Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.246.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem oraz wypłaty
zwrotu środków.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    4 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych, w związku z zawarciem ugody z bankiem i wypłatą kwoty z tego tytułu.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 2 czerwca i 1 lipca 2025 r.
    (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A
      ul. (...)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B.B
      ul. (...)
    3. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      C.B
      ul. (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

SKUTKI PODATKOWE UGODY DOTYCZĄCEJ KREDYTU FRANKOWEGO
    W dniu (...) 2008 r., wraz z przyszłymi teściami B.B i C.B jako kredytobiorcy, zawarli
    Państwo z Z. Oddział w Polsce (działającym też pod marką Y, poprzednikiem prawnym Z z
    siedzibą w (...)) umowę o kredyt hipoteczny nr (...). Bank udzielił kredytobiorcy kredytu w
    kwocie, na cel i na warunkach określonych w umowie, zaś kredytobiorca zobowiązał się do
    korzystania z kredytu na warunkach określonych w umowie i „Regulaminie” oraz zwrotu
    kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami, opłatami, prowizjami i innymi kosztami
    w terminach spłaty. W umowie tej bank zobowiązał się oddać do dyspozycji kredytobiorcy
    kwotę w wysokości 239.671 złotych. W treści umowy widnieje zapis: kredyt jest
    indeksowany do waluty obcej CHF, kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu mieszkalnego
    na rynku pierwotnym, modernizację. Kwota modernizacji wynosiła 3000 zł, a lokal
    mieszkalny kosztował 236.671 zł. Okres kredytowania wynosi 360 miesięcy, a przedmiot
    finansowania stanowi odrębna własność lokalu w V, ul. A1 nr lokalu 1, numer działki 1.
    Kredyt oprocentowany jest według zmiennej stopy procentowej, która na dzień
    sporządzenia umowy wynosiła 4,56833 % w stosunku rocznym. Zmienna stopa
    procentowa ustalona jako suma stopy referencyjnej LIBOR 3M (CHF) oraz stałej marży
    banku 1,8 p.p. Jako zabezpieczenie spłaty kredytu wraz z odsetkami i innymi
    należnościami wynikającymi z umowy ustanawia się następujące zabezpieczenia: pierwszą
    hipotekę kaucyjną do kwoty 479 342,00 zł na zabezpieczenie spłaty kredytu, cesję praw na
    rzecz banku z polisy ubezpieczenia ww. nieruchomości od ognia i innych zdarzeń
    losowych, przy czym kwota ubezpieczenia jest doliczana osobno do raty kredytu w kwocie
    20 zł.
    W 2010 r. w rocznym zeznaniu podatkowym wraz z małżonką Pan A.A złożył wniosek o
    zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (remont)
    poniesionych od dnia 1 maja 2004 r. i otrzymał zwrot kwoty 505,64 zł z faktur VAT za
    położenie glazury, terakoty, podłogi, sanitariatów i malowania ścian w kredytowanej
    nieruchomości.
    Od 2012 r. do 2017 r. Pan A.A prowadził działalność gospodarczą w zakresie (...).
    Działalność ta została zarejestrowana pod adresem kredytowanej nieruchomości, ale
    faktycznie nigdy nie była tam wykonywana. Pozostali kredytobiorcy również nie prowadzili
    działalności gospodarczej. Kredytowana nieruchomość była przeznaczona i została
    faktycznie wykorzystana wyłącznie na cele mieszkaniowe Pana A.A oraz ówczesnej

    konkubiny, następnie żony – córki C.B i B.B. Zarówno C.B, jak i B.B nie zamieszkują
    kredytowanej nieruchomości oraz nie są ujęci w akcie notarialnym. W akcie notarialnym
    jest wpisany tylko Pan A.A. Od momentu zaciągnięcia kredytu do chwili obecnej Pan A.A.
    spłaca kredyt bez udziału pozostałych kredytobiorców, którzy przystąpili do kredytu tylko i
    wyłącznie w celu podniesienia zdolności kredytowej, ponieważ sam nie otrzymałby
    kredytu hipotecznego, a przyszła żona nie była w tym czasie nigdzie zatrudniona.
