Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.666.2021.8.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Wydatki poniesione przez Spółkę na budowę Budynku, będą
stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o których mowa w §
8 ust. 1 i tym samym będą zwiększać limit pomocy publicznej
w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie
art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, przysługującego Spółce.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalno-administracyjny
decyzja-decyzja o wsparciu
inwestycje-inwestycje w środkach trwałych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) posiadającą siedzibę
    na terytorium RP i posiada nieograniczony podatkowy w Polsce.
    Wnioskodawca zauważa, że z uwagi na nowelizacje przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., Spółka w
    2021 r. uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych i dla celów
    podatku dochodowego jest traktowana jak osoba prawna.
    Wskazać jednak należy, że Spółka, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020
    r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. 2020 poz. 2123, dalej „ustawa zmieniająca”) postanowiła, że przepisy ustaw
    zmienianych w art. 1 i art. 2 ustawy zmieniającej, w brzmieniu nadanym ustawą
    zmieniającą, będzie stosować w odniesieniu do Spółki oraz przychodów i kosztów
    związanych z uczestnictwem w tej Spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W
    konsekwencji, Spółka uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych
    z dniem 1 maja 2021 r.
    W ramach swojej działalności operacyjnej Spółka prowadzi produkcję (...) pod marką
    własną oraz produktów do (...), a także produkcję kontraktową pod markami klienta
    (private tabel). Poza działalnością produkcyjną, Spółka prowadzi również działalność
    handlową, w ramach której zajmuje się m.in. sprzedażą (...). Spółka prowadzi działalność
    poprzez sprzedaż hurtową, gdzie jej produkty sprzedawane są do poszczególnych
    kontrahentów, którzy następnie dystrybuują produkty Spółki do konsumentów. Sprzedaż
    ta jest realizowana zarówno do kontrahentów z Polski, jak również z zagranicy.
    W celu dostosowania się do dynamicznie zmieniających się warunków rynkowych oraz
    utrzymania konkurencyjnej pozycji wobec innych podmiotów obecnych na rynku, Spółka
    zdecydowała się na realizację przedsięwzięć gospodarczych ukierunkowanych na
    zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa. Inwestycje te zostały
    objęte decyzją o wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) 2020 r. oraz decyzją o
    wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) 2020 r. (dalej „Decyzje”).

    Wskazane Decyzje ważne są przez okres 12 lat od dnia ich wydania. Ponadto, zgodnie z
    treścią obu otrzymanych Decyzji, Spółka zobowiązana została do poniesienia minimalnych
    kosztów inwestycji w terminie do dnia 31 grudnia 2023 r. Wskazany termin jest
    jednocześnie datą zakończenia realizowanych Inwestycji.
    W ramach planowanych przedsięwzięć inwestycyjnych Spółka planuje budowę nowego
    oraz rozbudowę istniejącego już zakładu produkcyjnego, w ramach których uruchomione
    zostaną nowe linie produkcyjne, a także zmodernizowane zostaną już istniejące maszyny i
    urządzenia produkcyjne oraz istniejące budynki i infrastruktura towarzysząca. W związku z
    realizacją wskazanych inwestycji, Spółka zamierza ponieść szereg wydatków
    inwestycyjnych, które obejmą m.in. nabycie gruntów wraz z zabudowaniami, nabycie
    nowych i modernizację istniejących maszyn i urządzeń produkcyjnych, utworzenie
    infrastruktury pomocniczej, w tym m.in. powierzchni magazynowych, infrastruktury
    towarzyszącej, nabycie nowych pozostałych środków trwałych i modernizację istniejących.
    Jednym z elementów przedsięwzięć inwestycyjnych jest budowa budynku, który zostanie
    podzielony na dwie części, tj. cześć produkcyjną oraz część w której będą zlokalizowane
    biura (dalej: „Budynek”). Do części administracyjnej zostaną przeniesione funkcje związane
    bezpośrednio z produkcją, takie jak planowanie produkcji, dział badawczo-rozwojowy
    zajmujący się rozwojem produktów Spółki, logistyka oraz niezbędne do prawidłowego
    funkcjonowania działalności produkcyjnej zaplecze biurowo-administracyjne w postaci
    działu kadrowego, finansowego i obsługi administracyjnej. W konsekwencji, w nowo
    wybudowanym budynku (poza samą częścią produkcyjną) umieszczone zostaną
    pomieszczenia niezbędne do realizacji podstawowych procesów produkcyjnych Spółki,
    wymagających przestrzeni biurowych. Podkreślenia wymaga jednak, że bez tych działów
    Spółka nie byłaby w stanie realizować działalności produkcyjnej oraz zwiększyć swoich
    zdolności produkcyjnych i są one bezpośrednio związane z procesami produkcyjnymi.
