Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.185.2022.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-10
Teza: Ustalenie czy otrzymany rabat pośredni, stanowi rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, obniżenie podatku naliczonego, moment obniżenia podatku naliczonego, dokumentowanie rabatu w pliku JPK_VAT oraz metode wyliczenia wartości podatku.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; noty; podatek-podatek naliczony; rabaty-rabaty premiowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

11 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymany rabat pośredni, stanowi rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, obniżenia podatku naliczonego, momentu obniżenia podatku naliczonego, dokumentowania rabatu w pliku JPK\_VAT oraz metody wyliczenia wartości podatku. Uzupełniliście go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 maja 2022 r. Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

O. Sp. z o.o. z siedzibą w Polsce (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest domem mediowym, świadczącym usługi polegające na planowaniu i prowadzeniu kampanii reklamowych oraz zakupie usług mediowych (takich jak czas reklamowy w telewizjach, miejsce na reklamę w prasie, ekspozycja w Internecie materiałów reklamowych, itp.). Wnioskodawca występuje także jako agencja reklamowa nabywająca m.in. powierzchnię reklamową od dostawcy. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka powiązana z Wnioskodawcą zawarła umowę konsorcjum z zarejestrowaną w Polsce spółką z o.o. będącą podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „Konsorcjant” lub „Lider Konsorcjum”), aby wspólnie i w porozumieniu, korzystając wzajemnie z posiadanych zasobów, narzędzi i kontaktów, zrealizować wspólne przedsięwzięcie polegające na byciu siecią afiliacyjną, skupiającą dostawców mediów. Konsorcjum wspólnymi siłami tworzy model prowadzenia działalności, w którym dostawca mediów udostępnia nośniki reklamowe w postaci stron lub serwisów, blogów internetowych, bazy adresów e-mail i innych, w celu promowania produktów i usług reklamodawców będących klientami polskich spółek z grupy Wnioskodawcy, do której poza Wnioskodawcą należą jeszcze trzy inne spółki kapitałowe (zwane razem ze Spółką „Grupą Spółek”).

Lider Konsorcjum nabywa usługi od dostawców mediów. Usługi te są związane z realizacją zadań ww. konsorcjum, a ich odbiorcami są poszczególne spółki z Grupy Spółek, w tym Wnioskodawca. Koszt nabycia usług od dostawców mediów, Lider Konsorcjum przerzuca (refakturuje) na spółki z Grupy Spółek. W tym przypadku dochodzi do świadczenia usługi w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy o VAT (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”) przez Lidera Konsorcjum na spółki z Grupy Spółek. Podobną rolę do Lidera Konsorcjum w kontekście odprzedaży usługi nabytej od dostawców mediów pełni czasem inny podmiot krajowy, mający status pośrednika w nabyciu usług mediowych (dalej: „Pośrednik”).

Dostawcy mediów, którzy są krajowymi podatnikami podatku od towarów i usług zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, za spełnienie warunków, np. przekroczenie określonego pułapu zakupów, przyznają rabaty (bonusy). Rabaty, które za określony pułap zakupów dostawcy mediów wypłacają klientom Lidera Konsorcjum lub klientom Pośrednika, to rabat należny spółkom z Grupy Spółek. Spółki z Grupy to główni klienci (odbiorcy usług) Lidera Konsorcjum lub Pośrednika. Jest to tzw. rabat pośredni, który w dacie wypłaty daje wypłacającemu dostawcy mediów prawo do obniżenia VAT należnego od obrotu zrealizowanego na sprzedaży do Konsorcjanta lub Pośrednika. Rabat taki (bonus) dokumentowany jest notą księgową wystawianą przez dostawcę mediów wypłacającego go na rzecz beneficjenta rabatu, tj. w tym przypadku spółki z Grupy Spółek (por. interpretacja indywidualna DKIS z 20.02.2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.61.2019.1.KS; interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 3.08.2016 r., sygn. IPPP2/4512-488/16-2/MT,; interpretacja indywidualna DKIS z 10.03.2017 r., sygn. 0461-ITPP1.4512.23.2017.1.MN; interpretacja indywidualna DKIS z 26.10.2018 r., 0112-KDIL1-2.4012.636.2018.2.JO).

