Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.45.2025.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Brak możliwości zastosowania na podstawie posiadanych
dokumentów stawki 0% VAT właściwej dla wywozu towaru
poza granice Unii Europejskiej
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
eksport-eksport bezpośredni
eksport-eksport towarów
kraj-kraj trzeci
kurier
przesyłki-przesyłki kurierskie
stawka-stawka zerowa
terytorium-terytorium państwa trzeciego
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący możliwości
    zastosowania na podstawie posiadanych dokumentów stawki 0% VAT właściwej dla
    wywozu towaru poza granice Unii Europejskiej, wpłynął 28 stycznia 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    XXXX Spółka Akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) posiada siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT
    czynny oraz VAT UE, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług. Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów w podatku dochodowym od osób prawnych
    (CIT), bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej
    grupy kapitałowej specjalizującej się w produkcji ... . Podstawową działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy jest w szczególności produkcja ww. wyrobów. Spółka posiada
    rok podatkowy inny niż kalendarzowy, tj. okres od 1 kwietnia do 31 marca roku
    następnego.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności handlowej zajmuje się sprzedażą
    wysyłkową na rzecz odbiorców mających miejsca zamieszkania albo adres siedziby poza
    terytorium UE. Po dokonaniu zakupu przez klienta towary są wysyłane za pośrednictwem
    firmy kurierskiej (np. ...) na podany adres przez kuriera. Firma kurierska dla przesyłek o
    wartości nie przekraczającej 1 000 EUR oraz wadze nie większej niż 1 000 kg ma możliwość
    dokonywania zgłoszeń zbiorczych takich przesyłek, co też umożliwia objęte jednym
    zgłoszeniem wielu przesyłek. Dla tego typu przesyłek przewoźnik nie udostępnia
    indywidualnych odpraw, a co za tym idzie IE599 dla poszczególnych przesyłek, a
    generowane jest okresowo zestawienie kurierskie posiadające numery MRN odpraw
    zbiorczych, dokonanych przez przewoźnika w podanym okresie, zawierające
    wygenerowane MRN wraz z informacją jakie przesyłki objęła konkretna procedura
    wywozu.
    Możliwość identyfikacji przesyłki Wnioskodawcy ogranicza się tutaj do numeru listu
    przewozowego. Ponadto na wniosek Spółka może otrzymywać odrębne oświadczenie, iż
    przesyłka o danym numerze została odprawiona na podanym numerze MRN. Dzięki ww.
    zasadom kooperacji Spółka jest w stanie zidentyfikować tożsamość towarów, których
    dotyczą powyższe dokumenty i powiązać je z wystawionymi przez siebie fakturami (na
    podstawie opisu towarów lub numerów faktur).

## Pytanie

Czy Spółka jest uprawniona na podstawie posiadanych dokumentów, przygotowanych i
    udostępnionych Spółce przez profesjonalny podmiot odpowiedzialny za dostawę
    towarów, do zastosowania stawki VAT 0%, właściwej dla wywozu towaru poza granice Unii
    Europejskiej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka jest uprawniona na podstawie posiadanych dokumentów, przygotowanych i
    udostępnionych Spółce przez profesjonalny podmiot odpowiedzialny za dostawę
    towarów, do zastosowania stawki VAT 0%, właściwej dla wywozu towaru poza granice Unii
    Europejskiej.
    Zgromadzone przez Spółkę dokumenty (opisane w stanie faktycznym) są wystarczające
    dla uznania, że towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do miejsca przeznaczenia
    znajdującego się poza terytorium Unii Europejskiej, a tym samym uprawniają Spółkę do
    opodatkowania eksportu towarów według 0% stawki VAT. Mając na względzie wskazany
    opis sprawy, należy stwierdzić, że opisane transakcje dostawy towarów spełniają warunek
    podstawowy do uznania ich za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 Ustawy
    VAT, ponieważ miejscem rozpoczęcia wywozu jest terytorium Polski, a wywóz towarów z
    Polski poza terytorium Unii Europejskiej następuje w ramach transportu o nieprzerwanym
    charakterze.
    W odniesieniu do eksportu towarów zastosowanie znajduje stawka 0% VAT pod
    warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 4, 5 i 6 Ustawy VAT).
    Należy podkreślić, że przepisy Ustawy VAT nie określają zamkniętego katalogu
    dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. W art.
    41 ust. 6a Ustawy VAT został przedstawiony przykładowy katalog dokumentów, o którym
    mowa w ust. 6, a w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
      do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny
      wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem „w szczególności” w części wstępnej
    tego przepisu należy przyjąć, że są to jedynie przykłady, czego poza treścią samego
    przepisu dowodzi m.in. uzasadnienie projektu ustawy z 7 grudnia 2012 r. zmieniającej m.
    in. ustawę o VAT z dniem 1 kwietnia 2013 r. (druk sejmowy 805, pkt 35 uzasadnienia).
    Zgodnie z tym uzasadnieniem, ww. przepis wymienia otwarty katalog dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów poza Unię Europejską. W efekcie dla celów
    zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów podatnik może posiłkować się
    dowolnym dokumentem, z którego wynika, że sprzedane towary opuściły UE a w
    szczególności nie jest konieczne posiadanie w tym celu dokumentu wydanego przez organ
    celny potwierdzającego zamknięcie celnej procedury wywozu.
    Katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT jest otwarty, co oznacza, że
    Wnioskodawca dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który
    jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza

    terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji
    dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu (tak dla przykładu wypowiedział się Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w dniu 29 kwietnia 2022 r., 0112-KDIL1-3.4012.88.2022.2.KK).
    Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza również wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości UE w sprawie Milan Vins (C-275/18), zgodnie z którym stawka 0% VAT ma
    zastosowanie w eksporcie towarów na podstawie art. 146 ust. 1 lit. a Dyrektywy VAT
    (którego implementację stanowi art. 2 pkt 8 i art. 41 ust. 4 ustawy o VAT), o ile spełnione
    są następujące, „materialne” warunki:
    1) prawo do rozporządzania towarem jak właściciel jest przeniesione na nabywcę,
    2) towar jest wysłany poza UE, i
    3) w wyniku tej wysyłki towar fizycznie opuszcza Unię (pkt 22 wyroku).
    Warunkiem zastosowanie stawki 0% VAT nie jest natomiast objęcie towarów celną
    procedurą wywozu (pkt 26 i 27 wyroku), wobec czego, jeśli zostanie wykazane, że towary
    faktycznie opuściły UE, to ich dostawa musi być opodatkowana stawką 0% VAT, nawet jeśli
    podatnik pominął warunek formalny, taki jak zastosowanie ww. procedury (pkt 38
    wyroku). Skoro dla zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie nie jest konieczne stosowanie
    procedury wywozu to tym bardziej warunkiem takim nie może być posiadanie dokumentu
    potwierdzającego jej zamknięcie.
    Opisane wyżej podejście znajduje pełną akceptację w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który w wyrokach z 21 lipca 2020 r. (sygn. akt I FSK 2005/17 i I FSK 2022
    /17) stwierdził, że w przypadku eksportu towarów nie jest kluczowe posiadanie
    określonych dokumentów czy też objęcie towarów określoną procedurą, lecz sam fakt
    wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej. W tych samych wyrokach sąd uznał, że
    nie można podatnikowi odmówić prawa do stosowania stawki 0% VAT w eksporcie
    wyłącznie dlatego, że nie dopełnił formalności, jeśli do wywozu towarów poza UE
    faktycznie doszło.
    Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał już wcześniej, np. w wyroku z
    10 września 2014 r. (sygn. akt I FSK 1304/13) uznał, że z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT
    (nakazującego stosować odpowiednio art. 41 ust. 4 do tzw. eksportu pośredniego) wynika
    norma o charakterze formalnym, której niedochowanie nie może pozbawiać podatnika
    prawa do stosowania stawki VAT 0% jeśli spełnione zostały warunki merytoryczne
    eksportu, głównie w zakresie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Co
    istotne, z wyroku tego wynika jednoznacznie, że okoliczność wywozu może być wykazana
    innymi dowodami niźli dokumenty celne, zaś organy podatkowe tej okoliczności pomijać
    nie mogą.
    Podobnie w ostatnim czasie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku
    z 23 lutego 2021 r. (sygn. akt I SA/GI 1459/20), w którym stwierdził, że (...) katalog
    dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest katalogiem otwartym, co
    oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem,
    który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji
    dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu.
    Co istotne, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości posłużenia się dla
    zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów dokumentami innymi niż celne
    podziela również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych, przykładowo:

    a) interpretacja indywidualna z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.307. 2022.1.
      RM;
    b) interpretacja indywidualna z dnia 7 października 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.394.
      2022.2.RM.
    Przenosząc powyższe rozważania na opisany stan faktyczny, choć Spółka nie posiada
    dokumentu potwierdzającego zamknięcie procedury wywozu, to jednak, jak wynika z
    przedstawionych wyżej uwag, nie wyklucza to możliwości zastosowania stawki 0% VAT, o
    ile dostępne są alternatywne dowody wywozu, a Wnioskodawca takowe posiada. Skoro
    bowiem, w ocenie sądów i Dyrektora KIS, wystarczającym dowodem są dokumenty
    pochodzące od operatora transportu czy też firmy kurierskiej, które w istocie mają
    charakter oświadczenia co do pewnych faktów (czyli dostarczenia towarów do miejsca
    przeznaczenia), to trudno wskazać powody, dla których stawki 0% VAT nie można byłoby
    zastosować na podstawie opisanej w stanie faktycznym dokumentacji, otrzymywanej
    przez Spółkę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
      dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych;
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy;
    - w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni),
      lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport
      pośredni);
    - wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie czyn
    ności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraj w celu dostarczenia go do kraju trzeciego,
    przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie
    własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym i legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
    Należy w tym miejscu zauważyć, jak wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Jednak z uwagi na terytorialny
    charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wskazano w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
      warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
      dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej.
    W art. 41 ust. 6a ustawy wskazano, że:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    W myśl art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Stosownie do art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Państwa wątpliwość dotyczy możliwości – na podstawie posiadanych dokumentów,
    przygotowanych i udostępnionych Spółce przez profesjonalny podmiot odpowiedzialny za
    dostawę towarów – do zastosowania stawki VAT 0%, właściwej dla wywozu towaru poza
    granice Unii Europejskiej.
    Należy zauważyć, że w przypadku, gdy Spółka dokonuje dostawy towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, dla uznania, że
    doszło do czynności określonej w myśl art. 2 pkt 8 ustawy eksportem towarów, niezbędne
    jest prawidłowe potwierdzenie wywozu. Już bowiem z samej definicji zawartej w art. 2 pkt
    8 ustawy wynika, że o eksporcie towarów można mówić wówczas, gdy wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony
    w przepisach celnych.
    Przepis art. 41 ust. 6 ustawy, dający prawo zastosowania stawki 0% w eksporcie towarów,
    wymaga, aby podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium
    Unii Europejskiej. Z kolei w art. 41 ust. 6a ustawy, odwołującym się do art. 41 ust. 6
    ustawy, zostały wymienione dokumenty, które w sposób bezsporny potwierdzają, że
    nastąpił wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zauważyć przy tym należy, że
    te wymienione dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych.
    Katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy jest otwarty, co oznacza, że
    podatnik dla potwierdzenia eksportu może posłużyć się każdym dokumentem o
    charakterze urzędowym, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepis art. 41 ust. 6a

