Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.799.2024.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Skorzystanie z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
Słowa kluczowe: badanie-badanie kliniczne; działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r., wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 28 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej też: „Spółka”) prowadzi gabinet (...). Głównym przedmiotem
    działalności Wnioskodawcy jest praktyka lekarska specjalistyczna (86.22.Z), ponadto
    badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i
    technicznych (72.19.Z) oraz pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie
    indziej niesklasyfikowana (86.90.E).
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w myśl ustawy o CIT. Spółka
    została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym (...) 2023 r. i od początku obok
    standardowej działalności leczniczej zajmuje się działalnością badawczą i rozwojową.
    Obok podstawowej działalności operacyjnej (medycznej), działalność Wnioskodawcy łączy
    się ściśle z naukową aktywnością większościowego współwłaściciela i jedynego członka
    zarządu, który bierze udział w międzynarodowym projekcie naukowym.
    Jest to projekt (...), a wskazany jedyny członek zarządu, pełni w tym projekcie funkcję
    koordynatora w województwie (...) (w ramach działania „(...)” afirmowanego przez Komisję
    Europejską i prowadzonego przez Profesora (...) z (...), aktualnie pracującego na
    Uniwersytecie w (...) w (...)).
    Głównym celem projektu, jest ocena zastosowania sztucznej inteligencji w (...). Jest to
    pierwsze tak duże (...). Wyniki opisywanych badań mogą wpłynąć na rozwój nowych
    rozwiązań technologicznych, w tym stworzenia nowej generacji (...).
    Zasadniczym założeniem badań jest, że (...).
    Zakres współpracy ze strony Wnioskodawcy, dotyczy oceny możliwości (...).
    Istotą innowacji, którą Wnioskodawca chciałby uzyskać, jest (...).
    Udoskonalony, w opisany powyżej sposób, (...) w zakresie analizy:
    - istoty czynników ryzyka, w tym środowiskowych (...),
    - metody ich redukcji/eliminacji,
    - oceny aktualnego stanu (...). Dalszym celem tak rozszerzonej analizy ma być:
      - w zakresie indywidualnym – (...);
      - w zakresie społecznym – (...).
    Techniczna istota planowanego wykorzystania (...).
    Te ostatnie to głównie (...).
    Odnośnie samej działalności badawczej Wnioskodawcy - dzięki (...).