Nota księgowa wystawiana przez dostawców mediów nie jest fakturą zawierającą wszystkie wymagane dane wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Podstawą do otrzymania rabatu pośredniego (bonusu) od dostawcy mediów może być także nota obciążeniowa wystawiona na dostawcę przez Wnioskodawcę. Z uwagi na fakt, że beneficjent tego rabatu (np. Wnioskodawca) nie jest bezpośrednim kontrahentem dostawcy mediów, nie jest właściwe dokumentowanie tego rabatu fakturą korygującą. Zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Z uwagi na fakt, że rabat wypłacony jest w związku ze spełnieniem warunków, np. określonym pułapem obrotu, ma on finalnie wpływ na obniżenie tego obrotu w rozumieniu przepisów o VAT, podobnie jak rabat bezpośredni dokumentowany fakturą korygującą zmniejszającą cenę, tzw. fakturą korygującą in minus.

Dodatkowo, Wnioskodawca otrzymał interpretację indywidualną z 1 grudnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.620.2021.2.AP, dotyczącą trochę innego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego niż ten opisany w tym wniosku, z której wynikało jednak, że rabat pośredni należy traktować jako korekta (zmniejszenie) kosztów uzyskania przychodu, a nie korekta (zwiększenie) przychodu. W interpretacji tej DKIS wskazał, że „w sytuacji otrzymania rabatu pośredniego należy skorygować koszty uzyskania przychodów poprzez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca, lub w przypadku braku faktury inny dokument potwierdzający przyczyny korekty”. Organ interpretacyjny powołał się w tym przypadku na art. 15 ust. 4i ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)

### Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone numerami jak we wniosku)

1\. Czy bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od dostawców mediów stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podatku odliczonego z tytułu nabycia usług wcześniej od Konsorcjanta lub Pośrednika?

2\. Czy obowiązek obniżenia kwoty podatku naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę?

3\. Czy Wnioskodawca powinien uzupełnić formularz Jednolitego Pliku Kontrolnego VAT (dalej: „JPK VAT”) w części ewidencyjnej w polu NrKontrahenta/NazwaKontrahenta o jakiekolwiek dane w przypadku księgowania noty księgowej dokumentującej otrzymanie bonusu (rabatu pośredniego) od dostawców mediów?

4\. Czy w związku z tym, że podstawą ujęcia w ewidencji VAT (JPK\_VAT) rabatu pośredniego jest dowód wewnętrzny lub nota, to dokument ten należy oznaczyć w celu ewidencji w JPK\_VAT atrybutem „WEW"?

6\. Czy wartość VAT podlegającego obniżeniu w związku z otrzymaniem rabatu pośredniego należy wyliczyć metodą „w stu”, zakładając, że otrzymany rabat pośredni jest kwotą brutto?

### Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od dostawców mediów stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podatku odliczonego z tytułu nabycia usług wcześniej od Konsorcjanta lub Pośrednika.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek obniżenia kwoty podatku naliczonego (odliczonego) w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku księgowania noty księgowej dokumentującej otrzymanie bonusu (rabatu pośredniego) od dostawców mediów należy w części ewidencyjnej JPK VAT w polu NrKontrahenta/NazwaKontrahenta wpisać „BRAK”, ze względu na brak możliwości ustalenia wymaganych danych, tj. wypłacający rabat nie jest bezpośrednim kontrahentem Wnioskodawcy.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że podstawą ujęcia w ewidencji VAT (JPK\_VAT) rabatu pośredniego jest dowód wewnętrzny lub nota, to dokument ten należy oznaczyć w celu ewidencji w JPK\_VAT atrybutem „WEW”.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość VAT podlegającego obniżeniu w związku z otrzymaniem rabatu pośredniego należy wyliczyć metodą „w stu”, zakładając, że otrzymany rabat pośredni jest kwotą brutto.

Ad 1

Zgodnie z art. 90 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Polska określiła również zasady obniżania podstawy opodatkowania VAT w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy lub wykonaniu usługi.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Przepisy o VAT przewidują dwa rodzaje rabatów, tzn. rabaty przedsprzedażowe przyznane przed lub w momencie sprzedaży oraz rabaty posprzedażowe. Rabaty przedsprzedażowe obniżają podstawę opodatkowania od razu i nie rodzą obowiązku wystawienia faktury korygującej, gdyż już w momencie sprzedaży są uwzględnione przez sprzedawcę w wystawionej fakturze pierwotnej. Stosownie do art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży. Inaczej jednak jest w przypadku rabatów posprzedażowych. Zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Udzielenie rabatu posprzedażowego generuje zazwyczaj obowiązek wystawienia faktury korygującej, o ile oczywiście dotyczy on bezpośredniego nabywcy towaru lub usługi.

