Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1175/09-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-06
Teza: Odliczenie przez Spółkę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej naprawę powypadkową samochodu należącego do współwłaściciela spółki.
Słowa kluczowe: naprawa; odszkodowania; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; samochód; wypadek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 7 września 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 października 2009 r. (data wpływu 2 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 października 2009 r. (data wpływu 2 listopada 2009 r.) o wszystkie wymagane elementy wniosku na formularzu ORD-IN oraz o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W styczniu 2009 r. Wnioskodawca wycofał z ewidencji środków trwałych samochód osobowy wcześniej używany w działalności gospodarczej, przeznaczając go do użytku prywatnego. W maju 2009 r. po kolizji, firma ubezpieczeniowa likwidując szkodę zwróciła kwotę netto naprawy (bez VAT) sugerując, iż jako prowadzący działalność gospodarczą, Zainteresowany powinien podatek VAT odliczyć od faktury za naprawę.

Samochód stanowi własność Pana i jego małżonki, będącej wspólnikiem w spółce cywilnej. Spółka cywilna X jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, jeden ze wspólników spółki cywilnej – X, prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, zwolnioną od podatku od towarów i usług (kantor wymiany walut). Przedmiotowy samochód był wykorzystywany przez Zainteresowanego do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach działalności gospodarczej w spółce cywilnej do stycznia 2009 r., po czym został wycofany z ewidencji środków trwałych z przeznaczeniem do użytku prywatnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w zaistniałej sytuacji, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury za naprawę samochodu, w działalności gospodarczej spółki cywilnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, nie ma on prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury za naprawę samochodu, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej spółki cywilnej, ponieważ użytkuje ten samochód prywatnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy wynika, iż w styczniu 2009 r. Wnioskodawca (Spółka cywilna) wycofał z ewidencji środków trwałych samochód osobowy wcześniej używany w działalności gospodarczej, przeznaczając go do użytku prywatnego właścicieli pojazdu, małżonków – współwłaścicieli Spółki cywilnej. Po kolizji, w maju 2009 r., firma ubezpieczeniowa likwidując szkodę zwróciła kwotę netto naprawy (bez VAT) sugerując, iż jako prowadzący działalność gospodarczą Zainteresowany powinien podatek VAT odliczyć od faktury za naprawę. Samochód stanowi własność współwłaścicieli Spółki. Spółka cywilna X jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotowy samochód był wykorzystywany przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej do stycznia 2009 r., po czym został wycofany z ewidencji środków trwałych z przeznaczeniem do użytku prywatnego.

W myśl powołanych wyżej przepisów, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przez podatnika tego podatku.

W analizowanej sprawie warunek wskazany w art. 86 ustawy nie został spełniony, gdyż przedmiotowy samochód został przez Wnioskodawcę wycofany z ewidencji środków trwałych Spółki cywilnej i stanowi własność prywatną współwłaścicieli Spółki. Zatem, od stycznia 2009 r. pojazd ten nie służy wykonywaniu przez Zainteresowanego – Spółkę cywilną X czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a więc wydatki poniesione w związku z naprawą samochodu po kolizji, udokumentowane fakturą VAT, nie są związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi. Ponadto, wydatki te, z uwagi na fakt, iż od stycznia 2009 r. przedmiotowy pojazd nie stanowi majątku Spółki – dotyczą właścicieli pojazdu (osób fizycznych) użytkujących go do celów prywatnych, pozostając bez związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Reasumując, Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej wydatki poniesione na naprawę samochodu, wycofanego z ewidencji środków trwałych Spółki i będącego własnością prywatną współwłaścicieli Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.