r. (data wpływu 20 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2018 r. (data wpływu 18 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z finansowaniem Zarządzającemu uczestnictwa w kursach, szkoleniach i konferencjach (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.171.2018.1.GG Organ podatkowy, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 26 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczono w dniu 7 maja 2018 r.), zaś w dniu 18 maja 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku wraz dodatkową opłatą w wysokości 40 zł (data nadania 14 maja 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202) została zawarta umowa o świadczenie usług zarządzania pomiędzy Spółką a osobą powołaną na Członka Zarządu Spółki (zwanym dalej Zarządzającym).

Zarządzający jest osobą fizyczną niewykonującą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2014 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829, z późn. zm.) i nieposiadającą wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Na podstawie zawartej umowy Spółka powierza Zarządzającemu prowadzenie przedsiębiorstwa Spółki, zarządzanie Jej majątkiem, reprezentowanie Spółki wobec osób trzecich na zasadach określonych w Kodeksie spółek handlowych i umowie Spółki.

Zarządzający wykonuje obowiązki wynikające z zawartej umowy osobiście w pełnym wymiarze czasu pracy, w godzinach pracy Spółki, z zastrzeżeniem, że jeżeli wymaga tego dobro Spółki, praca powinna być wykonywana również poza godzinami czasu pracy obowiązującymi w Spółce. Zarządzający wykonuje swoje obowiązki zarówno w Spółce, jak i poza nią. Do zadań Zarządzającego należy w szczególności:

1.  organizowanie prac Zarządu,
2.  uczestnictwo w posiedzeniach Zarządu,
3.  udział w głosowaniach w poszczególnych sprawach,
4.  przygotowywanie i przedstawianie spraw oraz wniosków o podjęcie decyzji,
5.  udział w Zgromadzeniach Wspólników Spółki oraz posiedzeniach Rady Nadzorczej,
6.  realizacja uchwał Zgromadzeń Wspólników i uchwał Rady Nadzorczej dotyczących zagadnień i problemów będących w sferze działania wszystkich jednostek organizacyjnych Spółki,
7.  składanie oświadczeń i podpisywanie dokumentów wymaganych przez przepisy prawa,
8.  sporządzanie i podpisywanie sprawozdań z działalności oraz sprawozdań finansowych (bilansu, rachunku zysków i strat) za każdy rok urzędowania oraz dopełnianie czynności niezbędnych dla uzyskania absolutorium z wykonywania obowiązków,
9.  poszukiwanie i wprowadzanie metod sprzyjających poprawie wyników finansowych i rozwojowi Spółki,
10.  koordynowanie, inspirowanie i ocena działalności wszystkich jednostek organizacyjnych Spółki,
11.  prowadzenie spraw analitycznych i koncepcyjnych,
12.  wykonywanie innych prac, czynności, przedsięwzięć, itp. celowych lub koniecznych dla należytego wywiązywania się z nałożonych obowiązków lub funkcji, którą wykonuje.

W umowie Spółka zobowiązuje się do:

1.  wypłaty wynagrodzenia,
2.  zapewnienia Zarządzającemu możliwości korzystania z urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki, niezbędnych do wykonywania funkcji,
3.  przyznania Zarządzającemu zwrotu kosztów używania samochodu prywatnego do celów służbowych,
4.  ponoszenia kosztów niezbędnych do wykonywania przedmiotu Umowy poza siedzibą Spółki, takich jak koszty podróży służbowych i zakwaterowania,
5.  finansowania kosztów dokształcania i podnoszenia kwalifikacji zawodowych Zarządzającego na zasadach stosowanych w Spółce wobec pracowników, w szczególności w zakresie udziału w szkoleniach lub konferencjach związanych z przedmiotem działalności Spółki,
6.  ponoszenia kosztów udziału Zarządzającego w pracach podmiotów i instytucji, których Spółka jest członkiem lub uczestnikiem,
7.  zwrotu wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego wykonywania przedmiotu umowy, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wskazaniu związku i niezbędności dla należytego wykonywania przedmiotu Umowy (weryfikacji dokonuje Rada Nadzorcza),
8.  objęcia Zarządzającego ubezpieczeniem typu D&O (Directors & Officers) za szkody wyrządzone Spółce oraz osobom trzecim do wysokości 15 000 000 zł oraz OC Zarządzającego.

Zarządzający ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną Spółce podczas i przy wykonywaniu niniejszej umowy na zasadach określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.