    W dniu (...) 2018 r. wraz ze wszystkimi kredytobiorcami zakwestionowali Państwo umowę z
    bankiem i złożyli sprawę do Sądu Okręgowego w (...) przeciwko bankowi. Wyrokiem z dnia
    (...) 2024 r. sąd ustalił nieważność umowy oraz zasądził od pozwanego Z z siedzibą w (...)
    na rzecz powoda A.A. kwotę 47.076,18 złotych, wraz z liczonymi od tej kwoty odsetkami
    ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia (...) 2023 r. do dnia zapłaty. Ponadto sąd
    ustalił, iż w dacie zawarcia umowy kredytu Pan A.A. nie prowadził działalności
    gospodarczej i ma status konsumenta. Sąd stwierdził również, że „...kredytowana
    nieruchomość została nabyta na moje potrzeby mieszkaniowe oraz mojej przyszłej żony.
    Rozpoczęcie działalności gospodarczej nastąpiło dopiero kilka lat po zawarciu umowy
    kredytowej. Niezależnie nawet od tego, zakres faktycznego związku nieruchomości z
    działalnością, sprowadzający się do zarejestrowania działalności pod adresem
    zamieszkania (praktyka typowa dla drobnych przedsiębiorców – osób fizycznych), w
    sytuacji gdy faktycznie działalność nie była tam wykonywana, oceniony być musi jako
    nawet nie drugorzędny, ale wręcz znikomy i pomijalny w zestawieniu z podstawowym,
    nieprzerwanym, zdecydowanie dominującym, mieszkaniowym, zatem ściśle
    konsumenckim sposobem korzystania z nieruchomości (i celem kredytu)”.
    Od wydanego wyroku sądowego bank wniósł apelację. Sprawę zarejestrowano w Sądzie
    Apelacyjnym w (...) dnia (...) 2025 r. Natomiast (...) 2025 r. bank wystosował pismo – ugodę
    do wszystkich kredytobiorców z propozycją przekształcenia kredytu CHF w kredyt PLN.
    Kredyt rozliczony będzie tak, jakby od początku był kredytem złotowym, z zaliczeniem
    dotychczasowych wpłat na poczet spłaty rat kredytu. Według banku aktualne saldo
    zadłużenia na dzień 7 kwietnia 2025 r. to 64 307,23 CHF. Ugoda ma dotyczyć umorzenia
    kwoty 298 826,25 PLN, po przeliczeniu wg średniego kursu NBP oraz zwrotu na rzecz
    wszystkich kredytobiorców 88 620,50 PLN. Są to kwoty szacunkowe i nie stanowią
    rzeczywistego zadłużenia, jednak tę propozycję banku należy traktować jako początkową,
    bazową do negocjacji. Mediacja może odbyć się w Sądzie Polubownym przy KNF lub w
    sądzie powszechnym w trakcje trwającej sprawy. Rozważają Państwo opcję ugody, jednak
    ryzyko podatkowe jest dla Państwa niezmiernie istotne, zwłaszcza, że kredytobiorcy B.B. i
    C.B. są emerytami.
    Obecnie kapitał kredytu jest nadpłacony w kwocie ok. 114 000 zł. We wrześniu 2025 r. Pan
    A.A. zaciągnął wraz z żoną kolejny kredyt hipoteczny w złotówkach na zakup domu na
    rynku pierwotnym. W rocznym zeznaniu podatkowym Pan A.A przekracza drugi próg
    podatkowy i rozlicza się wspólnie z żoną. Pan A.A. oraz pozostali kredytobiorcy kredytu
    frankowego nie korzystali do tej pory z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Jedynym jakimkolwiek odliczeniem było
    wspomniane wyżej odliczenie z faktur VAT za położenie glazury, terakoty, podłogi,
    sanitariatów i malowanie ścian w nieruchomości zakupionej z kredytu frankowego.
    Nieruchomość zakupiona na kredyt frankowy może być w przyszłości wynajęta.
    Uzupełnienie wniosku
    Bank, z którym była zawarta umowa był podmiotem, którego działalność podlegała
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Bank w czasie zawarcia umowy, tj. w 2008 r. (Z – Y) nie podlegał nadzorowi Komisji
    Nadzoru Finansowego. Natomiast w (...) r. po przejęciu (...)% udziałów przez Q i
    przekształceniu Y w bank krajowy, instytucja ta zaczęła podlegać bezpośredniemu
    nadzorowi KNF oraz objęta została gwarancjami Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

    Odpowiadają Państwo solidarnie za spłatę kredytu, z tym, że comiesięcznych, regularnych
    opłat dokonuje sam Pan A.A. Pozostali kredytobiorcy przystąpili do kredytu w celu
    podniesienia zdolności kredytowej Pana A.A. Wszystko jest opłacane regularnie, ale z
    pewnością gdyby Pan A.A. przestał spłacać kredyt, to pozostali kredytobiorcy zostaliby
    pociągnięci do odpowiedzialności i odpowiedzialność nie byłaby dzielona.
