Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.29.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową IP
BOX.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
programista
programowanie
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 20 lutego 2025 r. (data wpływu) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Działalność
    polega na świadczeniu usług (dalej jako „(...)”) na rzecz kilku podmiotów gospodarczych,
    prowadzących działalność gospodarczą w Polsce jako polscy podatnicy podatku
    dochodowego (dalej jako „Klient”).
    Przy realizacji (...) używa Pani nowoczesnych technologii, takich jak:
    - nowoczesne środowiska informatyczne (...);
    - nowoczesne narzędzia (...).
    W szczegółowy zakres usług realizowanych przez Panią na rzecz wyżej wymienionych
    podmiotów gospodarczych wchodzą następujące czynności:
    1. Analiza wymagań i badania użytkowników.
    Proces rozpoczyna Pani od zebrania wymagań projektowych od Kontrahenta. W ramach
    tego etapu organizuje Pani spotkania z Klientem w celu zrozumienia potrzeb biznesowych,
    celów projektu i grupy docelowej. Przeprowadza Pani analizę rynku oraz badania
    użytkowników (m.in. wywiady, ankiety, testy użyteczności, analiza danych analitycznych).
    Tworzy Pani (...).
    2. Tworzenie koncepcji i projektowanie (...).
    Na podstawie zebranych informacji przystępuje Pani do (...). Tworzy Pani (...).
    Przeprowadza Pani iteracyjne konsultacje z Kontrahentem, aby dopracować koncepcje. W
    razie potrzeby organizuje Pani (...).
    3. Projektowanie (...).
    Po zaakceptowaniu koncepcji (...) przystępuje Pani do tworzenia (...). Przygotowuje projekt
    (...), takich jak: (...). Dba Pani o zgodność z wytycznymi (...). Tworzy Pani (...). Współpracuje
    Pani z (...).
    4. Iteracje i testowanie końcowe.
    W trakcie realizacji projektu przeprowadza Pani testy użyteczności oraz wprowadza
    poprawki na podstawie feedbacku od Kontrahenta i użytkowników. Organizuje Pani sesje
    testowe oraz analizuje wyniki. Wprowadza zmiany i dostarcza zaktualizowane wersje
    projektów. Monitoruje Pani proces wdrożenia, aby zapewnić spójność projektu z
    założeniami.
    5. Zakończenie projektu i dostarczenie dokumentów.
    Na zakończenie prac dostarcza Pani kompletną dokumentację projektową (...).
    Każdy etap pracy podlega uzgodnieniom z Kontrahentem, a harmonogram oraz
    szczegółowy zakres prac są ustalane przed rozpoczęciem projektu.

    Wytwarzane przez Panią projekty i dokumentacja projektowa podlegają ochronie prawnej
    na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 1994 r. nr 24, poz. 83).
    Projekty i dokumentacja projektowa, o których mowa we wniosku, zostały (i będą)
    wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Panią w ramach prowadzonej działalności,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Tworzone przez Panią projekty lub dokumentacja projektowa to nowe projekty
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej.
    Posiada Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Uzyskuje Pani dochody z opłat wynikających ze sprzedaży praw autorskich i
    majątkowych do stworzonej dokumentacji projektowej, z opłat jest za sprzedaż
    autorskiego prawa do stworzonej dokumentacji projektowej.
    Nie prowadzi Pani ksiąg rachunkowych. Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i
    rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami informacje w odrębnej
    ewidencji. Prowadzona odrębna ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na ww. prawo w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Prowadzi Pani na bieżąco
    odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami
    zawartymi w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dodatkowa, odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób usystematyzowany, ciągły.
    W ramach działalności gospodarczej opracowuje Pani nowe lub ulepszone usługi,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej.
