Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-759/09-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-09
Teza: zwolnienie z podatku dochodowego dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 w myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Słowa kluczowe: dofinansowanie; działalność-działalność gospodarcza; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; umowa; wypoczynek; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa przedstawione we wniosku z dnia 10.12.2009 r. (data wpływu 16.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 w myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.12.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 w myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa „B” w ramach środków z Zakładowego Funduszu świadczeń Socjalnych zgodnie z Regulaminem ZFŚS wypłaca rodzicom będącym pracownikami Spółdzielni Mieszkaniowej „B” dofinansowanie do wypoczynku dzieci do lat 18, przebywających na wypoczynku zorganizowanym przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych leczniczo - opiekuńczych. Spółdzielnia nie ma zawartych umów z podmiotami prowadzącymi działalność ww. formach.

Wyboru podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku dzieci i młodzieży dokonują rodzice na własną rękę. Zgodnie z zapisami regulaminu ZFŚS podstawą do wypłat dofinansowania są dowód wpłaty za uczestnictwo wystawiony na nazwisko i imię dziecka korzystającego z wypoczynku, poświadczenie korzystania z wypoczynku wystawione przez organizatora lub poświadczony rachunek, faktura, z którego by wynikało, że prowadzący prowadzi działalność w powyższym zakresie.

Pracownicy ubiegający się o dofinansowanie wypoczynku dziecka składają wnioski do Zarządu Spółdzielni. Wysokość dofinansowania wypoczynku dziecka uzależniona jest od dochodu na członka rodziny wnioskodawcy zgodnie z regulaminem ZFŚS.

Jeżeli udokumentowane koszty wypoczynku są niższe niż dofinansowanie ustalone w preliminażu na dany rok, dofinansowanie wypłaca się do wysokości rachunku.

Wypłaty dofinansowań są wypłacane w pełnej wysokości bez potrącania podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy, aby móc skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Spółdzielnia Mieszkaniowa „B” musi mieć zawarte umowy z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie organizowania wypoczynku w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, etc i dofinansowanie przekazywać do ww. podmiotów, czy może wypłacać dofinansowanie do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 dla ich rodziców bez potrącania podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy

Dokonując wypłat dofinansowań do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 w formie opisanej w pkt F niniejszego wniosku Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie musi mieć zawartych umów z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie organizowania wypoczynku w formie koloni, obozów, zimowisk, etc, a wypłaty dofinansowań są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku służbowego i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku służbowym lub stosunku pokrewnym.

Tak też jest w przypadku dofinansowania wypoczynku dziecka pracownika, bowiem to dofinansowanie przyznawane jest w związku z istniejącym stosunkiem służbowym pomiędzy pracodawcą a rodzicem dziecka, którego wypoczynek został dofinansowany. Zatem przychód z tego tytułu należy zaliczyć do źródła określonego w treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

*   z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,

*   z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypoczynek powinien być zorganizowany,
2.  organizatorem wypoczynku musi być podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
3.  wypoczynek powinien przybrać formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowisk w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,
4.  dopłata powinna dotyczyć dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.

Wskazanie przez ustawodawcę w ww. przepisie czterech form wypoczynku, oznacza że nie każda dopłata do wypoczynku może korzystać ze zwolnienia, a tylko ta, która związana była z wypoczynkiem zorganizowanym, przybierającym postać wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska. Ustawodawca jednoznacznie określił katalog form wypoczynku objętych zwolnieniem, a także wymóg dla jego organizatorów, co powoduje, że tylko dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa wyżej.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje czy ma być to podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością. Istotne jest to, czy tego typu wypoczynek organizowany jest zgodnie ze specjalnymi regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno - prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu.

Stosownie do § 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zm.) organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wypoczynek może być zorganizowany w formach wypoczynku wyjazdowego, zwanych „placówkami wypoczynku” (kolonie, obozy, zimowiska) i w formach wypoczynku w miejscu zamieszkania (np. półkolonie, wczasy w mieście).

Za definicję powyższych form wypoczynku zgodnie z Uniwersalnym Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A. 2004r. należy rozumieć:

*   wczasy, czyli wypoczynek poza miejscem zamieszkania, którego organizatorzy za opłatą zapewniają noclegi, całodzienne wyżywienie, a niekiedy także rozrywki sportowe i kulturalne,

*   kolonie, czyli zorganizowany pobyt dzieci i młodzieży poza miejscem stałego zamieszkania, dla wypoczynku w czasie wakacji,

*   obóz, czyli zorganizowany wypoczynek grupy ludzi, często połączonego z uprawianiem sportu, doskonaleniem zawodowym, nauką języków obcych,

*   zimowisko, czyli zorganizowany w celach wypoczynkowych pobyt młodzieży poza miastem w czasie ferii zimowych.

