Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.353.2025.1.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Ustalenie, czy przychody podatkowe oraz koszty uzyskania
przychodu powstające w związku z rozliczeniem IRS stanowią
odpowiednio przychody o charakterze odsetkowym oraz
koszty finansowania dłużnego.
Słowa kluczowe: finansowanie-finansowanie dłużne
instrumenty-pochodne instrumenty finansowe
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt bankowy
przychód-powstanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Pojęcie kosztów finansowania
dłużnego-Wydatki uznawane za koszty finansowania
dłużnego
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Pojęcie przychodów o
charakterze odsetkowym
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 13
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,
    czy przychody podatkowe oraz koszty uzyskania przychodu powstające w związku z
    rozliczeniem IRS stanowią odpowiednio przychody o charakterze odsetkowym oraz koszty
    finansowania dłużnego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przedmiotem przeważającej działalności
    Spółki jest wynajem oraz zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w dniu (...) 2019 roku Spółka wraz z
    powiązaną spółką A. sp. z o.o. zawarły z B. (dalej: „Bank”) umowę kredytową (dalej:
    „Umowa Kredytu”), na mocy której Spółka zaciągnęła kredyt („Kredyt”) denominowany w
    euro, mający na celu finansowanie zakupu nieruchomości położonych w C., D. oraz w E.
    Pomiędzy Wnioskodawcą a Bankiem nie występują powiązania, o których mowa w art. 11a
    Ustawy o CIT.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy Kredytu, oprocentowanie Kredytu ustalane jest jako
    suma dwóch składników: stawki referencyjnej EURIBOR obowiązującej dla danego okresu
    odsetkowego oraz marży określonej w Umowie Kredytu (dalej: „Oprocentowanie”). W
    rezultacie całkowita wysokość Oprocentowania jest zmienna i zależy od poziomu
    rynkowego wskaźnika EURIBOR powiększonego o stałą marżę Banku.
    Na mocy postanowień Umowy Kredytu Spółka została zobowiązana do zabezpieczenia
    ryzyka zmienności Oprocentowania poprzez zawarcie z Bankiem umowy hedgingowej,
    która miała:

      a) zostać zawarta z pierwotnym kredytodawcom (Bankiem) jako bankiem
        zabezpieczającym,
      b) mieć okres obowiązywania nie krótszy niż okres obowiązywania Umowy Kredytu,
      c) mieć terminy rozliczeń pokrywające się z terminami płatności odsetek,
      d) być oparta na umowie ramowej ISDA oraz w pozostałym zakresie mieć formę i treść
        zadowalającą dla agenta.
    Zgodnie z Umową kredytu umowa hedgingowa jest rozumiana jako każda umowa
    ramowa, potwierdzenie, transakcja, harmonogram lub inna umowa zawarta lub która ma
    zostać zawarta przez Spółkę w celu zabezpieczenia odsetek należnych na mocy Umowy
    Kredytu z Bankiem (dalej: „Umowa Hedgingowa”).
    W związku z powyższym Spółka zawarła z Bankiem Umowę Hedgingową, na mocy której
    dochodzi pomiędzy Spółką a Bankiem do rozliczania instrumentu pochodnego typu SWAP,
    którego celem jest zabezpieczenie ryzyka zmienności Oprocentowania odsetek płaconych
    przez Spółkę na mocy Umowy Kredytu (dalej: „Instrument SWAP” lub „IRS”). Instrument
    SWAP zabezpiecza 100% wartości nominalnej kapitału kredytu. Umowa Hedgingowa
    została zawarta dzień po zawarciu Umowy Kredytu i obowiązuje przez cały okres trwania
    Umowy Kredytu, a jej terminy rozliczeń pokrywają się z terminami płatności odsetek
    wynikających z Kredytu.
    Ponadto, jak wynika z postanowień Umowy Kredytu, dla Instrumentu SWAP nie
    zastosowano mechanizmu „zero floor”, zgodnie z którym w przypadku gdy stawka
    EURIBOR jest mniejsza niż 0%, to wówczas przyjmuje się, że wynosi ona 0%. Ograniczenie
    minimalnej stopy EURIBOR do zera dla kalkulacji wysokości wyniku Instrumentu SWAP nie
    jest zatem stosowane, co oznacza, że Spółka korzysta z faktycznych wyników IRS,
    niezależnie od tego, czy stawka EURIBOR jest dodatnia, czy ujemna.
