Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.279.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery
oprogramowanie
prawa-prawa autorskie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 31 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa
    własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 3 czerwca 2025 r. (wpływ 4 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    I. Dane Wnioskodawcy
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą
    (dalej: „Wnioskodawca”). Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej
    dnia 17 marca 2017 r. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
    w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników, ani nie nabywa wyników prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów.
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w
    ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
    (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402, z późn. zm.).
    II. Przedmiot działalności Wnioskodawcy
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. działalność usługowa w zakresie
    tworzenia oprogramowania komputerowego (dalej: „Działalność dominująca”).
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie (dalej: „Oprogramowanie”), które według art. 1
    ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm., dalej: „Ustawa o PAIPP”) są utworami.
    W ramach tej działalności, Wnioskodawca podejmuje współprace z klientami, na zlecenie
    których tworzy oprogramowanie komputerowe.
    Na rzecz Wnioskodawcy została już wydana interpretacja indywidualna w sprawie ulgi IP
    BOX dnia 18 stycznia 2022 r. (znak sprawy: 0113-KDIPT2-3.4011.940.2021.2.MS).
    Wnioskodawca w dalszym ciągu świadczy usługi na rzecz (...), tj. spółki, z którą współpraca
    była już przedmiotem wydanej na rzecz Podatnika interpretacji, o której mowa powyżej.
    Niniejszy wniosek uzasadniony jest rozpoczęciem przez Wnioskodawcę współpracy z
    nowymi Kontrahentami – spółką (...) (dalej: Kontrahent 1) oraz (...) (dalej: Kontrahent 2).

    Współpraca z Kontrahentem 1 rozpoczęła się w dniu 20 września 2023 r., a jej podstawę
    stanowi umowa o świadczenie usług programistycznych zawarta na czas nieokreślony.
    Zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem umowa określa zasady, na podstawie
    których Wnioskodawca świadczyć będzie na rzecz Kontrahenta usługi informatyczne,
    polegające w szczególności na tworzeniu Oprogramowania, jego testowaniu,
    wykonywaniu prac projektowych, graficznych lub innych określonych przez Strony w treści
    indywidualnego zamówienia, w zamian za należne wynagrodzenie. W świetle
    przedmiotowej umowy świadczenie Usług odbywać się będzie na podstawie składanych
    jednostkowo przez Zleceniodawcę i akceptowanych przez Kontraktora zamówień. Z treści
    zawartej z Kontrahentem umowy wynika, że: na czas trwania podpisanych przez Strony
    Zamówień Kontraktor podlega bezpośredniemu kierownictwu Zleceniodawcy, w
    szczególności co do czasu i miejsca wykonywania zlecenia. Nie oznacza to jednak, że
    Kontrahent ingeruje w czynności tworzenia programowania, które podejmowane są przez
    podatnika. W tym zakresie Wnioskodawca ma bowiem zapewnioną pełną samodzielność.
    Powyższy zapis oznacza natomiast, że Kontrahent może mieć wpływ na miejsce
    wykonywania obowiązków zawodowych przez Wnioskodawcę, na przykład zastrzec, że w
    określonym dniu Wnioskodawca będzie programować w siedzibie spółki, zamiast w
    siedzibie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Kontrahent
    wskazuje też tak zwane kamienie milowe, czyli szczególnie istotne momenty lub
    osiągnięcia w ramach projektu, które znacząco wpływają na jego postęp.
    Współpraca z Kontrahentem 2 rozpoczęła się na podstawie umowy o świadczenie usług,
    zawartej dnia 29 maja 2024 r. Przedmiot umowy stanowi świadczenie przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta 2 usług programistycznych. Umowa została zawarta
    na czas nieokreślony.
    Co istotne, tworzenie Oprogramowania przez Wnioskodawcę nigdy nie sprowadza się
    wyłącznie do czynności tworzenia kodu. W ramach procesu tworzenia Oprogramowania i
    jego sprzedaży Kontrahentom Wnioskodawca może ustalać szczegółowy zakres z
    kontrahentami, tworzyć koncepcje i projekty, tworzyć kod oraz towarzyszącą mu
    dokumentację, testować, utrzymywać, wdrażać i udostępniać stworzone Oprogramowanie.
    Tworzenie dokumentacji Oprogramowania, możemy zasadniczo podzielić na dwie części:
    opis oprogramowania pod kątem technicznym oraz pod kątem funkcjonalnym.
    Techniczna część dokumentacji służy osobom rozwijającym Oprogramowanie, może
    zawierać wykaz bibliotek użytych w ramach tworzenia oprogramowania, wraz z opisem
    miejsc użycia.
    Kolejnym ważnym aspektem dokumentacji technicznej, jest opisanie wybranych części
    kodu, które wg autora mogą być problematyczne w zrozumieniu. Drugim typem
    dokumentacji, jest część funkcjonalna, czyli taka która może zawierać szczegółowy opis
    użycia programu komputerowego, bądź możliwości konfiguracyjne Oprogramowania oraz
    sam sposób konfiguracji, mogący różnić się w zależności od oprogramowania, czy nawet
    systemu operacyjnego, na którym Oprogramowanie jest uruchamiane.
    Szczegółowy zakres usług oraz miejsce i data ich świadczenia są w poszczególnych
    przypadkach uzgadniane między stronami zawartych umów, przy czym miejscem
    świadczenia usług może być miejsce prowadzenia działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy, siedziba lub biuro Kontrahenta lub inne uzgodnione miejsce (np. siedziba
    klienta Kontrahenta). Natomiast czas niezbędny do realizacji usług określany jest przez
    Wnioskodawcę, z uwzględnieniem ustalonych przez strony terminów realizacji.
    W ramach współpracy z Kontrahentami, Wnioskodawca świadczy usługi rzecz klientów
    Kontrahentów (finalnych odbiorców Oprogramowania) – Kontrahent pełni rolę pośrednika.
    W ramach Działalności dominującej Wnioskodawca może współpracować z zespołami
    Kontrahenta lub jego klienta, wówczas ma On z góry określoną rolę wytwarzając
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy. Co do zasady Kontrahenci
    Wnioskodawcy mogą zlecić wykonanie całego projektu jednemu usługodawcy (np.
    Wnioskodawcy), lub jeśli specyfika projektu tego wymaga mogą zlecić wykonanie
    poszczególnych części kilku, kilkunastu czy też kilkudziesięciu usługodawcom (w tym m.in.
    Wnioskodawcy). Zdarza się tak w szczególności w sytuacji, gdy termin realizacji projektu
    wymaga zaangażowania w prace nad nim większej liczby programistów, lub gdy zakres

    jest tak szeroki, że wymaga specjalistycznej wiedzy z różnych dziedzin lub różnych języków
    programowania, czy technologii informatycznych i konieczne jest zlecenie poszczególnych
    prac specjalistom z różnych obszarów. Wówczas każdy z usługodawców podejmuje się
    stworzenia uzgodnionej części Oprogramowania. Powyższe oznacza, że każdy z członków
    zespołu projektowego samodzielnie tworzy zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne
    elementy. Wnioskodawca samodzielnie i bezpośrednio prowadzi działalność w zakresie
    tworzenia Oprogramowania.
    Jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i profesjonalnie świadczący usługi IT,
    Wnioskodawca ponosi wszelkie ryzyko związane z prowadzoną działalnością. Ryzyko to
    obejmuje również skutki niewłaściwego wykonania umowy w stosunku do kontrahentów i
    klientów kontrahentów. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za
    jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności
    efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako
    możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych. Zgodnie z tą definicją
    działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy niezależnie od tematyki projektów, ilości
    kontrahentów czy postanowień zawartych z nimi umów, zawsze działalność
    Wnioskodawcy obarczona będzie ryzykiem gospodarczym. Podobnie inne opisane w tej
    części elementy wskazujące na charakter prowadzonej działalności pozostaną niezmienne
    - Wnioskodawca tworząc Oprogramowanie może współpracować z zespołami
    Kontrahenta lub jego klienta oraz może świadczyć usługi bezpośrednio na rzecz
    kontrahentów, jak i na rzecz ich klientów będących finalnymi odbiorcami
    Oprogramowania.
    III. Charakterystyka prac programistycznych
    W ramach Działalności dominującej Wnioskodawca na podstawie posiadanej wiedzy w
    zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie przygotowywania
    kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. W roku podatkowym
    trwającym od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca
    współpracował z dwoma Kontrahentami.
    Wnioskodawca zamierza w przyszłości kontynuować współpracę z Kontrahentem 1 i
    Kontrahentem 2.
    Nie wyklucza również podjęcia współpracy z innymi kontrahentami, a charakter tej
    współpracy pozostanie niezmieniony, przy czym z oczywistych względów poszczególne
    zadania realizowane w ramach tworzenia Oprogramowania będą różnić się od tych
    wskazanych we wniosku. Wynika to przede wszystkim z faktu, iż tematyka tworzonego
    Oprogramowania jest i będzie zróżnicowana, a samo Oprogramowanie tworzone przez
    Wnioskodawcę projektowane jest stosownie do indywidualnych i specyficznych potrzeb
    poszczególnych zamawiających, zatem każdy z projektów zasadniczo odróżnia się od
    pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje nowy, niepowtarzalny
    kod źródłowy. Cechą wspólną wszystkich projektów realizowanych przez Wnioskodawcę
    jest jego twórcze działanie polegające na tworzeniu Oprogramowania, w oparciu o wiedzę
    i doświadczenie wypracowane i zdobyte w branży IT.
    W roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2024 r., a kończącym się 31 grudnia
    2024 r. Wnioskodawca podejmował pracę nad trzema projektami. Pierwszy z nich
    realizowany był w dalszym ciągu na rzecz (...). Projekt ten został szczegółowo opisany w
    trakcie procedury uzyskiwania poprzedniej interpretacji w sprawie IP BOX, która została
    wydana z pozytywnym wynikiem na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca w powołanym
    okresie zrealizował również 2 nowe projekty.
    Projekt 1
    (...).
    Projekt 2
    (...)