    Jedyne co otrzymali Państwo na piśmie od banku, to propozycja przekształcenia kredytu
    CHF w kredyt PLN. Nie posiadają Państwo bardzo szczegółowych informacji dotyczących
    kwoty umorzenia i zwrotu, ponieważ nie przystąpili Państwo jeszcze do mediacji.
    Propozycję przygotowano w oparciu o aktualne na dzień 7 kwietnia 2025 r. parametry
    kredytu:
    · aktualne saldo zadłużenia w walucie CHF (kapitał) 64 307,23 CHF,
    · aktualne saldo zadłużenia w PLN przeliczone po kursie średnim NBP z dnia 4 kwietnia
      2025 r. 289 826,25 PLN,
    · ostateczny termin spłaty kredytu (...) 2038 r.
    Na dokumencie widnieje także dopisek, że powyższe kwoty są to szacunkowe kwoty, które
    nie stanowią rzeczywistego zadłużenia i tym samym nie mogą być podstawą do
    wysuwania roszczeń. Przedstawiona propozycja przekształcenia kredytu CHF na kredyt
    PLN nie stanowi oferty i rzeczywiste saldo zadłużenia oraz kwota umorzenia zostaną
    wskazane w dokumentacji sporządzonej przed postępowaniem mediacyjnym. Docelowe
    parametry zostaną przekazane w treści uzgodnionej przez strony umowy.
    Propozycję sporządzono z uwzględnieniem następujących parametrów:
    - przyjęta została kwota kredytu wypłacona w PLN,
    - kredyt traktowany jest jakby od początku był kredytem złotowym i oprocentowanym w
      oparciu o stałą marżę i zmienną stawkę referencyjną WIBOR 3M,
    - do kalkulacji przyjęto wysokość średniomiesięcznej marży miesiąca uruchomienia
      kredytu –zestawienie przedstawiające wysokości marż z kolejnych okresów dostępne
      jest na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego,
    - zastosowanie znajduje stawka referencyjna WIBOR 3M jaka obowiązywała na dzień
      roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu; zmiana stawki w kolejnych
      okresach trzymiesięcznych uwzględnia wartości WIBOR 3M z dnia roboczego
      poprzedzającego termin raty kredytu,
    - w kalkulacji uwzględnione są wszystkie wpłaty dokonane na poczet spłaty kredytu,
    - każda spłacona rata zaliczana jest w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a
      następnie – rat kapitałowych kredytu w PLN; powstała nadwyżka pomniejsza kapitał
      do spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa
      kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki,
    - po wykonaniu kalkulacji przeprowadzonej zgodnie z powyższymi parametrami
      dodatkowo zwiększono kwotę umorzenia.
    Na dokumencie jest również dopisek: jeśli zdecydują się Państwo podpisać z Bankiem
    ugodę, relacja kredytowa zostanie zakończona, a Bank dokona stosownego zwrotu.
    Kwota wypłaconego kredytu to był zakup lokalu mieszkalnego oraz modernizacja.
    Ubezpieczenie opłacane jest dodatkowo w kwocie comiesięcznej 20 zł i pobierane z konta
    osobno przy każdej spłacanej racie kredytu.
    W postępowaniu sądowym dochodzili Państwo stwierdzenia nieważności kredytu i Sąd
    Okręgowy w (...) stwierdził nieważność. W związku z tym został już spłacony kapitał
    kredytu 239 671,00 zł. Łącznie do dnia 6 maja 2025 r. Pan A.A. wpłacił do banku kwotę 362
    240,95 zł. Zatem zwrot środków od banku w szacowanej kwocie 88 620,50 PLN będzie
    mieścił się w kwocie, którą Pan A.A. przekazał na rzecz banku w ramach spłaty kredytu.

