Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-187/16-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania otrzymywanych dotacji za działalność statutową, mające wpływ na zastosowanie proporcji z art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
Słowa kluczowe: dotacja; działalność; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2016 r. (data wpływu 18 marca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 maja 2016 r. (data wpływu 9 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymywanych dotacji za działalność statutową, mające wpływ na zastosowanie proporcji z art. 86 ust. 2a-2h ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymywanych dotacji za działalność statutową, mające wpływ na zastosowanie proporcji z art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Dnia 9 maja 2016 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

X (dalej: „Wnioskodawca”, lub „Zainteresowany”), prowadzi działalność w zakresie szkoleń, pośrednictwa pracy oraz agencji zatrudnienia. Od roku 2011 realizuje projekty współfinansowane ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Środki otrzymywane przez Wnioskodawcę są finansowane ze środków Unii Europejskiej oraz współfinansowane z budżetu państwa. W obecnej perspektywie finansowej beneficjent środków będzie również zobowiązany do wniesienia wkładu własnego w wysokości m.in. 5%.

Zgodnie z umowami o realizację projektu, podpisanymi między beneficjentem, a Instytucją Pośredniczącą (m.in. Wojewódzkie Urzędy Pracy, Jednostki Wdrażania Programów Unijnych), beneficjent rozlicza koszty dzieląc je na: bezpośrednie – dotyczące wydatków określonych w budżecie projektu oraz pośrednie – definiowane jako określony procent od poniesionych w danym okresie kosztów bezpośrednich.

Wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie w formie dotacji na pokrycie kosztów realizacji zadań projektowych w kwotach brutto (netto + VAT, zgodnie z obowiązującą stawką dla danego towaru lub usługi).

Zakupy towarów i usług nie są ujmowane w rejestrach VAT – zgodnie z zasadą, że VAT odzyskiwany jest ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój.

Dodatkowo Wnioskodawcy przysługuje procentowy zwrot kwoty kosztów bezpośrednich jako środki na pokrycie kosztów pośrednio związanych z projektem (np. koszt wynajęcia biura projektu, telefon, obsługa administracyjno-księgowa, zużycie materiałów, artykuły biurowe). Środki te są rozliczane ryczałtem i nie podlegają kontroli Instytucji Pośredniczącej.

Otrzymana dotacja nie stanowi obrotu opodatkowanego VAT (gdyż nie stanowi czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Otrzymane dotacje nie wpływają na cenę produktów i usług komercyjnych oferowanych przez firmę.

Zgodnie z otrzymaną przez podatnika interpretacją podatkową środki otrzymane w ramach dotacji na realizację projektów, stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychody na pokrycie kosztów projektu są finansowane ze środków Unii Europejskiej i dotacji budżetowej, dlatego są zwolnione od opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz odpowiednio art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnione od opodatkowania na podstawie powyższych przepisów są zarówno środki na pokrycie kosztów bezpośrednich projektu oraz kosztów pośrednich.

Ponadto Wnioskodawca prowadzi działalność kursową i szkoleniową zwolnioną od podatku VAT oraz działalność gospodarczą opodatkowaną VAT - doradztwo, wynajem, pośrednictwo pracy oraz usługi księgowo-administracyjne. Zainteresowany w związku z prowadzoną działalnością zwolnioną oraz opodatkowaną (VAT 23%), dla celów odliczenia VAT stosuje proporcje bazową określoną w drodze protokołu Naczelnika Urzędu Skarbowego, zgodnie z przewidzianym współczynnikiem wartości sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. do ustawy o VAT dodane zostały przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT. Przepisy te określają zasady obliczania kwot podatku naliczonego obowiązującego w przypadku, gdy zakupy dokonywane przez podatników wykorzystywane są zarówno do celów prowadzonej przez tych podatników działalności gospodarczej, jak i do innych celów.

W związku z powyższym u Wnioskodawcy pojawiła się wątpliwość wskazana w pytaniu.

Dnia 9 maja 2016 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego wskazując, że:

1.  Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z informacjami zawartymi w przedstawionym stanie faktycznym oraz przedstawionym stanowiskiem własnym prowadzona jest działalność gospodarcza opodatkowana podatkiem VAT 23% oraz stawką podatkową zwolniona. Otrzymywane dotacje na realizację projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej są czynnościami, które zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy mieszczą się w definicji działalności gospodarczej, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca stwierdza, że nie wykonuje czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej, w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca posługując się w zapytaniu pojęciem „działalność inna” miał na myśli traktowanie otrzymywanych dotacji „na równi” z działalnością statutową niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ze względu na brak związku z działalnością gospodarczą, co w konsekwencji wiąże się z zastosowaniem preproporcji. Jednakże Wnioskodawca chce zauważyć, że nie prowadzi on nieodpłatnej działalności statutowej.
3.  Zainteresowany informuje, że wysłane zapytanie ma na celu wyjaśnienie wątpliwości Wnioskodawcy w związku z kwalifikowaniem otrzymywanych dotacji. Czy otrzymane dotacje należy traktować jako działalność inną na równi z działalnością statutową, czy jest to działalność gospodarcza nie przyczyniająca się do stosowania u Wnioskodawcy preproporcji. Zgodnie ze stanowiskiem dotacje nie są zaliczane do przychodów z innej działalności, gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest warunkiem uczestnictwa w konkursach na realizację projektów. W związku z powyższym dotacje mieszczą się w definicji działalności gospodarczej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, co nie nakłada obowiązku stosowania preproporcji.
4.  Zainteresowany informuje, że przedmiotem prowadzonej działalności Wnioskodawcy jest działalność gospodarcza – obejmująca zarówno działalność komercyjną nastawioną na realizację zysku oraz działalność dotyczącą realizacji projektów Unii Europejskiej – nastawioną na realizację założonych wskaźników bez uzyskania z tego tytułu zysku, pokrywane są jedynie koszty związane z uzyskaniem rezultatu. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy nie jest wykonywana nieodpłatna działalność statutowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje na realizację projektów są działalnością inną i będą wpływały na zastosowanie u podatnika preproporcji, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota otrzymanych dotacji na realizacje projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój nie będzie zaliczana do przychodów z innej działalności, gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest warunkiem uczestnictwa w konkursach na realizację projektów i jest niezbędne do realizacji projektu. Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymując dotacje na realizację projektów UE wykonuje ona czynności, które mieszczą się w definicji działalności gospodarczej, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca również zauważa, że biorąc udział w projektach wspierających samozatrudnienie, przekazane środki często wypłaca osobie bezrobotnej na rozpoczęcie własnej działalności, czyli jest tylko pośrednikiem wypłacania środków, a beneficjentem ostatecznym dotacji jest bezrobotny. Wszystkie koszty bezpośrednie są środkami, którymi Wnioskodawca dysponuje np. poprzez wypłatę stypendiów stażowych, opłacenie trenerów na zajęcia z uczestnikami, kursów zawodowych, wynajem sali, co sprawia, że nie stanowią przychodu bezpośrednio dla firmy, a przychód projektu realizowanego przez tą firmę.

Otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje nie mają wpływu na cenę świadczonych przez niego usług (a zatem pozostające poza opodatkowaniem VAT), są to przychody nieobjęte systemem VAT z uwagi na niespełnienie warunku związku wynagrodzenia z realizowaną usługą, czy dostawą towaru, w związku z powyższym nie powinny być brane pod uwagę przy obliczaniu prewspółczynnika, co jednocześnie oznacza, iż Wnioskodawca nie ma obowiązku zastosowania w ramach prowadzonej działalności prewspółczynnika na potrzeby dokonywanych odliczeń podatku VAT.

W konsekwencji przychody uzyskiwane z dotacji są związane z prowadzoną przez podatnika (Zainteresowanego) działalnością gospodarczą. Wobec powyższego, jeżeli opisane powyżej dotacje – skutkujące otrzymaniem określonego rodzaju świadczenia, związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą podmiotu, to mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy. Zatem – zdaniem Wnioskodawcy – należy uznać, że art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, nie będzie miał wpływu na sposób rozliczania podatku naliczonego VAT firmy – tym samym nie będzie ciążył na podatniku obowiązek stosowania preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym podatnik uważa za uzasadnione stosowanie przez Wnioskodawcę proporcji bazowej w obecnym roku podatkowym na podstawie stosunku wartości sprzedaży opodatkowanej do całości sprzedaży, gdyż w najdokładniejszym stopniu odzwierciedla ona stosunek wielkości sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W myśl art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy (art. 86 ust. 2d ustawy).

