Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.28.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Odliczenie podatku naliczonego w ramach realizacji Inwestycji.
Słowa kluczowe: modernizacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2, 10 i 15 ustawy o
    samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu gminnych
    dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, kultury fizycznej i turystyki,
    w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Gmina będzie realizować inwestycję pn. „(...)” (dalej: Inwestycja). W ramach Inwestycji będą
    wykonywane następujące zadania:
    A. modernizacja budynku Urzędu Gminy w (...) - w ramach tego zadania zostanie
    zmodernizowany (...);
    B. modernizacja boiska sportowego w (...) - w ramach tego zadania zostanie
    zmodernizowane (...);
    C. rewitalizacja i zagospodarowanie terenu w centrum (...) polegające na przebudowie (...).
    Majątkiem, który powstanie w ramach Inwestycji będzie administrować Urząd Gminy.
    Poniesione przez Gminę wydatki związane z Inwestycją zostaną udokumentowane
    wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT, z wykazanymi na nich
    kwotami VAT naliczonego - na fakturach będą wskazane dane Gminy, w tym numer NIP
    Gminy.
    Gmina będzie w stanie dokonać alokacji poniesionych w ramach Inwestycji kosztów
    pomiędzy poszczególne zadania tj. A, B i C.
    Inwestycja będzie finansowana w części środkami uzyskanymi w ramach dofinansowania z
    programu Fundusze Europejskie dla (...) na lata 2021-2027 oraz w części ze środków
    własnych Gminy.
    A. Modernizacja budynku Urzędu Gminy w (...)
    Gmina, poprzez Urząd realizuje zadania w szczególności w ramach reżimu publicznego,
    jednak niektóre czynności Gmina wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych i
    traktuje je jako podlegające regulacjom VAT.
    W ramach czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Gmina
    dokonuje:

        transakcji według odpowiednich stawek VAT, między innymi sprzedaży gruntów
        pod zabudowę, sprzedaży nieruchomości, dzierżawi lokale użytkowe, itp.
        transakcji zwolnionych z podatku VAT. Jest to sprzedaż gruntów rolnych, dzierżawa
        gruntów rolnych, najem lokali mieszkalnych, itp.
    W ramach czynności niepodlegających VAT Gmina wykonuje czynności:
        pobiera opłaty publicznoprawne i administracyjne tj. m.in. opłata skarbowa, opłata
        eksploatacyjna, opłata koncesyjna itp., stanowią one dochód budżetu Gminy,
        związane z wykonywaniem zadań własnych tj. m.in. budowa ogólnodostępnej
        infrastruktury gminnej jak drogi, chodniki, place zabaw, utrzymanie czystości,
        zieleni, itp.
    Zadanie oznaczone lit. A, tj. modernizacja Urzędu będzie zatem dotyczyć całej działalności
    prowadzonej przez tę jednostkę, czyli zarówno czynności podlegających opodatkowaniu
    VAT jak i zwolnionych z VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie, Gmina nie będzie w stanie dokonać alokacji ponoszonych w ramach tego
    zadania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności wykonywanych przez Urząd
    Gminy.
    B. Modernizacja boiska sportowego w (...)
    Boisko sportowe w (...) jest przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia na rzecz
    stowarzyszenia - A. Jednocześnie, w ramach Inwestycji zostanie zainstalowana instalacja
    fotowoltaiczna, która będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, która
    będzie wprowadzana do sieci elektrycznej i rozliczana w ramach systemu net-biling. Celem
    montażu tej instalacji jest przede wszystkim zmniejszenie należności za energię
    elektryczną niezbędną do korzystania z boiska.
    W konsekwencji, Gmina będzie wystawiała faktury VAT dokumentujące produkcję energii
    elektrycznej w ww. instalacji i tym samym będzie rozliczała należny z tego tytułu podatek
    VAT.
    Boisko sportowe, które zostanie zmodernizowane w ramach Inwestycji nie będzie
    wykorzystywane do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT jak również do działalności
    podlegającej opodatkowaniu VAT. Jest bowiem wykorzystywane wyłącznie na cele
    nieodpłatnego udostępnienia na rzecz ww. stowarzyszenia w celach sportowych a zatem
    w ramach wykonywanych przez Gminę zadań publicznoprawnych.
    Gmina będzie w stanie dokonać wydzielenia kosztów montażu instalacji fotowoltaicznej
    oraz kosztów modernizacji samego boiska (wraz z szatniami etc.) w ramach wydatków
    ponoszonych na realizację zadania oznaczonego lit. B.
    C. Rewitalizacja i zagospodarowanie terenu w centrum (...)
    W ramach tego zadania, zostanie przebudowana (...).
    Teren ten będzie ogólnodostępny dla wszystkich mieszkańców i Gmina nie będzie
    pobierać żadnych opłat za korzystanie z niego. Tym samym będzie on wykorzystywany
    wyłącznie w celu wykonywania przez Gminę zadań publicznoprawnych z zakresu dróg
    gminnych.
    Pytania
    1. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków dotyczących zadania oznaczonego lit. A, które będzie realizowane w ramach

