Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.850.2025.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Opodatkowanie odszkodowania.
Słowa kluczowe: odszkodowania
odszkodowania-odszkodowanie umowne
podatek
ugody
ugody-ugoda administracyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 listopada 2025 r. (data
    wpływu 3 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Został Pan wezwany przez Urząd Skarbowy do zapłaty podatku dochodowego z zeznania
    rocznego PIT-37 za rok 2024. Urząd Skarbowy wezwał Pana do zapłaty podatku
    dochodowego od odszkodowania, które Pan otrzymał zgodnie z podpisanym przez Pana
    Porozumieniem z (...) Sp. z o.o. w marcu 2024 r. Nie wpisał Pan w zeznaniu podatkowym
    za rok 2024 dochodu z tytułu odszkodowania, jednak US wezwał Pana do złożenia korekty
    zeznania PIT i wykazania dochodu z otrzymanego odszkodowania. Złożył Pan korektę
    PITu, ale dochód z odszkodowania Pan pominął z uwagi, że kwota ta jest
    odszkodowaniem. Złożył Pan w tej sprawie również wyjaśnienia do US oraz przekazał Pan
    stanowisko (...) Sp. z o.o. jako płatnika, że otrzymany przychód jest z tytułu
    odszkodowania, a więc podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem PIT. Kwota ta
    została Panu wypłacona tytułem odszkodowania i spełnia przesłanki określone w art. 21
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem PIT. Jednocześnie zaznacza Pan, że kwota ta ma
    na celu zrekompensowanie Panu zarówno szkód materialnych jak i niematerialnych
    poniesionych przez Pana w związku z budową osiedla mieszkaniowego w bezpośrednim
    sąsiedztwie Pana działki przy ul. (...). W załączeniu wyjaśnienia złożone do US wraz ze
    stanowiskiem (...) Sp. z o.o.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej poinformował Pan, że porozumienie z marca 2024 r. z (...) Sp. z o.o. to
    ugoda pozasądowa zawarta pomiędzy Panem a Spółką. Udało się Państwu dojść do
    porozumienia w tej sprawie, nie angażując w nią Sądu. Kwota ta miała na celu
    zrekompensowanie Panu zarówno szkód materialnych jak i niematerialnych poniesionych
    przez Pana w związku z budową osiedla mieszkaniowego w bezpośrednim sąsiedztwie
    Pana działki. Niedogodności te obejmują m.in.:
        zwiększony poziom hałasu związany z prowadzonymi pracami budowlanymi,
        planowana nowa ulica do osiedla bezpośrednio obok działki, powodująca
        zwiększenie natężenia ruchu i hałas
        uciążliwe immisje zapachowe i pyłowe,
        ograniczenie możliwości swobodnego korzystania z nieruchomości,
        doprowadziła do rezygnacji z planów budowy przez Pana domu na działce.
    Świadczenie ma charakter odszkodowawczy w rozumieniu art. 415 i 144 Kodeksu
    cywilnego (odpowiedzialność za immisje). Przedmiotowe odszkodowanie jest za tzw.
    szkodę rzeczywistą za poniesione straty. (...) Sp. z o.o. wypłaciła odszkodowanie w celu
    naprawienia wyrządzonej szkody. Szkodą jest uszczerbek jakiego Pan doznał wbrew woli
    we wszelkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi zarówno o uszczerbek
    majątkowy, jak i niemajątkowy, tj. za wszelkie negatywne przeżycia wyrażające się w
    cierpieniu psychicznym wywołane czynem niedozwolonym. Wypłacone świadczenie ma na
    celu zrekompensowanie Pana osobie skutków zdarzeń, które noszą cechy czynu
    niedozwolonego lub zawinionego przez sprawcę szkody. Ma na celu przywrócenie stanu
    majątku, który istniał przed wystąpieniem szkody. Świadczenie to nie dotyczy przyszłych,
    potencjalnych szkód, lecz rekompensuje aktualne, mierzalne uciążliwości, które wpływały
    na jakość korzystania z nieruchomości. Wysokość odszkodowania została ustalona przez
    Pana w porozumieniu z (...) Sp. z o.o. na drodze polubownego rozwiązania sprawy, bez

    angażowania w proces sądowy, który byłby długotrwały. Wysokość odszkodowania nie
    wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw czy też z postanowień układów zbiorowych
    pracy. Świadczenia nie otrzymał Pan w związku z prowadzeniem działalności
    gospodarczej. Świadczenie miało na celu zrekompensowanie mierzalnych uciążliwości,
    które wpływały na jakość korzystania z nieruchomości, tym samym powodując obniżenie
    jej wartości. Zmiana charakteru otoczenia, zwiększone natężenie ruchu, obniżenie
    walorów krajobrazowych oraz uciążliwości wynikające z zabudowy mieszkaniowej
    zbiorowej skutkują pogorszeniem wartości estetycznej nieruchomości. Jednocześnie
    doprowadziły do rezygnacji budowy przez Pana domu na działce.

