Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.219.2019.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-02
Teza: Opodatkowanie dopłat do wkładów budowlanych wnoszonych z tytułu ostatecznego rozliczenia kosztów budowy budynku mieszkalno-usługowego dotyczących lokali, w których spółdzielcze własnościowe prawa do lokali zostały ustanowione po raz pierwszy przed 1 maja 2004 r.
Słowa kluczowe: dopłata; dostawa-dostawa towarów; lokal; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; opodatkowanie; wkład-wkład budowlany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 153

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 30 maja 2019 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.219.2019.1.KOM (skutecznie doręczone dnia 3 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat do wkładów budowlanych wnoszonych z tytułu ostatecznego rozliczenia kosztów budowy budynku mieszkalno-usługowego dotyczących lokali, w których spółdzielcze własnościowe prawa do lokali zostały ustanowione po raz pierwszy przed 1 maja 2004 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat do wkładów budowlanych wnoszonych w 2019 r. z tytułu ostatecznego rozliczenia kosztów budowy budynku mieszkalno-usługowego dotyczących lokali, w których spółdzielcze własnościowe prawa do lokali zostały ustanowione po raz pierwszy przed 1 maja 2004 r.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku mieszkalno-usługowego w roku 1999. Pozwolenie na budowę uzyskano dnia 1 lipca 1999 r. Założenia projektowe budynku przewidywały 96 lokali mieszkalnych o pow. 6550 m2, 5 lokali użytkowych o pow. 380 m2, 2 lokale garażowe z 85 miejscami postojowymi o łącznej pow. 2590 m2. Budowę obiektu rozpoczęto przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Podatek VAT znajdujący się na fakturach wykonawców był w całości zaliczany do nakładów inwestycyjnych, wpłaty zaliczek członków Spółdzielni na wkłady budowlane dokonywane były również bez podatku VAT.

Pomimo niezakończenia robót budowlanych członkowie „inwestorzy” otrzymali w kwietniu 2001 r. przydziały na lokale mieszkalne, garaże i lokale użytkowe.

Roboty budowlane kontynuowano w latach następnych w formie bardziej lub mniej intensywnej. Długi proces inwestycyjny spowodowany był brakiem środków finansowych, tym niemniej podatek VAT pochodzący z faktur wykonawców nadal zaliczany był w całości do nakładów inwestycyjnych i nie był odliczany od podatku należnego.

W roku 2017 podpisano umowę z wykonawcą na zakończenie budowy, roboty kontynuowano w roku 2018 również wliczając 100% podatku VAT do nakładów inwestycyjnych.

W roku 2019 Spółdzielnia ma zamiar dokonać ostatecznego rozliczenia kosztów budowy, co wiąże się z koniecznością dopłat do wkładów budowlanych zarówno lokali mieszkalnych, jak i użytkowych oraz miejsc postojowych/garażowych.

Użytkownicy tych lokali posiadają przydziały na zasadzie własnościowego prawa do lokalu, z wyjątkiem kilku miejsc postojowych, które nie zostały przydzielone.

Spółdzielnia ma zamiar dokonać ostatecznego rozliczenia kosztów budowy i żądać dopłat bez podatku VAT.

Ponadto, Spółdzielnia buduje lokale dla swoich członków na zasadzie „non profit”, bez doliczania żadnego zysku.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wyjaśnił, że jest czynnym podatnikiem VAT od 28 lipca 1993 r. Wnioskodawca dokonał przydziału na rzecz członków Spółdzielni na podstawie dokumentu „przydział własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (lub użytkowego)” oraz towarzyszącemu temu dokumentowi protokołowi odbioru tego lokalu i przekazanie użytkownikowi do robót wykończeniowych. Nie były wystawiane żadne inne dokumenty, faktury, rachunki, akty notarialne, itp.

Członek Spółdzielni w momencie otrzymania przydziału, co wynika z istoty własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu, nie stawał się jego właścicielem, lecz nabywał ograniczone prawo rzeczowe w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu i mógł tym prawem rozporządzać.