Spółka ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za szkody wyrządzone im przez Członka Zarządu w związku z wykonywaniem przedmiotu umowy.

Za wykonanie przedmiotu Umowy Spółka zapłaci Zarządzającemu tytułem wynagrodzenia:

1.  miesięczne wynagrodzenie podstawowe brutto (Wynagrodzenie Stałe) w wysokości ustalonej zgodnie z uchwałą zgromadzenia wspólników o zasadach kształtowania wynagrodzeń Członków Zarządu Spółki oraz uchwałą Rady Nadzorczej o zasadach kształtowania wynagrodzeń Członka Organu Zarządzającego
2.  wynagrodzenie zmienne (Wynagrodzenie Zmienne) uzależnione od poziomu realizacji Celów Zarządczych, w wysokości zgodnej z zasadami określonymi zgodnie z uchwałą zgromadzenia wspólników o zasadach kształtowania wynagrodzeń Członków Zarządu Spółki oraz uchwałą Rady Nadzorczej o zasadach kształtowania wynagrodzeń Członka Organu Zarządzającego. Wynagrodzenie Stałe wypłacane jest w terminach miesięcznych na podstawie rachunku wystawionego przez Zarządzającego w terminie do dnia 10 każdego miesiąca następującego po miesiącu rozliczeniowym na wskazany w rachunku numer rachunku bankowego.

Płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne, jak również zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest Spółka zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Zarządzający złożył wniosek o objęcie go dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Zarządzający zobowiązuje się, w czasie trwania umowy, do powstrzymywania się od wszelkiej działalności sprzecznej z interesami Spółki. Umowa o świadczenie usług zarządzania została zawarta na czas określony, z mocą od dnia 1 lipca 2017 r. do odbycia Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za ostatni pełny rok obrotowy Spółki pełnienia funkcji Członka Zarządu to jest za 2019 r. Zarządzający został powołany na Członka Zarządu od 2 listopada 2015 r. na podstawie umowy o pracę, która trwała do 30 czerwca 2016 r.

Uchwałą Rady Nadzorczej na podstawie przepisów Kodeksu pracy – Dział IV Rozdział III, Członek Zarządu został skierowany na studia – Międzynarodowy Program Executive MBA w roku akademickim 2016/2017 i 2017/2018 (dwa lata – cztery semestry). Spółka pokrywa w całości koszty za czesne. Przed rozpoczęciem pierwszego semestru studiów została zawarta umowa szkoleniowa pomiędzy Radą Nadzorczą a Członkiem Zarządu (będącym wówczas Pracownikiem), w której Spółka zobowiązuje się do świadczenia dodatkowego w postaci pokrycia całości kosztów kształcenia. Płatności odbywają się na podstawie faktur, wystawionych na Spółkę. W trakcie trwania umowy o pracę Pracodawca zastosował zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmujące swoim zakresem świadczenie otrzymane przez Pracownika od Pracodawcy na podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Od 1 lipca 2017 r. Członka Zarządu nie łączy już stosunek pracy, stał się Zarządzającym na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, w związku z tym Pracodawca nie zastosował już zwolnienia z opodatkowania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że Zarządzający posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa szkoleniowa pomiędzy Radą Nadzorczą a Członkiem Zarządu będącym pracownikiem dotycząca podnoszenia kwalifikacji zawodowych została zawarta w dniu 12 września 2016 r. Zawarta umowa o świadczenie usług zarządzania nie zobowiązuje Zarządzającego do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych kursach, szkoleniach związanych z zakresem wykonywanych na rzecz Spółki usług zarządzania. Spółka ponosi koszty studiów MBA (VIII Edycja Międzynarodowego Programu Executive MBA w K… we współpracy z Uniwersytetem i Centrum Kształcenia Ustawicznego Uniwersytetu w roku akademickim 2016/2017 i 2017/2018), dwa lata – cztery semestry. Spółka ponosi koszty studiów, tj. czesne za każdy semestr, w przyszłości, Zarządzający będzie uczestniczyć w kursach, szkoleniach i konferencjach podnoszących kwalifikacje zawodowe obejmujące różne zagadnienia.

