Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.199.2024.5.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Koszty uzyskania przychodów w działalności nierejestrowanej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność niezarobkowa; koszt; przychód-przychody z innych źródeł
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1ba; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 3 grudnia 2024 r. (wpływ 3 grudnia 2024 r.) oraz pismem z 16
    stycznia 2025 r. (wpływ 27 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność w ramach działalności nierejestrowanej zgodnie z art.
    5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców. Przychody osiągane z tej
    działalności nie przekraczają 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w żadnym
    miesiącu, co spełnia warunki określone w przepisach dla tego rodzaju działalności.
    W ramach tej działalności Wnioskodawca wykonuje:
        zajęcia gry na instrumencie (flet, fortepian),
        zajęcia umuzykalniające dla dzieci i młodzieży,
        koncerty i audycje umuzykalniające, organizowane zarówno w przestrzeniach
        publicznych, jak i na zamówienie prywatnych instytucji kulturalnych.
    Wnioskodawca równolegle prowadzi zajęcia muzyczne w szkołach na podstawie umów o
    pracę (częściowy wymiar etatu) oraz innych zleceń. Działalność nierejestrowana jest
    prowadzona poza zakresem obowiązków wynikających z tych umów. Wnioskodawca
    planuje kontynuować prowadzenie działalności nierejestrowanej, w tym organizowanie i
    wykonywanie koncertów oraz audycji umuzykalniających, jak również kontynuować naukę
    gry na instrumencie i prowadzenie zajęć umuzykalniających.
    Działalność ta będzie w dalszym ciągu prowadzona w formie nierejestrowanej, z
    zachowaniem limitów przychodów określonych w ustawie Prawo przedsiębiorców.
    Wnioskodawca zamierza również dokonać zakupu instrumentu muzycznego, który będzie
    wykorzystywany wyłącznie w ramach tej działalności, i chce uznać ten wydatek za koszt
    uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wnioskodawca będzie ponosić odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i
    wykonanie czynności w zakresie prowadzonej działalności nierejestrowanej, takich jak
    zajęcia muzyczne, koncerty czy audycje umuzykalniające.
    Wnioskodawca będzie ponosić ryzyko gospodarcze, ponieważ działalność nierejestrowana
    nie gwarantuje stałych przychodów, a ewentualne koszty (np. materiały edukacyjne,
    instrumenty) ponosi na własne ryzyko.
    Wnioskodawca planuje prowadzić działalność nierejestrowaną samodzielnie i nie będzie
    zatrudniać osób trzecich.
    W okresie ostatnich 60 miesięcy Wnioskodawca nie prowadził zarejestrowanej działalności
    gospodarczej.
    Działalność nierejestrowana będzie prowadzona samodzielnie, bez wspólników.
    Zakup instrumentu udokumentowany będzie fakturą imienną.
    Jako nauczyciel instrumentu, a także muzyk wykonujący koncerty edukacyjne,
    Wnioskodawca wykorzystuje instrument bez przerwy, zarówno do nauczania, jak i grania
    przed widownią. Ponad to w zajęciach umuzykalniających dla najmłodszych również
    zawiera elementy edukacyjne związane z różnymi instrumentami, ale przede wszystkim z
    fletem, który jest głównym instrumentem Wnioskodawcy.

    Pani działalność nierejestrowana nie wymaga uzyskania koncesji, licencji ani pozwoleń,
    ponieważ obejmuje świadczenie usług edukacyjnych (nauka gry na instrumencie, zajęcia
    umuzykalniające) i artystycznych (koncerty, audycje muzyczne), które nie są objęte takimi
    wymogami.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w ramach działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 6
    marca 2018 r.- Prawo przedsiębiorców, Wnioskodawca może legalnie prowadzić zajęcia
    gry na instrumencie, zajęcia umuzykalniające, koncerty oraz audycje umuzykalniające,
    jeśli przychody Wnioskodawcy z tej działalności nie przekraczają 50% minimalnego
    wynagrodzenia w żadnym miesiącu?
    2. Czy przychody z działalności nierejestrowanej w opisanym zakresie powinny być
    zaliczone do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz czy koszty poniesione w związku z zakupem
    instrumentu muzycznego mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie z
    art. 22 ust. 1 tej ustawy?”
    3. Czy zakup instrumentu muzycznego, który będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach
    działalności nierejestrowanej, może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu
    zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym obniżyć podstawę opodatkowania?
    4. Czy świadczone przez Panią usługi edukacyjne (nauka gry na instrumencie, koncerty i
    zajęcia umuzykalniające) korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 27 lub pkt 29 ustawy o VAT?”
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania 1, 2 i 3 w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Na pytanie nr 4 w zakresie podatku od
    towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    1. W odniesieniu do pytania dotyczącego prowadzenia działalności nierejestrowanej:
    Wnioskodawca uważa, że prowadzenie działalności nierejestrowanej, która obejmuje
    organizowanie zajęć gry na instrumencie, zajęć umuzykalniających oraz organizowanie
    koncertów i audycji umuzykalniających, jest zgodne z przepisami prawa, ponieważ
    przychody z tej działalności nie przekraczają 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za
    pracę w żadnym miesiącu. Działalność ta nie wymaga rejestracji, a jej prowadzenie jest
    zgodne z art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
    2. W odniesieniu do pytania dotyczącego odliczenia kosztów zakupu instrumentu
    muzycznego:
    Wnioskodawca uważa, że zakup instrumentu muzycznego, który będzie wykorzystywany
    wyłącznie do celów związanych z działalnością nierejestrowaną, może zostać uznany za
    koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Uznanie tego zakupu za koszt uzyskania przychodu
    pozwoli obniżyć podstawę opodatkowania, co jest zgodne z przepisami dotyczącymi
    kosztów uzyskania przychodu.
    Przychody z działalności nierejestrowanej należy zaliczyć do źródła przychodów „inne
    źródła” zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.
    Koszty związane z zakupem instrumentu muzycznego, mogą być uznane za koszty
    uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ są ponoszone w
    celu osiągnięcia przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody,
      z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa określa źródła przychodów, jednym z których – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww.
    ustawy – są „inne źródła”.
    Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Stosownie do art. 20 ust. 1ba cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się
      również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z
      dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 236):
      Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną,
      której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75%
      kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10
      października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz.
      2207 oraz z 2023 r. poz. 1667), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie
      wykonywała działalności gospodarczej.
    W myśl natomiast ww. przepisu w jego literalnym odczytaniu obowiązującym do 30
    czerwca 2023 r.
      Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną,
      której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 50%
      kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10
      października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2020 r. poz.
      2207), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności
      gospodarczej.
    Na podstawie art. 5 ust. 6 ww. ustawy:
      Przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby
      nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
      udzielonych bonifikat i skont.
    Art. 20 ust. 1bb stanowi:

      W razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy
      z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając
      od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
      Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust.
      4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - poczynając od dnia
      następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu,
      uzyskuje przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów podatkowych, przychody osiągane z działalności, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kwalifikowane do przychodów z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
    Dopiero w razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1
    ustawy Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia
    wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli
    wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy Prawo
    przedsiębiorców - poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił
    bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody z działalności gospodarczej.
    Ponadto, stosowanie art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców to prawo, a nie
    obowiązek potencjalnego przedsiębiorcy – osoba wykonująca działalność może w każdej
    chwili złożyć wniosek o wpis do CEiDG, wchodząc w reżim obowiązujący zarejestrowanych
    przedsiębiorców (art. 5 ust. 2).
    Działalność określona w art. 5 ust. 1 stanowi tzw. działalność nierejestrową.
    Należy zauważyć, że przepis art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych odsyła wprost do zapisu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Z kolei art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wymienia warunki uznania działalności
    za działalność nierejestrową, nie wskazując innych ograniczeń, czy wyłączeń.
    Tak więc w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców działalność będzie uznana za
    działalność nierejestrową, jeśli będzie wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód
    należny z tej działalności nie przekroczy w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego
    wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i która
    w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że prowadzi Pani nieewidencjonowaną
    działalność. W ramach tej działalności wykonuje Pani zajęcia gry na instrumencie (flet,
    fortepian), zajęcia umuzykalniające dla dzieci i młodzieży, koncerty i audycje
    umuzykalniające, organizowane zarówno w przestrzeniach publicznych, jak i na
    zamówienie prywatnych instytucji kulturalnych.

    Jak wskazała Pani wprost w opisie okoliczności faktycznych - spełnia Pani wszystkie
    warunki określane w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Zatem spełnia Pani
    warunki do prowadzenia działalności nierejestrowej zawarte w ustawie Prawo
    przedsiębiorców.
    Zamierza Pani dokonać zakupu instrumentu muzycznego, który będzie wykorzystywany
    wyłącznie w ramach tej działalności.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie rzeczywiście poniesione przez podatnika,
    racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest
    osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów.
    Należy podkreślić, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany
    wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt
    uzyskania przychodu – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-
    skutkowym z przychodem lub możliwością powstania przychodu.
    Podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych
    przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy, pod
    warunkiem że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania
    przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Aby dany koszt
    mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi ponadto zostać prawidłowo
    udokumentowany.
    Jak już wskazano powyżej, przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do
    kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między
    poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem
    źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga
    zatem dokonania indywidualnej analizy.
    Podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentną korzyść
    podatkową, ponieważ ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na podatniku
    spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu. Ma on obowiązek nie tylko udokumentować, że wydatek został poniesiony
    (prawidłowo zarachowany), ale wykazać także, że poniesiony został w celu osiągnięcia
    przychodu.
    Mając powyższe na względzie, w przypadku, gdy – jak Pani wskazała – prowadzone przez
    Panią czynności będą wykonywane na zasadach tzw. „działalności nierejestrowej”,
    osiągnięte z tych czynności przychody należne może Pani zaliczyć do źródła przychodów, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    związku z prowadzoną działalnością nierejestrową będzie Pani mogła przy obliczaniu
    dochodu odliczyć koszty, które poniosła ściśle w związku z wykonywaną działalnością
    nierejestrową, tj. zakup instrumentu muzycznego.
    Pani stanowisko jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.