Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.304.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Dochód Funduszu uzyskany z odpłatnego zbycia
Nieruchomości komercyjnej nie będzie korzystał ze zwolnienia
z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
niektórych jednostek (podmiotów)-Fundusze
inwestycyjne zamknięte lub specjalistyczne fundusze
inwestycyjne otwarte stosujące zasady i ograniczenia
inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych
zamkniętych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 57-lit. g

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 lipca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, zwany dalej Funduszem lub Wnioskodawcą, jest funduszem
    inwestycyjnym zamkniętym aktywów niepublicznych, będącym osobą prawną, utworzoną
    na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i
    zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1034).
    Jako osoba prawna Fundusz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Fundusz jest zatem polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Podlega w Polsce opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania.
    Fundusz planuje dokonywać bezpośrednich inwestycji polegających na zakupie prawa
    własności budynków mieszkalnych i niemieszkalnych położonych na terenie
    Rzeczpospolitej Polskiej, które na podstawie przepisów Ustawy o CIT zostaną przez
    Fundusz zaliczone do środków trwałych (dalej jako: „Nieruchomość komercyjna”). Fundusz
    zakupione Nieruchomości komercyjne będzie w całości lub części wynajmował na
    podstawie umów najmu, z zastrzeżeniem faktu, iż udział wynajmowanej powierzchni
    Nieruchomości komercyjnej będzie każdorazowo przekraczał 5% całkowitej powierzchni
    użytkowej tej nieruchomości. Wartość początkowa wszystkich Nieruchomości
    komercyjnych, będących własnością Funduszu ustalona w księgach na pierwszy dzień
    każdego miesiąca może przekroczyć 10 milionów złotych lub być niższa od 10 milionów
    złotych. Suma wartości początkowej jest uzależniona od decyzji Funduszu odnośnie
    maksymalnej kwoty możliwej do zainwestowania w zakup Nieruchomości komercyjnej.
    Model biznesowy zakłada, że nabyte przez Fundusz Nieruchomości komercyjne będą
    odpłatnie wynajmowane przez co Fundusz będzie realizował zyski powiększając wartość
    aktywów. Fundusz nie wyklucza, że w przypadku gdy stopa zwrotu z wynajmu
    Nieruchomości komercyjnych ulegnie obniżeniu w stosunku do zakładanej zyskowności w
    momencie ich nabycia, Fundusz może rozważyć odpłatne zbycie Nieruchomości
    komercyjnej. Warunkiem dojścia do skutku umowy sprzedaży jest uzyskanie ceny za
    zbywaną Nieruchomość komercyjną przewyższającej wartość jaką zainwestował w nią
    Fundusz (zwiększenie wartości aktywów Funduszu). Długoterminowa strategia Funduszu
    będzie polegała na czerpaniu zysków z wynajmowania Nieruchomości komercyjnych, lecz
    nie wykluczając możliwości ich zbycia, jeżeli w danych okolicznościach sprzedaż okaże się
    bardziej atrakcyjna niż zysk generowany przez wynajem.

## Pytanie

Czy dochód Funduszu uzyskany z odpłatnego zbycia Nieruchomości komercyjnej będzie
    korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Dochód Funduszu z odpłatnego zbycia Nieruchomości komercyjnej będzie zwolniony z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 24b ust. 1 ustawy o CIT:
    „1. Podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:
    1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
    2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,

    3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    4) zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy
    opodatkowania za każdy miesiąc”.
    Jednocześnie jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT: „Wolne od podatku są:
    (...) dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub specjalistycznych
    funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne
    określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych, utworzonych na podstawie ustawy o
    funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem: (...) g) dochodów z nieruchomości, o których
    mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez podmioty, o których mowa w lit. a”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych są
    dochody z nieruchomości określonych w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, rozumiane jako
    dochody z najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Natomiast dochody
    Funduszu z odpłatnego zbycia Nieruchomości komercyjnej na rzecz podmiotu trzeciego
    powinny być objęte zwolnieniem Funduszu z opodatkowania na podstawie generalnego
    zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT.
    Stanowisko takie uzasadnia kilka argumentów:
    1) Przepis art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT wskazuje literalnie jedynie o wyłączeniu ze
      zwolnienia od opodatkowania (a contrario - o opodatkowaniu) dochodów „z
      nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez podmioty, o
      których mowa w lit. a”. Przepis ten nie zawiera jasnego wskazania, że ta sama zasada
      znajduje zastosowanie także do dochodów ze sprzedaży nieruchomości tego rodzaju.
