Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-875/11/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-09-16
Teza: Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury wewnętrznej (podatek VAT należny) od towarów zużytych przez pracowników oraz klientów salonu i serwisu?
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; kontrahent; pracownik; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2011 r. (data wpływu 20 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wydania artykułów spożywczych zakupionych z przeznaczeniem dla pracowników i poczęstunek dla klientów salonu i serwisu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie czynności wydania artykułów spożywczych zakupionych z przeznaczeniem dla pracowników i poczęstunek dla klientów salonu i serwisu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, jest podatnikiem VAT czynnym, prowadzącym księgi handlowe. Dokonuje sprzedaży opodatkowanej w zakresie obrotu samochodami, częściami oraz serwisu samochodów. Podczas codziennej pracy zatrudnieni pracownicy korzystają z kuchni spożywając zakupione przez pracodawcę napoje – wodę, herbatę, kawę, mleko oraz cukier. Podobnie jest w przypadku zwykłego poczęstunku (napoje, herbata, kawa, mleko, cukier, słodycze, owoce) klientów serwisu oraz salonu, oczekujących na wydanie samochodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury wewnętrznej (podatek VAT należny) od ww. towarów zużytych przez pracowników oraz klientów salonu i serwisu?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że ww. artykuły spożywcze nie stanowią przekazania na cele osobiste pracowników i klientów, to nie ma obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej.

W przypadku przekazań i zużyć na rzecz pracowników istnieją dwa rodzaje przekazań i zużyć na cele osobiste pracowników oraz na cele pracownicze. Cel osobisty wskazuje na charakter niezwiązany z wykonywanymi obowiązkami pracowniczymi. Z kolei towarem przekazywanym lub zużywanym dla potrzeb pracowniczych jest towar, który ma na celu wywiązanie się z obowiązków pracodawcy wynikających z Kodeksu Pracy lub innych aktów prawnych. Zakup towarów na cele BHP (oraz inne, do których zobowiązuje pracodawcę Kodeks Pacy lub przepisy szczególne) i ich przekazanie pracownikom ma szczególny charakter. Pracodawca na podstawie przepisów obowiązany na rzecz pracowników towarów mających zaspokoić ich potrzeby pracownicze (np. mydło, ręczniki, itp.). Tak więc jest to czynność opodatkowana. Wnioskodawca uważa, iż również w przypadku zużyć kawy, herbaty, wody, cukru, mleka nie jest to czynność opodatkowana – pracodawca w tym przypadku wykonuje swój obowiązek wobec pracowników. Jest to zużycie na potrzeby pracownicze. Analogicznie w przypadku klientów serwisu oraz salonu, wnioskodawca uważa, że zwykły poczęstunek wynikający z polskiej tradycji i gościnności nie powoduje obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej oraz należnego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz - w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ustawy.

I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny,

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Dokonuje sprzedaży opodatkowanej w zakresie obrotu samochodami, częściami oraz serwisu samochodów. Podczas codziennej pracy zatrudnieni pracownicy korzystają z kuchni spożywając zakupione przez pracodawcę napoje – wodę, herbatę, kawę, mleko oraz cukier. Dostarczanie ww. art. spożywczych – jak wskazał Wnioskodawca – dokonywane jest w ramach wypełnienia obowiązków nałożonych przepisami prawa pracy. Ponadto klienci serwisu oraz salonu, oczekujący na wydanie samochodu, otrzymują nieodpłatnie poczęstunek (napoje, herbatę, kawę, mleko, cukier, słodycze, owoce).

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, iż tym przypadku nieodpłatne przekazanie napojów pracownikom oraz nieodpłatne przekazanie napojów w ramach poczęstunku klientom salonu i serwisu, w trakcie oczekiwania na wydanie samochodu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż czynności te nie wypełniają warunków określonych zarówno w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, jak i określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie dochodzi bowiem do indywidualnego zużycia towarów przez pracowników na ich cele osobiste lecz w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej na ww. okoliczność, wskazać należy, iż na podstawie art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedna fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W konsekwencji opisane we wniosku zużycie ww. artykułów spożywczych przez pracowników i klientów oczekujących wydania samochodu nie rodzą obowiązku wystawienia na tę okoliczność faktury wewnętrznej przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.