Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-296/16/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-14
Teza: czy uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest Licencjodawca?
Słowa kluczowe: licencja; należność-należności licencyjne; Niemcy; opłata-opłata licencyjna; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; podmiot-podmiot zagraniczny; pośrednictwo; płatnik; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 1 lutego 2016 r., (data wpływu do tut. BKIP 5 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest Licencjodawca (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 – stan faktyczny) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest Licencjodawca.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca (dalej: „Spółka”), funkcjonuje scentralizowany model outsourcingu usług przez spółki powiązane, polegający na tym, że należąca do grupy kapitałowej spółka z siedzibą w Niemczech, będąca spółką matką grupy kapitałowej, lecz nie będąca bezpośrednio akcjonariuszem Spółki (dalej: „Usługodawca”), jest podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie świadczenia różnego rodzaju usług doradczych związanych z działalnością gospodarczą poszczególnych spółek grupy kapitałowej, takich jak: usługi prawnicze, controllingowe, finansowe, zarządzania zasobami ludzkimi, licencyjne, podatkowe, marketingowe, przy czym usługi są świadczone bądź przez samego Usługodawcę, bądź przez podmiot trzeci zapewniony przez Usługodawcę, w konsekwencji czego nawet jeżeli pomiędzy Spółką a podmiotem trzecim zapewnionym przez Usługodawcę podpisywana jest umowa regulująca zasady świadczenia usługi, Spółka rozlicza się z Usługodawcą (otrzymuje fakturę od Usługodawcy, płaci do Usługodawcy).

Wskazany wyżej model ma zastosowanie również do nabywanych przez Spółkę usług licencyjnych. W ramach tych usług, od 1 grudnia 2014 r. Spółka otrzymała na czas nieokreślony licencję na korzystanie ze znaku towarowego (dalej: „Licencja”) od podmiotu z siedzibą w Niemczech, będącego jedynym akcjonariuszem Spółki (dalej: „Licencjodawca”). W związku z tym, Spółka zawarła umowę licencyjną z Licencjodawcą, która przewiduje, że:

*   z tytułu otrzymanej Licencji Spółka jest zobowiązana do zapłaty rocznej opłaty licencyjnej w wysokości 0,2% rocznego obrotu netto, osiągniętego przez Spółkę przy użyciu znaku towarowego objętego Licencją (z wyłączeniem transakcji między Spółką a spółkami należącymi do jej grupy kapitałowej) w roku obrotowym poprzedzającym rok, do którego opłata licencyjna się odnosi (dalej: „opłata licencyjna”);
*   opłata licencyjna powinna być zapłacona do Usługodawcy (umowa nie wskazuje, że płatność ma być dokonana „na rzecz Usługodawcy” tylko „do Usługodawcy”).

Ponadto podkreślić należy, że postanowienia umów Spółki z Usługodawcą lub Licencjodawcą nie wskazują na to, że Usługodawca dysponuje prawami do znaku towarowego. Prawami do znaku towarowego dysponuje natomiast Licencjodawca.

Spółka otrzymała fakturę datowaną na 25 sierpnia 2015 r., wystawioną przez Usługodawcę, za Licencję za okres od grudnia 2014 r. do sierpnia 2015 r., płatną w terminie 30 dni od dnia wystawienia faktury. Obecnie Spółka obciążana jest za okresy miesięczne.

Spółka posiada aktualny certyfikat rezydencji podatkowej Usługodawcy oraz Licencjodawcy, potwierdzający, że są oni niemieckimi rezydentami podatkowymi. Spółka posiada „łamany” rok podatkowy, tj. od 1 grudnia danego roku kalendarzowego do 30 listopada następnego roku kalendarzowego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest Usługodawca czy Licencjodawca (niezależnie od spełnienia pozostałych warunków zawartych w art. 21 tej ustawy)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 – stan faktyczny)

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”) jest Licencjodawca.

Opłata licencyjna uiszczana przez Spółkę stanowi rodzaj przychodu z praw do znaków towarowych, który zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 updop podlega opodatkowaniu w Polsce, jeżeli jest uzyskany przez podatnika niemającego na terytorium Rzeczypospolitej siedziby ani zarządu, a taki status posiada zarówno Licencjodawca, jak i Usługodawca.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych m.in. w art. 21 ust. 1 updop są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy (dalej: „podatek u źródła”) od tych wypłat. Stawka podatku u źródła od przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop wynosi co do zasady 20%, jednakże właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania może przewidywać stawkę niższą. Dodatkowo, przepisy updop przewidują możliwość zwolnienia przychodów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop z podatku u źródła. Dla ustalenia możliwości zastosowania stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub zwolnienia z podatku u źródła w odniesieniu do wypłaty należności licencyjnej konieczne jest więc ustalenie podatnika (podmiotu uzyskującego przychód).

W opinii Spółki, uzyskującym przychody z opłaty licencyjnej jest Licencjodawca, pomimo faktu, że opłata ta jest wypłacana Usługodawcy i Usługodawca wystawia fakturę dotyczącą tej opłaty. Wynika to z następujących okoliczności:

*   Licencjodawca jest podmiotem posiadającym prawa do znaku towarowego objętego Licencją oraz udzielającym tej Licencji;
*   Usługodawca jest jedynie pośrednikiem między Spółką a Licencjodawcą, o czym świadczy fakt, że Usługodawca nie posiada praw do znaku towarowego i nie jest uprawniony do udzielenia licencji na korzystanie z tego znaku. Jedynym podmiotem uprawnionym do udzielenia licencji jest Licencjodawca;
*   w związku z tym, wyłącznie Licencjodawcę można uznać za podmiot uprawniony do otrzymywania opłat licencyjnych, należy więc również uznać Licencjodawcę za podatnika z tytułu zapłaconych opłat licencyjnych.

Ponadto, zdaniem Spółki, nie bez znaczenia jest fakt, że postanowienia dotyczące opłaty licencyjnej i sposobu jej zapłaty znalazły się w umowie licencyjnej, zawartej między Spółką a Licencjodawcą, a której warunki zostały ustalone bez udziału Usługodawcy. W konsekwencji, postanowienie umowne dotyczące zapłaty opłaty licencyjnej „do Usługodawcy” zamiast do Licencjodawcy Spółka odczytuje wyłącznie jako dyspozycję podmiotu uzyskującego przychód z tytułu opłat licencyjnych w zakresie technicznej czynności wpłaty na rachunek Usługodawcy, który dokonuje rozliczeń ze Spółką, jako pośrednik między Licencjodawcą a Spółką. Pozwala to przyjąć, że to Licencjodawca jest podmiotem uprawnionym do otrzymania opłaty licencyjnej, a tym samym podatnikiem (podmiotem uzyskującym przychód) z tytułu opłaty licencyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytań nr 1 i 3 – 6 (stan faktyczny) oraz pytań nr 1 - 6 (zdarzenie przyszłe) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.