Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.489.2025.3.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności
wycofania nieruchomości do majątku prywatnego oraz brak
obowiązku korekty podatku naliczonego w związku z
wycofaniem nieruchomości do majątku prywatnego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
korekta
nieruchomości
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług

    czynności wycofania nieruchomości do majątku prywatnego oraz braku obowiązku
    korekty podatku naliczonego w związku z wycofaniem nieruchomości do majątku
    prywatnego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 4 września 2025 r.
    (data wpływu 4 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani A.A. (dalej: „Wnioskodawczyni”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Polski podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi w podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”).
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „JDG”) pod
    firmą (...). Firma prowadzi działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej praktyki
    lekarskiej i od 1999 r. jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawczyni jest od 26 stycznia 2010 r. czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości – budynku handlowo-usługowego
    położonego w (...) przy ul. (...) – dalej również jako: „nieruchomość”, którą nabyła w 2007
    r. Nieruchomość jest ujmowana w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez
    Wnioskodawczynię JDG.
    Nieruchomość jest obecnie wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni polegającej na prowadzeniu badań klinicznych (98%) oraz
    świadczeniu usług medycznych (2%). Działalność prowadzona na nieruchomości przez
    Wnioskodawczynię jest więc częściowo opodatkowana VAT i częściowo objęta
    zwolnieniem przedmiotowym z podatku VAT (dalej również jako: „VAT”), jako że stanowi
    usługi medyczne.
    Przy nabyciu nieruchomości Wnioskodawczyni nie miała prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zmianami
    (dalej: „ustawa o VAT”).
    Wnioskodawczyni nie ponosiła na nieruchomości wydatków, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej.
    Wnioskodawczyni planuje przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Celem Wnioskodawczyni jest zabezpieczenie
    posiadanego majątku przed ryzykiem związanym z prowadzoną działalnością poprzez
    wycofanie nieruchomości z majątku firmowego i przeniesienie jej do majątku
    prywatnego. Ponadto, Wnioskodawczyni planuje sukcesję pokoleniową, w ramach
    której po przekształceniu działalności w spółkę z o.o. przekaże synowi część lub całość
    udziałów w przekształconej spółce oraz odda synowi zarząd spółką.
    Do wycofania nieruchomości może dojść dzień przed przekształceniem lub też
    wcześniej np. miesiąc przed przekształceniem – Wnioskodawczyni nie podjęła jeszcze
    decyzji w tym zakresie.
    Celem Wnioskodawczyni oraz jej sukcesora jest również dalszy rozwój posiadanej
    działalności gospodarczej. Powstała w wyniku przekształcenia spółka nie wyklucza
    wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek i reinwestować uzyskiwane
    dochody.
    Po wycofaniu nieruchomości z JDG byłaby ona dalej wykorzystywana w prowadzonej
    działalności w zakresie badań naukowych, w tym badań klinicznych. W pierwszej
    kolejności nieruchomość będzie wykorzystywana przez JDG, a następnie – po
    przekształceniu poprzez zawarcie umowy jej najmu lub dzierżawy ze spółką z o.o.
    powstałą w wyniku przekształcenia. Jednocześnie po przekształceniu Spółka nie będzie
    świadczyć usług medycznych.

