Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.10.2015.BRT
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-03-13
Teza: „Czy po sprzedaży w 2012 r. całej nieruchomości (grunt + pracownia krawiecka + budynek mieszkalny) otrzymaną cenę będzie musiała wliczyć, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przychód firmy za dany rok podatkowy?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2012 r. Nr IPTPB1/415-226/11-4/KO, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 04 października 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 05 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości, wykorzystywanej w pozarolniczej działalności gospodarczej, niewprowadzonej do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając na podstawie § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 10 stycznia 2012 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży części nieruchomości wykorzystywanej na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Interpretacja wydana została na wniosek Pani …z dnia 04 października 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia 05 grudnia 2011 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni, na otrzymanej w spadku w dniu 3 stycznia 2000 r., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego, nieruchomości o powierzchni 525 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w styczniu 2002 r. rozpoczęła rozbudowę o budynek – pracownię krawiecką (zgodnie z przepisami prawa – na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego i wydanego pozwolenia na budowę).

W styczniu 2006 r., po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni rozpoczęła jednoosobową działalność gospodarczą z siedzibą firmy mieszczącą się przy ul. G. Początkowo działalność prowadzona była w części budynku mieszkalnego, a później, po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie (grudzień 2007 r.), w nowo wybudowanym budynku pracowni krawieckiej.

Budynki (mieszkalny, pracownia krawiecka) posadowione na ww. nieruchomości nie były nigdy ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, amortyzowane, a także kwoty wydatkowane na budowę pracowni i modernizację budynku mieszkalnego, nie stanowiły kosztów w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Obecnie - w sierpniu 2011 r. - Wnioskodawczyni zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. W 2012 r. planuje sprzedać nieruchomość gruntową wraz z nieruchomością wykorzystywaną na pracownię krawiecką i wykorzystywaną na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano pytania:

Czy po sprzedaży w 2011 r. lub 2012 r. posiadanej nieruchomości gruntowej w części wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, Wnioskodawczyni będzie musiała wliczyć przychód, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przychody firmy za dany rok podatkowy? Czy po sprzedaży w 2012 r. całej nieruchomości (grunt + pracownia krawiecka + budynek mieszkalny) otrzymaną cenę będzie musiała wliczyć, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przychód firmy za dany rok podatkowy?

Organ upoważniony wskazał, że „Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące opodatkowania przychodu ze sprzedaży części nieruchomości wykorzystywanej na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej nieruchomości. Natomiast kwestia opodatkowania przychodu ze sprzedaży pozostałej części nieruchomości gruntowej wraz z nieruchomością przeznaczoną na cele mieszkalne będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.”

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna wliczać uzyskanej kwoty ze sprzedaży ww. nieruchomości w przychody firmy, gdyż nie ujęła jej w ewidencji środków trwałych i kwoty wydatkowane na wybudowanie pracowni krawieckiej, wykorzystanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, nie stanowiły kosztów z tego tytułu.

W uzupełnieniu wniosku, z dnia 5 grudnia 2011 r., Wnioskodawczyni wskazała, iż Jej zdaniem nie powinna wliczać uzyskanej kwoty ze sprzedaży całej nieruchomości w przychody firmy, gdyż nie ujęła gruntu, budynku mieszkalnego i pracowni krawieckiej w ewidencji środków trwałych. Ponadto kwoty wydatkowane na wybudowanie pracowni krawieckiej wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz modernizacją budynku mieszkalnego nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 10 stycznia 2012 r. Nr IPTPB1/415-226/11-4/KO, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe stwierdzając m.in., że „(…) przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, nie wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy. (\`(...)\`).”

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.

Jednym ze źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód uzyskany z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit.a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Problematyka, na gruncie przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiedniego kwalifikowania do źródła przychodów odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, była przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych, które nie było jednolite.

Wobec zaistniałej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął w dniu 17 lutego 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 8/13, w której stwierdził, że „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.”

Po wydaniu uchwały, w przedmiotowym zakresie, ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 408/12, wyrok NSA z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 912/12, wyrok NSA z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1426/12, wyrok WSA w Opolu z dnia 04 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 233/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 288/14, która zgodna jest z podjętą przez NSA uchwałą.

Odnosząc się zatem do opisanego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego stwierdza się, że skoro wykorzystywana przez Wnioskodawczynię na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomość zabudowana budynkiem użytkowym (pracownia krawiecka) nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych, to jej odpłatne zbycie nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej wymienionej w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12,00-916 Warszawa.