Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-66/16/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-11
Teza: Czy wypłacenie przez islandzki fundusz na rzecz Wnioskodawczyni oraz dzieci (w tym małoletnich) jednorazowego świadczenia w związku ze śmiercią pracownika oraz wypłacenie przez ten fundusz renty rodzinnej obliguje Wnioskodawczynię do dokonania uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: Islandia; renta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 16 grudnia 2015 r. (data otrzymania 31 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania jednorazowego świadczenia oraz renty rodzinnej wypłacanej w miesięcznych ratach w związku ze śmiercią małżonka – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania jednorazowego świadczenia oraz renty rodzinnej wypłacanej w miesięcznych ratach w związku ze śmiercią małżonka.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z 26 lutego 2016 r. Znak: IBPB-2-2/4511-66/16/MMa wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 9 marca 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 4 sierpnia 2013 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. W dniu 13 lipca 2007 r. mąż Wnioskodawczyni zawarł umowę o pracę z islandzką firmą, natomiast wcześniej przed tą datą pracował dla innej islandzkiej firmy. Małżonek Wnioskodawczyni pracował do chwili śmierci za granicą w islandzkiej firmie. Wnioskodawczyni i dzieci zmarłego mieszkały w Polsce. Mąż Wnioskodawczyni zmarł podczas urlopu, który spędzał w Polsce. Pracodawca zmarłego miesięcznie odprowadzał składki na islandzki fundusz zajmujący się m.in. wypłatą świadczeń rodzinom zmarłych pracowników. W związku ze śmiercią pracownika, islandzki fundusz wypłacił Wnioskodawczyni oraz dzieciom zmarłego jednorazowe świadczenie, a ponadto przyznał tym osobom rentę rodzinną wypłacaną w miesięcznych ratach – w związku ze śmiercią pracownika. Strona islandzka nie żądała zapłaty podatku od tych świadczeń.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że jednorazowe świadczenie oraz renta rodzinna w związku ze śmiercią małżonka została przyznana na podstawie przepisów prawa islandzkiego. Według prawa islandzkiego wszyscy pracownicy oraz osoby pracujące na własny rachunek należą (obligatoryjnie) do funduszu emerytalno-rentowego. Art. 16 Ustawy stanowi, że fundusz emerytalno-rentowy wypłaca rentę małżonkowi zmarłego członka funduszu, jeżeli członek funduszu opłacał składki emerytalno-rentowe przez przynajmniej 24 z ostatnich 36 miesięcy przed jego śmiercią i / lub jeżeli spełnia inne wymagania, które są określone w powołanym artykule. Pełna renta po śmierci małżonka powinna być zawsze wypłacana przez okres nie krótszy niż 24 miesiące.

Kwoty, które zostały wypłacane są wypłacane z tytułu ubezpieczeń osobowych w tym sensie, że uprawnienia rentowe są ściśle związane z wkładem wniesionym przez członka funduszu oraz opłacanymi przez niego składkami i kwoty te są przeznaczone tylko dla niego osobiście oraz pod pewnymi warunkami są przeznaczone również dla członków jego rodziny.

Wskazano, że są to świadczenia rodzinne otrzymywane na podstawie prawa islandzkiego i opierają się na islandzkiej ustawie o emeryturach/rentach.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania.