    Wnioskodawczyni w ramach przyszłej działalności polegającej na wynajmie lub
    dzierżawie może zarówno korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT na gruncie art.
    113 ust. 1, jak i z tego zwolnienia zrezygnować zgodnie z art. 113 ust. 4.
    Zarówno przed, jak i po przeniesieniu nieruchomości do majątku prywatnego
    Wnioskodawczyni pozostanie czynnym podatnikiem VAT. Spółka powstała z
    przekształcenia najpewniej nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, natomiast po
    przekształceniu Wnioskodawczyni może na nowo założyć jednoosobową działalność
    gospodarczą i świadczyć usługi medyczne, więc może ona korzystać ze zwolnienia z VAT
    w tym zakresie.
    W związku z powyższym u Wnioskodawczyni pojawiły się wątpliwości w zakresie
    skutków podatkowych przeniesienia nieruchomości do majątku prywatnego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Na pytanie 1: Kiedy nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych
    prowadzonej przez Panią jednoosobowej działalności gospodarczej, odpowiedziała
    Pani: Wnioskodawca wskazuje, że Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych 31 maja 2007 r.
    Na pytanie 2: Czy ponosiła Pani nakłady na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym? Jeżeli tak, proszę wskazać:
        Czy stanowiły ulepszenia, których wartość początkowa przekraczała 15 000 zł?
        Kiedy miały miejsce te ulepszenia? Proszę wskazać datę oddania nieruchomości po
        dokonanych ulepszeniach od użytkowania.
    Odpowiedziała Pani: Wnioskodawca wskazuje, że nie poniósł nakładów na ulepszenie
    nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Na pytanie 3: Czy w stosunku do ponoszonych wydatków przysługiwało Pani prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, odpowiedziała Pani:
    Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na pytanie 4: Czy późniejszy najem będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT
    niekorzystającą ze zwolnienia, odpowiedziała Pani: W przyszłości nieruchomość będzie
    wynajmowana na cele działalności gospodarczej, przy czym wynajem ten będzie
    zwolniony ze względu na kwotę obrotu, która nie będzie przekraczać 200 000 PLN w ciągu
    roku.

## Pytanie

Czy wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego podlega
    opodatkowaniu VAT i powoduje konieczność korekty podatku naliczonego?
    Pani stanowisko w sprawie
    Czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego
    nie podlega opodatkowaniu VAT i nie powoduje obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawa o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei przez sprzedaż rozumie się

    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).
    Budynki, lokale użytkowe i grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju. Stosownie bowiem do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika (...) - jeżeli
    podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów lub ich części składowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z treścią art. 91 ust. 1 po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego
    zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
    określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie
    art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Z kolei na podstawie art. 91 ust. 2 w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu kolejnych 10 lat w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Ponadto, roczna
    korekta w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów dotyczy
    jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Z kolei w
    przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis art. 91 ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym,
    że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, przez umowę
    najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz. Najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną.
    Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, które polega na oddaniu rzeczy do
    używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu.

    W myśl natomiast art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, przez
    umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i
    pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje
    się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Zarówno najem, jak i dzierżawa wypełniają zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    definicję działalności gospodarczej, jeżeli są wykonywane w sposób ciągły, dla celów
    zarobkowych, bez względu na to, czy najem lub dzierżawa będzie prowadzona w ramach
    działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów
    ustawy o PIT. Najem i dzierżawa stanowią odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Analizując wskazane przepisy prawne oraz przedmiotowy stan faktyczny należy stwierdzić,
    że warunkiem koniecznym dla opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania
    przez podatnika podatku VAT należącego do jego przedsiębiorstwa towaru jest między
    innymi istnienie w momencie nabycia prawa do obniżenia w całości lub w części przez
    podatnika kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nie ma przy tym
    znaczenia czy podatnik ze wspomnianego odliczenia skorzystał.
    Na gruncie przedmiotowego stanu faktycznego należy stwierdzić, że wskazany wymóg nie
    został spełniony. W momencie bowiem nabycia nieruchomości Wnioskodawczyni nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z tytułu nabycia.
    Tym samym uzasadnione jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym
    nieodpłatne przekazanie przez nią nieruchomości do jej majątku prywatnego nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy również zauważyć, że dla opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego
    przekazania przez podatnika podatku VAT należącego do jego przedsiębiorstwa towaru,
    konieczne jest również, aby przekazanie lub zużycie towarów nastąpiło na cele osobiste
    podatnika, jego pracowników, byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia w okolicznościach wskazanych w akapitach
    poprzedzających.
    Tym samym dla opodatkowania VAT przekazania nieruchomości z JDG do majątku
    prywatnego Wnioskodawczyni konieczne byłoby również, aby przekazanie to następowało
    na cele osobiste Wnioskodawczyni.
    Sytuacja ta nie będzie jednak miała miejsca w przedmiotowym stanie faktycznym,
    ponieważ Wnioskodawczyni nie ma zamiaru po wycofaniu do majątku prywatnego
    wykorzystywać nieruchomości na swoje cele osobiste.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni świadczy usługi podlegające opodatkowaniu
    VAT. Czynność wycofania przez Wnioskodawczynię nieruchomości z działalności
    gospodarczej nie spowoduje zmiany przeznaczenia nieruchomości, to znaczy: dalej będą
    one wykorzystywane do działalności opodatkowanej VAT. Po wycofaniu nieruchomości z
    majątku prywatnego będą one w pierwszej kolejności dalej wykorzystywane do
    prowadzonej działalności gospodarczej JDG na podstawie umowy użyczenia, a następnie
    wynajmowane lub wydzierżawiane powstałej z przekształcenia JDG spółce z o.o. Przychody
    z najmu lub dzierżawy będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Również więc na gruncie powyższego należy uznać, że czynność wycofania do majątku
    prywatnego nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana również do dokonania korekty VAT należnego o
    kwotę podatku naliczonego.

