Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-108/10/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-31
Teza: Opodatkowanie czynności wniesienia aportem nieruchomości zabudowanej oraz środków trwałych.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; opieka-opieka zdrowotna-zakład opieki zdrowotnej; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2010 r. (data wpływu 8 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 31 marca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania aportem do spółki prawa handlowego nieruchomości zabudowanej oraz środków trwałych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania aportem do spółki prawa handlowego nieruchomości zabudowanej oraz środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat zamierza przekazać do spółki z o.o. (P. jest spółką, która powstała z inicjatywy Powiatu), w której posiada 100% udziałów, aportem budynki, grunt oraz środki trwałe po zlikwidowanej jednostce organizacyjnej, tj. Szpitalu Powiatowym. W zamian obejmie udziały w podwyższonym kapitale spółki. Powiat był organem założycielskim zlikwidowanego szpitala. Wszedł w posiadanie nieruchomości, będących przedmiotem aportu, oznaczonych ewidencyjnie numerami działek 82/2, 83 i 84 o łącznej powierzchni 2,3777 ha (obręb 3), zabudowanych budynkami szpitalnymi o łącznej powierzchni użytkowej 9.832,04 m2, na mocy decyzji Wojewody. W budynkach dokonano nakładów przekraczających 30% wartości budynków. Od chwili nabycia prawa własności ww. nieruchomości Powiat nie korzysta z odliczenia podatku od towarów i usług. Rada Powiatu uchwałą z dnia 14 lutego 2008 r. zdecydowała o likwidacji szpitala. Początkowo określiła zakończenie likwidacji na dzień 28 lutego 2008 r. Następnie uchwałą z dnia 24 września 2009 r. zdecydowała, że likwidacja nastąpi z dniem 31 grudnia 2009 r., a Sąd Rejestrowy wykreślił z Krajowego Rejestru Sądowego szpital - proces likwidacji tym samy został zakończony.

Nieruchomość mająca być przedmiotem aportu była użytkowana przez zlikwidowany szpital na mocy umowy ustanowienia prawa użytkowania objętych aktem notarialnym z dnia 7 czerwca 2002 r.

Przedmiotem aportu mają być wszystkie budynki wykorzystywane na cele związane ze świadczeniem usług zdrowia przez zlikwidowany szpital wraz z gruntem oraz wyposażeniem mającym charakter środków trwałych z grupy 3-8.

Powiat pozostanie właścicielem działek nr 54/3, 54/6 i 53 zabudowanych budynkiem administracyjnym oraz sklepem spożywczym, które z uwagi na fakt, że są zbędne dla prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług zdrowia, zostały wyłączone z przekazania aportem. W chwili obecnej spółka wynajmuje od Powiatu budynki po zlikwidowanym szpitalu oraz dzierżawi grunt mający być przedmiotem aportu, została również zawarta umowa na najem środków trwałych stanowiących własność Powiatu.

Wnioskodawca wskazał, iż zlikwidowana jednostka była wyodrębniona ze struktur Powiatu pod względem finansowym. Polegało to na tym, że szpital prowadził odrębną gospodarkę finansową. Posiadał wyodrębniony system księgowo-finansowy i sporządzał odrębne sprawozdanie finansowe w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Miał również wyodrębniony budżet oraz sporządzał własne plany finansowe. Zakres wyodrębnienia finansowego świadczy o tym, że szpital stanowił niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Szpital był również wyodrębniony pod względem organizacyjnym ze struktur Powiatu. Został on utworzony na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.). W wyniku reformy ustrojowej państwa szpital został przekazany Powiatowi. Zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1999 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej oraz jednostek samorządu terytorialnego właściwych do przejęcia uprawnień organu, który je utworzył (Dz. U. Nr 60, poz. 641), ustalającego wykaz zakładów opieki zdrowotnej, których prowadzenie należy do samorządu powiatowego – szpital, będący odrębną jednostką organizacyjną, został przekazany Powiatowi.

Zobowiązania i należności szpitala po jego likwidacji stały się zobowiązaniami i należnościami Powiatu. Powyższe wynika z treści art. 60 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z treścią tego przepisu zobowiązania i należności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej po jego likwidacji stają się zobowiązaniami i należnościami Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Z uwagi na fakt, iż organem założycielskim był Powiat wszystkie zobowiązania i należności przeszły na rzecz Powiatu.

Całość załogi zlikwidowanego szpitala przeszła z mocy art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 21, poz. 94 ze zm.) do spółki z o.o.