W przypadku rabatu pośredniego dochodzi do wypłaty środków na rzecz dalszego podmiotu w łańcuchu, co wyklucza obowiązek wystawienia faktury korygującej referującej do konkretnej faktury pierwotnej wystawionej dla innego, niż beneficjent rabatu, podmiotu. Rabat pośredni polega bowiem na tym, że rabat udzielany jest nie bezpośredniemu nabywcy towarów/usług, lecz kolejnemu ich odbiorcy w łańcuchu dostaw.

W wyroku z 24 października 1996 r. dotyczącym rabatów pośrednich w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Ltd. przeciwko Commissioners of Customs and Excise, Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że w przypadku gdy rabat udzielany jest pomiędzy pierwszym a ostatnim szczeblem obrotu (z pominięciem szczebli pośrednich) prawo unijne gwarantuje, że możliwe będzie obniżenie wartości obrotu dla celów VAT przez pierwszego sprzedawcę. Podobna zależność będzie miała miejsce w podatkach dochodowych, tj. pierwszy sprzedawca w związku z poniesieniem określonych kosztów będzie mógł ująć je w kosztach uzyskania przychodu, jeżeli służą one osiągnięciu przychodów lub zachowaniu źródła przychodów.

W przypadku Wnioskodawcy otrzymane od Dostawców bonusy (rabaty pośrednie) są związane z zakupem świadczonych usług od Lidera Konsorcjum będącego bezpośrednim dostawcą usług dla Wnioskodawcy.

W tych okolicznościach, w ocenie Wnioskodawcy, bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia kwoty podatku odliczonego z tytułu usług nabytych od Lidera Konsorcjum.

Ad 2

Możliwość dokumentowania rabatów pośrednich notą obciążeniową wystawianą przez otrzymującego rabat lub notą uznaniową wystawianą przez wypłacającego rabat potwierdzają liczne interpretacje indywidualne (np. interpretacja indywidualna DKIS z 19 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.71.2020.2.MMA). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, nota księgowa wystawiana przez dostawców mediów nie jest fakturą w rozumieniu art. 106e ust. 1 ustawy o VAT i nie zawiera wszystkich elementów w tym przepisie wymienionych. W interpretacjach indywidualnych podkreśla się, że uprawnienie do obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku otrzymania rabatu pośredniego, a także obowiązek do pomniejszenia podatku naliczonego po stronie otrzymującego rabat materializuje się w dacie wypłacenia/otrzymania tego rabatu, tj. na zasadzie kasowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 7 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.664.2019.1.RD, DKIS podkreślił, że „podstawą do obniżenia tych kwot jest samo udzielenie (tj. faktyczna zapłata) rabatu pośredniego na rzecz agencji reklamowej”. Podobnie wypowiedział się DKIS w interpretacji indywidualnej z 6 października 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.371.2020.1.AA. W tych okolicznościach, obowiązek obniżenia kwoty podatku naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę. Z tych powodów, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek obniżenia kwoty podatku naliczonego (odliczonego) w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj . w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę.

Ad 3 i 4

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej. Jak zostało wskazane powyżej, liczne interpretacje podatkowe potwierdzają możliwość dokumentowania bonusu (rabatu pośredniego) notą księgową. Należy wskazać, iż nota księgowa powinna spełniać warunki dowodu księgowego uregulowane w art. 21 ustawy o rachunkowości, tj.:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) Rozporządzenia, ewidencja zawiera następujące dane:

1) z faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz z faktur lub innych dokumentów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:

a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,

b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b.

W przypadku rabatów pośrednich Wnioskodawca otrzymuje środki od podmiotu niebędącego swoim bezpośrednim kontrahentem, gdyż tym jest Lider Konsorcjum.

