Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-816/12/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-03
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego i brak konieczności opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
Słowa kluczowe: infrastruktura; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2012 r. (data wpływu 9 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego i braku konieczności opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego i opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, realizuje inwestycje w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Na gruntach, których jest właścicielem buduje budynki mieszkalne celem ich dalszej odsprzedaży. W wielu przypadkach w związku z prowadzoną inwestycją konieczne jest wybudowanie infrastruktury w postaci sieci wodociągowych i kanalizacji sanitarnych. Wspomniane sieci są budowane przez Spółkę celem zapewnienia budowanym obiektom dostępu do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej. Brak wspomnianej infrastruktury uniemożliwiłby bowiem zbycie wybudowanych domów.

Wspomniane sieci wodociągowe i sieci kanalizacji sanitarnej mogą być:

1.  realizowane na gruntach stanowiących własność gminy,
2.  realizowane częściowo na gruntach stanowiących własność gminy, a częściowo na gruntach stanowiących własność Spółki.

Wspomniana infrastruktura jest następnie nieodpłatnie przekazywana przedsiębiorstwu wodociągowemu. Nieodpłatne przekazanie jest ekonomicznie uzasadnione ponieważ dzięki temu Spółka może prowadzić inwestycje budowy budynków w celu ich odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na wybudowanie sieci wodociągowych i kanalizacyjnych przekazywanych następnie nieodpłatnie przedsiębiorstwu wodnokanalizacyjnemu?

Czy nieodpłatne przekazania infrastruktury (a więc sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej) wybudowanej na gruncie gminy podlega opodatkowaniu VAT?

Czy nieodpłatne przekazania infrastruktury (a więc sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej) wybudowanej częściowo na gruncie gminy i częściowo na gruntach własnych podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na wybudowanie sieci wodociągowych i kanalizacyjnych przekazywanych następnie nieodpłatnie przedsiębiorstwu wodno-kanalizacyjnemu. Powołując brzmienie art. 86 ust. 1 ustawy VAT, Spółka zauważa, że z ww. przepisu wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki:

*   odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
*   towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Oba wspomniane warunki są niewątpliwie spełnione w omawianym przypadku. Uzbrojenia terenu (a więc wybudowania sieci wodociągowej i kanalizacji), a następnie ich nieodpłatnego przekazania na rzecz przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego Spółka dokonuje bowiem w celu umożliwienia sprzedaży budowanych przez nią budynków mieszkalnych. Nakłady ponoszone na wykonanie infrastruktury są więc bezpośrednio związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych - sprzedażą budynków mieszkalnych opodatkowanych stawką VAT w wysokości 8%. W ocenie Spółki, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z budową infrastruktury, tj. sieci wodociągowej i kanalizacji następnie nieodpłatnie przekazanej na rzecz przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służyć będą Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Spółka zauważa, że powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych z dnia 27 października 2012 r. znak ILPP2/443-1144/11-6/SJ, z dnia 24 kwietnia 2012 r. znak IPPP2/443-231/12-2/AO, z dnia 24 listopada 2011 r. znak IPPP2/443-1046/11-2/MM, z dnia 12 października 2011 r. znak IPPP3/443-975/11-2/KT, z dnia 26 maja 2011 r. znak ITPP2/443-304b/11/MD, w których organy podatkowe uznały za bezsporny fakt możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego od prac związanych z budową lub przebudową infrastruktury drogowej, przekazanej później nieodpłatnie jednostkom samorządu terytorialnego lub przedsiębiorstwom wodociągowym.

