Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1251/11/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-17
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę kursów kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz Szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz mających zamiar je wykonywać. Ustalenie kwoty limitu zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: kierowca; limit; obrót; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2011r. (data wpływu 6 maja 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 sierpnia 2011r. (data wpływu 2 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę kursów kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz mających zamiar je wykonywać – **jest prawidłowe,**
*   ustalenia kwoty limitu zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę kursów kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz mających zamiar je wykonywać,
*   ustalenia kwoty limitu zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 sierpnia 2011r. (data wpływu 2 sierpnia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 lipca 2011r. znak: IBPP1/443-763/11/KW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Do dnia 31 grudnia 2010 roku Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT. Dnia 30 grudnia 2010 roku złożył aktualizację VAT-R wskazując, że od 1 stycznia 2011 roku będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Prowadzi działalność w formie ośrodka szkolenia kierowców w zakresie: 85.53.Z - pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu; 85.59.B - pozostałe pozaszkolne formy edukacji gdzie indziej nie sklasyfikowane oraz 77.12.Z - wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych - z wyłączeniem motocykli.

W zakresie swojej działalności prowadzi:

*   szkolenia kierowców na kategorie prawa jazdy: A, A1, B, B1, B+E, C, C+E, D, D+E - na podstawie przepisów odrębnych tj. ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy,
*   kursy kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe lub mających zamiar je wykonywać – w oparciu o przepisy ustawy o transporcie drogowym z 2001 roku,
*   wynajem i dzierżawę pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli,
*   pozostały transport lądowy pasażerski gdzie indziej niesklasyfikowany.

W uzupełnieniu z dnia 2 sierpnia 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotem interpretacji są kursy kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz mających zamiar je wykonywać, oraz że:

1.  Nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
2.  Świadczone przez Niego usługi są usługami innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26.
3.  Usługi świadczone w ramach ww. szkoleń są usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach tj. Ustawa o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 Nr 125, poz. 874 z późn. zmianami) art. 39b ust. 1, określający formę szkolenia oraz art. 39g, który określa zasady prowadzenia tej działalności. Przepisy szczegółowe do ww. ustawy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy ( Dz. U. z 2010 Nr 53, poz. 314) rozdział 3 paragraf 5-12.
4.  Na podstawie cytowanej wcześniej Ustawy o transporcie drogowym art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 kierowca posiadający kat. prawa jazdy C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E chcąc się zatrudnić lub osobiście wykonywać przewozy drogowe obligatoryjnie musi uzyskać kwalifikację lub ukończyć szkolenie okresowe. Kierowca po ukończeniu ww. szkoleń ma wiedzę i umiejętności konieczne do wykonywania przewozów drogowych. Kierowca będzie umiał: bezpiecznie uczestniczyć w ruchu drogowym, rozpoznawać potencjalne i rzeczywiste zagrożenia, mocować i zabezpieczać ładunki, będzie znał: zasady przewozu osób i wymagane w transporcie przepisy, do których będzie zobowiązany się stosować.
5.  Wiedza i umiejętności nabyte w trakcie szkoleń są niezbędne w celu wykonywania zawodu kierowcy. Programy szkoleń zawierają treści z zakresu budowy, obsługi pojazdu, BHP, BRD, logistyki transportu jak i zdrowia i uwzględniają zmiany stanu prawnego ww. zagadnień. Nauczanie na ww. kursach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej ma na celu uzyskanie nowych uprawnień dla osoby ubiegającej się o wykonywanie zawodu kierowcy. Szkolenia okresowe, do których ustawodawca zobowiązuję kierowcę zgodnie z art. 39g ust. 2 Ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 Nr 125, poz. 874 z późn. zmianami) aktualizuje wiedzę wykorzystywaną do celów zawodowych. Zatem są one bezpośrednio powiązane z branżą transportową i zawodem kierowcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jeżeli Wnioskodawca jest podatnikiem zwolnionym podmiotowo z VAT - na podstawie art. 113 ust.1 ustawy, to:

*   które ze świadczonych przez Niego szkoleń (zakres kategorii) opisanych w poz. 68 ORD-IN korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 – Wnioskodawca zaznacza, że nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz usługi te nie są finansowane w całości ze środków publicznych?
*   które z wykonywanych usług oraz rodzaju szkoleń powinno być brane pod uwagę przy ustaleniu limitu zgodnie z art. 113 ust.1 ustawy?

