Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-127/14/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-22
Teza: zastosowanie 8% stawki podatku dla świadczenia kompleksowego polegającego na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych lub wykonanych komponentów, w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 lutego 2014 r. (data wpływu 10 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z 5 maja 2014 r. (data wpływu 8 maja 2014 r.) oraz pismem z 14 maja 2014 r. (data wpływu 14 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku dla świadczenia kompleksowego polegającego na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych lub wykonanych komponentów, w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku dla świadczenia kompleksowego polegającego na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych lub wykonanych komponentów, w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wniosek ten został uzupełniony pismem z 5 maja 2014 r. (data wpływu 8 maja 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 25 kwietnia 2014 r. znak: IBPP2/443-127/14/RSz oraz pismem z 14 maja 2014 r. (data wpływu 14 maja 2014 r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca zajmuje się produkcją mebli do zabudowy i szaf wnękowych na wymiar. Zamówienie Wnioskodawca zaczyna od wykonania pomiaru, projektu, produkuje i montaż u klienta. Wnioskodawca wykonuje usługę kompleksową. Meble wykonywane i montowane są to meble do zabudowy, trwale związane z budynkiem.

W piśmie uzupełniającym z 5 maja 2014 r. Wnioskodawca doprecyzował stan faktyczny i wyjaśnił, że:

Ad. 1.

Zapytanie dotyczy interpretacji treści przepisów art. 41 ust. 2 i ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.177 poz. 1054 z 2011r. z późn. zm.).

Ad. 2.

a, b, d, f, i)

Na wykonanie zabudowy meblowej składa się szereg czynności obejmujących kompleksową usługę polegającą na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową kuchenną, wnękową, łazienkową wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z definicją rozumianą w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie sprzedaż poszczególnych elementów opisanego wyżej świadczenia kompleksowego na rzecz klienta nie jest możliwa. W szczególności nie jest możliwe zamówienie przez klienta poszczególnych elementów mebli bez ich zaprojektowania i montowania. Świadczenie kompleksowe można nabyć wyłącznie jako całość. Cena należna od klienta za wykonanie tego świadczenia jest określona jedną kwotą i obejmuje usługę złożoną mającą charakter modernizacji budynku lub lokalu i podwyższającą jego wartość.

Poszczególne elementy montowane są na listwach montażowych, w sposób trwały - stały do podłoża, sufitu, ścian bądź są wpasowywane w ciąg szafek w taki sposób, by nie można było ich przesunąć lub przestawić bez demontażu całej konstrukcji. Blat meblowy może pełnić rolę parapetu i jest wówczas zakuwany w ścianę oraz zabudowa wpasowywana jest w sufit podwieszany. Na ścianie lub na położonych wcześniej płytkach montowane jest szkło ozdobne, przymocowane równocześnie do elementów meblowych.

Ponadto meble wnękowe dopasowywane i łączone są z elementami konstrukcyjnymi budynków mieszkalnych, zaś przy demontażu zabudowy można uszkodzić konstrukcję budynku - sufit podwieszany, zakuty blat, parapet lub okno.

Zabudowa jest wykonywana z wszelkich dostępnych elementów, drewna, płyt drewnopodobnych, szkła w zależności od wymagań klienta. Każdorazowo jest składana z elementów i montowana bezpośrednio do elementów konstrukcyjnych budynków mieszkalnych, przy czym montaż i składanie poszczególnych elementów następuje u klienta.

c, g, h)

Z klientem zawierane są umowy cywilne na wykonanie zabudowy meblowej, konstrukcyjnie połączonej z lokalem mieszkalnym lub budynkiem mieszkalnym spełniającym wymogi budownictwa społecznego. Umowa dotyczy kompleksowej usługi w zakresie wykonania, dopasowania i trwałym zainstalowaniu mebli do zabudowy wg wykonanego u klienta pomiaru i zatwierdzonego przez niego projektu. Elementem dominującym umowy są czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części. Do czynności pomocniczych, ubocznych, można zaliczyć transport, podłączenie instalacji, itp.

e)

W zależności od specyfiki zamówienia, udział wartości materiałów w ogólnej kwocie przychodu z tytułu wykonanej usługi jest bardzo zróżnicowany. Wynosi on od 30% do 80%. Uzależnione jest to od skomplikowania zabudowy, projektu, materiału zużytego do wykonanej usługi, wielkości zabudowy i innych czynników.

