Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-393/15/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-09
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ze spółdzielnią mieszkaniową umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: bonifikaty; mieszkanie-zakup mieszkania; najemcy; wartość-wartość rynkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2015 r. (data wpływu 10 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 13 marca 2013 r. Starosta decyzją zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących zmianę sposobu użytkowania poddasza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na mieszkanie. Wnioskodawczyni wraz z mężem na własny koszt przeprowadziła gruntowny remont wspomnianego pomieszczenia. Dokonała niezbędnych podłączeń kanalizacyjnych, energetycznych oraz centralnego ogrzewania. Konieczne były wszelkie prace wykończeniowe, takie jak ocieplenie dachu, wylanie posadzek, budowa ścian działowych oraz położenie tynku. Nakłady finansowe, jakie Wnioskodawczyni wraz z mężem poniosła były prawie takie same jak przy budowie domu. Poza tym niezbędne były wszelkiego rodzaju pozwolenia, projekt budowlany, wszystkie prace nadzorował kierownik budowy.

Po zakończeniu adaptacji pomieszczenia, między Spółdzielnią Mieszkaniową a Wnioskodawczynią i Jej mężem została zawarta umowa najmu lokalu mieszkalnego. Po zawarciu umowy małżonkowie wystąpili do Spółdzielni z wnioskiem o ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu. Przeniesienie własności lokalu nastąpiło na podstawie uchwały nr /09 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie określenia zasad ustanawiania odrębnej własności lokali mieszkalnych wynajmowanych przez Spółdzielnię, z której wynika zgoda na zbycie lokali mieszkalnych będących przedmiotem najmu, na żądanie najemcy, za cenę stanowiącą 15% wartości rynkowej wkładu budowlanego określonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Z przeprowadzonego operatu szacunkowego z dnia 3 grudnia 2014 r. wynika, że wartość rynkowa lokalu wynosi 79.640 zł. Od wskazanej kwoty Spółdzielnia Mieszkaniowa potrąciła 15% (wysokość wkładu budowlanego uprawniającego do przeniesienia prawa w ww. lokalu) co daje kwotę 11.946 zł a pozostałe 85% wskazanej kwoty potraktowała jako bonifikatę (akt notarialny z dnia 19 grudnia 2014 r.).

W związku z powyższym Spółdzielnia Mieszkaniowa wystawiła Wnioskodawczyni i Jej mężowi PIT-8C (oba opiewają na kwotę 33.847 zł).

Ponadto na remont ww. lokalu Wnioskodawczyni wraz z mężem zaciągnęła kredyt w banku na kwotę 98.930 zł i posiada faktury na kwotę ok. 60.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od udzielonej przez Spółdzielnię Mieszkaniową bonifikaty?

Zdaniem Wnioskodawczyni, adaptacja pomieszczenia nastąpiła w taki sposób jak przy budowie budynku mieszkalnego, tj. konieczna była zgoda starostwa, niezbędny był projekt budowlany. Na własny koszt małżonków doprowadzono wszelkie przyłącza (energetyczne, wodnokanalizacyjne oraz centralnego ogrzewania).

Wnioskodawczyni uważa, że w związku z adaptacją poddasza na cele mieszkaniowe oraz z ustanowieniem prawa własności lokalu mieszkalnego nie wystąpił obowiązek opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż adaptowane pomieszczenie nie było gotowym mieszkaniem na które najemcy ponoszą ewentualne koszty związane np. z pomalowaniem ścian.

W ocenie Wnioskodawczyni, w przypadku udzielonej bonifikaty nie można dopatrywać się dochodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, gdyż wymiernym ciężarem finansowym są poniesione przez małżonków koszty. Dlatego też udzielona bonifikata nie stanowi przychodu zwłaszcza, że na remont poddasza Wnioskodawczyni wraz z mężem musiała zaciągnąć kredyt, ponosząc przy tym wkład własny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy źródłami przychodów są inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła, o czym świadczy użycie słowa w „szczególności”. Wobec tego przychodem z innych źródeł będzie dla podatnika każde przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w dniu 13 marca 2013 r. Starosta decyzją zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących zmianę sposobu użytkowania poddasza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na mieszkanie. Wnioskodawczyni wraz z mężem na własny koszt przeprowadziła gruntowny remont wspomnianego pomieszczenia. Dokonała niezbędnych podłączeń kanalizacyjnych, energetycznych oraz centralnego ogrzewania. Konieczne były wszelkie prace wykończeniowe, takie jak ocieplenie dachu, wylanie posadzek, budowa ścian działowych oraz położenie tynku. Nakłady finansowe, jakie Wnioskodawczyni wraz z mężem poniosła były prawie takie same jak przy budowie domu. Poza tym niezbędne były wszelkiego rodzaju pozwolenia, projekt budowlany, wszystkie prace nadzorował kierownik budowy.

Po zakończeniu adaptacji pomieszczenia, między Spółdzielnią Mieszkaniową a Wnioskodawczynią i Jej mężem została zawarta umowa najmu lokalu mieszkalnego. Po zawarciu umowy małżonkowie wystąpili do Spółdzielni z wnioskiem o ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu. Przeniesienie własności lokalu nastąpiło na podstawie uchwały nr /09 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie określenia zasad ustanawiania odrębnej własności lokali mieszkalnych wynajmowanych przez Spółdzielnię, z której wynika zgoda na zbycie lokali mieszkalnych będących przedmiotem najmu, na żądanie najemcy, za cenę stanowiącą 15% wartości rynkowej wkładu budowlanego określonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Z przeprowadzonego operatu szacunkowego z dnia 3 grudnia 2014 r. wynika, że wartość rynkowa lokalu wynosi 79.640 zł. Od wskazanej kwoty Spółdzielnia Mieszkaniowa potrąciła 15% (wysokość wkładu budowlanego uprawniającego do przeniesienia prawa w ww. lokalu) co daje kwotę 11.946 zł a pozostałe 85% wskazanej kwoty potraktowała jako bonifikatę (akt notarialny z dnia 19 grudnia 2014 r.).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że udzielona bonifikata (jako różnica między ceną rynkową mieszkania a wartością wniesionego wkładu budowlanego, uprawniającego do przeniesienia prawa własności mieszkania) stanowi dla Wnioskodawczyni przysporzenie skutkujące powstaniem przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem. Na powyższe nie wpływa okoliczność podnoszona przez Wnioskodawczynię a dotycząca nakładów poniesionych na adaptację pomieszczenia niemieszkalnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.