Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP7.8101.13.2024.AWCH
Informacja zmieniana: 406591
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT do budowy
budynku zakwaterowania osadzonych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna
obiekt-obiekty budownictwa mieszkaniowego
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
usługi-usługi budowlane
zakład-zakład karny
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 23%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146-ust. 1-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 18 lutego 2020 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. Wniosek został
    uzupełniony pismem z dnia 18 maja 2020 r. (data wpływu 20 maja 2020 r.) o informacje
    doprecyzowujące opis sprawy oraz podpisy pod wnioskiem.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca wskazał, że zawarł umowy w przedmiocie:
    – budowy budynku zakwaterowania osadzonych nr 1, budynku gospodarczego, pól
      spacerowych oraz zagospodarowania terenu w zakładzie karnym,
    – budowy budynku zakwaterowania osadzonych nr 2 w zakładzie karnym,
    – przebudowy sieci i instalacji uzbrojenia podziemnego zimnej wody, ciepłej wody
      użytkowej, centralnego ogrzewania w zakładzie karnym.
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie każdej z zawartych umów będą
    wykonywane w ramach czynności określonych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    W budynkach zakwaterowania osadzonych znajdować się będą m.in. cele, w których
    osadzeni odbywać będą karę, które będą stanowiły ponad 50% powierzchni budynku. Tym
    samym ponad 50% powierzchni w budynkach zakwaterowania osadzonych przeznaczone
    jest na cele mieszkalne.
    Z kolei budynek gospodarczy nie będzie wykorzystywany w celach odbycia kary przez
    osadzonych.
    Wnioskodawca otrzymał odpowiedź z Urzędu Statystycznego w Łodzi w przedmiocie
    poprawnego zakwalifikowania budynków zakwaterowania osadzonych do właściwej
    klasyfikacji według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Urząd Statystyczny
    w Łodzi wskazał, iż budynki zakwaterowania osadzonych mieszczą się w grupie 113, klasie
    1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę opisane we wniosku nie dotyczą mikroinstalacji, o
    których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.).
    W piśmie z 18 maja 2020 r. (data wpływu 20 maja 2020 r.) - będącym uzupełnieniem
    wniosku – Wnioskodawca wyjaśnił, że:
    1. Usługi wykonywane będą w ramach trzech umów, tj.:
        – przedmiotem pierwszej umowy jest budowa budynku zakwaterowania
        osadzonych typu zamkniętego nr 1, budynku gospodarczego nr 3, pól
        spacerowych oraz zagospodarowania terenu w zakładzie karnym,
        – przedmiotem drugiej umowy jest budowa budynku zakwaterowania osadzonych
        typu zamkniętego nr 2 w zakładzie karnym,
        – przedmiotem trzeciej umowy jest przebudowa sieci i instalacji uzbrojenia
        podziemnego zimnej wody, ciepłej wody użytkowej oraz centralnego ogrzewania
        w zakładzie karnym.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy klasyfikacja statystyczna budynku gospodarczego, zgodnie z
      PKOB to 127 Pozostałe budynki niemieszkalne.
    3. Pola spacerowe znajdują się poza bryłą budynku.
      Sieci i instalacje uzbrojenia podziemnego zimnej wody znajdują się poza bryłą
      budynku. Sieci ciepłej wody użytkowej oraz centralnego ogrzewania znajdują się
      częściowo wewnątrz budynku, a częściowo poza nim (tj. poza bryłą budynku).

    4. Zagospodarowanie terenu w zakładzie karnym polega na uporządkowaniu terenu po
      przeprowadzeniu prac budowlanych oraz dokonaniu stosownego nasadzenia.

## Pytanie

Jaką stawką powinny być opodatkować usługi wskazane w opisie stanu faktycznego.
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy świadczenie usług budowy budynków zakwaterowania
    osadzonych oraz usługi przebudowy sieci ciepłej wody użytkowej, centralnego ogrzewania
    w tych budynkach w zakładzie karnym powinno zostać opodatkowane stawką 8%.
    Usługi budowy budynku gospodarczego, pól spacerowych, zagospodarowania terenu oraz
    usługi przebudowy sieci i instalacji uzbrojenia podziemnego zimnej wody, ciepłej wody
    użytkowej, centralnego ogrzewania znajdujących się poza budynkami zakwaterowania
    osadzonych w zakładzie karnym powinny być w ocenie Wnioskodawcy opodatkowane
    stawką podstawową 23%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust.
    2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi
    7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.
    Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do
    końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a
    pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43%
    oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%
    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 13, art. 109 ust. 2 art. 110, wynosi 23%;
    stawka podatku, o której mowa wart. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3
    do ustawy, wynosi 8%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12 Ustawy VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się
    do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy
    obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym.
    Dodatkowo, zgodnie z ust. 12a ww. przepisu, przez budownictwo objęte społecznym
    programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich
    części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach
    niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale
    12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie
    ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi
    zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i
    niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
    Obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania
    sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 zgodnie z
    definicją zawartą w art. 2 pkt 12 Ustawy VAT.
    W dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej: PKOB) w grupie 113
    sklasyfikowane zostały: Budynki zbiorowego zamieszkania.
    Klasa obejmuje:
    – Budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych,
      studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele
      robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla
      bezdomnych itp.
    – Budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów
      śledczych,

