Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.542.2025.2.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Przenoszony przez Spółkę na Fundację Zespół, dokonywany w
ramach podziału majaku rozwiązywanej Spółki będzie
stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa i transakcja ta
będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na
podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. W związku z powyższym, skoro
na rzecz Fundacji nie zostaną wykonane czynności
podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to w opisanej
sytuacji nie pojawi się podatek naliczony, który zgodnie z art.
86 ust. 1 i ust. 2 mógłby podlegać odliczeniu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa-nabycie przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
        uznania, że przenoszony na Fundację Zespół stanowi zbycie przedsiębiorstwa i w
        konsekwencji transakcja ta podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT
        (pytanie nr 1),
        braku prawa do odliczenia podatku VAT przez Fundację od przekazanego Zespołu
        (pytanie nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 28 lipca 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. Spółka Komandytowa
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

        B. Fundacja Rodzinna

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka komandytowa (dalej „Spółka”) została założona w 2014 r. Przedmiotem
    działalności Spółki zgodnie z jej umową jest:
        kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z);
        wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.
        Z);
        pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z);
        zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie (PKD 68.32.Z);
        realizacja projektów budowlanych związanych z wnoszeniem budynków (PKD 41.10.
        Z);
        roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
        niemieszkalnych (PKD 41.20.Z);
        rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych (PKD 43.11.Z);
        przygotowanie terenu pod budowę (PKD 43.12.Z);
        pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie
        indziej niesklasyfikowana (PKD 82.99.Z);
        pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenie działalności gospodarczej i
        zarządzania (PKD 70.22.Z).
    Na potrzeby prowadzonej działalności w 2014 r. Spółka nabyła w celach inwestycyjnych
    dwie zabudowane działki nr 1 i nr 2, obrębu (...), przy ul. (...) w (...). W 2019 r. Spółka
    uzyskała decyzję udzielająca pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków mieszkalnych w
    zabudowie bliźniaczej na działkach nr 1 i nr 2 oraz uzyskała decyzję zatwierdzająca projekt
    budowlany i udzielającą Spółce pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego z podpiwniczeniem, infrastrukturą techniczną i elementami
    zagospodarowania terenu położonych na terenie obu wyżej wymienionych działek.
    W 2021 r. zostały wyburzone dwa budynki w zabudowie bliźniaczej, a następnie Spółka
    przystąpiła do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z podpiwniczeniem,
    infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania. Zakończenie budowy nastąpiło
    w czerwcu 2024 r., a po otrzymaniu z (...) Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (...)
    zaświadczenia o braku sprzeciwu do użytkowania obiektu budowlanego Spółka
    przystąpiła do użytkowania budynku.
    Powierzchnia działek wynosi łącznie 977 m.kw., w tym powierzchnia działki nr 1 wynosi
    492 m.kw., a powierzchnia działki nr 2 wynosi 485 m.kw. Na obu działkach, w zbliżonych
    proporcjach, został postawiony budynek mieszkalny o łącznej powierzchni zabudowy
    288,10 m.kw., powierzchnie utwardzone zajmują 226,30 m.kw., śmietnik 3,80 m.kw., zieleń
    402,80 m.kw., a wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu
    wynosi 0,29 (dalej „Budynek”).
    Budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy, położony na trzech kondygnacji
    nadziemnych i jednej kondygnacji podziemnej. Lokale są dostępne z wydzielonej klatki
    schodowej. Dla komunikacji pionowej powstał mały dźwig osobowy. Łączna powierzchnia
    użytkowa budynku wynosi 978,60 m.kw. Dla Budynku powstały 2 miejsca postojowe na
    terenie oraz 7 miejsc postojowych w garażu podziemnym. Budynek został wyposażony w
    następujące instalacje: wodno-kanalizacyjną, wentylacji mechanicznej, centralnego
    ogrzewania, instalacja gazowa wewnętrzna, instalacja elektroenergetyczna, instalacja
    teletechniczna.