Zgodnie natomiast z art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, dodatkowe informacje odnośnie struktur JPK VAT dostępne są w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W zawiązku z tym, Ministerstwo Finansów na stronie internetowej gov.pl udostępniło Broszurę informacyjną dotyczącą struktury JPK VAT.

W niniejszej Broszurze informacyjnej wskazano, że pola w pliku XML JPK VAT przyjmują charakter: obowiązkowy, opcjonalny i fakultatywny.

Pola NrKontrahenta i NazwaKontrahenta to pola obowiązkowe i zapisów dokonuje się każdorazowo, a w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie wymaganych danych należy wpisać „BRAK”. Jak wynika z powyższego, w przypadku księgowania noty księgowej dokumentującej otrzymanie bonusu (rabatu pośredniego) od dostawców mediów Wnioskodawca w części ewidencyjnej JPK w pozycji NrKontrahenta/NazwaKontrahenta powinien wpisać „BRAK”. Bowiem wystawca noty księgowej (dostawca mediów) nie jest kontrahentem Wnioskodawcy, a podmiotem stojącym na początku „łańcucha dostaw”. Zatem wpisanie jego danych we wskazanych polach byłoby niezgodne ze stanem faktycznym.

Należy wskazać, iż zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN pod red. Lidii Drabik (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2006) „kontrahentem” jest jedna ze stron zawierających umowę; strona umowy, wspólnik, kooperant, partner. Zatem bezpośrednim kontrahentem Wnioskodawcy nie jest dostawca mediów, a Konsorcjant. Nie ma możliwości, aby Konsorcjant, jako kontrahent wystawił fakturę korygującą w przypadku transakcji z rabatem pośrednim, bowiem w transakcjach przez nie wykonywanych nie doszło do zmiany ceny. Nie będzie również możliwe wystawienie faktury korygującej przez dostawców mediów ostatecznemu odbiorcy tj. Wnioskodawcy, ponieważ między pierwszym sprzedawcą (dostawcy mediów) a Wnioskodawcą nie doszło do żadnej dostawy. (pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.326.2017.2.MW).

Co za tym idzie, nie jest możliwe posłużenie się danymi Konsorcjanta przy uzupełnianiu części ewidencyjnej JPK VAT w polu NrKontrahenta/NazwaKontrahenta, mimo że Konsorcjant de facto jest kontrahentem Wnioskodawcy, gdyż wystawcą noty uznaniowej lub zobowiązanym z noty obciążeniowej, która jest księgowana nie jest Konsorcjant, a podmiot udzielający bonusu (rabatu pośredniego).

Zatem w przedstawionym stanie faktycznym, mając na uwadze cytowane przepisy podatkowe, interpretacje indywidualne oraz informacje zawarte w Broszurze udostępnionej przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej gov.pl uzasadnione wydaje się posłużenie się komendą „BRAK” w części ewidencyjnej JPK VAT w polu NrKontrahenta/NazwaKontrahenta w przypadku księgowania noty uznaniowej otrzymanej od dostawców mediów, ze względu na brak możliwości ustalenia wymaganych danych.

Zgodnie z informacją przekazaną przez Ministerstwo Finansów, podstawą ujęcia w ewidencji VAT (JPK\_VAT) rabatu pośredniego jest dowód wewnętrzny lub nota. Dokument ten należy oznaczyć jako „WEW".

Link poniżej:

https://www.podatki.gov.pl/jednolity-plik-kontrolny/jpk-vat-z-deklaracja/faq-jpk-vat-z-deklaracja/#jpk- vat

W ocenie Wnioskodawcy, tak (oznaczeniem „WEW”) należy oznaczać zarówno rabat pośredni związany z zakupami zagranicznymi, jak i krajowymi.

W jednym i drugim przypadku podstawą księgowania rabatu jest dokument wewnętrzny lub nota obciążeniowa/uznaniowa niebędąca fakturą.

Ad 6

Jak wynika z treści odpowiedzi na pytanie, bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od dostawców mediów stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podatku odliczonego z tytułu nabycia usług wcześniej od Konsorcjanta lub Pośrednika. Oznacza to jednak, że kwota otrzymana od wypłacającego rabat, rozumiana jako zwrot części ceny, jest kwotą brutto. Zdaniem Wnioskodawcy, wartość VAT podlegającego obniżeniu w związku z otrzymaniem rabatu pośredniego należy więc wyliczyć metodą „w stu”, zakładając, że otrzymany rabat pośredni jest kwotą brutto.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy,

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 2 pkt 22 ustawy o VAT,

przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy,

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Przepisy ustawy nie definiują pojęć „bonifikata”, ani „rabat”, w związku z powyższym pojęcia te należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.

