Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.175.2025.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług
związanych z wydatkami związanymi z samochodami
udostępnianymi Przedstawicielom Handlowym.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
przedstawiciel-przedstawiciel handlowy
samochód
samochód-samochód osobowy
samochód-samochód służbowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług
    związanych z wydatkami związanymi z samochodami udostępnianymi Przedstawicielom
    Handlowym. Uzupełnili go Państwo -w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 22 kwietnia
    2025 r. (data wpływu 24 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: ,,Spółka”)
    specjalizującą się w dostarczaniu kompleksowych rozwiązań skoncentrowanych na
    potrzebach hodowców i rolników. Siedziba firmy znajduje się w (...), w województwie (...), a
    usługi świadczone są na rzecz klientów z całej Polski. Spółka jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca zatrudnia osoby fizyczne na stanowisku przedstawicieli handlowych (dalej:
    „Przedstawiciele Handlowi”), do obowiązków których należy m.in. pozyskiwanie klientów,
    prezentacja ofert handlowych, negocjowanie warunków współpracy z klientem oraz
    wsparcie merytoryczne klienta.
    Charakter pracy Przedstawiciela Handlowego obejmuje w głównej mierze pracę w terenie,
    tj. poza siedzibą Spółki, polegającą na spotkaniach z klientami, zarówno obecnymi, jak i
    potencjalnymi, rozwożenie ulotek, a także udział w targach. W tym celu Przedstawicielom
    Handlowym udostępniane są samochody osobowe, niezbędne do wykonywania ich
    obowiązków pracowniczych (dalej: „samochody służbowe”). Samochody służbowe są przez
    Spółkę użytkowane na podstawie umów leasingowych, w związku z czym Spółka ponosi
    koszty opłat wstępnych, comiesięcznych rat leasingowych oraz kosztów eksploatacyjnych.
    Przedstawiciele Handlowi nie zawsze mają miejsce zamieszkania w tej samej miejscowości
    co siedziba Spółki. Na pracę u Wnioskodawcy często decydują się osoby zamieszkujące
    inne miasta w województwie (...), np. (...) czy (...). Jest to podyktowane faktem, że
    Przedstawiciel Handlowy pracuje w terenie i nie jest wymagana jego codzienna obecność
    w siedzibie Spółki.
    W siedzibie Spółki Przedstawiciel Handlowy pojawia się sporadycznie, maksymalnie kilka
    razy w miesiącu w związku ze szkoleniami, spotkaniami zespołu czy w celu dostarczenia
    umowy z klientem do podpisu zarządu.
    Z uwagi na charakter pracy, Przedstawiciel Handlowy do klienta bądź do siedziby Spółki
    jedzie bezpośrednio ze swojego miejsca zamieszkania, w związku z czym samochód
    służbowy parkuje pod swoim domem.
    Spółka prowadzi ewidencję przebiegu każdego samochodu służbowego, zgodnie z art. 86
    ust. 6 ustawy o VAT i każdy służbowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów
    służbowych, czego potwierdzeniem są zapisy dokumentu potwierdzającego przekazanie
    samochodu do użytkowania - Przedstawiciel Handlowy oświadcza, że nie będzie
    wykorzystywał samochodu do celów innych niż służbowe. Spółka okresowo,
    niezapowiedzianie weryfikuje sposób wykorzystywania samochodu przez Przedstawicieli
    Handlowych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Samochody służbowe objęte pytaniami są pojazdami samochodowymi, o których mowa w
    art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2024 r. i poz. 361 ze zm.).

    Na chwilę obecną są to samochody służbowe będące pojazdami samochodowymi, o
    których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT. Spełnienie wymagań określonych
    w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego
    przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
    zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o
    spełnieniu tych wymagań. Z uwagi jednak na dynamiczny rozwój działalności
    Wnioskodawcy i fakt, że niektóre wyjazdy do klientów nie wymagają samochodu z
    przestrzenią ładunkową (koszty eksploatacyjne takich pojazdów są wyższe niż w
    przypadku samochodów osobowych nieposiadających takiej przestrzeni), Spółka zamierza
    wykorzystywać również samochody osobowe, które nie są samochodami wskazanymi w
    art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT. Samochody te nie posiadają zatem adnotacji w
    dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu wymagań określonych w ww. przepisie. Nie zmienia
    to jednak faktu, że będą one wykorzystywane wyłącznie do celów służbowych, a Spółka
    będzie miała obiektywną możliwość potwierdzenia takiego sposobu wykorzystywania
    samochodu (co zostanie wskazane i omówione w odpowiedziach na dalsze pytania
    organu).
    Samochody służbowe objęte pytaniem nie są pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi
    do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku.
    Na chwilę obecną, z uwagi, że Spółka wykorzystuje na ten moment samochody służbowe
    spełniające warunki, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT odlicza
    podatek VAT w 100% od wszystkich wydatków związanych z eksploatacją ww.
    samochodów służbowych. Niemniej, jak wskazano, Spółka zamierza wykorzystywać
    również samochody niebędące samochodami, o których mowa w ww. przepisie. Z uwagi,
    że samochody te będą wykorzystywane wyłącznie do wyjazdów służbowych, a Spółka
    będzie miała obiektywne potwierdzenie takiego sposobu wykorzystywania
    (niezapowiedziana weryfikacja sposobu wykorzystywania samochodów), Spółka zamierza
    odliczać podatek VAT w 100 % (po uzyskaniu pozytywnej interpretacji w tym zakresie).
