Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1329/10/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-21
Teza: częstotliwość otwarcia automatu bezobsługowego na monety w celu dokonania inwentaryzacji kasety automatu
Słowa kluczowe: automat; ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010r. (data wpływu 23 czerwca 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 sierpnia 2010r. (data wpływu 10 sierpnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia częstotliwości otwarcia automatu bezobsługowego na monety i dokonywania inwentaryzacji kasety automatu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia częstotliwości otwarcia automatu bezobsługowego na monety i dokonywania inwentaryzacji kasety automatu. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 sierpnia 2010r. (data wpływu 10 sierpnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 lipca 2010r. znak: IBPP4/443-923/10/EJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie m.in. świadczenia na rzecz osób fizycznych usług doładowywania baterii w urządzeniach mobilnych np. telefony komórkowe, odtwarzacze mp3 i mp4, palmtopy itp., przy pomocy automatów wrzutowych na monety, sklasyfikowaną według Polskiej Klasyfikacji Działalności 2007 jako działalność samoobsługowych maszyn na monety kod klasyfikacji PKD: 9609Z, podklasa 9609.13 – usługi samoobsługowych maszyn na monety, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Wnioskodawca zamierza zakupić automaty wrzutowe do świadczenia usług doładowywania baterii w urządzeniach mobilnych np. telefony komórkowe, odtwarzanie mp3 i mp4, palmtopy, itp. Klienci (osoby fizyczne) sami będą dokonywali doładowań urządzeń poprzez podpięcie urządzenia do odpowiedniej końcówki zasilającej oraz wrzuceniu do automatu odpowiedniej kwoty pieniężnej tytułem należności za usługę.

Usługi będą wykonywane bez dozoru Wnioskodawcy. Obsługa automatów będzie się odbywać poprzez okresowy odbiór środków pieniężnych z kasety gotówkowej poszczególnych automatów, przegląd techniczny automatów oraz obsługę panelu LCD znajdującego się na urządzeniach służącego do emisji reklam. Automaty, które zamierza zakupić Wnioskodawca nie posiadają aparatury do rejestracji realizowanych na rzecz klientów usług – doładowań. Posiadają jedynie niekasowalne liczniki o pojemności 0-9999 jednostek, które rejestrują wrzucany do automatu bilon. Przyjmowane od klientów środki pieniężne przechowywane będą przez automat w specjalnej kasecie znajdującej się wewnątrz urządzenia. Kasetę można otworzyć po otwarciu automatu wrzutowego.

Wnioskodawca lub upoważniony przez niego pracownik będzie dokonywał okresowo otwarcia urządzenia. Następnie sporządzany będzie protokół inwentaryzacji kasety. Protokół inwentaryzacji kasety automatu zawierał będzie następujące elementy pozwalające identyfikować zdarzenie gospodarcze – inwentaryzację automatu doładowującego (kasety):

*   miejscowość, datę i godzinę sporządzenia,
*   numer kolejny protokołu,
*   numer automatu doładowującego (kasety),
*   dane osoby (osób) sporządzającej protokół,
*   kwotę gotówki znajdującą się w kasecie w złotych,
*   kwotę gotówki znajdującą się w kasecie w walutach obcych a będących w obiegu (np. euro),
*   inne przedmioty (np. krążki blaszane, guziki) wrzucone do urządzenia,
*   łączną sumę przychodów do zaewidencjonowania w złotych brutto,
*   łączną sumę przychodów do zaewidencjonowania w walutach obcych brutto,
*   podpis (podpisy) osoby (osób) sporządzających protokół inwentaryzacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Z jaką częstotliwością należy dokonywać otwarcia automatu oraz dokonania inwentaryzacji kasety automatu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 108 ust. 3 UVAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Ewidencja prowadzona dla celów VAT dokumentuje kwotę uzyskanego obrotu.

Zatem bezspornym pozostaje fakt, iż obrót uzyskiwany przy pomocy automatów wrzutowych musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w prowadzanej przez Wnioskodawcę ewidencji sprzedaży.

Wnioskodawca będzie rozliczał się miesięcznie z podatku VAT a moment powstania obowiązku podatkowego przy tego typu usługach należy rozpoznać w terminie wykonania usługi. Dlatego też należy uznać, iż na gruncie podatku VAT wykonane w danym miesiącu usługi, Wnioskodawca może ewidencjonować w oparciu o zapisy protokołu inwentaryzacji kasety głównej danego automatu przy każdorazowym otwarciu kasety przynajmniej raz w miesiącu na koniec danego miesiąca. Dzięki temu podatek należny z tytułu wykonania usług przez Wnioskodawcę zostanie obliczony we właściwej wysokości za każdy miesiąc prowadzenia działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosowanie do przepisu art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwoty podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Ewidencja prowadzona dla celów VAT dokumentuje kwotę uzyskanego obrotu.

W myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Przepisy ustawy o VAT nie narzucają określonej formy prowadzenia ewidencji. Istotne jest wyłącznie to, aby zawierała ona wszystkie te elementy, które wymienione zostały powyżej, a także inne dane, które są niezbędne do prawidłowego wypełnienia deklaracji VAT. Ustawodawca nie określił wymogów co do formy prowadzenia ewidencji, dlatego też, każdy z podatników sam powinien wybrać taki sposób jej prowadzenia, który ułatwi terminowe i rzetelne sporządzenie deklaracji podatkowej na podstawie zgromadzonych w ewidencjach danych. Ewidencja sprzedaży – która ma pozwolić na prawidłowe wyliczenie kwot podatku należnego w danym okresie rozliczeniowym powinna być prowadzona przede wszystkim chronologicznie, zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego. Musi ona zawierać kwoty sprzedaży netto z podziałem na stawki podatkowe oraz kwoty podatku należnego od tej sprzedaży – także z podziałem według stawek podatkowych. W ewidencji sprzedaży podatnik winien ujmować całą dokonywaną sprzedaż, wynikającą zarówno z faktur sprzedaży, jak i tę, która nie została udokumentowana fakturami VAT.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza zakupić automaty wrzutowe do świadczenia usług doładowywania baterii w urządzeniach mobilnych np. telefony komórkowe, odtwarzanie mp3 i mp4, palmtopy, itp. klienci (osoby fizyczne) sami będą dokonywali doładowań urządzeń poprzez podpięcie urządzenia do odpowiedniej końcówki zasilającej oraz wrzuceniu do automatu odpowiedniej kwoty pieniężnej tytułem należności za usługę. Usługi będą wykonywane bez dozoru Wnioskodawcy. Obsługa automatów będzie się odbywać poprzez okresowy odbiór środków pieniężnych z kasety gotówkowej poszczególnych automatów, przegląd techniczny automatów oraz obsługę panelu LCD znajdującego się na urządzeniach służącego do emisji reklam. Automaty, które zamierza zakupić Wnioskodawca nie posiadają aparatury do rejestracji realizowanych na rzecz klientów usług – doładowań. Posiadają jedynie niekasowalne liczniki o pojemności 0-9999 jednostek, które rejestrują wrzucany do automatu bilon. Przyjmowane od klientów środki pieniężne przechowywane będą przez automat w specjalnej kasecie znajdującej się wewnątrz urządzenia. Kasetę można otworzyć po otwarciu automatu wrzutowego. Wnioskodawca lub upoważniony przez niego pracownik będzie dokonywał okresowo otwarcia urządzenia. Następnie sporządzany będzie protokół inwentaryzacji kasety. Protokół inwentaryzacji kasety automatu zawierał będzie następujące elementy pozwalające identyfikować zdarzenie gospodarcze – inwentaryzację automatu doładowującego (kasety):

*   miejscowość, datę i godzinę sporządzenia,
*   numer kolejny protokołu,
*   numer automatu doładowującego (kasety),
*   dane osoby (osób) sporządzającej protokół,
*   kwotę gotówki znajdującą się w kasecie w złotych,
*   kwotę gotówki znajdującą się w kasecie w walutach obcych a będących w obiegu (np. euro),
*   inne przedmioty (np. krążki blaszane, guziki) wrzucone do urządzenia,
*   łączną sumę przychodów do zaewidencjonowania w złotych brutto,
*   łączną sumę przychodów do zaewidencjonowania w walutach obcych brutto,
*   podpis (podpisy) osoby (osób) sporządzających protokół inwentaryzacji.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, z jaką częstotliwością powinien dokonywać otwarcia automatu i inwentaryzacji jego kasety.

Dla ustalenia z jaką częstotliwością Wnioskodawca winien dokonywać inwentaryzacji zawartości kasety pieniężnej należy odwołać się właśnie do wyżej zacytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślenia wymaga, iż na Wnioskodawcy ciąży obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu świadczenia usług w deklaracjach VAT-7 składanych za poszczególne okresy rozliczeniowe, w których powstał obowiązek podatkowy z tytułu tych czynności.

Obliczenie i zadeklarowanie zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy następuje na podstawie ewidencji podatkowej. Cytowany wyżej art. 109 ust. 3 ustawy nakłada na podatników bezwzględny obowiązek ewidencjonowania zdarzeń mających znaczenie dla wymiaru podatku.

W omawianej sprawie bezspornym pozostaje fakt, iż obrót, jaki będzie uzyskiwanym przy pomocy automatów wrzutowych na monety musi zostać ujawniony w prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji oraz deklaracji podatkowej za okres w którym powstał obowiązek podatkowy.

W oparciu o przedstawiony wyżej stan prawny stwierdzić należy, że Wnioskodawca wykonane w danym miesiącu usługi może ewidencjonować w oparciu o zapisy protokołu inwentaryzacji kasety gotówkowej danego automatu po każdorazowym otwarciu kasety przynajmniej raz w miesiącu na koniec danego miesiąca, bowiem ustawodawca nie wskazał w przepisach prawa normy, która wprowadzałaby taki zakaz. Protokolarne zliczenie zawartości kasety urządzenia obsługiwanego przez klienta można uznać za zliczenie utargu np. dziennego, tygodniowego lub miesięcznego. Ponieważ usługa zostanie wykonana po wrzuceniu monety przez klienta, zatem obowiązek podatkowy z tytułu wykonywania przedmiotowych usług powstanie w momencie wykonania usługi. Podatek należny z tytułu wykonania usług przez Wnioskodawcę zostanie obliczony za każdy miesiąc prowadzenia działalności.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, iż Wnioskodawca winien dokonywać inwentaryzacji kasety gotówkowej automatu wrzutowego nie rzadziej niż raz w miesiącu (po zakończeniu sprzedaży w ostatnim dniu danego miesiąca), a ustaloną na jego podstawie wartość sprzedaży oraz kwotę podatku należnego winien ujawnić w prowadzonej ewidencji.

Tak więc należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż wykonane w danym miesiącu usługi mogą być ewidencjonowane w oparciu o zapisy protokołu inwentaryzacji kasety gotówkowej danego automatu po każdym otwarciu kasety przynajmniej raz w miesiącu na koniec każdego miesiąca.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, przy spełnieniu ww. warunków, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.