Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.307.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Czy Bank dokonując za pośrednictwem prowadzonych
rachunków jako tzw. płatnik techniczny wypłat Należności na
rzecz podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a
ustawy o CIT, może zastosować zwolnienie, o którym mowa w
art. 26 ust. 1g ustawy o CIT pod warunkiem spełnienia
obowiązków wskazanych w tym artykule, w tym w
szczególności nie jest zobowiązany do spełnienia innego
rodzaju warunków lub zebrania innych dokumentów, które
nie zostały wskazane w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz emerytalny
fundusz-fundusz inwestycyjny
obowiązek-obowiązek płatnika
podatek-podatek pobierany u źródła
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Zwolnienia z obowiązku poboru
podatku
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1g-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1g-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem u źródła w zakresie wypłat należności na rzecz zagranicznych funduszy.
    Uzupełnili go Państwo - na wezwanie organu - pismem z 10 lipca 2025 r. (data wpływu 10
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim oddziałem zagranicznego przedsiębiorcy, francuskiej spółki A.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność bankowa, w ramach której
    Wnioskodawca m.in. prowadzi rachunki papierów wartościowych oraz rachunki zbiorcze -
    w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 722 z późn. zm.).
    Na prowadzonych przez Wnioskodawcę rachunkach zbiorczych i rachunkach papierów
    wartościowych zapisywane są papiery wartościowe, a w szczególności akcje i papiery
    dłużne.
    W związku z powyższym, w ramach prowadzonej działalności bankowej, Wnioskodawca
    dokonuje wypłat z tytułów wskazanych w art. 26 ust. 2c ustawy o CIT (dalej: „Należności”),
    tj. wypłat należności z tytułu:
    1) odsetek od papierów wartościowych zapisanych na prowadzonych przez
      Wnioskodawcę rachunkach papierów wartościowych lub rachunkach zbiorczych,
    2) przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, b, e oraz g, uzyskanych z
      papierów wartościowych zapisanych na prowadzonych przez Wnioskodawcę
      rachunkach papierów wartościowych lub rachunkach zbiorczych,
    - pełniąc przy tym, zgodnie z art. 26 ust. 2c ustawy o CIT, rolę tzw. płatnika technicznego.
    Odbiorcami powyższych Należności, dokonywanych za pośrednictwem prowadzonych
    przez Bank rachunków są m. in. podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a
    ustawy o CIT (dalej odpowiednio: „Zagraniczne Fundusze Inwestycyjne” oraz „Zagraniczne
    Fundusze Emerytalne”, a łącznie: „Fundusze”).
    Aktualnie, ze względów ostrożnościowych, Bank dokonując powyższych płatności na rzecz
    Funduszy pobiera podatek u źródła w pełnej wysokości z zastosowaniem właściwych
    stawek opodatkowania. Natomiast Bank występuje z niniejszym wnioskiem o
    interpretację, aby potwierdzić, że jest on uprawniony do stosowania zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem u źródła w zakresie wypłat Należności na rzecz Funduszy, pod
    warunkiem:
    1) udokumentowania przez Fundusz jego miejsca siedziby dla celów podatkowych,
      uzyskanym certyfikatem rezydencji oraz

    2) złożenia przez Fundusz, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest rzeczywistym
      właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których
      mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 6 lipca 2025 r., wskazali Państwo, przykładowe fundusze, na
    rzecz których dokonywali Państwo (na moment sporządzania odpowiedzi na Wezwanie) i
    przewidują, że będą dokonywali w przyszłości płatności Należności.
