Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.78.2018.3.BG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-18
Teza: w zakresie obowiązku poboru przez płatnika podatku u źródła z tytułu nabycia prawa do utworów z wizerunkiem zawodniczki od agencji marketingowej z siedzibą na Słowacji
Słowa kluczowe: należność-należności licencyjne; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; prawa-prawa autorskie; płatnik; Słowacja; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 lutego 2018 r. (data wpływu 23 lutego 2018 r.) uzupełnionym 3 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru przez płatnika podatku u źródła z tytułu nabycia prawa do utworów z wizerunkiem zawodniczki od agencji marketingowej z siedzibą na Słowacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru przez płatnika podatku u źródła z tytułu nabycia prawa do utworów z wizerunkiem zawodniczki od agencji marketingowej z siedzibą na Słowacji. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 26 marca 2018 r. Znak: 0111-KDIB3-3.4012.58.2018.1.PK, 0111-KDIB1-2.4010.78.2018.2.BG wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 3 kwietnia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Klub Uczelniany jest stowarzyszeniem kultury fizycznej i posiada osobowość prawną, działa w oparciu o statut Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego oraz posiada własny statut.

Celem klubu jest:

1.  Upowszechnianie kultury fizycznej i turystyki, podnoszenie sprawności fizycznej i polepszanie zdrowia członków Klubu i społeczności akademickiej.
2.  Rozwijanie sportu w środowisku akademickim.
3.  Wychowanie członków Klubu zgodnie z tradycjami Akademickiego Związku Sportowego na świadomych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej w poczuciu odpowiedzialności za rozwój i przyszłość Ojczyzny.
4.  Kształtowanie poczucia współodpowiedzialności za losy macierzystej szkoły wyższej Klubu i Akademickiego Związku Sportowego.
5.  Działanie na rzecz ochrony środowiska naturalnego.
6.  Działanie na rzecz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.
7.  Działanie na rzecz wyrównywania szans młodzieży z rodzin o trudnej sytuacji życiowej.
8.  Działanie na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami.
9.  Działanie na rzecz organizacji wolontariatu.
10.  Przeciwdziałanie patologiom społecznym, w szczególności narkomanii, alkoholizmowi i nikotynizmowi zagrażającym środowisku młodzieży uczącej się.
11.  Działanie na rzecz upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji.

Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest:

1.  Organizowanie i przeprowadzanie imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów.
2.  Działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej.
3.  Pozostała działalność związana ze sportem.
4.  Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna.
5.  Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej.
6.  Działalność agencji reklamowych.
7.  Działalność obiektów sportowych.
8.  Działalność klubów sportowych.

W ramach prowadzonej działalności Klub planuje zawrzeć umowę nabycia utworów zawierających wizerunek sportowca - zawodniczki Stowarzyszenia Akademickiego Związku Sportowego.

Jako podstawę stanu faktycznego (winno być; zdarzenia przyszłego) przyjęto, że agencja marketingowa, która posiada swoją siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zawarła umowę z zawodniczką o sprzedaż utworów z jej wizerunkiem. Następnie agencja marketingowa dokona dalszej sprzedaży utworów z wizerunkiem zawodniczki na rzecz Stowarzyszenia. Transakcja ta będzie udokumentowana fakturą.

Usługodawca (agencja marketingowa) posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju z którego świadczy usługi opisane we wniosku.

Importowane usługi będą wykorzystywane w sekcji koszykówki kobiet senior. Wskazana sekcja uzyskuje dochody z następujących źródeł:

1.  dotacji otrzymywanej z Urzędu Miasta,
2.  sprzedaży usług promocyjno-reklamowych, marketingowych opodatkowanych stawką VAT 23%,
3.  sprzedaży biletów na mecze opodatkowanych stawką VAT 8%.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta jest pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Słowacją. Agencja marketingowa posiada rezydencję Słowacką.

Wnioskodawca będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji podatnika (agencji marketingowej), od którego nabędzie prawo do utworu z wizerunkiem zawodnika.

