Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-809/14-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-14
Teza: stawka podatku dla dostawy produktów zawierających ekstrakt kawy
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy produktów zawierających ekstrakt kawy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy produktów zawierających ekstrakt kawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach działalności gospodarczej prowadzi od lutego 2014 r. dystrybucję napojów mlecznych. W swojej ofercie posiada napoje mleczne o smaku kawy pod marką X. oraz Stop Cafe, które są przedmiotem niniejszego wniosku. Skład wszystkich pięciu produktów jest zbliżony, a różnią się jedynie poziomem zawartości tłuszczu, ekstraktu kawowego i aromatów.

Skład surowcowy:

1.  X. Cappuccino: woda; mleko pełne (25%); śmietanka (6%); cukier; ekstrakt kawowy (1,15%); karmelizowany syrop cukrowy; regulator kwasowości fosforan sodu; substancja zagęszczająca karagen, mączka guar; aromat; sól stołowa.
2.  X. Vanilla: woda; mleko pełne (25%); śmietanka (6%); cukier; ekstrakt kawowy (1,15%); karmelizowany syrop cukrowy; regulator kwasowości fosforan sodu; środki zagęszczające karagen, mączka guar; naturalny aromat waniliowy; sól stołowa.
3.  X. Latte: woda; mleko pełne (35%); śmietanka (5%); cukier; ekstrakt kawowy (1,2%); regulator kwasowości fosforan sodu; środki zagęszczające karagen, mączka guar; aromat; sól stołowa.
4.  Stop Cafe Vanilla: woda; mleko pełne (25%); śmietanka (6%); cukier; ekstrakt kawowy (1,15%); karmelizowany syrop cukrowy; regulator kwasowości fosforan sodu; środki zagęszczające karagen, mączka guar; naturalny aromat waniliowy; sól stołowa.
5.  Stop Cafe Latte: woda; mleko pełne (35%); śmietanka (5%); cukier; ekstrakt kawowy (1,2%); regulator kwasowości fosforan sodu; środki zagęszczające karagen, mączka guar; aromat; sól stołowa.

Powyższe produkty są klasyfikowane do pozycji 11.07.19.0 PKWiU 2008 - jako „pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające tłuszcz mlekowy”.

Powyższe produkty nie zawierają konserwantów. Ich okres trwałości wynosi 12 miesięcy. Sprzedawane są w unikalnych puszkach kartonowych 230 ml z certyfikatami świadczącymi o zaangażowaniu w ochronę środowiska. W procesie ich produkcji nie jest wykorzystywany napar kawy, lecz ekstrakt kawowy mający za zadanie nadać im smak. Spółka nie przygotowuje i nie sprzedaje produktów w ramach działalności gastronomicznej, lecz dostarcza do sieci detalicznych gotowy produkt importowany z Austrii.

Bazując na dotychczasowych interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów (np. IPPP3/443-316/13-2/MKw; IPPP2/443-754/13-2/RR; PT8/033/218/670/13/WCX/RD-97182) traktujących napar kawowy jako synonim ekstraktu kawowego Spółka stosuje podstawową stawkę VAT (23%).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. dostawa produktów opisanych we wniosku powinna być opodatkowana stawką obniżoną 5% VAT na podstawie art. 41 ust. 2a w związku z poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz.U. nr 54, poz. 535)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Produkty wymienione w treści wniosku, jako klasyfikowane do pozycji 31 załącznika 10 do ustawy o VAT powinny podlegać opodatkowaniu według stawki 5%. Są one napojami niegazowanymi, zawierającymi w składzie mleko i śmietankę - a więc tłuszcze mlekowe. W ich procesie produkcji nie jest używany napar kawy, a jedynie sproszkowany ekstrakt kawowy, którego zadaniem jest nadanie napojom smaku kawy. Świadczy o tym bezspornie procent udziału ekstraktu w produkcie finalnym tj. odpowiednio 1,15% lub 1,2%.

Wobec dostępności licznych interpretacji indywidualnych Ministra Finansów na temat produktów konkurencyjnych, tożsamych w składzie z produktami stanowiącymi treść wniosku, a określających nieprawidłowość stosowania stawki obniżonej 5% VAT, Spółka uznała ubieganie się o interpretację indywidualną za bezzasadne w chwili rozpoczęcia sprzedaży napojów mlecznych o smaku kawy i - chcąc pozostawać w zgodnie z opinią Ministra Finansów oraz prawidłowo regulować zobowiązania podatkowe - przyjęła za obowiązującą stawkę podstawową 23% VAT.