    Rozpoczęty projekt zakłada ulepszenie procesowania (...).
    Wynikiem badań jest zmiana funkcjonalności (...).
    Do oceny jakości (...).
    Dzięki przeprowadzanym przez Wnioskodawcę badaniom, wskazana powyżej (...).
    Globalnie poprzez takie działanie, wpływamy na (...).
    Projekt rozwojowy, prowadzony przez Wnioskodawcę, rozpoczął się w połowie 2022 r.,
    kiedy to aktualny Prezes Spółki rozpoczął współpracę z prof. (...). Już w 2023 r.
    przeprowadzane w ramach projektu (...).
    Z uwagi na naukowe zaawansowanie analizowanych badań (wymagających bardzo
    wyspecjalizowanej wiedzy i doświadczenia) w ramach działalności Spółki, podejmowane są
    one tylko przez jedną osobę, będąca wskazanym Prezesem Spółki. Pozostałe osoby
    pracujące w ramach Spółki w opinii Wnioskodawcy nie wykonują działalności BR i koszty
    ich zatrudnienia nie są brane pod uwagę w zakresie możliwości rozliczenia ulgi B+R.
    Wnioskodawca, obok działalności (...), prezentował wyniki badań na szeregu krajowych i
    zagranicznych szkoleń i konferencji, w tym na (...). Istotne jest, że udział Wnioskodawcy we
    wskazanym na wstępie międzynarodowym projekcie naukowym, uwarunkowany był
    zakupem sprzętu spełniającego stosowane standardy i taki został zakupiony w grudniu
    2022 r. ((...) - jeszcze przez aktualnego Prezesa Spółki działającego wtedy jako osoba
    fizyczna prowadząca działalność gospodarczą). Dzisiaj, wskutek przekształceń, sprzęt
    stanowi własność Wnioskodawcy. Nabycie sprzętu, spełniającego określone kryteria
    stanowiło w szczególności warunek uzyskania zgody na instalację dodatkowego
    wyposażenia pozwalające na przeprowadzanie badań w związku ze wspomnianym
    międzynarodowym projektem badawczym (...).
    Następnie, w roku 2023, zakupione zostały związane bezpośrednio z prowadzoną
    działalnością medyczną i projektową następujące środki trwałe: (...) oraz pozostały sprzęt
    specjalistyczny: (...). Sprzęt mógł być kupiony jako własność osoby fizycznej, ale następnie
    własność ta przejęta została przez Spółkę (analogicznie do środków trwałych i ich
    amortyzacji). Nabyte środki trwałe zostały ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca dokonuję odpisów amortyzacyjnych od ich
    wartości początkowej według stawek określonych w ustawie o CIT. Sprzęt specjalistyczny
    ujęty został w ewidencji wyposażenia. W efekcie z tytułu prowadzonej działalności
    Wnioskodawca ponosi koszty (dalej łącznie: „odpisów amortyzacyjnych”) (w tym w ramach
    amortyzacji jednorazowej) od środków trwałych oraz nabycia materiałów i surowców oraz
    sprzętu specjalistycznego bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością.
    W odniesieniu do kosztów, które stanowić mają podstawę do wykorzystania ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową, wnioskodawca wskazuje, iż:
    - nie korzystał, ani nie korzysta, ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,
    - opisane wyżej wydatki poniesione na prowadzenie projektów nie zostały Wnioskodawcy
    zwrócone w jakiejkolwiek formie (w szczególności, w formie dotacji) oraz nie zostały
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W początkowym okresie trwania Projektu, kiedy elementy majątku stanowiły własność
    aktualnego Prezesa Spółki, określone powyżej uwarunkowania dotyczące niekorzystania
    ze zwolnień podatkowych oraz braku zwrotu kosztów w jakiejkolwiek formie odnosiły się
    również do właściciela elementów majątku na podstawie ustawy o PIT.
    Aktualny Prezes Spółki nie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 63a ustawy o PIT (działalność prowadzona w specjalnej strefie ekonomicznej).
    Nie korzystał także ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b
    ustawy o PIT (decyzja o wsparciu). Wskazane środki trwałe oraz sprzęt specjalistyczny oraz
    materiały i surowce wykorzystywane są przez Wnioskodawcę zarówno do działalności
    projektowej, jak i do prowadzonej działalności operacyjnej (medycznej). Odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz sprzętu specjalistycznego i koszt materiałów i
    surowców wykorzystywanych przez Wnioskodawcę częściowo w prowadzonej działalności
    projektowej Wnioskodawca zalicza w części do Kosztów kwalifikowanych.

    W odniesieniu do środków trwałych oraz sprzętu specjalistycznego i materiałów i
    surowców, wykorzystywanych częściowo do działalności projektowej, w celu ustalenia
    stosowanej części (w zakresie możliwości zaliczenia do Kosztów kwalifikowanych) odpisów
    amortyzacyjnych i kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca wybrał na podstawie
    doświadczenia praktycznego klucz alokacyjny w postaci stopnia czasu pracy związanego z
    wykorzystaniem środków trwałych i materiałów i surowców do działalności operacyjnej
    oraz badawczej i projektowej (25% ogólnego czasu pracy to praca projektowa i badawcza).
    W celu dokonania alokacji na podstawie przyjętego klucza alokacji, Wnioskodawca
    prowadzi stałą ewidencję czasu pracy z podziałem na pracę operacyjna i związaną
    bezpośrednio z realizacją projektu. W dalszej kolejności dokonywana jest alokacja w
    danym okresie rozliczeniowym odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i kosztów
    materiałów i surowców na podstawie przyjętego klucza alokacji do Kosztów
    kwalifikowanych. Tak wyodrębnione koszty kwalifikowane są do działalności projektowej
    dla danego roku podatkowego.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:
    1. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w pracach opisanych we
      wniosku?
    Wnioskodawca wykorzystuje istniejącą wiedzę z następujących obszarów:
    - Nauki medyczne: (...);
    - Inżynieria biomedyczna i informatyka: (...);
    - Zdrowie publiczne: (...);
    - Metodologia badań naukowych: (...).
    2. Czy w wyniku prac powstanie nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?
    Tak, w wyniku prac powstanie nowa wiedza w następujących dziedzinach i dyscyplinach:
    - Nauki medyczne, dyscyplina: (...);
    - Nauki o zdrowiu, dyscyplina: (...);
    - Inżynieria biomedyczna: (...);
    - Nauki ekonomiczne: (...).
    3. Jaką istniejącą wiedzę połączono i jaką kształtowano, co było efektem tego połączenia i
      kształtowania, w szczególności w stosunku do jakich prac?
    Wnioskodawca połączył wiedzę z zakresu:
    - Medycyny: (...);
    - Informatyki i inżynierii biomedycznej: (...);
    - Zdrowia publicznego: (...).
    Efektem jest (...).
    4. Na czym polega twórczość tych prac?
    Twórczość prac Wnioskodawcy polega na:
    - Opracowywaniu nowych (...);
    - Udoskonaleniu (...);
    - Poprawie (...);
    - Tworzeniu rozwiązań innowacyjnych w zakresie (...).
    5. Czy działalność opisana we wniosku podejmowana jest w sposób uporządkowany,
      zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
      harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
    Tak, działalność jest prowadzona w sposób systematyczny, zgodnie z harmonogramem
    międzynarodowego projektu (...). Prace realizowane są zgodnie z wytycznymi Podręcznika
    Frascati 2015 i Podręcznika Oslo, a ich cele obejmują m.in. (...).

