Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.179.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-10
Teza: Uznanie, że dofinansowanie w formie refundacji przysługujące
na pokrycie wydatków związanych z wykonaniem usług na
rzecz przedsiębiorców, nie stanowi/nie będzie stanowić
podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1
ustawy. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
otrzymanego dofinansowania. Brak prawa do obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
świadczenie usług służących realizacji Projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dotacja
obowiązek-obowiązek podatkowy
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
wynagrodzenia
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dotacje, subwencje i inne dopłaty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      - uznania, że dofinansowanie w formie refundacji przysługujące Państwu na pokrycie
        wydatków związanych z wykonaniem przez Państwa usług na rzecz
        przedsiębiorców, nie stanowi/nie będzie stanowić podstawy opodatkowania, o
        której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy,
      - momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanego dofinansowania,
      - braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
        wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i świadczenie usług
        służących realizacji Projektu.

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 marca 2025 r. (data
    wpływu 24 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem działalności ... w .... (dalej: „Uczelnia” albo „Wnioskodawca”) -
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku od towarów i usług - jest m.in. realizacja
    zadań statutowych, w szczególności w obszarze:
      - prowadzenia działalności naukowej i świadczenia usług badawczych,
      - transferu wiedzy i technologii do gospodarki,
      - prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych,
      - upowszechniania i pomnażania osiągnięć nauki i kultury,
      - prowadzenia wyodrębnionej organizacyjnie i finansowo działalności gospodarczej na
        zasadach określonych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
        Statucie Uczelni.
    Uczelnia jest jednym z partnerów projektu pn. ..., realizowanego w ramach Priorytetu 1
    Fundusze Europejskie dla badań i rozwoju przedsiębiorczości, Działania 1.5 Regionalny
    ekosystem innowacji, programu Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027 (dalej jako: „
    Projekt”).
    Projekt realizowany jest przez Województwo ... (dalej jako: „Partner Wiodący”) w
    partnerstwie z innymi jednostkami naukowymi (dalej jako: „Partnerzy”), w tym z
    Wnioskodawcą.
    Celem Projektu jest (...). Wspieranie przedsiębiorców będzie odbywało się przy wsparciu
    Województwa ... i za pośrednictwem Centrów Transferu Wiedzy (CTW), które będą
    realizowały usługi proinnowacyjne dla firm. Grupą docelową projektu są ... mikro-, małe i
    średnie przedsiębiorstwa (dalej jako: „przedsiębiorcy”) oraz przedsiębiorstwa typu smali
    mid-caps.
    Rezultatem Projektu będzie m.in. (...) .
    Partnerzy, w tym Wnioskodawca oraz Województwo ... zawarli umowę partnerską, która
    określa zasady funkcjonowania partnerstwa, zasady współpracy Partner Wiodący Projektu
    i Partnerów oraz zasady współpracy pomiędzy Partnerami (dalej jako: „Umowa Partnerska”
    ). Umowa Partnerska reguluje w szczególności kwestię zadań poszczególnych Partnerów
    oraz Partnera Wiodącego, rozliczeń finansowych, raportowania wykonania
    poszczególnych działań.
    Partner Wiodący odpowiedzialny jest m.in. za :
    i. reprezentowanie Partnerów przed ... pełniącym funkcję instytucji pośredniczącej
        programu Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027 w procesie ubiegania się o
        dofinansowanie Projektu oraz reprezentowanie Partnerów w trakcie realizacji
        Projektu;
    ii. reprezentowanie Partnerów wobec instytucji pośredniczącej w trakcie realizacji
        Projektu,
    iii. koordynację prawidłowości działań Partnerów podejmowanych w ramach realizacji
        Projektu i wsparcie w tych działaniach,
    iv. monitorowanie i kontrola udzielanej przez Partnerów pomocy de minimis poprzez
        sprawowanie nadzoru nad procesem transferowania przez Partnerów całości
        otrzymanej dotacji na rzecz ostatecznych odbiorców,

    v. przedkładanie wniosków o płatność do instytucji pośredniczącej w celu rozliczenia
        wydatków w Projekcie oraz otrzymania środków na dofinansowanie zadań Partnera
        Wiodącego i Partnerów.
    Poszczególni Partnerzy mają wyznaczone zadania, zgodne z kierunkowym przedmiotem
    ich działalności. Wnioskodawca utworzy ..., w ramach którego będzie świadczył
    proinnowacyjne usługi doradcze dla przedsiębiorców z ... .
    Zadaniem Wnioskodawcy (oraz pozostałych Partnerów) jest wniesienie do Projektu przede
    wszystkim potencjału kadrowego oraz naukowego. Wnioskodawca będzie realizować
    usługi ..., polegające na: ... dla każdego przedsiębiorcy uczestniczącego w Projekcie.
    Następnie, w zależności od potrzeb i decyzji przedsiębiorcy, realizowany będzie ... .
    Ponadto Wnioskodawca będzie realizował na rzecz przedsiębiorców usługi ... oraz usługi,
    obejmujące m.in. usługi doradcze związane z przygotowaniem projektów badawczo-
    rozwojowych, usługi doradcze w zakresie ... oraz ...; usługi doradcze w zakresie ..., usługi
    doradcze w zakresie ..., usługi doradcze związane z ... . Uzupełnieniem będą usługi
    szkoleniowe dotyczące ... .
    Wsparcie zapewniane przez Partnerów, w tym przez Wnioskodawcę względem
    przedsiębiorców zakończy się raportem lub kartą usługi i jest w szczególności
    podyktowane wymogami projektowymi oraz kwalifikowalnością wydatków. Charakter
    podejmowanych w ramach Projektu działań polega przede wszystkim na transferze
    wiedzy pomiędzy naukowcami a przedsiębiorcami.
    Umowę z przedsiębiorcą będzie zawierał Wnioskodawca (tj. ...), zgodnie z zasadami
    szczególnymi, obowiązującymi w Projekcie.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na to, czy dany przedsiębiorca w jakikolwiek sposób
    wykorzysta uzyskane informacje w praktyce.
    Wnioskodawca, zarówno na etapie ofertowym, jak i późniejszego przygotowania wniosku
    o dofinansowanie, nie identyfikował konkretnych przedsiębiorców, dla których będzie
    realizować usługi. Na podstawie Umowy Partnerskiej Wnioskodawca zobowiązany jest
    jednak do osiągnięcia zaplanowanych we wniosku o dofinansowanie wskaźników Projektu
    w ramach realizowanego przez siebie zadania. Dla Wnioskodawcy zostały one określone
    na następującym poziomie:
      - liczba wspartych mikroprzedsiębiorstw: [...],
      - liczba wspartych małych przedsiębiorstw: ...],
      - liczba wspartych średnich przedsiębiorstw: [...],
      - liczba wspartych dużych przedsiębiorstw: [...],
      - przedsiębiorstwa otrzymujące wsparcie niefinansowe: [...],
      - ... : [...],
      - liczba obiektów dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami: [...],
      - liczba projektów, w których sfinansowano koszty racjonalnych usprawnień dla osób z
        niepełnosprawnościami: [...],
    Poszukiwanie i rekrutacja przedsiębiorców jest jednym z zadań Partnera na etapie
    realizacji Projektu. Pozyskanie przedsiębiorcy do udziału w Projekcie odbywa się w
    momencie rozpoczęcia realizacji Projektu.
    Wnioskodawca realizuje zadania zgodnie z budżetem, wskazującym koszty niezbędne do
    realizacji Projektu. Partnerzy realizują przydzielone im we wniosku o dofinansowanie
    zadania indywidualnie, ponosząc samodzielnie wydatki związane z ich realizacją. Po
    stronie Wnioskodawcy będą to następujące pozycje kosztowe:
      - wynagrodzenia personelu Projektu;

