Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.140.2025.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art.
43 ust. 1 pkt 36 usługi najmu pokoju na rzecz osoby fizycznej.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele mieszkalne
parafia
prawa-brak prawa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 usługi najmu pokoju na
    rzecz osoby fizycznej. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 maja 2025 r. (wpływ 6 maja 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (Parafia) jest Kościelną Osobą Prawną. Parafia jest zarejestrowana jako
    podatnik VAT czynny.
    W ramach prowadzonej działalności Parafia jako Wynajmujący zawiera z Najemcami
    umowy najmu. Wynajmujący oświadcza, że jest właścicielem nieruchomości na terenie
    której znajduje się plebania Wynajmującego (Obiekt). Parafia dokonuje wynajmu we
    własnym imieniu i na własny rachunek.
    Wynajmujący oddaje Najemcy w najem pokój i łazienkę, zwany dalej Pokojem, znajdujący
    się na drugim piętrze (poddaszu) Obiektu, o sumarycznej powierzchni 30,0 metrów
    kwadratowych. Najemca oświadcza, że zapoznał się i w pełni akceptuje stan techniczny
    Pokoju.
    Pokój, o którym mowa we wniosku jest wynajmowany na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, ale może się zdarzyć najem pokoju
    mieszkalnego na rzecz osoby prowadzącej działalność gospodarczą lub osoby prawnej.
    Najemca oświadcza, że Pokój będzie przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe. Pokój
    jest lokalem o charakterze mieszkalnym. Najemca realizuje w wynajmowanym Pokoju
    własne cele mieszkaniowe.
    Najemcy nie wolno bez zgody wynajmującego zmienić przeznaczenia Pokoju. Najemca
    może podnajmować oraz użyczać Pokój osobom trzecim jedynie za pisemną zgodą
    Wynajmującego. Umowa zostaje zawarta na czas określony od października do czerwca.
    Umowa może zostać wypowiedziana w przypadkach przewidzianych przez przepisy prawa
    powszechnie obowiązującego. Najemca zobowiązany jest do uzyskania pisemnej zgody
    Wynajmującego na przebudowę oraz ulepszenie Pokoju. Po zakończeniu najmu Najemca
    zobowiązany jest zwrócić Pokój wraz z wyposażeniem w stanie niepogorszonym ponad
    normalne zużycie. Najemca jest uprawniony do korzystania z Pokoju, z łazienki wraz z
    ubikacją oraz z przestrzeni wspólnej w ramach Obiektu. Najemca zobowiązuje się płacić
    Wynajmującemu czynsz z tytułu najmu Pokoju w wysokości określonej w umowie z góry w
    terminie do 10 dnia danego miesiąca. Najemca będzie ponosił koszty opłat związanych z
    używaniem Pokoju, Łazienki i Przestrzeni Wspólnej, zwanych dalej Opłatami
    Eksploatacyjnymi, wyszczególnionych w umowie. Opłaty Eksploatacyjne obejmują
    dostarczanie i zużycie wody oraz odprowadzanie ścieków, dostawę i zużycie energii
    elektrycznej, ogrzewanie gazowe. Opłata Eksploatacyjna za dostarczanie i zużycie wody
    oraz odprowadzanie ścieków będzie obliczana ryczałtowo poprzez przyjęcie zużycia wody
    przez Najemcę w ilości określonej w umowie oraz stawek stosowanych przez dostawcę.

