Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-941/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-15
Teza: W zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej jest:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 1;
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 2.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Izabela M. i jej mąż Jeremi M. jako wspólnicy spółki cywilnej działającej pod nazwą "J.”, w dniu 24 czerwca 1999 r. na podstawie Umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem w W. Elżbietą M., Rep. A, nabyli do majątku spółki cywilnej prawo własności zabudowanej nieruchomości objętej księgą wieczystą , prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. IV Wydział Ksiąg Wieczystych.

Powyższa nieruchomość stanowi działkę geodezyjną nr 798/1 o powierzchni 3662 m2. Na działce znajdują się następujące budynki: budynek magazynowo-administracyjny, budynek produkcyjny-piekarnia, budynek hydrofornii, budynek wartowni, stacja trafo. Powyższa nieruchomość stanowiła Nieruchomość przedsiębiorstwa. Wspólnicy spółki cywilnej „J.” postanowili o zakończeniu działalności gospodarczej oraz dokonali rozwiązania spółki cywilnej. Spółka cywilna została wyrejestrowana z ewidencji działalności gospodarczej na podstawie decyzji z dnia 29 grudnia 2000 r.

W związku z rozwiązaniem spółki cywilnej, nieruchomość weszła do majątku wspólnego małżonków.

W okresie od dnia 1 czerwca 2001 r. do dnia 1 kwietnia 2011 r. Nieruchomość była wynajmowana spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. z przeznaczeniem na prowadzenie piekarni. Następnie Nieruchomość została użyczona spółce jawnej, której wyłącznymi wspólnikami byli Jeremi i Izabela M. oraz syn Antoni M.. Spółka E. zakończyła działalność gospodarczą na Nieruchomości z dniem 31 września 2012 r.

W związku z ustaniem wspólności majątkowej małżeńskiej pomiędzy Jeremim M. oraz Izabelą M. w wyniku zawartej w dniu 1 kwietnia 2005 r. Umowy Majątkowej Małżeńskiej Rep A, udziały w przysługującym im prawie własności Nieruchomości (do dnia 1 marca 2014 r.) wynosiły po 1/2 części.

Jeremi M. zmarł w dniu 1 marca 2014 r. W związku z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 kwietnia 2014 r. rep. a, udziały w Nieruchomości nabyli spadkobiercy (żona oraz synowie) - obecnie Izabela M. posiada udział 5/8, Antoni M. 1/8, Tymon M. 1/8, Michał M. 1/8.

Wyżej opisana nieruchomość nie jest środkiem trwałym przedsiębiorstwa, ani składnikiem majątku przedsiębiorstwa.

Współwłaściciele nieruchomości nie prowadzą działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione na ulepszenie obiektów budowlanych posadowionych na Nieruchomości nie przekroczyły 30% wartości początkowej tych obiektów.

Aktualnie współwłaściciele zamierzają sprzedać udziały w Nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż udziału w nieruchomości objętej księgą wieczystą (opisana powyżej) przez Izabelę M., będzie uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 utawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż udziału w nieruchomości objętej księgą wieczystą (opisana powyżej) przez Izabelę M., podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Stosowanie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stan faktyczny niniejszej sprawy wskazuje, iż przyszła sprzedaż udziału nie jest czynnością wskazującą na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, ciągły lub w celach zarobkowych. Z tych względów sprzedaż nieruchomości nie będzie uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z tezą Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2010 r. I FSK 35/2009: „Zawodowa (profesjonalna) działalność handlowa polega na nabywaniu towarów i ich późniejszej sprzedaży z zyskiem. Zatem nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych). Jeżeli sprzedana działka nie została nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, sprzedawca nie może być uznany za handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.”

Zatem zdaniem wnioskodawcy Izabeli M. nie można uznać, że zbycie udziału w opisanej powyżej nieruchomości wykonywane jest w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż jest to czynność jednorazowa, polegająca na sprzedaży składnika majątku osobistego wnioskodawcy.

Ad 2.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT zwalnia się z podatku VAT:

10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisowo podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Mając na uwadze, iż budynki na nieruchomości zostały wybudowane i oddane do użytku jeszcze przez poprzedniego właściciela - spółdzielnię Społem, a ponadto Izabela M. ani jej mąż Jeremi M. jak również obecni współwłaściciele nie ulepszali budynków w ostatnich dwóch latach w wysokości równej lub przekraczające 30% wartości początkowej, nie można przyjąć aby dostawa następowała w ramach pierwszego zasiedlenia lub w okresie 2 lat po nim.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Mając powyższe na uwadze, skoro budynek posadowiony na nieruchomości podlega zwolnieniu z VAT, grunt na którym znajduje się budynek również podlega zwolnieniu.

Z tych względów uzasadniony jest pogląd, iż sprzedaż udziału w nieruchomości przypadającej do Izabeli M. będzie zwolniona z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 1;
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pytania nr 2.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), dalej zwanej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarówki usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie tych praw.

