Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.301.2020.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-19
Teza: zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji
Słowa kluczowe: dostawa; działki; komornik; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 22 kwietnia 2020 r. oraz pismem z dnia 29 maja 2020 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 22 kwietnia 2020 r. o dokument potwierdzający uiszczenie opłaty oraz pismem z dnia 29 maja 2020 r. (data wpływu) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o dodatkową opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Przeciwko dłużnikowi prowadzone są postępowania z nieruchomości, dla której Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w … prowadzi księgę wieczystą o nr KW ….

Nieruchomość obejmuje działkę o nr 1 o powierzchni 2084 m2 oraz działkę o powierzchni 7077 m2, na których znajduje się budynek magazynowy z częścią biurową, budynek magazynowy oraz budynek portierni.

Dłużnik będąc spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jest aktualnie czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem spółka w przeszłości nie dokonywała transakcji zbycia nieruchomości jak również nie posiada innych nieruchomości, które planowałaby w przyszłości sprzedać.

Spółka nabyła nieruchomość w 1998 r. w celu prowadzenia działalności gospodarczej - przerób drewna i magazynowanie wyrobów drzewnych.

Nieruchomość została nabyta od innej spółki, dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od momentu zakupu nieruchomości dłużnik nie ponosił wydatków na rozbudowę/ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości.

Dłużnik oświadczył, iż nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, obecnie na nieruchomości nie jest prowadzona działalność gospodarcza.

Na pytanie nr 1 Organu: „Kiedy nastąpi sprzedaż działki/działek, objętych zakresem pytania? (należy wskazać miesiąc i rok)” Wnioskodawca odpowiedział:

Wnioskodawca nie może wskazać konkretnej daty sprzedaży nieruchomości. Termin licytacji wyznacza Sąd Rejonowy nadzorujący egzekucję z nieruchomości (obecnie termin nie został wyznaczony). Ponadto nie można jednoznacznie stwierdzić, że licytacja nieruchomości będzie skuteczna, tj. nieruchomość zostanie sprzedana.

Na pytanie nr 2 Organu: „Czy nabycie przez dłużnika nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, tj. działki nr 12/8 o powierzchni 2084 m2 i działki o powierzchni 7077 m2 wraz z naniesieniami nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czy czynność ta była udokumentowana fakturą VAT z wykazaną kwotą podatku (należy wskazać, czy była to czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy zwolniona od tego podatku)?” Wnioskodawca odpowiedział:

Obie działki zostały zakupione ok. 1994 - 1995 r., przy zakupie była wystawiana faktura VAT, podatek VAT nie był odliczany.

Na pytanie nr 3 Organu: „Należy wskazać numery ewidencyjne działek, które będą przedmiotem sprzedaży?” Wnioskodawca odpowiedział: Nr 1, nr 2.

Na pytanie nr 4 Organu: „W jaki sposób wykorzystywane były przez dłużnika działki wraz z budynkami będące przedmiotem wniosku?” Wnioskodawca odpowiedział:

Obie działki były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej - magazynowanie i przerób drewna.

Na pytanie nr 5 Organu: „Czy dłużnik wykorzystywał obydwie działki wraz z naniesieniami w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.)?” Wnioskodawca odpowiedział:

Tak - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 6 Organu: „Czy obydwie działki wraz z naniesieniami były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie do celów działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były budynki, wykonywał dłużnik – należy podać podstawę prawną zwolnienia?” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 7 Organu: „Czy obydwie działki, tj. działka nr 1 o powierzchni 2084 m2 i działka o powierzchni 7077 m2 są zabudowane?” Wnioskodawca odpowiedział:

Obie działki są zabudowane.

Na pytanie nr 8 Organu: „W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy będzie również działka niezabudowana należy wskazać która to działka oraz:

1.  czy na dzień sprzedaży działka będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego? Jeżeli tak, to jakie jest przeznaczenie ww. działki według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
2.  jeżeli brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to czy na dzień sprzedaży dla działki zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy?
3.  czy przed sprzedażą dla działki będzie wydane pozwolenie na budowę?”

Wnioskodawca odpowiedział:

Ad.8a: Nie dotyczy.

Ad.8b: Nie dotyczy.

Ad.8c: Nie dotyczy.

Na pytanie nr 9 Organu: „Na działkach o jakich numerach posadowione są: budynek magazynowy z częścią biurową, budynek magazynowy oraz budynek portierni?” Wnioskodawca odpowiedział:

Na działce nr 2 jest portiernia i budynek magazynowy z częścią biurową. Na działce nr 1 jest budynek magazynowy.

Na pytanie nr 10 Organu: „Należy wskazać, czy budynek magazynowy z częścią biurową, budynek magazynowy oraz budynek portierni są budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019., poz. 1186, z późn. zm.)?” Wnioskodawca odpowiedział:

Budynek magazynowy, budynek magazynowy z częścią biurową oraz portiernia są budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 07-07-1994 Prawo budowlane.