    Okres korekty przewidziany w ustawie o VAT dla nieruchomości wynosi 10 lat, licząc od
    roku, w którym została ona oddana do użytkowania.
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta i zarazem oddana do użytkowania przez
    Wnioskodawczynię w 2007 r. Tym samym okres korekty przewidziany dla przedmiotowej
    nieruchomości upłynął.
    Należy również zauważyć, że wycofanie nieruchomości z majątku firmowego nie wiąże się
    ze zmianą w sposobie wykorzystania przedmiotowej nieruchomości, w szczególności
    poprzez przeznaczenie jej na cele osobiste Wnioskodawczyni, co mogłoby się wiązać z
    koniecznością dokonania korekty po jej stronie.
    Oddanie w najem nieruchomości nie doprowadzi też do utraty statusu podatnika VAT
    przez Wnioskodawczynię, a więc po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego i
    kontynuowaniu wynajmu, Wnioskodawczyni nadal będzie prowadziła działalność
    opodatkowaną VAT.
    Zdanie Wnioskodawczyni potwierdzają również interpretacje indywidualne wydawane w
    podobnych sprawach:
      a) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 listopada
        2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4-3.4012.558.2024.2.IG:
        „W konsekwencji, wbrew Państwa twierdzeniom należy stwierdzić, że nie
        przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
        wyżej wskazanych nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych. Zatem
        wycofanie ww. Nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych z Państwa
        majątku i nieodpłatne przekazanie do majątku osobistego Wspólników, nie będzie
        spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.
        Tym samym, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku VAT z tytułu
        nieodpłatnego przekazania własności wskazanych we wniosku Nieruchomości
        zabudowanych i niezabudowanych na rzecz Wspólników, bowiem czynność ta nie
        będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT”.
      b) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia
        2024 r., 0113-KDIPT1-1.4012.133.2024.5.AK:
        „Wskazać należy, iż w odniesieniu do nieruchomości, które zamierza Pan wycofać z
        majątku firmy do majątku osobistego z zamiarem ich dalszego wynajmowania, nie
        będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie nastąpi tutaj bowiem
        dostawa towaru na Pana cele osobiste. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, po
        wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego będą one wykorzystywane
        wyłącznie na cele najmu na rzecz podmiotów trzecich, na cele prowadzenia przez
        nich działalności gospodarczej. Co za tym idzie czynność wycofania nieruchomości z
        majątku firmy do majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług. Zatem w związku z wycofaniem z majątku firmy
        nieruchomości stanowiących środki trwałe Pana przedsiębiorstwa i przekazaniem
        ich do majątku prywatnego - w celu wynajmu prywatnego opodatkowanego
        podatkiem od towarów i usług, nie będzie miał Pan obowiązku dokonania korekty
        odliczonego podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy”.
      c) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 lipca 2024
        r., 0112-KDIL3.4012.333.2024.3.MC:
        „W roku (...) Wnioskodawca zawarł umowę deweloperską na lokal użytkowy na
        terenie (...) celem jego wynajmu. Z tytułu otrzymanych faktur zaliczkowych od
        dewelopera Wnioskodawca odliczył podatek VAT, gdyż nabycie przyszłej
        nieruchomości ma służyć dalszemu wynajmu nieruchomości. Mając więc na
        względzie powołane przepisy prawa wskazać należy, że w przedstawionej sytuacji
        przejście lokalu do majątku prywatnego w związku z likwidacją działalności, w celu