W związku jednak z uznaniem przez Sąd Administracyjny interpretacji Ministra Finansów za nieprawidłową (III SA/Wa 279/14; III SA/Wa 2373/13) Spółka znalazła się w sytuacji, w której jej produkty nie są konkurencyjne cenowo, zaś sieci detaliczne domagają się wystawienia przez nas faktur korygujących do dokonanych dostaw oraz zwrotu błędnie naliczonego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zgodnie z przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Powyższy przepis wprost stanowi, że oznaczenia PKWiU stosuje się jedynie w określonych w ustawie lub rozporządzeniach sytuacjach, tzn. gdy przepis wprost odnosi się do symbolu PKWiU.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji, zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W załączniku nr 10 do ustawy, w pkt 31 wymienione zostały sklasyfikowane pod symbolem ex 11.07.19.0 Pozostałe napoje bezalkoholowe - wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju

W objaśnieniu do tego załącznika zaznaczono, że symbol „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

Powołany zapis jednoznacznie wskazuje, że sprzedaż kawy, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju nie korzysta z preferencji w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Kawa, co do zasady, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku. Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi opodatkowanych stawką obniżoną, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową (art. 41 ust. 1 ustawy).

Stosowanie stawki podstawowej ma zatem charakter reguły ogólnej. Dlatego wszelkie wyjątki od tej reguły powinny być interpretowane w sposób ścisły, równocześnie zgodnie z celami realizowanymi przez te odstępstwa oraz zgodnie z zasadą neutralności i powszechności VAT.

Odnosząc się także do wskazanej zasady neutralności podatkowej, wielokrotnie przywoływanej przez Trybunał Sprawiedliwości UE, należy zauważyć, iż na jej podstawie podobne (zbliżone) usługi lub towary, które są względem siebie konkurencyjne, powinny być opodatkowane tą samą stawką VAT. Zdaniem Trybunału, państwo członkowskie, które korzysta z uprawnienia do nakładania stawek obniżonych, musi przestrzegać zasady neutralności fiskalnej, która wyklucza zwłaszcza różne traktowanie na użytek podatku VAT podobnych towarów i świadczenia usług, które pozostają ze sobą w relacji konkurencji.

W związku z powyższym, funkcją powołanej regulacji jest wyłączenie z możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku sprzedaży napojów sporządzanych z naparu kawy i herbaty. Rozumiana ściśle winna odnosić się do każdego przypadku obrotu tymi towarami.

Należy w tym miejscu wskazać, że pojęcie „kawa” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego. W takim przypadku należy posłużyć się znaczeniem słownikowym, w myśl którego (według internetowego Słownika Języka Polskiego - http://sjp.pwn.pl) kawa to napój parzony z palonych i zmielonych ziaren kawowych lub przyrządzony z ekstraktu, namiastki kawy.

Natomiast pojęcie ekstrakt znaczy zagęszczony preparat wyciągu z substancji roślinnej lub zwierzęcej; np. ekstrakt kawowy (Źródło: Słownik Encyklopedyczny \`(...)\`).

Ustawodawca wskazał w pkt 31 załącznika nr 10 do ustawy, że wskazane wyłączenie dotyczy napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju.

Synonim do słowa „napar” to dekokt, esencja, odwar, wywar, zaparzenie. Natomiast dla słowa „ekstrakt” to esencja, wyciąg, olejek, wywar. (\`(...)\`)

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi od lutego 2014 r. dystrybucję napojów mlecznych. Skład produktów jest zbliżony, a różnią się jedynie poziomem zawartości tłuszczu, ekstraktu kawowego i aromatów. Zawartość ekstraktu kawowego w dystrybuowanych napojach wynosi 1,15% lub 1,2%. Produkty są klasyfikowane do pozycji 11.07.19.0 PKWiU 2008 - jako „pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające tłuszcz mlekowy”. Powyższe produkty nie zawierają konserwantów. Ich okres trwałości wynosi 12 miesięcy. Sprzedawane są w unikalnych puszkach kartonowych 230 ml. W procesie ich produkcji nie jest wykorzystywany napar kawy, lecz ekstrakt kawowy mający za zadanie nadać im smak. Spółka dostarcza do sieci detalicznych gotowy produkt importowany z Austrii.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stawki dla dystrybuowanego produktu z zawartością ekstraktu kawy 1,15% lub 1,2%.

Wnioskodawca uważa, że sprzedawane przez niego napoje, które nie zawierają naparu kawy tylko ekstrakt kawowy powinny być sprzedawane ze stawką VAT 5%.

Odnosząc przeprowadzoną analizę przepisów do przedstawionych okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży jest produkt, w skład którego wchodzi ekstrakt z kawy, niezależnie od udziału procentowego, preferencyjna stawka podatku nie znajdzie zastosowania. Ekstrakt kawowy jest niczym innym jak zagęszczoną esencją/wywarem z kawy, czyli naparem powstałym na bazie kawy. Zatem w niniejszym przypadku będzie miało zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w pozycji 31 załącznika nr 10 do ustawy.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy, tut. Organ stwierdza, że sprzedawane przez Wnioskodawcę produkty, w skład których wchodzi ekstrakt z kawy nie podlegają opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku VAT. Zatem sprzedaż wskazanych produktów (mimo, że mieszczą się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0), w skład których wchodzi ekstrakt z kawy, opodatkowana jest podstawową stawką podatku 23%, w myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie III SA/Wa 279/14 oraz III SA/Wa 2373/13 należy stwierdzić, że są one nieprawomocne, zatem nie mogą przesądzać o utrwalonym orzecznictwie w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.