Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-362/14-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-14
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie eksportu towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; podatek-podatek od towarów i usług; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie eksportu towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie eksportu towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 22 listopada 2012 r. Wnioskodawca zawarł umowę z kupującym „A” Sp. z o.o. (podmiot polski). Przedmiotem transakcji jest 8 kompletnych dźwigów typu „b” z dostawą „na obiekcie loco Niemcy”. W § 3 umowy określono wartość całkowitą transakcji na 148.900 EUR z adnotacją „wartość powyższa nie zawiera podatku VAT, który doliczony będzie wg stawek obowiązujących w dniu wystawienia faktury przez sprzedającego”. Kupująca firma „A” Sp. z o.o. podpisała przedmiotową umowę celem realizacji wyżej wymienionego kontraktu z afgańską firmą (finalnym odbiorcą) na dostawę do Afganistanu 8 sztuk dźwigów. Zainteresowany według kontraktu miał dostarczyć przedmiotowe dźwigi z terenu Hiszpanii (gdzie dokonał zakupu) do portu w Hamburgu, co też uczynił. Zakupiony towar od firmy „C” S.A. z Hiszpanii wykazał jako WNT. Ponadto Wnioskodawca posiada faktury kosztowe dotyczące zakupu transportu ww. dźwigów na trasie (Hiszpania – Niemcy. W dniu 23 września 2013 r. przedmiotowe dźwigi zostały dostarczone i rozładowane w Hamburgu. Rozładunkiem zajęła się firma „D” na koszt „A” Sp. z o.o. Od tego momentu firma „A” rozporządzała ww. towarami. Towar nie wjechał na terytorium kraju RP.

Firma „A” Sp. z o.o. nie przedstawiła Zainteresowanemu dokumentów wywozu i odprawy poza terytorium Unii Europejskiej towarów będących przedmiotem umowy, dlatego Wnioskodawca wystawił na „A” Sp. z o.o. (podmiot polski) fakturę ze stawką 23%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka nieposiadająca dokumentu wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej, w świetle przepisu art. 2 pkt 8 powinna wystawić na podmiot polski „A” Sp. z o.o. faktury obciążeniowe ze stawką 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, analizując przywołane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że przewidziany w art. 2 pkt 8 ustawy warunek wywozu towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej może zostać spełniony jedynie wówczas, gdy procedura ich wywozu rozpocznie się z terytorium Polski. Ze względu na fakt, że firma „A” Sp. z o.o. dokonuje transakcji dostawy towarów z terytorium Niemiec do Afganistanu, bez wcześniejszego sprowadzenia ich do Polski, tym samym transakcji tej nie można uznać za eksport towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wywóz nie nastąpił z terytorium kraju bezpośrednio poza terytorium Unii Europejskiej. W związku z powyższym, nie jest możliwe zastosowanie stawki podatku w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy.

Niewątpliwie natomiast transakcja wywozu towarów z Niemiec do krajów trzecich stanowi eksport towarów z terytorium Niemiec. Eksport ten zatem powinien być rozpoznany i opodatkowany w Niemczech zgodnie z tamtejszymi przepisami.

Podsumowując, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie wywóz towarów z Niemiec do Afganistanu nie będzie uznany za eksport towarów w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu na terytorium kraju. W konsekwencji czego w sprawie nie ma zastosowania stawka podatku w wysokości 0% stosowana dla eksportu towaru. Przedmiotowy wywóz towarów winien być opodatkowany na terytorium Niemiec zgodnie z tamtejszymi regulacjami. Dla tych celów spółka „A” powinna zarejestrować się jako czynny podatnik na terenie Niemiec.

W związku z zaistniałą sytuacją, Spółka uważa, że postąpiła prawidłowo wystawiając na firmę „A” Sp. z o.o. faktury ze stawką 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – art. 2 pkt 22 ustawy.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca, w dniu 22 listopada 2012 r., zawarł umowę z kupującym „A” Sp. z o.o. (podmiot polski). Przedmiotem transakcji było 8 kompletnych dźwigów typu „b” z dostawą „na obiekcie loco Niemcy”. Kupująca firma „A” Sp. z o.o. podpisała przedmiotową umowę celem realizacji wyżej wymienionego kontraktu z afgańską firmą (finalnym odbiorcą) na dostawę do Afganistanu 8 sztuk dźwigów. Zainteresowany według kontraktu miał dostarczyć przedmiotowe dźwigi z terenu Hiszpanii (gdzie dokonał zakupu) do portu w Hamburgu, co też uczynił. W dniu 23 września 2013 r. przedmiotowe dźwigi zostały dostarczone i rozładowane w Hamburgu. Rozładunkiem zajęła się firma „D” na koszt „A” Sp. z o.o. Od tego momentu firma „A” rozporządzała ww. towarami. Towar nie wjechał na terytorium kraju RP. Firma „A” Sp. z o.o. nie przedstawiła Zainteresowanemu dokumentów wywozu i odprawy poza terytorium Unii Europejskiej towarów będących przedmiotem umowy, dlatego Wnioskodawca wystawił na spółkę „A” Sp. z o.o. (podmiot polski) fakturę ze stawką 23%.

Według art. 2 pkt 8 ustawy – przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy, w którym towary będące przedmiotem dostawy nie zostały wywiezione z terytorium kraju (nigdy nie trafiły na terytorium Polski), należy stwierdzić, że nie została spełniona jedna z ww. przesłanek dla uznania transakcji dokonywanej przez Spółkę za eksport towarów w rozumieniu ustawy.

Przez pojęcie „dostawy towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Interpretując zawarty w art. 7 ust. 1 ustawy zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, że jest to czynność, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Uznaje się przy tym, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

W niniejszej sprawie do dostawy towarów (w myśl art. 7 ust. 1 ustawy) doszło na terytorium Niemiec, ponieważ jak wskazał Zainteresowany, firma „A” Sp. z o.o. rozporządzała dźwigami od momentu ich rozładunku w Hamburgu.

W tym miejscu należy wskazać, że podatek VAT jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną wykonane w danym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana.

Regulacje dotyczące tzw. miejsca świadczenia przy dostawie towarów, zostały zawarte w art. 22 ustawy.

Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest dostawa.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy – miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

*   towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
*   towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Wobec powyższego, miejscem dostawy towarów, które zostały sprzedane przez Wnioskodawcę na terytorium Niemiec, było terytorium Niemiec. Tym samym, sprzedaż dźwigów dokonana przez Spółkę na rzecz polskiego kontrahenta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Zatem nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż ta podlegała przepisom państwa, na terenie którego miała ona miejsce. W związku z tym, Zainteresowany nie powinien wystawiać faktury na podmiot polski ze stawką podatku w wysokości 23%, ponieważ dokonana przez niego dostawa towarów nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pozostaje to, że firma „A” Sp. z o.o. nie przedstawiła Wnioskodawcy dokumentów wywozu i odprawy poza terytorium Unii Europejskiej towarów będących przedmiotem umowy.

Podsumowując, z tytułu dokonania dostawy dźwigów na terytorium Niemiec, Zainteresowany nie powinien wystawić na podmiot polski „A” Sp. z o.o. faktury ze stawką podatku od towarów i usług obowiązującą na terytorium Polski.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ zwraca uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z powyższego wynika zatem, że interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotyczy stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług przez Zainteresowanego, który z tym wnioskiem występuje. W związku z tym zaznacza się, że interpretacja indywidualna wydana Wnioskodawcy nie dotyczy zakwalifikowania dostawy dokonanej przez „A” Sp. z o.o.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.