Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.573.2024.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-10-03
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pożyczki z WFOŚiGW.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka-umorzenie pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.-Dotacje, subwencje, dopłaty.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.-Umorzone lub przedawnione zobowiązania.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 45

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

22 lipca 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 28 czerwca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki z WFOŚiGW. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 26 września 2024 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

17 grudnia 2020 r. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej zawarła Pani z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w … umowę pożyczki na montaż paneli fotowoltaicznych. Inwestycja została zrealizowana, a odpisy amortyzacyjne są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

14 maja 2024 r. została zawarta umowa o umorzeniu pożyczki w wysokości 46,24% jej wartości w kwocie 217 690 zł 11 gr wraz z należnymi odsetkami 3 446 zł 23 gr. Warunkiem umorzenia jest przeznaczenie kwoty 217 690 zł 11 gr na realizację zadania pn.: „Zakup samochodu elektrycznego na potrzeby przedsiębiorstwa” i rozliczenie jej wydatkowania w terminie do 30 czerwca 2025 r. 14 maja 2024 r. uzyskała Pani zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis w kwocie 217 690 zł 11 zł (50 847,92 euro) z tego tytułu.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, które wpłynęło 26 września 2024 r., wskazała Pani, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 20 czerwca 1998 r. i zajmuje się produkcją wyrobów budowlanych z betonu. Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jest Pani opodatkowana na zasadach ogólnych i opłaca podatek liniowy - 19%. Przedmiotem zawartej umowy pożyczki z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej było „Zwiększenie efektywności energetycznej poprzez montaż instalacji fotowoltaicznej”. Umowa dotyczyła zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych. Pierwsza inwestycja została zrealizowana w 2020 r., a druga w 2021 r. Wydatki związane z zakupem i montażem paneli fotowoltaicznych były poniesione odpowiednio w 2020 r. i 2021 r. i od czasu przyjęcia ich do używania są amortyzowane. Wydatki związane z montażem paneli fotowoltaicznych nie zostały odliczone w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Odlicza Pani wydatki związane z montażem paneli fotowoltaicznych na podstawie faktur VAT:

· pierwsza inwestycja - dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej z 17 września 2020 r.,

· druga inwestycja - dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej z 16 marca 2021 r.

Były to faktury VAT, wystawione przez podatnika podatku od towarów i usług, niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Podczas produkcji wyrobów betonowych zużywana jest ogromna ilość energii elektrycznej. Instalacja fotowoltaiczna przyczyniła się do obniżenia kosztów produkcji i uniezależniła Panią od zakładu energetycznego na wypadek przerwy w dostawie prądu. Instalacja fotowoltaiczna jest amortyzowana metodą liniową, wg stawki 10%. Przedmiotowe panele fotowoltaiczne zostały zamontowane na dachu hali produkcyjnej. Mogą one jednak zostać zdemontowane i przeniesione na inne miejsce - bez ich uszkodzenia oraz bez uszczerbku dla konstrukcji obiektu budowlanego, na co pozwalała konstrukcja samych instalacji oraz sposób ich montażu. Panele fotowoltaiczne zostały sklasyfikowane zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych jako 669 - Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe. Panele fotowoltaiczne stanowią środek trwały w Pani działalności gospodarczej. Została zawarta umowa o umorzeniu pożyczki z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w … w wysokości 46,24% jej wartości w kwocie 217 690 zł 11 gr wraz z należnymi odsetkami 3 446 zł 23 gr. W świetle zawartej umowy o umorzeniu części pożyczki, umorzenie wskazanej we wniosku pożyczki nastąpiło pod warunkiem rozwiązującym (nieziszczenie się warunku, tj. niewydatkowanie umorzonej kwoty na realizację kolejnego zadania ekologicznego powoduje ustanie skutków umorzenia i rodzi konieczność spłaty umorzonej kwoty pożyczki).

**Pytania**

1\. Czy przychód podatkowy z tytułu umorzenia, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozpoznać w dacie zawarcia umowy, na podstawie której doszło do warunkowego umorzenia, tj. 14 maja 2024 r. czy w dacie spełnienia wszystkich warunków określonych w umowie, tj. do czasu jej wydatkowania do 30 czerwca 2025 r.?

2\. Czy odpisy amortyzacyjne od inwestycji w panele fotowoltaiczne będą stanowiły koszt uzyskania przychodu po umorzeniu pożyczki zaciągniętej na ich montaż?

3\. Czy odpisy amortyzacyjne od zakupionego samochodu elektrycznego w tej części w jakiej sfinansowane zostaną kwotą w wysokości umorzonej pożyczki będą stanowiły koszt uzyskania przychodu?

**Pani stanowisko w sprawie**

Ad. 1.

Powstanie przychód, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie podpisania umowy o umorzeniu pożyczki wraz z odsetkami, to jest 14 maja 2024 r.

