Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.40.2025.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Uznanie opisanych transakcji za eksport towarów oraz prawo
do zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla eksportu
towarów, na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty
eksport-eksport pośredni
stawka-stawki podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania opisanych transakcji za eksport towarów oraz prawa do
    zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla eksportu towarów, na podstawie
    posiadanych dokumentów.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji unijnych, posiadającym aktywny numer VAT-UE.
    Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży ... (zgodnie z danymi
    ujawnionymi w KRS Spółki przedmiotem przeważającej działalności jest „Produkcja
    pozostałych mebli” - ...). W ofercie Wnioskodawcy znajdują się ... . Spółka posiada
    ugruntowaną pozycję na rynku produkcji ... – krajowym i zagranicznym (...).
    Sprzedaż jest kierowana przede wszystkim do klientów prowadzących działalność
    gospodarczą, zarówno z krajów Unii Europejskiej, jak i spoza UE (np. Wielka Brytania).
    Spółka prowadzi sprzedaż korzystając z różnych platform sprzedażowych (np. ...) oraz
    sprzedając towary również w modelu ... .
    W ramach tego modelu (...) Wnioskodawca współpracuje z ... (...; dalej jako: Kontrahent),
    który posiada swoje magazyny w Niemczech (jest zarejestrowany dla potrzeb podatku od
    wartości dodanej na terytorium Niemiec) oraz w Wielkiej Brytanii. Cała obsługa przebiega
    przy użyciu systemu informatycznego klienta (dalej: System), do którego Wnioskodawca
    jako dostawca ma całodobowy dostęp. W Systemie przetwarzane są złożone zamówienia,
    awiza płatności, reklamacje, uwagi do zamówień oraz wszelkie dokumenty, które
    towarzyszą wysyłce towaru.
    Ze względu na specyfikę klienta i System współpraca opiera się na nomenklaturze
    numerów zamówień (tzw. PO) a nie na numerach faktur wystawianych przez
    Wnioskodawcę. Numer każdego zamówienia znajduje się na fakturach dokumentujących
    dostawę. Każde zamówienie posiada swój indywidualny numer oraz przedrostek, który
    wskazuje kraj przeznaczenia (przykładowo - towar, którego dostawa jest realizowana do
    Niemiec zawiera przedrostek DE i stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów, natomiast zamówienia posiadające przedrostek UK realizowane są do Wielkiej
    Brytanii). Na każdym zamówieniu klient wskazuje również numer identyfikacji podatkowej,
    który następnie znajduje się na wystawianych przez Spółkę fakturach.
    We wszystkich przypadkach, zarówno w przypadku dostawy towarów realizowanej do
    Niemiec, jak i do Wielkiej Brytanii, transport jest organizowany przez Kontrahenta.
    Przedmiotowy wniosek dotyczy sprzedaży towarów realizowanej przez Wnioskodawcę
    poza terytorium Unii Europejskiej (Wielka Brytania) w modelu ..., a więc w sytuacji, gdy
    towar transportowany jest bezpośrednio z magazynów Spółki położonych w Polsce do
    ostatecznego odbiorcy towaru (z pominięciem magazynu Kontrahenta) – dotyczy to
    mniejszych zamówień (mniejszej liczby paczek).
    Proces sprzedaży w takim przypadku wygląda następująco:

    i. klient Kontrahenta zamawia towar Wnioskodawcy w sklepie internetowym Kontrahenta,
    ii. Kontrahent odpowiada za odprawę celną towarów,
    iii. Kontrahent odpowiada za organizację transportu i zleca odbiór zamówionych towarów
        firmom przewozowym (np. ...),
    iv. firma przewozowa odbiera towar z magazynu Spółki położonego w Polsce i dostarcza
        go do odbiorcy końcowego w Wielkiej Brytanii z pominięciem magazynu
        Kontrahenta (towar przemieszczany jest zatem z Polski poza terytorium Unii
        Europejskiej).
    Wnioskodawca, jako sprzedawca towaru otrzymuje do każdego zamówienia unikatowy
    numer przewozowy przesyłki, dzięki czemu całodobowo – w Systemie Kontrahenta, a
    także u konkretnych przewoźników (np. ....) – może uzyskać bieżącą informację w zakresie
    statusu przesyłki, w tym także informację o miejscu oraz dacie przekroczenia granicy Unii
    Europejskiej oraz miejscu i dacie dostarczenia towarów do nabywcy spoza Unii
    Europejskiej.
    Z niezależnych od Wnioskodawcy przyczyn Spółka nie posiada komunikatu CC599C do
    transakcji, których dotyczy przedmiotowy wniosek, pomimo faktycznego wywozu towarów
    w ramach dostawy poza terytorium Unii Europejskiej.