Przyjmując za „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” – to „zniżka, odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi.

Natomiast zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.

Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy opodatkowania (rabat potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art. 106j ustawy. Jednakże możliwe jest wystawienie faktury korygującej wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów i usług.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy,

podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Z kolei zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT,

w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony)

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Natomiast zgodnie z art. 106j ust. 2 pkt 3 ustawy,

faktura korygująca powinna zawierać dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

Zgodnie z art. 106j ust. 3 ustawy o VAT,

w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, która:

1) zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub udzielana obniżka;

2) może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą - w przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.

Zatem wystawienie faktury korygującej w sytuacji udzielenia opustu/obniżki ceny może dotyczyć tylko kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w rzeczywistej transakcji potwierdzonej wystawieniem faktury. Nie można wystawić faktury korygującej w sytuacji, kiedy między kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie usług i w konsekwencji nie było wystawionej faktury.

Uregulowania krajowej ustawy o podatku od towarów i usług mają swoje odzwierciedlenie w przepisach wspólnotowych i są konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.

Art. 29a ustawy stanowi odniesienie do przepisu art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym

podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:

a. obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

b. opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w momencie transakcji;

c. kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.

Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać naliczony.

Powyższe stanowisko pozostaje w zgodzie z Dyrektywą 2006/112/WE, która w art. 73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Zgodnie z powyższą Dyrektywą 2006/112/WE, przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób.

Mając to na uwadze wydaje się, że zarówno wystawienie faktury korygującej, jak również noty stanowi prawidłowy sposób udokumentowania udzielonego rabatu. Przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje jednakże, że kwoty rabatów mają być udokumentowane, prawnie dopuszczone i obowiązkowe.

Konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest bowiem na założeniu proporcjonalności podatku VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma zastosowanie do takich towarów i usług. Przepisy Dyrektywy wskazują, że zasada proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen. Ponadto, powyższe dotyczy anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Oznacza to, że podatek VAT należny powinien być, co do zasady, proporcjonalny do ceny faktycznej pobranej przez dany podmiot.

Ponadto, należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania jest wyrazem zasady neutralności podatku VAT. Oznacza ona, że ekonomicznego ciężaru podatku VAT nie powinny ponosić podmioty niebędące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług. W konsekwencji, po obniżeniu ceny transakcyjnej powinno następować proporcjonalne obniżenie podstawy opodatkowania. W innym przypadku, tj. gdyby podstawa opodatkowania przewyższała kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, podatnik ponosiłby ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby wskazaną wyżej zasadę neutralności.

Zasada neutralności była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Na szczególną uwagę zasługuje wyrok w sprawie C-317/94 pomiędzy Elida Gibbs Ltd a Commissioners of Customs and Excise, w którym TSUE stwierdził, że: „(\`(...)\`) producent, który zrefundował wartość kuponu zniżkowego detaliście lub wartość kuponu uprawniającego do zwrotu gotówki klientowi końcowemu, otrzymuje, po zakończeniu transakcji, kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży zapłaconej przez hurtowników lub detalistów za jego towary, pomniejszoną o wartość przedmiotowych kuponów. Nie byłoby zatem zgodne z dyrektywą, gdyby podstawa opodatkowania użyta do obliczenia podatku należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę ostatecznie przez niego otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w stosunku do podatników, do których należy przecież także producent, nie byłaby spełniona” (pkt 28).

Ponadto, TSUE wskazuje, że: „(\`(...)\`) w celu zapewnienia realizacji zasady neutralności należy, obliczając podstawę opodatkowania dla celów VAT, uwzględnić sytuacje, w których podatnik, nie pozostając w stosunkach umownych z konsumentem końcowym, ale będąc pierwszym ogniwem łańcucha transakcji kończącego się na tym konsumencie, udziela takiemu konsumentowi zniżki za pośrednictwem detalistów lub poprzez bezpośredni zwrot wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy podatkowe otrzymałyby z tytułu VAT kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez konsumenta ostatecznego, kosztem podatnika”(pkt 31).