      - wynagrodzenia ekspertów merytorycznych zewnętrznych;
      - delegacje personelu Projektu;
      - szkolenia i podnoszenie kompetencji personelu Projektu;
      - wynagrodzenia personelu Projektu - usługi szkoleniowe;
      - delegacje personelu Projektu - usługi szkoleniowe;
      - koszty pośrednie.
    Wnioskodawca realizuje zadania Projektu zgodnie z budżetem Projektu i Umową
    Partnerską. Dotacja przekazywana jest na realizację Projektu, bez wyszczególniania
    działań realizowanych na rzecz poszczególnych przedsiębiorców. Zgodnie z Umową
    Partnerską, rozliczenie z Partnerem Wiodącym Projektu ma formę refundacji, a jednym z
    warunków wypłaty dotacji jest złożenie przez Wnioskodawcę zestawienia poniesionych
    wydatków wraz z zestawieniem wykonanych prac. Środki finansowe przekazywane
    Partnerom, w tym Wnioskodawcy, przez Partnera Wiodącego stanowią finansowanie
    kosztów ponoszonych przez Partnerów w związku z wykonaniem zadań określonych w
    Umowie Partnerskiej oraz wynikających z zapisów wniosku o dofinansowanie Projektu.
    Refundacja obejmuje 95% kosztów kwalifikowanych Projektu, zaś 5% kosztów
    kwalifikowanych Projektu jest finansowana ze środków własnych Wnioskodawcy. W
    efekcie, uczestniczący w Projekcie przedsiębiorcy nie będą obciążani kosztami związanymi
    z jego realizacją i udziałem przedsiębiorców w Projekcie.
    Płatności refinansujące koszty realizacji zadań przekazywane są Partnerom zgodnie z
    harmonogramem płatności określonym w Umowie Partnerskiej (raz na kwartał). Transfer
    środków przekazywanych przez Partnera Wiodącego nastąpi poprzez przekazanie ich na
    wyodrębniony rachunek bankowy Wnioskodawcy.
    W ramach obowiązków związanych ze sprawozdawczością i rozliczaniem Projektu,
    Wnioskodawca zobowiązany jest dostarczyć do Partnera Wiodącego następujące
    dokumenty dotyczące realizowanej przez Wnioskodawcę części Projektu:
      1. trzymiesięczne zestawienia poniesionych wydatków do wysokości udzielonej
        pomocy de minimis;
      2. zestawienie wystawionych zaświadczeń o udzielonej pomocy de minimis wraz z
        wystawionymi zaświadczeniami;
      3. informację o postępie realizacji Projektu za okres tożsamy za jaki składany jest
        wniosek o płatność;
      4. ewidencję czasu pracy personelu projektu zgodnie z wymaganiami instytucji
        pośredniczącej;
      5. wymagane do wniosku o płatność oświadczenia.
    Na potrzeby realizacji Umowy Partnerskiej oraz wystawienia na rzecz przedsiębiorców
    biorących udział w Projekcie zaświadczeń o udzielonej pomocy de minimis, będących
    podstawą do otrzymania dotacji, Wnioskodawca opracował szacunkowy cennik
    poszczególnych usług świadczonych w ramach Projektu. Opracowany cennik ma szeroki
    zakres (cena za tę samą usługę wskazana jest w formie „widełek” cenowych, przy czym
    rozpiętość ceny sięga nawet ok. 40 tysięcy złotych), ponieważ usługi świadczone na rzecz
    poszczególnych przedsiębiorców, w zależności od beneficjenta, mają różny zakres, a tym
    samym różną cenę. Usługi dobierane są dla konkretnego przedsiębiorcy i nie da się
    oszacować ich wartości z pominięciem specyfiki współpracy z konkretnym beneficjentem.
    Wnioskodawca podkreśla, że zaproponowany cennik nie stanowi oferty działań
    komercyjnych realizowanych przez Wnioskodawcę.
    Rozliczenie dotacji opierać się będzie na podstawie udokumentowanych realnych kosztów
    ponoszonych przez Wnioskodawcę, a nie na podstawie liczby świadczonych usług

    (wykonanych audytów, zrealizowanych szkoleń), o czym świadczą zapisy Umowy
    Partnerskiej, zgodnie z którymi: Środki finansowe przekazywane Partnerom przez
    Partnera Wiodącego stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Partnerów w
    związku z wykonaniem zadań określonych w niniejszej umowie oraz wynikających z
    zapisów wniosku o dofinansowanie projektu. Umowa Partnerska stanowi również że
    wysokość refundacji przekazywanych Partnerom nie będzie przekraczała wartości
    wykonanych przez Partnerów usług wykazanych w zestawieniu (udzielona pomoc de
    minimis). Jednocześnie w sytuacji, gdy wartość poniesionych kosztów będzie niższa od
    wartości wykonanych usług wysokość przekazanej transzy będzie do wysokości
    poniesionych kosztów.
    Powyższe oznacza, że zgodnie z Umową Partnerską dla wypłaty dotacji nie ma znaczenia
    ilość usług zrealizowanych przez Wnioskodawcę, a koszty poniesione w ramach realizacji
    Projektu. Co więcej, na etapie świadczenia usług Wnioskodawca nie ma pewności, że
    koszty poniesione w związku z wykonaniem zadań Projektu zostaną zrefundowane
    dotacją. W sytuacji, gdy wartość poniesionych kosztów będzie niższa od wartości
    zrealizowanych usług zwrot zostanie dokonany jedynie do wysokości poniesionych
    kosztów. Ponadto, w związku z rozliczeniem dotacji w systemie refundacji, środki
    wypłacane są Wnioskodawcy po poniesieniu kosztów niezbędnych do wykonania usług i
    pod warunkiem uznania tych kosztów za kwalifikowalne. W przypadku uznania kosztów
    poniesionych w celu wykonania usług jako niekwalifikowalnych, Wnioskodawca nie
    otrzyma dotacji lub będzie zobowiązany do jej zwrotu (zgodnie z Umową Partnerską:
    Zgodnie z regułą proporcjonalności, w przypadku nieosiągnięcia założeń merytorycznych
    projektu mogą zostać uznane wszystkie lub odpowiednia część wydatków dotychczas
    rozliczonych w ramach projektu za niekwalifikowalne. Wysokość wydatków
    niekwalifikowalnych uzależniona jest od stopnia nieosiągnięcia założeń merytorycznych
    projektu. Partnerzy mogą zostać wezwani do zwrotu środków w proporcji, w jakiej byli
    zobowiązani do realizacji założeń projektu.).
    Nieotrzymanie przez Wnioskodawcę (jak również przez pozostałych Partnerów) refundacji
    kosztów z powodu uznania ich za niekwalifikowalne nie wpłynie jednak ani na ilość usług
    świadczonych na rzecz przedsiębiorców, ani na ich zakres. Wprawdzie bazą
    sporządzonego cennika jest kalkulacja kosztów poniesionych dla ich realizacji, ale
    odmowa refundacji tych kosztów dotacją z uwagi na ich nie kwalifikowalność nie wpływa i
    nie będzie wpływać na zrealizowane lub zaplanowane usługi.
    Dotacja stanowi zatem refundację ponoszonych przez Wnioskodawcę kosztów i to
    wyłącznie kosztów kwaliflkowalnych. Każdy wydatek bowiem ponoszony jest/będzie
    pierwotnie z własnych środków pieniężnych Wnioskodawcy, a dopiero rozliczany będzie z
    instytucją pośredniczącą. Oznacza to, że realizacja zadań z wykorzystaniem środków
    pieniężnych pochodzących z dotacji podlega/będzie podlegać w całym okresie
    przeprowadzania Projektu kontroli ze strony instytucji pośredniczącej.
    Przeprowadzenie Projektu ma za zadanie spowodowanie wzrostu ... . Tym samym, ideą
    przyświecającą Projektowi jest cel społeczny, a nie komercyjny, tj. nieodpłatne wsparcie
    określonych grup gospodarczych, a przez to także rozwój regionu. Bez otrzymania dotacji
    Projekt nie byłby realizowany.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że otrzymane od Partnera Wiodącego
    dofinansowanie, Wnioskodawca będzie mógł przeznaczyć wyłącznie na pokrycie kosztów
    związanych z realizacją Projektu, objętego zakresem wniosku. Otrzymane od Partnera
    Wiodącego dofinansowanie nie może być przeznaczone na jakąkolwiek, inną działalność
    prowadzoną przez Wnioskodawcę.
    Przekazane przez Partnera Wiodącego dofinansowanie, Wnioskodawca może i będzie
    mógł przeznaczyć wyłącznie na pokrycie kosztów bezpośrednich i pośrednich związanych
    z realizacją Projektu objętego zakresem wniosku.