    Zgodnie z zasadami rozliczeń Instrumentu SWAP, Spółka jest zobowiązana do uiszczania
    na rzecz Banku pełnej kwoty odsetek naliczanych według ustalonego Oprocentowania
    (zmiennego). W przypadku, gdy stawka EURIBOR przekroczy poziom zabezpieczony w
    Umowie Hedgingowej, Bank wypłaca Spółce kwotę stanowiącą różnicę między aktualną
    stopą a poziomem zabezpieczonym, co powoduje powstanie przychodu podatkowego po
    stronie Spółki. Natomiast gdy stopa EURIBOR jest niższa od zabezpieczonego poziomu,
    Spółka zobowiązana jest do zapłaty na rzecz Banku różnicy, co stanowi koszt uzyskania
    przychodu Spółki.
    Instrument SWAP pełni zatem funkcję ekonomicznego narzędzia korygującego wysokość
    odsetek należnych z tytułu Umowy Kredytu, zabezpieczając Spółkę przed ryzykiem
    zmienności stóp procentowych oraz wpływając na kształtowanie rzeczywistych kosztów
    finansowania zewnętrznego.
    Pytania
    1. Czy przychody podatkowe i koszty uzyskania przychodu powstające w związku
      rozliczeniem IRS, stanowią dla Wnioskodawcy, odpowiednio:
      a) przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT,
      b) koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT,
    a w konsekwencji - czy przychody podatkowe i koszty uzyskania przychodu generowane
    w związku ze stosowaniem przez Spółkę Instrumentu SWAP, podlegają uwzględnieniu
    przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3
    Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przychody podatkowe i koszty uzyskania przychodu powstające w związku z rozliczeniem
    IRS, stanowią dla Wnioskodawcy, odpowiednio:

      a) przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT,
      b) koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT,
    a w konsekwencji - przychody podatkowe i koszty uzyskania przychodów generowane w
    związku ze stosowaniem przez Spółkę Instrumentu SWAP, podlegają uwzględnieniu przy
    ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3 Ustawy o
    CIT.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze
    wskazanych kwot:
    1) kwotę 3 000 000 zł, albo
    2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 3 Ustawy o
    CIT, rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego,
    podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym,
    przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające
    opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
    W celu prawidłowego ustalenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego należy
    uwzględnić łączne koszty finansowania dłużnego, które zostały zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów w danym okresie, w tym amortyzację związaną z kosztami
    finansowania, oraz jednocześnie uwzględnić przychody o charakterze odsetkowym
    uzyskane w tym samym okresie. Oznacza to, że punktem odniesienia dla ustalenia
    limitowania tych kosztów jest rzeczywista relacja między kosztami pozyskania kapitału a
    uzyskanym z tego tytułu dochodem. Warto podkreślić, że celem tej regulacji nie jest
    całkowite wyłączenie kosztów finansowania, lecz ograniczenie ich nadwyżki, co z kolei jest
    zgodne z zasadą przeciwdziałania nadmiernemu zadłużeniu się podmiotów
    gospodarczych w celach optymalizacyjnych.
    Z kolei w myśl art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie
    się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od
    podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w
    szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową
    raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty
    zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

    Natomiast przez przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 15c ust. 13 Ustawy
    o CIT, rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, a także
    inne przychody ekonomicznie równoważne odsetkom, odpowiadające kosztom
    finansowania dłużnego.
    Intencją ustawodawcy było zatem objęcie regulacją art. 15c Ustawy o CIT szerokiego
    spektrum kosztów i przychodów, których wspólną cechą jest funkcjonalne powiązanie z
    finansowaniem dłużnym. Ustawodawca nie ogranicza się do formalistycznej klasyfikacji
    księgowej, lecz sięga do istoty ekonomicznej analizowanych transakcji. Takie podejście nie
    tylko znajduje uzasadnienie w realiach praktyki gospodarczej, ale także koresponduje z
    Dyrektywą ATAD, której przepisy były bezpośrednią inspiracją dla omawianego
    mechanizmu limitowania.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 Dyrektywy ATAD, pojęcie „kosztów finansowania zewnętrznego”
    obejmuje zarówno klasyczne odsetki, jak i wszystkie inne koszty ekonomicznie
    równoważne odsetkom, niezależnie od ich źródła i formy prawnej. W katalogu takich
    kosztów wskazano m.in. opłaty gwarancyjne, koszty zabezpieczenia, odsetki od
    instrumentów pochodnych czy różnice kursowe związane z obsługą długu. Jest to zatem
    definicja celowo szeroka, bazująca na funkcjonalnym podejściu, które pozwala objąć
    regulacją nie tylko bezpośrednie koszty kredytowania, ale również te, które występują jako
    pochodna lub zabezpieczenie zobowiązania finansowego.