    Spółka posiada jednak, oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości sprzedawanych
    towarów oraz indywidualny numer zamówienia, całodobowy dostęp do Systemu, w
    którym znajdują się informacje potwierdzające konkretne zamówienie, w tym m.in.:
    i. unikatowy numer zamówienia („Purchase Order „PO” number),
    ii. adres magazynu, z którego towar został odebrany (...) oraz data odbioru towaru,
    iii. unikatowy numer przewozowy przesyłki (Tracking Number),
    iv. status przesyłki (Tracking Status), z którego wynika, czy jest już dostarczona do
        odbiorcy końcowego,
    v. dane klienta, w tym adres dostawy (Consumer),
    vi. data odbioru przesyłki przez klienta (Delivery Date).
    System Kontrahenta umożliwia wygenerowanie pliku (VAT Report w formacie PDF)
    zawierającego ww. informacje dla zamówień Kontrahenta złożonych w danym okresie.
    Jednocześnie, na podstawie przypisanego do konkretnego zamówienia numeru przesyłki
    Spółka jest w stanie całodobowo śledzić historię każdej nadanej przesyłki, a więc jej
    szczegółowy przebieg od momentu nadania, przez odbiór z magazynu, odprawę celną, aż
    po jej dostarczenie do klienta (z wykazanym numerem przesyłki, datą oraz godziną
    konkretnego zdarzenia) – dostarczenie towaru do klienta Kontrahenta potwierdzone jest
    komunikatem „Doręczono” / „Przesyłka doręczona” – z datą i godziną doręczenia. Dane
    dotyczące historii przesyłki przechowywane są przez przewoźników przez określony czas,
    dlatego Spółka – dla celów dowodowych – zamierza sporządzać zrzuty ekranu zawierające
    wszystkie ww. informacje.
    Jak wskazano powyżej Spółka do każdego zamówienia posiada co najmniej:
    i. dokument tytułowany przez Kontrahenta jako VAT Report – generowany z Systemu
        Kontrahenta,
    ii. zrzuty ekranu (dokumenty PDF w przypadku niektórych przewoźników) ze stron
        internetowych przewoźników potwierdzające dostarczenie zamówienia do klienta.
    Na podstawie powyższych dokumentów Spółka jest więc w stanie zidentyfikować i
    powiązać tożsamość konkretnych towarów (których sprzedaż udokumentowana jest
    fakturą zawierającą numer zamówienia) z numerem zamówienia określonym na
    wystawionej fakturze oraz z numerem przesyłki, który jest przyporządkowany do
    zamówienia w Systemie Kontrahenta.

    Należy podkreślić, że odbiór przesyłki przez klienta Kontrahenta, a więc de facto wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej potwierdzony jest każdorazowo w
    komunikatach i raportach przewoźników (w historii przesyłki).
    W przypadku komunikatów o treści „Doręczono” / „Przesyłka doręczona” lub podobnych
    Wnioskodawca może ustalić, że nastąpiło doręczenie przesyłki do adresata łącząc treść
    komunikatu potwierdzającego wysłanie towaru z informacją o jej dostarczeniu poza
    terytorium Unii Europejskiej. Komunikat przewoźnika (renomowanych firm prowadzących
    działalność na całym świecie) dokumentowany zrzutem ekranu bądź odrębnym
    dokumentem PDF potwierdza wysłanie towaru poza terytorium Unii Europejskiej i
    doręczenie do konkretnego adresata.
    Warto również zwrócić uwagę, że zarówno dane w Systemie Kontrahenta (duży sklep
    internetowy działający na całym świecie), jak i na stronie przewoźników (niezależne
    podmioty świadczące usługi w różnych krajach), w tym m.in. miejsce oraz data
    przekroczenia terytorium Unii Europejskiej, miejsce i data dostarczenia towarów do
    nabywcy poza UE, uzupełniane są automatycznie. Spółka nie ma możliwości edytowania
    tych informacji, co w ocenie Spółki stanowi potwierdzenie wiarygodności i autentyczności
    tych informacji.
    Pytania
    1. Czy opisana dostawa towarów z Polski do Wielkiej Brytanii stanowi eksport pośredni,
      w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT?
    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1. - czy posiadane przez Spółkę w
      odniesieniu do danej sprzedaży dokumenty wymienione we wniosku, na podstawie
      których można jednoznacznie przyporządkować do danego zamówienia (towaru)
      informację o wywozie towaru poza terytorium Unii Europejskiej, mogą być uznane za
      dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o VAT oraz art. 146 ust. 1 pkt
      b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
      podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1; dalej jako: Dyrektywa), a tym
      samym czy Wnioskodawca będzie miał prawo zastosować dla takiej sprzedaży stawkę
      podatku 0%, przewidzianą dla eksportu towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1:
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana dostawa towarów z Polski na terytorium Wielkiej
    Brytanii spełnia przesłanki dla uznania jej za eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt
    8 lit. b ustawy o VAT.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega eksport towarów.