    Kategorie kosztów bezpośrednich przewidziane w Projekcie to: koszty wynagrodzeń
    personelu projektu (wynagrodzenia osobowe), wynagrodzenia ekspertów merytorycznych
    zewnętrznych, koszty delegacji, koszty szkoleń i podnoszenia kompetencji personelu
    projektu (usługi obce).
    Koszty pośrednie stanowią zaś „koszty niezbędne do realizacji projektu, których nie
    można bezpośrednio przypisać do głównego celu projektu, w szczególności koszty
    administracyjne związane z obsługą projektu, która nie wymaga podejmowania
    merytorycznych działań zmierzających do osiągnięcia celu projektu".
    Wnioskodawca zobowiązany jest do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej
    dotyczącej realizacji Projektu.
    Dofinansowanie będzie przeznaczone na pokrycie wszystkich ww. kategorii kosztów z
    zastrzeżeniem spełnienia zasad kwalifikowalności wydatków.
    Otrzymane dofinansowanie, Wnioskodawca będzie mógł przeznaczyć wyłącznie na
    pokrycie kosztów związanych z realizacją Projektu, objętego zakresem wniosku.
    Otrzymane dofinansowanie nie może być przeznaczone na działalność ogólną Akademii.
    Z dofinansowania otrzymanego od Partnera Wiodącego mogą być finansowane wydatki
    związane z realizacją Projektu wyszczególnione we wniosku o dofinansowanie, do których
    należą:
      · koszty wynagrodzenie personelu projektu – ...,
      · koszty wynagrodzenie ekspertów merytorycznych zewnętrznych,
      · koszty delegacji personelu projektu,
      · koszty szkoleń i podnoszenia kompetencji personelu projektu,
      · koszty pośrednie.
    Jednoczenie, Wnioskodawca podkreśla, że Projekt nie byłby realizowany bez
    dofinansowania (Projekt nie powstałby bez dofinansowania). Wnioskodawca nie świadczył
    żadnej, odpłatnej usługi w zakresie objętym projektem przed uzyskaniem dofinansowania
    ani nie prowadził żadnej działalności, w zakresie objętym projektem, która mogłaby być
    kontynuowana bez tych środków. Dofinansowanie nie stanowi więc dodatkowego źródła
    wynagrodzenia dla działalności już funkcjonującej – bez niej Projekt nie zostałby
    rozpoczęty. Nie można mówić o ekwiwalentnym świadczeniu na rzecz podmiotu
    dotującego, ponieważ celem dotacji jest umożliwienie wykonania działań, które w innym
    przypadku nie mogłyby się odbyć. Dofinansowanie umożliwia realizację działań w ramach
    Projektu, co jednoznacznie potwierdza jej charakter jako ogólnego finansowania, a nie
    wynagrodzenia za świadczenie usług.
    Faktury dokumentujące nabycie usług związanych z realizacją Projektu będą wystawiane
    na Wnioskodawcę. Faktury te będą opisywane zgodnie z wymogami dotyczącymi
    finansowania Projektu oraz przechowywane w sposób umożliwiający ich kontrolę i
    rozliczenie.
    Pytania
      1) Czy kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów kwalifikowanych
        Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w związku z
        realizacją Projektu stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i
        usług?
      2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, Wnioskodawca wnosi o
        potwierdzenie, kiedy po stronie Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy w
        podatku od towarów i usług?
      3) Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących

        nabycie towarów i świadczenie usług służących realizacji Projektu zgodnie z art. 86
        ust. 1 ustawy VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów
    kwalifikowanych Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w
    związku z realizacją Projektu, nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług wymienionych w art. 29a ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy VAT, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, rozumie się
    natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy VAT: „każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do
    wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności
    prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa”.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy VAT, obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na
    działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę
    w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-
    5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.

    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy VAT. Stosownie do tego przepisu, podstawa
    opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy VAT wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być
    wliczane do podstawy opodatkowania.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy
    towaru lub świadczenia usługi.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy VAT.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z
    tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności - nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Projektu, otrzymana dotacja na realizację Projektu
    w postaci refundacji poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów kwalifikowalnych nie
    stanowi dokonania zapłaty za świadczenie usług, ani tym bardziej dostawę towarów w
    rozumieniu ustawy VAT.
    Środki udzielone Wnioskodawcy w ramach Projektu są dotacją ukierunkowaną na
    osiągnięcie wzrostu innowacyjności ... przedsiębiorstw poprzez usprawnienie transferu
    wiedzy z wykorzystaniem potencjału ... środowiska naukowego. Wsparcie udzielane w
    ramach usług ma szeroki zakres, usługi świadczone na rzecz poszczególnych
    przedsiębiorców w zależności od beneficjenta, mają różny zakres, a tym samym różną
    cenę. Usługi dobierane są dla konkretnego przedsiębiorcy i nie da się oszacować ich
    wartości bez oceny zindywidualizowanej współpracy z konkretnym beneficjentem. Nawet
    jeśli założyć, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę są dofinansowane dotacją, trudna
    lub niemożliwa jest demarkacja środków przeznaczonych na to dofinansowanie, gdyż
    Umowa Partnerska nie precyzuje środków w ten sposób.
    Dofinansowanie otrzymane w ramach Projektu ma na celu pokrycie kosztów poniesionych
    przez Wnioskodawcę w związku z realizowanym Projektem. Istotne jest, że dotacja
    przekazywana przez Partnera Wiodącego Wnioskodawcy zostaje przeznaczona w związku
    z wykonaniem Projektu jako nierozerwalnej całości, a nie jako płatność za dostawę
    konkretnych towarów bądź świadczenie usług danego rodzaju i jako taka ma ona
    charakter dopłaty do działalności Wnioskodawcy. Wszelkie próby dzielenia dotacji w celu
    jej przypisania jako dofinansowania konkretnych działań w ramach Projektu byłoby
    sztuczne i sprzeczne z zasadami i celem Projektu. Dotacja rozliczana jest tylko i wyłącznie
    w oparciu o faktycznie poniesione koszty, w związku z czym nie ma charakteru
    cenotwórczego.
    Oceny charakteru dotacji nie zmienia fakt opracowania przez Wnioskodawcę
    szacunkowego cennika poszczególnych usług świadczonych w ramach Projektu, na
    potrzeby realizacji Umowy Partnerskiej oraz wystawienia na rzecz przedsiębiorców
    biorących udział w Projekcie zaświadczeń o udzielonej pomocy de minimis (które to
    zaświadczenia są jedną z podstaw rozliczenia poniesionych kosztów w celu otrzymania
    transz dotacji). Cennik nie stanowi podstawy wypłaty środków, a służy wyłącznie
    szacunkowemu wyliczeniu wysokości udzielanej pomocy de minimis. Dotacja natomiast
    nie jest rozliczana w oparciu o szacunkowe wartości lub ryczałtowo, ale w oparciu o
    realnie poniesione, udokumentowane koszty. Błędem byłoby uznanie cennika usług
    sporządzonego na potrzeby oszacowania wartości pomocy de minimis za rozstrzygający,
    jaka część dotacji jest przeznaczona na sfinansowanie usług. Cennik nie ma bowiem
    związku z faktycznie poniesionymi kosztami usług, które, w zależności od beneficjenta,
    mają różny zakres, a tym samym różną cenę. Usługi dobierane są dla konkretnego
    przedsiębiorcy i nie da się oszacować ich wartości z pominięciem współpracy z
    konkretnym beneficjentem. Realny koszt usługi lub usług jest więc zindywidualizowany i
    nie da się go jednoznacznie określić w sztywno sporządzonym cenniku.
    Za brakiem cenotwórczego charakteru dotacji przemawia również fakt, że na etapie
    świadczenia usług Wnioskodawca nie ma pewności, że zostaną one zrefundowane dotacją
    - w sytuacji, gdy wartość poniesionych kosztów będzie niższa od wartości zrealizowanych
    usług zwrot zostanie dokonany jedynie do wysokości poniesionych kosztów. Ponadto, w
    związku z rozliczeniem dotacji w systemie refundacji, środki wypłacane są Wnioskodawcy
    po poniesieniu kosztów niezbędnych do wykonania usług, które to koszty zostaną uznane
    za kwalifikowalne. W przypadku uznania kosztów poniesionych w celu wykonania usług
    jako niekwalifikowalnych, Wnioskodawca nie otrzyma dotacji lub będzie zobowiązany do
    jej zwrotu - postanowienia Umowy Partnerskiej przewidują bowiem, że: Zgodnie z regułą
    proporcjonalności, w przypadku nieosiągnięcia założeń merytorycznych projektu mogą
    zostać uznane wszystkie lub odpowiednia część wydatków dotychczas rozliczonych w
    ramach projektu za niekwalifikowalne. Wysokość wydatków niekwalifikowalnych
    uzależniona jest od stopnia nieosiągnięcia założeń merytorycznych projektu. Partnerzy

