Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.350.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Możliwość zastosowania preferencyjnego opodatkowania IP
BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 czerwca 2025 r. (data wpływu) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od marca 2025 r. jednoosobową
    działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje
    czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”). Dochody osiągane przez Wnioskodawcę są
    opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Wnioskodawca posiada wiedzę oraz doświadczenie w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem oprogramowania. Tworzenie oprogramowania przez
    Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w
    odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie,
    tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej
    działalności, samodzielnie tworzy, a także ulepsza oprogramowanie lub jego komponenty
    w sposób kompleksowy.
    Wnioskodawca w okresie od czerwca 2024 r. do lutego 2025 r. prowadził prace nad
    integracją systemów X oraz Y. Celem projektu było stworzenie dedykowanego interfejsu
    programistycznego umożliwiającego komunikację między sklepem internetowym opartym
    na X a systemem...Y. Integracja miała na celu automatyzację procesów biznesowych oraz
    usprawnienie zarządzania danymi produktowymi i zamówieniami.
    Integracja obejmowała następujące funkcjonalności:
      1) automatyczne przesyłanie zamówień z X do...XL, eliminując konieczność ręcznego
        przetwarzania zleceń,
      2) synchronizację zdjęć produktów pomiędzy...XL a X, zapewniając spójność wizualną
        oferty,
      3) automatyczne tworzenie kont kontrahentów B2B na podstawie rejestracji klientów w
        sklepie internetowym,
      4) pobieranie faktur i dokumentów handlowych z...XL, co umożliwiało klientom dostęp
        do dokumentacji zakupowej,
      5) synchronizację kart towarowych z...XL do X, obejmującą nazwy, opisy, ceny, zdjęcia
        oraz cechy produktów,
      6) implementację systemu interaktywnych dokumentów PDF, pozwalających na
        wyszukiwanie produktów powiązanych i podobnych, ułatwiając klientom proces
        zakupowy.
    Prace były prowadzone zgodnie z poniższym harmonogramem:
      1) czerwiec 2024 – Analiza wymagań klienta oraz stworzenie środowiska testowego,
      2) lipiec 2024 – Implementacja synchronizacji kartotek towarowych,
      3) sierpień 2024 – Synchronizacja kontrahentów B2B,
      4) wrzesień 2024 - październik 2024 – Implementacja systemu interaktywnych
        dokumentów PDF,
      5) listopad 2024 – Integracja cennika dla kartotek towarowych,
      6) grudzień 2024 – Implementacja algorytmu rabatowania oraz wdrożenie na
        produkcję,

      7) styczeń - luty 2025 – prace stabilizacyjne i dokumentacyjne.
    Wnioskodawca tworząc oprogramowanie korzysta z takich technologii i narzędzi, jak:
      1) języki programowania (...),
      2) środowisko (...),
      3) CI/CD: (...),
      4) wzorzec projektowy: (...),
      5) Architektura: (...),
      6) Komunikacja: (...),
      7) Obsługa danych: (...).
    Obecnie Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, kontynuuje
    prace nad powyżej przedstawionym projektem, zajmując się rozwojem łącznika X oraz Y.
    Zgodnie z zamierzeniem, Wnioskodawca w najbliższym czasie będzie prowadził prace nad
    integracją zamówień sprzedaży tak, aby integracja pomiędzy systemami obejmowała
    dwukierunkową synchronizację. Planowane prace obejmują także dodanie
    funkcjonalności, która umożliwi obsługę stanów magazynowych. Niezależnie od
    powyższego, Wnioskodawca w najbliższym czasie będzie również prowadził prace nad
    integracją systemu Y z innymi systemami, w tym Z oraz XX.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych,
    rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych
    umiejętności programistycznych i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć.
    Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania zawsze
    mają charakter twórczy, a także wymagający opracowania niekonwencjonalnych
    rozwiązań. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie zawsze odznacza się
    oryginalnym oraz autorskim charakterem. W związku z powyższym tworzone
    oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na
    podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują
    autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa
    majątkowe przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta.
    Na gruncie umowy, na podstawie której Wnioskodawca obecnie świadczy usługi
    programistyczne, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych
    Wnioskodawcy na kontrahenta następuje wskazanych na polach eksploatacji:
    a) zwielokrotnianie w całości lub części programu jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek
    formie,
    b) wprowadzanie do każdego rodzaju pamięci urządzeń́, na których będzie
    wykorzystywany program komputerowy, w tym pamięci wewnętrznej oraz zewnętrznej, na
    nośnikach informacji w chmurze, na serwerach,
    c) instalowanie oraz uruchamianie na urządzeniach takich jak komputery, urządzenia
    mobilne, serwery, infrastruktura chmurowa, oraz udostępnianie możliwości korzystania z
    programu komputerowego online oraz innego udostępniania w ten sposób, aby każdy
    mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym trwałego lub
    czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części
    jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania,

    wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego
    niezbędne jest jego zwielokrotnienie,
    d) tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
    programie komputerowym,
    e) rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego
    kopii, w tym za pomocą sieci Internet.
    Zgodnie z zawartą umową, otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie obejmuje
    wynagrodzenie za całość czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy, w
    tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na
    rzecz kontrahenta. Faktury, które Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta nie
    wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
    poszczególnych efektów prac, gdyż nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych.
    Wnioskodawca zamierza obejmować ulgą IP BOX wyłącznie dochody z tytułu przeniesienia
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej – autorskich praw do oprogramowania, w
    tym celu prowadzi ewidencję czasu, jaki poświęcił na prowadzenie prac
    programistycznych prowadzących do powstania prawa własności intelektualnej.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są
    zupełnie nowe, „szyte na miarę” rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz
    postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nad oprogramowaniem nie mają
    charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace
    realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa
    funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prac prowadzonych
    nad oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy. W związku z tworzeniem
    oprogramowania poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych elementów, Wnioskodawca
    pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony na etapy takie
    jak:
      1. zapoznanie się z wymaganiami kontrahenta, zbieranie danych oraz ich analiza,
        planowanie prac;
      2. praca nad przygotowaniem oprogramowania;
      3. optymalizacja, w tym zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem
        oprogramowania;
      4. test jakości, sprawności, funkcjonalności i awaryjności oprogramowania;
      5. przyjęcie przez kontrahenta wytworzonego oprogramowania.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy spełnia cechy
    działalności badawczo-rozwojowej:
    1. nowatorskość i twórczość - Wnioskodawca tworzy oprogramowanie lub jego
    komponenty od podstaw, w zależności od potrzeb kontrahenta. Wnioskodawca
    odpowiedzialny jest za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany
    jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego sposobu,

    2. metodyczność - Wnioskodawca prowadzi działalność systematycznie oraz
    uporządkowanie w sposób opisany powyżej.
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonane czynności ponosi
    Wnioskodawca. Wnioskodawca wykonuje czynności w miejscu i czasie wybranym przez
    siebie, zapewniającym należyte wykonanie usługi. Jako wykonujący te czynności
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi lub planuje
    ponosić następujące wydatki związane bezpośrednio z wytwarzaniem oprogramowania, a
    tym samym powstawaniem nowych praw własności intelektualnej:
    a) koszty użytkowania samochodu - za koszty użytkowania samochodu Wnioskodawca
      rozumie koszty zakupu paliwa, leasingu, amortyzacji (możliwe odpisy amortyzacyjne,
      jakie Wnioskodawca dokona w danym roku podatkowym, za który będzie korzystał z
      ulgi IP BOX) oraz ewentualnych napraw, w tym koszty serwisu, części zamiennych,
      ubezpieczenia, przeglądów;
    b) sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne - za koszty sprzętu komputerowego i
      urządzeń mobilnych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu laptopa, komputera
      stacjonarnego, myszki, klawiatury, monitora, mikrofonu, tableta, smartphona, kamery
      internetowej, pamięci zewnętrznej;
    c) usługi telekomunikacyjne – za koszty usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca
      rozumie opłaty za Internet oraz abonament telefoniczny;
    d) książki branżowe i szkolenia – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki
      związane z zakupem szkoleń oraz książek specjalistycznych, stanowiących źródło
      informacji o językach oprogramowania, narzędziach wykorzystywanych przy
      tworzeniu oprogramowania, technikach oprogramowania, technologiach
      informatycznych lub projektowaniu architektury systemów informatycznych, co służy
      podniesieniu kwalifikacji, poszerzając wiedzę z zakresu rozwiązań programistycznych;
    e) biblioteki programistyczne;
    f) serwery, usługi internetowe – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie koszty związane
      z zakupem przestrzeni dyskowej, serwerów, mocy obliczeniowej;
    g) urządzenia, sprzęty i materiały biurowe – za koszty urządzeń, sprzętów i materiałów
      biurowych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu mebli biurowych (biurka, krzesła
      biurowego, podstawki pod komputer, kontenerów (szafek) biurowych, szafy i regałów
      biurowych), drukarki, papieru, tonerów, zakupu długopisów, notatników, brulionów,
      kartek samoprzylepnych, organizerów na biurko, segregatorów, koszulek i wkładów do
      segregatora, ołówków, cienkopisów, podkreślaczy, dziurkacza, zszywacza;
    h) księgowość – Wnioskodawca co miesiąc ponosi koszty usług księgowych.
    Wnioskodawca w rozliczeniu za bieżący rok podatkowy, jak i lata następne chciałby
    skorzystać z przepisów art. 30ca oraz art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencje od marca 2025, tj. od początku bieżącego
    roku podatkowego. Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca ewidencję prowadzi
    w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także
    kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    Uzupełnienie