    Teren został uzbrojony w przyłącze wodociągowe, przyłącze kanalizacji sanitarnej ścieków,
    odprowadzanie wód opadowych, przyłącze gazowe, przyłącze elektroenergetyczne,
    przyłącze teletechniczne. Obie działki zostały ogrodzone jednym ogrodzeniem stałym o
    wysokości 1,80 m. Postawiono bramę wjazdową przesuwną. Nad śmietnikiem i wejściem
    na teren działki zaprojektowano lekkie zadaszenie.
    Budynek powstał na terenie znajdującym się w zespole zabudowy (...), który został
    wpisany w układ urbanistyczny, jako podlegający ochronie konserwatorskiej. Wpis do
    gminnej ewidencji zabytków pod numerem identyfikacyjnym (...). Działki ewidencyjne nr 1 i
    nr 2, wraz Budynkiem (budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym z podpiwniczeniem,
    infrastrukturą techniczną wewnętrzną) oraz infrastrukturą techniczną zewnętrzną i
    elementami zagospodarowania terenu, oddanymi do użytkowania w 2024 r. zwane są
    dalej „Nieruchomością”.
    Zakup zabudowanej Nieruchomości przez Spółkę w 2014 r. oraz finansowanie budowy
    odbywało się ze środków pieniężnych w postaci pożyczek udzielonych Spółce (dalej
    „Pożyczki”):
    a) umowa pożyczki z (...), z późniejszymi aneksami, na kwotę kapitału (...) PLN, na
      sfinansowanie zakupu nieruchomości;
    b) umowa pożyczki z (...), z późniejszymi aneksami, na kwotę kapitału (...) PLN, na
      sfinansowanie bieżącej działalności Spółki;
    c) umowa pożyczki z (...), z późniejszymi aneksami, na kwotę kapitału (...) PLN, na
      sfinansowanie kosztów budowy.
    Pożyczki są oprocentowane, a do dnia dzisiejszego odsetki nie zostały zapłacone, ani w
    inny sposób definitywnie rozliczone. Zgodnie z umowami termin spłaty Pożyczek jest
    przewidziany na (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej od (...) Spółka rozpoczęła podpisywanie
    umów na wynajem powierzchni użytkowych Budynku (wynajem komercyjny). Spółka,
    działając jako wynajmujący, zawarła następujące umowy na czas nieokreślony (dalej
    „Umowy Najmu”):
    a) umowa najmu z (...), zawarta z C. S.A., później zmieniana kolejnymi aneksami, a na
      podstawie ostatniego aneksu z (...) Spółka oddała w najem z zamian za zapłatę
      miesięcznego czynszu:
        powierzchnię znajdującą się (...) Budynku tj.: (...), o łącznej powierzchni użytkowej
        54,61 m.kw.;
        powierzchnię znajdującą się (...) Budynku tj.: (...) o łącznej powierzchni użytkowej
        51,42 m.kw.;
        powierzchnię znajdującą się (...) Budynku tj.: (...) o łącznej powierzchni użytkowej
        152,21 m.kw.;
        cztery miejsca parkingowe w garażu podziemnym;
    b) umowa najmu z (...) zawarta z Fundacją B., na podstawie której Spółka oddała w najem
      powierzchnię (...) Budynku o łącznej powierzchni 2,00 m.kw., w zamian za zapłatę
      miesięcznego czynszu;
    c) umowa najmu z (...) zawarta z B. Fundacja Rodzinna (zwana dalej „Fundacją”), na
      podstawie której Spółka oddała w najem powierzchnię (...) Budynku o łącznej
      powierzchni 2,00 m.kw., w zamian za zapłatę miesięcznego czynszu.
    W celu zapewnienia obsługi Nieruchomości Spółka zawarła następujące umowy (dalej
    „Umowy Serwisowe”):

    a) kompleksowa umowa dostarczania paliwa gazowego;
    b) kompleksowa umowa sprzedaży energii elektrycznej oraz świadczenia usług
      dystrybucji;
    c) umowa na dostawę wody i odprowadzenie ścieków;
    d) umowa o świadczenie pakietu usług (internet, telewizja, telefon);
    e) umowa na konserwację dźwigu (windy);
    f) umowa na monitoring sygnałów alarmowych;
    g) umowa na monitoring wizyjny;
    h) umowa na pielęgnację zieleni;
    i) umowa na utrzymanie czystości;
    j) umowa na wywóz nieczystości z nieruchomości.
    Spółka popisała również umowę na usługi finansowo-księgowe, na podstawie której
    prowadzone są księgi rachunkowe Spółki, rejestry podatkowe oraz wykonywane
    obowiązki deklaracyjne i sprawozdawcze ciążące na Spółce, a także umowę ubezpieczenia
    Nieruchomości.
    Spółka nie zawarła umowy na zarządzanie Nieruchomością, ani innej podobnej, a
    czynności w tym charakterze, ze względu na skalę i nieznaczny stopień skomplikowania
    działalności prowadzonej w zakresie wynajmu komercyjnego, w Spółce nie powstała
    konieczność zawarcia umowy na zarządzanie z zewnętrznym podmiotem, a Spółka
    wykonuje te czynności samodzielnie we własnym zakresie.
    Wydatki poniesione na nabycie działek ewidencyjnych nr 1 i nr 2, Budynek oraz pozostałe
    urządzania i elementy infrastruktury zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
    Spółki.
    Od wydatków ponoszonych przez Spółkę na budowę oraz innych związanych z
    Nieruchomością Spółce przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego. Z tytułu
    zawieranych Umów Najmu Spółka działa w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, a do wartości netto czynszu doliczała VAT należny ze stawką 23%.
    W przyszłości Spółka może zostać objęta reorganizacją w ramach grupy kapitałowej. W
    wyniku tej reorganizacji Spółka może zostać rozwiązania na podstawie jednomyślnej
    uchwały wspólników bez przeprowadzania likwidacji, a cały majątek Spółki, bez
    wcześniejszego zaprzestania przez Spółkę wykonywania działalności gospodarczej, może
    zostać wydany jednemu ze wspólników Spółki (komplementariuszowi), którym będzie
    Fundacja. Wcześniej z majątku Spółki powinny zostać zaspokojone wszelkie roszczenia
    wobec wierzycieli Spółki, a w razie potrzeby, Spółka powinna ustanowić rezerwy na
    zobowiązania Spółki jeszcze niewymagalne lub sporne. Po zaspokojeniu wszystkich
    wierzycieli (z wyłączeniem pożyczkodawców z Pożyczek) zostanie sporządzony bilans.
    Bilans będzie służył do ostatecznego rozliczenia rozdziału majątku Spółki pomiędzy
    wspólników.
    W uchwale o rozwiązaniu wspólnicy uzgodnią, że w następstwie rozwiązania Spółka wyda
    Fundacji cały zespołu składników majątkowych Spółki wraz z Nieruchomością, w skład
    którego wejdą (dalej „Zespół”):
    1. Nieruchomość;
    2. ogół praw i obowiązków z tytułu Pożyczek, ogół praw i obowiązków z Umów
      Serwisowych,
    3. ogół praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia Nieruchomości,
    4. księgi rachunkowe Spółki i pozostała dokumentacja;

