Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.564.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Możliwości odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
prewspółczynnika obliczonego odpowiednio dla
poszczególnych jednostek budżetowych objętych realizacją
Projektu.
Słowa kluczowe: gmina
instalacja
jednostka-jednostka budżetowa
montaż
ogniwo fotowoltaiczne
projekt
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem
towaru lub wykonaniem usługi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia
    podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego odpowiednio dla
    poszczególnych jednostek budżetowych objętych realizacją Projektu. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (...) (dalej również: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania własne określone w
    ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 125 ze zm.,
    dalej: „u.s.g.”), polegające na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej,
    tj. mieszkańców gminy, w tym zadania z zakresu edukacji publicznej.
    Miasto prowadzi działalność zarówno w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”), jak również wykonuje czynności
    niepodlegające opodatkowaniu tym podatkiem – realizując zadania publiczne na
    podstawie przepisów prawa.
    Działalność Miasta realizowana jest za pośrednictwem jednostek organizacyjnych, w
    szczególności jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, utworzonych zgodnie z
    przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1530 ze zm.). Jedną z jednostek budżetowych Miasta jest Urząd Miejski w (...) (dalej:
    „Urząd”). Urząd składa się z komórek organizacyjnych (departamentów, biur, zarządów)
    wykonujących zadania przypisane im w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu,
    wprowadzonym zarządzeniem Prezydenta Miasta (...). Regulamin określa organizację i
    zasady funkcjonowania Urzędu, zgodnie z art. 33 ust. 2 u.s.g. Według powyższego
    Regulaminu nadzór nad placówkami oświatowymi sprawuje (...), natomiast inwestycje w
    infrastrukturę edukacyjną realizuje (...).

    Miasto wykonuje swoje zadania własne m.in. w zakresie edukacji przedszkolnej,
    prowadząc samorządowe przedszkola. Do takich jednostek należą:
    · Zespół (...), w skład którego wchodzi Przedszkole Samorządowe (...) (dalej: „PS 1”),
    · Przedszkole Samorządowe (...) (dalej: „PS 2”),
    · Przedszkole Samorządowe (...) (dalej: „PS 3”),
    · Przedszkole Samorządowe (...) (dalej: „PS 4”),
    · Przedszkole Samorządowe (...) (dalej: „PS 5”).
    Wszystkie powyższe przedszkola są samorządowymi jednostkami budżetowymi Miasta,
    prowadzącymi działalność statutową w budynkach stanowiących własność Miasta,
    przekazanych jednostkom w nieodpłatny trwały zarząd.
    Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, od dnia 1 stycznia 2017 r. Miasto dokonuje
    scentralizowanego rozliczenia podatku od towarów i usług wspólnie ze swoimi
    jednostkami organizacyjnymi – w oparciu o ustawę z dnia 5 września 2016 r. o
    szczególnych zasadach rozliczeń podatku VAT oraz dokonywania zwrotu środków
    publicznych przeznaczonych na realizację projektów z udziałem środków pochodzących z
    budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o
    Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 280).
    W odniesieniu do przedszkoli objętych złożonym wnioskiem, działalność prowadzona
    przez jednostki dotyczy przede wszystkim nieopodatkowanej VAT działalności edukacyjnej.
    Jednocześnie, każda z jednostek realizuje również w niewielkim zakresie czynności
    opodatkowane VAT – w szczególności najem pomieszczeń na podstawie umów
    cywilnoprawnych (stawka VAT 23%). Żadna z jednostek nie prowadzi działalności
    zwolnionej z VAT w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji, jednostki nie są
    zobowiązane do stosowania współczynnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art. 90
    ust. 1-2 ustawy o VAT.
    Z uwagi na wykorzystywanie nabywanych towarów i usług zarówno do działalności
    opodatkowanej VAT, jak i nieopodatkowanej (niepodlegającej ustawie o VAT), Miasto,
    stosownie do art. 86 ust. 2a–2h ustawy o VAT, stosuje tzw. prewspółczynnik, celem
    określenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Dla wszystkich
    wymienionych przedszkoli, wstępna wysokość prewspółczynnika na rok 2025 wynosi 1%.
    Miasto planuje realizację inwestycji pn. „(...)” (dalej: „Projekt”), współfinansowanej ze
    środków Unii Europejskiej w ramach programu Fundusze Europejskie dla (...). Celem
    głównym przedmiotowego Projektu jest poprawa efektywności energetycznej budynków
    użyteczności publicznej w (...), a tym samym zmniejszenie nadmiernego zużycia energii w
    usługach publicznych.
    W ramach Projektu planowana jest termomodernizacja budynków wykorzystywanych
    przez wskazane przedszkola samorządowe. Projekt obejmuje m.in.:
    · docieplenie ścian zewnętrznych, stropodachów oraz fundamentów,
    · wymianę stolarki okiennej i drzwiowej,
    · modernizację systemów ogrzewania, wentylacji, instalacji elektrycznych i sanitarnych,
    · remonty i naprawy elementów budowlanych (np. schodów, pokrycia dachowego),
    · zagospodarowanie terenu (np. budowa mini boiska sportowego dla dzieci, chodników).
    Projekt będzie realizowany przez Miasto jako beneficjenta i wnioskodawcę. Koszty
    kwalifikowane oraz ewentualne wydatki niekwalifikowane będą dokumentowane
    fakturami wystawianymi na Miasto (NIP Miasta). Wydatki poniesione w ramach Projektu
    będą dotyczyły infrastruktury wykorzystywanej przez jednostki budżetowe Miasta do
    realizacji ich działalności statutowej.

    Towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu będą wykorzystywane przez te
    jednostki zarówno do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, jak i do czynności
    opodatkowanych.
    Działalność gospodarcza prowadzona przez przedszkola, których budynki objęte są
    Projektem, pozostaje działalnością uboczną w stosunku do podstawowej, statutowej
    działalności edukacyjnej.
    Z uwagi na sposób funkcjonowania placówek oraz charakter inwestycji, Miasto nie ma
    możliwości bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych w ramach Projektu
    wydatków inwestycyjnych do konkretnych rodzajów działalności – gospodarczej
    (opodatkowanej VAT) i statutowej (niepodlegającej VAT).
    W ramach realizacji Projektu pn. „(...)”, planowana jest również instalacja mikroinstalacji
    fotowoltaicznych, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o
    odnawialnych źródłach energii”), na budynkach Przedszkoli Samorządowych nr 2, 5 oraz 3.
    W zakresie wytwarzania energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznych objętych
    Projektem, Miasto będzie pełniło rolę prosumenta energii odnawialnej, w rozumieniu art.
    2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznych planowane jest zawarcie umowy z
    przedsiębiorstwem energetycznym, umożliwiającej wprowadzanie wytworzonej energii
    elektrycznej do sieci operatora systemu dystrybucyjnego (OSD). Umowa ta przewidywać
    będzie również rozliczenie wartości wprowadzonej energii oraz odpowiednie
    wynagrodzenie.
    Miasto nie będzie korzystać z systemu rozliczeń ilościowych energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci względem ilości energii pobranej z sieci, o którym mowa w art. 4
    ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zamiast tego, Miasto zamierza stosować
    rozliczenie wartościowe energii elektrycznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ww.
    ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że planowane instalacje fotowoltaiczne nie będą spełniały
    warunków określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    W dalszych etapach realizacji projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii na
    terenie Miasta (nieobjętych zakresem niniejszego Projektu), planowany jest montaż
    magazynów energii elektrycznej przy istniejących instalacjach fotowoltaicznych w
    przedszkolach, celem zwiększenia poziomu autokonsumpcji wytwarzanej energii.
    Instalacje fotowoltaiczne realizowane w ramach Projektu będą wykorzystywane do celów:
    a) działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług – w szczególności najmu
      powierzchni użytkowych w budynkach przedszkoli,
    b) działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT – tj. działalności
      edukacyjnej realizowanej w ramach zadań publicznych.
    Tym samym, instalacje będą wykorzystywane przez jednostki organizacyjne Miasta
    (samorządowe przedszkola) zarówno do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jak i do czynności
    pozostających poza zakresem tej ustawy.
    Miasto nie ma możliwości bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych w ramach
    Projektu wydatków inwestycyjnych do konkretnych rodzajów działalności – gospodarczej
    (opodatkowanej VAT) i statutowej (niepodlegającej VAT).
    Koszty zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych zostały określone w kosztorysach
    inwestorskich i stanowią wyodrębnione pozycje w budżecie Projektu.
    Po zakończeniu realizacji inwestycji, zmodernizowana infrastruktura zostanie przekazana
    do dalszego użytkowania odpowiednim jednostkom organizacyjnym Miasta.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do dokonania odliczenia podatku naliczonego z
    faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją Projektu w
    zakresie termomodernizacji budynków oraz pozostałych robót przy zastosowaniu
    prewspółczynnika obliczonego odpowiednio dla poszczególnych jednostek budżetowych
    objętych realizacją Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie,
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W sytuacji,
    gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do działalności
    opodatkowanej, jak i do działalności niepodlegającej opodatkowaniu (np. realizacja zadań
    publicznych jednostki samorządu terytorialnego), zastosowanie znajduje art. 86 ust. 2a–2h
    ustawy o VAT, przewidujący obowiązek ustalenia proporcji (prewspółczynnika), według
    której możliwe jest częściowe odliczenie podatku naliczonego.
    Miasto – jako beneficjent projektu i podatnik VAT – nabywa towary i usługi niezbędne do
    realizacji inwestycji termomodernizacyjnych w budynkach wykorzystywanych przez
    samorządowe przedszkola, które prowadzą zarówno działalność niepodlegającą
    opodatkowaniu (zadania publiczne), jak i w ograniczonym zakresie działalność
    opodatkowaną VAT (np. najem sal, świadczenie usług na podstawie umów
    cywilnoprawnych). Zakres wykorzystania infrastruktury po zrealizowaniu inwestycji nie
    ulegnie zasadniczej zmianie – budynki nadal będą służyły realizacji zadań oświatowych i w
    ograniczonym zakresie czynnościom opodatkowanym.
    W świetle powyższego, zgodnie z stanowiskiem organów podatkowych (m.in. interpretacje
    indywidualne Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej z dnia 19 lipca 2023 r., nr 0112-KDIL1-
    2.4012.243.2023.1.AS oraz z dnia 7 maja 2024 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.129.2024.DS),
    dopuszczalne jest odliczenie podatku naliczonego w zakresie proporcjonalnym do stopnia
    wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności opodatkowanej.
    Mając na względzie powyższe oraz odnosząc się do opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku nabycia towarów i usług w
    ramach realizacji inwestycji, której efekty zostaną przekazane jednostkom budżetowym
    (tj.: nakłady na budynki PS 1, PS 2, PS 3, PS 4 objęte Projektem) w związku z tym, iż będą
    one wykorzystywane przez nie zarówno do działalności niepodlegającej ustawie o VAT, jak
    i działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, Miastu będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług i
    towarów związanych z realizacją przedmiotowego Projektu przy zastosowaniu
    prewspółczynnika, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, obliczonego odpowiednio dla
    każdej z jednostek organizacyjnych objętych Projektem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
    • towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    • podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    • inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    • mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to
    czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Kryterium podziału stanowi, więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które