    Jak wskazano we wniosku, prowadzona działalność gospodarcza polega na dostarczaniu
    kompleksowych rozwiązań skoncentrowanych na potrzebach hodowców i rolników.
    Działalność obejmuje (...). Prowadzą Państwo również sprzedaż (...), a także służą
    doradztwem pomagając rolnikom w optymalnym wykorzystaniu (...).
    Związek użytkowania samochodów służbowych z prowadzoną przez Państwa działalnością
    gospodarczą jest oczywisty - Państwa przedstawiciele handlowi spotykają się z klientami
    (m.in. rolnikami), zapoznają ich z ofertą Spółki, prezentują sposób użycia sprzedawanych
    produktów. Przedstawiciele handlowi biorą ponadto udział w targach, na których mają
    możliwość nawiązania relacji z nowymi klientami. W każde z tych miejsc, tj. do klienta czy
    na targi, przedstawiciel handlowy musi dotrzeć i wykorzystuje do tego samochód
    służbowy, który jest mu powierzony.
    Odbiorcami (klientami) wykonywanej przez Państwa działalności są zarówno
    przedsiębiorstwa, głównie z branży rolniczej oraz osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej.
    Prowadzona przez Państwa ewidencja przebiegu opisanych we wniosku samochodów
    służbowych zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.
    Decyzją Wnioskodawcy jest, aby samochody służbowe nie były wykorzystywane do celów
    niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przedstawiciel Handlowy
    oświadcza, że nie będzie wykorzystywał samochodu do celów innych niż służbowe. Spółka
    okresowo, niezapowiedzianie weryfikuje sposób wykorzystywania samochodu przez
    Przedstawicieli Handlowych.

    Spółka określiła zasady użytkowania samochodów służbowych w umowie o indywidualnej
    odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie, którą zawiera z każdym
    Przedstawicielem Handlowym, któremu udostępniany jest do używania samochód
    służbowy. Umowa zawiera w szczególności zapisy dotyczące obowiązków pracownika jako
    użytkownika 1 samochodu, zasady przekazania oraz zwrotu samochodu, zasady
    korzystania z samochodu z uwzględnieniem zakazu wykorzystywania go do celów innych
    niż służbowe.
    Umowa o indywidualnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie zawiera
    zapisy zakazujące pracownikom wykorzystywanie samochodów służbowych do celów
    innych niż służbowe. Przedstawiciel Handlowy podpisując ww. umowę zobowiązuje się do
    niewykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych, pod rygorem
    odpowiedzialności materialnych.
    Spółka egzekwuje przestrzeganie umowy o indywidualnej odpowiedzialności materialnej
    za powierzone mienie określającej zasady użytkowania samochodów służbowych. Na
    bieżąco monitorowane są wszystkie czynności związane z wykorzystywaniem
    samochodów służbowych, w tym rozliczanie kosztów eksploatacyjnych. Spółka okresowo,
    niezapowiedziane weryfikuje również sposób wykorzystywania samochodów służbowych
    porównując licznik przebiegu z trasami jakie pokonuje w danym okresie pracownik.
    W sytuacji naruszenia powyższych zasad pracownik podlega odpowiedzialności
    materialnej.
    W umowie o indywidualnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie
    określającej zasady użytkowania samochodów służbowych określone zostało pojęcie ,,
    użycia samochodu do celów prywatnych”. Za takie użycie jest uznawane, jak sama nazwa
    wskazuje, użycie samochodu do celów prywatnych, a więc użycie go przykładowo do
    załatwienia swoich prywatnych spraw.
    Sposób wykorzystywania samochodów służbowych, który zostanie określony w zasadach
    ich użytkowania oraz potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu, wyklucza ich użycie
    do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Spółka każdorazowo przyjmuje od
    Przedstawicieli handlowych oświadczenie, że nie będą wykorzystywać samochodu do
    celów innych niż służbowe. Ponadto, okresowo, niezapowiedzianie weryfikowany jest
    sposób wykorzystywania samochodu przez Przedstawicieli Handlowych, który polega m.
    in. na porównaniu przebiegu pojazdu z trasami, które w danym okresie wykonywał
    Przedstawiciel Handlowy w związku z wykonywaniem swoich obowiązków.
    Dysponują Państwo bieżącymi informacjami o przebytych trasach przez pracowników.
    Faktyczny przebieg pojazdu jest rejestrowany, jak w każdym samochodzie, przez licznik
    przebiegu. Pracownik nie ma prawa ingerować w stan licznika i nie ma nawet takiej
    możliwości - żadna wizyta w serwisie samochodowym nie może odbyć się bez wiedzy
    Spółki. Wykorzystanie innego urządzenia do rejestrowania przebiegu pojazdu nie
    gwarantowałoby rzetelności jego zapisów - pracownik mógłby przecież ingerować w jego
    zapisy.
