Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.160.2022.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-05
Teza: Powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z otrzymaną nieodpłatnie żywnością.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc społeczna; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychód z działalności gospodarczej; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; żywność-dostarczanie żywności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z działalności gospodarczej.-Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 8

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

11 lutego 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 1 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada nieograniczoną rezydencję podatkową na terytorium RP, jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawczyni od 2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest świadczenie usług w zakresie pomocy społecznej z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych (PKD 87.30.Z). Wnioskodawczyni prowadzi Dom Seniora \`(...)\` (dalej: Dom Seniora) położony w \`(...)\`, \`(...)\` \`(...)\`. Dom Seniora jest wpisany od \`(...)\` r. na czas nieokreślony do prowadzonego przez Wojewodę \`(...)\` rejestru placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku funkcjonujących na terenie województwa \`(...)\`, prowadzonego na podstawie art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1867 ze zm, dalej jako: Ustawa o pomocy społecznej). Dom Seniora jest placówką prowadzoną w ramach działalności gospodarczej dla kobiet i mężczyzn w podeszłym wieku, niepełnosprawnych i przewlekle chorych.

Wnioskodawczyni w lutym 2020 r. podpisała umowę o partnerskiej współpracy (dalej: Umowa) z Fundacją \`(...)\` z siedzibą w \`(...)\`, na podstawie której strony ustaliły, że podejmą wspólne działania mające na celu zmniejszenie obszarów niedożywienia i łagodzenia skutków ubóstwa.

Na podstawie postanowień Umowy, \`(...)\` pozyskiwał i przekazywał Wnioskodawczyni artykuły żywnościowe zdatne do spożycia (dalej: Pomoc żywnościowa). Pomoc żywnościowa w 99% przypadków to artykuły mające bardzo krótki termin ważności do spożycia od 1 do 2 dni. Pomoc żywnościowa skierowana była do osób najbardziej potrzebujących, tj. osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, spełniających kryteria określone w art. 7 ustawy o Pomocy społecznej. Obowiązkiem Wnioskodawczyni było i nadal jest zagospodarowanie otrzymanych artykułów w ramach Pomocy żywnościowej zgodnie z ich przeznaczeniem, aby nie dopuścić do ich marnowania. Wnioskodawczyni nie mogła również dopuścić do handlu otrzymanych z \`(...)\` artykułów oraz zobowiązana jest na podstawie Umowy prowadzić dokumentację dotyczącą rozdysponowania otrzymanych artykułów spożywczych. Wydawanie artykułów spożywczych przez \`(...)\` potwierdzone było dokumentem wydania WZ, który każdorazowo podpisywali upoważnieni przedstawiciele stron Umowy. Wnioskodawczyni jest również zobowiązana do składania do \`(...)\` okresowych sprawozdań z otrzymanej pomocy, które musi zawierać ilość i wartość otrzymanej żywności, ilość osób objętych pomocą.

Jak wynika z odpisu z KRS \`(...)\` z siedzibą w \`(...)\`, KRS \`(...)\` (posiadającej status OPP od 2013 r.), celem fundacji jest:

\- przeciwdziałanie problemom niedożywienia poprzez walkę z marnotrawstwem żywności oraz pozyskiwanie bezpłatnej żywności i jej rozdział za pośrednictwem organizacji charytatywnych i instytucji,

\- pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób,

\- pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych,

\- działalność proekologiczna,

\- promocja zdrowego stylu życia,

\- ochrona i promocja zdrowia,

\- działania na rzecz budowy społeczeństwa obywatelskiego,

\- wspieranie rodziny i systemu pieczy zastępczej,

\- integracja i reintegracja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem i wykluczonych społecznie, również poprzez działania w ramach ekonomii społecznej,

\- podejmowanie działań mających na celu wspieranie osób niepełnosprawnych i osób z zaburzeniami psychicznymi,

\- promocja zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy,

\- przeciwdziałanie uzależnieniom i patologiom społecznym, w tym alkoholizmowi i narkomanii,

\- aktywizacja osób potrzebujących,

\- działalność w zakresie edukacji, kultury, sportu i turystyki, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży,

\- promocja i organizacja wolontariatu,

\- działalność z zakresu pomocy społecznej,

\- wsparcie ekonomiczne i rzeczowe osób potrzebujących,

\- promocja przedsiębiorczości i przedsiębiorczości społecznej (sektor ekonomii społecznej),

\- działalność szkoleniowa i wydawnicza.

Pomoc żywnościowa skierowana została w całości do osób w trudnej sytuacji życiowej, tj. znajdujących się w Domu Seniora osób, które dotknięte są często niepełnosprawnością, długotrwałą lub ciężką chorobą, a także odczuwają skutki zdarzeń losowych.