      Tym samym uwzględniając prymat wykładni literalnej przepisów prawa - należałoby
      przyjąć, że celem ustawodawcy było opodatkowanie po stronie Funduszu jedynie
      dochodów powtarzalnych, stałych wynikających z najmu, dzierżawy lub innych
      podobnych umów, dla których podstawę stanowi posiadanie nieruchomości opisanych
      w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, a nie dochodów ze sprzedaży takich nieruchomości.
      Gdyby intencja ustawodawcy była inna, wówczas analizowany przepis zostałby
      uzupełniony o zapis uwzględniający także np. następującą treść: „dochody z
      odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 (...)”. Podkreślić
      należy, że wszędzie tam gdzie ustawodawca zamierzał opodatkować po stronie
      Funduszu dochody ze zbycia określonych składników majątkowych, to znalazło to jasne
      odzwierciedlenie w przepisach ustawy. W tym zakresie wskazania wymaga, że z mocy
      art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a ustawy o CIT wyłączeniu ze zwolnienia z podatku CIT po
      stronie Funduszy zamkniętych podlegają: „dochody (przychody) z udziału w spółkach
      niemających osobowości prawnej”. Z drugiej natomiast strony w tym samym artykule
      pod lit. f ustawodawca wyłączył jasno ze zwolnienia od opodatkowania „dochody
      (przychody) z tytułu zbycia (...) udziałów w tych podmiotach”. Skoro analogiczny zabieg
      nie został zastosowany przy wyłączeniu ze zwolnienia od opodatkowania dochodów ze
      zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, to oznacza to, że
      ta kategoria przychodów Funduszu w dalszym ciągu korzysta ze zwolnienia od
      opodatkowania.
    2) Zwrócić dalej należy uwagę na szczególny charakter nieruchomości, o których mowa w
      art. 24b ust. 1 ustawy o CIT. Są to nieruchomości stanowiące własność albo
      współwłasność podatnika, które zostały oddane w całości albo w części do używania
      innym podmiotom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
      podobnym charakterze i które w związku z tym faktem powodują powstanie po stronie
      właściciela podatku od przychodów z budynków. Proste odesłanie w art. 17 ust. 1 pkt
      57 lit. g ustawy o CIT do art. 24b ust. 1 ustawy o CIT także przemawia za uznaniem, że
      opodatkowanie po stronie Funduszu zostało przewidziane wyłącznie dla przychodów
      wynikających z umów najmu lub dzierżawy nieruchomości „podpadających” pod ten
      przepis i podlegających generalnie podatkowi od przychodów z budynków, a nie do
      dochodów z odpłatnego zbycia takich nieruchomości.

    3) Przyjęcie odmiennego stanowiska, tj. zakładającego opodatkowanie dochodów ze
      sprzedaży nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT byłoby - jak
      już wskazano powyżej - sprzeczne z wykładnią literalną przepisów prawa
      podatkowego. Taki rodzaj wykładni, tj. wykładnia literalna (językowa), ma natomiast w
      zakresie przepisów prawa podatkowego podstawowe znaczenie. Zakłada ona
      odkodowywanie treści norm prawnych z tekstu samego aktu normatywnego. Z wyroku
      NSA z 20 października 2016 r. sygn. II FSK 1582/16 wynika w tym względzie, że: „Prawo
      podatkowe to w większości normy o charakterze ingerencyjnym, które pozbawiają
      podatników własności środków pieniężnych. Odstępowanie od dosłownego brzmienia
      przepisów i doszukiwanie się w nich drugiego dna prowadzić by mogło do
      nieprzewidywalnych - niebezpiecznych - skutków. Dlatego w doktrynie (por. B.
      Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008; M. Zieliński,
      Wyznaczniki reguł wykładni prawa, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 1998
      r. z. 4, str. 17-18) wskazuje się, że odstępstwo od rezultatów wykładni językowej jest
      wykluczone m.in. w przypadku, gdyby wykładnia inna niż językowa była niekorzystna
      dla podatnika”.
      Także Sąd Najwyższy w Uchwale całej Izby Cywilnej z 14 października 2004 r. sygn. III
      CZP 37/04, wskazał, że: „W doktrynie i w orzecznictwie trafnie akcentuje się prymat
      wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową.
