Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-113/13-3/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-07
Teza: 1. Czy wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywane do ogrzewania kurników mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej? 2. Czy wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywane do urządzeń stacjonarnych wykorzystywanych do produkcji paszy zużywanej jako pokarm dla chowanego drobiu mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej?
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2013 r. (data wpływu 10 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie chowu drobiu i produkcji mieszanek paszowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany nabywa wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00. Nabywany gaz wykorzystywany jest:

1.  do ogrzewania kurników (zużywany jest do nagrzewnic) oraz
2.  przy produkcji pasz, do kotłów (urządzeń stacjonarnych), z których powstaje para wykorzystywana przy produkcji pasz.

Wyprodukowane pasze wykorzystywane są wyłącznie w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie są sprzedawane zewnętrznym odbiorcom. Pasze wykorzystywane są wyłączenie jako karma dla chowanego drobiu. Chowany drób sprzedawany jest natomiast do podmiotu powiązanego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywane do ogrzewania kurników mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej?
2.  Czy wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywane do urządzeń stacjonarnych wykorzystywanych do produkcji paszy zużywanej jako pokarm dla chowanego drobiu mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko do pytania 1.

Zainteresowany stoi na stanowisku, że wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywane do ogrzewania kurników mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca prezentuje poniższe argumenty.

Zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie.

Zwolnienie będzie miało zastosowanie, gdy spełnione zostaną łączenie dwa warunki, a mianowicie:

1.  nabywany gaz będzie przeznaczony do celów opałowych, oraz
2.  cele opałowe będą realizowane w pracach rolniczych.

Warunek 1.

W sytuacji Zainteresowanego przeznaczenie nabywanego gazu do ogrzewania kurników wypełnia pierwszy ze wskazanych warunków – gaz zużywany jest w celach opałowych.

Warunek 2.

Odnośnie natomiast drugiego z wymienionych warunków – ustawa akcyzowa nie zawiera legalnej definicji pojęcia prace rolnicze. W takiej sytuacji, w opinii Wnioskodawcy, zasadnym jest odwołanie się do znaczenia słownikowego tegoż pojęcia z jednoczesnym posiłkowaniem się zasadami wykładni systemowej zewnętrznej poprzez odwołanie się do definicji pojęcia działalność rolnicza zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 2 pkt 15 ustawy o VAT.

W doktrynie podatkowej podkreślane jest, że dopiero wykładania literalna łącznie z wykładnią systemową i funkcjonalną pozwala na ustalenie pełnej treści normy prawnej. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 14 marca 2011 r. (sygn. akt II FPS 8/10) „w procesie wykładni prawo interpretatorowi nie wolno całkowicie ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Jednym z najmocniejszych argumentów o poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik (\`(...)\`). Żaden przepis prawa nie jest oderwaną jednostką, lecz występuje w pewnym kontekście systemowym – jest częścią określonego aktu normatywnego, który z kolei jest częścią określonej gałęzi prawa przynależącej do systemu prawa polskiego. Wykładając więc dany przepis prawa, należy brać pod uwagę jego relacje do innych przepisów danego aktu normatywnego (wykładnia systemowa wewnętrzna) oraz do przepisów zawartych w innych ustawach (wykładnia systemowa zewnętrzna). Tylko bowiem realizacja tej dyrektywy wykładni prawa, określanej jako argumentum a rubrica, gwarantuje zupełne i niesprzeczne odczytanie danej instytucji prawa z przepisów prawa” (analogiczne wnioski znajdują się także w wyroku NSA z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 115/10).

W świetle powyższego, dokonując wykładni pojęcia prace rolnicze Zainteresowany powinien posłużyć się słownikowym znaczeniem tych słów przy uwzględnieniu definicji działalności rolniczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawie o VAT. Zgodnie z definicją słownikową rolniczy to odnoszący się do rolnictwa; związany z rolnictwem, zajmujący się rolnictwem. Rolnictwo to uprawa i hodowla roślin oraz chów i hodowla zwierząt. Praca to działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr. Prace rolnicze to zatem działalność związana z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt. Pracami rolniczymi będą zatem chów zwierząt, ale także działalność zmierzająca do wytworzenia dóbr w związku z chowem zwierząt. W myśl natomiast definicji działalności rolniczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych działalność rolnicza to działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

‒ licząc od dnia nabycia.

