Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.282.2020.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-09
Teza: brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami, które zostaną poniesione na zakup i montaż tablic systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, systemów bezpieczeństwa, systemu sygnalizacji wzbudzanej, systemu sterowania ruchem, oraz promocję projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 17 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami, które zostaną poniesione na zakup i montaż tablic systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, systemów bezpieczeństwa, systemu sygnalizacji wzbudzanej, systemu sterowania ruchem, oraz promocję projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami, które zostaną poniesione na zakup i montaż tablic systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, systemów bezpieczeństwa, systemu sygnalizacji wzbudzanej, systemu sterowania ruchem, oraz promocję projektu pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada osobowość prawną oraz pełną zdolność do czynności prawnych. Zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 280), od dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina prowadzi ze swoimi jednostkami organizacyjnymi wspólne rozliczenie VAT.

Zadaniem własnym Gminy jako jednostki samorządu terytorialnego jest organizowanie i dofinansowanie transportu lokalnego na terenie Gminy. Zadanie to zostało powierzone spółce komunalnej (…) Spółka z o.o. w (…) (dalej: Sp. z o.o.), która powstała w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego na mocy uchwały Nr (…) Rady Miasta w sprawie likwidacji zakładu budżetowego o nazwie „(…)” w (…) w celu zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zasady świadczenia usług lokalnym transportem zbiorowym na terenie miasta i gminy (…) oraz gminy (…) zawarte w dniu 2 grudnia 2009 r. nakładają powierzone zadanie spółce komunalnej Sp. z o.o. , regulują kwestie odpowiedzialności spółki z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania powierzonego zadania, określają kwestie przekazywania rekompensaty na pokrycie strat w związku ze świadczeniem usług publicznych.

Sp. z o.o. jest podmiotem wewnętrznym, ponieważ podlega kontroli jednostki samorządu terytorialnego oraz jednocześnie spółka ta wykonuje swoją działalność, w zasadniczej części na rzecz kontrolującego ją organu. Charakter podmiotu wewnętrznego zgodnie z Wytycznymi do projektów realizowanych z udziałem dofinansowania z Programów Operacyjnych, oznacza że kapitał zakładowy takiej spółki komunalnej w 100% należy do jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku Sp. z o.o. udział poszczególnych organów publicznych we własności spółki kształtuje się następująco: 83,95% Gmina Miasto, 16,05% Gmina\_2. Sp. z o.o. jako podmiot wewnętrzny, składa miesięczne sprawozdania, w których, na podstawie uzyskanych przychodów oraz poniesionych kosztów operacyjnych, oblicza wysokość rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Miesięczne sprawozdanie oraz bieżąca kontrola kosztów wynikających z wykonania zobowiązań z tytułu świadczeń usług publicznych, zapobiega przyznawaniu rekompensaty w nadmiernej wysokości tak, aby zapobiec ewentualnemu zakłóceniu konkurencyjności.

Gmina Miasto realizuje projekt pn. „(…)”, dofinansowywany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 z Działania 4.4 - Zrównoważony transport miejski. Poddziałanie 4.4.4 - Infrastruktura transportu publicznego (Niskoemisyjny transport miejski). Celem strategicznym projektu jest poprawa zrównoważonej mobilności mieszkańców Miasta, a tym samym zwiększenie liczby mieszkańców, którzy zrezygnują z poruszania się samochodem na rzecz transportu publicznego.

Wydatki w projekcie:

1.  Zakup 6 autobusów hybrydowych typu maxi. Zakup w celu zastąpienia użytkowania sześciu wyeksploatowanych autobusów, stanowiących własność Sp. z o.o. Autobusy będą dzierżawione odpłatnie spółce Sp. z o.o. w całym okresie trwałości projektu. Przez cały okres trwałości projektu autobusy będą stanowić własność Gminy Miasta. Po okresie trwałości autobusy zostaną przekazane do spółki aportem, zwiększając udziały Gminy Miasta w spółce. Podatek VAT stanowi koszt niekwalifikowany. Okres realizacji: 2019-2020 r.
2.  Zakup i montaż 24 tablic wyposażonych w system dynamicznej informacji pasażerskiej, która na bieżąco będzie wskazywała np. opóźnienia, przyśpieszenia, zmiany rozkładu jazdy, odwołania kursu. Tablice te będą zamontowane na 19 najbardziej ruchliwych przystankach, w tym na 15 przystankach, które zostaną przebudowane w ramach projektu. Wydatki brutto stanowią koszt kwalifikowany. Okres realizacji: 2020-2021 r.
3.  Zakup i montaż na 5 przystankach autobusowych systemów bezpieczeństwa złożonych ze słupka z przyciskiem sos oraz kamerą. Zakup ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa w korzystaniu z transportu publicznego. Informacje będą przekazywane użytkownikom bezpłatnie. Wydatki brutto stanowią koszt kwalifikowany. Okres realizacji: 2020-2021 r.
4.  Zakup i montaż systemu sygnalizacji wzbudzanej, w celu nadania priorytetu transportowi publicznemu oraz dla poprawy bezpieczeństwa na 3 istniejących skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną na ulicy (…) oraz wykonanie inteligentnego systemu sterowania ruchem. Infrastruktura będzie służyła użytkownikom bezpłatnie. Wydatki brutto stanowią koszt kwalifikowany. Okres realizacji: 2020-2021 r.
5.  Promocja realizowanego projektu poprzez artykuły promujące program, oznakowanie zakupionego taboru oraz umiejscowienie tablicy pamiątkowej. Wydatki brutto stanowią koszt kwalifikowany. Okres realizacji: 2018-2021 r.
6.  Kampania promująca transport publiczny. Wydatki stanowią koszt kwalifikowany. Wykonawca nie jest podatnikiem VAT. Okres realizacji: 2019-2020 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do pozostałych wydatków ujętych w opisie stanu faktycznego w punktach od 2 do 5, które zostaną poniesione w związku z realizacją projektu pn. „(…)”, Gminie Miastu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, na mocy prawodawstwa krajowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Gmina nabywając towary i usługi opisane w punktach od 2 do 5 stanu faktycznego, celem zrealizowania projektu pn. „(…)”, nie nabywa ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, zatem nie spełnia przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Podsumowując, Gminie Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na:

*   zakup i montaż 24 tablic wyposażonych w system dynamicznej informacji pasażerskiej,

*   zakup i montaż na 5 przystankach autobusowych systemów bezpieczeństwa złożonych ze słupka z przyciskiem sos oraz kamerą,

*   zakup i montaż systemu sygnalizacji wzbudzanej, na 3 istniejących skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną na ulicy (…) oraz wykonanie inteligentnego systemu sterowania ruchem,

*   promocję realizowanego projektu poprzez artykuły promujące program, oznakowanie zakupionego taboru oraz umiejscowienie tablicy pamiątkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatków od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy podkreślić, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują, lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, które w szczególności obejmują m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, a także lokalnego transportu zbiorowego , o czym mowa w pkt. odpowiednio 2 i 4. Należy dodać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a jednym z jej zadań własnych jako jednostki samorządu terytorialnego jest organizowanie i dofinansowanie transportu lokalnego na terenie Gminy. Zadanie to zostało powierzone spółce komunalnej Spółka z o.o. Kapitał zakładowy spółki komunalnej należy w 100 % do jednostek samorządu terytorialnego.

Wnioskodawca realizuje projekt pn. „(…)”.

Wnioskodawca zaplanował do realizacji w projekcie następujące wydatki:

1.  Zakup 6 autobusów hybrydowych typu maxi, które w całym okresie trwałości projektu będą dzierżawione odpłatnie spółce Sp. z o.o., pozostając własnością Gminy Miasta (nieobjęty pytaniem zadanym przez Wnioskodawcę).
2.  Zakup i montaż 24 tablic wyposażonych w system dynamicznej informacji pasażerskiej, która na bieżąco będzie wskazywała np. opóźnienia, przyśpieszenia, zmiany rozkładu jazdy, odwołania kursu.
3.  Zakup i montaż na 5 przystankach autobusowych systemów bezpieczeństwa złożonych ze słupka z przyciskiem sos oraz kamerą.
4.  Zakup i montaż systemu sygnalizacji wzbudzanej na 3 istniejących skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną na ulicy (…) oraz wykonanie inteligentnego systemu sterowania ruchem.
5.  Promocja realizowanego projektu poprzez artykuły promujące program, oznakowanie zakupionego taboru oraz umiejscowienie tablicy pamiątkowej.
6.  Kampania promująca transport publiczny (nieobjęta pytaniem zadanym przez Wnioskodawcę).

Tablice systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, system sygnalizacji wzbudzanej, inteligentny systemu sterowania ruchem i tablica pamiątkowa będą stanowiły własność Wnioskodawcy.

Faktury zakupu będą wystawione na Wnioskodawcę.

Wnioskodawca podkreślił, że cała infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu (tj. wydatki ujęte w punktach od 2 do 5 powyżej) będzie służyła użytkownikom bezpłatnie.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w odniesieniu do wydatków ujętych w opisie stanu faktycznego w punktach od 2 do 5 (tj. wydatków na zakup i montaż tablic systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, systemów bezpieczeństwa, systemu sygnalizacji wzbudzanej, systemu sterowania ruchem, oraz promocję projektu) poniesionych w związku z realizacją ww. projektu Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazano w okolicznościach sprawy – infrastruktura powstała w ramach ww. projektu będzie służyła użytkownikom bezpłatnie, tym samym efekty realizacji projektu nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nabywane w ramach projektu towary i usługi będą służyły do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do wydatków ujętych w opisie stanu faktycznego w punktach od 2 do 5 (tj. wydatków na zakup i montaż tablic systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, systemów bezpieczeństwa, systemu sygnalizacji wzbudzanej, systemu sterowania ruchem, oraz promocję projektu), które zostaną poniesione w związku z realizacją ww. projektu pn. „(…)”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.