Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.831.2024.2.PRM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Ustalenie momentu przekroczenia limitu 200 000 zł, w taki sposób aby właściwie zastosować art. 113 ust. 1 ustawy oraz uznanie refakturowania części kosztów czynszu jako transakcję pomocniczą.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu; najem; podatnik; usługi-usługi pomocnicze; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Utrata zwolnienia podmiotowego ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie  podmiotowe - obliczanie obortu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 21 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Od stycznia 2015 r. jest Pani podatnikiem zwolnionym z VAT na podstawie przepisu art.
    113 ust. 1 ustawy o VAT. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie
    projektowania i produkcji nakryć głowy zgodnie z wpisem do CEiDG.
                                        2Jest Pani najemcą lokalu użytkowego (od (...)) o powierzchni 51 m składającego się z
    trzech pomieszczeń, z których 2 zajmuje Pani na swoją działalność a w trzeciej
    zarejestrowaną działalność prowadzi Pani Teść – (...).
    Wystawia Pani Teściowi faktury na 1/3 część czynszu. Płatności do A (A) z tytułu czynszu
    dokonuje Pani za pośrednictwem swojego rachunku bankowego, Teść natomiast wpłaca
    swoją część bezpośrednio na konto A wpłatami bankowymi. Ewidencyjnie (w KPiR)
    wykazuje Pani przychody ze swojej działalności w rubryce 7 i jako pozostałe przychody
    kwoty refakturowanego czynszu - rubryka 8.
    Za 2021 r. przychody razem wyniosły 219 347 zł w tym: ze sprzedaży nakryć głowy 199 276
    zł; refaktury części kosztów czynszu 20 071 zł.
    Za 2022 r. przychody razem wyniosły 217 157 zł w tym: ze sprzedaży nakryć głowy 198 737
    zł; refaktury kosztów czynszu 18 420 zł.
    Ustalając prawo do dalszego korzystania ze zwolnienia z podatku VAT stosownie do
    brzmienia przepisu art. 113 ust. 1 zdanie drugie Ustawy VAT wyliczyła Pani (rachunkiem w
    stu): 219 347 zł - 18,70% = 178 329 zł - sprzedaż bez podatku 217 157 zł - 18.70% = 176 549
    zł - sprzedaż bez podatku.
    Według Pani opinii nie przekroczyła Pani limitu 200 000 zł uprawniającego do korzystania
    ze zwolnienia z VAT w latach 2021 oraz 2022.
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
      1. W jaki sposób podatnik powinien ustalić moment przekroczenia limitu 200 000 zł,
      aby właściwie zastosować przepisy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
      2. Czy refakturowanie części kosztów czynszu za lokal na Pani Teścia jest transakcją
      o charakterze pomocniczym – art. 113 ust. 2 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
    W Pani ocenie, jako podatnik zwolniony z VAT z racji niskich obrotów nie rozlicza Pani
    podatku naliczonego VAT zawartego w zakupionych materiałach, energii, czynszu.
    Stanowią one Pani koszt w wartościach brutto, kalkulując ceny wyrobów ustala je Pani
    również w wartościach brutto. Uważa Pani, że Pani sposób wyliczenia wartości sprzedaży
    bez podatku jest prawidłowy i wyczerpuje treść art. 113 ust. 1 ustawy, zdanie 1 i 2.
    W Pani opinii, w ustawie o podatku VAT nie ma regulacji, które odnosiłyby się wprost do
    refakturowania. Jednakże w praktyce stosuje się refaktury w celu „przerzucenia” części
    kosztów (bez doliczenia zysku) na podmiot, który faktycznie korzysta z danej usługi. W
    Pani przypadku nie uzyskuje Pani żadnego przysporzenia, najem nie jest przedmiotem
    Pani działalności gospodarczej i według Pani jest transakcją pomocniczą i jako taka nie jest
    wliczana do wartości sprzedaży uprawniającej do korzystania ze zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    Z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy
    są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W tym miejscy należy wskazać na treść art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” usług. W związku z tym nabycie usług oraz ich
    późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie
    odrębne transakcje usługowe.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabywa ją we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej. Jest on traktowany najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie jest świadczeniem usługi w tym samym zakresie.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2024 poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Z art. 668 § 1 Kodeksu cywilnego wynika również, że:
      Najemca może rzecz najętą oddać w całości lub części osobie trzeciej do bezpłatnego
      używania albo w podnajem, jeżeli umowa mu tego nie zabrania. W razie oddania
      rzeczy osobie trzeciej zarówno najemca, jak i osoba trzecia są odpowiedzialni
      względem wynajmującego za to, że rzecz najęta będzie używana zgodnie z
      obowiązkami wynikającymi z umowy najmu.
    Tak więc najem/podnajem stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną
    nakładającą na strony – zarówno wynajmującego jak i wynajmowanego – określone
    przepisami obowiązki.