Natomiast, zgodnie z definicją zawartą w ustawie o VAT przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro” fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrąg tego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

W opinii Wnioskodawcy, każda z przywołanych definicji pozwala na stwierdzenie, że chów drobiu jest pracą rolniczą. W takiej sytuacji, przy wykorzystaniu wykładni literalnej oraz systemowej zewnętrznej, należy wyciągnąć jednoznaczny wniosek, że chów drobiu to praca rolnicza pozwalającą na skorzystanie ze zwolnienia przedmiotowego w podatku akcyzowym. Powyższe wnioski potwierdza także interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 września 2012 roku (sygn. IBPP4/443-340/12/EK), w której czytamy, że „sprzedaż przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych podmiotowi, który zużyje je w działalności związanej z chowem drobiu podlega zwolnieniu od podatku”.

Podsumowując, zdaniem Zainteresowanego oba warunki zwolnienia z art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej pozostają spełnione w przypadku zużycia gazu do celów ogrzania kurników. Kurniki służą bowiem do chowu drobiu, który to traktowany jest jako prace rolnicze w myśl ustawy akcyzowej, a sam gaz zużywany jest wówczas na cele opałowe. W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie, że nabycie wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00 wykorzystywanych do ogrzania kurników korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Stanowisko do pytania 2.

Zainteresowany stoi na stanowisku, że wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 zużywane w urządzeniach stacjonarnych wykorzystywanych do produkcji paszy zużywanej jako pokarm dla chowanego drobiu mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Zgodnie bowiem z art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do napędu stacjonarnych urządzeń lub do celów opałowych związanych z napędem stacjonarnych urządzeń, użyte w pracach rolniczych.

Dla skorzystania z powyższego zwolnienia, zdaniem Wnioskodawcy, niezbędne jest spełnienie dwóch warunków, a mianowicie:

1.  wyroby gazowe powinny być zużywane do urządzeń stacjonarnych, oraz
2.  urządzenia stacjonarne powinny służyć działalności rolniczej.

Warunek 1.

Ustawa akcyzowa, ani żadna inna ustawa podatkowa nie zawiera legalnej definicji pojęcia urządzenie stacjonarne. Z tego też względu zasadnym jest posiłkowanie się przy wyjaśnianiu tegoż pojęcia jego słownikowym znaczeniem.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego urządzenie to mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych czynności. Natomiast słowo stacjonarny oznacza znajdujący się gdzieś na stałe, niezmieniający miejsca pobytu lub swego położenia. Łącząc zatem oba znaczenie urządzeniem stacjonarnym będzie mechanizm (jego zespół) służący określonym czynnościom znajdujący się gdzieś na stałe, który nie zmienia swojego miejsca pobytu. W opinii Zainteresowanego takimi urządzeniami stacjonarnymi będą kotły wykorzystywane do produkcji pary. Znajdują się one na stałe u Wnioskodawcy, nie są mobilne, nie są nigdzie przemieszczane, nie zmieniają swojego miejsca instalacji. W takiej sytuacji, pierwszy z warunków analizowanego zwolnienia pozostaje spełniony.

Warunek 2.

W opisie stanowiska w zakresie pytania pierwszego Zainteresowany wykazał, że chów drobiu stanowi prace rolnicze w myśl ustawy akcyzowej. Z tych samych względów produkcja paszy wykorzystywanej tylko i wyłącznie jako pokarm dla chowanego drobiu także powinna być traktowana jako prace rolnicze. Wnioskodawca nie prowadzi komercyjnego obrotu wytworzoną paszą. Jedynym celem jej produkcji jest przeznaczenie ich dla chowanego drobiu. Między chowem drobiu a produkcją pasz występuje bezpośredni związek – produkcja pasz jest elementem procesu chowu drobiu. Ponadto, produkcja paszy, jako działalność stanowiąca element chowu drobiu spełnia definicję dla uznania jej za prace rolnicze.

