Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1124/13-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-07
Teza: Czy zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym?
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; produkcja; wyroby-wyroby energetyczne; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2013 r. (data wpływu 9 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych używanych w procesie produkcji wyrobów energetycznych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych używanych w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową zajmującą się między innymi wydobyciem i przetwarzaniem wyrobów gazowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym oraz dostarczaniem wyrobów gazowych do odbiorców indywidualnych oraz biznesowych. Spółka jest pośredniczącym podmiotem gazowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym Spółka jest podatnikiem akcyzy także w związku z zużyciem własnym wyrobów gazowych.

Na terenie jednostek organizacyjnych Spółki prowadzona jest produkcja wyrobów gazowych. Dotyczy to zarówno wydobycia wyrobów gazowych, ale także, jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, wytwarzania lub przetwarzania wyrobów gazowych.

W szczególności:

*   produkcja wyrobów gazowych rozumiana jako wydobycie wyrobów gazowych ma miejsce w Spółce np. na terenie w kopalni i ośrodków zbioru gazu;
*   produkcja rozumiana jako wytwarzanie wyrobów gazowych prowadzona jest np. na terenie instalacji mieszalni i rozprężalni gazu płynnego propan-butan, gdzie są wytwarzane gazy propan-butan-powietrze oraz propan-butan-rozprężony (tego rodzaju wyroby gazowe mają kod CN 2711 29 00 i są wytwarzane z gazu płynnego propan butan o kodzie CN 2711 19 00, który nie jest wyrobem gazowym);
*   produkcja rozumiana jako przetwarzanie wyrobów gazowych prowadzona jest np. na terenie odazotowni gazu, na terenie instalacji osuszania gazu, na terenie instalacji regazyfikacji LNG (przykładowo proces odazotowania gazu zaazotowanego prowadzony w odazotowaniach gazu jest przetwarzaniem wyrobów gazowych).

Na terenie jednostek organizacyjnych Spółki, w których ma miejsce produkcja wyrobów gazowych, ma miejsce także zużycie wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych, które to zużycie, zgodnie z art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, podlega zwolnieniu z akcyzy. Przykładem zużycia wyrobów gazowych do produkcji wyrobów gazowych jest zużycie gazu na potrzeby tzw. Sekcji usuwania wilgoci z gazu (tzw. osuszania gazu) w trakcie którego gaz jest spalany w celu uzyskania ciepła potrzebnego do osuszania gazu.

W dalszej części niniejszego wniosku podlegające zwolnieniu zużycie wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych będzie określane jako „zużycie technologiczne”.

W przypadku zużycia wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych (tj. zużycia technologicznego) mają miejsce w Spółce przypadki, kiedy w wyniku zużycia technologicznego wytwarzane jest ciepło, które jest kierowane w związku z koniecznością jego zagospodarowania, do ogrzewania pomieszczeń. W szczególności w tego rodzaju przypadkach ciepło jest pozostałością zużycia (procesu) technologicznego, a uzyskanie ciepła i ogrzanie pomieszczeń nie jest celem zużycia wyrobów gazowych. Celem przedmiotowego zużycia wyrobów gazowych jest wyprodukowanie wyrobów gazowych, a nie uzyskanie ciepła i ogrzanie pomieszczeń. Skierowanie ciepła powstającego w wyniku przedmiotowego zużycia do ogrzewania pomieszczeń jest przejawem racjonalnego gospodarowania przez Spółkę posiadanymi zasobami. W dalszej części niniejszego wniosku tego rodzaju zużycie wyrobów gazowych będzie określane jako „zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń”.

Przykładowo:

1.  Gaz i ropa podgrzewana jest za pomocą kotła o medium parowym lub wodnym. Ropa podgrzewana jest w celu stabilizacji czyli oddzielenia zanieczyszczeń stałych np. wody, natomiast podgrzanie gazu zapobiega powstawaniu korków lodowych (hydratów) podczas redukcji ciśnienia. Nadwyżka energii cieplnej z tego procesu technologicznego wykorzystywana jest do ogrzania zimą przyległych pomieszczeń.
2.  W procesie odazotowania gazu powstaje odpadowy gaz o parametrach uniemożliwiających jego sprzedaż. Gaz ten jest spalany w zakładowej kotłowni, a wytwarzane ciepło wykorzystuje się w technologicznych obiektach i aparatach procesu odazotowania gazu i jego przesyłu. Takim przykładem jest zużycie tego ciepła do ogrzewania rurociągów lub zbiornika magazynowego gazu. Niewielka część tego ciepła jedynie okresowo jest wykorzystywana do ogrzewania budynku administracyjnego; dotyczy to tych momentów roku, kiedy niewystarczający jest odzysk ciepła z ekonomizera (wymiennika ciepła) zainstalowanego na wylocie spalin pieca technologicznego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. W szczególności, w ocenie Spółki fakt, że przy zużyciu wyrobów gazowych do produkcji wyrobów gazowych uzyskiwane jest jako pozostałość ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń nie powoduje, że takie zużycie wyrobów gazowych nie może podlegać zwolnieniu z akcyzy.

