Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP1-443-594/07-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-16
Teza: W związku z brzmieniem przepisów art. 7 ust. 2 i art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), nie ma obowiązku ewidencjonowania nieodpłatnego przekazania towarów, tj. sprzętu telekomunikacyjnego, nagranych płyt CD, DVD, kaset video przy zastosowaniu kasy rejestrującej (dotyczy to również towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących).
Słowa kluczowe: banki; kasa-kasa rejestrująca; odliczenia-brak prawa do odliczenia; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; prawa-brak prawa; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; płyta-płyta CD; płyta-płyta DVD
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej …, przedstawione we wniosku z dnia 28.11.2007r. (data wpływu 03.12.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej bez ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.11.2007r. (data nadania) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej bez ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

S.A. jest podmiotem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz. U. 2002r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.). Do podstawowej działalności Banku należy przyjmowanie depozytów pieniężnych i udzielanie kredytów w oparciu o prowadzone rachunki bankowe depozytowe i kredytowe. Znakomita większość czynności wykonywanych przez Bank w ramach prowadzonej działalności klasyfikowana jest jako usługi pośrednictwa finansowego, które na mocy art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej Ustawą, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

Poza działalnością podstawową Bank udziela między innymi nieodpłatnych przekazań i zużycia towarów na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością , w tym na przykład:

1.  darowizny składników majątku wykorzystywanego wcześniej w działalności Banku, np. komputerów, telefonów komórkowych itd. (towarów używanych spełniających warunki art. 43 ust. 2 Ustawy),
2.  nieodpłatnych przekazań oraz zużycia towarów na rzecz pracowników/emerytów sfinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej ZFŚS),
3.  darowizny towarów zakupionych wyłącznie w tym celu, na przykład nagród rzeczowych przekazanych organizatorom konkursów, prezentów dla pracowników odchodzących na emeryturę itp.

W przypadku nieodpłatnych przekazań oraz zużycia towarów wymienionych w pkt 1 i pkt 2 Bank, na podstawie art. 7 ust. 2 oraz ust. 3 Ustawy, nie dokonuje opodatkowania takich czynności podatkiem VAT. W przypadku nieodpłatnych przekazań towarów zakupionych wyłącznie w celu darowizny, o czym mowa w pkt 3, Bank dokonuje takiego opodatkowania. Bank nalicza podatek należny i odlicza podatek naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3 Ustawy.

Ponieważ w Banku nie jest możliwe odrębne określenie kwot podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług na potrzeby prowadzonej działalności, związanych z czynnościami, w stosunku do których Bankowi nie przysługuje oraz w stosunku do których Bankowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, podatek naliczony wynikający z tych zakupów, podlega rozliczeniu przy pomocy proporcji ustalonej w oparciu o art. 90 Ustawy. Proporcja ta nie przekracza w Banku 2%, a więc zgodnie z art. 90 ust. 10 Ustawy, Bank nie dokonuje częściowego odliczania podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością.

Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2007r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 116, poz. 804), zwanego dalej „rozporządzeniem”, Bank do końca 2007r. jest podmiotowo zwolniony (udział obrotu z tytułu usług pośrednictwa finansowego w obrotach ogółem w pierwszym półroczu 2007r. był wyższy niż 70%) z obowiązku ewidencjonowania całego obrotu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych za pomocą kasy rejestrującej. Bank ze względu na zapis § 4 ww. rozporządzenia, wyłączający niektóre towary i usługi ze zwolnienia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej, nie dokonuje sprzedaży i nieodpłatnego przekazania towarów wymienionych w tym przepisie.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Bank może – bez ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej – dokonywać na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nieodpłatnego przekazania towarów, wymienionych w § 4 rozporządzenia, na przykład sprzętu telekomunikacyjnego, nagranych płyt CD, DVD, kaset wideo w sytuacji, gdy przekazanie tych towarów nie jest związane z prowadzoną działalnością oraz gdy Bank nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i nie opodatkowuje takich czynności?

Zdaniem wnioskodawcy na podstawie art. 111 ust. 1 Ustawy podatnik VAT dokonując sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych jest obowiązany prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że czynnością, której dokonanie rodzi obowiązek ewidencji za pomocą kasy rejestrującej jest „sprzedaż”. Zgodnie z definicją pojęcia „sprzedaży”, zamieszczoną w art. 2 pkt 22 Ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy podlega podatkowi VAT. A zatem, dostawy towarów o charakterze nieodpłatnym, co do zasady, nie uważa się za „sprzedaż” w rozumieniu Ustawy.