Na dokumentach WZ potwierdzających przekazanie Pomocy żywnościowej określono ilość i rodzaj towarów wraz z terminem ich zdatności do spożycia, wagą a także wartością. Na każdym dokumencie WZ zawarta jest adnotacja sporządzona przez \`(...)\`, że przekazane artykuły spożywcze nie przedstawiają wartości handlowej i nie mogą być przedmiotem odsprzedaży. Do wniosku dołączono przykładowe dokumenty WZ potwierdzające przekazanie Pomocy żywnościowej. Umowa jest realizowana od momentu jej zawarcia do dnia dzisiejszego. Pytania zawarte we wniosku dotyczą rozliczenia Wnioskodawczyni za lata 2020-2021 oraz dalszych okresów, gdyż współpraca w ramach Umowy aktualnie nadal trwa.

### Pytania

1\. Czy w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawczynię od \`(...)\` Pomocy żywnościowej, którą Wnioskodawczyni przekazała następnie osobom spełniającym kryteria określone w art. 7 ustawy o Pomocy społecznej przebywającym w Domu Seniora, u Wnioskodawczyni powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który podlegać powinien opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2\. W przypadku uznania, że odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdzącą, w jaki sposób należy określić przychód z nieodpłatnych świadczeń powstały w związku z otrzymaną Pomocą żywnościową?

### Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

W związku z otrzymaniem przez Wnioskodawczynię od \`(...)\` Pomocy żywnościowej, którą Wnioskodawczyni przekazała następnie osobom spełniającym kryteria określone w art. 7 ustawy o Pomocy społecznej przebywającym w Domu Seniora, u Wnioskodawczyni nie powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który podlegać powinien opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 ustawy o Pomocy społecznej:

1) Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

2) Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Art. 3 ustawy o Pomocy społecznej stanowi, że:

1) Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

2) Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie sytuacjom, o których mowa w art. 2 ust. 1, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.

3) Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy.

4) Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

Jak stanowi art. 7 ustawy o Pomocy społecznej, pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:

1) ubóstwa;

2) sieroctwa;

3) bezdomności;

4) bezrobocia;

5) niepełnosprawności;

6) długotrwałej lub ciężkiej choroby;

7) przemocy w rodzinie;

7a) potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;

8) potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;

9) bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;

10) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

11) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;

12) alkoholizmu lub narkomanii;

13) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;

14) klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Jak wynika z art. 54 ust. 1 ustawy o Pomocy społecznej, osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Istotą przychodu z nieodpłatnych świadczeń jest to, że otrzymujący osiąga rzeczywistą, a nie tylko potencjalną czy spodziewaną korzyść ekonomiczną, autentyczne wzbogacenie czy zaoszczędzenie własnego majątku. Zatem ważne, decydujące wręcz jest to, by po stronie otrzymującego wystąpiła rzeczywista, a nie tylko domniemana korzyść. Co ważne, należy wskazać na konkretne i wymierne finansowo przysporzenie lub obiektywne zaoszczędzenie, ochronę przed wydatkami, które osoba taka musiałaby ponieść, lub stratami, jakie by u niej wystąpiły, gdyby nie otrzymała takiego darmowego świadczenia. Podkreślić należy, że dla powstania przychodu niezbędne jest to, aby osoba fizyczna uzyskała takie przysporzenie „dla siebie” oraz by było to efektem jej dobrowolnego działania, było przez nią zaakceptowane (oczywiście należy brać pod uwagę przesłanki obiektywne).

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń związanych z przekazaną Pomocą żywnościową. Pomoc ta została w całości przekazana na rzecz osób przebywających w Domu Seniora, które to osoby, jak opisano we wniosku, są osobami kwalifikującymi się do pomocy społecznej w rozumieniu ustawy o Pomocy społecznej, a więc najczęściej osoby długotrwale lub ciężko chore, którym udzielana jest pomoc. Działalność Domu Seniora, funkcjonującego w oparciu o przepisy ustawy, jest działalnością w ramach pomocy społecznej wspieranej przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego oraz organizacje pozarządowe, takie jak \`(...)\`. A zatem rzeczywistymi beneficjentami Pomocy żywnościowej są osoby przebywające w Domu Seniora, a nie Wnioskodawczyni, która jedynie w ramach współpracy z \`(...)\`, dba o to, aby przekazana i zdatna do spożycia żywność nie została zmarnowana, lecz wykorzystana przez osoby, które jej naprawdę potrzebują. Wnioskodawczyni „rozlicza” się z przekazanej tym osobom Pomocy żywnościowej, wypełniając wobec \`(...)\` zobowiązania wynikające z Umowy, w tym w szczególności poprzez objęcie pomocą tylko osób wskazanych w art. 7 ustawy o Pomocy społecznej oraz poprzez wypełniając obowiązki sprawozdawcze opisane we wniosku.

Ad 2

W przypadku gdyby jednak organ uznał, że po stronie Wnioskodawczyni powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, to w ocenie Wnioskodawczyni, wartość przychodu należy w ocenie Wnioskodawczyni ustalić w oparciu o art. 11 ust. 2 ustawy o PIT.

