Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.456.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Wypłata przez bank na rzecz Wnioskodawcy kwot jest dla
Wnioskodawcy neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu
Wnioskodawca nie osiągnął bowiem konkretnego
przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowodował
po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu w rozumieniu
przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
zwrot-zwrot odsetek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowany będący stroną postępowania oraz Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania (dalej również jako „Małżonkowie”) są małżeństwem z ustrojem wspólności
    majątkowej małżeńskiej. Małżonkowie są polskimi rezydentami podatkowymi, podlegają w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W dniu 24 kwietnia 2008 r.
    Małżonkowie zawarli z (...) (dalej jako „Bank”) umowę (...) o kredyt hipoteczny dla osób
    fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF (franka szwajcarskiego). Cel kredytu stanowiło
    budownictwo mieszkaniowe, tj. finansowanie przedpłat na poczet budowy i zakupu od
    inwestora zastępczego lokalu mieszkalnego (...) oraz pokrycie opłat okołokredytowych.
    Kwota kredytu wynosiła 383.810 zł. Kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na
    koniec 15 kwietnia 2008 r. według kursu kupna waluty z tabeli kursowej Banku wynosiła
    182.055,78 CHF. Na podstawie zawartego aneksu z 9 lutego 2012 r. Bank zapewnił
    kredytobiorcom możliwość dokonywania zmian waluty spłaty kredytu hipotecznego dla
    osób fizycznych (...) waloryzowanego kursem CHF ze złotych polskich na walutę waloryzacji
    oraz z waluty waloryzacji na złote polskie w okresie obowiązywania umowy. Środki z
    uzyskanego kredytu Małżonkowie przeznaczyli w całości na zakup mieszkania. Następnie
    Małżonkowie w mieszkaniu tym zamieszkali. Małżonkowie stali się właścicielami
    przedmiotowego mieszkania na podstawie aktu notarialnego zawartego 20 lutego 2009 r.
    Kredyt ten był spłacany przez następne lata w miesięcznych ratach. Na skutek wzrostu
    kursu franka szwajcarskiego raty kredytu znacznie wzrosły. Pod koniec 2011 r.
    Małżonkowie podjęli decyzję o przeprowadzce do innego województwa (mazowieckiego),
    gdzie mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu w (...) i z dniem 27 grudnia 2011 r.
    rozpoczęli wynajem swojego mieszkania. Od wynajmu Małżonkowie odprowadzali
    podatek. W mieszkaniu, na który został zaciągnięty kredyt hipoteczny waloryzowany
    kursem CHF Małżonkowie mieszkali od 6 grudnia 2008 r. do momentu rozpoczęcia
    wynajmu, który został wypowiedziany 28 lutego 2019 r. Z dniem 15 lutego 2019 r. doszło
    do sprzedaży przedmiotowego mieszkania i spłaty pozostałej części obciążającego je
    kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF. Kredyt został więc w całości spłacony
    i jednocześnie nadpłacony z uwagi na waloryzowanie kursem CHF. W przypadku
    Zainteresowanego i Zainteresowanej nie doszło więc do umorzenia kredytu, jego części
    lub odsetek. Kredyt został w całości spłacony. W 2023 r. został złożony pozew przeciwko
    Bankowi, przedmiotem którego były roszczenia Małżonków jako kredytobiorców
    względem Banku związane z zawarciem i wykonywaniem Umowy. W wyniku negocjacji z
    bankiem w dniu 27 grudniu 2024 r. Małżonkowie podpisali z Bankiem ugodę nr (...) do
    Umowy nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF
    (dalej jako „Ugoda”). Na mocy zawartej ugody Bank zwrócił Małżonkom nadpłacone raty
    kredytu. Zgodnie z treścią zawartej ugody Małżonkowie jako kredytobiorcy wykonując
    Umowę spłacili tytułem rat kapitałowo - odsetkowych kwotę 82.655,87 CHF i 476.135,04
    PLN, a tytułem innych świadczeń pieniężnych 19.552,76 PLN. Bank na podstawie zawartej
    ugody w celu ugodowego zakończenia sporu zobowiązał się zwrócić na rzecz
    Kredytobiorców ustalaną kwotę 476.000,00 PLN. Małżonkowie otrzymali zwrot wynikający
    z zawartej ugody z Bankiem na rachunek bankowy Małżonków 31 grudnia 2024 r. W
    ugodzie wskazano, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty wskazanej w ugodzie, po
    stronie Małżonków jako kredytobiorców nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z
    tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji
    PIT-11 dla kwoty zwrotu. Z treści zawartej ugody wynika również, że Bank wystąpił do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej Ugody, co do

    tego czy po stronie kredytobiorców powstaje przychód w związku ze zwrotem wskazanym
    w ugodzie, a tym samym na Banku nie ciąży wyżej wskazany obowiązek informacyjny.
    Bank otrzymał interpretację indywidualną i zamieścił o niej komunikat na stronie
    internetowej (...).

