Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.113.2024.15.MD; 0112-KDIL2-
1.4011.415.2024.9.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Analizowane świadczenie w postaci nieodpłatnej renty będzie
podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn, nie
będzie więc podlegało opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: grupa-grupa podatkowa
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od
osób fizycznych
podatek-podatek od spadków i darowizn
renta
renta-renta nieodpłatna
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Nabycie pod warunkiem zawieszającym/rozwiązującym
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Nabycie w częściach
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Powstanie obowiązku podatkowego-Nieodpłatna:
służebność, renta, użytkowanie
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Wartość świadczeń powtarzających się
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Świadczenia powtarzające się
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4 Wysokość
podatku-Grupy podatkowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 1-pkt 8
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 1a
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 2
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 4
1

[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 12
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 13 (uchylony od 20.08.2025 r.)-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4-art. 14

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 maja 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek
    dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie skutków podatkowych ustanowienia nieodpłatnej renty. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 9 lipca 2024 r. (wpływ 10 lipca 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Pan (...) (Profesor)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...) (Uczelnia)
      NIP: (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Profesor jest pracownikiem Uczelni (jest nauczycielem akademickim) oraz obecnie pełni
    na Uczelni funkcję Rektora. Zgodnie ze Statutem Uczelni Rektor kieruje działalnością
    Uczelni oraz jest przełożonym pracowników, doktorantów i studentów. Rektor podejmuje
    decyzje oraz wydaje akty wewnątrzuczelniane w sprawach, których Ustawa lub Statut nie
    zastrzega do kompetencji innych organów. Statut określa poszczególne kompetencje
    Rektora szczegółowo. Należy do nich m.in. reprezentowanie Uczelni oraz zarządzanie
    Uczelnią. Rektor jest wybierany przez Radę Powierniczą Uczelni na określoną kadencję,
    zaś Przewodniczący Rady Powierniczej (który mocą Statutu pełni równocześnie funkcję
    Prezydenta) ustala wynagrodzenie Rektora z tytułu pełnienia funkcji. Statut określa
    również okoliczności, w których Rektor może być odwołany lub w jakich okolicznościach
    jego mandat wygasa, np. w wyniku rezygnacji. Jeśli w trakcie kadencji nie wystąpią
    przypadki, o których mowa w Statucie, Rektor przestaje pełnić funkcję z upływem terminu,
    określonego w akcie jego powołania lub pełni funkcję do czasu powołania kolejnego
    Rektora. Rektor może zostać wybrany na kolejne kadencje. Zaś jego wynagrodzenie za
    każdym razem może zostać określone w inny sposób lub w innej wysokości.
    Na wynagrodzenie Profesora składa się wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela
    akademickiego oraz dodatek funkcyjny z tytułu pełnienia funkcji Rektora. Z tytułu
    stosunku pracy z uczelnią Profesor jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych w zakresie wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku funkcyjnego, zaś
    Uczelnia w tym zakresie pełni funkcję płatnika.
    Zgodnie ze Statutem, przedstawicielem Założyciela w Uczelni jest Prezydent. Jego
    kompetencje są odmienne od kompetencji Rektora. Do zadań Prezydenta należy m.in.
    pełnienie funkcji przewodniczącego Rady Powierniczej, ustalanie wynagrodzenia Rektora,
    kwitowanie działalności Rektora. Założyciel Uczelni (podmiot, który utworzył uczelnię
    niepubliczną) ustala wynagrodzenie Prezydenta z tytułu pełnienia funkcji. Prezydent
    przestaje pełnić funkcję z upływem terminu, określonego w akcie jego powołania lub pełni
    tę funkcję do czasu powołania kolejnego Prezydenta. Prezydent może zostać wybrany na
    kolejne kadencje. Zaś jego wynagrodzenie może zostać określone w inny sposób lub w
    innej wysokości.

