Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.277.2022.1.NF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-03
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziałów w działce.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; małżonkowie; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej; podatnik-podatnik czynny; sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Pana udziałów w działce nr 1 **– jest prawidłowe.**

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

6 czerwca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 6 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Pana i Pana żonę udziałów w działce nr 1.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem transakcji ma być sprzedaż niezabudowanego gruntu rolnego (dalej: „Nieruchomość”) (…).

22 czerwca 1989 r., Wnioskodawca wraz z żoną, w ramach łączącego ich związku małżeńskiego i wspólności ustawowej, nabyli działkę na cele rolnicze, a po około 5 latach działka ta została podzielona na trzy działki o numerach 1, 2 i 3. Po podziale działki o numerach 2 i 3 zostały sprzedane na cele rolnicze i do dziś ich status nie uległ zmianie, nadal są działkami rolniczymi.

Nieruchomość planowana obecnie przez Wnioskodawcę i jego żonę do sprzedaży to cała działka nr 1, również o statusie rolniczym.

Od Nieruchomości (…) naliczany jest przez Gminę A podatek rolny, który co roku jest przez Wnioskodawcę i jego żonę płacony.

Od kiedy Wnioskodawca i jego żona są właścicielami Nieruchomości nie podlegała ona ani najmowi, ani dzierżawie. Nieruchomość była ugorowana lub wykorzystana pod uprawy. Nieruchomość położona jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (…), zgodnie z którym teren Nieruchomości oznaczony jest (…) – tereny pod zabudowę produkcyjno-usługową. W związku z powyższym Nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 803) oraz art. 461 Kodeksu cywilnego. Miasto A z własnej inicjatywy (bez starań i wniosku Wnioskodawcy i jego żony) uchwaliło ww. plan zagospodarowania. Od chwili nabycia Nieruchomości w roku 1989 do dnia obecnego Wnioskodawca i jego żona nie dokonywali żadnych działań (takich jak np. uzbrojenie czy wybudowanie drogi dojazdowej), które miałyby na celu podniesienie wartości Nieruchomości. Nie występowali również o warunki zabudowy. W roku 2012 Wnioskodawca i jego żona wyrazili zgodę na poprowadzenie przez Miasto A, skrajem jednej z granic przy drodze, wodociągu p.poż., który nie ma odejścia na teren Nieruchomości. W celu zbycia Nieruchomości na portalu internetowym (…) umieszczone zostało ogłoszenie, które trafiło także do agencji pośrednictwa i poprzez tę agencję, która znalazła zainteresowanego klienta, obecnie Wnioskodawca i jego żona zamierzają dokonać transakcji sprzedaży. Nieruchomość mająca być przedmiotem transakcji m.in. ze względu na planowaną sprzedaż nie była przez Wnioskodawcę i jego żonę zgłaszana do programów dopłat w ramach wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2008 Nr 170 poz. 1051). Sprzedającym Nieruchomość jest małżeństwo (…), niemający rozdzielności majątkowej oraz nieprowadzący razem lub osobno żadnych działalności gospodarczych.

Żadne z małżonków nie jest czynnym podatnikiem VAT, w tym ryczałtowym oraz nie podlega zgłoszeniu rejestracyjnemu z art. 96u o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca i jego żona są emerytami. Wnioskodawca od roku 2018, a jego małżonka od roku 2019.

Obecnie oprócz przedmiotowej działki w A, Wnioskodawca i jego żona posiadają (…), gospodarstwo rolne (…). Kupującym ma być osoba prawna: (…) niemająca żadnych powiązań kapitałowych i osobowych ze sprzedającymi. Kupujący nie jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 marca 1920 r. (Dz. U. z 2014 poz. 1380) i nabycie nie wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Transakcja jest planowana na wrzesień 2022 r.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż działki nr 1, opisanej Nieruchomości we wniosku, przez Wnioskodawcę i jego żonę, nie podlega przepisom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. i opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie powstanie przy transakcji obowiązek podatku VAT.

### Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż działki nr 1, opisanej Nieruchomości we wniosku, przez Wnioskodawcę i jego żonę, nie podlega przepisom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. i opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie powstanie przy transakcji obowiązek podatku VAT?

