Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-366b/13/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-12
Teza: Czy dotacja udzielona spółce w ramach programu operacyjnego innowacyjna gospodarka powinna zostać ujęta w rachunku podatkowym jako przychód zwolniony jednorazowo w momencie otrzymania dotacji? W szczególności, spółka wnosi o potwierdzenie, że przychód rozpoznawany dla celów bilansowych nie powinien być uwzględniany przy kalkulacji kwoty przychodu podatkowego w deklaracji CIT-8 w poszczególnych latach podatkowych, w których planowane jest wykorzystywanie środków trwałych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; dofinansowanie; dotacja; przychód; refundacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 9 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu w związku z otrzymaną dotacją

*   **jest prawidłowe,** w części dotyczącej momentu powstania przychodu,
*   **jest nieprawidłowe,** w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej.

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu w związku z otrzymaną dotacją.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

P. S.A. (dalej: „Spółka”) jest czołowym producentem opakowań z tworzyw sztucznych. Spółka posiada fabryki w Polsce i na Ukrainie, w których wykorzystuje najnowsze maszyny i technologie. Spółka produkuje i sprzedaje pojemniki oraz wiadra z plastiku do wielu branż, w tym branży spożywczej i chemicznej.

W związku z rozwojem działalności spółka, w latach 2008 - 2009, realizowała inwestycję zakupu i wdrożenia innowacyjnej technologii produkcji opakowań z tworzyw sztucznych. Wartość całego przedsięwzięcia wynosiła ok. x mln zł. Łączna kwota inwestycji wynosiła y PLN i została sfinansowana częściowo w ramach dofinansowania przyznanego w ramach działania 4.4 „Nowe Inwestycje o Wysokim Potencjale Innowacyjnym” Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dale: „dofinansowanie” lub „dotacja”).

Powyższa dotacja została przeznaczona na zakup lub wytworzenie środków trwałych, roboty i materiały budowlane, m.in. zakup wtryskarek i form wtryskowych w celu poszerzenia asortymentu oferowanych produktów, wybudowanie silosów, w którym magazynowane jest tworzywo do produkcji wyrobów, etc.

Obsługa dotacji, w tym dokonywanie płatności, było realizowane przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, zwaną na potrzeby tego programu Instytucją wdrażającą/instytucją pośredniczącą II stopnia (dalej: „PARP”).

Dotacja była wypłacona na rzecz spółki w lutym 2011, w dwóch transzach, w kwocie:

1.  Stanowiącej 85% kwoty dofinansowania w formie płatności ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego płatność była dokonywana przez Bank Gospodarstwa Krajowego, będącego płatnikiem środków pochodzących z funduszy unijnych, na zlecenie parp), oraz
2.  Stanowiąc ej do 15% kwoty dofinansowania w formie dotacji celowej (płatność była dokonywana bezpośrednio przez PARP ze środków budżetu państwa).

Środki trwałe, częściowo sfinansowane uzyskaną dotacją zostały faktycznie nabyte lub wytworzone i oddane do użytkowania w latach 2008-2010. Natomiast kwota dotacji była wypłacona jednorazowo w roku 2011. Do momentu otrzymania dotacji spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych i zaliczała je (w pełnej wysokości) do kosztów uzyskania przychodu.

W momencie otrzymania dotacji spółka dokonała jednorazowej korekty odpisów amortyzacyjnych, w części dotyczącej wartości środków trwałych sfinansowanych dotacją, a po otrzymaniu dotacji spółka ujmuje jako koszty uzyskania przychodu tylko tę część odpisów amortyzacyjnych, która proporcjonalnie odpowiada wartości własnych nakładów inwestycyjnych poniesionych przez spółkę na zakup przedmiotowych środków trwałych.

Zgodnie z obowiązującą w Spółce polityką rachunkowości kwota otrzymanej dotacji jest ujmowana na koncie rozliczeń międzyokresowych przychodów, a następnie stopniowo odpisywana do rachunku zysków i strat przez szacowany okres użytkowania nabytych za jej pomocą aktywów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone numerem 2).

