Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.280.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Sprzedaż działki nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła
przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie
nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w tej
działce.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 14 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani polskim rezydentem podatkowym, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    W drodze spadku (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 6 maja 1998 r.)
    oraz na podstawie umowy darowizny z 2009 r. nabyła Pani łącznie 50% udział w
    zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (...) o numerze ewidencyjnym 1.
    Pozostałe 50% udziału w nieruchomości przypadało innej osobie fizycznej, która nie jest z
    Panią spokrewniona. Wraz z drugą współwłaścicielką postanowiła Pani znieść
    współwłasność powyższej nieruchomości. W tym celu najpierw działkę nr 1 podzieliła Pani
    na dwie działki, które zostały oznaczone numerami ewidencyjnymi:
        nr 1/9 (0,0600 ha) - zabudowaną domem jednorodzinnym o powierzchni zabudowy
          294 m oraz dwoma budynkami o innej funkcji o powierzchni zabudowy
                  2  2odpowiednio 46 m (letnia kuchnia) i 12 m (garaż)
        nr 1/10 (0,0800 ha) zabudowaną budynkiem o innej funkcji o powierzchni
                2zabudowy 36 m (garaż).
    Był to tylko podział geodezyjny, który nie został uwzględniony w treści księgi wieczystej
    prowadzonej dla działki nr 1. Czyli po podziale działki nr 1 przysługiwał Pani 50% udział we
    własności działki 1/9 i 50% udział we własności działki 1/10 oraz w posadowionych na nich
    budynkach.
    17 grudnia 2021 r. wraz z współwłaścicielką dokonała Pani zniesienia współwłasności ww.
    nieruchomości. Zniesienie współwłasności nastąpiło nieodpłatnie, bez spłat i dopłat, w
    sposób następujący:
        Pani nabyła własność działki nr 1/10 (0,0800 ha),
        druga współwłaścicielka nabyła własność działki nr 1/9 (0,0600 ha).
    W akcie notarialnym oświadczyły Panie wspólnie, że wartość rynkowa nabytych działek
    wynosi po 200.000,00 zł każda, a łączna wartość rynkowa nieruchomości przed
    zniesieniem współwłasności wynosiła 400.000 zł. Ponadto w akcie oświadczyły Panie, że
    żadna z Was nie nabyła majątku przekraczającego wartość przysługujących Paniom
    udziałów we współwłasności nieruchomości. Działka, którą otrzymała Pani była o 0,0200
    ha większa od tej, którą otrzymała druga współwłaścicielka, ale współwłaścicielka
    otrzymała działkę zabudowaną trzema budynkami w tym jednym mieszkalnym, a na Pani
    był posadowiony tylko jeden budynek o znacznie niższym metrażu.
    9 stycznia 2024 r. sprzedała Pani działkę nr 1/10, uzyskaną w wyniku zniesienia
    współwłasności.
    Pytania
    1) Czy otrzymanie w wyniku zniesienia współwłasności działki o większej powierzchni niż
      druga współwłaścicielka spowodowało u Pani obowiązek podatkowy w podatku od
      spadków i darowizn?
    2) Czy otrzymanie w wyniku zniesienia współwłasności działki o większej powierzchni niż
      druga współwłaścicielka spowodowało u Pani powstanie przychodu podlegającego
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

    3) Czy sprzedaż działki nr 1/10 dokonana w dniu 9 stycznia 2024 r. podlega
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 2 i 3 dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od spadków i darowizn
    (pytanie nr 1) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 2
    Otrzymanie w wyniku zniesienia współwłasności działki o większej powierzchni niż druga
    współwłaścicielka nie spowodowało u Pani powstania przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), dalej updof, ustawy tej nie stosuje się
    do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Jak wskazała
    Pani powyżej nieodpłatne zniesienie współwłasności podlega przepisom ustawy o podatku
    od spadków i darowizn. Powyższe generalnie wyklucza zastosowanie updof do zniesienia
    współwłasności nawet jeżeli powstało realne przysporzenie u któregoś z współwłaścicieli.
    Takie przysporzenie podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od spadku i darowizny.
    Nawet jeżeli rozpatrywać sytuacje na gruncie updof to i tak nie otrzymała Pani w wyniku
    podziału przysporzenia, które mogłoby zostać uznane za przychód. Pomimo że w wyniku
    podziału nieruchomości otrzymała Pani działkę o większej powierzchni (0,0800 ha w
    stosunku do 0,0600 ha otrzymanych przez drugą współwłaścicielkę), to nie spowodowało
    to żadnego przysporzenia po Pani stronie. Sam fakt iż działka miała większa powierzchnię
    nie znaczy, że miała większą wartość. Drugiej współwłaścicielce przypadła działka z trzema
    budynkami co wpływa na jej wartość. W akcie notarialnym dokonały Pani podziału tak, aby
    każdej z współwłaścicielek przypadła część nieruchomości o równiej wartości.
    Potwierdzeniem tego jest fakt, iż zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. W
    związku z tym nie powstało po Pani stronie żadne przysporzenie majątkowe, a tym samym
    nie doszło do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Ad. 3
    Sprzedaż działki nr 1/10 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Uzasadnienie
    Nabycie działki nastąpiło w wyniku zniesienia współwłasności, bez spłat i dopłat, w ramach
    Pani udziału przysługującego we własności nieruchomości przed zniesieniem
    współwłasności. W takich okolicznościach nie doszło do nabycia nieruchomości w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zniesienie współwłasności byłoby formą nowego nabycia tylko wówczas, gdybym w
    wyniku zniesienia otrzymała nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekraczała wartość udziału, jaki Pani pierwotnie przysługiwał. Również Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 8 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 1452/22
    potwierdził, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w
    ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się
    bez spłat i dopłat. Sąd w wyroku stwierdził: „Za datę nabycia nieruchomości - w przypadku
    jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy
    zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas, gdy wartość otrzymanej
    przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed
    dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat."
    Zgodnie z aktem notarialnym zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat w
    ramach posiadanych udziałów. Nie otrzymała Pani tym samym przy zniesieniu
    współwłasności żadnego przysporzenia majątkowego ponad posiadany udział. W związku