    Opłata Eksploatacyjna za dostawę i zużycie energii elektrycznej oraz opłata eksploatacyjna
    za ogrzewanie gazowe obliczana będzie według wzoru określonego w umowie najmu
    Opłaty Eksploatacyjne będą rozliczane na podstawie refaktur wystawianych przez
    Wynajmującego, z terminem płatności 10 dni od dnia wystawienia refaktury. Najemca
    przez okres wakacyjny, tj. od 1 lipca do 30 września każdego roku, zobowiązuje się do
    opuszczenia i opróżnienia Pokoju oraz innych pomieszczeń, z których korzysta, przy
    jednoczesnym utrzymaniu niniejszej umowy w mocy. W tym okresie czynsz najmu
    zostanie obniżony do kwoty wskazanej w umowie. Najemca nie będzie zobowiązany do
    uiszczania Opłat Eksploatacyjnych. Wynajmujący ma prawo udostępniania Pokoju w
    miejsce Najemcy osobom trzecim. Najemca ma prawo do pozostawienia swoich rzeczy w
    piwnicy Obiektu.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Usługi wynajmu pokoju są sklasyfikowane jako Usługi związane z zakwaterowaniem i
      Usługi gastronomiczne sekcja I PKWiU dział 55 ponieważ:
        Parafia wynajmuje na terenie Plebani pokoje z dostępem do wspólnej kuchni oraz
        do wspólnej łazienki, tylko w niektórych pokojach jest indywidualna łazienka. Pokoje
        zamieszkiwane są przez pojedyncze osoby. Pokoje wynajmowane są na okresy
        określone w umowie. Okresy najmu są okresami średnioterminowymi i nie
        przekraczają roku. Usługi najmu świadczone są dla studentów i osób pracujących
        oraz pozostałych osób. Korzystający nie meldują się tam na pobyt stały i nie traktują
        miejsca pobytu jako głównego miejsca zamieszkania. Dla wyżej wymienionych usług
        przypisuje kod PKWiU 55.90.19.0 jako Pozostałe usługi związane z
        zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowane.
    2. Wniosek dotyczy 1 zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego bieżącej usługi najmu
      na rzecz osoby fizycznej.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym usługa najmu może korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Towarami na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ().
    Czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w przypadku jej
    wykonywana przez podmiot o statusie podatnika w rozumieniu ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Umowa najmu jest cywilnoprawnym stosunkiem łączącym wynajmującego i najemcę i
    uregulowana została w art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz
    do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
    wynajmującemu umówiony czynsz.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie
    usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i co do zasady podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi w
    zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na
    rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz.
    2224 oraz z 2022 r poz. 807 i 1561).
    Stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy o VAT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 tej
    ustawy, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy
    o VAT.
    Z treści ww. przepisu wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest łączne
    spełnienie następujących przesłanek:
    1. wynajmowana lub wydzierżawiana nieruchomość (lub części nieruchomości) musi mieć
      charakter mieszkalny;
    2. wynajem lub dzierżawa musi być dokonywana na własny rachunek;
    3. mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zgodnie z linią interpretacyjną organów podatkowych (m.in. Pismo z (...) Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (...) ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta, m.in.
    świadczenie usług wynajmu nieruchomości (lub jej części) o charakterze mieszkalnym na
    cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal
    mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy. Przy czym przepis nie uzależnia
    zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę,
    jak i podmiotu nabywającego tę usługę. Nie odnosi się również do czasu wynajmowania
    nieruchomości oraz klasyfikacji statystycznych.
    Parafia jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    Parafia wynajmuje część nieruchomości (Pokoje). Wynajmowana nieruchomość (Pokój) ma
    charakter mieszkaniowy. Najem jest dokonywany na własny rachunek Parafii. Najemcami
    Pokoi są osoby fizyczne. Z umowy najmu wynika, że umowy zawierane są na czas
    określony od października do końca czerwca. Na mocy postanowień umowy Najemca
    oświadcza, że Pokój będzie przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe. Najemcy nie
    wolno bez zgody wynajmującego zmienić przeznaczenia Pokoju.
    Biorąc po uwagę treść przedstawionych przepisów w rozpatrywanym opisanym stanie
    faktycznym usługa wynajmu przez Parafię Pokoju dla osoby fizycznej, z przeznaczeniem
    wyłącznie na cele mieszkaniowe tego Najemcy, będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą na strony – zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług usługa najmu wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i jako czynność odpłatna,
    świadczona za wynagrodzeniem, wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 1 ustawy, tj. jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów
    lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. W ramach prowadzonej działalności zawierają Państwo z Najemcami umowy najmu.
