Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-469/11/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-03
Teza: skutki podatkowe sprzedaży stacji paliw
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 08 listopada 2011 r. (data wpływu do tut. Biura – 08 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniu 23, 27 i 31 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży stacji paliw wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 listopada 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży stacji paliw wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami.

Jako, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 13 stycznia 2012 r. znak: IBPB II/1/436-469/11/AŻ oraz IBPP3/443-1221/11/AM wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 23 i 31 stycznia 2012 r. (braki formalne) oraz 27 stycznia 2012 r. (uiszczenie opłaty).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem firmy X i prowadzi działalność w zakresie:

*   sprzedaży paliw,
*   sprzedaży detalicznej towarów z przewagą żywności, napojów, wyrobów tytoniowych,
*   gastronomii (bar).

Sklep i bar znajdują się w budynku stacji paliw.

Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży spółce Y stacji paliw, budynku, budowli oraz urządzeń.

Kupujący odkupi:

1.  grunty – wprowadzone do ewidencji środków trwałych w dniu 17 lipca 2003 r. wg wyceny szacunkowej zgodnie z operatem szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego bez odliczenia podatku VAT;
2.  budynki i budowle:
    *   budynek stacji paliw,
    *   zbiornik paliwa płynnego 3 szt.,
    *   zbiornik paliwa gazowego 1szt.,
    *   zadaszenie nad dystrybutorami,
3.  nawierzchnię utwardzoną;
4.  maszyny i urządzenia:

*   odmierzacze paliw 5 szt.,
*   pompa do gazu 1 szt.;

6.  urządzenia techniczne – system monitoringu wizyjnego; wprowadzony do ewidencji środków trwałych w dniu 22 października 2008 r. na podstawie faktury VAT; odliczono naliczony podatek VAT;
7.  narzędzia, przyrządy, wyposażenie:

*   pierometr - wprowadzony do ewidencji środków trwałych na podstawie faktury VAT; odliczono naliczony podatek VAT dnia 29 sierpnia 2003 r.,
*   centrala plus zestaw sond – wprowadzone do ewidencji środków trwałych 15 lipca 2003 r. na podstawie faktury VAT; odliczono naliczony podatek VAT,
*   pylon cenowy - wprowadzony do ewidencji środków trwałych w dniu 26 lipca 2003 r. na podstawie faktury VAT; odliczono VAT naliczony.

Poz. 2 i 3 wybudowane zostały przez właściciela we własnym zakresie i wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych w dniu 17 lipca 2003 r. na podstawie operatu szacunkowego bez odliczenia podatku VAT, natomiast poz. 4 wprowadzono do ewidencji środków trwałych w dniu 29 sierpnia 2003 r. na podstawie faktury VAT; odliczono podatek VAT naliczony.

W trakcie użytkowania nie dokonano żadnych modernizacji ani ulepszeń środków trwałych.

Nabywca - spółka Y nie będzie przejmować zobowiązań firmy Wnioskodawcy. Przed dniem zawarcia umowy sprzedaży Wnioskodawca ureguluje wszystkie zobowiązania i przedłoży kupującemu żądane zaświadczenia. Zostaną rozwiązane umowy o pracę z pracownikami stacji paliw, którzy zgodnie z zapewnieniem kupującego znajdą zatrudnienie u ajenta nabywcy.

Po adaptacji budynków pozostałych z poprzedniej działalności firma Wnioskodawcy prowadzić będzie działalność w zakresie usług gastronomicznych, hotelarskich i turystycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych?

Jeżeli tak, to do których pozycji i w jakiej wysokości?

Wnioskodawca uważa, że nie jest zobowiązany do naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w przedmiocie skutków podatkowych sprzedaży stacji paliw wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami. W zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową określa się na podstawie przeciętnych cen przedmiotu czynności cywilnoprawnych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą od umowy sprzedaży:

*   nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%
*   innych praw majątkowych - 1%.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika.

Płatnikami podatku są notariusze w przypadkach ściśle określonych ustawą.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem firmy X i prowadzi działalność m.in. w zakresie sprzedaży paliw. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży spółce Y stacji paliw wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami.

Reasumując, należy stwierdzić, iż umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na Wnioskodawcy nie ciąży jednak obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Wnioskodawca - jako sprzedający - nie jest zatem obowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z transakcją sprzedaży stacji paliw, budynku, budowli oraz urządzeń z nią związanych. Wnioskodawca nie jest również płatnikiem tegoż podatku, a więc nie ma obowiązku go naliczać ani pobierać.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.