Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.684.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od
ponoszonych w ramach Projektów wydatków na
infrastrukturę autobusową.
Słowa kluczowe: bilety
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
transport-transport publiczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od
    ponoszonych w ramach Projektów wydatków na infrastrukturę autobusową.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – 21 lipca 2025 r. (data wpływu) oraz 5
    sierpnia 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto ... (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Miasto realizuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności lokalnego transportu
    zbiorowego.
    Miasto zamierza zrealizować inwestycje pn. „...” oraz „...” (dalej: Projekty). W ramach
    Projektów Wnioskodawca nabędzie m.in. następujące towary/usługi:
    · ... (etap II),
    · ... (etap III),
    · ... (etap II),
    · ... (etap III),
    · ... (etap III)
    (dalej łącznie: wydatki na infrastrukturę autobusową).
    Przedmiotem Projektów będzie również m.in. przebudowa torowisk tramwajowych oraz
    budowa budynku Centrum Zarządzania Ruchem w zajezdni wraz z zagospodarowaniem
    otoczenia, przy czym wydatki w tym zakresie nie są przedmiotem niniejszego wniosku
    (wydatki te będą przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej).
    Wydatki na infrastrukturę autobusową zostaną sfinansowane ze środków własnych
    Miasta, jak i przyznanego Wnioskodawcy dofinansowania (do kwoty netto) w ramach
    programu regionalnego Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027.
    Celem Projektów jest (...). Celem szczegółowym jest przełamanie tendencji spadkowej
    popytu na komunikację miejską, poprzez osiągnięcie wzrostu liczby przewożonych
    pasażerów, co wpisuje się w cel szczegółowy priorytetu inwestycyjnego.
    Projekt jest zgodny ze Strategią ... - Cel strategiczny 2 - ... . Potrzeba realizacji Projektów
    wynika ze zdiagnozowanych problemów/potrzeb/wyzwań ... takich jak w szczególności:
    wysoki poziom zużycia technicznego taboru transportu zbiorowego; wzrost
    konkurencyjności oferty systemu transportu zbiorowego i poprawy jakości jego
    funkcjonowania. Wspierane inwestycje infrastrukturalne będą uwzględniały potrzeby
    dotyczące dostosowania do zmian klimatu, zgodnie z postanowieniami Strategicznego
    Planu Adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu od roku 2020 z
    perspektywą do roku 2030.
    Wydatki na infrastrukturę autobusową przyczynią się również jak przewiduje Miasto do
    zwiększenia wpływów Miasta ze świadczenia usług transportu publicznego.
    Wydatki Miasta zostaną udokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Miasto z NIP
    Miasta.
    Zarówno autobusy elektryczne, ładowarki jak i miejsca postojowe dla autobusów będą
    wykorzystywane wyłącznie do świadczenia przez Miasto usług transportu publicznego.
    Przedmiotowe wydatki nie będą wykorzystywane do żadnych innych czynności, w tym np.
    do odpłatnego czy nieodpłatnego udostępnienia mieszkańcom Miasta. Ładowarki będą

