Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.408.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
zawierających błąd w numerze NIP w dedykowanym polu, ale
prawidłowy NIP obok imienia i nazwiska nabywcy oraz z faktur
niezawierających numeru NIP, gdzie kontrahent odmówił
akceptacji noty korygującej.
Słowa kluczowe: błąd-błąd mniejszej wagi
numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Nota korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zawierających błąd w
    numerze NIP w dedykowanym polu, ale prawidłowy NIP obok imienia i nazwiska nabywcy
    oraz z faktur niezawierających numeru NIP, gdzie kontrahent odmówił akceptacji noty
    korygującej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (dalej również: „Podatnik”) jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową
    działalność gospodarczą. Obecnie działalność ta koncentruje się w głównej mierze na
    sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    Podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 24
    kwietnia 2020 r.
    Jednym z obszarów działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna konsol (...),
    realizowana za pośrednictwem Internetu. Zakupy tych konsol odbywają się głównie w
    dużych sklepach internetowych, przy czym towary te zawsze są przeznaczone do dalszej
    odsprzedaży.
    Zakupy realizowane są z użyciem danych Wnioskodawcy, w tym imienia i nazwiska, nazwy
    firmy, adresu stałego miejsca prowadzenia działalności oraz numeru NIP. Proces
    zakupowy jest zautomatyzowany i w związku z realizacją większej liczby dostaw wystąpiły
    sytuacje, w których z przyczyn technicznych prawidłowe wprowadzenie numeru NIP w
    przewidzianym dla niego polu formularza zakupowego okazało się niemożliwe. W takiej
    sytuacji Podatnik, aby dokonać zamówienia, spróbował podać NIP w inny sposób (poprzez
    dopisanie ręczne w polu przeznaczonym na imię i nazwisko).
    W konsekwencji na wystawionych fakturach:
        w pierwszym przypadku NIP został umieszczony w niewłaściwym polu, tj. przy
        imieniu i nazwisku podatnika zamiast w dedykowanej pozycji dla NIP (w polu tym
        pojawiła się natomiast nieprawidłowa losowa sekwencja cyfr),
        w drugim przypadku NIP nie został wskazany na fakturze w ogóle.
    Ponieważ w wyniku ww. zamówień powstały faktury zawierające ww. błędy, Podatnik
    wystawił i przesłał do sprzedawców noty korygujące w celu poprawy tych danych.
    Sprzedawcy nie zaakceptowali jednak not korygujących Wnioskodawcy, uznając, że
    potraktowali te transakcje jako dostawy na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej
    działalności gospodarczej.
    Z uwagi na powyższe działanie sprzedawców, w obrocie mogą pozostawać faktury, co do
    których powstaje wątpliwość co do zgodności faktury z przepisem art. 106e ust. 1 pkt 5
    ustawy oraz możliwością odliczenia wynikającego z takiej faktury podatku naliczonego w
    świetle art. 86 ust. 1 ustawy.