    Wyjaśnili Państwo, że współpraca w zakresie prowadzenia rachunków papierów
    wartościowych oraz rachunków zbiorczych, w tym w szczególności dla podmiotów, o
    których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
    jest jednym z głównych przedmiotów działalności Banku. Na moment złożenia wniosku i
    uzupełnienia Bank nie jest w stanie dokładnie przewidzieć, na rzecz ilu i na rzecz których
    Zagranicznych Funduszy Inwestycyjnych oraz Zagranicznych Funduszy Emerytalnych
    będzie przekazywał Należności z prowadzonych rachunków papierów wartościowych oraz
    rachunków zbiorczych. Bank nie może bowiem przewidzieć, jakie dokładnie podmioty
    będą w przyszłości klientami Banku.
    Ponadto, wskazali Państwo, że:
    1) Co do zasady, w większości Fundusze, o których mowa we wniosku, będą podmiotami
      niepowiązanymi z wypłacającym Należności za pośrednictwem prowadzonych przez
      Bank rachunków w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Bank jednak nie
      wyklucza, że mogą wystąpić sytuacje, w których poszczególne Fundusze będą
      powiązane z wypłacającym Należności w rozumieniu przepisów o cenach
      transferowych. Zapytanie przedstawione we Wniosku dotyczy więc zarówno sytuacji
      wypłat do podmiotów niepowiązanych jak i powiązanych.
    2) Bank nie wyklucza, że mogą zdarzyć się przypadki, w których kwota wypłacanych
      Należności, o których mowa we Wniosku, odrębnie na rzecz każdego zagranicznego
      funduszu przekroczy w roku podatkowym wypłacającego Należności za
      pośrednictwem prowadzonych przez Bank rachunków kwotę 2.000.000 PLN. Tym
      samym, zapytanie przedstawione we wniosku dotyczy zarówno sytuacji, gdy płatności
      na rzecz konkretnego podmiotu przekraczają kwotę 2 mln PLN rocznie jak i gdy nie
      przekraczają.
    3) Stosowanie mechanizmu pay and refund w stosunku do tzw. płatników technicznych
      podlega aktualnie zawieszeniu. Natomiast w celu weryfikacji powiązań, o których
      mowa w pkt 1 powyżej oraz przekroczenia kwoty 2 mln PLN, Bank zamierza opierać
      się na informacjach składanych przez wypłacającego Należności, zgodnie z
      obowiązkiem wynikającym z art. 26 ust. 2ca ustawy o CIT.
    4) Przy wypłacie Należności Bank zamierza potwierdzać status każdego z Funduszy jako
      rzeczywistego właściciela poprzez zbieranie od nich odpowiednich pisemnych
      oświadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT. Na podstawie
      otrzymanych oświadczeń Bank przyjmuje, że Fundusze są rzeczywistymi odbiorcami
      należności.
    5) Bank zamierza pozyskiwać od każdego z Funduszy dokumenty, o których mowa w art.
      art. 26 ust. 1g ustawy o CIT, tj. certyfikat rezydencji podatkowej oraz oświadczenia
      wskazujące, że:
        a) Fundusz jest rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez Bank Należności
        b) Fundusz spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lub odpowiednio
        pkt 11a ustawy o CIT.
    6) W przypadku braku uzyskania któregokolwiek z powyższym dokumentów, Bank nie
      zamierza stosować zwolnienia, o którym mowa w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy Bank dokonując za pośrednictwem prowadzonych rachunków jako tzw. płatnik
    techniczny wypłat Należności na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i
    11a ustawy o CIT, może zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 26 ust. 1g ustawy o
    CIT pod warunkiem spełnienia obowiązków wskazanych w tym artykule, tj.
    1) udokumentowania przez ten podmiot jego miejsca siedziby dla celów podatkowych,
      uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji oraz
    2) złożenia przez ten podmiot, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest
      rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on
      warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT,
    w tym w szczególności nie jest zobowiązany do spełnienia innego rodzaju warunków lub
    zebrania innych dokumentów, które nie zostały wskazane w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, Bank dokonując za pośrednictwem prowadzonych rachunków
    jako tzw. płatnik techniczny wypłat Należności na rzecz podmiotów, o których mowa w art.