    służyły wyłącznie do zasilania autobusów elektrycznych zakupionych przez Wnioskodawcę.
    Również miejsca postojowe będą przeznaczone wyłącznie do parkowania autobusów
    elektrycznych Miasta.
    W celu świadczenia usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego Miasto zawarło z
    Miejskim Zakładem Komunikacyjnym Spółka z o.o. w ... (dalej Spółka lub MZK) umowę
    wykonawczą o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego (dalej:
    Umowa). Miasto posiada 100% udziałów w Spółce.
    Zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, Miasto
    wykonuje funkcje organizatora publicznego transportu zbiorowego, natomiast Spółka jest
    operatorem publicznego transportu zbiorowego na terenie Miasta.
    Zgodnie z Umową, Spółka jako operator zobowiązana m.in. do:
    · wykonywania przewozów pasażerskich według rozkładów jazdy,
    · sprzedaży biletów (w imieniu i na rzecz Miasta), w tym sprzedaży biletów w pojazdach,
    · stosowania cen biletów ustalonych przez Miasto,
    · wykonywania innych czynności, które są niezbędne do należytego świadczenia usług
      transportowych.
    Sprzedawcą usług transportowych jest Miasto, a MZK działa w imieniu i na rzecz Miasta
    jako operator usług transportowych.
    Miasto traktuje usługi transportu publicznego jako opodatkowane VAT zgodnie z ustawą z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) i rozlicza w tym
    zakresie VAT należny.
    Jednocześnie, Spółka otrzymuje od Miasta wynagrodzenie za świadczenie w jego imieniu
    usług jako operator.
    Wnioskodawca świadczy usługi lokalnego transportu zbiorowego zasadniczo odpłatnie,
    sprzedając bilety uprawniające do korzystania z transportu autobusowego. Niemniej
    jednak Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonywania w określonym zakresie
    przejazdów nieodpłatnych. Taki obowiązek wynika z powszechnie obowiązujących aktów
    prawnych (w szczególności reguluje to ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
    transporcie zbiorowym oraz ustawa z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do
    ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego), w tym z aktów
    prawa miejscowego.
    Zgodnie z art. 50a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym,
    rada gminy może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie
    zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych
    przewozach pasażerskich. Równocześnie, w świetle art. 50b cyt. ustawy, ceny te mają
    charakter cen maksymalnych.
    W związku z powyższym, Rada Miejska w ... w dniu 27 kwietnia 2022 r. przyjęła uchwałę nr
    ... w sprawie opłat za usługi lokalnej komunikacji autobusowej (dalej: Uchwała).
    W świetle Uchwały, do korzystania z bezpłatnych przejazdów na wszystkich liniach w
    lokalnej komunikacji autobusowej uprawnieni są:
    · posłowie i senatorowie RP,
    · inwalidzi wojenni i wojskowi oraz przewodnicy towarzyszący inwalidzie wojennemu i
      wojskowemu zaliczonemu do I grupy inwalidzkiej,
    · osoby represjonowane,
    · kombatanci i wdowy po kombatantach,

    · osoby zaliczane do znacznego stopnia niepełnosprawności (lub posiadające I grupę
      inwalidztwa wydaną przed dniem 1 stycznia 1998 r.) oraz ich opiekunowie w czasie
      podróży,
    · dzieci i młodzież niepełnosprawne uczęszczające do przedszkoli i szkół specjalnych,
      integracyjnych, z oddziałami integracyjnymi lub ogólnodostępnych, nie dłużej niż do
      ukończenia 24. roku życia, wraz z opiekunem,
    · opiekunowie osób, o których mowa w pkt powyżej podczas podróży po te osoby do
      placówki oświatowej lub rehabilitacyjnej i podczas podróży powrotnej, na najkrótszej
      trasie: miejsce zamieszkania – placówka oświatowa lub rehabilitacyjna,
    · osoby niewidome, niedowidzące i ociemniałe oraz ich przewodnicy,
    · honorowi dawcy krwi, którzy oddali nie mniej niż 15 litrów krwi w przypadku kobiet i 18
      litrów krwi w przypadku mężczyzn,
    · młodzież ucząca się w szkołach ponadpodstawowych od 18. roku życia najpóźniej do 30
      września roku ukończenia szkoły ponadpodstawowej znajdującej się w obszarze
      obsługiwanym przez ... lokalną komunikację autobusową, oddająca systematycznie
      krew, tj. mężczyźni na okres 2 miesięcy od momentu oddania krwi, kobiety na okres 3
      miesięcy od momentu oddania krwi,
    · dzieci przed ukończeniem 4 lat,
    · osoby, które ukończyły 70 lat,
    · podróżujący w umundurowaniu: funkcjonariusze Policji, Straży Miejskiej i żołnierze
      wojskowych organów porządkowych,
    · pracownicy MZK ... Sp. z o.o., kontrolerzy biletów oraz upoważnieni pracownicy
      organizatora komunikacji miejskiej podczas wykonywania obowiązków służbowych.
    Podmiot, który korzysta z przewozów bezpłatnie na podstawie Uchwały, zobowiązany jest
    do okazania stosownego dokumentu uprawniającego do skorzystania ze 100% ulgi na
    przejazd komunikacją publiczną. W Uchwale uregulowano, jaki rodzaj dokumentu
    powinien zostać przedstawiony przez taki podmiot.
    Celem Miasta jest potwierdzenie możliwości odliczenia VAT od ponoszonych w ramach
    Projektów wydatków na infrastrukturę autobusową.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Miasto będzie przekazywać na rzecz operatora komunikacji miejskiej, tj. Miejskiego
    Zakładu Komunikacji Sp. z o.o. rekompensatę stanowiącą środki pieniężne, mającą na celu
    pokrycie kosztów wykonywania powierzonego spółce zadania.
    Wysokość rekompensaty wyliczana jest na zasadach określonych w Załączniku Nr 1 do
    Rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23.10.2007 r.
    dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu
    pasażerskiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107
    /70. Przy wyliczeniu wielkości należnej rekompensaty uwzględnione zostają wszystkie
    koszty związane ze świadczeniem usług przewozowych, a ponoszone przez Spółkę. Ze
    względu na fakt prowadzenia przez Spółkę innych rodzajów działalności, oprócz
    powierzonych usług przewozowych, w celu zwiększenia przejrzystości oraz uniknięcia tzw.
    subsydiowania skrośnego, Spółka zobowiązana jest w taki sposób prowadzić księgi
    rachunkowe, aby rozdzielić odpowiednio te działalności. Roczna wysokość rekompensaty
    nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto i stanowi:
    · sumę kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usług przewozowych;