    Projekt, stanowi nowe rozwiązanie, które ma zastąpić stary system używany przez spółkę
    (...)
    Implementacja jest prowadzona przez Wnioskodawcę we wszystkich projektach zgodnie z
    założeniami metodyki organizacji pracy (...). Prace prowadzone są w 2-tygodniowcyh
    iteracjach, które każdorazowo kończą się prezentacją dostarczonych funkcjonalności
    klientowi. Wnioskodawca ma bezpośredni wpływ na ustalanie harmonogramu prac, które
    wykonuje. Sam decyduje, które części spośród obecnie implementowanego modułu,
    muszą powstać jako pierwsze zgodnie ze sztuką programistyczną.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP i stanowią jedną z form
    wyrażenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o PIT. Powyższe ma zastosowanie zarówno do kompletnych aplikacji, skryptów,
    poszczególnych funkcjonalności, czy modyfikacji/ulepszeń oprogramowania.
    Każde z wymienionych wyrażone jest bowiem w postaci kodu źródłowego realizującego
    określone zadania/funkcje w strukturze programu, bądź obejmującego funkcje użytkowe
    programu.
    Kwestia przeniesienia praw autorskich została w szczegółowy sposób uregulowana w
    treści zawartych Kontrahentami umów.
    W przypadku umowy zawartej z Kontrahentem 1, została wprowadzona następująca
    regulacja:
    1. Z zastrzeżeniem postanowień poniższych, Kontraktor przenosić będzie na
    Zleceniodawcę̨ wszelkie majątkowe prawa autorskie do utworów (w rozumieniu ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych) stworzonych przez
    Kontraktora w związku ze świadczeniem Usług na podstawie niniejszej Umowy, na polach
    eksploatacji wskazanych poniżej.
    2. Przeniesienie, o którym mowa w ust. 1, następować będzie z chwilą powstania
    utworów, w zakresie wszystkich pól eksploatacji znanych w chwili zawarcia niniejszej
    Umowy, a także powstałych po dacie zawarcia Umowy, a w szczególności na
    następujących polach eksploatacji:
      a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną̨ techniką
        egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu
        magnetycznego oraz techniką cyfrową,
      b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono -
        wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy,
      c) w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 -
        publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i
        reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy
        mógł mieć́ do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    3. Przeniesienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do tych elementów utworów,
    które stanowią̨ program komputerowy, następować będzie w pełnym zakresie,
    określonym w art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności na następujących polach eksploatacji:
      a) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub
        w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym
        dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
        programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
        wymagają̨ zgody uprawnionego,
      b) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
        programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian
        dokonała,

      c) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub
        jego kopii.
    Kwestie przeniesienia praw autorskich w przypadku umowy zawartej z Kontrahentem 2
    zostały uregulowane w następujący sposób: Wykonawca przenosi na rzecz
    Zleceniodawcy autorskie prawa majątkowe do Utworów na wszelkich znanych w chwili
    zawarcia niniejszej Umowy polach eksploatacji, w tym w szczególności na
    następujących polach eksploatacji, w przypadku Utworów będących
    Oprogramowaniem:
      a) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia w całości lub w części jakimikolwiek
        środkami i w jakiejkolwiek formie; trwałego lub czasowego zwielokrotnienia w
        całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie na potrzeby
        wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
        programu; wprowadzanie, wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i
        przechowywanie – w tym również w zakresie, w którym dla tych czynności
        niezbędne jest zwielokrotnienie programów komputerowych,
      b) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
        programach komputerowych,
      c) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu programów komputerowych lub
        ich kopii,
      d) wykonanie i korzystanie z dowolniej ilości kopii całości lub części programów
        komputerowych,
      e) sporządzenie, rozpowszechnianie i korzystanie z dowolniej ilości kopii zapasowych
        całości lub części programów komputerowych oraz ich używanie równocześnie z
        oryginałami lub ich częściami,
      f) wprowadzenie do pamięci komputerów lub serwerów do sieci teleinformatycznych
        lub informatycznych,
      g) korzystanie, zwielokrotnianie w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w
        jakiejkolwiek formie, wprowadzanie, wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i
        przechowywanie oraz rozpowszechnianie w chmurze obliczeniowej,
      h) prawo do wykorzystywania Utworu do celów marketingowych lub promocji, w tym
        reklamy, sponsoringu, promocji sprzedaży, a także do oznaczenia lub
        identyfikacji produktów i usług oraz innych przejawów działalności, a także dla
        celów edukacyjnych lub szkoleniowych,
      i) wprowadzania danych, aktualizacji danych, kasowania danych, dokonywania
        eksportu danych,
      j) dokonywania zmian w celu modyfikacji i adaptacji na potrzeby zmiany/rozbudowy
        Utworu/modułu Utworu,
      k) otrzymania kodu źródłowego do Utworu oraz prawo do jego wykorzystania w celu
        utrzymania i rozwoju Utworu,
      l) zwielokrotnienia kodu źródłowego do Utworu i jego modyfikacji oraz jego
        kompilacj, lub tłumaczenia jego formy, dekompilacji, włączając w to prawo do
        trwałego lub czasowego zwielokrotniania w całości lub w części jakimikolwiek
        środkami i w jakiejkolwiek formie, a także opracowania (tłumaczenia,
        przystosowania lub jakichkolwiek innych zmian) bez ograniczania warunków
        dopuszczalności tych czynności, w szczególności, ale nie wyłącznie, w celu
        wykorzystania dla celów współdziałania z programami komputerowymi lub
        rozwijania, wytwarzania lub wprowadzania do obrotu, użyczania, najmu, lub
        innych form korzystania o podobnej lub zbliżonej formie.
    W przypadku, gdyby w okresie trwania Umowy pojawiłyby się nowe pola eksploatacji,
    które zwiększałyby użyteczność i funkcjonalność Utworów, Wykonawca zobowiązuje się

    przenieść na Zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe do Utworów również w tym
    zakresie, bez dodatkowego wynagrodzenia.
    Wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do Utworów, Wykonawca
    przenosi na Zleceniodawcę prawa zależne, prawo do zezwalania na wykonywanie
    autorskich praw zależnych do Utworu i prawo zezwalania na dokonywanie zmian w
    Utworach.
    Wykonawca zobowiązuje się do niewykonywania autorskich praw osobistych w
    stosunku do Utworów i niepodnoszenia w stosunku do Utworów jakichkolwiek roszczeń
    związanych z prawami autorskimi osobistymi do Utworu oraz zapewni, że osoby,
    którymi Wykonawca posłuży się do wykonania niniejszej Umowy nie będą wykonywać
    tych praw lub roszczeń. Powyższe zobowiązanie dotyczy w szczególności autorskich
    praw osobistych związanych z prawem do oznaczenia autorstwa Utworu, prawem do
    integralności utworu, prawem do decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu
    oraz nadzorem nad sposobem korzystania z Utworu.
    Strony zgodnie postanawiają, że prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawa
    ochronnego na wzór użytkowy jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego,
    stworzonych przez Wykonawcę w wyniku wykonywania przedmiotu niniejszej Umowy,
    przysługuje Zleceniodawcy. Powyższe stosuje się odpowiednio, w przypadku, gdy w
    wyniku wykonywania Zamówienia powstaną inne dobra własności intelektualnej, w
    szczególności bazy danych. Wykonawca w razie potrzeby złoży bez dodatkowego
    wynagrodzenia odpowiednie, nieodwołalne i bezwarunkowe oświadczenia niezbędne w
    celu realizacji niniejszego postanowienia.
    Wynagrodzenie za realizację wszelkich zobowiązań określonych w niniejszym
    paragrafie, w szczególności za przeniesienie autorskich praw majątkowych na wszelkich
    polach eksploatacji wymienionych w ust. 4, przeniesienie praw zależnych do Utworów,
    prawa do zezwalania na wykonywanie autorskich praw zależnych do Utworu, praw
    producenta baz danych zdefiniowanych w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie
    baz danych, jeżeli Utworem jest baza danych, a także za złożenie ewentualnych
    dodatkowych oświadczeń jest już uwzględnione w wynagrodzeniu Wykonawcy, o
    którym mowa w § 5 niniejszej Umowy i Wykonawcy nie będzie przysługiwało żadne
    dodatkowe wynagrodzenie z tego tytułu.
    W przypadku, gdy Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie stanowiące ulepszenia lub
    modyfikacje w stosunku do istniejącego Oprogramowania wówczas stanowią one
    niezależne utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 Ustawy o PAIPP.
    Właścicielami ulepszanego (modyfikowanego) Oprogramowania są kontrahenci (lub ich
    klienci), a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego ulepszenia. Z chwilą przekazania
    wytworzonego oprogramowania kontrahentom Wnioskodawca przekazuje na ich rzecz
    wszelkie prawa autorskie do tego Oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą
    przysługiwały (także pochodzące z licencji) prawa do programu, do którego prawa
    autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku jego dalszego ulepszania.
    Wnioskodawcy będą, do momentu przeniesienia na rzecz kontrahentów, przysługiwały
    autorskie prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części
    mają na celu ulepszenie danego Oprogramowania. W związku z tym, Wnioskodawca nie
    jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej.
    Dodane modyfikacje/ulepszenia są częściami Oprogramowania, które to są również
    przedmiotem praw autorskich, podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wytwarzanie Oprogramowania opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach
    Wnioskodawcy i obejmuje m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych.

