Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.220.2018.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-21
Teza: Powierzanie przetwarzanie i ewidencjonowanie suszu tytoniowego
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; przetwarzanie; tytoń
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 września 2018 r. (data wpływu 25 września 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powierzenia, przetwarzania i ewidencjonowania suszu tytoniowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powierzenia, przetwarzania i ewidencjonowania suszu tytoniowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości (budynek) na której inny podmiot prowadzi działalność jako pośredniczący podmiot tytoniowy (zwany PPT) w zakresie suszu tytoniowego tj. dosuszania i odpiaszczania liścia tytoniowego, przetwarzania liścia tytoniowego w postaci oddzielania blaszki liścia od żyły liścia.

W chwili obecnej Wnioskodawca sam posiada linię do dosuszania liścia tytoniowego, która również może oddzielać żyłę liścia od blaski liścia tytoniowego. Linia dzierżawiona jest do pośredniczącego podmiotu tytoniowego, który jako jedyny wykorzystuje tę linię do swojej działalności.

Wnioskodawca nie posiada statusu pośredniczącego podmiotu tytoniowego.

STAN 1.

Wnioskodawca rozważa rozpoczęcie działalności jako podmiot usługowo zajmujący się dosuszaniem liści tytoniowych i oddzielaniem żyły liściowej od blaszki liścia. Chciałyby tego dokonywać zarówno dla pośredniczącego podmiotu tytoniowego któremu dzierżawi linię do suszu tytoniowego, jak i innych podmiotów produkujących susz tytoniowy.

Co istotne Wnioskodawca nie będzie nabywał liści tytoniu, ani suszu tytoniowego, ale będzie świadczył na tym towarze usługi na rzecz składów podatkowych lub pośredniczących podmiotów tytoniowych. Liście tytoniu będą mu zatem powierzone do przeprowadzenia obróbki - oddzielanie żyły, dosuszanie. Wnioskodawca wraz z podmiotem powierzającym liście tytoniu każdorazowo będą ważyć przekazane liści, a następnie zwrócony susz tytoniowy oraz pozostałe odpady. Wnioskodawca nie będzie zatem gromadził odpadów z procesu przetwarzania suszu tytoniowego. Wszelkie zapisy w ewidencji suszu tytoniowego dokona podmiot powierzający a nie Wnioskodawca, gdyż nie będąc PPT, w myśl art. 138g ust. 1 nie będzie zobowiązany do prowadzenia ewidencji.

STAN 2

Jednocześnie Wnioskodawca rozważa uzyskanie statusu pośredniczącego podmiotu tytoniowego i prowadzenie działalności polegającej na usługowym wytwarzaniu suszu tytoniowego tj. oddzielanie żyły od liścia i dosuszanie liścia tytoniowego.

W tym przypadku Wnioskodawca również nie będzie nabywał liści tytoniu ani suszu tytoniowego, ale jedynie zostanie on mu powierzony w celu wykonania na nim usług. Wnioskodawca albo przekaże odpady tytoniowe powierzającemu (PPT lub składowi podatkowemu), albo dokona ich utylizacji po wcześniejszym zawiadomieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego o takim zdarzeniu. Zapisów w ewidencji suszu tytoniowego dokona jednak Wnioskodawca, co do nabycia, przetworzenia i wydania (sprzedaży) suszu tytoniowego. Jeżeli dokona utylizacji odpadów dokona stosowanych zapisów w ewidencji suszu tytoniowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  STAN 1; Czy powstanie wobec Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w związku z otrzymaniem od pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub składu podatkowego liści tytoniowych w celu ich przetworzenia (dosuszenia, odpiaszczenia, oddzielania żyły liścia od jego blaszki)?
2.  STAN 2; Czy wobec Wnioskodawcy posiadającego status pośredniczącego podmiotu tytoniowego powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w związku z otrzymaniem od pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub składu podatkowego liści tytoniowych w celu ich przetworzenia (dosuszenia, odpiaszczenia, oddzielania żyły liścia od jego blaszki)?
3.  STAN 2; Czy Wnioskodawca będąc pośredniczącym podmiotem tytoniowym ma obowiązek ewidencjonowania w ewidencji suszu tytoniowego faktu otrzymania suszu tytoniowego do przetworzenia na rzecz innych pośredniczących podmiotów tytoniowych lub składów podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1 i 2

