Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-886/12/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-01-08
Teza: Skutki podatkowe związane z uzyskiwaniem dochodów z prowadzonej wyprzedaży płyt CD, DVD, kaset, itp. z prywatnej kolekcji.
Słowa kluczowe: aukcja; rzecz-rzeczy osobiste; sprzedaż-sprzedaż rzeczy; zbycie-odpłatne zbycie; zbycie-zbycie rzeczy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 02 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 27 grudnia 2012 r. i w dniu 02 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wyprzedaży płyt CD, DVD, kaset, itp. z prywatnej kolekcji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 października 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z uzyskiwaniem dochodów z prowadzonej wyprzedaży płyt CD, DVD, kaset, itp. z prywatnej kolekcji.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. znak: IBPB II/1/415-886/12/AA, IBPP1/443-1038/12/MS wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 27 grudnia 2012 r. (uiszczenie brakującej opłaty) i w dniu 02 stycznia 2013 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza sprzedać swoją, dość liczną, kolekcję płyt winylowych, płyt CD i DVD oraz kaset audio. Ww. kolekcja obejmuje ponad tysiąc sztuk używanych płyt i kaset, które Wnioskodawca zgromadził w przeciągu ostatnich 20 lat. Płyty były kupowane stopniowo, w kraju i za granicą, z myślą o użytku prywatnym, kolekcjonerstwie, a nie o odsprzedaży osobom trzecim. Od pewnego czasu Wnioskodawca nie słucha muzyki z zakupionych nośników, część wspomnianej muzyki zarchiwizował na przenośnych urządzeniach (mp3, itp.) z racji na dość mobilny tryb życia i przeprowadzki.

Wnioskodawca nosi się z zamiarem wystawienia ww. kolekcji na jednym z internetowych portali aukcyjnych lub bezpośredniej sprzedaży na giełdzie, bazarze, itp.

Ww. ruchomy majątek (kolekcja płyt) był nabywany stopniowo, w ciągu wielu lat, z myślą o użytku prywatnym a nie o odsprzedaży osobom trzecim.

Artykuły, które Wnioskodawca zamierza wkrótce zbyć nie są nowe, żadna z płyt nie jest młodsza niż 6 miesięcy, zgromadzone nośniki nagrań pochodzą z lat 80-tych, 90-tych, a najnowsze z 2000-nych do 2010 roku. Większość płyt i kaset jest w bardzo dobrym stanie, niektóre wyglądają niemal jak nowe, mimo iż mają po kilka, kilkanaście lat.

Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy spakowanie swoich używanych płyt i kaset (składników majątku osobistego) w pudełka i okazjonalne udostępnianie np. na bazarze czy giełdzie lub w internecie może być uznane za działalność gospodarczą?
2.  Czy Wnioskodawca może zostać potraktowany jako płatnik podatku VAT, wobec próby sprzedaży towaru, którą to sprzedaż – w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej – przepisy podatkowe nakazują ewidencjonować urządzeniem fiskalnym (nagrane płyty i kasety – Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. o kasach rejestrujących)?
3.  Czy Wnioskodawca sprzedając swoją kolekcję płyt (ruchomy, używany majątek, gromadzony sukcesywnie w ciągu wielu lat) będzie podlegać przepisom podatkowym i obowiązkowi ewidencji sprzedaży?
4.  Czy odsprzedaż zakupionych kiedyś na swój użytek przedmiotów, np. za pół ceny (najnowsze płyty mają około 2 lata i pochodzą z 2010 r.), będzie wzbogaceniem i czy środki uzyskane tą droga, będą przychodem w rozumieniu prawa podatkowego? Czy Wnioskodawca powinien w tej sytuacji odprowadzić podatek?
5.  Czy może w tym przypadku będą miały zastosowanie przepisy o podatku VAT i będzie wymagana kasa fiskalna, np. jak w przypadku okazjonalnej sprzedaży nagranych płyt i kaset (np. na bazarze/giełdzie)?
6.  Czy ewentualna kontrola skarbowa zastawszy Wnioskodawcę z opisywaną kolekcją płyt np. na bazarze może nałożyć na Wnioskodawcę sankcje (mandat karny) odnoszący się do szerokiego pojęcia działalności gospodarczej i ustawy o podatku VAT; czy Wnioskodawca może zostać uznany za płatnika VAT?

W ocenie Wnioskodawcy, definicja działalności gospodarczej ujęta w przepisach prawa podatkowego jest szerokim pojęciem. Opisywany stan faktyczny, zdaniem Wnioskodawcy, wydaje się bardziej odpowiadać regulacjom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które mówią, iż sprzedaż przedmiotów ruchomych, osobistego majątku podatnika, starszych niż 6 miesięcy nie podlega opodatkowaniu, niż ustawy o podatku od towarów i usług w związku z Rozporządzeniem Ministra Finansów o kasach rejestrujących, która nakłada obowiązek ewidencjonowania urządzeniem fiskalnym sprzedaży wszelkich nagranych nośników, tj. płyt CD, DVD, kaset, itp.

