Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.604.2021.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-08
Teza: w zakresie ustalenia, czy Działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych oraz krajowych - nie spowoduje powstania zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
Słowa kluczowe: agent
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych oraz krajowych - nie spowoduje powstania zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest spółką prawa czeskiego, z siedzibą w Czechach - jest podmiotem zarejestrowanym w Czechach i czeskim rezydentem podatkowym. Spółka jest zarejestrowanym w Czechach czynnym podatnikiem VAT. Spółka jest zarejestrowanym organizatorem imprez turystycznych w rozumieniu art. 3 pkt 8 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniająca rozporządzenie (WE) nr 200/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylająca dyrektywę Rady 90/314/EWG (dalej również: „Dyrektywa”).

Ponadto Spółka posiada wymagane prawem Republiki Czeskiej licencje i spełnia wszelkie wymagania prawne do bycia organizatorem wycieczek według prawa czeskiego. W ramach swojej działalności gospodarczej Spółka tworzy i sprzedaje pakiety wycieczkowe (imprezy turystyczne) jak również sprzedaje poszczególne usługi turystyczne, takie jak zakwaterowanie czy transport, w tym transport lotniczy, które nabywa od podmiotów trzecich. Pakiety wycieczkowe (imprezy turystyczne) obejmują zakwaterowanie wraz z transportem do i z miejsca tego zakwaterowania. Spółka nie posiada w Polsce własnej infrastruktury hotelowej ani własnych środków transportu (służących do świadczenia usług turystycznych/przewozowych), a jedynie oferuje swoim klientom zakwaterowanie i / lub transport zapewniane przez podmioty trzecie (tj. Spółka nabywa te usługi w celu ich odsprzedaży).

Dotychczas Spółka nie oferowała swoich usług na rynku polskim, tzn. nie miała zawartej żadnej umowy z agentem turystycznym na terytorium Polski, ani nie kierowała swojej oferty do klientów na rynku polskim (np. brak było ofert w języku polskim, brak było polskojęzycznej strony internetowej, itd.)

Spółka akcyjna (dalej: „Agent”, „Spółka akcyjna”) jest spółką prawa polskiego, z siedzibą w Polsce - Agent jest podmiotem zarejestrowanym w Polsce, polskim rezydentem podatkowym oraz zarejestrowanym w Polsce czynny podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki akcyjnej jest działalność agentów turystycznych. Spółka akcyjna jest agentem turystycznym operującym na rynku polskim, sprzedającym oraz oferującym do sprzedaży imprezy turystyczne tworzone przez organizatora imprez turystycznych, tj. jest sprzedawcą detalicznym w rozumieniu art. 3 pkt 9 Dyrektywy. Spółka oraz Agent są obecnie podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm. – winno być: Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.).

Ten sam podmiot dominujący (spółka prawa czeskiego – dalej: „podmiot dominujący”) posiada zarówno we Wnioskodawcy, jak i w Spółce akcyjnej całość akcji / udziałów.

Mimo istniejącego powiązania pomiędzy Wnioskodawcą a Agentem, podmioty te prowadziły niezależną działalność gospodarczą na różnych rynkach i nie współpracowały w zakresie sprzedaży imprez turystycznych. W szczególności Wnioskodawca nie oferował swoich usług nabywcom na rynku polskim, a z kolei działalność Agenta obejmuje właśnie rynek polski. Dotychczasowy brak współpracy wynikał m.in. z faktu, że Wnioskodawca stał się podmiotem powiązanym wobec Agenta w czasie, kiedy Agent był już rozwiniętą spółką prowadzącą samodzielną, stabilną działalność gospodarczą - działalność ta była rozwijana przez lata wcześniej na terytorium Polski niezależnie od działalności Wnioskodawcy na terytorium Czech.

Agent od lat prowadzi na terytorium Polski samodzielną działalność gospodarczą jako agent turystyczny, współpracując z podmiotami niepowiązanymi (niezależnymi), które są organizatorami imprez turystycznych. Agent ma zawarte umowy agencyjne z szeregiem organizatorów imprez turystycznych, co zapewnia mu szeroki, zróżnicowany zakres usług oferowanych do sprzedaży. Agent samodzielnie wypracował i wynegocjował określone warunki współpracy z organizatorami imprez turystycznych, a także na bieżąco dba o zawieranie nowych umów agencyjnych oraz rozpoczynanie współpracy z nowymi organizatorami imprez turystycznych. Dotychczas Agent nie współpracował z organizatorem imprez turystycznych, który byłby podmiotem powiązanym z Agentem.

Wnioskodawca oraz Agent rozważają rozpoczęcie współpracy na takich samych zasadach, jakie Agent obecnie stosuje współpracując z niepowiązanymi organizatorami imprez turystycznych. Działalność ta jest opisana całościowo poniżej (dalej: „Nowa działalność”).

Celem tej współpracy jest rozszerzenie działalności Spółki także na rynek polski, tzn. oferowanie usług Spółki, jako organizatora imprez turystycznych także nabywcom na rynku polskim. Oferowanie usług Spółki na rynku polskim miałoby miejsce za pośrednictwem Agenta. W tym celu Spółka oraz Agent zamierzają zawrzeć umowę agencyjną, której celem jest umożliwienie oferowania oraz sprzedaży imprez turystycznych (oraz innych usług turystycznych) przez Spółkę polskim klientom (dalej również: „Umowa Agencyjna”). Jak wyżej wspomniano, zasady współpracy pomiędzy Spółką, jako organizatorem imprez turystycznych a Agentem jako agentem turystycznym będą analogiczne jak zasady, które obecnie Agent stosuje współpracując z niepowiązanymi organizatorami imprez turystycznych.

Zgodnie z treścią Umowy Agencyjnej, Spółka akcyjna (działając jako agent) zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne Wnioskodawcy, a także pośredniczyć w zawieraniu umów pomiędzy Spółką (działającą jako operator) a polskimi klientami dotyczących przedmiotowych usług. W zamian Spółka zobowiązuje się do zapłaty należnej prowizji na rzecz Agenta wg stawki określonej w Umowie Agencyjnej. Strony zakładają, że współpraca pomiędzy Spółką a Agentem będzie długofalowa.

Spółka w ramach Umowy Agencyjnej dostarczać będzie Agentowi pełną i kompletną dokumentację oraz materiały dotyczące oferowanych i sprzedawanych imprez turystycznych oraz poszczególnych usług turystycznych, zawierające niezbędne informacje potrzebne do pośredniczenia w zawarciu umów z polskimi klientami. Informacje te zawierać będą m.in. katalogi, broszury reklamowe oraz informacje zawierające dane dotyczące ceny, opisu zakwaterowania, celu podróży oraz daty imprez turystycznych. Ponadto Spółka w ramach

Umowy Agencyjnej przekaże Agentowi wzory umów, ogólne warunki umowy oraz ogólne warunki ubezpieczenia turystycznego. W przypadku zakupu usługi turystycznej przez polskiego klienta, Agent pobierze zarówno zaliczkę jak również całą cenę nabywanej usługi turystycznej, a następnie przekaże kwotę Spółce.

Agent zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne, w szczególności, za pośrednictwem własnej strony internetowej w języku polskim.

W ramach Umowy Agencyjnej, Spółka nie będzie wydawać Agentowi szczegółowych instrukcji w zakresie oferowania i sprzedaży imprez turystycznych oraz pozostałych usług opierając się na doświadczeniu Agenta. Warunki współpracy Agenta ze Spółką na gruncie Umowy Agencyjnej nie będą w żaden znaczący sposób odbiegać od warunków, na jakich Agent świadczy usługi pośrednictwa na rzecz podmiotów niepowiązanych, w tym innych organizatorów imprez turystycznych. W szczególności model wynagrodzenia Agenta nie będzie gwarantował Agentowi stałej dochodowości (pokrycia kosztów działalności) i będzie przewidywał ponoszenie przez Agenta ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością, w tym również działalnością, którą Agent będzie prowadził we współpracy ze Spółką.