    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      a) w mikroinstalacji;
      b) w małej instalacji;
      c) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      d) wyłącznie z biopłynów.

    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:

      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
      1) art. 52 ust. 1;
      2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2024
        r. poz. 1047).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4.
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy

      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.

      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do
        zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40
        ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Zauważenia wymaga, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Odnosząc się do powyższego należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej

    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o
    podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i
    definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy –
    Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będą Państwo dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
    sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania
    (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej

    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie
    energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej do sieci energetycznej, będą Państwo
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę,
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej ww. mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie w
    ramach projektu wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej na budynku ZS 5, stanowi
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazać należy, że z
    art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.

    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
    • spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    • nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one
      podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W myśl art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym

        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W świetle art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    W oparciu o art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Stosownie do art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Na mocy art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do
    których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu
    terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie
    publiczne, instytuty badawcze.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    Na podstawie § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Jak stanowi § 3 ust. 1 rozporządzenia:

      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Jak wynika z § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Według § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze
      sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz

      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
      mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
      budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
      zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
      terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi,
    przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z
    określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach
    działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art.
    90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.
    Jeśli zakupy są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną, podatnik, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    (tzw. prewspółczynnik) oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku – w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W oparciu o art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Ponadto, stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Jak zatem wynika z art. 90 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 86 ust. 2g ustawy, jeżeli proporcja
    nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia
    podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej
    proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on
    odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy
    podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Miasto prowadzi działalność zarówno w charakterze podatnika podatku od towarów i
      usług, o którym mowa w ustawie o podatku od towarów i usług, jak również wykonuje
      czynności niepodlegające opodatkowaniu tym podatkiem – realizując zadania
      publiczne na podstawie przepisów prawa,
    · Miasto wykonuje swoje zadania własne m.in. w zakresie edukacji przedszkolnej,
      prowadząc samorządowe przedszkola. Wszystkie przedszkola są samorządowymi
      jednostkami budżetowymi Miasta, prowadzącymi działalność statutową w budynkach
      stanowiących własność Miasta, przekazanych jednostkom w nieodpłatny trwały zarząd,