Umorzenie następuje pod warunkiem zakupu samochodu elektrycznego do 30 kwietnia 2025 r. i stanowi podstawę do niedokonywania spłaty rat pożyczki przypadających na umorzoną część pożyczki już w dacie zawarcia umowy o umorzeniu. Od daty zawarcia umowy o umorzeniu pożyczki ujawniona jest wola stron umowy świadcząca o wywodzeniu przez nich skutków prawnych umorzenia.

Ad. 2.

Odpisy amortyzacyjne środków trwałych sfinansowanych z tej pożyczki (paneli fotowoltaicznych) będą nadal w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu, gdyż umorzenie pożyczki, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód jako umorzenie zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki i nie jest zwrotem wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, określonym w art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 3.

Odpisy amortyzacyjne od samochodu elektrycznego będą stanowiły koszt, gdyż umorzenie pożyczki, zgodnie z art. 14 ust 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód jako umorzenie zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki i nie jest zwrotem wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych określonym w art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Według art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odrębnym źródłem przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 400 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 54 ze zm.):

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Narodowym Funduszem”, jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 305, 1236 i 1535).

Z kolei, art. 400 ust. 2 ww. przepisu stanowi, że:

Wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1668 oraz z 2021 r. poz. 1038).

Zgodnie z art. 400b ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska:

Celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 5-9a, 11-22 i 24-42.

Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej obejmuje przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza (art. 400a ust. 1 pkt 21 ww. ustawy).

Stosownie zaś do art. 411 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska:

Finansowanie działalności, o której mowa w art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 4-6, ze środków Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy odbywa się przez:

1) udzielanie oprocentowanych pożyczek, w tym pożyczek przeznaczonych na zachowanie płynności finansowej;

2) udzielanie dotacji, w tym:

a) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych,

b) dokonywanie częściowych spłat kapitału kredytów bankowych,

c) dopłaty do oprocentowania lub ceny wykupu obligacji,

d) (uchylona),

e) dopłaty do rat lub innych opłat ustalanych w umowach leasingu w rozumieniu przepisów art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, 1163, 1243, 1551 i 1574) i art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406, z późn. zm.);

3) nagrody za działalność na rzecz ochrony środowiska i gospodarki wodnej, niezwiązaną z wykonywaniem obowiązków pracowników administracji rządowej i samorządowej.

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze udzielają dotacji, pożyczek, poręczeń oraz przekazują środki finansowe na podstawie umów cywilnoprawnych – art. 411 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Zgodnie zaś z art. 411 ust. 10 ww. ustawy:

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom z przeznaczeniem na udzielanie gwarancji lub poręczeń, kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz potrzeb geologii.

Z opisu sprawy wynika, że 17 grudnia 2020 r. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, która zajmuje się produkcją wyrobów budowlanych z betonu, zawarła Pani z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej umowę pożyczki na montaż paneli fotowoltaicznych. Inwestycja została zrealizowana, a odpisy amortyzacyjne są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu. 14 maja 2024 r. została zawarta umowa o umorzeniu pożyczki w wysokości 46,24% jej wartości w kwocie 217 690 zł 11 gr wraz z należnymi odsetkami 3 446 zł 23 gr. Warunkiem umorzenia jest przeznaczenie kwoty 217 690 zł 11 gr na realizację zadania pn.: „Zakup samochodu elektrycznego na potrzeby przedsiębiorstwa” i rozliczenie jej wydatkowania w terminie do 30 czerwca 2025 r. 14 maja 2024 r. uzyskała Pani zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis w kwocie 217 690 zł 11 zł (50 847,92 euro) z tego tytułu.

Przedmiotem zawartej umowy pożyczki z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej było „Zwiększenie efektywności energetycznej poprzez montaż instalacji fotowoltaicznej”. Umowa dotyczyła zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych. Pierwsza inwestycja została zrealizowana w 2020 r., a druga w 2021 r. Wydatki związane z zakupem i montażem paneli fotowoltaicznych były poniesione odpowiednio w 2020 r. i 2021 r., i od czasu przyjęcia ich do używania są amortyzowane. Wydatki związane z montażem paneli fotowoltaicznych nie zostały odliczone w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Podczas produkcji wyrobów betonowych zużywana jest ogromna ilość energii elektrycznej. Instalacja fotowoltaiczna przyczyniła się do obniżenia kosztów produkcji i uniezależniła Panią od zakładu energetycznego na wypadek przerwy w dostawie prądu. Instalacja fotowoltaiczna jest amortyzowana metodą liniową, wg stawki 10%. Przedmiotowe panele fotowoltaiczne zostały zamontowane na dachu hali produkcyjnej. Panele fotowoltaiczne zostały sklasyfikowane zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych jako 669 - Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe. Panele fotowoltaiczne stanowią środek trwały w Pani działalności gospodarczej. W świetle zawartej umowy o umorzeniu części pożyczki, umorzenie wskazanej we wniosku pożyczki nastąpiło pod warunkiem rozwiązującym (nieziszczenie się warunku, tj. niewydatkowanie umorzonej kwoty na realizację kolejnego zadania ekologicznego powoduje ustanie skutków umorzenia i rodzi konieczność spłaty umorzonej kwoty pożyczki).

