Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.172.2025.5.KK; 0113-KDIPT2-
3.4011.780.2025.4.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-17
Teza: W zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników
upominkami.
Słowa kluczowe: darowizna
pracownik
prezent
przychód-przychód ze stosunku pracy
upominki
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób
    fizycznych w zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników upominkami.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 listopada 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka obdaruje swoich pracowników upominkiem z okazji Świąt w postaci
    podarunkowych kart przedpłaconych (...). Przekazanie tych kart nie będzie stanowiło
    nagrody za zaangażowanie pracownika w realizację swoich obowiązków pracowniczych,
    ani nie będzie zależało od osiąganych w pracy wyników, czy spełnienia jakiś innych
    kryteriów. Takie karty otrzymają wszyscy pracownicy. W Zakładowym Układzie Zbiorowym
    Pracy brak zapisów zobowiązujących Spółkę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na
    rzecz pracowników. Świadczenie to nie będzie stanowiło dodatkowej formy
    wynagrodzenia pracowników, nie wynika z żadnych umów, czy dokumentów i nie będzie
    wiązać się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że karty podarunkowe w postaci kart
    przedpłaconych (...) zostaną sfinansowane ze środków obrotowych spółki.

## Pytanie

Czy przekazanie pracownikom kart przedpłaconych w okolicznościach i na warunkach
    wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego stanowić będzie nieodpłatne świadczenie ze
    stosunku pracy powodujące powstanie po stronie pracowników przychodu w rozumieniu
    przepisu art. 12 ustawy PIT, w związku z którym Spółka jako płatnik podatku
    dochodowego od osób fizycznych będzie zobowiązana na podstawie przepisu art. 32
    ustawy o PIT obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od tego świadczenia?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, przekazanie pracownikom w okolicznościach i na warunkach
    wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego przedpłaconych kart podarunkowych w
    rozumieniu art. 12 ustawy o PIT nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia ze
    stosunku pracy, po stronie pracowników nie powstaną przychody w rozumieniu art. 12
    ustawy o PIT, w związku z tym Spółka jako płatnik nie będzie miała obowiązku pobrania od
    wartości tych kart podarunkowych zaliczek na podatek w oparciu o przepis art. 32 ustawy
    PIT. W związku z powyższym w myśl art. 1 ustawy o PSD przekazane pracownikom
    przedpłacone karty podarunkowe są dobrowolną darowizną pracodawcy na rzecz
    pracowników i podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od spadków i
    darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny;
    umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu
    notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas,
    gdy darowizna została spełniona.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że obdarują Państwo swoich
    pracowników upominkiem z okazji Świąt w postaci podarunkowych kart przedpłaconych
    (...). Przekazanie tych kart nie będzie stanowiło nagrody za zaangażowanie pracownika w
    realizację swoich obowiązków pracowniczych, ani nie będzie zależało od osiąganych w
    pracy wyników, czy spełnienia jakiś innych kryteriów. Takie karty otrzymają wszyscy
    pracownicy. W Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy brak zapisów zobowiązujących
    Spółkę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz pracowników. Świadczenie to nie
    będzie stanowiło dodatkowej formy wynagrodzenia pracowników, nie wynika z żadnych
    umów, czy dokumentów i nie będzie wiązać się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym
    ze strony pracowników.
    Z opisu wynika zatem, że ww. upominek w postaci kart przepłaconych (...) przekazywany
    będzie pracownikom tytułem darowizny.
    Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art.
    888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną
    cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia.
    Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i
    dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z
    ustawy.
    Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywany pracownikom
    upominek, który nie będzie dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę, co do
    zasady będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wskazuje co następuje.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w
    art. 10 ust. 1 pkt 1:
      Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia

    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
      „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
      wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U.
      z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium
      odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający
      opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają.
      Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
      pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe
      (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13,
    uznać należy, że planowane przekazanie upominków z okazji Świąt w postaci
    podarunkowych kart przedpłaconych, które – jak sami Państwo wskazali we wniosku – nie
    będzie stanowiło nagrody za zaangażowanie pracownika w realizację swoich obowiązków
    pracowniczych, ani nie będzie zależało od osiąganych w pracy wyników, czy spełnienia
    jakiś innych kryteriów oraz świadczenie to nie będzie stanowiło dodatkowej formy
    wynagrodzenia pracowników, nie wynika z żadnych umów, czy dokumentów i nie będzie
    wiązać się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników, co do zasady
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość przekazanych pracownikom
    przez Państwo upominków w postaci kart przedpłaconych w okolicznościach wskazanych
    we wniosku, nie będzie stanowić dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie będą na
    Państwu ciążyć obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z
    dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Pracownicy chcący uzyskać interpretację
    indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania upominków okolicznościowych
    , winni wystąpić z odrębnymi wnioskami i uiścić stosowną opłatę.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie
    podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. W
    pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.