Do podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku zaliczyć można zarówno te podmioty, które świadczą usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej np: biura turystyczne, jak również i te, które zajmują się statutowo tego rodzaju działalnością, m.in.:

1.  podmioty prowadzące działalność agroturystyczną – polegającą na wyjazdach na wieś, do specjalnie przygotowanych na przyjęcie wczasowiczów gospodarstw wiejskich,
2.  szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej wymienione w cyt. wyżej rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej,
3.  kościoły, stowarzyszenia, organizacje charytatywne, fundacje, których działalnością statutową może być organizowanie wypoczynku zorganizowanego.

Na pracowniku składającym wniosek o dofinansowanie do wypoczynku ciąży obowiązek przedłożenia stosownych dowodów i udowodnienia prawa do zwolnienia.

Do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niezbędne jest posiadanie dokumentu (faktury VAT, rachunku, dowodu wpłaty KP, przelewu bankowego, przekazu pocztowego) który zawiera co najmniej:

*   nazwę i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego została dokonana wpłata (w razie wątpliwości należy zwrócić się z zapytaniem do usługodawcy, czy świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub czy zajmuje się statutowo tego typu działalnością),

*   forma wypoczynku (wczasy, kolonie, obóz lub zimowisko),

*   imię i nazwisko dziecka korzystającego z zorganizowanej formy wypoczynku,

*   imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty,

*   kwotę i datę dokonania zapłaty.

Z powyższego wynika, że w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma regulacji określającej, iż warunkiem skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest, aby podmiot dokonujący dofinansowania do wypoczynku dzieci i młodzieży miał zawarte umowy z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie organizowania wypoczynku w formie koloni, obozów, zimowisk etc. Zakład Pracy jest zobligowany do zastosowania przedmiotowego zwolnienia od podatku jedynie wtedy, gdy wydatek został rzeczywiście poniesiony i odpowiednio udokumentowany.

Natomiast na pracowniku składającym wniosek o dofinansowanie do wypoczynku ciąży obowiązek przedłożenia stosownych dowodów i udowodnienia prawa do zwolnienia.

Zatem, aby dofinansowanie do wypoczynku dzieci mogło być zwolnione od podatku pracownik ubiegający się o dofinansowanie z funduszu socjalnego zobowiązany jest do dostarczenia odpowiedniego dokumentu, z którego powinno jednoznacznie wynikać: kto jest organizatorem wypoczynku, kto z niego korzystał, tj. imię i nazwisko, z jakiej formy wypoczynku korzystało dziecko i w jakim okresie, kwota poniesionego wydatku oraz podpis osoby która wystawiała ten dokument. Ponadto z dokumentu musi wynikać, że organizator wypoczynku prowadzi działalność w tym zakresie.

Przechodząc do kwestii komu może być przekazane dofinansowanie do wypoczynku zorganizowanego dzieci i młodzieży do lat 18, należy zauważyć, iż dla celów podatkowych i dla urzędu skarbowego nie ma znaczenia fakt, czy kwota dofinansowania zostanie wypłacona bezpośrednio pracownikowi czy też zostanie przekazana na konto podmiotu prowadzącego działalność w tym zakresie, bowiem zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy kwoty pieniężne wypłacone z funduszu socjalnego korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli są przeznaczone na dopłaty do wypoczynku zorganizowanego dla dzieci i młodzieży do lat 18 przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie oraz gdy wydatek został rzeczywiście poniesiony i odpowiednio udokumentowany.

Dodatkowo, wskazać należy, że omawiane zwolnienie ma zastosowanie również w przypadku, gdy wypoczynek jest organizowany równocześnie dla dzieci i rodziców. Jednakże zwolnieniu od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 podlega tylko ta część wydatku, która dotyczy dzieci i młodzieży do lat 18.

Reasumując analizując powyższe ustalenia należy stwierdzić, iż aby można skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 Spółka nie musi mieć zawartych umów z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie organizowania wypoczynku w formie koloni, obozów, zimowisk itp. Przy spełnieniu warunków wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 78 dofinansowanie do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego i na Spółce nie ciąży obowiązek poboru podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.