Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1035/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-08
Teza: Możliwość zastosowania podmiotowego zwolnienia Wnioskodawcy będącego rzeczoznawcą majątkowym i biegłym sądowym (bez doradztwa)
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; nieruchomości-wycena nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rzeczoznawca; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z 2 stycznia 2014 r. (data wpływu 2 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z podmiotowego zwolnienia od podatku w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z podmiotowego zwolnienia od podatku w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Wniosek uzupełniono pismem z 2 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 stycznia 2015 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia 2 lipca 2007 r. Wnioskodawca rozpoczął jednoosobową działalność pod nazwą Y. Dnia 12 maja 2014 r. została zmieniona nazwa na X. Od 24 października 2007 r. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Firma Wnioskodawcy zajmuje się sporządzaniem operatów szacunkowych, analizą rynku nieruchomości oraz analizami opłacalności inwestycji – PKD: 68.31.Z. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na opracowywaniu operatów szacunkowych tj. pisemnych opinii określających wartość nieruchomości, wartość ograniczonych praw rzeczowych oraz wartość maszyn i urządzeń. W ramach analiz rynku nieruchomości Wnioskodawca sporządza pisemne opinie zawierające skrócony opis badanego segmentu rynku z wyszczególnieniem ilości transakcji wraz z ich cenami transakcyjnymi. Analizy opłacalności inwestycji polegają na sporządzaniu piśmiennej opinii określającej wartość rynkową nieruchomości według stanu po zakończeniu inwestycji oraz koszty zakupu gruntu i koszty wybudowania obiektu budowlanego.

Operaty szacunkowe, analizy rynku nieruchomości oraz analizy opłacalności inwestycji powstają na zlecenia organów samorządowych i państwowych, instytucji finansowych (Gminy, Starostwa, Urzędów Wojewódzkich i Marszałkowskich, Urzędów Skarbowych, Komorników, Banków) oraz osób indywidualnych. Celem powstania operatów szacunkowych w formie opinii pisemnej i analiz dot. praw do nieruchomości i ograniczonych praw rzeczowych jest ich: zbycie, nabycie, zabezpieczenia wierzytelności bankowej z tytułu udzielanego kredytu, egzekucja, określenia wartości dla potrzeb podatkowych, określenia wartości praw do nieruchomości i praw rzeczowych w postępowaniach administracyjnych (dla potrzeb odszkodowania, opłaty, renty, wywłaszczenia, zamiany, uzupełnienia – zgodnie z ustawą o gospodarowaniu nieruchomościami). Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza w przyszłości prowadzić żadnych usług doradczych oraz porad prawnych w tym zakresie.

Wnioskodawca posiada uprawnienia zawodowe i tytuł zawodowy rzeczoznawcy majątkowego. Efektem działalności Wnioskodawcy jest określenie najbardziej prawdopodobnej wartości praw do nieruchomości lub ograniczonych praw rzeczowych uwzględniając ich różne uwarunkowania, dla różnych celów i różnych podmiotów w formie operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości oraz analiz opłacalności inwestycji. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwo” ani pojęcia „rzeczoznawstwo”. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego PWN, Warszawa 1994, „rzeczoznawca to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych, biegły, ekspert”. Natomiast „doradczy” to, według powyższego Słownika, służący radą, doradzający, zaś „doradca” to ten, kto doradza. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” to szereg usług doradczych np: podatkowe, prawne, finansowe. Wydaje się, że użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szerzej jako dostarczenie informacji typu: co, jak, kiedy, w wyniku czego, w oparciu o co, co zrobić lub jak zrobić w konkretnym przypadku – wskazanie sposobu postępowania, udzielenie wyjaśnienia, porady. Natomiast sporządzanie operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości oraz analiz opłacalności (tj. sporządzanie piśmiennej opinii określającej wartość rynkową nieruchomości według stanu po zakończeniu inwestycji oraz koszty zakupu gruntu i koszty wybudowania obiektu budowlanego) wchodzące w zakres kwalifikacji zawodowych nie zawierają elementów doradztwa, a jedynie wskazują informacje o wartości praw do nieruchomości lub ograniczonych praw rzeczowych.