Nabycie prawa do utworów z wizerunkiem zawodnika będzie wykorzystywane do wielopoziomowej promocji Klubu, w tym do projektów Klubu np. poprzez sesje zdjęciowe, transmisje telewizyjne spotkań, kampanie w internecie. Nabyte prawo będzie wykorzystywane dla własnego wewnętrznego użytku. Klub Uczelniany dopuszcza możliwość dalszej odprzedaży nabytego prawa do utworów z wizerunkiem zawodnika.

Umowa, o której mowa, stanowi pod względem prawnym usługę sprzedaży praw do utworów z wizerunkiem zawodniczki. Prawa autorskie dotyczą utworu, a więc nie wizerunku danej osoby, lecz jego przedstawienia w określonej formie będącej utworem. Wizerunek danej osoby staje się utworem, będącym przedmiotem prawa autorskiego, dopiero wówczas, gdy stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Prawo do wizerunku, a więc własnego wyglądu, nie jest również prawem pokrewnym w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, skoro niewątpliwie nie stanowi artystycznego wykonania utworu lub dzieła sztuki ludowej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy dochody z tytułu usług świadczonych przez agencję marketingową na rzecz Klubu mieszczą się w definicji należności licencyjnych na gruncie polsko-słowackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i czy w związku z tym Klub musi pobierać podatek u źródła? (pytanie wymienione we wniosku jako 4)

W ocenie Stowarzyszenia, na podstawie posiadanej wiedzy, rozeznania rynku sportowego w Polsce i na podstawie opinii sporządzonej przez Zespół pracowników katedry Prawa Finansowego Wydziału Prawa i Administracji przyjęto następujące stanowisko:

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym osób prawnych należności wpłacane przez Stowarzyszenie spółce zagranicznej nie stanowią należności licencyjnych, gdyż należy je kwalifikować jako część zysków zagranicznego przedsiębiorstwa.

Stowarzyszenie nie musi pobierać podatku u źródła. Zawierając umowę z podmiotem zagranicznym należy jednak uzyskać od niego certyfikat rezydencji. Brak tego dokumentu wyklucza możliwość zastosowania postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, skutkowałoby koniecznością zapłaty podatku u źródła przez Stowarzyszenie na podstawie krajowych przepisów podatkowych, w wysokości 20% przychodu spółki zagranicznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Rozpatrując kwestie poruszone we wniosku w pierwszej kolejności należy wskazać, że Organ wydając niniejszą interpretację oparł się na opisie sprawy z którego wynika, że należności wypłacane przez Stowarzyszenie na rzecz agencji słowackiej dotyczą sprzedaży praw do utworów z wizerunkiem zawodniczki. Okoliczność, że zawarta umowa stanowi usługę sprzedaży praw została przyjęta jako element zdarzenia przyszłego, który nie podlega ocenie Organu.

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 z późn. zm.; dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - ograniczony obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 3 ust. 3 updop, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
2.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
3.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
4.  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów takiej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, funduszu inwestycyjnego, instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
5.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Zgodnie art. 3 ust. 5 updop, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.

Art. 21 ust. 1 updop stanowi, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1\. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2\. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\-ustala się w wysokości 20% przychodów.

Z art. 26 ust. 1 updop wynika, że osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.

Mając jednak na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 ust. 2 updop, przepisy art. 21 ust. 1 updop stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska zasadne jest odwołanie się do przepisów Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 18 sierpnia 1994 r. (Dz.U. z 1996 r., Nr 30, poz. 131 z późn. zm., dalej: „umowa polsko-słowacka”).

W art. 3 ust. 2 przedmiotowej umowy wskazano, że przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-słowackiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takie mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Stosownie do art. 7 ust. 7 ww. umowy, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Uregulowania dotyczące należności licencyjnych zostały zawarte w art. 12 umowy polsko-słowackiej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 tej umowy, należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże należności licencyjne, o których mowa w ust. 1, mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca tych należności jest ich właścicielem, ustalony podatek nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto należności licencyjnych (art. 12 ust. 2 umowy polsko-słowackiej).