    W myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, pod pojęciem eksportu rozumie się dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej
    przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych

    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    W komentarzach do ustawy o VAT (np. J. Matarewicz [w:] Ustawa o podatku od towarów i
    usług. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2023, art. 2) podkreśla się, że „Obecny przepis nie
    pozostawia wątpliwości, iż każda dostawa towarów przez dostawcę lub nabywcę,
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej,
    stanowi eksport przy spełnieniu określonych warunków. (...) Eksport to dostawa towarów
    przy zmianie ich właściciela, czyli zazwyczaj przy ich sprzedaży. W efekcie, aby doszło do
    takiego rozliczenia eksportu, trzeba łącznie spełnić następujące warunki:
    i. wysyłka towaru powinna odbywać się z Polski poza obszar celny UE (np. Rosja, USA);
    ii. towar powinien zmienić właściciela (zazwyczaj sprzedaż) jeszcze na terytorium Polski;
    iii. za dostawę powinien odpowiadać sprzedawca lub nabywca;
    iv. wywóz towaru powinien potwierdzić organ.”.
    Tym samym eksport ma miejsce wówczas, gdy wywóz dokonywany jest przez dostawcę
    lub na jego rzecz - eksport bezpośredni albo przez nabywcę mającego siedzibę poza
    terytorium kraju lub na jego rzecz - eksport pośredni.
    W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego dostawa towarów
    spełnia wszelkie przesłanki materialne do uznania jej za eksport pośredni w rozumieniu
    wyżej powołanych przepisów, ponieważ:
    A. wysyłka towaru odbywa się z Polski poza obszar celny Unii Europejskiej (do Wielkiej
      Brytanii);
    B. towar zmieni właściciela na podstawie umowy sprzedaży zawartej z Wnioskodawcą,
      który ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce;
    C. Kontrahent odpowiada za organizację transportu i zleca odbiór zamówionych towarów
      firmom przewozowym (typu ....);
    D. z dokumentów, które Wnioskodawca pozyska z Systemu Kontrahenta oraz stron
      internetowych przewoźników będzie jednoznacznie wynikać, że towar został
      przetransportowany poza terytorium Unii Europejskiej, a w konsekwencji można
      racjonalnie przyjąć, że wywóz towaru został potwierdzony przez odpowiedni organ
      celny.
    W zakresie przesłanki opisanej w pkt D. Wnioskodawca zauważa, że zgodnie z literalnym
    brzmieniem art. 2 ust. 8 lit. b ustawy o VAT, wskazana przesłanka odnosi się do
    potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej przez właściwy organ
    celny określony w przepisach celnych. Należy jednak podkreślić, że w żadnym miejscu
    przepisy ustawy o VAT, nie wskazują na jedną, konkretną formę dowodową wskazanego
    potwierdzenia wywozu towarów.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższa przesłanka ma zatem charakter materialny, tzn. istotne
    do stwierdzenia, że zaistniała transakcja eksportu jest, aby wywóz nie został dokonany bez
    potwierdzenia przez odpowiedni organ, ale nie ma znaczenia w jaki sposób zostanie
    wykazane przez eksportera zaistnienie tej okoliczności. Nie wykluczone są zatem również
    dowody pośrednie.
    Również przepisy celne, które się do nich odnoszą – nie zawierają zamkniętego katalogu
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów do państwa trzeciego.
    Zgodnie z art. 335 ust. 4 rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24
    listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów
    rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego
    Unijny Kodeks Celny dowodami świadczącymi o tym, że towary opuściły obszar celny Unii,
    może być w szczególności jeden z następujących dokumentów lub kilka z nich:
    1. kopia potwierdzenia dostawy podpisana lub uwierzytelniona przez odbiorcę spoza
      obszaru celnego Unii,

    2. dowód zapłaty,
    3. faktura,
    4. potwierdzenie dostawy,
    5. dokument podpisany lub uwierzytelniony przez przedsiębiorcę, który wyprowadził
      towary poza obszar celny Unii,
    6. dokument przetworzony przez organ celny państwa członkowskiego lub państwa
      trzeciego zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie w danym
      państwie,
    7. prowadzony przez przedsiębiorców rejestr towarów dostarczonych na statki morskie,
      statki powietrzne lub instalacje morskie.
    Powyższe potwierdza, że katalog dowodów w tym zakresie jest otwarty, a istotne przy
    analizie powołanych przepisów powinno być materialne spełnienie przesłanki (dokonanie
    wywozu poza terytorium Unii Europejskiej) a nie formalne potwierdzenie tego faktu w
    jeden określony sposób niewynikający wprost z przepisów.
