Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.341.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
działalność-działalność gospodarcza
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3
    czerwca 2025 r. (wpływ 6 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 28 września 2021 r.,
    pod firmą (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwana ustawa o PIT) i
    rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez
    niego forma opodatkowania to podatek liniowy [podatek liniowy jest od początku 2025
    roku, natomiast w latach 2022-2024 formą opodatkowania była skala podatkowa].
    Wniosek dotyczy lat podatkowych, od roku 2022 do chwili obecnej. Wnioskodawca
    chciałby również mieć możliwość korzystania z ulgi w okresach późniejszych, o ile stan
    faktyczny opisany we wniosku nie ulegnie istotnej zmianie.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne, począwszy od etapu analizy potrzeb
    Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są
    wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany
    sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje
    możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą a
    kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za
    jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności
    efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii
    informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z
    tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:

    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem
      języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania
      oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz
      integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie
      jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy wykonywaniu możliwość wykonania
      testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
      optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
      wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wytworzenie
      narzędzi automatyzujących procesy wdrożeniowe. Wsparcie kontrahenta podczas
      wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie
      użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie
      produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności w zakresie:
      - (...)
    Podczas realizowania projektów, Wnioskodawca korzystał z języków programowania:
      - (...)
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509 – dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich, jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
      rutynowo programiście zakodować je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić
      tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74);

    - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego,
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania, Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych systemów i
    aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu, są technologie informatyczne,
    czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących
    zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program
    przez niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona.
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do

    programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych
    praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      1) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
        księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
        skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny,
        jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege
        artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów
        Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co
        przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego; należy również
        podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia
        działalności per se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy
        możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w tym
        kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy
        jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową;
        Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
        gospodarczej;
      2) koszty leasingu i użytkowania samochodu - koszty związane z leasingiem oraz
        użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to
        do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
        specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń
        programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
        programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z
        wytworzeniem oprogramowania; przez koszty użytkowania samochodu
        Wnioskodawca rozumie wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przegląd, serwis oraz
        wymianę bieżącą płynów i części eksploatacyjnych;
      3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są
        konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie
        kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu
        komputerowego i elektronicznego; komputer (laptop) jest podstawowym
        narzędziem pracy każdego programisty, natomiast pozostały sprzęt
        elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą
        pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
        wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności
        związanej z tworzeniem programów komputerowych; przez koszty zakupu
        sprzętu komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca rozumie zakup
        smartfona, laptopa, słuchawek;
      4) koszty związane z wyjazdami służbowymi - Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
        związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
        wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności
        związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że
        Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w
        miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy; przez koszty związane z wyjazdami
        służbowymi Wnioskodawca rozumie koszty transportu lotniczego oraz
        zakwaterowania;
      5) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie
        takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe,
        chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych

        Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
        prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
        przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
        programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat,
        które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności
        wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie
        może wydłużyć jego zdolność zawodową;
      6) koszty dokształcania zawodowego - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
        branżowa, udział w szkoleniach, opłaty za studia podyplomowe (Politechnika
        Warszawska) w tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia wydatków
        na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym
        zmianom; oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie
        wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące
        znaczenie mają posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza
        specjalistyczna; w tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób
        wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty.
    Od 1 stycznia 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb
    ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego
    Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego.
    Równolegle w tejże ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art.
    30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 3 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić, jakie
    konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „programu
    komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
    Odpowiedź: Każdy program Wnioskodawcy tworzony jest zupełnie od podstaw. Proces
          tworzenia takiego programu można opisać w następujących krokach: 1.
          zrozumienie specyfiki branży klienta, 2. zaznajomienie się z danymi
          pozyskanymi od klienta, 3. research istniejących rozwiązań, które zastosowano
          do podobnych problemów, 4. opracowanie indywidualnego rozwiązania
          najlepiej odpowiadającego potrzebą klienta, 5. implementacja rozwiązania w
          środowisku testowym, 6. proces testowania oraz ulepszania rozwiązania we
          współpracy z klientem, 7. eksport rozwiązania do środowiska produkcyjnego.
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
    Odpowiedź: Programy są pisane w następujących językach / technologiach: (...)

