Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.294.2018.1.NL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-04
Teza: ustalenie czy uzyskane przychody ze sprzedaży praw majątkowych powodują konieczność prezentowania ich jako zysków kapitałowych, a w konsekwencji osobnego wyliczenia dla nich uzyskanego dochodu i niemożności ewentualnego łączenia ich ze stratą z innych źródeł przychodów
Słowa kluczowe: prawa-prawa majątkowe; przychód; sprzedaż; strata; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Organu w dniu 18 lipca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy uzyskane przychody ze sprzedaży praw majątkowych powodują konieczność prezentowania ich jako zysków kapitałowych, a w konsekwencji osobnego wyliczenia dla nich uzyskanego dochodu i niemożności ewentualnego łączenia ich ze stratą z innych źródeł przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2018 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy uzyskane przychody ze sprzedaży praw majątkowych powodują konieczność prezentowania ich jako zysków kapitałowych, a w konsekwencji osobnego wyliczenia dla nich uzyskanego dochodu i niemożności ewentualnego łączenia ich ze stratą z innych źródeł przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podatnikiem podatku dochodowego. Prowadzi szeroko pojętą działalność reklamową i marketingową. Między innymi w ramach działalności gospodarczej opracowuje na zlecenie innych firm wzory opakowań, czy też hasła reklamowe. W umowie ze zleceniodawcą podpisuje zgodę na przekazanie przez Wnioskodawcę, wraz z tymi wzorami, czy też hasłami wszelkich autorskich praw majątkowych do tych projektów czy haseł. Po wykonaniu danego opracowania przekazuje je zleceniodawcy i wystawia stosowną fakturę. Prócz tworzenia wzorów lub haseł reklamowych wykonuje inne usługi z zakresu reklamy i marketingu np. organizuje kampanie reklamowe.

Istotne elementy opisu zdarzenia przyszłego zawarto również we własnym stanowisku Wnioskodawcy w sprawie, gdzie wskazano, że Wnioskodawca ww. praw nie nabywa, natomiast wytwarza je we własnym zakresie, a następnie sprzedaje.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy tak uzyskane przychody ze sprzedaży autorskich praw majątkowych powodują konieczność prezentowania ich jako przychodów z zysków kapitałowych, a w konsekwencji osobnego wyliczenia dla nich uzyskanego dochodu i niemożności ewentualnego łączenia ich ze stratą z innych źródeł przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody, które Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży autorskich praw majątkowych w wyżej wymieniony sposób nie powinny być wykazywane, jako przychody z zysków kapitałowych, tylko jako przychody z innych źródeł przychodów.

Art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, definiujący przychody z zysków kapitałowych odnosi się bezpośrednio do art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ww. ustawy. Artykuł ten w obowiązującej obecnie treści z kolei wskazuje, że dla uznania danego prawa za wartość niematerialną i prawną konieczne jest jego nabycie od innego podmiotu. Wnioskodawca tych praw nie nabywa, natomiast wytwarza je we własnym zakresie, a następnie sprzedaje. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. praw powinna być ujmowana jako przychód z innych źródeł przychodów.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretację indywidualną wydawaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 czerwca 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.137.2018.1.MJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2175, dalej: „ustawa zmieniająca”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:

*   z zysków kapitałowych oraz
*   z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając odrębne źródło przychodów – z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynika natomiast, że za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c.

W myśl art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
*   licencje,
*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,
*   wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Cytowany wyżej art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odnosi się do art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ww. ustawy, zawierającego katalog praw stanowiących dla podatnika wartości niematerialne i prawne. Co natomiast istotne, w znowelizowanym ustawą zmieniającą art. 16b ust. 1 podkreślono, że dla uznania danego prawa za wartość niematerialną i prawną konieczne jest jego nabycie od innego podmiotu.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca wskazał, że jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podatnikiem podatku dochodowego. Prowadzi szeroko pojętą działalność reklamową i marketingową. Między innymi w ramach działalności gospodarczej opracowuje na zlecenie innych firm wzory opakowań, czy też hasła reklamowe. W umowie ze zleceniodawcą podpisuje zgodę na przekazanie przez Wnioskodawcę, wraz z tymi wzorami, czy też hasłami wszelkich autorskich praw majątkowych do tych projektów czy haseł. Po wykonaniu danego opracowania przekazuje je zleceniodawcy i wystawia stosowną fakturę. Prócz tworzenia wzorów lub haseł reklamowych wykonuje inne usługi z zakresu reklamy i marketingu np. organizuje kampanie reklamowe. Wnioskodawca ww. praw nie nabywa, natomiast wytwarza je we własnym zakresie, a następnie sprzedaje.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że sprzedaż autorskich praw majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę stanowi w istocie zbycie praw wytworzonych we własnym zakresie, niestanowiących wartości niematerialnych i prawnych. Wskazane we wniosku prawa autorskie, z uwagi na fakt ich wytworzenia przez Wnioskodawcę, nie mieszczą się w katalogu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym przychody z ich zbycia nie stanowią przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ww. operacja nie będzie zatem skutkowała powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z zysków kapitałowych, o którym mowa w powołanej regulacji. Otrzymane z tego tytułu przychody winny zostać rozpoznane jako przychody z innych źródeł.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Końcowo, Organ wydający niniejszą interpretację podkreśla, że jeżeli przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będzie różnił się zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, iż została ona wydana w indywidualnej sprawach podmiotu, które o jej wydanie wystąpił, w odmiennym stanie faktycznym niż będący przedmiotem niniejszego wniosku, zatem nie jest ona wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a,
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.