Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-769/11/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-05
Teza: Roboty budowlane w 2010 i 2011 roku.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB); przebudowa; remonty; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 maja 2011 r. (data wpływu 31 maja 2011 r.), uzupełnionym w dniach 6 i 27 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku stosowanej do robót budowlanych w budynku sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku stosowanej do robót budowlanych w budynku sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą. W 2010 r. zawarł Pan umowę z Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym na wykonanie remontu istniejącego budynku biurowo-mieszkalnego, dotyczącego zmiany sposobu jego użytkowania na ośrodek kulturalno-religijny przy Prawosławnej Kurii Metropolitarnej. Do wykonanych w 2010 r. robót zastosował Pan stawkę podatku VAT w wysokości 22%, a w 2011 r. stawkę w wysokości 23%. Po uzyskaniu od Zleceniodawcy informacji odnośnie wykorzystania i przeznaczenia przedmiotowego budynku, po zakończeniu jego przebudowy pojawiły się wątpliwości, czy do całości robót nie powinna być zastosowana stawka obniżona (7% w 2010 r., 8% w 2011 r.) z uwagi na fakt, iż będzie to budynek zaliczony do obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Odnośnie przedmiotowego budynku wskazano, iż w roku 2004 na mocy ugody przed Komisją Majątkową do Spraw Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego budynek będący siedzibą Komendy Rejonowej Policji powrócił do prawowitego właściciela – Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i stał się częścią Prawosławnej Kurii Metropolitarnej. W dniu 29 marca 2010 r. Prezydent zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania budynku biurowo-mieszkalnego. Po zakończeniu remontu, obiekt zgodnie z przeznaczeniem będzie wykorzystywany do celów mieszkaniowych – w budynku znajdować się będą pokoje dla biskupów, mieszkania dla kleru oraz pracowników Kościoła, jak również internat dla studentów teologii. Będą mieściły się tam również kaplica, czytelnia i sala muzealna. Procentowy podział przeznaczenia budynku przedstawia się następująco:

*   pomieszczenia przeznaczone do celów mieszkalnych – ok. 60%,
*   pomieszczenia kultu religijnego – ok. 8%,
*   pomieszczenia przeznaczone na działalność kulturalno-edukacyjną – ok. 25%,
*   pomieszczenia gospodarcze – ok. 7%.

Zgodnie z definicją zawartą w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkaniowych. Wobec powyższego, wskazał Pan, dla przedmiotowego budynku znajduje zastosowanie klasyfikacja PKOB 113. W myśl art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obiekty sklasyfikowane w PKOB w grupie 113 podlegają opodatkowaniu stawką obniżoną: w 2010 r. 7%, w 2011 r. 8%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wszystkie prace budowlane, polegające na przebudowie i remoncie budynku biurowo-mieszkalnego, dla którego po zakończeniu remontu znajdzie zastosowanie symbol PKOB 1130, powinny podlegać opodatkowaniu stawką podatku obniżoną - 7% w 2010 r. i 8% w 2011 r.?

Uważa Pan, że wszystkie prace budowlane w ww. obiekcie, polegające na przebudowie i remoncie, związane z jego przystosowaniem na potrzeby Zleceniodawcy do pełnienia funkcji ośrodka kulturalno-religijnego, a przeznaczonego w większości na cele mieszkalne, podlegają opodatkowaniu w całości stawką podatku 7% w stosunku do robót wykonanych w 2010 r. i stawką podatku 8% w stosunku do robót wykonanych w 2011 r. na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Wskazał Pan, iż mimo że przedmiotem zawartej umowy jest wykonanie remontu „Budynku biurowo-mieszkalnego”, polegającego na zmianie sposobu użytkowania, to dla zastosowania właściwej stawki VAT nie ma znaczenia nazwa remontowanego budynku, lecz ostateczny rezultat, do jakiego będzie służył. Jak wynika z informacji uzyskanej od Zleceniodawcy przedmiotowy budynek będzie w 60% wykorzystywany na cele mieszkaniowe, co kwalifikuje go do PKOB do grupowania 113. Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy obniżoną stawkę stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 12a przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych. Pana zdaniem, remontowany budynek w całości odpowiada definicji budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w stosunku do którego zastosowanie ma obniżona stawka podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…), natomiast świadczenie usług to, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Obowiązujący do dnia 31 grudnia 2010 r. przepis art. 8 ust. 3 cyt. ustawy przewidywał, iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie natomiast do obowiązującego od 1 stycznia 2011 r. przepisu art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 257 poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się – w myśl art. 41 ust. 12 lit. a) ww. ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12 lit. b), nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12 lit. c).