    Wynagrodzeniem Prezydenta jest dodatek funkcyjny. Osoba powołana na stanowisko
    Prezydenta może jednocześnie być zatrudniona jako nauczyciel akademicki na Uczelni.
    Wtedy pobiera jeszcze wynagrodzenie zasadnicze. Z tytułu zatrudnienia na Uczelni
    Prezydent jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie
    wynagrodzenia dodatku funkcyjnego (oraz wynagrodzenia zasadniczego, jeśli jest
    jednocześnie nauczycielem akademickim), zaś Uczelnia z tego tytułu pełni funkcję płatnika.
    W sytuacji upływu kadencji Rektora oraz niepowołania na nową kadencję, Profesor może
    zostać powołany do pełnienia funkcji Prezydenta za wynagrodzeniem, obejmującym
    dodatek funkcyjny, innym, niż wcześniej przysługujące wynagrodzenie z tytułu pełnienia
    funkcji Rektora. Profesor może też zakończyć swoją działalność na Uczelni na funkcji
    Rektora (możliwe jest również ponowne powołanie go na stanowisko Rektora, po kadencji
    na stanowisku Prezydenta). Decyzja w tym zakresie nie została jeszcze podjęta. Liczba
    kadencji pełnienia funkcji Rektora jest nieokreślona. To samo dotyczy liczby kadencji na
    stanowisku Prezydenta.
    Ponadto, po zakończeniu kadencji na stanowisku Rektora lub Prezydenta, Profesor może
    w dalszym ciągu pozostawać też zatrudniony w uczelni w innym charakterze, np.
    nauczyciela akademickiego. Z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze.
    Uczelnia zamierza ustanowić na rzecz Profesora rentę, a następnie zawrzeć z nim umowę
    w rozumieniu art. 903 Kodeksu cywilnego, zobowiązując się względem niego do przyszłych
    świadczeń okresowych w pieniądzu (raz na miesiąc). Renta zostanie ustanowiona
    dożywotnio uchwałą Komisji ds. Wynagrodzeń Rady Powierniczej Uczelni oraz
    nieodpłatnie. W tej samej umowie zostanie ustanowiona również renta na rzecz małżonki
    Profesora. Ponadto Uczelnia zamierza ustanowić rentę na rzecz dwóch innych swoich
    pracowników oraz ich współmałżonków. W tym zakresie z ww. osobami zostaną zawarte
    odrębne umowy w rozumieniu art. 903 Kodeksu cywilnego.
    Komisja ds. Wynagrodzeń Rady Powierniczej Uczelni jako właściwy organ w tej sprawie,
    podejmie uchwałę, która będzie stanowiła upoważnienie do zawarcia m.in. umowy renty z
    Profesorem oraz jego małżonką. W uchwale określone zostaną warunki świadczeń, w
    szczególności: osoby uprawnione, okres na jaki renta została przyznana, warunek, że
    renta przysługuje od dnia ustania zatrudnienia lub pełnienia określonej funkcji w Uczelni,
    przedmiot świadczenia, wysokość świadczeń, okresy świadczeń (miesiąc/kwartał/rok),
    terminy płatności (czy renta jest płatna z góry, czy z dołu, czy też w określonym dniu).
    Ustalone warunki – z wyłączeniem wysokości świadczenia – będą podobne dla trzech osób
    zatrudnionych na Uczelni (z zastrzeżeniem, że w przypadku rent pozostałych dwóch osób i
    ich małżonków decyzję będzie podejmował Rektor, nie Komisja Rady Powierniczej).
    Odrębne postanowienia będą dotyczyły renty na rzecz małżonki Profesora, której przyzna
    się rentę na okoliczność śmierci Profesora. Ponadto uchwała może zawierać inne
    postanowienia, tj. zobowiązanie do zatrudnienia osoby w Uczelni do dnia przejścia na
    emeryturę.
    W wykonaniu tej uchwały z każdym z uprawnionych zawarta zostanie umowa, o której
    mowa w art. 903 Kodeksu cywilnego. Z Profesorem zostanie zawarta umowa, wedle której
    Uczelnia zobowiąże się na jego rzecz do wypłaty świadczeń okresowych w pieniądzu, w
    związku z ustanowioną uchwałą Uczelni rentą okresową (miesięczną, kwartalną lub
    roczną), ustanowioną dożywotnio i nieodpłatnie – począwszy od pierwszego dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie pełnienia przez Profesora
    funkcji Rektora lub funkcji Prezydenta, w wysokości jego ostatniego dodatku funkcyjnego z
    tytułu pełnienia funkcji Prezydenta lub funkcji Rektora w Uczelni, waloryzowaną corocznie
    wskazanym w umowie wskaźnikiem (np. wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług
    konsumpcyjnych ogłaszanym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni
    kwartał ubiegłego roku kalendarzowego), wypłacaną z góry do określonego dnia danego
    okresu (miesiąca, kwartału/roku). Renta zostanie ustalona w oparciu o dodatek funkcyjny
    z tytułu pełnienia tej funkcji, która upłynęła jako ostatnia. Warunkiem ustalenia renty w

    określonej wysokości jest zakończenie kadencji na określonej funkcji. Dla przykładu, jeśli
    Rektor zakończy swoją kadencję i nie zostanie powołany na Prezydenta, będzie
    przysługiwała mu wyłącznie renta w wysokości ostatniego dodatku funkcyjnego z tytułu
    pełnienia funkcji Rektora. Jeśli zaś – po upływie kadencji na stanowisku Rektora – zostanie
    powołany na funkcję Prezydenta, będzie przysługiwała mu wyłącznie renta w wysokości
    ostatniego dodatku funkcyjnego z tytułu pełnienia funkcji Prezydenta (z zastrzeżeniem
    waloryzacji w obu przypadkach). Umowa będzie zawierać nawiązanie do zatrudnienia
    Profesora na funkcji Rektora lub Prezydenta Uczelni.
    W momencie zawierania umowy renty z Profesorem nie będzie znana wysokość
    pierwszego świadczenia okresowego z tytułu renty, ponieważ nieznana jest ostatnia
    funkcja Profesora na Uczelni (Rektor/Prezydent), a tym samym nieznany jest wymiar
    ostatniego dodatku funkcyjnego z tytułu pełnienia funkcji Prezydenta lub funkcji Rektora
    Uczelni. Nie będzie również możliwa do określenia całkowita wysokość przyszłej renty w
    okresie 10 lat od powstania zobowiązania z tego tytułu – z powodu okoliczności podanej w
    zdaniu poprzednim oraz z powodu nieznanej wartości wskaźnika waloryzacji. Zgodnie ze
    Statutem kompetencje Rektora oraz Prezydenta różnią się od siebie. Tak samo różnić się
    może wynagrodzenie z tytułu pełnienia każdej z tych funkcji, w tym wysokość dodatku
    funkcyjnego. Poza tym, nie wiadomo, czy i kiedy zrealizuje się zastrzeżenie o zakończeniu
    zatrudnienia w ramach funkcji Rektora lub Prezydenta.
    Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy z tytułu ustanowienia renty w trybie określonym w stanie faktycznym (winno być:
      zdarzeniu przyszłym) Profesor, beneficjent z tytułu renty, będzie podatnikiem podatku
      od spadków i darowizn? Jeśli tak, do jakiej grupy podatkowej w rozumieniu art. 14
      ustawy o podatku od spadków i darowizn należy zakwalifikować osobę Profesora, na
      którego rzecz ustanowiono rentę? Czy jest możliwe zakwalifikowanie do jakiejkolwiek z
      wymienionych grup, skoro kwalifikację do grup przeprowadza się z uwzględnieniem
      stosunku osobistego?
    2. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, czy na podstawie postanowień umów w
      zakresie wysokości okresowego (powtarzającego się) – w zakresie ustaleń co do
      sposobu obliczania przyszłych świadczeń (na podstawie kwoty przyszłego ostatniego
      wynagrodzenia z tytułu pełnienia jednej z dwóch funkcji oraz dokonanej waloryzacji) –
      należy przyjąć, że zastosowanie znajdzie art. 12 ustawy o podatku od spadków i
      darowizn? Czy podstawa opodatkowania będzie ustalana stopniowo w miarę
      wykonywania umowy?
    3. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, czy należy uznać, iż obowiązek
      podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się warunku zawieszającego, którym jest
      zakończenie pełnienia funkcji na Uczelni, stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o podatku
      od spadków i darowizn? Czy obowiązek podatkowy powstaje w momencie zawarcia
      umowy, czy też dopiero w momencie ustalenia prawa do renty (zakończenie pełnienia
      funkcji)?
    4. Czy z tytułu ustanowienia (czyli zobowiązania się mocą umowy do wypłaty renty na
      określonych warunkach) lub wypłaty renty w trybie określonym w stanie faktycznym
      (winno być: zdarzeniu przyszłym) Profesor, beneficjent z tytułu renty, będzie
      podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, zaś Uczelnia będzie z tego
      tytułu płatnikiem podatku lub będzie zobowiązana do innych czynności?
    5. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca, czy zasadne jest traktowanie
      powyższego świadczenia jako nieodpłatnego świadczenia beneficjenta renty
      (Profesora), opodatkowanego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ustawy o

      podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli Profesor nie pozostaje zatrudniony na
      uczelni lub jako wynagrodzenia ze stosunku pracy, gdy mimo zakończenia pełnienia
      funkcji Rektora lub Prezydenta, wciąż pozostaje zatrudniony na innej podstawie
      (nauczyciela akademickiego)?
    Państwa stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Państwa zdaniem:
    1. Renta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ
      pomiędzy Uczelnią a Profesorem brak jest stosunku osobistego, o którym mowa w art.
      14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Profesor nie może być
      zakwalifikowany do żadnej grupy podatkowej.
    2. Jeśli odpowiedź na pytanie 1 jest błędna, zastosowanie znajdzie art. 12 ustawy o
      podatku od spadków i darowizn. Podstawa opodatkowania będzie ustalana stopniowo
      w miarę wykonywania umowy.
    3. Jeśli odpowiedź na pytanie 1 jest błędna, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
      ziszczenia się warunku zawieszającego, którym jest zakończenie pełnienia funkcji na
      Uczelni, stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    4. Profesor z tytułu wypłaty renty będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób
      fizycznych, ponieważ nie będzie opodatkowany z tego tytułu podatkiem od spadków i
      darowizn. Wobec tego Uczelnia wykonuje obowiązki określone w art. 42a ust. 1 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc jest obowiązana sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu.
    5. Z tytułu wypłaty renty przychód zawsze powstaje na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 i art.
      20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 903 Kodeksu cywilnego, przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się
    względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach
    oznaczonych tylko co do gatunku. Natomiast stosownie do art. 907 § 1 Kodeksu
    cywilnego, przepisy działu niniejszego stosuje się w braku przepisów szczególnych także w
    wypadku, gdy renta wynika ze źródeł pozaumownych.
    Art. 24 ust. 10 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi, że osoba wybrana albo
    powołana do pełnienia funkcji rektora jest zatrudniana w uczelni jako podstawowym
    miejscu pracy w rozumieniu ustawy nie później niż z dniem rozpoczęcia kadencji.
    Właściwy organ uczelni wyższej publicznej lub niepublicznej może natomiast przewidywać
    określone świadczenia z tytułu zatrudnienia i pełnienia funkcji na uczelni. W uczelniach
    publicznych jest to w szczególności wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatek funkcyjny
    (art. 140 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym). W uczelniach niepublicznych
    wynagrodzenie można ustalić w sposób bardziej elastyczny, choć zazwyczaj składa się nań
    wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny. Niemniej dopuszczalne również jest
    ustalenie innych składników wynagrodzenia lub ściśle związanych z wynagrodzeniem lub
    wynikających z pełnienia określonej funkcji.
    Te „inne składniki” mogą wynikać z różnych wewnątrzzakładowych źródeł prawa, tj.
    regulamin wynagradzania, statut, uchwały właściwych organów. Alternatywą dla
    ustanowienia wypłaty w formie renty umownej byłoby ustanowienie takiego świadczenia
    w regulaminie wynagradzania, gdzie określiłoby się kryteria, które winny być spełnione.

