Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.525.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej do spłaty kwoty
kredytu, wypłaty określonej w ugodzie kwoty (nadpłaty) i zwrot
kosztów sądowych w związku z podpisaniem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
dom-dom letniskowy
koszt-koszty sądowe
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 10 czerwca 2025 r. (wpływ 11 czerwca 2025
    r.) oraz z 12 czerwca 2025 r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Kredyt hipoteczny zaciągnięty w kwietniu 2007 r. na kupno nieruchomości usytuowanej na
    działce rekreacyjnej w województwie (...) jako dom letni i weekendowy – dom całoroczny o
    powierzchni użytkowej (...) m oraz budynek gospodarczy o powierzchni użytkowej (...) m.
    Nieruchomość na którą został zaciągnięty kredyt stanowi planowo dom do zamieszkania
    na stałe po przejściu na emeryturę.
    Kredyt hipoteczny zaciągnięty we frankach szwajcarskich przez małżeństwo na potrzeby
    własne jako dodatkowy dom, nigdy nie był, ani nie będzie wynajmowany. Kredyt został
    zaciągnięty na potrzeby własne, na jedną inwestycję, nie korzystali Państwo ze zwolnień
    podatkowych. Obecnie do spłaty pozostało część kredytu.
    W zeszłym roku został złożony pozew sądowy o unieważnienie kredytu w związku ze
    stosowaniem niedozwolonych zapisów zawartych w umowie kredytowej. Bank
    przygotował propozycję ugody, zgodnie z którą na Państwa rachunek zapłacona zostanie
    kwota tytułem zwrotu części uiszczonych rat kredytu oraz zostanie umorzona pozostała
    część zadłużenia. Bank dokonałby również zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
    Ugoda zakończy umowę i zniesie wzajemne roszczenia wobec stron. Żadne ze
    współmałżonków nie prowadzi, ani nie prowadziło działalności gospodarczej, zatrudnienie
    na umowę o pracę.
    Ponadto wskazała Pani, że kredyt został zaciągnięty na cel wskazany w art.21 ust.25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Zapisy w umowie kredytowej :
    W pkt 3 umowy kredytowej określony jest cel kredytu - zakup gotowego domu na rynku
    wtórnym.
    W pkt 4 umowy kredytowej jest wskazany przedmiot kredytowania, w rozumieniu
    postanowień Umowy:
    Nieruchomość stanowiąca działkę gruntu:
    KW ..... prowadzona przez Sąd Rejonowy w (...)
    Powierzchnia działki [m kw] (...)
    Powierzchnia domu/mieszkania [m kw] (...)
    Adres :............................................

    Zabezpieczenie kredytu.
    W pkt 5 Umowy kredytowej wskazany jest przedmiot zabezpieczenia, na którym zostanie
    ustanowiona hipoteka na rzecz Banku, w rozumieniu postanowień Umowy:
    Nieruchomość stanowiąca działkę gruntu:
    KW ..... prowadzona przez Sąd Rejonowy w (...)
    Powierzchnia działki [m kw] (...)
    Powierzchnia domu/mieszkania [m kw] (...)
    Adres :............................................
    Bank, z którym zawarła Pani umowę ww. kredytu podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym KNF.
    Umowa kredytowa zawarta jest z Bankiem (...).
    W skład zadłużenia, które umorzy Bank będzie wchodzić kwota kapitału pozostałego do
    spłaty. Nie wie Pani czy odsetki, raczej nie, ponieważ nie nalicza się odsetek „na
    przyszłość”. Kredyt spłacany regularnie, nigdy nie zdarzyły się opóźnienia w spłacie,
    pozostała niewielka część do spłaty.
    Nigdy nie korzystali Państwo z żadnych zwolnień w związku zakupem nieruchomości.
    Pytania
    1) Czy zawarcie ugody z bankiem czego skutkiem będzie otrzymanie na rachunek
      bankowych zwrotu nadpłaconych rat kredytowych będzie stanowiło źródło przychodu
      i będzie podlegało opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy zawarcie ugody z bankiem czego skutkiem będzie umorzenie zobowiązania wobec
      banku będzie stanowiło źródło przychodu i będzie podlegało opodatkowaniem
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    3) Czy zawarcie ugody z bankiem czego skutkiem będzie zwrot kosztów sądowych będzie
      stanowiło źródło przychodu i będzie podlegało opodatkowaniem podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zawarcie ugody z bankiem w sprawie zwrotu nadpłaconych rat, umorzenie
    pozostałego salda kredytu oraz zwrot kosztów sądowych podlega zwolnieniu na
    podstawie Rozporządzenie z 11 marca 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz

      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz

      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepisy dotyczące prawa budowlanego ani ustawa podatkowa nie zawierają definicji
    „domu letniego/weekendowego”. Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu
    budynku mieszkalnego mieści się także pojęcie budynku mieszkalnego letniego
    /weekendowego. Co do zasady o tym czy dom można uznać za letniskowy/rekreacyjny
    /weekendowy, czy też za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie, a więc
    funkcja, której ma służyć.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 stycznia 2003 r. sygn. akt I SA
    /Łd 1519/01 wskazał, że:
      budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu budynku mieszkalnego, (...) gdy
      będzie przeznaczony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (nie rekreacyjnych,
      wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału) podatnika i jego bliskich, a w
      szczególności jego parametry techniczne umożliwiają zamieszkiwanie w nim przez
      cały rok.
    Natomiast w wyroku z 19 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 1726/06 (wydanym w zakresie
    podatku od nieruchomości) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      kryterium decydującym o zaliczeniu budynku do poszczególnych kategorii
      budynków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach
      lokalnych, jest kryterium zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych
      właściciela i osób mu bliskich. Budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu
      budynku mieszkalnego tylko wówczas, gdy będzie użytkowany faktycznie przez
      właściciela (jego bliskich), służąc tym samym zaspokajaniu podstawowych potrzeb
      mieszkaniowych (nie rekreacyjnych, wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału).
    Wobec powyższego wydatki poniesione na zakup nieruchomości (domu letniego i
    weekendowego – całorocznego), w którym będzie Pani realizowała własne cele
    mieszkaniowe, a docelowo zamierza Pani zamieszkać w nim na stałe, stanowiły wydatki na
    cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o
    którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Panią na
    sfinansowanie zakupu nieruchomości (domu letniego i weekendowego – całorocznego),
    stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu.

    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty
    nadpłaty rat kredytu wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1,
    wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    We wniosku wskazała Pani, że w ramach ugody bank zaproponował zwrot
    nadpłaconych rat kredytu na rzecz kredytobiorców.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na
    podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku.
    Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu przez bank kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego, w
    ramach zawartej ugody, nie spowoduje powstania przychodu u kredytobiorcy, w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana przez
    bank kwota nie będzie przewyższała poniesionych przez kredytobiorcę wydatków z tego
    tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie stanowi po jego stronie przysporzenia, wzrostu
    majątku. Otrzymana kwota będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej
    wydatków.
    Dlatego otrzymany przez Panią na podstawie ugody zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego nie będzie stanowił dla Pani przychodu opodatkowanego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji, zwrot przez bank nadpłaty kredytu oraz zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego nie będą stanowić dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pani
    obowiązku zapłaty podatku od zwróconych przez bank kwot.
    Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe – w części dotyczącej prawa do zaniechania
    poboru podatku dochodowego w związku z wypłatą kwoty nadpłaty rat kredytu i
    zwrotem kosztów zastępstwa procesowego – ponieważ wypłata tych kwot nie
    spowoduje powstania przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.