Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-334/14-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-15
Teza: Czy wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest wydatkiem związanym z nabyciem towarów i usług i powiększa koszt działalności statutowej?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Fundacji przedstawione we wniosku z 11 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,** o ile wartość podatku naliczonego VAT nie będzie sfinansowana z dochodów wolnych od podatku, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53 ww. ustawy.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 19 września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja swoją działalność rozpoczęła w 2011 r. W dniu 13 kwietnia 2011 r. Fundacja została zarejestrowana przez Sąd Rejonowy.

Dnia 3 września 2013 r., Sąd Rejonowy przyznał Fundacji status Organizacji Pożytku Publicznego. Fundacja działa na zasadach określonych: w ustawie o fundacjach z dnia 6 kwietnia 1984 r., w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP, w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z dnia 24 kwietnia 2003 r. oraz w statucie.

Podstawowym celem Fundacji jest troska o zachowanie materialnego i duchowego dziedzictwa (…), w tym: renowacja i rewitalizacja, przebudowa oraz utrzymanie obiektów i terenu klasztornego, działalność wydawnicza i edukacja, wspieranie działań socjalnych, opiekuńczych, zdrowotnych, kulturalnych i duchowych; działalność charytatywna oraz promocja i organizacja wolontariatu. Działalność Fundacji w sferze działań publicznych prowadzona jest wyłącznie na rzecz ogółu społeczeństwa i jest jej wyłączną działalnością statutową.

Przedmiotem działalności Fundacji jest działalność na rzecz kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, działalność w zakresie turystyki i krajoznawstwa, ochrona i promocja zdrowia, działalność w zakresie pomocy społecznej, w tym: pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej, wyrównywanie szans tych rodzin i osób, organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży, promocja i organizacja wolontariatu, działalność charytatywna, działalność wydawnicza, działalność szkoleniowa, działalność na rzecz osób niepełnosprawnych.

Fundacja może osiągać dochody w szczególności z subwencji, dotacji, grantów i innych form wsparcia, które może otrzymywać w szczególności od organów administracji publicznej, jednostek samorządu terytorialnego, organizacji międzynarodowych oraz Unii Europejskiej, darowizn, spadków, zapisów i innej pomocy w formie pieniężnej lub w naturze – pochodzących od osób fizycznych, prawnych, a także – podmiotów nieposiadających osobowości prawnej, środków pieniężnych pochodzących z ofiarności publicznej, zwłaszcza z przeprowadzonych przez siebie zbiórek pieniężnych na cele statutowe, dochodów z majątku Fundacji, odpłatnej działalności statutowej, organizowania imprez publicznych.

Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą, lecz na dzień dzisiejszy jej nie prowadzi, a cały dochód Fundacji przeznaczony jest na działalność statutową.

Fundacja nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT.

Fundacja, realizując swoje działania statutowe, nabywa usługi (np. usługi budowlane w przypadku remontów i rewitalizacji obiektów klasztornych) lub towary (np. wyposażenie pomieszczeń, pomoc materialna rodzinom najuboższym, itp.). Zakup towarów i usług często odbywa się od osób, które są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług i dokumentowane są fakturą VAT.

Istniejący stan dotyczy rozliczenia dotacji z samorządem województwa dolnośląskiego za zrealizowaną operację pt.: „Remont i modernizacja Furty klasztornej (…) z udostępnieniem dla turystów i pielgrzymów” wykonanej zgodnie z umową przyznania pomocy na operację z zakresu małych projektów ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” obejmującego PROW na lata 2007-2013. Fundacja zrealizowała zadanie zgodnie z umową. Prace zostały odebrane i pozytywnie ocenione przez Inspektora Nadzoru Inwestorskiego oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zgodnie z warunkami umownymi Fundacja wypłaciła wszystkim wykonawcom całość należnych zobowiązań. Następnie opracowała i złożyła wniosek o płatność do Urzędu Marszałkowskiego, Departamentu Obszarów Wiejskich i Rolnictwa, Wydziału Obszarów Wiejskich.

