Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.66.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: Dotyczy ustalenia, czy koszt uzyskania przychodu
Wnioskodawcy z tytułu poniesionych wydatków związanych z
nabyciem i remontem nieruchomości stanowiącej wspólną
inwestycję zostanie rozpoznany w momencie sprzedaży
nieruchomości przez Inwestora na podstawie otrzymanej noty
księgowej jako koszt bezpośredni.
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycja wspólna
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Wspólne
źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,
    czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy z
    tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem i remontem nieruchomości
    stanowiącej wspólną inwestycję zostanie rozpoznany w momencie sprzedaży
    nieruchomości przez Inwestora na podstawie otrzymanej noty księgowej jako koszt
    bezpośredni.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 marca 2025 r. (wpływ 26 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce będącą czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie (...). Spółka nabywa
    nieruchomości, które następnie remontuje i sprzedaje z zyskiem.
    Wnioskodawca planuje realizację dalszych inwestycji w nieruchomości i w tym celu planuje
    rozpocząć współpracę z podmiotami trzecimi, osobami fizycznymi oraz osobami
    prawnymi dalej zwanymi inwestorami. Planowana współpraca miałaby odbywać się na
    zasadzie umowy o wspólnym przedsięwzięciu, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805
    ze zm. – winno być: t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.).
    W ramach umowy o współpracy inwestor nabywałby nieruchomości we własnym imieniu,
    ale na wspólną rzecz. Jednocześnie inwestor zapewniałby środki na zakup materiałów i
    usług niezbędnych do remontu nabytej wcześniej nieruchomości.
    Wnioskodawca w całości odpowiedzialny będzie za przygotowanie transakcji zakupu i
    sprzedaży nieruchomości, za zorganizowanie remontów czy wykończenia. Wnioskodawca
    nie będzie ponosił wydatków remontów czy wykończenia, ale będzie ujmował je w swojej
    ewidencji podatkowej w takiej mierze, w jakiej odpowiadają ustalonej w umowie o
    współpracy proporcji.
    Zawarta umowa będzie zawierała postanowienia wskazujące, że podział zysku nastąpi na
    podstawie noty księgowej, w której zostanie wskazany przychód ze sprzedaży
    nieruchomości oraz koszty uzyskania przychodu w proporcjonalnym podziale po 50%.
    Następnie wyliczony w ten sposób zysk zostanie przekazany przez inwestora do
    Wnioskodawcy na rachunek bankowy.
    Sprzedaż nieruchomości przez Inwestora będzie udokumentowana notarialną umową
    sprzedaży i będzie opiewała na pełną kwotę wartości nieruchomości. Zysk ze sprzedaży
    zostanie podzielony pomiędzy stronami umowy poprzez notę księgową, której wyliczenie
    będzie odpowiadało alokacji przychodów i kosztów zgodnie z ustaloną pomiędzy stronami
    proporcją podziału tego zysku w umowie wspólnej inwestycji.
    Po sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca wraz z inwestorem dokonają podziału zysku
    w przewidzianej w umowie o współpracy proporcji. Wnioskodawca w momencie
    sprzedaży nieruchomość rozpozna przychód ze sprzedaży w takiej mierze, w jakiej
    odpowiada ustalonej w umowie o współpracy proporcji.

    Następnie Wnioskodawca otrzyma od inwestora notę księgową, w której wskazany
    zostanie przychód z inwestycji z wyszczególnieniem przychodu Wnioskodawcy oraz
    wskazane zostaną koszty przypadające na Wnioskodawcę.
    Przychód podatkowy Wnioskodawcy oraz koszty uzyskania przychodów zostaną
    uwzględnione w ewidencji podatkowej na podstawie noty księgowej.
    W uzupełnieniu wniosku z 25 marca 2025 r. wskazali Państwo, że:
    Inwestor odpowiedzialny będzie za:
    Nabycie we własnym imieniu nieruchomości na wspólną (inwestora i Wnioskodawcy)
    rzecz. Zapewnienie środków do realizacji transakcji zakupu nieruchomości oraz remontu.