Ad 2)

Zdaniem Spółki, nieodpłatne przekazanie infrastruktury wybudowanej na gruncie gminy nie podlega opodatkowaniu VAT. Powołując art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 48 ustawy Kodeks cywilny, Spółka wskazuje, że jeśli wybuduje na gruncie gminy i następnie przekaże nieodpłatnie infrastrukturę przedsiębiorstwu wodociągowemu, to nie mamy do czynienia z dostawą towarów. Wybudowana przez Spółkę sieć wodociągowa i kanalizacyjna, w świetle przepisów Kodeksu cywilnego nie jest bowiem własnością Spółki, ale właściciela gruntów. W świetle powyższych przepisów czynności nieodpłatnego przekazania infrastruktury wybudowanej na gruncie gminy nie można kwalifikować jako odpłatnej dostawy towarów. Wspomniane czynności będę więc stanowiły usługę, ale ponieważ ich dokonanie wiąże się ściśle z działalnością przedsiębiorstwa, to nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Przywołując brzmienie art. 8 ust. 2 ustawy VAT Spółka zauważa, że z powyższych przepisów wynika, iż dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie usług jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT. Aby nieodpłatne świadczenie można było uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

W opisanym stanie faktycznym nieodpłatne przekazanie infrastruktury (sieci wodociągowej i kanalizacyjnej) jest niewątpliwie ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Bez wybudowania i nieodpłatnego przekazania wspomnianej infrastruktury niemożliwa byłaby bowiem sprzedaż budowanych przez Spółkę budynków mieszkalnych. Z tych też względów, w ocenie Spółki, nieodpłatne świadczenie na rzecz przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego, polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową infrastruktury w postaci sieci wodociągowej i kanalizacyjnej jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Spółka wskazuje także, że zaprezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach z dnia 14 października 2011 r. znak IPPP1/443-1142/11-2/AP, z dnia 24 listopada 2011 r. znak IPPP2/443-1046/11-2/MM, z dnia 27 października 2011 r. znak ILPP2/443-1144/11-5/SJ, z dnia 24 kwietnia 2012 r. znak IPPP2/443-231/12-2/AO, z dnia 27 marca 2012 r. znak IPPP1/443-83/12-4/IGo.

Ad 3)

Zdaniem Spółki przekazanie nieodpłatne infrastruktury (sieci wodociągowej i kanalizacyjnej) wybudowanej częściowo na gruncie gminy i częściowo na gruntach własnych Spółki nie podlega opodatkowaniu VAT. Również w tym przypadku mamy bowiem do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem usług związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego, wszystko co zostanie zbudowane na cudzym gruncie jest własnością właściciela gruntu. Natomiast w świetle art. 49 Kodeksu cywilnego, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania wody, pary, gazu, prądu elektrycznego oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych gruntu lub budynku, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa lub zakładu.

Tak więc nawet w przypadku, gdy przyłącza i inne obiekty związane z doprowadzeniem i odprowadzeniem mediów są budowane na gruntach Spółki, to nie stają się nigdy odrębną własnością Spółki. Jako właściciel nieruchomości, Spółka „przekazuje” wykonane przyłącza właściwym przedsiębiorstwom. Wspomniane przekazanie nie oznacza jednak przeniesienia tytułu prawnego, którego Spółka nigdy nie posiadała. Faktycznie w analizowanym przypadku mamy do czynienia z przekazaniem wartości nakładów poniesionych przez Spółkę na majątek podmiotu trzeciego, gdyż nakłady te doprowadziły do wytworzenia części instalacji, będącej własnością tych przedsiębiorstw. Tak więc również nieodpłatnego przeniesienia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej wybudowanej na gruncie Spółki nie można traktować jako dostawy towarów, ale należy uznać je za świadczenie usług.

Spółka zauważa, że taki wniosek wynika również z uzyskanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej.