Czy wypłacenie przez islandzki fundusz na rzecz Wnioskodawczyni oraz dzieci (w tym małoletnich) jednorazowego świadczenia w związku ze śmiercią pracownika oraz wypłacenie przez ten fundusz renty rodzinnej obliguje Wnioskodawczynię do dokonania uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwestie podatkowe między państwami Polska – Islandia reguluje umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (dalej: „Umowa”). Artykuły 6 do art. 21 Umowy określają zasady opodatkowania dochodów uzyskiwanych z różnych tytułów prawnych. W przedmiotowej sprawie jednorazowe świadczenie wypłacone Wnioskodawczyni i dzieciom zmarłego oraz rentę rodzinną wypłacaną miesięcznie należy zakwalifikować jako „inne dochody” z art. 21 umowy, gdyż ww. świadczenia nie kwalifikują się do opodatkowania na podstawie innych przepisów tej Umowy. Jako, że dochód, o którym traktuje art. 21 Umowy został uzyskany przez osoby mające zamieszkanie w Polsce, to należy uznać, że podlegają opodatkowaniu w Polsce, bez względu na to gdzie dochody te zostały osiągnięte. Wobec powyższego, podatek dochodowy od osób fizycznych, jeżeli w ogóle powinien zostać uiszczony to winien zostać opłacony w Polsce, a nie Islandii. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że jednorazowe świadczenie wypłacone przez islandzki fundusz w związku ze śmiercią jej męża – pracownika firmy islandzkiej, w istocie jest pośmiertną odprawą, która również jest regulowana w polskim prawie (art. 93 ustawy Kodeks pracy). Takie świadczenie należy uznać, za odprawę pośmiertną, gdyż spełnia ono wszelkie przesłanki do uznania tego świadczenia właśnie za taką odprawę. Jednorazowe świadczenie wypłacone przez islandzki fundusz zostało wypłacone w związku ze śmiercią pracownika w czasie trwania stosunku pracy - tzn. w okresie formalnego związana pracownika z pracodawcą, bez względu na przyczynę i miejsce śmierci, a także bez względu na to czy zatrudniony świadczył pracę, czy korzystał np. z urlopu etc. (por. Nowak Monika, Wynagrodzenie za pracę. Monografia. Lex 2014). Ponadto odprawa pośmiertna została wypłacona rodzinie zmarłego pracownika – Wnioskodawczyni oraz dzieciom. Spełnione zostały zatem wszystkie przesłanki do uznania tego świadczenia za odprawę pośmiertną. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe zwolnione są od podatku dochodowego. Co istotne, ww. przepis ujmuje szeroko pojęcie „odpraw pośmiertnych”, tzn. nie odnosi się wyłącznie do odprawy pośmiertnej przewidzianej w art. 93 Kodeksu pracy.

Na poparcie powyższego stanowiska Wnioskodawczyni przywołuje:

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 listopada 2014 r. Znak: IPPB4/415-670/14-2/AM,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 8 maja 2013 r. Znak: IPPB2/415-234/13-2/EL,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 października 2013 r. Znak: IPPB2/415-661/12-2/MK,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 października 2013 r. Znak: IBPBII/1/415-703/13/JP, oraz
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 marca 2011 r. IBPBII/1/415-1074/10/BJ.

Stąd też wypłata jednorazowego świadczenia, które wobec spełnienia przesłanek stanowi odprawę pośmiertną w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie zwolniona od podatku dochodowego.

Analizując kwestię renty rodzinnej należy stwierdzić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku”. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest renta. Jednocześnie na mocy art. 12 ust. 7 ustawy przez rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń rentowych wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych. W związku z powyższym renta rodzinna, czy to otrzymywana przez rodzica na rzecz małoletniego dziecka, czy też przez pełnoletnie dziecko, wypłacona przez islandzki fundusz na rzecz Wnioskodawczyni i dzieci zmarłego pracownika, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujący stan prawny, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że jednorazowe świadczenie wypłacone przez islandzki fundusz, spełniające przesłanki odprawy pośmiertnej zwolnione jest od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, natomiast renta rodzinna również wypłacona przez ten fundusz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto z uwagi na art. 21 umowy opodatkowanie winno nastąpić w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy – za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że po śmierci małżonka, który pracował w Islandii, Wnioskodawczyni oraz małoletnie dzieci otrzymali od islandzkiego funduszu zajmującego się m.in. wypłatą świadczeń rodzinom zmarłych pracowników jednorazowe świadczenie, które jak wskazała Wnioskodawczyni spełnia przesłanki odprawy pośmiertnej oraz rentę rodzinną.

Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni i małoletnie dzieci są rezydentami polskimi (mają miejsce zamieszkania w Polsce), a otrzymane świadczenie wypłacone w związku ze śmiercią małżonka zostało wypłacone przez islandzki fundusz, zastosowanie w omawianej sprawie ma Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 19 czerwca 1998 r. (Dz.U. z 1998 r. Nr 79, poz. 890).

Polsko-islandzka umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania nie zawiera przepisu, odnoszącego się wprost do odpraw pośmiertnych, zatem w myśl tej umowy wypłacone świadczenie należy zakwalifikować jako tzw. „inne dochody”, o których mowa w art. 21 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. umowy – części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (Polsce), bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (Polsce).

