Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-805/13-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-25
Teza: Wnioskodawca może do kosztów uzyskania przychodu zaliczyć wyłącznie wydatek poniesiony na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, które ma być zabezpieczeniem na wypadek spowodowanych przez Wnioskodawcę szkód w obiektach (majątku) klienta z tytułu nienależycie wykonywanych usług. Natomiast wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na wykupienie polis ubezpieczeniowych, tj.: ubezpieczenia podróży zagranicznej dla Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy, które ma pokryć potencjalne koszty leczenia w razie zachorowania lub nieszczęśliwego wypadku – ewentualnej rehabilitacji oraz ubezpieczenia na wypadek ewentualnej śmierci Wnioskodawcy, jako wydatki osobiste, nie mogą być one zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 30.04.2013 r. (data wpływu 29.07.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:

*   wydatku poniesionego na zakup ubezpieczenie OC - **jest prawidłowe,**

*   w pozostałej części - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.07.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie konsultingu IT. Działalność jest opodatkowana 19% podatkiem liniowymi rozliczana w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Podczas negocjacji biznesowych Wnioskodawca podpisał kontrakt na świadczenie usługi zakresu konsultingu IT na terenie Belgii. W ramach kontraktu zleceniodawca zobowiązał Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę świadczącego usługi konsultingowe do wykupienia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, które ma być zabezpieczeniem na wypadek spowodowanych przez Wnioskodawcę szkód w obiektach (majątku) klienta z tytułu nienależycie wykonywanych usług. Ten warunek kontraktu został spełniony poprzez wykupienie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w firmie ubezpieczeniowej.

Ponadto zleceniodawca zobowiązał Wnioskodawcę jako zleceniobiorcę do wykupienia dodatkowego - poza normalnymi opłacanymi w ZUS ubezpieczeniami społecznymi i zdrowotnym - ubezpieczenia chorobowego, wypadkowego oraz zdrowotnego, obowiązującego na terenie całej Europy. Ten warunek również został spełniony poprzez wykupienie ubezpieczenia podróży zagranicznej dla przedsiębiorcy które ma pokryć potencjalne koszty leczenia w razie zachorowania lub nieszczęśliwego wypadku (także ewentualnej rehabilitacji). Ubezpieczenie to obejmuje też konsekwencje ewentualnej śmierci ubezpieczonego (ubezpieczenie „na życie”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy wydatek na wykupienie dodatkowej polisy ubezpieczeniowej obejmującej ubezpieczenie chorobowe, wypadkowe, zdrowotne i „na życie” na czas podróży służbowej w celu wykonywania zlecenia poza terytorium kraju jest w przypadku Wnioskodawcy podatkowym kosztem uzyskania przychodów?
2.  Czy wydatek na wykupienie polisy OC. jest dla Wnioskodawcy kosztem podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawcy celem poniesionych wydatków jest zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów, czyli wypełnienie warunków postawionych przez zleceniodawcę w ramach podpisanego kontraktu. Niedopełnienie tych warunków, czyli niewykupienie polisy skutkowałoby możliwością nałożenia na Wnioskodawcę kar umownych bądź zerwaniem kontraktu.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (cyt. pdof) „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”. Tenże art. 23 ustawy pdof ma charakter katalogu zamkniętego, w którym literalnie wymienione są wydatki nie stanowiące podatkowych kosztów uzyskania przychodu. Wśród wydatków wykluczonych z kosztów podatkowych nie wymienia się dodatkowych, płaconych poza ZUS-em składek na ubezpieczenia społeczne czy zdrowotne.

Art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy pdof mówi wprawdzie, że nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodu (\`(...)\`) składek na ubezpieczenia zdrowotne, opłaconych w roku podatkowym przez podatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych”. Jednak ewentualne świadczenie zdrowotne nie będzie finansowane ze środków publicznych lecz pokryte przez firmę ubezpieczeniową. W związku z tym Wnioskodawca uważa, że wykluczenie to nie dotyczy Jego konkretnego przypadku. A ponieważ dodatkowe ubezpieczenie jest wymuszone przez kontrakt zawarty ze zleceniodawcą, więc nie ma charakteru osobistego lecz jest ściśle związane z zachowaniem źródła przychodu.

Na podstawie powyższego Wnioskodawca uważa, że zarówno dodatkowe ubezpieczenie społeczne, jak też zdrowotne, czy też ubezpieczenie „na życie” jest w czasie trwania Jego podróży służbowej kosztem uzyskania przychodu.

Zdaniem Wnioskodawcy wykupione ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej również może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:

*   wydatku poniesionego na zakup ubezpieczenie OC – **uznaje się za prawidłowe,**

*   w pozostałej części – **uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podpisał kontrakt na świadczenie usługi z zakresu konsultingu IT na terenie Belgii. W ramach kontraktu zleceniodawca zobowiązał Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę świadczącego usługi konsultingowe do wykupienia:

*   ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, które ma być zabezpieczeniem na wypadek spowodowanych przez Wnioskodawcę szkód w obiektach (majątku) klienta z tytułu nienależycie wykonywanych usług,

*   dodatkowego ubezpieczenia chorobowego, wypadkowego oraz zdrowotnego, obowiązującego na terenie całej Europy. Ubezpieczenie to obejmuje też konsekwencje ewentualnej śmierci ubezpieczonego (ubezpieczenie „na życie”).

Wydatki związane z wykupieniem polisy ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności cywilnej, która ma być zabezpieczeniem na wypadek spowodowanych przez Wnioskodawcę szkód w obiektach (majątku) klienta z tytułu nienależycie wykonywanych usług, nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ponoszonych w przyszłości wydatków z tym związanych do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest również wykazanie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Zatem, ww. wydatki, jako mające związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, czyli służące zachowaniu czy też zabezpieczeniu źródła przychodów, poprzez zmniejszenie ewentualnych negatywnych następstw odpowiedzialności cywilnej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jednakże pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Natomiast przy rozważaniu, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na wykupienie dodatkowej polisy ubezpieczeniowej obejmującej ubezpieczenie chorobowe, wypadkowe, zdrowotne i „na życie” na czas podróży służbowej w celu wykonywania zlecenia poza terytorium kraju stanowią koszt uzyskania przychodu, należy ustalić, w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przede wszystkim zaznaczyć, że przedmiotem ww. ubezpieczenia są określone dobra osobiste człowieka, zatem wydatki te mają charakter wydatków osobistych. Nie mają one bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie są wydatkami ponoszonymi w celu powstania lub zwiększenia przychodu oraz zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu. Brak ww. związku przyczynowo skutkowego wyklucza możliwość zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przywołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że Wnioskodawca może do kosztów uzyskania przychodu zaliczyć wyłącznie wydatek poniesiony na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, które ma być zabezpieczeniem na wypadek spowodowanych przez Wnioskodawcę szkód w obiektach (majątku) klienta z tytułu nienależycie wykonywanych usług. Natomiast wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na wykupienie polis ubezpieczeniowych, tj.: ubezpieczenia podróży zagranicznej dla Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy, które ma pokryć potencjalne koszty leczenia w razie zachorowania lub nieszczęśliwego wypadku – ewentualnej rehabilitacji oraz ubezpieczenia na wypadek ewentualnej śmierci Wnioskodawcy, jako wydatki osobiste, nie mogą być one zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.