Natomiast, w piśmie uzupełniającym z 14 maja 2014 r. Wnioskodawca precyzując odpowiedź na pkt i ppkt 2 wyjaśnił, że w przypadku gdy klient zażyczy sobie wykonanie betonowych półek jest to możliwe i przytwierdzania tylko frontów mebli, jednak bardzo rzadko stosowane, większość półek jest wykonana z płyty meblowej i przytwierdzona do mebla, który następnie jest montowany i konstrukcyjnie połączony z konstrukcją budynku poprzez elementy płyty gipsowo kartonowej, mocowania listwami, przytwierdzania do ścian oraz podłóg i uszczelniania silikonami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z 14 maja 2014 r.):

Czy w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2011 roku świadczenie kompleksowe polegające na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych lub wykonanych komponentów, polegającej na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym zainstalowaniu w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy traktować jako usługę podlegającą stawce obniżonej podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 i ust. 12 ustawy o VAT?”

Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie uzupełniającym z 5 maja 2014 r. oraz z 14 maja 2014 r.).

Zdaniem Wnioskodawcy usługa polegająca na zaprojektowaniu, dopasowaniu, wyprodukowaniu i montażu trwałej zabudowy meblowej wykonana w obiektach budowalnych stanowi usługę modernizacji opodatkowaną 8% stawką VAT.

Biorąc pod uwagę zakres świadczonych usług, gdzie dominującym elementem świadczonej kompleksowej usługi w budowlach spełniających definicję budownictwa społecznego, jest zaprojektowanie, dopasowanie oraz montaż komponentów do zabudowy kuchennej, łazienkowej lub wnękowej, które zostaną trwale związane konstrukcyjnie z budynkiem, należy przyjąć iż świadczona usługa stanowi podwyższenie wartości mieszkania / budynku mieszkalnego, gdyż jej wymontowanie powodowałoby naruszenie konstrukcji budynku, a co za tym idzie spełnia przesłanki wynikające z art. 41 ust. 12 ustawy VAT uprawniające do zastosowania obniżonej stawki w podatku od towarów i usług.

Potwierdziła to interpretacja Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 24 czerwca 2013 roku, sygn. I FPS 2/13 „\`(...)\`Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolno stojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT\`(...)\`”

Ponieważ wykonywane usługi spełniają te przesłanki, poprzez montaż elementów dostarczanej zabudowy do konstrukcji budynku blaty kuchenne jako parapety, szafki montowane na listwach do konstrukcji ścian, osadzanie mebli do i przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych budynku, montaż sufitów podwieszanych do szafek, itd., stąd należy uznać interpretację Podatnika za prawidłową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, że w ww. piśmie z 5 maja 2014 r. oraz z 14 maja 2014 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy, przeredagował pytanie i własne stanowisko w porównaniu do treści zawartych we wniosku o interpretację indywidualną z 6 lutego 2014 r. Ponieważ ww. pismo Wnioskodawcy z 5 maja 2014 r. było konsekwencją wezwania tut. organu z 25 kwietnia 2014 r. znak: IBPP2/443-127/14/RSz do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, przyjęto, że pytanie oraz własne stanowisko Wnioskodawcy, uwzględniające zmiany wprowadzone ww. pismem, są ostateczne i w tej wersji zostały one przywołane powyżej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zatem, opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Należy zauważyć, że sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako modernizacja. Dopiero bowiem w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się, bądź też przywraca poprzedni stan techniczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, można ją traktować jako modernizację, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Modernizacja, podobnie jak w przypadku innych czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, powinna zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Mając na uwadze powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 opisane w stanie faktycznym czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów należy uznać za świadczenie usług.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją mebli do zabudowy i szaf wnękowych na wymiar. Na wykonanie zabudowy meblowej składa się szereg czynności obejmujących kompleksową usługę polegającą na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową kuchenną, wnękową, łazienkową wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z definicją rozumianą w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie sprzedaż poszczególnych elementów opisanego wyżej świadczenia kompleksowego na rzecz klienta nie jest możliwa. W szczególności nie jest możliwe zamówienie przez klienta poszczególnych elementów mebli bez ich zaprojektowania i montowania. Świadczenie kompleksowe można nabyć wyłącznie jako całość. Cena należna od klienta za wykonanie tego świadczenia jest określona jedną kwotą i obejmuje usługę złożoną mającą charakter modernizacji budynku lub lokalu i podwyższającą jego wartość.