Powyższy wyrok potwierdza zatem jednoznacznie, że w przypadku udzielania zniżki podmiotowi niebędącemu bezpośrednim nabywcą towarów, sprzedawca powinien obniżyć obrót z tytułu sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo domem mediowym, świadczącym usługi polegające na planowaniu i prowadzeniu kampanii reklamowych oraz zakupie usług mediowych (takich jak czas reklamowy w telewizjach, miejsce na reklamę w prasie, ekspozycja w Internecie materiałów reklamowych, itp.). Występujecie także jako agencja reklamowa nabywająca m.in. powierzchnię reklamową od dostawcy.

Spółka powiązana z Państwem zawarła umowę konsorcjum z zarejestrowaną w Polsce spółką z o.o. będącą podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „Konsorcjant” lub „Lider Konsorcjum”), aby wspólnie i w porozumieniu, korzystając wzajemnie z posiadanych zasobów, narzędzi i kontaktów, zrealizować wspólne przedsięwzięcie polegające na byciu siecią afiliacyjną, skupiającą dostawców mediów. Konsorcjum wspólnymi siłami tworzy model prowadzenia działalności, w którym dostawca mediów udostępnia nośniki reklamowe w postaci stron lub serwisów, blogów internetowych, bazy adresów e-mail i innych, w celu promowania produktów i usług reklamodawców będących klientami polskich spółek z Państwa grupy, do której poza Państwem należą jeszcze trzy inne spółki kapitałowe (zwane razem ze Spółką „Grupą Spółek”).

Lider Konsorcjum nabywa usługi od dostawców mediów. Usługi te są związane z realizacją zadań ww. konsorcjum, a ich odbiorcami są poszczególne spółki z Grupy Spółek, w tym Państwo. Koszt nabycia usług od dostawców mediów, Lider Konsorcjum przerzuca (refakturuje) na spółki z Grupy Spółek. W tym przypadku dochodzi do świadczenia usługi w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez Lidera Konsorcjum na spółki z Grupy Spółek. Podobną rolę do Lidera Konsorcjum w kontekście odprzedaży usługi nabytej od dostawców mediów pełni czasem inny podmiot krajowy, mający status pośrednika w nabyciu usług mediowych (dalej: „Pośrednik”).

Dostawcy mediów, którzy są krajowymi podatnikami podatku od towarów i usług zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, za spełnienie warunków, np. przekroczenie określonego pułapu zakupów, przyznają rabaty (bonusy). Rabaty, które za określony pułap zakupów dostawcy mediów wypłacają klientom Lidera Konsorcjum lub klientom Pośrednika, to rabat należny spółkom z Grupy Spółek. Spółki z Grupy to główni klienci (odbiorcy usług) Lidera Konsorcjum lub Pośrednika. Jest to tzw. rabat pośredni, który w dacie wypłaty daje wypłacającemu dostawcy mediów prawo do obniżenia VAT należnego od obrotu zrealizowanego na sprzedaży do Konsorcjanta lub Pośrednika. Rabat taki (bonus) dokumentowany jest notą księgową wystawianą przez dostawcę mediów wypłacającego go na rzecz beneficjenta rabatu, tj. w tym przypadku spółki z Grupy Spółek.

Nota księgowa wystawiana przez dostawców mediów nie jest fakturą zawierającą wszystkie wymagane dane wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Podstawą do otrzymania rabatu pośredniego (bonusu) od dostawcy mediów może być także nota obciążeniowa wystawiona na dostawcę przez Wnioskodawcę. Z uwagi na fakt, że beneficjent tego rabatu (np. Wnioskodawca) nie jest bezpośrednim kontrahentem dostawcy mediów, nie jest właściwe dokumentowanie tego rabatu fakturą korygującą. Zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Z uwagi na fakt, że rabat wypłacony jest w związku ze spełnieniem warunków, np. określonym pułapem obrotu, ma on finalnie wpływ na obniżenie tego obrotu w rozumieniu przepisów o VAT, podobnie jak rabat bezpośredni dokumentowany fakturą korygującą zmniejszającą cenę, tzw. fakturą korygującą in minus.

