Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.797.2020.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-01
Teza: Czy Wnioskodawczyni ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej (w wysokości posiadanych rachunków), jeśli nie posiada faktur na całość przeprowadzonych prac?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; dom-dom jednorodzinny; faktura; odliczenia-odliczenie od podatku; remonty; termomodernizacja; ulga-ulga termomodernizacyjna; wydatek; wydatek-wydatki na ulepszenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku nadanym w dniu 6 listopada 2020 r. (data wpływu 10 listopada 2020 r.), uzupełnionego w dniu 23 lutego 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia wydatków poniesionych w ramach ulgi termomodernizacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 23 lutego 2021 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia wydatków poniesionych w ramach ulgi termomodernizacyjnej.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W rozliczeniu podatkowym za 2019 r. Wnioskodawczyni ujęła do odliczenia ulgę termomodernizacyjną. Zakres prac wykonanych w związku z odliczoną ulgą to: wymiana pokrycia dachowego wraz z jego dociepleniem. Wnioskodawczyni planując remont dachu gromadziła materiał niezbędny do jego wykonania (krokwie, łaty, wełna itp.). Część tych wydatków udokumentowana została paragonami z kasy fiskalnej, gdyż Wnioskodawczyni nie wiedziała, że będzie miała prawo do odliczenia tych wydatków w rocznym zeznaniu podatkowym. Dlatego też posiada faktury imienne jedynie na część wydatków i w takim zakresie dokonała odliczenia z tytułu ulgi termomodernizacyjnej. Dodatkowo złożyła w urzędzie skarbowym oświadczenie o charakterze i zakresie wykonanych prac termomodernizacyjnych.

Poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki były związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem domu jednorodzinnego w parterowej zabudowie. W ramach ww. ulgi udokumentowane fakturą wydatki to materiały pokrycia dachu, drewniane elementy do wymiany, część wełny mineralnej użytej do docieplenia, membrana izolacji przed wilgocią oraz orynnowanie. Faktury VAT, na podstawie których Wnioskodawczyni dokonała odliczeń, są wystawione na nazwisko Wnioskodawczyni i potwierdzone DW. Wydatki nie były zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki nie były finansowane, dofinansowane ze środków NFOŚIGW. Nie zostały odliczone od przychodów opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym. Nie zostały uwzględnione w innych ulgach. Przedsięwzięcie w ramach ulgi termomodernizacyjnej nie zostało zakończone, ponieważ w 2021 r. Wnioskodawczyni zaplanowała wymianę źródła ogrzewania na pompę ciepła i instalację fotowoltaiczną.

Wnioskodawczyni informuje również, iż oświadczenia, kopia aktu notarialnego własności domu, faktury VAT i dowody przelewów zapłaty są w posiadaniu Urzędu Skarbowego w A, pod który Wnioskodawczyni podlega administracyjnie.

Urząd Skarbowy w A zakwestionował zasadność odpisu, uznając w piśmie z dnia 13 października 2020 r., iż sama wymiana dachu nie może być uznana. W piśmie z dnia 15 października 2020 r. poproszono o uzupełnienie dokumentów formalnych i innych paragrafów. W kolejnym w dniu 23 października 2020 r. podtrzymano i uznano, iż poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki mogą być rozliczone w ramach ulg pod warunkiem, że były konsekwencją wykonania docieplenia przegrody budowlanej. Wnioskodawczyni wie, że ustawodawca nie sprecyzował zbyt dokładnie i wiele osób ma problemy ze skorzystaniem z ulgi, bo są wątpliwości.

Dom Wnioskodawczyni na przestrzeni ostatnich lat zyskał ocieplenie zewnętrzne oraz dobudówkę kotłowni i ganku wejściowego. Nowe pokrycie dachowe na całym domu i dobudówkach pozwoliło na zniwelowanie ubytków energii oraz przygotowało dom pod inne inwestycje w tym fotowoltaikę. Całkowite koszty były dwa razy większe niż te, które Wnioskodawczyni mogła wykorzystać przy rozliczeniu. W 2020 r. przy okazji rozliczenia za 2019 r. w Biurze rachunkowym Wnioskodawczyni dowiedziała się o nowej uldze dla właścicieli domów i na remonty w ramach przedsięwzięcia termomodernizacyjnego.