Jednocześnie nadal większość sprzedaży Agenta będzie dotyczyć usług innych (niż Spółka) organizatorów imprez turystycznych (strony przewidują, że ok. 10% sprzedaży Agenta będą stanowić imprezy turystyczne i usługi turystyczne oferowane przez Spółkę, przy czym strony nie wykluczają, że udział ten wzrośnie).

Spółka nie będzie posiadać żadnego własnego zaplecza w postaci zasobów ludzkich (personelu) i technicznych na terytorium Polski.

Spółka nie będzie miała również wpływu na pracowników Agenta, nie będzie uprawniona do kontroli ich działań ani do wydawania im poleceń.

Spółka nie będzie również dysponować żadnym lokalem na terytorium Polski (w tym żaden lokal należący do Agenta nie będzie w dyspozycji Spółki). Cała działalność Spółki (jej personelu), jako organizatora imprez turystycznych lub dostawcy innych usług turystycznych będzie prowadzona z terytorium Czech.

Imprezy turystyczne oraz pozostałe poszczególne usługi turystyczne oferowane przez Spółkę, w tym za pośrednictwem Agenta, obejmują imprezy oraz usługi, które:

\- faktycznie będą odbywać się na terytorium państw innych niż Polska - w tym przypadku rozpoczęcie imprezy może ewentualnie mieć miejsce na terytorium Polski - Polska jako

miejsce wylotu/przylotu - lub na terytorium innego niż Polska państwa (dalej: „Imprezy zagraniczne’’);

\- faktycznie będą odbywać się na terytorium Polski (zakwaterowanie lub transport odbywać się będzie na terytorium Polski) (dalej: „Imprezy krajowe”).

Usługi turystyczne w Polsce (tj. zakwaterowanie, transport, w tym w ramach Imprez zagranicznych) nie będą jednak świadczone przez personel Spółki (w szczególności pracowników Spółki), ani z wykorzystaniem zasobów Spółki (lokali, środków transport itp. będących w dyspozycji Spółki) - jak już bowiem wskazano wyżej, Spółka nie posiada personelu ani infrastruktury, które umożliwiałyby jej świadczenie usług zakwaterowania lub transportu we własnym zakresie. Spółka nabywa takie usług od podmiotów posiadających stosowaną infrastrukturę i personel i odprzedaje je na rzecz swoich klientów.

W szczególności, jeżeli w ramach oferowanych imprez turystycznych lub odrębnych usług turystycznych będą dokonywane jakieś czynności na terenie Polski (przewóz osób, zakwaterowanie, itp.) czynności te będą faktycznie wykonywane przez niezależne podmioty (będące podwykonawcami Spółki) oraz personel tych podmiotów niepozostający pod nadzorem, kierownictwem, ani kontrolą Spółki.

Działalność gospodarcza Spółki w kraju jej siedziby polega na organizacji imprez turystycznych i świadczeniu różnego rodzaju usług turystycznych. Spółka posiada w kraju siedziby zasoby osobowe i techniczne, tj. pracowników oraz niezbędne narzędzia (lokal, wyposażenie itp.) pozwalające jej na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej. Ponadto Spółka wskazuje, że w kraju siedziby również korzysta z usług agentów turystycznych.

Usługi Spółki w Polsce będą oferowane za pośrednictwem Agenta. Agent będzie oferował usługi Spółki jako organizatora imprez / usług turystycznych nabywcom na rynku polskim. Zgodnie z treścią Umowy Agencyjnej, Spółka akcyjna (działając jako agent) zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne Spółki, a także pośredniczyć w zawieraniu umów pomiędzy Spółką (działającą jako operator) a polskimi klientami dotyczących przedmiotowych usług. W zamian Spółka zobowiązuje się do zapłaty należnej prowizji na rzecz Agenta wg stawki określonej w Umowie Agencyjnej. Strony zakładają, że współpraca pomiędzy Spółką a Agentem będzie długofalowa.

Samo świadczenie usług turystycznych (np. zakwaterowania, transportu) będzie wykonywane przez podwykonawców Spółki, Spółka nie posiada bowiem zasobów (lokali, środków transportu itp.) do samodzielnego świadczenia tych usług na terytorium Polski.

Co kluczowe Spółka akcyjna działająca jako agent będzie świadczyła usługę agencyjną na takich samych zasadach jak wielu innym podmiotom niepowiązanym. Specyfiką rynku turystycznego jest bowiem to, iż istnieją organizatorzy usług turystycznych (tacy jak Wnioskodawca) i agenci, którzy sprzedają usługi turystyczne szeregu organizatorów (takim agentem jest właśnie Spółka akcyjna). Nie zmienia to faktu, iż usługa turystyczna jest wykonywana zasobami organizatora (zasobami jego podwykonawców innych niż agent, tj. podmiotów świadczących usługi transportowe, zakwaterowania itp.) a Agent jedynie oferuje usługi różnych organizatorów potencjalnym nabywcom.

Zgodnie z treścią Umowy Agencyjnej, Agent zamierza świadczyć na rzecz Spółki usługi w postaci oferowania polskim nabywcom imprez turystycznych oraz poszczególnych usług turystycznych Spółki, a także w postaci pośredniczenia w zawieraniu pomiędzy Spółką (działającą jako operator) a polskimi klientami umów dotyczących przedmiotowych usług.

W zamian Spółka zobowiązuje się do zapłaty należnej prowizji na rzecz Agenta wg stawki określonej w Umowie Agencyjnej.

Na gruncie Umowy Agencyjnej, Agent zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne organizowane przez Wnioskodawcę w szczególności za pośrednictwem własnej strony internetowej w języku polskim. Spółka w ramach Umowy Agencyjnej dostarczać będzie Agentowi pełną i kompletną dokumentację oraz materiały dotyczące oferowanych i sprzedawanych imprez turystycznych oraz poszczególnych usług turystycznych, zawierające niezbędne informacje potrzebne do pośredniczenia w zawarciu umów z polskimi klientami. Informacje te zawierać będą m.in. katalogi, broszury reklamowe oraz informacje zawierające dane dotyczące ceny, opisu zakwaterowania, celu podróży oraz daty imprez turystycznych. Ponadto Spółka w ramach Umowy Agencyjnej przekaże Agentowi wzory umów, ogólne warunki umowy oraz ogólne warunki ubezpieczenia turystycznego. W przypadku zakupu usługi turystycznej przez polskiego klienta, Agent zawrze z klientem umowę o świadczenie usług turystycznych w imieniu Wnioskodawcy oraz pobierze zarówno zaliczkę jak również całą cenę nabywanej usługi turystycznej, a następnie przekaże kwotę Spółce. W zamian Spółka zobowiązuje się do zapłaty należnej prowizji na rzecz Agenta wg stawki określonej w Umowie Agencyjnej.

Jest to standardowa praktyka w ramach świadczenia usług turystycznych gdzie klient - często osoba fizyczna - planując wakacje kontaktuje się z agentem opisując swoją potrzebę co do miejsca wyjazdu, standardu zakwaterowania, środka podróży etc. - a Agent przedstawia mu szereg możliwych wyjazdów świadczonych przez różnych organizatorów (takich jak Wnioskodawca).

Agent będzie posiadał pełnomocnictwa do zawierania umów z polskimi klientami w imieniu Spółki. Usługi turystyczne Spółki będą oferowane za pośrednictwem Agenta, w szczególności za pośrednictwem jego strony internetowej. Polscy klienci, którzy będą zainteresowani ofertą turystyczną Wnioskodawcy dostępną na stronie internetowej Agenta, będą mogli zakupić tę usługę i podpisać umowę z Agentem działającym w imieniu Wnioskodawcy. W oferowanie usług Wnioskodawcy będzie zatem zaangażowany Agent (tj. jego pracownicy), który pośredniczy w sprzedaży usług Spółki.