      Jednocześnie przyjmuje się słusznie, że w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od
      literalnego znaczenia przepisu. Może to mieć miejsce, gdy wykładnia językowa
      pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm, prowadzi do absurdalnych
      z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego konsekwencji, rażąco
      niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z
      powszechnie akceptowanymi normami moralnymi (por. np. wyrok Trybunału
      Konstytucyjnego z 28 czerwca 2000 r. K25/99, OTK 2000, nr 5 poz. 141 oraz wyroki
      Sądu Najwyższego z 8 stycznia 1993 r., III ARN 84/92, OSNC 1993, Nr 10, poz. 183, z 8
      maja 1998 r., I CKN 664/97, OSNC 1999, Nr 1, poz. 7, uchwały z 3 listopada 1997 r., III
      ZP 38/97, OSNAP 1998, Nr 8, poz. 234, z 8 lutego 2000 r., I KZP 50/99, OSNKW 2000, nr
      3-4, poz. 24 i uchwała składu siedmiu sędziów z 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03, OSNC
      2004, Nr 1, poz. 1)".
    4) Ponadto, jak wynika z wyroku WSA w Warszawie z 6 września 2019 r., sygn. III SA/Wa
      2981/18, wydanego w analogicznej sprawie: „Przedstawiona wykładnia znajduje
      dodatkowe potwierdzenie w zasadzie wykładni prawa stanowiącej o tym, że wyjątków
      nie należy interpretować rozszerzająco - exceptiones non sunt extendendae (por. L.
      Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2010, s. 193 i nast.; M. Zieliński, Wykładnia
      prawa, Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2008 r.s. 248-249). Wskazany przepis art.
      17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy dotyczący opodatkowania „dochodów z nieruchomości, o
      których mowa w art. 24b ustawy” stanowi wyjątek (jeden z kilku) od normy zawartej w
      art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy dotyczącej zwolnienia od podatku dochodów (przychodów)
      funduszy inwestycyjnych zamkniętych utworzonych na podstawie ustawy o funduszach
      inwestycyjnych (patrz również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Warszawie z 20 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1904/18)”.
      Skoro zatem wyjątków od norm podatkowych nie należy traktować rozszerzająco, to
      brak jest podstaw do uznania, że dochody ze sprzedaży nieruchomości, o których
      mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, powinny niejako w sposób dorozumiany zostać
      objęte wyłączeniem ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1
      pkt 57 lit. g ustawy o CIT.
    5) Zaznaczyć również należy, że stanowisko przedstawione powyżej, wiążące
      opodatkowanie po stronie Funduszu tylko z uzyskaniem przez Fundusz przychodów z
      tytułu najmu, dzierżawy lub innej podobnej umowy dotyczących nieruchomości, o
      których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, a nie z uzyskaniem dochodu ze sprzedaży
      tego typu nieruchomości potwierdzają także orzeczenia sądowe.

      I tak np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 marca
      2019 r., sygn. III SA/Wa 1904/18, Sąd ten wskazał, że „Tym samym odesłanie w art. 17
      ust. 1 pkt 57 lit. g do wspomnianych nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1
      ustawy, należy interpretować jako odesłanie do zdefiniowanych w tym przepisie
      nieruchomości, z których własnością wiąże się (stałe, a nie jednorazowe związanie ze
      zbyciem) osiąganie przychodów, a w efekcie przepis art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g
      stanowiący o opodatkowaniu (dotyczący wyłączenia ze zwolnienia) „dochodów z
      nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1” (i niezawierający explicite regulacji
      dotyczącej opodatkowania dochodów ze zbycia tychże nieruchomości) należy
      interpretować - w związku z pytaniami Spółki - jako opodatkowujący dochody z najmu
      wskazanych nieruchomości, jednocześnie nie obejmujący dochodów z ich sprzedaży”.
      Z kolei w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z
      6 września 2019 r., sygn. III SA/Wa 2981/18 wskazano, że: „Odesłanie w art. 17 ust. 1
      pkt 57 lit. g do art. 24b ust. 1 u.p.d.o.p. należy rozumieć jako opodatkowanie
      podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych dochodów z tytułu wskazanych w tym
      przepisie nieruchomości. Ponadto zarówno w obecnym stanie prawnym, jak i
      wcześniej, zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g u.p.d.o.p. wyłączenie ze zwolnienia od
      opodatkowania dochodów dotyczy dochodów z nieruchomości, o których mowa w art.
