Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.154.2019.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-10
Teza: W zakresie braku opodatkowania czynności obciążania adresatów wezwań opłatą pocztową.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; poczta-opłata pocztowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2019 r. (data wpływu 7 marca 2019 r.) uzupełnionym w dniu 25 kwietnia 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności obciążania adresatów wezwań opłatą pocztową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 25 kwietnia 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności obciążania adresatów wezwań opłatą pocztową.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w W. jest gminną jednostką organizacyjną Gminy Miejskiej W., utworzoną na podstawie uchwały Nr .., w formie zakładu budżetowego, powołanym w celu świadczenia usług w zakresie gospodarki zasobami lokalowymi na terenie miasta …, z późniejszymi zmianami, zgodnie z którymi przedmiotem działalności ZGM jest:

1.  zarządzanie gminnym zasobem nieruchomości, w tym:
    1.  zasobem mieszkaniowym,
    2.  lokalami użytkowymi,
    3.  drogami wewnętrznymi, parkingami i placami,
    4.  cmentarzami komunalnymi,
    5.  szaletami miejskimi,
    6.  targowiskami,
    7.  terenami zielonymi,
    8.  terenami rekreacyjnymi i urządzeniami sportowymi;
2.  prowadzenie inwestycji na nieruchomościach, którymi ZGM zarządza. Źródłem przychodów ZGM są wpływy z tytułu: - najmu i dzierżawy, - sprzedaży usług z działalności podstawowej, - dotacji budżetowych, - innych źródeł przewidzianych odrębnymi przepisami.

Od dnia 1 stycznia 2017 r. Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w W. został objęty centralizacją rozliczeń podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności Zakład prowadzi windykację należności, w trakcie której wysyła do najemców lokali mieszkalnych i użytkowych oraz osób bezumownie korzystających z lokali, wezwania do zapłaty zaległych należności. W celu windykacji należności korzysta z obsługi prawnej w celu uzyskania zaległych należności. W umowach zawieranych od miesiąca sierpnia 2018 r. wprowadzono zapis: „Najemca, w przypadku wszczęcia przez Wynajmującego procedury windykacyjnej z tytułu należności związanych z realizacją niniejszej umowy, zobowiązuje się do pokrycia wszelkich poniesionych przez Wynajmującego kosztów windykacji pozasądowej oraz sądowej (w szczególności: obciążenie najemcy opłatą pocztową, stanowiącą zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów oraz kosztów obsługi prawnej).” Planowane jest wprowadzenie takiego zapisu do wszystkich umów o najem. W związku z powyższym zapisem zakład planuje obciążać adresatów wezwań rzeczywistymi kosztami opłat poniesionych na zakup znaczków pocztowych (np. za list polecony, list za zwrotnym potwierdzeniem odbioru).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w powyższej sytuacji zakład ma prawo potraktować obciążenie adresatów wezwań opłatą pocztową, stanowiącą zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów na zakup znaczków pocztowych jako niepodlegające podatkowi VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązanie dłużnika do zwrotu kosztów poniesionych przez zakład, w związku z wezwaniami do uregulowania zaległości w opłatach, nie dotyczy świadczenia mającego charakter usługi, lecz jest świadczeniem pieniężnym mającym postać zwrotu kosztów. Pomiędzy Wnioskodawcą a najemcami i osobami zajmującymi lokale bezumownie zwracającymi ww. koszty nie istnieje świadczenie wzajemne, gdyż Wnioskodawca w zamian za wpłaconą kwotę stanowiącą zwrot kosztów nie wykonuje na rzecz wskazanych osób żadnego świadczenia. Zdaniem Wnioskodawcy, obciążenie adresata wezwania do zapłaty opłatą pocztową stanowi jedynie zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów i nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ustawy o VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie ma obowiązku naliczenia podatku od pobieranych opłat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`) – art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osób wskazanych w tym przepisie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Z brzmienia art. 5 w związku z art. 8 ustawy o VAT wynika, że aby uznać dane świadczenie za odpłatną usługę, podlegającą opodatkowaniu VAT, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Zakład Gospodarki Mieszkaniowej (scentralizowany z Gminą od dnia 1 stycznia 2017 r.), powołany w celu świadczenia usług w zakresie gospodarki zasobami lokalowymi na terenie miasta W., w ramach prowadzonej działalności (której przedmiotem jest zarządzanie gminnym zasobem nieruchomości oraz prowadzenie inwestycji na nieruchomościach, którymi zarządza), prowadzi windykacje należności. W tym celu wysyła do najemców lokali mieszkalnych i użytkowych oraz osób bezumownie korzystających z lokali wezwania do zapłaty zaległych należności. W celu windykacji należności Zakład korzysta również z obsługi prawnej w celu uzyskania zaległych należności. W umowach zawartych od miesiąca sierpnia 2018 r. wprowadzono zapis zobowiązujący najemcę (w przypadku wszczęcia przez wynajmującego procedury windykacyjnej z tytułu należności związanych z realizacją umowy) do pokrycia wszelkich poniesionych przez wynajmującego kosztów windykacji pozasądowej oraz sądowej – w szczególności obciążenie najemcy opłatą pocztową, stanowiącą zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów oraz kosztów obsługi prawnej. Zakład planuje obciążać adresatów wezwań rzeczywistymi kosztami opłat poniesionych na zakup znaczków pocztowych (np. za list polecony, list za zwrotnym potwierdzeniem odbioru).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania pobieranych od adresatów wezwań do zapłaty rzeczywistych kosztów opłat pocztowych, za zwrot kosztów niepodlegający opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zobowiązanie do zwrotu rzeczywistych kosztów opłat poniesionych na zakup znaczków pocztowych ponoszonych przez Wnioskodawcę w związku z wezwaniami do uregulowania zaległości w opłatach nie dotyczy świadczenia mającego charakter usługi lecz jest świadczeniem pieniężnym mającym postać zwrotu kosztów. Pomiędzy Wnioskodawcą a osobami wskazanymi we wniosku, tj. najemcami lokali mieszkalnych i usługowych oraz osobami bezumownie korzystającymi z lokali, zwracającymi ww. koszty nie istnieje relacja zobowiązaniowa, na podstawie której Wnioskodawca świadczy jakiekolwiek czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 czy też art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zakład bowiem wyłącznie w celu wyegzekwowania zaległych należności wysyła dłużnikom ww. wezwania do zapłaty, obciążając ich jednocześnie rzeczywistymi kosztami opłat poniesionych na zakup znaczków pocztowych związanych z tą wysyłką. W takich okolicznościach nie można zatem uznać, iż istnieje świadczenie wzajemne, gdyż Wnioskodawca w zamian za wpłaconą kwotę nie wykonuje na rzecz wskazanych osób żadnego świadczenia. Ww. kwoty nie będą również częścią składową wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług najmu.

W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że zwrot kosztów poniesionych na zakup znaczków pocztowych (np. za list polecony, list za zwrotnym potwierdzeniem odbioru) nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie stanowi odpłatności za czynność określoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.