Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.550.2024.2.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Uznanie sprzedaży na rzecz Nabywcy za eksport towarów, opodatkowany w Polsce stawką 0%.
Słowa kluczowe: eksport-eksport towarów; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8-lit. b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 3-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 3-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania sprzedaży na rzecz Nabywcy 1 za eksport towarów, opodatkowany w
    Polsce stawką 0%, wpłynął 21 listopada 2024 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 15
    listopada 2024 r. (wpływ 20 listopada 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X sp. z o.o. (dalej: Spółka) dokonuje sprzedaży towaru w postaci koksu przemysłowo-
    opałowego o granulacji 40-60 mm na rzecz nabywcy z siedzibą w (...), na terytorium (...)
    (dalej: Nabywca 1). Towar ten jest następnie przedmiotem sprzedaży pomiędzy Nabywcą
    1 a podmiotem spoza UE, posiadającym siedzibę na terytorium (...), którego danych
    Spółka nie zna z uwagi na obawy Nabywcy 1 co do ryzyka bezpośredniego porozumienia
    się X i Nabywcy 2 i zawarcia umów dostawy koksu z pominięciem podmiotu
    pośredniczącego.
    Zgodnie z zawartą umową ramową sprzedaży koksu z 19.06.2024 r. (dalej: Umowa), X
    zobowiązana była do dostarczania ww. towarami partiami w ilościach i terminach
    określonych Umową. Cena towaru określana jest jako wartość x netto za tonę towaru,
    zgodnie z § 3 umowy „(...) do ceny towaru zostanie doliczony podatek VAT zgodnie z
    obowiązującymi przepisami. Do ceny zostanie również doliczony podatek akcyzowy, w
    przypadku gdy sprzedaż będzie podlegała temu podatkowi”.

    Wedle treści § 2 ust. 1 Umowy dostawa towarów odbywała się na warunkach FCA ze
    zbioru Incoterms, a jako miejsce wydania towarów (przejścia ryzyka) wskazano X. X
    przekazuje towar na własnym zakładzie (rampie załadunkowej) przewoźnikowi. Przewóz
    jest organizowany oraz opłacany przez Nabywcę 1, a wydanie jest dokumentowane
    wewnętrznym dokumentem wydania towaru „WZ”. Numer dokumentu WZ wskazywany
    jest każdorazowo w treści faktury wystawionej przez X.
    Spółka nie kontaktuje się z przewoźnikiem, nie ustala daty i miejsca załadunku na środek
    transportu, ani nie opłaca tego transportu. Czynności te leżą po stronie Nabywcy 1.
    W liście przewozowym wystawionym przez przewoźnika X nie jest wskazana jako nadawca
    towarów. Sprzedaż dokumentowana jest fakturami VAT, w których Spółka wskazuje kod
    CN towaru (tj.: 2704 00 10), ilość towaru, jednostkę. Stawka podatku wykazywana przez
    Spółkę w fakturach wynosi 0%. Spółka pierwotnie rozliczała przedmiotowe transakcje jako
    eksport towarów. W treści faktury wskazywany jest numer NIP Spółki poprzedzony krajem
    rejestracji (PL), a jako nabywca (oraz odbiorca towaru) wskazywana jest Nabywca 1
    posługujący się (...) numerem identyfikacji podatkowej (...).
    Następnie towar ten podlegał przeładunkowi w terminalu towarowym w (...) przez
    podmiot (...) na zlecenie Nabywcy 1. W związku z przeładunkiem z kołowego, na kolejowy
    środek transportu wystawiany jest kolejowy list przewozowy (SMGS), w treści którego jako
    nadawca wskazywany jest Nabywca, a odbiorcą jest podmiot spoza UE (dalej: Nabywca 2).
    Towar podlega następnie odprawie celnej wywozowej na stacji (...) przez agencję celną (...).
    W treści zgłoszeń celnych wywozowych jako nadawcę towarów (eksportera) wskazywany
    jest Nabywca 1 oraz odbiorca spoza terytorium UE - Nabywca 2. W zgłoszeniu celny nie
    wprowadzono kodu dodatkowego 4PL06 wraz z następującym po nim numerem
    identyfikacji podatkowej X (eksportera pośredniego). Stąd w treści zgłoszenia
    wywozowego nie doszło do wyrażenia przez Nabywcę 1 (eksportera ujętego w Polu 2
    zgłoszenia celnego) zgody na udostępnienie danych ze zgłoszenia Spółce. X uzyskuje
    wydruki komunikatów IE599 od Nabywcy 1 wraz z załącznikami dołączonymi do zgłoszenia
    wywozowego, tj.: świadectwo EUR.1 i faktury Nabywcy 1 wystawione na Nabywcę 2 oraz
    kwity wagowe. Dokumenty te potwierdzają tożsamość towaru wywożonego z towarem
    będącym przedmiotem sprzedaży między X a Nabywcą 1.
    Z treści zgłoszenia wywozowego wynika, iż warunki dostawy pomiędzy Nabywcą 1 a
    Nabywcą 2 to warunek DAP Gyasin (UA) ze zbioru reguł INCOTERMS.
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania Organu:
    1. Czy przez podmiot wymieniony we wniosku jako „Nabywca 2” należy rozumieć podmiot
    spoza UE posiadający siedzibę na terytorium (...) – odpowiedzieli Państwo:
    Nabywcą 2, w opisanym we wniosku stanie faktycznym jest podmiot spoza UE
    posiadający siedzibę na terytorium (...). W przypadku zdarzenia przyszłego rolę tego
    podmiotu pełnić będzie również podmiot posiadający siedzibę poza terytorium UE (na
    terytorium (...) lub innego państwa spoza UE).
    2. W którym momencie (w jakim kraju) nastąpiło/nastąpi przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel z Państwa Spółki na Nabywcę 1 i z Nabywcy 1 na
    Nabywcę 2 – odpowiedzieli Państwo:
    Przejście prawa do rozporządzania towarem jak właściciel pomiędzy Wnioskodawcą X
    następuje na terytorium Polski (warunki dostawy FCA (...), ze zbioru reguł Incoterms). W
    stosunku do drugiej dostawy (między Nabywcą 1 oraz Nabywcą 2) stosowane są
    warunki dostawy DAP Gaysin (Hajsyn), a więc prawo do rozporządzania towarem
    przechodzi na Nabywcę 2 na terytorium (...). W przypadku zdarzeń przyszłych
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel będzie następowało w
    taki sam sposób.

