Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.265.2025.5.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Opodatkowanie sprzedaży samochodu otrzymanego w drodze
darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna
samochód
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ 28 kwietnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W 2021 roku prowadziła Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą: (...).
    Obecnie już nie prowadzi Pani JDG i pełni Pani funkcję członka zarządu w spółce z o.o.
    Wniosek dotyczy obowiązku zapłaty podatku dochodowego (PIT) w związku ze sprzedażą
    samochodu osobowego, który otrzymała Pani w darowiźnie od Pani mamy.
    Szczegóły dotyczące pojazdu: (...).
    Historia użytkowania pojazdu:
    1. W marcu 2021 r., prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą, chciała Pani
      nabyć samochód na potrzeby Pani firmy. Niestety, nie miała Pani jeszcze zdolności
      leasingowej, aby samodzielnie podpisać umowę leasingu.
    2. W tej sytuacji Pani mama, (...), prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą pod
      firmą: (...) zdecydowała się wziąć leasing na siebie, aby Pani pomóc. Auto od początku
      było przeznaczone dla Pani i to Pani faktycznie go użytkowała.
    3. Od marca 2021 r. do marca 2024 r. samochód znajdował się w Pani użytkowaniu przez
      3 lata. Była Pani stroną umowy najmu zawartej między Pani JDG a JDG Pani mamy, na
      podstawie której regularnie opłacała Pani czynsz za użytkowanie pojazdu. Opłaty były
      dokonywane zarówno przelewami bankowymi, jak i gotówką:
    − umowa najmu była realna i zgodnie wykonywana, wszystkie płatności były
      odnotowywane, a rozliczenie odbywało się poprzez księgową,
    − między Pani JDG a JDG Pani mamy były wystawiane faktury z tytułu najmu pojazdu, a
      odpowiednie podatki były odprowadzane zgodnie z przepisami podatkowymi.
    4. W marcu 2024 r., po zakończeniu leasingu, Pani mama wykupiła samochód na swoją
      działalność gospodarczą.
    5. W tym samym miesiącu (marzec 2024 r.) Pani mama przekazała Pani ten samochód w
      formie darowizny jako osobie fizycznej. Darowizna została zgłoszona do urzędu
      skarbowego na formularzu SD-Z2, co skutkowało zwolnieniem podatkowym.
    6. W kwietniu 2024 r. sprzedała Pani ten pojazd, a uzyskane środki przeznaczyła Pani na
      zakup nowego auta.
    Samochód był w Pani faktycznym użytkowaniu przez 3 lata, mimo że leasing formalnie
    należał do Pani mamy. Umowa najmu była realna i zgodnie wykonywana – opłaty za
    najem były uiszczane zarówno przelewami bankowymi, jak i w formie gotówkowej, co
    znajduje odzwierciedlenie w posiadanych dokumentach i ustaleniach między stronami.
    Auto nie było kupione na handel, ale służyło do celów zawodowych i było niezbędnym
    narzędziem pracy. Pani mama nie wykupiła samochodu z zamiarem jego sprzedaży, lecz w
    celu przekazania go Pani, co było naturalnym skutkiem wcześniejszego użytkowania
    pojazdu przez Panią. Darowizna nie miała charakteru optymalizacji podatkowej, lecz była
    konsekwencją zakończenia leasingu. Samochód był w Pani faktycznym użytkowaniu
    nieprzerwanie przez 3 lata na podstawie umowy najmu, a następnie został Pani
    przekazany w darowiźnie. Jego sprzedaż nie wynikała z zamiaru osiągnięcia korzyści
    podatkowej, lecz była naturalną konsekwencją jego dotychczasowego użytkowania oraz
    konieczności zakupu nowego pojazdu. Przepisy dotyczące opodatkowania sprzedaży
    rzeczy ruchomych mają na celu ograniczenie spekulacyjnego obrotu majątkiem, co w Pani
    przypadku nie miało miejsca. W przypadku pojazdów wykupionych z leasingu, organy
    podatkowe w interpretacjach indywidualnych często uznają, że ich sprzedaż nie powinna
    być traktowana jako opodatkowany przychód, jeśli pojazd był użytkowany
    długoterminowo w sposób ciągły. Biorąc pod uwagę, że użytkowała Pani samochód przez
    3 lata, jego sprzedaż nie może być traktowana jako krótkoterminowy obrót majątkiem,
    lecz jako kontynuacja procesu zarządzania Pani aktywami, który rozpoczął się jeszcze
    przed jego wykupem.

    Zwraca się Pani o interpretację przepisów podatkowych w kontekście sprzedaży pojazdu
    otrzymanego w darowiźnie, w szczególności w zakresie ustalenia, czy w Pani sytuacji
    sprzedaż pojazdu po jego wieloletnim użytkowaniu i darowiźnie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).
    Uzupełnienie
    Czy w marcu 2024 r. prowadziła Pani jeszcze działalność gospodarczą (proszę wskazać
    datę zakończenia działalności gospodarczej); jeżeli darowizna miała miejsce, kiedy
    prowadziła Pani działalność gospodarczą, proszę wskazać, czy samochód, który był
    przedmiotem tej darowizny, stanowił środek trwały w Pani działalności gospodarczej, czy
    też stanowił składnik Pani majątku prywatnego?
