Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1152/09-5/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-12
Teza: Czy we Wspólnocie Mieszkaniowej opłaty wnoszone przez właścicieli garaży na poczet pokrycia kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz indywidualnej stanowią przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który po uwzględnieniu kosztów kształtuje dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych, rozpatrując następujące przypadki: a) właściciel garażu jest osobą fizyczną i posiada także lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym Wspólnoty, b) właściciel garażu jest osobą fizyczną i posiada tylko garaż w budynku mieszkalnym Wspólnoty, c) właściciel garażu jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą i posiada także lokal mieszkalny wchodzący w skład budynku Wspólnoty Mieszkaniowej, d) właściciel garażu jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą i posiada tylko garaż w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej?
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; garaż; opłata; przychód; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2009 r. (data wpływu 16 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z opłat uiszczanych przez właścicieli garaży w przypadku, gdy:

*   właścicielem garażu jest osoba fizyczna i posiada także lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym Wspólnoty – **jest prawidłowe**,
*   właścicielem garażu jest osoba fizyczna i posiada tylko garaż w budynku mieszkalnym Wspólnoty – **jest nieprawidłowe**,
*   właścicielem garażu jest osoba prowadząca działalność gospodarczą i posiada także lokal mieszkalny wchodzący w skład budynku Wspólnoty Mieszkaniowej – **jest prawidłowe**,
*   właścicielem garażu jest osoba prowadząca działalność gospodarczą i posiada tylko garaż w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismami z dnia 26 stycznia 2010 r. (data wpływu 29 stycznia 2010 r.) oraz z dnia 09 lutego 2010 r. (data wpływu 12 lutego 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnotę Mieszkaniową tworzą właściciele lokali mieszkalnych oraz garaży, znajdujących się w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym jako PKOB 1122. Garaże znajdują się w kondygnacji podziemnej budynku, a ich ilość jest mniejsza niż ilość mieszkań. Każdy garaż stanowi samodzielny, odrębny lokal i posiada własną księgę wieczystą. Część z garaży należy do poszczególnych właścicieli lokali mieszkalnych, natomiast część należy do osób nie będących właścicielami mieszkań (osoby te posiadają tytuł prawny tylko do garażu).

Wśród właścicieli zarówno lokali mieszkalnych, jak i garaży, znajdują się zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prowadzące działalność gospodarczą, w tym również deweloper, będący właścicielem mieszkań i garaży, które nie zostały jeszcze sprzedane. W przyszłości Wspólnota Mieszkaniowa będzie miała w swoich zasobach dwa kolejne budynki mieszkalne wraz z garażami w kondygnacji podziemnej.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o własności lokali, każdy właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem swojego lokalu oraz zobowiązany jest uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, na które składają się m.in.: administrowanie, konserwacje, przeglądy techniczne, remonty, ubezpieczenie, energia elektryczna, utrzymanie czystości nieruchomości wspólnej.

W związku z powyższym, wszyscy członkowie Wspólnoty płacą zaliczki na poczet utrzymania części wspólnej nieruchomości, na fundusz remontowy oraz zaliczki związane z utrzymaniem swoich lokali – w tym m.in. wywóz nieczystości (umowa z dostawcą mediów zawarta przez Wspólnotę).

Wspólnota Mieszkaniowa nie osiąga dochodów z działalności gospodarczej – z tzw. pożytków, nie wynajmuje żadnych lokali, bowiem wszystkie lokale w budynku mają właścicieli w postaci osób fizycznych, osób prowadzących działalność gospodarczą oraz dewelopera.

Pismem uzupełniającym z dnia 26 stycznia 2010 r. Wnioskodawca doprecyzował opisany we wniosku stan faktyczny o następujące informacje.