    Analizy licznika przebiegu pojazdu dokonuje wyznaczony przez Spółkę pracownik.
    Jest zatrudniona osoba odpowiedzialna za analizę sposobu wykorzystywania
    samochodów służbowych.
    Analizy porównawcze są regularne. Nie ma jednak z góry ustalonej częstotliwości, z uwagi
    iż tak jak wskazano we wniosku, Spółka niezapowiedzianie weryfikuje wykorzystanie
    pojazdów przez pracowników. Czasami jest to raz w tygodniu/miesiącu, czasami nawet
    częściej. Analizy porównawcze są przeprowadzane w stosunku do wszystkich pojazdów.

    Okresowa, niezapowiedziana weryfikacja wykorzystywania samochodu przez
    Przedstawicieli Handlowych polega na okresowym, niezapowiedzianym weryfikowaniu
    wykorzystania samochodu przez Przedstawicieli Handlowych poprzez sprawdzenie
    przebytych tras w danym okresie i porównaniu ich z licznikiem przebiegu.
    Istnieją obiektywne okoliczności potwierdzające brak wykorzystania samochodów
    służbowych, o których mowa we wniosku do użytku prywatnego. Po pierwsze,
    Przedstawiciel Handlowy podpisując umowę o indywidualnej odpowiedzialności
    materialnej za powierzone mienie składa oświadczenie, że nie będzie wykorzystywał
    samochodu do celów prywatnych - złożenie fałszywego oświadczenia skutkuje
    odpowiedzialnością materialną pracownika. Po drugie, Spółka niezapowiedzianie
    weryfikuje sposób wykorzystywania samochodu przez Spółkę, w szczególności poprzez
    porównanie licznika przebiegu pojazdu z trasą jaką w danym okresie pracownik ten
    pokonywał.
    W prowadzonej działalności wykorzystują Państwo na ten moment 4 samochody
    służbowe przeznaczone dla Przedstawicieli Handlowych. Są to busy z jednym rzędem
    siedzeń oddzielonym ścianą od przestrzeni do przewozu ładunków.
    Samochody służbowe użytkuje 4 pracowników - każdemu z Przedstawicieli Handlowych
    przypisany jest jeden samochód.
    Dany samochód danemu pracownikowi przydzielany jest na czas wykonywania
    określonych obowiązków pracowniczych związanych z koniecznością przemieszczania się
    w terenie.
    Samochody służbowe udostępniają Państwo pracownikom na podstawie umowy o
    indywidualnej, odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie.
    Pracownicy używają samochodów służbowych w celu wyjazdu do klienta praktycznie
    codziennie. Praca Przedstawiciela Handlowego polega w głównej mierze na pracy w
    terenie.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej, w przypadku udostępnienia
    Przedstawicielom Handlowym samochodów służbowych do jazd z miejsca zamieszkania
    bezpośrednio do klienta oraz z miejsca zamieszkania do siedziby firmy, Spółce przysługuje
    prawo odliczenia podatku VAT w 100% od opłat wstępnych, comiesięcznych rat
    leasingowych oraz kosztów eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem ww.
    samochodów służbowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, w okolicznościach przedstawionych powyżej, w przypadku udostępnienia
    Przedstawicielom Handlowym samochodów służbowych do jazd z miejsca zamieszkania
    bezpośrednio do klienta oraz z miejsca zamieszkania do siedziby firmy, Spółce przysługuje
    prawo odliczenia podatku VAT w 100% od opłat wstępnych, comiesięcznych rat
    leasingowych oraz kosztów eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem ww.
    samochodów służbowych.
    W art. 86a ustawy o VAT ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące
    określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego w
    związku z wydatkami związanymi z użytkowaniem samochodów. W świetle ogólnej zasady
    wyrażonej w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    50% podatku VAT w związku z ww. wydatkami. Jeżeli jednak samochód jest
    wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, ograniczenie w
    odliczeniu nie przysługuje, a podatnik ma prawo odliczyć 100% podatku VAT w przypadku
    powyższych wydatków, o czym przesądza art. 86a ust. 3 pkt 1 lit a) ustawy o VAT.
    Zarówno opłaty wstępne, comiesięczne raty leasingowe, jak i koszty eksploatacyjne
    stanowią wydatki, o których mówi przepis art. 86a ust. 2 ustawy o VAT.

    Z analizowanych przepisów wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia 100% podatku
    VAT od wydatków związanych z samochodami, o ile wykorzystuje je wyłącznie w swojej
    działalności gospodarczej. Przepisy ustawy o VAT nie określają jednak w jaki sposób
    podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego dla celów pełnego odliczenia
    podatku VAT naliczonego. Z praktyki wynika, że podatnik w tym celu może wprowadzić
    regulaminy, zarządzanie, a także zawrzeć stosowne zapisy w umowach o pracę czy w
    dokumentach dotyczących przekazanie samochodu do użytkowania.
    Co do zasady samochody służbowe winny być parkowane w siedzibie firmy. Każdorazowo
    należy mieć jednak na względzie specyfikę działalności gospodarczej. Parkowanie
    samochodu poza siedzibą firmy nie oznacza automatycznie, że samochód nie jest
    wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, o ile charakter pracy pracownika,
    któremu udostępniono ten samochód, uzasadnia parkowanie samochodu w innym
    miejscu. W orzecznictwie przyjmuje się, że dojazd pracownika do siedziby firmy leży w
    interesie samego pracownika i służy jego osobistym potrzebom.