Wnioskodawca nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej i nie prowadził oprócz X (była nazwa j.w. Y). Wnioskodawca jest natomiast biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w zakresie szacowania nieruchomości (sporządza opinie o wartości nieruchomości, wysokości odszkodowań, wynagrodzeń za korzystanie z nieruchomości w ramach prowadzonych postępowań) i działa na zlecenie organów władzy i administracji państwowych takich jak Sąd, Prokuratura, Policja, Urzędy Skarbowe. Świadczenie usług na zlecenie ww. organów przez biegłego sądowego polega na tworzeniu jednego z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym, administracyjnym, przygotowawczym.

W tym przypadku biegły sądowy nie „doradza” organowi prowadzącemu postępowanie w konkretnej sprawie, a jedynie wykonuje opinię stanowiącą dowód w sprawie. Zatem można przyjąć, że jego działanie nie stanowi usług doradztwa, a tym samym i usług prawniczych. Biegłym sądowym Wnioskodawca jest przy Sądzie Okręgowym od dnia 7 stycznia 2008 r.

W roku 2013 wartość objęta działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000 zł. W roku 2014 wartość objęta działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy 150.000 zł.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że wniosek dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego w związku z czym Wnioskodawca prosi o wydanie interpretacji wyłącznie dla jednego zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym i przyszłym można korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadząc działalność gospodarczą w zakresie wyceny nieruchomości (sporządzanie operatów szacunkowych, analiza rynku nieruchomości oraz analiza opłacalności inwestycji), zgodnie z uzyskanymi uprawnieniami zawodowymi i posiadanym tytułem zawodowym rzeczoznawcy majątkowego, w przypadku gdy wartość objętej działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekracza 150.000 złotych, Wnioskodawca może wybrać zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie ustnego zapytania w urzędzie skarbowym odnośnie zwolnienia od towarów i usług Wnioskodawca uzyskał informację, że w jego przypadku jest to możliwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – zgodnie z art. 8 ust. 1 – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany wyżej przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż czynności biegłych w postępowaniu sądowym stanowią usługi, na co wskazuje powołany powyżej przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ich istotą jest bowiem dokonanie na zlecenie określonego świadczenia – wydanie opinii, ekspertyzy, za wynagrodzeniem. Mamy zatem do czynienia z czynnością opodatkowaną – odpłatnym świadczeniem usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, czy też świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 tej ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W oparciu o art. 15 ust. 3 ww. ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Oceny zakresu stosowania przepisów ustawy o VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez biegłych sądowych na zlecenie organu władzy należy dokonywać w świetle uregulowań zawartych w art. 15 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy pod kątem kryterium decydującego o uznaniu tych osób za podatników. Przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 powołanej ustawy przewiduje niezbędny warunek, aby czynności osoby fizycznej nie były uznawane za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a mianowicie związanie wykonującego czynność ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności.

Niewątpliwie przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT nawiązuje do konstrukcji umów cywilnoprawnych, tj. umowy zlecenia i umów o podobnym charakterze. Przy powoływaniu biegłego przez organ procesowy, nawet przy przyjęciu, że organ jest zlecającym wykonanie czynności, nie jest możliwe nawiązanie stosunku prawnego, którego elementem jest odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności. Powołanie biegłych stanowi dla tych osób nie zlecenie wykonania czynności, lecz nakaz wykonywania takich czynności, na powołanych zaś osobach, a nie na zlecającym, spoczywa odpowiedzialność za wykonanie tych czynności.

W przypadku wykonywania przez biegłego zleconych czynności, zlecający nie bierze na siebie odpowiedzialności za czynności biegłego. Na przykład sąd „odpowiada” za wydany wyrok w danej sprawie, nie ma natomiast tożsamości czynności sądu i biegłego, których odbiorcą byłby uczestnik postępowania sądowego. To, że zarówno sąd, jak i powołani biegli sądowi są uczestnikami tego samego procesu wymiaru sprawiedliwości, nie wprowadza jakichkolwiek zależności (co do treści opinii, ekspertyzy) między tymi podmiotami, chociaż występują tu niewątpliwie zdarzenia mogące być określone wzajemnymi relacjami.