    Przykładowo, bez działań planowania produkcji nie jest możliwa realizacja produkcji w
    Spółce. Podobnie bez działu B+R, nie jest możliwe produkowanie nowych wyrobów i
    zwiększanie oferty produktowej Spółki.
    Spółka w ramach Inwestycji będzie prowadziła działalność na terenie wskazanym w
    Decyzjach z wykorzystaniem zarówno nowych, wcześniej istniejących, jak i
    zmodernizowanych budynków, budowli, maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych.
    W szczególności, Wnioskodawca podkreśla, że prowadzi już działalność gospodarczą w
    jednym z zakładów położonych na terenie określonym w Decyzjach, w zakresie części
    wyrobów lub usług sklasyfikowanych w tych pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU), które zostały wskazane w Decyzjach. W związku z otrzymanymi Decyzjami,
    Wnioskodawca zamierza korzystać ze wsparcia z tytułu poniesionych nakładów
    inwestycyjnych.

## Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na budowę Budynku, będą stanowić koszty
    kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 1 i tym samym będą zwiększać limit
    pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust.
    1 pkt 34a ustawy o PDOP, przysługującego Spółce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na budowę Budynku, będą stanowić koszty
    kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, i tym samym będą
    zwiększać limit pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, przysługującego Spółce.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o PDOP w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2021 r., przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
    komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Ponadto, zgodnie z art. 3 Ustawy o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. 2020 r. poz. 1752,
    dalej „ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w
    decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (Dz. U. poz. 1162, z 2019 r. poz. 1495 oraz z 2020 r. poz. 1086), przy czym
    wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć
    wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Przepis art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP, wskazuje natomiast, że powyższe zwolnienie
    przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o WNI, decyzję o wsparciu wydaje
    się na realizację nowej inwestycji, która spełnia kryteria:
    a) ilościowe,
    b) jakościowe.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o WNI, kryteria ilościowe oznaczają minimalne
    koszty inwestycji uzależnione od poziomu bezrobocia w powiecie, w którym ma być
    realizowana nowa inwestycja, szczegółowo określone w przepisach wydanych na
    podstawie art. 14 ust. 3 pkt 2 (...).
    Co więcej, w myśl art. 2 pkt 7 ustawy o WNI, przez koszty kwalifikowane nowej inwestycji
    rozumie się koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
    inwestycji pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek
    akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w
    okresie ważności decyzji o wsparciu lub dwuletnie koszty pracy, jakie mogą być
    uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy publicznej, ponoszone w okresie
    ważności decyzji o wsparciu.
    Również, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, maksymalna dopuszczalna wielkość
    pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu
    kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
    określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą
    określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne koszty
    kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7. Z kolei zgodnie z § 8 ust. 7 Rozporządzenia,
    maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, jakie są uwzględniane
    przy określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej, nie może przekroczyć 130%
    kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, do których poniesienia w określonym terminie
    zobowiązał się przedsiębiorca.
    Katalog kosztów kwalifikowanych został wskazany w § 8 ust. 1 Rozporządzenia. Zgodnie z
    tą regulacją do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje
    zalicza się koszty będące:

    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych (ŚT),
      pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
      majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych (WNiP) związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej,
    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 3 lata, licząc od terminu
      zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy)
        - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
          jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w
          okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Z literalnego brzmienia wskazanych powyżej przepisów wynika, że wydatek poniesiony
    przez przedsiębiorcę będzie stanowił koszt kwalifikowany pod warunkiem spełnienia
    (łącznie) następujących warunków:
      1) musi być związany (funkcjonalnie) z nową inwestycją,
      2) musi zostać poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu (a więc po jej wydaniu
      i przed określonym w niej terminem zakończenia inwestycji),
      3) musi zostać poniesiony „w danej lokalizacji” (a więc dla zakładu, dla którego wydano
      decyzję, a nie np. dla drugiego, w którym produkuje się to samo, ale gdzie indziej).
    W konsekwencji niezbędne jest więc, aby poniesione wydatki, które mają zostać uznane za
    koszty kwalifikowane, były „związane z nową inwestycją”.
    Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, że zgodnie z art. 2 pkt 1 Ustawy o WNI, „nowa
    inwestycja” stanowi inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i
    prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności
    produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa
    przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub
    zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie z literalnego brzmienia wskazanych przepisów wynika, że wszystkie wydatki
    wskazane w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, są kosztami kwalifikowanymi przy założeniu, że
    spełniają powyżej wskazane warunki pozwalające uznać, że są ponoszone w związku z
    realizacją nowej inwestycji. Z tego względu wszystkie wydatki mieszczące się w katalogu
    wskazanym w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, które zostały poniesione w ramach jej realizacji,
    stanowią koszty kwalifikowane, zwiększające wartość realizowanej inwestycji w
    rozumieniu przepisów Rozporządzenia.
    Powyższe potwierdzają również przepisy ustawy o PDOP. Należy bowiem zauważyć, że
    zgodnie z wskazanym wyżej art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, zwolnieniu podlegają
    przychody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu.
    Jednocześnie w art. 17 ust. 5 ustawy o PDOP, doprecyzowano, że zwolnienie podatkowe, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu
    dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w

    decyzji o wsparciu. Ze wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że jedynym
    relewantnym prawnie kryterium zwolnienia jest miejsce uzyskiwania dochodów, a nie ich
    ścisły, bezpośredni związek (lub nawet jakikolwiek związek) z działalnością produkcyjną.
    Co istotne, ze wskazanym wyżej stanowiskiem Wnioskodawcy zgadzają się Sądy
    Administracyjne, czego przykładem jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 stycznia 2021 r.
    sygn. III SA/Wa 1706/20, w którym Sąd wskazał, że „Choć wskazane zwiększenie zdolności
    produkcyjnej, dywersyfikacja i zasadnicza zmiana są niewątpliwie konstytutywnymi
    cechami nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a ustawy o wspieraniu nowych
    inwestycji, to występowanie tych cech w danej inwestycji przedsiębiorcy przesądzone jest
    przez sam fakt wydania decyzji o wsparciu (art. 13 ust. 1 ustawy o wspieraniu nowych
    inwestycji), przez co nie można po raz kolejny weryfikować ich występowania na etapie
    nieuprawnionej selekcji wydatków wynikających w § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia.
    Prawodawca uznał bowiem jednoznacznie, że każdy wydatek - lege non distinguente -
    określony w tymże § 8 ust. 1 rozporządzenia, jest kosztem kwalifikującym się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje. Z treści tego przepisu nie wynikają żadne celowościowe
    ograniczenia w zaliczaniu wydatków do takich kosztów. (...) Za prawidłowością stanowiska
    zaprezentowanego w skardze przemawiają także dalsze przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i rozporządzenia wykonawczego z 28 sierpnia 2018 r.
    Otóż z art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f. wynika, że wolne od podatku są dochody
    podatników uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, zaś z
    ust. 5a wywnioskować należy, że jedynym relewantnym prawnie kryterium zwolnienia jest
    miejsce uzyskiwania dochodów, a nie ich ścisły, bezpośredni związek (lub jakikolwiek
    związek) z działalnością produkcyjną lub inną. Ten ostatni przepis stanowi przecież, że
    zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 63b art. 21 ustawy, przysługuje
    podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.”
    W zakresie interpretacji wskazanych przepisów, w opinii Wnioskodawcy, należy odwołać
    się również do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.
    uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu
    art. 107 i 108 Traktatu Tekst mający znaczenie dla EOG (dalej: „Rozporządzenie 651
    /2014”), które określa, jakie warunki powinna spełnić pomoc regionalna udzielona przez
    Państwo członkowskie, aby mogła zostać uznana, za zgodną z prawem Unii Europejskiej.
    Mając to na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 3 Rozporządzenia 651/2014,
    regionalna pomoc inwestycyjna może być przyznawana na obszarach objętych pomocą,
    które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu, pomoc może być
    przyznana na inwestycję początkową niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa
    beneficjenta. Na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art.
    107 ust. 3 lit. c Traktatu, pomoc może być przyznana dla MŚP na dowolną formę inwestycji
    początkowej. Pomoc dla dużych przedsiębiorstw może zostać przyznana wyłącznie na
    inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej w danym obszarze.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 4 Rozporządzenia 651/2014, za koszty kwalifikowalne
    uznaje się:
    a) Koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne;
    b) Szacunkowe koszty płacy wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie
      inwestycji początkowej, obliczone za okres dwóch lat lub
    c) Połączenie kosztów wchodzących w zakres lit. a i b nieprzekraczających kwoty a lub b,
      w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.