W chwili obecnej Fundacja jest w trakcie wyłaniania wykonawcy na realizację drugiej operacji realizowanej w ramach dotacji z samorządem województwa dolnośląskiego pt.: „Wyposażenie Furty klasztornej (…) pełniącej funkcję punktu informacji turystyczno-kulturalnej”. Suma kosztów operacji na zrealizowanie projektu: „Remont i modernizacja Furty klasztornej (…) z udostępnieniem dla turystów i pielgrzymów” wyniosła ogółem 39.516,36 zł, w tym VAT 3.005,29 zł. Fundacja poniosła całość ww. kosztów i złożyła wniosek do UM o płatność. Faktury VAT dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją projektu zostały wystawione na Fundację.

Ponadto w piśmie z 19 września 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Fundacja wyjaśniła, że posługując się określeniem „koszty statutowe” dokonano skrótu myślowego; chodziło o koszty kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Fundacja wszelki dochód przeznacza na cale statutowe, stąd posłużono się wyrażeniem „koszty działalności statutowej”.

Jednocześnie wskazano, że wszelkie otrzymywane środki oraz wydatki rozliczane są na gruncie ustawy o podatku dochodowym i zaliczane odpowiednio w przychody i koszty. Tu powstało pytanie, czy wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest kwalifikowany jako koszt uzyskania przychodu, a co za tym idzie ma wpływ na osiągane przez Fundację dochody. W związku jednak z faktem, że wszelki dochód przeznaczany jest na cele statutowe Fundacji jest on zwolniony z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnośnie ustawy o podatku od towarów i usług Fundacja nie jest zarejestrowana jako czynny płatnik podatku od towarów i usług, gdyż jej działalność nie podlega pod art. 5 tej ustawy. Wszelka działalność Fundacji nie jest kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Wobec powyższego Fundacji nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Wobec tego, zdaniem Fundacji, wydatek poniesiony na zapłatę podatku VAT naliczonego jest kosztem podatkowym, a tym samym pomniejsza on wysokość osiąganego dochodu. Powodem jest tu fakt, że Fundacji nie przysługuje prawo odliczenia podatku VAT, a nie sytuacja kiedy z takiego prawa nie korzysta.

Dodatkowo wskazano, że:

1.  środki pochodzące z dotacji otrzymanej na realizację operacji z zakresu małych projektów w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” obejmującego PROW na lata 2007-2013 są przez Fundację rozliczane na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Po uzyskaniu dotacji będą stanowiły przychód podatkowy.
2.  wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest wydatkiem kwalifikowanym. W przypadku gdy nie istnieje możliwość jego odliczenia.
3.  Fundacja nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest wydatkiem związanym z nabyciem towarów i usług i powiększa koszt działalności statutowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kosztów podatkowych zalicza się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

O ile w art. 16 ust. 1 pkt 46 wymieniony jest podatek od towarów i usług, to w ppkt a) wymienione są sytuacje kiedy taki podatek można zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodu. Jedną z takich sytuacji jest niemożliwość odliczenia naliczonego podatku VAT, o ile nie zwiększa on wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Fundacji w związku z prowadzoną działalnością nie przysługuje prawo odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z tym, że nie jest ona czynnym podatnikiem podatku VAT. Zgodnie z przepisami prawa podatku dochodowego, wydatek poniesiony na VAT naliczony w takiej sytuacji stałby się kosztem uzyskania przychodu. Jednak z uwagi na prowadzenie jedynie działalności statutowej, która jest zwolniona z podatku dochodowego, Fundacja stosuje zapisy ustawy o podatku dochodowym w momencie ustalania kosztów tej działalności. W przypadku nabyć dokumentowanych fakturami VAT koszt działalności statutowej określany jest w kwocie brutto faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe, o ile wartość podatku naliczonego VAT nie będzie sfinansowana z dochodów wolnych od podatku, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług.

Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz osobom fizycznym, wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki.

Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony:

*   jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
*   w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Należy przy tym zauważyć, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych daje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług, o ile podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług. Innymi słowy, wskazany przepis nie dotyczy sytuacji, w których podatnik miał możliwość skorzystania z odliczenia w podatku od towarów i usług, ale z niej nie skorzystał.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Fundacja nie jest zarejestrowana jako czynny płatnik podatku od towarów i usług, gdyż jej działalność nie podlega pod art. 5 tej ustawy. W konsekwencji – jak wskazano we wniosku – Fundacji nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Skoro zatem Fundacji nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, to Fundacja – co do zasady – będzie uprawniona na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na zapis art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

W przedstawionej sytuacji Wnioskodawca podał bowiem, że „wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest wydatkiem kwalifikowanym. W przypadku gdy nie istnieje możliwość jego odliczenia”.

W tym kontekście należy zauważyć, że czym innym jest kwalifikacja wydatków pod względem podatkowym, a czym innym na potrzeby projektu europejskiego.

Ogólnie rzecz biorąc „Projekt” to przedsięwzięcie, które ma swój określony cel, budżet i ramy czasowe, realizowane przez daną grupę osób.

O projekcie europejskim mówimy wtedy, gdy przy jego realizacji zaangażowane są środki z Unii Europejskiej i kiedy poprzez swoje cele czy rezultaty nabiera on także wymiaru europejskiego.

Budżet projektu europejskiego budowany jest w podziale na koszty kwalifikowane (tj. kwalifikujące się do refundacji) i niekwalifikowane oraz szczegółowe podkategorie, zgodnie z kryteriami określonymi w konkretnym programie, w ramach którego jest on finansowany.

Ustalenie, jakie wydatki i na jakich warunkach można uznać za kwalifikujące się do refundacji jest jednym z podstawowych aspektów ubiegania się o fundusze europejskie.

Nie wszystkie wydatki mogą być objęte wsparciem. Ich zakres zależy od programu, z którego beneficjent chce skorzystać i od konkretnego działania.

Kwalifikowalność wydatków oznacza, że dany wydatek jest niezbędny do wykonania projektu i bezpośrednio jest z nim związany. Kategorie wydatków kwalifikowanych muszą być ściśle powiązane z projektami, które kwalifikują się do objęcia wsparciem w ramach danego działania stanowiącego element programu operacyjnego. Należy to rozumieć w ten sposób, że kwalifikowalność wydatków ściśle wiąże się z kwalifikowalnością projektów, tzn. wydatek jest kwalifikowalny, jeśli został poniesiony w ramach projektu kwalifikującego się do wsparcia. Są to tylko ogólne reguły dotyczące kwalifikowalności wydatków. Obok nich istnieje szereg zasad szczególnych, które określone są w wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach danego Programu Operacyjnego.

Jak wskazano wcześniej, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53 (…).

Przepis ten odnosi się zatem do wydatków kwalifikowanych projektu, które refundowane są środkami pomocowymi. Zgodnie z obowiązującą regulacją prawną ograniczenie powyższe nie dotyczy jednak kosztów niekwalifikowanych projektu, które ponoszone są ze środków własnych przedsiębiorcy.

W konsekwencji, jeżeli wartość naliczonego podatku od towarów i usług będzie zwrócona Wnioskodawcy w ramach dofinansowania, które będzie korzystało ze zwolnienia z dochodu na podstawie ww. regulacji, wówczas wartość ta nie będzie mogła zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów Fundacji.

Jednocześnie odnosząc się do kwestii kwalifikowalności wydatków należy zauważyć, że tut. Organ nie jest kompetentny do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych lub niekwalifikowanych, gdyż jednoznaczne przesądzenie o charakterze tego wydatku wymagałoby interpretacji przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego.

Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana została – zgodnie z treścią złożonego wniosku ORD-IN – wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i nie rozstrzyga kwestii czy „wydatek związany z podatkiem VAT naliczonym jest wydatkiem związanym z nabyciem towarów i usług”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.