      Inwestycji w oparciu o proporcje, o których mowa w art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 3
      ustawy o VAT tj. prewspółczynnik oraz współczynnik VAT skalkulowane dla jednostki
      administrującej tym majątkiem - Urzędu Gminy?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków poniesionych na montaż instalacji fotowoltaicznej, która powstanie w
      ramach Inwestycji w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
      tj. prewspółczynnik skalkulowany w oparciu o dane jednostki administrującej tą
      instalacją - Urzędu Gminy?
    3. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      poniesionych w związku z zadaniem określonym lit. C oraz w związku z modernizacją
      boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) w ramach zadania określonego lit. B,
      które będą realizowane w ramach Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Gminie będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków dotyczących zadania oznaczonego lit. A, które będzie realizowane w ramach
      Inwestycji w oparciu o proporcje, o których mowa w art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 3
      ustawy o VAT, tj. prewspółczynnik oraz współczynnik VAT skalkulowane dla jednostki
      administrującej tym majątkiem - Urzędu Gminy.
    2. Gminie będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków poniesionych na montaż instalacji fotowoltaicznej, która powstanie w
      ramach Inwestycji w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
      tj. prewspółczynnik skalkulowany w oparciu o dane jednostki administrującej tą
      instalacją - Urzędu Gminy.
    3. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      poniesionych w związku z zadaniem określonym lit. C oraz w związku z modernizacją
      boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) w ramach zadania określonego lit. B,
      które będą realizowane w ramach Inwestycji, gdyż te wydatki nie będą dotyczyć
      działalności Gminy podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad. 1 i 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
        pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został

    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego. Warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej
    podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych
    wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku
    VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje. W przypadku natomiast,
    gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich
    do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i odliczać podatek częściowo według ustalonego
    prewspółczynnika VAT.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jednocześnie ustawodawca dopuścił możliwość uregulowania w przypadku niektórych
    podatników sposobu określenia proporcji uznawanego za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich

    nabyć w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art.
    86 ust. 22 ustawy o VAT).
    Na podstawie ww. upoważnienia ustawowego zostało wydane Rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: Rozporządzenie), w
    którym określone zostały wzory do obliczania prewspółczynnika (sposobu określania
    proporcji) dla urzędów gminy, jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, instytucji
    kultury i uczelni publicznych.
    Postanowienia Rozporządzenia wskazują wyraźnie, iż intencją ustawodawcy jest
    stosowanie przez jednostki samorządu terytorialnego odmiennych sposobów określania
    proporcji w odniesieniu do wydatków ponoszonych w związku z działalnością realizowaną
    poprzez poszczególne jednostki organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego, tak
    aby spełnione zostały warunki określone w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Tym samym do poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych przez Gminę w związku
    z jej działalnością wykonywaną samodzielnie lub poprzez jednostki organizacyjne należy
    zastosować sposób określenia proporcji właściwy dla podmiotu, który wykorzystuje
    nabyte towary i usługi w prowadzonej w imieniu i na rzecz Gminy działalności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w broszurze informacyjnej wydanej przez
    Ministerstwo Finansów w dniu 24 listopada 2016 r., w której stwierdzono, że „Wyliczony
    dla jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do
    zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i
    JST, wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    "mieszanych"”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.423.2023.1.KŁ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Zauważyć
    również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest - pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina - wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla
    każdej jednostki organizacyjnej”.
    Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w
    celu wykonywania przez jednostkę budżetową danej jednostki samorządu terytorialnego
    powierzonej jej działalności zasadne wydaje się uwzględnianie przy wyborze sposobu
    określenia proporcji, charakterystyki działalności wykonywanej poprzez daną jednostkę
    /zakład przy wykorzystaniu tych zakupów.
    Jak zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, w ramach zadania określonego lit. A
    realizowanego w związku z Inwestycją zostanie zmodernizowany budynek Urzędu Gminy,
    który będzie wykorzystywany przez Gminę (poprzez Urząd) zarówno do działalności
    podlegającej opodatkowaniu VAT (np. sprzedaży gruntów pod zabudowę) jak również do
    działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT (np. budowa ogólnodostępnej
    infrastruktury gminnej) oraz zwolnionej z VAT (np. najem lokali mieszkalnych).
    Jednocześnie Wnioskodawca nie będzie w stanie dokonać alokacji ponoszonych wydatków
    do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności. Tym samym, w ocenie Gminy, w celu
    odliczenia VAT naliczonego od tych wydatków będzie ona zobowiązana do zastosowania
    proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Zdaniem Gminy, oprócz powyższej proporcji, Gmina stosować powinna proporcję, o której
    mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym proporcję sprzedaży ustala się jako
    udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do

    obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności,
    w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Ustawa o VAT nie definiuje czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego. W opinii Wnioskodawcy, w tym przypadku należy się
    odnieść do czynności podlegających ustawie o VAT, a więc czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, lecz zwolnionych z opodatkowania VAT. Natomiast nie należy
    uwzględniać zdarzeń znajdujących się w ogóle poza zakresem regulacji ustawy o VAT
    (zostały one już uwzględnione na etapie zastosowania preproporcji).
    Na uwagę zasługuje również fakt, iż przywołany przepis odnosi się do pojęcia obrotu.
    Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 1 ustawy VAT, podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i
    5 jest wszystko to, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Natomiast przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22
    ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Oznacza to, iż przepis art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, określający sposób wyliczenia proporcji
    sprzedaży poprzez odniesienie się do pojęcia obrotu, stanowi, iż w kalkulacji
    współczynnika sprzedaży należy uwzględniać wyłącznie czynności stanowiące odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, czyli czynności podlegające ustawie o VAT. W
    konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, wyłącznie
    czynności uregulowane w przepisach ustawy o VAT mogą zostać uwzględnione w
    kalkulacji proporcji. Zatem zdarzenia znajdujące się poza zakresem ustawy o VAT nie
    powinny wpływać na wysokość proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy
    o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej, w której
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wielokrotnie rozstrzygał, co należy
    rozumieć przez czynność, w związku z którą nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Przykładowo w orzeczeniach C-333/91 Sofitam SA v. Ministre charge du
    Budget, C-306/94, Regie duaphinoise - Cabinet A. Forest SARL v. Minister du Budget, C-16
    /00 Cibo Participations SA Directeur Regional des impot du Nord-Pas-de-Calais, TSUE
    potwierdził, iż odsetki od pożyczek, oraz dywidendy pozostające całkowicie poza strefą
    opodatkowania VAT nie mogą być uwzględniane w obliczaniu proporcji sprzedaży, która
    ma na celu ustalenie części podatku naliczonego podlegającej odliczeniu.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w utrwalonym w tej materii
    orzecznictwie krajowym. W tym miejscu należy wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: NSA) w składzie 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. I
    FPS 9/10, w sentencji której rozszerzony skład sędziowski wskazał, że „Wartość czynności
    niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów
    ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży”. Zatem NSA jednoznacznie
    potwierdził, że zdarzenia pozostające poza zakresem regulacji VAT nie powinny mieć
    wpływu na wysokość współczynnika sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy Gmina, która jest jednostką samorządu terytorialnego jest
    organem władzy publicznej, o którym mowa w przywołanym przypisie ustawy o VAT, a