    Co istotne, poprzez początkową inwestycję, zgodnie z art. 2 pkt 49 Rozporządzenia 651
    /2014, rozumie się:

    a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów
      uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu; lub
    b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
      zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez inwestora
      niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów
      przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie, jak wskazuje się w doktrynie (M. Dargas-Draganik, J. Formela, Ustawa o
    wspieraniu nowych inwestycji. Komentarz, Warszawa 2019), definicja „Inwestycja
    początkowa” jest, co do zasady, tożsama z definicją „nowej inwestycji”, wynikającą z
    ustawy o WNI. Jedynym wyjątkiem jest to, że ustawodawca zastąpił w polskiej ustawie
    zawarte w unijnych przepisach słowo „zakład” słowem „przedsiębiorstwo”.
    Z tego względu Wnioskodawca wskazuje, że również ze wskazanych powyżej regulacji
    Rozporządzenia 651/2014 wynika, że za koszty kwalifikowane inwestycji, która mogą
    zostać objęta pomocą regionalna, uznaje się wydatki na rzeczowe aktywa trwałe oraz
    wartości niematerialne, które są „związane z nową inwestycją”.
    Powyższe jednoznacznie wskazuje, że głównym kryterium, które warunkuje możliwości
    zaliczenia danego wydatku do kosztów kwalifikowanych inwestycji jest jego funkcjonalne
    powiązanie z realizowaną inwestycją i działalnością, która będzie w ramach tej inwestycji
    prowadzona.
    Jednocześnie jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: oraz zdarzenia
    przyszłego), Spółka w ramach realizowanej inwestycji ponosi m.in. wydatki na wytworzenie
    Budynku, który zostanie podzielony na dwie części, tj. cześć produkcyjna oraz część, w
    której będą zlokalizowane biura. Co istotne, budynek będzie stanowić środek trwały w
    rozumieniu przepisów ustawy o PDOP i będzie wykorzystywany na cele działalności
    objętej Decyzją. Jednocześnie, zdaniem Spółki, również cześć biurową Budynku należy
    uznać za funkcjonalnie związaną z nową inwestycją. W opinii Wnioskodawcy, posiadanie
    zaplecza administracyjnego jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania
    przedsiębiorstwa. Należy przede wszystkim zauważyć, że bez powierzchni, w której
    zlokalizowane są takie działy jak dział planowania produkcji, dział badawczo-rozwojowy
    zajmujący się rozwojem produktów Spółki, dział logistyki czy dział finansowy, Spółka nie
    mogłaby realizować szeregu czynności, które są kluczowe dla:
      a) realizacji celu inwestycji jakim jest zwiększenie mocy produkcyjnych oraz
      b) prowadzenia działalności objętej Decyzjami o Wsparciu.
    Przestrzeń, w której mają zostać zlokalizowane biura, ma być bowiem przeznaczona m.in.
    na potrzeby realizacji procesu zakupów, zarządzania dostawami, dokonywania rozliczeń
    finansowych oraz podatkowych Spółki, weryfikacji kontrahentów oraz stanu ich
    należności, dokonywanie zamówień na surowce i komponenty niezbędne do produkcji,
    jak również kwestii kadrowych zatrudnionych przez Spółkę pracowników, w tym również
    nowych pracowników, zatrudnionych z uwagi na zwiększenie mocy produkcyjnych. Bez
    wykonywania wskazanych powyżej czynności, Spółka nie byłaby w stanie zwiększyć swoich
    zdolności produkcyjnych, a tym samym cel inwestycji nie mógłby zostać zrealizowany.
    Ponadto, należy również zauważyć, że w części, w której zlokalizowane zostaną biura,
    będą również usytuowane działy wykonujące funkcje bezpośrednio związane z produkcją.
    Do działów tych należy zaliczyć dział planowania produkcji, dział badawczo-rozwojowy
    zajmujący się rozwojom produktów czy dział logistyki. Bez tych działów, działalność

    produkcyjna nie mogłaby być przez Spółkę realizowana i stanowią one integralną część
    procesu produkcyjnego.
    Oceniając wpływ inwestycji na zwiększenie zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa, nie
    można ograniczać się jedynie do samej infrastruktury związanej z produkcją (maszyny
    produkcyjne, hale produkcyjne), ale należy brać pod uwagę wszystkie elementy składowe
    inwestycji, bez których zwiększenie mocy produkcyjnych nie byłoby możliwe. Działalność
    produkcyjna nie ogranicza się wyłącznie do hali produkcyjnej, na której usytuowane
    zostały maszyny produkcyjne, ale również do działalności związanej z planowaniem
    produkcji, rozwojem produktów czy organizacją kwestii logistyczno-magazynowych.
