Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.515.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
zapłaconych odsetek od kredytu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt
lokal-lokal mieszkalny
odsetki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 lipca 2025 r. (data wpływu 8
    lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Prowadzi
    jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) pod firmą A.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni zgodnie z wpisem w Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest kupno i sprzedaż nieruchomości na
    własny rachunek. Ponadto Wnioskodawczyni zajmuje się także realizacją projektów
    budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, robotami budowlanymi przy
    obiektach mieszkalnych i niemieszkalnych, wynajmem oraz zarządzaniem własnymi lub
    dzierżawionymi nieruchomościami. Dodatkowo prowadzi również działalność w zakresie
    pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
    Ewidencja rachunkowa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzona jest
    za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Począwszy od momentu
    rozpoczęcia działalności gospodarczej w roku 2017 podatek dochodowy rozliczany jest
    liniowo (PIT 19%). Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług (VAT).
    Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój
    ustawowej wspólności majątkowej.
    W dniu 13 marca 2020 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła lokal mieszkalny,
    finansując zakup ze środków wspólnych (gotówka) należących do małżonków. Decyzja o
    zakupie mieszkania za gotówkę była podyktowana (i) lepszą pozycją negocjacyjną -
    sprzedający był bardziej skłonny do negocjacji ceny w przypadku zakupu za gotówkę oraz
    (ii) koniecznością szybkiego przeprowadzenia transakcji, na czym zależało sprzedającemu -
    w przypadku finansowania zewnętrznego proces zakupu mieszkania uległby wydłużeniu.
    W konsekwencji należy wskazać, że podjęta wówczas decyzja o płatności gotówkowej była
    uzasadniona z ekonomicznego punktu widzenia i pozwoliła uzyskać niższą cenę
    transakcyjną oraz umożliwiła sprawne i terminowe sfinalizowanie zakupu mieszkania.
    Po przeprowadzeniu remontu, od dnia 2 września 2020 r., mieszkanie zostało oddane do
    najmu w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i dochody uzyskiwanie z
    najmu podlegają opodatkowaniu jako dochody z działalności gospodarczej. Wynajem jest
    dokumentowany fakturami VAT, a miesięczny czynsz najmu podlega opodatkowaniu VAT.
    Z uwagi, iż zaangażowane środki na zakup mieszkania były gromadzone w celu
    przeprowadzenia remontu innej nieruchomości, Wnioskodawczyni wraz z mężem
    zdecydowała się na refinansowanie zakupu mieszkania poprzez zaciągnięcie kredytu
    hipotecznego.
    Ze względu na sytuację na rynku finansowym, w której banki niechętnie udzielają
    kredytów hipotecznych w ramach działalności gospodarczej, kredyt został zaciągnięty
    „prywatnie” przez Wnioskodawczynię wraz z mężem. Umowa kredytu została zawarta z
    Wnioskodawczynią i jej mężem jako osobami prywatnymi (a nie w ramach prowadzonej
    przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej). Kredyt został wypłacony 15 marca
    2021 r. w kwocie 700 000 zł. Spłata rozpoczęła się 5 kwietnia 2021 r., a raty kredytu - w
    tym odsetki - regulowane są ze wspólnego rachunku bankowego małżonków.

    Aktualnie Wnioskodawczyni nie uwzględnia kosztów odsetek ponoszonych w związku z
    zaciągniętym kredytem na zakup nieruchomości w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie wyklucza jednocześnie, że w przyszłości może ponownie wystąpić
    sytuacja, w której wraz z małżonkiem zaciągnie „prywatny kredyt hipoteczny na zakup
    mieszkania, które będzie następnie wynajmowane w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Celem niniejszego wniosku jest potwierdzenie możliwości rozpoznania odsetek od kredytu
    na zakup nieruchomości jako kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej w odniesieniu do (i) aktualnie zaciągniętego kredytu i
    spłacanych odsetek - stan faktyczny oraz (ii) odsetek od kredytu, który zostałby zaciągnięty
    w przyszłości - zdarzenie przyszłe.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    2. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a
      wydatkami poniesionymi w związku z zaciągnięciem kredytu hipotecznego istnieje
      związek pośredni. Kredyt został zaciągnięty wyłącznie w celu refinansowania środków
      użytych do nabycia lokalu, który od 2 września 2020 r. stanowi składnik majątku
      wykorzystywany w działalności gospodarczej i generuje opodatkowane przychody z
      najmu dokumentowane fakturami VAT.
      Koszty obsługi kredytu (odsetki, prowizje, opłaty bankowe) są ponoszone w celu
      uzyskania, zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, jakim jest najem tego
      lokalu. Fakt, że kredyt został zaciągnięty po transakcji kupna, nie zmienia jego
      gospodarczego celu, refinansowanie zakupu pozwoliło na utrzymanie płynności
      finansowej oraz przeniesienie ciężaru finansowania na okres eksploatacji lokalu, dzięki
      czemu wydatki kredytowe pozostają wprost powiązane z bieżącym osiąganiem
      przychodów.
    3. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że lokal mieszkalny został wprowadzony do rejestru
      środków trwałych w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