    Jak wskazują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych:
    „Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że
    bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju,
    która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana”.
    W ocenie Wnioskodawcy gromadzone w sprawie dowody, w tym potwierdzenia
    dostarczenia przesyłki generowane zarówno przez Kontrahenta, jak i poszczególnych
    przewoźników gwarantują, że faktycznie nastąpił wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, a zatem stanowią jednoznaczne wypełnienie przesłanki materialnej
    wynikającej z art. 2 ust. 8 lit. b ustawy o VAT.
    Dla udowodnienia, że eksport miał miejsce, wystarczy dowolny dokument, a niekoniecznie
    pieczęć urzędu celnego na karcie SAD. Przyjęcie, że tylko karta SAD jest dokumentem
    uprawniającym do skorzystania z preferencyjnej stawki VAT naruszałoby zasadę
    neutralności (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z dnia 2 lutego
    2017 r., I SA/Po 993/16).
    Stanowisko prezentowane przez Spółkę było potwierdzone również w wydawanych
    interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji z 3 marca 2023 r. (0114-
    KDIP1- 2.4012.97.2023.1.RM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „Na
    podstawie komunikatów „Doręczono”/„Przesyłka doręczona” mogą Państwo ustalić, że
    nastąpiło doręczenie przesyłki do adresata łącząc treść komunikatu potwierdzającego
    wysłanie towaru z informacją o jej dostarczeniu poza terytorium Unii Europejskiej.
    Komunikat przewoźnika potwierdza wysłanie towaru poza terytorium Unii Europejskiej i
    doręczenie do konkretnego adresata.
    Zatem w wyniku dokonanej przez Państwa dostawy towarów, towary zostaną
    przetransportowane na terytorium państwa trzeciego. Odbioru towaru w Polsce oraz jego
    fizycznego wywozu dokona przewoźnik działający na rzecz Kontrahenta spoza Unii
    Europejskiej, co oznacza, że spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy dokonania wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium kraju lub przez podmiot działający na jego rzecz.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy
    uznać, że transakcja opisana we wniosku będzie stanowić dla Państwa eksport towarów
    (pośredni), w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy”.
    Podsumowując: Zdaniem Wnioskodawcy dostawa, o której mowa w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym spełnia wszelkie przesłanki materialne niezbędne do uznania jej za
    eksport pośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit b ustawy o VAT.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2:
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dowody, które będzie posiadał w związku z
    analizowaną transakcją stanowić będą dokumentację, o której mowa w art. 41 ust. 6 i 6a

    ustawy o VAT. W konsekwencji będzie ona uprawniona do zastosowania dla takiej
    sprzedaży stawki podatku 0%, przewidzianej dla eksportu towarów.
    Uzasadnienie dotyczące pytania nr 2:
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art.
    2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie
    towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał
    dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1. dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2. dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3. zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
      teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
      potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Artykuł 41 ust. 11 ustawy o VAT, stwierdza natomiast, że przepisy ust. 4 i 5 stosuje się
    odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w
    którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z
    którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy
    ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu
    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Zgodnie z artykułem 146 ust. 1 lit. b Dyrektywy Państwa członkowskie zwalniają
    następujące transakcje dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych poza
    terytorium Wspólnoty przez nabywcę lub na rzecz nabywcy niemającego siedziby na
    terytorium danego państwa, z wyłączeniem towarów transportowanych przez samego
    nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia w paliwo i ogólnego zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz samolotów turystycznych lub wszelkich innych środków
    transportu służących do celów prywatnych.
    Należy zauważyć, że ww. przepisy nie określają zamkniętego katalogu dokumentów
    potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Określony jest jedynie
    przykładowy katalog takich dokumentów.
    Otwarty charakter powyższego katalogu wynika z użycia przed wyliczeniem dokumentów
    sformułowania „w szczególności”.
    Jak wskazano na wstępie wniosku Spółka – z przyczyn od niej niezależnych – nie jest w
    stanie pozyskać żadnego dokumentu z wymienionych wprost w art. 41 ust. 6a ustawy o
    VAT. W ocenie Wnioskodawcy nie wyklucza to jednak możliwości zastosowania stawki VAT
    0% dla opisywanej transakcji.

    Jak zauważono wyżej, katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy jest otwarty,
    co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem,
    który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji
    dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu (tak m.in.: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z 29 kwietnia 2022 r. 0112-KDIL1-3.4012.88.2022.2.KK; podobnie:
    Interpretacja z dnia 16 lutego 2022 r., 0113-KDIPT1-2.4012.13.2022.1.JSZ).