        jego dalszego wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności
        opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu
        dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, pomimo tego, że od nabycia
        tego lokalu odliczyła Pani podatek VAT. W opisanej sytuacji nie nastąpi bowiem
        przeniesienie nieruchomości na cele osobiste, tylko lokal będzie w dalszym ciągu
        wykorzystywany w sposób ciągły do wykonywania czynności opodatkowanych
        podatkiem VAT. Zatem, w analizowanym przypadku nie nastąpi zmiana
        przeznaczenia wycofanego z działalności gospodarczej składnika majątku.
        Wyłączony składnik majątku będzie wynajmowany, czyli wykorzystywany do
        czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji, do opisanej sytuacji
        nie będą miały zastosowania przepisy art. 91 ustawy i tym samym, najem wycofanej
        z działalności gospodarczej nieruchomości, nie spowoduje powstania obowiązku
        dokonania korekty podatku naliczonego, który Pani odliczyła przy zakupie lokalu.
        Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że
        likwidacja Pani działalności gospodarczej (wykreślenie z CEIDG) - w sytuacji gdy nie
        nastąpi zmiana przeznaczenia lokalu będącego przedmiotem wniosku - nie
        spowoduje utraty statusu podatnika VAT, a w konsekwencji konieczności zwrotu
        podatku VAT z tytułu odliczonego podatku naliczonego z faktur zaliczkowych
        wystawionych przez dewelopera z tytułu zawartej umowy z deweloperskiej”.
      d) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 lipca 2024
        r., 0114-KDIP1-1.4012.369.2024.1.MM:
        „Jak wskazano we wniosku nieruchomości po ich wycofaniu z Pana jednoosobowej
        działalności gospodarczej będą przez Pana odpłatnie udostępniane (najem lokali
        użytkowych na rzecz podmiotów trzecich) i w dalszym ciągu wykorzystywane do
        czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (w ramach
        usługi najmu będzie Pan działać w charakterze czynnego podatnika VAT). Zatem
        skoro nieruchomości po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do
        majątku prywatnego nie będą wykorzystywane do zaspokajania Pana potrzeb
        osobistych, czynność wycofania do majątku prywatnego tych nieruchomości nie
        będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7
        ust. 2 ustawy. Zatem, nieruchomości (sześć lokali użytkowych) nadal będą przez
        Pana wykorzystywane do działalności gospodarczej - do czynności
        opodatkowanych. Tym samym, nie nastąpi w tym przypadku zmiana przeznaczenia
        nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty. W konsekwencji,
        wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości w odniesieniu do których
        przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT i przeznaczenie do
        działalności w zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku korekty podatku
        naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na nieruchomości na podstawie
        art. 91 ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...)
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r.
    str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i
    tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Firma
    prowadzi działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej. Jest Pani
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest Pani właścicielem nieruchomości –
    budynku handlowo-usługowego. Nieruchomość jest ujmowana w ewidencji środków
    trwałych prowadzonej przez Panią JDG. Nieruchomość jest obecnie wykorzystywana w
    Pani działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu badań klinicznych (98%) oraz
    świadczeniu usług medycznych (2%). Działalność prowadzona na nieruchomości przez
    Panią jest więc częściowo opodatkowana VAT i częściowo objęta zwolnieniem
    przedmiotowym z podatku VAT. Przy nabyciu nieruchomości nie miała Pani prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nie ponosiła Pani na
    nieruchomości wydatków, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które
    stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej. Nie przysługiwało Pani prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Planuje Pani
    przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Pani celem jest zabezpieczenie posiadanego majątku przed ryzykiem
    związanym z prowadzoną działalnością poprzez wycofanie nieruchomości z majątku

