Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-828/09-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-24
Teza: opodatkowanie dochodów z tytułu wypłaty dywidendy oraz odsetek w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru
Słowa kluczowe: Cypr; dochód; dywidendy; odsetki; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 07.12.2009 r. (data wpływu 14.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu wypłaty dywidendy oraz odsetek w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu wypłaty dywidendy oraz odsetek w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim obywatelem mającym miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (tzn. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Wobec powyższego, Wnioskodawca jest zobowiązany do rozliczania się w Polsce z całości dochodów uzyskanych w danym roku podatkowym, włączając w to dochody uzyskane poza granicami Polski. W przypadku tych ostatnich dochodów, rozliczenie następuje z uwzględnieniem postanowień odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę (o ile ma ona zastosowanie).

Na rzecz Wnioskodawcy będą wypłacane zyski ze spółki kapitałowej (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą na Cyprze, będącej cypryjskim rezydentem podatkowym (dalej: Spółka). Wypłaty te stanowią dywidendy (dalej: Dywidendy) w rozumieniu umowy między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., Nr 117, poz. 523, dalej: Umowa Polsko-Cypryjska). Podstawą do wypłaty Dywidend, których każdorazowo Wnioskodawca będzie odbiorcą oraz właścicielem, są odpowiednie dokumenty i uchwały podjęte przez organy Spółki.

Dodatkowo na rzecz Wnioskodawcy będą wypłacane także odsetki powstające na Cyprze. Wypłaty te stanowią odsetki w rozumieniu Umowy Polsko – Cypryjskiej (dalej: Odsetki), których każdorazowo będzie odbiorcą oraz właścicielem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy obliczając wysokość polskiego podatku z tytułu otrzymanych Dywidend oraz Odsetek Wnioskodawca ma prawo obniżyć ten podatek o podatek, jaki może zostać nałożony przez państwo cypryjskie, czyli o podatek wynoszący 10% wartości Dywidend oraz 10% wartości Odsetek, bez względu na fakt, czy podatek od tych Dywidend i/lub Odsetek został faktycznie zapłacony na Cyprze (tj. także w sytuacji, gdy taki podatek nie został zapłacony na Cyprze)?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do obniżenia polskiego podatku z tytułu otrzymanych Dywidend oraz Odsetek (tj. 19% x wartość otrzymanych Dywidend i Odsetek) o podatek, jaki może być nałożony przez państwo cypryjskie (tj. 10% x wartość otrzymanych Dywidend oraz Odsetek), bez względu na fakt, czy podatek od tych Dywidend i/lub Odsetek został faktycznie zapłacony na Cyprze (tj. także w sytuacji, gdy taki podatek nie został zapłacony na Cyprze).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: ustawa o PDOF) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Na podstawie art. 4a ustawy o PDOF, przepisy art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 10 ust. 1 i 2 Umowy Polsko – Cypryjskiej dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie (Cypr) osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie (Polska) mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (Polska). Dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie (Cypr) i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty dywidend brutto.

Analogicznie na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 Umowy Polsko – Cypryjskiej odsetki powstające w Umawiającym się Państwie (Cypr) i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie (Polska) mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (Polska). Odsetki te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie (Cypr) i według prawa tego Państwa, w którym powstają, ale jeżeli odbiorca odsetek jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty odsetek brutto.

Z powyższego przepisu wynika, że zgodnie z postanowieniami Umowy Polsko – Cypryjskiej, zarówno dywidendy wypłacane na rzecz udziałowców osób fizycznych będących polskimi rezydentami podatkowymi przez spółkę z siedzibą na Cyprze, jak i odsetki powstające na Cyprze i wypłacane na rzecz polskich rezydentów podatkowych mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i na Cyprze, jednakże na terytorium Cypru stawka podatku nie może przekroczyć 10%.

Z uwagi na fakt, iż zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, postanowienia Umowy Polsko – Cypryjskiej dają każdemu z państw prawo do opodatkowania dywidend wypłacanych przez spółkę mającą siedzibę na terytorium jednego z nich, jak i odsetek powstających w danym państwie, konieczne jest ustalenie zasad unikania podwójnego opodatkowania.