Powzięła Pani wątpliwość, czy umorzenie pożyczki będzie stanowić przychód z działalności gospodarczej.

Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej.

„Umorzenie” wg Słownika języka polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”. Skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania.

Stosownie do art. 353 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien żądanie spełnić.

Instytucję zwolnienia z długu reguluje art. 508 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Niewątpliwie w sytuacji, w której na skutek umowy o zwolnienie z długu dochodzi do umorzenia zobowiązania – świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkujące powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga bowiem korzyść majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie jakie musiałby zapłacić gdyby nie umorzenie.

Wskazała Pani, że 14 maja 2024 r. została zawarta umowa o umorzeniu pożyczki z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w wysokości 46,24% jej wartości w kwocie 217 690 zł 11 gr wraz z należnymi odsetkami 3 446 zł 23 gr. Warunkiem umorzenia jest przeznaczenie kwoty 217 690 zł 11 gr na realizację zadania pn.: „Zakup samochodu elektrycznego na potrzeby przedsiębiorstwa” i rozliczenie jej wydatkowania w terminie do 30 czerwca 2025 r.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy – art. 14 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Przy czym, stosownie do treści art. 14 ust. 3 pkt 6 ww. ustawy:

Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się kwoty stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także umorzonych pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego.

Co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy).

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r. sygn. akt II FSK 1536/11:

Za przychody z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 (w tym wymienione w pkt 6) należy uznać generalnie przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakie stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością.

(…) Za słuszne uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 6 PDOFizU na gruncie podatku dochodowego przychodem z działalności gospodarczej jest wartość wszystkich umorzonych zobowiązań, w tym cywilnoprawnych, albowiem przepis ten nie wskazuje na rodzaj umorzonych zobowiązań.

Zatem niewątpliwie umorzona kwota będzie dla Pani przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zaciągnięta pożyczka została przeznaczona na zakup i montaż paneli fotowoltaicznych stanowiących składnik majątku w prowadzonej działalności gospodarczej, to przychód z umorzenia przedmiotowej pożyczki stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z przepisem ww. art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl zaś art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h–1j i 1n–1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

W myśl ww. przepisu przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

· wystawienie faktury przed datą wydania towaru, zbycia prawa lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

· uregulowanie należności przed wydaniem towaru, zbyciem prawa lub wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przychód podatkowy z tytułu umorzenia przedmiotowej pożyczki, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozpoznać w dacie zawarcia umowy, na podstawie której doszło do warunkowego umorzenia, tj. 14 maja 2024 r., zgodnie z art. 14c ust. 1 ww. ustawy.

Kolejną kwestią budzącą Pani wątpliwości jest możliwość zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej od inwestycji w panele fotowoltaiczne po umorzeniu pożyczki zaciągniętej na ich montaż oraz od zakupionego samochodu elektrycznego w tej części w jakiej sfinansowane zostaną kwotą w wysokości umorzonej pożyczki.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

· pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

· został właściwie udokumentowany,

· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera bezpośredniej i legalnej deﬁnicji środków trwałych, dokonuje natomiast ich podziału na podlegające i niepodlegające amortyzacji.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

b) maszyny, urządzenia i środki transportu,

c) inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W świetle powyższego, za składnik majątku w prowadzonej działalności można uznać taki składnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
*   składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przepisu tego wynika, że odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która sfinansowana została otrzymanym wsparciem finansowym, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, że skoro jak wyżej wskazano, kwota umorzonej pożyczki stanowi na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu, to w Pani przypadku, ww. przepis art. 23 ust. 1 pkt 45 cytowanej ustawy, nie ma zastosowania.

Umorzenie pożyczki stanowi umorzenie powstałego zobowiązania, a nie zwrot wydatków w jakiejkolwiek formie, zatem odpisy amortyzacyjne od zakupionego lub wytworzonego środka trwałego ze środków uzyskanych z powyższego tytułu, stanowią koszty uzyskania przychodów w pełnej wysokości.

Tym samym, odpisy amortyzacyjne dotyczące paneli fotowoltaicznych oraz samochodu elektrycznego (dokonane na podstawie przepisów art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), będą stanowić koszty uzyskania przychodów w pełnej wysokości.

Mając na uwadze powyższe należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, że odpisy amortyzacyjne środków trwałych (paneli fotowoltaicznych) sfinansowanych z przedmiotowej pożyczki będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu, gdyż umorzenie pożyczki, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód jako umorzenie zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki i nie jest zwrotem wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, określonym w art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast odpisy amortyzacyjne od samochodu elektrycznego będą stanowiły koszt, gdyż umorzenie pożyczki, zgodnie z art. 14 ust 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód jako umorzenie zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki i nie jest zwrotem wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych określonym w art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).