    Na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) wykształcił się pogląd, że przejazdy pracowników
    mobilnych samochodem służbowym na trasie pomiędzy wyznaczonym miejscem
    zamieszkania lub jego pobliżu (parkowania), a miejscem wykonywania pracy - o ile nie
    służą osobistym celom pracowników, lecz wykorzystywane są w ramach realizacji zadań
    służbowych - nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1
    tej ustawy, a zatem ich wartości nie można uważać za przychód pracowników ze stosunku
    pracy. Takie odstępstwo jest również akceptowane przez TSUE, który w wyroku z 16
    października 1997 r. w sprawie C-258/95 wskazał, że „(...) bezpłatny transport świadczony
    na rzecz pracowników przez pracodawcę od miejsca zamieszkania do miejsca pracy
    samochodem służbowy realizuje zasadniczo osobiste potrzeby pracowników, inne niż cele
    prowadzonej działalności. Przepisu tego jednak nie stosuje się w niektórych sytuacjach,
    takich jak chociażby wystąpienie trudności w zapewnieniu innych odpowiednich środków
    transportu przy zmianie miejsca wykonywania pracy, lub gdy wymogi prowadzonej
    działalności stawiają pracodawcę przed koniecznością zapewnienia transportu
    pracownikom, w którym to przypadku usługi transportu nie są świadczone na potrzeby
    inne niż związane z prowadzoną działalnością”. Powyższy pogląd można bez przeszkód
    przełożyć na grunt ustawy o VAT. Chodzi bowiem jedynie o to, aby parkowanie
    samochodu poza siedzibą firmy było uzasadnione specyfiką prowadzonej działalności, w
    szczególności specyfiką wykonywanych przez osobę, której ten samochód udostępniono,
    obowiązków.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze specyficzną grupą pracowników -
    Przedstawicielami Handlowymi. Są to osoby, które swoje obowiązki w większości wymiaru
    czasu pracy realizują poza siedzibą firmy. Do ich zadań należą spotkania z klientami (na
    miejscu, u klienta), rozwożenie ulotek, a także udział w targach. Przedstawiciele Handlowi,
    jak wskazano w opisie stanu faktycznego, pojawiają się w siedzibie firmy sporadycznie.
    Tym samym rozpoczynają oni dzień pracy w miejscu zamieszkania i kończą ten dzień w
    tym samym miejscu, oddalonym od siedziby Spółki często o kilkadziesiąt kilometrów. Nie
    można zatem mówić o realizowaniu osobistych potrzeb Przedstawiciela Handlowego w
    momencie gdy dojeżdża z miejsca zamieszkania do miejsca, w którym w danym dniu
    realizuje swoje obowiązki.
    Naczelny Sąd Administracyjny w kontekście właśnie przedstawicieli handlowych dostrzegł
    odmienność ich pracy i przyznał rację, że „Możliwe jest - jako wyjątek od zasady - uznanie
    wykorzystania samochodu służbowego na dojazd pracownika z miejsca zamieszkania do
    miejsca wykonywania pracy za związane z działalnością gospodarczą podatnika w
    rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 u.p.tu., a niejako wykonywane na osobiste potrzeby
    pracownika. Odstępstwo to powinno być uzasadnione stanem faktycznym danej sprawy.
    W takiej sytuacji podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z zakupem paliwa i ponoszeniem innych wydatków na eksploatację pojazdów

    samochodowych, z uwzględnieniem spełnienia wymogów wynikających z art. 86a ust. 4
    pkt 1 tej ustawy”. (wyrok NSA z 21 lutego 2017 r. sygn. akt I FSK 1200/15).
    Natomiast w wyroku NSA z 9 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 234/15 (opubl. CBOSA) skład
    orzekający wskazał, że ,,(...) pojazd samochodowy powierzony tzw. pracownikowi
    mobilnemu (np. przedstawicielowi handlowemu) w celu realizacji zadań służbowych, w
    tym m.in. przejazdów do klientów oraz powrotu do miejsca zamieszkania, należy uznać za
    wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 86a
    ust. 3 pkt 1 lit. a w zw. z art. 86 ust. 4 pkt 1 u.p.tu., o ile określone przez podatnika zasady
    jego używania, dodatkowo potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu
    ewidencją przebiegu pojazdu wykluczającą jego użycie do innych celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą”.
    Z kolei w wyroku z 17 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1175/20 NSA również przyznał, że co do
    zasady wykorzystywanie samochodu służbowego w celu dojazdów do pracy pracownika
    wyklucza uznanie go za używany jedynie do celów działalności gospodarczej pracodawcy,
    gdyż obowiązkiem pracownika jest stawienie się do pracy we własnym zakresie. Jednak,
    gdy specyfika prowadzonej działalności wymusza na pracodawcy zapewnienie
    nieodpłatnego transportu pracownikom, zachodzi inna sytuacja i wówczas zapewnienie
    takiego transportu może być traktowane jako związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą podatnika (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2017
    r. sygn. akt I FSK 2283/15; z 6 marca 2018 r. sygn. akt I FSK 790/16, z 4 września 2018 r.,
    sygn. akt I FSK 1636/16; z 11 marca 2020 r., I FSK 1470/17).