    mogą zostać wezwani do zwrotu środków w proporcji, w jakiej byli zobowiązani do
    realizacji założeń projektu. Dodatkowo, jak stanowi Umowa Partnerska, w sytuacji, gdy
    wartość poniesionych kosztów będzie niższa od wartości zrealizowanych usług, zwrot
    zostanie dokonany jedynie do wysokości poniesionych kosztów.
    Należy też zwrócić uwagę na możliwą sytuację, w której pomimo realizacji wszystkich
    wskaźników Projektu i wykonania usług na przecz przedsiębiorców, Wnioskodawca będzie
    zmuszony do zwrotu części dotacji, przykładowo jeśli nie dopełni obowiązków umownych
    innych niż realizacja usług przewidzianych Projektem (jak np. obowiązek informacyjny w
    zakresie oznaczenia materiałów promocyjnych wzmianką o otrzymaniu wsparcia z
    właściwego programu UE). W takim przypadku dotacja zostanie odpowiednio obniżona,
    ale nie będzie to miało przełożenia na powstanie obowiązku odpłatności po stronie
    przedsiębiorcy, na rzecz którego Wnioskodawca świadczył usługi. Ryzyko otrzymania
    płatności w kwocie niższej niż realnie poniesione koszty świadczonych usług, obciąża
    zatem Wnioskodawcę.
    Powyższe elementy przesądzają, że przeznaczona jest na pokrycie wydatków niezbędnych
    do realizacji Projektu, a nie stanowi dopłaty do konkretnych usług.
    Wnioskodawca podkreśla, że na etapie naboru nie jest znany beneficjent przekazanego
    dofinansowania, ponieważ odbiorcy świadczonych usług realizowanych w ramach
    Projektu nie są konkretnie oznaczonymi przedsiębiorstwami, określonymi z góry, a jedynie
    zawężoną grupą podmiotów, które kwalifikują się jako potencjalni odbiorcy działań
    podejmowanych przez Wnioskodawcę w ramach realizacji Projektu. Na etapie składania
    ofert i późniejszego przygotowywania wniosku o dofinansowanie, Wnioskodawca nie
    identyfikuje bowiem konkretnych przedsiębiorców, dla których będzie realizować
    działania wspierające. Poszukiwanie i rekrutacja przedsiębiorców jest jednym z zadań
    Wnioskodawcy na etapie realizacji Projektu. Niezależnie od powyższego, wysokość
    przyznanej dotacji nie jest bezpośrednio związana z liczbą zrealizowanych usług. Również
    fakt, że przedsiębiorcy uczestniczący w Projekcie nie ponoszą kosztów świadczonych
    usług, nie ma wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy VAT. Ideą przyświecającą Projektowi jest realizacja celu społecznego, a nie
    komercyjnego, tj. nieodpłatne wsparcie określonych grup gospodarczych, a przez to także
    rozwój regionu. Nieodpłatność usług dla przedsiębiorców, jak i konieczność realizacji
    przez Wnioskodawcę określonych we wniosku o dofinansowanie wskaźników liczby usług
    koniecznych do zrealizowania, stanowią nieodłączny i bezpośredni element Projektu. Z
    punktu widzenia oceny dotacji w świetle art. 29a ust. 1 ustawy VAT istotne jest natomiast
    to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę danej usługi. Skoro otrzymana dotacja
    pokrywa koszt realizacji Projektu, to stanowi ona zwrot kosztów poniesionych w związku z
    realizacją całego Projektu. Otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja nie spełnia więc
    przesłanki określonej w art. 29 ust. 1 ustawy VAT tj. nie wpływa bezpośrednio na cenę
    świadczonych usług.
    W efekcie, przedmiotowa dotacja nie stanowi dopłaty do ceny usługi, ale stanowi
    refundację poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów, a zatem nie jest związana
    bezpośrednio z usługami wykonywanymi przez Wnioskodawcę w ramach Projektu, w
    związku z czym nie znajdzie tu zastosowania art. 29a ust. 1 ustawy VAT, który przewiduje
    opodatkowanie podatkiem VAT dotacji, które mają bezpośredni charakter cenotwórczy.
    Powyższy pogląd o braku konieczności opodatkowania podatkiem VAT dotacji, które
    przyznane zostały na realizację konkretnego projektu i które mają de facto charakter
    refundacji poniesionych kosztów, prezentowany jest w licznych wyrokach sądowych.
    Należy wręcz zwrócić uwagę na tendencję orzeczniczą, która kształtuje się w kierunku
    wskazującym, że indywidualne interpretacje podatkowe w kwestii opodatkowania dotacji
    projektowych często niesłusznie obciążają wnioskodawców obowiązkiem podatkowym w
    podatku VAT.
    Szczególną uwagę należy zwrócić na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
    02.07.2020 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1600/19, w którym NSA orzekł, że: Wbrew

    twierdzeniom Sądu pierwszej instancji dla ujęcia kwoty dotacji w wartości podstawy
    opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o PTU nie jest wystarczające to, że
    dotacja przeznaczona jest na konkretne zadania wykonywane w ramach projektu
    polegającego, jak sam to określił wnioskodawca, na wsparcie przedsiębiorstw typu start-
    up, które są ostatecznymi beneficjentami, usługobiorcami, którzy nie muszą płacić za
    świadczone im przez Agencję usługi, gdyż ich cena zostaje pokryta przez osobę trzecią, w
    tym wypadku instytucję pośredniczącą (PARP). Wprawdzie poprzez sfinansowanie kosztów
    tych usług, stanowiących koszty kwalifikowane, ich odbiorcy - przedsiębiorcy, nie uiszczali
    kwoty należnej - ceny świadczenia, to jednak otrzymana dotacja nie miała bezpośredniego
    wpływu na cenę. Należy bowiem zauważyć, że - jak wskazała we wniosku skarżąca -
    obniżenie dofinansowania nie będzie miało żadnego wpływu na ilość i poziom
    wyświadczonych usług (bezpłatnie), zgodnie z umową. W rezultacie niezależnie od finalnie
    przyznanego skarżącej dofinansowania status uczestników projektu nie ulegnie zmianie.
    Nadal będą oni mogli korzystać ze świadczonych w ramach projektu usług nieodpłatnie.
    Wysokość przyznanej dotacji nie ma zatem wpływu, a w szczególności bezpośredniego, na
    cenę usług świadczonych przez skarżącą w ramach projektu.
    Podobnie wypowiedział się WSA w Krakowie, w wyroku z dnia 15 listopada 2018 r., sygn.
    akt: I SA/Kr 933/18, w którym Sąd odwołując się do orzecznictwa w przedmiotowym
    zakresie, stwierdził, że: (...) w wyroku z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 821/13, LEX nr
    1771759, w którym stwierdzono, że skoro przyznana skarżącej dotacja przeznaczona jest
    na wydatki niezbędne do wykonania całego realizowanego przez skarżącą projektu, to nie
    jest ona związana bezpośrednio z usługą szkoleniową wykonywaną przez skarżącą. Nie
    ma więc uzasadnienia stanowisko, by dotacja ta zwiększała obrót w rozumieniu art. 29
    ust. 1 ustawy o VAT. To, że uczestnik szkolenia w rezultacie ponosi niższe koszty szkolenia
    nie ma większego wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1
    tej ustawy czy też nie. Istotne jest bowiem to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę
    danej usługi. Skoro otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu, to stanowi ona
    zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i realizacją szkoleń.
    Podobne zapatrywanie wyrażono również w wyrokach Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 571/08, LEX nr
    561095 oraz z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 176/13, LEX nr 1456925, a także w
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 września 2017 r.,
    sygn. akt I SA/Bd 733/17, LEX nr 2395934, w którym wyraźnie zaznaczono, że w praktyce
    prawie zawsze dofinansowanie działalności podatnika wpływa w jakiś sposób na poziom
    stosowanych prze niego cen. Przyjmując stanowisko organu należałoby stwierdzić, że
    każda dotacja podlega wliczeniu do podstawy opodatkowania, bowiem zawsze w jakimś
    sensie wpływa na odpłatność za świadczoną usługę/dostawę towaru. Elementem
    istotnym, wpływającym na ewentualne włączenie dofinansowania do podstawy
    opodatkowania, jest natomiast stwierdzenie, czy dotacje są przekazywane w celu dostawy
    konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Dofinansowanie w niniejszej
    sprawie nie odnosi się do ceny konkretnego towaru, czy usługi, lecz ma charakter ogólny -
    odnosi się do realizacji Projektu, jako pewnej całości.
    W podobny sposób wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w
    wyroku z dnia 24.04.2018 r., sygn. I SA/Kr 221/18 stwierdzając, że: W okolicznościach
    faktycznych przedstawionych we wniosku, zd. Sądu, dotacje otrzymane przez skarżącą
    tytułem wynagrodzenia za osobiście wykonane zadania doradcze i szkoleniowe w
    projektach, będą stanowiły wyłącznie formę dofinansowania określonych we wnioskach o
    dofinansowanie projektów zadań. Nie będą zatem przybierały charakteru dopłaty, bądź
    innej podobnej formy płatności, do ceny realizowanych usług, czy też rekompensaty z
    powodu obniżenia ich ceny. W opisanym stanie faktycznym, kwota przyznanych dotacji
    stanowi pokrycie kosztów osobistego uczestnictwa w projektach Lidera/Partnera i
    pozostaje bez wpływu na świadczenia na rzecz uczestników projektów, bowiem te z natury
    podjętego założenia projektów mają walor nieodpłatnych. Tym samym, nie występuje
    bezpośredni związek pomiędzy wysokością przyznanej dotacji, a odpłatnością