1.  Większość użytkowników garaży posiada tytuł prawny w postaci prawa własności do garażu (akt notarialny). Pozostała część garaży, jak wspomniano we wniosku, jest w posiadaniu dewelopera i istnieje możliwość ich wynajmu osobom trzecim do czasu znalezienia nabywcy (tzn. podpisania aktu notarialnego). Reasumując, wszystkie garaże, które nie są w posiadaniu dewelopera, są sprzedane osobom fizycznym, bądź osobom prowadzącym działalność gospodarczą (na podstawie aktu notarialnego przenoszącego własność nieruchomości), zaś pozostała część to garaże, na które nie znaleźli się nabywcy, są one nadal w posiadaniu dewelopera i mogą one w tej sytuacji nie być użytkowane i „czekać” na znalezienie nabywcy, bądź też mogą być wynajęte przez dewelopera osobom trzecim na podstawie umowy najmu.
2.  Według posiadanych informacji przez Wspólnotę wszystkie garaże są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem (przechowywanie pojazdów).
3.  Według posiadanych informacji przez Wspólnotę, osoby prowadzące działalność gospodarczą nie prowadzą jej w zajmowanych przez nie lokalach mieszkalnych. Istnieje jednak prawdopodobieństwo, iż w przyszłości zdarzy się sytuacja, że w lokalu mieszkalnym będzie prowadzona działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy we Wspólnocie Mieszkaniowej opłaty wnoszone przez właścicieli garaży na poczet pokrycia kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz indywidualnej, stanowią przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który po uwzględnieniu kosztów kształtuje dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych, rozpatrując następujące przypadki:
    1.  właściciel garażu jest osobą fizyczną i posiada także lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym Wspólnoty,
    2.  właściciel garażu jest osobą fizyczną i posiada tylko garaż w budynku mieszkalnym Wspólnoty,
    3.  właściciel garażu jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą i posiada także lokal mieszkalny wchodzący w skład budynku Wspólnoty Mieszkaniowej,
    4.  właściciel garażu jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą i posiada tylko garaż w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej?
2.  Czy opłaty na poczet pokrycia kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz indywidualnej wnoszone przez właścicieli lokali mieszkalnych, będących osobami prowadzącymi działalność gospodarczą, stanowią przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który po uwzględnieniu kosztów kształtuje dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze.

Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 12 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1152/09-6/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów nr DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82 z dnia 05 marca 2008 r. „ … uzasadnione jest rozumienie pojęcia „zasoby mieszkaniowe” użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie tylko obejmującego lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego (\`(...)\`). W skład tak rozumianych zasobów mieszkaniowych wchodzą także tego rodzaju pomieszczenia jak np. piwnice, strychy, garaże \`(...)\`”.

W związku z powyższym, wszelkie opłaty wnoszone przez właścicieli garaży w sytuacjach przedstawionych w pytaniu 1 w pkt a), b), c), d), niezależnie od ich osobowości prawnej, na poczet pokrycia kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej i indywidualnej stanowią przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który po uwzględnieniu kosztów, kształtuje dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych, o ile dochód ten przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych (zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w przypadku, gdy właścicielem garażu jest osoba fizyczna i posiada także lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym Wspólnoty,
*   **nieprawidłowe** – w przypadku, gdy właścicielem garażu jest osoba fizyczna i posiada tylko garaż w budynku mieszkalnym Wspólnoty,
*   **prawidłowe** – w przypadku, gdy właścicielem garażu jest osoba prowadząca działalność gospodarczą i posiada także lokal mieszkalny wchodzący w skład budynku Wspólnoty Mieszkaniowej,
*   **nieprawidłowe** – w przypadku, gdy właścicielem garażu jest osoba prowadząca działalność gospodarczą i posiada tylko garaż w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903, ze zm.).

Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych.

Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej, zgodnie z art. 15 powyższej ustawy, są zaliczki wnoszone przez jej członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu.

Z punktu widzenia podatkowego, wspólnota mieszkaniowa jako jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej podlega przepisom ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, przychodami (…) są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków. Oznacza to, że środki pieniężne uiszczane przez właścicieli lokali tworzących wspólnotę stanowią w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jej przychód, w momencie ich otrzymania.

Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 1 tej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W przypadku wspólnoty mieszkaniowej będą to więc wszystkie wydatki ponoszone na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz inne wydatki, które pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 powyższej ustawy wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Z kolei, zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści powyższej regulacji, aby dochód podmiotów, o których w tym przepisie mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno – remontowe,
*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (zaliczki) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie będą zatem korzystały dochody wspólnot mieszkaniowych uzyskane z:

*   gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
*   innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Z przytoczonej powyżej definicji zasobów mieszkaniowych wynika, iż kluczowe znaczenie dla zaliczenia określonego obiektu (pomieszczenia) do tychże zasobów ma związek takiego obiektu z lokalem mieszkalnym, w szczególności, jeżeli umożliwia prawidłowe i normalne korzystanie z takiego lokalu. Garaże mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych, jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w budynku mieszkalnym lokali mieszkalnych albo wykorzystywane przez mieszkańców tego budynku. W przypadku natomiast, gdy garaże te służą osobom trzecim, nie użytkującym lokali mieszkalnych w zasobach Wspólnoty, tracą związek z celami mieszkaniowymi, gdyż są wykorzystywane w działalności innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Garażem jest osobna lub połączona z domem lub innym budynkiem konstrukcja przeznaczona do umieszczania w niej pojazdu w celu zabezpieczenia przed kradzieżą, warunkami atmosferycznymi i zabrudzeniem. Garaże mogą w nieruchomości być:

*   częścią nieruchomości wspólnej (której sposób i zasady użytkowania winni określić właściciele w umowie bądź uchwale),
*   pomieszczeniem przynależnym do innego, samodzielnego lokalu, jak np. mieszkania czy lokalu użytkowego,
*   samodzielnym lokalem (a więc odrębną nieruchomością lokalową), przeznaczoną na inne cele niż mieszkalne.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że część garaży jest w posiadaniu właścicieli lokali mieszkalnych, a część w posiadaniu osób nie będących właścicielami mieszkań. Część garaży, która nie została jeszcze sprzedana należy do dewelopera. Ponadto, wszystkie garaże są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem, tj. do przechowywania pojazdów. Wnioskodawca wskazał także, iż osoby prowadzące działalność gospodarczą nie prowadzą jej w zajmowanych przez nie lokalach.

Wobec powyższego, garaże – bez względu na formę własności – służące mieszkańcom lokali mieszkalnych będących w zasobach Wspólnoty Mieszkaniowej w celu zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych oraz wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem, dla którego zostały wybudowane, mieszczą się w pojęciu „zasoby mieszkaniowe”.

Zatem przychody uzyskane z opłat za garaże od osób posiadających w zasobach Wspólnoty lokale mieszkalne należy uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Tym samym, także ponoszone koszty stanowią koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a dochód powstały z tego tytułu korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z kolei przychody z opłat za garaże od osób trzecich (nie użytkujących lokali mieszkalnych w zasobach Wspólnoty Mieszkaniowej), należy traktować jako przychody niepochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co skutkuje, stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ww. ustawy, koniecznością opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu powstałego z tego tytułu.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz powołane wyżej regulacje prawne, stwierdzić należy, że przychody uzyskane z opłat wnoszonych przez właścicieli garaży posiadających tytuł prawny do lokalu mieszkalnego w zasobach Wspólnoty Mieszkaniowej, należy zaliczyć do gospodarki zasobami mieszkaniowymi, ponieważ opłaty te związane są ze składnikami kształtującymi zasób mieszkaniowy Wspólnoty stanowiący element gospodarki zasobami mieszkaniowymi. W związku z tym, dochód uzyskany w ten sposób jest zwolniony z opodatkowania w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem przeznaczenia go na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Natomiast przychody uzyskane z opłat wnoszonych przez właścicieli garaży nie będących mieszkańcami Wspólnoty Mieszkaniowej, tj. zamieszkujących poza Jej zasobami, nie mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z treści art. 17 ust. 1 pkt 44 powyższej ustawy i stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podlegają opodatkowaniu.

Podkreślenia wymaga także fakt, że norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości oraz powszechności opodatkowania i tym samym powinna być interpretowana w sposób niezwykle precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.