Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-231/09/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-16
Teza: odliczenie podatku VAT wynikającego z wystawionych przez Wnioskodawcę i niezapłaconych przez jego kontrahenta faktur VAT
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2009r. (data wpływu 30 marca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 maja 2009r. (data wpływu 26 maja 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT wynikającego z wystawionych przez Wnioskodawcę i niezapłaconych przez jego kontrahenta faktur VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT wynikającego z wystawionych i niezapłaconym przez kontrahenta Wnioskodawcy faktur VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 maja 2009r. (data wpływu 26 maja 2009r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. organu z dnia 13 maja 2009r. znak: IBPP2/443-231/09/WN.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Kontrahent nie zapłacił Wnioskodawcy za wystawione przez niego w 2002 roku faktury. Wnioskodawca zapłacił od nich 5,5% podatku, gdyż był wtedy na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych (usługi budowlane), zapłacił również należny podatek VAT. W roku 2003 została ogłoszona upadłość dłużnika Wnioskodawcy. Postępowanie upadłościowe zostało ukończone we wrześniu 2008 roku. Wnioskodawca dostał wtedy postanowienie z Sądu Rejonowego z Wydziału VIII Gospodarczego do spraw upadłościowo-układowych stwierdzające ukończenie postępowania upadłościowego, nr sygn. akt: \`(...)\`.

Z ostatecznego podziału funduszów masy upadłości Wnioskodawca otrzymał 347,68 zł, a jego wierzytelność wynosiła 112.145,13 zł.

Od 1 stycznia 2009r. Wnioskodawca jest na podatku liniowym, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów i księguje koszty.

W piśmie z dnia 20 maja 2009r. (data wpływu 26 maja 2009r.) Wnioskodawca wyjaśnił, iż przedmiotem interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług ma być art. 86 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można teraz odliczyć zapłacony wtedy podatek VAT od ww. faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro od ww. faktur zapłacił podatek dochodowy i podatek VAT, czyli poniósł koszty, a dłużnik nie zapłacił mu i już nie zapłaci za wystawione faktury, to może wpisać w koszty zapłacony podatek dochodowy i odliczyć podatek VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawową cechą podatku od wartości dodanej. Zapewnia ono bowiem neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Ma ono zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia finansowego). Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej.

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostało zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Treść tego przepisu wskazuje, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT czynnym,
*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.”

W myśl art. 15 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 86 ust. 2 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7:

1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: a. z tytułu nabycia towarów i usług, b. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, c. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;
2.  w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej, z zastrzeżeniem pkt 5;
3.  zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
4.  kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
5.  kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w art. 33a.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że kontrahent nie zapłacił Wnioskodawcy za wystawione przez niego w 2002 roku faktury. Wnioskodawca zapłacił od nich 5,5% podatku, gdyż był wtedy na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych (usługi budowlane), zapłacił również należny podatek VAT. W roku 2003 została ogłoszona upadłość dłużnika Wnioskodawcy. Postępowanie upadłościowe zostało ukończone we wrześniu 2008 roku. Wnioskodawca dostał wtedy postanowienie z Sądu Rejonowego z Wydziału VIII Gospodarczego do spraw upadłościowo-układowych stwierdzające ukończenie postępowania upadłościowego, nr sygn. akt:\`(...)\`

Wśród wymienionych w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT przypadków, określających co stanowi kwotę podatku naliczonego, nie został wymieniony taki, z którego wynikałoby, iż kwotę podatku naliczonego stanowi podatek należny niezapłacony przez kontrahenta podatnika. Zatem mając na uwadze powyższe stwierdza się, iż w przedmiotowym przypadku nie wystąpił żaden z wymienionych w tym przepisie przypadków. Powyższe oznacza, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego zawartego w wystawionych przez niego i niezapłaconych przez jego kontrahenta faktur VAT dokumentujących wykonane usługi budowlane.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie art. 86 ustawy o VAT, zgodnie z dyspozycją Wnioskodawcy wyrażoną w jego piśmie z dnia 20 maja 2009r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o interpretację indywidualną z dnia 25 marca 2009r.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, iż kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.