Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-236/08/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-09
Teza: Najem lokalu użytkowego nie jest dostawą towaru i nie korzysta ze zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: czynności; lokal-lokal użytkowy; najem; opodatkowanie; podatek; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2008 r. (data wpływu 14 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynajmu lokalu handlowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2008 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynajmu lokalu handlowego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Od dnia 2 stycznia 2008 r. wynajmuje własny lokal handlowy, w którym wcześniej prowadzona była przez niego działalność gospodarcza.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy pobierając opłatę za najem lokalu użytkowego należy ją pobrać bez podatku od towarów i usług, czy też należy doliczyć do opłaty podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy najem lokalu użytkowego jest zwolniony od podatku. Podstawą takiego stanowiska jest fakt, iż Wnioskodawca sam jest najemcą używanego lokalu użytkowego i wynajmujący nie dolicza do opłaty za najem podatku od towarów i usług traktując wynajmowany lokal użytkowy jako towar używany. Z tym stanowiskiem Wnioskodawca w pełni się zgadza.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostaw i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanych przepisów wynika, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje dostawa towarów, ale świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści samej ustawy, jak również przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku niektórych czynności.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, usługi wymienione w załączniku nr 4 są zwolnione od podatku. Załącznik nr 4 w poz. 4 wskazuje, że zwolnione od podatku są usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe.

W opisanym stanie faktycznym przedmiotem najmu jest lokal użytkowy, dlatego też taka usługa jako niewymieniona w ww. załączniku nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z powyższym najem przedmiotowego lokalu podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Jednocześnie należy wskazać, że skoro w sprawie będącej przedmiotem zapytania – jak wskazano wyżej – ma miejsce świadczenie usługi, a nie dostawa towaru nie mogą do niej mieć zastosowania przepisy dotyczące zwolnienia od podatku dostawy towarów, w tym towarów używanych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 powoływanej ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Wskazanie sposobu wyliczenia kwoty należnej poprzez podanie, czy jest to określona kwotowo wartość netto powiększona o 22% podatku od towarów i usług, czy też określona kwotowy wartość brutto (zawierająca w sobie już ten podatek) powinno wynikać z treści oświadczeń woli zarówno wynajmującego jak i najemcy zawartych w umowie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.