    5. autorskie prawa majątkowe do projektu budowlanego,
    6. dokumentacja techniczna dotycząca Budynku i infrastruktury zewnętrznej.
    Umowy Najmu, których stroną jest Spółka jako wynajmująca, przejdą z mocy prawa na
    Fundację.
    W ramach podziału majątku Spółki drugi wspólnik Spółki (komandytariusz) otrzyma
    wyłącznie określoną kwotę pieniężną.
    W momencie rozwiązania Spółki i wydania Zespołu w Spółce nie będzie prowadzona
    żadna inna działalność, a także w Spółce nie pozostaną żadne składniki, które mogłyby
    pozwalać Spółce na prowadzenie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie
    lub jakimkolwiek innym.
    Na dzień podjęcia uchwały o rozwiązaniu Spółki skończy się jej rok podatkowy, a kolejny
    rok podatkowy (o ile wcześniej nie nastąpi koniec roku kalendarzowego) skończy się z
    dniem wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Fundacja została ustanowiona w 2023 r. Zgodnie z jej statutem celem Fundacji jest
    gromadzenie mienia, zarządzanie nim w interesie Beneficjentów oraz spełniania
    świadczeń na rzecz Beneficjentów. Celem szczegółowym Fundacji jest, między innymi,
    inwestowanie mienia w celu uzyskania zysku z inwestycji.
    Przedmiotem działalności Fundacji, zgodnie z jej Statutem, jest, między innymi, wynajem i
    zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Fundacja
    może wykonywać działalność gospodarczą zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.
    Prawo przedsiębiorców w zakresie określonym w art. 5 ustawy o Fundacji rodzinnej.
    Fundacja jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Po przeniesieniu Zespołu ze Spółki do Fundacji, ta ostatnia zamierza kontynuować
    działalność prowadzoną przez Spółkę z wykorzystaniem Nieruchomości polegającą na
    wynajmie powierzchni użytkowej na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej
    przez najemców oraz miejsc parkingowych (wynajem komercyjny).
    Z mocy prawa Fundacja wejdzie w prawa i obowiązki z Umów Najmu oraz wyrazi zgodę na
    przejęcie praw i obowiązków z Umów Serwisowych i polisy ubezpieczenia Nieruchomości.
    Fundacji zostanie wydana dokumentacja projektowa i techniczna dotycząca
    Nieruchomości (w tym Budynku), a także na Fundację przejdą autorskie prawa majątkowe
    do projektu budowlanego.
    Wynajem Nieruchomości będzie kontynuowany przez Fundację w stosunku do
    dotychczasowych najemców, z wyjątkiem umowy Najmu zawartej przez Spółkę z Fundacją,
    która w następstwie tzw. konfuzji (Fundacja stanie się wynajmującym i najemcą w ramach
    tej samej umowy) ulegnie wygaśnięciu. Fundacja nie wyklucza w przyszłości zmiany Umów
    Najmu (np. w zakresie wynajmowanej powierzchni, czynszu najmu) lub wynajmu
    Nieruchomości do innych podmiotów.
    Na dzień rozwiązania Spółki i wydania Fundacji Zespołu, Fundacja będzie stroną Pożyczek
    jako pożyczkodawca. W następstwie przejścia ze Spółki na Fundację praw i obowiązków
    pożyczkobiorcy z Pożyczek, dojdzie do konfuzji wierzytelności i zobowiązań z Pożyczek i z
    mocy prawa Pożyczki ulegną wygaśnięciu. Dla celów kontynuowania działalności w
    zakresie wynajmu komercyjnego Fundacja nie będzie wymagała pozyskania nowego
    finansowania.
    Fundacja będzie kontynuowała działalności prowadzoną wcześniej przez Spółkę z
    wykorzystaniem Zespołu (to jest działalności w zakresie wynajmu Nieruchomości), bez
    konieczności podejmowania dodatkowych czynności prawnych lub faktycznych, w tym
    angażowania dodatkowych składników materialnych lub niematerialnych. Czynności w
    zakresie zarządzania Nieruchomości, wykonywanej wcześniej przez Spółkę samodzielnie,