Czy dotacja udzielona spółce w ramach programu operacyjnego innowacyjna gospodarka powinna zostać ujęta w rachunku podatkowym jako przychód zwolniony jednorazowo w momencie otrzymania dotacji? W szczególności, spółka wnosi o potwierdzenie, że przychód rozpoznawany dla celów bilansowych nie powinien być uwzględniany przy kalkulacji kwoty przychodu podatkowego w deklaracji CIT-8 w poszczególnych latach podatkowych, w których planowane jest wykorzystywanie środków trwałych?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Ogólna definicja przychodu.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 updop przychodem są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. Zgodnie z powyższym przepisem, aby pieniądze czy też wartości pieniężne zostały uznane za przychód dla potrzeb updop, muszą spełniać jedną podstawową przesłankę, mianowicie muszą być otrzymane, co oznacza, że stają się definitywnie własnością podatnika, który je otrzymał.

Wszelkie bowiem wpłaty pieniężne, których otrzymanie przez podatnika ma charakter nieostateczny i warunkowy, nie stanowią dla niego przychodu. Pieniądze te staną się przychodem dopiero w tym momencie, kiedy nastąpi zdarzenie skutkujące definitywnym otrzymaniem ich przez podatnika.

Z kolei na podstawie art. 12 ust. 3 updop za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej osiągnięte w roku podatkowym uważa się także należne przychody, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Co do zasady, przychodem, w rozumieniu updop, jest więc każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mającą definitywny charakter (otrzymana, bądź należna), którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 updop.

Definicja przychodów określona w updop jest szeroka i obejmuje swoim zakresem także środki pieniężne otrzymane w ramach dotacji finansowanych z budżetu państwa oraz funduszy unijnych.

Reguły dotyczące momentu powstanie przychodu.

Przepisy updop nie ustanawiają precyzyjnych zasad określania momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanych świadczeń w postaci dotacji i dopłat. Z tego względu zdaniem Spółki w celu określenie momentu powstania przychodu z tytułu otrzymania dotacji należy stosować ogólne zasady określone w art. 12 ust. 3a-3e updop.

W szczególności na podstawie art. 12 ust 3a updop za datę powstania przychodu, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Art. 12 ust. 3c updop stanowi natomiast, iż jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d updop).

Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 3e updop w przypadku otrzymania przychodu, do którego niestosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Należy uznać, że przepis ten będzie miał zastosowanie do otrzymania zapłaty pod warunkiem, że ta zapłata nie jest dokonywana w zamian za wydanie towaru, wykonanie usługi lub częściowe jej wykonania, przeniesienia prawa majątkowego, usługę rozliczaną w okresach rozliczeniowych ani za dostawę energii elektrycznej, wody, gazu przewodowego.

Zdaniem Spółki pojęcie „zapłaty” używane w art. 12 ust. 3e updop należy rozumieć szeroko. W szczególności nie należy traktować go w rozumieniu używanym w języku potocznym. Zwykle przyjmuje się bowiem, że zapłata jest to płatność za określenie świadczenie - w tym natomiast przypadku nie będzie to jednak wynagrodzenie za konkretny towar, usługę lub inne świadczenie. Spółka uważa, iż przepis ten referuje raczej do każdego otrzymanego przysporzenia majątkowego, które nie ma swojego bezpośredniego ekwiwalentu wymienionego w ust. 3a-3d. W przypadku uznania, że powyższy przepis ma zastosowanie wyłącznie do zapłaty za określone świadczenie (czyli zgodnie z językową wykładnią pojęcia terminu „zapłata”) ustawa nie zawierałaby regulacji dotyczących określania momentu powstania obowiązku podatku w przypadku otrzymania środków pieniężnych, które nie stanowią zapłaty (w rozumieniu potocznym wskazanym powyżej) a przepisy art. 12 ust. 3e i ust. 3a byłyby ze sobą sprzeczne.

Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. (sygn. II FSK 848/11).

„Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie stwierdził sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że ustalenie momentu powstania przychodu z działalności gospodarczej wymaga każdorazowo przyporządkowania go do grupy przychodów z konkretnych tytułów, wskazanych w ust. 3a, 3c i 3d. Jeżeli nie należy on do żadnej z tych grup, moment jego powstania określa ust. 3e, mający zastosowanie do wszystkich przychodów z działalności gospodarczej, które nie zostały wyraźnie określone w ust. 3a, ust. 3c i 3d art. 12 u.p.d.o.p.”

