Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-520/15-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-12-09
Teza: Czy nabycie gruntu, na którym znajdują się budynki i wydano decyzję o warunkach zabudowy, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2015 r. (data wpływu 26 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 listopada 2015 r. (data wpływu 2 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości:

*   w części wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie działki gruntu przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego **– jest prawidłowe,**

*   w części wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia na nabycie znajdujących się na działce zabudowań tartaku i stolarni **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.). Pismem z dnia 17 listopada 2015 r., Nr IPTPB2/4511-520/15-2/KK Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 18 listopada 2015 r. (data doręczenia 22 listopada 2015 r.), natomiast w dniu 2 grudnia 2015 r. do tutejszego Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie z dnia 27 listopada 2015 r. (data nadania 27 listopada 2015 r.).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W 2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca w drodze darowizny nieruchomość gruntową, umowa została zawarta w formie aktu notarialnego.

Wnioskodawczyni w 2012 r. sprzedała nieruchomość gruntową na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i złożyła deklarację PIT-39.

W dniu 19 grudnia 2014 r. Wnioskodawczyni, na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, nabyła działkę ewidencyjną nr 980/25 o powierzchni 3 014 m2 wraz z zabudowaniami: tartakiem i stolarnią. Działka ewidencyjna nr 980/25 jest położona w mieście B. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka składa się z gruntów: tereny mieszkaniowe (B), grunty orne (RIVa), sad (S-RIVa), pastwiska trwałe (PsIV). Nieruchomość składa się z jednej działki. W dniu 18 kwietnia 2014 r. dla działki nr 980/25 została wydana przez Prezydenta Miasta decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji oznaczonej jako: „budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego”.

Od dnia 19 grudnia 2014 r. warsztat stolarski oraz wiata tartaku nie są użytkowane na cele działalności gospodarczej. Wcześniej były wykorzystywane przez zakład stolarski ojca Wnioskodawczyni. Powodem sprzedaży był fakt, że zakład stolarski ojca Wnioskodawczyni nie przynosił zysków i ojciec przestał go prowadzić. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykorzystuje tych budynków w żadnej działalności. Obecnie służą one jako magazynek (graciarnia) dla potrzeb nieruchomości mieszkalnej, w której Wnioskodawczyni posiada lokal.

Powierzchnia zabudowy w granicach działki nr 980/25: wiata tartaku - 113 m2, stolarnia 154m2. Powierzchnia użytkowa (zgodnie z definicją art. 1a ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych) stolarni to 232,68 m2. Wiata tartaku - nie ma określonej powierzchni użytkowej, gdyż jest budowlą, a podstawą opodatkowania w podatku od nieruchomości jest jej wartość. Wnioskodawczyni od dnia nabycia nie wykorzystuję istniejących budynków do działalności gospodarczej. Służą one jako budynki gospodarcze przynależne do lokalu mieszkalnego (przechowywanie rzeczy związanych z gospodarowaniem działką siedliskową). Działka ta bezpośrednio graniczy i zwiększa użyteczność działki siedliskowej, której Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem i na której posadowiony jest budynek, w którym Wnioskodawczyni posiada lokal, w którym Wnioskodawczyni jest zameldowana. Działka nr 980/25 obecnie jest wykorzystywana jako sad i ogród, a w przyszłości (po uzyskaniu środków finansowych) Wnioskodawczyni planuje wybudowanie tam budynku mieszkalnego - na własne cele mieszkaniowe.

W decyzji o warunkach zabudowy wskazano, że linie rozgraniczające teren planowanej inwestycji stanowią granice nieruchomości objętej wnioskiem, oznaczone na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. Wyznaczają one teren, w którym ustala się funkcję podstawową zabudowy: projektowaną mieszkaniową jednorodzinną przy istniejących zabudowaniach tartaku. Dopuszcza się uzupełnienie funkcji podstawowej funkcją towarzyszącą: gospodarczą i garażową. Zagospodarowanie terenu obejmuje dojścia piesze i dojazdy, miejsca postojowe, elementy małej architektury, infrastrukturę techniczną, zieleń ozdobną i rekreacyjną.

Całość działki ewidencyjnej nr 980/25 mieści się w linii rozgraniczającej teren planowanej inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie opodatkowania dochodu uzyskanego z dokonanej w 2012 r. sprzedaży nieruchomości gruntowej, z uwagi na przeznaczenie dochodu na własne cele mieszkaniowe?
2.  Jakie znaczenie dla ustalenia zwolnienia dochodu uzyskanego z dokonanej w 2012 r. sprzedaży nieruchomości gruntowej, w związku z przeznaczeniem tegoż dochodu na własne cele mieszkaniowe, ma fakt posadowienia na zakupionym gruncie zabudowań tartaku i stolarni ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, dochód osiągnięty ze zbycia nieruchomości gruntowej w 2012 r., który Wnioskodawczyni przeznaczy na zakup gruntu pod budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, z uwagi na wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni. Przeznaczenie na własne cele mieszkaniowe wynika także z faktu, że wobec zakupionego gruntu była wydana decyzja o warunkach zabudowy, z której wprost wynikało przeznaczenie pod budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego.