    Harmonogram uwzględnia:
    - Etap przygotowawczy (zakup sprzętu, szkolenia, opracowanie planu badań);
    - Etap realizacji badań (...);
    - Etap analizy i podsumowania (opracowanie wyników i ich wdrożenie do (...)).
    Międzynarodowy projekt (...), zakłada realizację badań w okresie (...) w ramach (...).
    6. Jakie cele na wstępie postawili sobie Państwo oraz jaki harmonogram w związku z tym
      został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?
    Cele:
    - (...).
    - (...).
    - (...).
    Harmonogram:
    - Faza przygotowawcza: zakup i instalacja sprzętu (2022).
    - Faza realizacji: (...) (2023–2027).
    - Faza podsumowania: publikacja wyników i ich wdrożenie (2027–2032).
    Harmonogram jest realizowany zgodnie z założeniami projektowymi.
    7. Czy prace opisane we wniosku obejmują rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli
      zmiany te mają charakter ulepszeń?
    Nie, prace nie są rutynowe ani okresowe. Mają charakter twórczy i innowacyjny,
    obejmując opracowanie nowych (...), a nie jedynie ulepszanie istniejących procesów.
    8. Czy Spółka posiada status centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17
      ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej?
    Nie, Spółka nie posiada takiego statusu.
    9. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
      stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Tak, wskazane wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT.
    10. Czy koszty kwalifikowane zostały wyodrębnione w odrębnej ewidencji rachunkowej
      określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Tak, analizowane koszty kwalifikowane zostały wyodrębnione we wskazany sposób.
    Pytania
    1) Czy prowadzone przez Wnioskodawcę, wskazane w opisie stanu faktycznego, prace o
    charakterze innowacyjnym w zakresie medycyny, stanowią działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w stosunku do której podatnik
    uprawniony jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o
    CIT?
    2) Czy wskazane we wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, koszty odpisów
    amortyzacyjnych, stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej
    wskazane w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, a koszty nabycia materiałów i surowców,
    nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty
    kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1:

    W ocenie Wnioskodawcy, wyżej opisane, prowadzone przez Wnioskodawcę prace twórcze,
    stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (tj.
    badania aplikacyjne oraz prace rozwojowe), w stosunku do której podatnik uprawniony
    jest do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    (...).
    W ramach standardów międzynarodowych (Podręcznik Frascati), w granicach działalności
    B+R mieści się prowadzenie badań klinicznych. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem
    polskich sądów administracyjnych, działalność B+R mogą stanowić badania kliniczne,
    nawet prowadzone na zlecenie innych podmiotów. Podkreślić należy, że Spółka nie
    prowadzi badań na zlecenie, jedynie we współpracy z innymi podmiotami, w ramach
    rozbudowanego międzynarodowego projektu badawczego.
    Odnośnie działalności medycznej w aspekcie badań i prac rozwojowych, szczególnie
    bliskich formie opisanej działalności Spółki, najlepiej wskazać stanowisko organów
    podatkowych w interpretacjach: Interpretacja indywidualna z 13 kwietnia 2023 r. 0111-
    KDIB1-3.4010.101.2023.2.JMS oraz Interpretacja indywidualna z 19 sierpnia 2024 r. 0111-
    KDIB1-3.4010.295.2024.2.ZK.
    Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2022 r. (sygn. II FSK 321
    /22), w treści uzasadnienia całościowo podzielił korzystne dla podatnika stanowisko sądu
    pierwszej instancji (sygn. III SA/Wa 1162/21), zgodnie z którym: formalne dzielenie etapów
    badań nad powstaniem innowacyjnych leków jest całkowicie pozbawione podstaw.
    Innowacyjne procesy gospodarcze są na tyle skomplikowane, że bardzo często kolejne
    etapy prac przenikają się wzajemnie i są realizowane przez różne wyspecjalizowane
    podmioty. Przy tak wysokiej specjalizacji trudno przyjąć by jeden podmiot realizował i
    gromadził wszystkie potrzebne aktywa do przeprowadzenia prac od początku do końca
    trwania procesu bez zewnętrznego wsparcia. NSA stwierdził także, iż w żadnej definicji
    będącej podstawą kwalifikacji działalności jako działalność B+R nie wprowadzono
    kwantyfikatora bezpośredniości czy pierwotności badań. Tym samym przyjąć należy, iż
    realizowanie stosownej części procesu badań klinicznych nie może stanowić podstawy do
    uznania, że taka działalność nie stanowi działalności B+R. Każda część naukowej
    (badawczej) aktywności podatnika stanowi niezbędny element powstania finalnego
    produktu, który w analizowanym przypadku stanowi opracowanie procedur
    wykorzystania SI w konkretnie określonej dziedzinie usług medycznych.
    Podobnie, w interpretacji z 6 kwietnia 2023 r., (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.65.2023.3.MR)
    Dyrektor KIS podzielił stanowisko podatnika, który prowadzi działalność polegającą na
    organizacji i realizacji badań klinicznych nad innowacyjnymi cząsteczkami i produktami
    medycznymi. Zdaniem organu podatkowego działania prowadzone przez wnioskodawcę,
    polegające na organizacji i realizacji badań klinicznych nad innowacyjnymi cząsteczkami i
    produktami medycznymi, stanowią działalność B+R, co uprawnia podatnika do
    zastosowania ulgi B+R.
    Podobne wnioski płyną również z innych interpretacji indywidualnych, np.: interpretacji
    indywidualnej z 1 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.453.2020.12.MR, interpretacji
    indywidualnej z 13 września 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.236.2021.4.MR, interpretacji
    indywidualnej z 6 marca 2018 r., sygn. 0114- KDIP2-1.4010.387.2017.2.JS.
    Z powyższych rozważań wynika, iż podatnicy prowadzący w ramach swojej działalności
    badania kliniczne, mogą skorzystać z ulgi B+R w przypadku realizacji wszystkich znamion
    działalności badawczo-rozwojowej. Analizując wskazane powyżej rozstrzygnięcia oraz
    treść przepisów prawa powszechnie obowiązującego należy przyjąć, iż działalność
    Wnioskodawcy powinna w celu możliwości skorzystania z ulgi B+R spełniać następujące
    warunki:
    - wykonywanie badań w celu zgromadzenia danych na temat bezpieczeństwa i
    efektywności analizowanych procesów (takie działania w świetle definicji działalności
    B+R stanowią testowanie nowych procesów medycznych),
    - realizując badania, Spółka odpowiada za przetestowanie nowych sposobów diagnostyki
    w celu potwierdzenia ich bezpieczeństwa i skuteczności, co w rezultacie ma prowadzić
    w perspektywie do wprowadzenia ich do obrotu gospodarczego,