      24b ust. 1 u.p.d.o.p. stanowiących środek trwały. A zatem, tym elementem
      definiującym i warunkiem koniecznym jest to, aby nieruchomości te stanowiły środek
      trwały. Ponadto, art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g u.p.d.o.p. wskazuje, że opodatkowane
      (wyłączone ze zwolnienia) są „dochody z nieruchomości, o których mowa w art. 24b
      ust. 1” co wskazuje, że opodatkowany jest dochód z najmu ww. nieruchomości, nie jest
      natomiast opodatkowany dochód ze sprzedaży tych nieruchomości".
    Końcowo należy zauważyć, że kwestia zwolnienia z opodatkowania odpłatnego zbycia
    nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 została również przeanalizowana przez
    Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 14 lutego 2024 r., sygn. II FSK 669/21
    uznał, że: „w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 57 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.
    z 2019 r. poz. 865) zwolnieniu od opodatkowania podlegają dochody (przychody) ze zbycia
    nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1 tej ustawy, uzyskane przez fundusze
    inwestycyjne zamknięte lub specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte stosujące
    zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych,
    utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych. Wyłączeniu ze zwolnienia
    od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g u.p.d.o.p. podlegają wyłącznie
    dochody z najmu, dzierżawy i umów o podobnym charakterze nieruchomości
    wymienionych w art. 24b ust. 1 tej ustawy.”.
    Po zacytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego również stanowisko
    organów podatkowych uległo zmianie. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2024 r., nr: 0111-KDIB1-
    2.4010.319.2020.9.AW oraz w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2024 r., nr: 0114-KDIP2-
    1.4010.475.2019.9.MR/S/MW potwierdził, że: „dochód Funduszu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości komercyjnej będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych. Organ stwierdził, że wyłączenie ze zwolnienia dotyczy
    jedynie dochodów z najmu, dzierżawy i umów o podobnym charakterze, a nie dochodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości.”.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dochód Funduszu z odpłatnego zbycia
    Nieruchomości komercyjnej będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Wolne od podatku są dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub
      specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i
      ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych,
      utworzonych na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem:
      a) dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej
      lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie,
      jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te
      spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są
      traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od
      całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      b) dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych
      podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych
      podmiotów wobec funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu
      pożyczek (kredytów) nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawnionych do udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone
      przez te podmioty,
      c) dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o
      których mowa w lit. a,
      d) darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń
      dokonywanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
      e) dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych
      emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
      f) dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych
      przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,
      g) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych
      przez podmioty, o których mowa w lit. a.
    W myśl art. 24b ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:
      1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
      2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
      3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy
      opodatkowania za każdy miesiąc.
    Zgodnie z art. 24b ust. 3 ustawy o CIT:
      Przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego
      miesiąca wartość początkowa podlegającego opodatkowaniu środka trwałego
      wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek trwały został
      wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa ustalona na dzień wprowadzenia
      środka trwałego do ewidencji.
    Stosownie do postanowień art. 24b ust. 9 ustawy o CIT
      Podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów, o których mowa w ust. 1, z
      poszczególnych budynków, pomniejszona o kwotę 10 000 000 zł.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dochód Funduszu uzyskany z odpłatnego
    zbycia Nieruchomości komercyjnej będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zestawienie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT oraz art. 24b ust. 1 ustawy o
    CIT pozwala na stwierdzenie, że dochody z nieruchomości wymienionych w art. 24b ust. 1
    ustawy o CIT są wyłączone ze zwolnienia przedmiotowego (określonego art. 17 ust. 1 pkt
    57 ustawy o CIT). W art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT nie chodzi bowiem o określone
    „dochody, o których mowa w art. 24b ust. 1”, lecz o „nieruchomości”, o których mowa w
    artykule. Art. 24b ust. 1 ustawy o CIT nie odnosi się bowiem do „dochodów” lecz do
    „przychodów” z tytułu własności środka trwałego, a podstawa opodatkowania odnosi się
    do wartości księgowej określonych składników aktywów.
    Innymi słowy, odwołanie w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT do „dochodów
    z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1” należy rozumieć jako odnoszące się do
    dochodów z nieruchomości opodatkowanych podatkiem od przychodów z budynków.
    Nie ulega przy tym wątpliwości, że gdyby ustawodawca chciał wyłączyć ze zwolnienia
    przedmiotowego tylko opodatkowanie podatkiem wymienionym w art. 24b ust. 1 ustawy
    o CIT, to uczyniłby to w sposób analogiczny jak w art. 6 ust. 5 ustawy o CIT, który stanowi,
    że:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma zastosowania do podatku, o
      którym mowa w art. 24b.