    po przekazaniu Zespołu, będą wykonywana przez Fundację samodzielnie a Fundacja nie
    zamierza zawierać umowy o zarządzanie z zewnętrznym podmiotem.
    Z tytułu świadczenia usług wynajmu Fundacja będzie działała w charakterze podatnika
    VAT, świadczenie usług będzie dokumentowane fakturami VAT, a do kwoty netto czynszu
    Fundacja będzie doliczała VAT i wykazywała go w rejestrach sprzedaży VAT.
    W związku z planowanym przeniesieniem Zespołu na Fundację, strony opisanej wyżej
    planowanej transakcji (A. spółka komandytowa, „Spółka” – Zainteresowany będący Stroną
    oraz Fundacja Rodzinna, „Fundacja” - Zainteresowany niebędący Stroną), jako
    uczestniczące w tym samym zdarzeniu przyszłym, których będą dotyczyły bezpośrednio
    skutki w VAT wynikające z przeprowadzenia transakcji, niniejszym składają wspólny
    wniosek ORD-WS w celu potwierdzenia czy do przeniesienia Zespołu, w tym
    Nieruchomości, ze Spółki na Fundację, będą miały zastosowanie przepisu art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT, a Fundacja będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT od przeniesienia
    Zespołu przez Spółkę.
    Pytania
    1. Czy przenoszony przez Wnioskodawcę na Fundację Zespół, w tym Nieruchomości,
      dokonywany w ramach podziału majątku rozwiązywanej Spółki należy uznać za
      przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6
      pkt 1 ustawy o VAT wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy Fundacja w związku z otrzymaniem od Spółki Zespołu, w tym Nieruchomości,
      będzie miała prawo do odliczenia VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
      o VAT od przekazanego jej Zespołu?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Zainteresowanych, przenoszony przez Wnioskodawcę na Fundację Zespół, w tym
    Nieruchomości, dokonywany w ramach podziału majątku rozwiązywanej Spółki
    (Wnioskodawcy) będzie stanowił przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT i w związku z tym będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem do towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (dalej „VAT”) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy i VAT - ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary
    własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w
    przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.
    Przepisy art. 14 ust. 1 i ust. 3 ustawy o VAT stosuje się do towarów, w stosunku do których
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3,
    podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki,
    zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia
    przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są

    obowiązani złożyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie
    wartości towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji
    podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o
    których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT,
    powstaje w dniu rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 (art. 14 ust.
    6 ustawy o VAT).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Przepisy ustawy o VAT wskazują również wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów tej ustawy. Co do zasady, są to czynności, które wprawdzie należą do grupy
    czynności przedmiotowo podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie
    odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług (art. 5 ustawy o VAT), czy
    też w przypadku rozwiązania spółki osobowej - towary, które po nabyciu nie były
    przedmiotem odpłatnej dostawy (art. 14 ustawy o VAT), jednakże z uwagi na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego (np. aportu), wydania majątku spółki
    podlegającej likwidacji lub rozwiązaniu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie
    swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Przepisy ustawy o VAT oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia
    „przedsiębiorstwo”. W tym celu należy odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z
    dnia 23 kwietnia 191 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej
    dalej „KC”.
    W myśl art. 55(1) KC przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;

    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 55(2) KC czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje
    wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści
    czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo
    w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota
    przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do
    funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto,
    przepis art. 55(1) KC wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie
    zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych
    pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Czynność mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy
    wymienione w art. 55(1) Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie
    faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Na gruncie przytoczonego przepisu, istnieje
    możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla
    funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można
    uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Natomiast przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach
    jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie
    i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników
    materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa,
    jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a

    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu przepisów KC)
    lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.
    L 347 str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, na podstawie
    którego: „W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
    całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie
    miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana
    jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy odbiorca nie podlega w pełni
    opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu
    uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby
    zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez
    wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu”.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    VAT, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części
    majątku przedsiębiorstwa.
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w objaśnieniach podatkowych Ministra
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania VAT transakcji zbycia
    nieruchomości komercyjnych (dalej „Objaśnienia MF”).
    Objaśnienia MF przedstawiają okoliczności, w których dana transakcja zbycia
    nieruchomości komercyjnych, tj. nieruchomości przeznaczonych do celów działalności
    gospodarczej generujących periodycznie przychody na rzecz jej właściciela w
    przeważającej mierze z tytułu realizacji umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym
    charakterze, powinna być zakwalifikowana jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części, czyli czynność niepodlegająca ustawie o VAT.
    Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    W przypadku obrotu nieruchomościami komercyjnymi typową sytuacją jest dostawa
    wynajętej nieruchomości. W takim przypadku uznać należy daną transakcję za zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment transakcji spełnione są łącznie następujące
    kryteria:
    a) przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku
      (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i
      wystarczający do prowadzenia tej działalności, bez konieczności angażowania przez
      nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
      podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
      niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki,
    b) nabywca - w ramach swojej działalności - ma zamiar kontynuowania działalności
      prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu
      składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić, czy oprócz przeniesienia
    standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych
    opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną
      takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Przy ocenie, czy zespół składników majątkowych zawiera składniki pozwalające na
    kontynuowanie działalności gospodarczej nie w każdym przypadku konieczne jest
    przeniesienie wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów
    typowych dla transakcji nieruchomościowych oraz tych wskazanych w lit. a-d powyżej.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wystarczające jest przeniesienie na
    nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w
    tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej.
    Sądy administracyjne potwierdzają powyższe rozumienie przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części w kontekście możliwości wyłączania z VAT. Przykładowo:
        w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK
        1453/19;
        w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2022 r. sygn. akt III FSK
        1346/21.
    Działalność fundacji rodzinnej została uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia
    2023 r. o fundacji rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej „ustawą o FR”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o FR, fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu
    gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania
    świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji
    rodzinnej.
    Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub
    prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez
    fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą
    beneficjentów (art. 2 ust. 2 ustawy o FR).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o FR, fundacja może wykonywać działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 221) tylko w zakresie:
    1. zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;
    2. najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
    3. przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz
      podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za
      granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz
      podmiotach;
    4. nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o
      podobnym charakterze;
    5. udzielania pożyczek:
      a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
      b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
      c) beneficjentom;

