Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.10.2017.1.RW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-12
Teza: PrawO do rozliczenia przez Spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez zlikwidowany zakład budżetowy w deklaracji VAT-7.
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; kanalizacja; nadwyżki; podatek; podatek-rozliczenie podatkowe; projekt; przekaz; wodociągi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2017 r. (data wpływu 6 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rozliczenia przez Spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez zlikwidowany zakład budżetowy w deklaracji VAT-7 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rozliczenia przez Spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez zlikwidowany zakład budżetowy w deklaracji VAT-7.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z Uchwałą z 29 grudnia 2016 r. Rady Gminy o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego – Zakład Gospodarki Komunalnej w celu przekształcenia go w jednoosobową Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. oraz Aktem Przekształcenia (AKT Notarialny) z dnia 30 grudnia 2016 r. Zakład Gospodarki Komunalnej został zlikwidowany z dniem 31 grudnia 2016 r. natomiast od 1 stycznia 2017 r. działalność rozpoczęła Spółka Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. w Organizacji do dnia 9 lutego 2017 r., tj. do dnia wydania przez Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy KS postanowienia o wpisaniu Spółki do KRS. Nowo utworzona Spółka kontynuuje działalność zlikwidowanego samorządowego zakładu budżetowego, składniki mienia zlikwidowanego zakładu zostały wniesione do Spółki na pokrycie kapitału zakładowego, Spółka wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zlikwidowanego zakładu budżetowego oraz przejęła jego należności i zobowiązania, pracownicy zakładu zostali pracownikami Spółki. Spółka została zarejestrowana w US i jest czynnym podatnikiem VAT. Zakład budżetowy – Zakład Gospodarki Komunalnej był czynnym podatnikiem VAT. Za ostatni miesiąc swojej działalności, tj. grudzień 2016 r. złożył deklarację VAT-7 30 grudnia 2016 r., gdzie wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym i zaznaczył dyspozycję przeniesienia kwoty na następny okres rozliczeniowy, tj. styczeń 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. powstała w wyniku przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego ma prawo do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w złożonej przez zlikwidowany w wyniku przekształcenia zakład budżetowy deklaracji VAT-7?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do rozliczenia wykazanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2016 r. wykazanej przez zlikwidowany zakład budżetowy.

Likwidując zakład budżetowy właściwy organ, zgodnie z art. 16 ust. 1, 3, 5, 6 i 7 ustawy o finansach publicznych określił przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu zakładu, jego należności i zobowiązania przejęła powstała Spółka Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. w tym również wobec Urzędu Skarbowego w zakresie podatku VAT. Zmiana formy prawnej prowadzenia gospodarki komunalnej z formy zakładu budżetowego na formę spółki prawa handlowego („przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę”), zgodnie z przepisami Ustawy o Gospodarce Komunalnej (u.g.k.), wymaga przeprowadzenia likwidacji.

Przepisy u.g.k. wskazują jednak, że likwidację tę przeprowadza się „w celu zawiązania spółki” co sugeruje, iż omawiana likwidacja nie jest dokonywana w celu definitywnego zakończenia działalności przez daną jednostkę, z czym zwykle likwidacja jest kojarzona.

Można wspomnieć również o likwidacji, którą przewidują przepisy kodeksu spółek handlowych \[dalej: k.s.h.\]. Na gruncie k.s.h. postępowanie likwidacyjne należy rozumieć jako ciąg czynności, które następują pomiędzy zaistnieniem przyczyny rozwiązania spółki, a wykreśleniem jej z rejestru przedsiębiorców. Likwidacja na gruncie k.s.h. to bez wątpienia sformalizowane postępowanie, które składa się z ciągu uporządkowanych czynności i służy ochronie interesów wierzycieli spółki oraz wspólników. Likwidacja według k.s.h. służyć ma zakończeniu bieżących interesów spółki, ściągnięciu jej wierzytelności, wypełnieniu zobowiązań, zabezpieczeniu wykonania zobowiązań niewymagalnych lub spornych i upłynnieniu majątku spółki.

Likwidacja zakładu budżetowego, o której mowa w przepisach u.g.k., prowadzić ma natomiast do „zawiązania spółki”, a nie do zakończenia bieżących interesów czy ściągnięcia wierzytelności zakładu budżetowego.