          Z przykładowych projektów, które realizował i realizuje Wnioskodawca można
          wymienić m.in. optymalizację systemów transportu czy stworzenie silnika
          rekomendacji cenowych.
          Wnioskodawca przedstawia poniżej kilka innowacyjnych rozwiązań
          wytworzonych przez niego w odniesieniu do tych projektów:
          - (...)
          W odniesieniu do wszystkich realizowanych projektów (nie tylko tych
          przykładowych), Wnioskodawca wykorzystuje nowe koncepcje i rozwiązania,
          niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej Kontrahenta ani samego
          Wnioskodawcy. Wynika to ze zindywidualizowanego charakteru każdego
          programu, który każdorazowo pisany jest „pod wymagania” kontrahenta.
          Zatem każde kolejne rozwiązanie programistyczne choćby w minimalnym
          stopniu odróżnia się od rozwiązań już istniejących.
          Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu
          skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
          celowości, który Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. Ponadto,
          warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
          praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego
          podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego działalności,
          więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował tożsamych
          rozwiązań.
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym
        polega oryginalność tego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: W działalności każdy program jest tworzony indywidualnie na potrzeby
          klienta uwzględniając specyficzną dla niego sytuację biznesową, dlatego też
          tworzone przez Wnioskodawcę programy nie mają swoich odpowiedników w
          istniejących już programach komputerowych.
      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Głównym elementem innowacyjnym w programach Wnioskodawcy jest
          zastosowanie podejścia opartego na (...). Na ten moment nie istnieją
          ogólnodostępne programy wykorzystujące tą technologię oraz dające się
          bezpośrednio zastosować u klientów Wnioskodawcy.
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Za każdym razem cel jest ten sam - stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
          spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył,
          dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.

      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
          harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
          udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahentów i
          przedstawionym przez nich planem.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
        ulepszonego i rozwiniętego „programu komputerowego "?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
          każdorazowo zrealizowane.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
    „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca dysponuje
    wiedzą zdobytą na studiach na Politechnice oraz specyficzną branżową wiedzą
    przekazaną przez klienta na wczesnym etapie projektu. W branży Wnioskodawcy
    niezbędne jest łączenie powszechnie dostępnej wiedzy z bardzo specyficzną dla danego
    klienta sytuacją biznesową i branżową.
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
    wniosku działalności?
    Odpowiedź: Jest to przede wszystkim wiedza związana z (...). Są to nowe podejścia do
          rozwiązywania problemów biznesowych, dlatego konieczne jest ciągłe
          dokształcanie się w tych dziedzinach oraz bardzo często, w ramach
          konkretnego projektu, opracowywanie zupełnie nowych rozwiązań.
    5) Przy użyciu jakich „technologii" powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
    nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe od
    już istniejących?
    Odpowiedź: Odnośnie do zastosowanych innowacyjnych technologii, Wnioskodawca
          udzielił już takich informacji w odpowiedzi na pyt. 1b). Ponadto każdy program
          jest tworzony indywidualnie pod system klienta, uwzględniając specyficzną
          jego sytuację, dlatego nie można porównywać tworzonych przez
          Wnioskodawcę programów do istniejących. W większości sytuacji nie mają one
          bowiem swoich odpowiedników w istniejących już programach.
    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
    programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Rozwiązania wiedzowe - cała wiedza zdobyta w czasie studiów na Politechnice
    związana z matematyką stosowaną oraz statystyką i analizą danych, a także wiedza
    zdobyta na studiach podyplomowych oraz kursach dokształcających.
      - Rozwiązania techniczne/technologiczne - (...) Rozwiązania programistyczne -
        umiejętności programowania w następujących językach: (...)
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że „(...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
    wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (...)” należy rozumieć, że w każdym przypadku -
    tj. zarówno w przypadku tworzenia, ja k i w przypadku rozwijania utworów - efekty Pana
    samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie
          wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez
          Kontrahenta, prowadzą do powstania utworów (odrębnych programów
          komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie

          autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa
          majątkowe.
    8) Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
    programów komputerowych ?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
          programów, aż do - w przypadku autorskich praw majątkowych - ich
          odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
    zarówno w przypadku ich tworzenia, ja k i rozwijania, są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
        przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    10) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty1 swojej pracy w stosunku do osób trzecich
    (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
          ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
          wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń.
    11) W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”
        (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa):
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
          oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
          które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
          Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej
          na bieżąco ewidencji.
    12) Czy sposób „przenoszenia ” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje
    z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
          każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie
          autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem
          art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.

