Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.118.2025.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług dla dzierżawy
obwodów łowieckich.
Słowa kluczowe: dzierżawa
powiat
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII. Zmiany
w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne,
przepisy przejściowe i końcowe -Rozdział 2. Przepisy
przejściowe i końcowe-Przepisy przejściowe
Przepisy: [VAT][WIS] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
stosowania tych zwolnień-Rozdział 2-§ 3-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dzierżawy obwodów łowieckich.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Powiat (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w
    rozumieniu przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jednolity Dz. U. z 2024. 361). Zgodnie z ustawą z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (tekst jedn.: Dz.U z 2024.107.) posiada osobowość prawną i zdolność do
    czynności cywilnoprawnych. W katalogu szczegółowych zadań publicznych realizowanych
    przez powiat znajdują się m.in. sprawy z zakresu ochrony środowiska i przyrody oraz
    rolnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego - art. 4 ust. 1 pkt 13 i 14 tejże ustawy.
    Starosta działając z ramienia Powiatu i wykonując zadania administracji rządowej na
    podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 października 1995 r. - Prawo Łowieckie (tekst
    jedn.: Dz.U. z 2023. 1082) wydzierżawia obwody łowieckie na rzecz Kół Łowieckich.
    Zgodnie z zawartymi umowami, Koła łowieckie zobowiązane są do prowadzenia
    racjonalnej gospodarki łowieckiej, która prowadzona jest w obwodach łowieckich na
    zasadach określonych w ww. ustawie w oparciu i zgodnie z rocznym planem łowieckim
    oraz wieloletnim planem hodowlanym ( art. 8 ust. 1 i 2 ww. ustawy).
    Koła Łowieckie prowadzą gospodarkę łowiecką poprze hodowlę i pozyskanie zwierzyny
    oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt
    łownych. Natomiast obwód łowiecki, który jest przedmiotem dzierżawy koła łowieckiego
    stanowi grunt przeznaczony na cele działalności łowieckiej, rolniczej, o której mowa w art.
    2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Z dzierżawy Koła łowieckie zobowiązane są uiszczać czynsz dzierżawny, ustalony zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 października 2018 r. Kalkulując czynsz
    dzierżawny uwzględnia się powierzchnię obwodów łowieckich, równowartość pieniężną
    żyta oraz ustaloną kategorię obwodów łowieckich. Zgodnie z dotychczasową praktyką
    naliczając czynsz dzierżawny Powiat stosuje stawkę 23% podatku VAT. Dla dzierżawców
    wystawiane są faktury, które stanowią podstawę do dokonania opłaty za dzierżawę
    obwodów łowieckich. Kwota czynszu dzierżawnego do rozliczenia na podstawie art. 31
    ustawy Prawo Łowieckie pomiędzy nadleśnictwa i gminy jest kwotą netto pomniejszoną o
    podatek VAT, który odprowadzany jest od całej kwoty przez wydzierżawiającego.
    Jednakże mając na uwadze właściwe stosowanie przepisów podatkowych, zgodnie z
    bieżącymi interpretacjami Powiat zwraca się z wnioskiem o interpretacje podatkową.

## Pytanie

Czy dzierżawa obwodów łowieckich objęta jest zwolnieniem od podatku od towarów i
    usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.
    w sprawie wolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień ( tekst jedn.: Dz. U. 2023.0.955 )?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stan faktyczny pozwala na przyjęcie zastosowania art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od
    towarów i usług (Dz.U.2024.361 tekst jednolity), zgodnie z którym gruntem
    przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele
    działalności określonej w tym przepisie. Decydujące w kwestii zwolnienia od podatku od
    towarów i usług czynności dzierżawy gruntów (art. 693 k.c.) jest przeznaczenie tychże
    gruntów przez dzierżawcę na cele rolnicze.
    W związku z powyższym, że koła łowieckie przeznaczają grunt na cel rolniczy, to zasadne
    jest aby należność tytułu dzierżawy była objęta zwolnieniem od podatku VAT.

    Mając na względzie powyższe, zdaniem Powiatu w zakresie czynszu dzierżawnego
    obwodów łowieckich ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na
    podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 roku w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (tj.: Dz. U. z 2023.0.955).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanym przypadku Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dla dzierżawy obwodów łowieckich.
    Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie natomiast publicznoprawną), dla tej czynności organ władzy publicznej
    (wydzierżawiający) występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem:
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Z powyższych przepisów wynika że, co do zasady, dzierżawa gruntów stanowi świadczenie
    usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyjątek stanowi dzierżawa
    gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie przywołanego rozporządzenia wykonawczego do ustawy.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza.
    Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy:
      Przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów
      żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych,
      uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów
      drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych
      i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników,
      prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem
      rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna
      okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10
      00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1082 ze zm.), zwanej dalej Prawem łowieckim:
      Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy
      oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w
      zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i
      rybackiej.
    Stosownie do art. 3 Prawa łowieckiego:
      Celem łowiectwa jest:
      1) ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt
      łownych;
      2) ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków
      bytowania zwierzyny;
      3) uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej
      liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu
      równowagi środowiska przyrodniczego;
      4) spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania
      tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy Prawa łowieckiego:

      Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania
      zwierzyny.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Gospodarka łowiecka jest prowadzona w obwodach łowieckich przez dzierżawców
      albo zarządców.
    Na podstawie art. 24 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie leśne i polne.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po
      zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby
      rolniczej:
      1) obwody łowieckie leśne - dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego
      Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe;
      2) obwody łowieckie polne - starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji
      rządowej;
      3) obwody łowieckie znajdujące się na terenie więcej niż jednego powiatu - starosta
      powiatu, na terenie którego znajduje się największa część obwodu łowieckiego.
    W rozpatrywanej sprawie Starosta wydzierżawia obwody łowieckie na rzecz kół łowieckich.
    Pomiędzy stronami zawierane są umowy cywilnoprawne dzierżawy obwodów łowieckich.
    Zgodnie z zawartymi umowami koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia racjonalnej
    gospodarski łowieckiej, która prowadzona jest w obwodach na zasadach określonych
    ustawie, w oparciu i zgodnie z rocznym planem łowieckim oraz wieloletnim łowieckim
    planem hodowlanym. Z dzierżawy koła łowieckie zobowiązane są uiszczać czynsz
    dzierżawny.
    Obwody łowieckie stanowią grunty przeznaczone na cele działalności rolniczej, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Działania związane z
    gospodarką łowiecką mieszczą się w pojęciu działalności rolniczej, a więc obwody
    łowieckie stanowią grunty przeznaczone na cele działalności rolniczej.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Z uwagi na przytoczone przepisy prawa w świetle przedstawionych okoliczności należy
    stwierdzić, że decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności
    dzierżawy gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę − na cele rolnicze.
    Jak wynika z opisu sprawy, koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia racjonalnej
    gospodarki łowieckiej w obwodach. Tym samym, został spełniony warunek do
    zastosowania dla ww. usługi dzierżawy obwodów łowieckich zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia
    2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień.
    W konsekwencji, dzierżawa obwodów łowieckich na rzecz kół łowieckich korzysta ze
    zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z
    20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.