Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.15.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmotowego na
podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
dochodowego od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
grunty-zakup gruntu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 lutego 2025 r. (wpływ 5
    lutego 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sprzedała Pani działkę inwestycyjną w (...), którą otrzymała Pani w darowiźnie od rodziców
    A. i B.A.
    Obręb ewidencyjny działki (...), jednostka ewidencyjna (...), powiat (...), oznaczona
    numerem geodezyjnym (...) oraz symbolem (...), Repetytorium aktu notarialnego (...).
    Zyski ze sprzedaży gruntu chce Pani przeznaczyć na cele mieszkaniowe w ciągu
    najbliższych dwóch lat.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Otrzymała Pani działkę inwestycyjną w (...) w darowiźnie od rodziców 29 lipca 2024 r.
    Sprzedała Pani działkę 7 października 2024 r.
    Wyjaśniła Pani, że „wkład własny do kredytu”, to wkład własny do kolejnej inwestycji, którą
    chce Pani zrealizować za część środków, które uzyskała Pani ze sprzedaży ww. działki. Tą
    inwestycją byłaby najprawdopodobniej działka pod budowę domu, tym razem w (...).
    Działkę planuje Pani kupić na kredyt - wkładem własnym byłaby część sumy uzyskanej ze
    sprzedaży poprzedniej działki z 7 października 2024 r.
    Wydatkowanie przychodu ze sprzedaży działki nabytej w darowiźnie, nastąpi maksymalnie
    do trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    poprzedniej nieruchomości.
    Planuje Pani wybudować dom i zamieszkać w nim na zakupionej działce. Sama jednak
    budowa byłaby uzależniona od możliwości finansowych, bądź spłacenia kredytu na
    działkę. Pyta Pani dlatego o to, czy wydatkowanie kwoty może być zrealizowane na samą
    działkę - bez budowy domu na ten moment. Wiąże się to z większymi kosztami - obecnie
    nie do zrealizowania w trzy lata od zbycia poprzedniej nieruchomości.
    Pytania
      1. Czy zyski ze sprzedaży działki może Pani przeznaczyć na zakup (tj. wkład własny do
        kredytu) innej działki budowlanej w celach mieszkaniowych, żeby nie zapłacić
        podatku w ciągu 3 lat od sprzedaży? Pytanie dotyczy tego, czy na działce musi być
        wybudowany dom i musi być on przez Panią zamieszkany w ciągu 3 lat od
        sprzedaży powyższej działki czy wystarczy na razie sam zakup gruntu, żeby została
        Pani zwolniona z podatku?
      2. Czy środki te mogą być wkładem własnym na kredyt na działkę, jeśli kredyt byłby
        brany z Pani partnerem, który nie jest małżonkiem lub czy może być wkładem
        własnym na kredyt do wspólnej działki, ale jeśli kredyt bierze sam partner, a Pani
        wnosi wkład własny powyżej?
      3. W jaki sposób powinna Pani udokumentować zakup, żeby nie zapłacić powyższego
        podatku?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z ustawą uważa Pani, że przeznaczenie środków ze sprzedaży na zakup gruntu -
    działki budowlanej wlicza się w katalog zwolnień z podatku. Nie potrzeba w wyznaczonym
    czasie 3 lat od sprzedaży wybudować/zamieszkać w budynku wybudowanym na nabytym
    gruncie.
    Ad. 2
    Według Pani tak, środki mogą być wkładem własnym do kredytu branego z partnerem w
    obu powyższych przypadkach.
    Ad. 3

    Z tego co dowiedziała się Pani na infolinii skarbowej i jak Pani twierdzi, wystarczą
    potwierdzenia przelewów - ew. potwierdzenie spłaty kredytu lub akt notarialny.
    Urząd w razie konieczności sam zgłasza się po potwierdzenie po zakończeniu trzech lat od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości. Nie musi
    Pani wcześniej niczego zgłaszać ani dokumentować sama.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, wiąże się z obowiązkiem podatkowym w postaci zapłaty podatku
    dochodowego.
    Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w ww. artykule, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna oraz moment nabycia.
    Pojęcie nabycia nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do

    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Na podstawie art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t .j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Natomiast stosownie do art. 888 § 1 ww. ustawy Kodeks Cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest zatem każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    1. 7 października 2024 r. sprzedała Pani działkę inwestycyjną w (...);
    2. ww. działkę inwestycyjną nabyła Pani w drodze darowizny od rodziców 29 lipca 2024
      r.;
    3. za część środków które uzyska Pani ze sprzedaży ww. działki chce Pani przeznaczyć
      jako wkład własny do kredytu na zakup działki pod budowę domu;
    4. na zakupionej działce planuje Pani wybudować dom i zamieszkać w nim.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy zyski ze sprzedaży działki może Pani przeznaczyć na zakup
    (tj. wkład własny do kredytu) innej działki budowlanej w celach mieszkaniowych, żeby nie
    zapłacić podatku w ciągu 3 lat od sprzedaży. Pani pytanie dotyczy tego, czy na działce musi
    być wybudowany dom i musi być on przez Panią zamieszkany w ciągu 3 lat od sprzedaży
    powyższej działki czy wystarczy na razie sam zakup gruntu, żeby została Pani zwolniona z
    podatku.
    Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w darowiźnie od rodziców
    Skoro działkę inwestycyjną nabyła Pani w darowiźnie 29 lipca 2024 r., to sprzedaż tej
    działki 7 października 2024 r. stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Dochód uzyskany ze zbycia ww. nieruchomości podlega więc co do zasady opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na zasadach określonych w art. 30e ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    Na mocy art. 19 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza
    umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, opłatę sądową. Pomiędzy
    tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek
    przyczynowo – skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d cytowanej ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn.

      Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o
      których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się
      również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez
      spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w
      jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości
      rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
      Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone
      przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz
      wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi
      spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia
      po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Na gruncie art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy, stanowi:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może być objęty
    zwolnieniem w przypadku wydatkowania go na własne cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione

      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższy przepis wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele
    mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Z powyższego wynika, że aby przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości mógł
    skorzystać ze zwolnienia, muszą zostać spełnione następujące warunki:
        środki z odpłatnego zbycia muszą być wydatkowane na własne cele mieszkaniowe,
        tj. na zapewnienie sobie „dachu nad głową”;
        przychód z odpłatnego zbycia musi być wydatkowany nie później niż w okresie
        trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie;
        zwolnieniem może być objęta taka część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego
        zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
        poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach
        z odpłatnego zbycia.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione
      na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt
      131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-
      c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
    Według art. 21 ust. 27 cytowanej ustawy:
      W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod
      warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy
      informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium
      podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Zawarte w tym artykule wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma zatem charakter
    wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych
    pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na
    wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym
    przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do
    zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wydatkowania zysku ze sprzedaży działki na wkład własny
    do kredytu celem nabycia innej działki budowlanej
    Okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego
    wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, środków z

    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na cele mieszkaniowe wskazane w
    art. 21 ust. 25 ustawy.
    Powołany przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki
    prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem wydatkowania – w warunkach
    określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww.
    ustawy.
    Jednakże przedmiotowe zwolnienie jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każde
    wydatkowanie środków na zakup nieruchomości lub prawa. Ze zwolnienia tego wypływa
    bowiem daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu własne cele mieszkaniowe.
    Do celów mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – których sfinansowanie przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z omawianego
    zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego
    kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1
    w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
    zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika więc, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem
    zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem
    ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
    przez podatnika.
    Spłacany kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi
    spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co
    wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele
    określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być
    zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.
    Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu
    ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje
    przychód ze sprzedaży (podatnika).
    W tym miejscu należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z art. 69 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy:
      1. Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
      2. Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      1) strony umowy;
      2) kwotę i walutę kredytu;
      3) cel, na który kredyt został udzielony;
      4) zasady i termin spłaty kredytu;
      4a) w przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej
      niż waluta polska, szczegółowe zasady określania sposobów i terminów ustalania
      kursu wymiany walut, na podstawie którego w szczególności wyliczana jest kwota

      kredytu, jego transz i rat kapitałowo-odsetkowych oraz zasad przeliczania na walutę
      wypłaty albo spłaty kredytu;
      5) wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany;
      6) sposób zabezpieczenia spłaty kredytu;
      7) zakres uprawnień banku związanych z kontrolą wykorzystania i spłaty kredytu;
      8) terminy i sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych;
      9) wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje;
      10) warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie
    hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (t. j. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2245 ze zm.).
      1. Przez umowę o kredyt hipoteczny rozumie się umowę, w ramach której
      kredytodawca udziela konsumentowi kredytu lub daje mu przyrzeczenie udzielenia
      kredytu zabezpieczonego hipoteką lub innym prawem związanym z nieruchomością
      mieszkalną lub przeznaczonego na sfinansowanie niezwiązanego z działalnością
      gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego nabycia lub utrzymania:
      1) prawa własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego
      odrębną nieruchomość, a także ich budowy lub przebudowy w rozumieniu art. 3 pkt
      6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 oraz
      z 2022 r. poz. 88, 1557, 1768, 1783 i 1846);
      2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu;
      3) prawa własności nieruchomości gruntowej lub jej części;
      4) udziału we współwłasności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w nieruchomości gruntowej.
      2. Za umowę o kredyt hipoteczny uważa się w szczególności umowę:
      1) pożyczki
      2) kredytu w rozumieniu art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
      bankowe (Dz.U. z 2021 r. poz. 2439, z późn. zm.),
      3) o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego,
      4) o kredyt, w której kredytodawca zaciąga zobowiązanie wobec osoby trzeciej, a
      konsument zobowiązuje się do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia,
      5) o kredyt odnawialny
      - o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
    Wskazała Pani, że na zakup działki pod budowę domu będzie zaciągnięty kredyt
    hipoteczny, a część środków uzyskanych ze sprzedaży działki inwestycyjnej przeznaczyłaby
    Pani jako wkład własny do tego kredytu.
    Skoro część kwoty ze sprzedaży chce Pani przeznaczyć na wkład własny potrzebny do
    uzyskania kredytu mieszkaniowego na zakup działki pod budowę domu po uzyskaniu
    przychodu ze sprzedaży działki inwestycyjnej, to taki sposób wydatkowania nie wypełnia
    dyspozycji wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe, o czym wprost stanowi
    przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dochód otrzymany przez Panią w wyniku sprzedaży nieruchomości, w sytuacji jej
    wydatkowania na wkład własny do kredytu hipotecznego nie może korzystać ze
    zwolnienia na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, przewidzianego w treści
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Dodatkowym argumentem, który wyklucza możliwość skorzystania z ww. zwolnienia jest
    sytuacja, w której kredyt byłby zaciągnięty tylko przez Pani partnera.
    Pani stanowisko w powyższym zakresie jest nieprawidłowe.
    Skoro wydatkowanie środków ze sprzedaży działki na wkład własny do kredytu nie jest
    wydatkiem uprawniającym do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa
    w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy nie dokonałem oceny Pani stanowiska w zakresie
    pytania 2 i 3 oraz w zakresie pytania 1 w części dotyczącej wybudowania domu i
    zamieszkania w nim.
    Powyższe kwestie byłyby uzależnione od oceny, czy wkład własny do kredytu będzie Pani
    wydatkiem na własne cele mieszkaniowe uprawniającym do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.