W ocenie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy nie powstanie w sytuacji otrzymania liści tytoniu lub suszu tytoniowego od pośredniczącego podmiotu tytoniowego czy składu podatkowego zarówno, gdy Wnioskodawca będzie miał status pośredniczącego podmiotu tytoniowego, jak i w sytuacji gdy takiego statusu nie będzie posiadał. Zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 6 w przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, pośredniczący podmiot tytoniowy lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Podkreślić trzeba, że katalog czynności wskazanych w art. 9b ustawy wskazujący czynności opodatkowane akcyzą, ma charakter zamknięty. Inne czynności, których przedmiotem jest susz tytoniowy nie powodują powstania obowiązku podatkowego. Analizując treść punktu 6 art. 9b ust. 1 ustawy stwierdzić trzeba, że przepis ten odnosi się do sytuacji w której:

*   podmiot nabywa lub posiada susz tytoniowy,
*   podmiot ten nie jest pośredniczącym podmiotem tytoniowym, składem podatkowym, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, ani nie jest rolnikiem, który wyprodukował susz tytoniowy,
*   nie została zapłacona akcyza od suszu tytoniowego w należnej wysokości,
*   nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Przepis zatem odnosi się do sytuacji, w której doszło do sprzedaży suszu tytoniowego, a dodatkowo nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku akcyzowym, użyte w ustawie określania oznaczają: sprzedaż - czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot. Przyjąć zatem należy, że mimo iż powierzający podmiot nie przenosi na Wnioskodawcę własności liści tytoniu i suszu tytoniowego, nie wystawia na rzecz Wnioskodawcy faktury sprzedaży, to jednak w myśl ustawy dokonuje on sprzedaży suszu tytoniowego. Gdy zaś Wnioskodawca zwraca susz tytoniowy podmiotowi powierzającemu również dochodzi do kolejnej sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Nie jest jednak spełniony warunek mówiący o niemożności ustalenia podmiotu, który sprzedał (powierzył) liście tytoniu Wnioskodawcy, Wnioskodawca wie dokładnie kto powierzył mu liście tytoniu. Podobnie organ podatkowy będzie dokładnie wiedział skąd susz tytoniowy do Wnioskodawcy trafił. Transport od podmiotu powierzającego do Wnioskodawcy odbędzie się przy zachowaniu warunków SENT (monitorowanie transportu towarów wrażliwych).

Stwierdzić zatem trzeba, że wobec Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy zarówno w przypadku, gdy będzie posiadał status PPT, jak i w przypadku gdy nie będzie posiadał statusu PPT. Zauważyć jednak należy, że PPT lub skład podatkowy, który powierzałby liście tytoniu Wnioskodawcy, gdy ten nie posiadałby statusu PPT, może być zobowiązany do zapłaty akcyzy w myśl art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy. Sytuacja taka nie będzie jednak miała miejsca, jeśli PPT lub skład podatkowy wyda liście tytoniu do przetworzenia innemu PPT, mimo iż jedynie powierzy (bez przekazania prawa do dysponowania liśćmi jak właściciel) liście tytoniu aby wykonać na nich określoną usługę.

Ad. 3

Odnosząc się do prawidłowego wywiązania się z obowiązku prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego stwierdzić należy, że skoro powierzenie należy traktować jako sprzedaż suszu tytoniowego, to Wnioskodawca jeśli będzie posiadać status PPT, zobowiązany jest ewidencjonować na podstawie 138g ust. 2 pkt 1 lit a i d, ilości nabytego, przetworzonego i sprzedanego suszu tytoniowego. Zobowiązany jest zatem uwzględnić w swych ewidencjach powierzony mu susz tytoniowy, na tych samych zasadach jakby był jego właścicielem. Jeżeli będzie utylizował odpady również dokona stosownych zapisów w ewidencji.

Jeżeli zaś będzie przetwarzał liście tytoniu bez posiadania statusu PPT, nie będzie on zobowiązany do prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego zgodnie z art. 138g ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1114 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 45 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono bez względu na kod CN susz tytoniowy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21ustawy sprzedaż to czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23b ustawy pośredniczący podmiot tytoniowy to podmiot posiadający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju, przedsiębiorca zagraniczny posiadający oddział z siedzibą na terytorium kraju, utworzony na warunkach i zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649), lub przedsiębiorca zagraniczny, który wyznaczył podmiot reprezentujący go na terytorium kraju, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie suszu tytoniowego, który został wpisany do rejestru pośredniczących podmiotów tytoniowych.

Stosownie do art. 99a ust. 1 ustawy za susz tytoniowy uznaje się, bez względu na wilgotność, tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym.