    Jest Pani właścicielem kwalifikowanych praw własności intelektualnej będących
    przedmiotem ulepszenia. W wyniku podjętych przez Panią czynności związanych z
    ulepszeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstają odrębne od tych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej utwory, podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z treścią umowy zawartej ze swoim Klientem przenosi Pani na ten podmiot prawa
    autorskie majątkowe do utworów powstałych podczas wykonywania tejże umowy bez
    konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów
    wytworzonych przez Panią. Przenosi Pani również na wyżej wymieniony podmiot
    wszystkie prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
    Tworzy Pani nowe oprogramowanie, jak również ulepsza już istniejące oprogramowanie
    stworzone przez inne osoby. W przypadku ulepszania oprogramowania już istniejącego
    jest Pani właścicielem tego oprogramowania lub użytkownikiem posiadającym prawo do
    użytkowania na podstawie licencji niewyłącznej. Ponosi Pani odpowiedzialność wobec
    osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności opisane we wniosku. Ponosi Pani
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.
    Wykonuje Pani czynności związane z powyżej opisanymi umowami o świadczeniu usług w
    dowolnie wybranym przez siebie miejscu – brak bezpośredniego nadzoru ze strony
    Usługodawcy. Usługodawca nie narzuca konkretnego czasu i miejsca wykonywanych przez
    Panią czynności.

    Nie toczy się wobec Pani żadne postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani
    czynności sprawdzające w zakresie podatku PIT (podatku dochodowego od osób
    fizycznych) za jakikolwiek okres.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy lat podatkowych: rok 2019, 2020, 2021.
    Pojęcia: „oprogramowanie”, „projekty”, „dokumentacja projektowa”, „usługi projektowania
    interfejsów i doświadczeń użytkownika” są używane zamiennie, żeby określić te same
    efekty prac. Efektem Pani prac jest utwór w postaci kodu źródłowego, zobrazowany
    projektem graficznym z elementami tekstowymi.
    Przedmiotem wniosku są projekty/dokumentacja projektowa, stanowiące utwory
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (kod źródłowy w postaci kodu programistycznego – zobrazowany projektem
    graficznym z elementami tekstowymi).
    Potwierdziła Pani, że wszystkie wymienione we wniosku efekty Pani pracy, tj. zarówno w
    przypadku tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania „Oprogramowania”, są to odrębne
    utwory podlegające prawnej ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Przysługuje Pani autorskie prawo do wytworzonej dokumentacji projektowej/projektów.
    Do tworzenia efektów ww. prac używa Pani następujących języków programistycznych i
    technologii informatycznych: (...)
    Samodzielnie tworzy Pani wyżej opisane projekty.
    Tworzony przez Panią (...). Nie można uznać tego (...) za (...).
    Projekt nie jest (...).
    (...) stanowi element programu zapisanego kodem źródłowym.
    Produkt końcowy jest kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    która odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem. Twórczy charakter przejawia się
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, która odznacza się
    oryginalnym, twórczym charakterem.
    Działania zmierzające do usprawnienia tworzonego produktu końcowego to:
    - tworzenie przez Panią kodu źródłowego na podstawie określonych funkcji przez Klienta;
    - stworzenie harmonogramu prac;
    - tworzenie raportu końcowego z wykonanych prac.
    Używa Pani nowoczesnych technologii, takich jak: (...)
    Oryginalność rozwiązań polega na:
    - wykorzystaniu (...);
    - utworzeniu (...);
    - wytworzeniu (...).
    Od już istniejącego oprogramowania następujące usprawnienia odróżniają program
    komputerowy projektowany przez Panią:
    - oryginalne podejście (...),
    - specyficzne obliczenia (...),
    - indywidualna infrastruktura techniczna (...).
    Oprogramowanie, które Pani tworzy dla swojego Klienta zawsze jest utworem o
    charakterze indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego

    (stanowiącego podstawę projektowanego programu komputerowego) planowany jest na
    podstawie własnych obliczeń i kreatywności. Często są to wyspecjalizowane algorytmy
    tworzone pod konkretny przypadek zlecony przez Klienta. Oryginalność projektowanego
    oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o takich samych
    cechach, jak projektowane przez Panią. Jest to oryginalne oprogramowanie projektowane
    w oparciu o otrzymane od Klienta cechy/wymagania.
