Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-211/13-4/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-05-22
Teza: Czy właściwe jest ustalenie dochodu Wnioskodawczyni oraz zaliczek na podatek dochodowy za listopad i grudzień 2012 roku (jako spadkobiercy udziałów po zmarłym mężu), na podstawie przychodów i kosztów spółki bez uwzględnienia inwentury końcowej?
Słowa kluczowe: podatnik-śmierć podatnika; spółki-spółka osobowa; sukcesja; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2013 r. (data wpływu 22 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 16 maja 2013 r. oraz w dniu 17 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie konsekwencji związanych ze śmiercią wspólnika spółki cywilnej i wejścia w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie konsekwencji związanych ze śmiercią wspólnika spółki cywilnej i wejścia w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców oraz w zakresie rozliczenia rocznego w związku ze śmiercią współmałżonka.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Mąż Wnioskodawczyni od wielu lat był wspólnikiem spółki cywilnej. Spółka była zawarta pomiędzy dwoma wspólnikami z równym udziałem w zyskach, którzy płacili podatek dochodowy na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. 1 listopada 2012 roku mąż Wnioskodawczyni nagle zmarł. W umowie spółki cywilnej przewidziano możliwość wstąpienia własnego małżonka wspólnika w przypadku śmierci jednego z nich. Tak więc, z chwilą śmierci męża, Wnioskodawczyni weszła do spółki cywilnej jako spadkobierca, a raczej jako przedstawiciel spadkobierców, ponieważ oprócz Niej spadkobiercami są również niepełnoletnie dwie córki. Tym samym, Wnioskodawczyni i córki zostały współwłaścicielami udziałów spółki. Między małżonkami istniała wspólność majątkowa. Postępowanie spadkowe zostało rozpoczęte, ale do dnia dzisiejszego nie odbyła się żadna rozprawa przed sądem, nie ma więc aktu poświadczenia dziedziczenia oraz nie został dokonany dział spadku.

Dla potrzeb podatkowych Wnioskodawczyni zgłosiła rozpoczęcie działalności gospodarczej jako tzw. wspólnik zbiorowy po zmarłym mężu. Spółka dokonała zmiany danych w zgłoszeniu rejestracyjnym, nie sporządziła spisu z natury towarów na dzień śmierci wspólnika.

Za listopad i grudzień 2012 roku zostały obliczone miesięczne zaliczki na podatek dochodowy, na podstawie art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym. W taki sam sposób zostaną obliczone zaliczki za poszczególne miesiące 2013 roku - dopóki nie zostanie dokonany dział spadku.

Wnioskodawczyni chce złożyć w zeznaniu podatkowym za 2012 rok wniosek o wspólne opodatkowanie swoich dochodów razem z dochodami zmarłego męża, który został przez niego uzyskany jako wspólnika spółki cywilnej od stycznia do października 2012 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy właściwe jest ustalenie dochodu Wnioskodawczyni oraz zaliczek na podatek dochodowy za listopad i grudzień 2012 roku (jako spadkobiercy udziałów po zmarłym mężu), na podstawie przychodów i kosztów spółki bez uwzględnienia inwentury końcowej?
2.  Czy w zeznaniu podatkowym za 2012 rok, chcąc wspólnie opodatkować dochód razem z dochodem męża, Wnioskodawczyni może ująć uzyskany dochód męża w spółce cywilnej za okres od stycznia do października 2012 roku (bez rozliczenia inwentur) oraz swój dochód ze spółki cywilnej za listopad i grudzień 2012 roku (bez inwentury końcowej) oraz, czy w zeznaniu rocznym uczestniczą małoletnie dzieci?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1, tj. w zakresie konsekwencji związanych ze śmiercią wspólnika spółki cywilnej i wejścia w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców. Natomiast wniosek w przedmiocie pytania oznaczonego nr 2, tj. w zakresie rozliczenia rocznego w związku ze śmiercią współmałżonka, został rozpatrzony w dniu 22 maja 2013 r., interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-211/13-5/AA.

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 872 Kodeksu cywilnego oraz postanowienia umowy spółki cywilnej, z chwilą śmierci męża, weszła Ona do spółki w charakterze tzw. wspólnika zbiorowego - przedstawiciela spadkobierców. Zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, nie sporządzono spisu z natury towarów na dzień śmierci Jej męża, ponieważ nie nastąpiła zmiana wspólnika (Zainteresowana weszła na miejsce męża jako spadkobierca). Między małżonkami istniała wspólność majątkowa. Dla celów podatkowych, jako wspólnik - spadkobierca, Wnioskodawczyni uczestniczyła w prowadzeniu działalności gospodarczej spółki. Na podstawie obrotu spółki za listopad i grudzień 2012 roku został obliczony dochód oraz zaliczki na podatek dochodowy, bez uwzględnienia spisu z natury na koniec roku.