W deklaracji rozliczenia z dochodów Wnioskodawczyni odliczyła zatem koszty, a dokładnie tylko część tych kosztów zużytych do realizacji tego przedsięwzięcia. Te, na które Wnioskodawczyni posiadała faktury VAT. W poprzednim roku Wnioskodawczyni remontowała również budynek gospodarczy, miała zgromadzoną część materiałów, niestety nie zachowała paragonów, a to z powodu, że nie sądziła wówczas, iż mogą być jej potrzebne.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uznała, iż miała prawo do skorzystania z ulgi w ramach przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, bo takim ono było, ale odliczyć mogła tylko te koszty, które są udokumentowane fakturami VAT.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy Wnioskodawczyni ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej (w wysokości posiadanych rachunków), jeśli nie posiada faktur na całość przeprowadzonych prac?

**Zdaniem Wnioskodawczyni,** przysługuje jej ulga z tytułu termomodernizacji budynku (remont i docieplenie dachu), pomimo posiadania jedynie części faktur dokumentujących poniesione wydatki. Ulga przysługuje jedynie w wysokości posiadanych faktur, czyli udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy o PIT, podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Wnioskodawczyni wskazała na rozstrzygnięcie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zawarte w interpretacji indywidualnej z 24 grudnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-2.4011.438.2019.2.MKA. w której podatniczka, właścicielka domu jednorodzinnego, planuje inwestycję związaną z termomodernizacją dachu. W ramach prac przewidziane są następujące etapy:

*   usunięcie starego pokrycia (gont bitumiczny, papa podkładowa) oraz ewentualna wymiana uszkodzonych desek w odeskowaniu,
*   docieplenie dachu styropianem (materiał położony na deskowanie), ułożenie nowego pokrycia dachu (blachodachówka), wymiana rynien i rur spustowych,
*   utylizacja starego pokrycia.

Poniesione wydatki zostaną pokryte całkowicie ze środków własnych. Zainteresowana nie otrzymała dofinansowania ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub innych funduszy. Poniesione koszty zostaną uwzględnione w związku z korzystaniem z ulgi podatkowej na termomodernizację, nie będą rozliczane w ramach żadnej innej ulgi. Poniesione koszty nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Na wykonane prace zostanie wystawiona faktura.

We wskazanej sprawie organ skarbowy stwierdził, że podatniczka będzie miała możliwość odliczenia, w ramach ulgi termomodernizacyjnej, wskazanej w art. 26h ustawy PIT, wydatki poniesione na materiały budowlane i usługi związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego wykorzystane do ocieplenia przegrody budowlanej, związane z następującymi etapami termomodernizacji dachu wymienionymi przez podatniczkę usunięciem starego pokrycia oraz ewentualną wymianą uszkodzonych desek w odeskowaniu, dociepleniem dachu styropianem, ułożeniem nowego pokrycia dachu (blachodachówka) oraz wymianą rynien i rur spustowych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Na podstawie art. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 2246) w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 26h, a w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zmieniono brzmienie art. 11 ust. 1 i 2. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne korzystne rozwiązanie podatkowe dla podatników tzw. ulgę termomodernizacyjną.

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

W świetle powyższego przepisu adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.).

Na podstawie art. 3 pkt 2a ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Przepis art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2020 r., poz. 22, z późn. zm.).

Art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów stanowi, że użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne – przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

1.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
2.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
3.  wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
4.  całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489).

Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

1.  materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem;
2.  węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury,
3.  kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin,
4.  kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin,
5.  zbiornik na gaz lub zbiornik na olej,
6.  kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 21 lipca 2015 r., s. 100),
7.  przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej,
8.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej,
9.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej,
10.  materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego,
11.  pompa ciepła wraz z osprzętem,
12.  kolektor słoneczny wraz z osprzętem,
13.  ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem,
14.  stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne,
15.  materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskaniem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.

Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi:

1.  wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego,
2.  wykonanie analizy termograficznej budynku,
3.  wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi,
4.  wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej,
5.  docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów,
6.  wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych,
7.  wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej,
8.  montaż kotła gazowego kondensacyjnego,
9.  montaż kotła olejowego kondensacyjnego,
10.  montaż pompy ciepła,
11.  montaż kolektora słonecznego,
12.  montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego,
13.  montaż instalacji fotowoltaicznej,
14.  uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin,
15.  regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji,
16.  demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.

Dodać również należy, że w myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nie może przekroczyć 53.000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Jak wynika z treści art. 26h ust. 3 powołanej ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 cytowanej ustawy).

Według z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1.  sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
2.  zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 przywołanej ustawy).