    W dniu (...) lutego 2024 r. zawiesiła Pani wykonywanie jednoosobowej działalności
    gospodarczej prowadzonej pod firmą „(...)”. Z kolei w dniu (...) marca 2024 r. została Pani
    powołana do pełnienia funkcji członka zarządu w spółce z ograniczoną
    odpowiedzialnością działającej pod firmą „(...)”. Od chwili zawieszenia działalności
    gospodarczej nie wykonuje Pani działalności jako osoba fizyczna.
    W marcu 2024 r. otrzymała Pani od Pani mamy darowiznę w postaci samochodu
    osobowego marki (...). Pojazd ten nie był nigdy ujęty w ewidencji środków trwałych Pani
    działalności gospodarczej, nie był amortyzowany ani wykorzystywany jako składnik
    majątku firmowego. W chwili dokonania darowizny działalność gospodarcza pozostawała
    zawieszona.
    Pojazd nie został również wniesiony do spółki z o.o., nie był przez nią użytkowany ani nie
    stanowił jej majątku.
    Od marca 2021 r. do marca 2024 r. samochód był faktycznie i nieprzerwanie użytkowany
    przez Panią na podstawie zawartej umowy najmu pomiędzy Pani działalnością
    gospodarczą a działalnością gospodarczą Pani mamy. Umowa była realizowana zgodnie z
    ustaleniami stron – czynsz był regulowany zarówno przelewami bankowymi, jak i gotówką,
    a rozliczenia odbywały się przy udziale biura rachunkowego.
    Darowizna pojazdu miała charakter formalny i stanowiła jedynie potwierdzenie
    utrwalonego przez lata stanu faktycznego. Została ona zgłoszona do właściwego urzędu
    skarbowego na formularzu SD-Z2.
    W kwietniu 2024 r. dokonała Pani sprzedaży pojazdu jako osoba fizyczna, a uzyskane
    środki przeznaczyła Pani na zakup nowego samochodu. Transakcja ta miała charakter
    prywatny, incydentalny i nie była związana z prowadzoną uprzednio działalnością
    gospodarczą ani działalnością prowadzoną przez spółkę z o.o.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż samochodu osobowego, który był
    wykorzystywany przez Panią przez okres ponad trzech lat, a następnie przekazany w
    drodze darowizny i sprzedany w miesiąc po jej otrzymaniu, skutkuje powstaniem
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    (PIT)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w opisanym stanie faktycznym nie dochodzi do powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który
    podlegałby opodatkowaniu. Sprzedaż pojazdu miała charakter wyłącznie prywatny,
    niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą ani z działalnością o charakterze
    zarobkowym.
    Samochód był wykorzystywany przez Panią nieprzerwanie przez ponad trzy lata na
    podstawie odpłatnej umowy najmu zawartej z Pani mamą. Jego darowizna miała wyłącznie
    charakter formalny i stanowiła potwierdzenie trwającego od lat stanu faktycznego. Pojazd

    nie był składnikiem majątku Pani działalności gospodarczej, nie został ujęty w ewidencji
    środków trwałych, nie był amortyzowany ani wykorzystywany w działalności spółki z o.o.
    W konsekwencji sprzedaż samochodu miała charakter racjonalnego zarządzania
    majątkiem osobistym i nie skutkowała powstaniem przychodu podlegającego
    opodatkowaniu. Transakcja nie miała na celu osiągnięcia korzyści finansowej, a jedynie
    zamknięcie wieloletniego cyklu użytkowania pojazdu. Podkreśla Pani, że nie doszło do
    realnego wzbogacenia, lecz do formalnego zakończenia stanu faktycznego trwającego od
    2021 roku.
    Warto również wskazać, że w podobnych stanach faktycznych organy podatkowe uznają,
    iż sprzedaż rzeczy, która była faktycznie użytkowana przez podatnika przez długi czas, a
    której nabycie miało jedynie charakter formalny, nie prowadzi do powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tego rodzaju
    transakcje nie skutkują powstaniem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlegałby opodatkowaniu. Organy
    podatkowe uznają, iż sprzedaż rzeczy, która była faktycznie użytkowana przez podatnika
    przez długi czas, a której nabycie miało jedynie charakter formalny, nie prowadzi do
    powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Nie dochodzi wówczas do powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlegałby opodatkowaniu. Sprzedaż
    pojazdu miała bowiem charakter wyłącznie prywatny i nie była związana z prowadzoną
    działalnością gospodarczą ani nie nosiła znamion działalności zarobkowej, organy
    podatkowe uznają, iż sprzedaż rzeczy, która była faktycznie użytkowana przez podatnika
    przez długi czas, a której nabycie miało jedynie charakter formalny, nie prowadzi do
    powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, nie dochodzi do powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlegałby opodatkowaniu.
    Sprzedaż pojazdu miała bowiem charakter wyłącznie prywatny i nie była związana z
    prowadzoną działalnością gospodarczą ani nie nosiła znamion działalności zarobkowej.
