Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.33.2019.1.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-02
Teza: Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt; samochód; samochód-samochód specjalistyczny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2019 r. (data wpływu 26 listopada 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 listopada 2019 r. (data wpływu 28 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(…)”. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 28 listopada 2019 r. o adres e-puap.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Gmina – jest samodzielną jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, powołaną do organizacji życia publicznego na swoim terytorium oraz realizacji zbiorowych potrzeb wspólnoty należącej do jej zakresu działania. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Funkcjonowanie Gminy opiera się za założeniach ustawy o samorządzie gminnym – ustawa z dnia 8 marca 1990 roku (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.). W szczególności do zadań własnych Gminy należy dbanie o porządek publiczny (bezpieczeństwo obywateli oraz ochronę przeciwpożarową i przeciwpowodziową w tym o wyposażenie i utrzymanie gminnego magazynu przeciwpowodziowego – art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.).

Gmina wnosi o wyjaśnienie przepisów prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „(…)”, współfinansowanego ze środków regionalnego programu operacyjnego (…) 2007-2013 (…).

Projekt polegał na doposażeniu przez Gminę jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej w (…) w średni samochód ratowniczo-gaśniczy, uterenowiony z napędem 4x4, wyposażony w sprzęt do ratowania życia i mienia. Celem projektu było zwiększenie poziomu bezpieczeństwa ludzi oraz środowiska na terenie Gminy. Celem bezpośrednim projektu było zwiększenie skuteczności działań w zakresie ochrony przed klęskami żywiołowymi i katastrofami ekologicznymi mieszkańców i środowiska naturalnego Gminy.

Ochotnicza Straż Pożarna w swojej jednostce posiadała wysłużony pojazd pożarniczy. Stan techniczny oraz wyposażenie pojazdu było nie wystarczające przy tak odpowiedzialnej służbie jaką jest prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczej i usuwanie skutków katastrof. W związku z powyższym zasadny był zakup wozu strażackiego, który służy zapobieganiu niebezpieczeństw i klęsk żywiołowych.

Ochotnicza Straż Pożarna prowadzi działania w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego. Bierze udział w działaniach związanych z usuwaniem katastrof i klęsk żywiołowych, gaszeniem pożarów i likwidacją miejscowych zagrożeń na terenie całego powiatu. W obszarze działań jednostki znajduje się wiele zabytków, zakładów, sklepów, instytucji publicznych oraz duże obszary leśne, na terenie Gminy znajdują się liczne domy i zabudowania gospodarcze.

Wnioskodawcą dla przedmiotowego projektu jest Gmina – jednostka samorządu terytorialnego. Do realizacji niniejszego projektu nie były potrzebne uzgodnienia, pozwolenia, a także przeprowadzanie procedur związanych z oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko. Projekt nie wymagał zabezpieczeń prawnych do dysponowania nieruchomością na cele związane z jego realizacją gdyż polegał on na zakupie pojedynczego środka trwałego – pojazdu specjalistycznego, który stacjonuje w wybudowanej, oddanej do użytku i na bieżąco eksploatowanej od długiego czasu strażnicy OSP.

Funkcję zamawiającego w realizacji przedsięwzięcia pełnił Wójt Gminy. Po zakupie pojazd pożarniczy został przekazany Ochotniczej Straży Pożarnej z przeznaczeniem do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych na terenie powiatu, ze szczególnym uwzględnieniem terenu Gminy. Właścicielem pojazdu jest Gmina. Zakupiony pojazd pożarniczy wykorzystywany jest przez OSP wyłącznie w celach związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego – prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych.

Uzyskany w ramach projektu pojazd nie jest wykorzystywany w celach związanych ze świadczeniem jakichkolwiek usług odpłatnych, czy usług prowadzących do uzyskania przychodów. Zakupiony pojazd specjalistyczny został oznakowany, zarejestrowany w starostwie powiatowym w (…) – własność Gminy potwierdza zapis w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Samochód pożarniczy znajduje się w ewidencji Gminy. Podlega amortyzacji na zasadach zgodnych z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawą o rachunkowości. Zakupiony w ramach przedsięwzięcia pojazd został ubezpieczony jako wóz pożarniczy. Jego stan techniczny podlega okresowej weryfikacji.

Zakupiony samochód w ramach projektu „(\`(...)\`)” został przekazany w użytkowanie Stowarzyszeniu – Ochotniczej Straży Pożarnej, na cele związane z prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczej. Zakupiony samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego – prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych narzuconych ustawowo Gminie. W związku z powyższym prowadzona działalność nie stanowi konkurencji dla innych podmiotów.

Z uwagi na świadczenie tego typu czynności Gmina nie uzyskuje jakichkolwiek przychodów. W związku z powyższym zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.) Jednostka samorządu terytorialnego nie może odzyskiwać podatku VAT, gdyż w trakcie realizacji projektu oraz po jego zakończeniu nie są podejmowane żadne czynności podlegające opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Dokonany zakup w ramach realizacji projektu pt. „(…)” nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych stawkami VAT, jak również nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od tego podatku. Projekt, o którym mowa we wniosku, obejmuje wyłącznie działania Gminy niepodlegające opodatkowaniu.