    W ramach tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca uwzględnia jedynie ogólne
    wytyczne, w szczególności co do terminów realizacji, zastosowania, czy też
    funkcjonalności tworzonego utworu, przekazane przez Kontrahenta lub przez finalnego
    klienta Kontrahenta. Natomiast tworzenie Oprogramowania przez Wnioskodawcę
    wymaga stosowania nowatorskich podejść i kreatywnego wykorzystywania dostępnych
    zasobów systemowych oraz wykorzystania zdobytej dotychczas wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania.
    Ponadto, Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę będące rezultatem jego
    twórczej działalności ma charakter utrwalony, a założenia programów, ich układ oraz
    kompozycja mają kreatywny charakter. Rezultat w postaci unikatowych rozwiązań nie
    jest wynikiem pracy rutynowej lub szablonowej. Dobór algorytmów, ciągów komend i
    instrukcji zawsze jest zależny od indywidualnej inwencji Wnioskodawcy. Programowanie
    jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest
    z góry ustalony, przy czym istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego
    efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej:
    „Objaśnienia”) wobec czego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności
    dominującej tworzy Oprogramowanie z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze
    światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić,
    że Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie
    wystąpienia błędów lub usterek w powstałym Oprogramowaniu, Wnioskodawca
    odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających
    pierwotnym wymaganiom Kontrahenta.
    Co istotne, naprawa błędów/usterek to marginalna część działalności Wnioskodawcy.
    W przeważającej części zadania Wnioskodawcy polegają na tworzeniu nowych
    funkcjonalności.
    Działania podejmowane są przez Wnioskodawcę w ułożony, metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Dla
    każdego projektu Wnioskodawca przyjmuje harmonogram według którego realizowane
    są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne (np. w
    postaci sprzętu komputerowego). Ze względu na charakter branży, Wnioskodawca
    nieustannie poszerza swoją wiedzę na temat algorytmów, bezpieczeństwa czy języków
    programowania, aby móc wykorzystać ją w prowadzonej działalności.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach Działalności dominującej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla
    potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do
    znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do innowacji procesowych u nabywców
    końcowych Oprogramowania.
    Wskazać również należy, iż zasadniczo Oprogramowanie Wnioskodawcy, w zależności
    od projektu, może być przeznaczone do użytku na komputerze, smartfonie, tablecie lub
    innym urządzeniu mobilnym.
    IV. Przychody ze zbycia Oprogramowania

    W zamian za usługi wykonane w ramach Działalności dominującej Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie. Zgodnie z zawartymi z Kontrahentami Umowami,
    wysokość wynagrodzenia uzależniona jest od liczby przepracowanych godzin. Zgodnie z
    zapisami zawartych umów, opłata z tytułu przeniesienia praw autorskich zawarta jest w
    kwocie z tytułu świadczenia danej usługi informatycznej. W przypadku Wnioskodawcy
    opłata z tytułu przeniesienia praw autorskich stanowi całość umówionego
    wynagrodzenia za usługi tworzenia Oprogramowania. Wobec tego, otrzymywane przez
    Wnioskodawcę od Kontrahentów należności za usługi świadczone w ramach
    Działalności dominującej są w całości przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego. Zgodnie bowiem z postanowieniami
    Umów, Wnioskodawca zobowiązał się przenieść na Kontrahentów wszelkie autorskie
    prawa majątkowe (w tym wyłączne prawo zezwalania na wykonywanie zależnych praw
    autorskich) do powstałych w wyniku realizacji umowy utworów. Przeniesienie
    autorskich praw majątkowych dotyczy nieograniczonego w czasie rozporządzania w
    kraju i za granicą na następujących polach eksploatacji: utrwalenie, zwielokrotnienie,
    wprowadzenie do pamięci komputera, modyfikowanie, tworzenie utworów zależnych,
    sprzedaż, wynajem.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym. Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia
    Oprogramowania, w szczególności czas ich trwania, są rejestrowane w stosownych
    systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu Wnioskodawca ma informacje, jak
    czasochłonne były poszczególne projekty.
    V. Koszty uzyskania przychodu/Koszty ujmowane we wskaźniku Nexus
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w tym Działalności dominującej,
    polegającej na tworzeniu Oprogramowania Wnioskodawca ponosi następujące wydatki
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) księgowość - koszt poniesiony na księgowość pozwala na wyszczególnienie
        koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki
        podatkowej (Ulga IP Box). W wyniku czego, koszt ten jest nieodzowny, jeśli
        wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege
        artis. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do
        prowadzenia działalności per se, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały
        element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, w tym Działalności
        dominującej, która polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim
        Utworów, a konkretniej programów komputerowych;
      b) użytkowanie samochodu - koszty ponoszone w związku z użytkowaniem
        samochodu to w szczególności koszt ubezpieczenia, paliwo, wydatki
        eksploatacyjne. Samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na
        rzecz Kontrahenta, jak również do czynności wymagających prowadzenia
        działalności gospodarczej w całym jej zakresie, a więc wpłynęło to na
        efektywniejsze i lepszej jakości świadczenie usług programistycznych, tym
        samym przełożyło się to na wzmocnienie pozycji na rynku zleceń
        informatycznych;
      c) sprzęt elektroniczny - niezbędny Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie
        wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez
        wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
        odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia programu
        komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
        oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane
        urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu elektronicznego;

      d) usługi telekomunikacyjne (telefon, Internet) – usługi te są bezpośrednio
        powiązane z działalnością Wnioskodawcy, albowiem umożliwiają Wnioskodawcy
        bieżący kontakt zarówno z Kontrahentami, jak i docelowymi odbiorcami
        oprogramowania.
    Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z Działalności dominującej pochodzą z
    przeniesienia praw autorskich do wytworzonego Oprogramowania. Wobec powyższego,
    wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę, jako
    niezbędne do prowadzenia Działalności dominującej, uznawane są per se za koszty do
    obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z tworzonym Oprogramowaniem.
    VI. Ustalenie dochodu z poszczególnych kwalifikowanych IP w 2024 roku
    Wnioskodawca wyodrębnił dwa kwalifikowane IP. W ramach projektu powstaje zestaw
    funkcjonalności/modułów. Co do zasady każdy zestaw traktowany jest jako jedno
    kwalifikowane IP, ponieważ wszystkie programy komputerowe tworzone przez
    Wnioskodawcę w ramach jednego projektu stanowią ostatecznie część głównego
    systemu udostępnianego ostatecznemu użytkownikowi. W praktyce, mając na uwadze
    definicję programu komputerowego (zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu), każdą kompletną aplikację można dzielić na poszczególne elementy
    /fragmenty spełniające powyższą definicję. Oprogramowanie realizujące poszczególne
    funkcjonalności tworzone przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego projektu
    tworzy pewną funkcjonalnie powiązaną ze sobą całość i nie jest wprowadzane do
    obrotu jako programy niezależne od siebie czy od głównego systemu.
    Ustalenie przychodu: W związku z faktem, iż Wnioskodawca zrealizował na rzecz
    Kontrahentów 2 projekty, a w ramach każdego projektu powstaje jedno kwalifikowane
    IP, przychód z Działalności dominującej w 2024 r. kwalifikowany jest jak jako przychód z
    2 kwalifikowanych IP.
    Ustalenie kosztów:
    a. W przypadku kosztów ogólnych działalności (niedających się przypisać funkcjonalnie
    do konkretnego przychodu) Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do przychodów
    z poszczególnych rodzajów działalności (Działalności dominującej i Działalności
    pozostałej) według proporcji stosując tzw. „klucz przychodowy”.
    Proporcja ta ustalana jest jako stosunek przychodów danego rodzaju działalności do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie.
    b. Koszty bezpośrednio powiązane z wytworzonym Oprogramowaniem alokowane są
    bezpośrednio do przychodów z Działalności dominującej z pominięciem
    przychodowego klucza alokacji.
    Wnioskodawca ustala dochód z projektu poprzez odjęcie od tak ustalonych przychodów
    ze zbycia danego Oprogramowania kosztów uzyskania przychodu ustalonych zgodnie z
    powyższą metodyką.
    VII. Ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych IP
    Wnioskodawca ustala kwalifikowany dochód poprzez przemnożenie uzyskanego
    dochodu z Działalności dominującej przez wskaźnik, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT.
    Wnioskodawca wyodrębnia tzw. koszty kwalifikowane (opisane we wniosku w części V) i
    uwzględnia je we wzorze, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT pod literą „a”.

    Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników, nie zleca wykonania prac w zakresie
    prowadzonej działalności na rzecz podwykonawców, ani nie nabywa wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich
    innych podmiotów. Zatem wartość wskaźnika Nexus wynosi „1”.
    VIII. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Ulgi IP BOX
    Od czerwca 2019 r. Wnioskodawca nieprzerwanie prowadzi na bieżąco odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w
    art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy Ustawy o PIT nie narzucają
    podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania
    preferencji, Wnioskodawca sporządza techniką komputerową w postaci arkusza
    kalkulacyjnego kumulatywnego, comiesięczne zestawienia dokumentów, które
    potwierdzają uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych
    projektów na koniec danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje
    przychody i wydatki od początku realizacji projektu, w ramach którego wytwarzane jest
    Oprogramowanie do końca danego miesiąca kalendarzowego (narastająco).
    Wnioskodawca wyodrębnił kwalifikowane IP w prowadzonej ewidencji i ewidencjonuje
    przychody oraz odpowiadające im koszty. Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego
    Wnioskodawca ustala dochód z projektu.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty kwalifikowane i uwzględnia je we wzorze w
    celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
    opodatkowania preferencyjną stawką. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę
    pozwala ponadto na monitorowanie i śledzenie efektów prac realizowanych w ramach
    tworzenia Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat
    wykonanych zadań.
    IX. Zastosowanie 5% stawki podatku
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu
    z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego
    schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę
    opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT.
    X. Podsumowanie
    Wnioskodawca rozważa dalsze korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5%
    stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania na podstawie
    przepisów o IP BOX, tak jak miało to miejsce w latach poprzednich, poczynając od
    zeznania rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2019 r. do 31
    grudnia 2019 r.
    Wnioskodawca planuje kontynuować współpracę z Kontrahentami na dotychczasowych
    warunkach w kolejnych latach oraz nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi
    klientami.
    Projekty, które Wnioskodawca planuje realizować w przyszłości, dotyczyć mogą firm z
    różnych branż, a tematyka i funkcjonalności tworzonych programów komputerowych
    mogą być zróżnicowane, ale opisany we wniosku charakter prowadzonej przez
    Wnioskodawcę przedmiotowej działalności pozostanie niezmieniony. Opisana sytuacja
    jest zarówno stanem faktycznym (w 2024), jak i zdarzeniem przyszłym (w dalszej części
    2024 r. oraz w latach kolejnych).
    W piśmie z 3 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

      1) W odniesieniu do opisanych we wniosku efektów „Działalności dominującej” należy
        wskazać:
      a) czy opisane we wniosku „Oprogramowania” spełniają definicję „programu
        komputerowego”, a jeśli tak, to jakie cechy o tym świadczą?
    Tak, opisane we wniosku „Oprogramowania” spełniają definicję „programu
    komputerowego”. O tym świadczą następujące cechy:
      · stanowią zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
        pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu,
      · są wyrażone w postaci kodu źródłowego napisanego w językach programowania: (...)
      · realizują określone funkcjonalności biznesowe zgodnie z wymaganiami
        zleceniodawców,
      · podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych,
      b) jakie konkretnie programy komputerowe Pan wytworzył/wytwarza? Proszę
        przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów
        komputerowych wraz ze wskazaniem ich funkcji i przeznaczenia.
    Wnioskodawca wytworzył/wytwarza następujące programy komputerowe:
    Projekt 1 (realizowany na rzecz (...)):
      · (...).
    Projekt 2 (realizowany na rzecz (...)):
        (...)
      c) czy ww. „Oprogramowanie" zostało stworzone/rozwinięte w okresie, którego dotyczy
        wniosek?
    Tak, wymienione Oprogramowanie zostało stworzone/rozwinięte w okresie, którego
    dotyczy wniosek:
    • Projekt 1: realizowany od września 2023 r. i w 2024 r.
    • Projekt 2: realizowany od maja 2024 r.
      d) czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
        rozwijania/rozbudowywania/modyfikowania oprogramowania – efekty Pana prac
        były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy
        przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tego
        oprogramowania?
    Tak, efekty pracy Wnioskodawcy zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Tak, Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują/przysługiwać będą osobiste i majątkowe
    prawa autorskie do tych programów komputerowych. Wnioskodawca po wytworzeniu
    oprogramowania przenosi prawa do tego oprogramowania na kontrahenta. Wytworzone
    przez Wnioskodawcę oprogramowanie staje się częścią systemu oprogramowania
    funkcjonującego u odbiorcy docelowego.
      e) czy w przypadku rozwoju oprogramowania – efekt Pana pracy w postaci powstałych
        rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowiły
        nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania
        podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych?

    Tak, w przypadku rozwoju oprogramowania efekt pracy Wnioskodawcy w postaci
    powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
    stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
      2) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze, tj. zarówno w
        przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    Efekty prac Wnioskodawcy, którymi są programy komputerowe, zawsze będą utworami w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczać się będą rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      · nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny,
      · nie będą również jedynie techniczną, a nie twórczą realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahentów.
      3) W odniesieniu do opisanej we wniosku dokumentacji dotyczącej „Oprogramowania”
        proszę wskazać:
      a) czy dokumentacja pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone dla komputera i
      przekształcić je do postaci kodu źródłowego?
    Tak, dokumentacja zawiera instrukcje przeznaczone do komputera, pozwalające
    przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    b) czy dokumentacja podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych?
    Wytwarzana przez Wnioskodawcę dokumentacja projektowa oraz kod źródłowy podlegają
    ochronie prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych - spełniają one definicję „utworu” w myśl przytoczonej
    Ustawy.
      4) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
        odniesieniu do „Oprogramowań", których dotyczy wniosek?
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek, przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej.
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „Oprogramowania”?)
        zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy i rozwija Pan
        „Oprogramowanie”?
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    Oprogramowanie, podejmuje On szereg działań zmierzających do usprawnienia
    istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu
    zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę
    funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez
    Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy, podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.

      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne zostało wytworzone i rozwinięte przez
        Pana „Oprogramowanie"? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „Oprogramowania"? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
    Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę powstało w oparciu o technologie
    informatyczne: (...).
    Technologie i języki programowania zostały dobrane do konkretnego projektu
    indywidualnie.
      c) co powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” lub rozwinięty w znacznym
        stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polega
        oryginalność tego „Oprogramowania"?
    Oprogramowanie po jego wytworzeniu, ulepszeniu/modyfikacji różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Wnioskodawcy dzięki odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki języków oprogramowania (...).
      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „Oprogramowanie" po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
    Oprogramowanie po jego wytworzeniu, ulepszeniu/modyfikacji różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Wnioskodawcy dzięki odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki języków oprogramowania (...).
      5) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
        prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
        wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „Oprogramowania" w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Źródłem finansowania są środki własne Wnioskodawcy wypracowane w ramach
    prowadzonej działalności.
    Cele postawione na wstępie przez Wnioskodawcę są tożsame z tymi, które osiągnął w
    latach 2023 oraz 2024.
    W przypadku opisanego we wniosku Projektu celem jest stworzenie Oprogramowania
    spełniającego wymagania ustalone z Kontrahentem. Celem osiągniętym od września 2023
    i w 2024 w przypadku Projektu 1 są stworzenie funkcjonalności nowego systemu oraz
    biblioteki uniwersalnych komponentów, z których docelowo będą powstawać aplikacje
    klienta docelowego, a co usprawni cały proces tworzenia Oprogramowania w firmie.
    Celem osiągniętym od maja 2024 w przypadku Projektu 2 jest tworzenie i implementacja
    nowej architektury w oparciu o mikro frontendy, dzięki czemu możliwe jest zwiększenie
    reużywalności kodu u odbiorcy docelowego i zmniejszenie powtarzalnych wysiłków na
    dostarczenie tych samych funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Rozwiązania konieczne do zrealizowania Projektu Wnioskodawca stworzył samodzielnie,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Źródłem finansowania były środki
    własne Wnioskodawcy wypracowane w ramach prowadzonej działalności. Wnioskodawca
    realizował cele w oparciu o własne zasoby rzeczowe.
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?