    Mając powyższe na względzie, w okolicznościach przedstawionych powyżej, w przypadku
    udostępnienia Przedstawicielom Handlowym samochodów służbowych do jazd z miejsca
    zamieszkania bezpośrednio do klienta oraz z miejsca zamieszkania do siedziby firmy,
    Spółce przysługuje prawo odliczenia podatku VAT w 100% od opłat wstępnych,
    comiesięcznych rat leasingowych oraz kosztów eksploatacyjnych związanych z
    użytkowaniem ww. samochodów służbowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      nabycia towarów i usług,
      dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Ustawodawca zapewnił zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności

    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W świetle art. 2 pkt 34 ustawy:
      Pojazdy samochodowe to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu
      drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
      części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
      innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione
      w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
      tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej
    masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do
    zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają
    ograniczeniu w odliczaniu do 50%.
    Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.
    Jak wynika z art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
      towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów

      wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika.
    Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
      prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
      wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
      lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów
      stanowi przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
      zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku
    prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane - choćby
    przejściowo - do innych celów, (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy
    podatnika, itp.).
    Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego mogą
    być przykładowo:
        obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa
        pojazdów używanych przez pracowników, bez możliwości ich pobrania poza tymi
        godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie działalność
        przedsiębiorstwa,
        nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych,
        przykładowo za pomocą GPS,
        w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem
        działalności jest odprzedaż tych pojazdów – brak rejestracji tych pojazdów,
        uniemożliwiający ich poruszanie się po drogach, a w przypadku ich rejestracji –

        brak możliwości użycia tych pojazdów na cele prywatne; nie mogą to być zatem np.
        samochody demonstracyjne używane przez pracownika dealera do dojazdów do
        pracy,
        w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem
        działalności jest wynajem tych pojazdów – określenie reguł wykluczających użytek
        prywatny,
        używanie (w przypadku pojazdów tzw. lotniskowych) przez służby lotniska
        pojazdów do przemieszczania się po płycie lotniska, bez możliwości opuszczania
        przez te pojazdy terenu lotniska.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
      2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
      prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
      zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
      wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
      a) kolejny numer wpisu,
      b) datę i cel wyjazdu,
      c) opis trasy (skąd - dokąd),
      d) liczbę przejechanych kilometrów,
      e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
      5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz
      na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
      który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
      trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
      wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
    W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:

      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Mając na uwadze treść cytowanych przepisów należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia
    100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w
    sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie
    do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika
    dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Ustawodawca przewidział jednak wyjątki w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu. W art. 86a ust. 5 ustawy zostały bowiem wymienione ściśle określone
    sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu
    pojazdu. Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT), warunku
    prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów
    samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż lub
    oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach
    wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy
    pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że specjalizują się Państwo w dostarczaniu
    kompleksowych rozwiązań skoncentrowanych na potrzebach hodowców i rolników.
    Siedziba firmy znajduje się w (...), w województwie (...), a usługi świadczone są na rzecz
    klientów z całej Polski. Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zatrudniają Państwo osoby fizyczne na stanowisku przedstawicieli handlowych, do
    obowiązków których należy m.in. pozyskiwanie klientów, prezentacja ofert handlowych,
    negocjowanie warunków współpracy z klientem oraz wsparcie merytoryczne klienta.
    Charakter pracy Przedstawiciela Handlowego obejmuje w głównej mierze pracę w terenie,
    tj. poza siedzibą Spółki, polegającą na spotkaniach z klientami, zarówno obecnymi, jak i
    potencjalnymi, rozwożenie ulotek, a także udział w targach. W tym celu Przedstawicielom
    Handlowym udostępniane są samochody osobowe, niezbędne do wykonywania ich
    obowiązków pracowniczych. Samochody służbowe są przez Państwa użytkowane na
    podstawie umów leasingowych, w związku z czym ponoszą Państwo koszty opłat
    wstępnych, comiesięcznych rat leasingowych oraz kosztów eksploatacyjnych.
    Przedstawiciele Handlowi nie zawsze mają miejsce zamieszkania w tej samej miejscowości
    co Państwa siedziba. Na pracę u Państwa często decydują się osoby zamieszkujące inne
    miasta w województwie. Jest to podyktowane faktem, że Przedstawiciel Handlowy pracuje
    w terenie i nie jest wymagana jego codzienna obecność w Państwa siedzibie.
    W Państwa siedzibie Przedstawiciel Handlowy pojawia się sporadycznie, maksymalnie
    kilka razy w miesiącu w związku ze szkoleniami, spotkaniami zespołu czy w celu
    dostarczenia umowy z klientem do podpisu zarządu.

    Z uwagi na charakter pracy, Przedstawiciel Handlowy do klienta bądź do siedziby Spółki
    jedzie bezpośrednio ze swojego miejsca zamieszkania, w związku z czym samochód
    służbowy parkuje pod swoim domem.