Za ideę normatywnego uregulowania procesu przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę uznać należy stworzenie możliwości dokonania zmiany formy organizacyjno-prawnej działalności przy zachowaniu tożsamości podmiotowej i przedmiotowej tej działalności. Skutkiem omawianego przekształcenia ma być bez wątpienia kontynuacja działalności przez spółkę po zakładzie budżetowym, a nie podjęcie działalności od nowa.

Realizacji wyżej wskazanego celu służyć ma art. 23 ust. 3 u.g.k., zgodnie z którym spółka powstała w wyniku przekształcenia zakładu wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego. Omawiane przekształcenie, na mocy art. 23 ust. 3 u.g.k. skutkuje więc pełnym wstąpieniem w prawa i obowiązki poprzednika (tj. z sukcesją uniwersalną). Skutkiem tego, po zakończeniu likwidacji zakładu i zawiązaniu spółki to spółka staje się stroną zawartych przez zakład umów, w tym m.in. umów o pracę. Zasadą jest również, że na nowo zawiązaną spółkę przechodzą z mocy prawa decyzje administracyjne i wynikające zeń prawa i obowiązki publicznoprawne.

Zgodnie z art. 93b ordynacji podatkowej przepisy art. 93 i art. 93a § 1-3 stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń samorządowych zakładów budżetowych. Stosownie do art. 93a § 1 osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z przekształcanej osoby lub spółki.

Z przepisu wynika zasada sukcesji podatkowej w przypadku przekształcenia samorządowych zakładów budżetowych w inne jednostki organizacyjnoprawne i to bez względu na wybraną formę prawną tego przekształcenia (z mocy prawa – likwidacja). Pojęcie likwidacji samorządowego zakładu budżetowego polega w istocie na przekształceniu jego formy prawnej. Nie oznacza to więc likwidacji i definitywnego zakończenia działalności tego zakładu, bo przecież jednostka samorządu nie może zaprzestać wykonywania swych zadań publicznych nałożonych na nią przez ustawy (art. 7 u.s.g., art. 4 u.s.p., art. 11 u.s.w.) Do likwidacji w znaczeniu podmiotowym, jak również przedmiotowym tutaj nie dochodzi, ponieważ majątek tego zakładu został wniesiony do spółki.

Potwierdza to to m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2016 r. II FSK 1936/14 Pojęcie przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na skutek likwidacji tego zakładu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 3 u.g.k. w zw. z art. 93b o.p. nie oznacza likwidacji przedmiotowej i podmiotowej tego podmiotu, lecz tylko zmianę formy organizacyjno-prawnej prowadzenia działalności gospodarczej. Skoro doszło do przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego, to na spółkę w drodze sukcesji podatkowej przeszły wszelkie skutki podatkowe zdarzeń zaistniałych w zakładzie budżetowym. Ponadto należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 września 2010 r. (I SA/Ke 407/10 – LEX nr 748930). Przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę kapitałową, która stosownie do art. 23 ust. 3 ustawy z 1996 r. o gospodarce komunalnej wstąpiła we wszystkie prawa obowiązki i podmiotu przekształconego, w tym obowiązki podatkowe na podstawie art. 93a § 1 w związku z art. 93b o.p., wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z art. 16g ust. 9 u.p.d.o.p. w związku z art. 16g ust. 18 u.p.d.o.p. Reasumując wskazać należy, że dominujące jest stanowisko doktryny i orzecznictwa wskazujące na posiadanie przez spółkę powstałą z przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego prawa do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w złożonej przez zlikwidowany w wyniku przekształcenia zakład budżetowy deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.).

W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych,

‒ wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 cyt. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Według art. 93a § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

1.  innej spółki niemającej osobowości prawnej,
2.  spółki kapitałowej.

W myśl art. 93b cytowanej ustawy, przepisy art. 93 i art. 93a § 1-3 stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń samorządowych zakładów budżetowych.

Zgodnie z art. 93e ww. ustawy, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Określona cytowanymi przepisami Ordynacji podatkowej sukcesja jest sukcesją uniwersalną, co oznacza, że następca prawny wstępuje we wszystkie (z uwzględnieniem postanowień art. 93e Ordynacji podatkowej) przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki podatnika.

Przedmiotem następstwa podatkowego są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, przy czym zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, rozumie się przez to prawa i obowiązki zawarte we wszelkich aktach normatywnych prawa podatkowego.

Następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Należy przy tym nadmienić, że – jak wskazano – na podstawie art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej. Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych.