    6. obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu
      dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
    7. produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i
      zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych
      uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz
      produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych
      lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do
      produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;
    8. gospodarki leśnej.
    Stosownie do art. 17 ustawy o FR, fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na
    pokrycie funduszu założycielskiego o wartości określonej w statucie, nie niższej niż
    100.000 zł.
    Z powyższych przepisów ustawy o FR wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu
    gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia
    potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy
    cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres, w
    jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.
    Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy uznać, że w przypadku rozwiązania
    spółki handlowej niemającej osobowości prawnej, w tym spółki komandytowej, co do
    zasady towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy przez spółkę, podlegają
    opodatkowaniu VAT z tytułu jej rozwiązania. Jednakże, jeśli przedmiotem przekazania
    majątku rozwiązywanej spółki komandytowej do jej wspólnika jest zespół składników
    majątkowych, w tym nieruchomości komercyjne, dający faktyczną możliwość
    kontynuowania dotychczasowej działalności a nabywca (wspólnik) tego zespołu
    składników ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę
    (spółkę komandytową podlegającą rozwiązaniu), przy pomocy tych składników, taki zespół
    należy uznać za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, o których mowa w art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT. W takich okolicznościach, przekazanie zespołu składników
    rozwiązywanej spółki komandytowej do jednego z jej wspólników, stanowiącego
    przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jako podlegających
    wyłączeniu na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, nie powinno podlegać opodatkowaniu
    VAT.
    Powyższe rozumienie pojęcia przedsiębiorstwa dotyczące nieruchomości komercyjnych i
    możliwości zastosowania przepisów art. 6 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku rozwiązania
    spółki handlowej niemającej osobności prawnej zostało potwierdzone w licznych
    indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności:
        w piśmie z 23 maja 2024 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.103.2024.2.WK;
        w piśmie z 26 maja 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.135.2025.2.MG.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym, Spółka prowadzi działalności gospodarczą w zakresie
    wynajmu nieruchomości komercyjnych z wykorzystaniem Nieruchomości. Poza tą
    działalnością Spółka nie wykonuje żadnej innej. W wyniku planowanej reorganizacji Spółka
    może zostać rozwiązania na podstawie jednomyślnej uchwały wspólników bez
    przeprowadzania likwidacji. Po zaspokojeniu wszystkich wierzycieli (z wyłączeniem
    pożyczkodawców z Pożyczek) zostanie sporządzony bilans w Spółce. Bilans będzie służył
    do podziału majątku Spółki pomiędzy wspólników. W uchwale o rozwiązaniu wspólnicy
    uzgodnią, że podział majątku Spółki nastąpi poprzez wydanie Fundacji Zespołu, w skład
    którego wejdą wszystkie składniki wykorzystane przez Spółkę do prowadzania działalności
    w zakresie wynajmu komercyjnego obejmujące:
    1. Nieruchomość;