    Prowadzą Państwo ewidencję przebiegu każdego samochodu służbowego, zgodnie z art.
    86 ust. 6 ustawy o VAT i każdy służbowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do
    celów służbowych, czego potwierdzeniem są zapisy dokumentu potwierdzającego
    przekazanie samochodu do użytkowania - Przedstawiciel Handlowy oświadcza, że nie
    będzie wykorzystywał samochodu do celów innych niż służbowe. Okresowo,
    niezapowiedzianie weryfikują Państwo sposób wykorzystywania samochodu przez
    Przedstawicieli Handlowych.
    Samochody służbowe objęte pytaniami są pojazdami samochodowymi, o których mowa w
    art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Są to
    samochody służbowe będące pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust.
    9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT. Spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało
    stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez
    okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę
    stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań. Z uwagi
    jednak na dynamiczny rozwój Państwa działalności i fakt, że niektóre wyjazdy do klientów
    nie wymagają samochodu z przestrzenią ładunkową (koszty eksploatacyjne takich
    pojazdów są wyższe niż w przypadku samochodów osobowych nieposiadających takiej
    przestrzeni), zamierzają Państwo wykorzystywać również samochody osobowe, które nie
    są samochodami wskazanymi w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT. Samochody te nie
    posiadają zatem adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu wymagań określonych
    w ww. przepisie.
    Samochody służbowe objęte pytaniem nie są pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi
    do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku.
    Obecnie wykorzystują Państwo samochody służbowe spełniające warunki, o których
    mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit a) ustawy o VAT i odliczają podatek VAT w 100% od
    wszystkich wydatków związanych z eksploatacją ww. samochodów służbowych.
    Zamierzają Państwo wykorzystywać również samochody niebędące samochodami, o
    których mowa w ww. przepisie. Z uwagi, że samochody te będą wykorzystywane wyłącznie
    do wyjazdów służbowych, Spółka zamierza odliczać podatek VAT w 100%.
    Państwa przedstawiciele handlowi spotykają się z klientami (m.in. rolnikami), zapoznają
    ich z ofertą Spółki, prezentują sposób użycia sprzedawanych produktów. Przedstawiciele
    handlowi biorą ponadto udział w targach, na których mają możliwość nawiązania relacji z
    nowymi klientami. W każde z tych miejsc, tj. do klienta czy na targi, przedstawiciel
    handlowy musi dotrzeć i wykorzystuje do tego samochód służbowy, który jest mu
    powierzony.
    Prowadzona przez Państwa ewidencja przebiegu opisanych we wniosku samochodów
    służbowych zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.
    Przedstawiciel Handlowy oświadcza, że nie będzie wykorzystywał samochodu do celów
    innych niż służbowe. Okresowo, niezapowiedzianie weryfikują Państwo sposób
    wykorzystywania samochodu przez Przedstawicieli Handlowych.
    Określili Państwo zasady użytkowania samochodów służbowych w umowie o
    indywidualnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie, którą zawierają
    Państwo z każdym Przedstawicielem Handlowym, któremu udostępniany jest do używania
    samochód służbowy. Umowa zawiera w szczególności zapisy dotyczące obowiązków
    pracownika jako użytkownika 1 samochodu, zasady przekazania oraz zwrotu samochodu,

    zasady korzystania z samochodu z uwzględnieniem zakazu wykorzystywania go do celów
    innych niż służbowe.
    Umowa o indywidualnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie zawiera
    zapisy zakazujące pracownikom wykorzystywanie samochodów służbowych do celów
    innych niż służbowe. Przedstawiciel Handlowy podpisując ww. umowę zobowiązuje się do
    niewykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych, pod rygorem
    odpowiedzialności materialnych.
    Egzekwują Państwo przestrzeganie umowy o indywidualnej odpowiedzialności materialnej
    za powierzone mienie określającej zasady użytkowania samochodów służbowych. Na
    bieżąco monitorowane są wszystkie czynności związane z wykorzystywaniem
    samochodów służbowych, w tym rozliczanie kosztów eksploatacyjnych. Okresowo,
    niezapowiedziane weryfikują Państwo sposób wykorzystywania samochodów służbowych
    porównując licznik przebiegu z trasami jakie pokonuje w danym okresie pracownik. W
    sytuacji naruszenia powyższych zasad pracownik podlega odpowiedzialności materialnej.
    W umowie o indywidualnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie
    określającej zasady użytkowania samochodów służbowych określone zostało pojęcie ,,
    użycia samochodu do celów prywatnych”. Za takie użycie jest uznawane, użycie
    samochodu do celów prywatnych, a więc użycie go przykładowo do załatwienia swoich
    prywatnych spraw.
    Sposób wykorzystywania samochodów służbowych, który zostanie określony w zasadach
    ich użytkowania oraz potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu, według Państwa
    wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Każdorazowo
    przyjmują Państwo od Przedstawicieli handlowych oświadczenie, że nie będą
    wykorzystywać samochodu do celów innych niż służbowe.
    Dysponują Państwo bieżącymi informacjami o przebytych trasach przez pracowników.