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Jak wynika z art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Przez pojęcie producenta w takim razie będziemy rozumieli podmiot, który w zorganizowany sposób dokonuje produkcji towarów w celu ich dalszego zbycia. Handlowiec dokonuje w sposób zorganizowany zakupu towarów w celu ich odsprzedaży. W końcu podobnie usługodawca, który świadczy usługi w celach zarobkowych. Płaszczyzna działalności podmiotów będących podatnikami podatku VAT, o czym świadczy zdanie drugie art. 15 ust. 2, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Zauważyć również należy, że definicja działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług ma charakter autonomiczny i winna być rozpatrywana niezależnie od innych przepisów regulujących działalność gospodarczą. Ponadto wskazać należy, że definicja zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy stanowi wprost jakiego rodzaju czynności należy uznać za działalność gospodarczą, stąd też należy dokonać jej wykładni literalnej.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, nie musi być – co do zasady – prowadzona w celu uzyskania zysku. W ramach działalności gospodarczej podatnik VAT może dążyć do osiągnięcia celów inne niż zarobkowe. Tym samym, podatnikami VAT mogą być również podmioty typu non profit, realizujące np. zadania charytatywne, przy czym opodatkowaniu mogą podlegać jedynie takie czynności wykonywane przez tych podatników, działających w tym charakterze, które są realizowane pod tytułem odpłatnym. Bez znaczenia także dla bycia podatnikiem VAT jest efekt prowadzonej działalności, w szczególności, czy jest to działalność dochodowa, czy też przynosząca straty.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie szkoleń, pośrednictwa pracy oraz agencji zatrudnienia. Od roku 2011 realizuje projekty współfinansowane ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Środki otrzymywane przez Wnioskodawcę są finansowane ze środków Unii Europejskiej oraz współfinansowane z budżetu państwa. W obecnej perspektywie finansowej beneficjent środków będzie również zobowiązany do wniesienia wkładu własnego w wysokości min. 5%. Zgodnie z umowami o realizację projektu, podpisanymi między beneficjentem, a Instytucją Pośredniczącą (m.in. Wojewódzkie Urzędy Pracy, Jednostki Wdrażania Programów Unijnych) beneficjent rozlicza koszty dzieląc je na bezpośrednie – dotyczące wydatków określonych w budżecie projektu oraz pośrednie – definiowane jako określony procent od poniesionych w danym okresie kosztów bezpośrednich. Wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie w formie dotacji na pokrycie kosztów realizacji zadań projektowych w kwotach brutto (netto +VAT, zgodnie z obowiązującą stawką dla danego towaru lub usługi). Otrzymane dotacje nie wpływają na cenę produktów i usług komercyjnych oferowanych przez firmę.

Wnioskodawca wyjaśnia, że prowadzi działalność kursową i szkoleniową zwolnioną z VAT oraz działalność gospodarczą opodatkowaną VAT - doradztwo, wynajem, pośrednictwo pracy oraz usługi księgowo-administracyjne. Zainteresowany, w związku z prowadzoną działalnością zwolnioną oraz opodatkowaną (VAT 23%), dla celów odliczenia VAT stosuje proporcję bazową określoną z drodze protokołu Naczelnika Urzędu Skarbowego, zgodnie z przewidzianym współczynnikiem wartości sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem.

Otrzymywane dotacje na realizację projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej są czynnościami, które zgodnie z stanowiskiem Wnioskodawcy mieszczą się w definicji działalności gospodarczej, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca stwierdza, że nie wykonuje czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca chce zauważyć, że nie prowadzi nieodpłatnej działalności statutowej.

Zainteresowany informuje, że przedmiotem prowadzonej działalności Wnioskodawcy jest działalność gospodarcza – obejmująca zarówno działalność komercyjną nastawioną na realizację zysku oraz działalność dotyczącą realizacji projektów Unii Europejskiej – nastawioną na realizację założonych wskaźników bez uzyskania z tego tytułu zysku, pokrywane są jedynie koszty związane z uzyskaniem rezultatu. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy nie jest wykonywana nieodpłatna działalność statutowa.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje na realizację projektów są działalnością inną i będą wpływały na zastosowanie u podatnika preproporcji, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Z elementów stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą w zakresie szkoleń, pośrednictwa pracy oraz agencji zatrudnienia, gdzie aktywność szkoleniowa jest zwolniona od podatku od towarów i usług, a doradztwo, wynajem, pośrednictwo pracy i usługi księgowo-administracyjne opodatkowane podatkiem VAT w stawce podstawowej, tj. 23%. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że nie wykonuje nieodpłatnej działalności statutowej.

Natomiast powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie miał zastosowanie jedynie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT). Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia czy działalność lub czynności stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy stanu faktycznego wskazać należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje związane są z realizowaną działalnością gospodarczą. Otrzymywane środki wiążą się zatem z komercyjną aktywnością zawodową Wnioskodawcy, co potwierdza fakt, że Zainteresowany nie prowadzi nieodpłatnej działalności statutowej. W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca nie jest zobligowany do stosowania w działalności gospodarczej proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Podsumowując, otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje na realizację projektów nie są działalnością inną i nie będą obligowały Zainteresowanego do stosowania w prowadzonej działalności gospodarczej preproporcji, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.