    Każdorazowo projektowane przez Panią funkcje w programie komputerowym są nowym,
    zindywidualizowanym projektem realizowanym w oparciu o wymagania otrzymane od
    Klienta. Nie realizuje Pani prac rutynowych. Każdorazowo podejmuje Pani temat nowej
    funkcjonalności, dotychczas niewystępującej w praktyce gospodarczej. Tego typu
    oprogramowanie nie jest dostępne do zakupu przez Internet w sposób detaliczny bądź
    hurtowy. Oprogramowanie zostało napisane wyłącznie na potrzeby danego Klienta i
    usprawniło działanie i przepływy pracy w tej firmie. Dodatkowo zostało napisane w taki
    sposób, aby łatwo je było rozszerzać, rozwijać, skalować i wprowadzać nowe moduły i
    funkcjonalności.
    Działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza Pani oprogramowanie prowadzona
    jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, według przyjętego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Pani głównym celem jest utworzenie utworu w postaci kodu źródłowego, zobrazowanego
    projektem graficznym z elementami tekstowymi. Główny cel został osiągnięty.
    Systematyczność polega na:
    - stworzeniu harmonogramu prac;
    - systematycznym tworzeniu kodu źródłowego w celu utworzenia programu
      komputerowego;
    - tworzeniu raportu końcowego z wykonanych prac.
    Opracowuje Pani jeden harmonogram na jeden rok kalendarzowy. Wszystkie
    harmonogramy zostały przez Panią zrealizowane.
    Przed rozpoczęciem realizacji opisywanych prac dysponowała Pani wiedzą
    programistyczną, która stale była poszerzana w trakcie realizacji czynności zmierzających
    do wytworzenia autorskiego prawa do programu komputerowego, o którym mowa we
    wniosku.
    Rozwinięcie/ulepszenie tego programu komputerowego/oprogramowania nastąpiło na
    zasadzie licencji niewyłącznej.
    W wyniku tworzenia/rozwinięcia/ulepszenia programu komputerowego tworzone były
    nowe kody i powstawało nowe prawo własności intelektualnej.
    Przysługiwały Pani prawa autorskie do modyfikacji danego kodu źródłowego, podlegające
    ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dokumentację projektową stanowi kod źródłowy, pliki graficzne oraz elementy tekstowe
    stanowiące integralną część stworzonego utworu.
    Rezultatem Pani prac (dokumentacji projektowej) są instrukcje przeznaczone do
    komputera, które pozwalały przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Dokumentacja
    projektowa składa się z: kodu źródłowego, plików graficznych, elementów tekstowych
    zaprojektowanych przez Panią.
    Wytworzona przez Panią dokumentacja nie ma charakteru ogólnego. Jest ona tworzona
    pod konkretny utwór według ściśle określonych, indywidualnych cech pożądanych przez
    Klienta. Wytworzona dokumentacja projektowa zawiera wszystkie istotne elementy
    wytworzonego kodu źródłowego, plików graficznych oraz elementów tekstowych –
    indywidualnie zaprojektowanych pod danego Klienta.

    Dokumentacja podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych.
    Efekty Pani prac nazywane produktami końcowymi zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    c) nie są, nie były i nie będą jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
      projektowych zlecanych przez kontrahenta.
    W związku z osiągnięciem dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiąga Pani taki dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – co
    oznacza, że przenosi Pani prawa własności do dokumentacji projektowej na nabywcę, a
    umowa określa wysokość wynagrodzenia.
    Przeniesienie praw następuje w drodze pisemnej. Sposób przenoszenia praw
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje to z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej
    ustawy.
    Przeniesienie praw następuje w drodze pisemnej. Sposób przenoszenia we wniosku praw
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Prawa przekazywane są po utworzeniu kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w drodze pisemnej umowy.
    Wynagrodzenie uzyskane przez Panią od Kontrahenta obejmuje wyłącznie wynagrodzenie
    za czynności związane z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszaniem kwalifikowanego IP. Całość
    wynagrodzenia ujętego na fakturze wystawionej dla Pani Klienta dotyczy wynagrodzenia
    uzyskanego z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych
    efektów prac na rzecz danego kontrahenta.
