Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-143/15/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-22
Teza: Czy dokonując wspólnego rozliczenia Wnioskodawczyni może skorzystać z odliczenia podwyższonej kwoty ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka (2000.04 zł)?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; odliczenia-odliczenie od podatku; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 lutego 2015 r. (wpływ do Biura – 23 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński 17 lutego 2001 r. Z ww. związku Wnioskodawczyni posiada córkę urodzoną 17 maja 2001 r. W wyroku rozwodowym Sąd powierzył Wnioskodawczyni pełną opiekę nad córką.

Obecny mąż Wnioskodawczyni jest wdowcem z dwójką dzieci: urodzonych 8 czerwca 1999 r. i 8 listopada 2001 r. Małżeństwo zostało zawarte 10 czerwca 2006 r. i od tego czasu Wnioskodawczyni i jej mąż wspólnie wychowują trójkę dzieci.

Wnioskodawczyni wskazała, że dzieci z ich związków nie były przysposobione.

Dochód Wnioskodawczyni za 2014 r. wyniósł 34.964,90 zł, zatem nie przekroczył kwoty 56.000 zł.

Zeznanie za 2014 r. Wnioskodawczyni rozlicza wspólnie z obecnym mężem. Były mąż Wnioskodawczyni nie korzysta z odliczenia ulgi na ich dziecko.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonując wspólnego rozliczenia Wnioskodawczyni może skorzystać z odliczenia podwyższonej kwoty ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka (2000,04 zł)?

Wnioskodawczyni uważa, że wraz z mężem ma prawo do skorzystania z podwyższonej kwoty ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka, ponieważ troje dzieci wychowywali wspólnie przez cały rok, nie różnicując ich w żaden sposób, starając się zaspokoić ich potrzeby materialne i edukacyjne w równym stopniu emocjonalnym. Wnioskodawczyni nadmieniła, że jedno z ich dzieci jest dzieckiem specjalnej troski.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawczyni zajęta na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania ulgi prorodzinnej przez Wnioskodawczynię. W zakresie zastosowania ww. ulgi przez męża Wnioskodawczyni, zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Na mocy art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 cytowanej ustawy odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

*   pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
*   niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego,

2\. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3\. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

*   92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
*   166,67 zł na trzecie dziecko,
*   225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    
    Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a (art. 27f ust. 2a ww. ustawy).
    
    Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b cyt. ustawy).
    
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
    
    Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
    
    1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
    2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
    3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
    4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    
    Z kolei, jak stanowi art. 27f ust. 7 ww. ustawy, przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    
    Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do ulgi prorodzinnej na małoletnie dziecko przysługuje temu tylko podatnikowi, który:
    
    *   wykonywał władzę rodzicielską;
    *   pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
    *   sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Sąd powierzył Wnioskodawczyni pełną opiekę nad małoletnią córką. Były mąż Wnioskodawczyni nie korzysta z odliczenia ulgi na ich dziecko. Obecny mąż Wnioskodawczyni jest wdowcem z dwójką małoletnich dzieci. Małżeństwo zostało zawarte 10 czerwca 2006 r. od tego czasu Wnioskodawczyni i jej obecny mąż wspólnie wychowują trójkę dzieci. Wnioskodawczyni wskazała, że dzieci z ich związków nie były przysposobione. Zeznanie za 2014 r. Wnioskodawczyni rozlicza wspólnie z obecnym mężem. Dochód Wnioskodawczyni za 2014 r. wyniósł 34.964,90 zł.
    
    Wnioskodawczyni chciałaby skorzystać z odliczenia na trzecie dziecko, z tej racji, że razem z mężem wychowują wspólnie troje dzieci przez cały rok.
    
    Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.
    
    Z wniosku wynika, że dzieci z poprzednich związków Wnioskodawczyni i jej męża nie zostały przysposobione. Zatem Wnioskodawczyni wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do jednego małoletniego dziecka z poprzedniego związku a jej obecny mąż wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do dwójki swoich małoletnich dzieci, również z poprzedniego związku. Tym samym Wnioskodawczyni przysługuje jedynie ulga z tytułu wychowywania jednego małoletniego dziecka z jej poprzedniego związku (o ile łączne dochody Wnioskodawczyni i jej obecnego męża nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł). Nie przysługuje jej natomiast ulga z tytułu wychowywania dwójki małoletnich dzieci jej obecnego męża, gdyż w stosunku do tych dzieci Wnioskodawczyni nie posiada władzy rodzicielskiej.
    
    W konsekwencji zatem Wnioskodawczyni nie przysługuje kwota ulgi na trzecie dziecko, bowiem Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania z ulgi tylko na dziecko. Z wniosku jednoznacznie wynika bowiem, iż przesłanki, o których mowa w art. 27f ust. 1 cyt. ustawy (do skorzystania z ulgi) Wnioskodawczyni spełnia tylko w stosunku do jednego dziecka (pochodzącego z jej poprzedniego związku). Samo wychowywanie trójki dzieci nie przesądza o posiadaniu prawa do zastosowania ulgi z tytułu wychowywania trzeciego dziecka. Jak wynika bowiem z powołanego powyżej art. 27f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma prawo odliczyć ulgę na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską (lub pełnił funkcję opiekuna prawnego lub sprawował opiekę jako rodzina zastępcza).
    
    W związku z powyższym, skoro Wnioskodawczyni wykonuje władzę rodzicielską tylko w stosunku do jednego dziecka i nie spełnia przesłanek wskazanych w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w zeznaniu podatkowym nie ma prawa do odliczenia ulgi na trzecie dziecko.
    
    Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.