Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-202/12/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-29
Teza: Czy od przekazania Wnioskodawcy przez żonę domku jednorodzinnego w celu zwolnienia się z długu istnieje obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu; nieruchomości; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2012 r. (data wpływu do tut. Biura - 31 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 28 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. znak: IBPP1/443-580/12/ES oraz IBPB II/1/436-202/12/ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 28 sierpnia 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 1998 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą od 1996 r. posiada rozdzielność majątkową, zamieszkuje wspólnie w domu mieszkalnym, który jest wyłączną własnością żony.

Po wyprowadzeniu się dzieci dom ten okazał się dla Wnioskodawcy i jego żony za duży. Ponadto ww. dom był stary i wymagał generalnego oraz kosztownego remontu. Wnioskodawca wraz z żoną postanowili zatem wybudować 1/2 domu bliźniaczego, który by odpowiadał ich potrzebom. Dom ten powstał w sąsiedztwie, na działce żony Wnioskodawcy. Wnioskodawca przed rozpoczęciem budowy ww. domu aktem notarialnym odkupił 50% udziału. Po zrealizowaniu ww. inwestycji okazało się, że ta połówka domu bliźniaczego nie jest w stanie pomieścić dużych, przekazywanych w rodzinie mebli. Dlatego też w 2010 r. dom ten został sprzedany, a Wnioskodawca od tej sprzedaży odprowadził podatek dochodowy. Pieniądze ze sprzedaży Wnioskodawca przeznaczył na remont generalny domu żony, licząc, że tam będą mieszkać.

Obecnie stan zdrowia Wnioskodawcy, po przejściu kilku kardiologicznych operacji, bardzo się pogorszył. Dlatego też lekarze zalecili Wnioskodawcy zmianę miejsca zamieszkania na mniej hałaśliwe i pozbawione bliskości (ze względu na rozrusznik serca) promieniowania magnetycznego, jak np. transformatory, stacje przekaźnikowe telefonii komórkowej, itp.

Żona Wnioskodawcy zdecydowanie odmówiła przeprowadzki, a w zamian za zainwestowane przez Wnioskodawcę pieniądze w remont domu, który jest jej wyłączną własnością, w ramach zwolnienia się z długu, zaproponowała wybudowany w innej miejscowości dwa lata temu, dotąd nie zamieszkały, trzykrotnie mniejszy domek jednorodzinny. Propozycja ta odpowiada obu stronom. W celu zwolnienia z długu nastąpiłoby notarialne przekazanie nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zaznaczył również, że jego żona z tytułu sprzedaży posiadanych od 1996 r. działek jest rejestrowanym płatnikiem podatku VAT oraz że wskutek tej budowy nie korzystała z żadnych odliczeń VAT.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy od tej transakcji, tj. przekazania Wnioskodawcy przez żonę domku jednorodzinnego w celu zwolnienia się z długu istnieje obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma on obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Umowa oparta na cywilnoprawnej konstrukcji świadczenia w miejsce wypełnienia (datio in solutum) jest formą umowy uregulowanej w art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.

Celem datio in solutum jest zatem wygaśniecie istniejących pomiędzy stronami zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe wykonanie, przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania – poza umową stron – jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że od 1998 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą od 1996 r. posiada rozdzielność majątkową, zamieszkuje wspólnie w domu mieszkalnym, który jest wyłączną własnością żony.

Po wyprowadzeniu się dzieci dom ten okazał się dla Wnioskodawcy i jego żony za duży. Ponadto ww. dom był stary i wymagał generalnego oraz kosztownego remontu. Wnioskodawca wraz z żoną postanowili zatem wybudować 1/2 domu bliźniaczego, który by odpowiadał ich potrzebom. Dom ten powstał w sąsiedztwie, na działce żony Wnioskodawcy. Wnioskodawca przed rozpoczęciem budowy ww. domu aktem notarialnym odkupił 50% udziału. Po zrealizowaniu ww. inwestycji okazało się, że ta połówka domu bliźniaczego nie jest w stanie pomieścić dużych, przekazywanych w rodzinie mebli. Dlatego też w 2010 r. dom ten został sprzedany, a Wnioskodawca od tej sprzedaży odprowadził podatek dochodowy. Pieniądze ze sprzedaży Wnioskodawca przeznaczył na remont generalny domu żony, licząc, że tam będą mieszkać.

Obecnie ze względu na stan zdrowia Wnioskodawca planuje zmianę miejsca zamieszkania.

Żona Wnioskodawcy zdecydowanie odmówiła przeprowadzki, a w zamian za zainwestowane przez Wnioskodawcę pieniądze w remont domu, który jest jej wyłączną własnością w ramach zwolnienia się z długu zaproponowała wybudowany w innej miejscowości, trzykrotnie mniejszy domek jednorodzinny. Propozycja ta odpowiada obu stronom. W celu zwolnienia się z długu nastąpiłoby notarialne przekazanie nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu czynności, których dokonanie powodować będzie konieczność zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym należy uznać, że przeniesienie własności nieruchomości w zamian za zwolnienie się z długów, jako czynność nie mieszcząca się w katalogu czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.