Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.473.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki 0% do eksportu towarów
na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
dokumenty-dokumenty urzędowe
eksport-eksport towarów
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa
    do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie
    posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (...) z siedzibą w (...) (Polska) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu
    (...). Firma nabywa towar na terytorium Polski, a następnie dokonuje sprzedaży do
    kontrahentów z państw trzecich, w szczególności z Izraela.
    W (...) roku dokonano szeregu transakcji sprzedaży towaru (...) dla kontrahenta z siedzibą
    w Izraelu. Każda z tych transakcji przebiegała w podobny sposób: kontrahent (lub jego
    upoważniony przedstawiciel) osobiście odbierał towar w Polsce i przewoził go do Izraela
    drogą lotniczą jako bagaż podręczny. Odbiór był potwierdzany każdorazowo protokołem
    podpisanym przez kontrahenta.
    Spółka nie posiada komunikatu IE-599, potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium
    UE, ponieważ towar nie był odprawiany przez krajową administrację celną jako przesyłka
    towarowa. Wnioskodawca dysponuje jednak innymi dokumentami, które jednoznacznie
    potwierdzają dokonanie eksportu, w szczególności:
        podpisanymi protokołami odbioru towaru przez kontrahenta,
        deklaracjami importowymi złożonymi w izraelskim urzędzie celnym
        (przetłumaczonymi na język polski),
        potwierdzeniami zapłaty podatku VAT od importu na terytorium Izraela,

        fakturami sprzedaży,
        korespondencją handlową z kontrahentem dokumentującą przebieg transakcji.
    Transakcje te miały miejsce w (...) roku. Spółka została poinformowana o konieczności
    posiadania komunikatu IE-599 dopiero w ramach aktualnie prowadzonej kontroli
    podatkowej. Spółka deklaruje, że od momentu uzyskania tej informacji, dołoży wszelkich
    starań, aby pozyskiwać dokument IE-599 przy każdej przyszłej transakcji eksportowej.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniając treść art. 41 ust. 4 oraz ust. 11
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1570 ze
    zm.), w związku z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r.
    w sprawie wystawiania faktur (Dz.U. z 2020 r. poz. 556), podatnik jest uprawniony do
    zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do dokonanych dostaw towarów do Izraela,
    pomimo braku komunikatu IE-599, jeżeli dysponuje innymi wiarygodnymi dokumentami
    niebudzącymi wątpliwości co do faktycznego wywozu towarów poza terytorium UE?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo braku komunikatu IE-599, możliwe jest zastosowanie
    stawki 0% VAT, ponieważ przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzenia wykonawcze nie
    uzależniają prawa do preferencyjnej stawki wyłącznie od posiadania tego dokumentu.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 i 11 ustawy o VAT, eksport towarów może korzystać ze stawki 0%,
    o ile podatnik posiada dowody jednoznacznie potwierdzające wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Wnioskodawca posiada zestaw dokumentów, które w sposób wystarczający i wiarygodny
    potwierdzają rzeczywisty eksport, w tym:
        protokoły odbioru towaru przez kontrahenta,
        przetłumaczone deklaracje importowe z Izraela,
        potwierdzenia zapłaty VAT na terytorium Izraela,
        faktury sprzedaży oraz dokumentację korespondencji handlowej.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie
    faktycznym możliwe jest zastosowanie preferencyjnej stawki 0% VAT dla dokonanych
    transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy o VAT:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
      lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot

    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Zgodnie z § 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z 9 grudnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz.
    2670) w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług:
      1. Obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do:
      1) usług transportu towarów, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości na
      terytorium kraju i stanowi część usługi transportu międzynarodowego;
      2) wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi
      część usługi transportu międzynarodowego;
      3) usług transportu towarów świadczonych na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a
      ustawy będącego usługobiorcą tych usług, posiadającego na terytorium kraju
      siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej
      siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości poza
      terytorium kraju:
      a) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
      Europejskiej lub
      b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca
      przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
      4) usług transportu towarów przewożonych przez osoby podróżujące, takich jak
      bagaż lub pojazdy samochodowe, jeżeli transport tych osób jest opodatkowany
      podatkiem według stawki w wysokości 0%;
      5) usług świadczonych osobom w środkach transportu morskiego, lotniczego i
      kolejowego, jeżeli transport tych osób jest opodatkowany podatkiem według stawki
      w wysokości 0%;
      6) usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, polegających na
      obsłudze pasażerów w tych portach;
      7) usług świadczonych przez pośredników działających w imieniu i na rzecz osób
      trzecich, jeżeli pośredniczą oni w transakcjach dokonywanych poza terytorium Unii
      Europejskiej.
      2. Przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika
      odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.
      3. Przez wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, o której mowa w ust. 1
      pkt 2, rozumie się transport towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce
      odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu (...).
    Firma nabywa towar na terytorium Polski, a następnie dokonuje sprzedaży do
    kontrahentów z państw trzecich, w szczególności z Izraela. W (...) r. Spółka dokonała
    szeregu transakcji sprzedaży towaru (...) dla kontrahenta z siedzibą w Izraelu. Każda z tych
    transakcji przebiegała w podobny sposób: kontrahent (lub jego upoważniony
    przedstawiciel) osobiście odbierał towar w Polsce i przewoził go do Izraela drogą lotniczą
    jako bagaż podręczny. Odbiór był potwierdzany każdorazowo protokołem podpisanym
    przez kontrahenta. Spółka nie posiada komunikatu IE-599, potwierdzającego wywóz

    towaru poza terytorium UE, ponieważ towar nie był odprawiany przez krajową
    administrację celną jako przesyłka towarowa. Wnioskodawca dysponuje jednak innymi
    dokumentami, które jednoznacznie potwierdzają dokonanie eksportu, w szczególności:
        podpisanymi protokołami odbioru towaru przez kontrahenta,
        deklaracjami importowymi złożonymi w izraelskim urzędzie celnym
        (przetłumaczonymi na język polski),
        potwierdzeniami zapłaty podatku VAT od importu na terytorium Izraela,
        fakturami sprzedaży,
        korespondencją handlową z kontrahentem dokumentującą przebieg transakcji.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy Spółka jest
    uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów na podstawie
    posiadanych dokumentów.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do opodatkowania
    dokonywanych przez Spółkę dostaw z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości
    0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania
    stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu
    potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli
    Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w
    wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny
    potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy
    katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym,
    pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma
    charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można
    uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na
    terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie
    ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy
    wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez
    „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty,
    które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty
    potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw
    członkowskich UE.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 System
    AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Przy czym, komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez krajową administrację
    celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa
    (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:

        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w
    formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego
    zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do wyroku z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 TSUE
    stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT w ten sposób,
    że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT
    przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki,
    aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne,
    że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności
    przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza

    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. podpisane
    protokoły odbioru towaru przez kontrahenta, deklaracje importowe złożone w izraelskim
    urzędzie celnym (przetłumaczone na język polski), potwierdzenie zapłaty podatku VAT od
    importu na terytorium Izraela, faktury sprzedaży czy korespondencja handlowa z
    kontrahentem dokumentująca przebieg transakcji, które mają potwierdzać dostarczenie
    towarów do miejsca poza UE. Zatem posiadanych przez Państwa dokumentów nie można
    uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, mają one jedynie charakter informacyjny.
    Tym samym, posiadane przez Państwa dokumenty, nie są dokumentami
    potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w
    zw. z ust. 6a ustawy o VAT. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we
    wniosku nie mogą Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla
    eksportu towarów.
    Podkreślić jednocześnie należy, że wskazane przez Państwa przepisy Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług z dnia 9
    grudnia 2023 r. nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie. Z przedstawionego opisu
    sprawy jasno wynika, że w (...) roku dokonaliście Państwo szeregu transakcji sprzedaży
    towaru (...) dla kontrahenta z siedzibą w Izraelu i to kontrahent (lub jego upoważniony
    przedstawiciel) osobiście odbierał towar w Polsce i przewoził go do Izraela drogą lotniczą
    jako bagaż podręczny. A zatem nie świadczyliście na rzecz kontrahenta usług transportu
    towarów wymienionych w ww. Rozporządzeniu tylko dokonywaliście Państwo na jego
    rzecz dostawy towarów. W związku z powyższym przepisy Rozporządzenia nie będą miały
    zastosowania w przedmiotowym przypadku.
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Zainteresowany ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał

    się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Dodatkowo wyjaśniam, że powołane przez Państwa Rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 25 marca 2020 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku
    od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2020 r. poz.
    527) zostało uchylone. Obecnie kwestię obniżonych stawek podatku od towarów i usług
    reguluje Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od
    towarów i usług z dnia 9 grudnia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 2670).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.