    6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”), może zastosować
    zwolnienie, o którym mowa w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT pod warunkiem spełnienia
    obowiązków wskazanych w tym artykule, tj.
    1) udokumentowania przez ten podmiot jego miejsca siedziby dla celów podatkowych,
      uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji oraz
    2) złożenia przez ten podmiot, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest
      rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on
      warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT,
    w tym w szczególności nie jest zobowiązany do spełnienia innego rodzaju warunków lub
    zebrania innych dokumentów, które nie zostały wskazane w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z brzmieniem art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które
    dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do
    wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwoty 2 mln PLN na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22
    ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
    możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.
    Zasada dotycząca poboru podatku została doprecyzowana w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT,
    na podstawie którego, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych
    w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w
    roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
    zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako
    płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany

    podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt
    1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
    1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
    2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    (tzw. mechanizm pay and refund).
    Co więcej, zgodnie z ust. 2c artykułu 26 ustawy o CIT, w przypadku wypłat należności z
    tytułu:
    1) odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów
      wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o
      których mowa w art. 3 ust. 2,
    2) przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, b, e oraz g, uzyskanych z
      papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na
      rachunkach zbiorczych
    - obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących rachunki
    papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności następuje za
    pośrednictwem tych podmiotów.
    Zdanie pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 w zakresie, w
    jakim prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są
    papiery wartościowe, jest związany z działalnością tego zakładu.
    Natomiast zgodnie z ust. 2ca tego artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 2c,
    podmioty dokonujące wypłat należności za pośrednictwem rachunków papierów
    wartościowych albo rachunków zbiorczych są obowiązane do przekazania podmiotom
    prowadzącym te rachunki informacji o występowaniu pomiędzy nimi a podatnikiem
    powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 oraz przekroczeniu kwoty, o której mowa w
    ust. 2e, co najmniej na 7 dni przed dokonaniem wypłaty. Podmioty przekazujące tę
    informację są obowiązane do jej aktualizacji przed dokonaniem wypłaty w przypadku
    wystąpienia zmiany okoliczności objętych informacją.
    Tym samym, przy dokonywaniu wypłat należności z tytułów wskazanych w art. 26 ust. 2c
    ustawy o CIT, to Wnioskodawca jako podmiot prowadzący rachunek jest zobowiązany do
    działania jako płatnik (tzw. płatnik techniczny).
    Na marginesie należy zaznaczyć, że na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 28 grudnia 2022 r. w sprawie wyłączenia obowiązku poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego od osób prawnych wyłączone zostało stosowanie art. 26 ust. 2e
    ustawy o CIT do dokonywanych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.
    wypłat należności w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust. 2c ustawy. Tym samym,
    stosowanie tzw. mechanizmu pay and refund w stosunku do tzw. płatników technicznych
    podlega aktualnie zawieszeniu.
    Natomiast należy zauważyć, że ustawodawca wprowadził w przepisie art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT odstępstwo od zasad dotyczących poboru podatku wyrażonych w art. 26 ust.
    1. Zgodnie z tym przepisem, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz
    podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują, z
    zastrzeżeniem ust. 2e, zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem:

    1) udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz
      art. 17 ust. 1 pkt 58, jego miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od tego
      podmiotu certyfikatem rezydencji, oraz
    2) złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1
      pkt 58, sporządzone na piśmie oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem
      wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w
      tych przepisach.
    Zdaniem Wnioskodawcy, literalna wykładania powyższego przepisu wskazuje, że
    warunkiem zastosowania przedmiotowego zwolnienia jest spełnienie łącznie jedynie
    przesłanek wskazanych w tym ustępie, tj. udokumentowania siedziby odbiorcy
    certyfikatem rezydencji oraz złożenia odpowiedniego oświadczenia.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przepis ten przed wymienieniem warunków do
    zastosowania zwolnienia posługuje się sformułowaniem „wyłącznie”. Tym samym,
    ustawodawca wprost uzależnił możliwość zastosowania przedmiotowego zwolnienia
    wyłącznie (jedynie, tylko) od spełnienia dwóch wskazanych powyżej warunków. Nie
    wskazuje przy tym, by dla zastosowania zwolnienia powinny zostać spełnione również
    inne warunki.