    – Budynki rezydencji prezydenckich i biskupich.
    Dodatkowo zgodnie z informacją zawartą w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
    budynkami mieszkalnymi są obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej
    powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy
    mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele
    mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego
    przeznaczeniem, Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazał, iż budynki
    zakwaterowania osadzonych, które wybuduje oraz w których będą wykonywane usługi
    mieszczą się w klasyfikacji 1113 PKOB zatem stanowią obiekty budownictwa
    mieszkaniowego. Nadto w opisie stanu faktycznego wskazano, że ponad połowa
    powierzchni tych budynków jest przeznaczona na cele mieszkalne. Zdaniem
    Wnioskodawcy wskazane w opisie stanu faktycznego usługi wybudowania budynków
    zakwaterowania osadzonych oraz usługi, które są wykonywane w tych budynkach zostały
    wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy VAT.
    Wnioskodawca uznał zatem, iż będziecie świadczyć usługi wymienione w art. 41 ust. 12 w
    obiektach budownictwa mieszkaniowego, które korzystają z obniżonej stawki podatku od
    towarów i usług w wysokości 8%.
    Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał, że podobne stanowisko
    zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby
    Skarbowej w Katowicach z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. IBPP2/443-330/12/BW.
    Budynek gospodarczy nie stanowi obiektu budownictwa mieszkaniowego zatem usługa
    budowlana nie może zostać opodatkowana stawką obniżoną. Usługa budowlana budynku
    gospodarczego powinna zostać opodatkowana stawką 23%. Pola spacerowe oraz teren
    zakładu karnego nie stanowią części budynków zakwaterowania osadzonych, stąd usługi
    wykonywane na tych terenach nie mogą zostać uznane za usługi wykonywane w
    obiektach budownictwa mieszkaniowego. Zatem takie usługi powinny zostać
    opodatkowane stawką 23%. Podobnie usługi przebudowy sieci i instalacji uzbrojenia
    podziemnego zimnej wody, ciepłej wody użytkowej, centralnego ogrzewania wykonywane
    na instalacjach znajdujących się poza bryłami budynków zakwaterowania osadzonych, a
    więc poza budynkami mieszkalnymi powinny być opodatkowane stawką podstawową 23%.

## Ocena stanowiska

dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 25 maja 2020 r. nr
    0112-KDIL1-2.4012.74.2020.2.PG uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna
    wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest:
    – nieprawidłowa - w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8%
      na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy VAT do budowy
      budynku zakwaterowania osadzonych nr 1 i nr 2 oraz usług przebudowy sieci i
      instalacji ciepłej wody użytkowej, centralnego ogrzewania na instalacjach znajdujących
      się w granicach bryły budynków zakwaterowania osadzonych,
    – prawidłowa - w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 23%
      na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy VAT do budowy
      budynku gospodarczego nr 3 oraz usług przebudowy sieci i instalacji uzbrojenia
      podziemnego zimnej wody, ciepłej wody użytkowej, centralnego ogrzewania na
      instalacjach znajdujących się w poza bryłą budynków zakwaterowania osadzonych, jak
      również do usług budowy pól spacerowych oraz zagospodarowania terenu.
    Zasady opodatkowania podatkiem VAT regulowane są przepisami ustawy z dnia 11 marca
                        [3]2024 r. o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych.
    Przepisy ustawy VAT określają m.in. przedmiot opodatkowania tym podatkiem.