    Przedmiotem najmu jest Pokój. Pokój mieści się w budynku Plebanii Wynajmującego.
    Najemca jest uprawniony do korzystania z Pokoju, z łazienki wraz z ubikacją oraz
    przestrzeni wspólnej w ramach Obiektu.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy świadczona usługa najmu na rzecz osoby
    fizycznej może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób
    jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu
    statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790 i 1114, 1463 i 1693).
    Z powołanego wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym

    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal
    mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy).
    W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
      świadczenie usługi na własny rachunek,
      charakter mieszkalny nieruchomości,
      mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
    W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono Usługi związane z zakwaterowaniem
    sklasyfikowane w PKWiU 55.
    Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację z art.
    135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.).
    Przepis powyższy stanowi, że:
      Państwa członkowskie zwalniają od podatku dzierżawę i wynajem nieruchomości.
    Stosownie do art. 135 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Zwolnienie przewidziane w ust. 1 lit. l) nie obejmuje:
        a) świadczenia usług zakwaterowania określonych w prawie krajowym państw
          członkowskich, w sektorze hotelarskim lub w sektorach o podobnym
          charakterze, włącznie z zapewnianiem miejsc na obozach wakacyjnych lub na
          terenach przystosowanych do biwakowania;
        b) wynajmu miejsc parkingowych dla pojazdów;
        c) wynajmu trwale zainstalowanego wyposażenia i urządzeń;
        d) wynajmu sejfów.
      Państwa członkowskie mogą przewidzieć dodatkowe wyłączenia dotyczące zakresu
      stosowania zwolnienia przewidzianego w ust. 1 lit. l).
    Zaznaczyć należy, że krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania
    usługi najmu pod warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem najmu będzie Pokój i łazienka wraz z
    ubikacją wraz z dostępem do przestrzeni wspólnej w ramach Obiektu na rzecz osoby
    fizycznej na czas określony w umowie. Dokonują Państwo wynajmu we własnym imieniu i
    na własny rachunek. Pokój jest lokalem o charakterze mieszkalnym, a Najemca oświadcza,
    że Pokój będzie przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe i tylko takie cele będzie w
    nim realizował. Pokój jest wynajmowany na rzecz osoby fizycznej. Co istotne wskazali
    Państwo, że świadczone przez Państwa usługi najmu są sklasyfikowane w grupowaniu
    PKWiU 55.90.19.0. Pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej
    niesklasyfikowane.

    Należy zaznaczyć, że usługi sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 55.90.19.0., stanowią
    usługi wymienione w pozycji 47 załącznika nr 3 do ustawy, do których zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, nie ma zastosowania.
    Odnosząc się zatem do kwestii budzącej Państwa wątpliwości należy stwierdzić, że w
    niniejszej sprawie dla świadczonej przez Państwa usługi najmu na rzecz osoby fizycznej,
    sklasyfikowanej zgodnie z PKWiU 55.90.19.0, przepisy ustawy oraz rozporządzeń
    wykonawczych wydanych do tej ustawy nie przewidują zwolnienia, a zatem usługa ta jest
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, bez prawa do zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    36 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że w przedstawionym stanie faktycznym, usługa najmu nie
    może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W niniejszej interpretacji udzieliłem odpowiedzi w zakresie zadanego pytania. Inne
    kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności rozliczenia opłat eksploatacyjnych.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji należy wskazać, że została ona
    wydana w indywidualnej sprawie, w której indywidualnie oceniano stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe i stanowisko wnioskodawcy. Powołana interpretacja nie stanowi
    źródła prawa i tutejszy organ nie jest nią związany.
    Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o wysokości
    stawki podatku VAT dla świadczonych przez Państwa usług najmu Pokoi na rzecz osób
    fizycznych. W tym zakresie mogą Państwo – na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z
    art. 42a ustawy – wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie
    wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby

    opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.