Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.845.2025.2.KAB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: W analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
podstawę do uznania Państwa za podatników w rozumieniu
art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą
w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działki,
będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
sprzedaż-sprzedaż działek
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Nabycie
    25 października 2021 r. Wnioskodawcy jako małżonkowie nabyli do majątku wspólnego
    (prywatnego) niezabudowaną nieruchomość gruntową (dalej: nieruchomość lub grunt) -
                                2działkę położoną w (...), o powierzchni około 4000 m. Nabycie nastąpiło od osoby
    prywatnej (Sprzedawca nie działał przy transakcji sprzedaży jako podatnik VAT), bez
    podatku VAT.
    2. Status gruntu
    W dacie nabycia grunt miał charakter rolny, brak było (i brak jest nadal) miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego co do przedmiotowej działki. 29 czerwca 2022 r.
    Wnioskodawcy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy (dalej: WZ) pozwalającą na
    realizację zabudowy mieszkaniowej na nieruchomości.
    3. Postępowania budowlane
    Po uzyskaniu warunków zabudowy, 8 kwietnia 2025 r. Wnioskodawcy uzyskali pozwolenie
    na budowę 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (w tym 3 budynków
    dwulokalowych oraz 3 budynków jednolokalowych) wraz z urządzeniami budowlanymi,
    zbiornikiem na wody opadowe i fragmentem sieci wodociągowej na tej nieruchomości.
    Pozwolenie nie zostało nigdy zrealizowane (brak rozpoczęcia robót).
    4. Media i uzgodnienia
    Uzyskano uzgodnienia co do dostępu do mediów, w szczególności uzyskano warunki
    przyłączeniowe dla energii elektrycznej, warunki przyłączenia dla gazu, projekt budowlany
    rozbudowy wodociągu na podstawie warunków od Wodociągów (...) oraz warunki
    przyłączenia dla prądu budowlanego.
    5. Brak działalności gospodarczej
    Nieruchomość nie była i nie jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani
    wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawców. Została nabyta do majątku
    prywatnego i ten status nieruchomości nie uległ zmianie. Wnioskodawcy nie odliczali
    podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością.

    6. Podziały i uzbrojenie
    Nieruchomość nie była dzielona na mniejsze działki, grunt pozostaje nieuzbrojony. Na
    nieruchomości nie podjęto żadnych prac zmierzających do uzbrojenia terenu, nie
    wykonano dróg wewnętrznych, nie prowadzono również żadnych prac porządkowych, w
    tym prac polegających wyrównaniu terenu.
    7. Działania marketingowe
    Jedyne działania marketingowe dotyczące nieruchomości jakie zostały podjęte przez
    Wnioskodawców dotyczyły zbadania odpowiedzi rynku na potencjalne przedsięwzięcie
    deweloperskie, które mogłoby zostać zrealizowane, gdyby odzew rynku był pozytywny, w
    takim przypadku Wnioskodawca wraz z żoną planowali wnieść grunt do Spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością utworzonej z ich wyłącznym udziałem. Działania
    marketingowe, dotyczące zbadania odpowiedzi rynku na potencjalne przedsięwzięcie
    deweloperskie, polegały na powieszeniu banneru przy drodze, przygotowaniu strony
    internetowej, zamieszczeniu ogłoszenia w Internecie. Działania te nie były nakierowane na
    sprzedaż nieruchomości w stanie w jakim planowane jest obecnie jej zbycie.
    Wnioskodawcy nie korzystali z usług pośredników w obrocie nieruchomościami.
    8. Planowana transakcja
    Z uwagi na słaby odzew rynku z zakresie potencjalnego przedsięwzięcia deweloperskiego,
    Wnioskodawcy planują obecnie sprzedaż całej nieruchomości jednemu nabywcy, w stanie
    istniejącym, przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie. Jedynym działaniem marketingowym nakierowanym na sprzedaż
    nieruchomości było umieszczenie ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości w popularnym
    portalu internetowym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1) Celem nabycia działki, będącej przedmiotem sprzedaży była lokata gotówki w okresie
      wysokiej inflacji, Wnioskodawcy pierwotnie rozważali również budowę własnego domu
      i przeprowadzenie się z (...) do (...) w przyszłości.
    2) Wnioskodawcy wystąpili o pozwolenie na budowę na przedmiotowej nieruchomości,
      aby działka nie straciła możliwości zabudowy w związku ze zmianami w prawie
      dotyczącymi tworzenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego na terenie
      (...), gdyż sama decyzja o warunkach zabudowy takiej możliwości nie gwarantowała.
    3) Działka była i jest wykorzystywana przez Wnioskodawców w całym okresie posiadania
      (tj. od momentu wejścia w jej posiadanie aż do momentu sprzedaży) w sposób
      opisany we wniosku (w stanie faktycznym). Opisane we wniosku czynności podjęte w
      stosunku do działki, zdaniem Wnioskodawców, miały na celu ochronę ich celów
      prywatnych (osobistych) poprzez lokowanie kapitału w przedmiotową nieruchomość w
      całym okresie posiadania działki.
    4) Działka nie była i nie jest (oraz w założeniu nie będzie) przez Wnioskodawców
      wykorzystywana w żadnym innym celu niż ochrona kapitału i zabezpieczenie przed
      inflacją (w całym okresie posiadania tj. od momentu wejścia w jej posiadanie aż do
      momentu sprzedaży). Taki sposób „wykorzystywania” nie stanowił/stanowi i nie będzie
      stanowić jakichkolwiek czynności, które mogłyby zostać uznane za opodatkowanie,
      zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu VAT.
    5) Działka nie była nigdy przedmiotem zawartych przez Wnioskodawców z podmiotami
      trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    6) Wnioskodawcy nigdy wcześniej nie sprzedawali żadnych nieruchomości.