    W sytuacji, w której Wnioskodawca nie jest w stanie pozyskać dokumentów wprost
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, Spółka gromadzi inne dokumenty, które
    jednoznacznie potwierdzają, że dany towar został dostarczony z Polski do kraju spoza
    obszaru Unii Europejskiej (np. Wielkiej Brytanii). Na podstawie szeregu dokumentów (od
    wystawionej faktury poprzez dokumenty pozyskane z Systemu Kontrahenta i stron
    internetowych przewoźników) Wnioskodawca jest w stanie jednoznacznie przypisać
    konkretny towar do dostawy realizowanej przez przewoźników i w konsekwencji
    Wnioskodawca posiada jednoznaczne dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Należy zauważyć, że wymóg udokumentowania wywozu ma charakter przede wszystkim
    formalny i służy potwierdzeniu prawa do zastosowania stawki 0% (ma potwierdzać
    spełnienie przesłanki o charakterze materialnoprawnym). Zarówno orzecznictwo sądowe
    (krajowe i europejskie), jak i interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej wielokrotnie potwierdzały, że dla możliwości zastosowania stawki VAT 0% ma
    znaczenie przede wszystkim okoliczność wywozu towaru poza teren UE a kwestia formy i
    typu dokumentu, który to potwierdza ma znaczenie drugorzędne.
    Z tego powodu, dokument potwierdzający wywóz musi być dokumentem wiarygodnym, a
    jego wiarygodność należy oceniać przez pryzmat okoliczności konkretnego przypadku. W
    wyroku z 21.07.2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że „(...) dla zastosowania
    stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił (...)” (I FSK 2005/17).
    Posiadanie określonego dokumentu ma więc na celu przede wszystkim udowodnienie
    okoliczności, że dany towar opuścił terytorium Unii Europejskiej.
    Podobne stanowisko NSA wyrażał już wcześniej, np. w wyroku z 10 września 2014 r. (sygn.
    akt I FSK 1304/13) uznał, że nie można zasadniczo pozbawić podatnika prawa do
    zastosowania stawki VAT 0%, jeśli spełnione zostały warunki merytoryczne eksportu
    towarów, głównie w zakresie wywozu towarów poza terytorium UE. Co istotne, z wyroku
    tego wynika, że okoliczność wywozu może być wykazana innymi dowodami niż
    dokumenty celne.
    Stanowisko Spółki w zakresie możliwości posłużenia się dla zastosowania stawki 0% VAT w
    eksporcie towarów dokumentami innymi niż celne podziela również Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych.
    W interpretacjach z dnia 15 lutego 2023 r. (0113-KDIPT1-2.4012.875.2022.1.SM), 2 stycznia
    2023 r. (0114-KDIP1-2.4012.515.2022.2.RM), z dnia 2 grudnia 2022 r. (0112-KDIL1-
    3.4012.461.2022.1.AKS) oraz z dnia 20 lipca 2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.386.2022.JS)
    Dyrektor KIS potwierdził, że:
    1) katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter
      przykładowy,

    2) dla zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie konieczne jest posiadanie dokumentu,
      który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii
      Europejskiej oraz
    3) dokument potwierdzający wysyłkę nie musi być wydany bezpośrednio przez organ
      celny.
    W pierwszej z ww. interpretacji Dyrektor KIS stwierdził m.in., że „Co prawda wskazany
    dokument, tj. zestawienie przygotowane w pliku kalkulacyjnym zawierającym unikatowe
    dane dotyczące każdej przesyłki, tj. datę dostarczenia towarów do nabywcy poza UE nie
    jest literalnie wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy. Niemniej jednak jak wskazano katalog
    dokumentów wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy nie jest katalogiem zamkniętym”.
    Takie same wnioski płyną z interpretacji Dyrektora KIS z 24 i 25 sierpnia 2021 r. (nr 0114-
    KDIP1- 2.4012.312.2021.1.RM i 0114-KDIP1-2.4012.349.2021.1.RM), w których organ ten
    uznał, że podatnik może zastosować stawkę 0% VAT w eksporcie towarów na podstawie
    dokumentu z aplikacji firmy kurierskiej, opatrzonego komunikatami „przesyłka doręczona
    do odbiorcy” oraz „przesyłka odebrana przez...”, który również nie pochodzi od
    administracji celnej, nie potwierdza zamknięcia procedury wywozu ani nie jest (wprost)
    wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko jest prezentowane także w szeregu rozstrzygnięć wojewódzkich
    sądów administracyjnych. Co równie istotne, z orzecznictwa sądów administracyjnych
    wynika dodatkowo, że nieuzasadnione jest przyznawanie większej wartości dowodowej
    potwierdzeniom dostarczenia towaru generowanym przez .... i jednoczesne umniejszanie
    wartości dowodowej potwierdzeń generowanych przez innych przewoźników (firmy
    kurierskie).
