Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-421/16-1/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-07
Teza: zakresie możliwości ujęcia w przychodach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię, kontynuowanej po śmierci jej męża, zaliczki pobranej przez niego na poczet wykonania usług
Słowa kluczowe: przychód; usługi; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 lipca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 15 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ujęcia w przychodach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię, kontynuowanej po śmierci jej męża, zaliczki pobranej przez niego na poczet wykonania usług – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie możliwości ujęcia w przychodach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię, kontynuowanej po śmierci jej męża, zaliczki pobranej przez niego na poczet wykonania usług.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni 26 stycznia 2016 r. dokonała wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Faktyczną działalność na własny rachunek rozpoczęła de facto po śmierci męża, która miała miejsce 27 stycznia 2016 r. Mąż podatniczki prowadził działalność gospodarczą opierającą się głównie na świadczeniu usług kowalstwa artystycznego, opodatkowaną na „zasadach ogólnych”. Był podatnikiem podatku VAT czynnym. Obecnie podatniczka kontynuuje działalność gospodarczą na własny rachunek w tym samym zakresie w jakim prowadził swoją działalność gospodarczą mąż podatniczki.

Wnioskodawczyni jest jedyną spadkobierczynią i nabyła spadek drogą dziedziczenia testamentowego. W trakcie trwania małżeństwa a także w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej przez męża podatniczki istniała miedzy nimi małżeńska wspólność majątkowa, nie sporządzano żadnych umów wyłączających bądź ograniczających małżeńską wspólność majątkową.

Wnioskodawczyni w imieniu swojego zmarłego 27 stycznia 2016 r. męża złożyła deklaracje VAT-Z oraz VAT-7 za miesiąc styczeń 2016 r. rozliczając tym samym podatek od towarów i usług wynikający z ewidencji działalności gospodarczej męża. Ponadto zgłosiła się, jako podatniczka podatku od towarów i usług - podatnik VAT czynny - od miesiąca lutego 2016 r., deklarując miesięczne rozliczanie i składanie deklaracji. Pierwszą deklarację VAT-7 złożyła za miesiąc luty 2016 r. uwzględniając we wskazanej deklaracji nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym wynikającą z deklaracji za miesiąc styczeń 2016 r. (z pozycji do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy), którą to podatniczka złożyła w imieniu męża.

Wnioskodawczyni przejęła w spadku całe przedsiębiorstwo wraz z całością związanych z nim praw i obowiązków celem kontynuowania prowadzonej wcześniej przez jej męża działalności gospodarczej. Obecnie Wnioskodawczyni kontynuuje tę działalność w dokładnie takim samym zakresie w jakim prowadził działalność jej mąż; przejęła po mężu kontrahentów i realizuje wcześniej podjęte zobowiązania.

Po śmierci męża właściwy organ podatkowy nie wydał decyzji określającej zakres praw i obowiązków jakie przechodzą na Wnioskodawczynię jako spadkobiercę. Organ podatkowy wystosował jednakże pismo (wezwanie z 19 maja 2016 r.) do Wnioskodawczyni jako podatniczki podatku od towarów i usług. W piśmie tym organ wezwał do sporządzenia korekty i złożenia deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2016 z własnym identyfikatorem podatkowym NIP wykazując w niej obroty uzyskane za życia przez spadkodawcę (mąż zmarł w styczniu 2016 i nie złożył osobiście deklaracji VAT-7 za styczeń 2016). W związku z tym że uprzednio Wnioskodawczyni złożyła deklarację VAT-7 za styczeń 2016 wskazując NIP i dane jej męża wobec otrzymanego wezwania złożyła stosowną poprawioną deklarację VAT-7 zgodnie ze wskazaniem organu podatkowego.

Wzywając Wnioskodawczynię do ww. korekty organ podatkowy wskazał w piśmie, że Spadkobierca kontynuujący działalność gospodarczą po zmarłym spadkodawcy, wchodzi w jego ogół praw i obowiązków, przejmując je w ramach obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Jeżeli spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek (art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa, t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.). Z tego też względu spadkobierca kontynuujący działalność gospodarczą winien dokonać zaległego rozliczenia za spadkodawcę, za okres którego termin rozliczenia upłynął po śmierci podatnika.

Zmarły mąż Wnioskodawczyni od stycznia 2015 r. był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług Jako następca prawny zmarłego męża Wnioskodawczyni zawiadomiła Naczelnika Urzędu Skarbowego o fakcie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez jej męża i złożyła zgłoszenie VAT-Z. Po śmierci męża dokonała zgłoszenia na formularzu VAT-R rejestrując się 2 lutego 2016 r., jako podatnik VAT czynny ze wskazaniem rozliczenia i złożenia pierwszej deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2016 r.

W dniu 23 grudnia 2015 r. mąż Wnioskodawczyni otrzymał zaliczkę na poczet przyszłych usług Została wystawiona faktura na kwotę 2000 zł + 460 zł podatku VAT. Po otrzymaniu ww. zaliczki, została wystawiona faktura VAT na kwotę 2000 zł + 460 zł podatku VAT (kwota otrzymanej zaliczki 2460 zł). Kwoty 2000 zł i 460 zł zostały ujęte w rejestrze „VAT sprzedaż” w grudniu 2015 r. i wykazane w deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2015 r.

Wnioskodawczyni przejmując kontrahentów męża zobowiązała się do wykonania usług, których nie wykonał jej mąż, a co do których pobrał zaliczki na poczet przyszłych usług. Tym samym Wnioskodawczyni zamierza wykazać w przychodach z tytułu prowadzenia działalności całą kwotę wynikającą z faktury końcowej, obejmującą także kwotę zaliczki otrzymaną przez męża w toku prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, ale tylko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast odnośnie podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni wskazuje, że mąż podatniczki otrzymując zaliczkę wykazał tę kwotę w rejestrze vat-sprzedaż. Naliczył i odprowadził od tej kwoty podatek należny VAT. Zatem Wnioskodawczyni zamierza wykazać w swojej ewidencji - rejestrze vat sprzedaż - tylko różnicę wynikającą z należności za całość wykonanej usługi a już otrzymaną i opodatkowaną zaliczką (jeszcze w toku działalności gospodarczej męża).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowym postępowaniem jest wykazanie przychodu dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych od całości wartości wykonanej usługi?

(część pytania oznaczonego we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w toku prowadzenia działalności gospodarczej mąż podatniczki zafakturował otrzymaną zaliczkę na poczet wykonania przyszłych usług, wystawiając fakturę zaliczkową. Od kwoty tej zaliczki został naliczony i odprowadzony należny podatek od towarów i usług. Natomiast zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych nie została rozliczona i kwota tej zaliczki nie powiększała przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie tego podatku. Zgodnie z art. 14 ust 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 80. poz. 350, winno być: t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: „updof”) - za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 updof do przychodów nie zalicza się m.in. pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. Zatem mąż podatniczki nie mógł uwzględnić w swoich przychodach z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wskazanej zaliczki albowiem usługa nie została wykonana. Prawidłowo więc Wnioskodawczyni kontynuując działalność gospodarczą po mężu, w momencie wykonania usługi wystawi fakturę końcową obejmującą otrzymaną już w działalności gospodarczej męża zaliczkę i uwzględni w swoich przychodach dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, całą kwotę wynikającą z faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.