    I tak zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Bezspornym pozostaje, że czynności Wnioskodawcy, podlegające na wybudowaniu
    określonych obiektów, przebudowy sieci i instalacji, budowy pól spacerowych, jak również
    zagospodarowanie terenu w zakładzie karnym stanowią świadczenie usług, o których
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy VAT. Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca
    zobowiązał się do aktywnych działań na rzecz kontrahenta w zamian za wynagrodzenie.
    Elementem konstrukcyjnym podatku VAT - poza określeniem przedmiotu opodatkowania
    tym podatkiem - jest również stawka podatkowa.
    Przy określaniu właściwej stawki podatku VAT dla czynności dotyczącej obiektów
    budowlanych istotne jest prawidłowe zaklasyfikowanie tego obiektu wg symbolu PKOB.
    Podatnik jest zobowiązany do określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    prawidłowym zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.
    Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 24 stycznia 2005
    roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz.
    Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje
    prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty

    budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach,
    wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na
    podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.
    Tym samym wydając zmianę interpretacji Szef KAS opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji PKOB.
    W myśl przepisu art. 5a ustawy VAT:
      towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione
      w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z
      rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
      nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.
      WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
      rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie
      przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej
      (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli
      dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
      podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN)
      lub symbole klasyfikacji statystycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy VAT:
      stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    W myśl art. 41 ust. 2 ustawy VAT:
      dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż
      klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi
      związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art.
      114 ust. 1.
    W świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy VAT:
      w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009
      r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art.
      112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi
        23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    Na mocy art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy VAT:
      stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu,
      modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich
      części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    Art. 41 ust. 12a ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 23 listopada 2019 r.
    stanowi, że:
      przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się
      obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
      lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej
      Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej
      Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji
      ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i
      pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także

      mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
      odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), funkcjonalnie z
      nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
                                          [4]Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
      ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą
      przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 1 powyższej ustawy
      obiekt budowlany to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z
      instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Przepis art. 41 ust. 12b ustawy VAT stanowi, że:
      do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w
      ust. 12a nie zalicza się:
      1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa
                  2przekracza 300 m;
                                              22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepis art. 41 ust. 12b ustawy VAT będzie miał
    zastosowanie wyłącznie do budynków jednorodzinnych lub pojedynczych lokali
    mieszkalnych, natomiast w przypadku innych niż ww. budynki/lokale nie będzie miał on
    zastosowania.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy VAT:
      w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity
      określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do
      części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej
      kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w
      całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.
    Według art. 2 pkt 12 ustaw VAT:
      przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego
      zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale
      11.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez
    podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która
    stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje
    się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
                            [5]Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB)
    Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz
    z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb
    stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.
    Budynki obejmują również samodzielne podziemne obiekty budowlane przystosowane do
    ochrony ludzi, zwierząt lub przedmiotów (np. podziemne: schrony, szpitale, centra
    handlowe oraz warsztaty i garaże).
    Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne.
    Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej
    powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy
    mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele

    mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego
    przeznaczeniem.
    Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb
    niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej
    wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek
    mieszkalny.
    Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą
    się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.
    Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:
    1) Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,
    2) Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,
    3) Budynki zbiorowego zamieszkania - 113.
    Grupa PKOB 113 klasa 1130 obejmuje:
    – budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych,
      studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele
      robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla
      bezdomnych itp.;
    – budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów
      śledczych;
    – budynki rezydencji prezydenckich i biskupich.
    Powyższa klasa nie obejmuje:
    – szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską)
      (1264);
    – zabudowań koszarowych (1274).
    Należy zauważyć, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, których
    wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania
    preferencyjnej stawki podatku VAT, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca
    nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w
    szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w
    art. 41 ust. 12 ustawy, w tym pojęcie remontu i budowy, zostały wprowadzone do tej
    ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.
    Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa
    2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie
    (...). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub
    zespoły.
    „Przebudowa” - zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) - to zmiana
    istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.
    Budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja i przebudowa powinny zatem
    dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym, aby mogły korzystać z preferencyjnej
    stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania
    8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po
    pierwsze, zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji,
    termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich
    części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego

    społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek
    powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.
    W tym miejscu nadmienić należy, iż zgodnie z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r.
    art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy VAT:
      w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia
      31 grudnia 2007 r. stosuję się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do robót
      budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z
      budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.
    Ustawodawca nie zrezygnował z posługiwania się w przepisach dotyczących podatku VAT
    pojęciem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, gdyż art. 146
    ustawy VAT nie został uchylony, a zawarte w nim definicje stanowią nadal obowiązujący
    tekst ustawy. Jednakże przewidziana na jego podstawie możliwość stosowania obniżonej
    do 7 % (obecnie 8 %) stawki dla tego typu robót, ustała z dniem 1 stycznia 2008 r.
    W myśl art. 146 ust. 3 ustawy VAT:
      przez infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w
      ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się:
      1) sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków
        mieszkalnych,
      2) urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań
        budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i
        małą architekturę,
      3) urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie
        oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i
        telekomunikacyjne
      4) jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że od 1 stycznia 2008 r. nastąpiła zmiana
    przepisów prawa w zakresie opodatkowania infrastruktury towarzyszącej budownictwu
    mieszkaniowemu. Zmieniono stan prawny wynikający z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT, w
    ramach którego budownictwo mieszkaniowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą
    podlegało opodatkowaniu obniżoną stawką w wysokości 7 % VAT. Aktualnie zaś do
    budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę
    obniżoną w wysokości 8 % VAT, natomiast infrastruktura towarzysząca budownictwu
    mieszkaniowemu opodatkowana jest podstawową stawką podatku w wysokości 23 % VAT.
    Wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3
    czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 7/12
      obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn.
      zm., w brzmieniu od 1 stycznia 2008 r.) oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów
      ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) i w § 37
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania
      niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799)
      nie może mieć zastosowania do robót dotyczących obiektów budownictwa
      mieszkaniowego wykonywanych poza budynkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług i zawarł z kontrahentem umowy w przedmiocie:
    – budowy budynku zakwaterowania osadzonych nr 1, budynku gospodarczego, pól
      spacerowych oraz zagospodarowania terenu w zakładzie karnym,
    – budowy budynku zakwaterowania osadzonych nr 2 w zakładzie karnym,

    – przebudowy sieci i instalacji uzbrojenia podziemnego zimnej wody, ciepłej wody
      użytkowej, centralnego ogrzewania w zakładzie karnym.
    Wnioskodawca wskazał, że świadczone na podstawie każdej z zawartych umów usługi
    będą wykonywane w ramach czynności określonych w art. 41 ust. 12 ustawy. W
    budynkach zakwaterowania osadzonych znajdować się będą m.in. cele, w których
    osadzeni odbywać będą karę, które będą stanowiły ponad 50% powierzchni budynku. Tym
    samym ponad 50% powierzchni w budynkach zakwaterowania osadzonych przeznaczone
    jest na cele mieszkalne. Z kolei budynek gospodarczy nie będzie wykorzystywany w celach
    odbycia kary przez osadzonych.
    Wnioskodawca otrzymał odpowiedź Urzędu Statystycznego w Łodzi w przedmiocie
    poprawnego zakwalifikowania budynków zakwaterowania osadzonych do właściwej
    klasyfikacji według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Urząd Statystyczny
    w Łodzi wskazał Wnioskodawcy, iż budynki zakwaterowania osadzonych mieszczą się w
    grupie 113, klasie 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.
    Wnioskodawca wskazał, że opisane we wniosku usługi nie dotyczą mikroinstalacji, o
    których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.).
    Wnioskodawca doprecyzował, że usługi wykonywane będą w ramach trzech umów:
    – przedmiotem pierwszej umowy jest budowa budynku zakwaterowania osadzonych
      typu zamkniętego nr 1, budynku gospodarczego nr 3, pól spacerowych oraz
      zagospodarowania terenu w zakładzie karnym,
    – przedmiotem drugiej umowy jest budowa budynku zakwaterowania osadzonych typu
      zamkniętego nr 2 w zakładzie karnym,
    – przedmiotem trzeciej umowy jest przebudowa sieci i instalacji uzbrojenia podziemnego
      zimnej wody, ciepłej wody użytkowej oraz centralnego ogrzewania w zakładzie karnym.
    Przedmiotem wątpliwości jest ustalenie wysokości stawki podatku VAT dla świadczonych
    usług.
    Na wstępie podkreślić należy, że stosowanie zwolnień od podatku lub stawek
    preferencyjnych ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni rozszerzającej. W efekcie
    podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter
    czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług lub stawki obniżonej.
    Jak zostało wcześniej wskazane, realizacja umów na podstawie których Wnioskodawca
    wykonuje określone czynności wypełnia na płaszczyźnie podatku VAT definicję
    świadczenia usług (przedmiot opodatkowania), a z uwagi na fakt, że w ramach umów
    wybudowane zostaną określone budowle (budowa) oraz przebudowane zostaną sieci i
    instalacje uzbrojenia podziemnego wody oraz centralnego ogrzewania - w zakresie jaki
    wykonywane są w bryle budynku - czynności te mieszczą się w zakresie czynności
    wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy VAT oraz odnoszą się do budownictwa zbiorowego
    zamieszkania.
    Zauważyć jednak należy, że zgodnie z powoływanym art. 2 pkt 12 ustaw VAT ustawodawca
    przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie budynki mieszkalne stałego
    zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
    Ustawa VAT nie definiuje „stałego zamieszkania” na potrzeby stosowania jej przepisów.
    Stałe zamieszkanie nie występuje jako kryterium w klasyfikacji budynków w PKOB, do
    której odwołuje się przepis ustawy o VAT. W zawartej w PKOB definicji budynku jest mowa
    o wykorzystywaniu dla potrzeb stałych, co nie jest tożsame ze stałym zamieszkaniem.
    Natomiast w definicji budynku mieszkalnego w PKOB jest wymóg wykorzystywania co
    najmniej połowy powierzchni użytkowej do celów mieszkaniowych. Wymóg ten