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT, tj. czy
    Wnioskodawcy będą działać w tej transakcji jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    i 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, gdyż Wnioskodawcy nie działają w
    charakterze handlowców nieruchomościami ani deweloperów, ich czynności nie
    wykraczają poza zwykłe wykonywanie prawa własności w zakresie majątku prywatnego.
    Argumenty:
        uzyskanie WZ, pozwolenia na budowę oraz warunków przyłączenia mediów bez
        uzbrojenia terenu i bez podziału na mniejsze działki nie świadczy o aktywnej
        działalności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
        nieruchomość była nabyta od osoby prywatnej bez VAT, a Wnioskodawcy nie
        odliczali VAT od wydatków związanych z nieruchomością,
        w konsekwencji, sprzedaż będzie czynnością w sferze majątku prywatnego i nie
        mieści się w ramach profesjonalnej działalności gospodarczej (handlu
        nieruchomościami).
    Uzasadnienie stanowiska
    Nieruchomość Wnioskodawców została przez nich nabyta do majątku prywatnego i ten
    status nieruchomości nie uległ zmianie. Wnioskodawcy planowali, iż w sytuacji pozytywnej
    odpowiedzi rynku na powzięte działania marketingowe (opisane w stanie faktycznym)
    nakierowane na potencjalne przedsięwzięcie deweloperskie, takie przedsięwzięcie
    zrealizują i w tym celu własność nieruchomości przeniosą do spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością utworzonej z ich wyłącznym udziałem. Tak się jednak nie stało i
    nieruchomość nigdy nie posłużyła żadnemu podmiotowi gospodarczemu w realizacji
    jakiegokolwiek celu gospodarczego.
    Z uwagi na negatywną odpowiedź rynku na zaplanowane przedsięwzięcie deweloperskie,
    Wnioskodawcy postanowili nieruchomość sprzedać w takim stanie w jakim ona się
    obecnie znajduje, tj. w stanie nieuzbrojonym i niezabudowanym.
    Kluczowym argumentem przemawiającym za stanowiskiem Wnioskodawców w niniejszej
    sprawie jest fakt, iż w stosunku do nieruchomości nigdy nie podejmowali profesjonalnych
    działań nakierowanych na jej sprzedaż, tj. działań jakie normalnie podejmuje podmiot
    gospodarczy handlujący nieruchomościami, a nadto nieruchomość nigdy nie była
    wykorzystywana przez Wnioskodawców w prowadzonej przez nich działalności
    gospodarczej.
    Podatnikiem VAT jest każdy, kto samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą (art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT). O działalności takiej świadczy aktywność porównywalna do
    podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami (m.in. scalanie
    /podział na mniejsze działki, uzbrojenie, budowa dróg wewnętrznych, ponoszenie
    nakładów marketingowych, uzbrojenie i przyłączenia, systematyczna sprzedaż). W
    niniejszej sprawie takiej aktywności brak.
    Uzyskanie WZ/pozwolenia i uzgodnień bez ponoszenia nakładów inwestycyjnych mieści
    się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym.
    Reasumując, planowana sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT, gdyż Wnioskodawcy nie będą przy tej czynności działać w charakterze podatników
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki)jak również udział w gruntach, traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
      wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem

    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii zastosowania zwolnienia z podatku VAT sprzedaży Państwa działki,
    istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podjęli Państwo aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmioty prowadzące działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy sprzedaż działki będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że 25 października 2021 r. nabyli Państwo do majątku wspólnego
    (prywatnego) niezabudowaną nieruchomość gruntową. Planują Państwo obecnie
    sprzedaż całej nieruchomości jednemu nabywcy.
    Analizując okoliczności przedstawione we wniosku na tle przywołanych przepisów prawa i
    orzeczeń TSUE, należy zwrócić uwagę na czynności, których dokonali Państwo po nabyciu