W myśl art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 827), gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

Na podstawie art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą tworzyć, łączyć, przekształcać w inną formę organizacyjno-prawną i likwidować samorządowe zakłady budżetowe zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 powyższej ustawy, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały, zdecydować o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez wniesienie na pokrycie kapitału spółki wkładu w postaci mienia samorządowego zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji.

Jak stanowi art. 23 ust. 1 ww. ustawy, składniki mienia samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w spółkę stają się majątkiem spółki.

Na podstawie ust. 2 tego artykułu, prawo zarządu gruntem samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w spółkę, staje się prawem użytkowania wieczystego spółki.

Z brzmienia ust. 3 ww. artykułu wynika, że spółka powstała w wyniku przekształcenia, wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1870, z późn. zm.), organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego tworzy, łączy, przekształca w inną formę organizacyjno-prawną i likwiduje samorządowy zakład budżetowy.

Artykuł 16 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że likwidując samorządowy zakład budżetowy, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu tego zakładu.

Na podstawie ust. 5 tego artykułu, przekształcenie samorządowego zakładu budżetowego w inną formę organizacyjno-prawną wymaga uprzednio jego likwidacji.

Należności i zobowiązania likwidowanego samorządowego zakładu budżetowego, stosownie do art. 16 ust. 6 ww. ustawy – przejmuje organ, który podjął decyzję o likwidacji, z zastrzeżeniem ust. 7, w myśl którego należności i zobowiązania samorządowego zakładu budżetowego likwidowanego w celu przekształcenia w inną formę organizacyjno-prawną przejmuje utworzona jednostka.

W świetle wskazanych regulacji prawnych należy uznać, że art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej – wbrew jego dosłownemu brzmieniu – nie oznacza definitywnej likwidacji samorządowego zakładu budżetowego, lecz jedynie likwidację w znaczeniu zaprzestania wykonywania działalności statutowej, połączoną z wniesieniem mienia tego zakładu na pokrycie wkładu w spółce prawa handlowego jednostki samorządu terytorialnego. W konsekwencji należy przyjąć, że przy przekształceniu samorządowego zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego, na podstawie art. 22 i 23 ustawy o gospodarce komunalnej, nie mamy do czynienia ani z likwidacją zakładu w znaczeniu przedmiotowym, gdyż wkładem do nowej spółki jest mienie będące w dyspozycji samorządowego zakładu budżetowego, ani z likwidacją w znaczeniu podmiotowym, ponieważ samorządowy zakład budżetowy nie ma podmiotowości prawnej. Likwidacja ta jest więc de facto jedynie zmianą formy prowadzenia gospodarki komunalnej.

Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z Uchwałą z 29 grudnia 2016 r. Rady Gminy o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego – Zakład Gospodarki Komunalnej w celu przekształcenia go w jednoosobową Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. (Wnioskodawca) oraz Aktem Przekształcenia z dnia 30 grudnia 2016 r. Zakład Gospodarki Komunalnej został zlikwidowany z dniem 31 grudnia 2016 r. natomiast od 1 stycznia 2017 r. działalność rozpoczęła Spółka Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. Nowo utworzona Spółka kontynuuje działalność zlikwidowanego samorządowego zakładu budżetowego, składniki mienia zlikwidowanego zakładu zostały wniesione do Spółki na pokrycie kapitału zakładowego, Spółka wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zlikwidowanego zakładu budżetowego oraz przejęła jego należności i zobowiązania, pracownicy zakładu zostali pracownikami Wnioskodawcy. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Zakład budżetowy był czynnym podatnikiem VAT. Za ostatni miesiąc swojej działalności, tj. grudzień 2016 r. złożył deklarację VAT-7, gdzie wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym i zaznaczył dyspozycję przeniesienia kwoty na następny okres rozliczeniowy, tj. styczeń 2017 r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy jako jednostka powstała w wyniku przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego ma prawo do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w złożonej przez zlikwidowany w wyniku przekształcenia zakład budżetowy deklaracji VAT-7.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że Zakład Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. powstała w wyniku przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego – będąc następcą prawnym tego zakładu budżetowego w zakresie jego praw i obowiązków podatkowych, zgodnie z art. 93 -93e Ordynacji podatkowej – będzie miała prawo do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w złożonej przez zlikwidowany w wyniku przekształcenia zakład budżetowy deklaracji VAT-7.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Zaznacza się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.