Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1074/13/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-29
Teza: Czy Fundacja może stosować zwolnienie z podatku VAT od środków pieniężnych uzyskanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (budżetu miasta), przekazanych w formie zlecenia realizacji usługi, przeznaczonych na realizację projektu artystycznego?
Słowa kluczowe: fundacje; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2013 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 2 stycznia 20141 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wykonywanych na rzecz Miasta, zleconych „na zasadzie zamówienia z wolnej ręki” – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2013 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 2 stycznia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wykonywanych na rzecz Miasta, zleconych „na zasadzie zamówienia z wolnej ręki” .

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja powstała w 2013 r., jej fundatorami są krajowe osoby fizyczne. Jej cele statutowe to wspieranie wszechstronnej twórczości artystycznej, edukacji i działalności społecznej oraz udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego uczestnictwa i aktywizacji w kulturze, a w szczególności: szeroko pojmowana działalność kulturalna, artystyczna i edukacyjna oraz działalność społeczna, wspieranie twórczości artystycznej we wszystkich jej twórczych postaciach, prace przy tworzeniu, budowa i prowadzenie ośrodka pracy twórczej, edukacyjnej i społecznej, udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego i aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz twórczego i odkrywczego sposobu myślenia dzieci, młodzieży i dorosłych, wzmacnianie postaw aktywnych i prospołecznych oraz wyrównywanie szans życiowych, w szczególności w dostępie do kultury i edukacji, podejmowanie prac pogłębiających i rozszerzających wiedzę o kulturze, skupianie wokół idei Fundacji szerokiego grona twórców, artystów, naukowców oraz działaczy z kraju i zza granicy, programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy na temat znaczących zjawisk i postaci z zakresu kultury, edukacji i działalności społecznej, działalność ekologiczna, turystyczna i rekreacyjna, upowszechnianie i promocja działalności kulturalnej, edukacyjnej i społecznej.

Urząd Miasta w G., we wrześniu 2013 r. zlecił Wnioskodawcy, realizację projektu artystycznego „Teatr G.”, polegający na organizacji wydarzeń artystycznych (spektakli teatralnych, lekcji teatralnych, koncertów, wystaw, spotkań z artystami), na zasadzie zamówienia usługi z wolnej ręki. Do rozliczenia z urzędem Wnioskodawca zobowiązał się do wystawienia faktur VAT za realizację poszczególnych etapów projektu. Wysokość dofinansowania Miasta na realizację projektu wynosi 150000 zł, co oznaczało konieczność zarejestrowania się Wnioskodawcy jako czynnego „płatnika” podatku VAT (w momencie wystawienia faktury Fundacja utraciła prawo do zwolnienia). Pierwszą fakturę za realizację I części projektu, na kwotę 100000 zł wystawiono dnia 7 października 2013 r. Zastosowano „zwolnioną stawkę podatku VAT”, ponieważ przychód z realizacji projektu pokrywa w 100% koszty jego realizacji, a działania podejmowane w ramach projektu mieszczą się w całości w celach statutowych Wnioskodawcy, do realizacji których został powołany. Ewentualne inne przychody z realizacji zadania (m.in. przychody z biletów wstępu), również będą przeznaczone na realizację celów statutowych. Poza tym, forma prawna zlecenia usługi realizacji projektu artystycznego przez Miasto G. oraz warunki przedstawione w umowie nie różnią się zasadniczo od formy prawnej zadań zlecanych przez samorząd w ramach otwartych konkursów ofert (czyli przyznawanych w formie dotacji celowej) – warunki do spełnienia przez strony są niemal identyczne.

Przedmiotem usługi wykonywanej na rzecz Miasta G. jest realizacja autorskiego projektu artystycznego – a więc usługa kulturalna, która może być również traktowana jako zwolniona z podatku VAT na podstawie „ art. 43 pkt 1 pdpkt. 33a”.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Fundacja wypełnia warunki zawarte w definicji „podmiotu prawa publicznego”, która jest zawarta w art. 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100). Definiuje on podmiot prawa publicznego jako inną, niż jednostka sektora finansów publicznych, osobę prawną:

1.  utworzoną w celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemającą charakteru przemysłowego ani handlowego,
2.  posiadającą osobowość prawną,
3.  finansowaną w przeważającej części przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego, lub zarząd podmiotu podlega nadzorowi ze strony państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub innych podmiotów prawa publicznego, lub ponad połowę składu jego organu administracji, zarządu lub nadzoru stanowią osoby mianowane przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego, lub przez inne podmioty prawa publicznego.

