Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.117.2015.BRT
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-07-09
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości oraz udziału w prawie własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości budynków niemieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; grunty; lokal-lokal mieszkalny; nabycie; nieruchomości; prawo; przychód; sprzedaż; spółki-spółka cywilna; udział; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wspólnik; współwłasność; własność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 20 września 2010 r. Nr ILPB2/415-770/10-2/ES, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziału w prawie własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości budynków niemieszkalnych wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 20 września 2010 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości oraz udziału w prawie własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości budynków niemieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Interpretacja wydana została na wniosek Pana z dnia 15 czerwca 2010 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że:

W marcu 1999 r. Wnioskodawca wraz z małżonką oraz innym małżeństwem nabyli na zasadach współwłasności ustawowej od syndyka masy upadłościowej, każde z małżeństw po 1/2 części, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawo własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości murowanych budynków garażowo-produkcyjnych. W czerwcu 1999 r. jeden ze współużytkowników wieczystych wstąpił (w miejsce innej osoby) do spółki cywilnej jako wspólnik Wnioskodawcy. Następnie wszyscy współużytkownicy wieczyści, w tym Wnioskodawca oddali nieruchomość wspólnikom spółki cywilnej, (którymi byli Zainteresowany oraz jeden ze współużytkowników wieczystych) do nieodpłatnego używania przy czym wspólnicy spółki cywilnej mieli w ramach prowadzonej działalności utrzymywać naniesienia budowlane w stanie niepogorszonym i ewentualnie je modernizować.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, iż prawo użytkowania wieczystego oraz naniesienia budowlane w działalności spółki nie zostały ujęte jako środki trwałe i nie były amortyzowane.

Po zawarciu umowy użyczenia wspólnicy spółki cywilnej w 2005 r. w budynku znajdującym się na terenie nieruchomości rozpoczęli wymianę papy termozgrzewalnej na dachu oraz okien. Obiekt został pomalowany. Prace zakończono w listopadzie 2009 r. Wydatki na ten cel spółka zaliczyła w koszty uzyskania przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto Zainteresowany poinformował, iż:

*   opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego oraz podatek od nieruchomości regulowane były przez wszystkich 4 współużytkowników wieczystych jako osób fizycznych i nie były księgowane w ciężar kosztów uzyskania przychodu przez spółkę cywilną,
*   w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego grunty pozostające we współużytkowaniu wieczystym Wnioskodawcy są przeznaczone na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
*   podatek od nieruchomości był wymierzony w wysokości podatków od nieruchomości przeznaczonych na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
*   małżonka wspólnika spółki cywilnej nie jest wspólnikiem spółki cywilnej (i nie była).

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy w sytuacji zbycia przez Wnioskodawcę oraz Jego małżonkę udziału co do1/2 części we współużytkowaniu wieczystym nieruchomości oraz we współwłasności naniesień budowlanych na rzecz osoby trzeciej Zainteresowany (i Jego małżonka) będzie zobowiązany odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, iż od nabycia prawa użytkowania wieczystego wraz z naniesieniami, które miało miejsce przed 31 grudnia 2006 r. - upłynęło więcej niż 5 lat, a prawo to nie jest zbywalne w wykonaniu działalności gospodarczej, obowiązek odprowadzenia podatku od dochodu z odpłatnego zbycia tego prawa nie wystąpi.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 20 września 2010 r. Nr ILPB2/415-770/10-2/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że „(…) w art. 14 ust 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej. Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika, wykorzystywanego w działalności, nawet nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (\`(...)\`).”

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.

Jednym ze źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

– ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Problematyka, na gruncie przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiedniego kwalifikowania do źródła przychodów odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął w dniu 17 lutego 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdził, że „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.”

Po wydaniu uchwały, w przedmiotowym zakresie, ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 408/12, wyrok NSA z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 912/12, wyrok NSA z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1426/12, wyrok WSA w Opolu z dnia 04 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 233/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 288/14, która zgodna jest z podjętą przez NSA uchwałą.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdza się, że skoro udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udział w prawie własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości budynków niemieszkalnych wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to ich odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Sprzedaż przedmiotowych składników majątku należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i lit. c ustawy. Mając jednak na uwadze, że od nabycia udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziału w prawie własności znajdujących się na terenie tej nieruchomości budynków niemieszkalnych upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, zatem ich odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.