Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.790.2025.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Opodatkowanie udostępniania przez Gminę stanowisk
handlowych/pawilonów handlowych za poborem opłaty
rezerwacyjnej/opłaty eksploatacyjnej/na podstawie
odpłatnych umów najmu oraz pełne prawo do odliczenia VAT
naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących
Wydatki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
odliczenia-prawo do odliczenia
opłata-opłata targowa
targowisko
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
1

naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. 2024, poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o
    samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność
    do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone m.in. w art. 7
    ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne.
    Do zadań własnych Gminy wymienionych w ustawie o samorządzie gminnym należą m.in.
    sprawy z zakresu targowisk i hal targowych (art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie
    gminnym).
    Mając na uwadze powyższe, Gmina w ramach swojej działalności prowadzi targowisko
    (dalej: „Targowisko”), obejmujące plac targowy oraz pawilony handlowe. Targowisko
    stanowi własność Gminy i to Gmina jest podmiotem odpowiedzialnym za zarządzanie i
    utrzymanie Targowiska.
    Warunkiem koniecznym prowadzenia handlu na placu targowym jest uiszczenie opłaty za
    rezerwację stanowiska handlowego (dalej: „opłata rezerwacyjna”) lub - w przypadku braku
    wniesienia opłaty rezerwacyjnej - dziennej opłaty eksploatacyjnej (dalej: „opłata
    eksploatacyjna”). Podmioty, które nie uiszczą opłaty rezerwacyjnej ani opłaty
    eksploatacyjnej nie mogą prowadzić działalności na terenie placu targowego. Wysokość
    ww. opłat i warunki ich uiszczania są uregulowane w stosownej uchwale Rady Miejskiej.
    Pawilony handlowe natomiast udostępniane są osobom chcącym prowadzić handel na
    Targowisku wyłącznie na podstawie odpłatnych umów najmu.
    Wszystkie ww. czynności realizowane są przez Gminę na podstawie umów
    cywilnoprawnych, a pobrane opłaty Gmina następnie wykazuje w swojej deklaracji VAT i
    odprowadza od nich podatek VAT należny.
    Poza opłatą rezerwacyjną oraz opłatą eksploatacyjną podmioty, które zamierzają
    prowadzić działalność handlową na placu targowym, zobowiązane są do wniesienia tzw.
    opłaty targowej. Opłata targowa stanowi daninę publiczną, wprowadzoną przez Gminę na
    mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 707 ze zm.).

    Gmina zaznacza, że pobierana opłata targowa nie stanowi ekwiwalentu względem
    udostępnienia stanowiska handlowego. Jest to bowiem danina wymagana od wszystkich
    podmiotów zajmujących się handlem na terenie Gminy, poza budynkami lub ich
    częściami, niezależnie od miejsca i czasu prowadzenia tego handlu (tj. opłata ta pobierana
    jest od podmiotów handlujących poza budynkami w dowolnym miejscu na terenie Gminy,
    jak również od podmiotów handlujących na terenie placu targowego).
    W związku z funkcjonowaniem Targowiska, Gmina ponosi liczne wydatki związane z jego
    utrzymaniem, w tym np. za obsługę, energię elektryczną, utrzymanie czystości oraz
    wydatki związane z remontami czy modernizacją Targowiska (dalej: „Wydatki”).
    Wydatki są każdorazowo dokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców
    na Gminę fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest jako nabywca przedmiotowych
    towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy udostępnianie przez Gminę stanowisk handlowych/pawilonów handlowych za
      poborem opłaty rezerwacyjnej/opłaty eksploatacyjnej/na podstawie odpłatnych umów
      najmu podlega opodatkowaniu VAT?
    2. Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na
      fakturach dokumentujących Wydatki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Gminy, udostępnianie stanowisk handlowych/pawilonów handlowych za
      poborem opłaty rezerwacyjnej/opłaty eksploatacyjnej/na podstawie odpłatnych umów
      najmu podlega opodatkowaniu VAT.
    2. Zdaniem Gminy, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego
      wykazanego na fakturach dokumentujących Wydatki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Gmina jako podatnik VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów

    prowadzących działalność gospodarczą, działając we własnym imieniu i na własny
    rachunek - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym
    zakresie działa w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że Gmina, pobierając opłatę rezerwacyjną lub
    opłatę eksploatacyjną za rezerwację stanowisk handlowych oraz pobierając czynsz z tytułu
    wynajmu lokali w pawilonach handlowych, działa w charakterze podatnika VAT.
    Udostępnienie stanowisk handlowych oraz wynajem lokali w pawilonach handlowych jako
    czynności opodatkowane VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu, działalność Gminy polegająca na odpłatnym
    udostępnianiu stanowisk handlowych oraz wynajmie lokali w pawilonach handlowych jest
    działalnością gospodarczą („wszelka działalność usługodawców”).
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, że co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów. Takie skonstruowanie zakresu czynności opodatkowanych prowadzi do
    zapewnienia zasady powszechności opodatkowania.
    W konsekwencji, w opinii Gminy, w przedstawionym stanie faktycznym dokonuje ona
    opodatkowanych VAT usług udostępniania stanowisk handlowych oraz wynajmu lokali w
    pawilonach handlowych w ramach prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej.
    Ponadto, zdaniem Gminy, ani ustawa o VAT, ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia, nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności udostępniania stanowisk
    handlowych oraz wynajmu lokali w pawilonach handlowych.
    Reasumując, w ocenie Gminy, opisane czynności polegające na udostępnianiu stanowisk
    handlowych oraz wynajmie lokali w pawilonach handlowych stanowią usługi
    opodatkowane VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 14 lutego 2022 r., sygn.
    0112-KDIL1-1.4012.622.2018.12.MD, w której DKIS wskazał, że: „Z uwagi na to, że Gmina
    będzie udostępniać stanowiska handlowe na podstawie umów cywilnoprawnych oraz
    odpłatnie - za wynagrodzeniem w postaci opłaty rezerwacyjnej czynność ta będzie
    stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a Gmina wykonują
    c tą czynność będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.”
    Również w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS w dniu 4 kwietnia 2022 r., sygn.
    0113-KDIPT1-3.4012.270.2021.11.JM, DKIS, po wydaniu wyroku WSA w Łodzi z dnia 19
    października 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 623/2, zgodził się w pełni ze stanowiskiem
    wnioskodawcy, potwierdzając, iż świadczone przez niego usługi polegające na odpłatnym
    udostępnianiu stanowisk handlowych podlegają opodatkowaniu VAT.
    Analogiczny pogląd został zaprezentowany także w poniższych interpretacjach
    indywidualnych DKIS:
      - z dnia 29 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.83.2023.1.SR,

      - z dnia 25 marca 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.74.2020.10.S.IG,
      - z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. ILPP2/4512-1-272/15-3/AR.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom podatku VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których
    został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym
    przypadku należy rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      - pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Zdaniem Gminy, w analizowanej sytuacji spełnione zostały obie ze wskazanych powyżej
    przesłanek. W szczególności, w odniesieniu do odpłatnego (pobieranie opłaty
    rezerwacyjnej lub opłaty eksploatacyjnej) udostępniania stanowisk handlowych oraz
    wynajmu lokali w pawilonach handlowych w zamian za czynsz najmu Gmina jest
    podatnikiem VAT oraz ponoszone przez Gminę Wydatki mają bezpośredni związek z
    wykonywanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi VAT (w omawianym przypadku z
    odpłatnym udostępnianiem stanowisk handlowych, a także odpłatnym wynajmem lokali w
    pawilonach handlowych na rzecz podmiotów prowadzących działalność handlową).
    W ocenie Gminy, gdyby nie ponosiła ona Wydatków, nie byłoby możliwe pobieranie opłaty
    rezerwacyjnej lub opłaty eksploatacyjnej oraz czynszu najmu. Nie sposób bowiem
    pozyskać czy też utrzymać kontrahenta bez odpowiednio utrzymanej i funkcjonującej
    infrastruktury przeznaczonej do działalności handlowej.
    W zaistniałej sytuacji, ponoszone przez Gminę Wydatki są zatem niewątpliwie związane z
    majątkiem, który wykorzystywany jest wyłącznie w związku ze świadczeniem odpłatnych
    usług polegających na udostępnianiu stanowisk handlowych oraz wynajmie lokali w
    pawilonach handlowych. Usługi te, jak Gmina wykazała powyżej, są czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu VAT i niekorzystającymi ze zwolnienia z tego podatku.
    Jednocześnie Targowisko nie jest i nie będzie wykorzystywane do działalności zwolnionej z
    opodatkowania VAT lub niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    W konsekwencji, w opinii Gminy, z uwagi na fakt, że Gmina w odniesieniu do odpłatnego
    udostępniania stanowisk handlowych oraz wynajmu lokali w pawilonach handlowych
    działa w charakterze podatnika VAT, a ponoszone Wydatki są ściśle związane z
    wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. usługami
    udostępniania stanowisk handlowych w zamian za uiszczenie opłaty rezerwacyjnej lub
    opłaty eksploatacyjnej, a także usługami wynajmu lokali w pawilonach handlowych w
    zamian za czynsz najmu, Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT
    naliczonego, który wykazano na fakturach dokumentujących Wydatki.
    Gmina zaznacza, że stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej pozostawałoby w
    sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności
    tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) oraz polskich sądów administracyjnych.
    Przykładowo, Gmina przytacza orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym
    Trybunał stwierdził, że „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego
    działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie
    zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod
    warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.”