O zaliczeniu organizacji do podmiotów prawa publicznego, decyduje wypełnienie łącznie wyżej wymienionych warunków. W przypadku Fundacji warunek pierwszy jest spełniony, bowiem, ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. Nr 21 poz. 97, z późn. zm.) w art. 1 nakłada na fundacje konieczny warunek, że „Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności, takich jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.” Niespełnienie tego warunku przez Fundację skutkowałoby brakiem zgody sądu rejestrowego na zarejestrowanie Fundacji. Fundacja nie ma „charakteru przemysłowego ani handlowego” bowiem jest organizacją nienastawioną na osiągniecie zysku i zgodnie ze statutem Fundacji (par. 3): „może prowadzić działalność gospodarczą, przeznaczając ewentualne zyski na cele statutowe” oraz (zgodnie z par. 17, pkt 2): „fundacja przeznacza nadwyżkę przychodów na kosztami na działalność statutową opisaną w § 10”, a także (zgodnie z par. 18, pkt 3): „cały dochód z działalności gospodarczej przeznaczony będzie na działalność statutową Fundacji”.

Warunek nr 2 przytoczonej powyżej definicji jest również wypełniony, bowiem zgodnie ze statutem Fundacji (par. 2): „Fundacja posiada osobowość prawną”, co jest również określone w art. 7, pkt 2 przytoczonej wyżej ustawy o fundacjach: „fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego”.

Warunek nr 3 jest spełniony, bowiem nad Fundacją nadzór sprawuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest to określone w paragrafie 6 statutu Fundacji: „nadzór nad fundacją sprawuje minister właściwy do spraw Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zwany w dalszej części statutu „Ministrem”.” Nadzór ten jest sprawowany poprzez nałożenie na Fundację obowiązku składania corocznych sprawozdań ze swojej działalności (par. 35 statutu). Ponadto działania Fundacji są w 87,23% finansowane ze środków publicznych (z budżetu Miasta G.), w formie zlecania realizacji zadań publicznych (w załączeniu Fundacja przedstawiła zaświadczenie o współfinansowaniu z Wydziału Kultury Urzędu Miasta G.). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zaspokajanie potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, obejmuje swoją treścią potrzeby, które w świetle przepisów prawa muszą być obligatoryjnie realizowane przez władzę publiczną albo przez podmioty powołane przez władze publiczne do realizacji zadań obowiązkowych, czyli tzw. zadania publiczne. Kultura, sztuka oraz ochrona dziedzictwa należą do katalogu zadań publicznych, m.in.: na postawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (art. 1 ustawy).

Zadanie publiczne realizowane przez fundację musi też dotyczyć zbiorowości, np. wspólnoty lokalnej, i nie może odnosić się do elementarnych potrzeb osobistych indywidualnego odbiorcy. W przypadku Fundacji te warunki są spełnione, ponieważ jej zadaniem zapisanym w Statucie jest m.in.: „wspieranie wszechstronnej twórczości artystycznej, edukacji i działalności społecznej oraz udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego uczestnictwa i aktywizacji w kulturze” oraz „szeroko pojmowana działalność kulturalna, artystyczna i edukacyjna oraz działalność społeczna”.

Zatem podstawowa działalność Wnioskodawcy koncentruje się na realizacji zadań publicznych, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Oznacza to, że Wnioskodawca spełnia przesłanki uznania go za podmiot prawa publicznego.

Wnioskodawca jest instytucją o charakterze kulturalnym, ponieważ został powołany do realizacji następujących celów statutowych (par. 10 statutu): „Celem fundacji jest wspieranie wszechstronnej twórczości artystycznej, edukacji i działalności społecznej oraz udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego uczestnictwa i aktywizacji w kulturze. Ponadto celami Wnioskodawcy są:

1.  szeroko pojmowana działalność kulturalna, artystyczna i edukacyjna oraz działalność społeczna,
2.  wspieranie twórczości artystycznej we wszystkich jej twórczych postaciach,
3.  prace przy tworzeniu, budowa i prowadzenie ośrodka pracy twórczej, edukacyjnej i społecznej,
4.  udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego i aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz twórczego i odkrywczego sposobu myślenia dzieci, młodzieży i dorosłych,
5.  wzmacnianie postaw aktywnych i pro-społecznych oraz wyrównywanie szans życiowych, w szczególności w dostępie do kultury i edukacji,
6.  podejmowanie prac pogłębiających i rozszerzających wiedzę o kulturze,
7.  skupianie wokół idei Fundacji szerokiego grona twórców, artystów, naukowców oraz działaczy z kraju i zza granicy,
8.  programy badawcze, informacyjne i wydawnicze służące zdobywaniu i upowszechnianiu wiedzy na temat znaczących zjawisk i postaci z zakresu kultury, edukacji i działalności społecznej,
9.  działalność ekologiczna, turystyczna i rekreacyjna,
10.  upowszechnianie i promocja działalności kulturalnej, edukacyjnej i społecznej.