    (nieodpłatnością) świadczeń dla uczestników - jako docelowej grupy nabywającej wiedzę i
    umiejętności z podjętych przez Lidera/Partnera działań. W analizowanej sytuacji brak jest
    tego rodzaju nabywcy usługi, a w konsekwencji należy stwierdzić, że dotacja nie może być
    uznana za wynagrodzenie za jakąkolwiek usługę świadczoną przez skarżącą. Tym samym
    skoro dla oceny czy dotacja jest elementem istotnym wpływającym na włączenie jej do
    podstawy opodatkowania kluczowe jest stwierdzenie, czy dotacje są przekazywane w celu
    sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia usług, tylko bowiem w
    takiej sytuacji można uznać, że stanowią one element wynagrodzenia to dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT
    nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 VATU, czyli nie zwiększają obrotu [...].
    Stanowisko, wedle którego dofinansowanie udzielone w ramach projektu nie ma
    charakteru cenotwórczego w przypadku, gdy stanowi zwrot poniesionych kosztów, zajął
    również Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyroku z 12.03.2024 r., sygn.
    akt I SA/Gd 19/24, wskazując, że: Jak wynika z treści wniosku wydatki na realizację
    poszczególnych założeń Projektu ponoszone są w pierwszej kolejności przez Skarżącą z
    własnych środków, a następnie Skarżąca może ubiegać się o refundację poniesionych
    wydatków. Formalne zatwierdzenie i rozliczenie wydatków odbywa się w ramach
    sześciomiesięcznych okresów sprawozdawczych. Rozliczanie wydatków ponoszonych
    przez Skarżącą oparte jest o ocenę ich racjonalności oraz celowości z perspektywy
    realizacji projektu jako całości, co nie pozwala na uznanie, że jest ono związane ze
    skonkretyzowaną usługą świadczoną przez Spółkę i stanowi formę zapłaty za jej
    świadczenie.
    Zagadnienie zakwalifikowania dotacji jako stanowiącej podstawę opodatkowania na
    gruncie VAT, bądź wyłączenia dotacji z podstawy opodatkowania stanowiło przedmiot
    orzeczeń wydawanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, na które
    powołują się również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych,
    przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia
    9 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.413.2018.7.MSO, organ przyznając rację
    podatnikowi, uznał, że otrzymana dotacja na pokrycie wydatków kwalifikowanych w
    ramach realizowanego projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług. Znamiennym jest, iż pozytywna względem podatnika interpretacja
    indywidualna została wydana na skutek uchylenia pierwotnej interpretacji z 7 sierpnia
    2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.413.2018.2.JP, na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 10 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 1158/18.
    Organ uzasadniając swoje stanowisko w przedmiocie określenia czy otrzymana dotacja
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, powołał się m.in. na wyrok C-184/00
    (Office des products wallons ASBL v. Belgian State): W wyroku C-184/00 Trybunał
    stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy
    interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część
    wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez
    podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że
    w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do
    zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego
    opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela,
    rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on
    dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być
    jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących
    podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena
    towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej
    ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona
    w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co
    zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej
    przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając,
    że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy

    lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej,
    niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna. Z
    przytoczonego orzeczenia TSUE, wynika, że dotację bezpośrednio związaną z ceną, można
    określić tylko taką dotację, która stanowi wynagrodzenie za dostawę towarów lub
    świadczenie usług. Konkluzja jest więc taka, że otrzymana dotacja, która wpływałaby na
    wysokość podstawy opodatkowania powinna być związana z określoną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. W odniesieniu do pytania będącego przedmiotem wniosku o
    wydanie interpretacji, należy stwierdzić że otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja nie
    jest przyznawana na konkretne usługi ale stanowi zwrot kosztów realizacji Projektu.
    Ponadto, w przywołanej wyżej interpretacji indywidualnej (por. 0111-KDIB3-
    1.4012.413.2018.7.MSO), organ powołał się również na stwierdzenia WSA w Krakowie,
    zawarte w wyroku uchylającym pierwotnie wydaną przez Organ podatkowy interpretację
    indywidualną (por. sygn. akt I SA/Kr 1158/18), zgodnie z którymi: „(...) należy stwierdzić, że
    dofinansowanie w niniejszej sprawie nie odnosi się do ceny konkretnego towaru, czy
    usługi, lecz ma charakter ogólny - odnosi się do realizacji projektu jako pewnej całości.
    Otrzymana dotacja przeznaczona zostanie wyłącznie na sfinansowanie wydatków
    kwalifikowanych niezbędnych do prawidłowej realizacji projektu. Otrzymane
    dofinansowanie, ma być refundacją poniesionych wydatków kwalifikowanych. Świadczone
    w ramach projektów usługi doradcze i szkoleniowe są jednym z elementów realizowanego
    przedsięwzięcia, gdyż stanowią w części wynagrodzenie za świadczone na rzecz
    przedsiębiorców usługi (np. usługi doradcze, pomoc we wdrożeniu zaleceń wynikających
    ze strategii). Na realizowane przez Wnioskodawcę projekty składają się różne działania, w
    tym także usługi doradcze. Aby dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną
    świadczonych usług konieczne byłoby, by miała bezpośredni wpływ na cenę danej usługi i
    obniżała ją o możliwą do sprecyzowania kwotę. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie
    dotacja przeznaczona jest na realizację projektów jako całości. Zdaniem Sądu
    sprowadzenie działań realizowanych w ramach projektów tylko do usług doradczych było
    nieuprawnione, a otrzymana dotacja przeznaczona była na realizację projektów jako
    całości, przez co nie można przyjąć, że wpływa w sposób bezpośredni na cenę
    świadczonych usług”. Zbliżone stanowisko zaprezentował również NSA w wyroku z dnia 8
    stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 176/13: „Aby dotacja stanowiła obrót podatnika musi być
    ona związana bezpośrednio z konkretną dostawą lub usługą i równocześnie musi mieć
    ona bezpośredni wpływ na cenę, kwotę należną. Dotacja taka będzie wchodziła do
    podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 1 u.p.t.u. W rozważaniu o dotacjach nie
    chodzi o dokonywanie ustaleń, czy świadczenie usługi jest odpłatne, czy nie i co można
    uznać za wynagrodzenie za usługę, ale podstawowym jest zagadnienie, czy otrzymywana
    dotacja miała bezpośredni wpływ na konkretną, ustaloną dla danej czynności cenę” oraz w
    wyroku z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 821/13, w którym stwierdził, że: „Mając na
    uwadze to, że przyznana skarżącej dotacja przeznaczona jest na wydatki niezbędne do
    wykonania całego realizowanego przez skarżącą projektu, to nie jest ona wbrew temu co
    przyjął Sąd pierwszej instancji, związana bezpośrednio z usługą szkoleniową wykonywaną
    przez skarżącą. Nie ma więc uzasadnienia stanowisko Sądu pierwszej instancji, by dotacja
    ta zwiększała obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u. To, że uczestnik szkolenia w
    rezultacie ponosi niższe koszty szkolenia, wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji,
    nie ma większego wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1
    u.p.t.u. czy też nie. Istotne jest bowiem to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę danej
    usługi. Skoro otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu, to (...) stanowi ona
    zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i realizacją szkoleń.
    Otrzymana przez skarżącą dotacja nie spełnia więc przesłanki określonej w art. 29 ust. 1 u.
    p.t.u., tj. nie wpływa bezpośrednio na cenę usługi świadczonej przez skarżącą”.
    Z przytoczonych powyżej orzeczeń wynika, że w celu określenia czy uzyskana dotacja
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie czy