    Dodatkowo, z treści ust. 1g tego artykułu nie wynika, aby w jakikolwiek sposób nawiązywał
    on do regulacji ust. 1. W szczególności brak jest w nim odesłania do wskazanego ustępu 1
    art. 26 ustawy o CIT. Przepis ten odwołuje się natomiast do ust. 2e przedmiotowego
    artykułu. Gdyby intencją ustawodawcy było, żeby zastosowanie zwolnienia, o którym
    mowa w art. 1g, było uzależnione od spełnienia innych warunków, w tym zachowania
    należytej staranności wskazanej w ust. 1, należy oczekiwać, że zawarłby on podobne
    odwołanie jak do ust. 2e.
    Co więcej, należy zauważyć, że zakres przepisu wskazanego w ust. 1g jest istotnie węższy
    od tego objętego ust. 1. Art. 26 ust. 1g ustawy o CIT odnosi się wyłącznie do podmiotów
    wypłacających należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1
    na rzecz podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58.
    W konsekwencji stosując zasadę, zgodnie z którą prawo o większym stopniu
    szczegółowości o tej samej mocy, należy stosować przed prawem ogólniejszym (lex
    specialis derogat legi generali), zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie art. 26 ust. 1g
    ustawy o CIT, a więc przepisu pozwalającego na niepobranie podatku wyłącznie pod
    warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji odbiorcy oraz odpowiedniego oświadczenia,
    powinno mieć pierwszeństwo przed wyrażonym w artykule 26 ust. 1 ustawy o CIT
    wymogiem zachowania należytej staranności.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 marca 2021 r. o sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.12.2021.1.OK. Interpretacja ta dotyczy co prawda innego przepisu, tj. art. 26 ust.
    1aa pkt 1 ustawy o CIT, natomiast zdaniem Wnioskodawcy stanowisko w niej wyrażone
    można przełożyć również na sytuację określoną w ust. 1g.
    W interpretacji tej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
    „W opinii Organu interpretacyjnego w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca,
    pośrednicząc jako płatnik w dokonywaniu wypłaty odsetek i dyskonta z tytułu listów
    zastawnych i obligacji, o których mowa w art. 26 ust. 1aa u.p.d.o.p., jeżeli zamierza
    zastosować zwolnienie wynikające z tego przepisu, nie jest zobowiązany do wypełnienia
    obowiązków wskazanych w art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p.
    (...)
    Należy uznać, że zwolnienie z obowiązku pobrania podatku określone w art. 26 ust. 1aa u.
    p.d.o.p. jest przepisem szczególnym w stosunku do pozostałych regulacji. Norma prawna
    wynikająca z art. 26 ust. 1aa u.p.d.o.p. ma charakter autonomiczny, co skutkuje

    możliwością jej zastosowania niezależnie od innych warunków zastrzeżonych przepisami
    prawa podatkowego. Trzeba bowiem zauważyć, że przepis art. 26 ust. 1aa u.p.d.o.p. nie
    zawiera żadnego zastrzeżenia czy odniesienia do art. 26 ust. 1 zd. 2, 3 i 4 u.p.d.o.p.”
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla zastosowania zwolnienia określonego w ust. 1g podobnie jak
    zwolnienia określonego w ust. 1aa pkt 1, nie jest wymagane przez Wnioskodawcę
    spełnienie innych warunków nie wskazanych w ust. 1g, w tym w szczególności zachowanie
    należytej staranności.