Jak stanowi art. 11 ust. 2 ustawy o PIT, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z tego powodu wartość ta powinna odpowiadać w szczególności stanowi i stopniu zużycia Pomocy żywnościowej i powinna zostać określona samodzielnie przez Wnioskodawcę w oparciu o ceny rynkowe, co biorąc pod uwagę krótkie okresy przydatności do spożycia żywności uzyskanej w ramach Pomocy żywnościowej, może różnić się od „wartości” podanej w dokumentach WZ uzyskanych od \`(...)\`.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast w myśl art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i i 125a.

W myśl art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 11 ust. 2a).

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku otrzymującego mające konkretny wymiar finansowy. Istotą „nieodpłatnego świadczenia” jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Aby dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne konieczne jest by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

W uchwale z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy. O nieodpłatnych świadczeniach możemy mówić przede wszystkim w przypadku świadczenia na rzecz podatnika usług, przy czym może to być również usługa polegająca na zachowaniu biernym, polegającym na znoszeniu określonego działania. Kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby miało ono konkretny wymiar finansowy, a przy tym, by otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.

Należy przy tym podkreślić, że otrzymanie nieodpłatnego świadczenia następuje w stosunku dwustronnym - świadczeniodawca ma wolę przekazania czegoś nieodpłatnie, a świadczeniobiorca godzi się na przyjęcie takiego świadczenia. Uzyskaniem nieodpłatnego świadczenia nie może być zatem sytuacja niezależna od woli świadczeniobiorcy.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że o nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można mówić w sytuacji, gdy:

\- podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenia odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwałe przysporzenie majątkowe;

\- korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego,

\- korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,

\- świadczenie musi mieć nieodpłatny charakter. Nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika. Nie ma przy tym znaczenia, czy ów ekwiwalent pozostaje w ekonomicznej równowadze ze świadczeniem. Jeżeli podmiot zobowiązany jest do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, choćby miało ono wymiar symboliczny nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu.

Wobec powyższego, ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności, w szczególności zbadania, czy należy ona do czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową (świadczenie wzajemne).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem działalności jest świadczenie usług w zakresie pomocy społecznej z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych. Prowadzi Pani Dom Seniora, który jest wpisany od \`(...)\` r. na czas nieokreślony do prowadzonego przez Wojewodę \`(...)\` rejestru placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. W lutym 2020 r. podpisała Pani umowę o partnerskiej współpracy z Fundacją \`(...)\`, na podstawie której strony ustaliły, że podejmą wspólne działania mające na celu zmniejszenie obszarów niedożywienia i łagodzenia skutków ubóstwa. Na podstawie postanowień umowy, \`(...)\` pozyskiwał i przekazywał Pani artykuły żywnościowe zdatne do spożycia (dalej: Pomoc żywnościowa). Pomoc żywnościowa skierowana była w całości do osób najbardziej potrzebujących, tj. osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, spełniających kryteria określone w art. 7 ustawy o Pomocy społecznej. Pani obowiązkiem było i nadal jest zagospodarowanie otrzymanych artykułów w ramach Pomocy żywnościowej zgodnie z ich przeznaczeniem, aby nie dopuścić do ich marnowania. Nie mogła Pani również dopuścić do handlu otrzymanych z \`(...)\` artykułów oraz zobowiązana jest Pani na podstawie Umowy prowadzić dokumentację dotyczącą rozdysponowania otrzymanych artykułów spożywczych. Wydawanie artykułów spożywczych przez \`(...)\` potwierdzone było dokumentem wydania WZ, który każdorazowo podpisywali upoważnieni przedstawiciele stron Umowy. Jest Pani również zobowiązana do składania do \`(...)\` okresowych sprawozdań z otrzymanej pomocy, które musi zawierać ilość i wartość otrzymanej żywności, ilość osób objętych pomocą. Na dokumentach WZ potwierdzających przekazanie Pomocy żywnościowej określono ilość i rodzaj towarów wraz z terminem ich zdatności do spożycia, wagą a także wartością. Na każdym dokumencie WZ zawarta jest adnotacja sporządzona przez \`(...)\`, że przekazane artykuły spożywcze nie przedstawiają wartości handlowej i nie mogą być przedmiotem odsprzedaży.

Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne należy stwierdzić, że wartość otrzymanej bezpłatnie żywności nie będzie stanowić przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w naturze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem żywność, którą Pani otrzymuje jest w całości przekazywana osobom znajdującym się w Domu Seniora.

W związku z powyższym uznać należy, że bezpłatne otrzymanie żywności przeznaczonej dla osób będących w Domu Seniora jest zdarzeniem obojętnym podatkowo dla Pani.

Podsumowując, w związku z otrzymaniem przez Panią od \`(...)\` pomocy żywnościowej, nieprzedstawiającej wartości handlowej i niemogącej być przedmiotem odsprzedaży, którą następnie przekazuje Pani osobom przebywającym w Domu Seniora, nie powoduje u Pani powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro uznaliśmy, że nie powstaje po Pani stronie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, to rozstrzygnięcie wniosku w części dotyczącej pytania nr 2, dotyczącego sposobu określenia tego przychodu, jest bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

Wskazujemy, że dokumenty (załączniki) dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).