Taki wynik finansowy z udziału w spółce cywilnej zostanie przeniesiony do zeznania podatkowego za 2012 rok, ponieważ Wnioskodawczyni może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko koszty poniesione w danym roku podatkowym. Zdaniem Zainteresowanej, do takich kosztów nie należą towary spisane na inwenturze, ponieważ ich nabycie nastąpi nieodpłatnie (w drodze spadku i działu spadku - do dnia złożenia wniosku dział nie nastąpił).

Wnioskodawczyni zamierza złożyć zeznanie podatkowe za 2012 rok, ujmując w nim swój dochód uzyskany w spółce oraz dochód zmarłego męża ze spółki od stycznia do października. Wynik finansowy z działalności gospodarczej męża nie będzie obejmował ani inwentury początkowej ani końcowej, ponieważ na dzień śmierci nie został sporządzony spis z natury.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana podała, że Jej małoletnie dzieci nie będą rozliczać się z dochodu, jaki przypada im w części jako spadkobiercom po zmarłym ojcu z tytułu udziału w spółce cywilnej. Wnioskodawczyni, jako ich matka i jednocześnie przedstawiciel spadkobierców, cały dochód za listopad i grudzień 2012 roku (jaki wynika z udziału w spółce cywilnej po Jej mężu), rozliczy w swoim zeznaniu rocznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Kwestie praw i obowiązków następców prawnych uregulowane zostały w Rozdziale 14 Działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.).

Jak stanowi art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Natomiast § 2 ww. artykułu przewiduje, że jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 97 § 1 - 2 ustawy Ordynacji podatkowej określającego zakres przejmowanych przez spadkobierców praw, prawa majątkowe spadkodawcy przejmują z mocy prawa bezwarunkowo, natomiast prawa niemajątkowe tylko pod warunkiem kontynuowania działalności prowadzonej wcześniej przez spadkodawcę. Jednakże zauważyć należy, iż w przypadku kontynuowania działalności spadkodawcy, precyzyjne rozgraniczenie praw majątkowych od praw niemajątkowych przestaje mieć decydujące znaczenie. Wówczas niezależnie od charakteru przedmiotowych praw z mocy prawa może z nich korzystać następca prawny.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Jak już wskazano, przedmiotem następstwa podatkowego są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, przy czym zgodnie z art. 3 pkt 2 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, rozumie się przez to prawa i obowiązki zawarte we wszelkich aktach normatywnych prawa podatkowego.

W chwili śmierci prawa i obowiązki podatnika przechodzą na spadkobierców. Krąg spadkobierców ustalany jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 kodeksu cywilnego prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi czwartej Kodeksu - Spadki.

Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 2 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 872 kodeksu cywilnego można zastrzec, że spadkobiercy wspólnika wejdą do spółki na jego miejsce. W wypadku takim powinni oni wskazać spółce jedną osobę, która będzie wykonywała ich prawa. Dopóki to nie nastąpi, pozostali wspólnicy mogą sami podejmować wszelkie czynności w zakresie prowadzenia spraw spółki.

W myśl art. 924 kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 kodeksu cywilnego).

Stosownie do treści art. 1035 kodeksu cywilnego jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

W świetle cytowanych przepisów, spadek zostaje nabyty w drodze spadkobrania z dniem śmierci spadkodawcy. Nabycie spadku następuje automatycznie z mocy ustawy. Od chwili otwarcia spadku spadkobierca może samodzielnie objąć spadek we władanie. Orzeczenie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę i ma jedynie znaczenie deklaratoryjne.

Natomiast wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot współwłasności. Dział spadku nie zmienia jednak faktu, że spadkobierca nabył spadek na mocy ustawy – w części przypadającej z tytułu ustawowego udziału w spadku – w dniu śmierci spadkodawcy.

W konsekwencji z dniem śmierci wspólnika spółki cywilnej, jego spadkobiercy zostają współwłaścicielami udziałów w spółce cywilnej.

W myśl art. 860 § 1 kodeksu cywilnego, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

W związku z tym, że spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej, dochody spółek osobowych nie stanowią odrębnego podmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 361 ze zm.) jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

W świetle cytowanych przepisów, przychody uzyskane z tytułu objętych w formie spadku udziałów w spółce cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą, należy zaliczyć do wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Wspólnicy spółki cywilnej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym są opodatkowani w stosunku do udziału w zysku. Stosownie bowiem do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Z powyższego wynika, że podział przychodów i kosztów między wspólnikami spółki cywilnej – powinien być dokonany jednolicie w takiej proporcji, w jakiej poszczególni wspólnicy partycypują w zyskach tej spółki. Proporcję, o której mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się w stosunku do przysługującego wspólnikowi udziału w przychodach i kosztach spółki cywilnej, stosownie do postanowień zawartych w umowie spółki, przy czym pod pojęciem udziału należy rozumieć udział w zyskach tej spółki.

