Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.105.2017.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania składnika majątku z majątku spółki osobowej i przekazania go do majątku prywatnego wspólników.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; majątek-składniki majątku; przychód; spółki-spółka jawna; wspólnik; wycofanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 4 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowym od osób w zakresie skutków podatkowych wycofania składnika majątku z majątku spółki osobowej i przekazania go do majątku prywatnego wspólników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania składnika majątku z majątku spółki osobowej i przekazania go do majątku prywatnego wspólników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego, podlegającego w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości osiąganych przez niego dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm., dalej „u.p.d.o.f.”). Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce jawnej z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej (dalej „Spółka”). W związku z wdrażanym procesem restrukturyzacji wspólnicy spółki zamierzają dokonać reorganizacji aktywów majątkowych, które obecnie są własnością Spółki.

Podjęta została decyzja, że część z tych aktywów zostanie przekazana do majątku wspólników Spółki w sposób nieodpłatny, mający postać wycofania składnika majątku z majątku Spółki do majątku osobistego jej wspólników, proporcjonalnie do posiadanego przez nich udziału w zysku Spółki. Podstawą przeniesienia składnika majątku do majątku osobistego wspólników będzie jednomyślna uchwała wspólników, wyrażająca zgodę wspólników na przekazanie składnika majątku Spółki do ich majątków osobistych. Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy nieodpłatnego przekazania, w wyniku której nastąpi przekształcenie prawa własności przysługującego Spółce we współwłasność ułamkową wspólników. Umowa ta sporządzona zostanie w celu wykonania postanowień zawartych w uchwale i nie będzie umową darowizny w rozumieniu przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm., dalej „k.c.”). Umowa ta będzie umową nienazwaną, zawierającą oświadczenie Spółki o przeniesieniu nieodpłatnie na wspólników prawa własności składnika majątku w części proporcjonalnej do udziału każdego wspólnika w zyskach Spółki oraz oświadczenie wspólników o jego przyjęciu. Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności przeniesienia tego aktywa majątkowego.

Przekazanie tego składnika majątku nie będzie stanowiło wycofania wkładu w rozumieniu ustawy z 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm., dalej „k.s.h.”).

Wspólnicy nie przewidują likwidacji Spółki – będzie ona nadal prowadziła swoją działalność w oparciu o pozostały majątek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie z majątku Spółki składnika majątku, będącego własnością Spółki, do majątku osobistego Wnioskodawcy, jako wspólnika tej Spółki, w części odpowiadającej posiadanym udziałom w zyskach Spółki, spowoduje u Wnioskodawcy powstanie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne wycofanie składnika majątku z majątku Spółki do majątku osobistego Wnioskodawcy, jako wspólnika tej Spółki, w części odpowiadającej posiadanym udziałom w zyskach Spółki, nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 1 § 2 k.s.h. spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Stosownie do przepisu art. 4 § 1 pkt 1 k.s.h. określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Stosownie do postanowień art. 8 § 1 k.s.h. spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka jawna może zatem posiadać własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników. Z kolei art. 28 k.s.h. precyzuje, że majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Ponieważ spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego i tym samym nie posiada osobowości prawnej – z punktu widzenia prawa podatkowego – podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych są poszczególni wspólnicy tej spółki – osoby fizyczne.

W myśl art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.d.o.f.).

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach u.p.d.o.f. jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w art. 10 u.p.d.o.f. przedstawiony został katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. do źródeł przychodów osób fizycznych zalicza się pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 u.p.d.o.f., który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści powyższych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f.), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi odpłatne zbycie składników majątku oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W przedmiotowej sprawie dojdzie do nieodpłatnego przekazania składnika majątku przez Spółkę do majątku prywatnego jej wspólników (w tym Wnioskodawcy), co związane jest niewątpliwie ze zbyciem tych praw. W wyniku bowiem takich czynności dojdzie do przeniesienia składnika majątku ze Spółki (posiadającej odrębny majątek) na jej wspólników. Czynność ta nie będzie miała jednak dla Spółki charakteru odpłatnego, bowiem w zamian za przeniesienie tego prawa Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych – przekazanie to nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f. Wnioskodawca nie uzyska przysporzenia majątkowego w związku z planowaną czynnością przekazania składnika majątku ze Spółki jawnej do majątku osobistego wspólników, bowiem zmieni się jedynie rodzaj współwłasności w stosunku do tego prawa. Natomiast udziały wspólników nie ulegną zmianie. Tym samym czynność taka nie będzie powodowała powstania przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, skoro zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami u.p.d.o.f. dochodami podlegającymi opodatkowaniu u wspólnika Spółki jawnej są, co do zasady, przysporzenia uzyskane przez tę Spółkę w wyniku dokonanych przez nią czynności, to wycofanie składnika z majątku Spółki do majątku prywatnego Wnioskodawcy, w części proporcjonalnej do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki, jako następujące w ramach nieodpłatnej czynności korporacyjnej, nie będzie skutkowało powstaniem u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu, a więc będzie neutralne podatkowo na gruncie przepisów u.p.d.o.f., ponieważ nie będzie związane z jakimkolwiek przysporzeniem. Ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu powstanie u Wnioskodawcy dopiero w momencie odpłatnego zbycia składnika majątku wycofanego z majątku Spółki.

Powyższe stanowisko potwierdzają organy podatkowe w interpretacji indywidualnej:

1.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 sierpnia 2016 roku, nr ITPB1/4511-461/16/HD;
2.  Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 15 lipca 2016 roku, nr 1061-IPTPB1.4511.435.2016.2.SJ;
3.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 listopada 2015 roku, nr ITPB1/4511-925/15/HD;
4.  Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 roku, nr IPTPB1/415-553/14-4/MD;
5.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 grudnia 2014 roku, nr ITPB1/415-911/14/AD;
6.  Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 maja 2014 roku, nr IBPBI/1/415-130/14/ESZ;
7.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lutego 2016 roku, nr IPPB1/4511-1454/15-2/ES.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.