    Wnioskodawca odpowiedzialny będzie za:
    Zapewnienie wiedzy i know-how dotyczących rynku nieruchomości, w tym wytypowanie
    nieruchomości do zakupu, znalezienie podwykonawców do wykonania remontu,
    zapewnianie organizacji formalności związanych z zakupem nieruchomości oraz
    poszukiwanie nabywców nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy z
    tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem i remontem nieruchomości
    stanowiącej wspólną inwestycję zostanie rozpoznany w momencie sprzedaży
    nieruchomości przez Inwestora na podstawie otrzymanej noty księgowej jako koszt
    bezpośredni?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 25
    marca 2025 r.)
              1Zgodnie z art. 353 ustawy Kodeks cywilny (k.c.), strony zawierające umowę mogą ułożyć
    stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się
    właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    W myśl tego przepisu strony mogą, w ramach prowadzonych działalności, zawrzeć
    umowę, której przedmiotem będzie wspólne przedsięwzięcie (inwestycja), i w której
    strony uregulują zasady dokonywania rozliczenia przychodów oraz ponoszonych kosztów.
    A zatem, zwrot „wspólne przedsięwzięcie” należy postrzegać jako wszelkiego rodzaju
    projekty, których realizacja wiąże się z udziałem co najmniej dwóch podmiotów
    niezwiązanych formalnie strukturą organizacyjną. Wspólne przedsięwzięcie
    charakteryzuje się wspólnym działaniem podejmowanym w celu realizacji zamierzonego
    celu. Wspólne przedsięwzięcie (umowa konsorcjum, spółka cicha), polega w istocie na
    dokonaniu wspólnej sprzedaży nieruchomości. Zysk z tytułu takiej umowy będzie
    przypadał proporcjonalnie do udziału w zyskach wskazanego w zawartej umowie. Łączne
    koszty i łączne przychody powinny zostać przypisane stronom umowy zgodnie z udziałem
    w zysku, a następnie rozliczone zgodnie z zasadami przeznaczonymi dla formy prawnej i
    wybranej formy opodatkowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, rozliczenie pomiędzy dwoma stronami powinno odbywać w
    sposób przewidziany w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „u.p.d.o.p.”), tj. w taki sposób, iż koszt nabycia nieruchomości oraz materiałów i
    usług związanych z remontem są ponoszone przez Wnioskodawcę w takiej mierze, w jakiej
    ustalano w umowie współpracy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.
    będzie bezpośrednio związany z przychodem, poniesionym w roku podatkowym i tym
    samym koszt uzyskania przychodu będzie potrącalny w roku podatkowym, w którym
    osiągnięty został przychód. Koszty uzyskania przychodów będą ujmowane zgodnie z
    proporcją wynikającą z zawartej umowy o wspólnej inwestycji przy uwzględnieniu zasad
    wynikających z art. 15 ust 1. u.p.d.o.p. oraz potrącalne będą zgodnie z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.
    p. na podstawie otrzymanej noty księgowej.

    Spółka będzie zatem uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    poniesionych wydatków związanych z nabyciem i remontem nieruchomości stanowiącej
    wspólną inwestycję w okresie, w którym (zostaną – przypis Organu) osiągnięte
    odpowiadające im przychody, czyli w momencie sprzedaży nieruchomości przez Inwestora
    na podstawie otrzymanej od Inwestora noty księgowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Kwestie osiągania przychodów i rozliczania kosztów związanych z udziałem we wspólnym
    przedsięwzięciu, uregulowane są w art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
    W myśl natomiast art. 5 ust. 2 ustawy o CIT:
      Zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów
      uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
      zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub
      podatku.
