Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4511-131/15/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-12-28
Teza: Czy podatnik będzie mógł złożyć do dnia 20 stycznia 2016 r. deklaracje do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej - PIT-6? Czy też zobowiązany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2016 r.?
Słowa kluczowe: dochód; działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; limit
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2015 r. (data wpływu 13 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych.

W ww. wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej - chów i hodowla drobiu - drób rzeźny - kurczęta. W latach od 2008 do 2014 do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy składał deklaracje do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej - PIT-6. W latach 2009-2015 nie prowadził ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód w latach 2009-2015 ustalano na podstawie norm szacunkowych na podstawie art. 24 ust 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Równocześnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie będąc czynnym podatnikiem VAT nie prowadzi rejestru sprzedaży, o którym mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 116 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie wystawia faktur - w jego imieniu robi to czynny podatnik VAT. Wnioskodawca zobowiązany jest do przechowywania wystawionych w jego imieniu faktur na postawie art. 116 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca na podstawie własnych notatek stwierdził, że w 2015 r. przekroczył kwotę 1.200.000 euro, czyli kwotę wymienioną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatnik będzie mógł złożyć do dnia 20 stycznia 2016 r. deklaracje do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej - PIT-6? Czy też zobowiązany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2016 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w 2016 r. będzie mógł złożyć deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej - PIT-6 gdyż ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych ani ustawa o podatku od towarów i usług nie nakładały obowiązku do zarejestrowania kwoty, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2016 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych. Jednakże przepisów tej ustawy, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działami specjalnymi produkcji rolnej w myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Natomiast jak wynika z przepisu art. 2 ust. 3a wyżej cytowanej ustawy nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, tj. w Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2. Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg – o czym stanowi art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości (art. 24a ust. 4 ustawy).

W związku z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 699) – od dnia 1 stycznia 2016 r. art. 15 ust. 1 ustawy będzie stanowił, że przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Artykuł 15 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Na mocy art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.) przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1a pkt 3 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy (art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie własnych notatek Wnioskodawca stwierdził, że w 2015 r. przekroczył kwotę 1.200.000 euro, czyli kwotę wymienioną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

Przystępując do oceny skutków podatkowych przekroczenia przez Wnioskodawcę w 2015 r. limitu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że jeżeli w ustawie brak jest przepisów przejściowych, ustawę tę stosuje się od dnia jej wejścia w życie wprost i bezpośrednio do wszystkich stanów prawnych objętych jej zakresem podmiotowym i przedmiotowym. Innymi słowy, uniemożliwia to stosowanie innych przepisów niż przepisy nowe (przepisy w brzmieniu nadanym nowelizacją). Oznacza to, że zmieniony mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 699) art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będzie obowiązywał od dnia 1 stycznia 2016 r.

Ze znowelizowanego art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost wynika obowiązek prowadzenia od dnia 1 stycznia 2016 r. ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 tej ustawy – przez osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej, które osiągnęły przychody netto z tej działalności w wysokości przekraczającej równowartość 1.200.000 euro. Tym samym podatnicy, u których przychód netto z działów specjalnych produkcji rolnej w 2015 r. (a więc za poprzedni rok obrotowy) przekroczył równowartość 1.200.000 euro, zobowiązani są od dnia 1 stycznia 2016 r. do ustalania przychód z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.

Podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej – którzy nie przekroczyli limitu przychodów wskazanego w ustawie o rachunkowości – również mają uprawnienia do prowadzenia ksiąg rachunkowych, ale tylko wówczas, gdy zgłoszą taki zamiar (co wynika z art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zatem wyłącznie w sytuacji, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg nie wynika z przepisów o rachunkowości i gdy taki podatnik sam nie zgłosił zamiaru ich prowadzenia – będzie miał możliwość ustalania dochodu przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej.

Mając zatem na uwadze obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016 r. uregulowania prawne oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że dla oceny obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych Wnioskodawca zobowiązany jest wziąć pod uwagę przychody netto osiągnięte w 2015 r. W związku z tym, że u Wnioskodawcy przychody netto ze sprzedaży za 2015 r. przekroczyły kwotę 1.200.000 euro – Wnioskodawca zobowiązany będzie do ustalania od 1 stycznia 2016 r. przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego w 2016 r. będzie mógł złożyć deklarację do wymiaru zaliczek podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej - PIT-6 gdyż ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych ani ustawa o podatku od towarów i usług nie nakładały obowiązku do zarejestrowania kwoty, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2016 r. należało uznać za nieprawidłowe. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. W treści wniosku Wnioskodawca wskazał, że zobowiązany jest do przechowywania wystawionych w jego imieniu faktur. Tym samym zarówno prowadzone przez niego własne notatki jak również przechowywane faktury stanowią źródło informacji na temat wielkości przychodów i mogą być traktowane w świetle postanowień art. 180 i 181 Ordynacji podatkowej jako dowód wykazujący wysokość osiągniętego obrotu. Zatem brak ewidencji, czyli uporządkowanego zbiorczego zapisu, wobec istnienia dowodów będących podstawą ustalenia przychodu nie stanowi przeszkody do ustalenia wielkości osiągniętego przychodu. Wskazać w tym miejscu również należy, że ustawa o rachunkowości przy nakładaniu obowiązku stosowania jej postanowień bierze pod uwagę wyłącznie formę prawną i wielkość osiągniętych przychodów. Prowadzenie ksiąg rachunkowych nie jest uzależnione od rodzaju prowadzonej działalności czy formy opodatkowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 ze. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.