Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/4512-98/15-4/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-04-23
Teza: konieczność zapłaty podatku VAT w związku ze sprzedażą działek
Słowa kluczowe: działki; podatnik; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2015 r. (data wpływu 13 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu 2 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konieczności zapłaty podatku VAT w związku ze sprzedażą działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konieczności zapłaty podatku VAT w związku ze sprzedażą działek.

Wyżej wymieniony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu 2 kwietnia 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W 1987 r. rodzice Wnioskodawczyni …. przekazali Jej nieodpłatnie gospodarstwo rolne, w tym działkę, o numerze 380, o powierzchni 1,37 ha położoną w T. gmina W.

Gospodarstwem Wnioskodawczyni zajmowała się wraz z mężem przez całe Jej życie zawodowe, po godzinach pracy (pracowała w … w W.). Potem Wnioskodawczyni przeszła na emeryturę i w dalszym ciągu pracuje w gospodarstwie. Jednak wiek i zdrowie nie pozwalają Jej na tak dłuży wysiłek.

W 2014 r. działka 380 została podzielona na 9 działek, o przeznaczeniu rolnym i budowlanym tzn. można ją użytkować rolniczo lub przeznaczyć pod zabudowę jednorodzinną, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy W..

Działki nie są uzbrojone, część działek z urzędu przeszła na własność gminy W. z przeznaczeniem na drogę gminną, część na własność Starostwa Powiatowego w W. na poszerzenie drogi powiatowej, za otrzymane w 2014 r. odszkodowanie.

Wnioskodawczyni sprzedała też jedną działkę za 45000 zł.

W przyszłości Wnioskodawczyni zamierza sprzedać więcej działek (nie wie, kiedy i ile – to zależy m.in. od zapotrzebowania na działki).

Nr KW: ….

Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni o podział działki 380 wystąpiła osobiście.

W wyniku podziału działki nr 380, powstały działki: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 i każda z tych działek nie jest zabudowana - jest to pole orne.

Dla każdej z przedmiotowych działek tj. dla działek: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 jest opracowany plan zagospodarowania przestrzennego.

Działki 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10 w planie zagospodarowanie przestrzennego każda z nich  leżą w terenie zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, w formie wolnostojącej - jako podstawowe przeznaczenie terenu.

Wydzielona działka 380/1 w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod drogę dojazdową gminną i ciąg pieszojezdny oraz pod poszerzenie drogi dojazdowej gminnej.

Wydzielona działka 380/11 w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod poszerzenie drogi zbiorczej, stanowiącej drogę powiatową.

Obydwie działki tj. 380/1 i 380/11 z dniem, w którym stał się prawomocny podział tj. 16.07.2014 r. z mocy prawa przeszyły na własność: 380/1  własność gminy W.; 380/11- własność Powiatu W. i Wnioskodawczyni już nimi nie dysponuje.

Dla wydzielonych działek: 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10 - dla każdej z nich nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy. Ogólnie takie warunki są określone w planie zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym są położone ww. działki.

Dla każdej z działek 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, jak również 380/1 i 380/11 nie przysługiwało prawo w całości, ani w części do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Wszystkie działki objęte zakresem pytania były wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, (były opodatkowanie podatkiem rolnym).

Wszystkie działki objęte zakresem pytania tj. działki 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11, były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Obecnie działki 380/1 i 380/11 są odpowiednio własnością Gminy W. i Powiatu W., działkę 380/3 Wnioskodawczyni sprzedała, a działki: 380/2, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10 w dalszym ciągu są opodatkowane podatkiem rolnym, jest na nich uprawiane zboże, tzn. w dalszym są wykorzystywane wyłącznie do celów rolnych, zwolnionych od podatku VAT.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, której przedmiotem jest obrót nieruchomościami, ani żadnej innej działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni sprzedała jedną działkę o nr 38/3 dnia 09.09.2014 r. i nigdy wcześniej nie sprzedała żadnej działki. Działki 380/1 i 380/11 z mocy prawa przestały być własnością Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni otrzymała za nie odszkodowanie  nie była to sprzedaż.

Wnioskodawczyni zleciła podział (i poniosła jego koszty) działki nr 380 na działki: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11. Wnioskodawczyni nie podjęła żadnych innych czynności w celu przygotowania dostawy przedmiotowych działek np. nie ogłaszała nigdzie chęci sprzedaży działek, nie uzbroiła ich, nie ogrodziła.