Zaliczki na poczet wkładu budowlanego dokumentowane były dokumentem „Kasa przyjmie” (w przypadku wpłat gotówkowych), lub informacją o otrzymaniu przelewu w przypadku wpłat na rachunek bankowy.

Fizyczna dostawa towaru w postaci własnościowego prawa do lokalu następowała w latach 2001 - do początku 2004 r. (przed dniem 1 maja 2004 r).

Przez sformułowanie użyte we wniosku, tj. _„Budowę obiektu rozpoczęto przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (\`(...)\`) Podatek VAT znajdujący się w fakturach wykonawców był w całości zaliczony do nakładów inwestycyjnych (\`(...)\`)”_ należy rozumieć, że podatek VAT naliczony na fakturach wykonawców robót był dokonywany na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, która została zastąpiona wyżej wymienioną ustawą i w związku z faktem, że na mocy ustawy z 1993 r. ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nie podlegało podatkowi VAT. Podatek zawarty w tych fakturach nie mógł być odliczony i dlatego stanowił koszt uzyskania przychodów w kwocie brutto.

W związku z tym Wnioskodawca wskazał, że ostateczne rozliczenie kosztów budowy nie powinno być objęte podatkiem VAT z uwagi na to, że przed dniem 1 maja 2004 r. ustanowienie spółdzielczego prawa do lokalu nie było traktowane jako dostawa towarów i nie podlegało podatkowi VAT.

Wnioskodawca słusznie stwierdził, że ustawa o podatku VAT obowiązuje dopiero od 2004 r., bo chodziło tutaj o ustawę z dnia 11 marca 2004 r.

Stwierdzenie to nie oznacza, że przed tą datą nie obowiązywał w Polsce podatek VAT i oczywistym jest, że wykonawcy robót budowlanych wystawiali faktury VAT od dnia 1999 r. na podstawie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca nie opodatkowywał podatkiem VAT wpłacanych zaliczek na wkład budowlany, natomiast podatek należny u Wnioskodawcy powstawał z innych tytułów, np. rozliczania bieżącej eksploatacji i innych czynności opodatkowanych niezwiązanych z przedstawianym we wniosku stanem faktycznym i absolutnie nie dotyczył przydziałów lokali opisanych w stanie faktycznym.

W związku z przedstawionym wyżej uzupełnieniem wniosku używając sformułowania „rozliczenie kosztów budowy budynku” Wnioskodawca rozumiał przez to dopłatę wartości do ustanowienia własnościowego prawa do lokalu, które teoretycznie może być rozumiane jako uzupełnienie ceny ustanowienia spółdzielczego prawa do lokalu i w związku z art. 7 ust. 1 pkt 5 obecnie obowiązującej ustawy o VAT, dopłata ta mogłaby być teoretycznie objęta.

Tym nie mniej Wnioskodawca uważa, że jeżeli ustanowienie własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu, które nastąpiło przed wejściem w życie obecnie obowiązującej ustawy o VAT, gdzie ustanowienie takiego prawa nie podlegało podatkowi VAT, nie stanowi dostawy towarów objętej podatkiem, ewentualnie stanowi dostawę objętą zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sprecyzowane w nadesłanym uzupełnieniu:

Czy Spółdzielnia dokonując w 2019 r. ostatecznego rozliczenia wkładów budowlanych związanych z przydziałem lokali dokonanych w latach 2001 i do początku 2004 r. (przed dniem 1 maja 2004 r.) będzie musiała naliczyć VAT w stosunku do dopłat do wkładu budowlanego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ostateczne rozliczenie kosztów budowy budynku mieszkalno-usługowego wiążące się z prawdopodobieństwem żądania dopłat powinno odbyć się bez doliczania podatku VAT ze względu na:

1.  rozpoczęcie budowy przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług 1999 i 2004,
2.  zaliczenie do nakładów inwestycyjnych całości podatku VAT naliczonego,
3.  wydanie przydziałów w roku 2001, które stanowi datę dostawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy w tym miejscu zauważyć, że zarówno ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, jak i przekształcenie tego prawa w prawo odrębnej własności, zostało z dniem 1 maja 2004 r. zrównane z dostawą towarów i w związku z tym, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, powyższe czynności od dnia 1 maja 2004 r. podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Moment powstania obowiązku podatkowego dla tych czynności został określony w art. 19 ust. 13 pkt 10 ww. ustawy, który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2013 r. Zgodnie z tym przepisem w przypadku wykonywania czynności polegającej na:

1.  ustanowieniu na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia na rzecz członka spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych,
2.  przeniesieniu na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej własności domu jednorodzinnego w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych

\- obowiązek podatkowy powstawał z chwilą otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak niż z chwilą ustanowienia lub przeniesienia tych praw przez spółdzielnię na członka spółdzielni.

Niemniej z art. 19 ust. 15 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) wynika, że otrzymanie części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części. Oznacza to, że otrzymanie kolejnych zaliczek (rat) na poczet wkładu budowlanego powoduje powstanie obowiązku podatkowego z chwilą ich otrzymania.

Zgodnie z uchylonym z dniem 1 stycznia 2014 r. art. 29 ust. 6 ustawy, jako kwotę należną, będącą podstawą opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w wyżej powołanym art. 19 ust. 13 pkt 10, przyjmuje się wartość należnego wkładu budowlanego albo wkładu mieszkaniowego, pomniejszoną o kwotę należnego podatku.

Ponadto na podstawie uchylonego z dniem 1 stycznia 2014 r. art. 29 ust. 7 cyt. ustawy do podstawy opodatkowania wlicza się również inne opłaty wnoszone przez członków spółdzielni, które nie są wkładami budowlanymi lub mieszkaniowymi, wynikające z uczestniczenia członków spółdzielni w zobowiązaniach spółdzielni związanych z budową lub wynikające z ostatecznego rozliczenia kosztów budowy - zgodnie z postanowieniami statutu.

W myśl natomiast obecnie obowiązującego przepisu przejściowego zawartego w art. 153 ust. 1 ustawy, do podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29 ust. 6 i 7, nie wlicza się wartości wkładów i opłat, o których mowa w tym przepisie, oraz części tych wkładów i opłat, wniesionych przed dniem 1 maja 2004 r.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podlegają jedynie wkłady i opłaty wnoszone przez członków spółdzielni po dniu 30 kwietnia 2004 r.

Zatem, jeżeli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu zostało ustanowione przed 1 maja 2004 r., to dopłaty do wkładu budowlanego uiszczone po 1 maja 2004 r. nie będą podlegały przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż ostatecznym momentem powstania obowiązku podatkowego jest data ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca będący podatnikiem podatku VAT od 1993 r. rozpoczął w 1999 r. budowę budynku mieszkalno-usługowego, uzyskując pozwolenie na budowę dnia 1 lipca 1999 r. Założenia projektowe budynku przewidywały 96 lokali mieszkalnych, 5 lokali użytkowych i 2 lokale garażowe z 85 miejscami postojowymi. Brak środków finansowych powodował, że proces inwestycyjny był długi i dopiero w roku 2017 Wnioskodawca podpisał umowę z wykonawcą na zakończenie budowy. Roboty kontynuowano w roku 2018, a w 2019 r. Wnioskodawca planuje ostateczne zakończenie budowy i rozliczenie jej kosztów, co może wiązać się z koniecznością wystąpienia do członków Spółdzielnia o dopłaty do wniesionych wkładów budowlanych.

Członkowie „inwestorzy” Spółdzielni otrzymali w kwietniu 2001 r. przydziały na lokale mieszkalne, garaże i lokale użytkowe wnosząc w związku z tym wkłady budowlane, których Wnioskodawca nie opodatkowywał podatkiem VAT. Wnioskodawca nie opodatkowywał podatkiem VAT wpłacanych zaliczek na wkład budowlany. Podatek należny powstawał u Wnioskodawcy z innych tytułów, np. rozliczania bieżącej eksploatacji i innych czynności opodatkowanych niezwiązanych z przedstawianym we wniosku stanem faktycznym i absolutnie nie dotyczył przydziałów lokali opisanych w stanie faktycznym.