    Pojazd był wykorzystywany przez Panią nieprzerwanie przez okres ponad trzech lat, a jego
    formalne przekazanie w drodze darowizny od Pani mamy stanowiło wyłącznie
    potwierdzenie istniejącego stanu faktycznego. Samochód nie był składnikiem majątku
    Pani działalności gospodarczej, nie został ujęty w ewidencji środków trwałych, nie był
    amortyzowany, nie został również wniesiony do spółki z o.o. ani wykorzystywany w
    ramach jej działalności operacyjnej.
    W świetle powyższego należy uznać, że dokonana przez Panią sprzedaż pojazdu stanowiła
    wyłącznie element zarządzania majątkiem osobistym, niepodlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Charakter transakcji, kontekst jej
    przeprowadzenia oraz historia użytkowania pojazdu jednoznacznie przemawiają za tym,
    że nie doszło do powstania obowiązku podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zatem źródłem przychodów, w rozumieniu przywołanego przepisu, jest taka sprzedaż
    rzeczy ruchomych, która nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i została
    dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie
    tych rzeczy.
    Ponadto zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli
      przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest
      różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich
      nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od marca 2021 r. do marca 2024 r.
    użytkowała Pani samochód na podstawie zawartej umowy najmu pomiędzy Pani
    działalnością gospodarczą a działalnością gospodarczą Pani mamy. Samochód ten był w
    leasingu w działalności gospodarczej Pani mamy. W marcu 2024 r., po zakończeniu
    leasingu, Pani mama wykupiła samochód na swoją działalność gospodarczą i w tym
    samym miesiącu Pani mama przekazała Pani ten samochód w formie darowizny jako
    osobie fizycznej. W kwietniu 2024 r. sprzedała Pani ten samochód.
    Wątpliwości Pani dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych sprzedaży samochodu otrzymanego przez Panią w drodze darowizny od Pani
    mamy.
    We wniosku wskazała Pani, że samochód nie był nigdy ujęty w ewidencji środków trwałych
    Pani działalności gospodarczej, nie był amortyzowany ani wykorzystywany jako składnik
    majątku firmowego. W chwili dokonania darowizny Pani działalność gospodarcza
    pozostawała zawieszona. Samochód ten nie został również wniesiony do spółki z o.o., nie
    był przez nią użytkowany ani nie stanowił jej majątku.
    Jak wskazała Pani we wniosku, transakcja sprzedaży samochodu miała charakter
    prywatny, incydentalny i nie miała związku z prowadzoną uprzednio działalnością
    gospodarczą. Zatem nie skutkuje ona powstaniem przychodu z działalności gospodarczej.
    Skutki podatkowe tej sprzedaży należy rozpatrywać na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro sprzedaż samochodu, o którym mowa we wniosku, nastąpiła w kwietniu 2024 r., a
    samochód ten otrzymała Pani darowizną od Pani matki w marcu 2024 r., to wskazuję, że
    sprzedaż ta nastąpiła przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym
    nastąpiło nabycie tego samochodu przez Panią. W konsekwencji uzyskany przez Panią
    przychód ze sprzedaży wskazanego we wniosku samochodu osobowego jest przychodem
    ze źródła przychodów, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, którego uzyskanie powoduje powstanie obowiązku
    zapłaty podatku dochodowego na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej,
    wskazanej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wyjaśniam, że właścicielem samochodu stała się Pani w marcu 2024 r. w
    drodze darowizny od Pani mamy. Natomiast wcześniejsza umowa najmu samochodu
    między Panią a Pani mamą nie przeniosła tytułu własności do tego samochodu. Zatem
    okres pół roku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, należy liczyć od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie tego
    samochodu (tutaj: nabycie w drodze darowizny).
    Ponadto stosownie do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotą umowy darowizny jest więc dokonanie świadczenia na rzecz innego podmiotu
    nieodpłatnie, tj. tytułem darmym. Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca
    dokonuje przysporzenia majątkowego na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to
    ekwiwalentu gospodarczego dokonanej czynności. Celem tej czynności jest zazwyczaj
    realizacja wyższych uczuć i postaw darczyńcy (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski,
    Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).

    W przypadku darowizny mamy zatem do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym
    świadczeniem. W związku z umową darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości
    pieniężnych ani innego przysporzenia majątkowego.
    Na podstawie powyższych wskazań stwierdzam, że sprzedaż samochodu, o którym mowa
    we wniosku, należy rozpatrywać przez pryzmat uregulowań powołanego wyżej przepisu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro
    sprzedała Pani samochód przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym
    nastąpiło nabycie (w drodze darowizny) samochodu, sprzedaż skutkuje powstaniem
    przychodu na podstawie tego przepisu.
    Podsumowanie: sprzedaż samochodu osobowego, który był wykorzystywany przez Panią
    przez okres ponad trzech lat na podstawie umowy najmu, a następnie otrzymany przez
    Panią w drodze darowizny i sprzedany w miesiąc po jej otrzymaniu, skutkuje powstaniem
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.