Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1282/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-01-14
Teza: Prawo do korzystania w 2013 r. ze zwolnienia podmiotowego w związku ze świadczeniem usług nadzoru budowlanego.
Słowa kluczowe: nadzór-nadzór budowlany; obrót; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; podatnik; podatnik-podatnik czynny; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; usługi; zwolnienie-prawo do zwolnienia; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2012 r. (data wpływu 19 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania w 2013 r. ze zwolnienia podmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania w 2013 r. ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą od dnia 9 lutego 1998 r., w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminy. Dokonując przedmiotowego zgłoszenia oświadczył, że ma zamiar wykonywać usługi w zakresie nadzoru budowlanego. We wpisie do ewidencji działalności gospodarczej podał Pan prowadzenie działalności objętej kodami PKD z 2007 r., tj. 71.11.Z „działalność w zakresie architektury”, 71.12.Z „działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne”, 74.90.Z „pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

W dniu 1 czerwca 2009 r. zrezygnował Pan ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) i został czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednocześnie od momentu rozpoczęcia działalności, do dnia złożenia wniosku, nie wykonał Pan żadnych usług doradczych i w przyszłości wykonywać nie zamierza. Wykonuje jedynie nadzory budowlane zlecone, np. przez wspólnoty mieszkaniowe, administratorów działających w imieniu wspólnot mieszkaniowych, banki, inne podmioty będące zarówno czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług oraz zwolnionymi od tego podatku, a także osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Całość wykonywanych działań odbywa się wg wytycznych i założeń określonych przez zleceniodawcę, a także prawo budowlane.

W roku 2012, uzyskane przez Pana obroty z nadzorów budowlanych, objętych PKD z 2007 r. tj. 71.12.Z, nie przekroczą kwoty 150.000,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ma Pan prawo, na mocy art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, do rezygnacji od dnia 1 stycznia 2013 r. z bycia czynnym podatnikiem tego podatku i powrotu do zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie uregulowanie art. 113 ust. 13 pkt 2 i ust. 14 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ma prawo do powrotu do zwolnienia podmiotowego od dnia 1 stycznia 2013 r.

Uzasadniając zaprezentowane stanowisko, po powołaniu treści przepisów art. 5 i 5a, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 113 ust. 1, ust. 13 pkt 2, ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 27 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360) w zw. z poz. 12 załącznika do tego rozporządzenia ponownie wskazał Pan, iż wykonuje usługi w zakresie nadzoru budowlanego oraz że w momencie wpisu do ewidencji działalności wybrał rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie nadmienił, że od momentu rozpoczęcia działalności, do dnia złożenia wniosku, nie wykonał żadnych usług doradczych i w przyszłości wykonywać nie zamierza, wykonuje jedynie nadzory budowlane. Zauważył, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie definiują pojęcia doradztwo. Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np. podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN pod pojęciem „doradca” należy rozumieć „ten, kto udziela porad”. Natomiast, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, „doradzać” oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Stwierdził, że doradztwo jest więc udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza podatkowych, prawnych, finansowych, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza, stąd użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. Podkreślił Pan, iż w poz. 12 załącznika do wskazanego powyżej rozporządzenia, nie został wskazany symbol PKWiU odnoszący się wprost do konkretnych usług doradczych. Stwierdził Pan, że najistotniejszym zatem w przedmiotowej sprawie jest charakter wykonywanych czynności. Wskazał, że porada, czy opinia, nie musi mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, bowiem już samo wykonywanie czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności ze zwolnienia podmiotowego. Jednocześnie podkreślił, iż ze względu na charakter prowadzonych usług, nie wykonuje usług doradczych w formie pisemnej czy ustnej, a ponadto, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie wykonuje i nie zamierza wykonywać jakichkolwiek czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

W reasumpcji ponownie zaakcentował Pan, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje jedynie usługi nadzoru budowlanego zlecone przez, np. wspólnoty mieszkaniowe, administratorów działających w imieniu wspólnot mieszkaniowych, banki, inne podmioty będące zarówno czynnymi oraz zwolnionymi podatnikami podatku od towarów i usług, a także osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, ściśle wg wytycznych i założeń określonych przez zleceniodawcę, a także prawo budowlane. Jednocześnie zaznaczył, iż nie zamierza wykonywać żadnych czynności, których istotą jest jakiegokolwiek rodzaju doradztwo (inżynieryjne, techniczne, czy też inne) pisemne, czy ustne. Uważa Pan, iż dlatego przysługuje mu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług do momentu, gdy faktyczna wartość sprzedaży przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w tym przepisie. Stwierdził, iż tym samym, w przedmiotowej sprawie, nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 tej ustawy w powiązaniu z poz. 12 załącznika do powołanego wyżej rozporządzenia, przez co może powrócić do zwolnienia od tego podatku od 1 stycznia 2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o okoliczności przedstawione we wniosku, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.