    Istota umowy najmu/podnajmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca/podnajemca za oddaną
    mu w najem rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Również podnajem stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy i jest świadczony w ramach
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 5 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla
    określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
        towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na
        terytorium kraju;
        1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w
    art. 113 ust. 13 ustawy. W myśl tego przepisu:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:

      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia momentu przekroczenia limitu 200 000 zł, w taki
    sposób aby właściwie zastosować art. 113 ust. 1 ustawy oraz uznania refakturowania
    części kosztów czynszu na Teścia jako transakcję pomocniczą.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości w celu prawidłowego ustalenia momentu przekroczenia
    limitu wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że
    analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wskazuje, że obliczając limit
    sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku,
    zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy
    towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem m.in. transakcji

    związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji
    pomocniczych.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca
    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa http://synonim.net
    /synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny,
    wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny,
    subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
    Za czynności związane z nieruchomościami należy natomiast uznać nie tylko usługi stricte
    dotyczące nieruchomości, ale wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na
    wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast
    to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich
    tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2015 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie
    projektowania i produkcji nakryć głowy, z tytułu której korzystała Pani ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Działalność gospodarczą prowadzi Pani
    w wynajętym od A lokalu użytkowym składającym się z trzech pomieszczeń. Dwa
    pomieszczenia zajmuje Pani, trzecie natomiast wynajmuje Pani swojemu Teściowi, który
    prowadzi w nim (...). Wystawia Pani Teściowi faktury na 1/3 część czynszu, który dokonuje
    zapłaty kwoty z niej wynikającej na konto A wpłatami bankowymi.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność w zakresie
    projektowania i produkcji nakryć głowy oraz podnajmuje Pani jedno pomieszczenie
    teściowi. Zatem prowadzonej przez Pani działalności gospodarczej w zakresie usługi
    podnajmu jednego pomieszczenia z trzech w wynajmowanym przez Panią lokalu
    użytkowym nie można uznać za działalność świadczoną pomocniczo. Jest to - jak
    jednoznacznie wynika z przedstawionego opisu sprawy, obok działalności w zakresie
    projektowania i produkcji nakryć głowy, drugi rodzaj wykonywanej przez Panią
    działalności.
    Stwierdzić w tym miejscu bowiem należy, że świadczenie usług podnajmu wypełnia,
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest
    wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest
    prowadzony w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez
    znaczenia w tej sytuacji jest również rodzaj zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    Zatem opisany przez Panią we wniosku podnajem wpisuje się w działalność gospodarczą
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani z tytułu tej czynności występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym,
    wykonywana przez Panią czynność podnajmu jednego z pomieszczeń wynajmowanego
    przez Panią lokalu użytkowego na rzecz Pani Teścia na cele Jego prowadzenia działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 2a ustawy.
    Tym samym, podnajmu ww. pomieszczenia na rzecz Teścia wykorzystującego
    pomieszczenie na cele prowadzenia działalności gospodarczej za wynagrodzeniem
    (refaktura części kosztów czynszu) nie można potraktować jako transakcji o charakterze
    pomocniczym wobec prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej związanej w
    projektowaniem i produkcją nakryć głowy, lecz są to dwie różne transakcje podstawowe -