    W analizowanym wypadku świadczenie w postaci renty wynika z uchwały organu uczelni
    oraz jest wykonywane przez zawarcie umowy renty w rozumieniu art. 903 Kodeksu
    cywilnego, stosownie do upoważnienia zawartego w uchwale. W dodatku jego związek z
    zatrudnieniem jest bezpośredni. Należność otrzymywana na podstawie umowy renty jest
    ściśle związana z zatrudnieniem Profesora i pełnieniem funkcji Rektora, stosownie do art.
    24 ust. 10 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz odpowiednimi zapisami Statutu.
    Wynagrodzenie Profesora z tytułu pełnienia określonej funkcji, tj. Rektora lub Prezydenta,
    ma umocowanie w uchwale Komisji ds. Wynagrodzeń Rady Powierniczej Uczelni lub
    decyzji Założyciela Uczelni. Renta jest uchwalana w ścisłym związku z zatrudnieniem na
    określonym stanowisku. W szczególności jej wysokość jest uzależniona od wysokości
    dodatku funkcyjnego (stanowi jego równowartość).
    Dlatego świadczenie powinno być traktowane pod względem podatkowym analogicznie
    do innych świadczeń ze stosunku zatrudnienia lub istniejących w ścisłym związku z
    zatrudnieniem, tj. renta lub inne świadczenie należne po ustaniu pełnienia funkcji,
    określone w regulaminie wynagradzania. W obu przypadkach zastosowanie powinny
    znaleźć przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i nie ma
    uzasadnienia do stosowania przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn do rent
    ustanowionych mocą umowy. Za takim stanowiskiem świadczy przede wszystkim
    argument, iż w analogicznych sytuacjach nie powinno być zróżnicowania w
    opodatkowaniu, w szczególności zaś takiego, które by wymagało zastosowania dla
    analogicznych sytuacji innych ustaw. Zróżnicowanie oznaczałoby naruszenie zasady
    równości, o której mowa w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
    Wprawdzie art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn wprost stanowi, iż
    podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności, to aby mówić o opodatkowaniu w tym
    zakresie musiałby wpierw istnieć przedmiot opodatkowania, czyli przedmiot świadczenia z
    tytułu renty.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w
    drodze nieodpłatnej służebności, renty oraz użytkowania, obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą ustanowienia tych praw. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, iż
    umowa renty, już z chwilą jej zawarcia, rodzi obowiązek w podatku od spadków i darowizn
    po stronie ustanawiającego rentę.
    Jednak w analizowanej sytuacji przepis ten nie może znaleźć zastosowania, ponieważ
    przedmiot opodatkowania nie istnieje, nie ma pewności, że kiedykolwiek powstanie (np.
    śmierć beneficjenta przed ziszczeniem się warunku), jeśli powstanie, to kiedy, z jakiego
    tytułu, czy też w jakiej wysokości. Odmienne przyjęcie może prowadzić do takiego skutku,
    że przedmiotem opodatkowania byłaby wartość oderwana od rzeczywistości, wartość
    hipotetyczna, a nadto opodatkowanie może nastąpić na długo przed samym ziszczeniem
    się warunku (tj. zakończenie pełnienia funkcji Rektora).
    Opodatkowanie nie może następować w całkowitym oderwaniu od celu ustawy
    podatkowej, choćby było zgodne z jej literalnym brzmieniem. Podatek od spadków i
    darowizn jest podatkiem majątkowym, czyli podatkiem od przejmowania majątku. Jego
    istotą jest powiększanie majątku poprzez nieodpłatne nabywanie rzeczy lub praw
    majątkowych. W sytuacji, gdy ustanowiono rentę, której przedmiot w momencie
    ustanawiania nie istnieje, nie ma pewności co do jego zaistnienia, ani tytułu, z którego
    powstanie, ani wysokości, wykluczone jest uznanie, iż doszło do powiększenia majątku (w
    momencie zawarcia umowy renty). Tym samym umowa renty – w opisanych
    okolicznościach – nie jest opodatkowana podatkiem od spadków i darowizn.

    Ponadto opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn nie następuje także z tej
    przyczyny, iż brak jest relacji osobistej między Uczelnią a Profesorem, co oznacza, iż
    Profesor nie ma statusu Podatnika tego podatku.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od
    spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Ustawa, określając przedmiot opodatkowania w art. 1, nie ogranicza kręgu darczyńców do
    osób fizycznych. W zasadzie ustawa w żadnym miejscu nie określa podatnika tego
    podatku. Tymczasem zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeśli mowa o ustawach
    podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz
    niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot
    opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki
    podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników,
    płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Z kolei w myśl
    art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub
    jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw
    podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Osoba podatnika nie może być zatem
    przedmiotem spekulacji, lecz powinna być ściśle zdefiniowana w ustawie podatkowej.
    Jednak ustawa o podatku od spadków i darowizn pozwala jedynie na domniemania w tym
    zakresie na podstawie zapisów art. 14, znajdującego się w Rozdziale 4, pt. „Wysokość
    podatku”. W tym artykule uzależnia się wysokość podatku od grupy podatkowej, czyli
    relacji między darczyńcą a obdarowanym. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o zaliczenie do
    grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której
    lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
    1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
      ojczyma, macochę i teściów;
    2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
      pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa
      małżonków, małżonków innych zstępnych;
    3) do grupy III – innych nabywców.
    Bez wątpienia Profesor w stosunku do Uczelni nie należy do grupy I lub II. Może należeć
    jedynie do grupy III. Jednak ze względu na brak określenia kategorii podatnika w ustawie
    oraz niemożności twierdzenia o relacji osobistej między Profesorem a Uczelnią, należy
    uznać, że wypada również poza tę grupę.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego (sjp.pwn.pl), „osobisty” oznacza:
    1. «odnoszący się do danej osoby»; 2. «dokonany przez daną osobę». Z przykładów
    zawartych w Korpusie języka polskiego wynika, że chodzi o osobę fizyczną, a nie o byt
    prawny. Mając to na uwadze, należy stwierdzić, iż pojęcie „relacji osobistej” jest
    nieadekwatne do opisu stosunków między Uczelnią a Profesorem.
    W tej sytuacji zastosowanie powinien znaleźć art. 2a Ordynacji podatkowej, stanowiący, że
    niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga
    się na korzyść podatnika. Takie wątpliwości powstają w zakresie relacji Profesora z
    Uczelnią. Zatem Profesor nie powinien być uznany za podatnika tego podatku.
    Ad. 2
    Odpowiedź na to pytanie jest udzielona przy założeniu, że odpowiedź na pytanie 1 jest
    taka, iż renta podlega podatkowi od spadków i darowizn.

