Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.7.2017.1.IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-28
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; norma; szacowanie (szacunek)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2016 r. (data wpływu 2 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Z początkiem roku 2015 podatnik prowadził działalność gospodarczą na zasadach ogólnych, do której prowadził księgę przychodów i rozchodów, oraz działalność rolniczą. Podatnik nie korzystał ze zwolnienia Vat więc jest, był czynnym podatnikiem Vat i prowadził rejestry Vat. W ciągu roku podatkowego 2015 podatnik zaczął prowadzić działy specjalne produkcji rolnej w postaci chowu indyków i przekroczył dopuszczalne normy ilościowe, powyżej których był zobowiązany płacić podatek - powyżej 100 sztuk (Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 października 2014 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej).

Podatnik udał się do Urzędu Skarbowego aby złożyć PIT-6, gdyż zamierzał opłacać podatek na podstawie norm szacunkowych, jednak podatnik uzyskał informację, że nie podlega to opodatkowaniu. W związku z powyższym podatnik nie złożył deklaracji PIT-6 na rok podatkowy 2015. Podatnik nie zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze prowadzenia ksiąg podatkowych do działów specjalnych produkcji rolnej. Podatnik nie przekroczył też w roku podatkowym 2015 obrotu 1.200.000 euro.

Podatnik wyliczył podatek dochodowy za rok 2015 wykazany w PIT-36 w oparciu o swoje wewnętrzne zestawienia i przychody pomniejszył o koszty oraz powiększył o stan inwentarza na koniec roku 2015.

Do 20 stycznia 2016 r. podatnik skutecznie złożył deklarację PIT-6 i dnia 12 kwietnia 2016 r. otrzymał decyzję w sprawie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Zmiana sposobu opodatkowania w roku 2016 spowodowała, że podatnik w 2015 roku opodatkował pozostały na koniec roku inwentarz żywy wg zasad ogólnych, który został sprzedany w roku 2016 i w tym też roku został po raz kolejny opodatkowany na podstawie norm szacunkowych czyli 0,85 zł od sprzedanej sztuki. Podatnik chce skorygować wykazany dochód za rok 2015 i wyliczyć go wg norm szacunkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  W jaki sposób podatnik powinien rozliczyć podatek od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej w roku 2015 w zaistniałej sytuacji?
2.  Czy biorąc pod uwagę zaistniały stan faktyczny podatnik ma prawo do zastosowania norm szacunkowych do wyliczenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej w 2015 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy stosując się do art. 24 ust. 4 i biorąc pod uwagę zaistniałą sytuację, dochód za rok 2015 z działów specjalnych produkcji rolnej powinien zostać obliczony w oparciu o normy szacunkowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 2032, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 3 powołanej ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Przy czym, w myśl art. 2 ust. 3a cyt. ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zgodnie z art. 15 ww. ustawy, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 (a więc zasad właściwych dla pozarolniczej działalności gospodarczej), jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ww. ustawy u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do treści art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Artykuł 24 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że normy szacunkowe dochodu rocznego, o których mowa w ust. 4, stosuje się od jednostek powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3 załącznika nr 2, z tym że w przypadku:

1.  upraw w szklarniach i tunelach foliowych – od 1m2 powierzchni ogólnej obliczanej według wewnętrznej długości ścian;
2.  upraw grzybów i ich grzybni – od 1 m2 powierzchni zajętej pod te uprawy;
3.  wylęgarni drobiu – od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu;
4.  zwierząt laboratoryjnych – od 1 sztuki sprzedanych zwierząt – na podstawie zawartych umów dla potrzeb laboratoryjnych, badań i doświadczeń naukowych, analiz i testów prowadzonych w laboratoriach, a także kontroli procesów technologicznych;
5.  hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b-h załącznika nr 2 – od 1 sztuki zwierząt sprzedanych;
6.  hodowli ryb akwariowych – od 1 dm3 objętości akwarium, obliczonej według wewnętrznych długości krawędzi.

Zatem, w zależności od dokonanego przez podatnika wyboru, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej może być ustalany na dwa sposoby:

*   metodą szacunkową,
*   w oparciu o prowadzone przez podatnika księgi (podatkową księgę przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe).

Stosownie do treści przepisu art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym.

W myśl art. 43 ust. 3 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o:

1.  zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji;
2.  zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji;
3.  rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w ciągu roku podatkowego 2015 podatnik zaczął prowadzić działy specjalne produkcji rolnej w postaci chowu indyków i przekroczył dopuszczalne normy ilościowe, powyżej których był zobowiązany płacić podatek - powyżej 100 sztuk. Podatnik nie złożył deklaracji PIT-6 na rok podatkowy 2015, nie zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze prowadzenia ksiąg podatkowych do działów specjalnych produkcji rolnej. Podatnik nie przekroczył też w roku podatkowym 2015 obrotu 1.200.000 euro. Podatnik wyliczył podatek dochodowy za rok 2015 wykazany w PIT-36 w oparciu o swoje wewnętrzne zestawienia i przychodów pomniejszył o koszty oraz powiększył o stan inwentarza na koniec roku 2015. Zmiana sposobu opodatkowania w roku 2016 spowodowała, że podatnik w 2015 roku opodatkował pozostały na koniec roku inwentarz żywy wg. zasad ogólnych, który został sprzedany w roku 2016 i w tym też roku został po raz kolejny opodatkowany na podstawie norm szacunkowych. Podatnik chce skorygować wykazany dochód za rok 2015 i wyliczyć go wg. norm szacunkowych.

Należy stwierdzić, że ze względu na to, iż Wnioskodawca nie zgłosił zgodnie z art. 43 ust. 1 cytowanej ustawy działów specjalnych produkcji rolnej w zakresie chowu indyków i nie wybrał w myśl art. 24 ust. 4 metody opodatkowania uzyskanych dochodów na księdze podatkowej, to dochody z działów specjalnych produkcji rolnej za rok 2015 jest zobowiązany rozliczyć przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2, tj. indyki drób rzeźny – powyżej 100 szt. norma szacunkowa dochodu rocznego od jednostki produkcji wynosi 0,90 zł

Zatem podstawę opodatkowania obliczoną przy zastosowaniu norm szacunkowych – jaką powinien zastosować w 2015 roku Wnioskodawca – stanowi wyłącznie dochód wynikający z iloczynu właściwej dla danego rodzaju produkcji działu specjalnego normy szacunkowej dochodu ilość jednostek produkcji, których ta norma dotyczy. Oznacza to, że dochód nie jest uzależniony od ilości sprzedanej produkcji.

Reasumując, podatnik powinien rozliczyć podatek od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej w roku 2015 na zasadzie norm szacunkowych dochodu.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.