    W odniesieniu do wystawionych faktur należy zauważyć, że faktury te potwierdzają
    faktycznie dokonane transakcje polegające na zakupie towarów handlowych
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży. W tym zakresie Wnioskodawca wskazuje, że poza
    fakturami dysponuje także numerami zamówień i dokumentami potwierdzającymi
    dostarczenie towarów do miejsca prowadzenia działalności.
    Wnioskodawca podkreśla, że pomimo powyższych nieścisłości, zakupione towary były
    rzeczywiście przeznaczone bezpośrednio do działalności gospodarczej, która podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu podstawowej stawki
    VAT.
    Wnioskodawca oświadcza również, że wystawione faktury spełniają wymagania określone
    w art. 106e ust. 1 ustawy, obejmując elementy wymienione od pkt 1 do pkt 4 oraz od pkt 6
    do pkt 15 wspomnianego przepisu. Wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w
    latach 2023 oraz 2024, ale Wnioskodawca zainteresowany jest również uzyskaniem
    interpretacji dla zdarzenia przyszłego, jeśli taka sytuacja (lub bardzo zbliżona) się powtórzy.
    Pytania
    1) Czy w stosunku do faktury zawierającej błąd w numerze NIP w dedykowanym polu, ale
      prawidłowy NIP obok imienia i nazwiska nabywcy, gdzie kontrahent odmówił
      akceptacji noty korygującej, przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku
      należnego o podatek naliczony?
    2) Czy w stosunku do faktury niezawierającej numeru NIP, gdzie kontrahent odmówił
      akceptacji noty korygującej, przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku
      należnego o podatek naliczony?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zarówno brak numeru NIP nabywcy na fakturze, jak również
    błąd w numerze NIP w dedykowanym polu, przy zastosowaniu prawidłowego NIP obok
    imienia i nazwiska (tj. w niewłaściwej części faktury), stanowią błędy formalne, które
    Wnioskodawca spróbował skorygować poprzez wystawienie noty korygującej (mimo
    odmowy jej akceptacji przez sprzedawcę), i które nie pozbawiają podatnika prawa do
    odliczenia podatku VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Przywołany przepis wskazuje, że podstawowym warunkiem skorzystania z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z działalnością opodatkowaną.
    W przedstawionym stanie faktycznym, zakupione konsole są wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę do wykonywania działalności opodatkowanej VAT, polegającej na
    sprzedaży detalicznej konsol (...).
    Sprzedaż tych towarów odbywała się za pośrednictwem Internetu, a transakcje były
    dokumentowane fakturami VAT.
    Jednocześnie, w przypadku Wnioskodawcy nie znajdują zastosowania wyłączenia
    wynikające z art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony został podstawowy warunek prawa do
    odliczenia VAT, wynikający z art. 86 ustawy, tj. wykorzystanie nabytych towarów i usług do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje, jeśli podatnik spełnia zarówno
    przesłanki pozytywne określone w art. 86 ust. 1 ustawy, jak i nie występują przesłanki
    negatywne, wymienione w art. 88.

    Przepis ten zawiera katalog wyjątków, które uniemożliwiają obniżenie kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy, faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego, jeśli:
    1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi
      wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku;
    3) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
        a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
        czynności,
        b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
        c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
    4) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
    5) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze -
      w części dotyczącej tych czynności.
    Wśród tych przesłanek ustawa nie wymienia błędu formalnego w postaci braku numeru
    NIP, błędnego wskazanie numeru NIP lub tym bardziej jego umieszczenie w niewłaściwym
    miejscu na fakturze. Takie sytuacje nie zostały wskazane jako okoliczności wyłączające
    prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.
    Wnioskodawca chciałby wskazać na przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, który
    precyzuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Wymogi dotyczące treści faktury zostały określone w art. 106e ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna przede wszystkim zawierać dane
    identyfikujące podatnika (sprzedawcę) oraz nabywcę, w tym ich imiona, nazwiska lub
    nazwy oraz adresy.
    Faktura winna dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, dlatego jako wystawcy
    oraz nabywcy powinni być wskazani faktyczni uczestnicy danej transakcji. Uchybienia takie
    jak brak numeru NIP lub jego błędne umieszczenie stanowią uchybienia formalne.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. C-25/03, jeżeli brak jest ryzyka oszustwa lub nadużycia, odmowa prawa do
    odliczenia z tego tylko powodu, że faktury nie zawierają danych przewidzianych przez
    właściwe prawo krajowe, byłaby niezgodna z zasadą proporcjonalności.
    Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 października 2015 r., sygn. I
    FSK 1131/14, podkreślono, że „faktura dotknięta wadą formalną, która z uwagi na wagę
    uchybienia, może zostać skorygowana notą korygującą (np. dane nabywcy), umożliwia
    podatnikowi na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy realizację prawa do odliczenia z niej
    podatku naliczonego w terminach przewidzianych w ustawie (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy;
    od 1 stycznia 2014 r. - art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy) niezależnie od tego, czy
    formalne wady faktury zostaną skorygowane - jeżeli nie zachodzi ryzyko oszustwa lub
    nadużycia (czynności udokumentowane fakturą zostały wykonane na rzecz podatnika i
    służyły jego działalności opodatkowanej)”.
    W opisanym stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy polegała na sprzedaży
    detalicznej konsol PlayStation, które były zakupywane w sklepach internetowych. Zakupy
    te były dokonywane w ramach działalności gospodarczej z użyciem danych Podatnika,
    takich jak imię i nazwisko, nazwa firmy, adres oraz numer NIP. Uchybienia formalne
    polegały na błędnym wskazaniu numeru NIP, jego umieszczeniu w niewłaściwym polu na
    fakturach lub nie wskazaniu go w ogóle. Wnioskodawca dokonał prób skorygowania tych
    błędów poprzez wystawienie i przesłanie not korygujących, które jednak nie zostały
    zaakceptowane przez sprzedawców.
    Jednocześnie nabywane towary były przeznaczone do dalszej odsprzedaży, zatem związek
    tych zakupów z działalnością opodatkowaną nie budzi wątpliwości.
    Wnioskodawca pragnie zwrócić również uwagę na art. 106k ustawy dotyczący możliwości
    wystawienia noty korygującej.
    Zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę
    zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust.
    1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2023 r.,
    0114-KDIP1-3.4012.231.2023.1.PRM, wskazano, że „przepisy ustawy o podatku od

    towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur od braku Pana nr NIP na fakturze oraz od umieszczenia na nich
    dodatkowych zapisów. Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i
    dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej
    transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez
    sprzedawców, jak i przez Pana”.
    Zasada neutralności VAT stanowi fundament tego podatku i zakłada, że podatnik nie
    ponosi ekonomicznego ciężaru podatku naliczonego, jeśli wydatki zostały poniesione w
    związku z działalnością opodatkowaną.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 października 2015 r., sygn. C-
    277/14, podkreślono, że „z zasadą neutralności podatku VAT sprzeczne jest pozbawienie
    prawa do odliczenia podatnika, który działał w dobrej wierze”, a także wskazano, że
    „organy podatkowe nie mogą w sposób generalny wymagać, żeby podatnik ten badał, czy
    wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć, dysponuje danymi
    towarami i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia
    deklaracji i zapłaty podatku od wartości dodanej, w celu upewnienia się, że podmioty
    działające na wcześniejszych etapach obrotu nie dopuszczają się nieprawidłowości lub
    przestępstwa, albo żeby podatnik ten posiadał potwierdzające to dokumenty”.
    W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy brak NIP lub jego błędne wskazanie na fakturze
    nie uniemożliwia identyfikacji podatnika ani nie wpływa na rzeczywisty charakter
    transakcji, prawo do odliczenia VAT powinno przysługiwać podatnikowi. Opisane wyżej
    stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
    Przykładowo, warto przytoczyć rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidulanej z 15 listopada 2024 r. o numerze 0114-
    KDIP4-2.4012.595.2024.1.MMA, w której uznał, że: „W konsekwencji, będzie Pani
    przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku VAT z faktur dokumentujących
    ponoszone wydatki na samochód, pomimo tego, że faktury te zostały wystawione na
    Panią bez podania NIP”.
    W podobnym tonie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidulanej z 20 czerwca 2023 r., o numerze 0113-KDIPT1-
    3.4012.210.2023.2.JM: „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz
    przedstawiony opis sprawy stwierdzam, że w sytuacji, gdy faktury nie zawierają jedynie
    Pana numeru NIP/zawierają jedynie błędny Pana numer NIP i jeżeli na podstawie
    posiadanych faktur jest możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy, to ma Pan prawo do
    odliczenia z tych faktur podatku naliczonego związanego wyłącznie z Pana czynnościami
    opodatkowanymi, pomimo braku otrzymania potwierdzonych not korygujących. Prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.”
    W świetle powyższych przepisów oraz orzecznictwa należy uznać, że zarówno brak
    numeru NIP nabywcy na fakturze, jak również błąd w numerze NIP w dedykowanym polu,
    przy zastosowaniu prawidłowego NIP obok imienia i nazwiska (tj. w niewłaściwej części
    faktury), stanowią błędy formalne, które Wnioskodawca spróbował skorygować poprzez
    wystawienie noty korygującej (mimo odmowy jej akceptacji przez sprzedawcę), i które nie
    pozbawiają podatnika prawa do odliczenia podatku VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy,
    ponieważ na podstawie posiadanych faktur jest możliwa identyfikacja Wnioskodawcy jako
    nabywcy, to Wnioskodawca ma prawo do odliczenia z tych faktur podatku naliczonego
    związanego wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, pomimo braku otrzymania
    potwierdzonych not korygujących.
    Wnioskodawca wnosi zatem o potwierdzenie prawidłowości zajętego w sprawie
    stanowiska