    Umowa z danym Klientem przewiduje stałe okresy miesięczne. Konkretny utwór jest
    wyodrębniany na podstawie przygotowanego przez Panią raportu, który następnie jest
    akceptowany przez Klienta. Potwierdzenie przeniesienia praw następuje w drodze
    umowy, w drodze pisemnej.
    Całość przychodu widoczna na danej fakturze dotyczy wynagrodzenia ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Konkretny utwór jest wyodrębniany na
    podstawie przygotowanego przez Panią raportu, który następnie jest akceptowany przez
    Klienta. Potwierdzenie przeniesienia praw następuje w drodze umowy, w drodze pisemnej.
    Uzyskuje Pani wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę
    autorskich praw do wytworzonej dokumentacji projektowej, stanowiącej utwór
    podlegający ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Pani wynagrodzenie nie obejmuje innych czynności niezwiązanych z wytworzeniem
    /rozwijaniem/ ulepszeniem kwalifikowanego IP.
    Stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wydatki, których dotyczy Pani zapytanie to:
    a) powerbank – zakupiony w celu zapewnienia ciągłości pracy urządzeń mobilnych, które
      są wykorzystywane w działalności twórczej związanej z projektowaniem (...), niezbędny
      w przypadku pracy poza biurem oraz umożliwienia utrzymania dostępu do narzędzi
      projektowych;

    b) naprawa laptopa – naprawa przeprowadzona w celu przywrócenia pełnej sprawności
      laptopa, który jest wykorzystywany w działalności twórczej związanej z
      projektowaniem (...); laptop jest podstawowym narzędziem pracy w procesie
      tworzenia projektów interfejsów użytkownika oraz ich optymalizacji;
    c) hosting strony internetowej – opłata za usługę hostingu strony internetowej; strona
      internetowa jest wykorzystywana do prezentacji portfolio projektów (...) oraz jako
      platforma komunikacji z klientami, co jest kluczowe dla promowania działalności
      twórczej oraz pozyskiwania nowych zleceń;
    d) naprawa telefonu – naprawa przeprowadzona w celu przywrócenia pełnej
    funkcjonalności smartfona wykorzystywanego w działalności gospodarczej; smartfon jest
    używany jako narzędzie pracy w zakresie komunikacji z klientami oraz testowania
    projektów interfejsów użytkownika na urządzeniach mobilnych;
    e) artykuły biurowe – zakup artykułów biurowych (np. notesy, długopisy, segregatory,
    papier do drukarki) w celu sporządzania notatek, szkiców oraz dokumentacji projektów
    twórczych w ramach działalności związanej z projektowaniem (...);
    f) fotel biurowy – zakup fotela biurowego, fotel został nabyty w celu zapewnienia
    ergonomicznych warunków pracy podczas długotrwałego projektowania interfejsów
    użytkownika i doświadczeń użytkownika; komfort pracy przy komputerze jest kluczowy
    dla efektywnego tworzenia projektów;
    g) smartfon – zakupiony w celu wykorzystania jako narzędzie pracy do testowania
    projektów (...) na urządzeniach mobilnych, komunikacji z klientami oraz zarządzania
    projektami; smartfon jest integralnym elementem działalności twórczej w zakresie
    projektowania doświadczeń użytkownika.
    Wskazała Pani, że odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja,
    zgodna z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, prowadzona jest od 2 maja 2019 r.
    Pytania
    1. Czy kwalifikowane dochody uzyskane z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, opisane we wniosku może Pani opodatkować stawką 5% zgodnie z art.
      30ca ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy opisana we wniosku działalność gospodarcza, którą Pani prowadzi, jest
      działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy wydatki, które Pani ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w
      celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
      w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
      odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z
      art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Pani zdaniem, uzyskiwane przez Panią dochody z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej spełniają wymóg z art. 30ca ust. 2 pkt 8. Ponadto zgodnie z art. 30cb
    prowadzi Pani wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych prac. Na podstawie
    powyższych stoi Pani na stanowisku, że może zastosować stawkę 5% podatku
    dochodowego od osób fizycznych, do dochodów opisanych we wniosku.