Zdarzenia chronologicznie:

1.  dnia 2 listopada 2015 r. – zatrudnienie Członka Zarządu na podstawie umowy o pracę.
2.  dnia 12 września 2016 r. – zawarcie umowy szkoleniowej z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe, tj. z Członkiem Zarządu,
3.  dnia 30 czerwca 2017 r. – rozwiązanie umowy o pracę z Członkiem Zarządu,
4.  dnia 1 lipca 2017 r. – zawarcie umowy o świadczenie usług zarządzania z Członkiem Zarządu.

W okresie od 12 września 2016 r. do 30 czerwca 2017 r. Spółka stosowała zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym.

W okresie od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2018 r. Spółka nie stosuje zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy Spółka jako płatnik podatku dochodowego zastosowała prawidłowo zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym dotyczącym wartości świadczeń przyznanych przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych tylko w okresie od dnia 12 września 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r., tj. w trakcie obowiązywania umowy o pracę?
2.  Czy w przypadku, gdy Spółka poniesie koszty z tytułu uczestnictwa Zarządzającego w kursach, szkoleniach i konferencjach, wartość poniesionych kosztów będzie stanowić przychód dla Zarządzającego z tytułu nieodpłatnego świadczenia i stanowić będzie przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 wniosku, natomiast w zakresie pytania nr 1 wniosku zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość świadczeń w postaci uczestnictwa w kursach, szkoleniach i konferencjach finansowanych przez Spółkę stanowić będzie dla Zarządzającego nieodpłatne świadczenie, które należy zaliczyć do przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka prawidłowo postąpi, w przypadku gdy poniesie koszty z tytułu uczestnictwa Zarządzającego w kursach, szkoleniach i konferencjach, wtedy wartość poniesionych kosztów będzie stanowić przychód dla Zarządzającego z tytułu nieodpłatnego świadczenia i stanowić będzie przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Spółki, stanowisko reprezentowane we wniosku jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), co do zasady, dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Definicja przychodu określona w art. 11 ww. ustawy, jak również określone w nim zasady ustalania wartości tego przychodu (w tym świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń) mają charakter ogólny, a zatem mają zastosowanie wówczas, gdy nie występują regulacje szczegółowe, inaczej normujące danego rodzaju przychód lub zasady jego ustalania.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest określona w art. 10 ust. 1 pkt 2 działalność wykonywana osobiście.

W myśl przepisu art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny wskazuje, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202) została zawarta umowa o świadczenie usług zarządzania pomiędzy Spółką a osobą powołaną na Członka Zarządu Spółki (zwanym dalej Zarządzającym). W ww. umowie Spółka zobowiązała się do finansowania kosztów dokształcania i podnoszenia kwalifikacji zawodowych Zarządzającego na zasadach stosowanych w Spółce wobec pracowników, w szczególności w zakresie udziału w szkoleniach lub konferencjach związanych z przedmiotem działalności Spółki. W okresie od dnia 2 listopada 2015 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. Wnioskodawca zatrudniał Członka Zarządu na podstawie umowy o pracę, natomiast od dnia 1 lipca 2017 r. zawarł umowę o świadczenie usług zarządzania z Członkiem Zarządu.

Odnosząc powyższy stan prawny do przedstawionego opisu stanu faktycznego wniosku należy skonstatować, że w związku z finansowaniem przez Wnioskodawcę kosztów uczestnictwa Zarządzającego w kursach, szkoleniach, i konferencjach, które generalnie powinny zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji, gdy udział Zarządzającego w szkoleniu nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności, Zarządzający otrzymuje konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie tych wydatków przez Wnioskodawcę – Zarządzający musiałby ponieść taki koszt z własnych środków. Taka sytuacja bezspornie będzie miała miejsce w przypadku wskazanym przez Wnioskodawcę uczestniczenia przez Zarządzającego w kursach, szkoleniach i konferencjach podnoszących kwalifikacje zawodowe obejmujące różne zagadnienia. Za przychód bowiem należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne − to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu − przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Przychodem Zarządzającego będzie zarówno wartość wynagrodzenia wynikającego z umowy o świadczenie usług zarządzania, jak i inne świadczenia pozapłacowe, które przysługują im na podstawie tej umowy i stanowią dla niego definitywne przysporzenie.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku gdy Spółka poniesie koszty uczestnictwa Zarządzającego w kursach, szkoleniach i konferencjach, po stronie Zarządzającego powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia, który stanowić będzie przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Wnioskodawca zobligowany będzie do realizacji obowiązków płatnika wynikających z art. 41 ust. 1 tej ustawy.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.