Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-82/10-4/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-22
Teza: Czy w związku z nabyciem przedmiotowego rozcieńczalnika na Spółce ciąży obowiązek rejestracyjny przewidziany w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz inne opłaty związane z podatkiem akcyzowym?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby-wyroby energetyczne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki , przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. (data wpływu 28 czerwca 2010 r.) oraz pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. (data wpływu 6 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. (data wpływu 28 czerwca 2010 r.) oraz pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. (data wpływu 6 lipca 2010 r.) w zakresie opłaty.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza dokonać nabycia od polskiego dystrybutora rozcieńczalnika klasyfikowanego do kodu CN 2207 20 00.

Zainteresowany wskazał, iż zgodnie z oświadczeniem potencjalnego dostawcy etanol 99,9%+octan etylu 10% jest wyrobem akcyzowym, zwolnionym od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Oferowany rozcieńczalnik jest produktem polskim, nabywanym w kraju jako całkowicie skażony octanem etylu na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Całkowite skażenie etanolu przeprowadzane jest pod dozorem celnym w składzie podatkowym producenta-dostawcy. Potwierdzeniem dokonania całkowitego skażenia etanolu jest urzędowy protokół skażenia, którego kopie otrzymuje wraz z dostawami produktu do magazynu dostawca. Z podmiotowego magazynu nastąpiłyby dostawy do Zainteresowanego.

Wnioskodawca wykorzystywałby przedmiotowy rozcieńczalnik do rozcieńczania farb i lakierów, które używane są do produkcji opakowań papierowo-kartonowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z nabyciem przedmiotowego rozcieńczalnika na Spółce ciąży obowiązek rejestracyjny przewidziany w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz inne opłaty związane z podatkiem akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowy rozcieńczalnik sklasyfikowany jest do kodu CN 2207 20 00. Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym przez wyroby akcyzowe należy rozumieć wyroby energetyczne, energię elektryczną napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wyrobem akcyzowym, w myśl załącznika nr 1 (poz. 43) jest jednak alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy.

Alkohol etylowy, będący bazą do produkcji przedmiotowego rozcieńczalnika podlega jednak zwolnieniu ze względu na przeznaczenie zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym na etapie produkcji rozcieńczalnika. Stosownie do tego przepisu zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie alkohol etylowy skażony środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi m.in. w wypadku zużycia ich przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający o ile spełnione są warunki przewidziane w ust. 5-13 art. 32.

Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ewidencji tych wyrobów oraz wykazu środków skażających alkohol etylowy służącego do stosowania zwolnień od akcyzy (Dz. U. Nr 32, poz. 251) stanowi, iż wykaz środków skażających alkohol etylowy wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, służący do stosowania zwolnień od akcyzy, wraz z minimalną ilością zastosowania środków skażających, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, który zawiera odpowiednią tabelę. Analiza skażalników dopuszczonych przez Ministra Finansów wymienionych w tabeli z załącznika nr 2 do rozporządzenia prowadzi do wniosków, że zarówno alkohol izopropylowy jak i octan etylu, które zostały zużyte do skażenia alkoholu etylowego w przedmiotowej sprawie we wskazanych wyżej ilościach, stanowią środki skażające dopuszczone przez Ministra Finansów do skażania alkoholu etylowego, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 17 tego załącznika został wymieniony alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80% lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone – o kodzie CN 2207.

Ponadto stosownie do art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej.

Zgodnie z powyższym nabywany przez Wnioskodawcę wyrób o kodzie CN 2207 20 jest wyrobem akcyzowym podlegającym przepisom dotyczącym podatku akcyzowego.

Na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 4960 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie.

Jednocześnie w myśl art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

W przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym jak i przepisach zawartych w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy prawodawca nie zawarł dodatkowych warunków dla zastosowania zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1. Jedynymi warunkami dla zastosowania tego zwolnienia są warunki zawarte w treści przepisu art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nabywany przez Wnioskodawcę wyrób o kodzie CN 2207 20 jest w rozumieniu ustawy, alkoholem etylowym podlegającym opodatkowaniu akcyzą, który jeżeli jest całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia od podatku akcyzowego i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi, podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Jak wynika z wniosku, Zainteresowany zamierza nabyć od polskiego dystrybutora rozcieńczalnik klasyfikowany do kodu CN 2207 20 00 całkowicie skażony zgodnie z rozporządzeniem komisji (WE) 3199/93, nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi. Wnioskodawca wykorzystywałby ten rozcieńczalnik do rozcieńczania farb i lakierów, które używane są do produkcji opakowań papierowo-kartonowych.

Zainteresowany ma wątpliwość, czy w związku z nabyciem przedmiotowego rozcieńczalnika ciąży na nim obowiązek rejestracyjny przewidziany w art. 16 ust. 1 ustawy, oraz inne opłaty związane z podatkiem akcyzowym.

W przedmiotowej sprawie zatem nabywany wyrób objęty jest zwolnieniem od podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy. Dla tego wyrobu całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) 3199/93 nie mają natomiast zastosowania przepisy dotyczące zwolnienia od podatku akcyzowego określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy. Należy bowiem rozróżnić zwolnienie od akcyzy określone w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, od zwolnień od podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie, które zostały określone w art. 32 ustawy.

W art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, zostało wymienione obligatoryjne zwolnienie alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem komisji (WE) 3199/93, nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi. Natomiast zwolnienie od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na przeznaczenie zostało odrębnie określone w art. 32 ustawy, dla którego prawodawca określił odpowiednie warunki przy spełnieniu których ma ono zastosowanie. Zwolnienie z akcyzy na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy, dotyczy alkoholu etylowego wykorzystywanego do produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażonego środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzania wyrobów tytoniowych (Dz. U. nr 31, poz. 353 ze zm.), wyłącznie w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lub pkt 8, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 5-13. Natomiast jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zamierza dokonać nabycia alkoholu całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) 3199/93 zwolnionego od akcyzy na mocy art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy.

Stosownie do powyższego, warunki zwolnienia od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na przeznaczenie określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy, nie mają zastosowania do zwolnienia wymienionego w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy. Zatem w przedmiotowej sprawie art. 32 ust. 4 pkt 2 nie ma zastosowania, gdyż nabycie opisanego w zdarzeniu przyszłym alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) 3199/93 korzysta ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy, podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Zgodnie z treścią powyższego przepisu obowiązek rejestracji podmiotu dla podatku akcyzowego występuje wtedy, gdy podmiot wykonuje działalność w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym lub czynności z wykorzystaniem wyrobów objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.

Należy również zauważyć, iż zwolnienia, o którym mowa w artykule 30 ust. 9 pkt 1 ustawy nie traktuje się jako zwolnienia ze względu na przeznaczenie.

Zatem w momencie całkowitego skażenia alkoholu etylowego środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, alkohol ten zostaje jednorazowo zwolniony od akcyzy, tj. dopuszczony do konsumpcji. Oznacza to, że analogicznie jak inne tego typu wyroby (wskazane w art. 30 ust. 9 ustawy) może być on, od tego momentu, przedmiotem swobodnego obrotu na terytorium Wspólnoty Europejskiej.

Reasumując stwierdza się, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie będzie podlegał obowiązkowi rejestracji dla celów podatku akcyzowego w myśl art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ani zapłaty podatku akcyzowego od przedmiotowego wyrobu na żadnym etapie jego obrotu.

Dodatkowo wyjaśnia się, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.