W chwili obecnej siedziba spółki z o.o. mieści się w budynku administracyjnym, zlokalizowanym na terenie działki nr 53. Docelowo siedziba ma zostać przeniesiona do głównego budynku szpitalnego, zlokalizowanego na terenie działki nr 83, która ma być przedmiotem aportu. Zmiana lokalizacji ma nastąpić niezwłocznie po wykonaniu niezbędnych prac adaptacyjnych. Budynek administracyjny jest zbędny dla spółki z o.o. do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług zdrowia. Z tych względów Powiat, niezwłocznie po zmianie siedziby spółki, cały budynek zagospodaruje na inne cele, niezwiązane ze świadczeniem usług zdrowia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przekazanie aportem na rzecz spółki z o.o. nieruchomości zabudowanej oraz środków trwałych, stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy czynność prawna, której przedmiotem będzie wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) nieruchomości oraz środków trwałych stanowiących majątek ruchomy na rzecz spółki z o.o., nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na treść art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z ww. przepisem, zbycie całego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Pojęcie „transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel - sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo", dlatego też posłużyć należy się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 551 K.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako zespole. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Taka sytuacja - zdaniem Wnioskodawcy – występuje w opisanym stanie faktycznym. Powiat chce przekazać aportem cały majątek ruchomy oraz nieruchomości wykorzystywane poprzednio przez zlikwidowaną jednostkę organizacyjną Powiatu, tj. szpital, na rzecz spółki z o.o., na cele związane z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą, tj. świadczeniem usług z zakresu ochrony zdrowia.

Wskazano, że wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa (działki nr 54/3, 54/6 i 53 zabudowane budynkiem administracyjnym oraz sklepem spożywczym) nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego i z racji tego nie wyłącza to zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie zostały spełnione warunki określone w art. 551 K.c. dotyczące definicji przedsiębiorstwa i zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czynność polegająca na przekazaniu aportem przez Powiat nieruchomości oraz ruchomości na rzecz spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Wskazano, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt III/Wa 232/08, przez przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 K.c. należy rozumieć każdy zespół składników majątkowych, dających się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie polegające na przydatności do realizacji określonego działania gospodarczego - bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu, czy też oddziału. W ocenie Powiatu mając na uwadze powyższe, majątek mający być przedmiotem aportu spełnia pojęcie „przedsiębiorstwa" w znaczeniu funkcjonalnym i tym samym istnieje możliwość zastosowania w niniejszej sprawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do postanowień art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny, dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo”, wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Dla uznania, że część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną jego część podstawowym wymogiem jest, aby ta część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.), zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymywanym w celu udzielenia świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Zakład opieki zdrowotnej może być odrębną jednostką organizacyjną, częścią innej jednostki organizacyjnej lub jednostką organizacyjną podległą innej jednostce organizacyjnej (art. 2 ust. 2 cyt. ustawy)

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Powiat zamierza wnieść do spółki prawa handlowego, w której posiada 100% udziałów, aportem budynki szpitalne, grunty (działki nr 82/2, 83 i 84) oraz wyposażenie (środki trwałe) po zlikwidowanej jednostce organizacyjnej, tj. szpitalu powiatowym. W zamian obejmie udziały spółki z o.o. Z przekazania aportem wyłączone zostały działki (nr 54/3, 54/6 i 53) zabudowane budynkiem administracyjnym oraz sklepem spożywczym, jako zbędne dla prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług zdrowia. Spółka z o.o. prowadzić będzie działalność o tym samym profilu co zlikwidowany szpital, a w chwili obecnej wynajmuje od Powiatu budynki i środki trwałe oraz dzierżawi grunt. Szpital był wyodrębniony ze struktur Powiatu pod względem finansowym. Prowadził odrębną gospodarkę finansową, posiadał wyodrębniony system księgowo-finansowy oraz budżet, sporządzał także odrębne sprawozdanie finansowe i własne plany finansowe. Był wyodrębniony pod względem organizacyjnym ze struktur Powiatu. Został utworzony na podstawie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Pracownicy zlikwidowanego szpitala przejdą do spółki z o.o. z mocy art. 23 ustawy Kodeks pracy. Zobowiązania i należności szpitala po jego likwidacji stały się zobowiązaniami i należnościami Powiatu, na podstawie art. 60 ust. 6 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (stają się zobowiązaniami i należnościami organu założycielskiego, tj. Powiatu).

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż w przedstawionej sytuacji przedmiotem aportu - wbrew stanowisku Powiatu – nie będzie przedsiębiorstwo, gdyż szpital realizujący zadania z zakresu ochrony zdrowia stanowi część przedsiębiorstwa - Powiatu. Przedmiotową sytuację należy rozpatrywać zatem pod kątem zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponownie należy wskazać, że z treści art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania. Nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym lub organizacyjnym, określony zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przepis art. 6 pkt 1 ustawy wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych, uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, natomiast nie dotyczy zbycia tylko pewnych (określonych) składników majątkowych, np. z pominięciem zobowiązań, czy należności. Jak wynika z wniosku, zobowiązania i należności szpitala po jego likwidacji staną się zobowiązaniami i należnościami Powiatu.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż zespół składników wyodrębniony w strukturach Powiatu, będący przedmiotem aportu nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e) ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż aport nie będzie obejmował zobowiązań i należności likwidowanego szpitala. W konsekwencji przekazanie przedmiotowych składników w formie aportu nie będzie wyłączone spod działania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, a zatem będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem, wg zasad i stawek właściwych dla poszczególnych składników będących przedmiotem aportu.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym tut. organ nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Powiat.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.