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem; (...).
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym, zatem, co do zasady, muszą być
    wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość
    materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie
    gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej
    treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w
    innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe
    zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy
    mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać
    skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także
    doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego - w całości
    lub w części - z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylony)

      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
        cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
        - w części dotyczącej tych czynności.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje
    jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez
    innego podatnika, a dla realizacji tego prawa - stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy -
    konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art.
    239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87,
    (Jeunehomme) TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i b) oraz 22 ust. 8 VI
    Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z
    którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która, oprócz
    spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać
    określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom
    skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może
    uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w
    orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH),
    Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy
    interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie
    rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj.
    towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w
    posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa
    członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.

    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do
    odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie
    dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w
    sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym
    stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia
    podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia
    usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych,
    tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu
    lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny
    tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę
    fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego
    uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku
    podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.
    Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia, u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur zawierających błąd w numerze NIP w dedykowanym polu, ale
    prawidłowy NIP obok imienia i nazwiska nabywcy oraz z faktur niezawierających numeru
    NIP, gdzie kontrahent odmówił akceptacji noty korygującej.
    Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury
    uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a
    także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis
    art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy, bądź NIP
    wpisany obok imienia i nazwiska) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa
    do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze). Brak numeru NIP na fakturze, bądź NIP wpisany obok imienia i
    nazwiska nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Podkreślić należy, że najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi
    VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał
    w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą
    niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik -
    aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż
    nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby
    działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie

    czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla
    nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt
    1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan czynnym
        zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT,
        zakupów dokonuje Pan w dużych sklepach internetowych,
        nabyte towary służą Panu w działalności gospodarczej wyłącznie do czynności
        opodatkowanych, oraz
        otrzymuje Pan od dostawcy faktury spełniające wymogi formalne przewidziane w
        art. 106e ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w
    rozpatrywanej sprawie ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    występującego przy nabyciu towarów wykazanego przez dostawcę na fakturach opisanych
    we wniosku, pod warunkiem, że dostawa towarów została udokumentowana prawidłowo
    wystawioną przez dostawcę fakturą (przy spełnieniu warunków wynikających z art. 86 ust.
    1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy). Przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur od braku Pana numeru NIP na fakturze bądź numeru NIP
    wpisanego obok Pana imienia i nazwiska. Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia
    co do przebiegu i dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień
    pomiędzy stronami tej transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu
    podatku VAT zarówno przez sprzedawców, jak i przez Pana.
    W efekcie odpowiadajac na Pana pytania stwierdzić należy, że w stosunku do faktury
    zawierającej błąd w numerze NIP w dedykowanym polu, ale prawidłowy NIP obok imienia i
    nazwiska nabywcy, jak również niezawierającej numeru NIP, gdzie kontrahent odmówił
    akceptacji noty korygującej, przysługuje Panu prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony.
    W konsekwencji, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zaznaczam, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia
    przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że
    interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Zatem interpretację wydano w oparciu o informację, że
    „Zakupy realizowane są z użyciem danych Wnioskodawcy, w tym imienia, nazwiska, nazwy
    firmy, adresu stałego miejsca prowadzenia działalności oraz numeru NIP”, która stanowi
    element zdarzenia przyszłego i nie podlega weryfikacji w postępowaniu interpretacyjnym,
    co oznacza, że jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, zostanie ustalone odmiennie od
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy - tj. Wnioskodawca przy zakupie towarów nie
    podaje nr NIP, niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.