    Podkreślić należy, że w art. 6 ust. 4 pkt 2, jak i w art. 6 ust. 5 ustawy o CIT ustawodawca
    wyraźnie odróżnia kwestię zwolnienia z opodatkowania dochodów z nieruchomości, o
    których mowa w art. 24b ust. 1 od zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 24b. Brak
    jest podstaw do twierdzenia, że w przypadku zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt
    57 ustawy o CIT prawodawca chciał przyjąć odmienne rozwiązanie.
    W związku z faktem, iż dodanie lit. g w art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT nie zostało
    zawarte w pierwotnym projekcie ustawy wprowadzającej zmiany m.in. do ustawy o CIT
    (ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne publ. w Dz.U. z 2017 r. poz. 2175), a dopiero w ramach zgłoszonych
    poprawek w toku prac sejmowych, pierwotne uzasadnienie do zmian w ustawie nie
    zawiera odniesienia do zmienianego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT.
    Jednakże potwierdzeniem wyżej wskazanego rozumienia treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt
    57 lit. g ustawy o CIT jest uzasadnienie ww. zmiany, wskazane w toku prac Komisji
    Finansów Publicznych, że:
      (...) celem poprawki jest wyłączenie dochodów pochodzących z nieruchomości
      objętych tzw. minimalnym podatkiem z dochodów zwolnionych w zamkniętych
      funduszach inwestycyjnych oraz specjalistycznych funduszach otwartych,
      stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy
      inwestycyjnych zamkniętych oraz analogicznych do nich instytucji wspólnego
      inwestowania z Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
    Ww. konkluzji nie może zmienić podkreślenie ustawodawcy w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g
    ustawy o CIT, że analizowane wyłączenie ze zwolnienia z opodatkowania dotyczy także
    dochodów z nieruchomości (o których mowa w art. 24b ust. 1) uzyskanych przez podmioty
    transparentne podatkowo, (o których mowa w lit. a). W opinii organu podkreślenie to
    miało na celu objęcie wyłączeniem ze zwolnienia przedmiotowego wszelkich dochodów z
    nieruchomości (objętych podatkiem od przychodów z budynków, a pierwotnie podatkiem
    minimalnym) uzyskiwanych za pośrednictwem zagranicznych spółek osobowych
    emitujących papiery wartościowe transparentnych podatkowo, innych niż dochody z
    udziału w tych spółkach określone w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a powołanej ustawy (np.
    dochody pochodzące z wypłat z tytułu zbycia lokat otrzymanych od podmiotów

    hybrydowych mających jednocześnie status alternatywnej spółki inwestycyjnej – instytucji
    wspólnego inwestowania).
    Dodatkowo poprawność dokonanej przez organ interpretacji potwierdza jednoznacznie
    wykładnia celowościowa. Z „Pełnego zapisu przebiegu posiedzenia Komisji Finansów
    Publicznych (nr 267) z dnia 26 października 2017 r.” (publ. pod adresem http://orka.sejm.
    gov.pl/zapisy8.nsf/0/D7CD444C453C3659C12581D1004A5099/24File/0242308.pdf, str. 7-
    8) wynika, że:
      celem poprawki wprowadzającej lit. g do art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT jest „(...)
      wyłączenie dochodów pochodzących z nieruchomości objętych tzw. minimalnym
      podatkiem z dochodów zwolnionych w zamkniętych funduszach inwestycyjnych oraz
      specjalistycznych funduszach otwartych, stosujących zasady i ograniczenia
      inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych oraz
      analogicznych do nich instytucji wspólnego inwestowania z Unii Europejskiej i
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
    Wskazać należy, że intencja wprowadzenia tej regulacji wynika również ze stanowiska
    Ministerstwa Finansów - „FIZ (fundusze inwestycyjne zamknięte) i SFIO (specjalistyczne
    fundusze inwestycyjne otwarte), stosujące zasady i ograniczenia inwestycyjne określone
    dla FIZ, utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, będą podlegały
    regulacji z art. 24b. Zwolnienie przedmiotowe nie znajdzie w tym zakresie zastosowania”
    (str. 9, https//legislacja.rcl.gov.pl/docs//2/12300402/12445390/12445394
    /dokument307924 pdf).