    Ad 2.
    Pani zdaniem, prowadzona przez Panią działalność jest działalnością badawczo-
    rozwojową.

    Ad 3.
    Pani zdaniem, wskazane w pytaniu koszty uzyskania przychodu są, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodologii alokacji, kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668),

        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową
    działalność gospodarczą świadcząc usługi na rzecz podmiotów gospodarczych. W ich
    zakres wchodzą następujące czynności:
    1. analiza wymagań i badania użytkowników;
    2. tworzenie koncepcji i projektowanie (...);
    3. projektowanie (...);
    4. iteracje i testowanie końcowe;
    5. zakończenie projektu i dostarczenie dokumentami.
    Projekty i dokumentacja projektowa, zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez
    Panią w ramach prowadzonej działalności, podejmowanej w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace stanowią działalność
    badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Panią efektów
    tych prac.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o

    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że tworzone projekty lub dokumentacja projektowa to
    nowe projekty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Produkt końcowy jest
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, która odznacza się
    oryginalnym, twórczym charakterem. Oryginalność rozwiązań polega na wykorzystaniu
    (...); utworzeniu (...); wytworzenie (...).
    Oryginalność Pani projektów polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o
    takich samych cechach, jak projektowane przez Panią. Nie realizuje Pani prac rutynowych.
    Efekty Pani prac nazywane produktami końcowymi zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są jedynie techniczną, a
    twórczą realizacją szczegółowych projektowych zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Panią działalność ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność
    badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik
    stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazała Pani, że projekty i dokumentacja projektowa, zostały wytworzone, rozwinięte lub
    ulepszone przez Panią w ramach prowadzonej działalności, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do

    tworzenia nowych zastosowań. Ponadto w uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pani działalność
    prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, według przyjętego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Każdy etap pracy podlega uzgodnieniom z Kontrahentem, a harmonogram oraz
    szczegółowy zakres prac są ustalane przed rozpoczęciem projektu.
    Pani głównym celem jest utworzenie utworu w postaci kodu źródłowego, zobrazowanego
    projektem graficznym z elementami tekstowymi. Główny cel został osiągnięty.
    Systematyczność polega na stworzeniu harmonogramu prac; systematycznym tworzeniu
    kodu źródłowego w celu utworzenia programu komputerowego; tworzeniu raportu
    końcowego z wykonanych prac. Opracowuje Pani jeden harmonogram na jeden rok
    kalendarzowy. Wszystkie harmonogramy zostały przez Panią zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Projekty i dokumentacja projektowa, o których mowa we wniosku, zostały wytworzone,
    rozwinięte lub ulepszone przez Panią w ramach prowadzonej działalności, podejmowanej
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z opisu sprawy wynika, że przy realizacji (...) używa Pani nowoczesnych technologii, takich
    jak:
    - nowoczesne środowiska informatyczne (...);
    - nowoczesne narzędzia (...).
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wyjaśniła Pani, że przed rozpoczęciem realizacji
    opisywanych prac dysponowała Pani wiedzą programistyczną, która stale była poszerzana
    w trakcie realizacji czynności zmierzających do wytworzenia autorskiego prawa do
    programu komputerowego, o którym mowa we wniosku. Wskazała Pani, że oryginalność
    tworzonych rozwiązań polega na: wykorzystaniu (...), utworzeniu (...) oraz wytworzeniu (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, projekty i dokumentacja projektowa, o których mowa
    we wniosku, zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Panią w ramach
    prowadzonej działalności, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W
    ramach działalności gospodarczej opracowuje Pani nowe lub ulepszone usługi,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Efekty Pani prac nazywane
    produktami końcowymi zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny; nie są, nie były i nie będą jedynie techniczną, a twórczą
    realizacją szczegółowych projektowych zlecanych przez kontrahenta. Nie realizuje Pani
    prac rutynowych. Pani działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, według przyjętego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Oryginalność Pani rozwiązań polega na: wykorzystaniu (...), utworzeniu (...)
    oraz wytworzeniu (...).