W myśl art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko – Cypryjskiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 Umowy Polsko - Cypryjskiej (art. 10 dotyczy dywidend, a art. 11 odsetek) może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu, zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze. W odniesieniu do podatku od dywidend i odsetek, Umowa Polsko – Cypryjska przewiduje zatem metodę zaliczenia podatkowego, jako sposobu unikania podwójnego opodatkowania.

Jak wynika z powyższego, brzmienie art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko – Cypryjskiej w języku polskim wskazuje, że odliczeniu od podatku polskiego podlega wyłącznie podatek faktycznie zapłacony na Cyprze. Tym niemniej, analiza angielskiego brzmienia art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko – Cypryjskiej prowadzi do wniosku, że odliczeniu podlega „podatek podlegający zapłaceniu na Cyprze” a nie dopiero podatek faktycznie tam zapłacony. Wynika to bezpośrednio z faktu, iż w angielskiej wersji art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko – Cypryjskiej znajduje się określenie „tax payable in Cyprus”, którego polskie tłumaczenie brzmi: „podatek podlegający zapłaceniu na Cyprze”.

W tym miejscu Wnioskodawca z całą mocą podkreśla, że w świetle artykułu 30 Umowy Polsko – Cypryjskiej w przypadku rozbieżności przy interpretacji postanowień Umowy Polsko – Cypryjskiej, tekst angielski będzie uważany za rozstrzygający. Konsekwentnie, aby odpowiednio i całościowo zinterpretować postanowienia Umowy Polsko – Cypryjskiej, konieczna jest analiza angielskiej wersji odpowiednich artykułów Umowy Polsko – Cypryjskiej.

Oprócz brzmienia art. 24 ust. 1 lit b) Umowy Polsko - Cypryjskiej, niezbędna jest również wykładnia przepisu zawartego w art. 24 ust. 3 Umowy Polsko - Cypryjskiej, który zawiera definicję podatku opisanego w art. 24 ust. 1 lit b) oraz 24 ust. 2 Umowy Polsko - Cypryjskiej. Podobnie jak w powyższym przypadku, teksty polskie i angielskie zawierają odmienne definicje podatku:

Art. 24 ust. 3 Umowy Polsko - Cypryjskiej (wersja polska):

Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule po literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. W rozumieniu artykułu 10 ustęp 2 oraz artykułu 11 ustęp 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10 procent kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu artykułu 12 ustęp 2 stawka podatku wynosi 5 procent kwoty brutto należności licencyjnych.

Art. 24 ust. 3 Umowy Polsko - Cypryjskiej (wersja angielska):

The tax payable in a Contracting State mentioned in subparagraph (b) of paragraph 1 and paragraph 2 of this Article shall be deemed to include the tax which would have been payable but for the legal provisions concerning tax reduction, exemption or tax incentives granted under the laws of the Contracting State. For the purposes of paragraph 2 of Article 10 and paragraph 2 of Article 11, the amount of the tax shall be deemed to be 10% of the gross amount of dividend and interest and for the purpose of paragraph 2 of Article 12, the amount of tax shall be deemed to be 5% of the gross amount of royalties.

A zatem, kluczowa dla właściwego zrozumienia postanowień umowy jest interpretacja sformułowania „but for”, które w polskiej wersji umowy zostało niewłaściwie przetłumaczone jako „z wyjątkiem”. Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe tłumaczenie sformułowania „but for” to „gdyby nie” i tylko takie tłumaczenie oddaje w pełni treść Umowy Polsko – Cypryjskiej oraz intencje jej Stron.

Rozumienie powyższego angielskiego brzmienia przepisu powinno być zatem następujące: podatek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko - Cypryjskiej, podlegający zapłacie w Umawiającym się Państwie powinien również uwzględniać wartość podatku, która byłaby należna w tym państwie, gdyby nie ulgi, zwolnienia i inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. Zatem odliczeniu od podatku należnego w Polsce powinna podlegać również równowartość podatku cypryjskiego (do wysokości ustalonych w Umowie Polsko – Cypryjskiej limitów), który byłby należny na Cyprze, gdyby nie zastosowane zgodnie z tamtejszym ustawodawstwem ulgi czy zwolnienia. Omawiany przepis Umowy Polsko – Cypryjskiej nie wymaga bowiem, aby odliczenie od polskiego podatku uzależnione było od faktycznej zapłaty podatku na terytorium Cypru.

