Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.389.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Opodatkowanie renty wdowiej.
Słowa kluczowe: małżonek
renta
renta-renta zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania renty wdowiej z USA. Uzupełniła Pani wniosek –
    w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 maja 2025 r. (wpływ 7 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni pobiera świadczenie - rentę wdowią z USA po zmarłym mężu, który
    nigdy nie był obywatelem ani rezydentem USA, był obywatelem Polski, chwilowo pracował

    w USA. Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski, nigdy nie była obywatelką ani
    rezydentem USA. Amerykański Departament Skarbu potrąca federalny podatek
    dochodowy. Stawka podatku wynosi 30% od 85% kwoty świadczenia.
    Czytając umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a USA
    8 października 1974 r. (opublikowaną w Dz. U. Nr 31 z 18 września 1976 r. poz. 178),
    kwota opłacana w USA tytułem podatku dochodowego jest zaliczana na poczet podatku
    polskiego. Tak samo czytając art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że prosi o wydanie interpretacji
    indywidualnej za lata 2024 i 2025.
    Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski i do celów podatkowych zamieszkuje na stałe w
    Polsce, ma nieograniczony obowiązek podatkowy. Nigdy nie mieszkała i nie była
    rezydentem w USA. Wnioskodawczyni pobiera w Polsce emeryturę z ZUS, od którego
    pobierany jest podatek dochodowy. Pobiera świadczenie wdowie. Mąż Wnioskodawczyni
    przebywał w USA w latach 1980-1982. Tam pracował i opłacał składki do Social Security.
    W 2009 r. Jej mąż zmarł mając 57 lat i nie pobierał emerytury z USA. Od 2014 r.
    Wnioskodawczyni pobiera po zmarłym mężu świadczenie wdowie od czasu, gdy ukończyła
    60 lat. Świadczenie to nie było uzależnione od dochodów Wnioskodawczyni w Polsce.
    Wysokość świadczenia jest uzależniona od zarobków męża i okresu zatrudnienia.
    Świadczenie wdowie wypłacane jest Wnioskodawczyni przez Social Security
    Administration, przyznane na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych.
    Przepis ten reguluje prawo do świadczenia wdowiego na podstawie składek opłacanych
    do Social Security (amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych) przez zmarłego
    małżonka. Jest to świadczenie stałe. 85% całkowitej kwoty świadczenia wypłacanego do
    Polski podlega w Stanach Zjednoczonych Ameryki opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w stawce 30%. W praktyce oznacza to automatyczne potrącenie 25,5%
    całkowitej kwoty świadczenia od każdorazowej wypłaty za bieżące miesiące.
    Pieniądze jakie Wnioskodawczyni otrzymuje wpływają na Jej konto w banku ... . Co roku
    bank wysyła PIT-11, w którym jest napisane, ile pieniędzy wpłynęło na konto
    Wnioskodawczyni w przeliczeniu na złotówki.

## Pytanie

Czy słusznie Wnioskodawczyni zapłaciła podatek za 2024 r. i czy w następnym roku
    również musi go zapłacić?
    Pani stanowisko w sprawie
    Czytając art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0111-KDSB2-2.4011.254.2023.1.
    KG, Wnioskodawczyni stwierdza, że nie powinna w Polsce płacić podatku od świadczenia
    wdowiego. Podatek za 2024 r. Wnioskodawczyni zapłaciła do Urzędu Skarbowego w ... .

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Polski i cały czas zamieszkuje w Polsce.
    Pobiera Pani świadczenie – rentę wdowią z USA (z Social Security Administration) po
    zmarłym mężu, który pracował w USA.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w niniejszej
    sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania renty
    wdowiej wypłacanej z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. Umowy („Ogólne zasady
    opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
    a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
      przez to Umawiające się Państwo lub
    b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w
      życie.

    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu renty wdowiej wypłacanej ze Stanów
    Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że renta wdowia otrzymywana przez Panią z USA
    podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla

      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
    1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
    2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
    3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
    4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
    5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W świetle powyższego, skoro rentę wdowią – jak Pani wskazała:
    - pobiera po zmarłym mężu ww. świadczenie wdowie od czasu, gdy ukończyła 60 lat,
    - wysokość świadczenia jest uzależniona od zarobków męża i okresu zatrudnienia,
    - świadczenie to nie było uzależnione od Pani dochodów w Polsce,
    - świadczenie wdowie wypłacane jest Pani przez Social Security Administration,
      przyznane na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych,
    - jest to świadczenie stałe,
    to należy zatem uznać, że stanowi ona świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na
    gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego, otrzymana przez Panią renta wdowia, o której mowa we wniosku
    przyznana z USA z Social Security Administration nie korzysta w Polsce ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż – wbrew Pani twierdzeniu – nie jest świadczeniem otrzymywanym na
    podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach rodzinnych. Otrzymywaną
    przez Panią rentę wdowią, uznać należy za rentę wypłacaną na podstawie przepisów o
    ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako taka, mieści się ona w
    dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z
    czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Powyższe
    oznacza, że opisana we wniosku renta wdowia podlega wykazaniu w zeznaniu

    podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym ją Pani otrzymała i będzie
    otrzymywała.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    W odniesieniu do przywołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że
    wydana została w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Podkreślam również, że odmienne rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane
    nawet w tożsamych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania
    analogicznego rozstrzygnięcia sprawy podatnika, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść
    przepisów prawa. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Funkcjonowanie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnych, w
    których odmiennie oceniono takie same albo zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia
    przyszłe, jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia
    postępowania, w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1
    Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce,
    choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji w
    trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Na podstawie bowiem art. 14e § 1 pkt 1
    Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić
    wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w
    szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zatem, w przypadku takiej rozbieżności, na organie
    podatkowym ciąży obowiązek podjęcia z urzędu prawem przewidzianych środków do
    skorygowania wadliwych rozstrzygnięć, adresowanych do innych podatników.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.