    Zarówno Ustawa o CIT, jak i Dyrektywa ATAD, posługują się językiem wskazującym na
    potrzebę każdorazowej oceny ekonomicznego sensu danego kosztu - nie zaś jego formy
    prawnej. Kluczowa staje się tutaj zasada rzeczywistego charakteru transakcji (substance
    over form), w myśl której do kosztów finansowania dłużnego należy zaliczać wszelkie
    wydatki pozostające w funkcjonalnym związku z uzyskaniem kapitału i jego obsługą.
    Odnosząc powyższe rozważania do zagadnienia będącego przedmiotem niniejszego
    wniosku, należy zwrócić uwagę, że w przypadku pochodnych instrumentów finansowych
    dotyczących zabezpieczenia określonego poziomu oprocentowania (m.in. instrumenty
    SWAP dotyczące stopy procentowej) mogą one mieć zasadniczo charakter spekulacyjny (tj.
    z nastawieniem na osiągnięcie zysku wynikającym ze zmian oprocentowania w krótkim
    okresie) lub zabezpieczenia przed ryzykiem zmiennego oprocentowania zobowiązań
    pożyczkowych i kredytowych. W tym drugim przypadku instrumenty te są często
    zawierane równolegle z umowami kredytowymi i mają charakter wysoce
    zindywidualizowany - ich nominał, okres obowiązywania oraz indeks referencyjny
    odpowiadają warunkom konkretnego kredytu. Ich zasadniczą funkcją jest stabilizacja
    kosztów finansowania poprzez eliminację ryzyka zmienności stóp procentowych.
    A zatem z ekonomicznego punktu widzenia rozliczenia wynikające z instrumentów typu
    SWAP zabezpieczających zmienne oprocentowanie w umowach kredytowych i
    pożyczkowych mają charakter zbliżony do odsetek - stanowią bowiem wydatek, który
    odpowiada kosztowi pozyskania finansowania. Taki sposób postrzegania tych wydatków
    znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacjach indywidualnych z dnia 1
    października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.414.2024.1.SP, 0114-KDIP2-
    2.4010.410.2024.1.PK oraz 0114-KDIP2-2.4010.433.2024.1.AP) oraz z dnia 28 kwietnia 2023
    r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.88.2023.1.SP) organ ten jednoznacznie wskazał, że rozliczenia
    z tytułu instrumentów interest rate swap zawartych w celu ograniczenia ryzyka stopy
    procentowej należy traktować jako koszty finansowania dłużnego, podlegające
    limitowaniu zgodnie z art. 15c Ustawy CIT.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych z dnia 3
    października 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.445.2024.1.AW) oraz z 16 sierpnia 2018 r.
    (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.273.2018.1.AM), w których organ interpretacyjny uznał, że
    transakcje dotyczące rozliczenia instrumentów cross-currency interestrate swap oraz
    interestrate cap, zawierane w celu zabezpieczenia zobowiązań kredytowych, spełniają
    kryteria kosztów finansowania dłużnego określone w art. 15c ust. 12 Ustawy CIT.

    Mając na względzie powyższe, zasadnym jest uznanie, że wszelkie wydatki wynikające z
    realizacji instrumentów SWAP dotyczących zabezpieczenia zmienności stopy procentowej
    - o ile są one funkcjonalnie i ekonomicznie powiązane z obsługą kredytu (tj. służą
    zabezpieczeniu zmienności oprocentowania kredytu) - powinny być kwalifikowane jako
    koszty finansowania dłużnego. Z kolei biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. 15c ust. 13
    Ustawy o CIT przez przychody o charakterze odsetkowym rozumie się m.in. przychody
    równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego, to
    przychody wynikające z realizacji ww. instrumentów powinny stanowić przychody o
    charakterze odsetkowym w myśl przytoczonej regulacji.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, Spółka dokonuje rozliczeń z tytułu Umowy Hedgingowej w związku z zawartą
    Umową Kredytu, które są funkcjonalnie i ekonomicznie związane z Kredytem i
    jednocześnie nie mają charakteru spekulacyjnego. Z tego względu ponoszone przez nią w
    wyniku rozliczenia transakcji IRS koszty uzyskania przychodów stanowią koszty
    finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT. Analogicznie
    uzyskiwane przez nią w wyniku rozliczenia transakcji IRS przychody podatkowe stanowią
    przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychody podatkowe i koszty
    uzyskania przychodów generowane w związku ze stosowaniem przez Spółkę Instrumentu
    SWAP, podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego
    w rozumieniu art. 15c ust. 3 Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „updop”),
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 updop:
      Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów
      uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka
      kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
      1) kwotę 3 000 000 zł albo
      2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [ (P – Po) – (K – Am – Kfd)] x 30%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym,
      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
      ustępu,

      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
      Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z niniejszego ustępu.
