Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1085/14-3/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-02
Teza: W przypadku sprzedaży lokali mieszkalnych o powierzchni przekraczającej 150 m2 Wnioskodawczyni będzie mogła zastosować stawkę obniżoną tylko do tej części podstawy opodatkowania, która odpowiadać będzie udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W pozostałej części zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ustawy. Stawka podstawowa będzie miała także zastosowanie do dostawy lokali użytkowych.
Słowa kluczowe: dostawa; lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2014 r. (data wpływu 3 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności dostawy Nieruchomości za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w zakresie opodatkowania dostawy odrębnej własności lokali wraz z udziałami w częściach wspólnych (pyt. nr 1 i 3 wniosku) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy Nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest syndykiem masy upadłości Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej w upadłości likwidacyjnej (Upadły). Syndyk uzyskał zezwolenie Rady Wierzycieli na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa Upadłego.

W skład masy upadłości wchodzi prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (Nieruchomość), stanowiącej działki gruntu nr ewidencyjne: 4 i 3/2, o powierzchni 0,2959 ha, dla której Sąd Rejonowy , VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą .

Nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem wielostanowiskowym.

Upadły uzyskał pozwolenie na budowę dotyczące niniejszej Nieruchomości, zezwalające na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze, biurami z wielokondygnacyjnym garażem podziemnym (Budynek). Termin zakończenia budowy został określony na dzień 21 września 2015 r. W dniu 17 października 2014 r. Syndyk zawarł z Spółka Akcyjna (Spółka) umowę o realizację inwestycji, na mocy której Spółka ma wybudować na Nieruchomości Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami na parterze, biurami z wielokondygnacyjnym garażem podziemnym wraz z infrastrukturą.

W tym samym dniu Wnioskodawca zawarł ze Spółką przedwstępną umowę sprzedaży, na mocy której Wnioskodawca działając na rachunek Upadłego oraz Spółka zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży, zgodnie z którą Syndyk działając na rachunek Upadłego sprzeda, a Spółka kupi prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości i własność Budynku za określoną cenę.

W niniejszej umowie zawarto również zastrzeżenie, zgodnie z którym na żądanie i koszt Spółki wykonanie umowy będzie polegać na tym, że Wnioskodawca i Spółka ustanowią odrębną własność wszystkich samodzielnych lokali znajdujących się w Budynku i Wnioskodawca sprzeda Spółce odrębną własność tych lokali wraz z odpowiednimi udziałami w nieruchomości wspólnej, których to udziałów suma będzie wnosić 100%. Rada Wierzycieli wyraziła zgodę na zawarcie przez Wnioskodawcę niniejszej umowy. Strony przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości są zarejestrowane jako podatnicy VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z własnością Budynku będzie stanowić zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  (pytanie nr 3 wniosku) Czy wykonanie umowy sprzedaży w taki sposób, że Wnioskodawca wraz ze Spółką ustanowią odrębną własność wszystkich lokali w Budynku, a następnie Wnioskodawca sprzeda Spółce odrębną własność tych lokali wraz z odpowiednimi udziałami w nieruchomości wspólnej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak to według jakiej stawki?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad 1

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) (dalej: ustawa o VAT) pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach; organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników -mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Należy ponadto wskazać, że zgodnie z treścią art. 311 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 z późn. zm.) (dalej: u.p.u.n.) likwidacji masy upadłości dokonuje się przez sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego w całości lub jego zorganizowanych części, sprzedaż nieruchomości i ruchomości, przez ściągnięcie wierzytelności od dłużników upadłego i wykonanie innych jego praw majątkowych wchodzących w skład mas; upadłości albo ich zbycie.

Sprzedaż dokonana w postępowaniu upadłościowym ma skutki sprzedaży egzekucyjnej. Stosownie do art. 313 ust. 1 u.p.u.n. nabywca składników masy upadłości nie odpowiada za zobowiązania podatkowe upadłego, także powstałe po ogłoszeniu upadłości.

Mając na uwadze powyższe uregulowania należy stwierdzić, że sposób likwidacji masy zależy od tego, co wchodzi w jej skład.

W zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawczyni, działając na rachunek Upadłego dokona zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z własnością budynku, jako składników materialnych, wchodzących w skład całego przedsiębiorstwa Upadłego celem spieniężenia masy upadłości. Powyższa transakcja nie będzie wobec tego zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która jako zespół składników mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące działania gospodarcze. Jak wskazano, transakcja sprzedaży dotyczy poszczególnych składników materialnych wchodzących w skład całego przedsiębiorstwa Upadłego, a nie jego zorganizowanej części.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z własnością budynki nie jest sprzedażą przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części i nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad 2 (pytanie nr 3 wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przez Syndyka na rzecz Spółki poszczególnych lokali, po ustanowieniu odrębnego prawa ich własności wraz z odpowiednimi udziałami w nieruchomości wspólnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek podatku mających zastosowanie odpowiednio do każdego lokalu ze względu na jego przeznaczenie.

