Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1058/13-3/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; korekta; lokal; lokal-sprzedaż lokalu; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2013 r. (data wpływu 25 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest m.in. budowa budynków mieszkalnych z przeznaczeniem na sprzedaż oraz wynajem nieruchomości. W m-cu październiku 2010 r. Zainteresowany nabył od dewelopera lokal z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej. W dniu 31 grudnia 2010 r. lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. VAT związany z nabyciem lokalu został odliczony w całości w deklaracji za miesiąc, w którym nastąpiło nabycie, tj. w październiku 2010 r. W dniu 1 marca 2013 r. została zawarta przedwstępna umowa kupna sprzedaży przedmiotowego lokalu. Zgodnie z postanowieniami umowy lokal został wydany nabywcy w dniu podpisania umowy, tj. 1 marca 2013 r., w okresie od września 2013 r. do sierpnia 2016 r. dokonywane będą wpłaty na poczet ceny sprzedaży lokalu, natomiast przeniesienie własności nieruchomości w formie aktu notarialnego nastąpi dopiero w roku 2016 (po spłaceniu 100% ceny lokalu).

Ponieważ wydanie nieruchomości nastąpiło 1 marca 2013 r., natomiast pierwsza zapłata na poczet ceny nabycia dopiero we wrześniu 2013 r. – obowiązek w podatku VAT powstał 31 marca 2013 r. Transakcja spełniała warunki do objęcia zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz.1054).

W związku ze zwolnieniem sprzedaży nieruchomości od podatku VAT – konieczne jest (zgodnie z art. 91) dokonanie korekty odliczonego przy nabyciu podatku naliczonego (zmiana przeznaczenia z wykorzystywania do czynności opodatkowanych na wykorzystanie do czynności zwolnionych z VAT).

W przypadku nieruchomości o wartości przekraczającej 15.000,00 zł okres korekty wynosi 10 lat. Korekcie podlega krotność 1/10 odliczonego podatku naliczonego, jaka wynika z ilości lat pozostających do końca okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym nieruchomość zostaje zbyta.

W opisanym wyżej przypadku dla celów podatku VAT zarówno sprzedaż (100% wartości lokalu) oraz korektę podatku wykazano w deklaracji za m-c marzec 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku wcześniejszego wydania nieruchomości – w przypadku Wnioskodawcy 1 marca 2013 r. należy również w deklaracji za m-c marzec 2013 r. dokonać korekty (w odpowiedniej proporcji uwzględniającej zmianę wykorzystania do czynności zwolnionych w 2013 r., tj. w wysokości 7/10) podatku naliczonego odliczonego wcześniej przy nabyciu?
2.  Czy zbycie należy potraktować jako czynność, która będzie miała miejsce dopiero w momencie podpisania aktu notarialnego sprzedaży, tj. w przypadku Zainteresowanego dopiero w roku 2016 i wówczas dokonać korekty podatku naliczonego odliczonego wcześniej przy nabyciu w roku 2010 (w proporcji uwzględniającej zmianę wykorzystania do czynności zwolnionych w roku 2016, a więc w wysokości 4/10)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno sprzedaż, jak i korektę (w wysokości 7/10 odliczonego przy nabyciu podatku naliczonego) należy wykazać w miesiącu wydania nieruchomości na podstawie umowy przedwstępnej, tj. w deklaracji za marzec 2013 r., mimo że do momentu przeniesienia własności aktem notarialnym nabywca nie może w pełni dysponować nieruchomością jak właściciel.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w dziale IX ustawy.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru (usługi) do realizacji czynności opodatkowanej – np. towar został wykorzystany (w całości lub w części) do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – powoduje konieczność weryfikacji odliczenia podatku naliczonego. Z drugiej natomiast strony stwarza również możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług, które początkowo przeznaczone do wykonywania czynności nieuprawniających do odliczenia ostatecznie zostają wykorzystane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisami art. 90 ust. 1 i 2 ustawy – w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli jednak nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy – proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy – po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy – w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W myśl art. 91 ust. 2a ustawy – obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy – korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Według art. 91 ust. 4 ustawy – w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy – przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Według art. 91 ust. 7a ustawy – w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy – w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy – jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy – w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