    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za
    prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pani działania
    mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w tym zakresie
    (odnoszącym się do pytania nr 2) Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość Pani
    działalności, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą,
    polegającą na świadczeniu usług projektowania interfejsów i doświadczeń użytkownika na
    rzecz kilku podmiotów gospodarczych.
    Jak Pani wskazała, w szczegółowy zakres usług realizowanych przez Panią wchodzą
    następujące czynności:
    1. analiza wymagań i badania użytkowników;
    2. tworzenie koncepcji i projektowanie (...);
    3. projektowanie (...);
    4. iteracje i testowanie końcowe;
    5. zakończenie projektu i dostarczenie dokumentami.
    Przedmiotem Pani wniosku są projekty/dokumentacja projektowa, stanowiące utwory
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych (kod źródłowy w postaci kodu programistycznego – zobrazowany projektem
    graficznym z elementami tekstowymi).
    Wyjaśniła Pani w uzupełnieniu wniosku, że rezultatem Pani prac, czyli dokumentacji
    projektowej są instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalały przekształcić je do
    postaci kodu źródłowego. Dokumentacja projektowa składa się z: kodu źródłowego,
    plików graficznych, elementów tekstowych zaprojektowanych przez Panią. Wskazała Pani,
    że wytworzona dokumentacja nie ma charakteru ogólnego, jest tworzona pod konkretny
    utwór według ściśle określonych, indywidualnych cech pożądanych przez Klienta.
    Wytworzona dokumentacja projektowa zawiera wszystkie istotne elementy wytworzonego
    kodu źródłowego, plików graficznych oraz elementów tekstowych – indywidualnie
    zaprojektowanych pod danego Klienta.
    Tworzy Pani interfejs, który jest projektem graficznym, posiadającym elementy tekstowe.
    Wskazała Pani, że nie można uznać tego interfejsu za wzajemne połączenie i
    oddziaływanie na siebie różnych elementów programu komputerowego, gdyż
    zaprojektowany przez Panią projekt graficzny jest samodzielnym utworem podlegającym
    ochronie prawnej, jest to utwór działający samodzielnie bez konieczności używania
    funkcjonalności innych programów komputerowych. Ponadto wyjaśniła Pani w
    uzupełnieniu wniosku, że Pani projekt nie jest (...). (...) stanowi element programu
    zapisanego kodem źródłowym.
    Zgodnie z treścią umowy przenosi Pani na Klienta prawa autorskie majątkowe do
    utworów powstałych podczas wykonywania tejże umowy bez konieczności składania
    dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez Panią.
    Przenosi Pani również na wyżej wymieniony podmiot wszystkie prawa zależne i pokrewne,
    bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
      m.in. autorskie prawo do programu komputerowego;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w przypadku tworzenia, rozwijania,
    ulepszania programu komputerowego (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje
    program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, wówczas powstaje kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej.
    Przenosząc powołane przepisy prawa na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że
    uzyskiwane przez Panią dochody z tytułu podejmowanych przez Panią prac
    przedstawionych we wniosku, polegających na projektowaniu interfejsów użytkownika i
    doświadczeń użytkownika, których efektem jest kompletna dokumentacja projektowa
    dotycząca tych interfejsów użytkownika i doświadczeń użytkownika, nie stanowią
    dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego, podlegającego
    ochronie prawnej (...), o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z przedstawionego przez Panią opisu sprawy, efektem prac jest utwór w
    postaci kodu źródłowego, zobrazowany projektem graficznym z elementami tekstowymi.
    Tworzony przez Panią interfejs jest projektem graficznym, posiadającym elementy
    tekstowe. Interfejs stanowi element programu zapisany kodem źródłowym.

    Pomimo zatem, że ww. dokumentacja projektowa – jak Pani wskazała – podlega ochronie
    prawnej tak jak program komputerowy na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, to sama w sobie nie stanowi programu komputerowego, o którym
    mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że w przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu
    komputerowego (oprogramowania), wyłącznie w sytuacji, gdy efektem Pani pracy byłby
    program komputerowy, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych oraz byłby wytworzony w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, mielibyśmy do czynienia z powstaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu
    komputerowego).