    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Skoro Gmina, jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu
    świadczonych usług, powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    DKIS, przykładowo w:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
      2.4012.342.2024.1.MGO, w której DKIS wskazał, że: „w rozpatrywanej sprawie warunki,
      o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ - jak wskazali Państwo
      w opisie sprawy - Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a
      Targowisko jest wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji przysługuje Państwu pełne prawo
      do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki
      bieżące ponoszone w związku z utrzymaniem targowiska, w tym np. za obsługę,
      energię elektryczną, drobne prace remontowo-naprawcze, utrzymanie czystości.”,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 18 października 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4012.214.
      2019.7.AK, w której DKIS wskazał, że: „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy
      prawa, przedstawiony opis sprawy oraz wyroki WSA (...) wskazać należy że, Gminie
      przysługuje/będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego i
      wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne oraz bieżące
      związane z Targowiskiem.”,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 22 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
      1.4012.334.2022. 10.S.MK, w której DKIS wskazał, że: „Mając zatem na uwadze
      przedstawiony opis sprawy, (...) stwierdzić należy, że przysługuje/będzie Państwu
      przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      inwestycyjnych i bieżących związanych z realizacją inwestycji polegającej na budowie
      nowego Targowiska I oraz wydatków bieżących zwianych z funkcjonowaniem
      Targowiska II, ponieważ efekty projektu wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać
      do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.”,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 18 sierpnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
      3.4012.290.2023.1.MKA, w której DKIS wskazał, że: „W omawianej sprawie oba
      warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są/będą spełnione, ponieważ są
      Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary i usługi w
      ramach ponoszonych wydatków inwestycyjnych i bieżących - jak wynika z okoliczności
      sprawy - będą wykorzystywane tylko do czynności opodatkowanych podatkiem od
      towarów i usług. Podsumowując, przysługuje Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1
      ustawy - pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
      inwestycyjnych i bieżących ponoszonych na Targowisko. Prawo to Państwu
      przysługuje, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w
      art. 88 ustawy.”,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.904.2022.4.JSZ, w której DKIS wskazał, że: „W omawianej sprawie obydwa
      warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są/będą spełnione, ponieważ
      jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary i
      usługi w ramach ponoszonych wydatków inwestycyjnych i bieżących - jak wynika z