Powyższe cele są realizowane za pomocą następujących działań (par. 11 i 12 statutu Fundacji):

1.  finansowanie przedsięwzięć kulturalnych, edukacyjnych, ekologicznych i społecznych,
2.  działalność artystyczna kulturalna i edukacyjna, ekologiczna i społeczna,
3.  działalność szkoleniowa i konsultacyjna,
4.  udzielanie pomocy finansowej, rzeczowej i merytorycznej oraz promocja artystów, osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej działających w sferze kultury, edukacji i działań społecznych,
5.  współpraca z osobami fizycznymi wykazującymi zainteresowanie celami Fundacji,
6.  współpraca z instytucjami i organizacjami naukowo-badawczymi, a także kulturalnymi i artystycznymi w kraju i na świecie,
7.  organizowanie spotkań edukacyjnych, wykładów, sesji naukowych,
8.  działalność fonograficzna, filmowa i wydawnicza,
9.  gromadzenie i udostępnianie bazy danych na wszelkich nośnikach informacji,
10.  zakup materiałów, instrumentów i narzędzi do prowadzenia działalności edukacyjnej, kulturalnej i społecznej oraz fonograficznej, filmowej i wydawniczej,
11.  usprawnianie przepływu informacji między instytucjami, jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej przy współdziałaniu z organami administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego,
12.  działalność promocyjna (\`(...)\`).

Oprócz realizacji inicjowanych przez siebie przedsięwzięć, Wnioskodawca współdziała z innymi instytucjami, organizacjami i osobami dla osiągnięcia wspólnych celów statutowych. Współdziałanie to może mieć charakter wsparcia organizacyjnego, częściowego lub całkowitego finansowania przedsięwzięcia albo pomocy w uzyskaniu niezbędnych funduszy z innych źródeł.

Wnioskodawca wskazał, że art. 3 pkt 1 oraz art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza organizacje pozarządowe do prowadzenia działalności kulturalnej (na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie organizacjami pozarządowymi są m.in.: fundacje).

Ponadto Miasto G., z którym Wnioskodawca ściśle współpracuje, zleca organizacji realizację zadań publicznych z zakresu kultury, obejmujących swym zakresem działalność Teatru G, Galerii Sztuki oraz punktu wspierającego kulturalne środowisko pozarządowe pn. Poczekalnia Idei (założenia zadania opisane są w załączonej do wniosku umowie pomiędzy Miastem G. a Fundacją).

W związku z tym, Wnioskodawca jest podmiotem prawa publicznego, uznanym za instytucję o charakterze kulturalnym i spełnia warunek zwolnienia z podatku VAT, zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Fundacja może stosować zwolnienie z podatku VAT od środków pieniężnych uzyskanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (budżetu miasta), przekazanych w formie zlecenia realizacji usługi, przeznaczonych na realizację projektu artystycznego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do zwolnienia z VAT usług, polegających na realizacji projektów artystycznych (przedstawień teatralnych) finansowanych z samorządowych środków publicznych (budżet miasta). Realizowane projekty artystyczne są wykonywaniem zadań statutowych Fundacji, a ewentualna nadwyżka przychodów nad kosztami przeznaczana jest wyłącznie na cele statutowe. Zdaniem Wnioskodawcy spełnia on przesłanki „instytucji o charakterze kulturalnym”, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a. Wnioskodawca wskazał, że ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej z dnia 25 października 1991 r. w art. 2 określa formy organizacyjne działalności kulturalnej, ale zwrot „w szczególności” zawarty w przywołanym przepisie sprawia, że katalog ww. form organizacyjnych ma charakter otwarty. Fakt niewymienienia fundacji w art. 2, w ocenie Wnioskodawcy, nie może stanowić samoistnej przesłanki odmowy nadania statusu „instytucji o charakterze kulturalnym”. Skoro ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a wprowadza do obiegu pojęcie „instytucji o charakterze kulturalnym” obok pojęcia „instytucji kultury” oznacza, że są to dwa różne podmioty. Fundacja realizując cele statutowe polegającej na działalności kulturalnej, jest „instytucją o charakterze kulturalnym” i może korzystać ze zwolnienia z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, że wniosek dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydano w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2013 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 5a cyt. ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5 wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z art. 146a pkt 1 cyt. ustawy wynika, że z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Natomiast na podstawie art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od towarów i usług (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.) państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Zatem ww. zwolnienie nie dotyczy wszystkich usług kulturalnych, ale wyłącznie tych, które są świadczone albo przez podmioty prawa publicznego albo przez inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie. Przy wprowadzaniu tego zwolnienia do polskiego porządku prawnego ustawodawcy krajowemu przysługiwała pewna swoboda przy określaniu kręgu podmiotów uznanych przez niego za instytucje kulturalne, a co za tym idzie za uprawnione do zwolnienia, po spełnieniu pozostałych warunków.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 17 cyt. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Stosownie do art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:

1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

4.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
5.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
6.  działalności agencji informacyjnych;
7.  usług wydawniczych;
8.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
9.  usług ochrony praw.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Zatem warunkiem zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), jak i przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem, zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Fundacja powstała w 2013 r., a jej fundatorami są krajowe osoby fizyczne. Cele statutowe to wspieranie wszechstronnej twórczości artystycznej, edukacji i działalności społecznej oraz udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego uczestnictwa i aktywizacji w kulturze. Urząd Miasta, we wrześniu 2013 r. zlecił Wnioskodawcy, realizację projektu artystycznego „Teatr G.”, polegającego na organizacji wydarzeń artystycznych (spektakli teatralnych, lekcji teatralnych, koncertów, wystaw, spotkań z artystami), na zasadzie zamówienia usługi z wolnej ręki. Fundacja zobowiązała się do wystawienia faktur VAT na realizację poszczególnych etapów realizacji projektu. Wystawiając w dniu 7 października 2013 r. pierwszą fakturę za realizację I części projektu, zastosowano zwolnienie od podatku, ponieważ przychód z realizacji projektu pokrywa w 100% koszty jego realizacji, a działania podejmowane w ramach projektu mieszczą się w całości w celach statutowych, do realizacji, których Wnioskodawca został powołany. Ewentualne inne przychody z realizacji zadania (m.in. przychody z biletów wstępu), również będą przeznaczone na realizację celów statutowych. Poza tym, forma prawna zlecenia usługi realizacji projektu artystycznego przez Miasto oraz warunki przedstawione w umowie nie różnią się zasadniczo od formy prawnej zadań zlecanych przez samorząd w ramach otwartych konkursów ofert (czyli przyznawanych w formie dotacji celowej). Przedmiotem usługi wykonywanej na rzecz Miasta jest realizacja autorskiego projektu artystycznego.

Ponadto w opisie stanu faktycznego wskazano, że Wnioskodawca jest podmiotem prawa publicznego, gdyż wypełnia warunki zawarte w definicji podmiotu prawa publicznego, określonej w art. 2 pkt 1 lit. b ustawy o partnerstwie publiczno-prawnym, jego podstawowa działalność koncentruje się na realizacji zadań publicznych, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego.

Wnioskodawca wskazał, że jest instytucją o charakterze kulturalnym, ponieważ został powołany do realizacji celów statutowych takich jak wspieranie wszechstronnej twórczości artystycznej, edukacji i działalności społecznej oraz udzielanie pomocy przedsięwzięciom pobudzającym rozwój świadomego uczestnictwa i aktywizacji w kulturze. Wnioskodawca zauważył także, że ustawa o organizowani i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza organizacje pozarządowe do prowadzenia działalności kulturalnej.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy ponownie podkreślić należy, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy mogą korzystać podmioty zidentyfikowane w ww. przepisie, tj.

*   podmioty prawa publicznego,

*   inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, lub

*   podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Powołana przez Fundację ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100 ze zm.) definiuje podmiot prawa publicznego w art. 2 pkt 1, zgodnie z którym pojęcie to oznacza:

1.  jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,
2.  inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot:

1.  finansują ją w ponad 50 % lub
2.  posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub
3.  sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub
4.  mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego

4.  związki podmiotów, o których mowa w lit. a i b.

