Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.186.2018.3.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-15
Teza: Odliczenie podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; gmina; inwestycje; odliczenia-odliczenie częściowe; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2018 r. (data wpływu 26 marca 2018 r.), uzupełnionym w dniach 7 i 30 maja 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. ,,…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 i 30 maja 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. ,,\`(...)\`”

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury działającą na podstawie statutu oraz ustawy z dnia 25 października 1991 o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13. poz. 123). G… Centrum Kultury jest wpisane do księgi rejestrowej instytucji kultury nr 1 znajdującej się w Urzędzie Miejskim w G… . Działalność GCK finansowana jest ze środków publicznych w ramach otrzymywanej dotacji podmiotowej od Urzędu Miejskiego w G. oraz z przychodów z odpłatnej działalności kulturalnej, z najmu, dzierżawy składników majątkowych i innych źródeł. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, uzyskuje przychody opodatkowane i zwolnione.

GCK jest zobowiązana do sporządzania rocznych planów finansowych, która są podstawą gospodarki finansowej Centrum oraz ubiegania się o dotacje z budżetu Gminy Miejskiej G… . W G… Centrum Kultury prowadzona jest działalność:

*   opodatkowana polegająca na:
    1.  biletach wstępu na imprezy i wydarzenia kulturalne,
    2.  wynajmie sal, pomieszczeń,
    3.  wynajmie sprzętu, nagłośnienia,
    4.  sprzedaży wydawnictw, książek,
    5.  wynajmie terenu;
*   sprzedaż zwolniona (zajęcia muzyczna, plastyczne, taneczne);
*   pozostałe czynności statutowe, które są poza działalnością gospodarczą i nie są objęte uregulowaniami ustawy o VAT.

Ze względu na czynności opodatkowane podatkiem VAT, czynności statutowe poza ustawą VAT oraz otrzymywaną dotację, dom kultury faktury od dokonywanych zakupów rozlicza z uwzględnianiem prewspółczynnika.

Przepisy Ustawy o VAT wskazują zasady dokonywania odliczania podatku VAT naliczonego na fakturach zakupu. Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114. art. 110 ust. 4. art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

G… Centrum Kultury w celu wyliczenia kwoty podatku naliczonego stosuje zasady przewidziane w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2. oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku nauczonego, o której mowa w ust. 2. odlicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Współczynnik ustalany jest zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. „ § 4.1.” w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (dotyczący określania proporcji w samorządowych instytucjach kultury). Podatnik stosuje również proporcję, która wyliczana jest w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo ma przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnianie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku nauczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Podatnik stosuje powyższe rozróżniania w odniesieniu do faktur zakupu i przypisuje poszczególne faktury zakupu do czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. W sytuacji, gdy nie jest możliwe takie przypisanie faktur zakupu do poszczególnych czynności, Podatnik stosuje proporcję.

GCK uważa, że z uwagi na zakupy inwestycyjne związane z remontem budynku – w odniesieniu do faktur zakupu, które będą wystawiane w związku z tą inwestycją:

1.  ma on obowiązek wyliczania prewspółczynnika opisanego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w Rozporządzaniu, ponieważ w wyremontowanym budynku odbywają się czynności podlegające pod Ustawę o VAT (sprzedaż biletów na imprezy, wynajmy) i czynności statutowe (obsługa administracyjna całej działalności Centrum Kultury);
2.  w dalszej kolejności ma on obowiązek wyliczać proporcję uregulowaną w art. 90 Ustawy o VAT, gdyż czynności związane z działalnością gospodarczą wykonywane w budynku są w części opodatkowane podatkiem VAT, a w części rozliczane z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT.