    Artykuł 12 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że jeżeli przedmiotem
    nabycia jest prawo majątkowe polegające na obowiązku świadczeń powtarzających się na
    rzecz nabywcy, a wartość tego prawa nie może być ustalona w chwili powstania
    obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania ustala się w miarę wykonywania tych
    świadczeń. Naczelnik urzędu skarbowego może jednak za zgodą podatnika przyjąć za
    podstawę opodatkowania prawdopodobną wartość świadczeń powtarzających się za cały
    czas trwania obowiązku tych świadczeń.
    Niewątpliwie świadczenia z tytułu renty nie dają się skwantyfikować w momencie
    zawierania umowy renty. Ich wysokość jest uzależniona od kilku różnych okoliczności.
    Przede wszystkim nie ma pewności, że zobowiązanie do wypłaty renty w ogóle powstanie
    (np. śmierć Profesora przed zakończeniem kadencji). Z kolei wysokość świadczenia jest
    uzależniona od przyszłych decyzji organów uczelni oraz zgody Profesora (np. w zakresie
    wysokości dodatku funkcyjnego, powołania na kolejną kadencję Rektora lub na kadencję
    Prezydenta), od waloryzacji świadczenia.
    Mając to na uwadze, uzasadnione jest odwołanie się do literalnej wykładni art. 12 o
    podatku od spadków i darowizn, zgodnie z którą należy ustalać podstawę opodatkowania
    w miarę wykonywania świadczeń.
    Z tej przyczyny art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie może
    znaleźć zastosowania. Nie jest możliwe ustalenie wysokości świadczenia za okres 10 lat.
    Ad. 3
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w
    drodze nieodpłatnej służebności, renty oraz użytkowania obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą ustanowienia tych praw.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu
    pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się
    warunku. Naczelnik urzędu skarbowego może jednak ustalić należność podatkową, jaka
    przypadałaby w razie ziszczenia się takiego warunku, i należność tę zabezpieczyć.
    Zgodnie z art. 89 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych
    albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków
    czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).
    Zastrzeżenie uzależniające od zdarzenia przyszłego i niepewnego powstanie skutków
    czynności prawnej określa się mianem warunku zawieszającego.
    Zastrzeżenie, że prawo do renty powstanie w sytuacji zakończenia zatrudnienia na funkcji
    Rektora lub Prezydenta Uczelni kreuje warunek zawieszający. Dlatego obowiązek
    podatkowy nie może powstać z chwilą zawarcia umowy renty, lecz odroczony jest do
    momentu, kiedy warunek się spełni, czyli Profesor zakończy zatrudnienie w ramach jednej
    z określonych funkcji, o ile zakończenie zatrudnienia w ogóle nastąpi.
    Ad. 4-5
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz art. 2 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli przychód nie podlega
    podatkowi od spadków i darowizn, może podlegać podatkowi dochodowemu od osób
    fizycznych.
    Brak opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn oznacza, iż renta będzie
    opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stosownie do art. 1, art. 2
    ust. 1 pkt 3, art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zakończenie pełnienia funkcji oznaczać będzie, że powstało prawo do otrzymywania renty
    w określonym terminie oraz w określonej wysokości. Dochody z tego tytułu powinny być
    opodatkowane podatkiem dochodowym w momencie otrzymania świadczenia i w miarę
    jego wykonywania. Przy czym, w momencie, gdy Profesor przestanie pełnić funkcję

    Rektora lub Prezydenta i nie będzie zatrudniony przez Uczelnię, dochód tego tytułu będzie
    pochodził z innych źródeł.
    W takiej sytuacji Uczelnia powinna zastosować art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym osoby fizyczne prowadzące
    działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub
    świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie
    są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego,
    są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i
    przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
    zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Uczelnia nie będzie zatem pełniła funkcji płatnika w zakresie tego świadczenia, a powinna
    wyłącznie sporządzić stosowną informację i przesłać ją urzędowi skarbowemu oraz
    podatnikowi (Profesorowi). Ten z kolei we własnym zakresie dokonuje opodatkowania
    świadczenia. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy Profesor nie jest już zatrudniony na uczelni,
    jak również, gdy pozostaje na niej zatrudniony jako nauczyciel akademicki. Renta w
    wysokości dodatku funkcyjnego jest bowiem związana ściśle z pełnioną funkcją Rektora
    lub Prezydenta.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek wspólny – 5 września 2024 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0111-KDIB2-3.4015.113.2024.6.MD 0112-KDIL2-1.4011.415.2024.5.TR,
    w której uznałem Państwa stanowisko za:
    · w części dotyczącej ustalenia przynależności do grupy podatkowej w podatku od
      spadków i darowizn – nieprawidłowe,
    · w części dotyczącej ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o art. 12 ustawy o
      podatku od spadków i darowizn – nieprawidłowe,
    · w części dotyczącej ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku
      od spadków i darowizn – prawidłowe,
    · w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 19 września 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    17 października 2024 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    12 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2523/24.
    Odstąpiłem od wniesienia skargi kasacyjnej.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 13 maja 2025 r.
    Otrzymałem prawomocne orzeczenie 15 lipca 2025 r.

    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        - w części dotyczącej ustalenia przynależności do grupy podatkowej w podatku od
        spadków i darowizn – nieprawidłowe,
        - w części dotyczącej ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o art. 12
        ustawy o podatku od spadków i darowizn – prawidłowe,
        - w części dotyczącej ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w
        podatku od spadków i darowizn – prawidłowe,
        - w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków
    i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. poz. 596):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Ustawa nie definiuje pojęcia „renty”, w związku z czym w tym zakresie należy sięgnąć do
    przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Jak wynika z art. 903 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych
      świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku.
        1Art. 903 cyt. Kodeksu stanowi, że:
      Umowa renty powinna być stwierdzona pismem.
    Z art. 906 § 2 ww. Kodeksu wynika, że:
      Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie.
    Stosownie do treści art. 907 § 1 tego Kodeksu:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się w braku przepisów szczególnych także w
      wypadku, gdy renta wynika ze źródeł pozaumownych.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8, ust. 1a oraz ust. 2-4 tej ustawy:

      Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze nieodpłatnej służebności,
      renty oraz użytkowania – z chwilą ustanowienia tych praw.
      Jeżeli nabycie następuje w częściach, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
      nabycia poszczególnych części.
      Przy nabyciu pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą ziszczenia się warunku. Naczelnik urzędu skarbowego może jednak ustalić
      należność podatkową, jaka przypadałaby w razie ziszczenia się takiego warunku, i
      należność tę zabezpieczyć.
      Nabycie pod warunkiem rozwiązującym uważa się w rozumieniu ustawy za nabycie
      bezwarunkowe. W razie spełnienia się warunku rozwiązującego w ciągu 3 lat od dnia
      nabycia, decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe podlega uchyleniu.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Art. 8 ust. 1 i ust. 3 tejże ustawy stanowi, że:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z

      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Zgodnie z art. 12 cyt. ustawy:
      Jeżeli przedmiotem nabycia jest prawo majątkowe polegające na obowiązku
      świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy, a wartość tego prawa nie może być
      ustalona w chwili powstania obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania
      ustala się w miarę wykonywania tych świadczeń. Naczelnik urzędu skarbowego
      może jednak za zgodą podatnika przyjąć za podstawę opodatkowania
      prawdopodobną wartość świadczeń powtarzających się za cały czas trwania
      obowiązku tych świadczeń.
    W myśl art. 13 ust. 1 ww. ustawy:
      Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w
      wysokości rocznego świadczenia pomnożonego:
      1) w razie ustanowienia świadczeń na czas określony co do liczby lat lub ich części –
        przez liczbę lat lub ich części;
      2) w pozostałych przypadkach, w tym w razie ustanowienia świadczeń na czas
        nieokreślony – przez 10 lat.
    Z art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy wynika, że:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III – innych nabywców.
    Aktualne skale podatkowe określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 czerwca
    2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od
    podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz
    skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1226).
    Stosownie do art. 17a ust. 1 i 2 omawianej ustawy:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Profesor jest pracownikiem Uczelni (jest
    nauczycielem akademickim) oraz obecnie pełni na Uczelni funkcję Rektora. W sytuacji
    upływu kadencji Rektora oraz niepowołania na nową kadencję, Profesor może zostać
    powołany do pełnienia funkcji Prezydenta za wynagrodzeniem. Ponadto, po zakończeniu
    kadencji na stanowisku Rektora lub Prezydenta, Profesor może w dalszym ciągu
    pozostawać też zatrudniony w uczelni w innym charakterze, np. nauczyciela
    akademickiego. Z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze. Uczelnia zamierza

    ustanowić na rzecz Profesora rentę, a następnie zawrzeć z nim umowę w rozumieniu art.
    903 Kodeksu cywilnego, zobowiązując się względem niego do przyszłych świadczeń
    okresowych w pieniądzu (raz na miesiąc). Renta zostanie ustanowiona dożywotnio
    uchwałą Komisji ds. Wynagrodzeń Rady Powierniczej Uczelni oraz nieodpłatnie. Komisja
    ds. Wynagrodzeń Rady Powierniczej Uczelni podejmie uchwałę, która będzie stanowiła
    upoważnienie do zawarcia m.in. umowy renty z Profesorem. W uchwale określone
    zostaną warunki świadczeń, w szczególności: osoby uprawnione, okres na jaki renta
    została przyznana, warunek, że renta przysługuje od dnia ustania zatrudnienia lub
    pełnienia określonej funkcji w Uczelni, przedmiot świadczenia, wysokość świadczeń,
    okresy świadczeń (miesiąc/kwartał/rok), terminy płatności (czy renta jest płatna z góry, czy
    z dołu, czy też w określonym dniu). Z Profesorem zostanie zawarta umowa, wedle której
    Uczelnia zobowiąże się na jego rzecz do wypłaty świadczeń okresowych w pieniądzu, w
    związku z ustanowioną uchwałą Uczelni rentą okresową (miesięczną, kwartalną lub
    roczną), ustanowioną dożywotnio i nieodpłatnie – począwszy od pierwszego dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie pełnienia przez Profesora
    funkcji Rektora lub funkcji Prezydenta, w wysokości jego ostatniego dodatku funkcyjnego z
    tytułu pełnienia funkcji Prezydenta lub funkcji Rektora w Uczelni, waloryzowaną corocznie
    wskazanym w umowie wskaźnikiem (np. wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług
    konsumpcyjnych ogłaszanym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni
    kwartał ubiegłego roku kalendarzowego), wypłacaną z góry do określonego dnia danego
    okresu (miesiąca, kwartału/roku). Renta zostanie ustalona w oparciu o dodatek funkcyjny
    z tytułu pełnienia tej funkcji, która upłynęła jako ostatnia. Warunkiem ustalenia renty w
    określonej wysokości jest zakończenie kadencji na określonej funkcji. W momencie
    zawierania umowy renty z Profesorem nie będzie znana wysokość pierwszego
    świadczenia okresowego z tytułu renty, ponieważ nieznana jest ostatnia funkcja Profesora
    na Uczelni (Rektor/Prezydent), a tym samym nieznany jest wymiar ostatniego dodatku
    funkcyjnego z tytułu pełnienia funkcji Prezydenta lub funkcji Rektora Uczelni. Nie będzie
    również możliwa do określenia całkowita wysokość przyszłej renty w okresie 10 lat od
    powstania zobowiązania z tego tytułu – z powodu okoliczności podanej w zdaniu
    poprzednim oraz z powodu nieznanej wartości wskaźnika waloryzacji. Poza tym, nie
    wiadomo, czy i kiedy zrealizuje się zastrzeżenie o zakończeniu zatrudnienia w ramach
    funkcji Rektora lub Prezydenta.
    Stoją Państwo na stanowisku, że zawarta pomiędzy Uczelnią a Profesorem umowa
    nieodpłatnej renty nie będzie podlegała podatkowi od spadków i darowizn.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wprost i enumeratywnie określa
    tytuły, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wśród tych
    tytułów, w art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy, wskazane zostało m.in. nabycie tytułem nieodpłatnej
    renty.
    Nie jest zatem prawidłowe Państwa stanowisko, zgodnie z którym nieodpłatna renta nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Jak sami Państwo wskazali, renta będzie wypłacana Profesorowi po zakończeniu pełnienia
    przez niego funkcji Rektora bądź Prezydenta uczelni, niezależnie od tego, czy Profesor
    nadal będzie zatrudniony jako nauczyciel akademicki – nie można jej więc traktować jako
    świadczenia związanego z zatrudnieniem. Wskazali Państwo wprost, że Uczelnia zawrze z
    Profesorem umowę renty, o której mowa w art. 903 Kodeksu cywilnego – nie będzie to
    więc składnik umowy o pracę czy też forma wynagrodzenia za pracę.
    Z tego względu, nie może również być mowy o zróżnicowaniu opodatkowania, ponieważ
    renta ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na tej samej
    zasadzie, jak inne nieodpłatne renty, a nie jak wynagrodzenia za pracę – skoro sami