    2. ogół praw i obowiązków z tytułu Pożyczek,
    3. ogół praw i obowiązków z Umów Serwisowych,
    4. ogół praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia Nieruchomości,
    5. księgi rachunkowe Spółki i pozostała dokumentacja;
    6. autorskie prawa majątkowe do projektu budowlanego,
    7. dokumentacja techniczna dotycząca Budynku i infrastruktury zewnętrznej.
    Umowy Najmu, których stroną jest Spółka jako wynajmująca, przejdą z mocy prawa na
    Fundację i będą przez nią kontynuowane.
    W ramach podziału majątku Spółki drugi wspólnik Spółki (komandytariusz) otrzyma
    wyłącznie określoną kwotę pieniężną znajdującą się na rachunku Spółki.
    Do czasu rozwiązania Spółki i wydania majątku Fundacji, Spółka nie zaprzestanie
    wykonywania tej działalności. W momencie rozwiązania Spółki i wydania wyżej
    wymienionych składników jej przedsiębiorstwa w Spółce nie będzie prowadzona żadna
    inna działalność, a także w Spółce nie pozostaną żadne składniki, które mogłyby pozwalać
    Spółce na prowadzenie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie lub
    jakimkolwiek innym.
    Zespół zostanie objęty przez Fundację, której przedmiotem działalności, między innymi,
    jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Fundacja
    zamierza kontynuować działalność prowadzoną przez Spółkę z wykorzystaniem Zespołu,
    w tym Nieruchomości, polegającą na wynajmie powierzchni użytkowej na potrzeby
    prowadzenia działalności gospodarczej przez najemców oraz miejsc parkingowych
    (wynajem komercyjny).
    Z mocy prawa Fundacja wejdzie w prawa i obowiązki z Umów Najmu. Wynajem
    Nieruchomości będzie kontynuowany przez Fundację w stosunku do dotychczasowych
    najemców, z wyjątkiem umowy Najmu zawartej przez Spółkę z Fundacją, która w
    następstwie tzw. konfuzji ulegnie wygaśnięciu (Fundacja stanie się wynajmującym i
    najemcą w ramach tej samej umowy).
    Fundacja wyrazi zgodę na przejęcie praw i obowiązków z Umów Serwisowych i umowy
    ubezpieczenia Nieruchomości. Fundacji zostanie wydana dokumentacja projektowa i
    techniczna dotycząca Nieruchomości (w tym Budynku), a także na Fundację przejdą
    autorskie prawa majątkowe do projektu budowlanego.
    Na Fundację przejdą też prawa i obowiązki pożyczkobiorcy z Pożyczek. Jednakże, w
    następstwie posiadania przez Fundację przymiotu pożyczkodawcy z tych umów, dojdzie
    do konfuzji wierzytelności i zobowiązań z Pożyczek i z mocy prawa Pożyczki ulegną
    wygaśnięciu. Przy czym, jako że Fundacji będzie przysługiwało prawo własności
    Nieruchomości przystosowanej do prowadzenia działalności w zakresie najmu
    komercyjnego, Fundacja nie będzie czyniła starań o pozyskanie finansowania dla celów
    prowadzenia tej działalności.
    Po przejęciu wyżej wymienionych składników, Fundacja nie będzie podejmowała
    dodatkowych czynności prawnych lub faktycznych, w tym angażowania dodatkowych
    składników materialnych lub niematerialnych lub konieczności zawarcia nowych umów
    dotyczących Nieruchomości i jej obsługi. Czynności zarządzenia Nieruchomością
    wykonywane we własnym zakresie przez Spółkę będą wykonywane przez Fundację.
    Z uwagi na powyższe, zdaniem Zainteresowanych, należy uznać, że Zespół przenoszony
    na Fundację w ramach podziału majątku rozwiązywanej Spółki, wraz z umowami Najmu,
    które przejdą z mocy prawa, powinien być uznany za przedsiębiorstwo, o którym mowa w
    art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Przemawiają za tym następujące argumenty:

        przedmiotem przekazania do Fundacji będzie Zespół, będący zorganizowanym
        zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do
        prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu komercyjnego
        Nieruchomości, tj. przedsiębiorstwo w rozumieniu KC; Zespół obejmuje przede
        wszystkim standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych, takie
        jak: grunt, budynek, infrastruktura techniczna przynależności, prawa i obowiązki z
        umów najmu;
        Zespół będzie stanowił całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, jest
        to zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, zdolny do realizacji zadań
        gospodarczych (tutaj wynajem komercyjny Nieruchomości);
        Zespół był wykorzystywany u Zbywcy (w Spółce) do prowadzenia działalności w
        zakresie wynajmu komercyjnego Nieruchomości;
        wszystkie elementy tego Zespołu, obejmujące całość składników materialnych i
        niematerialnych, będą przekazywane do Fundacji przez Spółkę; w następstwie
        podziału majątku Spółki podlegającej rozwiązaniu, w Spółce nie pozostaną żadne
        składniki związane z prowadzeniem działalności w zakresie wynajmu komercyjnego
        Nieruchomości;
        środki pieniężne znajdujące się na rachunku Spółki, wyłączone z Zespołu
        przekazywanego do Fundacji, stanowią element, który nie ma istotnego znaczenia
        dla funkcjonowania Zespołu, w tym możliwości kontynuowania dotychczasowej
        działalności przez Fundację; w oparciu o pozostałe składniki, w tym umowy najmu
        generujące na bieżąco przychody, Fundacja zostanie wyposażona w wystarczające
        elementy do kontynuowania działalności w zakresie wynajmu;
        przekazywany Zespół, wraz z umowami Najmu przechodzącymi z mocy prawa,
        faktycznie będzie umożliwiał kontynuację działalności prowadzonej przez Spółkę i
        jest wystarczający do prowadzenia tej działalności, a Fundacja nie będzie musiała w
        tym celu angażować innych składników majątku, które nie są przedmiotem
        przekazania lub podejmować dodatkowych działań faktycznych lub prawnych, które
        byłyby niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o
        przekazany Zespół;
        Fundacja, w ramach prowadzonej przez nią działalności, będzie miała zamiar
        kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez Spółkę
        przy pomocy przekazanego Zespołu, Fundacja nie będzie miała zamiaru zmiany
        dotychczasowego przeznaczania i sposobu wykorzystywania Nieruchomości.
    W konsekwencji, Zespół wydany przez Spółkę do Fundacji w ramach podziału majątku
    rozwiązywanej Spółki, stanowiący przedsiębiorstwo, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT, a Spółka z tytułu przekazania Zespołu, nie
    będzie zobowiązana do sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5
    ustawy o VAT i nie będzie zobowiązana do rozliczenia VAT z tego tytułu.
    Ad 2