Wnioskodawca w piśmie z dnia 2 sierpnia 2011r. wyjaśnił, że przedmiotem Jego Wniosku jest wyłącznie określenie zwolnienia dla usług szkoleniowych i ich wpływ na określenie kwoty uprawniającej do zwolnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 113 ust. 1, 2 ustawy o podatku VAT, w roku 2010 Wnioskodawca świadczył usługi przedmiotowo zwolnione z VAT oraz usługi podlegające VAT - dzierżawa pojazdów oraz transport w kwocie netto 13.044,00 zł.

Zdaniem Wnioskodawcy w roku 2011 zwolniony jest z podatku VAT od wszystkich świadczonych przez Niego usług do momentu przekroczenia kwoty limitu obrotów – z usług podlegających opodatkowaniu VAT czyli szkolenia w kategoriach A, A1.

Analizując odpowiedź Pana \`(...)\`z Ministerstwa Finansów do Pana \`(...)\`z dnia 6 grudnia 2010 roku w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca przytacza fragment: "stwiedzić również należy, że usługi szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii C, D i E są usługami kształcenia zawodowego. Również usługi szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii B, z uwagi na fakt, iż jest to obecnie jeden z podstawowych wymogów, jakie stawia się kandydatom do pracy na różne stanowiska, należy uznać za kształcenie zawodowe".

Ponadto w oparciu o obowiązujące przepisy w zakresie szkolenia kierowców warunkiem koniecznym do przystąpienia do szkolenia na kategorię C lub D jest posiadanie prawa jazdy kategorii B.

Wnioskodawca uważa również, iż szkolenia - kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe lub mających zamiar je wykonywać - w oparciu o przepisy ustawy o transporcie drogowym z 2001 roku - jako szkolenia zawodowe są również szkoleniami zwolnionymi od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

W piśmie z dnia 2 sierpnia 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, że wszystkie rodzaje szkoleń które prowadzi, za wyjątkiem szkoleń w zakresie kat. A1, A przeprowadzanych z wolnego naboru, są zwolnione z VAT na postawie art. 43. ust. 1 pkt 29 i wpływy uzyskane z tych szkoleń nie są brane pod uwagę przy określaniu wysokości limitu obrotów zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak wynika z ust. 11 ww. artykułu, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Co do zasady, stawka podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe … oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz świadczone usługi nie są finansowane w całości ze środków publicznych.

Wnioskodawca prowadzi kursy kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe oraz mających zamiar je wykonywać.

Usługi świadczone w ramach ww. szkoleń są usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach tj. Ustawa o transporcie drogowym art. 39b ust. 1, określający formę szkolenia oraz art. 39g, który określa zasady prowadzenia tej działalności. Przepisy szczegółowe do ww. ustawy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, rozdział 3 paragraf 5-12. Na podstawie cytowanej ustawy o transporcie drogowym art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 kierowca posiadający kat. prawa jazdy C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E chcąc się zatrudnić lub osobiście wykonywać przewozy drogowe obligatoryjnie musi uzyskać kwalifikację lub ukończyć szkolenie okresowe. Kierowca po ukończeniu ww. szkoleń ma wiedzę i umiejętności konieczne do wykonywania przewozów drogowych. Kierowca będzie umiał: bezpiecznie uczestniczyć w ruchu drogowym, rozpoznawać potencjalne i rzeczywiste zagrożenia, mocować i zabezpieczać ładunki, będzie znał: zasady przewozu osób i wymagane w transporcie przepisy, do których będzie zobowiązany się stosować.

Wiedza i umiejętności nabyte w trakcie szkoleń są niezbędne w celu wykonywania zawodu kierowcy. Programy szkoleń zawierają treści z zakresu budowy, obsługi pojazdu, BHP, BPD, logistyki transportu jak i zdrowia i uwzględniają zmiany stanu prawnego ww. zagadnień. Nauczanie na ww. kursach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji uzupełniającej przyspieszonej ma na celu uzyskanie nowych uprawnień dla osoby ubiegającej się o wykonywanie zawodu kierowcy. Są one bezpośrednio powiązane z branżą transportową i zawodem kierowcy.

Zgodnie z art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta:

1\. ukończyła:

a. 18 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

*   C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
*   C1 lub C1 + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

b. 21 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

*   C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,
*   D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
*   D1 lub D1 + E, o ile przewóz wykonywany jest na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

c. 23 lata - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną;

2\. posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

3\. nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

4\. nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

5\. uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną, zwane dalej "kwalifikacją";

6\. ukończyła szkolenie okresowe.