Państwa Wątpliwości dotyczą kwestii, czy bonusy otrzymywane przez Państwa Spółkę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy i w związku z tym zobowiązani jesteście do obniżenia podatku odliczonego z tytułu nabycia usług wcześniej od Konsorcjanta lub Pośrednika, a także w którym okresie rozliczeniowym macie Państwo obowiązek wykazać uzyskany rabat.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym,

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podatnik może zrealizować w terminach określonych w przepisach art. 86 ust. 10-19b ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy,

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy,

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy,

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów lub usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 19a ustawy:

w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego te warunki zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym te warunki zostały uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym te warunki zostały spełnione. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ww. ustawy,

podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

W myśl art. 29a ust. 13 ustawy,

w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Należy podkreślić, że rabat bezpośredni jest przyznawany bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą a nabywcą – stronami umowy kupna-sprzedaży. Natomiast rabat pośredni jest przyznawany kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca) przez podatnika znajdującego się na początku łańcucha dostaw.

W świetle powołanej wyżej definicji „rabatu” należy uznać, że w opisanym przypadku będziemy mieć do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od ustalonej ceny usług przez Dostawcę, który co prawda nie będzie świadczył usług bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy, ale na podstawie odpowiednich indywidualnych ustaleń będzie przyznawał mu rabaty. Spowoduje to w istocie zwrot części ceny usług.

W przypadku kiedy Państwa Spółka, której Dostawca przyznał rabat, otrzyma zwrot części ceny nabywanych usług, wówczas dla Dostawcy i dla Państwa Spółki nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny świadczonych usług. Takie obniżenie ceny nie będzie dotyczyło bezpośredniego kontrahenta Dostawcy, od których nabywacie Państwo usługi. W takiej sytuacji otrzymywany przez Państwa Spółkę bonus stanie się opustem, obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy.

Należy również zauważyć, że otrzymany rabat nie jest związany ze świadczeniem wzajemnym (nie świadczycie Państwo na rzecz Dostawców żadnych usług) i otrzymany bonus jest w istocie rabatem obniżającym wartość sprzedaży.

Tym samym w związku z otrzymanym rabatem pośrednim będziecie Państwo zobowiązani do zmniejszenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług wcześniej od Konsorcjanta lub Pośrednika .

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Jak już wyżej wskazano, Dostawca wystawi notę księgową lub Państwa Spółka wystawi notę obciążeniową w celu udokumentowania udzielonego Państwu rabatu pośredniego. Nota będzie stanowiła pisemny dokument potwierdzający wysokość kwoty przyznanego opustu (rabatu pośredniego). Jednakże w omawianej sprawie powinniście Państwo również posiadać stosowne dokumenty, które umożliwią precyzyjne określenie, w jakim okresie rozliczeniowym zostały spełnione warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy usług uzgodnione z Dostawcą. Jak bowiem wynika z art. 86 ust. 19a nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego te warunki zostały spełnione. Natomiast w przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały uzgodnione, będziecie Państwo obowiązani do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione. Jednakże, gdy Strona nie obniży kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której nota dotyczy, wówczas zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Reasumując stwierdzać należy, że będziecie Państwo mieli obowiązek obniżenia kwoty podatku naliczonego o podatek wykazany na nocie dokumentującej rabat pośredni w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymacie zapłatę - w sytuacji gdy za ten okres rozliczeniowy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy usługi będą uzgodnione z Dostawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego warunki te zostaną spełnione i potwierdzone stosowną dokumentacją.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Przechodząc z kolei do ewidencjonowania not księgowych w ewidencji JPK wskazać należy, że:

Zgodnie z ar. 109 ust. 3 ustawy o VAT,

podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3) kontrahentów;

4) dowodów sprzedaży i zakupów.

Przytoczona regulacja wskazuje zatem na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej.

Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.U. 2019 r. poz. 1988 ze zm.), został wprowadzony obowiązek wykazywania w ewidencji m.in. odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową.

Zgodnie z § 2 pkt 9 ww. rozporządzenia,

deklaracje zawierają dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.

Rozporządzenie w § 10 zobowiązuje podmioty do wskazywania określonych danych w celu prawidłowego rozliczenia podatku należnego.