    dana dotacja przeznaczona jest na refundowanie konkretnej dostawy towarów lub
    świadczenia usług oraz czy z zapisów umownych można wywnioskować, iż dotacja
    przekazywana jest w związku ze świadczoną konkretną usługą lub dostawą towarów.
    Dotacja, aby podlegała opodatkowaniu na gruncie VAT musi mieć bezpośredni wpływ na
    cenę świadczonej usługi lub dostawy towaru. Nie stanowi natomiast przedmiotu
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwrot kosztów kwalifikowanych
    określonego działania podejmowanego przez Wnioskodawcę w celu realizacji przedmiotu,
    m.in. jego działalności statutowej, w tym przypadku w obszarze działań z wykorzystaniem
    posiadanej wiedzy merytorycznej przez Wnioskodawcę, pośrednie wspieranie polityki
    gospodarczej państwa, poprzez wspieranie przedsiębiorców jako transfer wiedzy oraz
    technologii, służących osiąganiu celów społecznych i gospodarczych leżących w obszarze
    zainteresowań Państwa oraz działającego w jego imieniu Partnera Wiodącego
    dysponującego środkami publicznymi i europejskimi, przeznaczonymi na ten właśnie cel.
    Umowa Partnerska przewiduje (i) kwotę dotacji przyznaną Wnioskodawcy na realizację
    Projektu oraz (ii) to, że dotacja ma charakter zwrotu poniesionych kosztów. Dotacja nie
    jest więc dofinansowaniem na konkretną usługę, ale na realizację przydzielonych
    Wnioskodawcy w Projekcie zadań.
    Reasumując przedmiotowe dofinansowanie, które na podstawie Umowy Partnerskiej
    otrzyma Wnioskodawca nie stanowi dotacji, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy VAT a
    więc dotacji, która w bezpośredni sposób wpływa na cenę usługi czy towaru. W efekcie,
    otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem
    do towarów i usług.
    Ad. 2
    W przypadku uznania przez organ podatkowy, że analizowana dotacja podlega
    opodatkowaniu VAT, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w podatku od
    towarów i usług powstanie w momencie otrzymania konkretnej transzy dotacji.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy VAT - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art.
    20 i art. 21 ust. 1.
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
    o których mowa w art. 29a ust. 1.
    W myśl art. 19a ust. 6 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2,
    obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, transfer środków przekazywanych przez
    Partnera Wiodącego nastąpi poprzez przekazanie ich na wyodrębniony rachunek
    bankowy Wnioskodawcy.
    Zatem obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowej kwoty dofinansowania będzie
    powstawał w myśl ww. uregulowań w momencie otrzymania przez Wnioskodawcę
    konkretnej transzy dotacji.
    Tym samym wykonanie realizacja usługi/usług przez Wnioskodawcę nie będzie wiązać się
    z zaistnieniem obowiązku podatkowego - powstaje on bowiem w terminie, o którym
    mowa powyżej.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia kwot podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług
    stanowiących koszty kwalifikowane realizacji Projektu.

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do powołanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Biorąc pod uwagę, że zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy zakresie pytania nr 1,
    dofinansowanie w formie refundacji kosztów kwalifikowanych Projektu przekazane
    Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego nie stanowi podstawy opodatkowania
    podatkiem VAT wymienionych w art. 29a ustawy VAT, w odniesieniu do kwot podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów lub usług
    stanowiących koszty kwalifikowalne realizacji Projektu Wnioskodawcy nie będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
      - nieprawidłowe – w zakresie uznania, że dofinansowanie w formie refundacji
        przysługujące Państwu na pokrycie wydatków związanych z wykonaniem przez
        Państwa usług na rzecz przedsiębiorców, nie stanowi/nie będzie stanowić podstawy
        opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy,
      - prawidłowe – w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu
        otrzymanego dofinansowania,
      - nieprawidłowe - w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie
        towarów i świadczenie usług służących realizacji Projektu.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, ze zm.), zwanej dalej dyrektywą. Uszczegółowieniem zasad
    obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen–NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z dnia 29 października
      2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43).
      W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG–Kraftfahrzeuge–Factoring, pkt 47). Zgodnie
      z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone
      orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić
      także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group,
      C–53/09 i C–55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,

      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów
    i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza
    wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy

    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy, by możliwe
    było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę

    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z treści art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Należy w tym miejscu wskazać również na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 4 lipca 2024 r. w sprawie C-87/23 Biedrība „Latvijas Informācijas un
    komunikācijas tehnoloģijas asociācija” przeciwko Valsts ieņēmumu dienests. Wprawdzie
    okoliczności, których dotyczy ten wyrok nie są identyczne z niniejszą sprawą, ale jednak
    TSUE wskazuje w nim na uwzględnienie kwoty dotacji w podstawie wymiaru
    opodatkowania. W powołanym wyroku Trybunał wskazał, że:
      Aby transakcja mogła zostać uznana za dokonaną „odpłatnie” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie jest konieczne, jak wynika to również z art. 73 tejże dyrektywy, aby
      świadczenie wzajemne za świadczenie usług zostało uzyskane bezpośrednio od ich
      odbiorcy, bowiem owo świadczenie wzajemne może pochodzić także od osoby
      trzeciej (zob. podobnie wyrok z dnia 30 marca 2023 r., Gmina O., C#612/21, EU:C:
      2023:279, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo). (pkt 27)
      Okoliczność, że rozpatrywana transakcja została dokonana po cenie wyższej lub
      niższej od kosztu wytworzenia, a zatem po cenie wyższej lub niższej od zwykłej ceny
      rynkowej, nie ma znaczenia dla kwalifikacji transakcji jako „odpłatnej”, ponieważ
      okoliczność taka nie może mieć wpływu na bezpośredni związek pomiędzy
      transakcją, która została lub zostanie dokonana, a świadczeniem wzajemnym, które
      zostało lub zostanie otrzymane, w wysokości wcześniej określonej według
      ustalonych kryteriów (zob. podobnie wyrok z dnia 30 marca 2023 r., Gmina O., C#612
      /21, EU:C:2023:279, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo). (pkt 28)
      W ramach projektu ICT wydaje się, że współistnieją, z zastrzeżeniem weryfikacji
      przez sąd odsyłający, dwie usługi. Pierwsza z nich wiąże beneficjenta szkolenia ze
      stowarzyszeniem, na rzecz którego beneficjent ten płaci całość żądanej ceny. Po
      otrzymaniu dotacji od CFLA stowarzyszenie przekazuje kwotę przypadającą każdemu
      beneficjentowi usługi szkoleniowej, co skutkuje obniżeniem ceny pierwotnie
      zapłaconej przez beneficjenta na rzecz stowarzyszenia. Druga z nich wynika z umowy
      zawartej między stowarzyszeniem a przedsiębiorstwem szkoleniowym, na rzecz
      którego stowarzyszenie płaci wynagrodzenie w zamian za wykonaną usługę. (pkt 30)