    Faktyczny przebieg pojazdu jest rejestrowany, przez licznik przebiegu. Pracownik nie ma
    prawa ingerować w stan licznika i nie ma nawet takiej możliwości - żadna wizyta w
    serwisie samochodowym nie może odbyć się bez Państwa wiedzy. Wykorzystanie innego
    urządzenia do rejestrowania przebiegu pojazdu nie gwarantowałoby rzetelności jego
    zapisów - pracownik mógłby ingerować w jego zapisy. Analizy licznika przebiegu pojazdu
    dokonuje wyznaczony przez Państwa pracownik. Jest zatrudniona osoba odpowiedzialna
    za analizę sposobu wykorzystywania samochodów służbowych. Analizy porównawcze są
    regularne. Nie ma jednak z góry ustalonej częstotliwości, czasami jest to raz w tygodniu
    /miesiącu, czasami nawet częściej. Analizy porównawcze są przeprowadzane w stosunku
    do wszystkich pojazdów.
    Okresowa, niezapowiedziana weryfikacja wykorzystywania samochodu przez
    Przedstawicieli Handlowych polega na okresowym, niezapowiedzianym weryfikowaniu
    wykorzystania samochodu przez Przedstawicieli Handlowych poprzez sprawdzenie
    przebytych tras w danym okresie i porównaniu ich z licznikiem przebiegu.
    Obiektywne okoliczności potwierdzające brak wykorzystania samochodów służbowych, to
    po pierwsze, Przedstawiciel Handlowy podpisując umowę o indywidualnej
    odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie składa oświadczenie, że nie będzie
    wykorzystywał samochodu do celów prywatnych - złożenie fałszywego oświadczenia
    skutkuje odpowiedzialnością materialną pracownika. Po drugie, niezapowiedzianie
    weryfikują Państwo sposób wykorzystywania samochodu przez Spółkę, w szczególności
    poprzez porównanie licznika przebiegu pojazdu z trasą jaką w danym okresie pracownik
    ten pokonywał.
    W prowadzonej działalności wykorzystują Państwo obecnie 4 samochody służbowe
    przeznaczone dla Przedstawicieli Handlowych. Są to busy z jednym rzędem siedzeń
    oddzielonym ścianą od przestrzeni do przewozu ładunków. Samochody służbowe użytkuje
    4 pracowników - każdemu z Przedstawicieli Handlowych przypisany jest jeden samochód.
    Dany samochód danemu pracownikowi przydzielany jest na czas wykonywania

    określonych obowiązków pracowniczych związanych z koniecznością przemieszczania się
    w terenie. Samochody służbowe udostępniają Państwo pracownikom na podstawie
    umowy o indywidualnej, odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie. Pracownicy
    używają samochodów służbowych w celu wyjazdu do klienta praktycznie codziennie.
    Praca Przedstawiciela Handlowego polega w głównej mierze na pracy w terenie.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku udostępnienia Przedstawicielom
    Handlowym samochodów służbowych do jazd z miejsca zamieszkania bezpośrednio do
    klienta oraz z miejsca zamieszkania do siedziby firmy, przysługuje Państwu prawo
    odliczenia podatku VAT w 100% od opłat wstępnych, comiesięcznych rat leasingowych
    oraz kosztów eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem ww. samochodów służbowych.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z treści cytowanych wyżej
    przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego
    zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z samochodem osobowym w
    sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do
    działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania
    pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób
    wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego
    zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku
    prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu
    ewidencją przebiegu pojazdu.
    Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym
    Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz
    „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego
    słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko;
    zupełnie.
    Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach,
    dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych
    pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym
    samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić
    wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla
    celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do
    specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez
    podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest
    wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego
    użytku. Przy czym, użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie
    faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w odniesieniu do
    opisanych we wniosku samochodów osobowych nie zostaną spełnione przesłanki do
    uznania, że będą one wykorzystywane wyłącznie do Państwa działalności gospodarczej i w
    związku z tym będą mieli Państwo prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z
    tytułu wydatków związanych z użytkowaniem samochodów służbowych.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji prawnych
    prowadzi do stwierdzenia, że opisany przez Państwa sposób użytkowania samochodów
    służbowych nie wyklucza użycia ich do celów innych niż Państwa działalność gospodarcza.
    Wprawdzie prowadzą Państwo ewidencję przebiegu udostępnianych pojazdów oraz
    zasady użytkowania samochodów służbowych w umowie o indywidualnej
    odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie, którą zawierają Państwo z każdym

    Przedstawicielem Handlowym, któremu udostępniany jest do używania samochód
    służbowy, jednakże sposób użytkowania tych pojazdów w oparciu o powyższe zasady nie
    wyklucza użytku prywatnego tych samochodów.
    W tym miejscu należy stwierdzić, że bezpośrednia dostępność samochodów dla
    Przedstawicieli Handlowych z możliwością parkowania samochodów służbowych w ich
    miejscu zamieszkania, stwarza możliwość wykorzystania tych pojazdów do celów
    prywatnych przez te osoby. Wprowadzenie przez Państwa zasad użytkowania
    samochodów służbowych w umowie o indywidualnej odpowiedzialności materialnej za
    powierzone mienie oraz ewidencji przebiegu pojazdu, nie jest równoznaczne ze
    stworzeniem przez Państwa stosownej procedury użytkowania tych pojazdów, która
    wykluczy potencjalne użycie pojazdów do celów prywatnych Przedstawicieli Handlowych.