    13) Czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniały wynagrodzenie
    z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac
    na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określał Pan
    wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw
          autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania.
          Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie
          prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    14) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
    zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez
    Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy
    na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentami, strony ustaliły, iż
          Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących
          przedmiotem prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach
          świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
        2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
        przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
        bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.,
        poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    15) Czego dotyczą szkolenia i studia podyplomowe wymienione wśród wydatków na
    dokształcenie zawodowe? Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i studiów
    podyplomowych? Jakie umiejętności Pan nabył? W jaki sposób wykorzystuje Pan te
    umiejętności w działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź: Pierwsze studia podyplomowe - (...)
          Drugie studia podyplomowe - (...)
          Kurs (...)
    Odbyte studia/kursy pozwoliły Wnioskodawcy uzyskać umiejętności niezbędne do rozwoju
    zawodowego, głównie z zakresu pracy z dużymi zbiorami danych oraz (...). Nabyte
    umiejętności Wnioskodawca wykorzystuje na co dzień w pracy zawodowej oraz jest
    przekonany, że zdobycie ich pozwoliło zwiększyć jego efektywność zawodową, co
    przekłada się finalnie na wyższe zarobki.
    16) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były lub
    są ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
    tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych ”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
          faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi
          z poszczególnych praw własności intelektualnej tj. Z działań polegających na

          tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są
          bezpośrednio związane z powstaniem przychodu z poszczególnych praw
          własności intelektualnej.
    17) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
    Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
    „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
    wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „programu
    komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania wydatków do
    wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
          wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich
          praw majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w
          tym celu proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika
          nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu,
          tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    18) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
    jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
          przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
          przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli
          alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na
          wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie
          proporcji przychodowej.
          Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z
          każdego programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu
          rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji Wnioskodawca
          wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
          ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
          Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
          Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym
          mowa w art. 22 ust. 3 ustawy.
    19) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów - klucz
    podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowany jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
    (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
    danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i
    nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która
    będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu
    służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)?
    - proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
          obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
          kosztu z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest
          możliwe w danym stanie faktycznym.
    20) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
      · każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      · przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

      · koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i
          dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
          intelektualnej w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
      zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo–rozwojową, jego
    działalność spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności
        od potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od
        swoich potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje,
        oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
        natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych),

        pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację
        archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do
        ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona
        jest w sposób systematyczny;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta,
        co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel,
    którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych
    tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej
    działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy
    tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i
    rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle
    nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej
    działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez
    niego działalności, jak i jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania

    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX), twórczą
    działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a
    do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego
    jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria: a. przedmiot ochrony jest
    wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej, oraz b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Unia Europejska. Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony
    praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki)
    programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o
    PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera
    lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní softwarová asociace,
    ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w
    art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci
    nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub
    demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na
    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności opisanej we wniosku, która
    jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    * z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
    kwalifikowanego IP;
    * ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

    * z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z
    postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług
    przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3
    a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
    na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie

    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi
    Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na.
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia oprogramowania. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje
    Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
    poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Ma Pan możliwość wykonywania
    zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest Pan związany
    sztywnymi godzinami pracy. Ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej przez Pana
    wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
      - (...)
    Wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta. Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory
    w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących

    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje Pan nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne rozwiązania
    w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy,
    które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Ponadto, wskazał Pan, że oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Wskazał Pan, że nie
    świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Czynności wykonywane przez Pana nie są
    projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
      - W uzupełnieniu wskazał Pan, że każdy Pana program tworzony jest zupełnie od
        podstaw. Proces tworzenia takiego programu można opisać w następujących
        krokach: 1. zrozumienie specyfiki branży klienta, 2. zaznajomienie się z danymi
        pozyskanymi od klienta, 3. research istniejących rozwiązań, które zastosowano do
        podobnych problemów, 4. opracowanie indywidualnego rozwiązania najlepiej
        odpowiadającego potrzebą klienta, 5. implementacja rozwiązania w środowisku
        testowym, 6. proces testowania oraz ulepszania rozwiązania we współpracy z
        klientem, 7. eksport rozwiązania do środowiska produkcyjnego. Programy są
        pisane w następujących językach / technologiach: (...). Z przykładowych projektów,
        które Pan realizował i realizuje można wymienić m.in. optymalizację systemów
        transportu czy stworzenie silnika rekomendacji cenowych. Przedstawił Pan poniżej
        kilka innowacyjnych rozwiązań wytworzonych w odniesieniu do tych projektów:
      - (...)
    W odniesieniu do wszystkich realizowanych projektów (nie tylko tych przykładowych),
    wykorzystuje Pan nowe koncepcje i rozwiązania, niewystępujące wcześniej w praktyce
    gospodarczej Kontrahenta ani Pana. Wynika to ze zindywidualizowanego charakteru
    każdego programu, który każdorazowo pisany jest „pod wymagania” kontrahenta. Zatem
    każde kolejne rozwiązanie programistyczne choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od rozwiązań już istniejących. Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
    element celowości, który Pan uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto
    wspomnieć, że Pana twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej
    sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował
    Pan tożsamych rozwiązań. W działalności każdy program jest tworzony indywidualnie na
    potrzeby klienta uwzględniając specyficzną dla niego sytuację biznesową, dlatego też
    tworzone przez Pana programy nie mają swoich odpowiedników w istniejących już
    programach komputerowych. Głównym elementem innowacyjnym w Pana programach
    jest zastosowanie podejścia opartego na (...). Na ten moment nie istnieją ogólnodostępne