Z kolei art. 12 ust. 3 umowy polsko-słowackiej, stanowi że określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane w związku z korzystaniem lub prawem do korzystania z wszelkich praw autorskich (obejmujących dzieła literackie, artystyczne lub naukowe, włącznie z filmami dla kin oraz filmami lub taśmami transmitowanymi w radio lub telewizji), każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, w związku z korzystaniem lub prawem do korzystania z jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz odnosząc się do definicji należności licencyjnej zawartej w art. 12 ust. 3 umowy polsko-słowackiej, należy podkreślić, że Państwa - Strony tejże umowy posłużyły się sformułowaniem „należności uzyskiwane w związku z korzystaniem lub prawem do korzystania z wszelkich praw autorskich”. Jak wynika z powyższego, pojęcie należności licencyjnych nie dotyczy wszelkich opłat dokonywanych w związku z transakcjami, których przedmiotem są prawa autorskie, lecz wyłącznie tych, w których mamy do czynienia z prawem do korzystania z tych praw. Tym samym, zapłata należności z tytułu sprzedaży praw do utworów, nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu umowy polsko-słowackiej.

Interpretując przepisy zawarte w umowie polsko-słowackiej należy także zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

I tak w pkt 8.2 Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD (z dnia 22 lipca 2010 r. ABC a Wolters Kluwer business, Warszawa 2011), dotyczącego należności licencyjnych wskazano, że „Jeżeli wypłata jest dokonywana w zamian za przeniesienie pełnego prawa własności mienia, o którym mowa w definicji, to taka wypłata nie jest uważana jako wynagrodzenie za użytkowanie lub za prawo użytkowania tego mienia i tym samym nie może być uznana jako należność licencyjna”. (…) „jeżeli własność praw została przeniesiona w całości lub w części na inną osobę, to zapłata za to nie może dotyczyć korzystania z tych praw”. Ponadto zgodnie z pkt 15 Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD „Jeżeli wynagrodzenie przekazywane jest z tytułu przeniesienia całości praw wynikających z praw autorskich, płatność nie może stanowić należności licencyjnej i przepisy artykułu nie mają zastosowania.”

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, wynika że Klub w ramach prowadzonej działalności planuje zawrzeć umowę nabycia utworów z wizerunkiem zawodniczki ze słowacką agencją marketingową. Klub będzie posiadał certyfikat rezydencji podatnika (agencji marketingowej), od której nabędzie prawo do utworu z wizerunkiem zawodniczki. Nabycie prawa do utworów z wizerunkiem zawodnika będzie wykorzystywane do wielopoziomowej promocji Klubu i dla własnego wewnętrznego użytku. Klub dopuszcza możliwość dalszej odprzedaży nabytego prawa do utworów z wizerunkiem zawodnika. Umowa, o której mowa, stanowi pod względem prawnym usługę sprzedaży praw do utworów z wizerunkiem zawodniczki.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe i powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że zawarta umowa sprzedaży praw do utworów z wizerunkiem zawodniczki nie spełnia definicji należności licencyjnych w rozumieniu polsko-słowackiej umowy. Należności dotyczące sprzedaży prawa autorskich uzyskiwane przez agencję słowacką należy kwalifikować jako „zyski przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 7 umowy polsko-słowackiej, o ile zostanie to udokumentowane certyfikatem rezydencji. Zyski te podlegają opodatkowaniu tylko w państwie siedziby podmiotu, który dochód taki uzyskuje (w rozpatrywanej sprawie na Słowacji), o ile podmiot zagraniczny nie posiada zakładu na terytorium Polski.

W świetle powyższego, Klub jako dokonujący płatności na rzecz agencji słowackiej nie będzie zobowiązany do potrącenia od wypłaconych należności zryczałtowanego podatku dochodowego w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 updop.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

W zakresie podatku od towarów i usług wydano/wydane zostanie odrębne rozstrzygniecie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.