Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.213.2020.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-16
Teza: zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 do sprzedaży budynku
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2020 r. (data wpływu 6 kwietnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 maja 2020 r. (data wpływu 2 czerwca 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 20 maja 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.213.2020.1.MT (doręczone Stronie w dniu 25 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 do sprzedaży budynku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 do sprzedaży budynku. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 maja 2020 r. (data wpływu 2 czerwca 2020 r.), w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 20 maja 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.213.2020.1.MT (skutecznie doręczone Stronie w dniu 25 maja 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 28 września 1998 r. Wnioskodawczyni nabyła w formie aktu notarialnego (zakup) budynek produkcyjny oraz działkę od przedsiębiorstwa państwowej komunikacji samochodowej. Budynek stanowi odrębną nieruchomość na podstawie decyzji Wojewody z 1997 r. Właścicielem gruntu był Skarb Państwa. W budynku był lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu. W ramach aktu notarialnego zawarto umowę na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej działki gruntu i usytuowanego na niej budynku. Budynek od momentu zakupu został przeznaczony na cele usługowo-handlowe w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą pod nazwą (…). Budynek jest ujęty w ewidencji środków trwałych i w ciągu 2 miesięcy od dnia zakupu dokonano modernizacji budynku nieprzekraczającej 30% wartości początkowej. Przez kolejne lata Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów na modernizację. W lutym 2020 r. Wnioskodawczyni sprzedała budynek wraz z działką na podstawie faktury, opodatkowując wyłącznie działkę w wysokości 23% podatkiem VAT. Sprzedający zobowiązał się, że w momencie przekazania budynku dla kupującego dokona wymeldowania z urzędu najemcy lokalu, który tam od dawna nie mieszka. Złożono stosowne dokumenty do Urzędu Miejskiego w tej sprawie. Decyzja ma być ostatecznie wydana do 30 kwietnia 2020 r.

W piśmie uzupełniającym z dnia 28 maja 2020 r. Wnioskodawczyni wskazała, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni nabyła 28 września 1998 r. budynek aktem notarialnym, który przeznaczyła na cele usługowo-handlowe. Wnioskodawczyni zakupiła budynek bez podatku VAT. Wnioskodawczyni wykorzystywała budynek wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami na modernizację.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż budynku korzysta ze zwolnienia z podatku VAT w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przedmiotowego budynku korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ dostawa nie jest dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz od pierwszego zasiedlenia tego budynku upłynął okres co najmniej dwóch lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. (…) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli i ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarci umowy dostawy budynków, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu 28 września 1998 r. Wnioskodawczyni na podstawie aktu notarialnego kupiła budynek produkcyjny, który stanowi odrębną nieruchomość. W budynku znajdował się lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu. Budynek od momentu zakupu został przeznaczony na cele usługowo-handlowe w związku z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Budynek jest ujęty w ewidencji środków trwałych, w ciągu 2 miesięcy od dnia zakupu dokonano modernizacji budynku nieprzekraczającej 30% wartości początkowej, a przez kolejne lata nie ponoszono nakładów na modernizację. W lutym 2020 r. Wnioskodawczyni sprzedała budynek wraz z działką na podstawie faktury, opodatkowując wyłącznie działkę w wysokości 23% podatkiem VAT. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT i zakupiła budynek bez podatku VAT. Wnioskodawczyni wykorzystywała budynek wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami na modernizację.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży ww. budynku.

Wobec przywołanych wyżej przepisów oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż ww. budynku może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Z wniosku wynika, że w odniesieniu do ww. budynku doszło do jego pierwszego zasiedlenia, gdyż jak wskazała Wnioskodawczyni budynek od momentu zakupu został przeznaczony na cele usługowo-handlowe w związku z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni wykorzystywała budynek wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na ulepszenie nabytego budynku w okresie dwóch miesięcy po jego zakupie, tj. w 1998 r. Następnie budynek ten wykorzystywała w prowadzonej działalności gospodarczej i później nie ponosiła nakładów na ulepszenie tego budynku. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży budynku wraz z działką w lutym 2020 r.

Oznacza to, że Wnioskodawczyni użytkując ww. budynek do celów działalności gospodarczej od 1998 r. spełniła warunki przewidziane dla zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Dostawa ww. budynku nastąpiła po pierwszym zasiedleniu w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, a od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży ww. budynku upłynął okres co najmniej 2 lat. W związku z tym, dostawa ww. budynku korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tut. Organ nadmienia, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży, podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowany jest budynek na nim posadowiony. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynek korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta z tego zwolnienia.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży ww. budynku należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego/stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.