Ponadto Spółka wskazuje, że ustalając zasady opodatkowania nie można jednej czynności dzielić dla celów podatkowych na poszczególne elementy składowe. A zatem w sytuacji, gdy Spółka dokonuje nieodpłatnego przekazania infrastruktury (a więc sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej) wybudowanej częściowo na gruncie gminy i częściowo na gruntach własnych, powyższe należy traktować jako jedną całościową czynność. Ponieważ nie ulega wątpliwości, iż przeniesienie nieodpłatne infrastruktury wybudowanej na gruntach gminy na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowego nie może być traktowane jako dostawa towarów, ale należy je kwalifikować jako świadczenie usług, to również sytuację, gdy dochodzi do przeniesienia nieodpłatnego infrastruktury wybudowanej na gruntach gminy i gruntach własnych Spółki na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowego uznać należy za świadczenia usług. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy VAT nieodpłatne świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej. W efekcie, ponieważ, jak wykazano w uzasadnieniu do pytania 2) wspomniane przekazanie wiąże się ściśle z działalnością przedsiębiorstwa, to wspomniana czynność pozostaje poza zakresem ustawy VAT.

Ponadto w ocenie Spółki, nawet gdyby uznać wspomnianą czynność za dostawę towarów, to również dalsza analiza przepisów prowadzi do wniosku, iż czynność ta pozostaje poza zakresem ustawy VAT. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy dostawą towarów jest przekazanie towarów, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
2.  podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całości lub części o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Powyższe w ocenie Wnioskodawcy oznacza, że nie jest opodatkowane nieodpłatne przekazanie towarów:

*   nabytych przez podatnika, przy nabyciu których powstał podatek naliczony, ale podatnik nie miał prawa do jego odliczenia,
*   nabytych przez podatnika w przypadku, gdy podatek naliczony nie był związany z nabyciem towarów, ale z inną czynnością (np. importem),
*   nienabytych przez podatnika, ale w odniesieniu do których powstał podatek naliczony (np.: wytworzonych).

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w piśmiennictwie („VAT 2012.Komentarz”, autor: Tomasz Michalik, wydawnictwo C. H. Beck) nie podlega opodatkowaniu VAT nieodpłatne przekazanie towarów wytworzonych przez podatnika. Zgodnie ze wspomnianym komentarzem: „Zdarzenie, którego efektem jest nabycie towarów, jest zupełnie innym zdarzeniem niż wytworzenie towaru. Tę różnicę podkreśla także sam ustawodawca w wielu przepisach, jak choćby regulacja art. 2 pkt 27b lit. a) (definicja wartości rynkowej odwołująca się do „ceny nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia koszt wytworzenia”) czy szczególnie istotny przepis art. 29 ust. 10 ustawy określający podstawę opodatkowania w przypadku opodatkowanego nieodpłatnego przekazania towarów jako „cenę nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia”. Konstrukcja tych regulacji oparta jest na bardzo wyraźnej alternatywie rozłącznej - albo cena nabycia, albo koszt wytworzenia. Jeśli więc towar został nabyty, wówczas podstawą opodatkowania będzie cena nabycia. Koszt wytworzenia mógłby być wzięty pod uwagę, jeżeli opodatkowane byłoby przekazanie towarów wytworzonych przez podatnika. Jednakże nowelizacja ustawy dokonana z dniem 1.4.2011 r. zmieniła jedynie przepis art. 7 ust. 2, nie zmieniając analogicznie regulacji art. 29 ust. 10, tym samym sprawiając, ze przepis art. 29 ust. 10 w części, w jakiej odnosi się do kosztu wytworzenia jako podstawy opodatkowania, jest przepisem martwym. Nie można bowiem przyjąć, że precyzyjna regulacja określająca przedmiot opodatkowania (art. 7 ust. 2) może być rozszerzona poprzez przepis określający podstawę opodatkowania (art. 29 ust. 10). A skoro tak, to przepis art. 29 ust. 10 w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania jako kosztu wytworzenia towaru (mogący być zastosowany tylko w przypadku braku ceny nabycia, a zatem mogący dotyczyć tylko przypadków innych niż nabycie towarów) jest od 1.4.2011 r. przepisem martwym. Jego jedyną rolą jest uzupełniające potwierdzenie, że ustawodawca wyraźnie odróżnia przypadki nabycia towarów od ich wytworzenia przez podatnika, co w konsekwencji sprawia, że ograniczenie się przez ustawodawcę w art. 7 ust. 2 do podatku naliczonego przy nabyciu towarów oznacza, że opodatkowaniu nie będzie podlegać przekazanie towarów wytworzonych przez podatnika bez względu na to, czy miał on prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wytworzeniem przekazywanych towarów”.