    Zatem, skoro w opisanych okolicznościach mamy do czynienia z tworzonym przez Panią
    projektem interfejsu oraz doświadczeń użytkownika (dokumentacją projektową tego
    interfejsu oraz doświadczeń użytkownika), to nawet w przypadku, gdy dokumentacja ta
    zawiera instrukcje przeznaczone do komputera, kod źródłowy, pliki graficzne i elementy
    tekstowe, nie można uznać, że prawo autorskie do takiej wytworzonej dokumentacji
    (tworzonej pod konkretny utwór według ściśle określonych, indywidualnych cech
    pożądanych przez Klienta), a więc do części programu komputerowego, stanowi
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem tego przepisu,
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu
    komputerowego podlegające ochronie prawnej (...), a nie jak Pani w przypadku do
    tworzonego przez Panią projektu interfejsu oraz doświadczeń użytkownika, czyli elementu
    programu komputerowego. Bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie jest Pani wskazanie,
    że wszystkie efekty Pani pracy, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania
    /ulepszania „Oprogramowania”, stanowią odrębne utwory podlegające prawnej ochronie
    na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Nie można się więc zgodzić, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do
    dokumentacji projektowej interfejsów i doświadczeń użytkownika, której jest Pani twórcą,
    stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przywołać w tym miejscu należy Dyrektywę Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie
    ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), w której wskazano, że: „(...)
    części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie
    między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod
    nazwą (...).
    Natomiast „Aby ustalić, czym w konkretnej sytuacji jest interfejs użytkownika należy
    uwzględnić specyfikę danego programu komputerowego. Jednakże, potocznie mówiąc,
    interfejsem użytkownika jest wszystko to, co jest widziane gołym okiem (też za pomocą
    innych zmysłów) przy korzystaniu z programu komputerowego.
    Interfejs użytkownika występuje jako:
    - interfejs tekstowy
    - interfejs graficzny.
    Interfejs graficzny sprowadza się najczęściej do standardowego okna programu”
    (https://cyberlawbyjudyta.com/2019/03/01/prawa-autorskie-do-interfejsu-uzytkownika/,
    https://www.kancelariaepoque.pl/post/prawa-autorskie-do-interfejsu-u%C5%
    BCytkownika).
    W informatyce najczęściej jako „interfejs użytkownika” rozpatruje się część
    oprogramowania zajmującą się obsługą urządzeń wejścia-wyjścia przeznaczonych dla
    interakcji z użytkownikiem (https://pl.wikipedia.org/wiki/Interfejs_u%C5%BCytkownika).

    Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie Bezpecnostni softwarova asociace – Svaz
    softwarove ochrany przeciwko Ministerstvu kultury (C-393/09) uznał, że:
    „Interfejsy są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie
    i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym
    oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni
    funkcjonalne. Graficzny interfejs użytkownika stanowi element programu
    komputerowego, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości programu. W
    związku z tym, interfejs nie stanowi formy wyrażania programu komputerowego i nie
    może korzystać ze szczególnej ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy w sprawie
    ochrony prawnej programów komputerowych”.
    W Wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 grudnia 2010 r. w
    sprawie C-393/09 Trybunał zauważył, że graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na
    powielanie programu komputerowego. Stanowi on jedynie element programu, za pomocą
    którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu. Wynika stąd, że
    interfejs ten nie stanowi formy wyrażenia programu komputerowego w rozumieniu art. 1
    ust. 2 dyrektywy 91/250 oraz że w konsekwencji nie może korzystać ze szczególnej
    ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy programom komputerowym w prawie
    autorskim.
    „Graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację
    pomiędzy programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny
    interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz
    stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują
    właściwości omawianego programu”. Innymi słowy, nie można uznać interfejsów za formę
    wyrażenia programu, gdyż wykorzystując interfejs nie jesteśmy w stanie odtworzyć treści
    programu komputerowego. Natomiast trzeba zauważyć, na co zresztą zwrócił również
    uwagę TSUE w komentowanym orzeczeniu, że interfejs – jeśli będzie spełniał warunki
    uznania go za utwór – może być chroniony na podstawie przepisów ogólnych”
    (https://www.parp.gov.pl/component/content/article/57199:ochrona-programow-
    komputerowych-w-prawie-wlasnosci-intelektualnej-czesc-i).