    Funkcje te mają kluczowy wpływ na funkcjonowanie działalności produkcyjnej.
    Spółka podkreśla, że budowa Budynku wraz z częścią, w której zlokalizowane zostaną
    biura, jest ściśle związana ze zwiększeniem mocy produkcyjnych Spółki. W wyniku
    realizowanej inwestycji zwiększy się bowiem znacząco ilość i zakres obowiązków
    realizowanych przez takie działy jak dział planowania produkcji, B+R, logistyka, kadry czy
    dział księgowo - finansowy. Jednocześnie, z uwagi na zwiększoną ilość pracy będącej
    efektem zwiększania zdolności produkcyjnych Spółki w wyniku realizacji inwestycji, działy
    te będą potrzebować więcej miejsca m.in. dla nowo zatrudnionych osób czy większą ilość
    dokumentów. Co więcej należy również zauważyć, że gdyby nie realizacja inwestycji
    opisanej w stanie faktyczny (winno być: oraz zdarzeniu przyszłym) niniejszego wniosku,
    wskazane powyżej działy związane bezpośrednio z produkcją takie jak dział produkcji,
    dział B+R czy dział logistyki, jak również zaplecze biurowo-administracyjne w postaci dział
    kadrowego, finansowego i obsługi administracyjnej, nie zostałyby przeniesione do nowego
    budynku. Gdyby inwestycja w budowę Budynku w części, w której zostaną zlokalizowane
    biura była celem samym w sobie, Spółka nie realizowałaby inwestycji, której celem jest
    zwiększenie mocy produkcyjnych a inwestycję mającą na celu wybudowanie wyłącznie
    budynku administracyjnego.
    Opisane powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, że realizowane prace związane z
    budową nowego Budynku z częścią administracyjną, są ściśle związane z realizowaną
    inwestycją mającą na celu zwiększenie mocy produkcyjnych. Z tego względu należy uznać,
    że wybudowanie w ramach realizowanej przez Spółkę inwestycji Budynku jest niezbędne
    do prawidłowego funkcjonowania i realizowania działalności produkcyjnej. Z tego względu
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych w
    rozumieniu przepisów Rozporządzenia, będą podlegać wydatki zawierające się rodzajowo
    w katalogu kosztów określonym w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, które zostaną poniesione na
    budowę Budynku. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki te spełniają wszystkie warunki,
    pozwalające na uznanie ich za koszt kwalifikowany:
      1) są związane funkcjonalnie z nową inwestycją (będą wykorzystywane do prowadzenie
      działalności objętej DOW). Jak wskazano wyżej, cześć administracyjna budynku jest
      niezbędna do prawidłowego funkcjonowania działalności produkcyjnej i zwiększenia
      mocy produkcyjnych Spółki;
      2) koszty związane z budową zostaną poniesione w okresie obowiązywania Decyzji;
      3) Budynek zostanie usytuowany w lokalizacji, która została wskazana w Decyzji
      (wydatki na budowę zostaną tam poniesione);
      4) Budynek będzie stanowić środek trwały Spółki.
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że znane jest mu stanowisko zaprezentowane w
    Objaśnieniach podatkowych z dnia 8 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania
    dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z
    działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia
    10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej „Objaśnienia”). W omawianych
    Objaśnieniach wskazano m.in. przykład nr 11 zgodnie z którym „uznanie poniesionych

    wydatków za koszty kwalifikowane jest uzależnione od tego, czy dane koszty będą miały
    wpływ na działalność produkcyjną przedsiębiorstwa. Za koszty kwalifikowane należy uznać
    koszty poniesione w związku z uruchomieniem nowych linii produkcyjnych w dotychczas
    zajmowanym budynku administracyjnym, co jest równoznaczne ze zwiększeniem
    zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa. Nie można uznać kosztów wybudowania
    nowego budynku administracyjnego jako kosztów kwalifikowanych, gdyż ta inwestycja nie
    przyczynia się do wzrostu zdolności produkcyjnych.”