Jednakże w niektórych przypadkach nieodpłatne przekazanie towarów zostało zrównane ze sprzedażą opodatkowaną VAT. Wynika to z przepisów art. 7 ust. 2 Ustawy, według których opodatkowaniu podlega nieodpłatne przekazanie towarów, o ile spełnione są jednocześnie trzy warunki, tzn.:

przekazywane towary stanowią własność podatnika,

przekazanie odbywa się na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem oraz gdy

podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Skoro nieodpłatne przekazania składników majątku używanego wcześniej przez Bank w prowadzonej działalności oraz nieodpłatne przekazania i zużycia towarów na cele osobiste pracowników nie mieszczą się w zakresie art. 7 ust. 2 Ustawy, czyli nie stanowią dostawy towarów i nie przyczyniają się do powstania obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT – nie są również objęte art. 111 ust. 1 Ustawy.

W rezultacie takie przekazanie oraz zużycie towarów nie jest objęte obowiązkiem ewidencji za pomocą kasy rejestrującej. W takiej bowiem sytuacji czynność „przekazania towarów” nie może uchodzić za sprzedaż.

Powyższe stanowisko Banku potwierdza wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2007r. (sygn. akt III SA/Wa 984/07) oraz z dnia 5 października 2007r. (sygn. akt III SA/Wa 1255/07).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w świetle ust. 2 przywołanego art. 7 czynnościami zrównanymi z dostawą towarów jest również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków stowarzyszenia
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z powyższego zapisu wynika, iż nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z powyższego przepisu, tzn.:

*   nieodpłatne przekazanie towarów nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi towarami.

Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 7 ust. 2 cyt. ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem ustawodawca uzależnił opodatkowanie nieodpłatnego przekazania towarów na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą od możliwości obniżenia przez podatnika kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, w całości lub w części.

Z informacji zawartych w przedmiotowym wniosku wynika, iż Bank dokonuje na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nieodpłatnego przekazania towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia, na przykład sprzętu telekomunikacyjnego, nagranych płyt CD, DVD, kaset video i przekazanie tych towarów nie jest związane z prowadzoną działalnością. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż większość czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności klasyfikowana jest jako usługi pośrednictwa finansowego, które na mocy art. 43 ust. 1 cyt. ustawy (zał. do ustawy nr 4 poz. 3) korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Są to czynności, w związku z którymi Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie jakichkolwiek towarów i usług służących wykonywaniu czynności związanych ze świadczeniem przedmiotowych usług. Ponadto Spółka wskazała, iż nie jest możliwe odrębne określenie kwot podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług na potrzeby prowadzonej działalności, związanych z czynnościami, w stosunku do których Bankowi nie przysługuje oraz w stosunku do których Bankowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, podatek naliczony wynikający z tych zakupów, podlega rozliczeniu przy pomocy proporcji ustalonej w oparciu o art. 90 cyt. ustawy. Proporcja ta nie przekracza w Banku 2%, a więc zgodnie z art. 90 ust. 10 cyt. ustawy, Bank nie dokonuje częściowego odliczania podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością.

Z powyższych informacji wynika zatem, iż nie zostały spełnione warunki określone w art. 7 ust. 2 cyt. dające podstawę do uznania dokonywanego przez Bank nieodpłatnego przekazania towarów za czynności zrównane z dostawą towarów.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przez „sprzedaż”, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Natomiast zgodnie z § 4 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 245, poz. 1807) zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się bez względu na wysokość osiąganych obrotów przy dostawie nagranych, z zapisanymi danymi lub zapisanymi pakietami oprogramowania komputerowego (w tym również sprzedawanymi łącznie z licencją na użytkowanie): płyt CD, płyt DVD, kaset magnetofonowych, taśm magnetycznych (w tym kaset video), dyskietek, kart pamięci, kartridży.

W przedstawionym stanie faktycznym przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania z dostawą towarów nie zostały spełnione ze względu na niezrealizowanie warunku dotyczącego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przekazywanych towarów. Z uwagi na fakt, iż nieodpłatnego przekazania towarów nie można uznać w świetle powyższych uregulowań za dostawę, zastosowania nie będzie miał przepis § 4 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż stanowi on o dostawie towarów.

Zatem w związku z brzmieniem wyżej przywołanych przepisów art. 7 ust. 2 i art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania nieodpłatnego przekazania towarów, tj. sprzętu telekomunikacyjnego, nagranych płyt CD, DVD, kaset video przy zastosowaniu kasy rejestrującej (dotyczy to również towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących).

Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Wnioskodawcę: wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2007r., sygn. akt III SA/Wa 984/07 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2007r., sygn. akt III SA/Wa 1255/07 są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.