Zatem – zgodnie z treścią przywołanej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandzkiej wypłata odprawy pośmiertnej jest opodatkowana tylko w Polsce, jeżeli odbiorca tych świadczeń ma w Polsce stałe miejsce zamieszkania.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny sprawy oraz przedstawiony powyżej stan prawny, stwierdzić należy, że odprawa pośmiertna od islandzkiego funduszu jest opodatkowana tylko w Polsce, gdyż Wnioskodawczyni i małoletnie dzieci mają miejsce zamieszkania w Polsce.

Dlatego do opodatkowania ww. świadczenia w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe.

Podsumowując, w sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawczyni, która ma miejsce zamieszkania w Polsce, otrzymała dla siebie i małoletnich dzieci, w związku ze śmiercią męża jednorazowe świadczenie od funduszu islandzkiego. Zgodnie ze wskazanymi postanowieniami umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania jednorazowe świadczenie wypłacone na rzecz Wnioskodawczyni przez fundusz islandzki podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Jednakże przedmiotowe świadczenie jest zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako odprawa pośmiertna. Zatem Wnioskodawczyni od otrzymanej kwoty jednorazowego świadczenia otrzymanego po śmierci męża nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Polsce.

Przechodząc natomiast do skutków podatkowych otrzymywania od islandzkiego funduszu renty rodzinnej wskazać należy zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Islandii – z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania.

Zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy – jakakolwiek emerytura wypłacana, lub pochodząca z funduszy Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania (art. 19 ust. 2 lit. b) ww. umowy).

Z literalnego brzmienia powyższych przepisów wynika, że mają one zastosowanie wyłącznie do świadczeń otrzymywanych z tytułu emerytur i innych świadczeń o podobnym charakterze otrzymywanych przez osobę, która na terytorium Islandii była zatrudniona. Przepisy te nie mają jednakże zastosowania do następców prawych tych osób (ich spadkobierców). W sprawie będącej przedmiotem wniosku, zastosowanie znajdzie natomiast art. 21 ust. 1 ww. umowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W konsekwencji, renta rodzinna otrzymywana z Islandii, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie renta rodzinna otrzymywana z Islandii przez Wnioskodawczynię i małoletnie dzieci podlega opodatkowaniu w Polsce.

Ponadto, w takim przypadku nie znajduje zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, bowiem przedmiotowe dochody zgodnie z cytowaną umową podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, tj. w Polsce i tym samym nie występuje ich podwójne opodatkowanie.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest m.in. emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwot emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Z dyspozycji art. 34 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych bezpośrednio przez te organy m.in. emerytur i rent.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty (art. 35 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Dodatkowo należy mieć na uwadze, że stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

Z wykładni gramatycznej art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że tylko dochody małoletnich dzieci z ich pracy, stypendiów oraz dochody z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku podlegają opodatkowaniu na imię małoletniego dziecka, bowiem są one wyłączone z zarządu majątkiem dziecka przez rodziców. Natomiast inne dochody podlegają doliczeniu do dochodu rodziców.

Reasumując, należy stwierdzić, że na gruncie przedstawionego opisu stanu faktycznego i obowiązującego w niniejszej sprawie stanu prawnego, renta rodzinna przyznana Wnioskodawczyni oraz małoletnim dzieciom po zmarłym mężu przyznana przez fundusz islandzki podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym jednorazowe świadczenie wypłacone przez islandzki fundusz, spełniające przesłanki odprawy pośmiertnej zwolnione jest od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, natomiast renta rodzinna wypłacona przez ten fundusz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W tym miejscu należy zauważyć, że niniejsza interpretacja wywołuje skutek tylko i wyłącznie w stosunku do opodatkowania dochodów Wnioskodawczyni oraz jej małoletnich dzieci, gdyż ich dochody podlegają doliczeniu do dochodów Wnioskodawczyni. Pełnoletnie dzieci Wnioskodawczyni są podatnikami w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jeśli chcą uzyskać interpretację indywidualną winny złożyć odrębne wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej.

Końcowo – odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji podatkowych wskazać należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym czy zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia zostały wydane. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.