Art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Natomiast wedle art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w rozliczeniu podatkowym za 2019 r. Wnioskodawczyni ujęła do odliczenia ulgę termomodernizacyjną. Zakres prac wykonanych w związku z odliczoną ulgą to: wymiana pokrycia dachowego wraz z jego dociepleniem. Wnioskodawczyni planując remont dachu gromadziła materiał niezbędny do jego wykonania (krokwie, łaty, wełna itp.). Część tych wydatków udokumentowana została paragonami z kasy fiskalnej, gdyż Wnioskodawczyni nie wiedziała, że będzie miała prawo do odliczenia tych wydatków w rocznym zeznaniu podatkowym. Dlatego też posiada faktury imienne jedynie na część wydatków i w takim zakresie dokonała odliczenia z tytułu ulgi termomodernizacyjnej. Dodatkowo złożyła w urzędzie skarbowym oświadczenie o charakterze i zakresie wykonanych prac termomodernizacyjnych. Poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki były związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem domu jednorodzinnego w parterowej zabudowie. W ramach ww. ulgi udokumentowane fakturą wydatki to materiały pokrycia dachu, drewniane elementy do wymiany, część wełny mineralnej użytej do docieplenia, membrana izolacji przed wilgocią oraz orynnowanie. Faktury VAT, na podstawie których Wnioskodawczyni dokonała odliczeń, są wystawione na nazwisko Wnioskodawczyni i potwierdzone DW. Wydatki nie były zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki nie były finansowane, dofinansowane ze środków NFOŚiGW. Nie zostały odliczone od przychodów opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym. Nie zostały uwzględnione w innych ulgach. Przedsięwzięcie w ramach ulgi termomodernizacyjnej nie zostało zakończone, ponieważ w 2021 r. Wnioskodawczyni zaplanowała wymianę źródła ogrzewania na pompę ciepła i instalację fotowoltaiczną. Wnioskodawczyni informuje również, iż oświadczenia, kopia aktu notarialnego własności domu, faktury VAT i dowody przelewów zapłaty są w posiadaniu Urzędu Skarbowego w A, pod który Wnioskodawczyni podlega administracyjnie. Urząd Skarbowy w A zakwestionował zasadność odpisu, uznając w piśmie z dnia 13 października 2020 r., iż sama wymiana dachu nie może być uznana. W piśmie z dnia 15 października 2020 r. poproszono o uzupełnienie dokumentów formalnych i innych paragrafów. W kolejnym w dniu 23 października 2020 r. podtrzymano i uznano, iż poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki mogą być rozliczone w ramach ulg pod warunkiem, że były konsekwencją wykonania docieplenia przegrody budowlanej. Wnioskodawczyni wie, że ustawodawca nie sprecyzował zbyt dokładnie i wiele osób ma problemy ze skorzystaniem z ulgi, bo są wątpliwości. Dom Wnioskodawczyni na przestrzeni ostatnich lat zyskał ocieplenie zewnętrzne oraz dobudówkę kotłowni i ganku wejściowego. Nowe pokrycie dachowe na całym domu i dobudówkach pozwoliło na zniwelowanie ubytków energii oraz przygotowało dom pod inne inwestycje w tym fotowoltaikę. Całkowite koszty były dwa razy większe niż te, które Wnioskodawczyni mogła wykorzystać przy rozliczeniu. W 2020 r. przy okazji rozliczenia za 2019 r. w Biurze rachunkowym Wnioskodawczyni dowiedziała się o nowej uldze dla właścicieli domów i na remonty w ramach przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. W deklaracji rozliczenia z dochodów Wnioskodawczyni odliczyła zatem koszty, a dokładnie tylko część tych kosztów zużytych do realizacji tego przedsięwzięcia. Te, na które Wnioskodawczyni posiadała faktury VAT. W poprzednim roku Wnioskodawczyni remontowała również budynek gospodarczy, miała zgromadzoną część materiałów, niestety nie zachowała paragonów, a to z powodu, że nie sądziła wówczas, iż mogą być jej potrzebne. W związku z powyższym Wnioskodawczyni uznała, iż miała prawo do skorzystania z ulgi w ramach przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, bo takim ono było, ale odliczyć mogła tylko te koszty, które są udokumentowane fakturami VAT.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni ma możliwość odliczenia w zeznaniu podatkowym za 2019 r., w ramach ulgi termomodernizacyjnej, wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych w 2019 r. związanych z wymianą pokrycia dachowego wraz z jego dociepleniem na materiały pokrycia dachu, drewniane elementy do wymiany, wełnę mineralną użytą do docieplenia, membranę izolacji przed wilgocią oraz orynnowanie. Wydatki te można bowiem uznać za wydatki na zakup materiałów wykorzystywanych do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzących w skład systemów dociepleń lub wykorzystywanych do zabezpieczenia przed zawilgoceniem, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Odliczenie to przysługuje do wysokości ustalonej na podstawie wystawionych faktur VAT

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.