Konkluzje

Zdaniem Spółki otrzymana dotacja nie stanowi ani zapłaty za rzecz, prawo majątkowe, czy usługę (określone w art. 12 ust. 3a ww. ustawy), ani też nie stanowi płatności za usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych (określone w art. 12 ust. 3c oraz 3d updop). W praktyce środki pieniężne otrzymane w ramach dotacji stanowią bowiem zwrot nakładów poniesionych przez spółkę w celu realizacji określonej inwestycji. W konsekwencji zdaniem Spółki dla określenia momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanej dotacji należy stosować art. 12 ust. 3e updop, a zatem za datę powstania przychodu w analizowanej sprawie należy uznać dzień otrzymania przedmiotowej dotacji.

Dodatkowo potwierdzając stanowisko dotyczące rozpoznania daty powstania przychodu z tytułu otrzymanej dotacji, Spółka pragnie odwołać się również do literalnego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 48 updop będącego zdaniem Spółki podstawą do zastosowania zwolnienia z opodatkowania w części dotyczącej dotacji wypłaconej przez PARP, w którym użyto sformułowania „kwoty otrzymane od agencji rządowych”.

Zdaniem Spółki brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie potwierdza, że dotacja stanowi przychód w momencie jej wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, skutkujący powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania środkami z dotacji, a nie dla przykładu w momencie samego jej przyznania na podstawie decyzji bądź umowy. Skoro przepis referuje do środków finansowych „otrzymanych” to należy uznać, że wpływ tych środków będzie wyznaczał moment powstania przychodu.

Stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów, przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 marca2010 r., (sygn. IPPB5/423-786/09-4/AS):

„Istotnym jest, że dopłata z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dla zakładu, choć wnioskodawca ujmuje ją w księgach rachunkowych pod datą 31 grudnia roku obrotowego, którego rozliczenie dotyczy - jak wykazano powyżej: stanowiła będzie przychód w momencie postawienia środków pieniężnych z tego tytułu do dyspozycji wnioskodawcy, tj. w dniu, w którym przychód faktycznie wpłynie na rachunek bankowy zakładu budżetowego.”

Powyższa interpretacja nie dotyczyła co prawda dotacji, do których stosuje się art. 17 ust. 1 pkt 48 i pkt 52 updop, jednakże zdaniem Spółki dokonana analiza i wypracowane na jej podstawie wnioski mogą znaleźć zastosowanie również w niniejszej sprawie i innych stanach faktycznych dotyczących zwolnienia z opodatkowania przychodu w formie dotacji, dofinansowania.

Dodatkowo, zdaniem Spółki powyższe konkluzje są prawidłowe bez względu na politykę rachunkowości przyjętą przez Spółkę, gdyż zgodnie z przepisami updop zapis bilansowy nie może mieć wpływu na podstawowe elementy konstrukcyjne podatku, w tym moment powstania przychodu podatkowego.

Spółka prowadząc księgi rachunkowe, stosuje tzw. zasadę memoriału, która została opisana w art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości, tj. z dnia 30 stycznia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. Poz. 330). Przepis ten stanowi iż: „w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty”.

W związku z tym, zgodnie z zasadą memoriału określoną w ustawie o rachunkowości Spółka rozlicza dotację ujmując jej kwotę na koncie rozliczeń międzyokresowych przychodów, a następnie stopniowo, w częściach odpisując jej wartość na rachunek zysków i strat w okresie szacowanego użytkowania sfinansowanych przez nią aktywów.

W orzecznictwie podkreślany jest jednak pogląd, że pomimo iż w art. 9 ust. 1 updop przewidziany jest obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w zgodzie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a prowadzone na podstawie ustawy o rachunkowości księgi rachunkowe są zarazem księgami podatkowymi w rozumieniu art. 193 § 1 ordynacji podatkowej, to jednak o uznaniu danego przysporzenia czy wydatku (zobowiązania do jego poniesienia) za przychód, dochód czy koszt podatkowy decydują wyłącznie przepisy prawa podatkowego.

Powyższe stanowisko jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, np. z dnia 20 lipca 2011 r. (sygn. II FSK 414/10) oraz z 9 grudnia 2011 r. (sygn. II FSK 1091/10).