Natomiast zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia,

ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku naliczonego wartość netto oraz wysokość podatku naliczonego przysługującego do odliczenia z podstaw określonych w art. 86 ust. 2 ustawy, na warunkach określonych w ustawie, w podziale na nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych oraz nabycie pozostałych towarów i usług.

Natomiast w świetle § 11 ust. 3 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia,

poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera dane wynikające z faktur lub innych dokumentów będących podstawą odliczenia podatku naliczonego, otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z § 11 ust. 4 w. rozporządzenia,

dane z faktur lub innych dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz z faktur, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują:

1) numer, za pomocą którego dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego;

2) imię i nazwisko lub nazwę dostawcy lub usługodawcy;

3) numer faktury lub dokumentu;

4) datę wystawienia faktury lub dokumentu;

5) datę wpływu faktury lub dokumentu.

W myśl § 11 ust. 8 pkt 2 ww. rozporządzenia,

ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące oznaczenia dowodów nabycia „WEW” - dokument wewnętrzny;

Stosownie do § 11 ust. 9 ww. rozporządzenia,

zmniejszenie podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 19a ustawy, może być wykazane w ewidencji na podstawie dokumentu wewnętrznego z oznaczeniem „WEW”, o którym mowa w ust. 8 pkt 2, jeżeli nabywca nie otrzymał faktury korygującej dokumentującej dane zdarzenie do dnia przesłania ewidencji na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy rabat pośredni będzie dokumentowany notą księgową lub notą obciążeniową.

Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.

Przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający rabatu może ten rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa (uznaniowa). W konsekwencji, wystawiona nota, będzie pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie rabatu.

Należy również podkreślić, że otrzymany rabat od Dostawców dokumentowany przez Państwa Spółkę notą obciążeniową lub przez dostawcę notą księgową nie jest świadczeniem wzajemnym (Państwa Spółka nie świadczy na rzecz Dostawców żadnych usług), a tym samym będzie stanowił jak już wskazywano rabat pośredni, a w istocie rabat obniżający wartość sprzedaży u dostawcy oraz wartość podatku naliczonego u Państwa. Wystawiona nota nie jest także związana z korektą wynagrodzenia płaconego wcześniej dostawcy, bo to Konsorcjant bądź Pośrednik dokonywał płatności na rzecz dostawców.

W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano powyżej, wystawiona nota księgowa lub obciążeniowa będzie dokumentem stanowiącym dowód udzielonego Państwu rabatu. Dokumentując rabat pośredni dostawca nie będzie miał możliwości wystawienia faktury korygującej. Zatem w celu prawidłowego rozliczenia podatku w prowadzonej ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług będziecie mieli Państwo prawo uwzględnić wystawioną notę księgową lub obciążeniową jako dowód otrzymanego rabatu. Dokument ten należy oznaczyć jako „WEW”.

W przypadku rabatu pośredniego beneficjentem przyznanego rabatu nie jest bezpośredni kontrahent podmiotu wypłacającego premię. Upust przyznawany jest więc z pominięciem jednego z uczestników łańcucha dostaw.

W konsekwencji w przypadki księgowania w pliku JPK noty uznaniowej lub księgowej dokumentującej rabat pośredni powinniście Państwo w polu NrKontrahenta/NazwaKontrahenta wpisać „BRAK”.

W konsekwencji stanowisko Państwa w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest prawidłowe.

Wątpliwości dotyczą również kwestii wyliczenia wartości VAT podlegającemu obniżeniu w związku z otrzymaniem rabatu pośredniego.

Jak wskazano wcześniej, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, przy czym podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

Natomiast zgodnie z art. 29 a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT,

podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

Kwota rabatu wypłacana przez Dostawcę na rzecz Państwa obniża efektywnie kwotę należną Dostawcy. Obniżenie to powinno znajdować odzwierciedlenie nie tylko w podstawie opodatkowania, jak i w kwocie podatku należnego, ale również w kwocie podatku naliczonego. Skoro obniżeniu ulega kwota łącznej należności za sprzedane usługi, która jest kwotą brutto, zatem i kwota rabatu powinna być uznana za kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie (tzw. metodą „w stu”) podzielić na kwotę podstawy opodatkowania i kwotę VAT należności (i odpowiednio naliczonego).

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ocena prana Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, wydana interpretacja straci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\` . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).