W myśl art. 9b ust. 1 ustawy w przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
2.  sprzedaż suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, lub pośredniczący podmiot tytoniowy, z wyłączeniem sprzedaży przez podmiot prowadzący skład podatkowy, grupę producentów suszu tytoniowego utworzoną na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. poz. 983, z późn. zm.), zwaną dalej "grupą producentów", oraz pośredniczący podmiot tytoniowy, którzy jednocześnie z tą sprzedażą dokonują dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu suszu tytoniowego;
3.  import suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
4.  zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy;
5.  zużycie suszu tytoniowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich;
6.  nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich, pośredniczący podmiot tytoniowy lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Zgodnie z art. 9b ust. 2 ustawy za sprzedaż uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8 ustawy.

Stosownie do art. 9a ust. 2 pkt 1-8 ustawy za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132 oraz z 2018 r. poz. 398 i 650);
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników.

Jeżeli w stosunku do suszu tytoniowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości – art. 9b ust. 3 ustawy.

W przypadku sprzedaży suszu tytoniowego, sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje ten susz podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy lub pośredniczącemu podmiotowi tytoniowemu – art. 9b ust. 4 ustawy.

W sytuacji, o której mowa w ust. 4, sprzedawca suszu tytoniowego może zażądać od nabywcy przedstawienia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego albo decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, o której mowa w art. 20a ust. 4, a w razie odmowy ich przedstawienia przez nabywcę może odmówić sprzedaży suszu tytoniowego po cenie nieuwzględniającej akcyzy – art. 9b ust. 5 ustawy.

Pośredniczący podmiot tytoniowy oraz podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego przekazują Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacje o masie suszu tytoniowego, wyrażonej w kilogramach, pochodzącego z poprzedniego roku zbiorów, łącznie oraz z podziałem na grupy odmian tytoniu, o których mowa w ust. 7 załącznika III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113), skupionego od producentów surowca tytoniowego, wraz z wykazem tych producentów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku kalendarzowego – art. 9b ust. 6 ustawy.

Zgodnie z art. 11a ustawy w przypadku suszu tytoniowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego suszu tytoniowego;
2.  wydania suszu tytoniowego w przypadku dokonania jego sprzedaży;
3.  zużycia suszu tytoniowego;
4.  nabycia lub wejścia w posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, pośredniczący podmiot tytoniowy, grupę producentów lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;
5.  powstania długu celnego, w przypadku importu suszu tytoniowego.

W myśl art. 138g ustawy:

1\. Ewidencję suszu tytoniowego prowadzą:

1.  pośredniczący podmiot tytoniowy;
2.  osoba upoważniona w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego, w przypadku gdy pośredniczącym podmiotem tytoniowym jest przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. b;
3.  podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego, o którym mowa w art. 20c, w przypadku gdy pośredniczącym podmiotem tytoniowym jest przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c;
4.  podmiot prowadzący skład podatkowy, który magazynuje susz tytoniowy nieopodatkowany akcyzą poza składem podatkowym.

2\. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności:

1.  ustalenie ilości suszu tytoniowego:
    1.  nabytego na terytorium kraju,
    2.  nabytego wewnątrzwspólnotowo,
    3.  importowanego,
    4.  sprzedanego na terytorium kraju,
    5.  dostarczonego wewnątrzwspólnotowo,
    6.  eksportowanego,
    7.  zużytego przez pośredniczący podmiot tytoniowy,
    8.  zniszczonego,
    9.  przemieszczanego ze składu podatkowego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4,
    10.  przemieszczanego do składu podatkowego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;
2.  ustalenie:
    1.  podmiotu, od którego susz tytoniowy został nabyty lub importowany,
    2.  podmiotu, któremu susz tytoniowy został sprzedany,
    3.  podmiotu, do którego susz tytoniowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany;
3.  ustalenie ilości i sposobu przetwarzania suszu tytoniowego;
4.  ustalenie miejsca i adresu magazynowania suszu tytoniowego przez podmiot, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.

Mając na uwadze powyższe przepisy wskazać w pierwszej kolejności należy, że na gruncie ustawy o podatku akcyzowym określenie „susz tytoniowy” przyjęto na potrzeby opodatkowania akcyzą tytoniu w celu wyraźnego rozróżnienia etapu uprawy tytoniu i etapu rozpoczęcia jego przerobu. Z suszem tytoniowym mamy w związku z tym do czynienia od momentu zakończenia uprawy tytoniu. Oznacza to, że za susz tytoniowy należy uznać każdą część tytoniu, która nie jest połączona z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym, niezależnie od stopnia jej przetworzenia i wilgotności, w tym zarówno liście tytoniu przeznaczone do przetworzenia (oddzielenia blaszki liścia od żyły) jak i odpady tego procesu tj. żyły, łodygi czy pył tytoniowy.

