Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.562.2025.2.PSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości nabytej w
spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 października 2025 r. (wpływ 17
    października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    We wrześniu 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia Pani udziału w nieruchomości
    położonej w Polsce.
    Udział ten nabyła Pani w drodze dziedziczenia po bracie Pani zmarłego ojca (Pani wuju),
    który zmarł (...) czerwca 2019 r.
    Nieruchomość została wybudowana w latach 70-tych i nie była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej. Spadek po Pani wuju nabyła Pani z mocy ustawy. Złożyła Pani
    zeznanie SD-3 i zapłaciła Pani podatek od spadków i darowizn w wymaganym terminie.
    Sprzedaż udziału w nieruchomości nastąpiła aktem notarialnym (...) września 2025 r.
    W piśmie z 17 października, stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
      Odpowiedź: Tak, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    2. Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie
      obrotu nieruchomościami?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż udziału w
      nieruchomości nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
      Odpowiedź: Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
      zakresie obrotu nieruchomościami.
    3. W jaki sposób nieruchomość, której udział nabyła Pani w spadku, była
      wykorzystywana przez Panią od momentu jej nabycia do dnia sprzedaży?
      Odpowiedź: Nieruchomość, której udział nabyła Pani w spadku, nie była
      wykorzystywana przez Panią od momentu jej nabycia do dnia sprzedaży.
      Przedmiotowa nieruchomość nadaje się do generalnego remontu.
    4. Kiedy i na podstawie jakiej czynności prawnej (np. zakup, darowizna, spadek) Pani
      wuj nabył przedmiotową nieruchomość?
      Odpowiedź: Przedmiotową nieruchomość Pani wuj nabył na podstawie
      porozumienia z (...) czerwca 2012 r. (sygn. akt (...)) w drodze spadku.
    5. Czy po śmierci Pani wuja miał miejsce dział spadku? Jeśli tak, to proszę wskazać:
      a) datę działu spadku,
      b) czy dziale spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? A jeśli tak, to proszę wskazać jakie
        podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
      c) czy wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła
        wartość majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po
        spadkodawcy – Pani zmarłym wuju (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki
        jakie wchodziły w skład masy spadkowej)?
        Odpowiedź: Po śmierci Pani wuja nie było działu spadku.
    Pytania

    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż udziału w nieruchomości w 2025 r.
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy w związku z powyższą sprzedażą jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania
    podatkowego PIT-39?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, sprzedaż udziału w nieruchomości dokonana we wrześniu 2025 r. nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynął
    już pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Zgodnie z przepisami, pięcioletni termin liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spadku, tj. od końca 2019 r. Zatem upłynął
    on z końcem 2024 r. W rezultacie sprzedaż dokonana w 2025 r. nie generuje obowiązku
    podatkowego. W konsekwencji nie jest Pani również zobowiązana do złożenia zeznania
    PIT-39 za rok 2025.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli
    nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia
    przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze
    współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie
    jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma
    jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej
    oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
    korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 ustawy Kodeks cywilny).
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Aktem notarialnym z (...) września 2025 r. dokonała
    Pani odpłatnego zbycia Pani udziału w nieruchomości położonej w Polsce. Udział ten
    nabyła Pani w drodze dziedziczenia po bracie Pani zmarłego ojca (Pani wuju), który zmarł
    (...) czerwca 2019 r. Po śmierci Pani wuja nie było działu spadku. Spadek po Pani wuju
    nabyła Pani z mocy ustawy, a Pani wuj przedmiotową nieruchomość nabył na podstawie
    porozumienia z (...) czerwca 2012 r. w drodze spadku. Nieruchomość została wybudowana
    w latach 70-tych i nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Złożyła Pani
    zeznanie SD-3 i zapłaciła Pani podatek od spadków i darowizn w wymaganym terminie.
    Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Nieruchomość, której udział nabyła Pani w spadku, nie była wykorzystywana przez Panią
    od momentu jej nabycia do dnia sprzedaży. Przedmiotowa nieruchomość nadaje się do
    generalnego remontu.

    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią udziału w
    nieruchomości położonej w Polsce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie tej nieruchomości miało
    miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej
    nabycie.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt,
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży (...) września 2025 r. udziału w
    nieruchomości położonej w Polsce zauważam, że do nabycia przez Panią udziału w ww.
    nieruchomości doszło w drodze spadku po Pani zmarłym (...) czerwca 2019 r. wuju, który
    to nabył ww. nieruchomość w drodze spadku na podstawie porozumienia z (...) czerwca
    2012 r. A więc za datę nabycia udziału w tej nieruchomości należy uznać datę nabycia
    nieruchomości przez Pani wuja (spadkodawcę), czyli datę śmierci spadkodawcy Pani wuja.
    Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niewątpliwie upłynął.
    Zatem, odpowiadając na Pani pytanie wskazuję, że z uwagi na upływ 5-letniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    sprzedaż we wrześniu 2025 r. udziału w nieruchomości położonej w Polsce otrzymanej w
    spadku po Pani wuju, nie stanowi dla Pani przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym
    sprzedaż przez Panią ww. udziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych i nie jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39.
    Prawidłowo uważa Pani, że sprzedaż udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie jest Pani zobowiązana do złożenia
    zeznania PIT-39, jednak fakt ten wynika z innych przyczyn niż wskazała Pani we wniosku.
    Uzasadniając własne stanowisko stwierdziła Pani bowiem, że bieg 5-letniego terminu
    należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spadku, tj. od
    końca 2019 r. Zatem – w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna, przy prawidłowo
    wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za
    nieprawidłowe – Pani stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest

    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.