    Systematyczność polegała na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
        ulepszonego i rozwiniętego „programu komputerowego"?
    Każde Oprogramowanie posiada harmonogram prac, który zostaje następnie
    zrealizowany. Przystępując do tworzenia oprogramowania Wnioskodawca każdorazowo
    realizuje go w ten sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu. Tak też
    miało miejsce w przypadku Projektu opisanego we wniosku.
      6) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy i rozwija
        „Oprogramowania" proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy Pan dysponuje przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „Oprogramowania"?
    Wnioskodawca wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał i rozwijał/ rozwija
    /będzie rozwijał w ramach prowadzonej działalności wiedzę i umiejętności, przede
    wszystkim w zakresie programów i technologii: (...). Wnioskodawca wykorzystuje systemy
    (...) w połączeniu z tradycyjnym programowaniem.
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności Pan wykorzystuje i rozwija w ramach tej
        działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne
        innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
        tworzone „Oprogramowania” od już istniejących?
    Wnioskodawca w ramach działalności będzie wykorzystywał i rozwijał wiedzę
    programistyczną. Innowacyjnymi technologiami wykorzystywanymi przez Wnioskodawcę
    będą technologie i języki programowania w jakich pracuje, tj. (...).
      c) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
    Wnioskodawca oferował usługi polegające na wytwarzaniu programów komputerowych.
      d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte są te produkty, usługi, procesy?
    Na rozwiązaniach znanych Wnioskodawcy na moment realizacji danych projektów, które
    były odpowiednio wykorzystywane i łączone w celu stworzenia nowego rozwiązania oraz
    na rozwiązaniach, które były dostępne, lecz nieznane Wnioskodawcy, a które przyswajał
    dla celów realizacji projektu.
      e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
    Wnioskodawca zaplanował osiągnięcie zakładanego w ramach Projektu rezultatu, którego
    efekt nie był oczywisty.
      f) co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstaje przy realizacji
        opisanego projektu?
    Efektem działań jest stworzenie Oprogramowania innowacyjnego w ten sposób, że
    odróżnia się przynajmniej w sposób znaczący od Oprogramowania wcześniej
    wytworzonego przez Wnioskodawcę. Najczęściej oprogramowanie ze względu na swoją
    specyfikę jest całkowicie niepowtarzalne, tj. nie występuje w analogicznym kształcie na
    rynku i brak jest możliwości wykorzystania w jego miejsce gotowego rozwiązania
    dostępnego na rynku.
      g) w jaki sposób realizuje Pan zaplanowane przedsięwzięcie?

    Należy wskazać, że przedsięwzięcie, czyli stworzenie i rozwój Oprogramowania z
    inicjatywy własnej Wnioskodawcy oraz zgodnie z zapotrzebowaniem klientów jest
    przedsięwzięciem ciągłym, realizowanym na bieżąco, nieprzerwanie - w zależności od
    potrzeb klientów. Można mówić co najwyżej o zrealizowaniu poszczególnych projektów w
    ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, niemniej samo wytwarzanie i rozwój
    Oprogramowania, będące przedmiotem wniosku, jest przedsięwzięciem niekończącym się
    i będzie trwało tak długo, jak długo Wnioskodawca będzie prowadził opisaną działalność.
      7) Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „Oprogramowania" zmierzają do
        poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?
    Tak. Wnioskodawca przygotowuje nowe Oprogramowanie lub wprowadza ulepszenia i
    modyfikacje w już istniejącym oprogramowaniu, w celu dopasowania go do aktualnych
    potrzeb oraz według określonych przez klienta wytycznych dotyczących pożądanego
    efektu w szczególności w zakresie funkcjonalności, jakie powinien mieć program.
      8) Czy podejmowane przez Pana działania mają charakter działalności obejmującej
        rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania?
    Nie, podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie mają charakteru działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do Oprogramowania.
    Naprawa błędów/usterek to marginalna część działalności Wnioskodawcy. W
    przeważającej części zadania Wnioskodawcy polegają na tworzeniu nowych
    funkcjonalności.
      9) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
        trzecich (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?
    Tak, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich.
      10) Czy sposób „przenoszenia" ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
        przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
        następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Tak, sposób przeniesienia przez Wnioskodawcę każdego z majątkowych praw autorskich
    do programu komputerowego lub jego części następował/następuje i będzie następować
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
      11) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu
        (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych
        stworzonych przez Pana „Oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się
        wyodrębnienie konkretnego „Oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu
        Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i
        kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
    Wnioskodawca nie wystawia odrębnych faktur za przeniesienie wymienionych praw i z
    tytułu świadczenia usług. Wnioskodawca wystawia na rzecz Kontrahenta w każdym
    miesiącu jedną fakturę za świadczone usługi. Wnioskodawca nie świadczy na rzecz
    Kontrahenta innych usług, niż te, które polegają na tworzeniu oprogramowania. Z tego
    względu, całość wynagrodzenia ze współpracy z Kontrahentem, wynikająca z
    wystawianych przez Wnioskodawcę faktur rozpoznawana jest jako przychód ze sprzedaży
    autorskich praw majątkowych do powstałych w wyniku realizacji umowy utworów.
      12) Kosztów jakiego konkretnie sprzętu elektronicznego dotyczy Pana wniosek? Proszę
        o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich kategorii wydatków
        zaliczanych przez Pana do tej kategorii.
    Szczegółowe zestawienie wydatków na sprzęt elektroniczny:
    Numer faktury Data poniesienia Wartość brutto Nazwa (...)

    (...)
    Sprzęt elektroniczny obejmuje:
    • Specjalistyczną mysz komputerową dla programistów (ergonomia pracy),
    • Telefony służące do komunikacji z kontrahentami i testowania aplikacji mobilnych,
    • Zegarek służący do testowania aplikacji na urządzenia mobilne i powiadomień.
    Wszystkie urządzenia są niezbędne do bezpośredniego tworzenia i rozwijania
    oprogramowania oraz testowania jego funkcjonalności na różnych platformach.
      13) jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy pana wniosek? W treści
        wniosku wskazał Pan: „(...)koszty ponoszone w związku z użytkowaniem samochodu
        to w szczególności koszt ubezpieczenia, paliwo, wydatki eksploatacyjne”. Proszę o
        wskazanie w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczonych przez
        pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Szczegółowe zestawienie wydatków eksploatacyjnych
    samochodu: Numer faktury Data poniesienia wartość brutto Nazwa
    Paliwo, serwis auta, ubezpieczenie auta, dywaniki do auta, opony do auta, serwis auta +
    wymiana zużytych i wadliwych części
    Katalog zamknięty wydatków samochodowych:
    • Paliwo do pojazdów służbowych,
    • Ubezpieczenie OC i AC pojazdów,
    • Serwis i naprawa pojazdów,
    • Wymiana części eksploatacyjnych (opony, dywaniki, płyny),
    • Części zamienne i akcesoria samochodowe.
    Pytania
      1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę Działalność dominująca polegająca na
        tworzeniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo - rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT?
      2) Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowania)
        tworzonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej Działalności
        dominującej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu
        art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
      3) Czy wydatki na:
        a) księgowość;
        b) użytkowanie samochodu (amortyzacja, koszt ubezpieczenia, paliwo oraz
          wydatki eksploatacyjne);
        c) sprzęt elektroniczny;
        d) usługi telekomunikacyjne;
      - uznać można za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art.
      30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT?
      4) Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym możliwe
        jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
        dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie
        z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. W rozumieniu przepisów ustawy o PIT, kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej są:
    • patent,
    • prawo ochronne na wzór użytkowy,
    • prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    • prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    • dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
    roślin,
    • prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
    dopuszczonych do obrotu,
    • wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
    prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432),
    • autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Z powyższego wynika, że kwalifikowane prawa własności intelektualnej mają dotyczyć
    przedmiotu ochrony, który został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Użycie przez ustawodawcę
    spójnika „lub” wskazuje, iż w celu uznania działalności podatnika za działalność
    badawczo-rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub
    alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Co do zasady, „zwiększenie zasobów
    wiedzy” odnosi się do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już
    istniejącej lub zwiększonej wiedzy odnosi się do tworzenia nowych zastosowań” do prac
    rozwojowych.
    Pojęcie prac rozwojowych zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT poprzez
    odesłanie do definicji zawartej w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1668 z późn. zm.) zgodnie z którą prace
    rozwojowe to działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług – z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
    nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania Wnioskodawcy nie
    mają charakteru badań naukowych, ponieważ oparte są na wypracowanej wiedzy
    (istniejącym języku programowania). Mają one jednak charakter działalności
    wykorzystującej dostępną wiedzę do tworzenia nowego produktu, niedostępnego
    dotychczas na rynku. Tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie bazuje na
    wiedzy dostępnej, lecz efektem prac jest nowy produkt, który nie był wcześniej
    dostępny w takiej konfiguracji.
    Mając na względzie powyższe definicje wyróżnia się 3 kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej: (1) twórczość; (2) systematyczność; (3) zwiększenie zasobów wiedzy oraz