    Na podstawie art. 15c ust. 3 updop:
      Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką
      poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do
      kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez
      podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o
      charakterze odsetkowym.
    Zgodnie z art. 15 ust. 12 ww. ustawy:
      Przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane
      z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków
      finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym
      skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości
      niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej,
      kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia
      zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na
      rzecz kogo zostały one poniesione.
    Stosownie do art. 15c ust. 13 ustawy o CIT:
      Przez przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek,
      w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie
      odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
    Państwa wątpliwości budzi m.in. kwestia ustalenia czy płacone na rzecz Banku określone
    kwoty pieniędzy w związku z rozliczeniem IRS stanowią koszt finansowania dłużnego w
    rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT.
    Na wstępie należy wskazać, że wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów, o którym
    mowa w art. 15c ustawy o CIT dotyczy kosztów finansowania dłużnego. Nie jest przy tym
    istotne na rzecz kogo koszty te zostały poniesione. W szczególności nowa regulacja nie
    uzależnia jej stosowania od tego, czy udzielającym finansowania jest podmiot powiązany z
    podatnikiem (bezpośrednio lub pośrednio).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r.
    ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (dalej: „dyrektywa ATAD”), która stworzyła podstawy do wprowadzenia w ustawie o CIT
    przepisów ograniczających koszty finansowania dłużnego:
      „koszty finansowania zewnętrznego” oznaczają wydatki z tytułu odsetek od
      wszystkich form zadłużenia, inne koszty ekonomicznie równoważne odsetkom i
      wydatki poniesione w związku z pozyskiwaniem finansowania, zgodnie z definicją w
      prawie krajowym, w tym - choć nie tylko - płatności w ramach pożyczek
      partycypacyjnych, odsetki kalkulacyjne z tytułu takich instrumentów jak obligacje
      zamienne i obligacje zerokuponowe, kwoty w ramach alternatywnych uzgodnień
      dotyczących finansowania, takich jak finansowanie typu islamskiego, element
      odsetkowy finansowania w przypadku płatności z tytułu leasingu finansowego,
      odsetki skapitalizowane ujęte w wartości bilansowej danego składnika aktywów, lub
      amortyzacja skapitalizowanych odsetek, kwoty określane przez odniesienie do
      zwrotu z finansowania w ramach zasad dotyczących ustalania cen transferowych, w
      stosownych przypadkach, kwoty odsetek nominalnych w ramach instrumentów

      pochodnych lub uzgodnień dotyczących zabezpieczenia związanych z finansowaniem
      zewnętrznym, z którego korzysta dany podmiot, określone zyski i straty z tytułu
      różnic kursowych wynikające z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z
      pozyskiwaniem finansowania, opłaty gwarancyjne związane z uzgodnieniami
      dotyczącymi finansowania, opłaty związane z uzgodnieniami i podobne koszty
      związane z zaciąganiem pożyczek.
    Treść art. 15c ust. 12 updop wskazuje, że katalog kosztów ujętych w definicji „kosztów
    finansowania dłużnego” ma charakter przykładowy (nie enumeratywny), o czym świadczy
    użycie przez ustawodawcę sformułowań „wszelkiego rodzaju koszty” oraz „w
    szczególności”. Nie ma zatem wątpliwości, że definicja kosztów finansowania dłużnego
    została nakreślona zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w
    dyrektywie bardzo szeroko. Każdorazowo o tym, czy dany koszt stanowi „koszt
    finansowania dłużnego” decydować będzie, czy jest to „koszt związany z uzyskaniem
    środków finansowych i z korzystaniem z nich”.