    · minus wszystkie dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na sieci obsługiwanej
      przez Spółkę w ramach powierzonych usług przewozowych;
    · plus „rozsądny zysk” rozumiany jako stopa zwrotu z kapitału;
    · plus podatek dochodowy w obligatoryjnym wymiarze.
    Rozliczenie rekompensaty za świadczone usługi podwykonawstwa w zakresie usług
    transportowych następuje w cyklach miesięcznych na podstawie faktur VAT, wystawianych
    przez Spółkę. Rekompensata nie stanowi dopłaty do usług, lecz stanowi wynagrodzenie
    Operatora za wykonywanie usług transportowych świadczonych w imieniu i na rzecz
    Miasta.
    Operator w zakresie lokalnego transportu zbiorowego będzie działać w imieniu i na rzecz
    Miasta, co oznacza, że przychody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej będą
    przychodami Miasta. Miasto będzie rozliczać VAT należny z tytułu świadczenia odpłatnych
    usług publicznej komunikacji zbiorowej.
    Infrastruktura będąca przedmiotem Wniosku zostanie udostępniona MZK na podstawie
    umowy nieodpłatnego użyczenia. Infrastruktura będzie służyła Spółce wyłącznie do
    realizacji zawartej z Miastem umowy wykonawczej o świadczenie usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego. Miasto jednak pragnie jeszcze raz podkreślić, że
    infrastruktura autobusowa będzie służyła do wykonywania odpłatnych usług transportu
    publicznego, a przychody ze sprzedaży biletów uprawniających do korzystania z
    komunikacji będą stanowiły przychody Miasta. Infrastruktura autobusowa nie będzie
    służyła Spółce do innych celów, które nie byłyby związane z wykonywaniem odpłatnych
    usług transportu publicznego w imieniu i na rzecz Miasta.

## Pytanie

Czy Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od ponoszonych w
    ramach Projektów wydatków na infrastrukturę autobusową?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od ponoszonych w
    ramach Projektów wydatków na infrastrukturę autobusową.
    Uzasadnienie stanowiska Miasta
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w świetle art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei jak stanowi art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Ponadto, jak stanowi art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jednocześnie, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań

    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest podatnikiem, gdy
    wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jej zadań własnych oraz, gdy
    wykonuje czynności mieszczące się w ramach jej zadań, ale czyni to na podstawie
    zawieranych umów cywilnoprawnych.
    W analizowanej sytuacji, Miasto wykonuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1
    pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności
    lokalnego transportu zbiorowego. Jednocześnie jednak, Wnioskodawca wykonuje te
    zadania na podstawie zawieranych z mieszkańcami umów cywilnoprawnych. Czynności
    Miasta w zakresie organizowania transportu publicznego są dokonywane w sposób ciągły,
    zorganizowany, a Miasto otrzymuje w tym zakresie wynagrodzenie w postaci wpływów ze
    sprzedaży biletów uprawniających do korzystania z komunikacji autobusowej. Czynności
    te Miasto wykonuje za pośrednictwem MZK, tj. spółki w której Miasto ma 100%. Spółka
    działa w imieniu i na rzecz Miasta jako operator, otrzymując za swoje usługi stosowne
    wynagrodzenie.
    Tym samym, Miasto wykonuje jako podatnik VAT odpłatne usługi podlegające
    opodatkowaniu VAT.
    Ani ustawa o VAT ani rozporządzenia wykonawcze do niej nie przewidują zwolnienia z VAT
    dla usług transportu publicznego.
    W konsekwencji, Miasto wykonuje czynności podlegające VAT, niekorzystające ze
    zwolnienia z podatku.
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami.
    Dla oceny przysługującego prawa do odliczenia VAT konieczne jest zatem ustalenie, czy
    nabywane towary i usługi zostały nabyte przez podatnika VAT oraz czy są związane z
    dokonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi VAT.
    W przedmiotowej sprawie, Miasto jako podatnik VAT, ponosi w ramach Projektów wydatki
    na infrastrukturę autobusową. Dodatkowo wydatki te będą związane z wykonywanymi
    przez Miasto czynnościami opodatkowanymi VAT, w postaci usług transportu publicznego.
    Jak wskazano w opisie sprawy, zarówno autobusy elektryczne, ładowarki jak i miejsca
    postojowe dla autobusów będą wykorzystywane wyłącznie do świadczenia przez Miasto
    usług transportu publicznego.
    Przedmiotowe wydatki nie będą wykorzystywane do żadnych innych czynności, w tym np.
    do odpłatnego czy nieodpłatnego udostępnienia mieszkańcom Miasta. Ładowarki będą
    służyły wyłącznie do zasilania autobusów elektrycznych zakupionych przez Wnioskodawcę.
    Również miejsca postojowe będą przeznaczone wyłącznie do parkowania autobusów
    elektrycznych Miasta.
    Tym samym, przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zostaną spełnione.
    Miastu powinno przysługiwać prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków na
    infrastrukturę autobusową (ponoszonych w ramach realizacji Projektów). Wnioskodawca
    nie będzie wykorzystywał opisanej infrastruktury do czynności niepodlegających ustawie o
    VAT czy zwolnionych z VAT.
    Na powyższe nie powinien mieć wpływu fakt, że część przewozów jest dokonywana przez
    Miasto nieodpłatnie. Obowiązek zapewnienia 100% ulgi dla określonych grup podmiotów
    wynika z powszechnie obowiązujących aktów prawnych, w tym aktów prawa miejscowego

    – podjętej przez Miasto Uchwały. Przewozy nieodpłatne zostały przewidziane tylko dla
    określonej grupy podmiotów i wpisują się w ogólną działalność gospodarczą w zakresie
    transportu zbiorowego prowadzoną przez Miasto.
    Jak czytamy w broszurze informacyjnej Ministra Finansów „Zasady odliczania podatku od
    towarów i usług przez podatników prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z
    uwzględnieniem zmian wprowadzonych od dnia 1 stycznia 2016 r.” z dnia 17 lutego 2016
    r.: „W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie
    oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą”.
    W przedmiotowej sytuacji, zapewnienie niektórym grupom podmiotów 100% ulgi na
    przewóz komunikacją publiczną pod warunkiem okazania stosownych dokumentów
    uprawniających do takiej ulgi, „towarzyszy” działalności gospodarczej wykonywanej przez
    Miasto i nie oznacza, że Miasto dokonuje czynności poza działalnością gospodarczą.
    Miasto pragnie zwrócić także uwagę na interpretację indywidualną z dnia 6 listopada 2024
    r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.889.2024.1.MSU, w której uznano w podobnej sprawie, iż
    „Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów
    wprawa prowadzi do wniosku, że usługi bezpłatnych przewozów środkami lokalnego
    transportu zbiorowego realizowane na podstawie uchwały Rady Miasta mieszczą się w
    celu prowadzonej przez Państwa Miasto działalności gospodarczej, tj. w zakresie
    zbiorowego transportu lokalnego. Do celów związanych z działalnością gospodarczą
    Państwa Miasta należy zaliczyć realizację obowiązków wynikających z wymienionych we
    wniosku uchwał polegających na zapewnieniu bezpłatnych przejazdów pojazdami
    komunikacji miejskiej na rzecz mieszkańców Gminy. Taki bowiem obowiązek na Państwa
    został nałożony przepisami uchwały, co w żadnym razie nie świadczy o tym, że takie
    nieodpłatne świadczenie usług przejazdów na rzecz mieszkańców Gminy odbywa się poza
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieodpłatne przejazdy dla mieszkańców Gminy
    podyktowane uregulowaniami uchwały wpisują się więc w ogólną działalność gospodarczą
    prowadzoną przez Miasto. Zatem, w przypadku realizowanych ww. usług bezpłatnych
    przewozów środkami lokalnego transportu zbiorowego, pomimo planowanego
    rozszerzenia zakresu osób uprawnionych do przejazdów środkami lokalnego transportu
    zbiorowego na mieszkańców Gminy przesłanka wynikająca z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie
    zostanie spełniona, co wyklucza uznanie tej czynności za odpłatne świadczenie usług w
    świetle ww. przepisu. Zatem usługi bezpłatnych przewozów środkami lokalnego
    transportu zbiorowego realizowane na rzecz mieszkańców Gminy wykonywane
    nieodpłatnie nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na
    niewypełnienie przesłanek zawartych w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, ponieważ nieodpłatne
    świadczenie ww. usług będzie się odbywało w związku z prowadzoną przez Miasto
    działalnością w ramach wykonywanych zadań własnych”.
    Takie podejście znajduje również poparcie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 13 października 2020 r., sygn. I FSK 2038/17, w którym Sąd orzekł, że „Prawidłowo
    więc Sąd pierwszej instancji uznał, że świadczenie usługi komunikacji miejskiej w zakresie
    przewozów nieodpłatnych, wynikających z uchwał Rady Gminy nie jest odrębnym
    przedmiotem działalności Gminy i nie można przyjąć, by świadczenie tych usług odbywało
    się poza działalnością gospodarczą Gminy. Wbrew temu co zarzuca organ oceny tej nie
    podważa w żaden sposób to, że ulgi przysługują w oparciu o uchwałę Rady Gminy. To, że
    radzie miejskiej przysługują kompetencje do określenia zasad korzystania z urządzeń
    użyteczności publicznej samo przez się nie oznacza, że w każdym takim przypadku działa
    ona w ramach władztwa publicznego. Istotne jest bowiem to, jakiej materii dotyczy taka
    uchwała. Czy odnosi się ona do działań władczych tego organu, czy też nie. Słusznie Sąd
    pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, że gdyby fakt określania ulg w drodze uchwały