Jak wskazywano, jest to standardowa praktyka w ramach świadczenia usług turystycznych gdzie klient - często osoba fizyczna - planując wakacje kontaktuje się z agentem opisując swoją potrzebę co do miejsca wyjazdu, standardu zakwaterowania, środka podróży etc. - a agent (taki jak Spółka akcyjna) przedstawia mu szereg możliwych wyjazdów świadczonych przez różnych organizatorów (takich jak Wnioskodawca).

Z uwagi na doświadczenie Agenta w oferowaniu usług turystycznych, Spółka nie będzie wydawać Agentowi szczegółowych instrukcji co do prezentowania oferty Spółki na stronie internetowej Agenta. Agent będzie świadczył na rzecz Spółki usługi pośrednictwa polegające na oferowaniu oraz sprzedaży imprez / usług turystycznych oraz będzie zawierał w imieniu Spółki umowy o świadczenie usług turystycznych z polskimi klientami. Za wyjątkiem oferowania i sprzedaży imprez turystycznych Agent będzie oferował pozostałe usługi turystyczne niebędące imprezami turystycznymi, tj. poszczególne, pojedyncze usługi turystyczne.

Jak wskazano, kiedy klient zgłasza się do agenta szukając wyjazdu (np. zagranicznej egzotycznej podróży) to pomiędzy agentem i klientem następuje sprecyzowanie jego wymagań (miejsce wyjazdu, czas wyjazdu, wymagania co do standardu hotelu etc.) po czym agent przedstawia usługi różnych operatorów. Operator nie ma bezpośredniego kontaktu z klientem a wyłącznie dostarcza agentowi informacje, jakie rodzaje wyjazdów, do jakich hoteli etc. będzie organizował w danym okresie. Agent będzie oferował usługi Spółki na rynku polskim w szczególności za pośrednictwem swojej strony internetowej prowadzonej w języku polskim. W ramach Umowy Agencyjnej, Spółka nie będzie wydawać Agentowi szczegółowych instrukcji / wytycznych / oczekiwań w zakresie oferowania i sprzedaży imprez turystycznych oraz pozostałych usług opierając się na doświadczeniu Agenta. Warunki współpracy Agenta ze Spółką na gruncie Umowy Agencyjnej nie będą w żaden istotny sposób odbiegać od warunków, na jakich Agent świadczy usługi pośrednictwa na rzecz podmiotów niepowiązanych, w tym innych organizatorów imprez turystycznych.

Spółka nie będzie miała wpływu na pracowników Agenta, nie będzie uprawniona do kontroli ich działań ani do wydawania im poleceń. Spółka nie będzie posiadała kontroli nad zasobami technicznymi / rzeczowymi Agenta. Spółka nie będzie miała wypływu na to jaka część zasobów technicznych / rzeczowych Agenta ma zostać wykorzystana do świadczenia usług na rzecz Spółki. Spółka nie będzie miała wpływu na to jaka część zasobów osobowych Agenta ma zostać wykorzystana do świadczenia usług. Spółka nie będzie miała wpływu na czas pracy zasobów osobowych Agenta. Spółka na terytorium Polski nie będzie wynajmowała (ani w inny sposób pozyskiwała) żadnych powierzchni (nieruchomości / lokali / miejsc magazynowych itp.).

W związku z opisaną we Wniosku współpracą z Agentem Spółka nie miała potrzeby starania się o żadne koncesje / pozwolenia / zgody itp. (i ich nie uzyskała).

Działalność Spółki w ramach Umowy Agencyjnej będzie prowadzona przez okres przekraczający łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie, tj. Spółka przewiduje, że Umowa Agencyjna (współpraca z Agentem w ramach Umowa Agencyjnej) będzie trwać przez okres dłuższy niż sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie na terytorium Polski. Kwestia tego, czy planowana działalność może być uznana za działalność prowadzoną na terytorium Polski (świadczenie usług na terytorium Polski) przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie w rozumieniu art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej: „UPO”) stanowi natomiast przedmiot złożonego przez Spółkę wniosku.

**Pytania**

1) Czy działalność Spółki w Polsce opisana powyżej (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych –

spowoduje powstanie zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 UPO?

2) Czy działalność Spółki w Polsce opisana powyżej (Nowa działalność), w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez krajowych - spowoduje powstanie zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 UPO?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Ad. 1.

Państwa zdaniem, działalność Spółki w Polsce opisana powyżej (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta – w zakresie w jakim dotyczy Imprez zagranicznych – nie spowoduje powstania zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 UPO.

Ad. 2.

Państwa zdaniem, działalność Spółki w Polsce opisana powyżej (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta – w zakresie w jakim dotyczy Imprez krajowych – nie spowoduje powstania zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 UPO.

Uzasadniając powyższe wskazali Państwo poniższe:

Ad.1. (Imprezy zagraniczne)

Państwa zdaniem, powstanie zakładu Spółki na terytorium Polski należy rozpatrywać z perspektywy następujących rodzajów zakładu przewidzianych w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej: „UPO”):

\- zależny przedstawiciel (zdefiniowany w art. 5 ust. 5 UPO);

\- stała placówka (zdefiniowany w art. 5 ust. 1 i 2 UPO);

\- plac budowy (zdefiniowany w art. 5 ust. 3 lit a UPO);

\- zakład usługowy (zdefiniowany w art. 5 ust. 3 lit b UPO). Przy czym mając na uwadze, że Wnioskodawca planuje rozpocząć współpracę z Agentem, szczególnej uwagi wymaga rozważenie, czy w przedstawionej sytuacji może powstać zakład związany z działalnością zależnego przedstawiciela.

_Zależny przedstawiciel_

Zgodnie z art. 5 ust. 5 UPO, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w umawiającym się państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że to przedsiębiorstwo, posiada w tym państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą ta osoba podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba, że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 6 UPO nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w umawiającym się państwie tylko z tego powodu, że podejmuje ono w tym państwie czynności za pośrednictwem pośrednika, generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem, że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.

Zgodnie z powyższym, dla powstania w Polsce dla czeskiego rezydenta podatkowego zakładu związanego z działaniem zależnego przedstawiciela konieczne jest spełnienia następujących warunków:

\- w Polsce funkcjonuje osoba upoważniona do działania w jego imieniu;

\- osoba ta posiada oraz zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego podmiotu; oraz

\- osoba ta nie działa jako niezależny przedstawiciel w ramach swojej zwykłej działalności.

Mając na uwadze treść Umowy Agencyjnej, należy stwierdzić, że:

\- w imieniu Spółki będzie działać w Polsce Agent;

\- Agent będzie posiadać i zwyczajowo wykonywać pełnomocnictwo do zawierania umów w Polsce w imieniu Spółki.

Niemniej, w przedmiotowej sprawie należy ocenić czy nie zachodzą przesłanki do uznania Agenta za „niezależnego przedstawiciela” w rozumieniu art. 5 ust. 6 UPO.