    Państwo wskazali, że środki będą wypłacane Profesorowi – tytułem nieodpłatnej renty –
    po zakończeniu pełnienia funkcji Rektora lub Prezydenta na Uczelni, niezależnie od tego,
    czy nadal będzie zatrudniony na Uczelni.
    W związku z nabyciem nieodpłatnej renty Profesor zostanie zakwalifikowany względem
    Uczelni do III grupy podatkowej.
    W art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn został określony katalog tytułów
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Z treści tego przepisu wynika, że określając
    przedmiot opodatkowania (nieodpłatne nabycie majątku) ustawodawca wprowadził tylko
    jedno ograniczenie co do zakresu podmiotowego ustawy, a mianowicie objął podatkiem
    tylko te przypadki, w których następuje nabycie przez osobę fizyczną. Nie wprowadził
    natomiast żadnych ograniczeń w odniesieniu do podmiotów, które dokonują
    nieodpłatnego zbycia. W konsekwencji, w przypadku nabycia tytułem darmym,
    opodatkowaniu podlegają wszystkie dopuszczalne w świetle prawa tytuły nabycia, pod
    warunkiem, że obdarowanym będzie osoba fizyczna.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają
    określone nabycia, których stroną nabywającą jest osoba fizyczna, przy czym drugą stroną
    może być dowolny podmiot, który posiada zdolność do czynności prawnych. Wobec
    powyższego nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że osoba podatnika w
    zakresie podatku od spadków i darowizn może być przedmiotem spekulacji, gdyż nie jest
    ściśle zdefiniowana oraz że domniemanie w tym zakresie może być dokonane jedynie na
    podstawie zapisów art. 14 ww. ustawy.
    Przepisy te nie służą określeniu osoby podatnika, którą w zakresie podatku do spadków i
    darowizn jest zawsze nabywca – osoba fizyczna (tutaj osoba Profesora), lecz zaliczenie go
    do odpowiedniej grupy podatkowej, które następuje według jego osobistego stosunku do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe. Ustawodawca
    tworząc prawo działa racjonalnie, a zatem gdyby jego zamiarem było ograniczenie kręgu
    podmiotów, od których nieodpłatne nabycie majątku podlega podatkowi od spadków i
    darowizn, dałby temu wyraz wprost, w treści art. 1 ustawy.
    Do grupy III zatem należą podatnicy podatku od spadków i darowizn (osoby fizyczne)
    określeni jako „inni nabywcy”, których nie łączą z drugą stroną transakcji osobiste stosunki
    określone w Grupie I i II. Drugą stroną transakcji dla nabywców zaliczonych do tej grupy
    mogą być zarówno osoby fizyczne jak i każdy inny podmiot posiadający zdolność prawną i
    zdolność do czynności prawnych.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn określa także w sposób klarowny podatnika,
    poprzez zacytowany przez Państwa art. 1, w którym wskazane jest, że opodatkowaniu
    „podlega nabycie przez osoby fizyczne”. Co wynika z powyższego, podatnikami podatku od
    spadków i darowizn są osoby fizyczne, w powiązaniu z art. 5 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn – osoby fizyczne nabywające własność rzeczy i praw majątkowych
    którymś z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy, w tym przypadku z tytułu umowy
    nieodpłatnej renty.
    Nie ma wątpliwości co do takiego zakwalifikowania Profesora na gruncie podatku od
    spadków i darowizn względem Uczelni, m.in. ponieważ od 1 stycznia 2007 r., po zmianie
    ustawy obejmującej wyłączenie ewentualnej solidarnej odpowiedzialności darczyńcy,
    którym mogła być do tamtej chwili także osoba prawna, jedynym podatnikiem jest osoba
    fizyczna, co potwierdza wieloletnia jednolita linia interpretacyjna, orzecznictwo oraz
    doktryna.
    W związku z powyższym, w sprawie nie ma zastosowania wskazany przez Państwa art. 2a
    Ordynacji podatkowej, ponieważ przepis art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    nie budzi wątpliwości w zakresie wskazania, kto na gruncie tej ustawy jest podatnikiem.