    Wnioskodawca samodzielnie wytwarza kod źródłowy w języku (...) oraz projektuje
    architektury rozwiązań programistycznych. Tworzenie oprogramowania przez
    Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w
    odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje projektowanie,
    tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej
    działalności, samodzielnie tworzy, a także ulepsza oprogramowanie lub jego komponenty
    w sposób kompleksowy.
    W przypadku rozwoju już istniejącego oprogramowania Wnioskodawca nie powiela
    istniejących fragmentów kodu – każdą nową funkcjonalność wytwarza „od zera”,
    dopasowując ją jednocześnie do wymagań konkretnego klienta. Przykładowo, w ramach
    prac nad integracją systemów X oraz Y Wnioskodawca samodzielnie opracował własny
    synchronizator obiektów (zbudowany na wyrażeniach ...), który potrafi zintegrować proces
    składania zamówień przez klientów z dostarczaniem dokumentów księgowych
    (paragonów, faktur VAT).
    Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie w usystematyzowany sposób, podzielony na
    etapy takie jak:
      1) zapoznanie się z wymaganiami kontrahenta, zbieranie danych oraz ich analiza,
        planowanie prac;
      2) praca nad przygotowaniem oprogramowania – opracowanie projektu architektury,
        napisanie kodu źródłowego,
      3) optymalizacja, w tym zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem
        oprogramowania;
      4) test jakości, sprawności, funkcjonalności i awaryjności oprogramowania;
      5) przyjęcie przez kontrahenta wytworzonego oprogramowania, w tym przygotowanie
        skryptów implementacyjnych, które implementują oprogramowanie na serwerze
        klienta.
    Tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania programistyczne odróżniają się od
    istniejących m.in. zastosowanymi narzędziami i technologią, tj.:
      1) ..., która zapewnia lepszą asynchroniczność,
      2) ... – który zapewnia wielomodułowy fronted,
      3) ... – który zapewnia stabilną pracę oprogramowania na większości komputerów
        posiadających system operacyjny Windows,
      4) ... – który zapewnia przejrzysty interfejs oprogramowania.
    Tworzone oprogramowanie bazuje jednocześnie na takich rozwiązaniach
    technologicznych, jak:
      1) Architektura –..., asynchroniczne kolejki zdarzeń;
      2) Języki/Frameowrki – ...;
      3) DevOps – ...;
      4) Bezpieczeństwo – ....
    Wnioskodawca dysponuje zasobami wiedzy zdobytymi poprzez lata doświadczenia w
    tworzeniu oprogramowania w języku ... oraz platformie .... W trakcie prac Wnioskodawca
    wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu inżynierii oprogramowania (...), migracji ...8,
    asynchronicznego gRPC, frot-endu (...), prawa podatkowego (tworzone oprogramowanie
    m.in. dotyka KSeF oraz JPK_FA).
    W efekcie opisanych we wniosku prac dotychczas Wnioskodawca dodatkowo wytworzył:

      − niedostępny wcześniej na rynku interfejs API, który w czasie rzeczywistym łączy
        moduł sprzedażowy CRM z kartotekami i dokumentami systemu X. Dzięki temu
        handlowcy pracujący w programie XX mogą jednym kliknięciem wystawić w
        systemie X zamówienie, wygenerować dokument WZ lub fakturę VAT, a wszystkie
        statusy i skany dokumentów wracają do modułu CRM bez udziału działu
        księgowości. Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie wyeliminowało
        podwójne wprowadzanie danych, redukując tym samym czas obsługi danego
        zamówienia,
      − A, który umożliwia automatyczną synchronizację oferty towarowej – obejmującą
        opisy, zdjęcia, ceny oraz stany magazynowe – pomiędzy sklepem opartym na
        systemie X a systemem Y. Rozwiązanie zostało rozbudowane o funkcję
        interaktywnych dokumentów PDF, w których kliknięcie numeru SKU na fakturze
        przekierowuje użytkownika do powiązanych lub alternatywnych produktów w
        sklepie internetowym. Wdrożone narzędzie wyeliminowało konieczność ręcznego
        aktualizowania danych przez pracowników działów magazynu i e-commerce,
        zapewniając spójność informacji o cenach i rabatach, a jednocześnie przyczyniając
        się do zwiększenia sprzedaży produktów komplementarnych.
    Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie, niezależnie od tego czy jest ono
    efektem rozwijania lub ulepszania, zawsze podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co oznacza, że efekty prac stanowią odrębne
    programy komputerowe. Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa
    osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe
    przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta za
    wynagrodzeniem przewidzianym umową.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych,
    rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych
    umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć.
    Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania mają
    charakter twórczy, a także wymagający opracowania niekonwencjonalnych rozwiązań.
    Dochody osiągane przez Wnioskodawcę są opodatkowane na zasadach ogólnych, tj.
    według skali podatkowej. Wnioskodawca nie planuje zmiany tej formy opodatkowania w
    latach następnych. Niemniej, jeśli Wnioskodawca zamierzałby dokonać zmiany wybranej
    formy opodatkowania, to zmieniłby ją na taką, która umożliwi korzystanie z
    preferencyjnego opodatkowania (zakładając chęć kontynuacji ulgi IP BOX w latach
    następnych).
    Z uwagi na wybraną formę opodatkowania Wnioskodawca powadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów.
    Zgodnie z umową, na podstawie której Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne, a
    która to jest zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy
    na kontrahenta następuje bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, na ściśle
    określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania
    dodatkowych oświadczeń.
    Otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za całość
    czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy, w tym wynagrodzenie za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na rzecz kontrahenta. Faktury,
    które Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z
    tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac, gdyż
    nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych. Wnioskodawca zamierza obejmować
    ulgą IP BOX wyłącznie dochody z tytułu przeniesienia kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej – autorskich praw do oprogramowania, w tym celu prowadzi ewidencję

