Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-390/09/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-07
Teza: prawidłowość udokumentowania skonta fakturą korygującą sprzedaż
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; skonto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2009r. (data wpływu 27 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lipca 2009r. (data wpływu 30 lipca 2009r.) oraz pismem z dnia 3 sierpnia 2009r. (data wpływu 3 sierpnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości udokumentowania skonta fakturą korygującą sprzedaż **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2009r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości udokumentowania skonta fakturą korygującą sprzedaż.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 lipca 2009r. (data wpływu 30 lipca 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 lipca 2009r. znak: IBPP2/443-390/09/RSz, IBPBI/2/423-622/09/PC oraz pismem z dnia 3 sierpnia 2009r. (data wpływu 3 sierpnia 2009r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem taśmy stalowej ciętej z kręgów. Produktami finalnymi są cięte wzdłużnie taśmy walcowane na zimno i na gorąco o zróżnicowanych grubościach, szerokościach, gatunkach, wytrzymałości i powłokach.

Odbiorcami są producenci i poddostawcy branży samochodowej, przemysłu metalowego i elektrotechnicznego, producenci mebli, tłocznie, jak również producenci i poddostawcy sprzętu gospodarstwa domowego. Wnioskodawca zaopatruje ważne rynki w Europie Wschodniej - do nich zalicza się nie tylko Polska, lecz również Czechy, Słowacja, Węgry i Ukraina.

Wnioskodawca, w ramach działań marketingowych oraz chcąc poprawić swoją płynność finansową postanowił udzielić skonta swoim odbiorcom. W związku z tym na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę wskazuje się, iż termin płatności wynosi 30 dni, ale przy zapłacie należności w ciągu 14 dni udzielane jest skonto. Skonto takie zostało na dzień obecny przyznane 2 kontrahentom, których siedziby znajdują się poza terytorium kraju. Termin płatności dla obu firm wynosi 30 dni, a wysokość skonta, w przypadku zapłaty w ciągu 14 dni wynosi 1% wartości faktury w przypadku pierwszego i 3% w przypadku drugiego z kontrahentów.

Wnioskodawca zamierza też w przyszłości udzielić skonta kontrahentom mającym siedzibę na terytorium kraju. Wysokość skonta (wyrażona procentowo) będzie każdorazowo negocjowana z poszczególnymi kontrahentami.

Do chwili obecnej żadna z tych dwu firm nie skorzystała z możliwości skonta (nie dokonała płatności w ciągu 14 dni, pomniejszając zapłatę o kwotę skonta odpowiednio 1% lub 3% ).

Po otrzymaniu już pomniejszonej zapłaty Wnioskodawca zamierza potwierdzić ten fakt poprzez wystawienie faktury korygującej do faktury dokumentującej sprzedaż towarów (zarówno dla kontrahentów polskich jak i zagranicznych).

Z uzupełnienia wniosku z dnia 28 lipca 2009r. wynika, iż Wnioskodawca chcąc poprawić swoją płynność finansową udzielił skonta swoim 2 kontrahentom. Natomiast, jak wskazał Wnioskodawca, do chwili obecnej żadna z firm nie skorzystała z możliwości skonta (nie dokonała płatności w ciągu 14 dni, pomniejszając zapłatę o kwotę skonta).

W związku z tym, Wnioskodawca wyjaśnił, iż wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczy zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym będzie, jeśli fakt skonta Wnioskodawca potwierdzi wystawiając faktury korygujące sprzedaż?

Na potrzeby niniejszej interpretacji przyjęto pytanie zmodyfikowane pismem z dnia 28 lipca 2009r.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast w myśl ust. 4 ww. artykułu podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Wnioskodawca uważa, iż w przedmiotowej sprawie ma do czynienia z rabatem określonym w art. 29 ust. 4 ustawy. Ustalenie skonta, jako procentu od wartości transakcji i podanie tej informacji na fakturze pozwala dokładnie określić, o ile nastąpiło obniżenie ceny każdej jednostkowej transakcji udokumentowanej fakturą VAT. Tak, więc po otrzymaniu pomniejszonej o skonto płatności od kontrahenta, Wnioskodawca powinien wystawić kontrahentowi fakturę korygującą.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 28 lipca 2009r. wynika, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku dotyczy zdarzenia przyszłego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy o podatku od towarów i usług, jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów. Takim działaniem jest m. in. udzielanie nabywcom rabatów, które mogą przyjąć formę bonifikat, opustów czy też skont.

Kwestia dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów nie została uregulowana przepisami prawa podatkowego, a więc również przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego (Słownik Języka Polskiego PWN pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1992): rabat – to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie; skonto – to zniżka ceny towaru objętego sprzedażą kredytową albo ratalną, udzielona nabywcy płacącemu gotówką; opust – to zniżka ceny kupna, przyznawana nabywcy przez sprzedawcę (zwykle przy zakupach hurtowych); bonifikata – to zniżka od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę.

Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawianej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r.

Zgodnie z § 13 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, która – zgodnie z § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyraz „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w ramach działań marketingowych oraz chcąc poprawić swoja płynność finansową postanowił udzielić skonta swoim odbiorcom. W związku z tym na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę wskazuje się, iż termin płatności wynosi 30 dni, ale przy zapłacie należności w ciągu 14 dni udzielane jest skonto. Skonto takie zostało na dzień obecny przyznane 2 kontrahentom, których siedziby znajdują się poza terytorium kraju. Termin płatności dla obu firm wynosi 30 dni, a wysokość skonta, w przypadku zapłaty w ciągu 14 dni wynosi 1% wartości faktury w przypadku pierwszego i 3% w przypadku drugiego z kontrahentów.

Wnioskodawca zamierza też w przyszłości udzielić skonta kontrahentom mającym siedzibę na terytorium kraju. Wysokość skonta (wyrażona procentowo) będzie każdorazowo negocjowana z poszczególnymi kontrahentami.

Po otrzymaniu już pomniejszonej zapłaty Wnioskodawca zamierza potwierdzić ten fakt poprzez wystawienie faktury korygującej do faktury dokumentującej sprzedaż towarów (zarówno dla kontrahentów polskich jak i zagranicznych).

Stwierdzić zatem należy, że opisane przez Wnioskodawcę skonto stanowi formę rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obniżającego wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami i zmniejszającego podstawę opodatkowania. Zatem udzielając tego skonta, Wnioskodawca winien udokumentować ten fakt wystawiając fakturę korygującą stosownie do przepisu § 13 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.