    Mając to na uwadze Wnioskodawca zwraca uwagę, że Objaśnienia w zakresie, opisanym w
    przykładzie 11, są jednak całkowicie nieadekwatne do sytuacji Spółki, opisanej w
    niniejszym wniosku w związku z czym nie mogą mieć do sytuacji Spółki zastosowania. W
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że opisywany w Objaśnieniach przykład odnosi
    się do sytuacji, w której inwestycja w budynek administracyjny jest osobnym
    przedsięwzięciem inwestycyjnym – co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Ponadto, w
    sytuacji opisanej w Objaśnieniach, inwestycja faktycznie nie przyczynia się do zwiększenia
    zdolności produkcyjnych. W przypadku opisanym w niniejszym wniosku jest inaczej -
    Spółka planuje jedynie stworzenie powierzchni biurowych w ramach budynku zakładu
    produkcyjnego, do której przeniesione zostaną funkcje związane bezpośrednio z
    produkcją, takie jak planowanie produkcji, dział badawczo-rozwojowy zajmujący się
    rozwojom produktów Spółki, logistyka oraz niezbędne do prawidłowego funkcjonowania
    działalności produkcyjnej zaplecze biurowo-administracyjne w postaci działu kadrowego,
    finansowego i obsługi administracyjnej. W konsekwencji, w nowo wybudowanym budynku
    (poza samą cześć produkcyjną) umieszczone zostaną pomieszczenia niezbędne do
    realizacji podstawowych procesów produkcyjnych Spółki, wymagające przestrzeni
    biurowych. Oznacza to, że powierzchnie biurowe, jakie powstaną w ramach inwestycji
    realizowanej przez Spółkę, przyczynią się do zwiększenia mocy produkcyjnych (np. w ten
    sposób, że zostaną wykorzystane przez dział B+R, który opracowywać będzie nowe
    produkty, które będą produkowane na liniach produkcyjnych, będących przedmiotem
    nowej inwestycji). Jak już wskazano wyżej bez tych działów Spółka nie byłaby w stanie
    realizować działalności produkcyjnej oraz zwiększyć swoich zdolności produkcyjnych.
    Co więcej, nawet gdyby przyjąć hipotetyczne założenie - co zdaniem Wnioskodawcy w
    niniejszym stanie faktyczny nie ma miejsca - że wydane Objaśnienia mają zastosowanie do
    sytuacji Spółki to należy zauważyć, że objaśnienia podatkowe nie są źródłem prawa oraz
    nie mogą modyfikować, uzupełniać lub w jakikolwiek inny sposób zmieniać przepisów
    stanowionego prawa podatkowego, którego źródłem są ustawy i rozporządzenia.
    Jednocześnie jak wskazano wyżej, literalne brzmienie istniejących przepisów nie budzi
    wątpliwości w zakresie tego, że planowane przez Spółkę wydatki związane ze stworzeniem
    powierzchni biurowych, Spółka może zaliczyć do koszów kwalifikowanych.
    Wskazane powyżej stanowisko potwierdzają również sądy administracyjne, czego
    przykładem jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 stycznia 2021 r. sygn. III SA/Wa 1706
    /20. W orzeczeniu tym wskazano „z tych powodów Sąd zgadza się z zarzutem skargi, że
    zawężając definicję kosztów kwalifikowanych Dyrektor naruszył wskazane w skardze
    przepisy prawa materialnego. Organ jawnie przekroczył literalne, jasne brzmienie tych
    przepisów, co zresztą - poniekąd - zostało przyznane w interpretacji i w odpowiedzi na
    skargę, a to w ten sposób, że jedyną „podstawę prawną” poglądu Dyrektora stały się
    wydane na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej Objaśnienia z 6 marca 2020 r.
    Tymczasem takie objaśnienia nie są źródłem prawa, nie mogą modyfikować, uzupełniać
    lub w jakikolwiek inny sposób zmieniać przepisów stanowionego prawa podatkowego,
    którego źródłem są ustawy i rozporządzenia”.
    Podsumowując, z uwagi na wykorzystanie Budynku do działalności wskazanej w
    Decyzjach, który zostanie wyposażony w zaplecze biurowo-administracyjne, do którego
    zostaną przeniesione działy związane bezpośrednio z produkcją, takie jak planowanie
    produkcji, dział badawczo-rozwojowy zajmujący się rozwojem produktów, logistyka oraz
    działy administracyjne, do których należy zaliczyć dział kadrowy, finansowy i obsługi

    administracyjnej, wydatki na jego budowę będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji,
    o których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, oraz będą zwiększać kwotę zwolnienia
    przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 10 lutego 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.666.2021.1.JKU, w której uznałem Państwa stanowisko w części
    za prawidłowe, a w części za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 11 lutego
    2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    14 marca 2021 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o uchylenie Interpretacji oraz
    zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według
    norm prawem przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 13 kwietnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.666.2021.2.JKU.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił skarżoną interpretację
    – wyrokiem z 15 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Go 150/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 grudnia 2024 r. sygn. akt II FSK 977/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 19 grudnia 2024 r.
    i wpłynął do mnie 24 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oraz Naczelny Sąd
      Administracyjny w ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie interpretacji
    Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 2 i art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15
    września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm., dalej „k.s.
    h.”) - spółka komandytowa jest osobową spółką prawa handlowego.