    3. Czy transport towaru miał/będzie miał ciągły i nieprzerwany charakter (towar nie był/nie
    będzie poddawany żadnym czynnościom, które przerwałyby ciągłość tego transportu,
    np. rozpakowaniu, modyfikacji lub innym tego typu czynnościom)? Czy w terminalu
    towarowym w (...) towar był jedynie przeładowany z kołowego na kolejowy środek
    transportu - odpowiedzieli Państwo:
    W czasie transportu towar nie jest i nie będzie poddawany żadnym czynnościom
    polegającym na rozpakowaniu, modyfikacji, przerobieniu lub przetworzeniu. Towar w
    terminalu towarowym w (...) podlegał (i będzie podlegać) wyłącznie przeładunkowi z
    kołowego, na kolejowy środek transportu wystawiany jest kolejowy list przewozowy
    (SMGS), nie są dokonywane żadne inne czynności.
    4. Czy Nabywca 1 wykonując czynności związane z realizacją transportu działał/będzie
    działał na własną rzecz (czyli nie działał/nie będzie działał na rzecz/zlecenie podmiotu
    spoza UE) - odpowiedzieli Państwo:
    Nabywca 1 wykonując czynności związane z realizacją transportu działał (oraz będzie
    działał) na własną rzecz. Nie dokonuje (i nie będzie dokonywał) on tych czynności na
    zlecenie podmiotu spoza UE.
    5. Czy podmiot spoza UE (nabywca z kraju trzeciego) podjął/wykonał/będzie podejmował
    /wykonywał jakiekolwiek czynności związane z transportem towarów? Jeśli tak, to
    prosimy wskazać jakie - odpowiedzieli Państwo:
    Organizacja i transport towarów dokonywany jest wyłącznie na rzecz Nabywcy 1.
    Wyłącznie ten podmiot zleca (oraz będzie zlecał) przewóz towarów. Nabywca 2 nie
    wykonuje żadnych czynności transportowych. Odbiera on towar dopiero w miejscu
    przeznaczenia, tj. w kraju spoza UE - w przypadku opisanego stanu faktycznego na
    terytorium (...).
    6. Czy Spółka posiadała/będzie posiadała dokumenty, potwierdzające wywóz poza
    terytorium UE towarów na rzecz podmiotu spoza UE przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy - odpowiedzieli Państwo:
    W zaistniałym stanie faktycznym Spółka posiadała dokumenty potwierdzające wywóz
    poza terytorium UE przed upływem do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy. W przypadku zdarzeń przyszłych Spółka będzie posiadać ww. dokumenty
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.
    Jednak w przypadku, gdy Spółka nie otrzyma ich w tymże terminie będzie ona stosować
    się do postępowania przewidzianego art. 41 ust. 7 - ust. 9 ustawy o VAT.
    7. czy wydruki komunikatów IE599, które otrzymują Państwo od Nabywcy 1, są/będą
    potwierdzone przez właściwy organ celny - odpowiedzieli Państwo:
    Wydruki otrzymane przez Spółkę nie są potwierdzone przez właściwy organ celny.
    W przypadku zdarzeń przyszłych Spółka zakłada działanie mające prowadzić do
    uzyskiwania dokumentów w formie elektronicznej otrzymanych z systemu
    teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych. W tym celu Spółka
    zamierza, w umowach z Nabywcą 1, który zleca odprawy agencji celnej, zobowiązać do
    tego, aby w zgłoszeniu celnym wskazany był kod EXP16 wraz z numerem identyfikacji
    podatkowej Spółki oraz numerem faktury dokumentującej dostawę dokonaną przez
    Spółkę (odpowiednik dotychczasowego wpisu w polu 44 zgłoszenia celnego kodu 4PL6 i
    następującego po nim wpisaniu numeru identyfikacji podatkowej). Powyższe skutkować
    będzie generowaniem komunikatu potwierdzenia wywozu w formie elektronicznej
    bezpośrednio Spółce (w miejsce wydruku).
    8. Czy w przypadku transakcji będącej przedmiotem zdarzeń przyszłych, Spółka będzie w
    posiadaniu dokumentów, z których wynikać będzie tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu - odpowiedzieli Państwo:

    Tak, Spółka - w zakresie zdarzeń przyszłych - będzie dysponować kompletem
    dokumentów potwierdzających tożsamość towarów będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Dokumentami tymi będą:
    - kwit wagowy, w którym wskazano datę załadunku towaru na kołowy środek przewozu,
      rodzaj towaru, numer środka transportu oraz numer założonych na środek
      transportu plomb,
    - kolejowy list przewozowy (SMGS), potwierdzający wagę oraz rodzaj towaru wraz z
      wykazem numerów wagonów,
    - świadectwo przewozowe EUR.1, w którego treści wskazane są numery wagonów, o
      których mowa powyżej,
    - komunikat cc529 potwierdzenie zwolnienia do procedury wywozu (dawniej: IE529), w
      którego treści wskazane są informacje na temat rodzaju i wagi towarów oraz numery
      wagonów, o których mowa wyżej,
    - komunikat cc599 potwierdzenie wywozu (dawniej: IE599), w którego treści wskazane
      są informacje na temat rodzaju i wagi towarów oraz numery wagonów, o których
      mowa wyżej.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, który może również wystąpić w
    przyszłości, sprzedaż na rzecz Nabywcy 1 z siedzibą w (...), dokonana na warunkach FCA
    (...) stanowi dla X (Wnioskodawcy) eksport towarów, opodatkowany w Polsce stawką 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wedle treści art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 uVAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają m.in. czynności odpłatnej dostawy towarów oraz eksportu tych towarów.
    Pod pojęciem eksportu towarów na gruncie ustawy rozumieć należy dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium UE przez:
    1) dostawcę lub na jego rzecz lub
    2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
    transportu służących do celów prywatnych.
    Do eksportu w rozumieniu ustawy dochodzi wyłącznie, gdy wywóz towarów poza
    terytorium UE jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach
    celnych (art. 2 pkt 8 uVAT in fine).
    Wedle art. 41 ust. 4 w zw. z ust. 6 uVAT w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt
    8 lit. a (eksport bezpośredni) stawka podatku wynosi 0% pod warunkiem że podatnik
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Dokumentami uprawniającym do zastosowania tej stawki są:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
    do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny
    wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
    służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
    zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
    systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
    kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