## Pytanie

1. Czy odsetki ponoszone i dotychczas zapłacone w związku ze spłatą „prywatnego”
      kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawczynię i jej męża w celu
      refinansowania zakupu nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej
      mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach tej działalności?
      (stan faktyczny)
    2. Czy w przypadku zaciągnięcia w przyszłości „prywatnego” kredytu hipotecznego przez
      Wnioskodawczynię i jej męża w celu finansowania zakupu nieruchomości
      wykorzystywanej w działalności gospodarczej to wówczas odsetki od tego kredytu
      będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach tej
      działalności? (zdarzenie przyszłe)
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawczyni, odsetki ponoszone i dotychczas zapłacone w związku ze
      spłatą „prywatnego” kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawczynię i jej
      męża w celu refinansowania zakupu nieruchomości wykorzystywanej w działalności
      gospodarczej mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach tej
      działalności (stan faktyczny),

    2. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku zaciągnięcia w przyszłości „prywatnego”
      kredytu hipotecznego przez Wnioskodawczynię i jej męża w celu finansowania zakupu
      nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej to wówczas odsetki od
      tego kredytu będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach
      tej działalności (zdarzenie przyszłe),
    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie
    następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub
    źródłem przychodów oraz być poniesiony w celu ich osiągnięcia lub utrzymania albo
    zabezpieczenia tego źródła, nie figurować na liście kosztów, które nie stanowią kosztów
    uzyskania przychodów, zawartej w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, być odpowiednio udokumentowany.
    Tym samym, aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika
        przez osoby inne niż Podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przy czym - związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    Tym samym kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1
    ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich
    celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu" zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu

    od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt
    uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić
    związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub
    zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła
    przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób
    gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest
    więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w
    przyszłości.
    Należy jednak zauważyć, że nie wszystkie wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
    a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek
    (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki
    (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej,
    jeżeli:
        pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
        kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
        pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
        kapitału
        w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy
        pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
    Jednocześnie, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy: Nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od
    zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Ponadto, według art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od
    pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    W świetle art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów
    podatkowych.
    Z kolei z art. 23 ust. 1 pkt 33 tej ustawy wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających
    koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Należy zaznaczyć, że odsetki są kosztem, jeśli spełniają następujące przesłanki:

        są faktycznie zapłacone,
        pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (zgodnie z art. 22 ust.
        1 ustawy o podatku dochodowym zostały poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów),
        nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Jeżeli zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez
    Podatnika z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, to odsetki od tego kredytu
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, z tym że:
        odsetki od kredytu naliczone (wymagalne), a także zapłacone (bez względu na okres
        za jaki zostały naliczone) do dnia przekazania środka trwałego do używania
        podwyższą jego wartość początkową,
        natomiast odsetki od kredytu wymagalne i zapłacone po oddaniu środka trwałego
        do używania, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie
    faktycznym, spełnione są przesłanki uznania zapłaconych odsetek od prywatnego kredytu
    hipotecznego zaciągniętego wspólnie z małżonkiem za koszt uzyskania przychodu w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną organów podatkowych, istotne dla oceny, czy
    dany wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, jest to, czy dotyczy on
    składnika majątku faktycznie wykorzystywanego w prowadzonej działalności
    gospodarczej. Nie ma przy tym znaczenia czy nieruchomość została nabyta do majątku
    firmowego, czy do majątku osobistego podatnika - kluczowe znaczenie ma bowiem to, czy
    jest ona wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej i czy między poniesionym
    wydatkiem (odsetkami) a przychodem istnieje związek przyczynowo-skutkowy.
    W analizowanym przypadku lokal mieszkalny jest w 100% wykorzystywany w działalności
    gospodarczej Wnioskodawczyni, a przychody z jego najmu są opodatkowane jako
    dochody z prowadzonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że związek pomiędzy
    odsetkami od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości a uzyskiwanymi
    przychodami z działalności gospodarczej jest oczywisty, bezpośredni i gospodarczo
    uzasadniony. Warunkiem kluczowym dla zaliczenia odsetek do kosztów uzyskania
    przychodu jest rzeczywiste przeznaczenie środków z kredytu na cel związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ten warunek w niniejszym stanie faktycznym
    jest spełniony.
    Powszechnie przyjmuje się, że refinansowanie to operacja pieniężna polegająca na
    pozyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych,
    które zostały wydatkowane na jakiś cel. Zatem odsetki stanowiące wynagrodzenie za
    pozyskane w drodze pożyczki środki finansowe służą temu samemu celowi, co pierwotnie
    wydatkowane przez wnioskodawcę środki pieniężne, tj. nabyciu przedmiotowej
    nieruchomości.
    W ocenie Wnioskodawczyni nie ma również znaczenia, że spłata kredytu - w tym odsetek -
    następuje z konta bankowego prowadzonego wspólnie przez małżonków. W sytuacji, gdy
    między stronami istnieje wspólność majątkowa, środki pochodzą z majątku wspólnego, a
    zatem wydatki te można przypisać również Wnioskodawczyni jako podatnikowi.
    Ponadto, odsetki są faktycznie zapłacone, nie zostały umorzone ani nie zwiększały
    wartości inwestycji, gdyż zostały poniesione po oddaniu nieruchomości do używania.