    Zauważyć trzeba, że na gruncie prawnym obowiązującym do końca 2020 r. spółka
    komandytowa nie była samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej
    spółki nie stanowiły odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegały
    natomiast dochody poszczególnych wspólników tej spółki.
    Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej:
    „Ustawa nowelizująca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), mają, co do
    zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych.
    Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, przepisy ustawy
    mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych
    mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1
    stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c ustawy o CIT, należy również rozumieć spółki,
    o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawodawca przewidział jednak odstępstwo od tej zasady. Zgodnie bowiem z art. 12 ust.
    1 Ustawy nowelizującej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z
    dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób
    prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i
    poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia
    (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy
    ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się
    począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
    Jak wynika z art. 12 ust. 2 Ustawy nowelizującej, spółka komandytowa może postanowić,
    że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
    stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej
    spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa
    uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021
    r.
    Tym samym, z dniem 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. spółki komandytowe stały się
    odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Tym
    samym, spółka komandytowa przestała być spółką transparentną podatkowo. W
    konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową odpowiednio od
    powyższych dat nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika.
    Zaś wspólnicy tych spółek będący podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych,
    uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z zysków kapitałowych, o
    których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Wracając do Ustawy nowelizującej, szczególną uwagę należy zwrócić na zawarty w niej art.
    13 ust. 1, z którego wynika, że do dochodów wspólników spółki komandytowej lub spółki
    jawnej uzyskanych z udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed
    dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu
    obowiązującym przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Z przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca stał
    się podatnikiem podatku dochodowego od osob prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Zatem,
    intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie rozstrzygnięcia w kwestii możliwości zaliczenia
    wydatków poniesionych przez Spółkę na budowę Budynku jako kosztów kwalifikowanych
    inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia
    2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację
    nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1713, dalej: „rozporządzenie o WNI”), od 1 maja
    2021 r.

    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020
    r., poz. 1752 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”, „updop”), w
    brzmieniu obowiązującym do końca grudnia 2021 r.:
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z
      dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162), przy czym
      wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Natomiast, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34austawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1
    stycznia 2022 r.:
      wolne od podatku są dochody podatników dochody podatników, z zastrzeżeniem
      ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji
      określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o
      wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752), i uzyskane na terenie
      określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej
      udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy
      publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do
      uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021
    r.:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Natomiast, zgodnie z brzmieniem obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
      wsparciu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI,
    przez nową inwestycję należy rozumieć:
      a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów
      uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu lub

      b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
      zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
      przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub
      udziałów przedsiębiorstwa.
    Natomiast, zgodnie z art. 4 tej ustawy:
      zwolnienie od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
      przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej
      pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości
      określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy:
      wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Odnosząc się do kosztów kwalifikowanych inwestycji stanowiących podstawę do
    wyliczenia dopuszczalnej wielkości zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o
    CIT, Organ wskazuje, co następuje.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia o WNI,
    maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
    udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
      1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
      pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do
      objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne
      koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
      2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest liczona
      jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
      dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty
      płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak
      składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia
      zatrudnienia tych pracowników
      - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Decydującym kryterium o uznaniu kosztów danej inwestycji za koszt kwalifikowany ma
    rodzaj poniesionych wydatków, oraz w przypadku kosztów związanych z nabyciem, bądź
    wytworzeniem środków trwałych, spełnienie przez te składniki majątku kryterium
    kompletności i zdatności do użytku w dniu przyjęcia go do używania.

    Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest
    uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków,
    które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 rozporządzenia o WNI. Jak
    wynika z tego przepisu, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe
    inwestycje zalicza się koszty będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
        - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
          jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w
          okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia o WNI:
      wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania
      decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Przy czym, stosownie do § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia:
    Warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu:
      1) kosztów inwestycji jest:
        a) utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki
        inwestycyjne - przez okres nie krótszy niż:
        - 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
        - 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców

        - od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku
          dochodowym, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji
          lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym,
        b) utrzymanie nowej inwestycji w regionie, w którym udzielono wsparcia, przez
        okres nie krótszy niż:
        - 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
        - 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców
        - od dnia zakończenia nowej inwestycji;
      2) zatrudnienia określonej liczby pracowników jest utrzymanie każdego miejsca pracy
      przez okres co najmniej:
        a) 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
        b) 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców
        - licząc od dnia jego utworzenia.
    Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego
    limitu pomocy publicznej (§ 10 ust. 3 rozporządzenia).
    Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia:
      koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na
      dzień uzyskania decyzji o wsparciu.
    Przytoczone powyżej przepisy, określają następujące warunki, aby dany wydatek
    zakwalifikować do objęcia pomocą (uznać za koszt kwalifikowany), tj.:
    - koszt musi być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki
    środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i
    średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    - najem lub dzierżawa gruntów, budynków i budowli musi trwać co najmniej 5 lat, a w
    przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata,
    - po upływie najmu lub dzierżawy w postaci leasingu finansowego przedsiębiorca jest
    zobowiązany do nabycia aktywów, wartości niematerialne i prawne w zakresie
    transferu technologii muszą być wykorzystywane wyłącznie w zakładzie, na rzecz
    którego przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, muszą być ujęte w aktywach tego zakładu
    co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców co najmniej
    3 lata, muszą być nabyte na warunkach rynkowych od osoby trzeciej niepowiązanej z
    nabywcą oraz muszą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku
    dochodowym.

    Warunkiem uznania kosztów nowej inwestycji jest udział co najmniej 25% kosztów
    własnych przedsiębiorcy lub z zewnętrznych źródeł finansowania, przy czym za koszty
    własne lub zewnętrzne źródła finansowania nie uznaje się środków pozyskanych w wyniku
    udzielonego publicznego wsparcia, bez względu na jego formę i przeznaczenie.
    Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za
    kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja nie powoduje zwiększenia zdolności
    produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji albo zasadniczej
    zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, nie spełnia tym samym wymagań zawartych w
    definicji nowej inwestycji.
    Również kosztem kwalifikowanym nie są wydatki związane z nabyciem posiadanych, przed
    wydaniem decyzji o wsparciu, aktywów, jeżeli nowa inwestycja realizowana jest z
    uwzględnieniem posiadanych przez podatnika aktywów w zakresie istnienia ścisłych
    powiązań istniejącej inwestycji i nowej inwestycji.
    Zatem, prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji
    jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika m.in., że w ramach planowanych
    przedsięwzięć inwestycyjnych Spółka planuje budowę nowego oraz rozbudowę
    istniejącego już zakładu produkcyjnego, w ramach, których uruchomione zostaną nowe
    linie produkcyjne, a także zmodernizowane zostaną już istniejące maszyny i urządzenia
    produkcyjne oraz istniejące budynki i infrastruktura towarzysząca. Jednym z elementów
    przedsięwzięć inwestycyjnych jest budowa budynku, który zostanie podzielony na dwie
    części, tj. cześć produkcyjną oraz część w której będą zlokalizowane biura (dalej:
    „Budynek”). Do części administracyjnej zostaną przeniesione funkcje związane
    bezpośrednio z produkcją, takie jak planowanie produkcji, dział badawczo-rozwojowy
    zajmujący się rozwojem produktów Spółki, logistyka oraz niezbędne do prawidłowego
    funkcjonowania działalności produkcyjnej zaplecze biurowo-administracyjne w postaci
    działu kadrowego, finansowego i obsługi administracyjnej. W konsekwencji, w nowo
    wybudowanym budynku (poza samą częścią produkcyjną) umieszczone zostaną
    pomieszczenia niezbędne do realizacji podstawowych procesów produkcyjnych Spółki,
    wymagających przestrzeni biurowych.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia w świetle
    przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że wydatki
    poniesione na budowę Budynku na terenie wskazanym w wydanych Decyzjach o wsparciu
    mogą stanowić koszty kwalifikowanej nowej inwestycji.
    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez
    Spółkę na budowę Budynku, będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o których
    mowa w § 8 ust. 1, i tym samym będą zwiększać limit pomocy publicznej w formie
    zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
    przysługującego Spółce, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 15 czerwca 2022 r.
    sygn. akt I SA/Go 150/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2024 r.
    sygn. akt II FSK 977/22.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
          1) z zastosowaniem art. 119a;
          2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.