Należy wskazać, iż w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2011 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), w § 37 postanowiono, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Natomiast na podstawie przepisu § 7 ust. 1, obowiązującego w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 5 kwietnia 2011 r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

2) robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

3) robót konserwacyjnych dotyczących:

1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

1.  w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 ww. rozporządzenia). Zgodnie z § 7 ust. 3, przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Od 6 kwietnia 2011 r. obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Powyższa regulacja odnośnie robót konserwacyjnych zawarta została w identycznym brzmieniu w przepisie § 7 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 2 i ust. 3 tego rozporządzenia.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, iż zarówno do 31 grudnia 2011 r., jak i w okresie od 1 stycznia 2011 r. zastosowanie obniżonej stawki podatku miało miejsce w przypadku obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W związku z tym koniecznym jest wskazanie treści art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy zwrócić uwagę, iż klasyfikacji budynków dokonuje się na podstawie zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.). W dziale objaśnień wstępnych wyjaśniono, iż Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Rozporządzenie segreguje poszczególne budynki, a następnie przyporządkowuje je stosując sekcje, działy, grupy oraz klasy. Budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w cyt. art. 2 pkt 12 ustawy, to:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111), czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu;
*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112);
*   budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113), czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie w myśl art. 3 pkt 7, 7a i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez:

*   roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego;
*   przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego;
*   remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż roboty budowlane polegające na przebudowie i remoncie budynku biurowo-mieszkalnego na budynek sklasyfikowany w PKOB w grupie 113 – jako budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, jeżeli zmiana przeznaczenia i klasyfikacji wynika ze stosowanej dokumentacji (zawartych umów, pozwolenia na budowę wydanego w oparciu o ustawę Prawo budowlane) mogą być objęte stawką obniżoną.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż na podstawie zawartej w 2010 r. umowy ze Zleceniodawcą, Wnioskodawca podjął się przebudowy i remontu, polegających na zmianie sposobu użytkowania budynku biurowo-mieszkalnego. Wnioskodawca do wykonywanych robót budowlanych zastosował w 2010 r. stawkę podatku 22%, zaś w 2011 r. stawkę 23%. Z informacji uzyskanych od Zleceniodawcy wynikało, iż odnowiony budynek pełnić ma funkcję ośrodka kulturalno-religijnego. Przeznaczony zostanie głównie do celów mieszkaniowych – znajdować się tam będą pokoje dla biskupów, mieszkania dla kleru oraz pracowników, internat dla studentów. Ponadto mieścić się tam mają kaplica, biblioteka, czytelnia oraz sala muzealna. W dniu 29 marca 2010 r. uprawniony organ wydał decyzję, w której zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania budynku biurowo-mieszkalnego. Budynek mieści się w PKOB w grupie 113.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, iż o ile przedmiotowy budynek biurowo-mieszkalny mieści się w PKOB w grupie 113, tym samym wypełniając definicję budownictwa mieszkaniowego zawartą w art. 2 pkt 12 ustawy, to wskazane we wniosku prace budowlane wykonywane w tym budynku, a polegające na przebudowie i remoncie, podlegały opodatkowaniu w 2010 r. obniżoną stawką podatku 7%, natomiast w 2011 r. podlegają opodatkowaniu stawką podatku 8%.

Jednocześnie zauważyć należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. W związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Spółkę w treści złożonego wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.