    Oznacza to, że nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art.
    23 ust. 1 pkt 8, 32 oraz 33 ustawy o PIT.
    Podsumowując, skoro nieruchomość została sfinansowana kredytem i służy wyłącznie
    działalności gospodarczej, a zobowiązanie jest spłacane z majątku wspólnego małżonków,
    Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki pozwalające na zaliczenie zapłaconych
    odsetek do kosztów uzyskania przychodu.
    W świetle powyższej analizy dotyczącej stanu faktycznego, również w przypadku
    przyszłego zaciągnięcia przez Wnioskodawczynię prywatnego kredytu hipotecznego,
    którego środki zostaną przeznaczone na potrzeby działalności gospodarczej, zapłacone
    odsetki będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Decydujące
    znaczenie ma bowiem cel wydatkowania środków oraz ich związek z osiąganymi
    przychodami.
    W ramach zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość zaciągania w
    przyszłości kolejnych kredytów hipotecznych, które - podobnie jak poprzedni - zostaną
    zawarte prywatnie, tj. nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Środki
    uzyskane z takich kredytów zostaną przeznaczone bezpośrednio na cele związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, w szczególności na zakup nieruchomości
    wykorzystywanych w tej działalności. W takiej sytuacji zostanie spełniony warunek związku
    pomiędzy wydatkiem a prowadzoną działalnością. Nie będzie również przeszkodą fakt, że
    kredyt zostanie zaciągnięty jako zobowiązanie prywatne - zgodnie z utrwaloną praktyką
    interpretacyjną, istotne jest bowiem rzeczywiste przeznaczenie środków, a nie forma
    zawarcia umowy kredytowej.
    Jeżeli zatem odsetki od przyszłych kredytów będą ponoszone z majątku Wnioskodawczyni
    (w tym również z majątku wspólnego małżonków), zostaną należycie udokumentowane,
    będą dotyczyć składnika majątku wykorzystywanego wyłącznie na potrzeby działalności
    gospodarczej, a ich zaliczenie nie będzie wyłączone na podstawie art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - Wnioskodawczyni będzie miała prawo uwzględnić je w
    kosztach uzyskania przychodu.
    Powyższe konkluzje potwierdzają następujące interpretacje organów podatkowych:
    - Interpretacja indywidualna wydana dnia 1 marca 2025 r. przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej [sygn. 0114-KDIP3-2.4011.817.2024.2.MJ], w której:
    „Jest Pani rezydentem podatkowym Niemiec. Na terytorium Polski prowadzi Pani
    jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na nabywaniu, remontowaniu i
    wynajmowaniu lokali mieszkalnych na rzecz agencji pośrednictwa najmu nieruchomości
    (najem komercyjny). Jest Pani czynnym podatnikiem VAT i jest Pani zarejestrowana dla
    celów tego podatku w Polsce. Pozostaje Pani w związku małżeńskim z rozdzielnością
    majątkową z obywatelem Niemiec. Jako, że nie ma Pani wystarczającej zdolności
    kredytowej w Polsce, w celu sfinansowania zakupu nieruchomości, w sierpniu 2023 r.
    zaciągnęła Pani razem z mężem kredyt gotówkowy w niemieckim banku.
    Następnie w lutym 2024 r. wraz z mężem refinansowała Pani ten kredyt innym tańszym
    kredytem (odsetki w skali rocznej wynoszą 4,79%). Kredyt został w całości przeznaczony
    na cele zakupu nieruchomości w ramach prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej w Polsce. Udział męża w zaciągnięciu kredytu był konieczny z przyczyn
    ekonomicznych. W ten sposób łatwiej było uzyskać finansowanie i warunki kredytu były
    bardziej korzystne.
    Nabycie rzeczonej nieruchomości nastąpiło w październiku 2023 r, a oddanie jej do
    użytkowania po dokończeniu prac remontowych w maju 2024 r. Od tego momentu
    nieruchomość jest wynajmowana, wpisana do Pani rejestru środków trwałych i generuje
    przychody z tytułu działalności gospodarczej.
    [...] Zatem, gdy zaciągnięty kredyt na zakup mieszkania pozostaje w związku z
    przychodami uzyskiwanymi przez Panią z pozarolniczej działalności gospodarczej, to