Zgodnie z Komentarzem OECD do Modelowej Konwencji (punkt 104 i następne Komentarza do Modelowej Konwencji) ocena, czy dany agent (przedstawiciel) jest niezależny od pryncypała dokonywana jest z perspektywy następujących kryteriów:

\- poleganie na wiedzy i umiejętnościach przedstawiciela i odpowiedzialność agenta za wyniki swojej pracy (w opozycji do podlegania szczegółowym instrukcjom lub kontroli i odpowiedzialności za sposób prowadzenia działalności w przypadku zależnego przedstawiciela);

\- ponoszenie ryzyka gospodarczego (brak ryzyka gospodarczego w przypadku zależnego przedstawiciela);

\- większa ilość pryncypałów (działalność wyłącznie lub w przeważającej części na rzecz jednego pryncypała w przypadku zależnego przedstawiciel). Jednocześnie dla zastosowania wyłączenia związanego z niezależnym statusem przedstawiciela istotne jest, by taki przedstawiciel działał w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego:

\- Agent prowadzi działalność gospodarczą w Polsce jako agent turystyczny, tj. pośredniczy w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, a jego współpraca ze

Spółką będzie dokonywana w ramach tej działalności gospodarczej;

\- Spółka nie będzie wydawać Agentowi szczegółowych instrukcji w zakresie oferowania i sprzedaży imprez turystycznych oraz pozostały usług opierając się na doświadczeniu

Agenta;

\- Agent będzie ponosił ryzyko gospodarcze związane ze współpracą ze Spółką, a warunki tej współpracy nie będą w żaden znaczący sposób odbiegać od warunków, na

jakich Agent świadczy usługi pośrednictwa na rzecz podmiotów niepowiązanych, w tym innych organizatorów imprez turystycznych;

\- Agent, będzie kontynuował swoją działalność gospodarczą świadcząc usługi agencyjne na rzecz niepowiązanych podmiotów, a nadal większość sprzedaży Agenta będzie

dotyczyć usług (dla – przypis Organu) innych (niż Spółka) organizatorów imprez turystycznych.

\- Współpraca Agenta ze Spółką będzie więc odbywać się na analogicznych zasadach jak współpraca z innymi podmiotami, niepowiązanymi z Agentem, przy czym nadal

znacząca większość sprzedaży Agenta będzie dotyczyć usług oferowanych przez podmioty niepowiązane. W ramach współpracy ze Spółką (podobnie jak w ramach

współpracy z innymi, niepowiązanymi kontrahentami) Agent pozostanie niezależny (niezwiązany szczegółowymi instrukcjami) oraz będzie ponosił ryzyko gospodarcze swojej

działalności.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe okoliczności jednoznacznie potwierdzają status Agenta jako niezależnego przedstawiciela działającego w ramach swojej zwykłej działalności w rozumieniu art. 5 ust 6 UPO. W konsekwencji współpraca Spółki z Agentem (działalność Agenta w Polsce) nie spowoduje powstania zakładu Spółki w Polsce związanego z działaniem tzw. zależnego przedstawiciela.

Wnioskodawca wskazał, że podobne stanowisko prezentowane jest również przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podatkowych. Przykładowo w wydanej w zbliżonym stanie faktycznym interpretacji indywidualnej z 15 grudnia 2016 r. Znak: 1462- IPPB5.4510.923.16.1.MK Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wskazał:

„Ważnym czynnikiem oceny, czy dany agent/przedstawiciel jest niezależny, jest również liczba przedsiębiorstw, które dany agent/przedstawiciel reprezentuje. Działalność prawie wyłącznie na rzecz jednego podmiotu przez długi okres może przemawiać przeciwko uznaniu takiego agenta za niezależnego i raczej uzasadniać uznanie go za zakład zagranicznego przedsiębiorstwa, ze wszystkimi konsekwencjami podatkowymi tego faktu.

Organ przyjął za Wnioskodawcą, że Biuro, z którego usług korzysta Wnioskodawca, działa w imieniu szerokiej grupy przewoźników oraz właścicieli hoteli i samo ponosi ryzyko swojej działalności. Tym samym Biuro to działa jako niezależny przedstawiciel w ramach swojej zwykłej działalności.”

Reasumując, działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie w jakim dotyczy Imprez zagranicznych - nie spowoduje powstania zakładu Spółki związanego z działalnością tzw. zależnego przedstawiciela.

_Stała placówka_

Zgodnie z art. 5. ust 1 UPO „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu określenie „zakład" obejmuje w szczególności:

siedzibę zarządu;

a) filię;

b) biuro;

c) fabrykę;

d) warsztat, oraz

e) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Powyższa definicja wprowadza 2 warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby na terytorium Polski powstał zakład:

\- istnienie stałej placówki;

\- prowadzenie działalności przedsiębiorstwa za pośrednictwem tej stałej placówki.

Zgodnie z treścią Komentarza OECD do Modelu Konwencji, określenie „stała placówka” obejmuje w szczególności pomieszczenia, niekiedy także maszyny i urządzenia wykorzystywane przez przedsiębiorstwo do prowadzenia działalności gospodarczej. Warunkiem uznania danego miejsca za stalą placówkę jest pozostawanie go w dyspozycji spółki, co należy rozumieć jako prawo do swobodnego dysponowania tym miejscem. Komentarz OECD wskazuje również, iż sama obecność przedsiębiorstwa w konkretnym miejscu niekoniecznie oznacza, że miejsce to pozostaje do dyspozycji przedsiębiorstwa.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) niniejszego wniosku, Spółka nie będzie posiadała w Polsce jakichkolwiek pomieszczeń, które zostały oddane do jej dyspozycji. W szczególności, Spółka nie będzie dysponowała żadnym lokalem należącym do Agenta lub innego podmiotu będącego kontrahentem Spółki (podwykonawcą Spółki) w ramach oferowanych przez nią imprez turystycznych lub usług turystycznych. Co więcej, Spółka w ogóle nie będzie posiadała żadnego zaplecza technicznego w Polsce, które mogłoby być uznane za będące w jej dyspozycji. Warto podkreślić, że fakt podjęcia współpracy z Agentem na podstawie Umowy Agencyjnej, w ramach której podmiot powiązany (Agent), będzie angażować swój personel oraz inne zasoby do świadczenia usługi agencyjnej nie powinien w świetle art. 5 ust. 1 i 2 UPO przesądzać o istnieniu stałej placówki Wnioskodawcy w Polsce. Zasoby te są bowiem w dyspozycji Agenta (a nie Wnioskodawcy) i są (będą) wykorzystywane wyłączne w jego (Agenta) działalności gospodarczej w sposób analogiczny jak w ramach współpracy Agenta z innymi (niepowiązanymi) podmiotami.

Mając na uwadze powyższe (w szczególności brak stałej placówki na terytorium Polski) działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych - nie spowoduje powstania zakładu Spółki związanego z istnieniem stałej placówki.

_Plac budowy_

Zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. a UPO, pojęcie „zakład” obejmuje również plac budowy lub prace konstrukcyjne, montażowe lub instalacyjne, oraz czynności nadzorcze z nimi związane, ale tylko wówczas, gdy taki plac budowy, prace lub czynności trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.

Mając na uwadze fakt, iż działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych - nie jest związana z pracami konstrukcyjnymi (montażowymi, instalacyjnymi) lub placem budowy, działalność Spółki w Polsce nie będzie skutkować powstaniem zakładu związanego z placem budowy, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. a UPO.

_Zakład usługowy_

Zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. b UPO, określenie „zakład” obejmuje świadczenie usług, włączając usługi doradcze lub menedżerskie, przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa lub przez pracowników lub inny personel zaangażowany w tym celu przez przedsiębiorstwo, ale tylko wówczas, gdy działalność o takim charakterze trwa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

Jak wynika z powyższego, dla spełnienia definicji zakładu usługowego, działalność nierezydenta na terytorium Polski powinna spełniać następujące przesłanki:

\- na terytorium Polski świadczone są usługi, w tym usługi doradcze lub menedżerskie;

\- ww. usługi świadczone są na terytorium Polski przez przedsiębiorstwo drugiego państwa (Czech) lub przez pracowników, lub inny personel zaangażowany przez to

przedsiębiorstwo;

\- świadczenie usług na terytorium Polski trwa przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Imprez zagranicznych miejscem świadczenia tych usług jest terytorium państwa innego niż Polska. W konsekwencji, regulacja w zakresie zakładu usługowego nie znajdzie do nich zastosowania. Dla powyższego nie ma znaczenia, że w niektórych przypadkach w ramach Imprez zagranicznych, impreza może zaczynać się i/lub kończyć w Polsce (Polska, jako miejsce wylotu/przylotu).