Na podstawie umowy z dnia 26 kwietnia 2017 r. wydzierżawiono firmie zewnętrznej salę kinową wraz z zapleczem i ustalono, że dzierżawca będzie płacił GCK miesięcznie stały czynsz łącznie z miesięcznym udziałem w przychodach ze sprzedaży biletów netto w danym miesiącu. W związku z zawartą umową GCK od zakupionego sprzętu kinowego (kinotechniki) odliczyło podatek VAT w 100 %

W 2017 roku Urząd Miejski w G… otrzymał dofinansowanie projektu pn. „…” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego … na lata 2014-2020.

Przedmiotem projektu jest adaptacja zabytkowej siedziby G… Centrum Kultury, polegająca na przebudowie oraz wyposażaniu jej w elementy umożliwiające rozszerzenie oferty kulturalnej.

Cel projektu.

Wzrost potencjału turystycznego budynku Wnioskodawcy, poprzez jego adaptację i unowocześnienie form, prowadzące do zachowania dziedzictwa kulturowego regionu.

Cele szczegółowe projektu:

*   poprawa stanu zachowania budynku siedziby G… Centrum Kultury, prowadząca do poprawy jego funkcjonalności i zachowania obiektów zabytkowych,
*   wzrost liczby turystów odwiedzających obiekt w sezonie i poza sezonem, dzięki poprawie jakości oferowanych usług turystycznych,
*   wzrost liczby mieszkańców G… i okolic odwiedzających obiekt, dzięki poprawie jakości oferowanych usług kulturalno-edukacyjnych,
*   dostosowanie obiektu oraz terenu wokół, do potrzeb i możliwości osób niepełnosprawnych poprzez montaż windy, przebudowę pomieszczeń, wykonanie schodów zewnętrznych wraz z pochylnią,
*   zwiększenie jakości oferowanych przez G… Centrum Kultury usług turystycznych, kulturalnych i edukacyjnych, poprzez przebudowę części pomieszczeń budynku (m.in sali widowiskowej),
*   obniżenie kosztów utrzymania ze względu na przebudowę budynku (m.in wymiana instalacji) oraz wzrost gospodarczy działalności Wnioskodawcy poprzez większe zainteresowanie ofertą Centrum Kultury,

Planowany efekt realizacji projektu:

*   w wyniku działań projektowych nastąpi wzrost zainteresowania i wzrost liczby korzystających z obiektu i jego oferty (36.320 osoby/rok) – większa liczba turystów, a także mieszkańców poprzez stworzenie nowej oferty kulturalnej (kino, studio nagrań, poszerzona oferta zajęć tematycznych, organizowanie spotkań z historią, eventów),
*   zwiększenie zainteresowania odwiedzających miejscami należącymi do dziedzictwa kulturowego oraz stanowiących atrakcje turystyczne,
*   realizacja przedsięwzięcia włączy zabytkowy budynek Wnioskodawcy w wachlarz produktów turystycznych województwa poprzez dostosowanie obiektu do potrzeb związanych ze stworzeniem ulepszonej oferty kulturalnej,
*   uzupełniona infrastruktura oraz wzbogacona oferta turystyczna i kulturalna przyczyni się bezpośrednio do wydłużenia sezonu turystycznego.

Grupą docelową projektu są wszyscy mieszkańcy G… i okolic oraz odwiedzający ten region turyści, w tym uczestnicy warsztatów, zajęć tanecznych, muzycznych, teatralnych, plastycznych, grający w szachy, uczestnicy chóru, czy też zajęć teatralnych. Po przeprowadzeniu inwestycji zakładany jest wzrost liczby osób korzystających z oferty Wnioskodawcy. W związku z powyższym planowane jest wyposażenie infrastruktury w nowoczesne wyposażenie oraz zmianę funkcji sali widowiskowej, oferując dzięki temu szereg nowych możliwości spędzania czasu i korzystania z oferty kulturalno-edukacyjnej, nie wykluczając żadnej grupy społecznej, w tym osób niepełnosprawnych.