    Potwierdzają to zasady użytkowania samochodów służbowych w umowie o indywidualnej
    odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie, którego postanowienia wskazują, że
    w sytuacji naruszenia powyższych zasad pracownik podlega odpowiedzialności
    materialnej.
    Zatem już z zasad użytkowania samochodów służbowych wynika, że nie zabezpieczają one
    użytkowania samochodów w sposób wykluczający ich użycie do celów prywatnych, a
    wręcz przeciwnie dopuszcza potencjalne użycie samochodów służbowych do celów
    prywatnych. Ponadto należy podkreślić, że sama odpowiedzialność materialna nie
    świadczy o tym, że samochód nie zostanie wykorzystany przez Przedstawiciela
    Handlowego do celów prywatnych.
    Jednocześnie w opisie sprawy wskazali Państwo, że pracownicy używają samochodów
    służbowych w celu wyjazdu do klienta praktycznie codziennie. Ponadto okresowo i
    niezapowiedzianie weryfikują Państwo sposób wykorzystywania samochodów służbowych
    porównując licznik przebiegu z trasami, jakie pokonuje w danym okresie pracownik.
    Podjęte przez Państwa działania nie są jednoznaczne ze stworzeniem mechanizmów
    zapewniających stały nadzór nad użytkowaniem samochodu do celów służbowych. Należy
    zauważyć, że brak GPS uniemożliwia w praktyce dokonanie bieżącej i rzetelnej analizy
    porównawczej z prowadzoną ewidencją pojazdu oraz dowodzi, że nie zapewniają Państwo
    nadzoru nad użytkowaniem pojazdu w sposób wykluczający użycie pojazdu przez
    pracownika do celów prywatnych. W kontekście powyższego nie można uznać, że
    dokonują Państwo realnej weryfikacji rzeczywiście pokonywanych przez pojazd
    kilometrów, tras i porównywania tych danych z informacjami wskazywanymi w
    prowadzonej ewidencji. Zatem należy uznać, że nie zostaną przez Państwa stworzone
    takie mechanizmy, które zapewnią gwarancję wykorzystania pojazdu wyłącznie w Państwa
    działalności gospodarczej.
    Podjęte przez Państwa działania, mające na celu wykluczenie użycia samochodów
    służbowych przez Państwa Przedstawicieli Handlowych do celów innych niż działalność
    gospodarcza, tj. wprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, wprowadzenie zasad
    użytkowania samochodów służbowych, ewidencja przebiegu opisanych we wniosku
    samochodów służbowych oraz okresowe, niezapowiedziane weryfikacje sposobu
    wykorzystywania samochodów służbowych nie potwierdzają obiektywnie, że ww.
    samochody, będą wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności
    gospodarczej, bez możliwości użycia ich do celów prywatnych, w sytuacji gdy będą
    udostępniane Przedstawicielom Handlowym w celu umożliwienia wyjazdów do klientów
    oraz Państwa siedziby poprzez możliwość parkowania tych pojazdów w miejscu
    zamieszkania Przedstawicieli Handlowych.
    Należy wyjaśnić, że przejazdy Przedstawicieli Handlowych udostępnionymi przez Państwa
    samochodami służbowymi z miejsca ich zamieszkania do Państwa klientów oraz
    parkowanie samochodu w miejscu ich zamieszkania, stanowią potencjalną możliwość
    użycia tych samochodów do ich celów prywatnych.
    Tym samym należy uznać, że co do zasady, wykorzystywanie samochodów przez
    parkowanie w miejscu zamieszkania Państwa Przedstawicieli Handlowych, wyklucza

    uznanie tych samochodów za używane jedynie do Państwa celów działalności
    gospodarczej.
    Jeżeli jednak dobrowolnie ułatwiają Państwo dotarcie z miejsca zamieszkania do miejsca
    wykonywania obowiązków służbowych, poprzez przekazanie samochodów służbowych do
    wykorzystania w tym celu, niewątpliwie mamy do czynienia ze świadczeniem na rzecz
    Państwa pracowników – Przedstawicieli Handlowych, za które nie pobierają Państwo
    wynagrodzenia (gdyż z wniosku to nie wynika).
    Zatem w przypadku gdy Przedstawiciele Handlowi wykonujący obowiązki służbowe
    przemieszczają się Państwa samochodem z miejsca zamieszkania do klientów lub
    Państwa siedziby, nie daje uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego w pełnej
    wysokości.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że udostępniane Przedstawicielom Handlowym
    samochody służbowe do jazd z miejsca zamieszkania bezpośrednio do klienta oraz z
    miejsca zamieszkania do siedziby firmy, nie będą wykorzystywane wyłącznie do celów
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę 100% podatku naliczonego, od wydatków związanych z opisanymi pojazdami
    służbowymi.
    W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku
    naliczonego od wydatków, dotyczących pojazdów samochodowych.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.