Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.420.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Ustalenie czy zapłacone odsetki od kredytu hipotecznego i
koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu (mieszkanie,
komórka lokatorska, miejsce parkingowe), tj. czynsz, energia,
woda i media; przemnożone zgodnie z przyjętą przez Pana
proporcją będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w
ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
internet
koszt
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2 stycznia 2019 r. Pana główną
    gałęzią działalności jest świadczenie usług (...). Jest Pan czynnym podatnikiem VAT, a Pana
    dochody uzyskane z prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowane są na
    zasadach ogólnych. Koszty ewidencjonuje Pan w księdze przychodów i rozchodów.
    Zakupił Pan mieszkanie finansowane kredytem hipotecznym w 2024 r., które zostanie
    oddane do użytku w drugim kwartale 2025 r. i w którym planuje Pan zamieszkać oraz
    prowadzić w nim działalność gospodarczą.
    Mieszkanie składa się z dwóch pokoi, salonu z kuchnią, łazienki oraz korytarza łączącego
                                          2pomieszczenia. Łączna powierzchnia użytkowa mieszkania to 68,82 m. Do mieszkania
                                    2przynależna jest komórka lokatorska o powierzchni 3,89 m oraz miejsce parkingowe w
                            2garażu podziemnym o powierzchni 12,5 m. Całość nieruchomości to powierzchnia 85,21
    2m.
                                    2Planuje Pan wyznaczyć jeden pokój o powierzchni 12,43 m jako główne miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej. Pozostałe pomieszczenia, w których prowadzona
    będzie działalność gospodarcza nie są przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na cele
    działalności gospodarczej, stąd niemożliwe jest ustalenie przez Pana dokładnej proporcji
    wykorzystania tych części na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni
    mieszkania. Racjonalnym jest zatem ustalenie proporcji procentowej dla pozostałych
    pomieszczeń na cele prowadzenia działalności gospodarczej na poziomie 30%.
    Powierzchnia działalności gospodarczej wynosić będzie: 12,43 m² plus 30% z pozostałych
    72,78 m² lokalu, co daje łącznie 34,26 m², czyli 40% całkowitej powierzchni 85,21 m².
    Umowa o kredyt hipoteczny została zawarta z bankiem A w 2024 r. na 30 lat. Spłaty
    odsetek od kredytu hipotecznego na zakup mieszkania, zgodnie z harmonogramem
    dokonuje Pan co miesiąc. Odsetki od kredytu są faktycznie płacone co miesiąc, zgodnie z
    harmonogramem spłaty kredytu.
    Po oddaniu mieszkania do użytkowania (odbiór od dewelopera), ponosić będzie Pan
    również koszty związane z jego używaniem i eksploatacją, takie jak: czynsz, koszty dostawy
    energii, elektrycznej, koszt dostawy wody, koszty ogrzewania, koszty wywozu śmieci,
    koszty dostawy Internetu i utrzymania łącza.
    Swoje usługi wykonuje Pan zdalnie za pomocą komputera i telefonu, które są Panu
    niezbędne do prowadzenia spotkań online z klientami. Pana praca wymaga od Pana
    dużego skupienia i ergonomii pracy. W mieszkaniu będzie miał Pan idealne warunki do
    skupienia się i ciszę, której Pan potrzebuje, aby dobrze świadczyć swoje usługi klientom.
    W mieszkaniu planuje Pan spotykać się również z klientami. W garażu podziemnym na
    miejscu parkingowym będzie Pan parkować swój samochód, który jest środkiem trwałym
    w Pana działalności.
    Komórka lokatorska będzie służyła Panu również jako magazyn.
    Wszystkie umowy cywilnoprawne: kredytowa i na dostawę wszelkich mediów są zawarte
    przez Pana, a płatności dokonywane są z Pana rachunku bankowego.