Zgodnie z art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym „zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się między innymi wyroby gazowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym.

W przypadku Spółki zwolnieniu podlegać będą więc zużycia technologiczne w procesie produkcji wyrobów gazowych. Należy wskazać, że zwolnienie określone w art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym implementuje w ustawie o podatku akcyzowym przepisy dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51, zwanej dalej „dyrektywą energetyczną”, która w art. 21 ust. 3 przewiduje, że „Zużycie produktów energetycznych na terenie zakładu produkującego produkty energetyczne nie jest uważane za zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego, jeśli zużyciu ulegają produkty energetyczne produkowane na terenie zakładu. Państwa Członkowskie mogą uznać także zużycie energii elektrycznej i innych produktów energetycznych niewyprodukowanych na terenie takiego zakładu (…) jako nie powodujące powstania zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego.

Problem jak rozróżniać kiedy mamy do czynienia ze „zużyciem wyrobów energetycznych w procesie produkcji wyrobów energetycznych” jest przedmiotem bogatego orzecznictwa organów podatkowych na gruncie akcyzy od energii elektrycznej. W przypadku energii elektrycznej istnieje bowiem podobne zwolnienie. Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym „Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej (\`(...)\`)”.

W szczególności w przypadku energii elektrycznej, która również jako wymóg zwolnienia wymaga zużycia wyrobu energetycznego (energii elektrycznej) w procesie produkcji wyrobu energetycznego (energii elektrycznej) organy podatkowe wypracowały kryteria, którymi posługują się przy ocenie czy mamy do czynienia ze zużyciem „w procesie produkcji”. Kryteria te zostały opracowane między innymi na kanwie sporów z wytwórcami energii elektrycznej, którzy uważali, że mogą traktować proces produkcji energii elektrycznej szeroko i uznawać na przykład, że zużycie energii elektrycznej do wydobycia węgla potrzebnego do produkcji energii elektrycznej jest także zużyciem jej w procesie produkcji energii elektrycznej.

I tak zdaniem organów podatkowych:

*   zwolniony od akcyzy „proces produkcji” energii elektrycznej sprowadza się do następujących przemian energii: energia chemiczna paliwa w energię cieplną, energia cieplna w energię mechaniczną, energia mechaniczna w energię elektryczną oraz ma na celu bezpośrednie wykonanie produktu, do którego wyprodukowania powołano przedsiębiorstwo.
*   Zwolnione zużycie energii elektrycznej musi następować w procesie, który musi mieć cechy, które można określić jako regularnie po sobie następujące zjawiska, pozostające w związku przyczynowym, powodujące powstawanie energii elektrycznej,
*   „Proces produkcji” energii elektrycznej należy rozumieć jako przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo zmian, stanowiących etapy pewnej zorganizowanej działalności ludzkiej, mającej na celu w tej konkretnej sprawie wytworzenie energii elektrycznej.

Takie rozumienie „zużycia w procesie produkcji” prezentowane przez organy podatkowe jest co do zasady akceptowane przez sądy administracyjne. Jedynie tytułem przykładu można wskazać w tym zakresie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 listopada 2012 r. (sygn. III SA/Po 640/12) lub wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r. (sygn. I FSK 425/13).

Zdaniem Spółki powołana praktyka interpretacyjna sformułowania „w procesie produkcji energii elektrycznej” wypracowana na gruncie art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym może być pomocna przy ocenie kiedy na gruncie 31b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym mamy do czynienia ze zużyciem wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów energetycznych (wyrobów gazowych).

Co najważniejsze, zdaniem Spółki, będące przedmiotem niniejszego wniosku zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, spełnia tak rozumiane kryterium zużycia „w procesie produkcji” wyrobów energetycznych.

W szczególności, w przypadku będącego przedmiotem niniejszego wniosku zużycia technologicznego, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń:

*   Celem prowadzenia procesów technologicznych, w ramach których ma miejsce przedmiotowe zużycie, jest wyprodukowanie wyrobów gazowych, a nie uzyskiwanie ciepła do ogrzewania. Tak więc opisywane zużywanie wyrobów gazowych jest elementem procesu rozumianego jako regularnie po sobie następujące zjawiska, pozostające w związku przyczynowym, powodujące powstawanie wyrobów gazowych.
*   To, że pozostałością opisywanego zużycia jest ciepło wykorzystywane z przyczyn gospodarczych do ogrzewania pomieszczeń nie zmienia faktu, że zużycie wyrobów gazowych jest dokonywane jako element zorganizowanej działalności ludzkiej, mającej na celu wytworzenie wyrobów gazowych, a nie ciepła.
*   Opisywane zużycie ma na celu bezpośrednie wytworzenie produktu, do którego wyprodukowania powołano przedsiębiorstwo a więc wyrobów gazowych. Celem tego zużycia nie jest ogrzewanie pomieszczeń. Wykorzystywanie uzyskanego ciepła do ogrzewania pomieszczeń ma w tym przypadku charakter wtórny. W teorii można sobie wyobrazić sytuację, że po dokonaniu opisywanego zużycia i wyprodukowaniu wyrobów gazowych, pozostałość procesu w postaci ciepła nie została by w ogóle wykorzystana. Nie miałoby by to wpływu na efekt i cel zużycia jakim jest wyprodukowanie wyrobów gazowych. Tym niemniej względy racjonalnej gospodarki przemawiają za tym, by Spółka nie „marnowała” ciepła będącego pozostałością opisywanych procesów.

