Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1070/13/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-18
Teza: w zakresie ustalenia czy Powiat może ubiegać się o zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i złożyć korektę deklaracji VAT-7 do deklaracji złożonej przez zlikwidowaną jednostkę budżetową oraz czy Powiat jest następcą prawnym zlikwidowanej jednostki budżetowej
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka budżetowa; likwidacja; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 listopada 2013 r. (data wpływu 18 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Powiat może ubiegać się o zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i złożyć korektę deklaracji VAT-7 do deklaracji złożonej przez zlikwidowaną jednostkę budżetową oraz czy Powiat jest następcą prawnym zlikwidowanej jednostki budżetowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Powiat może ubiegać się o zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i złożyć korektę deklaracji VAT-7 do deklaracji złożonej przez zlikwidowaną jednostkę budżetową oraz czy Powiat jest następcą prawnym zlikwidowanej jednostki budżetowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Powiat jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, między innymi z tytułu świadczenia usług najmu i dzierżawy pomieszczeń i mediów, składa deklarację VAT-7 (zgłoszenie z dnia 10 grudnia 2002 r.). Powiat posiada osobowość prawną. Jednostki organizacyjne powiatu tworzy się w celu wykonywania zadań powiatu, zgodnie z Ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym i statucie powiatu.

Jednostki organizacyjne tworzy, przekształca i likwiduje oraz wyposaża w majątek Rada Powiatu. Wykaz jednostek organizacyjnych powiatu stanowi załącznik do Statutu Powiatu.

Jednostką organizacyjną Powiatu \`(...)\` było Szkolne Schronisko Młodzieżowe.

Uchwałą Nr 000 Rady Powiatu z dnia 17 kwietnia 2012 r. zostało zlikwidowane Szkolne Schronisko Młodzieżowe z dniem 1 września 2012 roku, a mienie zlikwidowanej placówki przejął Powiat Uchwałą Nr 000 Zarządu Powiatu z dnia 31 sierpnia 2012 r. wg protokołu zdawczo-odbiorczego, sporządzonego na dzień 31 sierpnia 2012 r. wraz z saldami aktywów i pasywów.

Szkolne Schronisko Młodzieżowe było zarejestrowane dla celów VAT jako odrębny podatnik. Szkolne Schronisko Młodzieżowe złożyło ostatnią deklarację VAT-7 za m-c 08/2012, w której wykazano nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym, w kwocie 177,00 zł, jako kwotę do przeniesienia na następny miesiąc (poz. E 65 deklaracji). Szkolne Schronisko Młodzieżowe w dniu 5 września 2012 r. złożyło w Urzędzie Skarbowym wniosek o wyrejestrowanie t.j. VAT-Z - zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W protokole przekazanych sald aktywów i pasywów na dzień 31 sierpnia 2012 r. ze Szkolnego Schroniska Młodzieżowego do Starostwa Powiatowego, figuruje saldo podatku VAT do zwrotu w kwocie 177,00 zł. Powiat wyposażył w majątek jednostkę organizacyjną - jest więc jej następcą prawnym i mienie jednostki jest własnością Powiatu. Powiat chce odzyskać kwotę nadpłaconego podatku VAT. Zlikwidowana jednostka budżetowa Powiatu nie może złożyć korekty deklaracji VAT-7 za m-c 08/2012, zmieniającej formę zwrotu nadpłaconego podatku VAT z pozycji E 65 na pozycję E 61 deklaracji VAT-7 tj. kwota do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika, gdyż została wyrejestrowana z wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Powiat ma prawo ubiegać się o zwrot kwoty nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym, jako przejętej należności, po zlikwidowanej jednostce budżetowej Powiatu?
2.  Czy Powiat, jako organ tworzący/likwidujący jednostki organizacyjne i wyposażający je w majątek, jest następcą prawnym zlikwidowanej jednostki budżetowej?
3.  Czy Powiat może złożyć korektę deklaracji VAT-7 do deklaracji VAT-7 złożonej przez zlikwidowaną jednostkę budżetową tj. Szkolne Schronisko Młodzieżowe?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Powiat ma prawo ubiegać się o zwrot przejętej kwoty należności z tytułu nadwyżki podatku VAT, po zlikwidowanej jednostce organizacyjnej, której mienie przejął, gdyż jest jej prawnym następcą, który utworzył oraz zlikwidował jednostkę budżetową, zgodnie z Ustawą o samorządzie powiatowym.

Uchwałą z dnia 24 czerwca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął Uchwałę: ,,w świetle art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr 54, poz 535 ze zm.) gminne (powiatowe) jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług” (sygn. akt IFPS 1/13). Powiat oraz jednostki budżetowe jako jeden podatnik, może wystawić korektę deklaracji VAT-7, posługując się NIP-em Powiatu i skorygować zapis sposobem zwrotu nadpłaty podatku VAT w deklaracji VAT-7, zlikwidowanej jednostki budżetowej, której aktywa i pasywa przejął Powiat oraz ubiegać się o zwrot kwoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e Ordynacji Podatkowej. W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Według art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
    1.  innej spółki niemającej osobowości prawnej,
    2.  spółki kapitałowej;
2.  spółki niemającej osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa.

Stosownie do postanowień art. 93b Ordynacji podatkowej przepisy art. 93 i art. 93a § 1-3 stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń samorządowych zakładów budżetowych.

Zgodnie z art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku.

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej).

Przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego (art. 93d Ordynacji podatkowej).

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej (art. 93e Ordynacji podatkowej).