Zatem dla celów podatkowych, punktem wyjścia dla określenia przychodów z udziałów w spółce będzie treść umowy spółki, z której winny wynikać zasady udziału w zyskach i stratach, jakich stosowanie przyjęli dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej jej wspólnicy.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W świetle powyższego, po śmierci wspólnika spółki cywilnej – w jego miejsce wchodzą jego spadkobiercy. Udział spadkodawcy w spółce przypada wszystkim spadkobiercom, którzy uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do udziału w spadku. Tak uzyskany przychód stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej spadkobierców.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż w umowie spółki cywilnej przewidziano możliwość wstąpienia w prawa i obowiązki w przypadku śmierci jednego z nich własnego współmałżonka. W 2012 roku nastąpiła śmierć jednego ze wspólników.

Spadek nabyła Wnioskodawczyni – jako małżonka zmarłego wraz z dwójką dzieci. Do chwili obecnej nie został dokonany dział spadku.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Miesięczne zaliczki obliczone w sposób określony w ust. 1c i 1e podatnik jest obowiązany wpłacać, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskał dochód, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego (art. 44 ust. 1f) ww. ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 44 ust. 6 powołanej ustawy zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc lub odpowiednio kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 45.

Zatem podatnicy są zobowiązani wpłacać zaliczki od dochodów uzyskiwanych z tytułu działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z treścią art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Stosownie zaś do art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.), podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury” na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Materiały i towary handlowe objęte spisem z natury winny być wycenione według cen zakupu lub nabycia albo wg cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia (por. § 29 ust. 1 ww. rozporządzenia).

W związku ze śmiercią wspólnika zmienia się skład osobowy spółki, co wiąże się z obowiązkiem określenia wartości udziału kapitałowego należnego spadkobiercom zmarłego wspólnika. W tym celu należy ustalić wartość wspólnego majątku wspólników spółki cywilnej.

Mimo, że spółka cywilna trwa nadal, na dzień śmierci wspólnika konieczne jest sporządzenie remanentu dla potrzeb ustalenia wartość udziału kapitałowego należnego spadkobiercom.

Na podstawie przedstawionych uregulowań prawnych stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni zobowiązana jest ująć otrzymane w drodze spadku materiały i towary w remanencie początkowym, a w remanencie końcowym materiały i towary handlowe nie sprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Skoro jednak nabycie materiałów i towarów nastąpiło nieodpłatnie, tj. w drodze spadku, to wartość tych towarów i materiałów nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej, albowiem nie została spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. poniesienie kosztu. Pomimo ciążącego na Zainteresowanej obowiązku ujęcia ww. materiałów i towarów w remanencie początkowym, a towarów i materiałów nie sprzedanych na koniec roku podatkowego (na dzień 31 grudnia 2012 r.) w remanencie końcowym, ich wartość wynikająca z wyceny remanentu początkowego, nie może być brana pod uwagę, przy ustaleniu dochodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać jednak należy, iż przy ustalaniu dochodu z prowadzonej przez Wnioskodawczynię w listopadzie i grudniu 2012 roku działalności gospodarczej, należy wyłączyć tylko te materiały i towary, których nabycie nastąpiło nieodpłatnie.

Wobec powyższego, dochód w spółce osobowej ustalony w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów wynikające z działalności tej spółki podlega opodatkowaniu przez wspólników będących osobami fizycznymi, zgodnie z posiadanym przez wspólnika (osobę fizyczną) udziałem w zyskach spółki określonym w umowie spółki.

Jak wyżej wyjaśniono, Wnioskodawczyni wraz z dwójką dzieci z dniem śmierci spadkodawcy nabyła spadek i w związku z tym - udział w spółce cywilnej, bowiem w umowie przewidziano zapis o wejściu spadkobierców w miejsce zmarłego wspólnika spadkodawcy.

Wobec powyższego, od dnia następnego po śmierci spadkodawcy, tj. od 2 listopada 2012 r. Wnioskodawczyni jest zobowiązana płacić podatek dochodowy od dochodu z udziału w spółce, wyłącznie w proporcji odpowiadającej Jej udziałowi w spadku (w wyniku nabycia spadku).

Natomiast po zakończeniu roku dochód ustalony w oparciu o art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z uwzględnieniem inwentury końcowej, z której wyłączono materiały i towary nabyte nieodpłatnie, zostanie rozliczony proporcjonalnie do udziałów Wnioskodawczyni.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.