    W sprawie SAS Institute v. World Programming Ltd. - C-406/10 TSUE przyznał jednak, że
    interfejs użytkownika może zostać objęty ochroną, ale musi charakteryzować się wyrazem
    własnej twórczości intelektualnej swego autora i podkreśla istotę ustalenia w takim
    przypadku, czy spełnione zostało kryterium oryginalności. W tej sprawie TSUE odniósł się
    do sprawy C-393/09, powtórzył i dookreślił, że interfejs użytkownika jako taki nie podlega
    szczególnej ochronie prawa autorskiego i dodał, że stanowi on element programu
    zapisanego kodem i przez to podlega ochronie (https://cyberlawbyjudyta.com/2019/03/01
    /prawa-autorskie-do-interfejsu-uzytkownika/).
    Z objaśnień w zakresie IP Box ust. 85 wynika:
    Oczywiście to, czy dany interfejs stanowi funkcjonalną część programu komputerowego,
    podlega każdorazowo odrębnej ocenie i nie może wynikać tylko lub głównie z nazwy
    elementu danego produktu informatycznego, ale z jego rzeczywistych cech i
    funkcjonalności.
    W konsekwencji, jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem funkcjonalnego wzajemnego
    połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów programu
    komputerowego, innego oprogramowania i sprzętu komputerowego
    („interoperacyjność”), to interfejs można uznać za nierozerwalną, funkcjonalną część
    składową programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część
    programu komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może
    stanowić kwalifikowane IP.
    Z Pani wniosku wynika, że tworzony przez Panią interfejs jest projektem graficznym,
    posiadającym elementy tekstowe, jednak nie można uznać tego interfejsu za wzajemne

    połączenie i oddziaływanie na siebie różnych elementów programu komputerowego, gdyż
    zaprojektowany przez Panią projekt graficzny jest samodzielnym utworem podlegającym
    ochronie prawnej, jest to utwór działający samodzielnie bez konieczności używania
    funkcjonalności innych programów komputerowych. Wyjaśniła Pani jednocześnie, że
    tworzony przez Panią projekt interfejsu nie jest (...), a ponadto interfejs stanowi element
    programu zapisanego kodem źródłowym.
    Powyższe zatem potwierdza – w świetle orzecznictwa TSUE – że efektem Pani pracy są
    jedynie projekty interfejsu i doświadczeń użytkownika, których nie można uznać za
    programy komputerowe, jak również za formę wyrażania programu komputerowego. Bez
    znaczenia natomiast, jak już wcześniej wskazano, pozostaje wskazana przez Panią
    okoliczność, że tworzone przez Panią projekty stanowią utwory, podlegające ochronie
    prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazała Pani ponadto, że używa nowoczesnych technologii, takich jak: (...), (...), czyli
    narzędzi projektowania grafik, zatem można wnioskować, że Pani praca skupia się stricte
    na tworzeniu projektów graficznych, które same w sobie nie stanowią programu
    komputerowego.
    W konsekwencji, odpłatne przeniesienie przez Panią prawa do wytwarzanych projektów
    opisanych we wniosku (dokumentacji projektowej interfejsu i doświadczeń użytkownika)
    nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do dochodów z tytułu przeniesienia praw do
    opisanej dokumentacji projektowej nie ma Pani możliwości zastosowania preferencyjnej
    stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Konsekwentnie, skoro – jak rozstrzygnięto – uzyskane wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia prawa do wytwarzanych projektów nie stanowi przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, będącego podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP, wskazane w opisie sprawy wydatki nie stanowią kosztów
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art.
    30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko odnoszące się do pytań nr 1 i 3 jest nieprawidłowe.
    Bez znaczenia w przedstawionym opisie okoliczności pozostaje okoliczność, że Pani
    działalność spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, określone w art. 5a ust. 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.