Powyższe stanowisko potwierdza również komentarz Józefa Banacha do polskich umów podatkowych (wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2002, str. 377), który stwierdza, że: „stosowanie tej metody (chodzi o metodę zaliczenia podatku zapłaconego zagranicą na poczet podatku należnego w kraju rezydencji) sprawia, że polityka zachęt podatkowych stosowana przez państwa, które pragną przyciągnąć zagraniczne inwestycje, wyrażająca się obniżeniem podatków dla inwestorów zagranicznych nie przynosi korzyści samemu inwestorowi, lecz państwu jego rezydencji (państwo rezydencji pobiera bowiem podatek równy różnicy pomiędzy podatkiem należnym w tym państwie od całości dochodu, w tym od dochodu uzyskanego w państwie źródła, a podatkiem zapłaconym w państwie źródła).

W celu wyeliminowania tego rodzaju negatywnych skutków stosowania metody zaliczenia, gdzie wszelkie przywileje podatkowe przyznane przez państwo źródła przynoszą korzyść nie inwestorowi, lecz państwu jego rezydencji, wykształciła się szczególna forma zaliczenia, zwana zaliczeniem fikcyjnym (ang. „tax sparing method”), gdzie zaliczenie w państwie siedziby obejmuje nie tylko faktycznie zapłacony podatek w państwie źródła, lecz również podatek, który musiałby być zapłacony gdyby nie przyznano szczególnych ulg („darowany podatek”)”.

Innymi słowy, zgodnie z art. 24 ust. 3, w związku z art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy Polsko - Cypryjskiej, odliczeniu od podatku w Polsce podlega podatek, który może być należny do zapłaty na Cyprze, niezależnie od tego, czy podatek ten faktycznie został na Cyprze zapłacony. Zgodnie z art. 24 ust. 3 Umowy Polsko - Cypryjskiej, kwota tego podatku podlegająca odliczeniu od podatku polskiego wynosi 10%.

Reasumując powyższe rozważania, Wnioskodawca stwierdza, iż zgodnie z przepisami Umowy Polsko – Cypryjskiej zawartej między Polską oraz Cyprem, Polska zobowiązana jest do umożliwienia polskiemu podatnikowi uzyskującemu dywidendę lub odsetki od spółki cypryjskiej, zastosowania odliczenia od podatku przypadającego do zapłaty w Polsce, podatku jaki może być zapłacony na Cyprze. Podatnik uzyskujący dywidendę wypłacaną przez spółkę cypryjską i/lub odsetki powstające na Cyprze ma zatem prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty równej 10% wartości dywidend brutto i 10% wartości odsetek brutto, bez względu na to, czy podatek od tych dywidend lub odsetek został faktycznie zapłacony na Cyprze.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że analogiczne stany faktyczne były już przedmiotem szeregu interpretacji indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów, w których potwierdzone zostało stanowisko stron zezwalające na zaliczenie podatku polskiego podatku cypryjskiego bez względu na to, czy był on faktycznie zapłacony na Cyprze:

1.  Interpretacja Nr IPPB1/415-8/08-2/AŻ dnia z 28 lutego 2008 roku
2.  Interpretacja Nr IPPB2/415-435/07-2/AF z dnia 20 lutego 2008 roku
3.  Interpretacja Nr IPPB2/415-421/07-2/AK z dnia 7 lutego 2008 roku
4.  Interpretacja Nr IPPB2/415-321/07-2/AK z dnia 28 stycznia 2008 roku
5.  Interpretacja Nr IPPB2/415-234/07-2/SP z dnia 19 grudnia 2007 roku
6.  Interpretacja Nr IPPB1/415-280/07-2/AM z dnia 14 grudnia 2007 roku

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do obniżenia polskiego podatku z tytułu otrzymanych Dywidend oraz Odsetek (tj. 19% x wartość otrzymanych Dywidend i Odsetek) o podatek, jaki może być nałożony przez państwo cypryjskie (tj. 10% x wartość otrzymanych Dywidend oraz Odsetek), bez względu na fakt, czy podatek od tych Dywidend i/lub Odsetek został faktycznie zapłacony na Cyprze (tj. także w sytuacji, gdy taki podatek nie został zapłacony na Cyprze).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.