Zdaniem Spółki warto też wskazać w tym zakresie na art. 21 ust. 6 dyrektywy energetycznej, zgodnie z którym „Państwa Członkowskie nie muszą traktować jako wytwarzania produktów energetycznych zdarzenia, podczas których jako produkt uboczny pozyskiwane są małe ilości produktów energetycznych”.

Dyrektywa energetyczna stanowi w tym przepisie bowiem, że cały proces, w którym wyrób energetyczny jest tylko produktem ubocznym procesu jest co do zasady procesem produkcji wyrobów energetycznych (a tylko na podstawie powołanego przepisu dyrektywy energetycznej Państwa Członkowskiego nie muszą go tak traktować).

Tym bardziej więc gdy ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, które nie jest wyrobem energetycznym jest jedynie produktem ubocznym (pozostałością) procesu technologicznego prowadzonego w celu wyprodukowania wyrobów gazowych, to cały proces, w którym zużywane są wyroby gazowe powinien być uznawany za proces produkcji wyrobów gazowych.

Tak więc uboczne uzyskiwanie ciepła przeznaczanego do ogrzewania pomieszczeń w ramach procesu produkcji wyrobów gazowych nie może być argumentem, że cały taki proces nie jest procesem produkcji wyrobów gazowych i nie może korzystać ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.), dalej zwana ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy - art. 1 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy, wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy, pośredniczący podmiot gazowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju:

1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3.  używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4.  będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5.  będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6.  będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7.  będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym - który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności;

W myśl art. 9c ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Zgodnie z art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zajmuje się między innymi wydobyciem i przetwarzaniem wyrobów gazowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym oraz dostarczaniem wyrobów gazowych do odbiorców indywidualnych oraz biznesowych. Spółka jest pośredniczącym podmiotem gazowym. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym Spółka jest podatnikiem akcyzy także w związku z zużyciem własnym wyrobów gazowych. Na terenie jednostek organizacyjnych Spółki prowadzona jest produkcja wyrobów gazowych. Dotyczy to zarówno wydobycia wyrobów gazowych, ale także, jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, wytwarzania lub przetwarzania wyrobów gazowych. Na terenie jednostek organizacyjnych Spółki, w których ma miejsce produkcja wyrobów gazowych, ma miejsce także zużycie wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych, które to zużycie, zgodnie z art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, podlega zwolnieniu z akcyzy. Przykładem zużycia wyrobów gazowych do produkcji wyrobów gazowych jest zużycie gazu na potrzeby tzw. Sekcji usuwania wilgoci z gazu (tzw. osuszania gazu) w trakcie którego gaz jest spalany w celu uzyskania ciepła potrzebnego do osuszania gazu. W przypadku zużycia wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych (tj. zużycia technologicznego) mają miejsce w Spółce przypadki, kiedy w wyniku zużycia technologicznego wytwarzane jest ciepło, które jest kierowane w związku z koniecznością jego zagospodarowania, do ogrzewania pomieszczeń. W szczególności w tego rodzaju przypadkach ciepło jest pozostałością zużycia (procesu) technologicznego, a uzyskanie ciepła i ogrzanie pomieszczeń nie jest celem zużycia wyrobów gazowych. Celem przedmiotowego zużycia wyrobów gazowych jest wyprodukowanie wyrobów gazowych, a nie uzyskanie ciepła i ogrzanie pomieszczeń. Skierowanie ciepła powstającego w wyniku przedmiotowego zużycia do ogrzewania pomieszczeń jest przejawem racjonalnego gospodarowania przez Spółkę posiadanymi zasobami.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy zużycie technologiczne, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń, podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31 b ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Skoro celem przedmiotowego zużycia wyrobów gazowych jest wyprodukowanie wyrobów gazowych, a nie uzyskanie ciepła (które powstaje jako produkty uboczny) to należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że skierowanie uzyskanego ciepła do ogrzewania pomieszczeń jest jedynie przejawem racjonalnego gospodarowania posiadanymi zasobami i nie stoi na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia do tych wyrobów gazowych jako przeznaczonych do użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że zużycie przez Spółkę wyrobów gazowych w procesie produkcji wyrobów gazowych, którego pozostałością jest ciepło wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego zgodnie z art. 31b ust. 3 pkt 3 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.