Na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie, jest wydatkowanie otrzymanego przychodu wyłącznie na cele mieszkaniowe, określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z analizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym cele, których sfinansowanie uprawnia do zwolnienia, wymienione zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Wnioskodawczyni wskazuje, że wydatkując w 2014 r. środki uzyskane ze sprzedaży gruntu w 2012 r., na zakup gruntu pod budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego, wobec którego została wydana decyzja o warunkach zabudowy tegoż gruntu, z której wynika przeznaczenie pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wypełniła przesłanki uprawniające do zwolnienia przychodu z opodatkowania.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 2, dla ustalenia zwolnienia dochodu uzyskanego z dokonanej w 2012 r. sprzedaży nieruchomości gruntowej, w związku z przeznaczeniem tegoż dochodu na własne cele mieszkaniowe, fakt posadowienia na zakupionym gruncie zabudowań tartaku i stolarni nie ma znaczenia. Dochód przeznaczony na zakup przedmiotowej nieruchomości winien być wolny od podatku dochodowego, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż uzyskano decyzję o warunkach zabudowy.

Według Wnioskodawczyni, o możliwości zastosowania przepisu art. 21 ust 1 pkt 131 w przedmiotowym stanie faktycznym, przesądza fakt, że decyzja o warunkach zabudowy wyznacza podstawową funkcję zabudowy, tj. projektowaną mieszkaniową jednorodzinną. Wnioskodawczyni podkreśla, że podstawowa funkcja, której ma służyć przedmiotowa nieruchomość, to zabudowa jednorodzinna - realizacja tej funkcji służy zaspokojeniu Jej potrzeb mieszkaniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości:

*   w części wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie działki gruntu przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego **– jest prawidłowe,**

*   w części wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia na nabycie znajdujących się na działce zabudowań: tartaku i stolarni **– jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca w drodze darowizny nieruchomość gruntową, na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wnioskodawczyni w 2012 r. sprzedała nieruchomość gruntową na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a tym samym stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W myśl natomiast jego ust. 2 podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e cytowanej ustawy).

Na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, jeśli nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia danej nieruchomości lub prawa majątkowego zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, do których zaliczamy m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyjaśnienia, co stanowi podstawę do określenia przeznaczenia gruntu. W związku z tym konieczne jest odniesienie się, w tym zakresie, do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.).

W myśl art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 tej ustawy).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła na zakup w dniu 19 grudnia 2014 r. działki nr 980/25 o powierzchni 3 014 m2 wraz z zabudowaniami: tartakiem i stolarnią. Z rejestru gruntów wynika, że działka składa się z gruntów: tereny mieszkaniowe (B), grunty orne (RIVa), sad (S-RIVa), pastwiska trwałe (PsIV). W dniu 18 kwietnia 2014 r. dla działki nr 980/25 została wydana przez Prezydenta Miasta decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji oznaczonej jako: „budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego”. W przyszłości, po uzyskaniu środków finansowych, Wnioskodawczyni planuje wybudowanie na działce budynku mieszkalnego, przeznaczonego na własne cele mieszkaniowe.

Zatem, w przypadku, gdy przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości został przeznaczony w okresie 2 lat od końca roku, w którym nastąpiło zbycie na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy, tj. na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i przeznaczenie to potwierdzają aktualne warunki zabudowy, uzyskany z tego tytułu dochód będzie zwolniony z opodatkowania, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, Wnioskodawczyni może w ramach tego zwolnienia, rozliczyć całą kwotę stanowiącą cenę zakupu działki, dopuszczonej do zabudowy jednorodzinnej. Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni w tym zakresie jest prawidłowe.

Odmienna jest sytuacja prawna znajdujących się na tej działce zabudowań tj. tartaku i stolarni. Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Z treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w określonym terminie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym wydatki, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Należy zauważyć, że powołany przepis przewiduje zwolnienie ze względu na „własne cele mieszkaniowe”. Jest to cel nadrzędny, przez pryzmat którego należy interpretować ww. przepis.

Intencją ustawodawcy tworzącego to zwolnienie było zachęcenie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw majątkowych przeznaczonych do zaspakajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. Świadczy o tym poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”.

Zwolnieniem tym nie są zatem objęte przychody ze sprzedaży nieruchomości i praw przeznaczone na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każdego wydatkowania środków na zakup nieruchomości (w niniejszej sprawie nieruchomości zabudowanej tartakiem i stolarnią). Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Zamiarem ustawodawcy tworzącego ww. zwolnienie przedmiotowe było zachęcanie podatników do nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych, co wynika wprost z brzmienia przepisu normującego omawiane zwolnienie.

W tym miejscu podkreślić należy, że uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej, jest normą celu społecznego, która w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku nabycia nowej nieruchomości to w niej podatnik faktycznie winien takie cele realizować.

Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z wydatkowaniem przychodu a nie do nabycia budynku w znaczeniu przedmiotowym. Istotnym jest zatem aby podatnik był w stanie racjonalnie udowodnić, że faktycznie zamieszka lub ma możliwość zamieszkania w nabytym budynku.

Reasumując, wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na zakup budynków, w których Wnioskodawczyni nie zamieszka (stolarni i tartaku), nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) tej ustawy. W związku z tym, stanowisko Wnioskodawczyni, w którym stwierdzono, że fakt posadowienia na zakupionym gruncie zabudowań tartaku i stolarni, nie wpływa na zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.