    miał przesądzać o tym, czy materia, której dotyczy uchwała jest zadaniem władczym
    gminy, czy też nie, to należałoby uznać, że określenie cen biletów za przejazdy, które
    następuje w drodze uchwały tego organu, jest także działaniem władczym gminy”.
    Skoro zatem, wydatki na infrastrukturę autobusową będą związane wyłącznie z
    prowadzoną przez Miasto działalnością gospodarczą i dokonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi VAT, Miastu powinno przysługiwać w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od przedmiotowych wydatków.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 26 września 2022 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.617.2022.1.AK, wskazano, że „Rozliczenie podatku naliczonego
    na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będzie spełniony. W
    analizowanym przypadku wydatki ponoszone na nabycie usług organizacji transportu od
    Spółek będą związane - jak rozstrzygnięto wyżej - z wykonywaniem przez Państwa Gminę
    odpłatnych usług transportu zbiorowego, niekorzystających ze zwolnienia od podatku
    VAT. Tym samym stosownie do uregulowań art. 86 ust. 1 ustawy, Państwa Gminie będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie usług organizacji przewozów pasażerskich świadczonych przez
    Spółki na rzecz Gminy. Prawo to będzie przysługiwać pod warunkiem niezaistnienia
    okoliczności wskazanych w art. 88 ustawy”.
    Podobne podejście zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego
    2017 r., sygn. 1061-IPTPP2.4512.487.2016.3.KK, zgodnie z którą „w przypadku zakupów,
    które Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować wyłącznie do działalności
    gospodarczej, nie jest zobowiązany do obliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy”.
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja
    2017 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.39.2017.2.AP, w której czytamy, że „Jednakże, w tym
    miejscu należy wskazać, że Miasto będzie miało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego, w całości z faktur dokumentujących zakup biletomatów, gdyż jak wynika z
    okoliczności sprawy wydatki te będą służyły działalności opodatkowanej podatkiem VAT
    (sprzedaż biletów komunikacji miejskiej)”.
    Ponadto, Wnioskodawca w odniesieniu do innej realizowanej przez siebie inwestycji
    uzyskał interpretację indywidualną z dnia 22 marca 2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.905.2017.2.JM, w której potwierdzono, że „Wobec powyższego, podatek naliczony
    związany z wydatkami na nabycie autobusów niskoemisyjnych, doposażenie stacji obsługi
    pojazdów w zajezdni autobusowej, budowę budynku technicznego oraz doprowadzenie
    przyłączy z kotłowni do budynku administracyjnego, budowę budynku/kontenera
    zlokalizowanego przy końcowym przystanku autobusowym będzie podlegał odliczeniu w
    całości”.
    W odniesieniu do związku nieodpłatnych świadczeń z działalności gospodarczą, Miasto
    pragnie również zwrócić uwagę, że także w innych niż transport publiczny obszarach
    działalności jednostek samorządu terytorialnego, organy potwierdzają, że zwolnienie z
    opłat niektórych usługobiorców wpisuje się w działalność gospodarczą prowadzoną przez
    te jednostki. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2024 r., sygn. 0111-
    KDIB3-2.4012.111.2024.1.DK, dotyczącej funkcjonowania basenu, uznano, iż „W związku z
    powyższym, nie są Państwo zobowiązani do odliczania podatku naliczonego z tytułu
    Wydatków poniesionych w ramach Inwestycji, zgodnie ze sposobem określenia proporcji,
    o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, ze względu na nieodpłatne świadczenie
    usług wstępu i korzystania z Obiektu dla dzieci do lat 3 oraz chętnych osób w dniu
    otwarcia Obiektu.

    Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, mają Państwo prawo do odliczenia pełnej
    kwoty podatku VAT naliczonego z tytułu Wydatków poniesionych w ramach Inwestycji.
    Wynika to z faktu, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a
    Wydatki mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT i wykonywanymi w ramach tej działalności czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT. Prawo to przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek
    negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy o VAT”.
    Takie podejście zostało także zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 15
    września 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.343.2023.3.DP, w świetle której „Biorąc pod
    uwagę przywołane przepisy ustawy oraz okoliczności rozpatrywanej sprawy, należy
    stwierdzić, że nieodpłatne usługi, polegające na zwolnieniu od wnoszenia opłat dla
    wskazanych podmiotów, będą świadczone przez Państwa wyłącznie w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wskazali
    Państwo, że dzieci zwolnione z opłat nie mogą samodzielnie korzystać z basenu, a ich
    opiekunowie będą musieli uiścić opłatę za bilet, oraz że opiekunowie profesjonalni będą
    zwolnieni z opłat, ale i ich klienci zapłacą za bilet. Oznacza to, że wejścia nieodpłatne będą
    dopuszczone wyłącznie w przypadkach, gdy będą konieczne do realizacji wejść
    odpłatnych. W tym przypadku brak jest podstaw, by dzielić aktywność Gminy w zakresie
    odpłatnej sprzedaży biletów na basen na opodatkowane usługi świadczone w sferze
    działalności gospodarczej oraz w zakresie zwolnionych od opłat wejść na basen dla
    określonych grup osób na usługi spoza systemu VAT”.
    Podsumowując, Wnioskodawca jest zdania, że Miastu będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia pełnej kwoty VAT od ponoszonych w ramach Projektów wydatków na
    infrastrukturę autobusową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy

    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem
    co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z
    powyższym czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta tej czynności. Taka definicja świadczenia usług jest wyrazem realizacji
    powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług wszelkich transakcji
    wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć
    pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia.
    Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Związek bezpośredni występuje
    wówczas, gdy nabywane towary i usługi służą dalszej odsprzedaży lub też w bezpośredni
    sposób wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim mówimy wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z
    całokształtem funkcjonowania podmiotu, a więc w sposób pośredni wiążą się z

    działalnością gospodarczą i z osiąganymi przychodami. Aby wskazać, czy określone zakupy
    mają związek pośredni musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy między dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów
    z działalnością gospodarczą występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania przychodu, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów.
    Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności
    opodatkowanych zalicza się koszty reklamy, wydatki związane z udziałem w targach,
    konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, obsługi prawnej.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 tej ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że zamierzają zrealizować inwestycje pn. „...” oraz „...”
    (dalej: Projekty). W ramach Projektów nabędą Państwo m.in. następujące towary/usługi:
    · ... (etap II),
    · ... (etap III),
    · ... (etap II),
    · ...(etap III),
    · ... (etap III).
    W celu świadczenia usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego Miasto zawarło z
    Miejskim Zakładem Komunikacyjnym Spółka z o.o. umowę wykonawczą o świadczenie
    usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Infrastruktura będąca przedmiotem