    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Kryteria te muszą
    być spełnione kumulatywnie, aby uznać daną działalność za działalność badawczo-
    rozwojową.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć -
    powodować powstanie czegoś). Przesłanka działalności twórczej w doktrynie i
    orzecznictwie jest określana najczęściej mianem oryginalności lub nowości utworu. W
    wyroku z dnia 7.11.2007 r. (sygn. I ACa 800/07) Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyraził na jej
    temat następujący pogląd: stwierdzenie, że utwór stanowi przejaw działalności
    twórczej, oznacza, iż utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze
    kreacyjnym. Zdaniem sądu, przesłanka ta zostanie zrealizowana wówczas, gdy
    powstanie subiektywnie nowy wytwór intelektu.
    W doktrynie podkreśla się, że wymóg kreatywnego charakteru działalności oznacza, że
    za chroniony utwór nie może zostać uznany wynik działalności wyłącznie rutynowej,
    szablonowej, zdeterminowanej, która odbiera twórcy swobodę podejmowania
    wyborów.
    Uważa się, że sformułowanie działalność twórcza, którym posługuje się art. 1 ustawy o
    PAIP wskazuje na to, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko
    rezultat takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych
    rezultatów takiego samego działania, a więc cechuję się nowością. Uznaje się, że cechę
    oryginalności (nowości) utworu należy rozumieć w ten sposób, że dany wytwór
    intelektu powinien stanowić efekt pracy człowieka, przy której wykonywaniu osoba ta
    miała choć w pewnym stopniu zapewnioną swobodę tworzenia, a praca tej osoby nie
    polegała wyłącznie na kopiowaniu istniejącego już utworu. Cecha nowości w znaczeniu
    subiektywnym oznacza, że utwór powinien stanowić coś wcześniej nieznanego jego
    twórcy. Ponadto, zgodnie z Objaśnieniami, na potrzeby działalności B+R wystarczające
    jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym
    zakresie opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli
    podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość
    działalności B+R może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi,
    rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących
    u podatnika. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku Działalność dominująca ma
    charakter twórczy. Oprogramowanie powstaje w wyniku działalności intelektualnej
    Wnioskodawcy i ma indywidualny, unikatowy charakter, a rezultat działalności jest
    odpowiednio utrwalony. Wnioskodawca tworzy nowe aplikacje i kształtuje nowe
    funkcjonalności w tworzonych narzędziach informatycznych, które odzwierciedlają
    potrzeby rynku i klientów. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę ma
    charakter innowacyjny w zakresie prowadzonego przez Wnioskodawcę
    przedsiębiorstwa. Charakter twórczy takiej działalności Wnioskodawcy będzie zatem
    spełniony.
    Istotnym kryterium działalności B+R jest prowadzenie działalności w sposób
    systematyczny.
    Zgodnie z Objaśnieniami „spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności
    nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia
    przez podatnika podobnej działalność w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując
    dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może
    być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany.” Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez Niego
    działalność spełnia przesłanki uznania jej za działalność o charakterze systematycznym.

    Wnioskodawca prowadzi projekty w sposób metodyczny i uporządkowany – przed
    rozpoczęciem prac nad projektem ustalane są jego cele, odpowiadające potrzebom
    zgłoszonym przez klienta, określany jego harmonogram oraz zapewniane są zasoby
    techniczne niezbędne w toku prac. Realizacja projektów na rzecz kontrahentów stanowi
    trzon działalności Wnioskodawcy. Działalność ta nie ma charakteru sporadycznego czy
    jednorazowego.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru
    i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium,
    dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji -
    głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest
    zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań
    projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym
    zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do
    nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym
    określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-
    rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które
    może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. W ocenie
    Wnioskodawcy, również ostatnia przesłanka uznania działalności za działalność
    badawczo rozwojową została spełniona. Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć
    określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Przy czym, zgodnie z Objaśnieniami
    „Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.” Wnioskodawca
    zwiększając zasoby wiedzy oraz wykorzystując dostępną już wiedzę, tworzy nowe lub
    ulepszone rozwiązania.
    W interpretacji z 4 lipca 2019 r., sygn.: 0113-KDIPT2-1.4011.243.2019.1.BO Dyrektor KIS
    uznał, że prace polegające na tworzeniu nowego oprogramowania spełniają przesłankę
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań: „(...) definicja prac
    rozwojowych obejmuje m.in. wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie
    narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca
    wykorzystuje zasoby wiedzy w celu tworzenia nowego Oprogramowania, objętego
    ochroną prawno-autorską w postaci autorskich praw do programów komputerowych”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca chciałby również wskazać, iż zadaje pytanie oznaczone we wniosku nr 1
    z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie chce samodzielnie dokonać kwalifikacji swojej
    pracy jako działalności badawczo-rozwojowej. Podkreślenia wymaga fakt, że Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych
    dokonywał już oceny działalności podatników pod kątem spełnienia przesłanek
    warunkujących uznanie działalności za badawczo-rozwojową. Należy również zwrócić
    uwagę, że interpretacje te - poza tym, że był w nich przedstawiony analogiczny stan
    faktyczny, odnosiły się do stanu prawnego, który nie uległ jakiejkolwiek zmianie.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2019 roku, sygn. 0112-
    KDIL3-2.4011.348.2019.2.JK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że
    „stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku (...) o wydanie interpretacji

    przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie uznania działalności polegającej na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego lub jego części za działalność badawczo-rozwojową oraz
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    preferencyjną stawką podatkową - jest prawidłowe.”
    Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 października 2019 roku, sygn. 0112-
    KDIL3- 3.4011.299.2019.1.TW: „Reasumując - prowadzona przez Spółkę działalność w
    zakresie oprogramowania jest działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art.
    5a ust. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym,
    dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia na nabywcę praw do
    korzystania z tego oprogramowania kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ww. ustawy i w konsekwencji korzystają z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.” oraz interpretacji z dnia 4 marca
    2020 roku, w której Organ uznał, iż: „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że
    przedstawione we wniosku działania podejmowane przez Wnioskodawcę spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób
    systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.” Poniżej przykładowe sygnatury
    innych wydanych wcześniej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    pozytywnych interpretacji podatkowych:
    • 0112-KDSL1-2.4011.231.2024.2.AP,
    • 0112-KDSL1-1.4011.195.2024.2.JB,
    • 0115-KDST2-2.4011.169.2024.2.PS,
    • 0114-KDWP.4011.41.2024.2.AS,
    • 0112-KDSL1-1.4011.208.2024.2.MK,
    • 0115-KDST2-1.4011.186.2024.2.JPO,
    • 0115-KDST2-1.4011.176.2024.2.JP,
    • 0115-KDST2-2.4011.165.2024.2.KK,
    • 0113-KDWPT.4011.36.2024.2.IS,
    • 0111-KDIB2-1.4011.122.2022.12.MS,
    • 0113-KDWPT.4011.36.2024.2.IS,
    • 0114-KDIP3-1.4011.329.2024.2.MZ,
    • 0112-KDSL1-1.4011.194.2024.2.AG,
    • 0112-KDIL2-1.4011.947.2020.25.TR,
    • 0114-KDIP3-1.4011.208.2024.3.BS,
    • 0115-KDST2-2.4011.156.2024.2.BM,
    • 0114-KDIP3-1.4011.294.2024.2.PT,
    • 0115-KDST2-1.4011.175.2024.2.JP,
    • 0114-KDIP3-1.4011.191.2024.2.MZ,
    • 0113-KDIPT2-3.4011.174.2024.2.MS,
    • 0113-KDIPT2-3.4011.133.2024.2.NM,
    • 0113-KDIPT2-3.4011.122.2024.2.JŚ,
    • 0114-KDIP3-2.4011.130.2024.2.MR,
    • 0115-KDST2-1.4011.83.2024.2.MR,

    • 0112-KDSL1-2.4011.79.2024.2.AP,
    • 0115-KDIT1.4011.852.2023.2.AS,
    • 0113-KDIPT2-1.4011.51.2024.2.RK,
    • 0112-KDSL1-1.4011.46.2024.2.JB,
    • 0114-KDIP3-2.4011.1142.2023.2.BM,
    • 0113-KDIPT2-2.4011.966.2023.2.KR.
    Jak już zostało wskazane Wnioskodawca uważa, że prowadzona przez niego działalność
    w zakresie tworzenia Oprogramowania wypełnia zawarte w elementach składowych
    definicji prac rozwojowych, tj. art. 4 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z
    dnia 20 lipca 2018 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.), o czym świadczy opis
    wykonanych prac zamieszczony we wniosku. Jednakże, aby mieć pewność co do
    swojego stanowiska, Wnioskodawca zadał we wniosku pytanie oznaczone nr 1. Intencją
    Wnioskodawcy jest otrzymanie potwierdzenia poprawności własnego stanowiska,
    zatem chciałby aby organ ocenił, czy działania podejmowane przez niego spełniają
    przesłanki uznania ich za prace rozwojowe. W ocenie Wnioskodawcy organy podatkowe
    są zobligowane do uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”. Jak podkreślono w
    wyroku NSA z dnia 15 grudnia 2015 r. o sygn. I FSK 1359/14: od pojęć uregulowanych w
    przepisach innej gałęzi prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja określonego stanu
    podatkowoprawnego. Również liczne orzeczenia sądów administracyjnych, m.in. wyrok
    NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r. o sygn. I GSK 789/14, wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007
    r. o sygn. III SA/Wa 1737/07, wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r. o sygn. II FSK 1019/09,
    wskazują na to, że przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do
    ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść
    zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Ponadto
    zainteresowany ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwających
    się wątpliwości, które dotyczą regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego
    także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się
    zatem na utrwaloną praktykę orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy
    prawa podatkowego nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi
    dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi
    prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy organ
    podatkowy zobligowany jest do wykładni przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy prawa autorskie do programów komputerowych
    (Oprogramowania) tworzonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    Działalności dominującej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 Ustawy o PIT;
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W ramach pierwszego tego warunku, kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez
    podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

