Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-951/12-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-01
Teza: Zwrot kosztów prywatnej wizyty lekarskiej, szczepień oraz leków, które Wnioskodawca jako pracodawca refunduje pracownikowi wyjeżdżającemu w podróż służbową, stanowi dla tego pracownika, przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie korzysta ze zwolnieniu z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; koszt-zwrot kosztów; przychód; szczepienia ochronne; wynagrodzenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16.11.2012 r. (data wpływu 22.11.2012 r.) uzupełnione pismem z dnia 05.02.2013 r. (data nadania 05.02.2013 r., data wpływu 08.02.2013 r.), na wezwanie z dnia 22.01.2013 r. Nr IPPB4/415-951/12-2/MP (data nadania 23.01.2013 r., data odbioru 29.01.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania zwrotu kosztów za prywatną wizytę lekarską, szczepienia i lekarstwa, poniesionych przez pracownika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania zwrotu kosztów za prywatną wizytę lekarską, szczepienia i lekarstwa, poniesionych przez pracownika.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 22.01.2013 r. Nr IPPB4/415-951/12-2/MP (data nadania 23.01.2013 r., data odbioru 29.01.2013 r.), tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 05.02.2013 r. (data nadania 05.02.2013 r., data wpływu 08.02.2013 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Pracownik Wnioskodawcy wyjeżdżający w podróż służbową do Indii (konferencja naukowa) zwrócił się do pracodawcy z pisemną prośbą o zwrot poniesionych kosztów - prywatnej wizyty lekarskiej, szczepień oraz leków zalecanych przez lekarza Poradni Chorób Zakaźnych. Prośbę swą motywował przebytą chorobą onkologiczną, w związku z czym jest bardziej narażony na infekcję i powikłania zdrowotne. Na poniesione koszty zostały przedstawione faktury (wystawione na Instytut) na łączną kwotę 695,40 zł. Pracodawca na podstawie art. 229 par. 6 Kodeksu Pracy: „Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy” uznał poniesione koszty przez pracownika i je zrefundował.

Poniesione wydatki dotyczą nw. szczepień:

*   wirusowe zapalenie wątroby typu A - 140,00 zł
*   tężec i błonica - 25,00 zł
*   dur brzuszny - 170,00 zł

oraz

*   wykupionych lekarstw przeciwko malarii i maści na komary - 280,40 zł
*   wizyty lekarskiej 80,00 zł.

Pracownik został poinformowany, że od powyższej kwoty winien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych, gdyż stanowi to dla niego przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prywatna wizyta lekarska, szczepienia oraz zakup leków były zalecone pracownikowi przez lekarza chorób zakaźnych w związku z przebytą chorobą nowotworową. Zwrot kosztów nie nastąpił na podstawie obowiązku nałożonego przez odrębne przepisy. Prywatna wizyta lekarska, szczepienia i leki nie były obowiązkowe.

Pracownik stoi na stanowisku, że ze względu na to, że był to wyjazd służbowy, poniesione przez niego wydatki są kosztem pracodawcy, a nie jego przychodem w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy zwrot kosztów za prywatną wizytę lekarską, szczepienia i lekarstwa - pracownikowi wyjeżdżającemu w podróż służbową do Indii (konferencja naukowa) stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione za pracownika wydatki na zakup lekarstw oraz dokonane szczepienia ochronne w celu zapobieżenia zachorowaniu na tropikalne choroby zakaźne, a także zapłata za prywatną wizytę lekarską w Poradni Chorób Zakaźnych stanowi dla pracownika przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, określone zostały źródła przychodów, do których należy między innymi, wymieniony w pkt 1, stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunkiem pracy lub stosunkiem pokrewnym.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z postanowień art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Należy wskazać, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych termin „nieodpłatne świadczenie” obejmuje swym zakresem wszelkie zjawiska i zdarzenia, których konsekwencją jest nieodpłatne przysporzenie w majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem będzie więc przesunięcie majątkowe, stanowiące przysporzenie po stronie przyjmującego świadczenie pracownika, kosztem majątku pracodawcy.

Z kolei z treści art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Zgodnie z art. 229 § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy.

Przenosząc powołane przepisy na grunt przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż zwolnione z opodatkowania na mocy powołanego art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wyłącznie te świadczenia, które przekazywane są w wyniku wykonywania obowiązku nałożonego przez odrębne przepisy. To oznacza, że zwolniona z opodatkowania jest wartość tych wszystkich świadczeń medycznych, które pracodawca jest zobowiązany ponieść na rzecz pracownika.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż pracownik Wnioskodawcy wyjeżdżający w podróż służbową do Indii (konferencja naukowa) zwrócił się do pracodawcy z pisemną prośbą o zwrot poniesionych kosztów - prywatnej wizyty lekarskiej, szczepień oraz leków. Pracodawca na podstawie art. 229 § 6 Kodeksu pracy uznał poniesione koszty przez pracownika i je zrefundował. Prywatna wizyta lekarska, szczepienia oraz zakup leków były zalecone pracownikowi przez lekarza chorób zakaźnych w związku z przebytą chorobą nowotworową. Wnioskodawca wskazał, iż zwrot kosztów nie nastąpił na podstawie obowiązku nałożonego przez odrębne przepisy, a prywatna wizyta lekarska, szczepienia i leki nie były obowiązkowe.

Organ zwraca uwagę, iż nie może rozstrzygnąć, czy wymienione przez Wnioskodawcę świadczenia są świadczeniami wynikającymi z obowiązkowej i profilaktycznej opieki medycznej. Wskazać bowiem należy, iż stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. ww. w związku z art. 14b § 6 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektorzy Izb Skarbowych upoważnieni są w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do udzielania pisemnych interpretacji indywidualnych w zakresie przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych. Zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, pod pojęciem przepisów prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych, przy czym mianem ustaw podatkowych – w rozumieniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej określa się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Z powyższych regulacji wynika, że upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania ustaw podatkowych oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych i ratyfikowanych umów międzynarodowych związanych z materią podatkową. Kwestia czy konkretne świadczenie medyczne w świetle przepisów Kodeksu pracy lub innych ustaw (niepodatkowych) bądź też przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw stanowi świadczenie obowiązkowe do poniesienia, którego pracodawca został obowiązany nie należy do zakresu przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Ze stanu faktycznego przestawionego we wniosku nie wynika, aby zwrot poniesionych kosztów prywatnej wizyty lekarskiej, szczepień oraz leków, przysługiwał na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, a zasady ich przyznawania wynikały z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, zatem uzyskane przez pracowników z tego tytułu świadczenie nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że zwrot kosztów prywatnej wizyty lekarskiej, szczepień oraz leków, które Wnioskodawca jako pracodawca refunduje pracownikowi wyjeżdżającemu w podróż służbową, stanowi dla tego pracownika, przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie korzysta ze zwolnieniu z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.