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    zaciągnęli Państwo wraz z podmiotem powiązanym kredyt denominowany w walucie
    Euro, przeznaczony na zakup nieruchomości. Bank od którego uzyskali Państwo kredyt nie
    jest podmiotem powiązanym. Zgodnie z postanowieniami kredytowymi zobowiązali się
    Państwo do zabezpieczenia ryzyka zmienności oprocentowania kredytu poprzez zawarcie
    z Bankiem umowy hedgingowej. W związku z zawartą z Bankiem umową hedgingową,
    między Państwem a Bankiem dochodzi do rozliczania instrumentu pochodnego typu
    SWAP (IRS), którego celem jest zabezpieczenie ryzyka zmienności Oprocentowania
    odsetek płaconych przez Spółkę na mocy Umowy Kredytu. IRS zabezpiecza 100% wartości
    nominalnej kapitału kredytu. Umowa Hedgingowa została zawarta dzień po zawarciu
    Umowy Kredytu i obowiązuje przez cały okres trwania Umowy Kredytu, a jej terminy
    rozliczeń pokrywają się z terminami płatności odsetek wynikających z Kredytu. Zgodnie z
    zasadami rozliczeń IRS, Spółka jest zobowiązana do uiszczania na rzecz Banku pełnej
    kwoty odsetek naliczanych według ustalonego Oprocentowania (zmiennego). Jeśli stawka
    EURIBOR przekroczy poziom zabezpieczony w Umowie Hedgingowej, Bank wypłaca Spółce
    kwotę stanowiącą różnicę między aktualną stopą a poziomem zabezpieczonym, co
    powoduje powstanie przychodu podatkowego po stronie Spółki. Natomiast gdy stopa
    EURIBOR jest niższa od zabezpieczonego poziomu, Spółka zobowiązana jest do zapłaty na
    rzecz Banku różnicy, co stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki. IRS pełni funkcję
    ekonomicznego narzędzia korygującego wysokość odsetek należnych z tytułu Umowy
    Kredytu, zabezpieczając Spółkę przed ryzykiem zmienności stóp procentowych oraz
    wpływając na kształtowanie rzeczywistych kosztów finansowania zewnętrznego.
    Z opisu sprawy wynika, że zapłacone przez Państwa środki na rzecz Banku, związane z
    rozliczeniem IRS w sytuacji, gdy stopa EURIBOR jest niższa od zabezpieczonego poziomu
    są zabezpieczeniem uzyskanych przez Państwa środków finansowych od Banku, a zatem
    stanowią one koszt finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości budzi także kwestia ustalenia czy środki pieniężne otrzymane przez
    Spółkę od Banku z tytułu rozliczenia Instrumentu SWAP stanowią dla Spółki przychody o
    charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT i tym samym czy
    podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w
    rozumieniu art. 15c ust. 3 updop.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w
    tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń,
    zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W świetle art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,

      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Z kolei, wskazane w art. 15c ust. 13 ustawy o CIT, przychody o charakterze odsetkowym to
    przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody
    równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
    Zawarta przez Państwa umowa zabezpieczenia ryzyka zmienności oprocentowania
    odsetek płaconych na mocy umowy kredytu stanowi transakcję na instrumentach
    pochodnych. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji
    pochodnych instrumentów finansowych, a jedynie odwołuje się do definicji tego pojęcia
    zawartej w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi.
    Na podstawie art. 4a pkt 22 ustawy o CIT,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.),
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
      inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,
      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
      są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
      rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne,

      o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      j) uprawnienia do emisji.
    Zabezpieczenie ryzyka zmienności oprocentowania przy użyciu Instrumentu SWAP (IRS), o
    którym mowa we wniosku, to pochodny instrument finansowy związany z
    zabezpieczeniem 100% wartości nominalnej kapitału kredytu zaciągniętego w Banku.
    Środki otrzymane od banku z tytułu realizacji Instrumentu SWAP stanowią zatem
    przychód związany z rozliczeniem zawartych przez Państwa z Bankiem transakcji
    zabezpieczenia ryzyka zmienności Oprocentowania odsetek płaconych na mocy Umowy
    Kredytu, a nie przychód za finansowanie innego podmiotu (czy przychód za
    przekazywanie środków finansowych innemu podmiotowi). Z tej przyczyny opisane we
    wniosku wynagrodzenie po Państwa stronie nie stanowi przychodu o charakterze
    odsetkowym, o którym mowa w art. 15c ust. 13 ustawy o CIT.
    Tym samym nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że środki otrzymane przez
    Spółkę od Banku z tytułu realizacji Instrumentu SWAP stanowią przychody o charakterze
    odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT, a tym samym podlegają
    uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art.
    15 ust. 3 ustawy o CIT.
    Środki otrzymane przez Spółkę od Banku z tytułu realizacji Instrumentu SWAP stanowią
    dla Państwa przychód rozliczany na zasadach ogólnych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
        czy koszty uzyskania przychodów wynikające z rozliczenia Instrumentu SWAP
        stanowią koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT i
        podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego
        w rozumieniu art. 15c ust. 3 Ustawy o CIT – jest prawidłowe,
        czy przychody podatkowe otrzymane przez Państwa od Banku w związku z
        rozliczeniem Instrumentu SWAP stanowią przychody o charakterze odsetkowym w
        rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT i podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu
        nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3 Ustawy o CIT
        – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
        oraz
        zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania
        interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.