## Pytanie

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego w związku z otrzymaniem na podstawie Ugody
    zawartej z (...) kwoty zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych po stronie
    Zainteresowanego i jego żony powstał przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1
    Ustawy o PIT podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych, otrzymana przez Małżonków kwota zwrotu wynikająca z
    zawartej z Bankiem ugody nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Otrzymana tytułem zawartej ugody kwota stanowi zwrot nadpłaconych rat kapitałowo -
    odsetkowych. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jest to zwrot środków nienależnie
    pobranych przez Bank. Otrzymana kwota nie powoduje przysporzenia majątkowego, a
    więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kwota ta
    stanowi zwrot wcześniej wpłaconych środków pieniężnych z tytułu spłaty zaciągniętego
    kredytu. Otrzymany zwrot jest więc ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione przez Małżonków z własnych środków. Kwota zwrotu otrzymana na podstawie
    ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku Zainteresowanego
    i małżonki. Wypłata ta jest dla Małżonków neutralna podatkowo. Dokonany przez Bank
    zwrot części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu hipotecznego nie
    stanowi dla Zainteresowanego i Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT. W związku z tym, nie powstaje
    obowiązek zapłaty podatku od otrzymanego z Banku zwrotu.
    Uzasadnienie prawne stanowiska
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej jako „Ustawa o PIT”): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej (dalej jako „Op”)
    zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
    Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę wart. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
        ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).

    W myśl art. 9 ust. 1a Ustawy o PIT: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art.
    25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7ei 7f, suma
    dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne
    oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 Ustawy o PIT
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę
    przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym
    nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 "inne źródła".
    W myśl art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
    wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
    rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy - Przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu. Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
    kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części
    lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe
    (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W
    przypadku Wnioskodawcy i Zainteresowanej nie doszło do umorzenia kredytu, jego części
    lub odsetek. Kredyt został w całości spłacony. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym
    dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę,
    czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych

    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym(zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Wobec powyższego wskazać należy, że otrzymana przez Zainteresowanego i Małżonkę
    kwota środków pieniężnych tytułem zwrotu części nienależnie pobranych przez Bank
    świadczeń nie jest dla Zainteresowanego i Małżonki przychodem. Czynność ta nie
    spowodowała uzyskania przez Zainteresowanego wraz z Zainteresowaną przysporzenia
    majątkowego, wzrostu majątku. Otrzymana kwota to zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie zostały wpłacone wcześniej do Banku. Pieniądze te nie są przychodem w
    rozumieniu art. 11 Ustawy o PIT, a więc nie wchodzą w skład dochodów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym i ich uzyskanie nie skutkuje po stronie
    Zainteresowanego i Małżonki obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu. Ich uzyskanie nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, Zainteresowany wraz z
    Małżonką nie mają obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych. Powyżej
    przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych, przykładowo:
        interpretacja indywidualna z 10 lutego 2025 r. wydane przez Dyrektora Krajowej
        Informacji Skarbowej sygn. 0115-KDIT1.4011.822.2024.1.JG;
        interpretacja indywidualna z 26 września 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej
        Informacji Skarbowej sygn. 0115-KDIT1.4011.421.2024.2.DB;
        interpretacja indywidualna z 8 sierpnia 2024 r. wydana przez Dyrektor Krajowej
        Informacji Skarbowej sygn. 0112-KDIL2-1.4011.570.2024.3.DJ;
        interpretacja indywidualna z 2 maja 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej
        Informacji Skarbowej sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.233.2024.1.EC.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo - odsetkowych kredytu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
          pkt 2 - kwotę i walutę kredytu;
          pkt 4 - zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku - otrzymali Państwo od banku zwrot nadpłaconych przez Państwa
    rat kapitałowo - odsetkowych kredytu. Otrzymana przez Państwa kwota stanowi zatem
    zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec
    powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tych kwot jest dla Państwa neutralna
    podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnęli Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowodował po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.