    Podkreślić należy, że przepis art. 5 ustawy o CIT określa sposób podziału i opodatkowania
    przychodu ze źródeł przychodów będących źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego
    podatnika, z wyjątkiem przychodów z udziału w spółce będącej osobą prawną. Ponieważ
    identyczne reguły dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg
    podatkowych, komentowany przepis w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze
    wspólnych źródeł przychodów oraz wymiaru podatku od tego dochodu. Przychody ze
    źródeł wspólnych opodatkowuje się osobno u każdego z podatników. Przychód z
    omawianych źródeł stanowi taką część przychodu wspólników ze wspólnego
    przedsięwzięcia, jaka odpowiada udziałowi podatnika. Ustalona w powyższy sposób suma
    przychodu podlega łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu przychodami
    podatnika.
    Zatem, z podatkowego punktu widzenia konsekwencją wspólnego przedsięwzięcia, jest to,
    że przychody każdego z uczestników wspólnego przedsięwzięcia po pomniejszeniu o
    koszty uzyskania przychodów opodatkowane są odrębnie u każdego z nich,
    proporcjonalnie do posiadanego udziału tym przedsięwzięciu.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy z tytułu poniesionych
    wydatków związanych z nabyciem i remontem nieruchomości stanowiącej wspólną
    inwestycję zostanie rozpoznany w momencie sprzedaży nieruchomości przez Inwestora
    na podstawie otrzymanej noty księgowej jako koszt bezpośredni.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z przywołanymi przepisami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich poniesionych wydatków, jeśli wykaże ich związek z prowadzoną d
    ziałalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągnięcia lub zachowania przychodu.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
      - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
      - wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
      - wydatek poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - wydatek został właściwie udokumentowany,
      - wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
        CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach,
    należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem
    kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
      - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu),
        oraz
      - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
        obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
        przychodu.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opo
    datkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu.
    Do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o
    kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

    - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
    - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Za koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których
    poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
    Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do
    przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
    podatkowego do dnia:
    1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
      później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
      podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
    2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
      tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani
      do sporządzania sprawozdania finansowego
    - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT wynika, że:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Z powyższych przepisów wynika, że koszty bezpośrednie potrącalne są, co do zasady w
    momencie uzyskania przychodu, z którymi ich poniesienie jest związane, tzn.
    pomniejszają one podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym dopiero w
    momencie, w którym zostanie uznany przychód, w celu uzyskania którego zostały
    poniesione. Natomiast w przypadku, gdy zostaną one poniesione po dniu, w którym mija
    termin złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym osiągnięto przychód,
    stanowią koszty uzyskania przychodu w roku następnym.
    Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z
    uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy:

      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Odnosząc się do ustalenia momentu rozpoznania kosztów uzyskania przychodu Państwa
    Spółki z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem i remontem nieruchomości
    stanowiącej wspólną inwestycję wskazać należy, że wydatki te mają bezpośredni związek z
    realizowaną inwestycją.
    Jak wskazano w art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
    Jak wskazano we wniosku, Spółka będzie ponosić wydatki w proporcji wynikającej z
    zawartej umowy współpracy. Zatem, Państwa Spółka jako uczestnik umowy powinna ująć
    jako koszty uzyskania przychodów wskazane we wniosku wydatki ponoszone w ramach
    wspólnego przedsięwzięcia w części wynikającego z umowy udziału Spółki we wspólnym
    przedsięwzięciu na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o CIT, przy uwzględnieniu zasad
    wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz potrącić je na zasadach wynikających z art.
    15 ust. 4 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, stwierdzić należy, że Spółka będzie uprawniona do rozpoznania
    kosztów uzyskania przychodu z tytułu poniesionych wydatków związanych z nabyciem i
    remontem nieruchomości stanowiącej inwestycję wspólną w ww. proporcji w okresie, w
    którym osiągnięto odpowiadające im przychody zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie ww. wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodu
    w ww. proporcji w momencie sprzedaży nieruchomości przez Inwestora na podstawie
    otrzymanej noty księgowej.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.