Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.6.2019.4.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-19
Teza: w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem pawilonu handlowego.
Słowa kluczowe: nieruchomości; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z 18 grudnia 2018 r. (data wpływu 9 stycznia 2019 r.), uzupełnionym 1 marca 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem pawilonu handlowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem pawilonu handlowego. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 19 lutego 2019 r. Znak: 0112-KDIL4.4012.9.2019.2.JK, 0111-KDIB2-2.4014.6.2019.3.SK, co też nastąpiło 1 marca 2019 r.

**We wniosku złożonym przez:**

Zainteresowanego będącego stroną postępowania:

*   „A” Spółka akcyjna,

Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:

*   Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i Wspólnicy Spółka jawna,

**przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

W dniu 15 grudnia 1991 r. została zawarta umowa spółki cywilnej, pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe „X” s.c. (czynny podatnik podatku VAT).

W dniu 6 lipca 2000 r. – wspólnicy spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Handlowe „X” s.c., dokonali zmiany umowy spółki cywilnej, poprzez wniesienie do spółki wkładu niepieniężnego. Wspólnicy S.R i J.F. wnieśli do spółki prawo wieczystego użytkowania działki nr 18/9, obręb 34 (dalej jako Działka nr 18/9) oraz prawo własności budynków i budowli, stanowiących odrębną nieruchomość. Na Działce nr 18/9 posadowiony był magazyn konsygnacyjny (dwukondygnacyjny, o pow. 412 m2), portiernia (jednokondygnacyjna, pow. 34 m2), magazyn (jednokondygnacyjny, o pow. 22 m2). Wieczystymi użytkownikami i właścicielami wymienionych budynków byli S.R. w ½ części oraz J.F. i K.F. na prawach wspólności ustawowej w ½ części.

W związku z dokonaniem zmiany umowy spółki cywilnej, w przedmiocie wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego w postaci prawa wieczystego użytkowania Działki nr 18/9 i prawa własności wymienionych budynków, posadowionych na Działce nr 18/9, S.R i J.F., na mocy umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego i własności budynków i budowli, zawartej w formie aktu notarialnego, przenieśli wymienione powyżej prawa do majątku spółki cywilnej, na współwłasność łączną wspólników, tj. J.W., M.M., S.R. i J.F. Wartość prawa wieczystego użytkowania wynosiła 1.663.349 zł, natomiast wartość budynków położonych na Działce nr 18/9 wynosiła 258.198 zł. Wniesiony wkład do spółki cywilnej nie stanowił wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. K.F. złożyła oświadczenie woli o wyrażeniu zgody na powyższe rozporządzenie wspólnym prawem i wniesienie przez jej męża J.F. udziału wynoszącego ½ części w prawie użytkowania wieczystego Działki nr 18/9 oraz udziału wynoszącego ½ części w prawie własności budynków i budowli znajdujących się na tej działce, stanowiących odrębną nieruchomość. Wniesienie wkładu w postaci wymienionej nieruchomości do spółki cywilnej nie stanowiło czynności podlegającej ustawie o podatku od towarów i usług i nie wiązało się dla wspólników wnoszących wkład z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W związku z przeniesieniem do spółki cywilnej prawa użytkowania wieczystego Działki nr 18/9, wspólnicy J.W., J.F., M.M., S.R., stali się współużytkownikami wieczystymi.

Spółka Przedsiębiorstwo Handlowe „X” s.c. przeprowadziła inwestycję budowlaną, polegającą na wyburzeniu wymienionych budynków znajdujących się na Działce nr 18/9 i w miejscu wyburzonych budynków, wybudowała nowy budynek w postaci pawilonu handlowego pod nazwą „Y”. Spółka cywilna Przedsiębiorstwo Handlowe „X” s.c. na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej, z dnia 20 marca 2001 r., przekształciła się w spółkę jawną - Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna (Zainteresowany niebędący stroną postępowania). Po zakończeniu budowy nowego pawilonu handlowego, spółka wprowadziła nowy budynek do ewidencji środków trwałych. Spółka z tytułu poniesionych wydatków na wybudowanie pawilonu handlowego, odliczyła podatek VAT. Wartość początkowa pawilonu handlowego na moment wprowadzenia do ewidencji środków trwałych wynosiła 5.959 081,97 zł.

W dniu 11 maja 2001 r. Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna zawarła umowę najmu z Przedsiębiorstwo Handlowe „X” spółka z o.o. (czynny podatnik VAT). Początkowo przedmiotem najmu była część budynku pawilonu handlowego i obejmowała powierzchnię użytkową 1.970,05 m2. Aneksem do umowy najmu z dnia 1 sierpnia 2002 r., zwiększono powierzchnię wynajmowaną i objęto umową najmu całą powierzchnię budynku.

