Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-513/13-6/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-09-27
Teza: Czy Wnioskodawca kupując pojazd specjalny typu pompa do betonu (symbol KŚT 743) i rejestrując go na terenie RP musi złożyć deklarację VAT-23 oraz odprowadzić do polskiego Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług? Czy tą czynność Zainteresowany przeprowadzi w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc?
Słowa kluczowe: deklaracje; nabycie; samochód; transport-środek transportu; transport-środek transportu-nowy środek transportu 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2013 r. (data wpływu 25 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismami z dnia 17 września 2013 r. (data wpływu 18 września 2013 r.) oraz 24 września 2013 r. (data wpływu 25 września 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku złożenia informacji VAT-23 i odprowadzenia podatku należnego w związku z planowanym wewnątrzwspólnotowym nabyciem pojazdu specjalnego typu pompa do betonu oraz wykazania tej czynności w deklaracji VAT-7 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku złożenia informacji VAT-23 i odprowadzenia podatku należnego w związku z planowanym wewnątrzwspólnotowym nabyciem pojazdu specjalnego typu pompa do betonu oraz wykazania tej czynności w deklaracji VAT-7.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 września 2013 r. oraz 24 września 2013 r. o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium RP, planuje wewnątrzwspólnotowego zakupu nowego (przebieg mniej niż 6000 km oraz od momentu dopuszczenia do ruchu nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy) pojazdu specjalnego typu pompa do betonu (symbol KŚT 743 zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.12.2012 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych). Firma jest posiadaczem numeru NIP EU, natomiast firma sprzedająca pojazd jest zarejestrowana na terytorium Niemiec i również posiada numer NIP EU. Firma sprzedająca wystawi fakturę na kwotę netto. Pojazd ma być przez Wnioskodawcę zarejestrowany w Polsce oraz używany do prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz jest podatnikiem zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Podmiot dokonujący dostawy pojazdu specjalnego typu pompa do betonu jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowy pojazd specjalny typu pompa do betonu jest napędzany silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych oraz o mocy większej niż 7,2 kilowatów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca kupując pojazd specjalny typu pompa do betonu (symbol KŚT 743) i rejestrując go na terenie RP musi złożyć deklarację VAT-23 oraz odprowadzić do polskiego Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług? Czy tą czynność Zainteresowany przeprowadzi w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ pompa do betonu jest pojazdem specjalnym to nie może być zakwalifikowana jako środek transportu, a tym samym nie ma zastosowania art. 103 ust. 3 oraz nie ma konieczności składania deklaracji VAT-23 i odprowadzania podatku od towarów i usług. Dodatkowo stanowisko Zainteresowanego potwierdza odpowiedź jaką uzyskał na infolinii Krajowej Informacji Podatkowej z dnia 20.06.2013 r., przeprowadzona około godziny 09:37.

W piśmie z dnia 17 września 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że zaistniałe okoliczności upoważniają Zainteresowanego do rozliczenia podatku VAT w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym dokonany jest zakup maszyny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10;

1.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Przez nowe środki transportu – stosownie do treści art. 2 pkt 10 lit. a ustawy – rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy (…).

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 20 ust. 9 ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Wzór deklaracji oraz dane jakie powinna zawierać deklaracja, o której mowa w ww. przepisie, określone zostały w załącznikach do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług (Dz. U., poz. 394).

Na podstawie art. 99 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

W myśl art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 103 ust. 4 ustawy, przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 103 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.

Wzór informacji, o której mowa w ww. przepisie, określony został w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie określenia wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu (Dz. U., poz. 780) – VAT-23: Informacja o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu.

W kontekście ww. regulacji istotne jest ustalenie znaczenia pojęcia „środek transportu”. Ustawa o podatku od towarów i usług precyzuje jedynie to, jakie pojazdy lądowe, jednostki pływające oraz statki powietrzne uważane są za nowe środki transportu. Definicję tego pojęcia, co prawda użytego w innym kontekście, zawiera art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, poz. 1), obowiązujący od dnia 1 lipca 2011 r. Stwierdza on, że „środek transportu”, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 akapit pierwszy lit. g) dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystywania w celu transportu. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, środki transportu, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące pojazdy:

1.  pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;
2.  przyczepy i naczepy;
3.  wagony kolejowe;
4.  statki;
5.  statki powietrzne;
6.  pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;
7.  ciągniki i inne pojazdy rolnicze;
8.  pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.