Oferta, która powstanie w wyniku realizacji projektu lub zostanie rozszerzona:

*   Kino – sala widowiskowa po remoncie przekształcona zostanie w salę kinową. Nowoczesne multimedialne kino zapewni wysoki standard realizacji projekcji filmowych.
*   Studio nagrań – dzięki realizacji projektu powstanie sala prób z funkcją studia nagrań, jako kolejna nowa oferta Wnioskodawcy. Dzięki powstaniu studia młodzi artyści będą mieli bezpłatną możliwość zarejestrowania swojej twórczości, co ułatwi im promocje swoich talentów.
*   Zajęcia teatralne – modernizacja sali teatralnej, która do tej pory pełniła ogólna rolę sali kameralnej, spowoduje podniesienie jej profesjonalizmu i funkcjonalności Sala ta pełnić będzie także rolę Sali widowiskowej, co umożliwi organizowanie dużych wydarzeń artystycznych.
*   Zajęcia taneczne – w GCK prowadzone będą również zajęcia taneczne, przede wszystkim zajęcia z Tańca Hip Hop, które skierowane są do dzieci i młodzieży. Zajęcia mają za zadanie rozwinąć rytmikę, koordynacje ruchową oraz sprawić, że młodzi ludzie nabiorą pewności i wiary w swoje umiejętności.
*   Zajęcia muzyczne – zajęcia muzyczne skierowane są do pasjonatów rocka. Dzięki przebudowie budynku i stworzeniu m.in studia nagrań, uczestnicy zajęć muzycznych mogą w pełni realizować swoją pasje.
*   Zajęcia plastyczne – oferta zajęć plastyczno-rękodzielniczych jest odpowiedzią na rosnące w ostatnich latach zainteresowania kreatywnym spędzaniem czasu wolnego.
*   Szachy – zajęcia szachowe (treningi) odbywają się pod okiem instruktora. Doskonalona jest technika oraz strategia gry.
*   Zajęcia śpiewu – dzięki utworzeniu nowej Sali prób oraz Sali kinowej, wyciszonej, z dobrą akustyką, polepszy się również jakość zajęć śpiewu.
*   Pozostałe wydarzenia kulturalne – działalność Wnioskodawcy nie ogranicza się tylko do zorganizowanych cyklicznych zajęć. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom funkcjonalnym, prowadzone będą spontaniczne zajęcia dla młodzieży, czy seniorów oraz organizowane będą różnorodne, tematyczne formy spędzania wolnego czasu. W GCK organizowane będą także wystawy, szkolenia i konferencje, dotyczące m.in dziedzictwa kulturowego, podnoszące świadomość mieszkańców i turystów odwiedzających ten region. Tego typu działania stanowić będą atrakcję turystyczną, podczas której będzie można nie tylko zwiedzić zabytkowy obiekt, ale również poznać historię miasta (np. za pomocą interaktywnej aplikacji).

Zakres projektu:

1.  Prace przygotowawcze: dokumentacja projektowo-kosztorysowa.
2.  Roboty budowlane: podbicie fundamentów, ocieplenie ścian piwnicy roboty sanitarne, wykonanie ścian działowych, wymiana tynków, wymiana części podłóg, przyłącza, roboty elektryczne, przebudowa części pomieszczeń (reżyserki, gabinetów, sali kameralnej, byłej galerii, sali instruktorów, archiwum, biuro księgowej, kasa, sala plastyczna), przebudowa istniejących klatek schodowych, przebudowa sali widowiskowej (montaż okładzin akustycznych, montaż instalacji akustyki, elektroakustyki, kinotechniki, techniki scenicznej), wykonanie wentylacji mechanicznej, klimatyzacji, przystosowanie budynku do wymagań przeciwpożarowych, wykonanie schodów zewnętrznych wraz z pochylnią dla osób niepełnosprawnych, wykonanie windy, stworzenie miejsc parkingowych dla rowerów, fotele wraz z montażem na wyposażenie sali kinowej.
3.  Adaptacja pomieszczeń: zakup wyposażenia: meble, sprzęt do projekcji na ekranie, panele dotykowe wraz z komputerem.
4.  Nadzór w projekcie: nadzór inwestorski oraz nadzór autorski.
5.  Studium wykonalności/biznes plan.
6.  Promocja projektu: zakup tablicy informacyjnej oraz tablicy pamiątkowej.
7.  Usługi specjalistyczne: wydatki poniesione na uzyskanie decyzji na zajęcie pasa drogowego oraz uzgodnienie dokumentacji.