    zadania, dla których Gmina została powołana w ramach reżimu publicznoprawnego,
    pozostają poza zakresem regulacji VAT.
    W konsekwencji, Gmina nie powinna uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży zdarzeń
    spoza zakresu VAT.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do wydatków poniesionych w ramach zadania lit.
    A dotyczącego Inwestycji, w celu określenia części podatku naliczonego do odliczenia,
    właściwym będzie zastosowanie preproporcji (tj. stosunku obrotów związanych z
    działalnością gospodarczą do całości dochodów Gminy), a następnie zastosowanie
    proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych przepisów
    prawa podatkowego. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 28 maja 2024 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-2.4012.183.2024.1.SR, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej:
    DKIS) wskazał, iż: „(...) jak wynika z okoliczności sprawy - wydatki związane z realizacją ww.
    projektu będą służyły w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do
    czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od podatku, i nie będą mieli
    Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, będą Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku,
    zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Podsumowując, będzie Państwu przysługiwało prawo
    do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją
    projektu pn. „(...)” przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy, a następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy”.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 22
    maja 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.175.2024.2.EB oraz w interpretacji indywidualnej
    DKIS z dnia 29 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.13.2024.1.KSA.
    Natomiast w zakresie wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, która powstanie w
    ramach Inwestycji to w ocenie Gminy w celu dokonania odliczenia VAT naliczonego należy
    zastosować wyłącznie proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT tj.
    prewspółczynnik. Instalacja ta nie będzie bowiem służyć do działalności podlegającej
    zwolnieniu z VAT, lecz będzie wykorzystywana w celu pomniejszenia należności za pobór
    energii elektrycznej przez obiekt boiska w (...). Mając na uwadze, że produkcja energii
    elektrycznej będzie rozliczana w ramach tzw. net-bilingu, w ocenie Gminy instalacja będzie
    wykorzystywana zarówno do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT jak do
    działalności pozostającej poza zakresem ustawy VAT.
    Tym samym, Wnioskodawca, w celu dokonania odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    związanych z instalacją fotowoltaiczną powinien zastosować tzw. prewspółczynnik
    skalkulowany dla jednostki, która będzie administrować tym majątkiem.
    Takie stanowisko potwierdził również DKIS w m.in. interpretacji indywidualnej z dnia 26
    marca 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.70.2024.2.WL, w której wskazał, że: „Natomiast
    odnosząc się do wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach
    ww. projektu należy zauważyć, że instalacja ta będzie służyć do produkcji prądu, którego
    dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać,
    że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu. Ponadto - jak wynika z opisu sprawy - budynek
    Zespołu Szkoły i Przedszkola w... służy wyłącznie do zadań własnych Gminy, do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu. Tak więc część projektu dotycząca wykonania instalacji
    fotowoltaicznej będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej
    imperium, czyli zadań własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami
    wykonywanymi poza działalnością gospodarczą. Równocześnie w związku z faktem, że są
    Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, a będące konsekwencją montażu
    instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w charakterze Prosumenta, będą stanowiły
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu tym

    podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na
    wykonanie przedmiotowej instalacji będą miały związek zarówno z działalnością
    gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT) jak i z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    W świetle powyższego, w związku z ponoszeniem wydatków na realizację zadania pn.
    „(...)”, w części dotyczącej wykonania instalacji fotowoltaicznej, będzie Państwu
    przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w takim zakresie w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników”.
    Podsumowując, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków związanych z zadaniem lit. A
    (modernizacja Urzędu Gminy), celem ustalenia możliwej do odliczenia części podatku
    naliczonego od tych wydatków, w pierwszej kolejności Gmina powinna dokonać alokacji
    wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz pozostającymi poza
    zakresem VAT przy zastosowaniu preproporcji - prewspółczynnika, o której mowa w art.
    86 ust. 2a, a następnie powinna zastosować proporcję sprzedaży, o której mowa w art. 90
    ust. 3 ustawy o VAT.
    Natomiast w przypadku wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, która
    powstanie w ramach Inwestycji, w ocenie Gminy, będzie jej przysługiwało prawo do
    częściowego odliczenia VAT naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. prewspółczynnika.
    Ad. 3
    Jak już zostało wskazane w uzasadnieniu do pytania 1 i 2, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które
    nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
        pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Gmina jako podatnik VAT w ramach wydatków na zadanie lit. C/modernizację boiska w
    ramach zadania lit. B
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób

    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zapis cytowanego powyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem art. 13
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych Gminy. W szczególności zadania własne Gminy obejmują sprawy z
    zakresu gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7
    ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina nabywając towary oraz usługi celem
    realizacji zadania lit. C w ramach Inwestycji, nie nabędzie ich w związku z prowadzeniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie
    będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Wydatki te zostaną bowiem poniesione w związku z realizacją zadań własnych Gminy z
    zakresu dróg gminnych.
    Jak zostało wskazane, Gmina nie będzie wykorzystywać nabytych w ramach zadania lit. C
    towarów/usług do świadczenia odpłatnych usług/dostawy towarów, które podlegały
    opodatkowaniu VAT po stronie Gminy, lecz do utworzenia ogólnodostępnej infrastruktury
    tj. drogi, chodnika, terenu zieleni etc. W konsekwencji brak jest związku ponoszonych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
    Wydatki na zadanie lit. C zostaną zatem poniesione przez Gminę do realizacji zadań
    własnych, poza działalnością gospodarczą Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, a tym samym nie zostanie spełniona pierwsza przesłanka warunkująca prawo do
    odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego podatku w
    ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej.
    Analogiczne stanowisko, w ocenie Gminy, należałoby przyjąć w stosunku do modernizacji
    boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) w ramach zadania lit. B. Boisko bowiem
    jest nieodpłatne udostępniane na rzecz stowarzyszenia i tym samym służy wyłącznie
    realizacji zadań własnych Gminy z zakresu sportu i rekreacji (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    samorządzie gminnym). Tym samym również nie zostanie spełniona pierwsza przesłanka
    warunkująca prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez
    podatnika tego podatku w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej.
    A Związek wydatków na zadanie lit. C / modernizację boiska w ramach zadania lit. B z
    działalnością opodatkowaną VAT Gminy

    Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędnym do
    zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
    W ocenie Gminy, w analizowanej sprawie nie istnieje związek pomiędzy wydatkami Gminy
    na zadanie lit. C/modernizację boiska w ramach zadania lit. B z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych VAT przez Gminę. W konsekwencji druga przesłanka z art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, warunkująca możliwość odliczenia VAT naliczonego, również nie zostanie
    spełniona.
    Tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w m.in. interpretacji indywidualnej z dnia
    29 września 2023 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.471.2023.1.AK, w której wskazał, że: „Jak
    wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia
    nie są spełnione, bowiem - jak wynika z treści wniosku - towary i usługi nabyte w ramach
    projektu wykorzystywane będą do internetowej obsługi interesanta poprzez wdrożone e-
    usługi w celu załatwiania spraw bez wychodzenia z domu. Efekty inwestycji - jak Państwo
    wskazali - wykorzystywane będą wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Realizowana inwestycja stanowi zadanie własne Gminy. Wydatki na
    inwestycję są i będą udokumentowane wystawionymi przez wykonawców fakturami na
    Gminę z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego. W związku z powyższym, ze
    względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, nie mają Państwo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawa do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. projektu”.
    Analogicznie w wydanej interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lutego 2024 r., sygn.
    0113-KDIPT1-3.4012.816.2023.1.OS wskazał, że „Z powołanych wyżej przepisów wynika, że
    jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane
    przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami,
    rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ - jak Państwo wskazali - nabyte towary i usługi
    nie będą służyć działalności gospodarczej wykonywanej przez Gminę i czynnościom
    opodatkowanym podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków
    ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, nie będzie przysługiwać
    Państwu z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1
    ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane powyżej przepisy
    prawa stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(...)”, ponieważ efekty projektu nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT”.
    W świetle powyższego, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków związanych z modernizacją boiska w ramach zadania lit. B oraz

    związanych z zadaniem lit. C w związku z tym, że ten majątek będzie wykorzystywany
    przez Gminę wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy, a tym samym nie będzie służył
    czynnościom opodatkowanym VAT Gminy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu

      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego - rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej;
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:

      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
          - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          - eksportu towarów,
          - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu
      terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
    1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz

      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
    2) transakcji dotyczących:
    a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
    b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
    ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy - przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe
    przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 3 ustawy:

      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
        1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
        2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni
    wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i
    usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15
    ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika
    związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Wskazali Państwo, że będą realizować inwestycję pn. „(...)”. W ramach Inwestycji będą
    wykonywane następujące zadania:
    A. modernizacja budynku Urzędu Gminy;
    B. modernizacja boiska sportowego;
    C. rewitalizacja i zagospodarowanie terenu w centrum (...).
    Majątkiem, który powstanie w ramach Inwestycji będzie administrować Urząd Gminy.
    Poniesione przez Państwa wydatki związane z Inwestycją zostaną udokumentowane
    wystawionymi na Państwa przez wykonawców fakturami, z wykazanymi na nich kwotami
    VAT naliczonego - na fakturach będą wskazane Państwa dane, w tym Państwa numer NIP.
    Będą Państwo w stanie dokonać alokacji poniesionych w ramach Inwestycji kosztów
    pomiędzy poszczególne zadania tj. A, B i C.
    Mają Państwo wątpliwości, odnośnie prawa do częściowego odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków dotyczących zadania oznaczonego lit. A za pomocą
    prewspółczynnika określonego w Rozporządzeniu oraz proporcji sprzedaży, o której
    mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, skalkulowanych dla Urzędu oraz prawa do częściowego
    odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na montaż instalacji
    fotowoltaicznej, która powstanie w ramach Inwestycji w oparciu o prewspółczynnik
    skalkulowany dla Urzędu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    W myśl art. 86 ust. 2a ustawy - w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej - „sposób określenia proporcji”.
    Jak Państwo wskazali, modernizacja budynku Urzędu Gminy będzie dotyczyć całej
    działalności prowadzonej przez tę jednostkę, czyli zarówno czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT jak i zwolnionych z VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Nie będą Państwo w stanie dokonać alokacji ponoszonych w ramach tego zadania
    wydatków do poszczególnych rodzajów działalności wykonywanych przez Urząd Gminy.
    W takiej sytuacji, w pierwszej kolejności, będą Państwo zobowiązani do obliczenia podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem
    przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., ustalonym
    dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Następnie, skoro towary i usługi nabywane w związku z realizacją inwestycji, będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług i zwolnionych od podatku od towarów i usług i nie będą Państwo w stanie dokonać
    alokacji ponoszonych w ramach tego zadania wydatków do poszczególnych rodzajów
    działalności wykonywanych przez Urząd Gminy, to będą Państwo zobowiązani dokonać
    kolejnego podziału podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art. 90 ust. 2, ust.
    3 i następne ustawy.
    Zatem, skoro wydatki ponoszone w związku z realizacją zadania, tj. modernizacji budynku
    Urzędu Gminy będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz do celów innych niż działalność gospodarcza, a Państwo nie będą mieli możliwości
    przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, to będzie
    Państwu przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją zadania polegającego na modernizacji budynku Urzędu Gminy na podstawie art.
    86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17
    grudnia 2015 r. Następnie, skoro nabywane towary i usługi będą wykorzystywane również
    do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, powinni Państwo zastosować
    przepisy art. 90 ust. 2 i ust. 3 i następne ustawy.
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie
    Państwu przysługiwało, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy.
    Wskazali Państwo także, że w ramach Inwestycji zostanie zainstalowana instalacja
    fotowoltaiczna, która będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, która
    będzie wprowadzana do sieci elektrycznej i rozliczana w ramach systemu net-biling. Celem
    montażu tej instalacji jest przede wszystkim zmniejszenie należności za energię
    elektryczną niezbędną do korzystania z boiska. Będą Państwo wystawiali faktury
    dokumentujące produkcję energii elektrycznej w ww. instalacji i tym samym będą Państwo
    rozliczali należny z tego tytułu podatek VAT. Będą Państwo w stanie dokonać wydzielenia
    kosztów montażu instalacji fotowoltaicznej oraz kosztów modernizacji samego boiska

    (wraz z szatniami etc.) w ramach wydatków ponoszonych na realizację zadania
    oznaczonego lit. B.
    W związku z tym, że w ramach systemu rozliczenia energii net billing będą Państwo
    prosumentem energii odnawialnej, dokonującym sprzedaży wyprodukowanej energii
    elektrycznej, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak już wskazano, nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;

        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy - Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
        1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
          których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
          poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
        2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
        a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
          elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
          instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
        b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
        3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
        a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
          energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej,
        b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez
          podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego
          źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w
          ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo

          energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta
          wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii ustala
          się jako iloczyn:
            udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
            energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego
            w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z
            tej instalacji odnawialnego źródła energii w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
            ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z
            tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
          zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
          dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
        - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
        (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:

      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć
          dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w

          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na
          którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej,
          o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań
          prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
          lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
          energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o
          którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako
          sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
          okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci
          dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej,
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
          energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym
          wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca
          kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
          prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na
          koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako
          depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
          najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
          innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma
          prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
          1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
          wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta
          energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który
          korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust.
          11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
          wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
          po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla
    niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy - Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.