Analiza powyższych zapisów wskazuje na to, że elementem przesądzającym o uznaniu danego pojazdu za środek transportu jest jego przeznaczenie, tzn. przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. Definicja pojęcia pojazdu znajduje się w art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.), zgodnie z którym jest to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane. Pojazd specjalny – pojazd samochodowy lub przyczepa przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji (pkt 36 ww. artykułu).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca, prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium RP, planuje wewnątrzwspólnotowego zakupu nowego (przebieg mniej niż 6000 km oraz od momentu dopuszczenia do ruchu nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy) pojazdu specjalnego typu pompa do betonu (symbol KŚT 743 zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.12.2012 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych). Pojazd specjalny typu pompa do betonu jest napędzany silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych oraz o mocy większej niż 7,2 kilowatów.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz jest podatnikiem zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Firma sprzedająca pojazd jest zarejestrowana na terytorium Niemiec. Podmiot dokonujący dostawy pojazdu specjalnego typu pompa do betonu jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy. Firma sprzedająca wystawi fakturę na kwotę netto. Pojazd ma być przez Wnioskodawcę zarejestrowany w Polsce oraz używany do prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 242, poz. 1622), pojazd specjalny typu pompa do betonu – wskazany przez Wnioskodawcę jako znajdujący się pod symbolem KŚT 743 –kwalifikuje się do Grupy 7 „Środki transportu”, Podgrupy 74 – „Pojazdy mechaniczne”, Rodzaju 743 „Samochody specjalne”.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że pojazd specjalny typu pompa do betonu – sklasyfikowany przez Wnioskodawcę pod symbolem KŚT 743 – jest środkiem transportu, ponieważ jest pojazdem specjalnym, który służy do przemieszczania towarów. Z okoliczności sprawy wynika, że ww. pojazd będzie napędzany silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych oraz o mocy większej niż 7,2 kilowatów, przebieg będzie miał mniejszy niż 6000 km oraz od momentu jego dopuszczenia do użytku nie upłynie więcej niż 6 miesięcy, zatem uznać należy, że przedmiotowy pojazd będzie wypełniał definicję „nowego środka transportu”, gdyż będzie spełniał parametry, o których mowa w art. 2 pkt 10 ustawy. Do czynności jego nabycia będzie miał zastosowanie art. 103 ust. 4 i 5 ustawy, tzn. Wnioskodawca będzie miał obowiązek przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji VAT-23 oraz zapłaty podatku od towarów i usług w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, który w przedmiotowej sprawie winien być ustalony na podstawie art. 20 ust. 9 ustawy.

W poz. 10 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług, który stanowi objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-7D) wskazano, że w poz. 24 deklaracji wykazuje się łączną wartość podatku należnego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obliczoną wg obowiązujących stawek, z wyłączeniem transakcji, o których mowa w art. 136 ustawy. Natomiast stosownie do poz. 15 ww. objaśnienia w poz. 34 deklaracji wykazuje się podatek należny od wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu, wykazany w poz. 24, podlegający wpłacie na rachunek urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 103 ust. 4 ustawy.

Wobec powyższego, Wnioskodawca – zgodnie z art. 103 ust. 4 ustawy – z tytułu nabycia przedmiotowego pojazdu specjalnego typu pompa do betonu będzie miał obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku na rachunek urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. Wnioskodawca winien w deklaracji VAT-7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji, wykazać zarówno wartość wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (poz. 24 deklaracji) jak też wartość wpłaconego podatku zgodnie z art. 103 ust. 4 ustawy (poz. 34 deklaracji).

Tym samym, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie stwierdza się, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o okoliczności wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego i tut. Organ nie jest uprawniony do potwierdzania bądź negowania stanowiska przedstawionego Zainteresowanemu na infolinii Krajowej Informacji Podatkowej.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.