Na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia 31 sierpnia 2001 r., zmianie uległo oznaczenie działki. Działka nr 18/9 będąca przedmiotem najmu zmieniła oznaczenie na działkę nr 1828, obręb 216.

Najemca wykorzystuje nieprzerwanie przedmiot najmu na działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i magazynowania wykładzin, chodników i dywanów. Miesięczny czynsz od początku najmu obejmuje kwotę netto oraz podatek VAT ze stawką podatku 23%.

Od dnia 1 stycznia 2005 r. do opłaty rocznej uiszczanej z tytułu użytkowania wieczystego był naliczany podatek VAT, który spółka jawna odliczała.

W dniu 1 sierpnia 2005 r., najemca – Przedsiębiorstwo Handlowe „X” spółka z o.o. zawarła umowę podnajmu z „M” sp. z o.o., na mocy której Przedsiębiorstwo Handlowe „X” spółka z o.o. podnajęła powierzchnię użytkową na pierwszym piętrze (1796 m2). Najmowana powierzchnia służy do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu meblami. Umowa podnajmu nie została rozwiązana.

Zgodnie z treścią protokołu uzgodnień do aktu notarialnego z dnia 27 maja 2009 r., Skarb Państwa sprzedał w drodze bezprzetargowej nieruchomość gruntową, obręb 216, stanowiącą działkę nr 1828, jej użytkownikowi wieczystemu, tj. Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna. Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, w formie aktu notarialnego, wygasło z mocy prawa uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. W dniu 1 lipca 2009 r. Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna na mocy umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego nabyła własność nieruchomości, składającej się z działki o nr 1828, obręb 216, za cenę powiększoną o należny podatek VAT. Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna odliczyła podatek VAT z ceny nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Po wybudowaniu budynku pawilonu handlowego, Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej.

Obecnie Zainteresowany będący stroną postępowania zamierza nabyć od Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” wspólnicy sp. jawna (Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania) nieruchomość zabudowaną pawilonem handlowym, będącą obecnie przedmiotem najmu, tj. nieruchomość zabudowaną składającą się z działki nr 1828, obręb 216. Obecnie, jak i na moment transakcji Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” wspólnicy sp. jawna oraz Zainteresowany będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Zawierając umowę sprzedaży będą działać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zainteresowany nie świadczy usług zwolnionych z VAT i co do zasady, posiada pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna nie wykorzystuje budynku pawilonu handlowego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Powierzchnia budynku pawilonu handlowego jest przedmiotem najmu komercyjnego.

Przedmiotem transakcji nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks Cywilny, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych lub na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) tejże ustawy w zw. z art. 2 pkt 4 lit. a) i b) tejże ustawy, w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku Nr 2)

Zdaniem Zainteresowanych, transakcja sprzedaży opisanej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W związku z czym, przedmiotowa transakcja dostawy nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych. Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 pkt 1 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży na kupującym.

Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie definiują czynności prawnych objętych opodatkowaniem, a więc w tej materii należy odwołać się do znaczenia nadanego im w przepisach prawa cywilnego a zwłaszcza do Kodeksu cywilnego. Zatem, zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę, przy czym stosownie do art. 555 ww. ustawy, przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio między innymi do sprzedaży praw majątkowych. Zawarcie umowy sprzedaży powoduje powstanie po stronie nabywcy (kupującego) obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jednak dokonując oceny opisanej we wniosku czynności cywilnoprawnej z punktu widzenia jej opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych rozstrzygnąć należy również kwestię opodatkowania takiej czynności podatkiem od towarów i usług. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się zakresie przedmiotowym ustawy, np. umowa sprzedaży, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Bowiem, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług (\`(...)\`)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa VAT) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o VAT. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z opisem sprawy, planowana transakcja nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym do opisanej transakcji, przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania.

Transakcja sprzedaży nieruchomości, tj. działki o numerze ewidencyjnym 1828, obręb 216, zabudowanej budynkiem pawilonu handlowego, będzie stanowić w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy według właściwej stawki VAT.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Zwolnienie to w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania, gdyż Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” wspólnicy sp. jawna nie wykorzystuje budynku pawilonu handlowego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Powierzchnia budynku pawilonu handlowego jest przedmiotem najmu komercyjnego.

W przypadku dostawy budynków zwolnienie od podatku VAT przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy VAT. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, co do zasady jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy VAT – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd stwierdził, że „wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Jak wynika z powyższego „pierwsze zasiedlenie” budynku (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia przedstawia się inaczej w sytuacji, gdy budynek został ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem, aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy VAT w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE Rady – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem).