    Na ograniczoną ilość wymogów w celu zastosowania zwolnienia z poboru podatku u
    źródła w stosunku do płatności na rzecz funduszy inwestycyjnych i emerytalnych
    spełniających przesłanki z art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT, wskazuje również fakt,
    że w uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej art. 26 ust. 1g ustawy o CIT ,
    ustawodawca w odniesieniu do tego przepisu wskazał, że w przypadku płatności na rzecz
    zagranicznych funduszy inwestycyjnych i emerytalnych, płatnicy powinni uzyskiwać
    jedynie podstawowe dokumenty potwierdzające prawo do zastosowania zwolnienia.
    Zgodnie z uzasadnieniem „we wskazanych przepisach przewidziano, aby podmioty
    wypłacające należności z tytułu odsetek i dywidend, na rzecz zagranicznych funduszy
    inwestycyjnych i emerytalnych (dochody uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej) otrzymywali od tychże funduszy podstawowe dokumenty potwierdzające prawo
    do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym.”
    W uzasadnieniu przedmiotowego projektu ustawy wskazano również, że „wprowadzenie
    powyższych wymogów dokumentacyjnych ma na celu ochronę interesów płatników,
    którzy będą mieli prawo odmówić niepobrania podatku, jeżeli zagraniczny fundusz
    inwestycyjny lub emerytalny nie przedstawi niezbędnych dokumentów potrzebnych do
    uprawdopodobnienia, że przysługuje mu zwolnienie podmiotowe przewidziane
    projektowanymi przepisami. Dokumentami tymi będą certyfikat rezydencji oraz pisemne
    oświadczenie o spełnieniu pozostałych projektowanych warunków, których spełnienie
    wymagane będzie dla skorzystania ze zwolnienia.”
    Celem wprowadzenia powyższych przepisów była więc również ochrona interesów
    płatników, którzy dokonując płatności na rzecz podmiotów wskazanych w tym przepisie, w
    szczególności na rzecz podmiotów wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT, a
    więc podmiotów zwolnionych z opodatkowania CIT podmiotowo, będą mieli prawo
    odmówić niepobrania podatku w przypadku braku dostarczenia certyfikatu rezydencji
    oraz pisemnego oświadczenia. A contrario, w przypadku dostarczenia powyższych
    dokumentów, podmiot działający w charakterze płatnika powinien zastosować zwolnienie
    z poboru podatku.
    Również z uzasadnienia do projektu ustawy wprowadzającej przedmiotowy przepis
    wynika więc, że celem ustawodawcy było, aby zwolnienie to mogło mieć zastosowanie po
    uzyskaniu przez płatnika jedynie dwóch dokumentów wskazanych w tym przepisie.
    Powyższe znajduje również potwierdzenie w doktrynie. Przykładowo w komentarzu do
    przedmiotowego artykułu autorstwa P. Małeckiego oraz M. Mazurkiewicza wskazano, że
    „Płatnik będzie zwolniony z pobrania podatku ze źródła tylko wtedy, gdy zagraniczny
    fundusz wspólnego inwestowania wymieniony w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. lub
    zagraniczny fundusz emerytalny wymieniony w art. 6 ust. 1 pkt 11a u.p.d.o.p. przedstawią
    płatnikowi certyfikat rezydencji dokumentujący jego rezydencję na terytorium Unii
    Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dodatkowym warunkiem
    niezbędnym do zaniechania poboru podatku ze źródła jest złożenie przez odbiorców tych
    należności oświadczenia informującego, że są one rzeczywistymi właścicielami
    wypłacanych należności i spełniają wszystkie warunki zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a lub 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 57 lub 58 u.p.d.o.p. Płatnik
    nie pobiera podatku, opierając się na oświadczeniu i otrzymanym certyfikacie rezydencji.

    W ocenie Wnioskodawcy, taka interpretacja jest również uzasadniona z uwagi na
    szczególnych charakter podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o
    CIT.
    Fundusze te stanowią jedne z nielicznych podmiotów, którym przyznane zostało
    zwolnienie podmiotowe z opodatkowania CIT.
