Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-475/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-04
Teza: w zakresie skutków podatkowych związanych z występowaniem Wnioskodawcy w charakterze „mima”
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; hodowla
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 631 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 sierpnia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 5 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych związanych z występowaniem Wnioskodawcy w charakterze „mima” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z występowaniem Wnioskodawcy w charakterze „mima”.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest rolnikiem ubezpieczonym w KRUS i nie prowadzi żadnej innej działalności dochodowej. Jego hobby jest przebywanie wśród ludzi i ich rozśmieszanie. Jak wskazuje, posiada duszę artystyczną i w związku z tym czasami (jeżeli czas w polu pozwoli) stoi jako „mim” w miejscowości X. Jedyną możliwością wykonywania tych czynności jest pozytywna opinia komisji zezwalającej na stanie w danym kostiumie oraz podpisanie i opłacanie czynszu dzierżawy 1 m2 gruntu z przeznaczeniem „artysta w rynku w” X. Jako „mim” Wnioskodawca stoi sporadycznie, wtedy gdy pozwala na to czas w polu i jest ładna pogoda. Środki uzyskiwane z ww. tytułu nie zawsze nawet starczają na pokrycie drogi dojazdowej do X (ponieważ mieszka on w odległości ok. 40 km od tej miejscowości).

Wskazuje również, że założenie firmy by móc stać jako „mim” nie jest możliwe z uwagi na fakt, że działalność ta nie przynosi żadnego dochodu i nie wystarcza nawet na pokrycie opłat związanych z umową dzierżawy (która jest obowiązkowa) i drogi dojazdowej. Powyższe działania Wnioskodawca traktuje jako hobby – odskocznię od pracy na roli (dla przykładu wskazuje, że inni lubią łowić ryby, należą do rożnych klubów, ponosząc wydatki).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy dochody uzyskiwane z kilkukrotnego w roku przebierania się w strój mima, należy traktować i opodatkować na równi z dochodami wykształconych zawodowo artystów, którzy pracują na co dzień w tym zawodzie i mają z tego tytułu zawierane umowy z określonymi honorariami?

Czy dzierżawa 1 m2 gruntu przez Wnioskodawcę oznacza konieczność założenia firmy i uzyskania dochodu, z którego można pokrywać jakiekolwiek wydatki?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje opodatkowania tego rodzaju działalności w sytuacji gdy nie przynosi ona żadnego dochodu, a zebrane środki nie starczają nawet na pokrycie opłat związanych z dzierżawą miejsca występów i kosztów dojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 361) o kwalifikacji przychodu do poszczególnych źródeł przychodów określonych w tej ustawie decydują okoliczności, w których doszło (dochodzi) do ich powstania.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie mowa o działalności gospodarczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlowa, usługową,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.

Aby zatem przychód uzyskany z prowadzonej działalności mógł być uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, działalność ta musi spełniać następujące przesłanki:

*   musi być działalnością zarobkową;
*   musi być działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych;
*   musi być działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły;
*   działalność ta nie może polegać na wykonywaniu czynności, o których mowa jest w art. 5b ust. 1 ww. ustawy;
*   przychody z niej uzyskane nie mogą być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez powtarzalność rozumie się natomiast cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Wnioskodawca jest rolnikiem ubezpieczonym w KRUS i nie prowadzi żadnej innej działalności dochodowej. Jego hobby jest przebywanie wśród ludzi i ich rozśmieszanie, bowiem posiada duszę artystyczną i w związku z tym czasami (jeżeli czas w polu pozwala) stoi jako „mim” w miejscowości X. Jedyną możliwością wykonywania tych czynności jest pozytywna opinia komisji zezwalającej na stanie w danym kostiumie oraz podpisanie i opłacanie czynszu dzierżawy 1 m2 gruntu. Czynności „mima” Wnioskodawca wykonuje sporadycznie, tj. wtedy, gdy pozwala mu na to czas w polu i jest ładna pogoda. Środki uzyskane z ww. tytułu nie zawsze nawet starczają na pokrycie drogi dojazdowej do X, ponieważ Wnioskodawca mieszka w odległości ok. 40 km od miejscowości X. Wnioskodawca wskazuje również, że założenie firmy by móc stać jako „mim” nie jest możliwe z uwagi na fakt, że działalność ta nie przynosi mu żadnego dochodu i nie wystarcza nawet na pokrycie opłat związanych z umową dzierżawy, która jest obowiązkowa i kosztów drogi dojazdowej. Podejmowane działania Wnioskodawca traktuje jako hobby – odskocznię od pracy na roli.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, że skoro, działania podejmowane przez Wnioskodawcę, jako mima, stanowią realizację jego hobby, mają charakter sporadyczny (okazjonalny) i nie są nastawione na uzyskanie zysku, a więc nie maja charakteru zarobkowego, to działań takich nie sposób uznać za podejmowane w wykonywaniu pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania przysporzeń majątkowych uzyskanych z tytułu działalności określonej we wniosku, podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że w myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przy czym dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowy. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy). Oznacza to, że wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przy czym ustalając podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy mieć również na względzie, że w świetle art. 26 ust. 1 ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25 (…). Natomiast w myśl art. 27 ust. 1 cyt. ustawy, podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia (…).

Mając zatem na względzie okoliczności powołane przez Wnioskodawcę, wskazujące, że nie zawsze uzyskane środki z tytułu występów jako „mim” wystarczają na pokrycie kosztów drogi dojazdowej do miejscowości X, jak również, że jak twierdzi, działalność ta nie przynosi mu żadnego dochodu i nie wystarcza nawet na pokrycie opłat związanych z umowa dzierżawy i kosztów dojazdu – uzyskane z tytułu tych występów środki pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, że wydając niniejszą interpretację indywidualną, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, oparł się wyłącznie na opisie stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku. W tym też kontekście i zakresie, dokonano oceny przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy. Pamiętać jednakże należy, że w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy lub kontrolny, organ ten może zweryfikować prawdziwość okoliczności przedstawionych we wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.