    Podkreślić należy, że dochody wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g ustawy o CIT
    podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, gdyż w wyniku oczywistego wyłączenia
    nie korzystają ze zwolnienia podmiotowo-przedmiotowego. Ustawodawca nie precyzuje
    przy tym, jakich dochodów (z najmu, sprzedaży) dotyczy wyłączenie ze zwolnienia
    wyrażone w tym przepisie – należy zatem uznać, że wyłączenie to dotyczy wszelkich
    dochodów z nieruchomości, tj. budynków wymienionych w art. 24b ust. 1 podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od przychodów z budynków.
    Ponadto wskazać należy, że podstawa opodatkowania podatkiem od przychodów z
    budynków (por. art. 24b ust. 9 w zw. z ust. 1 i ust. 3 ustawy o CIT) jest tak określona, że
    jeżeli sumaryczna wartość budynków Wnioskodawcy (i ewentualnie podmiotów
    powiązanych w rozumieniu art. 24b ust. 10 ustawy o CIT w odpowiedniej proporcji) nie
    przekracza 10 mln zł, to wartość tych budynków nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od przychodów z budynków, a w konsekwencji dochody z najmu i sprzedaży
    tych budynków nie będą wyłączone ze zwolnienia podmiotowo-przedmiotowego
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT – przepis art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. g tej
    ustawy nie będzie miał w tym przypadku zastosowania.
    Okoliczność, czy wartość danego budynku jest większa od 10 mln zł ma jedynie znaczenie
    w przypadku, gdy Wnioskodawca (i podmioty wymienione w art. 24b ust. 10 ustawy o CIT)
    nie posiadają innych budynków wymienionych w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, dochód Funduszu uzyskany z odpłatnego zbycia Nieruchomości
    komercyjnej nie będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do zacytowanego we wniosku fragmentu interpretacji indywidualnych:
    - z 18 listopada 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.319.2020.9.AW,
    - z 17 lipca 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.475.2019.9.MR/S/MW

    wskazać należy, że interpretacje te zostały wydane z uwzględnieniem oceny prawnej i
    wskazaniami dotyczącymi postępowania, które wyraziły Wojewódzkie Sąd Administracyjny
    oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach dotyczących tych konkretnych spraw.
    Zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Wskazać należy, że przepisy Ordynacji podatkowej nie zobowiązują organu do
    uwzględnienia orzecznictwa sądów przy wydawaniu interpretacji indywidualnej, co nie
    oznacza, że wydając interpretacje indywidualne Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    nie kieruje się treścią tegoż orzecznictwa. W odniesieniu do wskazanych przez Państwa
    orzeczeń organ zaznacza, że zna treść powołanych wyroków, lecz nie podziela stanowiska
    w nich zawartego. Ponadto wydając interpretacje indywidualne organ interpretacyjny nie
    dokonuje polemiki z poglądami judykatury i orzecznictwa sądowego.
    Przy tym, należy wskazać że, orzeczenia sądowe wydawane są w indywidualnych
    sprawach w odzwierciedleniu do konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie
    mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego. Powołane we wniosku orzeczenia
    nie są źródłem prawa i nie mogą stanowić podstawy prawnej działań organów
    administracji. Organy administracji są związane oceną prawną i wskazaniami co do
    dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, jednakże to
    związanie istnieje tylko w ramach tej sprawy, która była rozpoznawana przez sąd
    administracyjny – zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi. Zgodnie bowiem z ww. przepisem wyroki są wydane w konkretnych
    sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.
    Powyższe stanowisko potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z 31 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 232/11, w którym Sąd orzekł, że „zasada
    zaufania do organu wyraża się między innymi w jednolitości stosowania prawa
    podatkowego a tym samym unikaniu rozbieżności stanowisk organów, nie oznacza to
    jednak, że organ udzielający interpretacji, obowiązany jest ustosunkowywać się do
    wskazywanych przez wnioskodawcę orzeczeń a tym bardziej interpretacji wydanych w
    innych indywidualnych sprawach. Ustawodawca docenił kształtującą rolę orzecznictwa
    sądów (administracyjnych i SN), Trybunału Konstytucyjnego i Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości, nakazując Ministrowi Finansów (w art. 14a i art. 14e OP) ich
    uwzględnienie dla zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego. (...)
    Natomiast z żadnego przepisu Ordynacji podatkowej, w tym przepisów regulujących
    materię wydawania interpretacji, nie wynika obowiązek organu - polemizowania z
    poglądami orzecznictwa lub doktryny. Nie można zatem czynić organowi w tym zakresie
    zarzutów zmierzających do podważenia poprawności wydanej interpretacji”.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.