    Co istotne, celem wprowadzenia przepisów art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz 11a, było zrównanie
    w prawach podatkowych polskich i zagranicznych funduszy, przy jednoczesnym
    niepozbawianiu polskich podatników praw nabytych. Stan prawny przed wprowadzeniem
    omawianych przepisów prowadził do nierównego traktowania funduszy inwestujących na
    rynku polskim, a tym samym do naruszenia traktatowej swobody przepływu kapitału, do
    której respektowania zobowiązały się państwa członkowskie UE i EOG (zasada
    ustanowiona art. 63 TFUE (dawny art. 56 TWE) i art. 40 Porozumienia EOG).
    Tym samym, biorąc pod uwagę jaki cel przyświecał wprowadzeniu podmiotowego
    zwolnienia dla podmiotów wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 10a oraz 11a, uzasadnione jest
    nałożenie na płatnika obowiązku zebrania jedynie podstawowych dokumentów
    potwierdzających, że przedmiotowe zwolnienie ma w tym przypadku zastosowanie.
    Co więcej, obowiązek zebrania jedynie podstawowych dokumentów jest również
    uzasadniony, biorąc pod uwagę liczne warunki, jakie fundusze muszą spełnić, aby
    zastosowanie mogło mieć zwolnienie podmiotowe. Podmioty te operują bowiem w ściśle
    kontrolowanym środowisku prawnym oraz stanowią podmioty ściśle regulowane,
    działające pod odpowiednim nadzorem.
    W szczególności, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT, zwolnienie ma zastosowanie
    do instytucji wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadających siedzibę w
    innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie
    następujące warunki:
    a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
      pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów
      uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,
    c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru
      nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
    d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad
      rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
    e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
    f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie
      zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym
      podmioty te mają siedzibę.
    Natomiast zgodnie z pkt 11a) tego artykułu, zwolnienie ma zastosowanie do podatników
    posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
    prowadzących program emerytalny, w zakresie dochodów związanych z gromadzeniem
    oszczędności na cele emerytalne, którzy spełniają łącznie następujące warunki:
    a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz państwa, w
      którym mają siedzibę,

    c) ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym mają siedzibę,
    d) posiadają depozytariusza prowadzącego rejestr aktywów tych podatników,
    e) przedmiotem ich działalności jest wyłącznie gromadzenie środków pieniężnych i ich
      lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę uczestnikom programu emerytalnego po
      osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego.
    Ponieważ podmioty te podlegają nadzorowi właściwych organów oraz prowadzą
    działalność na podstawie odpowiednich zezwoleń, a więc są to podmioty, których
    działalność jest ściśle regulowana, w ocenie Wnioskodawcy uzasadnione jest również, aby
    w celu zastosowania art. 26 ust. 1g ustawy o CIT, zbierać jedynie podstawowe dokumenty
    wskazane w tym przepisie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Bank dokonując za pośrednictwem
    prowadzonych rachunków jako tzw. płatnik techniczny wypłat należności na rzecz
    podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT, może zastosować
    zwolnienie, o którym mowa w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT pod warunkiem spełnienia
    obowiązków wskazanych w tym artykule, tj.
      i.  udokumentowania przez ten podmiot jego miejsca siedziby dla celów podatkowych,
      uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji oraz
    ii.  złożenia przez ten podmiot, sporządzonego na piśmie oświadczenia, że jest
      rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia on
      warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy o CIT,
    w tym w szczególności nie jest zobowiązany do spełnienia innego rodzaju warunków lub
    zebrania innych dokumentów, które nie zostały wskazane w art. 26 ust. 1g ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytania. Inne
    kwestie wynikające z przedstawionego zdarzenia przyszłego i z własnego stanowiska,
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    Podatkowej - rozpatrzone.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy stwierdzić,
    że została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego
    przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże
    strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu
    podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest
    zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.