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, prowadzi do wniosku, że może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że grunt jest zabudowany jednym budynkiem w postaci pawilonu handlowego. Po zakończeniu budowy nowego pawilonu handlowego w 2001 r., Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” sp. jawna wprowadziła budynek do ewidencji środków trwałych.

Spółka cywilna (przekształcona w spółkę jawną) z tytułu poniesionych wydatków na wybudowanie pawilonu handlowego, odliczyła podatek VAT. W dniu 11 maja 2001 r. Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” sp. jawna zawarła umowę najmu z Zainteresowanym. Początkowo przedmiotem najmu była część budynku pawilonu handlowego i obejmowała powierzchnię użytkową 1.970,05 m2. Aneksem do umowy najmu z dnia 1 sierpnia 2002 r., zwiększono powierzchnię wynajmowaną i objęto całą powierzchnię użytkową pawilonu handlowego.

Przeznaczony do sprzedaży budynek w okresie dwóch lat przed datą złożenia niniejszego wniosku nie był przedmiotem ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których wartość wyniosłaby lub przekroczyła 30% wartości początkowej. Analizując opis sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie transakcja sprzedaży budynku, o którym mowa we wniosku, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Z treści wniosku wynika bowiem, że budynek został wybudowany w 2001 r. przez Przedsiębiorstwo Handlowe „Z” i wspólnicy sp. jawna i następnie oddany do użytkowania w tym samym roku. Część budynku została oddana do odpłatnego korzystania na podstawie umowy najmu w 2001 r., by ostatecznie od 2002 r. oddać całość powierzchni budynku do odpłatnego korzystania na podstawie umowy najmu. Czynsz najmu od początku jest opodatkowany podatkiem VAT. W ocenie Zainteresowanego, do pierwszego zasiedlenia całego budynku pawilonu handlowego, w niniejszej sprawie, doszło z chwilą oddania całego budynku w najem, czyli w 2002 r. Na dzień dokonania planowanej transakcji sprzedaży ww. budynku pawilonu handlowego upłynie okres dłuższy niż dwa lata od jego pierwszego zasiedlenia. W konsekwencji planowana transakcja sprzedaży ww. budynku będzie spełniać przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Tak więc, skoro sprzedaż budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, to tym samym bezzasadnym jest badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.

Przepis art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ustanawia zasadę, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne podejmowane w ramach obrotu nieprofesjonalnego, natomiast obrót zawodowy (profesjonalny) objęty został podatkiem od towarów i usług. Z jego treści wynika zasada rozgraniczenia obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych od obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, jak również zasada wzajemnego wykluczenia tych obowiązków.

Powyższe oznacza, że nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych te czynności cywilnoprawne, których dokonanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Zauważyć jednak należy, że przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy konkretna czynność cywilnoprawna objęta jest zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (np. umowa sprzedaży) i jednocześnie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług albo zwolniona od tego podatku. Reasumując, w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 i uznania, że przedmiotowa dostawa nieruchomości, będzie spełniać przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, w świetle przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych i prawnych, będzie ona tym samym podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Zainteresowanych tylko i wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna z 14 marca 2019 r. Znak: 0112-KDIL4.4012.9.2019.3.JK.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają m.in. umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

W myśl natomiast art. 4 pkt 1 ww. ustawy – obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – stawki podatku od umowy sprzedaży wynoszą:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%,
2.  innych praw majątkowych − 1%.

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona. Przy czym, mimo zwolnienia z podatku od towarów i usług, wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie miało miejsca wówczas, gdy czynność będzie dotyczyć m.in. umowy sprzedaży a jej przedmiotem będzie m.in. nieruchomość.

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Zainteresowany będący stroną postępowania zamierza nabyć od Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nieruchomość zabudowaną budynkiem pawilonu handlowego znajdującym się na działce nr 1828. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy przedmiotem transakcji nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks Cywilny, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek powyższe zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy planowana transakcja – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności opodatkowaniem w podatku od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2019 r. Znak: 0112-KDIL4.4012.9.2019.3.JK. w zakresie podatku od towarów i usług Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „(…) transakcja sprzedaży budynku pawilonu handlowego posadowionego na działce nr 1828 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 29a ust. 8 ustawy. (…) Przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony”.

A zatem, skoro transakcja sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości zabudowanej pawilonem handlowym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, to powyższa czynność zgodnie z uregulowaniem zawartym art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Umowa sprzedaży będzie więc podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku na Nabywcy – Zainteresowanym będącym stroną postępowania – będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.