      okoliczności sprawy - będą wykorzystywane tylko do czynności opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług. Podsumowując, przysługuje/będzie przysługiwało
      Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - pełne prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych i bieżących ponoszonych na
      Targowisko. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
      negatywnych określonych w art. 88 ustawy.”,
    - z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-3.4012.256.2019.9.PM, w której DKIS
      zacytował fragment zapadłego w tej sprawie wyroku Naczelnego Sądu
      Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 190/20 i wskazał, że
      „Powyższe świadczy o tym, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym Gminie
      przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie art. 86
      ust. 1 ustawy VAT, z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne i wydatki bieżące,
      które są bezpośrednio związane z prowadzoną przy wykorzystaniu targowiska
      działalnością gospodarczą. Przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego
      odpowiada dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy VAT”.
    Jednolitą linię orzeczniczą w zakresie pełnego prawa do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków związanych z targowiskiem prezentują także sądy administracyjne, m.in.:
      - WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. I SA/Wr 812/22,
      - NSA w wyroku z dnia 10 lutego 2023 r., sygn. I FSK 1746/19,
      - NSA w wyroku z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. I FSK 602/22,
      - NSA w wyroku z dnia 19 maja 2022 r., sygn. I FSK 1873/21,
      - WSA w Łodzi w wyroku z dnia 8 października 2021 r., sygn. I SA/Łd 369/21,
      - WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. I SA/Rz 383/21,
      - NSA w wyroku z dnia 26 marca 2021 r., sygn. I FSK 2289/19,
      - NSA w wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. I FSK 1994/19,
      - NSA w wyroku z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. I FSK 843/16.
    W związku z powyższym, Gmina stoi na stanowisku, że przysługuje jej pełne prawo do
    odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących Wydatki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i

    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej
    najemcę.
    Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy targowisk i hal targowych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności prowadzą Państwo targowisko,
    obejmujące plac targowy oraz pawilony handlowe. Warunkiem koniecznym prowadzenia
    handlu na placu targowym jest uiszczenie opłaty za rezerwację stanowiska handlowego
    („opłata rezerwacyjna”) lub - w przypadku braku wniesienia opłaty rezerwacyjnej - dziennej
    opłaty eksploatacyjnej („opłata eksploatacyjna”). Podmioty, które nie uiszczą opłaty
    rezerwacyjnej ani opłaty eksploatacyjnej nie mogą prowadzić działalności na terenie placu
    targowego. Pawilony handlowe natomiast udostępniane są osobom chcącym prowadzić
    handel na targowisku wyłącznie na podstawie odpłatnych umów najmu. Wszystkie ww.
    czynności realizowane są przez Państwa na podstawie umów cywilnoprawnych, a pobrane
    opłaty następnie wykazują Państwo w swojej deklaracji VAT i odprowadzają od nich
    podatek VAT należny. Poza opłatą rezerwacyjną oraz opłatą eksploatacyjną podmioty,
    które zamierzają prowadzić działalność handlową na placu targowym, zobowiązane są do
    wniesienia tzw. opłaty targowej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą opodatkowania podatkiem VAT
    udostępniania stanowisk handlowych/pawilonów handlowych za poborem opłaty
    rezerwacyjnej/opłaty eksploatacyjnej/na podstawie odpłatnych umów najmu.

    W analizowanej sprawie najistotniejszym elementem, który decyduje o opodatkowaniu
    czynności polegających na odpłatnym udostępnianiu stanowisk handlowych/pawilonów
    handlowych jest to, że czynności te są wykonywane przez Państwa na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, opodatkowaniu podatkiem VAT - co do zasady -
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane
    świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Co istotne, ww. świadczenie musi zostać wykonane przez działającego w tym zakresie
    podatnika podatku VAT.
    W związku z powyższym, odpłatne udostępnianie stanowisk handlowych i pawilonów
    handlowych na podstawie umów cywilnoprawnych, stanowi niewątpliwie czynności
    cywilnoprawne (nie zaś publicznoprawne), i tym samym, dla tych czynności występują
    Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a powyższe czynności, w
    świetle ustawy o VAT, są traktowane jako odpłatne świadczenie usług.
    W konsekwencji powyższego, odpłatne udostępnianie stanowisk handlowych (za poborem
    opłaty rezerwacyjnej/opłaty eksploatacyjnej) i pawilonów handlowych (na podstawie
    odpłatnych umów najmu) na podstawie umów cywilnoprawnych, podlega opodatkowaniu
    VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z utrzymaniem targowiska,
    w tym np. za obsługę, energię elektryczną, utrzymanie czystości oraz wydatki związane z
    remontami czy modernizacją targowiska, należy wskazać, że podstawowe zasady
    dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z

