Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/436-33/07/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-20
Teza: Czy umowa pożyczki udzielonej Spółce przez jej udziałowca podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce?
Słowa kluczowe: spółki-spółka kapitałowa; udziałowiec; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2007r. (data wpływu do tut. BKIP 28 września 2007r.) uzupełnionym w dniu 03 grudnia 2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2007r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek uzupełniony w dniu 03 grudnia 2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Polska Spółka z o.o. zawarła umowę pożyczki z niemiecką firmą D., która jest 100 % udziałowcem Spółki polskiej. Umowa została zawarta w Polsce w 2003r. Podatek od czynności cywilnoprawnych został zapłacony. Maksymalna kwota pożyczki wynosiła 50 mln zł. W lipcu 2007r. inna niemiecka firma R. przejęła udziały firmy niemieckiej D., a tym samym wszystkie należności i zobowiązania finansowe. Firma polska otrzymała pismo informujące o powyższym zdarzeniu, do którego załączono umowę kredytową z firmą niemiecką R. jako pożyczkodawcą, obowiązującą od dnia 1 sierpnia 2007r. Poinformowano również wnioskodawcę o rozwiązaniu wcześniej obowiązującej umowy pożyczki z firmą niemiecką D. z dniem 31 lipca 2007r. Według stanu na dzień 31 lipca 2007r. wnioskodawca posiadał nie spłacone zobowiązanie wobec firmy D. z tytułu wykorzystania pożyczki – 35 mln zł. Umowa z firmą R. została zawarta na terenie Niemiec i określa kwotę kredytu w wysokości 39 mln zł, podwyższa również stopę oprocentowania; pozostałe jej warunki są nie zmienione.

Zobowiązanie wnioskodawcy w stosunku do firmy niemieckiej R. pozostaje na poziomie 35 mln zł. Różnica pomiędzy kwotą kredytu a obecnym zobowiązaniem (4 mln zł) pozostaje do wykorzystania.

Dodatkowo, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 listopada 2007r. o uzupełnienie stanu faktycznego wnioskodawca poinformował, że:

*   firma niemiecka R. poprzez przejęcie udziałów firmy niemieckiej D. stała się udziałowcem wnioskodawcy (w 100 %),
*   z dniem 1 sierpnia 2007r. została zawarta nowa umowa kredytowa pomiędzy firmą niemiecką R. i wnioskodawcą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zawarcie przedmiotowej umowy pożyczki skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy nie ma obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w powyższej sytuacji, bowiem stosownie do treści art. 1 ust. 4 i pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się na terenie Rzeczypospolitej oraz czynność została dokonana na terenie RP. Wobec niespełnienia powyższych przesłanek przedmiotowa umowa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku czynności cywilnoprawnych (tj. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz. 450 ze zm.), podatkowi temu podlegają umowy spółki (akty założycielskie) oraz zmiany tych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007r. pożyczka udzielona spółce przez wspólnika stanowi zmianę umowy spółki. Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 2 przedmiotowej ustawy umowa spółki kapitałowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej znajduje się:

1.  rzeczywisty ośrodek zarządzania albo
2.  siedziba tej spółki – jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium żadnego z państw członkowskich, a jeżeli ośrodek ten znajduje się na terytorium takiego państwa, gdy umowa spółki nie podlega podatkowi kapitałowemu w tym państwie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że udziałowiec udzielił wnioskodawcy pożyczki. Oznacza to, że w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nastąpiła zmiana umowy spółki polskiej. Jak wskazano powyżej zmiana umowy spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeśli w chwili dokonania czynności, w tym przypadku zawarcia umowy pożyczki, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się rzeczywisty ośrodek zarządzania spółki – pożyczkobiorcy albo siedziba spółki - pożyczkobiorcy w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W przypadku zmiany umowy spółki obowiązek podatkowy jak wynika z art. 4 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy ciąży na spółce, albowiem podatnikiem tego podatku jest spółka.

Podsumowując, z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka z o.o. otrzymała pożyczkę od swego udziałowca. Zatem pożyczka udzielona Spółce przez wspólnika zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi zmianę umowy spółki i podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych według stawki 0,5% (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**