### Pana stanowisko w sprawie

Oprócz statusu opisanej wyżej przedmiotowej działki na terenie Gminy Miasta A Wnioskodawca i jego żona posiadali, objęty małżeńską wspólnością ustawową: (…). Ze względu na brak danych geodezyjnych dotyczących właściwych granic działki nr (…) została w roku 2017 na wniosek Wnioskodawcy i jego żony poddana pomiarom geodezyjnym i odtworzone zostały dane wszystkich granic. Jednocześnie w trakcie prac geodezyjnych dokonaliśmy podziału tej działki na kilka mniejszych, co miało ułatwić nam ewentualną sprzedaż tych gruntów w przyszłości. W latach 2013-2021, a więc ponad 15 lat od zakupu, Wnioskodawca i jego żona dokonali sprzedaży części gruntów rolnych w celu uzyskania środków finansowych na bieżące potrzeby, dokonania remontu domu, inwestycji w instalację fotowoltaiczną oraz pompę ciepła. Część środków Wnioskodawca i jego żona przeznaczyli na darowiznę dla córki. Od roku 2019 Wnioskodawca i jego żona finansują stałą opiekę nad (…) matką żony Wnioskodawcy. Oprócz podziału geodezyjnego Wnioskodawca i jego żona nie dokonali żadnych innych zmian, ani w szczególności ulepszeń w postaci utwardzenia dojazdu, drogi czy innej infrastruktury. Pozyskanie nabywców polegało wyłącznie na postawieniu tablicy z informacją na działce, którą Wnioskodawca i jego żona zamierzali sprzedać. Oboje nie prowadzą działalności gospodarczych. Nie są czynnymi podatnikami VAT, ani nie podlegają obowiązkowi rejestracji wynikającej z ustawy o podatku od towarów i usług. Według Wnioskodawcy i jego żony wszystkie te fakty świadczą, że obecnie planowana czynność sprzedaży jest aktem nie stanowiącym o działalności gospodarczej i wymienionych czynności w ustawie o podatku od towarów i usług w art. 5 ust.1, 2 i 3, dlatego nie powstaje obowiązek podatku od towarów i usług. Powstanie natomiast obowiązek podatku od umowy sprzedaży, tj. podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Pana udziałów w działce nr 1 **– jest prawidłowe.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem stosownie do art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady”

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

a) określone udziały w nieruchomości;

b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359).

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W myśl art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

W świetle art. 36 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

W oparciu o art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Stosownie do art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;

b) dostawa terenu budowlanego.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem transakcji ma być niezabudowany grunt rolny, nr działki 1. 22 czerwca 1989 r., Wnioskodawca wraz z żoną, w ramach łączącego ich związku małżeńskiego i wspólności ustawowej, nabyli działkę na cele rolnicze, a po około 5 latach działka ta została podzielona na trzy działki o numerach 1, 2 i 3. Po podziale działki o numerach 2 i 3 zostały sprzedane na cele rolnicze i do dziś ich status nie uległ zmianie, nadal są działkami rolniczymi. Nieruchomość planowana obecnie przez Wnioskodawcę i jego żonę do sprzedaży to cała działka nr 1, również o statusie rolniczym. Od kiedy Wnioskodawca i jego żona są właścicielami Nieruchomości nie podlegała ona ani najmowi, ani dzierżawie. Nieruchomość była ugorowana lub wykorzystana pod uprawy. Nieruchomość położona jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – tereny pod zabudowę produkcyjno-usługową. Miasto A z własnej inicjatywy (bez starań i wniosku Wnioskodawcy i jego żony) uchwaliło ww. plan zagospodarowania. Od chwili nabycia Nieruchomości w roku 1989 do dnia obecnego Wnioskodawca i jego żona nie dokonywali żadnych działań (takich jak np. uzbrojenie czy wybudowanie drogi dojazdowej), które miałyby na celu podniesienie wartości Nieruchomości. Nie występowali również o warunki zabudowy. W roku 2012 Wnioskodawca i jego żona wyrazili zgodę na poprowadzenie przez Miasto A, skrajem jednej z granic przy drodze, wodociągu p.poż., który nie ma odejścia na teren Nieruchomości. W celu zbycia Nieruchomości na portalu internetowym umieszczone zostało ogłoszenie, które trafiło także do agencji pośrednictwa i poprzez tę agencję, która znalazła zainteresowanego klienta, obecnie Wnioskodawca i jego żona zamierzają dokonać transakcji sprzedaży. Żadne z małżonków nie jest czynnym podatnikiem VAT, w tym ryczałtowym oraz nie podlega zgłoszeniu rejestracyjnemu z art. 96u o podatku od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w działce 1 .

W odpowiedzi na powyższe wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży udziałów w ww. działce Wnioskodawca spełnia przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług.

Tym samym, koniecznym stało się zatem ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania dostawy udziałów w działkach, Wnioskodawca podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co zaskutkowało koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też zbycie to nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania ww. Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi ww. Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w analizowanej sytuacji brak będzie podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku ze sprzedażą udziałów w działce nr 1 – za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami, a w konsekwencji uznania, że sprzedaż udziałów w ww. działce będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia udziałów w działkach, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru działalności). Z okoliczności sprawy nie wynika, aby wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby, że sprzedaż udziałów w działce nr 1 będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej.

W kwestii natomiast skorzystania przez Wnioskodawcę z agencji pośrednictwa w celu sprzedaży nieruchomości należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 234/16, w którym sąd stwierdził, że: „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku podziału działki siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych oraz biura nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (…) Korzystanie z biura nieruchomości czy portali internetowych przy sprzedaży nieruchomości przemawia raczej za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Trudno przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób mogłaby znaleźć potencjalnych nabywców działek”.

Tym samym, dokonując sprzedaży udziałów w działce nr 1 Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a sprzedaż udziałów w tej działce nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jako, że Wnioskodawca w związku z dokonaniem transakcji sprzedaży udziałów w działce nr 1 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT nie ma konieczności analizowania przepisów dotyczących zwolnienia od podatku VAT (art. 43 ustawy).

**Podsumowując, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziałów w działce nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT i pobrania z jej tytułu podatku VAT.**

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Pana udziałów w działce nr 1. Natomiast w części dotyczącej braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Panią B udziałów w działce nr 1 zostało wydane (…) postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Interpretacja indywidualna nie rozstrzyga również w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ w tej kwestii nie zadano pytania.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).