Działki o numerach 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 nigdy nie były wynajmowane osobom trzecim.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Wnioskodawczyni chciałaby się dowiedzieć, czy sprzedaż kolejnych działek nie spowoduje konieczności płacenia przeze Nią podatku VAT lub czy może jest jakiś limit sprzedaży, może w roku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działek powstałych w wyniku podzielenia działki 380 jest sprzedażą z Jej majątku osobistego, więc nie podlega podatkowi VAT i że w związku z tym nie ma żadnego limitu sprzedaży ani w roku, ani w ogóle  ustawa o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży działek, podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast, okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r., TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, iż inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że w 1987 r. rodzice Wnioskodawczyni przekazali Jej nieodpłatnie gospodarstwo rolne, w tym działkę, o numerze 380, o powierzchni 1,37ha położoną w T. gmina W.

W 2014 r. działka 380 została podzielona na 9 działek, o przeznaczeniu rolnym i budowlanym tzn. można ją użytkować rolniczo lub przeznaczyć pod zabudowę jednorodzinną, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy W.. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni o podział działki 380 wystąpiła osobiście.

Działki nie są uzbrojone, część działek z urzędu przeszła na własność gminy W. z przeznaczeniem na drogę gminną, część na własność Starostwa Powiatowego w W. na poszerzenie drogi powiatowej, za otrzymane w 2014 r. odszkodowanie.

W wyniku podziału działki nr 380, powstały działki: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 i każda z tych działek nie jest zabudowana - jest to pole orne.

Dla każdej z przedmiotowych działek tj. dla działek: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 jest opracowany plan zagospodarowania przestrzennego.

Działki 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10 w planie zagospodarowanie przestrzennego każda z nich  leżą w terenie zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, w formie wolnostojącej - jako podstawowe przeznaczenie terenu.

Wydzielona działka 380/1 w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod drogę dojazdową gminną i ciąg pieszojezdny oraz pod poszerzenie drogi dojazdowej gminnej. Wydzielona działka 380/11 w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod poszerzenie drogi zbiorczej, stanowiącej drogę powiatową. Obydwie działki tj. 380/1 i 380/11 z dniem, w którym stał się prawomocny podział tj. 16.07.2014 r. z mocy prawa przeszyły na własność: 380/1  własność gminy W.; 380/11- własność Powiatu W. i Wnioskodawczyni już nimi nie dysponuje.

Dla każdej z działek 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, jak również 380/1 i 380/11 nie prawo w całości, ani w części do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, której przedmiotem jest obrót nieruchomościami, ani żadnej innej działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni sprzedała jedną działkę o nr 38/3 dnia 09.09.2014 r. i nigdy wcześniej nie sprzedała żadnej działki. Działki 380/1 i 380/11 z mocy prawa przestały być własnością Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni otrzymała za nie odszkodowanie  nie była to sprzedaż.

Wnioskodawczyni zleciła podział (i poniosła jego koszty) działki nr 380 na działki: 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11. Wnioskodawczyni nie podjęła żadnych innych czynności w celu przygotowania dostawy przedmiotowych działek np. nie ogłaszała nigdzie chęci sprzedaży działek, nie uzbroiła ich, nie ogrodziła.

Działki o numerach 380/1, 380/2, 380/3, 380/4, 380/5, 380/6, 380/7, 380/8, 380/9, 380/10, 380/11 nigdy nie były wynajmowane osobom trzecim.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

W przedmiotowej sprawie należy zatem uznać, że Zainteresowana dokonując sprzedaży działek po podziale, nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż ta będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowych działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawczynię opis sprawy oraz przepisy prawne mające w tym zakresie zastosowanie należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek, należy uznać jako czynność niemieszczącą się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż ta nie podlega/ nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w sytuacji, kiedy Wnioskodawczyni nie działa/nie będzie działać w charakterze podatnika, to sprzedaż działek nie jest/nie będzie podlegała wliczeniu do żadnego limitu sprzedaży. Zainteresowana, w związku z tą dostawą korzysta/będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania prywatnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnia/nie będzie wypełniała przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie występuje/nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że przed dokonaniem sprzedaży nie podejmuje/nie będzie podejmowała działań wykraczających poza zakres zarządu majątkiem prywatnym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

kargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.