    Przykładowo, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17
    lipca 2024 r., I SA/Bk 200/24) Sąd stwierdził, że „Nie ma uzasadnienia forsowane przez
    organ uprzywilejowanie dokumentacji urzędowej, w której właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich Unii Europejskiej) potwierdziły wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, jak również dokumentacji pochodzącej od wyznaczonego
    operatora pocztowego .....
    Jako potwierdzenie dokonania wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej można
    zatem wykorzystać jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie
    doszło do eksportu towarów. Nie można z góry zakładać, że dokumenty generowane
    przez podmioty inne niż urząd celny i .... z założenia nie będą mogły spełniać wymogów
    ustawowych.”
    Podobnie w wyroku z 19.12.2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (I SA
    /Bd 553/23) stwierdził, że „Nie ma wobec powyższego racji Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, że jedynie dokumenty urzędowe, "w których właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE",
    dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów,
    jak również, że możliwość zastosowania takiej stawki miałaby miejsce wówczas, gdyby
    potwierdzenie wysyłki towarów poza terytorium UE, zostało potwierdzone przez
    operatora pocztowego, czyli Pocztę Polską. Trudno stwierdzić, dlaczego ten konkretny
    podmiot został "zrównany" z organami celnymi i wystawiane przez niego dokumenty
    "odpowiadają" dokumentom celnym, zaś dokumentom wystawianym przez inne podmioty
    trudniącym się przewozem towarów znaczenia takiego odmówiono.
    Przyjęcie poglądu zaprezentowanego w interpretacji indywidualnej prowadzi do wniosku,
    że jeżeli spółka nie będzie posiadała dokumentów pochodzących od organów celnych,
    ewentualnie ..., bądź innego "dokumentu urzędowego", które to pojęcie nota bene nie
    zostało zdefiniowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie będzie mogła
    wykazać, że dokonała eksportu towarów. Pogląd ten pozostaje jednak w sprzeczności ze
    stanowiskiem wyrażonym zarówno przez TSUE, jak i sądy krajowe.

    Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w niżej wymienionych orzeczeniach:
    i. Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. I SA/Gl 1355/23,
    ii. Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 marca 2024 r., sygn. I SA/Gl 967/23,
    iii. Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. I SA/Wr 862/23,
    iv. Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1182/23,
    v. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. I SA/Rz 558/23,
    vi. Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. I SA/Gl 1374/23,
    vii. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Rz 401/23,
    viii. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. I SA/Rz 415/23,
    ix. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. I SA/Bk 335/23,
    x. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 października 2023 r., sygn. I SA/Bk 282/23,
    xi. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., sygn. I SA/Kr 769/23,
    xii. Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r., sygn. I SA/Gd 637/23,
    xiii. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. I SA/Kr 683/23.
    Jak wskazano powyżej Spółka, oprócz faktury, zawierającej m.in. nazwy i ilości
    sprzedawanych towarów oraz indywidualny numer zamówienia, całodobowy dostęp do
    Systemu Kontrahenta, w którym znajdują się informacje potwierdzające konkretne
    zamówienie, w tym m.in.:
    i. unikatowy numer zamówienia „Purchase Order „PO” number),
    ii. unikatowy numer przewozowy przesyłki (Tracking Number),
    iii. status przesyłki (Tracking Status)
    iv. dane klienta, w tym adres dostawy (Consumer)
    v. data odbioru przesyłki przez klienta (Delivery Date)
    System Kontrahenta umożliwia wygenerowanie pliku (VAT Report w formacie PDF)
    zawierającego ww. informacje dla zamówień Kontrahenta złożonych w danym okresie.
    Jednocześnie, na podstawie przypisanego do konkretnego zamówienia numeru przesyłki
    Spółka jest w stanie całodobowo śledzić historię każdej nadanej przesyłki, a więc jej
    szczegółowy przebieg od momentu nadania, przez odbiór z magazynu, odprawę celną, aż
    po jej dostarczenie do klienta (z wykazanym numerem przesyłki, datą oraz godziną
    konkretnego zdarzenia) – dostarczenie towaru do klienta Kontrahenta potwierdzone jest
    komunikatem „Doręczono”/”Przesyłka doręczona” – z datą i godziną doręczenia. Dane
    dotyczące historii przesyłki przechowywane są przez przewoźników przez określony czas,
    dlatego Spółka – dla celów dowodowych – zamierza sporządzać zrzuty ekranu zawierające
    wszystkie ww. informacje. Dodatkowo, część przewoźników umożliwia wygenerowanie
    potwierdzenia w postaci pliku PDF (w tym przypadku Spółka zamiast zrzutu ekranu będzie
    gromadzić wygenerowane pliki PDF).