## Pytanie

Czy wskazany dochód z tytułu odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania
    podatkiem PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Otrzymany przychód jest z tytułu odszkodowania, a więc podlega zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem PIT. Kwota ta została Panu wypłacona tytułem odszkodowania
    i spełnia przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i powinna korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem PIT.
    Jednocześnie zaznacza Pan, że kwota ta ma na celu zrekompensowanie Panu zarówno
    szkód materialnych jak i niematerialnych poniesionych przez Pana w związku z budową
    osiedla mieszkaniowego w bezpośrednim sąsiedztwie Pana działki przy ul. (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do

        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W związku z powyższym otrzymane przez Pana świadczenie stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Należy zauważyć, że nie wszystkie świadczenia otrzymane przez osoby fizyczne podlegają
    opodatkowaniu.
    Katalog zwolnień przedmiotowych określony został przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić również należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym
    zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie
    przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.
    Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1465), z wyjątkiem:
      a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
      b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
      c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
      d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
      e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
      f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
      g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy, objęte są odszkodowania lub
    zadośćuczynienia, w sytuacji gdy ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
    przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych
    ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów; lub też jeżeli
    ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych
    pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o
    których mowa w art. 9 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z wyjątkiem
    wymienionych w lit. a-g tego przepisu.
    Zgodnie z powyższym przepisem, dla objęcia odszkodowania lub zadośćuczynienia
    zwolnieniem niezbędne jest między innymi, aby z przepisów prawa (ustaw lub przepisów
    wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw) wynikały wprost wysokość lub zasady
    ustalania otrzymanego odszkodowania.
    Ponadto ustawodawca wyłączył z katalogu zwolnień przepisem art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g)
    odszkodowania i zadośćuczynienia, które zostały otrzymane na podstawie zawartej
    pomiędzy stronami umowy lub ugody pozasądowej, nawet w sytuacji gdy ich wysokość
    lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
    wydanych na podstawie tych ustaw.

    Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.)
    także nie zawiera legalnej definicji odszkodowania, jednakże można ją wywieść z jej
    regulacji.
    Jak wynika z art. 144 Kodeksu cywilnego:
      Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać
      się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad
      przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia
      nieruchomości i stosunków miejscowych.
    W świetle art. 361 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Zgodnie z art. 363 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      1) Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
        przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
        pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe
        albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
        roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      2) Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
        powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
        szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
        chwili.
    Na mocy art. 415 Kodeksu:
      Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.
    O odszkodowaniu można więc mówić wyłącznie w przypadku powstania konkretnej
    szkody, która wywołana została określonym działaniem lub zaniechaniem drugiej strony,
    której można przypisać odpowiedzialność za jej powstanie. Odszkodowanie to rodzaj
    świadczenia, które należy się za wyrządzenie szkody od podmiotu, który szkodę wyrządził
    lub ponosi za nią odpowiedzialność. Odszkodowanie stanowić może przywrócenie stanu
    poprzedniego lub zapłatę pieniężną stanowiącą równowartość szkody majątkowej lub
    szkody na osobie.
    Szkodą jest przy tym uszczerbek, jakiego doznał poszkodowany wbrew jego woli we
    wszelkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi więc zarówno o uszczerbek
    majątkowy, jak i niemajątkowy. Uszczerbek niemajątkowy jest określany terminem
    „krzywda”. Pod tym pojęciem należy rozumieć wszelkie negatywne przeżycia człowieka
    wyrażające się zarówno w cierpieniu fizycznym, jak i psychicznym, wywołane czynem
    niedozwolonym. Do naprawienia krzywdy odnosi się termin „zadośćuczynienie”,
    natomiast „odszkodowanie” wiąże się z naprawieniem uszczerbku majątkowego.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że w marcu 2024 r. zawarł Pan ze Spółką ugodę
    będącą porozumieniem w związku z realizacją przez Spółkę budowy osiedla
    mieszkaniowego w bezpośrednim sąsiedztwie Pana działki. Na podstawie ww.
    porozumienia otrzymał Pan świadczenie, które Pana zdaniem, jest odszkodowaniem
    /zadośćuczynieniem za szkodę rzeczywistą. Porozumienie stanowi ugodę pozasądową, nie
    zostało zawarte przed Sądem.