W myśl art. 91 ust. 8 ustawy – korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 91 ust. 9 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest m.in. budowa budynków mieszkalnych z przeznaczeniem na sprzedaż oraz wynajem nieruchomości. W październiku 2010 r. Zainteresowany nabył od dewelopera lokal z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych 31 grudnia 2010 r. VAT związany z nabyciem lokalu został odliczony w całości w deklaracji za miesiąc, w którym nastąpiło nabycie, tj. w październiku 2010 r. W dniu 1 marca 2013 r. została zawarta przedwstępna umowa kupna sprzedaży przedmiotowego lokalu. Zgodnie z postanowieniami umowy lokal został wydany nabywcy w dniu podpisania umowy, tj. 1 marca 2013 r., w okresie od września 2013 r. do sierpnia 2016 r. dokonywane będą wpłaty na poczet ceny sprzedaży lokalu, natomiast przeniesienie własności nieruchomości w formie aktu notarialnego nastąpi dopiero w roku 2016 (po spłaceniu 100% ceny lokalu). Ponieważ wydanie nieruchomości nastąpiło 1 marca 2013 r., natomiast pierwsza zapłata na poczet ceny nabycia dopiero we wrześniu 2013 r. – obowiązek w podatku VAT powstał 31 marca 2013 r. Transakcja spełniała warunki do objęcia zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy. W związku ze zwolnieniem sprzedaży nieruchomości od podatku VAT – konieczne jest (zgodnie z art. 91) dokonanie korekty odliczonego przy nabyciu podatku naliczonego (zmiana przeznaczenia z wykorzystywania do czynności opodatkowanych na wykorzystanie do czynności zwolnionych od VAT). W przypadku nieruchomości o wartości przekraczającej 15.000,00 zł okres korekty wynosi 10 lat. W opisanym wyżej przypadku dla celów podatku VAT zarówno sprzedaż (100% wartości lokalu) oraz korektę podatku wykazano w deklaracji za marzec 2013 r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii dokonania korekty (w odpowiedniej proporcji uwzględniającej zmianę wykorzystania do czynności zwolnionych w roku 2013, tj. w wysokości 7/10) podatku naliczonego odliczonego wcześniej przy nabyciu lokalu.

Jak wskazano w powołanym wcześniej art. 91 ust. 2 ustawy – w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat.

Roczna korekta w tym przypadku dotyczy jednej piątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Natomiast w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – korekty dokonuje się w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Roczna korekta w tym przypadku, dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Wnioskodawca wskazał, że nabył lokal w roku 2010 i wykorzystywał go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W roku 2013 doszło do transakcji zbycia nieruchomości. Dostawa ta zgodnie ze wskazaniem Zainteresowanego została objęta zwolnieniem od podatku.

Zatem, w związku z transakcją zbycia lokalu, Zainteresowany jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, ponieważ dojdzie do zmiany przeznaczenia tego towaru (lokalu).

W takim przypadku, jeśli od oddania do użytkowania nie minęło 10 lat to Zainteresowany będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ust. 4 i 5 ustawy.

Korekta ta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż (przekazanie).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wykorzystywał lokal od roku 2010 do roku 2013 do czynności opodatkowanych. Tym samym, za ten okres przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu lokalu – w wysokości 3/10.

Jak już wskazano korekta, dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lokalu za każdy rok. Zatem, Zainteresowany jest zobowiązany do dokonania korekty 7/10 kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lokalu.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w przypadku wydania nieruchomości (lokalu) 1 marca 2013 r. należy dokonać jednorazowej korekty podatku naliczonego – odliczonego wcześniej przy nabyciu lokalu, w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty (w odpowiedniej proporcji uwzględniającej zmianę wykorzystania do czynności zwolnionych w roku 2013, tj. w wysokości 7/10) w deklaracji za miesiąc marzec 2013 r.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie korekty podatku naliczonego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast kwestia dotycząca stanu faktycznego w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 20 lutego 2014 r. nr ILPP1/443-1058/13-2/MD.

Dodatkowo tut. Organ wskazuje, że przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy od dnia 1 stycznia 2014 r. uległ zmianie i obecnie brzmi: „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”. Również od 1 stycznia 2014 r. obowiązuje przepis art. 90 ust. 9a ustawy. Wskazane zmiany zostały wprowadzone mocą ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Wskazać należy, że w niniejszym rozstrzygnięciu nie dokonano oceny prawidłowości zastosowania do sprzedaży lokalu będącego przedmiotem zapytania, zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wskazane zwolnienie przyjęto jako element stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.