Przykładowo, w wyroku Naczelnego sądu administracyjnego w warszawie z dnia 20 lipca 2012 r. (sygn. II FSK 2406/11) sąd uznał, iż:

„Skoro tak, należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. nie jest ona bowiem datą ujęcia kosztu, a jedynie datą technicznego wprowadzenia informacji do systemu. Uznanie za zasadne racji prezentowanych w skardze kasacyjnej byłoby równoznaczne z aprobatą stanowiska, że o jednym z najistotniejszych elementów konstrukcyjnych podatku dochodowego decydowałby akt prawny, który nie mieści się w systemie prawa podatkowego, a nie ustawa podatkowa”.

Dodatkowo, zdaniem Spółki determinowanie momentu ujęcia przychodu w rachunku podatkowym zapisem w księgach rachunkowych, jest kwestią drugorzędną, gdyż sam przychód w oparciu o przepisy prawa podatkowego został zwolniony od podatku, a więc niezależnie od przyjętej zasady rachunkowości, końcowy skutek podatkowy będzie niezmienny (tj. - nie będzie miał wpływu na ostateczną wartość dochodu do opodatkowania lub straty podatkowej).

W związku z tym, Spółka zgadza się ze stanowiskiem wojewódzkiego sądu administracyjnego we Wrocławiu, który w wyroku z dnia 21 listopada 2012 r. (sygn. I SA/Wr 1069/12) orzekł:

„Kwestie metody księgowania na potrzeby prowadzonej działalności są tu wtórne, ponieważ - niezależnie od przyjętej metody - przychód, z którego sfinansowano określone wydatki, został zwolniony”.

W konsekwencji przedstawionych powyżej rozważań, zdaniem Spółki właściwym podejściem będzie ujęcie przychodu związanego z otrzymaną dotacją, jako przychodu podatkowego zwolnionego z opodatkowania, jednorazowo za okres, w którym spółka faktycznie otrzymała dotację z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, na podstawie art. 12 ust. 3e updop. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka rozpoznaje na potrzeby bilansowe przychód z tytułu dotacji zgodnie z metodą memoriałową. Takie stanowisko w jednoznaczny sposób potwierdzają wyroki sądów administracyjnych.

Reasumując spółka powinna wykazać całość otrzymanej kwoty dotacji jako przychód zwolniony w poz. 12 deklaracji CIT-8/O za rok 2011 (czyli rok w którym Spółka otrzymała dotację). Jednocześnie w kolejnych latach podatkowych przychód z tytułu dotacji rozliczany w rachunku zysków i strat na potrzeby rachunkowe powinien być wyłączany z kalkulacji podstawy opodatkowania za poszczególne lata podatkowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za

*   **prawidłowe,** w części dotyczącej momentu powstania przychodu,
*   **nieprawidłowe,** w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm. – dalej: „ustawa”), nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (art. 12 ust. 1 pkt 1-2 ustawy).

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodzącą do majątku podatnika, powiększającą jego aktywa, mającą definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 12 ust. 3a ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury, albo
2.  uregulowania należności.

Zatem przychód powstaje – co do zasady - w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi.

Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej.

Art. 12 ust. 3c ustawy stanowi, że jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ten stosuje się zgodnie ust. 3d odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.

W myśl art. 12 ust. 3e w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3 do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że otrzymana dotacja przez Spółkę, co do zasady, stanowi jej przychód podatkowy w chwili faktycznego otrzymania środków finansowych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy. Należy bowiem zauważyć, że powołana przez Spółkę podstawa prawna art. 12 ust. 3e ustawy odnosi się do przychodów związanych z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej. Wobec tego data uzyskania przychodu z dotacji nie może być kwalifikowana na podstawie art. 12 ust. 3e ustawy.

Podsumowując Spółka powinna wykazać całość otrzymanej kwoty dotacji jako przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. przychód zwolniony w poz. 12 deklaracji CIT-8/O za rok 2011 (czyli rok w którym Spółka otrzymała dotację).

Jednocześnie informuje się, że tutejszy organ przesądził w interpretacji indywidualnej z dnia 12 listopada 2013 r., znak ITPB3/423-366a/13/PST, że dotacja objęta Programem Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, korzysta ze zwolnienia od podatku, w części dotyczącej środków otrzymanych od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy oraz w części dotyczącej środków otrzymanych od Banku Gospodarstwa Krajowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.