Poszczególne elementy montowane są na listwach montażowych, w sposób trwały - stały do podłoża, sufitu, ścian bądź są wpasowywane w ciąg szafek w taki sposób, by nie można było ich przesunąć lub przestawić bez demontażu całej konstrukcji. Blat meblowy może pełnić rolę parapetu i jest wówczas zakuwany w ścianę oraz zabudowa wpasowywana jest w sufit podwieszany. Na ścianie lub na położonych wcześniej płytkach montowane jest szkło ozdobne, przymocowane równocześnie do elementów meblowych.

Wnioskodawca wskazał, że meble wnękowe dopasowywane i łączone są z elementami konstrukcyjnymi budynków mieszkalnych, zaś przy demontażu zabudowy można uszkodzić konstrukcję budynku - sufit podwieszany, zakuty blat, parapet lub okno.

Zabudowa jest wykonywana z wszelkich dostępnych elementów, drewna, płyt drewnopodobnych, szkła w zależności od wymagań klienta. Każdorazowo jest składany z elementów i montowana bezpośrednio do elementów konstrukcyjnych budynków mieszkalnych, przy czym montaż i składanie poszczególnych elementów następuje u klienta.

Z klientem zawierane są umowy cywilne na wykonanie zabudowy meblowej, konstrukcyjnie połączonej z lokalem mieszkalnym lub budynkiem mieszkalnym spełniającym wymogi budownictwa społecznego. Umowa dotyczy kompleksowej usługi w zakresie wykonania, dopasowania i trwałym zainstalowaniu mebli do zabudowy wg wykonanego u klienta pomiaru i zatwierdzonego przez niego projektu. Elementem dominującym umowy są czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części. Do czynności pomocniczych, ubocznych, można zaliczyć transport, podłączenie instalacji, itp. W zależności od specyfiki zamówienia, udział wartości materiałów w ogólnej kwocie przychodu z tytułu wykonanej usługi jest bardzo zróżnicowany. Wynosi on od 30% do 80%. Uzależnione jest to od skomplikowania zabudowy, projektu, materiału zużytego do wykonanej usługi, wielkości zabudowy i innych czynników.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania obniżonej stawki podatku VAT na wykonanie świadczenia kompleksowego trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych lub wykonanych komponentów, polegającego na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym zainstalowaniu w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, na podstawie art. 41 ust. 2 i ust. 12 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że zabudowa meblowa, kuchenna, wnękowa, łazienkowa nie jest połączona w sposób trwały z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (lokalu).

Trudno uznać, że:

*   przytwierdzenie poszczególnych elementów na listwach montażowych, w sposób trwały - stały do podłoża, sufitu, ścian bądź wpasowywanie w ciąg szafek w taki sposób, by nie można było ich przesunąć lub przestawić bez demontażu całej konstrukcji,
*   przytwierdzenie blatu meblowego pełniącego rolę parapetu (zakuwanego w ścianę) oraz
*   zabudowa wpasowywana w sufit podwieszany,
*   montowanie na ścianie lub na położonych wcześniej płytkach szkła ozdobnego, przymocowywanego równocześnie do elementów meblowych.

oznacza trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi lokalu czy budynku.

Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedstawiony sposób montażu poszczególnych elementów zabudowy meblowej, kuchennej, wnękowej, łazienkowej sprowadza się do prostego połączenia komponentów meblowych z podłożem, sufitem, ze ścianami obiektu budowlanego lub jego częściami. W ocenie tut. organu, przedmiotowy montaż zabudowy nie ingeruje w elementy konstrukcyjne budynku, których zadaniem jest przenoszenie obciążeń, a jej demontaż nie ma wpływu na właściwości nośne elementów konstrukcyjnych budynku. Wprawdzie Wnioskodawca wskazał, że demontaż opisanej zabudowy może uszkodzić konstrukcję budynku – sufit podwieszany, zakuty blat, parapet lub okno, jednakże zdaniem tut. organu te wymienione przez Wnioskodawcę elementy nie stanowią elementów konstrukcyjnych budynku, szczególnie takich, których zadaniem jest przenoszenie obciążeń.