    Zdaniem Zainteresowanych, Fundacji nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od przenoszonego Zespołu w ramach podziału majątku Spółki podlegającej
    rozwiązaniu, gdyż Spółka nie będzie uprawniona do wystawienia faktury VAT
    dokumentującej zbycie tego Zespołu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT kwotę podatku VAT naliczonego stanowi suma
    kwot wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika m.in. z tytułu nabycia towarów.
    Z przepisu tego wynika, że co do zasady, dla nabywcy prawo od odliczenia VAT
    naliczonego powstaje w razie otrzymania faktury VAT do zbywcy, dokumentującej
    transakcję podlegającą VAT. W przypadku, gdy transakcja jest wyłączona z VAT zbywca nie
    jest uprawniony do wystawienia faktury VAT. W szczególności będzie to miało miejsce, gdy
    przedmiotem zbycia jest przedsiębiorstwo i znajduje zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    W przypadku, gdy transakcja polegające na wydaniu majątku rozwiązywanej spółki
    osobowej nie podlegała wyłączaniu z VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, to
    wówczas zgodnie z art. 14 ustawy o VAT spółka podlegającą rozwiązaniu jest zobowiązania
    sporządzić spis z natury towarów pozostałych na dzień rozwiązania spółki, które po
    nabyciu nie były przedmiotem dostawy i opodatkować VAT. Jednakże w takiej sytuacji
    spółka podlegająca rozwiązaniu nie wystawia faktury VAT dokumentującej czynności, a
    podstawą rozliczenia przez nią VAT jest sporządzony spis z natury. W konsekwencji
    podatnik otrzymujący składniki w ramach podziału majątku rozwiązywanej spółki
    osobowej nie nabywa uprawnienia do odliczenie VAT od tej czynności.
    Mając na uwadze powyższe, Fundacja z tytułu otrzymania Zespołu, w tym Nieruchomości,
    w ramach podziału majątku Spółki podlegającej rozwiązaniu, nie będzie uprawniona do
    odliczenia VAT od takiego przekazania, bez względu na to, czy przekazywany Zespół, jako
    przedsiębiorstwo, zostanie uznany na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT za wyłączony z
    VAT, czy też nie będzie uznany za wyłączony z VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,
    a jego poszczególnego składniki majątkowe będą podlegać opodatkowaniu w Spółce
    zgodnie z art. 14 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 191 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z
    którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5. koncesje, licencje i zezwolenia;
      6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8. tajemnice przedsiębiorstwa;
      9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.

    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów. „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu
    przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
    różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako
    pewnej całości” - wyrok NSA z 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11).
    Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego
    określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego
    zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji
    mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować
    zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące
    między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego
    przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą
    okazać się orzeczenia TSUE.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19
    Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w
    tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na

    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
    wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy.
    W tym miejscu należy ponadto zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji
    rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji
    rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia,
      zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz
      beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
      Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy
      lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania
      przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i
      listą beneficjentów.
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221)
      tylko w zakresie:
      1. zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego
      zbycia;
      2. najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
      3. przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz
      podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za
      granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz
      podmiotach;
      4. nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw
      o podobnym charakterze;
      5. udzielania pożyczek:
      a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
      b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
      c) beneficjentom;
      6. obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w
      celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
      7. produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i
      zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych
      uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz
      produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów
      roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu,
      użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;
      8. gospodarki leśnej.
    Stosownie do art. 17 ww. ustawy:

      Fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na pokrycie funduszu założycielskiego
      o wartości określonej w statucie, nie niższej niż 100 000 zł.
    We wniosku wskazali Państwo, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. W przyszłości Spółka może zostać objęta reorganizacją w
    ramach grupy kapitałowej.
    W wyniku reorganizacji Spółka może zostać rozwiązania na podstawie jednomyślnej
    uchwały wspólników bez przeprowadzania likwidacji, a cały majątek Spółki, bez
    wcześniejszego zaprzestania przez Spółkę wykonywania działalności gospodarczej, może
    zostać wydany jednemu ze wspólników Spółki (komplementariuszowi), którym będzie
    Fundacja. Wcześniej z majątku Spółki powinny zostać zaspokojone wszelkie roszczenia
    wobec wierzycieli Spółki, a w razie potrzeby, Spółka powinna ustanowić rezerwy na
    zobowiązania Spółki jeszcze niewymagalne lub sporne. Po zaspokojeniu wszystkich
    wierzycieli (z wyłączeniem pożyczkodawców z Pożyczek) zostanie sporządzony bilans.
    Bilans będzie służył do ostatecznego rozliczenia rozdziału majątku Spółki pomiędzy
    wspólników. W ramach podziału majątku Spółki drugi wspólnik komandytariusz otrzyma
    wyłącznie określoną kwotę pieniężną.
    W uchwale o rozwiązaniu wspólnicy uzgodnią, że w następstwie rozwiązania Spółka wyda
    Fundacji cały zespołu składników majątkowych Spółki wraz z Nieruchomością, w skład
    którego wejdą („Zespół”):
    1. Nieruchomość;
    2. ogół praw i obowiązków z tytułu Pożyczek, ogół praw i obowiązków z Umów
      Serwisowych,
    3. ogół praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia Nieruchomości,
    4. księgi rachunkowe Spółki i pozostała dokumentacja;
    5. autorskie prawa majątkowe do projektu budowlanego,
    6. dokumentacja techniczna dotycząca Budynku i infrastruktury zewnętrznej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że:
        przedmiotem przekazania do Fundacji będzie Zespół, będący zorganizowanym
        zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do
        prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu komercyjnego
        Nieruchomości, tj. przedsiębiorstwo w rozumieniu KC; Zespół obejmuje przede
        wszystkim standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych, takie
        jak: grunt, budynek, infrastruktura techniczna przynależności, prawa i obowiązki z
        umów najmu;
        Zespół będzie stanowił całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, jest
        to zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, zdolny do realizacji zadań
        gospodarczych (wynajem komercyjny Nieruchomości);
        Zespół był wykorzystywany u Zbywcy (w Spółce) do prowadzenia działalności w
        zakresie wynajmu komercyjnego Nieruchomości;
        wszystkie elementy tego Zespołu (za wyjątkiem środków pieniężnych przekazanych
        na rzecz komandytariusza), obejmujące całość składników materialnych i
        niematerialnych, będą przekazywane do Fundacji przez Spółkę; w następstwie