Zgodnie z art. 94 Ordynacji podatkowej przepisy art. 93 § 1, art. 93d i art. 93e, z zastrzeżeniem art. 95, stosuje się również do nabywców przedsiębiorstw państwowych oraz do spółek, które na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nabyły lub przejęły te przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują:

1.  ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych ustaw - państwowe jednostki budżetowe;
2.  organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

Stosownie do zapisu ust. 2 art. 12 tej ustawy, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Likwidując jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, określa przeznaczenie mienia znajdującego się w zarządzie tej jednostki, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadku państwowej jednostki budżetowej decyzja o przeznaczeniu tego mienia jest podejmowana w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa (art. 12 ust. 3 ww. ustawy).

W opisie stanu Wnioskodawca wskazał, że jednostką organizacyjną Powiatu było Szkolne Schronisko Młodzieżowe, które uchwałą Rady Powiatu z dnia 17 kwietnia 2012 r. zostało zlikwidowane, a mienie zlikwidowanej placówki przejął Powiat. Szkolne Schronisko Młodzieżowe było zarejestrowane dla celów VAT jako odrębny podatnik i złożyło ostatnią deklarację VAT-7 za m-c 08/2012, w której wykazano nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym, w kwocie 177,00 zł, jako kwotę do przeniesienia na następny miesiąc. Szkolne Schronisko Młodzieżowe w dniu 5 września 2012 r. złożyło w Urzędzie Skarbowym wniosek o wyrejestrowanie t.j. VAT-Z. W protokole przekazanych sald aktywów i pasywów na dzień 31 sierpnia 2012 r. ze Szkolnego Schroniska Młodzieżowego do Starostwa Powiatowego, figuruje saldo podatku VAT do zwrotu w kwocie 177,00 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy ma prawo ubiegać się o zwrot nadwyżki podatku VAT jako następca prawny Szkolnego Schroniska Młodzieżowego.

Analizując tak przedstawione okoliczności sprawy należy rozstrzygnąć czy w stosunku do Wnioskodawcy będą mieć zastosowanie przepisy Ordynacja podatkowa, regulujące zasady sukcesji podatkowej.

Jak wskazano wyżej przepisy Ordynacji Podatkowej nie obejmują kwestii związanych z przejęciem mienia zlikwidowanej jednostki budżetowej przez Powiat.

Zatem w przedmiotowej sprawie nie zachodzi następstwo podatkowe, w rozumieniu powołanych wyżej przepisów art. 93 – 94 ustawy Ordynacja podatkowa, a to z następujących względów: po pierwsze mamy do czynienia tylko z jedną osobą prawną, jaką jest Powiat, a po drugie, jeśli jednostka budżetowa została zlikwidowana, to nie może być mowy o jej przejęciu, łączeniu, podziale czy przekształceniu. Nie zachodzi zatem żadna z przesłanek, o których mowa w art. 93 – 94 ustawy Ordynacja podatkowa, aby mogło dojść do następstwa podatkowego. Powiat przejął jedynie majątek oraz należności i zobowiązania zlikwidowanej jednostki budżetowej. A zatem Powiat nie wstępuje z mocy ww. przepisów ustawy Ordynacja podatkowa - we wszelkie, przewidziane przepisami prawa podatkowego, prawa i obowiązki przejmowanego jednostki budżetowej.

Wobec powyższego Wnioskodawca nie jest następcą prawnym zlikwidowanej jednostki budżetowej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Z powyższego wynika, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług przewidują rozliczenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z opisu sprawy wynika, że Szkolne Schronisko Młodzieżowe złożyło ostatnią deklarację VAT-7 za m-c 08/2012, w której wykazano nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym, w kwocie 177,00 zł, jako kwotę do przeniesienia na następny miesiąc, a nie do zwrotu na rachunek bankowy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Powiat nie może złożyć korygującej deklaracji VAT-7 do deklaracji VAT-7 złożonej przez zlikwidowaną jednostkę budżetową Szkolne Schronisko Młodzieżowe, gdyż jak wskazano wyżej Powiat nie może zostać uznany za sukcesora praw i obowiązków podatkowych, a tym samym Wnioskodawca nie wstąpił we wszelkie przewidziane w przepisach podatkowych prawa i obowiązki zlikwidowanej jednostki budżetowej, a zatem również w prawa i obowiązki wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji Wnioskodawca nie ma również prawa ubiegać się o zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym po zlikwidowanej jednostce budżetowej. Sam fakt, że Wnioskodawca utworzył i zlikwidował jednostkę budżetową nie stanowi przesłanki do uznania go za następcę prawnego tej jednostki

Należy zaznaczyć, że z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, orzecznictwo sądowo-administracyjne, stosowaną praktykę, jak również uznanie przez Powiat odrębności podatkowej swojej jednostki budżetowej, brak jest podstaw do zmiany podejścia co do wzajemnych stosunków między Powiatem a jego jednostką. Stanu tego nie zmienia również podjęta w dniu 24 czerwca 2013 r. uchwała NSA, sygn. I FPS 1/13. Powołana uchwała wskazuje, że „W świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gminne jednostki, budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług”. Przedmiotowa uchwała nie odnosi się do kwestii dokonywania sposobu zmian podejścia do dotychczasowej praktyki, tj. traktowania jednostki samorządu terytorialnego i jej jednostek budżetowych jako odrębnych podatników podatku VAT. Nie wskazuje ona również, w jaki sposób mają postępować jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki co do wzajemnych relacji i rozliczeń za okres, kiedy uważały się za odrębnych podatników, co również znajdowało uznanie w prawomocnych wyrokach sądów administracyjnych, jak i momentu ewentualnego rozpoczęcia traktowania gminy i jej jednostek budżetowych jako jednego podatnika. Tym samym nie przemawia również za uznaniem Wnioskodawcy za następcę prawnego zlikwidowanej jednostki budżetowej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.