Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.109.2018.1.AT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-15
Teza: w zakresie momentu dokonania korekty przychodów podatkowych w związku ze zwrotem użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media na koniec okresu rozliczeniowego.
Słowa kluczowe: korekta; media; nadpłata-zwrot nadpłaty; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 lutego 2018 r. (data wpływu 20 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie momentu dokonania korekty przychodów podatkowych w związku ze zwrotem użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media na koniec okresu rozliczeniowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2018 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie momentu dokonania korekty przychodów podatkowych w związku ze zwrotem użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media na koniec okresu rozliczeniowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący Spółką z o.o. (dalej: Spółka z o.o. lub Wnioskodawca) w ramach eksploatacji i utrzymania nieruchomości będących w jego zasobach dokonuje między innymi zakupu mediów, tj. zimnej wody oraz energii cieplnej. Dostawcy mediów obciążają Wnioskodawcę miesięcznymi fakturami wystawionymi na podstawie rzeczywistych odczytów wodomierzy i kosztów energii cieplnej. Koszty zakupu ww. mediów pokrywane są przez użytkowników lokali mieszkalnych, do których media są dostarczane w ten sposób, że przez 12 miesięcy w roku wnoszą miesięczne „zaliczki”. Miesięczne zaliczki dokumentowane są po stronie przychodów fakturami (dla podmiotów gospodarczych) lub naliczeniami (dla osób fizycznych). Następuje przychód memoriałowy. Spółka z o.o. stosuje roczny okres rozliczeniowy. W wyniku rozliczenia powstaje nadpłata (następuje zwrot nadpłaconych zaliczek w stosunku do kosztów) lub niedopłata (powstaje obowiązek uzupełnienia wpłat celem pokrycia rzeczywistych kosztów). Rozliczenia (korekty) dokonywane są z datą 14 lutego 2018 r. natomiast dotyczą roku ubiegłego.

Istotne elementy opisu stanu faktycznego zawarto również w treści pytania Wnioskodawcy w sprawie gdzie wskazano, że faktury korygujące wystawione są z datą 14 lutego 2018 r., dotyczą one jednak rozliczeń zaliczek za c.o. i rozliczeń wody z wodomierzy za 2017 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zwrot użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media na koniec okresu rozliczeniowego, należy rozpatrywać w kontekście dokonania korekty (zmniejszenia) uzyskanych uprzednio przychodów za okres (rok) w którym były wykazane w ewidencji księgowej, czy też w momencie wystawienia faktur korygujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro korekta przychodów nie jest wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki to zastosowanie znajdują wprowadzone z dniem 1 stycznia 2016 r. przepisy dotyczące korekty przychodów określone w art. 12 ust. 3j-3m ustawy o CIT. Zatem, zwrot użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media powstałych na koniec okresu rozliczeniowego skutkować będzie koniecznością dokonania korekty przychodów w dacie dokonania rozliczenia całego okresu rozliczeniowego, czyli roku 2017 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, ze zm., dalej: updop), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego

z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 updop, wynika z kolei, że dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Stosownie do art. 12 ust. 3 updop w powyższym brzmieniu, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 updop, uregulowane są w art. 12 ust. 3a-3g. Zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Jak stanowi art. 12 ust. 3c updop, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Powyższe przepisy jednoznacznie określają moment powstania przychodu należnego powstałego w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Art. 12 ust. 3 updop, mówi o przychodach „związanych” z działalnością gospodarczą, a zatem odnosi się do przychodów będących następstwem prowadzonej działalności gospodarczej (związanych z nią bezpośrednio lub pośrednio). Natomiast z art. 12 ust. 3e updop wynika, że w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Zgodnie z art. 12 ust. 3j updop, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 3k updop, jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach eksploatacji i utrzymania nieruchomości będących w jego zasobach dokonuje między innymi zakupu mediów, tj. zimnej wody oraz energii cieplnej. Dostawcy mediów obciążają Wnioskodawcę miesięcznymi fakturami wystawionymi na podstawie rzeczywistych odczytów wodomierzy i kosztów energii cieplnej. Koszty zakupu ww. mediów pokrywane są przez użytkowników lokali mieszkalnych, do których media są dostarczane w ten sposób, że przez 12 miesięcy w roku wnoszą miesięczne „zaliczki”. Miesięczne zaliczki dokumentowane są po stronie przychodów fakturami (dla podmiotów gospodarczych) lub naliczeniami (dla osób fizycznych). Następuje przychód memoriałowy. Wnioskodawca stosuje roczny okres rozliczeniowy. W wyniku rozliczenia powstaje nadpłata (następuje zwrot nadpłaconych zaliczek w stosunku do kosztów) lub niedopłata (powstaje obowiązek uzupełnienia wpłat celem pokrycia rzeczywistych kosztów). Rozliczenia (korekty) dokonywane są z datą 14 lutego 2018 r. natomiast dotyczą roku ubiegłego. Faktury korygujące wystawione są z datą 14 lutego 2018 r., dotyczą rozliczeń zaliczek za c.o. i rozliczeń wody z wodomierzy za 2017 r.

Wobec powyższego, skoro jak wynika z treści wniosku, korekta przychodów nie jest wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki, to w sytuacji Wnioskodawcy zastosowanie znajdują wprowadzone z dniem 1 stycznia 2016 r. przepisy dotyczące korekty przychodów określone w art. 12 ust. 3j-3m. Zatem, zwrot użytkownikom lokali mieszkalnych ewentualnych nadpłat za media powstałych na koniec okresu rozliczeniowego skutkuje koniecznością dokonania korekty przychodów w dacie dokonania rozliczenia całego okresu rozliczeniowego.

Podsumowując należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego Spółka jest zobowiązana skorygować przychody podatkowe „na bieżąco”, tj. w tym okresie rozliczeniowym, w którym wystawione zostały faktury korygujące lub inne dokumenty potwierdzające fakt dokonania korekty przychodów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.