    W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie
    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej - umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument - zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług - poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będą dokonywali
    na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec
    przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z
    art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru
    dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci energii elektrycznej, która
    zostanie wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej wykonanej w ramach zadania
    polegającego na modernizacji boiska sportowego, będzie stanowić odpłatną dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że
    ustawa oraz akty wykonawcze do tej ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla
    dostawy energii elektrycznej. Tym samym ww. transakcja będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką podatku).
    Zatem poniesione przez Państwa wydatki dotyczące wykonania instalacji fotowoltaicznej
    będą służyć Państwu zarówno do celów innych niż działalność gospodarcza oraz do celów
    wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej. Jak Państwo wskazali celem
    montażu instalacji jest przede wszystkim zmniejszenie należności za energię elektryczną
    niezbędną do korzystania z boiska. Tak więc zadanie w tym zakresie będzie mieć związek z
    Państwa działaniami, które pozostają w sferze jej imperium, czyli Państwa zadaniami
    własnymi. Natomiast w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, będące konsekwencją montażu instalacji
    fotowoltaicznej Państwa działania w charakterze prosumenta stanowić będą z kolei
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W świetle powyższego, w związku z ponoszeniem nakładów na realizację zadania w części
    dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej, będzie Państwu przysługiwać prawo do
    odliczenia części podatku naliczonego, tj. w takim zakresie, w jakim wydatki te będą
    związane z wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 2
    rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będą
    mogli Państwo zrealizować pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku z zadaniem określonym
    lit. C oraz w związku z modernizacją boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) w
    ramach zadania określonego lit. B, które będą realizowane w ramach Inwestycji.
    Jak już zostało wskazane, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Wskazali Państwo, że w ramach zadania, tj. rewitalizacji i zagospodarowania terenu w
    centrum (...), zostanie przebudowana droga wewnętrzna, powstanie również parking
    (nieodpłatny i ogólnodostępny) jak również chodnik dla pieszych oraz zostaną

    zrealizowane prace w zakresie zagospodarowania terenu w postaci budowy ławek i koszy
    oraz pielęgnacji zieleni. Teren ten będzie ogólnodostępny dla wszystkich mieszkańców i
    nie będą Państwo pobierać żadnych opłat za korzystanie z niego. Tym samym będzie on
    wykorzystywany wyłącznie w celu wykonywania przez Państwa zadań publicznoprawnych
    z zakresu dróg gminnych.
    Natomiast w zakresie zadania B, tj. modernizacji boiska (z wyłączeniem instalacji
    fotowoltaicznej), wskazali Państwo, że boisko sportowe, które zostanie zmodernizowane w
    ramach Inwestycji nie będzie wykorzystywane do działalności podlegającej zwolnieniu z
    VAT jak również do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT. Jest bowiem
    wykorzystywane wyłącznie na cele nieodpłatnego udostępnienia na rzecz ww.
    stowarzyszenia w celach sportowych a zatem w ramach wykonywanych przez Państwa
    zadań publicznoprawnych.
    Będą Państwo w stanie dokonać alokacji poniesionych w ramach Inwestycji kosztów
    pomiędzy poszczególne zadania, tj. A, B i C.
    W związku z realizacją zadań, tj. rewitalizacji i zagospodarowania terenu w centrum (...)
    oraz modernizacji boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) nie będzie spełniona
    podstawowa przesłanka, która pozwala na odliczenie podatku naliczonego, jaką jest
    związek nabywanych towarów i usług z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwot podatku należnego o
    kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją zadania lit. C oraz
    związanych z modernizacją boiska (z wyłączeniem instalacji fotowoltaicznej) w ramach
    realizacji zadania określonego lit. B.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.