Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-778/09-3/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-04
Teza: Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poniesione przez Spółkę wydatki związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi i eksploatacji środka trwałego oraz w zakresie jego naprawy i konserwacji (w tym koszty podróży służbowych i zakwaterowania) powinny powiększać wartość początkową tego środka trwałego i stanowić koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne?
Słowa kluczowe: cena-cena nabycia; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; szkolenie-szkolenie pracownicze; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; zakup; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 08 września 2009 r. (data wpływu 15 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy produkującej okucia meblowe (Grupa B.). W ramach prowadzonej działalności, Spółka nabywa produkty od spółki matki – J… B… GmbH, które następnie dystrybuuje na polskim rynku.

W styczniu 2009 r. Spółka rozpoczęła także świadczenie na rzecz spółki matki usług, polegających na składaniu elementów zawiasów w całe zawiasy. W celu świadczenia tych usług, Spółka zakupiła maszynę, która została przyjęta do używania także w styczniu 2009 r.

Od kwietnia do grudnia 2008 r. Spółka ponosiła wydatki na szkolenia pracowników produkcyjnych, w zakresie obsługi maszyny oraz pracowników działu utrzymania ruchu, w zakresie konserwacji i naprawy maszyny.

Przedmiotowe wydatki obejmowały:

*   opłatę za udział w szkoleniu,
*   koszty podróży służbowych pracowników na szkolenia,
*   koszty zakwaterowania pracowników w trakcie trwania szkolenia.

Szkolenia były organizowane kilkakrotnie w grupach 5 lub 10 – osobowych i trwały jeden lub dwa tygodnie.

W przyszłości, Spółka planuje zakup kolejnej maszyny do składania elementów zawiasów w całe zawiasy oraz maszyny do pakowania zawiasów, a także innych maszyn, co będzie się wiązać z ponoszeniem wydatków na szkolenia pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poniesione przez Spółkę wydatki związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi i eksploatacji środka trwałego oraz w zakresie jego naprawy i konserwacji (w tym koszty podróży służbowych i zakwaterowania) powinny powiększać wartość początkową tego środka trwałego i stanowić koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez Spółkę wydatki związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi i eksploatacji środka trwałego oraz w zakresie jego naprawy i konserwacji nie powiększają wartości początkowej środka trwałego i powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są:

1.  koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  koszty, które nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że pierwszy z powyższych warunków jest spełniony w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w szkoleniach w zakresie obsługi oraz konserwacji środka trwałego. Wydatki te pozostają bowiem w ścisłym związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami ze świadczenia przez Spółkę usług polegających na składaniu elementów zawiasów, a w przyszłości także pakowania zawiasów.

Zdaniem Spółki, spełniony jest także drugi z powyższych warunków, ponieważ przedmiotowe wydatki związane ze szkoleniami nie są wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, tj. w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W szczególności, w ocenie Spółki, wydatków tych nie można uznać za wydatki objęte dyspozycją art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. za wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Wydatki te, powiększają więc wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i stanowią koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne.

W związku z powyższym, przedmiotowe wydatki poniesione przez Spółkę na szkolenia pracowników należy rozpatrywać w kontekście możliwości uznania ich za wydatki, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej środków trwałych.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w razie odpłatnego nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, za ich wartość początkową uważa się cenę nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za cenę nabycia uważa się „kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług (…)”.

W ocenie Spółki, nie budzi wątpliwości fakt, że koszty związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi i konserwacji maszyny nie stanowią:

1.  „kwoty należnej zbywcy”,
2.  „kosztów związanych z zakupem naliczonych do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania”.

Ad. a)

Zdaniem Spółki, za kwotę należną zbywcy należy uznać kwotę należną z tytułu zapłaty ceny sprzedaży danego środka trwałego. W związku z tym, koszty związane ze szkoleniem pracowników w zakresie obsługi i konserwacji danego środka trwałego nie mogą zostać uznane za element ceny sprzedaży, tj. „kwoty należnej zbywcy”.

Ad. b)

Pod pojęciem „kosztów związanych z zakupem naliczonych do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania” należy, w ocenie Spółki, rozumieć takie wydatki, które mają bezpośredni związek z zakupem danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej i które powodują, że nadają się one do gospodarczego wykorzystania, tj. bez których poniesienia nie byłoby możliwe przyjęcie środka trwałego czy wartości niematerialnej do używania. Podobny pogląd zaprezentował m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 08 października 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1115/08-2/JG).

W tym miejscu, Spółka pragnie wskazać na definicję środków trwałych zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.), zgodnie z którą środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe, które są „kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki”. W ocenie Spółki, kompletność i zdatność środka trwałego do użytku jest w pełni niezależna od odbytego szkolenia pracowników w zakresie obsługi i konserwacji tego środka trwałego.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, wydatki na szkolenia pracowników w zakresie obsługi i konserwacji środka trwałego nie są kosztami związanymi z jego zakupem i przyjęciem do używania, ale z późniejszą eksploatacją i konserwacją, już po oddaniu do użytkowania.

Ponadto, w ocenie Spółki, szkolenia są formą kształcenia pracowników i mają na celu podnoszenie kwalifikacji pracowników i nabycie przez nich umiejętności niezbędnych w trakcie eksploatacji maszyny i tym samym wydatki związane z takimi szkoleniami nie powinny zostać zaliczone do wartości początkowej środka trwałego, ale powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Na takie traktowanie wydatków na szkolenia w zakresie użytkowania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wskazują także powszechnie organy podatkowe w wydawanych interpretacjach przepisów prawa podatkowego, np.:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 kwietnia 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-440/09/PH);
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2008 r. (sygn. ILPB3/423-613/08-2/ŁM);
*   interpretacja Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego z dnia 06 stycznia 2006 r. (sygn. DP/PD/423-0135/05/AK);
*   interpretacja Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków – Stare Miasto z dnia 04 listopada 2005 r. (sygn. DF-415/79/05).

Podsumowując, Spółka jest zdania, iż koszty związane ze szkoleniem pracowników w zakresie użytkowania i konserwacji środków trwałych, powinny stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w momencie ich poniesienia, nawet gdyby szkolenia odbywały się przed przyjęciem maszyny do używania. W ocenie Spółki bowiem, koszty szkoleń są kosztami związanymi z bieżącą eksploatacją maszyny i służą podniesieniu kwalifikacji pracowników i tym samym, nie są związane z zakupem środka trwałego, jego instalacją czy uruchomieniem, w efekcie czego nie powinny powiększać wartości początkowej danego środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę orzeczeń organów podatkowych stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienia się, że wniosek Spółki w zakresie pytania dotyczącego stanu faktycznego został rozpatrzony odrębną interpretacją z dnia 04 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-778/09-2/JG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.