W świetle powyższego wskazać należy, że użyte w ustawie określenie podmiotu publicznego przyjmowane jest przede wszystkim na potrzeby tej ustawy regulującej realizację przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym. Organ nie kwestionuje, że przy spełnieniu warunków wskazanych w ww. ustawie, również fundacje mogłyby być uznane za podmiot publiczny – lecz jedynie w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

W niniejszej sprawie jednakże zauważyć należy, że Wnioskodawca jest podmiotem działającym na własny rachunek, ponoszącym ryzyko związane z prowadzoną działalnością. Fundatorami Wnioskodawcy są „krajowe osoby fizyczne”. Jednocześnie należy zaznaczyć, że Wnioskodawca nie jest organem władzy publicznej ani nie został powołany przez organ władzy publicznej do realizacji zadań publicznych. Przy czym, na powyższą ocenę bez wpływu pozostaje okoliczność, że realizacja projektu autorskiego jest wspierana finansowo przez Gminę, a nad Wnioskodawcą nadzór sprawuje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Ponadto pojęcie „podmiot prawa publicznego” zawarto w art. 1 ust. 9 Dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U.UE.L.04.134.114). Pojęcie to zdefiniowane zostało w kontekście prawa zamówień publicznych i definicji „instytucji zamawiających”.

Podmiot prawa publicznego oznacza każdy podmiot:

1.  ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego;
2.  posiadający osobowość prawną; oraz
3.  finansowany w przeważającej części przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego; albo taki, którego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych podmiotów; albo taki, w którym ponad połowa członków organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego.

Niewyczerpujące wykazy podmiotów lub kategorii podmiotów prawa publicznego spełniających kryteria wymienione w lit. a), b) i c) drugiego akapitu zostały wskazane w załączniku III. Państwa Członkowskie okresowo powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach w swoich wykazach.

Odnosząc się natomiast do stwierdzenia Wnioskodawcy, że jest „instytucją o charakterze kulturalnych” należy wskazać, że sam fakt, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie kultury nie przesądza jeszcze, że może zostać uznany za instytucję o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Uznanie danego podmiotu za instytucję o charakterze kulturalnym winno wynikać – jak stanowi ww. przepis – z odrębnych przepisów. Przy czym nie chodzi tu o konkretny przepis odrębnej regulacji prawnej, który przyznawałby danemu podmiotowi status „instytucji o charakterze kulturalnym”. W istocie chodzi o akt prawny, który wskazywałby, jakie cechy i warunki dany podmiot powinien spełnić, aby można byłoby uznać go za instytucję kulturalną. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406) nie zawierają takiej definicji. Przepisy te wskazują jedynie w sposób ogólny dwa rodzaje podmiotów, tj. instytucje kultury oraz grupę podmiotów prowadzących działalność kulturalną. Nie można stwierdzić, że właśnie ta grupa będzie uznawana przez ustawodawcę za uprawnioną do zwolnienia (tj. posiadającą status instytucji o charakterze kulturalnym w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług). Jak wskazano bowiem ustawodawca miał prawo zawęzić krąg podmiotów uprawionych do zwolnienia i skorzystał z niego dokonując ograniczenia zakresu zwolnienia do instytucji kultury oraz instytucji o charakterze kulturalnym (ale tylko uznanych za takie na podstawie odrębnych przepisów). Takimi odrębnymi przepisami nie może być powołana przez Wnioskodawcę ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz. 203), gdyż wyznacza jedynie cele, dla realizacji których może być powołana fundacja (art. 1 ustawy), nie określa natomiast, że fundacja jest instytucją o charakterze kulturalnym, ani też regulacje ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 z późn. zm.). Regulacje ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (we wniosku jednak nie wskazano aby Wnioskodawca działał w oparciu o jej przepisy) nie zawierają wytycznej, jakie podmioty spełniają definicję instytucji o charakterze kulturalnym. Ustawa ta zawiera jedynie wykaz podmiotów (art. 3), które mogą prowadzić działalność pożytku publicznego oraz zadań pozostających w sferze zadań publicznych (art. 4). Z przepisów tych nie wynika natomiast, aby podmioty określone w ww. ustawie, mogły być (po spełnieniu określonych warunków) uznane za instytucje o charakterze kulturalnym.

Wobec powyższego uznać należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem prawa publicznego, innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym ani podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury.

Reasumując, Wnioskodawca nie spełnia przesłanki podmiotowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym świadczone przez Wnioskodawcę usługi, przedmiotem których jest „realizacja autorskiego projektu artystycznego”, nie są objęte zwolnieniem na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a tej ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że „ma prawo do zwolnienia z VAT usług polegających na realizacji projektów artystycznych (przedstawień teatralnych) finansowanych z samorządowych środków publicznych (budżet miasta), należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.