Dostawa poszczególnych lokali wraz z odpowiednim udziałem w nieruchomości wspólnej, które będą zaliczone do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym będzie opodatkowana według stawki 8%, natomiast dostawa lokali o innym przeznaczeniu będzie opodatkowana stawką podstawową w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ad 1

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do dyspozycji art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak również rozporządzeń wykonawczych do niej, nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem zasadne jest sięgnięcie w tym zakresie do wykładni systemowej zewnętrznej. I tak, jak stanowi art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjne i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest syndykiem masy upadłości Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej w upadłości likwidacyjnej. Wnioskodawczyni uzyskała zezwolenie Rady Wierzycieli na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa Upadłego. W skład masy upadłości wchodzi prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki gruntu nr ewidencyjne: 4 i 3/2, , o powierzchni 0,2959 ha, dla której Sąd Rejonowy , VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą . Nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem wielostanowiskowym. Upadły uzyskał pozwolenie na budowę dotyczące niniejszej Nieruchomości, zezwalające na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze, biurami z wielokondygnacyjnym garażem podziemnym (Budynek). Termin zakończenia budowy został określony na dzień 21 września 2015 r. W dniu 17 października 2014 r. Syndyk zawarł z Spółka Akcyjna (Spółka) umowę o realizację inwestycji, na mocy której Spółka ma wybudować na Nieruchomości Budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami na parterze, biurami z wielokondygnacyjnym garażem podziemnym wraz z infrastrukturą. W tym samym dniu Wnioskodawczyni zawarła ze Spółką przedwstępną umowę sprzedaży, na mocy której Wnioskodawczyni działając na rachunek Upadłego oraz Spółka zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży, zgodnie z którą Syndyk działając na rachunek Upadłego sprzeda, a Spółka kupi prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości i własność Budynku za określoną cenę.

Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z własnością Budynku będzie stanowić zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że w myśl cyt. powyżej art. 2 pkt 27e ustawy, podstawowym wymogiem jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności pozwala stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpi sprzedaż przedsiębiorstwa ani też sprzedaż zorganizowanej jego części w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wnioskodawczyni jako syndyk działający na rachunek Upadłego sprzeda jedynie prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości i własność Budynku za określoną cenę. Nieruchomość stanowi składnik materialny, wchodzący w skład całego przedsiębiorstwa Upadłego. Celem dokonania tej sprzedaży będzie spieniężenie masy upadłości. Sprzedaż dokonana w postępowaniu upadłościowym ma skutki sprzedaży egzekucyjnej. Okoliczności sprawy wskazują więc, że na nabywcę nie przejdą inne składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

A zatem stanowisko Wnioskodawczyni, że sprzedaż prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z własnością Budynku nie jest sprzedażą przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części i nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Ponieważ czynność sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości wraz z własnością Budynku nie może być uznana za czynność sprzedaży przedsiębiorstwa jak również jego zorganizowanej części czynność ta nie może być wyłączona spod działania ustawy o VAT, jako niepodlegająca opodatkowaniu tym podatkiem. Czynność ta będzie miała charakter odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ad 2

Z wniosku wynika, że w umowie zawarto zastrzeżenie, zgodnie z którym na żądanie i koszt Spółki wykonanie umowy będzie polegać na tym, że Wnioskodawca i Spółka ustanowią odrębną własność wszystkich samodzielnych lokali znajdujących się w Budynku i Wnioskodawca sprzeda Spółce odrębną własność tych lokali wraz z odpowiednimi udziałami w nieruchomości wspólnej, których to udziałów suma będzie wnosić 100%.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii czy wykonanie umowy w sposób przedstawiony powyżej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak według jakiej stawki.

Należy zauważyć, że czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT zostały wymienione w art. 5 ustawy. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego artykułu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, według art. 2 pkt 6 UVAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższych przepisów wynika, że sprzedaż odrębnej własność lokali wraz z odpowiednimi udziałami w nieruchomości wspólnej należy traktować jako dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy a zatem czynność podlegającą opodatkowaniu, wymienioną w art. 5 ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2).

Jednakże, w myśl art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W treści wskazanej ustawy ustawodawca przewidział dla niektórych towarów i czynności zwolnienie od podatku.

W sytuacji gdy nieruchomość jest zabudowana budynkami, budowlami lub ich częściami ustawa umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy, po spełnieniu warunków zawartych w tych przepisach.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja pierwszego zasiedlenia, o której mowa powyżej została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy.

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

W przedmiotowej sprawie ww. przepisy ustawy dotyczące zwolnień nie mogą mieć jednak zastosowania. Budynek, w którym znajdywać się będą lokale przeznaczone do sprzedaży zostanie wybudowany we wrześniu 2015 r. Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że sprzedaż lokali nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Powyższa sytuacja wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku, które jest przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wnioskodawczyni, nie będzie również mogła zastosować do sprzedaży lokali zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, w sprawie nie będą spełnione warunki wynikające z tego przepisu.

Zwolnienie od podatku przewidziane zostało także w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W analizowanej sprawie również ten przepis nie będzie miał zastosowania. Przedmiotem planowanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży będą lokale w budynku, który to budynek dopiero w przyszłości zostanie wybudowany. A zatem nie będą spełnione warunki zawarte w tym przepisie.

Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że dostawa lokali przez Wnioskodawczynię nie może korzystać ze zwolnienia od podatku i powinna być opodatkowana zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy. Należy zauważyć, że stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z ustaleń umowy wynika, że przedmiotem sprzedaży mogą być poszczególne lokale mieszkalne z częściami wspólnymi budynku oraz lokale użytkowe. W takim przypadku stawka w wysokości 8% znajdzie zastosowanie w stosunku do lokali mieszkalnych, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy, który stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku sprzedaży lokali mieszkalnych o powierzchni przekraczającej 150 m2 Wnioskodawczyni będzie mogła zastosować stawkę obniżoną tylko do tej części podstawy opodatkowania, która odpowiadać będzie udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W pozostałej części zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ustawy. Stawka podstawowa będzie miała także zastosowanie do dostawy lokali użytkowych.

Stanowisko Wnioskodawczyni w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytania nr 2 wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.