Realizowany projekt należy do zadań własnych gminy, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., o samorządzie gminnym, a pozyskane w ramach tego projektu elementy majątku nie służą sprzedaży opodatkowanej stawkami VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu poniesionych kosztów na realizację zakupu inwestycyjnego w ramach projektu pt. „(…)” będzie przysługiwało Gminie prawo odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, możliwość odliczenia podatku VAT przysługuje podatnikom w zakresie, w jakim te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych stawkami VAT.

Realizacja projektu dotyczyła zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej, który obecnie świadczy usługi związane z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego poprzez prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczych bezpłatnie. Poprzez wdrożenie projektu beneficjent zrealizował zadania własne Gminy, do których należy m.in. utrzymanie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrona przeciwpożarowa. Cele publiczne wynikały z interesu społecznego istnienia beneficjenta – jako jednostki samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, Gmina nie może mieś prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej, ponieważ w trakcie trwania projektu, jak i po jego zakończeniu nie jest i nie będzie wykorzystywany do sprzedaży związanej z opodatkowaniem.

Zakupiony samochód pożarniczy wykorzystywany jest przez Gminę wyłącznie w celach związanych z zaspokojeniem potrzeb z zakresu ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej. Samochód ten nie jest wykorzystywany przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych i dlatego nie ma możliwości odliczenia podatku VAT związanego z kosztami poniesionymi na realizację tego zadania. Powyższe wynika z tego, że nie został spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca – Gmina zrealizowała projekt pn. „(…)”, współfinansowany ze środków regionalnego programu operacyjnego (…) 2007-2013.

Projekt polegał na doposażeniu przez Gminę jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej w średni samochód ratowniczo-gaśniczy, uterenowiony z napędem 4x4, wyposażony w sprzęt do ratowania życia i mienia. Celem projektu było zwiększenie poziomu bezpieczeństwa ludzi oraz środowiska na terenie Gminy. Celem bezpośrednim projektu było zwiększenie skuteczności działań w zakresie ochrony przed klęskami żywiołowymi i katastrofami ekologicznymi mieszkańców i środowiska naturalnego Gminy.

Ochotnicza Straż Pożarna w swojej jednostce posiadała wysłużony pojazd pożarniczy. Stan techniczny oraz wyposażenie pojazdu było nie wystarczające przy tak odpowiedzialnej służbie jaką jest prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczej i usuwanie skutków katastrof. W związku z powyższym zasadny był zakup wozu strażackiego, który służy zapobieganiu niebezpieczeństw i klęsk żywiołowych. Ochotnicza Straż Pożarna prowadzi działania w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego. Bierze udział w działaniach związanych z usuwaniem katastrof i klęsk żywiołowych, gaszeniem pożarów i likwidacją miejscowych zagrożeń na terenie całego powiatu. W obszarze działań jednostki znajduje się wiele zabytków, zakładów, sklepów, instytucji publicznych oraz duże obszary leśne, na terenie Gminy znajdują się liczne domy i zabudowania gospodarcze.

Po zakupie pojazd pożarniczy został przekazany Ochotniczej Straży Pożarnej z przeznaczeniem do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych na terenie powiatu, ze szczególnym uwzględnieniem terenu Gminy. Właścicielem pojazdu jest Gmina. Zakupiony pojazd pożarniczy wykorzystywany jest przez OSP wyłącznie w celach związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego – prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych. Uzyskany w ramach projektu pojazd nie jest wykorzystywany w celach związanych ze świadczeniem jakichkolwiek usług odpłatnych, czy usług prowadzących do uzyskania przychodów.

Zakupiony samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego – prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych narzuconych ustawowo Gminie. Z uwagi na świadczenie tego typu czynności Gmina nie uzyskuje jakichkolwiek przychodów.

Dokonany zakup w ramach realizacji projektu „(…)” nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych stawkami VAT, jak również nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od tego podatku. Projekt, obejmuje wyłącznie działania Gminy niepodlegające opodatkowaniu.

Realizowany projekt należy do zadań własnych Gminy, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a pozyskane w ramach tego projektu elementy majątku nie służą sprzedaży opodatkowanej stawkami VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy, przy tak przedstawionym opisie sprawy, dotyczą kwestii ustalenia, czy Gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego w ramach ww. projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy należy wskazać, że w świetle powołanych przepisów, głównym celem ponoszonych wydatków na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego, jest wykonywanie zadań publicznych (zadań własnych Gminy) w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z poniesionymi wydatkami na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego wynika, że jego nabycie nie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym, z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Przedmiotowa inwestycja gminna, wykonywana jest przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany – czyli ustawą o samorządzie gminnym. Jak wynika z wniosku: „Zakupiony samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego – prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych narzuconych ustawowo Gminie. Z uwagi na świadczenie tego typu czynności Gmina nie uzyskuje jakichkolwiek przychodów. Dokonany zakup w ramach realizacji projektu nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych stawkami VAT, jak również nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od tego podatku. Projekt, obejmuje wyłącznie działania Gminy niepodlegające opodatkowaniu. Realizowany projekt należy do zadań własnych Gminy”.

Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostaną spełnione, gdyż Gmina, realizując opisane we wniosku przedsięwzięcie, nie działa w charakterze podatnika VAT.

Podsumowując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją projektu nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.