    - przygotowanie i realizacja badania ma charakter unikatowego procesu, wymagającego
    indywidualnego i kreatywnego podejścia (kwestia indywidualnych uwarunkowań
    przedmiotu badania),
    - nie istnieją identyczne badania kliniczne, które były dotychczas przeprowadzone,
    - badania nie są wykonywane w sposób odtwórczy czy rutynowy,
    - realizowane czynności obejmują zespół działań polegających na nabywaniu, łączeniu
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy w dziedzinie nauk
    medycznych oraz badań klinicznych, w celu nabycia nowej wiedzy i umiejętności,
    których celem jest weryfikacja i walidacja nowych procesów i ich zastosowań pod kątem
    skuteczności i bezpieczeństwa dla danej grupy odbiorców,
    - prace prowadzone są w sposób uporządkowany i systematyczny, zgodnie z przyjętymi
    założeniami, harmonogramem i schematem.
    Działalność Spółki, co zostało wykazane w opisie stanu faktycznego, wszystkie te warunki
    spełnia. Reasumując powyższe rozważania, prowadzona działalność jest efektem
    działalności twórczej Spółki, podejmowanej w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z treścią art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Efekt prac realizowanych przez Wnioskodawcę
    w ramach projektów znajduje odpowiednie utrwalenie (nowe, ulepszone lub zmienione
    procedury oraz analizy, kalkulacje, opisy rozwiązań lub inne dokumenty odzwierciedlające
    wysiłek twórczy nad opracowaniem nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów). W
    szczególności, opisana działalność ma charakter twórczy, bowiem jest nakierunkowana na
    stworzenie nowych lub w znacznym stopniu zmienionych procesów, które są wytworem
    określonych procesów myślowych wymagających od ich twórców kreatywności, wiedzy i
    oryginalnych rozwiązań z perspektywy Wnioskodawcy. W tym zakresie Wnioskodawca
    pragnie zwrócić uwagę na treść Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 roku
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej, dotyczących również definicji działalności B+R dla celów ulgi na
    działalność B+R. Odnośnie prowadzenia działalności w sposób systematyczny Objaśnienia
    wskazują: „Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza:
    „robiący coś regularnie i starannie; o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu; o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny.” W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.”
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego, opisane powyżej prace w ramach
    projektów (programów) mają charakter systematyczny, są bowiem metodyczne,

    zaplanowane i uporządkowane. Wnioskodawca posiada określoną metodykę (procedury)
    zarządzania pracami rozwojowymi która m.in.:
    - określa sposób prowadzenia prac, wykorzystując w tym zakresie wiedzę z obszaru
    zarządzania projektami,
    - wymaga prowadzenia prac zgodnie z określonym planem, budżetem i harmonogramem,
    - wymaga stosowania różnego rodzaju sformalizowanej dokumentacji, na podstawie
    której prace są planowane, dokumentowane lub podsumowywane.
    Prowadzone w Spółce prace nie mają charakteru działalności incydentalnej, gdyż
    Wnioskodawca w sposób regularny prowadzi projekty o charakterze innowacyjnym. W
    praktyce, projekty innowacyjne, które skutkują wytworzeniem nowego, zmienionego lub
    ulepszonego procesu, stanowią w zasadzie ciągły element działalności Wnioskodawcy.
    Odnośnie zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań Objaśnienia wskazują: „głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja
    wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.” Jak dalej wskazują Objaśnienia, zwiększenie lub wykorzystanie istniejących
    zasobów wiedzy dla nowych jej zastosowań dotyczyć może zarówno wiedzę
    ogólnodostępną, wiedzę danego przedsiębiorstwa czy też jej pracowników.
    Reasumując, odnosząc się do przedmiotu ww. pytania nr 1, należy przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać
    uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają
    definicje wskazane w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT).
    Z ustawowej definicji działalności B+R wynika zatem, że taka działalność musi mieć
    charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność
    badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego
    charakteru.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć
    określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    W ramach prac rozwojowych w Spółce następuje połączenie wyników prac badawczych z
    wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego
    wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone
    systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności
    badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych
    materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już
    istniejących procesów, systemów i usług. Tak rozumiana działalność rozwojowa
    realizowana jest obok podstawowej działalności operacyjnej. Prace rozwojowe mogą
    obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług. Zatem, skoro tego typu działania Spółki spełniają
    przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów
    art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, to Wnioskodawca uprawniany jest do zastosowania ulgi
    określonej w art. 18d ustawy o CIT.
    Ad. 2.

