Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.51.2025.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: W zakresie skutków podatkowych dokonania przed śmiercią
Pani męża przelewów środków pieniężnych z rachunków
wspólnych małżonków na Pani rachunek indywidualny.
Słowa kluczowe: małżeństwo
podatek-podatek od spadków i darowizn
przelew-przelew bankowy
spadek
wspólność-wspólność majątkowa
śmierć
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych dokonania przed śmiercią Pani męża przelewów środków pieniężnych z
    rachunków wspólnych małżonków na Pani rachunek indywidualny. Uzupełniła go Pani

    pismem z 9 kwietnia 2025 r. (wpływ 9 kwietnia 2025 r.), pismem z 29 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 29 kwietnia 2025 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 kwietnia 2025
    r. (wpływ 22 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy musi osobno zgłosić do Urzędu Skarbowego fakt
    dokonania przelewów z kont wspólnych z małżonkiem Wnioskodawczyni w pełnej
    wspólnocie majątkowej, na konto indywidualne Wnioskodawczyni.
    Mąż Wnioskodawczyni w momencie dokonania tej czynności żył ((...) 2024 r.), jednakże
    zmarł w (...) 2025. Na korekcie formularza SD-Z2 po poradzie prawnika Wnioskodawczyni
    zgłosiła jako masę spadkową połowę wszystkich środków zgromadzonych na kontach
    wspólnych (Wnioskodawczyni i jej męża) i indywidualnych Wnioskodawczyni, traktując je
    jako wspólnotę majątkową. Mąż Wnioskodawczyni - A. K. - zachorował w (...) 2024 r. na (...).
    Choroba posuwała się, wobec czego w (...) 2024 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem
    zadecydowali otworzyć Wnioskodawczyni konta osobiste i przelać na te konta większą
    część pieniędzy ze wspólnych kont w Banku (...) i w Banku (...) w celu uzyskania lepszej
    dyspozycyjności gotówki, w razie nagłej potrzeby intensywnego leczenia, nawet poza
    granicami Polski (mąż Wnioskodawczyni w tym czasie miał (...), przelewów dokonała
    Wnioskodawczyni w bankowości internetowej).
    Niestety mąż Wnioskodawczyni umarł (...) 2025 r.
    W dniu (...) 2025 r. Wnioskodawczyni udała się wraz z jedyną córką - Al. K.- do notariusza w
    celu sporządzenia notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia (Repertorium (...)), po
    czym (...) (...) 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z córką złożyły zeznanie spadkowe na
    formularzu SD-Z2 , w którym uwzględniły:
                    2- wartość mieszkania (...) m na ul. (...) (po ¼);
      - kwoty pieniężne pozostałe na wspólnych (tzn. męża Wnioskodawczyni i
        Wnioskodawczyni) kontach w Banku (...), Banku (...) i w (...) Banku (po ¼).
    Przy składaniu formularza SD-Z2 w Urzędzie Skarbowym Wnioskodawczyni zapytała, jak
    należy potraktować utworzenie kont osobistych w (...) 2024 r., na które Wnioskodawczyni
    przelała pieniądze (Bank (...), Bank (...)). Poinformowano Wnioskodawczynię, że musi to
    zgłosić w Urzędzie Skarbowym, co zaskoczyło Wnioskodawczynię, ponieważ wcześniej
    dzwoniła do Krajowej Informacji Skarbowej i zapewniano ją kilkukrotnie, że - skoro
    przelewa pieniądze ze wspólnego konta na własne (przy czym zawsze Wnioskodawczyni i
    jej mąż mieli wszystkie konta wspólne i nigdy nie mieli żadnej rozdzielności majątkowej) -
    to Wnioskodawczyni nie musi tego zgłaszać do Urzędu Skarbowego.
    Wobec powyższych informacji Wnioskodawczyni udała się do prawnika, który poradził jej,
    żeby wszystkie pieniądze na wszystkich kontach potraktować jako wspólne i połowę uznać
    za masę spadkową po mężu Wnioskodawczyni.
    W związku z tym Wnioskodawczyni wraz ze swoją córką dokonały korekty ((...) 2025 r.)
    zeznania spadkowego na formularzu SD-Z2, biorąc pod uwagę wszystkie zgromadzone
    pieniądze na wszystkich (tzn. na wspólnych - śp. męża Wnioskodawczyni i
    Wnioskodawczyni, a także na osobistych Wnioskodawczyni) kontach. Połowa wszystkich
    środków została zgłoszona jako masa spadkowa po mężu Wnioskodawczyni.
    Również połowa wartości mieszkania - tu zostało wszystko bez zmian, w stosunku do
    pierwszego zeznania z (...) 2025 r.
    W piśmie z 9 kwietnia 2025 r. Wnioskodawczyni wskazała, że:

    Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim aż do śmierci męża w (...) 2025 r.
    Przez cały okres trwania małżeństwa pomiędzy małżonkami obowiązywała wspólność
    majątkowa - strony nie zawierały umowy majątkowej małżeńskiej ani nie wyłączały
    poszczególnych składników z majątku wspólnego.
    Wspólny majątek małżonków obejmował m.in. środki pieniężne zgromadzone na
    rachunkach bankowych - prowadzonych jako wspólne. Środki te pochodziły przede
    wszystkim z wynagrodzenia uzyskiwanego przez męża Wnioskodawczyni z tytułu umów o
    pracę oraz umów o dzieło, a w ostatnim okresie - z emerytury. Wnioskodawczyni nie
    uzyskiwała dochodów z pracy ani innej działalności zarobkowej. Małżonkowie nie posiadali
    również majątków odrębnych.
    W (...) 2024 r., w związku z poważnym pogorszeniem się stanu zdrowia męża (...),
    małżonkowie podjęli wspólnie decyzję o przelaniu znacznych kwot pieniężnych z
    rachunków wspólnych na nowo otwarte przez Wnioskodawczynię rachunki indywidualne.
    Celem tych działań było zapewnienie Wnioskodawczyni pełnej i szybkiej dostępności do
    środków finansowych, które mogłyby zostać w razie potrzeby przeznaczone na leczenie,
    zarówno w Polsce, jak i za granicą. Przelewy zostały zatytułowane ogólnie jako „przelew
    środków” - bez wskazania celu darowizny ani żadnego innego tytułu nieodpłatnego
    przysporzenia.
    Po dokonaniu tych przelewów Wnioskodawczyni korzystała z tych środków w
    ograniczonym zakresie - wyłącznie na potrzeby bieżących wydatków, w tym m.in. na
    pokrycie kosztów pogrzebu męża. Środki te nie zostały w żaden sposób wydzielone jako
    majątek odrębny i pozostały częścią wspólnego majątku małżonków.
    W (...) 2025 r. mąż Wnioskodawczyni zmarł. W (...) 2025 r. przed notariuszem sporządzony
    został akt poświadczenia dziedziczenia, zgodnie z którym spadek po zmarłym przypadł
    Wnioskodawczyni oraz ich jedynej córce - każdej po ½ udziału. W skład masy spadkowej
    wchodziła połowa wartości lokalu mieszkalnego, którego małżonkowie byli
    współwłaścicielami w ramach majątku wspólnego, a także środki pieniężne znajdujące się
    na rachunkach bankowych.
    Wnioskodawczyni złożyła zgłoszenie SD-Z2, uwzględniając jako składnik masy spadkowej
    połowę łącznej wartości wszystkich środków pieniężnych - zarówno tych, które znajdowały
    się na rachunkach wspólnych, jak i tych, które na podstawie wspólnej decyzji małżonków
    zostały przelane na indywidualne konta Wnioskodawczyni. W zgłoszeniu tym udziały
    spadkowe zostały określone w wysokości po ¼ dla każdej z uprawnionych - tj. dla
    Wnioskodawczyni i jej córki.
    Wnioskodawczyni podkreśliła, że Urząd Skarbowy wydał zaświadczenie potwierdzające, iż
    nabycie przez Wnioskodawczynię udziałów w spadku korzysta ze zwolnienia z podatku od
    spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 9 kwietnia 2025 r.)
    Czy dokonane w (...) 2024 r., tj. przed śmiercią męża, przelewy środków pieniężnych z
    rachunków wspólnych małżonków na rachunek indywidualny Wnioskodawczyni mogą
    zostać uznane za darowiznę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 kwietnia 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonane w (...) 2024 r., tj. przed śmiercią męża, przelewy
    środków pieniężnych z rachunków wspólnych małżonków na rachunek indywidualny
    Wnioskodawczyni nie mogą zostać uznane za darowiznę podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu
    dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się

    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji darowizny, w związku z tym
    należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.). Zgodnie z art.
    888 § 1 tej ustawy, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy
    musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, oświadczenie darczyńcy powinno być
    złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania
    tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie w ocenie Wnioskodawczyni nie doszło jednak do zawarcia
    umowy darowizny między małżonkami, ani do faktycznego przysporzenia majątkowego.
    Przelew środków pieniężnych z rachunków wspólnych na rachunki indywidualne
    Wnioskodawczyni miał charakter wyłącznie techniczny i służył zapewnieniu bieżącego
    dostępu do środków w związku z pogarszającym się stanem zdrowia męża. Środki te
    nadal stanowiły składnik majątku wspólnego i były wykorzystywane na potrzeby rodziny,
    w tym m.in. na pokrycie kosztów pogrzebu.
    Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Z § 2 ww. artykułu wynika, że do majątku wspólnego
    należą w szczególności:
      1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego
      z małżonków,
      2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z
      małżonków,
      3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
      emerytalnego każdego z małżonków.

    Środki zgromadzone na rachunkach bankowych - niezależnie od tego, na kogo formalnie
    zarejestrowany jest rachunek - stanowią zatem co do zasady majątek wspólny, o ile nie
    zostały wyłączone na mocy umowy majątkowej (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca).
    Dodatkowo należy podkreślić, że środki pieniężne przelane na rachunki indywidualne
    Wnioskodawczyni zostały objęte zgłoszeniem SD-Z2 jako składnik masy spadkowej po
    zmarłym małżonku. Wnioskodawczyni oraz jej córka zadeklarowały jako podlegające
    dziedziczeniu łącznie połowę wszystkich środków pieniężnych – zarówno tych, które
    znajdowały się na rachunkach wspólnych, jak i tych przelanych uprzednio na rachunki
    indywidualne. Powyższe jednoznacznie potwierdza, że środki te były traktowane jako
    część majątku wspólnego, a nie jako odrębny majątek Wnioskodawczyni nabyty w drodze
    darowizny.
    W związku z powyższym, przesunięcie środków pieniężnych wewnątrz majątku wspólnego
    małżonków nie może być kwalifikowane jako nabycie majątku tytułem darowizny. W
    szczególności nie wystąpił tu element nieodpłatnego przysporzenia kosztem majątku
    drugiego małżonka, a sama czynność nie została dokonana w wykonaniu oświadczenia
    darczyńcy z zamiarem dokonania darowizny.
    W świetle powyższego nie sposób przyjąć, że transfer środków pieniężnych pomiędzy
    rachunkami w ramach majątku wspólnego małżonków skutkuje nabyciem majątku przez
    jednego z nich w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem czynność
    ta nie uznaje się za czynność opodatkowaną w myśl przepisów ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.