    Powyższym dokumentem w formie elektronicznej (pkt 1 oraz pkt 2) powyżej był do dnia
    30.10.2024 r. komunikat IE599 w formacie xml. W tym zakresie wskazać należy, iż
    31.10.2024 r. Krajowa Administracja Skarbowa wdrożyła nowe wersje systemów do
    obsługi procedur wywozowych i tranzytowych, tj. odpowiednio AES/ECS2 PLUS i NCTS2
    PLUS.
    W kontekście stosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów, doszło więc do zmiany
    nazewnictwa elektronicznych komunikatów celnych, co nie ma wpływu na zasady
    potwierdzania wywozu towarów poza UE. W systemie AES/ECS2 PLUS nie funkcjonuje już
    komunikat IE599, który został zastąpiony komunikatem CC599C. CC599C pełni jednak taką
    samą rolę jak jego poprzednik, tj. jako dokument celny stanowi potwierdzenie wywozu, w
    tym dla celów podatkowych, i zawiera m.in. dane zgłoszenia z momentu zwolnienia do
    procedury, wynik przeprowadzonej kontroli towaru oraz informację o potwierdzeniu
    wywozu albo zatrzymaniu towaru na granicy wraz ze stosowną datą. Zmiana nazw
    komunikatów nie ma wpływu na zasady potwierdzania wywozu, a Wnioskodawca dla
    zdarzeń przyszłych korzystał będzie z nazwy komunikatu IE599, zamiennie względem
    CC599C.
    Zasady zastosowania stawki 0% podatku, właściwe dla eksportu bezpośredniego (art. 2
    pkt 8 lit. a uVAT) można odpowiednio stosować dla eksportu pośredniego, przewidzianego
    w art. 2 pkt 8 lit. b uVAT. Warunkiem ich zastosowania jest to, aby podatnik dysponował
    dokumentem potwierdzającym wywóz, z którego wynika tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu (art. 41 ust. 11 uVAT).
    Jak wynika z opisanego stanu faktycznego X dokonuje dostawy towarów na rzecz Nabywcy
    1 (podmiotu innego niż polski), transakcja - wedle Umowy - dokonywana jest na
    warunkach FCA (...). Następnie Nabywca 1 dokonuje dostawy tego samego towaru
    podmiotowi spoza UE (Nabywca 2). W międzyczasie towar ten jest przeładowywany (z
    kołowego, na kolejowy środek transportu) i wysyłany poza terytorium UE.
    X nie organizuje transportu, ani nie jest wskazana w liście przewozowym jako nadawca
    towarów. Zarówno zamówienie usług przewozowych, jak i ich opłacenie dokonywane jest
    przez Nabywcę 1, podmiot ten również wydaje przewoźnikowi instrukcje co do sposobu
    przewozu, wyznaczając miejsce przeładunku towarów.
    Podkreślić należy więc, iż:
    1) występuje kilka dostaw (w rozumieniu prawno-podatkowym) tego samego towaru,
    2) towar jest transportowany z X sp. z o.o. poza UE, a w międzyczasie przeładowywany na
    kolejowy środek transportu,
    3) organizatorem transportu jest drugi podmiot w łańcuchu.
    Transport towaru w rozumieniu gospodarczym ma charakter bezpośredni. W chwili
    wydania towaru przewoźnikowi (działającemu na zlecenie Nabywcy 1) Wnioskodawca wie,
    że dojdzie do przeładunku na kolejowy środek transportu. Wynika to z obiektywnych
    przesłanek logistycznych. Transport kolejowy jest transportem tańszym oraz częściej
    spotykanym przy przewozie tego rodzaju towaru (koksu). Przeładunek ma więc czysto
    logistyczną naturę, w celu przepakowania towarów, zmiany środka transportu, a więc
    zdaniem X taki przeładunek nie przerywa łańcucha dostaw.
    Opisana sytuacja (kilka dostaw tego samego towaru) odpowiada tzw. transakcji
    łańcuchowej na gruncie podatku VAT. Wedle art. 22 ust. 2 uVAT w takim przypadku, gdy
    towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane
    bezpośrednio od pierwszego dostawy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub
    transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie. Na gruncie tego przepisu
    ustawodawca określił tzw. dostawę ruchomą. W transakcjach łańcuchowych wyłącznie
    jedna dostawa będzie posiadać taki przymiot. Pozostałe są uznawane - na gruncie
    podatku VAT - za dostawy dokonane w poszczególnych krajach podatników biorących
    udział w transakcji.

    Tym samym stosownie do art. 22 ust. 2a uVAT w przypadku towarów, które są wysyłane
    lub transportowane z terytorium kraju (PL) na terytorium państwa trzeciego przez
    nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2e uVAT w przypadku towarów, o których mowa w art. 22
    ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa
    trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
    do tego nabywcy.
    Ponadto w art. 22 ust. 3 uVAT wskazano, że w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i
    2e, dostawę towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów,
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Tak więc dla prawidłowego rozpoznania dostawy ruchomej i miejsca opodatkowania
    poszczególnych dostaw w łańcuchu przesądzającym jest ustalenie warunków dostawy
    pomiędzy stronami (w tym organizacja transportu) oraz to, czy towar jest bezpośrednio
    transportowany od pierwszego do ostatniego nabywcy (vide: art. 22 ust. 2 uVAT).
    Analizując pierwszą z kwestii (warunki dostawy, w tym organizację transportu) podnieś
    należy, iż wedle Umowy dostawa pomiędzy X a Nabywcą 1 dokonywana jest na warunkach
    FCA (...) ze zbioru reguł INCOTERMS. Zasadniczo grupa „F” reguł zobowiązuje
    sprzedającego do dokonania odprawy celnej eksportowej (co jednak w tym przypadku jest
    w gestii Nabywcy 1). Sprzedający natomiast nie opłaca kosztów transportu ani
    ubezpieczenia.
    Druga dostawa, tj. dokonywana pomiędzy Nabywcą 1 oraz Nabywcą 2 (podmiot z UA)
    realizowana jest na warunkach DAP, a zgodnie z nimi towar musi zostać dostarczony do
    konkretnego miejsca poza terytorium UE (tj. na terytorium (...). Strona sprzedająca
    (Nabywca 1) odpowiada za dostarczenie towaru do ustalonego miejsca i o określonym
    czasie, natomiast odpowiedzialność rozładunku leży po stronie nabywcy.
    Tak więc analizując warunki dostawy, najważniejszym kryterium jest określenie, w jakim
    momencie (w którym miejscu) dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel między przedostatnim a ostatnim uczestnikiem łańcucha. I tak, gdy
    przeniesienie to przeniesienie . prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel
    następuje pomiędzy pośrednikiem i jego nabywcą już w państwie zakończenia wysyłki,
    wówczas należy uznać, że reguła ogólna z art. 22 ust. 2a uVAT nie zostaje zmieniona, a tym
    samym tzw. transakcję ruchomą należy przypisać do dostawy dokonywanej do tego
    pośrednika (Nabywca 1) przez X.
    Powyższemu odpowiada sytuacja opisana przez X, która co prawda przenosi prawo do
    rozporządzania towarami na rzecz Nabywcy 1 na terytorium Polski - FCA (...), ale prawo do
    rozporządzania tymi towarami na rzecz Nabywcy 2 (ostateczny nabywca), przechodzi na
    ten podmiot dopiero poza terytorium UE.
    Tym samym kierując się treścią art. 22 ust. 2a uVAT dostawę ruchomą należy
    przyporządkować X (Wnioskodawcy), która to będzie eksporterem pośrednim, co
    implikuje prawo do zastosowania stawki 0%. Stanowisko takie potwierdza m.in.:

    1) interpretacja indywidualna z 15.05.2020 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, 0112-KDIL1-3.4012.99.2020.1.JK
    2) interpretacja indywidualne z 7.08.2020 r., wydana przez: Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, znak: 0114-KDIP1-2.4012.239.2020.1.RM
    3) interpretacja indywidualna z dnia 8.02.2024 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0112-KDIL1-3.4012.552.2023.2.JK
    4) interpretacja indywidualna z dnia 10.02.2020 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, 0112-KDIL3.4012.50.2019.2.AW.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 uVAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a,
    stawka podatku wynosi 0%. Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, ww. stawkę
    stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
    do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego
    dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
    służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
    zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
    teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
    potwierdzona przez urząd celny.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 uVAT, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w
    eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b tej ustawy (eksport pośredni), jeżeli
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa
    w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio. Aby zatem możliwe było opodatkowanie
    eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku
    dotyczącego potwierdzenia wywozu towarów przez urząd celny określony w przepisach
    celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów
    że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju,
    która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana. Przepis art. 41
    ust. 6a pkt 1-3 ustawy o VAT w szczególności wymienia dokumenty, które w praktyce służą
    dokumentowaniu eksportu. Dokumenty te związane są z systemem teleinformatycznym
    polskiej administracji celno-skarbowej, który jest systemem wspólnotowym,
    umożliwiającym dokonywanie i obsługę zgłoszenia wywozowego i wymianę informacji w
    formie elektronicznej między urzędami celnymi na terenie Unii Europejskiej, zarówno w
    urzędzie wywozu jak i wyprowadzenia. System ten opiera się na obiegu dokumentów
    pomiędzy urzędami a podmiotami dokonującymi zgłoszeń. W ramach tego systemu
    dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza UE jest komunikat IE599, podpisany
    przez system przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych. Komunikat ten zawiera
    dane zgłoszenia z momentu zwolnienia zgłoszenia do procedury wywozu oraz informacje
    o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy. Komunikat IE599 jest
    wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.
    Niemniej jednak katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest
    otwarty, co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym
    dokumentem, który jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdza wywóz

    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przy czym, zgodnie z ww. art. 41 ust. 11 ww.
    ustawy, w przypadku eksportu pośredniego, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b tej ustawy,
    stawka podatku w wysokości 0% ma zastosowanie, jeżeli spełnione zostaną warunki
    zawarte w tym przepisie. Dokument, jakim podatnik powinien się posłużyć dla wykazania
    eksportu pośredniego, winien tę okoliczność jednoznacznie i w sposób niebudzący
    wątpliwości potwierdzać. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód
    wiarygodny i potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Jak wyżej ustalono, w niniejszej sprawie przesłanki uznania opisanej transakcji sprzedaży
    dokonanej przez Wnioskodawcę za eksport towarów zostały spełnione. Towary będące
    przedmiotem eksportu zostały wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej, a celna
    procedura wywozu rozpoczęła się w Polsce. Ponadto Spółka jest w posiadaniu wszystkich
    komunikatów IE599 dotyczących opisywanych transakcji, wystawionych przez
    administrację celną Nabywcy 1. Z komunikatów tych wynika tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy (dokonanej przez Spółkę na Nabywcę 1) i wywozu.
    Wnioskodawca może jednoznacznie powiązać te komunikaty, wystawione na Nabywcę 1, z
    fakturami sprzedaży X wystawionymi na rzecz Nabywcy 1 (ilość towarów jest tożsama z
    ilością towarów na fakturach sprzedaży X).
    Tym samym w ocenie Wnioskodawcy (X), dysponując dokumentem elektronicznym IE599,
    który potwierdza jednoznacznie wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii
    Europejskiej i wynika z niego tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy
    (dokonanej przez Spółkę) i wywozu - ma prawo do opodatkowania sprzedaży towarów na
    rzecz Nabywcy 1 stawką VAT w wysokości 0% z tytułu dokonanego eksportu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361, ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
    Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej.
    Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

    Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzącego
    w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zatem, aby dostawę towarów uznać za eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy
    muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

    - musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    - towar będący przedmiotem dostawy musi zostać wysłany lub przetransportowany z
    terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej,
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi być potwierdzony przez właściwy
    organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz oraz,
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy dostawca lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku
    transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka
    podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia
    bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art.
    22 ust. 1 – ust. 4 ustawy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
    transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią -
    miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do
    nabywcy.
    Z kolei według art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
    nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:
    W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub
    transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    W myśl art. 22 ust. 2a ustawy:
    W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również
    ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie
    dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub
    transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest
    przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma
    miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno
    przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę
    „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w
    przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów
    należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej
    dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei gdy towar transportowany jest przez
    ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego
    nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).
    Na mocy art. 22 ust. 2e ustawy:

    W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    Z przepisu art. 22 ust. 3 ustawy wynika, że:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której
    przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego
    towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po
    transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Transakcja
    ruchoma stanowi dla dostawcy eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, a dla
    nabywcy import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Jedną z czynności, która korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług jest
    eksport towarów.
    W myśl art. 41 ust. 6, 6a, 7, 8, 9 i 11 ustawy:
      6. Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
        pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
        towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
        6a Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
      7. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
        tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
        rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
        warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
        do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
        nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
        zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
      8. Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
        potwierdzający procedurę wywozu.

      9. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
        terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
        upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
        okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
      11. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
        art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
        dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
        przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Z powołanych przepisów prawa wynika, że zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów
    jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w
    sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru
    będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka dokonuje sprzedaży towaru na rzecz Nabywcy 1 z
    siedzibą na terytorium (...). Towar ten jest następnie przedmiotem sprzedaży pomiędzy
    Nabywcą 1 a podmiotem spoza UE – Nabywcą 2, posiadającym siedzibę na terytorium (...),
    lub w przypadku zdarzenia przyszłego rolę tego podmiotu pełnić będzie również podmiot
    posiadający siedzibę poza terytorium UE - na terytorium (...) lub innego państwa spoza UE.
    Zgodnie z zawartą umową sprzedaży Spółka zobowiązana była do dostarczania towaru
    partiami w ilościach i terminach określonych Umową. Dostawa towarów odbywała się na
    warunkach FCA ze zbioru Incoterms, a jako miejsce wydania towarów (przejścia ryzyka)
    wskazano Spółkę, która przekazuje towar na własnym zakładzie (rampie załadunkowej)
    przewoźnikowi.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem, przejście prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel pomiędzy Spółką a Nabywcą 1 następuje na terytorium Polski. Natomiast
    między Nabywcą 1 oraz Nabywcą 2 prawo do rozporządzania towarem przechodzi na
    Nabywcę 2 na terytorium (...). Wyjaśnili Państwo również, że w przypadku zdarzeń
    przyszłych przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel będzie
    następowało w taki sam sposób.
    Przewóz jest organizowany oraz opłacany przez Nabywcę 1, a wydanie jest
    dokumentowane wewnętrznym dokumentem wydania towaru „WZ”. Numer dokumentu
    WZ wskazywany jest każdorazowo w treści faktury wystawionej przez Spółkę.
    Spółka nie kontaktuje się z przewoźnikiem, nie ustala daty i miejsca załadunku na środek
    transportu, ani nie opłaca tego transportu. Czynności te leżą po stronie Nabywcy 1, który
    wykonując czynności związane z realizacją transportu, działał (oraz będzie działał) na
    własną rzecz. Nie dokonuje (i nie będzie dokonywał) on tych czynności na zlecenie
    podmiotu spoza UE.
    Zatem - jak Państwo wskazali - organizacja i transport towarów dokonywany jest wyłącznie
    przez Nabywcę 1. Wyłącznie ten podmiot zleca (oraz będzie zlecał) przewóz towarów.
    Nabywca 2 nie wykonuje żadnych czynności transportowych. Odbiera on towar dopiero w
    miejscu przeznaczenia, tj. w kraju spoza UE - w przypadku opisanego stanu faktycznego
    na terytorium (...).
    W liście przewozowym wystawionym przez przewoźnika Spółka nie jest wskazana jako
    nadawca towarów. Sprzedaż dokumentowana jest fakturami VAT, w których Spółka
    wskazuje kod CN towaru, ilość towaru, jednostkę. W treści faktury wskazywany jest numer
    NIP Spółki poprzedzony krajem rejestracji (PL), a jako nabywca (oraz odbiorca towaru)
    wskazywana jest Nabywca 1 posługujący się (...) numerem identyfikacji podatkowej.