Zgodnie z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza w rozumieniu cyt. wyżej przepisu polega również na wykorzystywaniu swego majątku tj. towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku ustawa nie wprowadza wymogu częstotliwości wykorzystywania, lecz ciągłości wykorzystywania składników majątku. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy więc rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów z określonego składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Działanie poza zakresem działalności gospodarczej występuje natomiast w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest majątek osobisty danej osoby, ponieważ został on nabyty na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, jednakże majątek ten w okresie posiadania musi być wykorzystywany jedynie w ramach majątku osobistego.

Z okoliczności sprawy wynika, że Zainteresowana i jej mąż jako wspólnicy spółki cywilnej w dniu 24 czerwca 1999 r. nabyli do majątku spółki cywilnej prawo własności zabudowanej nieruchomości, która stanowi działkę geodezyjną nr 798/1 o powierzchni 3662 m2. Na działce znajdują się następujące budynki: budynek magazynowo-administracyjny, budynek produkcyjny-piekarnia, budynek hydrofornii, budynek wartowni, stacja trafo. Powyższa nieruchomość stanowiła Nieruchomość przedsiębiorstwa. Wspólnicy spółki cywilnej postanowili o zakończeniu działalności gospodarczej oraz dokonali rozwiązania spółki cywilnej. Spółka cywilna została wyrejestrowana z ewidencji działalności gospodarczej. W związku z rozwiązaniem spółki cywilnej, nieruchomość weszła do majątku wspólnego małżonków. W okresie od dnia 1 czerwca 2001 r. do dnia 1 kwietnia 2011 r. Nieruchomość była wynajmowana spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie z przeznaczeniem na prowadzenie piekarni. Następnie Nieruchomość została użyczona spółce jawnej, której wyłącznymi wspólnikami byli Jeremi i Izabela M. oraz syn Antoni M.. Spółka ta zakończyła działalność gospodarczą na Nieruchomości z dniem 31 września 2012 r. W związku z ustaniem wspólności majątkowej małżeńskiej pomiędzy Zainteresowaną a jej mężem, udziały w przysługującym im prawie własności Nieruchomości (do dnia 1 marca 2014 r.) wynosiły po 1/2 części. Mąż Zainteresowanej zmarł w dniu 1 marca 2014 r. W związku z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 kwietnia 2014 r. rep. a, udziały w Nieruchomości nabyli spadkobiercy (żona oraz synowie) - obecnie Zainteresowana posiada udział 5/8. Wyżej opisana nieruchomość nie jest środkiem trwałym przedsiębiorstwa, ani składnikiem majątku przedsiębiorstwa. Wydatki poniesione na ulepszenie obiektów budowlanych posadowionych na Nieruchomości nie przekroczyły 30% wartości początkowej tych obiektów. Aktualnie współwłaściciele zamierzają sprzedać udziały w Nieruchomości.

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane uregulowaniami należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni jako współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości, wykorzystywała ją w sposób ciągły do celów zarobkowych w prowadzonej działalności gospodarczej, wypełniając tym samym przesłanki wynikające z norm art. 15 ust. 2 ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że sam fakt nie ujęcia danego majątku w ewidencji środków trwałych nie może przesądzać, że nie jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej. Dokonanie wpisu w rejestrze środków trwałych jest jedynie techniczno-formalnym wymogiem wynikającym z odrębnych przepisów i nie może wywierać wpływu na to czy dany podmiot nabywa status podatnika podatku VAT, który jest kategorią obiektywną, niezależną od prawidłowości prowadzenia ewidencji środków trwałych. Wbrew stanowisku Zainteresowanej, nie można mówić, że mamy do czynienia z dostawą udziału w nieruchomości, jako dostawą dokonywaną z jej majątku osobistego, gdyż jak to wynika z wniosku, nie była ona wykorzystywana w celu zaspokojenia potrzeb osobistych, prywatnych, tylko w celach gospodarczych – jako składnik majątku służący do prowadzenia działalności gospodarczej tj. nieruchomość była wykorzystywana w działalności spółek, w których Zainteresowana była wspólnikiem, a następnie była przedmiotem najmu. Zatem bez wątpienia można uznać ją za nieruchomość wykorzystywaną w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Biorąc zatem pod uwagę wykładnię art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, stwierdzić należy, iż sprzedaż majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, należy zakwalifikować do tej działalności. Zatem w analizowanej sprawie Wnioskodawca dokonując przedmiotowej sprzedaży zostanie uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do kwestii objęcia przedmiotowej sprzedaży udziału w nieruchomości zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy wskazać, że co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast, zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – w myśl art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten w stanie ulepszonym zostanie oddany do użytkowania, nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Jednocześnie należy wskazać, że w myśl art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Odnosząc powyższe regulacje do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że planowana sprzedaż udziału w nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Dostawa ta nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż nieruchomość była przedmiotem najmu, a zatem była oddana do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu. Przy tym pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, nie ponoszono wydatków na ulepszenie Nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Podsumowując, Wnioskodawca z tytułu sprzedaży swojego udziału w nieruchomości zabudowanej będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, jednakże czynność ta będzie podlegała zwolnieniu, w trybie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem niniejsza interpretacja wydana została w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy, nie wywołuje natomiast skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli opisanej we wniosku nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.