    z tym, za datę nabycia działki nr 1/10 należy przyjąć datę nabycia pierwotnego udziału w
    nieruchomości, tj. datę dziedziczenia (1998 r.) i darowizny (2009 r.). Stanowisko to również
    znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, m.in.: z dnia 8 stycznia 2024 r. nr 0115-KDIT3.4011.682.2023.2.MJ, z
    dnia 28 grudnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.939.2023.1.MR z dnia 4 grudnia 2023 r. nr
    0115-KDIT2.4011.493.2023.2.KC.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, odpłatne zbycie nieruchomości nie podlega
    opodatkowaniu, jeśli następuje po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie. Ponieważ od momentu nabycia udziału w nieruchomości minęło ponad
    5 lat, sprzedaż działki nr 1/10 dokonana w 2024 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak stanowi natomiast art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):

      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) jest nowe
    ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
    wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi
    drugiej - art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego.
    Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      [Podział] Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności
      nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z
      przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że
      pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    W interpretacji indywidualnej z 13 maja 2025 r. znak 0111-KDIB2-3.4015.84.2025.2.AD
    wskazałem m.in., że:
      Zniesienie współwłasności mające charakter nieodpłatny, tj. bez spłat i dopłat,
      podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
      (...)
      Wskazała Pani w opisie zdarzenia, że w wyniku opisanych działań nie nastąpił
      przyrost wartości nabytej nieruchomości w stosunku do wartości posiadanego
      uprzednio udziału w tej nieruchomości.
      Zatem, skoro istotnie w przypadku nieodpłatnego zniesienia współwłasności
      nieruchomości - wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku tej czynności była
      taka sama jak przed zniesieniem współwłasności (nie nastąpił przyrost wartości

      majątku w wyniku opisanej we wniosku czynności w stosunku do tego jaka była
      wartość przed tą czynnością), to w takiej sytuacji nie powstał po Pani stronie
      obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.
      Jak już bowiem wyżej podkreślono, obowiązek podatkowy powstaje wówczas, gdy w
      wyniku zniesienia współwłasności następuje nabycie rzeczy lub prawa o wartości
      wyższej niż wartość udziału przysługująca przed zniesieniem współwłasności. Nie ma
      zatem znaczenia wielkość nabytej przez Panią powierzchni działki lub ilość
      znajdujących się na niej zabudowań, o ile wartość tej działki (nieruchomości), którą
      nabyła Pani na własność jest tożsama z wartością udziału w nieruchomości, który
      Pani przysługiwał przed zniesieniem współwłasności.
    W konsekwencji planowane przez Panią nieodpłatne zniesienie współwłasności
    nieruchomości, z uwagi na art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    podlega przepisom tej ustawy.
    Dlatego też nieodpłatne zniesienie współwłasności w sposób opisany we wniosku,
    stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie
    spowoduje wystąpienia dla Pani skutków podatkowych w tym podatku.
    Reasumując - ponieważ zniesienie współwłasności opisanej we wniosku nieruchomości
    bez spłat i dopłat, objęte jest regulacją przepisów ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, to nie wywoła to zniesienie współwłasności u Pani żadnych skutków
    podatkowych na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
    Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje
    generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
    Natomiast jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku
    zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony będzie od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycia nieruchomości lub praw majątkowych
    przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest
    ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w
    powołanym wyżej przepisie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną - nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Nabycie nieruchomości w drodze spadku
    Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego:
      Spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci
      przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.
    W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