Niemniej, nawet gdyby uznać, że miejsce wylotu/przylotu ma znaczenie i w zakresie, w jakim transport odbywa się przez terytorium Polski impreza ta świadczona jest w Polsce, Spółka wskazuje, że działalność ta nie może być uznana za świadczenie usługi na terytorium Polski przez przedsiębiorstwo Spółki (pracowników lub inny personel). W szczególności wynika to z faktu, że pracownicy (inny personel) Spółki nie będą prowadzić żadnych działań z terytorium Polski, a ewentualne świadczenia transportowe, które będą wykonywane przez niezależnych podwykonawców Spółki nie mogą być zaś uznane za świadczenie usługi przez przedsiębiorstwo Spółki (jej pracowników lub inny personel) - w tym zakresie odpowiednie zastosowanie powinna znaleźć szczegółowa argumentacja wskazana w uzasadnieniu do pytania 2.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez zagranicznych - nie będzie skutkować powstaniem w Polsce tzw. zakładu usługowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. b UPO.

Ad. 2.

Państwa zdaniem, analogicznie jak w przypadku pytania nr 1, tak w przypadku pytania nr 2, powstanie zakładu Spółki na terytorium Polski należy rozpatrywać z perspektywy następujących rodzajów zakładu przewidzianych w UPO:

\- zależny przedstawiciel (zdefiniowany w art. 5 ust. 5 UPO);

\- stała placówka (zdefiniowany w art. 5 ust. 1 i 2 UPO);

\- plac budowy (zdefiniowany w art. 5 ust. 3 lit. a UPO);

\- zakład usługowy (zdefiniowany w art. 5 ust. 3 lit. b UPO).

_Zależny przedstawiciel_

Analogicznie jak w przypadku pytania nr 1, w przypadku pytania nr 2 dotyczącego planowanej działalności Spółki w zakresie oferowanych Imprez krajowych Spółka wskazuje, że współpraca Agenta ze Spółką będzie odbywać się na jednakowych zasadach jak współpraca z innymi podmiotami, niepowiązanymi z Agentem, przy czym nadal znacząca większość sprzedaży Agenta będzie dotyczyć usług oferowanych przez podmioty niepowiązane. W ramach współpracy ze Spółką (podobnie jak w ramach współpracy z innymi, niepowiązanymi kontrahentami) Agent pozostanie niezależny (niezwiązany szczegółowymi instrukcjami) oraz będzie ponosił ryzyko gospodarcze swojej działalności.

Mając na uwadze wskazany opis stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), w ocenie Wnioskodawcy powyższe okoliczności jednoznacznie potwierdzają status Agenta, jako niezależnego przedstawiciela, działającego w ramach swojej zwykłej działalności w rozumieniu art. 5 ust 6 UPO. W konsekwencji współpraca Spółki z Agentem (działalność Agenta w Polsce) nie spowoduje powstania zakładu Spółki w Polsce związanego z działaniem tzw. zależnego przedstawiciela.

Reasumując, działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez krajowych - nie spowoduje powstania zakładu Spółki związanego z działalnością tzw. zależnego przedstawiciela.

_Stała placówka_

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) niniejszego wniosku, Spółka nie będzie posiadała w Polsce jakichkolwiek pomieszczeń, które zostały oddane do jej dyspozycji. W szczególności, Spółka nie będzie dysponowała żadnym lokalem należącym do Agenta lub innego podmiotu będącego kontrahentem Spółki (podwykonawcą Spółki) w ramach oferowanych przez nią imprez turystycznych lub usług turystycznych. Co więcej, Spółka w ogóle nie będzie posiadała żadnego zaplecza technicznego w Polsce, które mogłoby być uznane za będące w jej dyspozycji.

Analogicznie więc jak w przypadku pytania nr 1, w przypadku pytania nr 2 działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie w jakim dotyczy Imprez krajowych - nie spowoduje powstania zakładu związanego z istnieniem stałej placówki.

_Plac budowy_

Mając na uwadze fakt, że (analogicznie jak ma to miejsce w przypadku pytania nr 1), działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie w jakim dotyczy Imprez krajowych - nie jest związana z pracami konstrukcyjnymi (montażowymi, instalacyjnymi) lub placem budowy, działalność Spółki w Polsce nie będzie skutkować powstaniem zakładu związanego z placem budowy, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. a UPO.

_Zakład usługowy_

Zgodnie z art. 5 ust. 3 lit. b UPO, określenie „zakład” obejmuje świadczenie usług, włączając usługi doradcze lub menedżerskie, przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa lub przez pracowników lub inny personel zaangażowany w tym celu przez przedsiębiorstwo, ale tylko wówczas, gdy działalność o takim charakterze trwa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

Jak wynika z powyższego, dla spełnienia definicji zakładu usługowego, działalność nierezydenta na terytorium Polski powinna spełniać następujące przesłanki:

\- na terytorium Polski świadczone są usługi, w tym usługi doradcze lub menedżerskie;

\- ww. usługi świadczone są na terytorium Polski przez przedsiębiorstwo drugiego państwa (Czech) lub przez pracowników, lub inny personel zaangażowany przez to

przedsiębiorstwo;

\- świadczenie usług na terytorium Polski trwa przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

Mając na uwadze fakt, iż w ramach pytania nr 2 Spółka zamierza oferować imprezy turystyczne oraz usługi turystyczne na terenie Polski (Imprezy krajowe), należy rozważyć, czy

działalność prowadzoną przez Spółkę w Polsce w ramach Imprez krajowych można uznać za usługi świadczone w Polsce przez przedsiębiorstwo Spółki (pracowników Spółki lub inny personel Spółki). W szczególności kluczowe jest ustalenie, kiedy można mówić o działalności prowadzonej w Polsce przez przedsiębiorstwo (jego pracowników lub inny personel).

W ocenie Wnioskodawcy, w tym celu można posłużyć się tezami komentarza do Modelowe Konwencji OECD (jakkolwiek postanowienia UPO różnią się redakcyjnie od regulacji wskazanych w propozycji uregulowania kwestii zakładu usługowego zawartej w komentarzu do Modelowej Konwencji, podstawowy warunek, jakim jest świadczenie w jednym państwie usług przez przedsiębiorstwo drugiego umawiającego się państwa jest w obu regulacjach tożsamy).

W punkcie 153 Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji (Wnioskodawca powołuje numerację zgodnie z Komentarzem w wersji z 2017 r.) wskazano: Jak to jest wyjaśnione w punkcie 39, działalność przedsiębiorstwa (które w kontekście tego punktu obejmowałoby świadczenie usług wykonywanych w umawiającym się państwie) „jest wykonywana głównie przez przedsiębiorcę lub przez osoby, które pozostają z przedsiębiorstwem w stosunku pracowników najemnych (personel). Ten personel obejmuje pracowników najemnych oraz inne osoby, które otrzymują instrukcje od przedsiębiorstwa (zależni przedstawiciele). W rozumieniu alternatywnego przepisu osoby, za pośrednictwem których przedsiębiorstwo świadczy usługi, będą osobami, o których mowa w punkcie 39, z zastrzeżeniem wyjątku włączonego w ostatnim zdaniu tego przepisu (zob. poniżej, punkt 164).