    · w odniesieniu do przedszkoli objętych złożonym wnioskiem, działalność prowadzona
      przez jednostki dotyczy przede wszystkim nieopodatkowanej VAT działalności
      edukacyjnej. Jednocześnie, każda z jednostek realizuje również w niewielkim zakresie
      czynności opodatkowane – w szczególności najem pomieszczeń na podstawie umów
      cywilnoprawnych (stawka VAT 23%). Żadna z jednostek nie prowadzi działalności
      zwolnionej z VAT w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji, jednostki nie są
      zobowiązane do stosowania współczynnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art.
      90 ust. 1-2 ustawy,
    · z uwagi na wykorzystywanie nabywanych towarów i usług zarówno do działalności
      opodatkowanej VAT, jak i nieopodatkowanej (niepodlegającej ustawie o VAT), Miasto,
      stosownie do art. 86 ust. 2a–2h ustawy, stosuje tzw. prewspółczynnik, celem
      określenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Dla wszystkich
      wymienionych przedszkoli, wstępna wysokość prewspółczynnika na rok 2025 wynosi
      1%,
    · Miasto planuje realizację Projektu, dotyczącego termomodernizacji budynków
      przedszkoli i będzie realizowany przez Miasto jako beneficjenta i wnioskodawcę.
      Koszty kwalifikowane oraz ewentualne wydatki niekwalifikowane będą
      dokumentowane fakturami wystawianymi na Miasto (NIP Miasta). Wydatki poniesione
      w ramach Projektu będą dotyczyły infrastruktury wykorzystywanej przez jednostki
      budżetowe Miasta do realizacji ich działalności statutowej,

    · towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu będą wykorzystywane przez te
      jednostki zarówno do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, jak i do
      czynności opodatkowanych,
    · działalność gospodarcza prowadzona przez przedszkola, których budynki objęte są
      Projektem, pozostaje działalnością uboczną w stosunku do podstawowej, statutowej
      działalności edukacyjnej,
    · z uwagi na sposób funkcjonowania placówek oraz charakter inwestycji, Miasto nie ma
      możliwości bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych w ramach Projektu
      wydatków inwestycyjnych do konkretnych rodzajów działalności – gospodarczej
      (opodatkowanej VAT) i statutowej (niepodlegającej VAT),
    · w ramach realizacji Projektu, planowana jest również instalacja mikroinstalacji
      fotowoltaicznych, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
      na budynkach Przedszkoli Samorządowych nr 2, 5 oraz 3,
    · w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznych objętych
      Projektem, Miasto będzie pełniło rolę prosumenta energii odnawialnej, w rozumieniu
      art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    · W związku z montażem instalacji fotowoltaicznych planowane jest zawarcie umowy z
      przedsiębiorstwem energetycznym, umożliwiającej wprowadzanie wytworzonej
      energii elektrycznej do sieci operatora systemu dystrybucyjnego (OSD). Umowa ta
      przewidywać będzie również rozliczenie wartości wprowadzonej energii oraz
      odpowiednie wynagrodzenie,
    · Miasto nie będzie korzystać z systemu rozliczeń ilościowych energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci względem ilości energii pobranej z sieci, o którym mowa w art.
      4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zamiast tego, Miasto zamierza
      stosować rozliczenie wartościowe energii elektrycznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2 ww. ustawy,
    · planowane instalacje fotowoltaiczne nie będą spełniały warunków określonych w art. 4d
      ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    · instalacje fotowoltaiczne realizowane w ramach Projektu będą wykorzystywane do
      celów:
      a) działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług – w szczególności najmu
        powierzchni użytkowych w budynkach przedszkoli,
      b) działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT – tj. działalności
        edukacyjnej realizowanej w ramach zadań publicznych.
    · instalacje będą wykorzystywane przez jednostki organizacyjne Miasta (samorządowe
      przedszkola) zarówno do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
      jak i do czynności pozostających poza zakresem ustawy,
    · Miasto nie ma możliwości bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych w ramach
      Projektu wydatków inwestycyjnych do konkretnych rodzajów działalności –
      gospodarczej (opodatkowanej VAT) i statutowej (niepodlegającej VAT),
    · koszty zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznych zostały określone w kosztorysach
      inwestorskich i stanowią wyodrębnione pozycje w budżecie Projektu. Po zakończeniu
      realizacji inwestycji, zmodernizowana infrastruktura zostanie przekazana do dalszego
      użytkowania odpowiednim jednostkom organizacyjnym Miasta.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gmina będzie uprawniona do dokonania
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług
    związanych z realizacją Projektu w zakresie termomodernizacji budynków oraz
    pozostałych robót przy zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego odpowiednio dla
    poszczególnych jednostek budżetowych objętych realizacją Projektu.