    Tym samym, jak wskazano powyżej Spółka do każdego zamówienia będzie posiadała co
    najmniej:
    i. dokument tytułowany przez Kontrahenta jako VAT Report – generowany z Systemu
        Kontrahenta,
    ii. zrzuty ekranu (dokumenty PDF w przypadku niektórych przewoźników) ze stron
        internetowych przewoźników potwierdzające dostarczenie zamówienia do klienta.
    Na podstawie powyższych dokumentów Spółka jest w stanie zidentyfikować i powiązać
    tożsamość konkretnych towarów (których sprzedaż udokumentowana jest fakturą
    zawierającą numer zamówienia) z numerem zamówienia określonym na wystawionej
    fakturze oraz z numerem przesyłki, który jest przyporządkowany do zamówienia w
    Systemie Kontrahenta.
    Należy podkreślić, że odbiór przesyłki przez klienta Kontrahenta, a więc de facto wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej potwierdzony jest każdorazowo w
    komunikatach i raportach przewoźników (w historii przesyłki). W przypadku komunikatów

    o treści „Doręczono” / „Przesyłka doręczona” lub podobnych Wnioskodawca może ustalić,
    że nastąpiło doręczenie przesyłki do adresata łącząc treść komunikatu potwierdzającego
    wysłanie towaru z informacją o jej dostarczeniu poza terytorium Unii Europejskiej.
    Komunikat przewoźnika (renomowanych firm prowadzących działalność na całym świecie)
    dokumentowany zrzutem ekranu bądź odrębnym dokumentem PDF potwierdza wysłanie
    towaru poza terytorium Unii Europejskiej i doręczenie do konkretnego adresata.
    Tym samym, w ocenie Spółki gromadzone dowody jednoznacznie potwierdzają wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w konsekwencji potwierdzają spełnienie
    przesłanki o charakterze materialnoprawnym. Dla stosowania stawki 0% kluczowe jest
    faktyczne wywiezienie towaru, a drugorzędne znaczenie ma forma i typ dokumentu jakim
    fakt ten jest potwierdzany.
    Wszystkie ww. dokumenty jednoznacznie potwierdzają, że przesyłka (towar) opuściła
    terytorium Unii Europejskiej, wskazując miejsce docelowe oraz datę dostarczenia towaru.
    Kontrahent oraz przewoźnicy są podmiotami powszechnie znanymi i prowadzącymi
    działalność w różnych krajach, oczywistym jest zatem, że obsługując każdego dnia
    dziesiątki czy też setki tysięcy transakcji, w sposób zautomatyzowany i pewny generują
    miejsca przeznaczenia towarów. Niewątpliwym jest, również, że w tak dużych podmiotach
    nie występują problemy z identyfikacją miejsca przeznaczenia towarów. Gdyby
    wspomniane problemy z identyfikacją miejsca przeznaczenia towarów występowały,
    prowadzenie działalności gospodarczej tego typu i na taką skalę stałoby się niemożliwe.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy posiadane dokumenty stanowić
    będą potwierdzenie faktu wywozu towaru poza obszar Unii Europejskiej. Spełniona zatem
    będzie materialnoprawna przesłanka warunkująca zastosowanie stawki 0% dla eksportu
    towarów. Na jego podstawie można bowiem ustalić, czy przesyłka dotarła do adresata, czy
    została wysłana z kraju i do odbiorcy w jakim kraju została wysłana. W konsekwencji
    Spółka uważa, że będzie uprawniona do zastosowania stawki 0% dla opisanych transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie uznania
    opisanych transakcji za eksport towarów oraz nieprawidłowe w zakresie prawa do
    zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla eksportu towarów, na podstawie
    posiadanych dokumentów.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej, (...).

    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie
      się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
      dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi
      0%.
    Art. 41 ust. 6 ustawy stanowi, że:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
        jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Według art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy
    o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
      poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
      bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na
      jego rzecz (eksport pośredni),
      wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.

    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie
    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z wniosku wynika, że Państwo są czynnym podatnikiem podatku VAT oraz podatnikiem
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji unijnych (VAT-UE). Prowadzą Państwo działalność
    w zakresie produkcji i sprzedaży mebli. Sprzedaż jest kierowana przede wszystkim do
    klientów prowadzących działalność gospodarczą, zarówno z krajów Unii Europejskiej, jak i
    spoza UE (np. Wielka Brytania). Prowadzą Państwo sprzedaż korzystając z różnych
    platform oraz sprzedając towary również w modelu dropshippingu. W ramach tego
    modelu (dropshipping) współpracują Państwo z ..... LLC (www...... - Kontrahent).