Zgodnie zaś z punktem 164 Komentarza do art. 5 Modelu Konwencji: Jak wskazano w punkcie 153, w rozumieniu alternatywnego przepisu, osoby fizyczne, za pośrednictwem których przedsiębiorstwo zapewnia usługi, są osobami, o których mowa powyżej w punkcie 39. Jednakże, jeżeli osoba fizyczna zapewnia usługi w imieniu jednego przedsiębiorstwa, wyjątek włączony w ostatnim zdaniu przepisu ma na celu doprecyzowanie, że usługi wykonywane przez taką osobę będą brane pod uwagę przez inne przedsiębiorstwo tylko wówczas, jeżeli praca takiej osoby jest wykonywana pod nadzorem, kierownictwem i kontrolą tego drugiego przedsiębiorstwa. Tak więc na przykład, jeżeli spółka, która zgodziła się na podstawie kontraktu świadczyć usługi stronom trzecim, zapewnia te usługi za pośrednictwem pracowników odrębnego przedsiębiorstwa (na przykład przedsiębiorstwo świadczące usługi podwykonawcze), to świadczenia tych usług wykonywane przez tych pracowników nie są brane pod uwagę przy stosowaniu podpunktu b przez spółkę, która zgodziła się na podstawie kontraktu świadczyć usługi na rzecz stron trzecich. Ta norma ma zastosowanie bez względu na to, czy odrębne przedsiębiorstwo jest powiązane lub niezależne od spółki, która zawarła kontrakt.

Jak dodatkowo wyjaśniono w punkcie 139 Komentarza do art. 5 Modelu Konwencji: Sam fakt, że płatnik wynagrodzenia za usługi jest rezydentem danego państwa, lub że takie wynagrodzenie jest ponoszone przez zakład położony w tym państwie, lub że usługi są wykorzystywane w tym państwie, nie stanowi dostatecznego motywu, aby to państwo miało prawo poddać ten dochód opodatkowaniu.

W świetle powyższego, o świadczeniu usługi przez przedsiębiorstwo (pracowników lub inny personel przedsiębiorstwa) na terytorium kraju można mówić jeżeli usługi te na terytorium kraju świadczone są przez pracowników lub inny personel przedsiębiorstwa, tj. osoby znajdujące się pod kierownictwem, nadzorem lub kontrolą przedsiębiorcy. Dotyczy to również świadczenia usług z wykorzystaniem podwykonawców, ale tylko w zakresie, w jakim tacy podwykonawcy (lub ich pracownicy) pozostają pod kierownictwem, nadzorem lub kontrolą przedsiębiorstwa. Sama okoliczność, że odbiorcami są podmioty będące rezydentami danego kraju lub że faktycznie płacą one wynagrodzenie (lub ponoszą jego koszt) pozostaje zaś w tym zakresie bez znaczenia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, cała działalność Spółki będzie prowadzona z terytorium Czech, w szczególności zaś Spółka nie będzie posiadać na terytorium Polski żadnego personelu (pracowników) ani żadnego lokalu, który byłby w jej (Spółki) dyspozycji. Jeżeli zaś w ramach oferowanych przez Spółkę imprez turystycznych lub odrębnych usług turystycznych będą dokonywane jakieś czynności na terenie Polski (przewóz osób, zakwaterowanie, itp.) czynności te będą faktycznie wykonywane przez niezależne podmioty (będące podwykonawcami Spółki) oraz personel tych podmiotów, który nie będzie pod nadzorem, kierownictwem czy kontrolą Spółki. W tym zakresie Współpraca z Agentem (oraz innymi kontrahentami) będzie prowadzona na warunkach analogicznych do tych, które te podmioty oferują w ramach prowadzonej niezależnej działalności gospodarczej wszystkim innym usługobiorcom - podmiotom niepowiązanym.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, jej (planowana) działalność nie może być uznana za świadczenie usługi na terytorium Polski przez jej przedsiębiorstwo (pracowników lub inny personel). W szczególności wynika to z faktu, że pracownicy (inny personel) Spółki nie będzie prowadził żadnych działań z terytorium Polski, a ewentualne świadczenia, które będą wykonywane przez niezależnych podwykonawców Spółki nie mogą być zaś uznane za świadczenie usługi przez przedsiębiorstwo Spółki (jej pracowników lub inny personel). W konsekwencji, należy stwierdzić, że planowana działalność Spółki nie będzie skutkować powstaniem w Polsce tzw. zakładu usługowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. b UPO. Wnioskodawca podkreśla, że jeżeli w ramach oferowania klientom imprez turystycznych bądź innych usług turystycznych będzie uzyskiwany dochód związany z działalnością faktycznie wykonywaną w Polsce / usługami faktycznie świadczonymi w Polsce (np. dochód Agenta związany ze świadczonymi usługami agencyjnymi albo dochód niezależnych podwykonawców Spółki, polskich rezydentów świadczących usługi zakwaterowania lub usługi transportowe) dochód ten będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce u tych Podmiotów, niezależnie od ewentualnego powstania zakładu Spółki w Polsce.

W konsekwencji fakt, że w ramach oferowania klientom imprez turystycznych bądź innych usług turystycznych pewne czynności dokonywane są w Polsce (działania Agenta bądź podwykonawców Spółki) i w związku z tymi czynnościami uzyskiwany (wytwarzany) jest dochód nie powinien mieć wpływu na konkluzję w zakresie braku istnienia zakładu Spółki w Polsce (dochód ten będzie bowiem i tak opodatkowany w Polsce). Ewentualny dochód, który w ramach oferowania imprez turystycznych bądź innych usług turystycznych osiągnie (wytworzy) Wnioskodawca będzie się zaś wiązał z jego działalnością faktycznie wykonywaną przez jego personel poza terytorium Polski (w Czechach), która nie może być uznana za świadczenie usługi na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. b UPO.

W świetle powyższego, planowana działalność Spółki w Polsce (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta - w zakresie, w jakim dotyczy Imprez krajowych - nie będzie skutkować powstaniem w Polsce tzw. zakładu usługowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. b UPO.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawiliście we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: „updop”):

podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Przy czym, jak wynika z art. 3 ust. 1a updop:

podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:

1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub

2) udzielonych pełnomocnictw, lub

3) powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 updop:

podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 3 ust. 3 tej ustawy:

za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów takiej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, funduszu inwestycyjnego, instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.

Jak wynika z ww. ustawy, uzyskiwanie dochodów w Polsce za pośrednictwem zakładu zagranicznego przedsiębiorcy prowadzi do powstania źródła przychodów w Polsce, które powinny być opodatkowane w Polsce.

Zgodnie z definicją zagranicznego zakładu, zawartą w art. 4a pkt 11 updop:

ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie – oznacza to:

a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

– chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.

Jak wskazaliście Państwo we wniosku, jesteście spółką prawa czeskiego, z siedzibą w Czechach - jesteście podmiotem zarejestrowanym w Czechach i czeskim rezydentem podatkowym - dlatego też analiza, czy posiadacie Państwo zakład w Polsce powinna zostać przeprowadzona na gruncie postanowień Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 991 ze zm.; dalej: „UPO”, „Umowa”).

Stosownie do art. 5 ust. 1 UPO:

w rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

W świetle art. 5 ust. 2 Umowy:

określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

a) siedzibę zarządu;

b) filię;

c) biuro;

d) fabrykę;

e) warsztat, oraz

f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Stosownie do treści art. 5 ust. 3 UPO:

określenie „zakład” obejmuje:

a) plac budowy lub prace konstrukcyjne montażowe lub instalacyjne, oraz czynności nadzorcze z nimi związane, ale tylko wówczas, gdy taki plac budowy, prace lub czynności trwają dłużej niż dwanaście miesięcy;

b) świadczenie usług, włączając usługi doradcze lub menedżerskie, przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa lub przez pracowników lub inny personel zaangażowany w tym celu przez przedsiębiorstwo, ale tylko wówczas, gdy działalność o takim charakterze trwa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa przez okres lub okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

Natomiast art. 5 ust. 4 UPO, wskazuje, że:

bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie "zakład" nie obejmuje:

a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;

b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy;

c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;

d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;

e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia jakichkolwiek rodzajów działalności, wymienionych w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Podkreślenia wymaga, że od ogólnej zasady istnienia zakładu istnieje szereg wyłączeń.

