Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-741/08-2/GD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części.
Słowa kluczowe: faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14.04.2008r. (data wpływu 17.04.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku od towarów i usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.04.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W jest organizacją społeczną (pożytku publicznego), działającą na zasadzie wolontariatu, której celem jest prowadzenie działalności ratowniczej na wodzie i nad wodą - zwolniona z VAT (poz. 10 załącznika nr 4 do ustawy). W kwietniu 2005 r. W podpisał umowę na świadczenie usług reklamowo - promocyjnych na rzecz firmy P, opodatkowanych stawką 22% VAT, w zamian za przekazywane środki finansowe na świadczenie tych usług. Ponieważ Wnioskodawca prowadzi od kwietnia 2005r. działalność zwolnioną i opodatkowaną, co roku ma obowiązek ustalać szacunkową proporcję do odliczania podatku VAT. Zgodnie z umową z firmą P, w zamian za przekazywane w ratach środki finansowe na działalność reklamową, Wnioskodawca miał obowiązek do takiej działalności zakupić łódź P \`(...)\`. oraz poduszkowiec. Od zakupu tych środków trwałych podatek został odliczony tylko proporcją. Także od dokonywanych zakupów towarów i usług bezpośrednio związanych z utrzymaniem tego sprzętu (paliwo, naprawy) podatek VAT odliczany jest w proporcji. Sprzęt jest wykorzystywany tylko do działalności reklamowej. Również zgodnie z umową z firmą P dokonywane były inne zakupy tj. naklejki z logo P na pozostałe łodzie wykorzystywane do działalności statutowej, ubrania ratownicze z logo, naszywki na ubrania z logo, energia elektryczna w hangarze, w którym sprzęt jest przechowywany itp. Dokonywane zakupy towarów i usług były częściowo związane z działalnością reklamową na rzecz P a częściowo wykorzystywane do działalności statutowej Wnioskodawcy. Obklejone łodzie czy naszyte logo na ubrania noszone przez ratowników, to jest integralna część umowy Wnioskodawcy z P.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca powinien dokonać odliczenia podatku VAT w całości od zakupu środków trwałych (łodzi i poduszkowca) oraz wszystkich zakupów towarów i usług bezpośrednio związanych z prowadzeniem działalności reklamowej na rzecz P?

Czy Wnioskodawca może odliczać proporcją podatek VAT od zakupów towarów i usług częściowo związanych z działalnością zwolnioną a częściowo z opodatkowaną (jeżeli nie ma możliwości wyliczenia jak procentowo to się rozkłada na fakturze) np. naszywki na ubraniach ratowników, które to ubrania służą działalności ratowniczej a naszywka z logo P służy działalności reklamowej?

Zdaniem wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy wskazują na to, że powinien mieć możliwość odliczenia w całości podatku VAT od zakupów środków trwałych i pozostałych zakupów bezpośrednio i tylko związanych z działalnością reklamową, natomiast proporcją powinien odliczać zakupy związane jednocześnie z działalnością statutową, czyli zwolnioną oraz opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7 - suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przepis art. 86 ust. 1 wyraża podstawowe prawo podatnika jakim jest możliwość odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z zapisem tego artykułu w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Wskazany przepis jednocześnie wyłącza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni ( wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany ), bądź pośredni. Konkretny zakup może być związany z czynnością niepodlegającą opodatkowaniu lub zwolnioną od podatku od towarów i usług, która jednak jest niezbędna lub potrzebna do prowadzenia działalności gospodarczej przez podatnika.

Natomiast w myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W sytuacji gdy podatnik, na podstawie art. 90 ust.1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług nie może dokonać bezpośredniego przyporządkowania podatku naliczonego czynnościom, w związku, z którymi przysługuje mu odliczenie podatku naliczonego i czynnościom w związku z którymi takiego prawa nie ma – wówczas zastosowanie znajdzie przepis art. 90 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest przejawem neutralności podatku od towarów i usług. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na zachwianie zasady neutralności podatku i dlatego mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. W art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca wprowadził ograniczenia podstawowego prawa podatnika, jakim jest prawo do odliczenia podatku. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. I tak zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że wykonuje on czynności statutowe (zwolnione od podatku VAT) oraz czynności opodatkowane (usługi reklamowo – promocyjne świadczone na rzecz P, opodatkowane podatkiem VAT wg stawki 22 %). Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje nabyć towarów i usług, które są związane wyłącznie z działalnością opodatkowaną oraz nabyć towarów i usług związanych z działalnością opodatkowaną oraz zwolnioną.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, powołane wyżej przepisy oraz założenie, że nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT- stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 14.04.2008r. należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.