Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-9/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-14
Teza: Stawka podatku mająca zastosowanie do dostawy, w trybie egzekucji sądowej, lokalu użytkowego.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy; licytacja; lokal-lokal użytkowy; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; płatnik; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2010 r. (data wpływu 4 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 18 marca oraz 5 kwietnia 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy, w trybie egzekucji sądowej, lokalu użytkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 18 marca oraz 5 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy, w trybie egzekucji sądowej, lokalu użytkowego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani postępowanie egzekucyjne skierowane do nieruchomości stanowiącej lokal użytkowy, którego właścicielem był dłużnik – spółka akcyjna. W toku sprawy doszło do jej sprzedaży - postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości na rzecz nowego nabywcy wydano w dniu 7 stycznia 2010 r. i jest ono prawomocne. Lokal był po raz pierwszy przedmiotem transakcji sprzedaży w dniu 2 października 1998 r. Sprzedającym była "I." S.A., a kupującym "K." Sp. z o.o. Z treści zapisów umowy sprzedaży wynika m.in., że lokal został zbudowany przez sprzedającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a jego zbycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W umowie zawarto też informację o cenie nabycia, zawierającej podatek od towarów i usług. Dłużnik kupił ww. lokal w dniu 12 grudnia 2000 r. na podstawie umowy notarialnej i do 2004 r. wykorzystywał do celów biurowych – posiadał w tym lokalu siedzibę. Nie posiada Pani informacji, czy nabycie przedmiotowej nieruchomości przez dłużnika było udokumentowane fakturą VAT, w której zawarty był podatek naliczony oraz czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia tego podatku. Lokal był wynajmowany w okresie ostatniego roku - dłużnik był związany umową i nie wystawiał faktur VAT. Dłużnik nie poniósł wydatków, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, na ulepszenie tego lokalu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości zachodzi konieczność uiszczenia przez komornika sądowego podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, podatek od dostawy nieruchomości jest należny, a środki na ten cel zostały uwzględnione w planie podziału.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2010 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonuje się w oparciu o przepisy obowiązujące w 2010 r.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Za towary, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, uznaje się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy, organy egzekucyjne, określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, zgodnie z zapisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. wyżej ustawy, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Zgodnie z zapisem zawartym w art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Ustęp 11 tego artykułu stanowi, że oświadczenie, o którym w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Powyższe przepisy wskazują, że ustawodawca - na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy - daje podatnikom możliwość zrezygnowania z przysługującego zwolnienia od podatku dostaw, spełniających warunki określone w ust. 1 pkt 10 tego artykułu i opodatkowania tych transakcji na zasadach ogólnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonała Pani zbycia lokalu użytkowego, którego właścicielem był dłużnik – spółka akcyjna. Postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości na rzecz nowego nabywcy wydano w dniu 7 stycznia 2010 r. i jest ono prawomocne. Lokal był po raz pierwszy przedmiotem transakcji sprzedaży w dniu 2 października 1998 r. Z treści zapisów umowy sprzedaży wynikało m.in., że lokal został zbudowany przez sprzedającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a jego zbycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W umowie zawarto informację o cenie nabycia, zawierającej podatek od towarów i usług. Dłużnik kupił ww. lokal w dniu 12 grudnia 2000 r. na podstawie umowy notarialnej i do 2004 r. wykorzystywał go do celów biurowych – posiadał w tym lokalu siedzibę. Lokal był wynajmowany w okresie ostatniego roku. Dłużnik był związany umową i nie wystawiał faktur VAT.

Mając na uwadze fakt, iż pierwsza sprzedaż lokalu (przez spółkę akcyjną na rzecz spółki z o.o.) była czynnością podlegającą podatkowaniu, a dłużnik po nabyciu lokalu w 2000 r. nie poniósł wydatków na jego ulepszenie, uznać należy, że w dniu 2 października 1998 r. nastąpiło pierwsze zasiedlenie tego lokalu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro między pierwszym zasiedleniem, a dostawą dokonaną w wykonaniu czynności egzekucyjnych, upłynął okres dłuższy niż 2 lata, spełnione zostały przesłanki, aby transakcję tę zwolnić od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 tej ustawy. Jednocześnie zauważyć należy, iż z treści wniosku nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie znalazł zastosowanie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, wobec tego sprzedaż lokalu nie podlegała – wbrew Pani stanowisku – opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.