    Zawarcie ugody związane jest z kilkoma czynnikami, głównie z ewentualnym skutkiem
    podatkowym. W tym momencie z tej konkretnej propozycji ugody ze strony banku
    Państwo nie skorzystali i wszystko zostało wstrzymane, ale jeśli będą Państwo chcieli
    podjąć negocjacje, to wystarczy, że podpiszą Państwo umowę o mediację i rozpoczną
    rozmowy. Ponadto nie wiedzą Państwo, kiedy sąd wyznaczy datę rozprawy. Złożyli
    Państwo też pismo do sądu o zabezpieczanie kredytu. Również czekają Państwo na
    odpowiedź. Czynników jest zatem kilka, ale zależy Państwu na czasie i jeśli ta ugoda
    miałaby być zawarta, to z pewnością w najbliższym czasie. Jednak w tym momencie nie są
    Państwo w stanie wskazać konkretnego terminu.
    Kredyt został udzielony w kwocie 239 671 zł, w tym kwota za mieszkanie wynosiła 236 671
    zł, a 3000 zł na modernizację. Kwota modernizacji została wykorzystana na remont
    kredytowanej nieruchomości.
    Pytania
    1) Czy szacowana kwota umorzenia 298 826,25 PLN kredytu przeznaczonego na zakup
    lokalu mieszkalnego i modernizację z tytułu przyszłej ugody z bankiem podlegać będzie
    zaniechaniu poboru podatku dochodowego od wszystkich kredytobiorców na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.?
    2) Czy zaproponowany przez bank zwrot szacowanej kwoty 88 620,50 PLN będzie
    neutralny podatkowo dla wszystkich kredytobiorców i w przypadku wystawienia przez
    bank PIT-11 na tę kwotę, kredytobiorcy mogą pominąć ją w rocznym zeznaniu
    podatkowym (z uwagi na fakt, że kwota ta nie stanowi dla nich przychodu)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Uważają Państwo, iż szacowana kwota umorzenia 298 826,25 PLN kredytu
    przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego i modernizację z tytułu przyszłej ugody z
    bankiem podlegać będzie zaniechaniu poboru podatku dochodowego od wszystkich
    kredytobiorców na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.,
    ponieważ kredyt został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której
    celem było zaspokojenie potrzeb jednego gospodarstwa domowego (Pana A.A i przyszłej
    żony). Kredytobiorcy B.B. i C.B widnieją w kredycie tylko w celu podniesienia zdolności
    kredytowej, nie spłacają kredytu i nigdy nie zamieszkiwali kredytowanej nieruchomości.
    Wszyscy kredytobiorcy są też osobami fizycznymi, a prowadzenie przez Pana A.A.
    działalności od 2012 r. do 2017 r. pod adresem kredytowanej nieruchomości nie zmienia
    jego statusu jako konsumenta w chwili zaciągnięcia kredytu, jak i obecnie. Ponadto kredyt
    był wypłacony w złotówkach i indeksowany do waluty obcej CHF. Kwoty wierzytelności
    obejmują kwoty wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.,
    jak i zaliczyć również tu można inne wydatki, czyli modernizację zgodnie z ustawą z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (pomimo zastosowania
    odliczenia w 2010 r. na zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem
    mieszkaniowym).
    Według Państwa oceny, zaniechanie poboru podatku może być skuteczne również ze
    względu na to, iż wszyscy kredytobiorcy nie korzystali z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Kredyt został
    zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 r. oraz jest zabezpieczony w postaci hipoteki.
    Sądzą Państwo, iż zaproponowany przez bank zwrot szacowanej kwoty 88 620,50 PLN
    będzie neutralny podatkowo dla wszystkich kredytobiorców, ponieważ zwrot nie jest
    dochodem i nie można zaliczyć go do żadnej kategorii przychodów, które wynikają z art.
