Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-3.4011.161.2019.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-31
Teza: Opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec
Słowa kluczowe: emerytura; Niemcy; opodatkowanie; ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2019 r. (data wpływu 28 marca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 maja 2019 r. (data nadania 20 maja 2019 r., data wpływu 21 maja 2019 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 13 maja 2019 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011. 161.2019.1.JM (data nadania 13 maja 2019 r., data doręczenia 17 maja 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 13 maja 2019 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.161.2019.1.JM (data nadania 13 maja 2019 r., data doręczenia 17 maja 2019 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego odnośnie zadanych pytań.

Pismem z dnia 20 maja 2019 r. (data nadania 20 maja 2019 r., data wpływu 21 maja 2019 r.) Wnioskodawca uzupełnił powyższe w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada podwójne obywatelstwo polskie i niemieckie. Po 19 latach legalnej pracy w Niemczech Wnioskodawca wrócił w 2016 r. na stałe do Polski. Za okres pracy w Polsce została Wnioskodawcy przyznana w dniu 17 lutego 2016 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych polska emerytura. Natomiast po nabyciu prawa do niemieckiej emerytury (tj. w wieku 65 lat i 6 miesięcy) Wnioskodawca wystąpił o nią za pośrednictwem ZUS do instytucji będącej jego odpowiednikiem – Deutsche Rentenversicherung B.. Decyzją z dnia 20 kwietnia 2018 r. Rentenversicherung przyznał Wnioskodawcy należną emeryturę, która jest wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych RFN. Świadczenie to jest przesyłane do polskiego Banku na wskazany przez Wnioskodawcę rachunek. Jednakże Bank nie potrąca z tego świadczenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Sumując powyższe zdarzenie od 2018 r. Wnioskodawca otrzymuje dwie emerytury polską i niemiecką. Z polskiej emerytury odprowadza podatek ZUS. Wnioskodawca wie, że będzie zobowiązany corocznie, po otrzymaniu powiadomienia z niemieckiego urzędu rozliczyć się z podatku za poprzedni rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca powinien płacić w Polsce podatek z otrzymywanej niemieckiej emerytury?
2.  Czy Bank powinien potrącać od wpływającego świadczenia podatek i wystawić PIT-11/PIT-40A?
3.  Czy Wnioskodawca zobowiązany jest wykazać i rozliczyć w polskim rocznym rozliczeniu PIT niemiecką emeryturę?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1, 3 oraz pyt. Nr 2 w zakresie obowiązku pobrania podatku przez Bank. W zakresie pytania Nr 2 dotyczącego obowiązku wystawienia PIT-11/PIT-40A zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie (emerytura) z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko – niemieckiej podlega opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

W związku z powyższym, opodatkowanie Wnioskodawcy emerytury w Polsce stanowiłoby sytuację podwójnego opodatkowania. Zgodnie z ww. umową międzynarodową pobieranie zaliczki przez Bank byłoby niezasadne. Z uzyskanych informacji, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania i rozliczania w rocznym PIT niemieckiej emerytury pobieranej z Rentenversicherung.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy, stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl postanowień art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Jednocześnie, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (art. 18 ust. 2 ww. umowy).

Z powyższych przepisów wynika zatem, że emerytury i podobne świadczenia lub renty otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,

*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,

*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,

*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków,

*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z tych pięciu działów mogą mieć formę zasiłków jednorazowych lub bieżących świadczeń stałych. Niemniej jednak wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i jednorazowych zasiłków pochodzących ze wszystkich ww. działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca posiada podwójne obywatelstwo polskie i niemieckie. Wnioskodawca w 2016 r. wrócił na stałe do Polski. Za pracę w Niemczech Wnioskodawca otrzymuje emeryturę przyznaną przez instytucję niemiecką – Deutsche Rentenversicherung B., a następnie wypłacaną z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych RFN. Świadczenie to jest przesyłane do polskiego Banku na wskazany przez Wnioskodawcę rachunek. Jednakże Bank nie potrąca z tego świadczenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Za okres pracy w Polsce Wnioskodawcy została również przyznana emerytura z ZUS. Z polskiej emerytury ZUS odprowadza podatek.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zaistniałego stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że skoro emerytura wypłacana Wnioskodawcy z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy polsko – niemieckiej tylko w Niemczech i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, to ww. świadczenie emerytalne wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec nie podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym w Polsce. Zatem, Wnioskodawca w związku z otrzymywaniem ww. emerytury z Niemiec, nie jest obowiązany do zapłaty w Polsce podatku dochodowego. Tym samym, Bank nie powinien potrącać od wpływającego świadczenia podatku.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.