    programy wykorzystujące tą technologię oraz dające się bezpośrednio zastosować u Pana
    klientów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że Pana działania prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wskazał Pan również, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego programu
    komputerowego stawia Pan sobie zawsze ten sam cel, czyli stworzenie oprogramowania,
    które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane
    funkcjonalności. Samodzielnie stworzył Pan oprogramowanie, dysponując jedynie swoją
    wiedzą i doświadczeniem. Jest Pan zobowiązany w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest Pan należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym
    przez nich planem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, który został
    każdorazowo zrealizowany.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego.
      - W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że przed rozpoczęciem realizacji każdego
        projektu dysponuje Pan wiedzą zdobytą na studiach na Politechnice Warszawskiej
        oraz specyficzną branżową wiedzą przekazaną przez klienta na wczesnym etapie
        projektu. W Pana branży niezbędne jest łączenie powszechnie dostępnej wiedzy z
        bardzo specyficzną dla danego klienta sytuacją biznesową i branżową. Rodzaj
        wiedzy i umiejętności jaką wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
        wniosku działalności to przede wszystkim wiedza związana z (...). Są to nowe
        podejścia do rozwiązywania problemów biznesowych, dlatego konieczne jest ciągłe
        dokształcanie się w tych dziedzinach oraz bardzo często, w ramach konkretnego
        projektu, opracowywanie zupełnie nowych rozwiązań. Programy są pisane w
        następujących językach / technologiach: (...). Ponadto każdy program jest tworzony
        indywidualnie pod system klienta, uwzględniając specyficzną jego sytuację, dlatego
        nie można porównywać tworzonych przez Pana programów do istniejących. W
        większości sytuacji nie mają one bowiem swoich odpowiedników w istniejących już
        programach. Produkty, usługi, procesy oparte były na rozwiązaniach wiedzowych -
        cała wiedza zdobyta w czasie studiów na Politechnice związana z matematyką
        stosowaną oraz statystyką i analizą danych, a także wiedza zdobyta na studiach
        podyplomowych oraz kursach dokształcających, rozwiązaniach technicznych /
        technologicznych - (...) oraz rozwiązaniach programistycznych - umiejętności
        programowania w następujących językach: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi

    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa
    Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w
    celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja, zakończenie. W ramach
    działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wszystkie czynności,
    które realizuje Pan w zakresie wytwarzania i rozwijania programów komputerowych,
    zlecane przez Kontrahenta, prowadzą do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe. Efektem Pana prac,
    którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta,
    na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje Pan nowe
    programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne
    rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Nie
    świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Jest Pan twórcą swoich programów, z których
    osiąga przychód. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Kontrahenta na mocy umowy o
    współpracy w ramach wykonywanych usług, na podstawie pisemnej umowy zawartej z
    zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan od 1 stycznia 2022 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w okresie
    od roku 2022.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które ponosi Pan na:
      - usługi księgowe i doradcze;
      - leasing i użytkowanie samochodu (paliwo, ubezpieczenie, przegląd, serwis,
        wymianę bieżącą płynów i części eksploatacyjnych);

      - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (smartfon, laptop, słuchawki);
      - wyjazdy służbowe (transport lotniczy oraz zakwaterowanie);
      - składki na ubezpieczenia społeczne;
      - dokształcanie zawodowe (literatura branżowa, studia podyplomowe – (...) studia
        podyplomowe (...)),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązywały w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.