Instytucją odpowiedzialną za realizację powyższego projektu jest G… Centrum Kultury. Projekt jest realizowany przy współfinansowaniu ze środków własnych Gminy Miejskiej, która ma dobrą sytuację finansową.

Regularne wpływy pieniężne uzyskiwane z budżetu Miasta powodują, iż zarządca projektu jest w pełni zdolny finansowo do utrzymania projektu w okresie trwałości, a nawet poza nałożone ramy czasowe. Dobra kondycja finansowa Gminy determinuje zdolność finansową GCK.

G… Centrum Kultury wspólnie z Gminą Miejską będzie czuwało nad realizacją i trwałością projektu. Gmina Miejska G. zobowiązuje się do zapewnienia trwałości projektu, tj. 5 lat od daty płatności końcowej na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

„Czy G… Centrum Kultury (podmiot realizujący projekt – wszystkie faktury są wystawione na GCK, NIP: …) prawidłowo odzyskało podatek VAT naliczony?”

Zdaniem Wnioskodawcy, o dofinansowanie projektu wnioskowała Gmina Miejska G…. Jej zadaniem własnym jest na podstawie odrębnych przepisów utworzenie instytucji kultury i prowadzenie działalności kulturalnej. Gmina w tej sytuacji nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, jej funkcje ograniczają się do udzielenia dofinansowania na zadanie inwestycyjne. G… Centrum Kultury jest realizatorem projektu. W związku z tym faktury wystawione są i wystawiane będą na G\`(...)\` Centrum Kultury.

GCK uważa, że z uwagi na zakupy inwestycyjne związane z remontem budynku - w odniesieniu do faktur zakupu, które będą wystawiane w związku z tą inwestycją:

1.  ma obowiązek wyliczania prewspółczynnika opisanego w art. 86 ust. 2a Ustawy o VAT i w Rozporządzeniu, ponieważ w wyremontowanym budynku odbywają się czynności podlegające pod Ustawę o VAT (sprzedaż biletów na imprezy, wynajmy) i czynności statutowe (obsługa administracyjna całej działalności Centrum Kultury);
2.  w dalszej kolejności ma obowiązek wyliczać proporcję uregulowaną w art. 90 Ustawy o VAT, gdyż czynności związane z działalnością gospodarczą wykonywane w budynku są w części opodatkowane podatkiem VAT, a w części rozliczane z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT.

Podmiot ten ma prawo odzyskiwania VAT naliczonego zawartego w cenach usług i towarów związanych z realizacją projektu. Podatnik, który nie może przypisać nabywanych towarów i usług wyłącznie do wykonywanej działalności gospodarczej, musi ustalić, w jakiej proporcji wydatek dotyczy działalności gospodarczej a w jakich innych celów.

Procent odzyskiwanego podatku VAT za poszczególne lata:

2015 - 99%;

2016 - 35 %;

2017 - 38% od wszystkich faktur, natomiast z faktur robót kinotechnicznych odzyskano 100% VAT. G\`(...)\` Centrum Kultury uważa, że podatek VAT od faktur dotyczących remontu odliczono prawidłowo zgodnie z przeznaczeniem, w jakim zakupy będą służyć do wykonywania przez GCK czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności. Instytucja uważa, że również prawidłowo odliczono VAT w 100 % od nabyć związanych z kinotechniką, ponieważ GCK wynajmuje salę, na której wstęp na seanse filmowe jest opodatkowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.). W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług. Co do zasady faktury, aby skutkowały powstaniem prawa do odliczenia, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W myśl art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Przepis art. 86 ust. 2d ustawy stanowi, że w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Stosownie do art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U., poz. 2193). Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia).

Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.

Należy zauważyć, że wśród wymienionych w rozporządzeniu podmiotów Minister Finansów wskazał również samorządowe instytucje kultury.

Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony według wzoru:

Ax100

X=--------

P

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury,

P – przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.

Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia, przez obrót należy rozumieć podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:

1.  dokonywanych przez podatników:
    1.  odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
    2.  odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
    3.  eksportu towarów,
    4.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2.  odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

Przez przychody wykonane samorządowej instytucji kultury rozumie się – w myśl § 2 pkt 12 rozporządzenia – przychody samorządowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane tej instytucji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania jednostki samorządu terytorialnego.

Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów uzyskanych z tytułu:

1.  dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych samorządowej instytucji kultury – używanych na potrzeby prowadzonej przez tę instytucję działalności;
2.  transakcji dotyczących:
    1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
    2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Wyłączenie ww. transakcji z przychodów wykonanych samorządowej instytucji kultury (mianownik proporcji) zapewnia spójność (symetrię) z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które zniekształcałyby tę proporcję.

Stosownie do § 8 rozporządzenia, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy.

W tym miejscu wyjaśnić dodatkowo należy, że czynności związane z działalnością gospodarczą mogą generować przychody albo mogą mieć wpływ na te przychody (pośrednio, bądź bezpośrednio). Natomiast czynności niezwiązane z działalnością gospodarczą – co do zasady – nie mają żadnego wpływu na osiągane przez przedsiębiorstwo podlegające opodatkowaniu przychody (ani pośredniego, ani bezpośredniego), są one bowiem związane z realizacją dodatkowych celów, np. misji, celów statutowych, czy działań wykonywanych w charakterze organów władzy publicznej.

W przypadku wykonywania przez instytucję kultury prowadzącą działalność gospodarczą również czynności nieodpłatnych, punktem wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te towarzyszą działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia (decyduje o tym specyfika działalności danej instytucji kultury), że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danej instytucji kultury (np. instytucja kultury wykonuje nieodpłatną działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury, polegającą na organizacji nieodpłatnie imprez i wydarzeń kulturalnych, świadczeniu usług nieodpłatnej edukacji kulturalnej, oraz prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT polegającą na np. wynajmowaniu powierzchni na cele użytkowe), wówczas, w celu odliczenia podatku naliczonego, jeżeli nie będzie możliwe przypisanie go w całości do działalności gospodarczej, podatnik będzie musiał stosować zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.

Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2a ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.

Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z samorządową instytucją kultury, zatem zasadnym jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862, z późn. zm.), określającej zasady tworzenia i działania instytucji kultury.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

Na mocy art. 12 cyt. ustawy, organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.

Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów, o czym stanowi art. 28 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Natomiast przepisy art. 28 ust. 2 i 3 ww. ustawy stanowią, że przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł.

Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:

1.  podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
2.  celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
3.  celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (podlegającej opodatkowaniu, czyli opodatkowanej i zwolnionej, oraz niepodlegającej opodatkowaniu). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

W przypadku natomiast wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to na mocy art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Ponadto, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w przypadku zakupów, które są związane równocześnie z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi i niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, dla ustalenia kwoty podatku naliczonego przysługującego do odliczenia należy zastosować dwuetapowy podział podatku naliczonego.

W pierwszym etapie, w przypadku zakupów towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów pozostających poza taką działalnością, których Wnioskodawca nie potrafi bezpośrednio przyporządkować działalności opodatkowanej, Zainteresowany winien dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Z kolei w drugim etapie, w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością gospodarczą, tj. związanych z zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak i zwolnionymi z opodatkowania tym podatkiem, w sytuacji gdy Wnioskodawca nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania całości lub części kwot naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w części odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.