    w zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez Panią działalności
    gospodarczej.
    Ponadto, zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest zwolnieniem podmiotowym, co
    oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem prowadzącym działalność
    gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby opodatkowaniu. Zwolnienie
    to odnosi się do konkretnego limitu wynikającego ze sprzedaży (odpłatnej dostawy
    towarów i odpłatnego świadczenia usług) danego podatnika. Skoro, jak wyżej wskazano
    wykonuje Pani oprócz działalności gospodarczej polegającej na projektowaniu i produkcji
    nakryć głowy również działalność gospodarczą w zakresie podnajmu części lokalu
    użytkowego, to bez względu na to, że nie zajmuje się Pani wynajmem jako profesjonalny
    przedsiębiorca sprzedaż z tej działalności również powinna być wliczana do limitu, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, odpłatne świadczenie przez Panią usług podnajmu na rzecz Teścia
    jednego pomieszczenia z wynajmowanego przez Panią lokalu użytkowego, który
    wykorzystuje go na cele prowadzenia działalności gospodarczej, jako transakcji
    związanych z nieruchomością, które nie mają charakteru czynności pomocniczych,
    każdorazowo podlega wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że przeniesienie kosztów (refakturowanie) części
    czynszu związanego z wynajmem pomieszczenia jest dla celów podatku od towarów i
    usług traktowane tak, jakby to Pani świadczyła tę usługę na rzecz Pani najemcy tj. Teścia.
    Odsprzedaż (refakturowanie) kosztów stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, która została wymieniona w art. 5 ustawy, co oznacza, iż
    kwotę obrotu z tego tytułu należy uwzględniać przy obliczaniu wartości sprzedaży
    opodatkowanej określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, do wartości limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
    powinna Pani wliczać kwoty z tytułu refaktury części kosztów czynszu najmu
    pomieszczenia przez Pani Teścia.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości dotyczących ustalenia momentu
    przekroczenia limitu 200 000 zł, w taki sposób aby właściwie zastosować art. 113 ust. 1
    ustawy wskazać należy literalnie na treść art. 113 ust. 1 ustawy.
    Jednym z warunków skorzystania z ww. zwolnienia jest nieprzekroczenie limitu sprzedaży
    w kwocie 200 000 zł.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, sprzedaż związaną z projektowaniem i produkcją nakryć głowy, jak i świadczenie
    przez Panią usług podnajmu na rzecz Teścia jednego pomieszczenia z wynajmowanego
    przez Panią lokalu użytkowego, które - jak już wyżej wskazano - nie mają charakteru
    czynności pomocniczych, każdorazowo podlega wliczeniu do wartości sprzedaży, o której
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    W art. 113 ust. 1 ustawy wskazano również, że do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty
    podatku. Powyższy fragment przepisu ma zastosowanie zarówno do podatników
    zwolnionych podmiotowo od podatku VAT, jak i podatników VAT czynnych, którzy chcą
    ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego. Dla podatników VAT czynnych treść,
    że do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku wyznacza sposób wyliczenia

    wartości limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Natomiast u podatnika
    zwolnionego podmiotowo od podatku VAT każda wartość sprzedaży stanowi kwotę bez
    podatku VAT.
    Tym samy korzystając ze zwolnienia podmiotowego powinna Pani zsumować sprzedaż
    związaną z projektowaniem i produkcją nakryć głowy oraz podnajmu na rzecz Teścia
    jednego pomieszczenia z wynajmowanego przez Panią lokalu użytkowego. Tak
    zsumowana sprzedaż do kwoty 200 000 zł korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy, natomiast powyżej wskazanej wartości jest Pani obowiązana sprzedaż
    opodatkować podatkiem VAT.
    Zatem Pani sposób wyliczania wartości sprzedaży (pytanie nr 1 wniosku) uznaję za
    nieprawidłowe.
    Informuję, że od 1 stycznia 2025 r. weszły w życie nowe przepisy ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług, dotyczące m.in. zwolnienia podmiotowego.
    Jednocześnie wskazuję, że treść nowych przepisów nie wpłynęła na Pani stanowisko.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.