    Oznacza to, że:
    1. podatnik musi prowadzić działalność badawczo-rozwojową;
    2. podatnik musi wytwarzać, rozwijać lub ulepszać kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej (prowadzić kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową).
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Odnosząc się do warunku 2 i 3 wskazać należy, że katalog kwalifikowanych IP jest
    katalogiem enumeratywnym. Do tego katalogu włączono m.in. patenty, prawo
    ochronne na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Z punktu
    widzenia Wnioskodawcy istotnym kwalifikowanym IP wymienionym w katalogu jest
    autorskie prawo do programu komputerowego, przyznawane na mocy art. 74 Ustawy o
    PAIPP.
    Jak wskazano w Objaśnieniach wydanych przez Ministra Finansów:.
    77. Przede wszystkim, podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu
    komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów)
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. To
    oznacza, że wyeliminowanie lub ograniczenie swobody twórczej (eliminacja lub
    ograniczenie własnego/indywidualnego działania twórczego) wyłącza lub ogranicza
    prawnoautorską ochronę programu komputerowego, tym samym także eliminuje
    możliwość skorzystania z preferencji IP Box.
    78. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia
    umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego co
    podlega każdorazowo odrębnej ocenie. W konsekwencji, decydujące jest autentyczne
    podejście transakcyjne, gdzie należy brać faktyczne (autentyczne) działania
    podejmowane przez podatnika w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej, skutkującej wdrożeniem, ulepszeniem lub
    rozwinięciem programu komputerowego. Formalne postanowienia umowne, które nie
    znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistych działaniach podatnika, nie zapewniają zatem
    akceptowalnej ochrony prawnopodatkowej podatnikowi w zakresie preferencji IP Box.
    79. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne kazuistyczne podejście do
    definiowania pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”, które wskazują,
    że część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) jest w szczególności kombinacja
    komend adresowanych do komputera w postaci kodu źródłowego i kodu wynikowego.
    Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w
    sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej
    następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest
    program komputerowy.
    Należy uznać że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę spełnia definicje
    programu komputerowego rozumianego jako zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Ponadto, Oprogramowanie to stanowi przedmiot ochrony praw
    autorskich. Artykuł 74 Ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory
    będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez
    konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Zgodnie z Polską Normą
    PN-ISO/IEC 2382- 1:1996-1.05.01 program komputerowy to jednostka syntaktyczna
    zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i
    instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu (M.
    Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-informatycznego, Warszawa 2014, s.
    178). Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub
    nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi
    podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc

    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r., C-393
    /09 , Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Ponadto, art. 1 ust. 1
    Ustawy o PAIPP stanowi, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Powyższe oznacza, że aby przejaw myśli ludzkiej uznać za utwór, musi on spełnić
    następujące kryteria:
    • musi być rezultatem działalności człowieka,
    • wymagane jest tzw. utrwalenie dzieła,
    • musi się w nim przejawiać działalność twórcza,
    • konieczne jest, aby ta działalność miała indywidualny charakter.
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.),
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art.
    74).
    W ocenie Wnioskodawcy, tworzone przez Niego Oprogramowanie nosi wszelkie cechy
    utworu. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę jest rezultatem
    działalności człowieka i ma charakter utrwalony, a założenia programów, ich układ oraz
    kompozycja mają kreatywny charakter. Rezultat w postaci innowacyjnych rozwiązań nie
    jest wynikiem pracy rutynowej lub szablonowej. Zdaniem Wnioskodawcy prawo
    autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez Niego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono
    wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w
    tym przepisie, podlega ochronie na podstawie Ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został
    wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Tym samym zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, że Wnioskodawca
    wytwarza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Ad. 3
    Za koszty uzyskania przychodu Wnioskodawca uznaje wydatki (a więc kwoty faktycznie
    wydane), poniesione przez podatnika, w celu uzyskania przychodu albo zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów, nie wymienione w katalogu wydatków nie
    stanowiących kosztów uzyskania przychodu.
    Wnioskodawca ponosi między innymi wydatki na:
    a. księgowość;
    b. użytkowanie samochodu (amortyzacja, koszt ubezpieczenia, paliwo oraz wydatki
    eksploatacyjne);
    c. sprzęt elektroniczny;
    d. usługi telekomunikacyjne.
    Wydatki te, jeśli dotyczą zarówno Działalności dominującej, jak i Działalności pozostałej
    prowadzonej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca przyporządkowuje koszty do
    przychodów z poszczególnych rodzajów działalności według proporcji stosując tzw.
    „klucz przychodowy”. Proporcja ta ustalana jest jako stosunek przychodów z danej
    działalności do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie.

    Ani przepisy Ustawy o PIT, ani wydane do nich Objaśnienia Ministerstwa Finansów nie
    precyzują, w jakiej części przypisać te wydatki do przychodów z kwalifikowanego źródła,
    co jest warunkiem prawidłowego ustalenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT,
    jeśli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
    opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
    ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala
    się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie
    przychodów. W orzecznictwie wskazuje się, że klucz alokacji powinien być
    skonstruowany tak, aby podział kosztów w możliwie najbardziej precyzyjny (zbliżony do
    rzeczywistości) sposób odpowiadał podziałowi działalności. Zdaniem Wnioskodawcy, w
    przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    Wnioskodawcę do konkretnych przychodów z prowadzonej działalności, Wnioskodawca
    powinien przyporządkować wydatki do przychodów według proporcji, zgodnie z tzw.
    kluczem przychodowym. Koszty bezpośrednio powiązane z wytworzonym
    Oprogramowaniem alokowane są bezpośrednio do przychodów z Działalności
    dominującej z pominięciem przychodowego klucza alokacji.
    Co istotne, w ocenie Wnioskodawcy wszystkie wskazane powyżej kategorie wydatków,
    jako niezbędne do prowadzenia Działalności dominującej będącej działalnością
    badawczo-rozwojową, są kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw.
    z art. 30ca ust. 5 Ustawy o PIT.
    Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie
    koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej
    (Ulga IP Box). W wyniku czego, koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
    oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Również należy
    podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per
    se, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie
    działalności gospodarczej, która polega na wytwarzaniu chronionych prawem
    autorskim utworów, a konkretniej programów komputerowych. Koszty ponoszone w
    związku z użytkowaniem samochodu to w szczególności koszt ubezpieczenia, paliwo,
    wydatki eksploatacyjne. Koszty te są ściśle związane z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością w zakresie tworzenia oprogramowania, ponieważ
    samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na rzecz Kontrahenta, jak
    również do czynności wymagających prowadzenia działalności gospodarczej i lepszej
    jakości świadczenia usług, co tym samym przekłada się na wzmocnienie pozycji na
    rynku zleceń informatycznych. Tworzenia oprogramowania wymaga nie tylko
    komputera, ale także dodatkowego sprzętu elektronicznego, który umożliwia sprawne
    tworzenie programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych,
    wysokopoziomowych języków oprogramowania. Z całą pewnością należy stwierdzić, że
    przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
    niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów
    komputerowych. Koszty ponoszone na usługi telekomunikacyjne (telefon, Internet) są
    bezpośrednio powiązane z działalnością Wnioskodawcy, albowiem umożliwiają
    Wnioskodawcy bieżący kontakt zarówno z Kontrahentami, jak i docelowymi odbiorcami
    oprogramowania.
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    1. prowadzi działalność gospodarczą w ramach której realizowana jest działalność
    badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;

    2. w ramach prowadzonej działalności badawczo - rozwojowej wytwarza kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie;
    3. oprogramowanie sprzedaje na rzecz kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje On
    przychody;
    4. ustala dochód oraz kwalifikowany dochód z kwalifikowanych IP w ramach odrębnie
    prowadzonej ewidencji.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    5% stawki podatku dochodowego zarówno w odniesieniu do dochodów uzyskanych w
    roku podatkowym rozpoczynającym się 1 stycznia 2024 r., a kończącym się 31 grudnia
    2024 r., jak również w latach kolejnych, przy czym w kolejnych latach będzie On
    prowadził (kontynuował) tożsamą działalność i osiągał z tego tytułu dochody takiego
    samego rodzaju, jak miało to miejsce w 2024 r.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, opisana sytuacja jest zarówno stanem
    faktycznym (w roku podatkowym 2024), jak i zdarzeniem przyszłym (w latach kolejnych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia oprogramowania. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych.
    Wytwarzanie Oprogramowania opiera się na Pana indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmuje m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i profesjonalnie
    świadczący usługi IT, ponosi Pan wszelkie ryzyko związane z prowadzoną działalnością.
    Cechą wspólną wszystkich projektów realizowanych przez Wnioskodawcę jest jego
    twórcze działanie polegające na tworzeniu Oprogramowania, w oparciu o wiedzę i
    doświadczenie wypracowane i zdobyte w branży IT. W ramach Działalności dominującej na
    podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w
    zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem

    programów komputerowych realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    kontrahentów, a w szczególności:
    Projekt 1
    (...)
    Projekt 2
    (...)
    Opisane „Oprogramowania” spełniają definicję „programu komputerowego”. W wyniku
    prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP i stanowią jedną z form
    wyrażenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Powyższe ma zastosowanie
    zarówno do kompletnych aplikacji, skryptów, poszczególnych funkcjonalności, czy
    modyfikacji/ulepszeń oprogramowania. W przypadku, gdy tworzy Pan Oprogramowanie
    stanowiące ulepszenia lub modyfikacje w stosunku do istniejącego Oprogramowania
    wówczas stanowią one niezależne utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74
    Ustawy o PAIPP. Sposób przeniesienia przez Pana każdego z majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego lub jego części następował/następuje i będzie
    następować zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania kontrahentom przekazuje
    Pan na ich rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Tworzenie
    Oprogramowania przez Pana wymaga stosowania nowatorskich podejść i kreatywnego
    wykorzystywania dostępnych zasobów systemowych oraz wykorzystania zdobytej
    dotychczas wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub Oprogramowania.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach Działalności dominującej na podstawie
    posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Oprogramowanie tworzone przez Pana będące rezultatem Pana twórczej działalności ma
    charakter utrwalony, a założenia programów, ich układ oraz kompozycja mają kreatywny
    charakter. Rezultat w postaci unikatowych rozwiązań nie jest wynikiem pracy rutynowej
    lub szablonowej. Dobór algorytmów, ciągów komend i instrukcji zawsze jest zależny od
    Pana indywidualnej inwencji. Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu

    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony, przy czym istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty
    polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które
    mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Cechą wspólną wszystkich
    projektów realizowanych przez Pana jest jego twórcze działanie polegające na tworzeniu
    Oprogramowania, w oparciu o wiedzę i doświadczenie wypracowane i zdobyte w branży
    IT. W ramach prowadzonej Działalności dominującej tworzy Pan Oprogramowanie z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej
    skali. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych
    zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub
    usterek w powstałym Oprogramowaniu, odpowiedzialny jest Pan za naprawienie tych
    błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom Kontrahenta.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
    odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek, przejawia się w wytworzeniu
    przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji
    niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. W celu realizacji projektów, w
    ramach których tworzy i ulepsza Pan Oprogramowanie, podejmuje szereg działań
    zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od
    ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
    rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie
    posiadanej przez Pana wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy, podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Oprogramowanie wytwarzane przez Pana powstało w oparciu o
    technologie informatyczne: (...). Technologie i języki programowania zostały dobrane do
    konkretnego projektu indywidualnie. Oprogramowanie po jego wytworzeniu, ulepszeniu
    /modyfikacji różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana dzięki odpowiednio
    dobranej i zaprojektowanej przez Wnioskodawcę mieszanki języków oprogramowania (...).
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby

    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że w ramach Działalności dominującej
    prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Tworzy Pan Oprogramowanie, które nie
    tylko odzwierciedla potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje je w taki sposób, aby
    przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do innowacji
    procesowych u nabywców końcowych Oprogramowania. Dla każdego projektu przyjmuje
    Pan harmonogram według którego realizowane są poszczególne etapy prac oraz
    zapewnia odpowiednie zasoby techniczne (np. w postaci sprzętu komputerowego).
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że systematyczność polega na prowadzeniu prac w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac
    (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności),
    weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne
    wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego
    rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Każde Oprogramowanie posiada
    harmonogram prac, który zostaje następnie zrealizowany. Przystępując do tworzenia
    oprogramowania każdorazowo realizuje go Pan w ten sposób, aby prace odbywały się w
    ramach harmonogramu. Tak też miało miejsce w przypadku Projektu opisanego we
    wniosku. W przypadku opisanego we wniosku Projektu celem jest stworzenie
    Oprogramowania spełniającego wymagania ustalone z Kontrahentem. Celem osiągniętym
    od września 2023 i w 2024 w przypadku Projektu 1 są stworzenie funkcjonalności nowego
    systemu oraz biblioteki uniwersalnych komponentów, z których docelowo będą
    powstawać aplikacje klienta docelowego, a co usprawni cały proces tworzenia
    Oprogramowania w firmie. Celem osiągniętym od maja 2024 w przypadku Projektu 2 jest
    tworzenie i implementacja nowej architektury w oparciu o mikro frontendy, dzięki czemu
    możliwe jest zwiększenie reużywalności kodu u odbiorcy docelowego i zmniejszenie
    powtarzalnych wysiłków na dostarczenie tych samych funkcjonalności. Rozwiązania
    konieczne do zrealizowania Projektu stworzył Pan samodzielnie, dysponując jedynie swoją
    wiedzą i doświadczeniem. Źródłem finansowania były Pana środki własne wypracowane w
    ramach prowadzonej działalności. Realizował Pan cele w oparciu o własne zasoby
    rzeczowe.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach Działalności dominującej na podstawie posiadanej
    wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów

    komputerowych realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Tworzy Pan Oprogramowanie z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze
    światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Wytwarzanie Oprogramowania
    opiera się na Pana indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmuje m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego)
    oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. W ramach tworzenia Oprogramowania uwzględnia Pan jedynie
    ogólne wytyczne, w szczególności co do terminów realizacji, zastosowania, czy też
    funkcjonalności tworzonego utworu, przekazane przez Kontrahenta lub przez finalnego
    klienta Kontrahenta. Natomiast tworzenie Oprogramowania przez Pana wymaga
    stosowania nowatorskich podejść i kreatywnego wykorzystywania dostępnych zasobów
    systemowych oraz wykorzystania zdobytej dotychczas wiedzy w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wykorzystywał/wykorzystuje/będzie Pan
    wykorzystywał i rozwijał/ rozwija/będzie rozwijał w ramach prowadzonej działalności
    wiedzę i umiejętności, przede wszystkim w zakresie programów i technologii: (...).
    Wykorzystuje Pan systemy (...)w połączeniu z tradycyjnym programowaniem. Oferował
    Pan usługi polegające na wytwarzaniu programów komputerowych. Produkty, usługi,
    procesy oparte są na rozwiązaniach znanych Panu na moment realizacji danych
    projektów, które były odpowiednio wykorzystywane i łączone w celu stworzenia nowego
    rozwiązania oraz na rozwiązaniach, które były dostępne, lecz nieznane Panu, a które
    przyswajał dla celów realizacji projektu. Zaplanował Pan osiągnięcie zakładanego w
    ramach Projektu rezultatu, którego efekt nie był oczywisty. Efektem działań jest
    stworzenie Oprogramowania innowacyjnego w ten sposób, że odróżnia się przynajmniej
    w sposób znaczący od Oprogramowania wcześniej wytworzonego przez Pana. Najczęściej
    Oprogramowanie ze względu na swoją specyfikę jest całkowicie niepowtarzalne, tj. nie
    występuje w analogicznym kształcie na rynku i brak jest możliwości wykorzystania w jego
    miejsce gotowego rozwiązania dostępnego na rynku. Przedsięwzięcie, czyli stworzenie i
    rozwój Oprogramowania z Pana inicjatywy własnej oraz zgodnie z zapotrzebowaniem
    klientów jest przedsięwzięciem ciągłym, realizowanym na bieżąco, nieprzerwanie - w
    zależności od potrzeb klientów. Można mówić co najwyżej o zrealizowaniu poszczególnych
    projektów w ramach Pana działalności gospodarczej, niemniej samo wytwarzanie i rozwój
    Oprogramowania, będące przedmiotem wniosku, jest przedsięwzięciem niekończącym się
    i będzie trwało tak długo, jak długo będzie Pan prowadził opisaną działalność.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”

    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z wniosku, w ramach Działalności dominującej na podstawie posiadanej
    wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Wytwarzanie Oprogramowania opiera się na Pana indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmuje m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Tworzenie Oprogramowania przez Pana wymaga
    stosowania nowatorskich podejść i kreatywnego wykorzystywania dostępnych zasobów
    systemowych oraz wykorzystania zdobytej dotychczas wiedzy w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania. Ponadto, Oprogramowanie tworzone przez
    Pana będące rezultatem twórczej działalności ma charakter utrwalony, a założenia
    programów, ich układ oraz kompozycja mają kreatywny charakter. Nie świadczy Pan

    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w
    powstałym Oprogramowaniu, odpowiedzialny jest Pan za naprawienie tych błędów i
    zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom Kontrahenta. W ramach
    Działalności dominującej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Tworzy Pan
    Oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje
    je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc
    do innowacji procesowych u nabywców końcowych Oprogramowania. Wytworzone
    przez Pana Oprogramowanie staje się częścią systemu Oprogramowania
    funkcjonującego u odbiorcy docelowego. W przypadku rozwoju oprogramowania efekt
    Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia,
    przed implementacją, stanowiły nowe, odrębne od tego Oprogramowania, utwory w
    postaci Oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że prowadzona przez Pana Działalność dominująca polegająca na tworzeniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.

    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Kontrahenta na mocy umowy o
    współpracy w ramach wykonywanych usług, na podstawie pisemnej umowy zawartej z
    zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan od czerwca 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowania) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok 2024
    r. Jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z
    omawianej preferencji także w zeznaniach za kolejne lata podatkowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy

    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które ponosi Pan na:
      - księgowość;
      - użytkowanie samochodu (paliwo; ubezpieczenie OC i AC; serwis i naprawa;
        wymiana części eksploatacyjnych - dywaniki, opony, płyny; części zamienne i
        akcesoria samochodowe);
      - sprzęt elektroniczny (mysz do komputera, telefony, zegarek Apple Watch);
      - usługi telekomunikacyjne (opłaty za telefon, internet);
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.

    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje
    się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej

    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.