    Aby ustalić, czy świadczenie, które otrzymał Pan w wyniku zawartego porozumienia
    korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w pierwszej kolejności należy dokonać oceny, czy
    świadczenie to stanowi odszkodowanie, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
    Fakt nazwania przez strony świadczenia odszkodowaniem nie przesądza o jego
    charakterze. O odszkodowaniu można więc mówić wyłącznie w przypadku powstania
    konkretnej szkody, która wywołana została określonym działaniem lub zaniechaniem
    drugiej strony, której można przypisać odpowiedzialność za jej powstanie.
    Wypłacone Panu świadczenie ma charakter zapłaty/wynagrodzenia za realizację przez
    Spółkę budowy osiedla mieszkaniowego w bezpośrednim sąsiedztwie, tj. za zwiększony
    poziom hałasu związany z prowadzonymi pracami budowlanymi, planowana nowa ulica
    do osiedla bezpośrednio obok działki, powodująca zwiększenie natężenia ruchu i hałas,
    uciążliwe immisje zapachowe i pyłowe, ograniczenie możliwości swobodnego korzystania
    z nieruchomości. Świadczenie nie dotyczyło szkody, którą Spółka wyrządziła na Pana
    działce. W Pana przypadku przyczyną wypłaty świadczenia nie była więc szkoda
    rzeczywista, uszczerbek w Pana majątku, którego doznał Pan na skutek działania Spółki.
    Co za tym idzie, ustalona wysokość świadczenia nie mogła służyć jej naprawieniu.
    Wobec powyższego, opisane we wniosku świadczenie pieniężne, otrzymane w wyniku
    porozumienia zawartego ze Spółką – pomimo że tak zostało umownie określone – nie
    stanowi odszkodowania. Nie może więc ono korzystać ze zwolnienia przewidzianego w
    art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie
    dotyczy świadczeń o charakterze innym niż odszkodowania i zadośćuczynienia.
    Wskazać również należy, że nawet w przypadku spełnienia przez przedmiotowe
    świadczenie przesłanek do uznania go za odszkodowanie, nie skorzystałoby ono ze
    zwolnienia na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.
    Aby wypłacone odszkodowanie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3
    ww. ustawy, muszą bowiem zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        jego wysokość lub zasady ustalania muszą wynikać z przepisów odrębnych ustaw,
        podstawą jego przyznania nie może być zawarta umowa lub ugoda pozasądowa (co
        wynika z art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych).
    Taka interpretacja ww. przepisu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądowoadministracyjnym. W prawomocnym wyroku z 3 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 1113
    /11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyjaśnił, że:
      Z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      wynika jednoznacznie, że wypłacone odszkodowanie (zadośćuczynienie) korzysta ze
      zwolnienia w sytuacji, gdy spełnione są łącznie dwa warunki:
      1) jego wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw
        lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz
      2) że podstawą jego przyznania nie jest zawarta umowa lub ugoda (inna niż ugoda
        sądowa).
    Należy bowiem zauważyć, że analizowany przepis wyraźnie wskazuje, że wyłączeniu ze
    zwolnienia podlegają świadczenia przyznane na mocy zawieranych między stronami
    umów lub ugód pozasądowych. W sprawie będącej przedmiotem wniosku, kwota została
    wypłacona na podstawie porozumienia zawartego między Panem a Spółką, które nie
    stanowiło ugody sądowej. Z tej zatem przyczyny świadczenie to, nawet gdyby uznać je za
    odszkodowanie, nie korzystałoby ze zwolnienia z opodatkowania, z uwagi na wyłączenie
    zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Brak jest również możliwości objęcia opisanego we wniosku świadczenia którymkolwiek z
    pozostałych zwolnień przedmiotowych wymienionych w ustawie o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Należy zatem stwierdzić, że stanowi ono przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zaliczyć
    do przychodów z tzw. „innych źródeł”, o których mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Podlega on zatem opodatkowaniu według skali podatkowej i należy go wykazać w
    zeznaniu podatkowym za rok, w którym świadczenie zostało wypłacone.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej
    będzie Pan mógł skorzystać jeżeli zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.