    Następnie towar ten podlegał przeładunkowi w terminalu towarowym (na terytorium
    Polski) przez inny podmiot na zlecenie Nabywcy 1.
    Zgodnie z informacją podaną we wniosku, towar w terminalu towarowym podlegał (i
    będzie podlegać) wyłącznie przeładunkowi z kołowego, na kolejowy środek transportu, nie
    są dokonywane żadne inne czynności. W czasie transportu towar nie jest i nie będzie
    poddawany żadnym czynnościom polegającym na rozpakowaniu, modyfikacji,
    przerobieniu lub przetworzeniu.
    W związku z przeładunkiem wystawiany jest kolejowy list przewozowy (SMGS), w treści
    którego jako nadawca wskazywany jest Nabywca, a odbiorcą jest Nabywca 2 - podmiot
    spoza UE.
    Towar podlega następnie odprawie celnej wywozowej (na terytorium Polski) przez agencję
    celną.
    W treści zgłoszeń celnych wywozowych jako nadawcę towarów (eksportera) wskazywany
    jest Nabywca 1 oraz odbiorca spoza terytorium UE - Nabywca 2. W zgłoszeniu celny nie
    wprowadzono kodu dodatkowego 4PL06 wraz z następującym po nim numerem
    identyfikacji podatkowej Spółki (eksportera pośredniego). Stąd w treści zgłoszenia
    wywozowego nie doszło do wyrażenia przez Nabywcę 1 (eksportera ujętego w Polu 2
    zgłoszenia celnego) zgody na udostępnienie danych ze zgłoszenia Spółce. Spółka uzyskuje
    wydruki komunikatów IE599 od Nabywcy 1 wraz z załącznikami dołączonymi do zgłoszenia
    wywozowego. Wskazali państwo, że dokumenty te potwierdzają tożsamość towaru
    wywożonego z towarem będącym przedmiotem sprzedaży między Spółką a Nabywcą 1.
    Natomiast - jak wprost podali Państwo w uzupełnieniu opisu sprawy - wydruki
    komunikatów IE599 od Nabywcy 1, otrzymane przez Spółkę nie są potwierdzone przez
    właściwy organ celny.
    W przypadku zdarzeń przyszłych Spółka zakłada działanie mające prowadzić do
    uzyskiwania dokumentów w formie elektronicznej otrzymanych z systemu
    teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych. W tym celu Spółka
    zamierza, w umowach z Nabywcą 1, który zleca odprawy agencji celnej, zobowiązać do
    tego, aby w zgłoszeniu celnym wskazany był kod EXP16 wraz z numerem identyfikacji
    podatkowej Spółki oraz numerem faktury dokumentującej dostawę dokonaną przez
    Spółkę – co, jak Państwo wskazali – skutkować będzie generowaniem komunikatu
    potwierdzenia wywozu w formie elektronicznej bezpośrednio Spółce (w miejsce wydruku).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym,
    który może również wystąpić w przyszłości, sprzedaż na rzecz Nabywcy 1 z siedzibą w (...),
    dokonana na warunkach FCA stanowi dla Państwa Spółki eksport towarów, opodatkowany
    w Polsce stawką 0%.
    W pierwszej kolejności – chcąc odpowiedzieć na Państwa wątpliwości – niezbędne jest
    rozpoznanie charakteru opisanej we wniosku transakcji na gruncie przepisów ustawy.
    W wyroku z 16 grudnia 2010 r. w sprawie C-430/09 Euro Tyre Holding BV, TSUE wskazał, że
    w sytuacji gdy towar jest wysyłany lub transportowany od pierwszego dostawcy do
    ostatecznego nabywcy przez podmiot pośredniczący, dla oceny która transakcja skutkuje
    wysyłką lub transportem towarów kluczowe jest określenie, gdzie podmiot pośredniczący
    przenosi prawo do dysponowania towarem jak właściciel na tego ostatecznego nabywcę.
    W wyroku tym TSUE stwierdził: „Jeżeli towar jest przedmiotem dwóch następujących po
    sobie dostaw między różnymi podatnikami, działającymi w takim charakterze, ale
    jednocześnie jest przedmiotem tylko jednego transportu wewnątrzwspólnotowego,
    ustalenie czynności, której należy przypisać ten transport, tj. pierwszej lub drugiej dostawy
    (...) następuje w świetle całościowej oceny wszystkich okoliczności sprawy w celu ustalenia,
    która z tych dwóch dostaw spełnia wszystkie przesłanki związane z dostawą
    wewnątrzwspólnotową. W okolicznościach takich jak rozpatrywane przez sąd krajowy, w
    których pierwszy nabywca, jaki uzyskał prawo do rozporządzania towarem jak właściciel