    Z kolei zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
      dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu
      jego otwarcia.
    Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci
    spadkodawcy.
    Nabycie nieruchomości w drodze darowizny
    Natomiast zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Świadczenie darczyńcy może polegać na działaniu lub zaniechaniu działania. Istotną cechą
    darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy oraz zbywalne prawa majątkowe. Tym samym,
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Z tą datą darczyńca
    traci własność nieruchomości.
    Zniesienie współwłasności nieruchomości
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu ww. przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności. Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności
    przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma
    lub nieruchomość. Jeśli rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną
    funkcjonalną całość, to współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w
    skład takiego zbioru, nie zaś zbioru.
    Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności
    jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je
    stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa.
    We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego
    wyżej przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc
    wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje
    jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli.
    Jednym z podstawowych uprawnień przysługujących współwłaścicielowi jest prawo
    domagania się zniesienia współwłasności. Może dojść do niego w dwóch trybach:
    umownym, kiedy to współwłaściciele osiągają porozumienie co do faktu zniesienia
    współwłasności oraz sądowym następującym w wyniku postanowienia sądu. W Kodeksie
    cywilnym wyróżniono natomiast trzy sposoby zniesienia współwłasności: podział rzeczy
    wspólnej, przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli oraz sprzedaż rzeczy wspólnej.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy -
    w wyniku tego zniesienia - podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:

        podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
        wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku
        mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości, należy przyjąć więc datę
    ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub
    prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie
    w majątku objętym współwłasnością oraz podział został dokonany bez spłat i dopłat.
    Skutki podatkowe sprzedaży przez Panią działki Nr 1/10
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w drodze spadku (postanowienie o
    stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 6 maja 1998 r.) oraz na podstawie umowy darowizny z
    2009 r. nabyła Pani łącznie 50% udział w zabudowanej nieruchomości gruntowej.
    Pozostałe 50% udziału w nieruchomości przypadało innej osobie fizycznej. Wraz z drugą
    współwłaścicielką postanowiła Pani znieść współwłasność powyższej nieruchomości. W
    tym celu najpierw działkę nr 1 podzieliła Pani na dwie działki, które zostały oznaczone
    numerami ewidencyjnymi nr 1/9 i nr 1/10. Po podziale działki nr 1 przysługiwał Pani 50%
    udział we własności działki 1/9 i 50% udział we własności działki 1/10 oraz w
    posadowionych na nich budynkach. 17 grudnia 2021 r. wraz z współwłaścicielką dokonała
    Pani zniesienia współwłasności ww. nieruchomości. Zniesienie współwłasności nastąpiło
    nieodpłatnie, bez spłat i dopłat, w sposób następujący:
        Pani nabyła własność działki nr 1/10 (0,0800 ha),
        druga współwłaścicielka nabyła własność działki nr 1/9 (0,0600 ha).
    W akcie notarialnym oświadczyły Panie wspólnie, że wartość rynkowa nabytych działek
    wynosi po 200.000,00 zł każda, a łączna wartość rynkowa nieruchomości przed
    zniesieniem współwłasności wynosiła 400.000 zł. Ponadto w akcie oświadczyły Panie, że
    żadna z Was nie nabyła majątku przekraczającego wartość przysługujących Paniom
    udziałów we współwłasności nieruchomości. 9 stycznia 2024 r. sprzedała Pani działkę nr 1
    /10, uzyskaną w wyniku zniesienia współwłasności.
    W wyniku zniesienia współwłasności nie doszło do ponownego nabycia przez Panią działki
    Nr 1/10 (nieruchomości), która powstała w wyniku podziału działki Nr 1, gdyż wartość
    majątku nabytego w następstwie zniesienia współwłasności nie przekroczyła wartości
    udziału, jaki Pani przysługiwał przed zniesieniem współwłasności. Nie ma zatem znaczenia
    wielkość nabytej przez Panią powierzchni działki lub ilość znajdujących się na niej
    zabudowań, o ile wartość tej działki (nieruchomości), którą nabyła Pani na własność jest
    tożsama z wartością udziału w nieruchomości, który Pani przysługiwał przed zniesieniem
    współwłasności.
    Zatem nabyła Pani działkę nr 1/10 w drodze spadku i w drodze darowizny. Wskazała Pani,
    że nabycie nieruchomości w drodze spadku nastąpiło na podstawie postanowienia o
    stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 6 maja 1998 r. Zatem śmierć spadkodawcy, a tym
    samym nabycie przez spadkodawcę nieruchomości nastąpiła niewątpliwie wcześniej.
    Nabycie nieruchomości w drodze darowizny nastąpiła w 2009 r.
    Zatem 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a, w przypadku udziału w
    nieruchomości nabytego w spadku, w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych - niewątpliwie minął.
    Sprzedaż działki nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie nastąpiło
    po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    udziałów w tej działce.

    Nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i złożenia
    zeznania podatkowego z tytułu tej sprzedaży.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzegam również, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.