W świetle powyższego Zainteresowany stoi na stanowisku, że produkcja paszy wykorzystywanej jako pokarm dla chowanego drobiu stanowi prace rolnicze, o których mowa w art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej.

Powyższe wnioski potwierdza także interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 maja 2012 r. (sygn. ILPP3/443-68/12-4/TW), w której czytamy, że „skoro – jak wskazał Zainteresowany – prowadzi on działalność polegającą na produkcji zbóż i roślin oleistych oraz hodowli bydła to wykonuje ww. działalność rolniczą uprzywilejowaną zwolnieniem od podatku. Istnieje przy tym bezpośredni związek pomiędzy suszeniem wytworzonych przez Spółkę odpadów (połówek ziarna), a hodowlą zwierząt gospodarskich (dodatek paszowy dla bydła), który mieści się w zakresie zużycia wyrobów węglowych uregulowanego w art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy. Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że (\`(...)\`) zwolniony jest również w opisanym przypadku węgiel kupowany w celu suszenia odpadu produkcji roślinnej Spółki (połówek ziarna) wykorzystywanych przez nią jako dodatek paszowy dla bydła”.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy oba warunki niezbędne do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej pozostają spełnione. Zainteresowany wykorzystuje nabywane wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 do urządzeń stacjonarnych – kotłów, które służą produkcji paszy stanowiącej pokarm dla chowanego drobiu. Urządzenia stacjonarne – kotły służą zatem bezpośrednio pracom rolniczym, co pozwala na skorzystanie z analizowanego zwolnienia akcyzowego.

W związku z powyższym Spółka wnosi o uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby gazowe – wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy, finalny nabywca gazowy – podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

‒ niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

W świetle art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu.

Z kolei w myśl art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych – 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Prawodawca o określonych przypadkach przewidział jednak zwolnienia dla wyrobów gazowych.

Podstawowe zwolnienia określone zostały w art. 31b ust. 1 ustawy który stanowi, że zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
2.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
3.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie;
4.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
5.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Natomiast w świetle art. 31b ust. 4 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do napędu stacjonarnych urządzeń lub do celów opałowych związanych z napędem stacjonarnych urządzeń, użyte:

1.  w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, lub
2.  na potrzeby przesyłania, dystrybucji lub magazynowania tych wyrobów.

Obrót wyrobami gazowymi podlega z zasady opodatkowaniu akcyzą. Przeznaczenie wyrobów gazowych do jednego z celów wskazanych w art. 31b ustawy uprawnia do zużywania zwolnionego od podatku wyrobu gazowego. Podkreślić przy tym należy, że zakres określonych w tym przepisie zwolnień nie może być interpretowany rozszerzająco.

Nadanie innego przeznaczenia nabytym wyrobom niż ww. wymienione skutkuje opodatkowaniem gazu. W myśl art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie chowu drobiu i produkcji mieszanek paszowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany nabywa wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00. Nabywany gaz wykorzystywany jest:

1.  do ogrzewania kurników (zużywany jest do nagrzewnic) oraz
2.  przy produkcji pasz, do kotłów (urządzeń stacjonarnych), z których powstaje para wykorzystywana przy produkcji pasz.

Wyprodukowane pasze wykorzystywane są wyłącznie w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie są sprzedawane zewnętrznym odbiorcom. Pasze wykorzystywane są wyłączenie jako karma dla chowanego drobiu, który sprzedawany jest do podmiotu powiązanego.

Odpowiadając na pierwsze z zadanych pytań wskazać należy, że zużywanie wyrobów gazowych przez Wnioskodawcę korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego gdyż zużywa on wyroby gazowe do uprzywilejowanych zwolnieniem celów.

Zwolnieniem takim jest bowiem art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy, w świetle którego zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie.

Powyższe przepisy umożliwiają zwolnienia od podatku m.in. w pracach rolniczych. Ustawa nie zawiera jednak definicji legalnej tego pojęcia.

Z Małego słownika j. polskiego, wydawnictwo naukowe PWN Warszawa 1999 str. 789 wynika, że rolniczy to odnoszący się do rolnictwa; związany z rolnictwem, zajmujący się rolnictwem.