    firmowego i przeniesienie jej do majątku prywatnego. Ponadto, planuje Pani sukcesję
    pokoleniową, w ramach której po przekształceniu działalności w spółkę z o.o. przekaże
    Pani synowi część lub całość udziałów w przekształconej spółce oraz odda synowi zarząd
    spółką. Do wycofania nieruchomości może dojść dzień przed przekształceniem lub też
    wcześniej np. miesiąc przed przekształceniem – nie podjęła Pani jeszcze decyzji w tym
    zakresie. Po wycofaniu nieruchomości z JDG byłaby ona dalej wykorzystywana w
    prowadzonej działalności w zakresie badań naukowych, w tym badań klinicznych. W
    pierwszej kolejności nieruchomość będzie wykorzystywana przez JDG, a następnie – po
    przekształceniu poprzez zawarcie umowy jej najmu lub dzierżawy ze spółką z o.o.
    powstałą w wyniku przekształcenia. Jednocześnie po przekształceniu Spółka nie będzie
    świadczyć usług medycznych. Zarówno przed, jak i po przeniesieniu nieruchomości do
    majątku prywatnego, pozostanie Pani czynnym podatnikiem VAT.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wycofanie nieruchomości z działalności
    gospodarczej do majątku prywatnego podlega opodatkowaniu VAT i powoduje
    konieczność korekty podatku naliczonego.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że czynność wycofania do
    majątku prywatnego wskazanej w opisie sprawy nieruchomości wykorzystywanej w
    jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ w analizowanej sprawie
    nie nastąpi dostawa towarów (nieruchomości) na Pani cele osobiste.
    Jak wskazano we wniosku, po wycofaniu nieruchomości z JDG byłaby ona dalej
    wykorzystywana w prowadzonej działalności w zakresie badań naukowych, w tym badań
    klinicznych. W pierwszej kolejności nieruchomość będzie wykorzystywana przez JDG, a
    następnie – po przekształceniu poprzez zawarcie umowy jej najmu lub dzierżawy ze
    spółką z o.o. powstałą w wyniku przekształcenia.
    Zatem skoro nieruchomość po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego nie będzie wykorzystywana do zaspokajania Pani potrzeb osobistych,
    czynność wycofania do majątku prywatnego tej nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko w powyższym zakresie uznałem za prawidłowe.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które

    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
      korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie
    pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa
    do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz jest zobowiązany do dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany
    przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Jednocześnie ww. przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych
    składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników
    majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę
    dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie, tj. dla nieruchomości
    przez 10 lat.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem nieruchomości – budynku handlowo-
    usługowego. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych 31 maja
    2007 r. Nieruchomość jest obecnie wykorzystywana w Pani działalności gospodarczej. Przy
    nabyciu nieruchomości nie miała Pani prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Ponadto nie ponosiła Pani nakładów na ulepszenie
    nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i w związku z tym nie
    przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od ponoszonych nakładów. Po wycofaniu nieruchomości z JDG byłaby ona
    dalej wykorzystywana w prowadzonej działalności. W pierwszej kolejności nieruchomość
    będzie wykorzystywana przez JDG, a następnie – po przekształceniu poprzez zawarcie

    umowy jej najmu lub dzierżawy ze spółką z o.o. powstałą w wyniku przekształcenia, przy
    czym wynajem ten będzie zwolniony ze względu na kwotę obrotu, która nie będzie
    przekraczać 200 000 PLN w ciągu roku.
    Z powyższego opisu wynika, że planowane wycofanie z majątku Pani firmy nieruchomości
    nastąpi po upływie 10-letniego okresu korekty. Tym samym, nie będzie Pani miała
    obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, z uwagi na upływ okresu korekty, o
    którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko w zakresie braku obowiązku korekty podatku naliczonego w
    związku z wycofaniem nieruchomości do majątku prywatnego należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał ze zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.