Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1166/08/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-09
Teza: określenie momentu powstania obowiązku podatkowego w WNT, sposobu jej udokumentowania oraz wykazania w informacji podsumowującej kwartalnej
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2008r. (data wpływu 18 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w WNT, sposobu jej udokumentowania oraz wykazania w informacji podsumowującej kwartalnej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w WNT, sposobu jej udokumentowania oraz wykazania w informacji podsumowującej kwartalnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca dokonuje importu towarów handlowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, od kontrahenta z Japonii. Towar ten zostaje dopuszczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej w Austrii. W Austrii następuje zgłoszenie celne towaru oraz uiszczenie należności celnych. Wnioskodawca posiada austriacki dokument celny SAD.

Wnioskodawca posiada również fakturę zakupu towarów od kontrahenta z Japonii. Procedurę celną w imieniu podatnika dokonuje austriacki pośrednik. Po dopuszczeniu towaru handlowego do obrotu na terytorium Unii Europejskiej w Austrii, następuje transport towarów handlowych do Wnioskodawcy w Polsce.

Ponadto Wnioskodawca informuje, że:

*   jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT UE i w zgłoszeniu rejestracyjnym zgłoszono, że zamierza się dokonywać wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów,
*   nabywca towaru - Wnioskodawca podał pośrednikowi dla tej czynności numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz podał, które państwo wydało Wnioskodawcy ten numer (w tym przypadku Polska),
*   pośrednik w Austrii, przy odprawie celnej, zastosował procedurę odprawy celnej dopuszczającej towary do obrotu na terytorium UE (kod operacji - według dokumentu SAD-4271) oraz pobrał związane z tym należności celne, (cło). Podatek od wartości dodanej nie został pobrany przez pośrednika,
*   Wnioskodawca wystawił już fakturę wewnętrzną dokumentującą przeprowadzenie powyższej transakcji, w której jako sprzedawca występuje austriacki pośrednik (z numerem NIP z przedrostkiem ATU),
*   Wnioskodawca dokonał rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, na podstawie wystawionej faktury wewnętrznej, w deklaracji VAT-7 w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy,
*   transakcja opisana powyżej została uwzględniona w informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach/nabyciach towarów VAT UE,
*   pośrednik austriacki działa jako pośrednik w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, jednak nie nabywa w imieniu Wnioskodawcy towarów,
*   austriacki pośrednik działa jako przedstawiciel podatkowy, dokonuje odprawy celnej i rozlicza wszystkie powstające w czasie przeprowadzania transakcji zobowiązania podatkowe,
*   pośrednik austriacki jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie Austrii dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
*   pośrednik austriacki pobiera odpowiednie prowizje związane z powyższą transakcją i wystawia odrębną fakturę VAT,
*   towary handlowe są transportowane z terytorium Austrii do Polski, do siedziby Wnioskodawcy i umieszczane w magazynie Wnioskodawcy,
*   rozpoczęcie transportu następuje w Austrii i kończy się w Polsce,
*   zakupiony towar handlowy będzie służył czynnościom opodatkowanym w Polsce, w postaci sprzedaży towaru.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy?
2.  Czy wykazanie w fakturze wewnętrznej VAT jako sprzedawcy austriackiego pośrednika jest prawidłowe?
3.  Czy w informacji podsumowującej, kwartalnej VAT-UE, należy jako dostawcę wykazać austriackiego pośrednika?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Obowiązek podatkowy powstaje w momencie dokonania zgłoszenia celnego i dopuszczenia towaru handlowego do obrotu na terytorium UE.

Ad. 2.

Jako sprzedawca w fakturze wewnętrznej VAT dokumentującej transakcję nabycia towarów powinien zostać wykazany austriacki pośrednik.

Ad. 3.

W informacji podsumowującej, kwartalnej VAT-UE powinien zostać wykazany NIP z przedrostkiem ATU austriackiego pośrednika, a kraj dostawy Austria.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże z importem towarów będziemy mieli do czynienia tylko wówczas. gdy określona procedura celna zostanie zakończona na terytorium Polski (art. 36 ust. 1 ww. ustawy).

Przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Wspólnoty (art. 2 pkt 5 ustawy o VAT), natomiast przez terytorium kraju należy rozumieć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest: a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Powyższy warunek oznacza, iż przemieszczenie towarów traktowane będzie jako wewnątrzwspólnotowe nabycie tylko wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

Z cyt. wyżej przepisu wynika również, iż dotyczy on przemieszczenia towarów dokonywanego przez podatnika podatku od wartości dodanej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje importu towarów handlowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, od kontrahenta z Japonii. Towar ten zostaje dopuszczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej w Austrii. W Austrii następuje zgłoszenie celne towaru oraz uiszczenie należności celnych. Wnioskodawca posiada austriacki dokument celny SAD.

Wnioskodawca posiada również fakturę zakupu towarów od kontrahenta z Japonii. Procedurę celną w imieniu podatnika dokonuje austriacki pośrednik. Po dopuszczeniu towaru handlowego do obrotu na terytorium Unii Europejskiej w Austrii, następuje transport towarów handlowych do Wnioskodawcy w Polsce. Ponadto Wnioskodawca informuje, że:

*   jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT UE i w zgłoszeniu rejestracyjnym zgłoszono, że zamierza się dokonywać wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów,
*   nabywca towaru - Wnioskodawca podał pośrednikowi dla tej czynności numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz podał, które państwo wydało Wnioskodawcy ten numer (w tym przypadku Polska),
*   pośrednik w Austrii, przy odprawie celnej, zastosował procedurę odprawy celnej dopuszczającej towary do obrotu na terytorium UE (kod operacji - według dokumentu SAD-4271) oraz pobrał związane z tym należności celne, (cło). Podatek od wartości dodanej nie został pobrany przez pośrednika,
*   Wnioskodawca wystawił już fakturę wewnętrzną dokumentującą przeprowadzenie powyższej transakcji, w której jako sprzedawca występuje austriacki pośrednik (z numerem NIP z przedrostkiem ATU),
*   Wnioskodawca dokonał rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, na podstawie wystawionej faktury wewnętrznej, w deklaracji VAT-7 w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy,
*   transakcja opisana powyżej została uwzględniona w informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach/nabyciach towarów VAT UE,
*   pośrednik austriacki działa jako pośrednik w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, jednak nie nabywa w imieniu Wnioskodawcy towarów,
*   austriacki pośrednik działa jako przedstawiciel podatkowy, dokonuje odprawy celnej i rozlicza wszystkie powstające w czasie przeprowadzania transakcji zobowiązania podatkowe,
*   pośrednik austriacki jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie Austrii dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
*   pośrednik austriacki pobiera odpowiednie prowizje związane z powyższą transakcją i wystawia odrębną fakturę VAT,
*   towary handlowe są transportowane z terytorium Austrii do Polski, do siedziby Wnioskodawcy i umieszczane w magazynie Wnioskodawcy,
*   rozpoczęcie transportu następuje w Austrii i kończy się w Polsce,
*   zakupiony towar handlowy będzie służył czynnościom opodatkowanym w Polsce, w postaci sprzedaży towaru.

Jak wynika z wniosku, towar został odprawiony i dopuszczony do wolnego obrotu w Austrii, oznacza to, że importu dokonano na terytorium Austrii. Zgłoszenia do odprawy celnej dokonał działający w imieniu Wnioskodawcy austriacki pośrednik (przedstawiciel podatkowy).

W omawianym przypadku podatnik działa na terytorium Austrii za pośrednictwem austriackiego przedstawiciela podatkowego, co spełnia przesłankę przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sytuacji zastosowano procedurę dopuszczenia do obrotu, która stanowi dopuszczenie do obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT w przypadku dostawy do innego państwa członkowskiego (import z kraju trzeciego z bezpośrednio następującą po nim dostawą wewnątrzwspólnotową).