      Jest zatem jasne, że stowarzyszenie należy uznać za podmiot świadczący usługi
      szkoleniowe względem beneficjenta szkolenia. W tym względzie nie ma znaczenia, że
      stowarzyszenie nie zatrudniło własnego personelu, postanowiło natomiast
      skorzystać z usług podwykonawcy. (pkt 31)
      (...) okoliczność, że dochód składający się z jednej strony z wypłaty pomocy
      pochodzącej za pośrednictwem CFLA z EFRR, a z drugiej strony z wynagrodzenia
      płaconego przez beneficjentów usług szkoleniowych pokrywa w całości koszty
      stowarzyszenia, ale nie pozwala mu na osiągnięcie zysku zgodnie z jego statusem
      stowarzyszenia o celu niezarobkowym, również nie może stanowić przeszkody dla
      zakwalifikowania świadczenia usług rozpatrywanych w postępowaniu głównym jako
      odpłatnego świadczenia usług, jak wynika wyraźnie z orzecznictwa przytoczonego w
      pkt 28 niniejszego wyroku, zgodnie z którym transakcja, nawet dokonana po cenie
      niższej od kosztu wytworzenia, może zostać zakwalifikowana jako transakcja
      dokonana odpłatnie. (pkt 36)
    Dalej TSUE wskazał, że:
      Artykuł 73 tej dyrektywy należy zatem interpretować w ten sposób, że dotacje
      wypłacane usługodawcy przez europejski fundusz w celu świadczenia konkretnych
      usług wchodzą, zgodnie z tym przepisem, w zakres podstawy opodatkowania jako
      płatność otrzymana od osoby trzeciej. (pkt 39)
    Trybunał stwierdził również, że:
      (...) z uwagi na trudności w opracowaniu dokładnej definicji działalności gospodarczej
      należy zbadać wszystkie okoliczności, w jakich jest ona prowadzona, dokonując
      indywidualnej oceny w odniesieniu do tego, co jest typowym zachowaniem
      przedsiębiorcy prowadzącego działalność w danej dziedzinie (wyroki: z dnia 30
      marca 2023 r., Gmina O., C#612/21, EU:C:2023:279, pkt 35 i przytoczone tam
      orzecznictwo; a także z dnia 30 marca 2023 r., Gmina L., C#616/21, EU:C:2023:280,
      pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo), czyli w niniejszym przypadku
      przedsiębiorstwa zajmującego się organizacją i świadczeniem usług szkoleniowych.
      (pkt 46)
    Dalej, odwołując się do treści art. 9 Dyrektywy TSUE wskazał, że:
      Przede wszystkim z brzmienia tego przepisu wynika, że za podatnika uważa się
      każdą osobę, która samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na
      jej rezultaty. Wynika z tego, że zamierzony przez stowarzyszenie cel polegający na
      osiągnięciu zwykłej równowagi swoich rachunków nie może wystarczyć do
      wykluczenia możliwości wykonywania przez to stowarzyszenie działalności
      gospodarczej. Z tego samego powodu przedsiębiorstwo, które usiłuje osiągnąć zyski,
      lecz którego działalność okazałaby się trwale deficytowa, na przykład z powodu
      słabych wyników, pozostaje jednak podatnikiem, jeżeli przypomniana w pkt 46
      niniejszego wyroku analiza wszystkich warunków, w jakich działalność ta jest
      wykonywana, prowadzi do uznania tej działalności za mającą charakter gospodarczy.
      (pkt 49)
      Ponadto stowarzyszenie zachowuje się jak przedsiębiorstwo organizujące i
      zapewniające szkolenia, gdy realizuje projekty szkoleniowe finansowane przez EFRR
      za pośrednictwem CFLA. W szczególności poszukuje ono projektów, klientów oraz
      instruktorów, których usługi nabywa w ramach podwykonawstwa. Pobiera ono
      zapłatę części ceny od beneficjentów usług szkoleniowych, ocenia ich poziom wiedzy
      i gromadzi uwagi dotyczące szkolenia, co odpowiada typowemu badaniu jakości. (pkt
      50)
      Bezsporne jest również, że stowarzyszenie posiada własny personel do organizacji
      swoich projektów, poza podwykonawcami, z których korzysta. W tym ostatnim
      względzie należy przypomnieć, że podwykonawstwo jest w pełni powszechne w
      ramach życia gospodarczego.(pkt 51)
      Wynika z tego, że na zewnątrz stowarzyszenie jawi się jako podmiot świadczący
      usługi szkoleniowe lub organizację takich usług, porównywalny z każdym innym

      podmiotem gospodarczym działającym na tym samym rynku, z którym zatem
      konkuruje. (pkt 52)
      Wreszcie, nawet jeśli fakt, że znaczna część jego finansowania pochodzi z dotacji
      publicznych, wydaje się powodować niepewność co do rentowności stowarzyszenia,
      należy podkreślić, że dotacje te i ich przewidywalna kwota stanowią elementy, na
      podstawie których stowarzyszenie opracowuje swój plan pracy i poszukuje klientów.
      (pkt 53)
    Podsumowując Trybunał doszedł do wniosku, że:
      1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
        sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować
        w ten sposób, że:
      świadczenie usług szkoleniowych zafakturowane przez stowarzyszenie o celach
      niezarobkowych, zlecone zasadniczo osobom trzecim i korzystające z dotacji
      pochodzących z funduszy europejskich, które mogą wynosić do 70 % całkowitej
      kwoty tych usług, stanowi odpłatne świadczenie usług, przy czym nie ma
      zastosowania art. 28 tej dyrektywy w braku wyraźnej umowy prowadzenia spraw
      pozwalającej na stwierdzenie świadczenia usług przez podatnika we własnym
      imieniu i na rzecz osoby trzeciej.
      2) Artykuł 73 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że:
      dotacje wypłacane usługodawcy przez europejski fundusz w celu świadczenia
      konkretnych usług wchodzą, zgodnie z tym przepisem, w zakres podstawy
      opodatkowania jako płatność otrzymana od osoby trzeciej.
      3) Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że:
      posiadany status stowarzyszenia o celach niezarobkowych nie stoi na przeszkodzie
      temu, by – po przeprowadzeniu analizy uwzględniającej wszystkie okoliczności
      działalności danego stowarzyszenia, a w szczególności okoliczność, że działalność ta
      jest porównywalna z typowym zachowaniem podmiotu gospodarczego w tym
      samym sektorze – stowarzyszenie to mogło zostać uznane za podatnika
      prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego we wniosku pytania nr 1 należy
    jeszcze raz podkreślić, że dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek
    z ceną dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej
    sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja
    „uzupełniając” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi jest
    opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywana dotacja podlega opodatkowaniu, należy
    rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa
    towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Państwa, z którymi związane są środki
    z otrzymanego dofinansowania.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo jednym z partnerów projektu pn. ..., realizowanego
    w partnerstwie z innymi jednostkami naukowymi. Celem Projektu jest (...). Rezultatem
    Projektu będzie m.in. ... . Zadaniem Państwa jest wniesienie do Projektu przede wszystkim
    potencjału kadrowego oraz naukowego. Będą Państwo realizować usługi proinnowacyjne,
    polegające na: ... dla każdego przedsiębiorcy uczestniczącego w Projekcie. Następnie, w
    zależności od potrzeb i decyzji przedsiębiorcy, realizowany będzie ... . Ponadto będą
    Państwo realizować na rzecz przedsiębiorców usługi ... oraz usługi, obejmujące m.in.
    usługi doradcze związane z przygotowaniem projektów badawczo-rozwojowych, usługi
    doradcze w zakresie ... oraz ...; usługi doradcze w zakresie ..., usługi doradcze w zakresie
    ..., usługi doradcze związane z ... . Uzupełnieniem będą usługi szkoleniowe dotyczące ....
    Umowę z przedsiębiorcą będą zawierać Państwo, zgodnie z zasadami szczególnymi,
    obowiązującymi w Projekcie. Wnioskodawca realizuje zadania Projektu zgodnie z