Należy również zaznaczyć, że art. 9b ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 9a ust. 2 pkt 1-8 i w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy zawiera katalog czynności stanowiących przedmiot opodatkowania akcyzą w zakresie dotyczącym suszu tytoniowego. Ustawodawca równocześnie dopuszcza obrót suszem tytoniowym bez konieczności zapłaty akcyzy z tego tytuły, przy czym obrót tym suszem tytoniowym możliwy jest wyłącznie pomiędzy ściśle określoną wąską grupą podmiotów.

Mając na uwadze powyższe stwierdza się co następuje:

Ad. 1 i 2

Zgodnie z opisem zdarzenie przyszłego Wnioskodawca rozważa rozpoczęcie działalności jako podmiot usługowo zajmujący się dosuszaniem liści tytoniowych i oddzielaniem żyły liściowej od blaszki liścia (jako podmiot nie posiadający statusu pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub jako podmiot będący pośredniczącym podmiotem tytoniowym).

Wnioskodawca nie będzie nabywał suszu tytoniowego, ale będzie świadczył na tym towarze usługi na rzecz składów podatkowych lub pośredniczących podmiotów tytoniowych. Liście tytoniu będą mu zatem powierzone do przeprowadzenia obróbki - oddzielanie żyły, dosuszanie a następnie zwracane wraz z odpadami tego procesu. W przypadku gdy Wnioskodawca będzie działać jako pośredniczący podmiot tytoniowy Wnioskodawca może dokonywać również utylizacji odpadów.

Zauważyć także należy, że zarówno w opisie zdarzenia przyszłego jak i we własnym stanowisku Wnioskodawca stwierdza, że przekazanie suszu tytoniowego będzie sprzedażą w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy wyznaczonych zakresem pytania nr 1 i 2 stwierdzić należy, że w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego wobec Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w związku z otrzymaniem od pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub składu podatkowego liści tytoniowych (suszu tytoniowego) w celu ich przetworzenia.

Wynika to z faktu, że w przypadku gdy Wnioskodawca nie będzie posiadać statusu pośredniczącego podmiotu tytoniowego, to wówczas przekazanie mu suszu tytoniowego w celu jego przetworzenia, będzie zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego i własnym stanowiskiem Wnioskodawcy sprzedażą w rozumieniu ustawy. Tym samym pośredniczący podmiot tytoniowy lub podmiot prowadzący skład podatkowy winni przekazany Wnioskodawcy susz tytoniowy opodatkować akcyzą. Zgodnie bowiem z zasadą jednokrotności, opodatkowaniu akcyzą podlega pierwsza czynność tj. sprzedaż (powierzenie) suszu tytoniowego Wnioskodawcy (art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy) jako podmiotowi nieuprawnionemu do wejścia w posiadanie suszu tytoniowego bez zapłaconej akcyzy. Tym samym będący w posiadaniu Wnioskodawcy susz tytoniowy po jego przekazaniu (sprzedaży) nie będzie rodził już u Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w związku z jego przetworzeniem (oddzieleniem blaszki liścia od żyły) i dalszym obrotem.

Natomiast w przypadku gdy Wnioskodawca będzie posiadał status pośredniczego podmiotu tytoniowego, wówczas przekazanie (sprzedaż) Wnioskodawcy suszu tytoniowego przez inny pośredniczący podmiot tytoniowy lub skład podatkowy nie rodzi obowiązku podatkowego. Podobnie przetworzenie i ponowne przekazanie (sprzedaż) suszu tytoniowego podmiotom na rzez których przetworzenia dokonano, nie będzie rodzić u Wnioskodawcy obowiązku podatkowego. Wnioskodawca bowiem jako pośredniczący podmiot tytoniowy jest co do zasady uprawniony do posiadania suszu tytoniowego bez zapłaconej akcyzy.

Odpowiadając zatem wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie oznaczone nr 1 i 2, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznać należy za prawidłowe.

Ad. 3.

Odnosząc się do kwestii czy Wnioskodawca będąc pośredniczącym podmiotem tytoniowym ma obowiązek ewidencjonowania w ewidencji suszu tytoniowego faktu otrzymania suszu tytoniowego do przetworzenia na rzecz innych pośredniczących podmiotów tytoniowych lub składów podatkowych, wskazać należy, że art. 138g ustawy precyzyjnie i jednoznacznie określa jakie podmioty i w jaki zakresie są obowiązane do prowadzenie ewidencji w zakresie suszu tytoniowego.

Organ podziela zatem stanowisko Wnioskodawcy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie posiadał status pośredniczącego podmiotu tytoniowego zobowiązany będzie ewidencjonować ilości nabytego, przetworzonego, sprzedanego i zniszczonego (zutylizowanego) suszu tytoniowego.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 uznać należy zatem za prawidłowe.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Zainteresowanego. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja została wydana w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.