Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-995/14-2/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-05
Teza: Zwolnienie z długu.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu; kredyt; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z 2 października 2014 r. (data wpływu: 6 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 1 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca wraz ze swoją konkubiną nabył lokal mieszkalny. Cena sprzedaży przedmiotowego lokalu ustalona została na kwotę 239 849,06 zł. Zainteresowany i Jego konkubina nabyli przedmiotowy lokal mieszkalny do majątków odrębnych w udziale po 1/2 części – każde z nich.

Środki na zakup przedmiotowej nieruchomości pochodziły w całości z kredytu udzielonego 12 lutego 2008 r. przez bank mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kredyt zaciągnięty został we franku szwajcarskim. Kredytobiorcami są: Wnioskodawca i Jego ówczesna konkubina. Spłata ww. kredytu zabezpieczona została m.in. hipoteką ustanowioną na nieruchomości nabytej przez Wnioskodawcę i Jego konkubinę. Stan zadłużenia na 22 września 2014 r. wynosił 401 351,42 zł (110 071,48 CHF).

Zainteresowany i Jego konkubina podjęli decyzję o rozstaniu. W związku z powyższym, koniecznym stanie się uregulowanie stanu prawnego nieruchomości nabytej w 2008 r. wspólnie przez Wnioskodawcę i Jego konkubinę (łącznie dalej zwani „Stronami”).

Strony postanowiły zawrzeć umowę, treścią której Zainteresowany przeniesie na konkubinę swój udział we własności nieruchomości (nieodpłatne zniesienie współwłasności). Konkubina zobowiąże się wobec Wnioskodawcy do spłaty całości kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego, przy czym zobowiązanie konkubiny polegać będzie na rzeczywistej spłacie wszystkich rat kredytu hipotecznego i podjęciu wszelkich starań celem formalnego przejęcia długu Wnioskodawcy wynikającego z ww. kredytu (przejęcie długu).

Ponadto, Wnioskodawca zauważa, że na 22 września 2014 r. wartość opisanego lokalu mieszkalnego szacuje na około 280 000 zł, a zatem wartość części będącej własnością Wnioskodawcy wynosi 140 000 zł. Jednocześnie stan zadłużenia kredytu hipotecznego wynosi 401 351,42 zł, w tym udział Wnioskodawcy, jako współkredytobiorcy, wynosi 200 675,71 zł.

Oczywistym jest więc, że zadłużenie Wnioskodawcy znacznie przewyższa wartość 1/2 lokalu będącego przedmiotem zabezpieczenia spłaty kredytu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zawarciem umowy pomiędzy stronami, mocą której konkubina zobowiąże się do spłaty w całości kredytu Jej i Wnioskodawcy (przejęcie długu) wraz z przeniesieniem przez Zainteresowanego na konkubinę udziału ½ w prawie własności lokalu mieszkalnego (nieodpłatne zniesienie współwłasności) po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód, a tym samym zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, na podstawie umowy konkubina Wnioskodawcy nabędzie udział w nieruchomości. Nastąpi również przejęcie przez Nią długu Zainteresowanego. W wyniku przejęcia długu Wnioskodawca przestanie być zobowiązany wobec swojego dotychczasowego wierzyciela (banku) do zapłaty określonej kwoty pieniężnej.

Mając na uwadze powyższe, w wyniku przeniesienia przez Wnioskodawcę na rzecz konkubiny udziału w nieruchomości, po stronie konkubiny wystąpi nabycie, a nie odpłatne zbycie i ww. czynność nie będzie stanowiła dla konkubiny źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po stronie Zainteresowanego nie wystąpi zaś odpłatne zbycie, a tym samym nie będzie to stanowiło Jego źródła przychodu. Co istotne, od nabycia nieruchomości minął okres 5-letni.

Odnosząc przedstawione we wniosku zdarzenie na grunt cytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie źródło przychodu z tytułu zawartej umowy. Zainteresowany nie uzyska żadnej korzyści majątkowej kosztem innego podmiotu, gdyż zbywając udział w nieruchomości de facto pozbędzie się również zobowiązania kredytowego. Nie jest to więc źródło przychodu podlegające opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest m.in. – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Cytowane w powyższym przepisie „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin odpłatne zbycie obejmuje zatem szeroki zakres umów. W myśl art. 155 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121) umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży, czy zamiany, lecz ma zastosowanie do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności do całej rzeczy lub udziału.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego w udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości. Drugim współwłaścicielem jest konkubina Wnioskodawcy. Środki przeznaczone na nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego pochodziły z kredytu zabezpieczonego m.in. hipoteką ustanowioną na nieruchomości nabytej przez Wnioskodawcę i Jego konkubinę. Lokal został zakupiony w 2008 r.

Obecnie Wnioskodawca ma zamiar przekazać konkubinie swój udział we własności nieruchomości w zamian za przejęcie przez Nią długu z tytułu kredytu zaciągniętego na nabycie przedmiotowego mieszkania.

Skoro zatem konsekwencją zbycia udziału w nieruchomości będzie przejęcie przez drugiego współwłaściciela całości kredytu hipotecznego zaciągniętego pierwotnie przez oboje współwłaścicieli i zwolnienie Wnioskodawcy z przypadającej na Niego części długu wobec banku, należy uznać, że celem zawartych umów będzie odpłatne zbycie udziału w nieruchomości, natomiast przejęcie w całości kredytu przez drugiego współwłaściciela jest formą odpłatności za przeniesienie własności.

Przechodząc na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy podkreślić, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia.

Mając na uwadze powyższe oraz uregulowania prawne w tym zakresie, należy stwierdzić, że stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Wnioskodawca co prawda prawidłowo wskazał, że na gruncie analizowanej sprawy planowane przejęcie długu przez konkubinę w zamian na przeniesienie prawa do udziału w nieruchomości nie będzie stanowiło źródła przychodu, a w konsekwencji nie doprowadzi do powstania zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, jednakże wnioskowanie poprzedzające ww. reasumpcję zostało obarczone błędem. Nie sposób bowiem zgodzić się z twierdzeniem Zainteresowanego, że po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi odpłatne zbycie, jak również nie uzyska \[On – dopisek tut. Organu\] żadnej korzyści majątkowej kosztem innego podmiotu. Jak wskazano powyżej planowane przeniesienie prawa do udziału w nieruchomości będzie de facto stanowiło odpłatne zbycie tego udziału, zaś przejęcie w całości kredytu przez drugiego współwłaściciela jest niczym innym jak właśnie formą odpłatności za to przeniesienie własności. Zatem Wnioskodawca wyzbędzie się prawa do udziału w nieruchomości w zamian za określone przysporzenie przejawiające się zobowiązaniem konkubiny do spłaty długu, co nastąpi kosztem Jej majątku.

Przedmiotowe zbycie udziału nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko i wyłącznie z uwagi na fakt, że nastąpi ono po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto przedmiotowy lokal, tj. od 2008 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.