Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-327/15-3/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-01
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, w części dotyczącej braku, po stronie Wnioskodawcy, obowiązku opodatkowania dokonanej czynności sprzedaży niezabudowanej działki gruntu wraz z udziałem w wewnętrznej drodze dojazdowej położonej na dwóch innych działkach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie braku, po stronie Wnioskodawcy, obowiązku opodatkowania dokonanej czynności sprzedaży niezabudowanej działki gruntu wraz z udziałem w wewnętrznej drodze dojazdowej położonej na dwóch innych działkach.

We wniosku przedstawiono m.in. następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w dniu … października 2007 r., na podstawie aktu notarialnego, nabył do majątku osobistego wraz inną osobą na współwłasność grunty rolne stanowiące dwie niezabudowane działki o numerach ewidencyjnych … oraz …, o powierzchni łącznej … ha w miejscowości …. Działki: numer … i … położone w obrębie … w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w części stanowiły obszar rolniczo-siedliskowy. Przedmiotową nieruchomość nabyto w celach mieszkaniowych, to jest w celach prywatnych. Wnioskodawca zamierzał wybudować wraz z współwłaścicielem dom dwurodzinny oraz prowadzić tam małe gospodarstwo rolne. W chwili dokonywania zakupu działki nie planował ani jej podzielenia, ani sprzedaży w celach zarobkowych.

W dacie nabycia nieruchomości Wnioskodawca nie był czynnym podatnikiem VAT. Rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2010 r. i od tego momentu jest czynnym podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem jego działalności jest sprzedaż aut. Nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca dotychczas nie dokonywał sprzedaży gruntu innego niż we wniosku.

W 2012 r. dokonano zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przekształcając przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości z rolnego na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Z uwagi na fakt, że współwłaściciel, z którym zamierzał wybudować dom dwurodzinny postanowił na stałe zamieszkać za granicą, również Wnioskodawca zmienił swoje plany życiowe. Wnioskodawca złożył wniosek o dokonanie podziału nieruchomości. Na mocy decyzji … z … marca 2013 r. dokonano podziału działek. Działka o numerze ewidencyjnym …. uległa podziałowi na … działek budowlanych. Działka ewidencyjna o numerze … uległa podziałowi na … działek budowlanych. W dniu … listopada 2014 r. współwłaściciele nieruchomości sprzedali jedną z działek o powierzchni … ha na rzecz małżeństwa pozostającego w ustawowej wspólności majątkowej oraz udziały w wewnętrznej drodze dojazdowej położonej na dwóch innych działkach ewidencyjnych. Sprzedana działka nie była dzierżawiona ani uzbrojona w media. W przyszłym roku, w związku z wnioskiem podatnika, działki będą uzbrojone.

Dotychczas sprzedano jedną działkę. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać wszystkich działek jednocześnie. Planuje ich sprzedaż w razie potrzeby podreperowania budżetu w rodzinie. Wnioskodawca nie podejmuje aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie prowadzi profesjonalnych akcji reklamowych, marketingowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca z tytułu sprzedaży wydzielonej działki budowlanej jest podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. i czy jest zobowiązany zapłacić podatek od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej działki?
2.  Czy Wnioskodawca stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. w przypadku sprzedaży pozostałych wydzielonych działek budowlanych w przyszłości?

Wnioskodawca uważa, że w zakresie sprzedaży działek budowlanych, które powstały w wyniku przekształcenia gruntów rolnych na tereny budowlane nie stał się podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży jednej działki oraz nie stanie się nim z chwilą sprzedaży pozostałych działek. Nie jest zatem zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działki. Art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjna nie mające osobowości prawnej, osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby jednak dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Tymczasem, w świetle ogółu okoliczności danej sprawy, sprzedaż działki przez Wnioskodawcę nie odbyła się w ramach wykonywania działalności gospodarczej, a stanowi jedynie wykonywanie prawa własności. Również sprzedaż działek w przyszłości nie będzie się odbywała w ramach działalności gospodarczej.

O tym, czy dokonanie podziału gruntu na kilka działek i ich sukcesywna sprzedaż jest opodatkowania VAT, tj. czy dana osoba będzie występować w roli podatnika VAT, decyduje przede wszystkim zamiar podatnika co do nieruchomości w momencie jej nabycia. Opodatkowaniu podatkiem VAT powinna więc podlegać sprzedaż, jeżeli nieruchomość została nabyta w celach inwestycyjnych – tj. w celu dokonania podziału i odsprzedaży wydzielonych działek z zyskiem lub w celu wykorzystania w inny zarobkowy sposób.