Użytkownicy ww. lokali uzyskali przydziały na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Wnioskodawca dokonał tego przydziału na rzecz członków Spółdzielni na podstawie dokumentu „przydział własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (lub użytkowego)” oraz protokołu odbioru tego lokalu z przekazaniem użytkownikowi lokalu do robót wykończeniowych. Nie były na tę okoliczność wystawiane żadne inne dokumenty typu: faktury, rachunki, akty notarialne, itp.

Członek Spółdzielni w momencie otrzymania przydziału, co wynika z istoty własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu, nie stawał się jego właścicielem, lecz nabywał ograniczone prawo rzeczowe w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu i mógł tym prawem rozporządzać. Wpłaty na poczet wkładu budowlanego dokumentowane były dokumentem „Kasa przyjmie” (w przypadku wpłat gotówkowych), lub informacją o otrzymaniu przelewu w przypadku wpłat na rachunek bankowy. Ustanowienie własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nastąpiło po raz pierwszy przed wejściem w życie obecnie obowiązującej od 1 maja 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług, gdzie ustanowienie takiego prawa nie podlegało podatkowi VAT i nie stanowiło dostawy towarów objętej tym podatkiem. Fizyczna dostawa towaru w postaci własnościowego prawa do lokalu następowała w latach 2001 - do początku 2004 r. (przed dniem 1 maja 2004 r).

Podatek VAT wykazany na fakturach wykonawców robót budowlanych był w całości zaliczany do nakładów inwestycyjnych, a Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT naliczonego z tych faktur.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy dopłaty do wkładów budowlanych, których Wnioskodawca może zażądać od członków Spółdzielni ostatecznie rozliczając w 2019 r. koszty budowy, dotyczących lokali, w których spółdzielcze własnościowe prawa do lokali zostały ustanowione po raz pierwszy przed 1 maja 2004 r., należy opodatkować podatkiem VAT.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny i związane z nim zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy członkowie spółdzielni posiadający spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, użytkowych i garażowych/postojowych będą musieli wnieść na rzecz Wnioskodawcy dopłaty na uzupełnienie wkładów budowlanych z tytułu ostatecznego rozliczenia kosztów budowy (co może nastąpić w 2019 r.), a które to prawo zostało dla nich ustanowione po raz pierwszy w 2001 r. i w latach następnych, ale wyłącznie do końca kwietnia 2004 r., dopłaty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w odniesieniu do tych wpłat obowiązek podatkowy nie powstaje.

Powyższe wynika z faktu, że zrównania czynności wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy z dostawą towarów dokonano dopiero od dnia 1 maja 2004 r. i od tego momentu czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów.

Oznacza to, że wnoszone obecnie przez członków spółdzielni posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, użytkowych i garażowych/postojowych wpłaty uzupełniające wkład budowlany należy traktować jako podwyższenie ceny pierwotnej, dotyczącej czynności, która miała miejsce przed dniem 1 maja 2004 r. i nie podlegała wówczas opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku naliczenia podatku VAT z tego tytułu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że ostateczne rozliczenie kosztów budowy budynku mieszkalno-usługowego w okolicznościach przedstawionej sprawy, wiążące się z prawdopodobieństwem żądania dopłat do wkładów budowlanych powinno odbyć się bez doliczania podatku VAT, należy uznać za prawidłowe.

Organ zauważa, że interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanych pytań i wyrażonego stanowiska Wnioskodawcy. W konsekwencji nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia kwestia opodatkowania podatkiem VAT dopłat do wkładów budowlanych dla kilku miejsc postojowych, które nie zostały przydzielone, gdyż powyższe nie było przedmiotem zapytania.

Zawarte w opisie sprawy stwierdzenie w tym zakresie przyjęto jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, bez dokonywania oceny jego prawidłowości.

Wszelkie inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.