    czasu, jaki poświęcił na prowadzenie prac programistycznych prowadzących do powstania
    prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wykorzystuje serwery wyłącznie do realizacji działań bezpośrednio
    związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania. Wnioskodawca serwery
    wykorzystuje celem zapewnienia środowiska ... dla mikroserwisów, środowiska
    wykonawczego dla automatyzacji oraz zestawienia tuneli VPN z aplikacjami. Wydatki te nie
    mają charakteru marketingowego – nie są związane z reklamą czy promocją, ani też nie
    służą utrzymaniu witryny internetowej.
    Serwery umożliwiają Wnioskodawcy m.in. prowadzenie komplikacji i testów
    oprogramowania, przechowywanie logów programu komputerowego, przechowywanie
    archiwalnych wersji oprogramowania oraz wersji demo oprogramowania dla klienta.
    Na bezpośrednie powiązanie tych wydatków z tworzeniem oprogramowania wskazuje
    techniczna konieczność wykorzystania środowisk serwerowych dla przechowywania
    archiwalnych wersji oprogramowania (bez wersji archiwalnych Wnioskodawca nie może
    np. dokonać regresji), wersji demo (służących do prezentacji oprogramowania), a także
    utrzymania instancji ..., z której korzystają aplikacje.
    Wnioskodawca wykorzystuje takie usługi internetowe, jak narzędzie ..., w ramach której
    buduje i publikuje wersje wytworzonego oprogramowania, a także domeny oraz usługę
    ...., celem publikacji dokumentacji oprogramowania dla klienta. Wnioskodawca ponosi te
    wydatki na cele konkretnych prac programistycznych.
    Pod pojęciem wydatków na usługi księgowe Wnioskodawca rozumie wydatki związane z
    prowadzeniem ewidencji IP BOX oraz bieżących rozliczeń działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie zalicza do tej kategorii wydatków i opłat związanych z wnioskiem o
    wydanie interpretacji podatkowej.
    W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby
    realizować prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności
    intelektualnej. Koszty związane z naprawami, leasingiem i eksploatacją samochodu
    umożliwią Wnioskodawcy bezpośrednie spotkania z kontrahentem celem poznania jego
    wymagań oraz oczekiwań związanych z tworzonym oprogramowaniem. Osobiste
    zapoznanie się z indywidualnymi potrzebami klienta wpłynie zaś pozytywnie na
    efektywność oraz jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług programistycznych.
    Korzystanie przez Wnioskodawcę z usług telekomunikacyjnych oraz sprzętu
    komputerowego i urządzeń mobilnych jest niezbędne dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania. Bez zakupu odpowiedniego sprzętu komputerowego, usług
    internetowych, serwerów, bibliotek programistycznych wytwarzanie oprogramowania nie
    byłoby możliwe. Sprzęt komputerowy stanowi podstawowe narzędzie pracy
    Wnioskodawcy. Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy
    i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają
    przede wszystkim posiadane przez Wnioskodawcę informacje specjalne i wiedza
    specjalistyczna. W tym celu Wnioskodawca nieustannie pogłębia swój zasób wiedzy,
    poprzez szkolenia oraz materiały edukacyjne. Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że
    pozyskanie tego rodzaju informacji nie zawsze jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych
    (biblioteki, źródła internetowe), gdyż poziom specjalizacji wymagany przez literaturę
    przedmiotu i tempo jej zmian sprawia, że zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych,
    profesjonalnych publikacji i szkoleń. Wydatki związane z zakupem materiałów, sprzętów i
    urządzeń biurowych są Wnioskodawcy niezbędne dla tworzenia oprogramowania. Aby
    móc wykonywać swoje obowiązki, Wnioskodawca musi posiadać, rozwijać oraz
    utrzymywać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe. Wydatki na usługi księgowe
    pozwalają na wyszczególnienie oraz prowadzenie koniecznej ewidencji na potrzeby
    skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej w ramach ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki, do działań, które traktuje jako
    działalność badawczo-rozwojową w następujący sposób. Najpierw określa, czy dany

    wydatek stanowi koszt bezpośrednio czy pośrednio związany z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w tym celu Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencje i ujmuje w niej
    koszty związane z IP BOX. Przychód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca obniża zarówno o koszty bezpośrednie i pośrednie. Do wskaźnika nexus
    Wnioskodawca zalicza jedynie koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, tym
    samym nie wszystkie wydatki jakie przypisane są do kosztów uzyskania przychodu z
    konkretnego programu komputerowego są uwzględnione w wskaźniku nexus. Wydatki
    nieuwzględniane we wskaźniku nexus Wnioskodawca ujmuje w kosztach pośrednich. W
    takim przypadku w zależności od stopnia, w jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanego
    IP pozostaje w przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany wydatek-koszt pośredni
    (którego przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu nie jest możliwe) będzie
    stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy przedstawione w opisie prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do
    oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, w przedstawionym we wniosku opisie, w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z
    art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego
    zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Niego prace, polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca
    definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie
    prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: UPSWN). Tym samym, przez
    badania naukowe, zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN, rozumie się:

    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne
    rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
    nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie
    do nich znaczących ulepszeń. Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art.
    5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na zlecenie kontrahenta
    w sposób ciągły i systematyczny samodzielnie tworzy, a także ulepsza oprogramowanie
    lub jego komponenty. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest
    efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które dla osiągnięcia rezultatu wymagają
    jedynie podstawowych umiejętności programistycznych. Czynności podejmowane w
    ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania zawsze mają charakter twórczy, a także
    wymagają niekonwencjonalnych rozwiązań. Realizowane przez Wnioskodawcę prace w
    zakresie rozwoju oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez
    łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych tworzone są zupełnie nowe komponenty oprogramowania, które mają
    sprostać wymogom rynku, kontrahenta oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone
    prace nad oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian
    wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są
    również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt lub
    oprogramowanie wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prac prowadzonych nad
    oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący oprogramowanie.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług
    programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    1) z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP,
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego IP,
    3) z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest stworzenie
    oprogramowania o określonych parametrach i przeniesienie praw autorskich do
    programu komputerowego na kontrahenta. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę
    wskazują, że w zakresie związanym z wytworzeniem oprogramowania lub jego części
    przenoszone są wszelkie prawa autorskie. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest
    każdorazowo określone w umowach, w myśl których otrzymywane przez Wnioskodawcę
    wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za całość czynności, jakie Wnioskodawca

    realizuje w ramach umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego. Wynagrodzenie jest płatne na podstawie
    wystawionej faktury.
    Treść wiążących Wnioskodawcę umów stanowi, że kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej (autorskie prawa majątkowe do oprogramowania), jakie Wnioskodawca
    wytworzy w ramach zleconej usługi należą w całości do kontrahenta za co nie przewiduje
    się dodatkowego wynagrodzenia, poza tym wskazanym w umowie. Wobec tego
    otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego i należy je zakwalifikować
    jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w
    zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego,
    należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ustawodawca wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki
    podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i
    ust. 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego
    według wzoru:
    (a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d),
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    1. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a),
    2. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 (lit. b),
    3. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 (lit. c),
    4. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d).
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają jakiegokolwiek katalogu kosztów kwalifikowanych.
    Natomiast zawierają odniesienie, że do kosztów kwalifikowanych nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 24d ust. 5 ustawy o PIT). Za
    koszty niezwiązane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej są w
    szczególności: odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Na mocy art. 30ca ust.
    6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest
    większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie
    praw autorskich do programu komputerowego. Za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje ustalone wynagrodzenie obejmujące należność za sprzedaż autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych.
    W związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca ponosi, planuje ponieść lub może ponieść wydatki na: koszty użytkowania
    samochodu, sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne, usługi telekomunikacyjne, książki
    branżowe i szkolenia, biblioteki programistyczne, serwery i usługi internetowe,

    urządzenia, sprzęty i materiały biurowe, księgowość, które są również kosztami w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie
    przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów prowadzonej przez
    Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu
    komputerowego. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów
    Wnioskodawca nie mógłby prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem
    nowego prawa własności intelektualnej. Tworzenie oprogramowania wymaga zarówno
    ponoszenia kosztów podzespołów komputerowych oraz innych kosztów umożliwiających
    realizację prac nad tworzeniem programu komputerowego. Zatem wskazane wydatki jako
    bezpośrednio powiązane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością rozumianą
    jako samodzielne tworzenie oprogramowania, winny być uznane za koszty do obliczenia
    wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w
    zakresie w jakim przeznaczane są lub mogą być przeznaczane na wytworzenie danego
    programu komputerowego należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na
    potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Ad 4
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, sprzedaż autorskich praw
    do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności pozwala na
    opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej
    sprzedaży, gdyż:
    1) zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które podlegają ochronie
      prawnej,
    2) spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową,
      tj.:
      − działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna),
      − obejmującą prace rozwojowe,
      − podejmowaną w sposób systematyczny,
      − w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;
    3) ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego
      programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na
      potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    − wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej, spełniającej kryteria działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych
      praw własności intelektualnej;
    − uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej, które
      podlegają ochronie prawnej,
    − określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;