    Transakcja przebiega w ten sposób, że klient Kontrahenta zamawia Państwa towar w
    sklepie internetowym Kontrahenta. Kontrahent odpowiada za odprawę celną towarów.
    Kontrahent odpowiada za organizację transportu i zleca odbiór zamówionych towarów
    firmom przewozowym. Firma przewozowa odbiera towar z magazynu Spółki położonego
    w Polsce i dostarcza go do odbiorcy końcowego w Wielkiej Brytanii z pominięciem
    magazynu Kontrahenta (towar przemieszczany jest zatem z Polski poza terytorium Unii
    Europejskiej).
    Jako sprzedawca towaru, na podstawie otrzymanego unikatowego numeru przewozowego
    przesyłki, mogą Państwo całodobowo w Systemie Kontrahenta oraz u przewoźników
    uzyskać bieżącą informację o statusie przesyłki. Odbiór przesyłki przez klienta
    Kontrahenta, a więc de facto wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej
    potwierdzony jest każdorazowo w komunikatach i raportach przewoźników (w historii
    przesyłki).
    W przypadku komunikatów o treści „Doręczono” / „Przesyłka doręczona” lub podobnych
    mogą Państwo ustalić, że nastąpiło doręczenie przesyłki do adresata łącząc treść
    komunikatu potwierdzającego wysłanie towaru z informacją o jej dostarczeniu poza
    terytorium Unii Europejskiej. Komunikat przewoźnika potwierdza wysłanie towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej i doręczenie do konkretnego adresata.
    Pomimo faktycznego wywozu towarów w ramach dostawy poza terytorium UE nie
    posiadają Państwo komunikatu CC599C (z przyczyn niezależnych od Państwa).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętej zakresem pytania nr 1 należy wskazać, że w
    wyniku dokonanej przez Państwa dostawy towarów, towary zostaną przetransportowane
    na terytorium państwa trzeciego tj. w tym przypadku na terytorium Wielkiej Brytanii.
    Odbioru towaru w Polsce oraz jego fizycznego wywozu dokona przewoźnik działający na
    rzecz Kontrahenta, co oznacza, że spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 2 pkt 8
    lit. b ustawy dokonania wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium kraju lub przez podmiot działający na jego rzecz.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy
    uznać, że transakcja opisana we wniosku będzie stanowić dla Państwa eksport towarów
    (pośredni), w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy.
    Tym samym stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Udzielając natomiast odpowiedzi na pytanie nr 2 należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust.
    6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest
    posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport
    towarów stawką podatku w wysokości 0% - będą Państwo musieli posiadać dokument,
    który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii
    Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a

    ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie
    można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę
    na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub
    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli
    przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu
    komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje automatycznie komunikat IE-599 lub
    CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem
    celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium
    UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599
    lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez
    inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na
    terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31
      października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C
      otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że w związku z dokonaną transakcją będą
    Państwo posiadać fakturę zawierającą m.in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów oraz
    indywidualny numer zamówienia. Przy tym, będą Państwo posiadać dostęp do Systemu
    Kontrahenta, w którym znajdują się informacje potwierdzające konkretne zamówienie, w

    tym m.in.: unikatowy numer zamówienia („Purchase Order „PO” number”), adres
    magazynu, z którego towar został odebrany (...) oraz data odbioru towar, unikatowy
    numer przewozowy przesyłki (Tracking Number), status przesyłki (Tracking Status), dane
    klienta, w tym adres dostawy (Consumer) oraz datę odbioru przesyłki przez klienta
    (Delivery Date). Do każdego zamówienia będą Państwo posiadali co najmniej generowany
    z Systemu Kontrahenta dokument VAT Report oraz zrzuty ekranu (dokumenty PDF w
    przypadku niektórych przewoźników) ze stron internetowych przewoźników
    potwierdzające dostarczenie zamówienia do klienta detalicznego. Wskazują Państwo, że
    dostarczenie towaru do klienta Kontrahenta potwierdzone jest komunikatem „Doręczono”
    /„Przesyłka doręczona” zawierającym datę i godzinę doręczenia. Jednocześnie nie będą
    Państwo posiadać komunikatu CC599C.
    Zatem posiadane przez Państwa dokumenty nie są dokumentami o charakterze
    urzędowym, mają one jedynie charakter informacyjny. W tym konkretnym przypadku, to
    nie właściwy organ celny lecz Kontrahent bądź przewoźnik działający na zlecenie
    Kontrahenta potwierdzają wywóz poza terytorium UE. Tym samym, ww. dokumenty nie są
    dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w
    art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we
    wniosku nie mogą Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla
    eksportu towarów.
    Tym samym stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych
    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Jednocześnie wyjaśniamy, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli

    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.