    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ustawy, ma prawo
    do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że uiszczenie opłaty za rezerwację stanowiska
    handlowego („opłata rezerwacyjna”) lub dziennej opłaty eksploatacyjnej („opłata
    eksploatacyjna”) jest warunkiem koniecznym prowadzenia handlu na placu targowym.
    Natomiast pawilony handlowe są udostępniane osobom chcącym prowadzić handel na
    targowisku wyłącznie na podstawie odpłatnych umów najmu. Wszystkie ww. czynności
    realizowane są przez Państwa na podstawie umów cywilnoprawnych, a pobrane opłaty
    następnie wykazują Państwo w swojej deklaracji VAT i odprowadzają od nich podatek VAT
    należny.
    Z powyższego wynika, że w analizowanej sprawie nie występuje sytuacja udostępniania
    miejsca handlowego (stanowiska handlowego/pawilonu handlowego) bez pobierania
    opłaty rezerwacyjnej lub opłaty eksploatacyjnej lub odpłatności z tytułu umowy najmu.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, odpłatne udostępnianie stanowisk handlowych (za poborem
    opłaty rezerwacyjnej lub opłaty eksploatacyjnej) i pawilonów handlowych (na podstawie
    odpłatnych umów najmu) na podstawie umów cywilnoprawnych, podlega opodatkowaniu
    VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Należy zaznaczyć, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzenia wykonawcze do ustawy
    nie przewidują zwolnienia od podatku dla ww. usług. Zatem odpłatne udostępnianie
    stanowisk handlowych (za poborem opłaty rezerwacyjnej lub opłaty eksploatacyjnej) i
    pawilonów handlowych (na podstawie odpłatnych umów najmu) stanowi podlegające
    opodatkowaniu VAT odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy,
    niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania.
    Tym samym w tej konkretnej sytuacji w związku z tym, że wszystkie stanowiska handlowe
    oraz pawilony handlowe na targowisku są odpłatnie udostępniane na podstawie umów
    cywilnoprawnych, należy stwierdzić, że ww. targowisko służy Państwu do wykonywania
    czynności opodatkowanych VAT.
    W tym miejscu należy zauważyć, że - jak wynika z opisu sprawy - poza opłatą rezerwacyjną
    oraz opłatą eksploatacyjną, podmioty, które zamierzają prowadzić działalność handlową
    na placu targowym zobowiązane są do wniesienia tzw. opłaty targowej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
    lokalnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 707):

      Rada gminy może wprowadzić opłatę targową. Opłatę targową pobiera się od osób
      fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających
      osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach, z zastrzeżeniem ust.
      2b.
    Przepis art. 15 ust. 2b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że:
      Opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub w ich
      częściach.
    W myśl art. 15 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych:
      Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych
      przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone
      przez prowadzącego targowisko.
    Opłata targowa jest więc szczególną formą daniny publicznej, pobieraną od podmiotów
    dokonujących sprzedaży na targowiskach lub innych wydzielonych miejscach. Wysokość
    opłaty ustala właściwa miejscowo rada gminy (rada miasta) w trybie określonym
    ustawowo. Pobierając opłatę targową nie działają Państwo jako podatnik podatku od
    towarów i usług, lecz jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Jednakże, fakt pobierania od podmiotów dokonujących sprzedaży na placu targowym
    poza opłatą rezerwacyjną/opłatą eksploatacyjną również opłaty targowej (niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT) nie wpływa na uznanie, że targowisko służy w części także do
    czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o
    których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ - jak wskazali Państwo w
    opisie sprawy - są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a targowisko jest
    wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W konsekwencji przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki związane z utrzymaniem targowiska,
    w tym np. za obsługę, energię elektryczną, utrzymanie czystości oraz wydatki związane z
    remontami czy modernizacją targowiska.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa - rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego

    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy wskazać,
    że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o
    aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony
    przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie
    obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie
    można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.