    10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co więcej zwrot ten można
    pominąć w rocznym zeznaniu podatkowym. Co prawda bank w pisemnej propozycji ugody
    nie sformułował dokładnie czego dotyczy zwrot, jednak zaliczać będzie dotychczasowe
    wpłaty na poczet spłaty rat kredytu. Jak wiadomo, Pan A.A. nadpłacił już kapitał kredytu, a
    bank chce wypracować kompromis pomiędzy stronami. Zatem według Państwa oceny

    kwota ta nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia za odstąpienie od dalszych roszczeń i
    wszyscy kredytobiorcy (pomimo, iż kredyt spłaca tylko Pan A.A) mogą pominąć ją w
    rocznym zeznaniu podatkowym. Zwrot przez bank ww. kwoty niezależnie od nazewnictwa
    użytego przez bank tj. „nadpłaty” lub „kwoty dodatkowej” będzie niczym innym niż
    zwrotem pieniędzy, które wcześniej zostały wpłacone przez Pana A.A do banku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze
    zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    · kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    · kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    · kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    · kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w dniu (...) 2008 r. zawarli z Z. Oddział w Polsce –
    bankiem, którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, umowę o kredyt hipoteczny. W treści umowy widnieje zapis: kredyt
    jest indeksowany do waluty obcej CHF, kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu
    mieszkalnego na rynku pierwotnym, modernizację. Kwota modernizacji wynosiła 3000 zł, a
    lokal mieszkalny kosztował 236.671 zł. Okres kredytowania wynosi 360 miesięcy, a
    przedmiot finansowania stanowi odrębna własność lokalu w V, ul. A1 nr lokalu 1, numer
    działki 1. Kwota modernizacji została wykorzystana na remont kredytowanej
    nieruchomości. Odpowiadają Państwo solidarnie za spłatę kredytu, z tym, że
    comiesięcznych, regularnych opłat dokonuje sam Pan A.A. Pozostali kredytobiorcy
    przystąpili do kredytu w celu podniesienia zdolności kredytowej Pana A.A.
    Od 2012 r. do 2017 r. Pan A.A prowadził działalność gospodarczą w zakresie (...),
    zarejestrowaną pod adresem kredytowanej nieruchomości, ale faktycznie nigdy nie była
    tam wykonywana. Pozostali kredytobiorcy również nie prowadzili działalności
    gospodarczej. Kredytowana nieruchomość była przeznaczona i została faktycznie
    wykorzystana wyłącznie na cele mieszkaniowe Pana A.A oraz córki C.B i B.B. Zarówno C.B,
    jak i B.B nie zamieszkują kredytowanej nieruchomości oraz nie są ujęci w akcie
    notarialnym. W akcie notarialnym jest wpisany tylko Pan A.A.

    7 kwietnia 2025 r. bank wystosował pismo – ugodę do wszystkich kredytobiorców z
    propozycją przekształcenia kredytu CHF w kredyt PLN. Kredyt rozliczony będzie tak, jakby
    od początku był kredytem złotowym, z zaliczeniem dotychczasowych wpłat na poczet
    spłaty rat kredytu. Według banku aktualne saldo zadłużenia na dzień 7 kwietnia 2025 r. to
    64 307,23 CHF. Ugoda ma dotyczyć umorzenia kwoty 298 826,25 PLN, po przeliczeniu wg
    średniego kursu NBP oraz zwrotu na rzecz wszystkich kredytobiorców 88 620,50 PLN. Są
    to kwoty szacunkowe i nie stanowią rzeczywistego zadłużenia, jednak tę propozycję banku
    należy traktować jako początkową, bazową do negocjacji. Zwrot środków od banku w
    szacowanej kwocie 88 620,50 PLN będzie mieścił się w kwocie, którą Pan A.A przekazał na
    rzecz banku w ramach spłaty kredytu.
    Dodatkowo z treści wniosku wynika, że Pan A.A. oraz pozostali kredytobiorcy kredytu
    frankowego nie korzystali do tej pory z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Wskazali Państwo również, że w tym momencie nie są w stanie wskazać konkretnego
    terminu zawarcia ugody, ale zależy Państwu na czasie i jeśli ta ugoda miałaby być zawarta,
    to z pewnością w najbliższym czasie.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na podstawie
    zawartej do 31 grudnia 2026 r. ugody z bankiem będzie stanowić dla Państwa przychód z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    odniesieniu do którego zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego z tego tytułu.
    Odpowiadając na Państwa wątpliwości zawarte w drugim pytaniu wskazać należy, że
    otrzymanie przez Państwa wynikającej z zawartej ugody kwoty zwrotu w wysokości 88
    620,50 zł, która będzie się mieścić w kwocie, którą Pan A.A. przekazał na rzecz banku w
    ramach spłaty kredytu, nie spowoduje dodatkowego przysporzenia majątkowego. Tym
    samym, w związku z wypłatą przez bank kwoty zwrotu wynikającej z opisanej ugody, po
    Państwa stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpi również obowiązek zapłaty
    podatku z tego tytułu.
    W konsekwencji nie będą mieli Państwo obowiązku wykazania ww. kwoty w zeznaniu
    podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymają Państwo tę kwotę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę

    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie pełniła funkcji ochronnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.