    należy bowiem odczytywać w powiązaniu z definicją eksportu, zawartą w art. 2 pkt 8
    ustawy, co prowadzi do konkluzji, że tylko dokument urzędowy, zawierający
    potwierdzenie właściwego organu celnego, w sposób wyczerpujący dokumentuje, że
    nastąpił eksport towarów. Ponadto do posiadania dokumentu celnego, potwierdzającego
    procedurę wywozu towarów, odwołuje się uregulowanie zawarte w art. 41 ust. 8 ustawy.
    Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE 518 system
    AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego autentyczność
      jest zapewniona.
    Organ nadmienia, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego poprzednik,
    tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to
    dokumenty o charakterze „urzędowym” - wygenerowane w systemie AES lub
    potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi
    wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT do zastosowania stawki
    0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych
    państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają
    wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego”
    dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz
    towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek
    dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.
    Zatem uznanie danej czynności za eksport towarów i jej opodatkowanie stawką w
    wysokości 0% wymaga zrealizowania warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu
    towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Może to być organ celny
    krajowy, jak również organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spełnienie
    tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów, i że bez ich
    powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju. Przy tym
    konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o
    nieprzerwanym charakterze.

    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, stanowiący
    urzędowe potwierdzenie faktycznego dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Oznacza to w konsekwencji, że nie każdy dokument lub zestaw dokumentów
    będzie mógł stanowić prawidłowe, upoważniające do zastosowania stawki 0%,
    potwierdzenie, że doszło do eksportu towarów.
    Wnioskodawca podał w opisie stanu faktycznego, że zajmuje się sprzedażą wysyłkową na
    rzecz odbiorców mających miejsca zamieszkania albo adres siedziby poza terytorium UE.
    Po dokonaniu zakupu przez klienta towary są wysyłane za pośrednictwem firmy
    kurierskiej na podany adres przez kuriera. Firma kurierska dla przesyłek o wartości nie
    przekraczającej 1 000 EUR oraz wadze nie większej niż 1 000 kg ma możliwość
    dokonywania zgłoszeń zbiorczych takich przesyłek, co też umożliwia objęte jednym
    zgłoszeniem wielu przesyłek. Dla tego typu przesyłek przewoźnik nie udostępnia
    indywidualnych odpraw, a co za tym idzie IE599 dla poszczególnych przesyłek, a
    generowane jest okresowo zestawienie kurierskie posiadające numery MRN odpraw
    zbiorczych, dokonanych przez przewoźnika w podanym okresie, zawierające
    wygenerowane MRN wraz z informacją jakie przesyłki objęła konkretna procedura
    wywozu. Możliwość identyfikacji przesyłki Wnioskodawcy ogranicza się tutaj do numeru
    listu przewozowego. Ponadto na wniosek Spółka może otrzymywać odrębne
    oświadczenie, iż przesyłka o danym numerze została odprawiona na podanym numerze
    MRN. Dzięki ww. zasadom kooperacji Spółka jest w stanie zidentyfikować tożsamość
    towarów, których dotyczą powyższe dokumenty i powiązać je z wystawionymi przez siebie
    fakturami (na podstawie opisu towarów lub numerów faktur).
    Odnosząc się zatem do przedstawionej przez Wnioskodawcę informacji o uzyskiwanych
    dokumentach związanych z eksportem towarów należy zauważyć, że nie mają one
    charakteru urzędowego. Dokumenty jakie opisał Wnioskodawca stanowią generowane
    okresowo zestawienie kurierskie posiadające numery MRN odpraw zbiorczych,
    dokonanych przez przewoźnika w podanym okresie, wraz z informacją jakie przesyłki
    objęła konkretna procedura wywozu. Także możliwe do otrzymania przez Spółkę
    oświadczenie, iż przesyłka została odprawiona na podanym numerze MRN, nie posiada
    atrybutu dokumentu urzędowego, potwierdzonego przez właściwy urząd celny krajowy
    lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spółka podała, że dla tego typu
    przesyłek przewoźnik nie udostępnia indywidualnych odpraw, a co za tym idzie IE599 dla
    poszczególnych przesyłek. W konsekwencji Wnioskodawca – na podstawie posiadanych
    dokumentów, przygotowanych i udostępnionych Spółce przez profesjonalny podmiot
    odpowiedzialny za dostawę towarów – nie będzie uprawniony do zastosowania stawki VAT
    0% właściwej dla wywozu towaru poza granice Unii Europejskiej.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    Wnioskodawca, rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej
    przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji
    indywidualnej.

    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu
    faktycznego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na
    funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć,
    że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt
    III SA/Łd 109/15).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.