W art. 5 ust. 5 UPO strony umowy uzgodniły bowiem, że:

bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada, oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada w tym Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

Z art. 5 ust. 6 UPO wynika natomiast, iż:

nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że podejmuje ono w tym Państwie czynności za pośrednictwem pośrednika, generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem, że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności.

Natomiast, stosownie do art. 5 ust. 8 UPO:

fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Podkreślić przy tym należy, że „zakład” jest pewnym abstrakcyjnym pojęciem funkcjonującym w międzynarodowym prawie podatkowym. Stwierdzenie, czy Wnioskodawca posiada zakład na terytorium Polski ma bezpośredni wpływ na kwestię powstania ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 UPO:

zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Stosownie zaś do art. 7 ust. 2UPO:

jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby prowadził taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

W odniesieniu do interpretacji postanowień UPO należy zastosować dyrektywy wykładni prawa międzynarodowego.

Dokonując interpretacji postanowień UPO należy zatem zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się ty samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

Zgodnie z pkt. 31 Komentarza do art. 5 Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OCED (wersja lipiec 2010 r.) mającej wprost zastosowanie do postanowień analizowanej umowy (dalej: „Komentarz”) zgodnie z powszechnie przyjętą zasadą przedsiębiorstwo powinno być traktowane jako posiadające zakład w danym państwie, jeżeli w tym państwie w ramach określonych warunków, działa na jego rzez osoba, nawet gdy przedsiębiorstwo to nie ma stałej placówki w rozumieniu ustępów 1 i 2 (…).

Jak wynika z pkt 32 Komentarza, osoby, których działalność może stanowić zakład przedsiębiorstwa, nazywa się zależnymi przedstawicielami, to jest „osobami”, bez względu na to czy są zatrudnione czy nie: nie są niezależnymi przedstawicielami w rozumieniu ust. 6 (…) Ustęp 5 stanowi więc, że jedynie utrzymywanie osób mających uprawnienia do zawierania kontraktów może prowadzić do powstania zakładu przedsiębiorstwa. Osoba taka ma dostateczne uprawnienia do angażowania przedsiębiorstwa w działalność gospodarczą w danym państwie. (…) W pkt 32.1 Konwencja przewiduje natomiast, że (…) również określenie „pełnomocnictwo do zawierania kontraktów w imieniu przedsiębiorstwa” nie ogranicza stosowania tego ustępu do przedstawiciela zawierającego kontrakty, które wiążą przedsiębiorstwo, mimo, iż takie kontrakty nie są zawierane w imieniu danego przedsiębiorstwa. Fakt, że przedsiębiorstwo nie bierze czynnego udziału w transakcjach może oznaczać, iż przekazało takie uprawnienia przedstawicielowi. Na przykład można uważać, że przedstawiciel posiada rzeczywiste uprawnienie do zawierania kontraktów, jeżeli ubiega się i zbiera zamówienia (lecz ich nie realizuje w sposób formalny), które następnie są przesyłane bezpośrednio do składów, skąd towary są dostarczane, podczas gdy przedsiębiorstwo zagraniczne jedynie aprobuje transakcje w sposób rutynowy. (…)

Reguła, że przedstawiciel powinien „zazwyczaj podpisywać kontrakty jest odbiciem podstawowej zasady artykułu 5, zgodnie z którą obecność przedsiębiorstwa w umawiającym się państwie musi być więcej niż tyko przejściowa (…).

Jednakże, jak wskazano w pkt 36 Komentarza, przedsiębiorstwo umawiającego się państwa prowadzące działalność handlową za pośrednictwem maklera, generalnego komisanta albo każdego innego niezależnego przedstawiciela nie może być opodatkowane w drugim umawiającym się państwie z tytułu takiej działalności, jeżeli ów przedstawiciel wykonuje te czynności w ramach swojej zwykłej działalności (…).

Powyższą zasadę sprecyzowano w pkt 37 Komentarza wskazując, że osoba jest objęta postanowieniami ustępu 6, to znaczy nie stanowi zakładu przedsiębiorstwa, na którego rachunek działa, tylko wtedy, gdy:

a) jest niezależna od przedsiębiorstwa zarówno prawnie, jak i ekonomicznie i

b) działając w imieniu przedsiębiorstwa, działa w ramach swojej zwykłej działalności.

Przy czym, jak wskazano w pkt 38 Komentarza, niezależność osoby w stosunku do przedsiębiorstwa, które ona reprezentuje, zależy od zakresu jej zobowiązań wobec przedsiębiorstwa. Jeżeli prowadzona przez nią działalność handlowa jest poddana szczegółowym instrukcjom lub podlega całkowitej kontroli ze strony przedsiębiorstwa, to taka osoba nie może być uznana za niezależną od przedsiębiorstwa. Inne ważne kryterium polega na tym, czy ryzyko przedsiębiorcy ponosi ta osoba, czy przedsiębiorstwo, które ona reprezentuje.

Zwyczajowo niezależny przedstawiciel odpowiada wobec przedsiębiorstwa, które reprezentuje, za wyniki swojej pracy, przy czym sposób, w jaki wykonuje pracę, nie podlega kontroli. Nie jest on poddany szczegółowym instrukcjom przedsiębiorstwa, które reprezentuje, jeżeli chodzi o sposób prowadzenia działalności (…) pkt 38.3. Komentarza.

Z powyższych wyjaśnień wynika zatem, że decydującym o powstaniu zakładu na terytorium drugiego z umawiających się państw kryterium jest prawne związanie przedsiębiorstwa działaniem przedstawiciela.

Jak wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, Wnioskodawca jako czeski rezydent podatkowy, prowadzi na terytorium Republiki Czeskiej, na podstawie stosownych zezwoleń działalność turystyczną. Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Agentem (polską Spółką akcyjną) będącą polskim rezydentem podatkowym i prowadzącym działalność jako agent turystyczny umowę o współpracy w zakresie sprzedaży imprez turystycznych oferowanych przez Wnioskodawcę. Spółka oraz Agent są obecnie podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ten sam podmiot dominujący (spółka prawa czeskiego – dalej: „podmiot dominujący”) posiada zarówno we Wnioskodawcy, jak i w Spółce akcyjnej całość akcji / udziałów.

Mimo istniejącego powiązania pomiędzy Wnioskodawcą a Agentem, podmioty te prowadziły niezależną działalność gospodarczą na różnych rynkach i nie współpracowały w zakresie sprzedaży imprez turystycznych. W szczególności Wnioskodawca nie oferował swoich usług nabywcom na rynku polskim, a z kolei działalność Agenta obejmuje właśnie rynek polski. Dotychczasowy brak współpracy wynikał m.in. z faktu, że Wnioskodawca stał się podmiotem powiązanym wobec Agenta w czasie, kiedy Agent był już rozwiniętą spółką prowadzącą samodzielną, stabilną działalność gospodarczą - działalność ta była rozwijana przez lata wcześniej na terytorium Polski niezależnie od działalności Wnioskodawcy na terytorium Czech. Agent od lat prowadzi na terytorium Polski samodzielną działalność gospodarczą jako agent turystyczny, współpracując z podmiotami niepowiązanymi (niezależnymi), które są organizatorami imprez turystycznych. Agent ma zawarte umowy agencyjne z szeregiem organizatorów imprez turystycznych, co zapewnia mu szeroki, zróżnicowany zakres usług oferowanych do sprzedaży. Agent samodzielnie wypracował i wynegocjował określone warunki współpracy z organizatorami imprez turystycznych, a także na bieżąco dba o zawieranie nowych umów agencyjnych oraz rozpoczynanie współpracy z nowymi organizatorami imprez turystycznych. Dotychczas Agent nie współpracował z organizatorem imprez turystycznych, który byłby podmiotem powiązanym z Agentem.