Ruchomy majątek Wnioskodawcy (kolekcja płyt) był nabywany stopniowo, w ciągu wielu lat, z myślą o użytku prywatnym a nie o odsprzedaży osobom trzecim. Artykuły, które Wnioskodawca zamierza wkrótce zbyć nie są nowe; żadna z płyt nie jest młodsza niż 6 miesięcy. Zgromadzone nośniki nagrań pochodzą z lat 80-tych, 90-tych, a najnowsze z 2000-nych do 2010 roku. Większość płyt i kaset, należących do Wnioskodawcy, jest w bardzo dobrym stanie, niektóre z używanych płyt wyglądają niemal jak nowe, mimo iż mają po kilka, kilkanaście lat.

Wnioskodawca sądzi, iż w przypadku próby odsprzedaży opisywanej używanej, prywatnej kolekcji płyt, nie będzie miała zastosowania ustawa o podatku od towarów i usług, gdyż w ocenie Wnioskodawcy, nie spełnia on kryteriów określonych przepisami, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, tzn. Wnioskodawca nie jest podatnikiem/płatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca nie prowadzi ani nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Natomiast orzecznictwo sądowe również nie kwalifikuje sprzedaży majątku osobistego, kupionego na własny użytek jako działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zajęta w stosunku do przedstawionego zdarzenia przyszłego. W pozostałym zakresie wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) ilekroć w ustawie mowa o działalności gospodarczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.

Aby zatem przychód uzyskany z prowadzonej działalności mógł być uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, działalność ta musi spełniać następujące przesłanki:

*   musi być działalnością zarobkową;
*   musi być działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych;
*   musi być działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły;
*   działalność ta nie może polegać na wykonywaniu czynności, o których mowa jest w art. 5b ust. 1 ww. ustawy;
*   przychody z niej uzyskane nie mogą być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była lub nie jest faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim – nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez powtarzalność rozumie się natomiast cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej, podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać swoją dość liczną kolekcję płyt winylowych, płyt CD i DVD oraz kaset audio. Ww. kolekcja obejmuje ponad tysiąc sztuk używanych płyt i kaset, które Wnioskodawca zgromadził w przeciągu ostatnich 20 lat. Płyty były kupowane stopniowo, w kraju i za granicą, z myślą o użytku prywatnym, kolekcjonerstwie, a nie o odsprzedaży osobom trzecim. Od pewnego czasu Wnioskodawca nie słucha muzyki z zakupionych nośników, część wspomnianej muzyki zarchiwizował na przenośnych urządzeniach (mp3, itp.) z racji na dość mobilny tryb życia i przeprowadzki. Wnioskodawca nosi się z zamiarem wystawienia ww. kolekcji na jednym z internetowych portali aukcyjnych lub bezpośredniej sprzedaży na giełdzie, bazarze, itp. Artykuły, które Wnioskodawca zamierza wkrótce zbyć nie są nowe, żadna z płyt nie jest młodsza niż 6 miesięcy, zgromadzone nośniki nagrań pochodzą z lat 80-tych, 90-tych, a najnowsze z 2000-nych do 2010 roku. Większość płyt i kaset jest w bardzo dobrym stanie, niektóre wyglądają niemal jak nowe, mimo iż mają po kilka, kilkanaście lat.

Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej.

W świetle definicji wynikającej z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż nie sposób uznać za pozarolniczą działalność gospodarczą czynności wskazanych przez Wnioskodawcę, polegających na sprzedaży własnych rzeczy używanych (kolekcji płyt winylowych, płyt CD i DVD oraz kaset audio) na jednym z internetowych portali aukcyjnych lub w bezpośredniej sprzedaży na giełdzie, bazarze, itp. Wykonywane czynności nie będą miały charakteru zorganizowanego, tj. nie będą w ścisłym tego słowa znaczeniu dokonywane w wyznaczonym miejscu, czasie oraz ze specjalnym oznaczeniem miejsca sprzedaży. Wykonywane czynności nie będą miały również charakteru zarobkowego, nie będą zmierzały do uzyskania zysku lecz odzyskania części wydatków poniesionych na nabycie sprzedawanych rzeczy.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania uzyskanych z ww. sprzedaży dochodów podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, iż w myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przy czym dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowy. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy). Oznacza to, iż wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) cyt. ustawy, źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie innych rzeczy (rzeczy ruchomych), jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie. Przy czym, w myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy – jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Natomiast, w myśl art. 24 ust. 6 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy. Uzyskany dochód należy wykazać w zeznaniu, wg ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym w pozycji „inne źródła”, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym i w tym terminie wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również zaliczek pobranych przez płatników, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 45 ust. 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy.

Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy używanych po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie nie stanowi źródła przychodu.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza zbyć używaną (własną) kolekcję płyt winylowych, płyt CD i DVD oraz kaset audio na jednym z internetowych portali aukcyjnych lub w bezpośredniej sprzedaży na giełdzie, bazarze, itp. Sprzedaż ta nie będzie następowała w ramach wykonywanej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Doświadczenie, życiowe wskazuje, iż rzeczy używane w chwili sprzedaży, co do zasady, posiadają wartość niższą niż w chwili zakupu, niezależnie od okresu, w jakim były one wykorzystywane. Z tej też przyczyny sprzedaż taka nawet jeżeli nastąpi przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie (co w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miało miejsca), co do zasady, nie generuje dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania uzyskanych z tej sprzedaży środków pieniężnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych i tym samym do prowadzenia jakiejkolwiek ewidencji sprzedaży dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.