    − prowadzenie odrębnej ewidencji związanej z kwalifikowanymi prawami własności
      intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, zostały spełnione
    wszystkie ww. przesłanki, aby sprzedaż prawa autorskiego do programów
    komputerowych tworzonych samodzielnie w ramach prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej pozwalała na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką
    podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży. Zdaniem Wnioskodawcy przyjęta
    przez niego wykładnia wskazanych na wstępie przepisów prawa pozwala na
    opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych ze
    sprzedaży autorskich praw do programu komputerowego, które podlegają ochronie
    prawnej, w przypadku uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną
    prowadzącą od marca 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach
    prowadzonej działalności wykonuje Pan czynności w zakresie tworzenia oprogramowania
    komputerowego. W ramach prowadzonej działalności, samodzielnie tworzy Pan a także
    ulepsza oprogramowanie lub jego komponenty w sposób kompleksowy. W okresie od
    czerwca 2024 r. do lutego 2025 r. prowadził Pan prace nad integracją systemów X oraz Y.
    Obecnie, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, kontynuuje Pan prace nad
    powyżej przedstawionym projektem, zajmując się rozwojem łącznika X oraz Y. Zgodnie z
    zamierzeniem, w najbliższym czasie będzie Pan prowadził prace nad integracją zamówień
    sprzedaży, tak aby integracja pomiędzy systemami obejmowała dwukierunkową
    synchronizację. Planowane prace obejmują także dodanie funkcjonalności, która umożliwi
    obsługę stanów magazynowych. Niezależnie od powyższego, w najbliższym czasie będzie
    Pan również prowadził prace nad integracją systemu Y z innymi systemami, w tym Z oraz
    XX.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanego przez
    Pana efektu tych prac (programów opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.

    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, posiada Pan wiedzę oraz doświadczenie w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem oprogramowania. Tworzenie
    oprogramowania przez Pana opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach
    opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta i obejmuje
    projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie oprogramowania, a także
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. W ramach prowadzonej przez
    Pana działalności, samodzielnie tworzy a także ulepsza Pan oprogramowanie lub jego
    komponenty w sposób kompleksowy. Wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie
    jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu
    jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania
    oprogramowania zawsze mają charakter twórczy, a także wymagający opracowania
    niekonwencjonalnych rozwiązań. Tworzone przez Pana oprogramowanie zawsze
    odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem. Realizowane przez Pana prace w
    zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez
    łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych tworzone są zupełnie nowe, „szyte na miarę” rozwiązania, które mają
    sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby

    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo -rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan we wniosku, że prowadzona przez Pana działalność jest działalnością
    twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. We wniosku wskazał
    Pan, że wykonywane przez Pana prace prowadzone były zgodnie harmonogramem.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz uzupełnieniu wynika, że realizowane
    przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i
    innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i
    umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są zupełnie nowe, „szyte
    na miarę” rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi
    technologicznemu. Tworzenie oprogramowania przez Pana opiera się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie
    kontrahenta i obejmuje projektowanie, tworzenie, implementowanie oraz testowanie
    oprogramowania, a także udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:

    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionego programu komputerowego spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić
    należy, że Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania,
    spełniała/spełnia/będzie spełniać definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:

      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

    Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie
    jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy Pan oprogramowania;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektem Pana pracy są każdorazowo odrębne programy komputerowe, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
      przysługują Panu majątkowe prawa autorskie do oprogramowania;
    4) zgodnie z umową, na podstawie której świadczy Pan usługi programistyczne, a która to
      jest zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, transfer Pana autorskich praw majątkowych na kontrahenta
      następuje bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, na ściśle określonych polach
      eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się
      automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń;
    5) od marca 2025 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      szczegółową ewidencję. W prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencję prowadzi Pan w sposób
      zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także

      kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do oprogramowania, tworzone i rozwijane
    przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania stanowiło/
    stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    W konsekwencji, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu
    rocznym za 2025 r. Jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan
    mógł skorzystać z omawianej preferencji także za kolejne lata podatkowe.
    Przy tym, o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to
    wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu
    z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego
    według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji,
    opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus
    dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich
    praw do programów komputerowych.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów

    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki
    trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych
    (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz
    mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uwzględnione we
    wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane
    w roku podatkowym, w którym będzie Pan korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi lub planuje Pan ponosić na:
    a) koszty użytkowania samochodu,
    b) sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne,
    c) usługi telekomunikacyjne,
    d) książki branżowe i szkolenia,
    e) biblioteki programistyczne,
    f) serwery, usługi internetowe,
    g) urządzenia, sprzęty i materiały biurowe,
    h) księgowość
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.