    (wykorzystanie do celów mieszkaniowych) również nie jest tożsamy z wykorzystywaniem
    do stałego zamieszkania.
    Zatem aby budynek wyrażał definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym
    mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, muszą być spełnione łącznie dwa warunki:
    1) jest to budynek sklasyfikowany w PKOB 11 (kryterium podstawowe);
    2) jest to budynek mieszkalny stałego zamieszkania (opis uzupełniający).
    Podkreślić w tym miejscu należy, że warunek stałego zamieszkania jest niejako warunkiem
    definiującym kryterium podstawowe jakim jest PKOB i musi być rozpatrywany przez
    pryzmat tej klasyfikacji statystycznej obiektów budowlanych pod kątem stałego
    zamieszkania.
    Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z 13 kwietnia 2023 r. (sygn. akt I FSK 1727
    /22) odnosząc się do meritum zagadnienia, tj. statusu na gruncie podatku VAT pokoju
    studenckiego pod kątem zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT - stwierdził, że:
      „(...) nie ulega wątpliwości, że pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w
      budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki, służy zaspokojeniu ich
      potrzeb mieszkaniowych.(...)”.
    Dalej w ww. wyroku NSA orzekł:
      „(...) Jednakże, raz jeszcze należy podkreślić, że wbrew stanowisku organu pokój na cel
      mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu
      dom studencki służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych studentów w trakcie
      pobierania nauki.”.
    Kwestia aresztów śledczych została poruszona w ww. wyroku NSA. NSA stwierdził, że
      „(...) nie można utożsamiać pokoju na cel mieszkalny dla studentów znajdującego się
      w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki z aresztem śledczym, co
      czyni organ, powołując się na wyrok WSA w Olsztynie z 13 czerwca 2007 r., I SA/Ol 209
      /07. NSA, orzekając w tej sprawie, w pełni podziela przedstawione w uzasadnieniu
      tego orzeczenia stanowisko, że "budynek mieszkalny" to budynek przeznaczony dla
      zaspakajania potrzeb mieszkaniowych, natomiast areszt śledczy jest budynkiem
      zbiorowego zakwaterowania, który mimo iż jest miejscem pobytu osadzonych, to nie
      służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2a ustawy z
      dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (...)." Jednakże, raz jeszcze
      należy podkreślić, że wbrew stanowisku organu pokój na cel mieszkalny dla
      studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki
      służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych studentów w trakcie pobierania nauki”
    Oznacza to, iż po zbadaniu dwóch warunków, tj. podstawowego (klasyfikacja do PKOB) i
    uzupełniającego (stałe zamieszkanie), stawka obniżona podatku VAT nie ma zastosowania
    do zaliczonych do klasy 1130 (PKOB) budynków mieszkalnych, w których znajdują się cele
    osadzonych na terenie zakładów karnych, poprawczych i aresztów śledczych. Powyższe
    stanowisko jest zbieżne z poglądem zaprezentowanym przez NSA w wyroku z 13 kwietnia
    2023 r. sygn. akt I FSK 1727/22. Cele w zakładach karnych przeznaczone są dla potrzeb
    wykonywania kary pozbawienia wolności albo stosowania tymczasowego aresztowania i
    służą zakwaterowaniu osób skazanych i tymczasowo aresztowanych.
    Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy powtórzyć w tym miejscu jeszcze raz należy,
    że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, jest
    spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze, zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć
    budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich
    części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być
    zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może
    korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Dodatkowo warunkiem preferencyjnego