    wniosku zostanie udostępniona MZK na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia.
    Infrastruktura będzie służyła Spółce wyłącznie do realizacji zawartej z Miastem umowy
    wykonawczej o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Operator w zakresie lokalnego transportu zbiorowego będzie działać w imieniu i na rzecz
    Miasta. Przychody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej będą przychodami Miasta.
    Miasto będzie rozliczać VAT należny z tytułu świadczenia odpłatnych usług publicznej
    komunikacji zbiorowej.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania
    odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Wskazali Państwo, że Infrastruktura będąca przedmiotem wniosku zostanie udostępniona
    MZK na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia.
    Zatem w celu dokonania oceny czynności nieodpłatnych pod względem skutków, jakie
    mogą wywoływać w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług punktem
    wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności
    gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te „towarzyszą”
    działalności gospodarczej.
    W przypadku stwierdzenia, że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności
    gospodarczej, przedmiot działalności danego podatnika, wówczas nie będą one podlegać
    opodatkowaniu ww. podatkiem, jak również nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami. W takim przypadku będziemy mieli
    do czynienia z podatnikiem prowadzącym działalność o charakterze mieszanym (tj.
    działalność gospodarczą oraz działalność inną niż działalność gospodarcza).
    W związku z tym, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy czynności wskazane w opisie
    sprawy będą wykonywane przez Państwa w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, uwzględniając cele prowadzonej przez Państwa działalności.
    Zatem w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować czy wszystkie ww. działania
    pozostają w związku z działalnością gospodarczą Państwa Miasta, związaną z odpłatną
    usługą publicznej komunikacji zbiorowej.
    Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca
    1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

      2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
      3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań
      o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Realizacja zadań własnych następować może także w drodze dostawy towarów i
    świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do
    zasady odpłatnych). Dodać jednocześnie należy, że wykonywanie wskazanych wyżej zadań
    może odbywać się w dwojakim charakterze, tj. wykonywanej władzy publicznej lub w
    warunkach działalności gospodarczej.
    Jednocześnie podkreślenia wymaga, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.
    Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15
    ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w
    przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu
    komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest
    opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie
    uprawnień i obowiązków podmiotów takich jak jednostki samorządu terytorialnego należy
    mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do
    niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za
    podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Przedmiot działalności Państwa Miasta stanowi m.in. zapewnienie lokalnego transportu
    zbiorowego. Wykonywane w tym zakresie czynności, za które pobierana jest opłata (w
    formie biletów) stanowią niewątpliwie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Do celów związanych z działalnością gospodarczą należy zaliczyć również realizację
    obowiązków wynikających z ustaw oraz aktów prawa miejscowego (uchwał), polegających
    na zapewnieniu bezpłatnych przejazdów pojazdami komunikacji miejskiej na rzecz
    określonych grup społecznych.
    Takie bowiem obowiązki, polegające na zapewnieniu bezpłatnych przejazdów
    komunikacją miejską na rzecz określonych grup pasażerów, wynikają z przepisów
    konkretnych ustaw oraz Uchwał Rady Miejskiej, co w żadnym razie nie świadczy o tym, że
    te nieodpłatne świadczenia usług przejazdów odbywają się poza prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Nieodpłatne przejazdy dla określonych grup społecznych
    podyktowane uregulowaniami ustaw oraz aktów prawa miejscowego wpisują się więc w
    ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez Państwa Miasto.
    Z analizy przedstawionych okoliczności oraz przytoczonych powyżej przepisów prawa
    wynika zatem, że infrastrukturę autobusową objętą zakresem pytania będą Państwo
    wykorzystywać do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (świadczenie odpłatnych
    usług publicznej komunikacji zbiorowej oraz nieodpłatnych usług przewozowych dla grup
    wskazanych w ustawach i uchwałach Rady Miejskiej).
    Wobec powyższego, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty
    podatku VAT od ponoszonych w ramach Projektów wydatków na infrastrukturę
    autobusową objętą zakresem pytania. Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów
    prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie
    kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem
    rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je
    traktować indywidualnie.
    Odnośnie natomiast powołanych wyroków sądów administracyjnych zaznaczam, iż wyroki
    sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i
    co do zasady, wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych
    sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.