        podziału majątku Spółki podlegającej rozwiązaniu, w Spółce nie pozostaną żadne
        składniki związane z prowadzeniem działalności w zakresie wynajmu komercyjnego
        Nieruchomości;
        środki pieniężne znajdujące się na rachunku Spółki, wyłączone z Zespołu
        przekazywanego do Fundacji, stanowią element, który nie ma istotnego znaczenia
        dla funkcjonowania Zespołu, w tym możliwości kontynuowania dotychczasowej
        działalności przez Fundację; w oparciu o pozostałe składniki, w tym umowy najmu
        generujące na bieżąco przychody, Fundacja zostanie wyposażona w wystarczające
        elementy do kontynuowania działalności w zakresie wynajmu;
        przekazywany Zespół, wraz z umowami Najmu przechodzącymi z mocy prawa,
        faktycznie będzie umożliwiał kontynuację działalności prowadzonej przez Spółkę i
        jest wystarczający do prowadzenia tej działalności, a Fundacja nie będzie musiała w
        tym celu angażować innych składników majątku, które nie są przedmiotem
        przekazania lub podejmować dodatkowych działań faktycznych lub prawnych, które
        byłyby niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o
        przekazany Zespół;
        Fundacja, w ramach prowadzonej przez nią działalności, będzie miała zamiar
        kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez Spółkę
        przy pomocy przekazanego Zespołu, Fundacja nie będzie miała zamiaru zmiany
        dotychczasowego przeznaczania i sposobu wykorzystywania Nieruchomości.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania, czy przeniesienie na
    Fundację rodzinną Zespołu, w ramach podziału majątku rozwiązywanej Spółki, będzie
    stanowiło czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wskazano wyżej, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje
    zakres zbywanego majątku, zakres praw i zobowiązań; ponadto, decydujące jest to, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności
    gospodarczej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się
    sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji
    sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze
    pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym majątku zachowane
    zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób
    umożliwiający kontynuowanie określonej działalności.
                                    2Zaznaczyć jednak należy, że jak wynika z powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, strony
    (poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych) mają pozostawioną swobodę
    co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem
    czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może
                                              1iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa (art. 55 Kodeksu
    cywilnego). Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te
    składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwa.

    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje
    pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć
    przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego
    przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników,
    które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia
    istotnych elementów przedsiębiorstwa, jak np. firma, patenty, prawa autorskie, powoduje,
    że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą
    przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają
    istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów
    czy gotowych produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż
    przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres
    ewentualnych wyłączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa.
    Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć
    jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników,
    bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji
    elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.
    W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wyłączone z Zespołu
    przekazywanego do Fundacji będą środki pieniężne znajdujące się na rachunku Spółki,
    które, jak wskazali Państwo, nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania Zespołu, w
    tym możliwości kontynuowania działalności przez Fundację w oparciu o pozostałe
    składniki, bez konieczności angażowania innych składników majątku, które nie są
    przedmiotem przekazania lub podejmować dodatkowych działań faktycznych lub
    prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przekazany
    Zespół. Fundacja, w ramach prowadzonej przez nią działalności, będzie miała zamiar
    kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez Spółkę przy
    pomocy przekazanego Zespołu.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa należy
    stwierdzić, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych, składających się
    na przedsiębiorstwo Spółki, pomimo wyłączenia z Zespołu przekazywanego do Fundacji
    środków pieniężnych znajdujących się na rachunku Spółki, będzie stanowił
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, pozwalające na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej przez Fundację w zakresie, w jakim jest
    realizowana w przenoszonym przedsiębiorstwie.
    Tym samym, przenoszony przez Spółkę na Fundację Zespół, dokonywany w ramach
    podziału majaku rozwiązywanej Spółki będzie stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa
              1w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego i w konsekwencji transakcja ta będzie wyłączona
    z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Przechodząc do dalszych Państwa wątpliwości w zakresie, prawa do pomniejszenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez Fundację, należy zauważyć, że w
    myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto
    podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Jak wcześniej wskazałem, przenoszony przez Spółkę na Fundację Zespół, dokonywany w
    ramach podziału majątku rozwiązywanej Spółki będzie stanowić transakcję zbycia
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego i w konsekwencji transakcja ta
    będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym, skoro na rzecz Fundacji nie zostaną wykonane czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to w opisanej sytuacji nie pojawi się podatek
    naliczony, który zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 mógłby podlegać odliczeniu.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych
    pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka Komandytowa (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2
    Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.