    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i
    usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego
    oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia proporcji”.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem wniosku są wydatki dotyczące termomodernizacji
    budynków wykorzystywanych przez przedszkola samorządowe, w tym planowana jest
    również instalacja mikroinstalacji fotowoltaicznych, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    OZE, na budynkach Przedszkoli Samorządowych nr 2, 3 oraz 2.
    Towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu (w ramach termomodernizacji oraz
    instalacji mikroinstalacji fotowoltaicznych) będą wykorzystywane – jak wynika z opisu
    sprawy –przez Państwa jednostki zarówno do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    VAT, jak i do czynności opodatkowanych. Działalność gospodarcza prowadzona przez
    przedszkola, których budynki objęte są Projektem, pozostaje działalnością uboczną w
    stosunku do podstawowej, statutowej działalności edukacyjnej.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach projektu w części dotyczącej
    Przedszkoli Samorządowych nr 2, 5 oraz 3, należy zauważyć, że zamontowana instalacja
    fotowoltaiczna będzie służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od
    towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku
    dla dostawy prądu.
    W rozpatrywanej sprawie – jak wskazali Państwo we wniosku – z uwagi na
    wykorzystywanie nabywanych towarów i usług zarówno do działalności opodatkowanej
    VAT, jak i nieopodatkowanej (niepodlegającej ustawie o VAT), Miasto, stosownie do art. 86
    ust. 2a–2h ustawy, stosuje tzw. prewspółczynnik, celem określenia kwoty podatku
    naliczonego podlegającego odliczeniu. Dla wszystkich wymienionych przedszkoli, wstępna
    wysokość prewspółczynnika na rok 2025 wynosi 1%.

    Jak wynika z okoliczności sprawy, nie są Państwo w stanie przyporządkować kwoty
    wydatków poniesionych wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją
    Inwestycji do poszczególnych rodzajów czynności, tj. opodatkowanych podatkiem VAT i
    niepodlegających opodatkowaniu, zatem są Państwo zobowiązani do obliczenia podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem § 3
    ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., określonego dla danej jednostki
    budżetowej.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo
    uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada
    ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak – jak już wskazano – że
    wskaźnik, który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma
    prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Należy wskazać, że jeżeli wyliczone przez Państwa prewspółczynniki na podstawie art. 86
    ust. 2a i następne ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia nie przekroczą 2% i uznają
    Państwo, że prewspółczynniki wynoszą 0%, że mają Państwo prawo zrezygnować z prawa
    do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków poniesionych na Inwestycję.
    Zatem w rozpatrywanej mają Państwo prawo uznać iż prewspółczynniki wynoszą 0%. Nie
    zmienia to faktu, że nadal przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych od Inwestycji polegającej na termomodernizacji oraz montażu
    instalacji fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach oświatowych Gminy.
    Podsumowanie
    Gmina będzie uprawniona do dokonania odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją Projektu w zakresie
    termomodernizacji budynków oraz pozostałych robót (w tym montażu instalacji
    fotowoltaicznych) przy zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego odpowiednio dla
    poszczególnych jednostek budżetowych objętych realizacją Projektu, stosownie do art. 86
    ust. 2a-2h oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na

    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie
    wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.