## Pytanie

Czy zapłacone przez Pana odsetki od kredytu hipotecznego i koszty na utrzymanie i
    korzystanie z lokalu (mieszkanie, komórka lokatorska, miejsce parkingowe), tj. czynsz,
    energia, woda i media - przemnożone zgodnie z przyjętą przez Pana proporcją będą
    stanowiły koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w odniesieniu do zadanego pytania, zapłacone przez Pana odsetki od
    kredytu hipotecznego oraz pozostałe wydatki eksploatacyjne (czynsz, media, prąd, woda),
    przemnożone przez ustaloną proporcję, stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    ponoszone w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z
    wyłączeniem kosztów określonych w art. 23. W szczególności art. 23 ust. 1 pkt 32
    wskazuje, że nie uważa się za koszt uzyskania przychodu naliczonych, lecz niezapłaconych
    lub umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym kredytów.
    Przepis ten warunkuje możliwość zaliczenia odsetek do kosztów ich rzeczywistą zapłatą,
    nie wyłączając przy tym kredytów hipotecznych. Przy szerokim rozumieniu kosztów
    podatkowych kluczowe jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem
    a osiąganym przychodem. Odsetki od tej części lokalu, która faktycznie służy działalności
    gospodarczej, nawet w sposób mieszany (czyli także do celów prywatnych), mogą być
    uznane za koszt podatkowy, o ile ich wysokość zostanie ustalona w racjonalnej,
    udokumentowanej proporcji – w Pana przypadku 40%.
    Wydatki te nie są związane z inwestycją, więc nie powiększają jej wartości w okresie
    realizacji.
    Stanowisko o możliwości proporcjonalnego rozliczenia kosztów znajduje potwierdzenie w
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS, m.in.:
    · z 3 kwietnia 2023 r., nr 0115-KDIT1.4011.55.2023.2.MK,
    · z 7 października 2022 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.646.2022.1.AA,
    · z 16 maja 2024 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.196.2024.2.KD.
    Uważa Pan, że wskazane wydatki – odsetki od kredytu hipotecznego, czynsz, rachunki za
    media – mają związek przyczynowy z Pana przychodami i zostały poniesione w celu ich
    uzyskania lub zabezpieczenia źródła. Nie są one wymienione w katalogu wyłączeń z art. 23
    ust. 1 ustawy PIT i są należycie udokumentowane.
    Ma Pan świadomość, że obowiązek wykazania związku między wydatkiem a przychodem
    każdorazowo spoczywa na podatniku. Dlatego uznaje Pan, że odsetki te mogą być
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli:
    · zostały faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku z przychodem,
    · nie stanowią kosztu inwestycji w okresie jej realizacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Z zasady ogólnej zawartej w powołanym przepisie wynika, że wydatek poniesiony przez
    podatnika może być uwzględniony przy ustalaniu dochodu do opodatkowania w sytuacji,
    gdy służy osiągnięciu przychodów, czyli istnieje związek przyczynowy, choćby pośredni,
    pomiędzy kosztem a możliwością uzyskania przychodów rozumianą również jako
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Jednocześnie wydatek ten nie może
    występować w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, określonych w
    art. 23 ustawy PIT. Również w judykaturze ugruntował się pogląd, w świetle którego
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym do uznania wydatku za
    koszt uzyskania przychodów konieczne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia
    gospodarczego ale i jego odpowiednie udokumentowanie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich
    wydatków pod warunkiem:
    · faktycznego poniesienia wydatku,
    · istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,
    · braku dokonanego wydatku w katalogu wydatków niestanowiących kosztów
      podatkowych, zawartym w art. 23 ustawy PIT,
    · odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.
    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga każdorazowo
    indywidualnej oceny z punktu widzenia związku z przychodami i racjonalności działania
    dla osiągnięcia przychodu. Jednocześnie decyzję o tym co jest celowe i potrzebne, czyli
    racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności gospodarczej, podejmuje podmiot
    prowadzący działalność. Dlatego też to obowiązkiem podatnika jest wykazanie, że dany
    wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu.
    Sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    nie jest jednak decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości, wynikającą z
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie każdy bowiem
    wydatek ponoszony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma na celu
    uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, wskazuje się, że:
      (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w
      związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania,
      lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym.
      Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
      przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
      działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
      prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
      przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
      uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
      konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i
      profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność
      poniesionego wydatku.
    wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430
    /11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

    Jednocześnie w odniesieniu do kosztów nieobjętych wyłączeniem z art. 23 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że kwestia ich związku z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych
    elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości – nie przesądza
    jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych kosztów do kategorii kosztów
    podatkowych.
    W przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej lokalu
    mieszkalnego należy przyjąć, że pomiędzy wydatkami związanymi z jego używaniem i
    eksploatacją, a prowadzoną działalnością istnieje taki związek przyczynowo-skutkowy, o
    którym mowa powyżej. Wydatki te mogą zatem zasadniczo stanowić koszt uzyskania
    przychodów. Należy jednak podkreślić, że wydatki związane z używaniem i eksploatacją
    nieruchomości mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności
    gospodarczej jedynie w takim zakresie, w jakim ww. nieruchomość będzie
    wykorzystywana na potrzeby tej działalności.
    Podkreślam, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów od wyodrębnienia – w dosłownym (fizycznym) sensie – pomieszczenia, w
    którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Podatnik powinien wskazać, określić,
    jaka część nieruchomości rzeczywiście służy prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, i dopiero wtedy może w odpowiednim udziale i w odpowiedniej proporcji
    zaliczyć poniesione wydatki do kosztów podatkowych.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
    · zakupił Pan mieszkanie sfinansowane kredytem hipotecznym, które zostanie oddane do
      użytku w II kwartale 2025 r.;
    · w mieszkaniu tym będzie Pan mieszkał oraz prowadził działalność gospodarczą;
    · oszacował Pan, że na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej będzie
      wykorzystywał Pan 40% całkowitej powierzchni mieszkania;
    · zamierza Pan zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu
      hipotecznego oraz płaty za czynsz, energię, wodę i media w proporcji, w jakiej
      mieszkanie będzie wykorzystywane jest na cele prowadzonej działalności
      gospodarczej.
    Odnosząc się zatem do kwestii zaliczenia do koszów uzyskania przychodów odsetek od
    kredytu hipotecznego wskazać należy, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym
      że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
        - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
        kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
        - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
        kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
        kapitału.
    Jednocześnie należy uznać, że w świetle art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia
    ich do kosztów uzyskania przychodów. Stosownie do tego przepisu:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Z kolei z art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy wynika, że:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od
      pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.
    Dlatego też stwierdzam, że odsetki są kosztem, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (zgodnie z art. 22 ust. 1
      cytowanej ustawy w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia
      źródła przychodów),
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze
    spłatą odsetek od kredytu.
    Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzam, że odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup
    mieszkania, które w części będzie wykorzystywane na prowadzoną działalność
    gospodarczą, będą mogły zostać zaliczone jako koszt uzyskania przychodu, zarówno w
    proporcji w jakiej mieszkanie będzie wykorzystywane na prowadzoną działalność
    gospodarczą oraz w proporcji w jakiej powierzchnie pomieszczeń użytku ogólnego
    wykorzystywane są na prowadzoną działalność gospodarczą.
    Podobnie wydatki związane z utrzymaniem mieszkania (tj. na czynsz, energia elektryczna,
    woda i media) w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię lokalu
    mieszkalnego, która będzie zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej, mogą być
    kosztem uzyskania przychodów, jeżeli zostaną racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    oraz właściwie udokumentowane.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że w ramach wydawania interpretacji nie prowadzę klasycznego
    postępowania podatkowego i opieram się na opisie sprawy. Dlatego też w interpretacji tej
    nie potwierdziłem, czy przyjęta przez Pana proporcja mieszkania – jaką Pan ustalił –
    wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest prawidłowa.
    Informacja ta bowiem stanowiła opis zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.