    zapłacone przez Panią odsetki od tego kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów tej działalności.
    Wobec tego, odsetki ponoszone (zapłacone) przez Panią od kredytu na zakup
    nieruchomości, którą nabyła Pani do majątku odrębnego, od dnia oddania nieruchomości
    do użytkowania stanowią koszty uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej przez Panią w
    Polsce działalności gospodarczej.”
    - Interpretacja indywidualna wydana dnia 22 stycznia 2019 r. Krajowej Informacji
    Skarbowej [sygn. 0112-KDIL3-3.4011.425.2018.1.MM], w której organ stwierdził że: „Z
    przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie doradztwa gospodarczego. Miejscem prowadzenia działalności
    gospodarczej jest mieszkanie, które Wnioskodawca kupił w styczniu 2014 r, korzystając z
    kredytu hipotecznego. Część tego mieszkania (jeden pokój, pomieszczenie o wielkości 10m
    2) Wnioskodawca przeznaczył na prowadzenie działalności gospodarczej. Od kredytu
    hipotecznego Wnioskodawca spłaca co miesiąc odsetki. Mieszkanie nie znajduje się ani nie
    będzie się znajdować w ewidencji środków trwałych: nie zostało zakupione w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej ani też Wnioskodawca nie planuje wprowadzać go
    do ewidencji środków trwałych.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa
    podatkowego, należy stwierdzić, że zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od kredytu
    zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego w części przeznaczonej na prowadzenie
    działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Reasumując - poniesione (zapłacone) odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego
    przez Wnioskodawcę na zakup mieszkania mogą zostać zaliczone jako koszt uzyskania
    przychodu z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w proporcji, w jakiej
    wykorzystuje to mieszkanie na prowadzoną działalność gospodarczą. ”
    - Interpretacja indywidualna wydana dnia 7 grudnia 2023 r. przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej [sygn. 0115-KDIT3.4011.659.2023.1.JS], w której podatnik
    przedstawił następujący stan faktyczny:
    „Jedynym miejscem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest mieszkanie
    zakupione głównie za środki pochodzące z kredytu hipotecznego. Mieszkanie zostało
    zakupione przed rozpoczęciem działalności gospodarczej przez Panią. Mieszkanie ani jego
    cześć nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Nie planuje Pani
    wprowadzić mieszkania ani jego części do ewidencji środków trwałych w przyszłości.
    Współwłaścicielami mieszkania jest Pani wraz z małżonkiem. Jest Pani wraz z małżonkiem
    kredytobiorcami we wspomnianym kredycie hipotecznym. Odsetki od kredytu płatne są
    co miesiąc i są odpowiednio udokumentowane przez Panią.”
    organ stwierdził wówczas, że:
    „Zatem mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe i powołane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzam, że odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup
    mieszkania, które w części jest wykorzystywane na prowadzoną działalność gospodarczą,
    mogą zostać zaliczone jako koszt uzyskania przychodu, zarówno w proporcji w jakiej
    mieszkanie jest wykorzystywane na prowadzoną działalność gospodarczą oraz w proporcji
    w jakiej powierzchnie pomieszczeń użytku ogólnego wykorzystywane są na prowadzoną
    działalność gospodarczą.
    Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.”
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    swojego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Według art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W świetle art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika
        przez osoby inne niż Podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez Podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem
    jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego
    związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do
    osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
      pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę

      pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem
      waluty obcej, jeżeli:
          pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
          kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
          różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki
          (kredytu),
          pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
          kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w
          wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą
          zwróconego kapitału.
    Jednocześnie, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      32) naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w
      tym również od pożyczek (kredytów).
    Ponadto, według art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      33) odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających
      koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    W świetle art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów
    podatkowych.
    Z kolei z art. 23 ust. 1 pkt 33 tej ustawy wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających
    koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Należy zaznaczyć, że odsetki są kosztem, jeśli spełniają następujące przesłanki:
        są faktycznie zapłacone,
        pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (zgodnie z art. 22 ust.
        1 ustawy o podatku dochodowym zostały poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów),
        nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Jeżeli zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez
    Podatnika z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, to odsetki od tego kredytu
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, z tym że:
        odsetki od kredytu naliczone (wymagalne), a także zapłacone (bez względu na okres
        za jaki zostały naliczone) do dnia przekazania środka trwałego do używania
        podwyższą jego wartość początkową,
        natomiast odsetki od kredytu wymagalne i zapłacone po oddaniu środka trwałego
        do używania, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.
    Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową pozarolniczą działalność
    gospodarczą, której przedmiotem jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny

    rachunek. W dniu 13 marca 2020 r. nabyła Pani wraz z mężem lokal mieszkalny, finansując
    zakup ze środków wspólnych (gotówka). Po przeprowadzeniu remontu, od dnia 2
    września 2020 r., mieszkanie zostało oddane do najmu w ramach prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej i dochody uzyskiwanie z najmu podlegają opodatkowaniu
    jako dochody z działalności gospodarczej. Zdecydowała się Pani na refinansowanie
    zakupu mieszkania poprzez zaciągnięcie kredytu hipotecznego. Umowa kredytu została
    zawarta 15 marca 2021 r. Nie wyklucza Pani jednocześnie, że w przyszłości może
    ponownie wystąpić sytuacja, w której wraz z małżonkiem zaciągnie Pani „prywatny” kredyt
    hipoteczny na zakup mieszkania, które będzie następnie wynajmowane w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomości
    lokalowej, między wydatkami związanymi z jej używaniem i eksploatacją a prowadzoną
    działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa powyżej. Wydatki te
    mogą zatem, co do zasady, stanowić koszt uzyskania przychodów. Należy jednak
    zaznaczyć, że wydatki związane z używaniem i eksploatacją nieruchomości lokalowej
    mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej
    jedynie w takim zakresie, w jakim ta nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby tej
    działalności.
    Zatem, gdy zaciągnięty kredyt na zakup mieszkania pozostaje w związku z przychodami
    uzyskiwanymi z pozarolniczej działalności gospodarczej, to zapłacone odsetki od tego
    kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej działalności.
    Natomiast z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że
    refinansowanie zakupu mieszkania poprzez zaciągnięcie kredytu hipotecznego
    niewątpliwie zostało przeprowadzone celem poprawy Pani płynności finansowej tj.
    odzyskaniem zainwestowanego kapitału. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje
    również fakt, że kredyt hipoteczny został zaciągnięty po transakcji kupna lokalu
    mieszkalnego, co zmienia jego cel gospodarczy jakim w chwili obecnej jest możliwość
    pozyskania dodatkowych środków finansowych. Zatem celem zaciągnięcia kredytu nie był
    zakup nieruchomości, tylko możliwość pozyskania dodatkowej gotówki celem
    refinansowania poniesionych kosztów mieszkaniowych. W związku z powyższym należy
    stwierdzić, że wydatki związane z zaciągniętym kredytem hipotecznym (odsetki ponoszone
    i dotychczas zapłacone) nie mogą zostać uznane za wydatek niezbędny i poniesiony w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej już od września 2020 r.,
    natomiast kredyt został zaciągnięty w marcu 2021 roku. Wobec tego przełożenie wpływu
    wydatków związanych z kredytem na zwiększenie przychodów oraz zabezpieczenie ich
    źródła jest iluzoryczne. Podstawowym celem zaciągnięcia kredytu było odzyskanie
    własnych pieniędzy zainwestowanych w nieruchomość, a nie uzyskiwanie przychodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej. Dzięki takiemu mechanizmowi refinansowania
    chciała Pani poprawić swoją płynność finansową i zyskać większą swobodę w zarządzaniu
    budżetem.
    Ponadto jak sama Pani wskazała w opisie wniosku:
      (...) pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a wydatkami poniesionymi w
      związku z zaciągnięciem kredytu hipotecznego istnieje związek pośredni.
    W świetle powyższego, odsetki ponoszone (zapłacone) przez Panią od kredytu
    zaciągniętego w marcu 2021 r. nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.
    Niemniej jednak w przypadku zaciągnięcia w przyszłości „prywatnego” kredytu
    hipotecznego przez Panią w celu sfinansowania zakupu nieruchomości wykorzystywanej
    w Pani działalności gospodarczej, odsetki od tego kredytu będą mogły zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Panią działalności, o ile
    zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w
    dniu wydania interpretacji.
    Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane
    są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla Pani męża.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w
    danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna,
    że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.