Na pytanie nr 11 Organu: „Jaki jest symbol PKOB, nazwa grupowania oraz wyszczególnienie ww. budynków wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)?” Wnioskodawca odpowiedział:

symbol PKOB: 1251 - budynki przemysłowe - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 12 Organu: „Czy poszczególne budynki są trwale związane z gruntem?” Wnioskodawca odpowiedział:

Tak - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 13 Organu: „Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) ww. budynków lub ich części? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 14 Organu: „Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części ww. budynków, to należy wskazać w jakiej w części?” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 15 Organu: „Kiedy nastąpiło zajęcie do używania przedmiotowych budynków? Należy wskazać dokładną datę.” Wnioskodawca odpowiedział:

1995 r. - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 16 Organu: „W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 13 należy wskazać w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków lub ich części?” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie dotyczy - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 17 Organu: „Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem przedmiotowych budynków lub ich części a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie dotyczy - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 18 Organu: „Czy budynki były przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.? Jeżeli tak, to należy wskazać kiedy budynki/budowle lub ich części zostały oddane w najem (należy wskazać dzień, miesiąc i rok).” Wnioskodawca odpowiedział:

Były. Obecnie są przedmiotem dzierżawy, której umowa została zawarta ok. 2 lata temu, (w odniesieniu do obu działek).

Na pytanie nr 19 Organu: „Czy ww. budynki były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie do celów działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były budynki, wykonywał dłużnik – należy podać podstawę prawną zwolnienia?” Wnioskodawca odpowiedział:

Nie - w odniesieniu do obu działek.

Na pytanie nr 20 Organu: „Czy dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie przedmiotowych budynków w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej budynków? Jeśli tak, to należy wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania należy udzielić tylko w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 20):

1.  kiedy takie wydatki były ponoszone?
2.  czy nakłady, ponoszone przez dłużnika na ulepszenie budynków stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania nieruchomości lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia?
3.  czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków będących przedmiotem sprzedaży, dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
4.  kiedy budynki po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do użytkowania? Należy wskazać dokładną datę.
5.  czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budynków miało miejsce pierwsze zasiedlenie tych budynków? Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło/nastąpi „pierwsze zasiedlenie”.
6.  w ramach jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych budynków po oddaniu ich do użytkowania?
7.  czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków, a ich dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
8.  w jaki sposób, do jakich czynności dłużnik wykorzystywał ulepszone budynki po oddaniu ich do użytkowania?

(odpowiedzi na pytania nr 10-20h należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli)”

Wnioskodawca odpowiedział:

Nie - w odniesieniu do obu działek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zbycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej będzie transakcją opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Jednakże pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynął okres dłuższy niż 2 lata, zaś zarówno dłużnik nie ponosił nakładów stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości, więc sprzedaż nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia zgodnie z przywołanym przepisem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek.

Po pierwsze, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z ww. przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków i budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynków, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca – Komornik Sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne z należącej do dłużnika nieruchomości obejmującej działki nr 2 i nr 1. Na działce nr 2 jest portiernia i budynek magazynowy z częścią biurową. Na działce nr 1 jest budynek magazynowy. Budynek magazynowy, budynek magazynowy z częścią biurową oraz portiernia są budynkami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Jak Wnioskodawca wskazał w uzupełnieniu wniosku - obie działki zostały zakupione ok. 1994 - 1995 r., przy zakupie była wystawiana faktura VAT, podatek VAT nie był odliczany. Budynki są trwale związane z gruntem. Zajęcie do używania przedmiotowych budynków nastąpiło w 1995 r. Spółka nabyła nieruchomość w celu prowadzenia działalności gospodarczej - przerób drewna i magazynowanie wyrobów drzewnych. Obie działki były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej - magazynowanie i przerób drewna. Obecnie budynki są przedmiotem dzierżawy, której umowa została zawarta ok. 2 lata temu, (w odniesieniu do obu działek). Od momentu zakupu nieruchomości dłużnik nie ponosił wydatków na rozbudowę/ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości w kwestii zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości należącej do dłużnika.

Aby można było odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć czy sprzedaż powyższych budynków korzysta ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 jest spełnienie dwóch przesłanek wskazanych w tym przepisie, tj. dostawa nie może być dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części powinien upłynąć okres dłuższy niż 2 lata.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy, w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia, stwierdzić należy, że w odniesieniu do budynku portierni i budynek magazynowego z częścią biurową, położonych na działce nr 11/6 oraz budynku magazynowego położonego na działce nr 12/8 - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - doszło do pierwszego zasiedlenia. Powyższe wynika z faktu, że jak wskazał Wnioskodawca, obie działki były wykorzystywane przez dłużnika do prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie od pierwszego zasiedlenia przedmiotowych budynków do dnia ich dostawy upłynie okres dłuższy niż 2 lata, gdyż zajęcie do używania przedmiotowych budynków nastąpiło w 1995 r. oraz od momentu zakupu nieruchomości dłużnik nie ponosił wydatków na rozbudowę/ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. W konsekwencji powyższego, planowana sprzedaż będzie spełniała przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tak więc, skoro sprzedaż nieruchomości składającej się z działki nr 2 zabudowanej budynkiem portierni i budynkiem magazynowym z częścią biurową oraz działki nr 1 zabudowanej budynkiem magazynowym będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to tym samym bezzasadnym stało się badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.

Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, sprzedaż gruntu, na którym znajdują się: budynek portierni, budynek magazynowy z częścią biurową oraz budynek magazynowy, stanowiącym działki nr 2 i 1, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż nieruchomości składającej się z działki nr 2 zabudowanej budynkiem portierni i budynkiem magazynowym z częścią biurową oraz działki nr 1 zabudowanej budynkiem magazynowym, będzie korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Jednocześnie, odnośnie powołanego przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku art. 43 ust. 1 pkt 10b należy podkreślić, iż ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie zawiera takiego przepisu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.