    Prawidłowe jednak jest Państwa stanowisko, że skoro umowa renty zostanie zawarta pod
    warunkiem – zostanie ona realizowana dopiero w momencie zakończenia pełnienia przez
    Profesora funkcji Rektora lub Prezydenta. Warunek ten może dojść do skutku, ale nie
    musi (z uwagi np. na śmierć Profesora przed zakończeniem pełnienia funkcji). Ponadto,
    istotne elementy umowy renty zostaną ustalone w ostatecznym kształcie dopiero w
    oparciu o sytuację wyjściową Profesora – tj. w oparciu o dodatek funkcyjny powiązany z
    ostatnią pełnioną przez niego funkcją Rektora lub Prezydenta.
    Istotnie więc, prawo do renty powstanie dopiero w sytuacji zakończenia pełnienia przez
    Profesora funkcji Rektora lub Prezydenta. Dlatego obowiązek podatkowy jest odroczony
    do momentu spełnienia się warunku, a więc gdy Profesor zakończy pełnienie jednej z
    określonych funkcji, o ile takie zakończenie w ogóle nastąpi.
    Ostatecznie dojdzie do powiększenia majątku Profesora przez nabycie środków
    pieniężnych tytułem nieodpłatnej renty po zakończeniu pełnienia funkcji i wtedy nabycie
    to będzie opodatkowane podatkiem od spadków i darowizn, jako przyrost majątku
    Profesora.
    Momentem powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn, będzie moment ziszczenia się warunku zawieszającego, a więc
    koniec pełnienia funkcji Rektora lub Prezydenta przez Profesora na Uczelni.
    Wskazali Państwo jednak, że renta zostanie ustalona poprzez określenie wysokości
    ostatniego dodatku funkcyjnego Profesora z tytułu pełnienia funkcji Prezydenta lub funkcji
    Rektora w Uczelni oraz będzie ona waloryzowana corocznie wskazanym w umowie
    wskaźnikiem (np. wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanym
    przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni kwartał ubiegłego roku
    kalendarzowego).
    W tak opisanej sytuacji, podstawa opodatkowania powinna być określona – zgodnie z
    Państwa stanowiskiem – z uwzględnieniem art. 12 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Z uwagi bowiem na coroczną waloryzację nie będzie możliwe ustalenie
    dokładnej wartości renty w chwili powstania obowiązku podatkowego.
    Z tego względu, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe w zakresie ustalenia
    przynależności do grupy podatkowej, natomiast prawidłowe w części dotyczącej ustalenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego oraz ustalenia podstawy opodatkowania w
    oparciu o art. 12 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Przechodząc natomiast do rozstrzygnięcia zagadnienia na gruncie przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wskazuję, że zagadnienie dotyczące podatku od
    spadków i darowizn stanowi zagadnienie wstępne względem podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    Na podstawie bowiem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia oraz świadczenia w

    naturze otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie
    obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska
    gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem
    innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną
    formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Wypłacana renta mogłaby zatem stanowić przychód w rozumieniu cyt. art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponieważ żaden z przepisów prawa podatkowego nie zawiera legalnej definicji renty, w
    celu ustalenia czy przedmiot zawartej umowy spełnia kryterium renty należy odwołać się
    w tym zakresie do ww. regulacji zawartej w Kodeksie cywilnym.
    Za świadczenia okresowe uznaje się czynności powtarzające się cyklicznie w określonych
    odstępach czasu. Na świadczenie, jako przedmiot zobowiązania wynikającego z umowy
    renty, składa się szereg określonych świadczeń okresowych. Dla uznania świadczenia za
    okresowe, konieczne jest stwierdzenie, że w ramach jednego tego samego stosunku
    zobowiązaniowego, podmiot zobowiązany ma spełnić szereg świadczeń jednorazowych, a
    które nie mogą składać się na całość z góry określoną.
    Okresowość świadczeń będąca jednym z wyróżników renty oznacza, że w określonych,
    powtarzających się okresach uprawniony ma otrzymywać oznaczone w umowie kwoty
    pieniężne lub ilości rzeczy oznaczonych tylko co gatunku. Świadczenia rentowe jako
    świadczenia okresowe wynikają z podstawowego prawa do renty jako całości, jednak pod
    pewnymi względami mają charakter samodzielny, np. pod względem przedawnienia lub
    rozporządzania przedmiotem danego świadczenia okresowego.
    Charakterystyczną cechą umowy renty jest więc to, że nie można z góry określić sumy
    wypłacanych świadczeń, które winien otrzymać uprawniony, nawet wtedy, gdy umowa
    renty została zawarta na czas określony. Wynika to z istoty stosunku renty. Rentodawca
    zobowiązuje się bowiem do spełniania określonych co do wysokości świadczeń w
    określonych odstępach czasu, a nie do spełnienia świadczenia w z góry określonej kwocie
    podzielonego na raty. Umowa renty rodzi po stronie rentodawcy zobowiązanie, istotą
    którego jest stałe spełnianie umówionego świadczenia w czasie trwania stosunku
    prawnego w regularnych odstępach czasu.
    Jak sami Państwo wskazali, Uczelnia zawrze z Profesorem umowę renty, o której mowa w
    art. 903 Kodeksu cywilnego, renta będzie wypłacana po zakończeniu kadencji na
    stanowisku Rektora lub Prezydenta, kiedy Profesor nie będzie już pełnił funkcji na Uczelni,
    jednak może być zatrudniony jako np. nauczyciel akademicki.
    Biorąc pod uwagę charakter umowy (czyli zobowiązania się mocą umowy do wypłaty renty
    na określonych warunkach) nie można zatem wypłaty renty traktować jako świadczenia
    związanego z zatrudnieniem stanowiącego przychód ze stosunku pracy.
    Jednocześnie jednak – wolą ustawodawcy – na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Skoro zatem na gruncie niniejszej sprawy analizowane świadczenie w postaci nieodpłatnej
    renty będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn, to – stosownie do
    dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    do przychodów osiągniętych z tegoż tytułu nie stosuje się przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia z tytułu
    ustanowienia (czyli zobowiązania się mocą umowy do wypłaty renty na określonych
    warunkach) lub wypłaty renty Profesor, beneficjent z tytułu renty, nie będzie podatnikiem
    podatku dochodowego od osób fizycznych, zaś Uczelnia nie będzie z tego tytułu
    płatnikiem podatku i nie będzie zobowiązana do innych czynności wynikających z
    przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, skoro odpowiedź na to pytanie (oznaczone we wniosku jako nr 4) jest
    przecząca, to pytanie warunkowe oznaczone we wniosku jako nr 5 nie wymaga
    odpowiedzi, z uwagi na nieziszczenie się warunku, w razie którego zostało zadane.
    Tym samym, Państwa stanowisko w odniesieniu do zagadnienia dotyczącego podatku
    dochodowego od osób fizycznych jest w całości nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.