    budżetem Projektu i Umową Partnerską. Dotacja przekazywana jest na realizację Projektu,
    bez wyszczególniania działań realizowanych na rzecz poszczególnych przedsiębiorców.
    Zgodnie z Umową Partnerską, rozliczenie z Partnerem Wiodącym Projektu ma formę
    refundacji. Środki finansowe przekazywane Państwu, przez Partnera Wiodącego stanowią
    finansowanie kosztów ponoszonych w związku z wykonaniem zadań określonych w
    Umowie Partnerskiej oraz wynikających z zapisów wniosku o dofinansowanie Projektu.
    Refundacja obejmuje 95% kosztów kwalifikowanych Projektu, zaś 5% kosztów
    kwalifikowanych Projektu jest finansowana z Państwa środków własnych. W efekcie,
    uczestniczący w Projekcie przedsiębiorcy nie będą obciążani kosztami związanymi z jego
    realizacją i udziałem przedsiębiorców w Projekcie. Bez otrzymania dotacji Projekt nie byłby
    realizowany. Przekazane przez Partnera Wiodącego dofinansowanie, mogą i będą
    Państwo mogli przeznaczyć wyłącznie na pokrycie kosztów bezpośrednich i pośrednich
    związanych z realizacją Projektu objętego zakresem wniosku. Otrzymane dofinansowanie
    nie może być przeznaczone na Państwa działalność ogólną.
    Jak wyżej wskazałem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy w kontekście orzecznictwa TSUE
    prowadzi do wniosku, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w
    której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie.
    Przekazywane Państwu środki finansowe na realizację powierzonych Państwu zadań w
    ramach realizowanego Projektu należy uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki
    (dotacje, subwencje lub dopłaty o podobnym charakterze) mające bezpośredni wpływ na
    cenę świadczonych przez Państwa usług. Otrzymane środki nie zostaną przeznaczone na
    Państwa ogólną działalność, lecz – jak Państwo wskazali – wyłącznie na pokrycie kosztów
    związanych z realizacją Projektu, objętego zakresem wniosku.
    We wniosku wskazali Państwo, że Projekt nie byłyby realizowany bez dofinasowania.
    Dofinansowanie umożliwia realizację działań w ramach Projektu. Ponadto, w związku z
    rozliczeniem dotacji w systemie refundacji, środki wypłacane są Państwu po poniesieniu
    kosztów niezbędnych do wykonania usług, a w przypadku nieosiągnięcia założeń
    merytorycznych projektu mogą zostać Państwo wezwani do zwrotu środków.
    Zatem otrzymane przez Państwa dofinansowanie - przysługujące Państwu na realizację
    zadań w ramach zawartej umowy – stanowią/będą stanowić zapłatę otrzymaną od osoby
    trzeciej za świadczone przez Państwa usługi na rzecz przedsiębiorców. Okoliczności
    sprawy jednoznacznie wskazują, że w ramach realizacji Projektu świadczą/będą Państwo
    świadczyć wymienione we wniosku usługi na rzecz przedsiębiorców, którzy – jak Państwo
    wskazali - nie będą obciążani kosztami związanymi z realizacją i udziałem przedsiębiorców
    w Projekcie. Zatem w rzeczywistości pokrywają Państwo cenę usług z otrzymanego
    dofinansowania. Dzięki dofinansowaniu uczestnicy projektu - przedsiębiorcy korzystają
    /będą korzystać ze świadczeń realizowanych przez Państwa w ramach Projektu
    nieodpłatnie, a w normalnych warunkach rynkowych musieliby zapłacić cenę za usługi w
    wysokości co najmniej równej wydatkom związanym z ich świadczeniem.
    Należne Państwu dofinansowanie, przypadające na czynności realizowane przez Państwa,
    kształtuje zatem bezpośrednio cenę usług określoną przez Państwa na rzecz finalnych
    odbiorców - przedsiębiorców (tj. pozwala na bezpłatne organizowanie ww. świadczeń dla
    ich odbiorców) i w związku z tym – wbrew Państwa twierdzeniu - ma charakter
    cenotwórczy.
    Nie ulega bowiem wątpliwości, że należne Państwu dofinansowanie dotyczy konkretnych
    świadczeń realizowanych przez Państwa na rzecz uczestników Projektu, tj.
    przedsiębiorców.

    Podkreślenia jednocześnie wymaga, że z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma
    znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od
    nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne
    świadczenie lub za daną konkretną dostawę. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w
    rozpatrywanej sprawie. Fakt, że Państwo wykonują/będą wykonywać określone czynności
    na rzecz przedsiębiorców nie pobierając od nich odpłatności nie oznacza, że ww.
    świadczenia wykonają Państwo nieodpłatnie, gdyż zapłatą za te świadczenia są/będą
    przekazane na Państwa rzecz środki zwane dotacją (dofinansowaniem), a – jak już
    wskazałem – nie ma znaczenia, od kogo dostawca towaru bądź świadczący usługę
    otrzymuje zapłatę.
    W rozpatrywanej sprawie w zakresie wykonywania przez Państwa czynności w ramach
    Projektu mamy więc do czynienia z sytuacją, w której w ramach Projektu wystąpią
    konkretne czynności realizowane przez Państwa na rzecz konkretnych beneficjentów
    (przedsiębiorców). W zakresie tych usług wystąpi konkretny odbiorca realizowanych przez
    Państwa świadczeń, a wykonywane przez Państwa działania należy uznać za świadczone
    za wynagrodzeniem usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Z uwagi na powyższe, dofinansowanie przysługujące Państwu na pokrycie wydatków
    związanych z wykonaniem przez Państwa usług na rzecz przedsiębiorców, stanowi/będzie
    stanowić podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z
    uwzględnieniem z art. 29a ust. 6 ustawy, a tym samym podlega/będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Wątpliwości Państwa dotyczą również kwestii momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu otrzymanego dofinansowania.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Ww. przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres. Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg
    wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji,
      subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1.
    Stosownie do art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Tak więc w przypadku uzyskania przez Państwa ww. dotacji (dofinansowania), która jest w
    istocie formą wynagrodzenia za świadczenie usług, mającą bezpośredni wpływ na cenę
    tych usług (art. 29a ust. 1 ustawy), obowiązek podatkowy będzie powstawał z chwilą
    otrzymania całości lub części tej dotacji - w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Jak Państwo wskazali, płatności refinansujące koszty realizacji zadań przekazywane są
    Partnerom zgodnie z harmonogramem płatności określonym w Umowie Partnerskiej (raz
    na kwartał). Transfer środków przekazywanych przez Partnera Wiodącego nastąpi poprzez
    przekazanie ich na Państwa wyodrębniony rachunek bankowy.

    Zatem obowiązek podatkowy z tytułu otrzymanych kwot dofinansowania powstanie
    /będzie powstawał w myśl ww. uregulowań art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy i art. 19a ust. 6
    ustawy, tj. z chwilą otrzymania przez Państwa konkretnej transzy dotacji.
    Tym samym realizacja usługi nie wiąże/nie będzie wiązać się z zaistnieniem obowiązku
    podatkowego – powstanie on bowiem w terminie, o którym mowa powyżej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
    świadczenie usług służących realizacji Projektu, wskazania wymaga, że podstawowe
    zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy, który stanowi, że:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, a faktury dokumentujące nabycia w związku z realizacją

    Projektu będą wystawiane na Państwa. Jak wskazałem w uzasadnieniu do pytania nr 1,
    dotacja stanowi/będzie stanowiła pokrycie ceny usług świadczonych przez Państwa w
    ramach Projektu i jest/będzie po Państwa stronie dotacją bezpośrednio wpływającą na
    wartość tych usług. W konsekwencji stanowi/będzie stanowiła wynagrodzenie otrzymane
    od podmiotu trzeciego za świadczenia usług wykonywane przez Państwa, które to
    czynności, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlegają/będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, z uwagi na spełnienie przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1
    ustawy, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie
    towarów i świadczenie usług służących realizacji Projektu. Przy czym prawo to przysługuje
    /będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
      w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa we wniosku wyroków wyjaśniam, że powołane
    wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych
    stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki nie
    mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.