Rolnictwo to uprawa i hodowla roślin oraz chów i hodowla zwierząt gospodarskich. Praca – str. 699 ww. słownika – to działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr materialnych (…).

Prace rolnicze to zatem działalność związana z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt gospodarskich.

Skoro Zainteresowany nabywany gaz wykorzystuje do ogrzewania kurników, w których prowadzony jest chów drobiu, to wykonuje działalność rolniczą uprzywilejowaną zwolnieniem od podatku (działalność ta mieści się w zdefiniowanym powyżej zakresie prac rolniczych).

Przedmiotem drugiej wątpliwości Wnioskodawcy jest zwolnienie w trybie art. 31b ust. 4 ustawy w zw. z art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy. W opinii Spółki oba warunki zwolnienia z art. 31b ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej pozostają spełnione w przypadku zużycia gazu do urządzeń stacjonarnych wykorzystywanych w pracach rolniczych.

Z uregulowań art. 31b ust. 4 ustawy wynika, że prawodawca rozszerzył zakres zwolnienia dla wyrobów gazowych o kolejne przeznaczenia. Przepis art. 31b ust. 1 ustawy odwołuje się wyłącznie do zużycia w celach opałowych natomiast analizowany ust. 4 wprowadza kolejne uprzywilejowane zwolnieniem cele zużycia gazu. Są to wyroby gazowe przeznaczone:

*   do napędu stacjonarnych urządzeń lub
*   do celów opałowych związanych z napędem stacjonarnych urządzeń.

Tym niemniej – co należy tu podkreślić w związku ze stanowiskiem Spółki – użycie tych urządzeń ograniczone zostało do określonych okoliczności, tj:

*   do przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, lub
*   na potrzeby przesyłania, dystrybucji lub magazynowania tych wyrobów.

Podsumowując powyższe ustalenia należy stwierdzić, że skorzystanie ze zwolnienia w trybie art. 31b ust. 4 ustawy obarczone zostało dwoma podstawowymi warunkami:

1.  przeznaczenia wyrobów gazowych do jednego z ww. urządzeń,
2.  użycia tych urządzeń wyłącznie w ww. okolicznościach (z art. 31b ust. 4 pkt 1 lub 2 ustawy).

Wnioskodawca stwierdził, że nabywa wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00, które zużywane są, do kotłów (urządzeń stacjonarnych), z których powstaje para wykorzystywana przy produkcji pasz. Wyprodukowane pasze zużywane są wyłącznie w ramach przedsiębiorstwa Zainteresowanego i nie są sprzedawane zewnętrznym odbiorcom. Pasze wykorzystywane są wyłączenie jako karma dla chowanego drobiu.

W opinii tut. Organu, wykorzystywanie jednego z urządzeń (wymienionych w art. 31b ust. 4 ustawy) w zakresie produkcji pasz, które to pasze wykorzystywane są jako karma dla chowanego drobiu wyłącznie w ramach przedsiębiorstwa Zainteresowanego – pasze te nie są sprzedawane na zewnątrz – jest przeznaczeniem (użyciem ich w celach), o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 3 ustawy.

Z treści tego przepisu wynika bowiem, że zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych m.in. w pracach rolniczych.

W związku z tym, że Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie chowu drobiu i nabywany gaz wykorzystuje do urządzeń stacjonarnych służących do produkcji pasz dla tego drobiu oraz pasze te nie są przedmiotem sprzedaży, to wykonuje działalność rolniczą uprzywilejowaną zwolnieniem od podatku (działalność ta mieści się w zdefiniowanym powyżej zakresie prac rolniczych).

Reasumując, Zainteresowany może korzystać ze zwolnienia od akcyzy w przypadku zużywania wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00 zarówno do ogrzewania kurników jak i do produkcji paszy zużywanej jako pokarm dla chowanego drobiu.

Zatem stanowisko Zainteresowanego należy uznać za prawidłowe, jednak na podstawie innego uzasadnienia niż wskazane przez niego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy poinformować, że granice szczególnego postępowania podatkowego którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie określa Zainteresowany występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Tut. Organ zaznacza, że odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony stan faktyczny. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, szczególności sprzedaży wyprodukowanej paszy, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.