Wskazać również należy, że prawo do wykonywania funkcji biegłego sądowego nabywane jest w określonym trybie i po spełnieniu ściśle określonych warunków wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz.U. Nr 15 poz. 133). Biegły sądowy jest osobą, która posiada teoretyczne i praktyczne wiadomości specjalne w danej dziedzinie, potwierdzone stosownym dokumentem i w pełni samodzielnie sporządza zleconą mu opinię (ekspertyzę), kierując się wyłącznie posiadaną wiedzą w tym zakresie. Opinia wydana przez biegłego jest dowodem w postępowaniu sądowym. Przed objęciem funkcji biegły składa przyrzeczenie, iż powierzone mu obowiązki wykonywać będzie z całą sumiennością i bezstronnością. Nikt zatem nie powinien mieć wpływu na treść jego pracy (sporządzenia stosownej opinii).

Z powyższych względów czynności wykonywane przez biegłych nie korzystają z wyłączenia z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest spełniony jeden z warunków określonych w powołanym wyżej art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT odnośnie odpowiedzialności zlecającego wykonanie czynności za ich wykonanie przez zleceniobiorcę.

Uznać zatem należy, że czynności biegłego wykonującego powierzone mu funkcje – sporządzanie opinii – wypełniają dyspozycję art. 8 ust. 1 pkt 3 oraz art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad ogólnych.

Analogicznie czynności polegające na sporządzaniu operatów szacunkowych, analizie rynku nieruchomości oraz analizie opłacalności inwestycji, również stanowią świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad ogólnych.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

2.odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3.odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Według art. 113 ust. 11a przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że świadczenie usług na zlecenie sądu przez biegłego sądowego, nie stanowi usług doradztwa, bowiem biegły sądowy „nie doradza” organowi prowadzącemu postępowanie, lecz tworzy jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym.

Jak ponadto wynika z powyższego Słownika, „rzeczoznawca” to biegły, ekspert. Pojęcia te wymieniono w ww. Słowniku wyjaśniając, że „biegły” to znający się na rzeczy, mający wprawę w czymś, a „ekspert” to specjalista powoływany do wydania orzeczenia lub opinii w sprawach spornych, osoba uznawana za autorytet w jakiejś dziedzinie.

Z przytoczonych definicji nie wynika, by działania rzeczoznawcy miały charakter usług doradczych. Rzeczoznawstwo majątkowe zostało uregulowane w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.).

Zgodnie z art. 174 ust. 1 tej ustawy rzeczoznawstwo majątkowe jest działalnością zawodową wykonywaną przez rzeczoznawców na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle art. 174 ust. 2 ww. ustawy rzeczoznawcą majątkowym jest osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, nadane w trybie przepisów rozdziału 4 niniejszego działu.

W myśl art. 174 ust. 3 cyt. ustawy rzeczoznawca majątkowy dokonuje określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością.

Według art. 174 ust. 3a powyższej ustawy rzeczoznawca majątkowy może sporządzać opracowania i ekspertyzy, niestanowiące operatu szacunkowego, dotyczące:

1.  rynku nieruchomości oraz doradztwa w zakresie tego rynku;
2.  efektywności inwestowania w nieruchomości i ich rozwoju;
3.  skutków finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych;
4.  oznaczania przedmiotu odrębnej własności lokali;
5.  bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości;
6.  określania wartości nieruchomości na potrzeby indywidualnego inwestora;
7.  wyceny nieruchomości zaliczanych do inwestycji w rozumieniu przepisów o rachunkowości;
8.  wyceny nieruchomości jako środków trwałych jednostek w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od 2 lipca 2007 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, od 24 października 2007 r. jest czynnym podatnikiem VAT. Firma Wnioskodawcy zajmuje się sporządzaniem operatów szacunkowych, analizą rynku nieruchomości oraz analizami opłacalności inwestycji – PKD: 68.31.Z. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na opracowywaniu operatów szacunkowych tj. pisemnych opinii określających wartość nieruchomości, wartość ograniczonych praw rzeczowych oraz wartość maszyn i urządzeń. W ramach analiz rynku nieruchomości Wnioskodawca sporządza pisemne opinie zawierające skrócony opis badanego segmentu rynku z wyszczególnieniem ilości transakcji wraz z ich cenami transakcyjnymi. Analizy opłacalności inwestycji polegają na sporządzaniu piśmiennej opinii określającej wartość rynkową nieruchomości według stanu po zakończeniu inwestycji oraz koszty zakupu gruntu i koszty wybudowania obiektu budowlanego.

Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza w przyszłości prowadzić żadnych usług doradczych oraz porad prawnych w tym zakresie.

Wnioskodawca posiada uprawnienia zawodowe i tytuł zawodowy rzeczoznawcy majątkowego. Efektem jego działalności jest określenie najbardziej prawdopodobnej wartości praw do nieruchomości lub ograniczonych praw rzeczowych uwzględniając ich różne uwarunkowania, dla różnych celów i różnych podmiotów w formie operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości oraz analiz opłacalności inwestycji. Sporządzanie operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości oraz analiz opłacalności (tj. sporządzanie piśmiennej opinii określającej wartość rynkową nieruchomości według stanu po zakończeniu inwestycji oraz koszty zakupu gruntu i koszty wybudowania obiektu budowlanego) wchodzące w zakres kwalifikacji zawodowych nie zawierają elementów doradztwa, a jedynie wskazują informacje o wartości praw do nieruchomości lub ograniczonych praw rzeczowych.

Ponadto Wnioskodawca jest biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w zakresie szacowania nieruchomości (sporządza opinie o wartości nieruchomości, wysokości odszkodowań, wynagrodzeń za korzystanie z nieruchomości w ramach prowadzonych postępowań) i działa na zlecenie organów władzy i administracji państwowych takich jak Sąd, Prokuratura, Policja, Urzędy Skarbowe. Świadczenie usług na zlecenie ww. organów przez biegłego sądowego polega na tworzeniu jednego z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym, administracyjnym, przygotowawczym.

W roku 2013 wartość objęta działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000 zł. W roku 2014 wartość objęta działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy 150.000 zł.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, w odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie stwierdzić należy, iż w sytuacji świadczenia przez Wnioskodawcę usług polegających na sporządzaniu operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości, analiz opłacalności inwestycji oraz działalności w zakresie sporządzania jako biegły sądowy opinii sądowych nie obejmujących usług w zakresie doradztwa, w sprawie nie będzie mieć zastosowania wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca od 24 października 2007 r. jest czynnym podatnikiem VAT, natomiast w roku 2013 i 2014 wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000 zł.

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawca nie uzyskał – jak to wynika z wniosku – obrotu ze sprzedaży opodatkowanej przekraczającego kwotę uprawniającą do zwolnienia, to może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przy czym jeżeli wartość sprzedaży przekroczy wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT kwotę 150.000 zł, to Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia podmiotowego począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę, w myśl art. 113 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla podatników prowadzących działalność gospodarczą wybór zwolnienia podmiotowego możliwy jest jedynie od początku roku podatkowego, zatem jeżeli w 2014 r. wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczyła 150.000 zł, to od 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że oprócz czynności jako rzeczoznawca w zakresie sporządzania operatów szacunkowych, analiz rynku nieruchomości i opłacalności inwestycji, Wnioskodawca wykonuje również czynności jako biegły sądowy, zatem do obrotu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego winien wliczać wartość sprzedaży opodatkowanej z całej prowadzonej działalności gospodarczej (tj. zarówno z czynności wykonywanych jako rzeczoznawca jak i z czynności wykonywanych jako biegły sądowy).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że prowadząc działalność gospodarczą w zakresie wyceny nieruchomości (sporządzanie operatów szacunkowych, analiza rynku nieruchomości oraz analiza opłacalności inwestycji), zgodnie z uzyskanymi uprawnieniami zawodowymi i posiadanym tytułem zawodowym rzeczoznawcy majątkowego, w przypadku gdy wartość objętej działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekracza 150.000 złotych, Wnioskodawca może wybrać zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W szczególności niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku, gdyby świadczone przez Wnioskodawcę usługi były usługami doradztwa w jakimkolwiek zakresie (z wyjątkiem doradztwa rolniczego).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.