Wnioskodawca oraz Agent rozważają rozpoczęcie współpracy na takich samych zasadach, jakie Agent obecnie stosuje współpracując z niepowiązanymi organizatorami imprez turystycznych. Oferowanie usług Spółki na rynku polskim miałoby miejsce za pośrednictwem Agenta. Zgodnie z treścią Umowy Agencyjnej, Spółka akcyjna (działając jako agent) zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne Wnioskodawcy, a także pośredniczyć w zawieraniu umów pomiędzy Spółką (działającą jako operator) a polskimi klientami dotyczących przedmiotowych usług. W zamian Spółka zobowiązuje się do zapłaty należnej prowizji na rzecz Agenta wg stawki określonej w Umowie Agencyjnej. Strony zakładają, że współpraca pomiędzy Spółką a Agentem będzie długofalowa.

Spółka w ramach Umowy Agencyjnej dostarczać będzie Agentowi pełną i kompletną dokumentację oraz materiały dotyczące oferowanych i sprzedawanych imprez turystycznych oraz poszczególnych usług turystycznych, zawierające niezbędne informacje potrzebne do pośredniczenia w zawarciu umów z polskimi klientami. Informacje te zawierać będą m.in. katalogi, broszury reklamowe oraz informacje zawierające dane dotyczące ceny, opisu zakwaterowania, celu podróży oraz daty imprez turystycznych. Ponadto Spółka w ramach Umowy Agencyjnej przekaże Agentowi wzory umów, ogólne warunki umowy oraz ogólne warunki ubezpieczenia turystycznego. W przypadku zakupu usługi turystycznej przez polskiego klienta, Agent pobierze zarówno zaliczkę jak również całą cenę nabywanej usługi turystycznej, a następnie przekaże kwotę Spółce.

Agent zamierza oferować imprezy turystyczne oraz poszczególne usługi turystyczne, w szczególności, za pośrednictwem własnej strony internetowej w języku polskim.

W ramach Umowy Agencyjnej, Spółka nie będzie wydawać Agentowi szczegółowych instrukcji w zakresie oferowania i sprzedaży imprez turystycznych oraz pozostałych usług opierając się na doświadczeniu Agenta. Model wynagrodzenia Agenta nie będzie gwarantował Agentowi stałej dochodowości (pokrycia kosztów działalności) i będzie przewidywał ponoszenie przez Agenta ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością, w tym również działalnością, którą Agent będzie prowadził we współpracy ze Spółką. Jednocześnie nadal większość sprzedaży Agenta będzie dotyczyć usług innych (niż Spółka) organizatorów imprez turystycznych (strony przewidują, że ok. 10% sprzedaży Agenta będą stanowić imprezy turystyczne i usługi turystyczne oferowane przez Spółkę, przy czym strony nie wykluczają, że udział ten wzrośnie). Spółka nie będzie posiadać żadnego własnego zaplecza w postaci zasobów ludzkich (personelu) i technicznych na terytorium Polski. Spółka nie będzie miała również wpływu na pracowników Agenta, nie będzie uprawniona do kontroli ich działań ani do wydawania im poleceń. Spółka nie będzie również dysponować żadnym lokalem na terytorium Polski (w tym żaden lokal należący do Agenta nie będzie w dyspozycji Spółki). Cała działalność Spółki (jej personelu), jako organizatora imprez turystycznych lub dostawcy innych usług turystycznych będzie prowadzona z terytorium Czech.

Usługi turystyczne w Polsce (tj. zakwaterowanie, transport, w tym w ramach Imprez zagranicznych) nie będą jednak świadczone przez personel Spółki (w szczególności pracowników Spółki), ani z wykorzystaniem zasobów Spółki (lokali, środków transport itp. będących w dyspozycji Spółki) - jak już bowiem wskazano wyżej, Spółka nie posiada personelu ani infrastruktury, które umożliwiałyby jej świadczenie usług zakwaterowania lub transportu we własnym zakresie. Spółka nabywa takie usług od podmiotów posiadających stosowaną infrastrukturę i personel i odprzedaje je na rzecz swoich klientów.

W szczególności, jeżeli w ramach oferowanych imprez turystycznych lub odrębnych usług turystycznych będą dokonywane jakieś czynności na terenie Polski (przewóz osób, zakwaterowanie, itp.) czynności te będą faktycznie wykonywane przez niezależne podmioty (będące podwykonawcami Spółki) oraz personel tych podmiotów niepozostający pod nadzorem, kierownictwem, ani kontrolą Spółki.

Agent będzie posiadał pełnomocnictwa do zawierania umów z polskimi klientami w imieniu Spółki. Usługi turystyczne Spółki będą oferowane za pośrednictwem Agenta, w szczególności za pośrednictwem jego strony internetowej. Polscy klienci, którzy będą zainteresowani ofertą turystyczną Wnioskodawcy dostępną na stronie internetowej Agenta, będą mogli zakupić tę usługę i podpisać umowę z Agentem działającym w imieniu Wnioskodawcy. Jak wskazano, kiedy klient zgłasza się do agenta szukając wyjazdu (np. zagranicznej egotycznej podróży) to pomiędzy agentem i klientem następuje sprecyzowanie jego wymagań (miejsce wyjazdu, czas wyjazdu, wymagania co do standardu hotelu etc.) po czym agent przedstawia usługi różnych operatorów. Operator nie ma bezpośredniego kontaktu z klientem a wyłącznie dostarcza agentowi informacje, jakie rodzaje wyjazdów, do jakich hoteli etc. będzie organizował w danym okresie. Spółka nie będzie miała wpływu na pracowników Agenta, nie będzie uprawniona do kontroli ich działań ani do wydawania im poleceń. Spółka nie będzie posiadała kontroli nad zasobami technicznymi / rzeczowymi Agenta. Spółka nie będzie miała wypływu na to jaka część zasobów technicznych / rzeczowych Agenta ma zostać wykorzystana do świadczenia usług na rzecz Spółki.

Spółka nie będzie miała wpływu na to jaka część zasobów osobowych Agenta ma zostać wykorzystana do świadczenia usług. Spółka nie będzie miała wpływu na czas pracy zasobów osobowych Agenta. Spółka na terytorium Polski nie będzie wynajmowała (ani w inny sposób pozyskiwała) żadnych powierzchni (nieruchomości / lokali / miejsc magazynowych itp.).

W związku z opisaną we Wniosku współpracą z Agentem Spółka nie miała potrzeby starania się o żadne koncesje / pozwolenia / zgody itp. (i ich nie uzyskała).

Mając powyższe okoliczności na względzie, skoro świadczone przez Agenta na rzecz Wnioskodawcy wykonywane będą w ramach niezależnej działalności prowadzonej przez Agenta przez wiele lat, a Wnioskodawca będzie jedynie jednym z organizatorów imprez turystycznych, których usługi oferować będzie Agent i jednocześnie Wnioskodawca nie będzie miał żadnego wpływu na działalność Agenta to uznać należy, że przy tak sformułowanych warunkach współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Agentem na terytorium Polski nie powstanie zakład Wnioskodawcy w rozumieniu art. 4a pkt 11 updop w związku z art. 5 ust. 6 UPO.

Mając na uwadze powyższe, zgodzić się z Państwem należy, że działalność Spółki w Polsce opisana powyżej (Nowa działalność) w tym oferowanie usług za pośrednictwem Agenta – w zakresie w jakim dotyczy Imprez krajowych i zagranicznych – nie spowoduje powstania zakładu Spółki w rozumieniu art. 5 UPO.

Zatem, w analizowanej sprawie Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się

Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).