W myśl art. 39b ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ww. ustawy do uzyskania kwalifikacji może przystąpić osoba:

1.  1.która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
2.  studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt, lub

3.  2.niebędąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1.  C1, C1 + E, C i C + E;
2.  D1, D1 + E, D i D + E.

Kwalifikacja obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne.

W myśl postanowień art. 39b1 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ww. ustawy zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie:

1.  zajęć szkolnych dla uczniów - w szkole, jeżeli w programie nauczania jest przewidziane uzyskanie kwalifikacji kierowcy wykonującego przewóz drogowy, albo
2.  kursu kwalifikacyjnego - w ośrodku szkolenia.

Zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mowa w art. 39b ust. 3, obejmują:

1.  kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa, w tym:

1.  znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu,
2.  umiejętność optymalizacji zużycia paliwa,
3.  umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem,
4.  umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom,
5.  umiejętność bezpiecznego mocowania ładunku;

3.  kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego;
4.  kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związanych z wykonywanym zawodem, w tym bezpieczeństwo na drodze i bezpieczeństwo dla środowiska;
5.  kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logistyki, w tym kształtowanie wizerunku firmy oraz znajomość rynku w przewozie drogowym i jego organizacji.

Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są:

1.  przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną, po zakończeniu zajęć szkolnych dla uczniów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w ramach zewnętrznego egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, albo
2.  w ośrodku szkolenia, po zakończeniu zajęć teoretycznych i praktycznych, przez trzyosobową komisję egzaminacyjną, zwaną dalej "komisją", powołaną przez wojewodę.

Zgodnie z art. 39b2 ww. ustawy kierowca, który uzyskał kwalifikację w zakresie określonego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wykonywać przewozy innymi pojazdami samochodowymi niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji, obowiązany jest odbyć odpowiednią kwalifikację uzupełniającą lub kwalifikację uzupełniającą przyśpieszoną. Przepisy art. 39a ust. 1 i art. 39b1 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi art. 39d ust. 1 - ust. 6 ww. ustawy do szkolenia okresowego może przystąpić osoba:

1.  która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
2.  studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt;

3.  wykonująca przewóz drogowy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kierowca obowiązany jest co pięć lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji, ukończyć szkolenie okresowe odpowiednio do pojazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.

Kierowca może odbywać szkolenie okresowe w jednej z następujących form:

1.  kursu okresowego;
2.  cyklu zajęć rozłożonych w okresie pięciu lat, obejmującego program kursu okresowego.

Szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1.  C1, C1+E, C i C+E;
2.  D1, D1+E, D i D+E.

Kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe.

Kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego.

Szczegółowe warunki prowadzenia szkolenia w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, szkoleń okresowych oraz zajęć odbywanych w ramach szkolenia okresowego zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. Nr 53, poz. 314).

Zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych i zajęć w ramach szkoleń okresowych określone zostały w załączniku nr 1 i nr 2 do ww. rozporządzenia.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi kwalifikacji wstępnych, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych i zajęć w ramach szkoleń okresowych dla kierowców mieszczą się co do zasady w pojęciu usług kształcenia zawodowego, z uwagi na fakt, iż jest to jeden z wymogów, jaki stawia się kierowcom ubiegającym się o zatrudnienie przez przedsiębiorcę lub inny podmiot wykonujący przewozy drogowe, a później także w trakcie wykonywania zawodu kierowcy. Zasady ich przeprowadzania zostały uregulowane w przepisach ustawy o transporcie drogowym oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy tj. w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, co w konsekwencji wskazuje, iż spełnione są przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem biorąc powyższe pod uwagę, ponieważ usługi świadczone w ramach kursów kwalifikacji wstępnych, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych i zajęć w ramach szkoleń okresowych są usługami kształcenia zawodowego, oraz są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy o transporcie drogowym oraz ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, tym samym będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca do dnia 31 grudnia 2010 roku był czynnym podatnikiem VAT. Dnia 30 grudnia 2010 roku złożył aktualizację VAT-R wskazując, że od 1 stycznia 2011 roku będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Na podstawie art. 113 ust. 1, 2 ustawy o podatku VAT, w roku 2010 Wnioskodawca świadczył usługi przedmiotowo zwolnione z VAT oraz usługi podlegające VAT - dzierżawa pojazdów oraz transport w kwocie netto 13.044,00 zł.

W świetle powyższego szkolenia wymienione we wniosku nie będą brane pod uwagę przy określaniu wysokości limitu obrotów zgodnie z art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ są to usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.