W świetle art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zastosowanie procedury dopuszczenia do obrotu nadaje towarowi niewspólnotowemu status towaru wspólnotowego. Oznacza to, że po spełnieniu wszystkich formalności, a zwłaszcza po dokonaniu zgłoszenia celnego oraz zapłaceniu należności celno – podatkowych, można swobodnie dysponować towarem na obszarze celnym Wspólnoty Europejskiej.

Zwolnienie z importu, o którym mowa wyżej, wynika z art. 143 Dyrektywy 2006/112 WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. Nr 347 s. 1 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem w przypadku importu towarów do państwa członkowskiego innego niż kraj przeznaczenia, państwa członkowskie mają zastosować do importu zwolnienie, jeśli dostawa tych towarów dokonywana przez importera jest objęta zwolnieniem, które przysługuje dostawom wewnątrzwspólnotowym.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że dokonał on przemieszczenia towarów z terytorium Austrii do Polski w ramach swojego przedsiębiorstwa, a zatem przywóz ten stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Ponadto art. 20 ust. 5 ustawy o VAT stanowi, że wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (art. 20 ust. 6 ww. ustawy).

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, które poprzedza w przedmiotowej sprawie nabycie towarów przywiezionych z Japonii z odprawą celną dokonaną w Austrii, obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem WNT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż obowiązek podatkowy powstaje w momencie dokonania zgłoszenia celnego i dopuszczenia towaru handlowego do obrotu na terytorium UE należało uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2.

Na podstawie art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca winien wystawić fakturę wewnętrzną dokumentującą transakcję WNT.

W zaistniałym w stanie faktycznym mamy do czynienia z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju dokonane przez Wnioskodawcę, który wcześniej dokonał importu tych towarów. W takim przypadku dostawcą i nabywcą towarów jest ten sam podmiot.

Jak wskazano we wniosku Wnioskodawcę reprezentuje na terytorium Austrii austriacki pośrednik, zarejestrowany w Austrii jako podatnik podatku od wartości dodanej i posiada numer VAT poprzedzony prefiksem ATU.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy.

W myśl § 23 ust. 1 cyt. rozporządzenia, przepisy § 5, § 9 - 14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym że w przypadku:

1.  czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności;
2.  dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.

Przepisy nie narzucają zatem obowiązku podawania numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta na fakturze wewnętrznej dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, jednakże w sytuacji gdy Wnioskodawca zdecyduje się na umieszczenie ww. numeru, w przedmiotowej sytuacji winien to być numer przedstawiciela podatkowego, który w imieniu Wnioskodawcy dokonuje rozliczenia importu.

Zatem stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należy uznać za nieprawidłowe.

Ad. 3.

W myśl art. 100 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu:

1.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;
2.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

Zgodnie z art. 100 ust. 3 ustawy o VAT, informacja podsumowująca powinna zawierać w szczególności następujące dane:

1.  nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9;
2.  właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany mu w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
3.  kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
4.  łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów.

Wzór informacji podsumowującej VAT-UE zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 października 2005r. w sprawie informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów (Dz. U. Nr 201, poz. 1665 ze zm.).

Z powyższych przepisów wynika, że w informacji podsumowującej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy wskazać właściwy i ważny numer kontrahenta nadany w państwie członkowskim z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

W zaistniałym stanie faktycznym mamy do czynienia z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju dokonane przez Wnioskodawcę, który wcześniej dokonał importu tych towarów. W takim przypadku dostawcą i nabywcą towarów jest ten sam podmiot. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawcę reprezentuje w Austrii pośredni zidentyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej posługujący się numerem unijnym poprzedzonym prefiksem ATU.

Wobec powyższego, mając na uwadze specyfikę przedmiotowej transakcji, w informacji podsumowującej jako numer kontrahenta należy wykazać numer austriackiego pośrednika, który posiada ważny numer nadany w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest nietransakcyjne przemieszczenie towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż w informacji podsumowującej, kwartalnej VAT-UE powinien zostać wykazany NIP z przedrostkiem ATU austriackiego pośrednika, a kraj dostawy Austria, należy uznać za prawidłowe.

W konsekwencji stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę odnośnie wszystkich zadanych pytań całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.