Tak więc nawet gdyby uznać nieodpłatne przekazanie wytworzonej przez Spółkę infrastruktury za dostawę towarów czynność ta również nie podlegałaby opodatkowaniu VAT - jednak zdaniem Spółki jest to świadczenie usług na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podsumowując, w ocenie Spółki nieodpłatne świadczenie Spółki na rzecz przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego, polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową infrastruktury w postaci sieci wodociągowej i kanalizacyjnej jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W tym miejscu zauważyć należy także, iż stosownie do art. 47 § 1-§ 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego).

Ponadto z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Przesłanka ta jest spełniona z chwilą podłączenia wymienionych w art. 49 Kodeksu urządzeń do sieci należących do przedsiębiorstwa lub zakładu.

Natomiast zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Związek bezpośredni występuje wówczas, gdy nabywane towary służą dalszej odsprzedaży lub też w bezpośredni sposób wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

Natomiast o związku pośrednim mówimy wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu, a więc w sposób pośredni wiążą się z działalnością gospodarczą i z osiąganymi przychodami. Aby wskazać, czy określone zakupy mają związek pośredni musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy między dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka realizuje inwestycje w zakresie budownictwa mieszkaniowego. W związku z prowadzoną inwestycją, konieczne jest wybudowanie infrastruktury w postaci sieci wodociągowych i kanalizacji sanitarnych - brak wspomnianej infrastruktury uniemożliwiłby bowiem zbycie wybudowanych domów. Sieci wodociągowe i kanalizacji sanitarnej realizowane są na gruntach stanowiących własność gminy, jak również częściowo na gruntach stanowiących własność gminy, a częściowo na gruntach stanowiących własność Spółki. Infrastruktura jest następnie nieodpłatnie przekazywana przedsiębiorstwu wodociągowemu. Nieodpłatne przekazanie jest ekonomicznie uzasadnione, ponieważ Spółka może prowadzić inwestycje budowy budynków w celu ich odsprzedaży.

Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy prawa wskazać należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest od tego, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż - jak wynika z opisu sprawy - nakłady, które poniesie Spółka w związku z budową infrastruktury, tj. sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej związane będą z wykonywaną przez Spółkę opodatkowaną działalnością gospodarczą, tj. sprzedażą budynków mieszkalnych. Z tych też względów Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych na wybudowanie sieci wodociągowych i kanalizacyjnych przekazywanych następnie nieodpłatnie przedsiębiorstwu wodnokanalizacyjnemu.

Z kolei uwzględniając regulacje wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również Kodeksu cywilnego stwierdzić należy, że nieodpłatne przekazanie infrastruktury wybudowanej zarówno na gruncie gminy, jak również częściowo na gruncie gminy i częściowo na gruntach własnych Spółki, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług na mocy ww. przepisu, ponieważ z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że nieodpłatne przekazanie inwestycji nie będzie stanowić świadczenia do celów innych niż działalność gospodarcza Spółki.

Reasumując, wskazać należy, że Spółce przysługiwać będzie uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z budową infrastruktury, tj. sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, jak również nieodpłatne świadczenie na rzecz przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego, polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową tej infrastruktury zrealizowanej zarówno na gruntach gminy, jak i częściowo na gruncie gminy i częściowo na gruncie Spółki, stanowić będzie czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Końcowo wskazać należy, że wobec podzielenia stanowiska Spółki niniejsza interpretacja nie odnosi się do tej części uzasadnienia stanowiska, z którego wynika, że gdyby nawet (w sytuacji nieuznania czynności nieodpłatnego przekazania infrastruktury za świadczenie usług) przekazanie infrastruktury zrealizowanej częściowo na gruntach gminy a częściowo spółki, uznać za dostawę towarów, czynność ta niepodlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.