    opodatkowania podatkiem w wysokości 8 % czynności z zakresu remontu, modernizacji,
    termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części jest okoliczność aby obiekty
    w stosunku do których podejmowane są ww. czynności były zaliczone do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w dziale 11 oraz były budynkami stałego zamieszkania (art. 2 pkt
    12 ustawy o VAT).
    Odnosząc zatem przedstawiony opis sprawy do powołanych przepisów prawa oraz
    orzeczenia sądu administracyjnego Szef KAS stwierdza, że opisane we wniosku czynności
    odnoszące się do budowy budynku zakładu karnego nr 1 nr 2 mimo, że są to budynki
    sklasyfikowane w dziale 11 PKOB, to jednak nie są budynkami służącymi stałemu
    zamieszkaniu, zatem nie można ich zaliczyć do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym (budynki te związane są z okresowym zakwaterowaniem
    więźniów w okresie wykonywania kary pozbawienia wolności, osoby pozbawione wolności
    nie przebywają w nim stale).
    W związku z powyższym usługi z zakresu budowy budynku karnego nr 1 i nr 2 winny być
    opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41
    ust. 1 w związku z art. 146ea pkt 1 i art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
    Taka sama stawka w wysokości 23 % będzie miała zastosowanie do usług przebudowy
    sieci i instalacji uzbrojenia podziemnego ciepłej wody użytkowej oraz centralnego
    ogrzewania w bryle budynku zakładu karnego na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art.
    146ea pkt 1 i art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy mówiące, że usługi budowy zakładu
    karnego nr 1 i nr 2 oraz przebudowy sieci i instalacji wewnątrz bryły ww. zakładów z uwagi
    że będą usługami wymienionymi w art. 41 ust. 12 ustawy VAT oraz z uwagi, że są
    świadczone są w obiektach budownictwa mieszkaniowego, korzystają z obniżonej stawki
    podatku od towarów i usług w wysokości 8% jest nieprawidłowe.
    Preferencyjna, obniżona stawka podatku nie ma zastosowania również do robót
    wykonywanych na zewnątrz budynku, poza jego bryłą, tj. dla robót budowlanych
    związanych z polami spacerowymi, zagospodarowaniem terenu, sieciami i instalacjami
    uzbrojenia podziemnego zimnej wody oraz częściami sieci ciepłej wody użytkowej oraz
    centralnego ogrzewania. Do tych robót – w świetle powołanych przepisów – zastosowanie
    znajdzie podstawowa stawka VAT w wysokości 23%.
    Podobnie do budowy budynku gospodarczego nr 3 zastosowanie znajdzie podstawowa
    stawka podatku w wysokości 23%, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca –jego symbol
    PKOB to 127 Pozostałe budynki niemieszkalne. Zatem biorąc powyższe pod uwagę należy
    stwierdzić, że budynek ten nie jest zaliczany do obiektów budownictwa mieszkaniowego.
    W związku z tym do jego budowy znajdzie zastosowanie 23% stawka podatku VAT.
    Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie oceniono jako prawidłowe.
    Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy
    wskazać, że została ona wydana w konkretnej sprawie, w której indywidualnie oceniano
    stan faktyczny/zdarzenie przyszłe i stanowisko wnioskodawcy. Powołana interpretacja nie
    stanowi źródła prawa i organ nie jest nią związany.
    Niniejsza interpretacja w zakresie stawki podatku VAT dla czynności opisanych we
    wniosku wywiera skutki prawne wyłącznie dla okoliczności przedstawionych w opisie
    sprawy oraz w stanie prawnym obowiązującym w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Szef KAS zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
      nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
      Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
    Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
      faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów
    faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony
    odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
      zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej
      przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi
      podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego
      uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak
      również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną)
    interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n
    Ordynacji podatkowej.
    Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak
    odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę,
    oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku
    zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze
    zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały
    miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty
    podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.
    Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca
    może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do
    końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu
    (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy
    zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono
    organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

    interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2
    Ordynacja podatkowa).
    Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do
    interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez
    Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie
    trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z
    urzędu interpretacji prawa podatkowego.
    Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
      przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę do utrwalonej
    praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2
    Ordynacja podatkowa).
    Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23
    października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz
    niektórych innych ustaw wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art.
    3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).
    Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego
    działanie jest przedmiotem skargi):
    • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00 916
      Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)
      lub
    • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres
      elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
      zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej
      Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a,
      art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu
      elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej
      wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5
      ww. ustawy).
    Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

    [1] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2383, ze.zm.), dalej: „Ordynacja podatkowa”.
    [2] podatek VAT
    [3] (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.); dalej: ustawa VAT
    [4] Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, ze zm.
    [5] Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.