    przedmiotowej nieruchomości, a mianowicie: wystąpili Państwo o wydanie warunków
    zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości, 29 czerwca 2022 r. uzyskali Państwo decyzję
    o warunkach zabudowy, zezwalającą na realizację zabudowy mieszkaniowej na
    nieruchomości, następnie uzyskali Państwo pozwolenie na budowę 6 budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych (w tym 3 budynków dwulokalowych oraz 3 budynków
    jednolokalowych) wraz z urządzeniami budowlanymi, zbiornikiem na wody opadowe i
    fragmentem sieci wodociągowej na tej nieruchomości. Dodatkowo, uzyskali Państwo
    uzgodnienia co do dostępu do mediów, w szczególności uzyskano warunki przyłączeniowe
    dla energii elektrycznej, warunki przyłączenia dla gazu, projekt budowlany rozbudowy
    wodociągu na podstawie warunków od Wodociągów (...) oraz warunki przyłączenia dla
    prądu budowlanego. Ponadto, podjęli Państwo działania marketingowe dotyczące
    nieruchomości, które dotyczyły zbadania odpowiedzi rynku na potencjalne
    przedsięwzięcie deweloperskie, które mogłoby zostać zrealizowane, gdyby odzew rynku
    był pozytywny, w takim przypadku planowali Państwo wnieść grunt do Spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością utworzonej z ich wyłącznym udziałem. Działania
    marketingowe, dotyczące zbadania odpowiedzi rynku na potencjalne przedsięwzięcie
    deweloperskie, polegały na powieszeniu banneru przy drodze, przygotowaniu strony
    internetowej, zamieszczeniu ogłoszenia w Internecie.
    Ponadto, jak Państwo wskazali, celem nabycia działki, będącej przedmiotem sprzedaży
    była lokata gotówki w okresie wysokiej inflacji, pierwotnie rozważali Państwo również
    budowę własnego domu i przeprowadzenie się z (...) do (...) w przyszłości, jednak nie
    poczynili Państwo w tym kierunku żadnych działań. Natomiast z przedziału czasowego, w
    jakim na nieruchomości rozpoczęli Państwo proces inwestycyjny po uzyskaniu
    niezbędnych zgód i decyzji w celu jego prowadzenia, jednoznacznie wynika, że nabyli
    Państwo nieruchomość do celów inwestycyjnych, a tym samym grunt ten nie służył do
    żadnych Państwa celów prywatnych. Działania takiego nie można interpretować inaczej
    niż jako cel osiągnięcia korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy. Należy stwierdzić, że
    przedmiotowa nieruchomość została nabyta w celach inwestycyjnych z zamiarem budowy
    na tej nieruchomości budynków mieszkalnych. Taki sposób ich wykorzystywania jest
    właściwy dla prowadzenia działalności gospodarczej, a nie wyłącznie dla czynności
    podejmowanych w ramach rozporządzania majątkiem osobistym.
    Państwa argument, że działka była nabyta do majątku osobistego nie zasługuje na
    uwzględnienie, gdyż oceniając czy sprzedawca dokonując dostawy nieruchomości będzie
    działał jak podatnik podatku VAT należy wziąć pod uwagę faktycznie czynności, które
    zostały przez niego wykonane.
    Z opisanych okoliczności jednoznacznie wynika, że zamierzali Państwo na zakupionej
    nieruchomości zrealizować inwestycję - budowę domów jednorodzinnych. W tym celu
    wystąpili Państwo o ww. pozwolenia i wykonali działania marketingowe (strona
    internetowa). Dopiero na skutek braku zainteresowania ww. inwestycją, zdecydowali się
    Państwo na sprzedaż działki.
    Tezę taką potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 22
    kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 112/17, w którym powołał się na wyrok TSUE z 19 lipca
    2012 r. w sprawie C-263/11, stwierdzając, że:
      Okoliczność, że podmiot nabył majątek rzeczowy na własne potrzeby nie stoi na
      przeszkodzie temu, by ów majątek został następnie wykorzystany do celów
      wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT.
      Zatem, sam zamiar, z jakim podmiot nabył towar, nie jest czynnikiem miarodajnym do
      oceny, w jakim charakterze działa ten podmiot w momencie jego sprzedaży. Istotnym
      jest bowiem obiektywny sposób zachowania tego podmiotu. W sytuacji, gdy nabycie
      działki następuje do celów prywatnych, a następnie właściciel zmienia przeznaczenie
      gruntów, w ten sposób, że decyduje się na ich sprzedaż, jednocześnie działając w
      sposób typowy dla handlowca, należy uznać, że podmiot taki działa jako podatnik VAT.

    Tym samym, dokonując szeregu opisanych ww. czynności, podjęli Państwo działania
    podobne do takich, które wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykazali Państwo aktywność w przedmiocie zbycia ww. działki porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe
    okoliczności, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie
    składnik Państwa majątku prywatnego.
    Z okoliczności sprawy wynika, że skala Państwa zaangażowania w odniesieniu do
    sprzedaży przedmiotowej działki, wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie wystąpiły przesłanki świadczące
    o takiej Państwa aktywności w przedmiocie sprzedaży opisanej we wniosku
    nieruchomości, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (zaistniały przesłanki zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który
    jednoznacznie przesądził, że sprzedaż przez Państwa działki, wypełni przesłanki
    działalności gospodarczej.
    Reasumując, ponieważ w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    do uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działki, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.