W niniejszej sprawie przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celach inwestycyjnych, a w celach prywatnych. Decyzja o podziale nieruchomości i sprzedaży dziatek wynikła ze zmiany planów życiowych i mieści się w zakresie rozporządzania prywatnym majątkiem. Sprzedaż dziatek wchodzących w skład niniejszej nieruchomości nie stanowi działalności handlowej, gdyż nie była ona nabyta z zamiarem odsprzedaży lub w celach zarobkowych. Ogół okoliczności sprawy wskazuje także, iż Wnioskodawca nie podejmował działań jakie są typowe dla profesjonalnej działalności gospodarczej. Potwierdza to tezę, iż nie nabył on przedmiotowej nieruchomości w celach zarobkowych. Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek nie podjął aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami i nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Tym samym Jego działania nie można porównać do działań osób prowadzących zawodowo działalność gospodarczą, np. w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, czy w zakresie działalności deweloperskiej. Nieruchomość, której dotyczy wniosek o wydanie interpretacji podatkowej podatnik zawsze traktował jako inwestycję prywatną. Wnioskodawca nie podejmował nigdy żadnych czynności typowych dla profesjonalnej działalności gospodarczej. Czynności wykonane przez Wnioskodawcę, tj. zakup gruntu rolnego i następnie po 6 latach uzyskanie decyzji dotyczącej podziału terenu na działki budowlane były czynnościami zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Zatem, skoro w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonuje sprzedaży działek z majątku prywatnego, bez dodatkowych czynności mających cechy zawodowego działania, to w zakresie tej sprzedaży nie występuje on w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i nie musi opodatkowywać sprzedaży działek VAT.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowym, nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Takie stanowisko zgodne jest m.in. z orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, a także orzeczeniami krajowych sądów administracyjnych, np. Wyrok NSA w składzie siedmiu sędziów z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, czy wyrok NSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2011 r. I FSK1655/11.

Ponadto wskazać należy, iż Podatnik nie był czynnym podatnikiem VAT w chwili nabycia nieruchomości. Prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej rozpoczął w 2010 r. Jednak przedmiotem tej działalności nie jest obrót nieruchomościami, lecz sprzedaż aut. Wpływu na opodatkowanie sprzedaży działek z majątku prywatnego nie ma przy tym fakt prowadzenia przez daną osobę innej działalności gospodarczej, z tytułu której jest ona podatnikiem VAT (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, 6 listopada 2007 r., ILPP1/443-89/07-2/TK).

W świetle powyższych rozważań, w ocenie Wnioskodawcy, dokonywanie sprzedaży działek w okolicznościach niniejszej sprawy nie wypełnia definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i nie spełnia przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą działki, o której mowa w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie pytania nr 1, odnoszącego się do zaistniałego stanu faktycznego.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że okazjonalna sprzedaż nieruchomości gruntowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części w ramach majątku osobistego.

W niniejszej sprawie można więc uznać, że – po stronie Wnioskodawcy – miało miejsce wykorzystywanie przedmiotowej niezabudowanej działki gruntu wraz z udziałem w wewnętrznej drodze dojazdowej położonej na dwóch innych działkach (tu: sprzedaż działki o powierzchni … ha z dnia … listopada 2014 r.) wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie posiadania wyłącznie pod warunkiem, że Wnioskodawca nie dokonywał żadnych czynności przygotowawczych do zbycia, w szczególności inicjujących zmianę przeznaczenia składników majątkowych, niezmiennie wykorzystywał je w taki sam sposób dla celów niegospodarczych (niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że – po stronie Wnioskodawcy – zbycie niezabudowanej działki gruntu wraz z udziałem w wewnętrznej drodze dojazdowej położonej na dwóch innych działkach (tu: sprzedaż działki o powierzchni … ha z dnia … listopada 2014 r.) nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż z treści wniosku nie wynika, by Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (w tym w zakresie najmu lub dzierżawy), w której wykorzystywaliby ww. nieruchomość. W opisanej sytuacji Wnioskodawca nie wystąpił zatem w charakterze podatnika, a czynność ta nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu ww. przepisu ustawy. Wobec tego przedmiotowa sprzedaż stanowiła w takim przypadku sprzedaż majątku osobistego Wnioskodawcy, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdują zastosowania.

Reasumując, prawidłowe jest prezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko na tle przedstawionego stanu faktycznego.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie zaznacza się, że w zakresie pytania nr 2, odnoszącego się do zdarzenia przyszłego, w dniu 1 października 2015 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie znak ITPP3/4512-327/15-4/AT.

Końcowo zastrzega się, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków podatkowo-prawnych względem pozostałych współwłaścicieli opisanej we wniosku nieruchomości.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.