    W ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu koszty odpisów amortyzacyjnych, nabycia materiałów i surowców, nabycia
    niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty
    kwalifikowane działalności badawczo- rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów
    amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki
    trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności
    badawczo- rozwojowej. Interpretacje podatkowe potwierdzają możliwość alokacji kosztów
    amortyzacji dla działalności B+R w podobnych przypadkach, np. interpretacja Dyrektora
    KIS z 2 marca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.290.2018.9.MW).
    W zakresie zaś zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych częściowo wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności dobrym punktem odniesienia przy analizie jest Interpretacja
    indywidualna z 6 grudnia 2016 r. 1462-IPPB5.4510.961.2016.1.MR. Zgodnie z art. 18d ust.
    2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się również nabycie niebędącego
    środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się również nabycie materiałów i surowców
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    W ocenie Wnioskodawcy, kosztami kwalifikowanymi w tym rozumieniu będą wszystkie
    koszty prac rozwojowych wskazanych powyżej (wg przyjętego klucza alokacji). Odnosząc
    się do kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż art. 18d ust. 2
    pkt 2 ustawy CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe mieć będzie miejsce w przedmiotowym stanie
    faktycznym, bowiem materiały i surowce nabywane są zawsze na potrzeby badań i
    konkretnej pracy rozwojowej. O bezpośrednim powiązaniu ww. materiałów i surowców z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową świadczy również fakt, iż wydatki te
    Spółka traktuje jako koszty bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym z
    komercjalizacji prac rozwojowych. Pomocniczo, można dodatkowo wskazać, iż zgodnie z
    podejściem rachunkowym, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, przez
    rzeczowe aktywa obrotowe rozumie się między innymi: „materiały nabyte w celu zużycia
    na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe
    (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary
    nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym”.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, nabywane przez nią bezpośrednio na cele
    prac rozwojowych materiały dla celów rachunkowych rozpoznaje księgowo na zasadach
    wskazanych w zacytowanym przepisie (jako materiały). Podejście takie jednoznacznie
    potwierdzają organy podatkowe. W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 12 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.JKT, organ potwierdził możliwość
    uznania za koszty kwalifikowane (jako materiałów i surowców) bezpośredniego zakupu lub
    wykonania na zlecenie podatnika niezbędnych do realizacji prac badawczo-rozwojowych
    urządzeń, specjalistycznych części bądź elementów, które stanowić będą część prototypu
    lub urządzenia pilotażowego, niezależnie od opisu otrzymanej przez podatnika faktury.
    Zapytanie podatnika dotyczyło gotowych urządzeń, części bądź elementów posiadających
    określone funkcjonalności, które jednak w połączeniu z innymi elementami w ramach

    prototypu lub urządzenia pilotażowego pozwalają na powstanie zupełnie nowego lub
    istotnie zmienionego/ulepszonego produktu, posiadającego nowe funkcjonalności.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT, organ potwierdził, iż jako koszty kwalifikowane materiałów
    podatnik zaliczyć uwzględnić koszty z wiązane z wytworzeniem gotowych produktów przez
    podatnika lub nabycia takich produktów od konkurencji (produkty, które staną się częścią
    produktu tworzonego lub ulepszanego przez podatnika).
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.11.2017.2.IZ, organ zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż: „Według
    rozporządzenia poprzez materiały podstawowe należy rozumieć materiały, które w
    procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego
    wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
    składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,
    butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli
    opakowania te nie są środkami trwałymi. Materiałami pomocniczymi są zaś materiały
    niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością
    gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości.”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 14 grudnia 2018 r. Nr 0114-
    KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS wskazał, że: „W rozpatrywanej sprawie, wskazać należy, że
    Wnioskodawca może uznać za koszt kwalifikowany: materiały i surowce zużyte do testów
    obróbki powierzchni nowych detali, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 PDOPrU, zakup
    narzędzi i urządzeń niebędących środkami trwałymi niezbędnych do przeprowadzania
    badań, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych,
    jeżeli stanowią one sprzęt specjalistyczny wykorzystywany w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2a PDOPrU, koszty delegacji służbowych
    pracowników zajmujących się badaniem potrzeb rynku, skoro związane one były/są
    wyłącznie z realizacja przez nich prac badawczo-rozwojowych, stosownie do treści art. 18d
    ust. 2 pkt 1 PDOPrU, - koszty amortyzacji środków trwałych i WNiP używanych do prac
    badawczo-rozwojowych w całości lub w części, w jakiej wykorzystywane są w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ust. 3 PDOPrU poniesione w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 26-28
    PDOPrU.”
    Również w odniesieniu do materiałów i surowców, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z 10 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD
    wskazał, iż: „Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również ustalenie, czy za koszty
    kwalifikowane Prac BR, mogą być uznane koszty materiałów i surowców zużytych podczas
    Prac BR.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, wynika, że Spółka w trakcie Prac BR
    zużywa materiały, komponenty elektroniczne, detale mechaniczne, kable i przewody
    elektryczne. złącza, obudowy, konektory, terminale, koszulki oraz taśmy PCV, tworzywa
    sztuczne, cynę lutowniczą, emulsje i roztwory do obróbki metali, gumy i mieszanki
    gumowe będące w użyciu jak i wykonywane na zamówienie, oleje silnikowe,
    przekładniowe i smarowe, rozpuszczalniki do mycia urządzeń, materiały filtracyjne,
    tkaniny do wycierania i ubrania ochronne, baterie i akumulatory, tonery i papier, inne
    materiały biurowe, opakowania, pojemniki i obudowy służące do przechowywania i
    magazynowania, narzędzia ręczne (zestawy kluczy, szczypiec, kombinerek, śrubokrętów,
    lutownic itp.) i osprzęt pomiarowy ręczny (mierniki itp.). Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
    stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach w. działalności. Wobec spełnienia przez
    Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów i surowców niezbędnych do
    zrealizowania projektów polegających na tworzeniu innowacyjnych procedur,
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową należy
    stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisie.”

    Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów. Zatem, przyjmuje się, że materiały, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. Należy zwrócić uwagę, że w art.
    18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym,
    że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce
    związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać
    należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów
    ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej
    ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd
    znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to
    „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa
    w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania
    produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do
    materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę
    we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego
    rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych
    środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty
    obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Ustawa o rachunkowości.
    Komentarz, Wolters Kluwer, 2016). Jeżeli nabyte ww. materiały i surowce stanowią wydatki
    bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową Spółki należy
    stwierdzić, że mogą one stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2
    ustawy CIT.
    Konstrukcja cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy CIT, pozwala na zaliczenie
    do kosztów kwalifikowanych, nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
    pomiarowych. Z brzmienia wskazanego przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na
    sprzęt specjalistyczny, można było uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione
    następujące warunki:
    1) sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    2) zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
    3) jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Jak wskazane zostało w opisie stanu faktycznego, przedmiotowe wydatki stanowią koszty
    dla celów podatkowych i nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie. W
    konsekwencji, mogą stanowić one koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2
    ustawy CIT, które Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania na zasadach
    opisanych we wskazanym artykule. Reasumując, w świetle powołanych regulacji prawnych
    należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych
    przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych
    poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące
    warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
    kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów, stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane
    zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na
    podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych
    przepisów,
    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
    odliczeniu,
    7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie. W ocenie
    Wnioskodawcy wszystkie te warunki zostały spełnione w ramach działalności Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „uCIT”, „updop”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do treści art. 18d ust. 5 updop,

      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Art. 18d ust. 6 updop, wskazuje, że
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 uCIT,
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Natomiast, stosownie do art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu uCIT,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach
      badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia

      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      uCIT,
    9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w roku 2023, zakupione zostały związane
    bezpośrednio z prowadzoną działalnością medyczną i projektową następujące środki
    trwałe: (...) oraz pozostały sprzęt specjalistyczny: (...). Nabyte środki trwałe zostały ujęte w
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Sprzęt specjalistyczny
    ujęty został w ewidencji wyposażenia. W efekcie z tytułu prowadzonej działalności
    ponoszą Państwo koszty (dalej łącznie: „odpisów amortyzacyjnych”) (w tym w ramach
    amortyzacji jednorazowej) od środków trwałych oraz nabycia materiałów i surowców oraz
    sprzętu specjalistycznego bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2
    updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

    Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio
    związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, wynika, że:
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą
    być spełnione następujące warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie
    wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części w jakiej sprzęt jest
    wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 uCIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16f ust. 3 uCIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d uCIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie
    stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania
    „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą
    uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i

    prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wskazane we wniosku i zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodu, koszty odpisów amortyzacyjnych, stanowią koszty
    kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT,
    a koszty nabycia materiałów i surowców, nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w
    art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1
    jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.