    na terytorium państwa członkowskiego pierwszej dostawy, wskazuje na zamiar
    przetransportowania tego towaru do innego państwa członkowskiego i przedstawia swój
    numer identyfikacyjny nadany do celów podatku od wartości dodanej przez to ostatnie
    państwo, transport wspólnotowy powinien zostać przypisany pierwszej dostawie, pod
    warunkiem że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na
    drugiego nabywcę w państwie członkowskim przeznaczenia transportu
    wewnątrzwspólnotowego (...)”.
    Zatem, dla prawidłowego rozpoznania dostawy ruchomej i miejsca opodatkowania
    poszczególnych dostaw w łańcuchu przesądzającym jest ustalenie warunków dostawy
    pomiędzy stronami (w tym organizacja transportu) oraz to, czy towar jest bezpośrednio
    transportowany od pierwszego do ostatniego nabywcy.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa, powołane orzecznictwo oraz
    przedstawione okoliczności sprawy, w analizowanej sprawie, transport towarów należy
    przypisać dostawie dokonanej przez Spółkę na rzecz Nabywcy 1 - z siedzibą na terytorium
    (...). W konsekwencji, dostawę towarów dokonaną przez Spółkę na rzecz Nabywcy 1 należy
    traktować – stosownie do art. 22 ust. 2a ustawy – jako dostawę „ruchomą”, dokonaną i
    podlegającą opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia transportu, tj. w Polsce. Zatem, skoro
    towar będzie transportowany z terytorium Polski na terytorium państwa trzeciego - (...)
    lub inne państwo spoza UE, co potwierdzi właściwy organ celny, Spółka powinien
    rozpoznać eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy.
    Aby jednak do dostaw eksportowych zastosować stawkę podatku w wysokości 0%
    eksporter powinien – w stosownych terminach – uzyskać dokument (dokumenty)
    potwierdzający (potwierdzające) wywóz jego towarów poza terytorium Unii Europejskiej
    (art. 41 ust. 6 ustawy).
    Z kolei w art. 41 ust. 6a ustawy, odwołującym się do art. 41 ust. 6 ustawy, zostały
    wymienione dokumenty, które w sposób bezsporny potwierdzają, że nastąpił wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zauważyć przy tym należy, że te wymienione
    dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych.
    Katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy jest otwarty, co oznacza, że
    podatnik dla potwierdzenia eksportu może posłużyć się każdym dokumentem o
    charakterze urzędowym, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przepis art. 41 ust. 6a
    należy bowiem odczytywać w powiązaniu z definicją eksportu, zawartą w art. 2 pkt 8
    ustawy, co prowadzi do konkluzji, że tylko dokument urzędowy, zawierający
    potwierdzenie właściwego organu celnego, w sposób wyczerpujący dokumentuje, że
    nastąpił eksport towarów. Ponadto do posiadania dokumentu celnego, potwierdzającego
    procedurę wywozu towarów, odwołuje się uregulowanie zawarte w art. 41 ust. 8 ustawy.
    Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE, do 30 października
    2024 r., składane były w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES
    (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE
    515 były składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszczał obszar celny Unii
    Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyłał do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE 518 system AES generował automatycznie komunikat IE 599 i
    przesyłał go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 – do 30 października 2024 r. – był
    dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów
    poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, mógł być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

    Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE (do 30 października 2024 r.) był:
    • elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
    • wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    • elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego autentyczność
      była zapewniona.
    W tym miejscy wskazać należy, że od 31.10.2024 r., komunikat IE-599 został zastąpiony
    przez komunikat CC599C. Wynika to z faktu uruchomienia systemów AES/ECS2 PLUS i
    NCTS2 PLUS., natomiast funkcja nowego komunikatu z perspektywy rozliczeń VAT jest
    taka sama.
    Zatem uznanie danej czynności za eksport towarów i jej opodatkowanie stawką w
    wysokości 0% wymaga zrealizowania warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu
    towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Może to być organ celny
    krajowy, jak również organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spełnienie
    tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów, i że bez ich
    powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju. Przy tym
    konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o
    nieprzerwanym charakterze.
    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, stanowiący
    urzędowe potwierdzenie faktycznego dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Oznacza to w konsekwencji, że nie każdy dokument lub zestaw dokumentów
    będzie mógł stanowić prawidłowe, upoważniające do zastosowania stawki 0%,
    potwierdzenie, że doszło do eksportu towarów.
    Biorąc pod uwagę powyższe, skoro – jak sami Państwo wskazali – wydruki komunikatów
    IE599, które otrzymali Państwo od Nabywcy 1, nie zostały potwierdzone przez właściwy
    organ celny, to w konsekwencji nie byli Państwo, w świetle przedstawionego stanu
    faktycznego, uprawnieni do zastosowania stawki 0% dla towarów, które zostały
    wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej.
    Natomiast, w odniesieniu do opisanej sytuacji, która może również wystąpić w przyszłości,
    zauważyć należy, że zgodnie z Państwa wskazaniem, jeśli Spółka będzie w posiadaniu
    dokumentów w formie elektronicznej otrzymanych z systemu teleinformatycznego
    służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych oraz dysponować będzie kompletem
    dokumentów potwierdzających tożsamość towarów będących przedmiotem dostawy i
    wywozu, to w konsekwencji, przy spełnieniu powyższych warunków, będą Państwo,
    uprawnieni do zastosowania stawki 0% dla towarów, wywożonych poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Tym samym, oceniając całościowo Państwa stanowisko należy je uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia;
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego.

    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.