W ocenie tut. organu, do montażu poszczególnych elementów zabudowy meblowej, kuchennej, wnękowej, łazienkowej nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu, których głównym zadaniem jest przenoszenie obciążeń, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda zabudowa meblowa, kuchenna, wnękowa, łazienkowa wykorzystuje ściany konstrukcyjne, tj. podłoże, sufit czy też ściany, jednakże zaistniały związek nie jest na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego.

Dotyczy to również sytuacji, gdy umowa dotyczy kompleksowej usługi w zakresie wykonania, dopasowania i trwałym zainstalowaniu mebli do zabudowy wg wykonanego u klienta pomiaru i zatwierdzonego przez niego projektu. Jak również w przypadku, gdy elementem dominującym umowy są czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, a do czynności pomocniczych, ubocznych, można zaliczyć transport, podłączenie instalacji, itp.

Mając na uwadze przeprowadzoną analizę, tut. organ stwierdza, że - w rozpatrywanej sprawie – w sytuacji gdy w ramach jednego zlecenia Wnioskodawca zawiera z klientem umowę cywilnoprawną na świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, przy czym komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to w przypadku mebli wolnostojących, to wówczas czynności tych nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Powyższe, stanowisko tut. organu zgodne jest z poglądem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, gdzie stwierdzono, że obniżoną stawkę można stosować tylko wtedy, gdy zabudowa meblowa zostałaby trwale związana z elementami konstrukcyjnymi lokalu/budynku. Dopiero wtedy posiada cechy modernizacji lokalu/budynku. Nawet jeżeli elementy zabudowy są trwale przymocowane do ścian czy podłogi, nie przesądza to o trwałym związaniu z elementami konstrukcyjnymi lokalu/budynku, gdyż możliwy jest demontaż zabudowy bez uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu lub budynku.

Opisanego we wniosku świadczenia nie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy, nie jest to bowiem w szczególności remont, termomodernizacja lub przebudowa. Wykonywane przez Wnioskodawcę ww. czynności w istocie są jedynie zaopatrywaniem lokalu mieszkalnego w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Trwała zabudowa meblowa kuchenna, wnękowa, łazienkowa może podnosić jedynie funkcjonalność i wartość obiektów mieszkalnych, przy czym podkreślić należy, że podobną funkcjonalność i wartość można zapewnić umieszczając w obiekcie „zwykłe” meble czy „zwykłą” szafę nie przymocowane do ściany czy podłogi.

Należy również zauważyć, że bez wyposażenia w postaci trwałej zabudowy meblowej kuchennej, wnękowej, łazienkowej), lokal nie traci swojego charakteru mieszkalnego i w dalszym ciągu spełnia w tym zakresie kryteria wynikające z przepisów prawa budowlanego.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie przewidują obniżonych stawek podatku VAT dla czynności dostawy zabudowy meblowej, kuchennej, wnękowej, łazienkowej, zatem będąca przedmiotem zapytania czynność wykonania zabudowy meblowej, kuchennej, wnękowej, łazienkowej, będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Podsumowując, zdaniem tut. organu, opisanego we wniosku kompleksowego świadczenia polegającego na wykonaniu, dopasowaniu i trwałym zainstalowaniu mebli do zabudowy meblowej, kuchennej, wnękowej, łazienkowej, wg wykonanego u klienta pomiaru i zatwierdzonego przez niego projektu, we wskazanych powyżej okolicznościach, nie można uznać za czynność wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy, a w związku z tym nie jest ono opodatkowane stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawką podatku w wysokości 23%.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, że z uwagi na fakt, że przedstawioną we wniosku sprawę Wnioskodawca określił jako zaistniały stan faktyczny (poz. 49 wniosku) a zatem zdarzenia, które zaistniały przed sporządzeniem wniosku o wydanie interpretacji (tj. przed 6 lutego 2014 r.) wyrażona w niniejszej interpretacji ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy nie odnosi się do zawartego w piśmie Wnioskodawcy z 14 maja 2014 r. stwierdzenia, że cyt. „…w przypadku gdy klient zażyczy sobie wykonanie betonowych półek jest to możliwe…”, gdyż powyższe stwierdzenie wskazuje, że nie miało ono miejsca w zaistniałym stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, lecz hipotetycznym zdarzeniem, które może zaistnieć w przyszłości

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.