Wyjaśnić przy tym należy, że czynności pozostające poza zakresem działania ustawy nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, bowiem nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy.

Stąd też, przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy oraz następnych ustępach tego artykułu, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (opodatkowanych i zwolnionych od tego podatku). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Na tle przedstawionego opisu sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do kwestii sposobu odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z inwestycją realizowaną w ramach projektu pn. „…”.

Jak wskazano wyżej, art. 86 ust. 2a ustawy będzie miał zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a ustawy jest nabywanie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy).

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w związku z realizacją opisanej inwestycji, której celem jest adaptacja i unowocześnienie form, prowadzące do zachowania dziedzictwa kulturowego regionu, w przypadku, gdy nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT oraz zwolnionej od tego podatku), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej Centrum Kultury, kwotę podatku naliczonego należy obliczyć zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Przy czym, w przypadku samorządowej instytucji kultury, którą jest Wnioskodawca, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez tą instytucję działalności i dokonywanych przez nią nabyć określa cytowane rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2015 r. Tym samym, w analizowanej sprawie będą miały zastosowanie przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 4 powołanego rozporządzenia w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w związku z wykorzystywaniem przez Wnioskodawcę nabywane towary i usługi, w ramach realizowanego projektu pn. ,,\`(...)\`”, zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy ww. towarów i usług jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Skoro zatem, jak wskazano w opisie sprawy, Wnioskodawca, nie jest w stanie powiązać poniesionych wydatków z konkretnymi kategoriami działalności, to dokonując odliczenia kwot podatku naliczonego w odniesieniu do tych zakupów, które wykorzystywane będą zarówno do celów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu), zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-h ustawy oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Należy jednak zaznaczyć, że z uwagi na fakt, że Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej, oprócz czynności opodatkowanych, dokonuje także czynności zwolnionych od podatku, celem obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy.

W sytuacji bowiem wykonywania działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej) oraz działalności innej niż działalność gospodarcza (nieodpłatnej), w celu wyliczenia kwoty podatku naliczonego, Wnioskodawca winien najpierw stosować prewspółczynnik, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a następnie współczynnik (proporcję), o którym mowa w art. 90 ustawy.

Wobec powyższego, na gruncie niniejszej sprawy należy zgodzić się z przedstawionym stanowiskiem, że w odniesieniu do wydatków poniesionych w ramach realizowanej inwestycji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego, przy zastosowaniu zasad odliczenia proporcjonalnego, zgodnie z wyżej określonymi zasadami. Przy czym, o ile wyliczony zakres (%) prawa do odliczenia za 2017 r. faktycznie kształtuje się na poziomie wskazanym we wniosku 38%, tj. został prawidłowo wyliczony na podstawie wskazanych regulacji, to w takim zakresie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tutejszy organ podziela również stanowisko Wnioskodawcy co do prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków poniesionych na zakup sprzętu kinowego (kinotechniki), który służy wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, na podstawie zawartej umowy salę kinową wraz z zapleczem wydzierżawiono firmie zewnętrznej i ustalono, że dzierżawca będzie płacił GCK miesięcznie stały czynsz łącznie z miesięcznym udziałem w przychodach za sprzedaży biletów netto w danym miesiącu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznano za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga w kwestii będącej przedmiotem zapytania, tj. odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. ,,…”, na realizację którego Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie w 2017 r. Tym samym, nie oceniono innych kwestii zawartych we wniosku, w tym stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do określonej procentowo wysokości odzyskanego VAT w latach 2015-2016. Należy również wskazać, że tut. organ zgodnie z przepisami ustawy Ordynacja podatkowa, w ramach postępowania interpretacyjnego, nie jest uprawniony do oceny poprawności przedstawionych we wniosku wyliczeń procentowych odzyskanego podatku naliczonego, bowiem ocena ta może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.