Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1325/09/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-09
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu zorganizowania imprez oraz opodatkowanie podatkiem od towarów i usług świadczenia dla uczestników w postaci udziału w imprezie tj. przekazanych towarów i usług.
Słowa kluczowe: nagrody; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; prezent; przekazanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2009r. (złożonego w tut. organie w dniu 30 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 grudnia 2010r. (data wpływu 5 stycznia 2010r.) oraz pismem z dnia 15 marca 2010r. (data wpływu 19 marca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu zorganizowania imprez oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenia dla uczestników w postaci udziału w imprezie tj. przekazanych towarów i usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2009r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu zorganizowania imprez oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenia dla uczestników w postaci udziału w imprezie tj. przekazanych towarów i usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 grudnia 2010r. (data wpływu 5 stycznia 2010r.) oraz pismem z dnia 15 marca 2010r. (data wpływu 19 marca 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 marca 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wydobycia węgla kamiennego, Spółka organizuje dla swoich pracowników doroczne imprezy z okazji 4 grudnia („Barbórki", „Dnia Górnika"). Imprezy te są adresowane do wszystkich pracowników Wnioskodawcy. Zwyczajowo na imprezy poza pracownikami Wnioskodawcy zapraszani są także m.in. przedstawiciele kontrahentów, przedstawiciele instytutów naukowych kooperujących z branżą górniczą oraz przedstawiciele władz państwowych. Niektórzy z zapraszanych gości korzystają z zaproszenia i uczestniczą również w imprezach organizowanych dla pracowników. Co do zasady pracownicy Wnioskodawcy stanowią ponad 90-99% uczestników imprezy. Imprezy te są finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym od lipca 1993r. z tytułu dokonywania czynności opodatkowanych (sprzedaż krajowa, WDT, WNT, eksport, import). Imprezy z okazji dnia Górnika (4 grudnia) organizowane są w przedziale czasowym od listopada do lutego. Dzień 4 grudnia, tj. dzień Św. Barbary patronki wszystkich górników, jest dniem ustawowo wolnym od pracy w przemyśle górniczym na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981r. w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników górnictwa - Karta górnika (Dz.U. z 1982r. Nr 2, poz.13). Stan przyszły dotyczy zdarzenia po 1 stycznia 2010r., stan przeszły dotyczy zdarzenia w 2009r.

Organizacja imprez z okazji 4 grudnia, dnia św. Barbary patronki górników jest górniczą tradycją sięgającą XIX wieku. Imprezy organizowane są w celu integracji załogi, związania załogi z górnictwem i pracodawcą, podziękowania załodze za trud pracy górniczej.

Wszyscy uczestnicy imprez opisanych we wniosku biorą w nich udział nieodpłatnie. W ramach przedmiotowych imprez w trakcie imprezy uczestnicy mają zapewnione posiłki (tradycyjne śląskie jedzenie: golonko, krupnioki, rolada itp.) i napoje (woda, soki, piwo), a także usługi rozrywkowe (oprawa muzyczna, program artystyczny, zabawy wspólne). Wszyscy uczestnicy dostają pamiątkowy kufel o wartości poniżej 100 zł, ale Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Wręczane są również szpady i kordziki w związku z awansami na kolejne stopnie górnicze, wartość tych towarów zazwyczaj przekracza 100 zł. Przekazywane są również zegarki pamiątkowe grawerem po przepracowaniu 25 lat w kopalni, zegarek zazwyczaj przekracza wartość 100 zł. Wnioskodawca przekazuje powyższe na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem.

Pozostałe osoby – nie pracownicy – są osobami związanymi z Wnioskodawcą z uwagi na profil działalności Wnioskodawcy, tj. wydobywanie węgla kamiennego wiążące się z rozlicznymi kontaktami zarówno z władzami jak i z ekspertami z ośrodków naukowych oraz kooperantami z branży górniczej. Wśród zaproszonych gości znajdują się przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, reprezentanci współpracujących z Wnioskodawcą ośrodków naukowych, instytucji finansowych, a także główni kontrahenci Wnioskodawcy – zarówno dostawcy jak i odbiorcy towarów i usług. Wszystkie przekazania są zatem wydatkami ponoszonymi na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Wszystkie wydatki opisane powyżej związane są z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi, tj. sprzedażą węgla na terytorium kraju oraz do innych krajów Wspólnoty i do krajów trzecich.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu zorganizowania imprez?

Czy świadczenia dla uczestników – w postaci udziału w imprezie, tj. przekazane towary i usługi – podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu zorganizowania imprez. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wynika z tego, że w celu dokonania obniżenia kwoty podatku należnego, podatnik zobowiązany jest wskazać, iż nabywane towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zauważyć należy, iż Wnioskodawca wykonuje co do zasady niemal wyłącznie czynności opodatkowane (współczynnik dla celów odliczania VAT naliczony wynosi 100%). Czynności te to przede wszystkim sprzedaż węgla kamiennego, wydobywanego przez Spółkę we własnym zakresie w kopalniach należących do Spółki. Czynności te są zatem prowadzone przy wykorzystaniu całej załogi Wnioskodawcy, dla której organizowane są imprezy z okazji 4 grudnia. Towary i usługi nabywane w celu wzmocnienia pozytywnych więzi łączących Wnioskodawcę z pracownikami oraz dalszą integrację załogi zmierzająca do poprawy wydajności i jakości pracy należy uznać za nabywane w celu wykonywania czynności opodatkowanych. „Ustawa o podatku VAT nie wymaga dla odliczenia podatku naliczonego istnienia bezpośredniego związku między zakupem i sprzedażą tego samego towaru” jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2002r. (sygn. III SA 7776/98). W przedmiotowej sytuacji występuje pośredni związek pomiędzy nabyciem usług i towarów a wykonywaniem czynności opodatkowanych. W konsekwencji nabycia towarów i usług przeznaczonych do organizacji imprez z okazji 4 grudnia wzrasta morale pracowników dokonujących czynności opodatkowanych w Spółce. Doktryna prawa podatkowego jednolicie stoi na stanowisku dopuszczającym pośredni związek jako wystarczającą przesłankę obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przykładowo, Adam Bartosiewicz i Ryszard Kubacki (VAT. Komentarz, Warszawa 2007, s. 667) stwierdzają, iż „nie można absolutyzować wymogu istnienia bezpośredniego związku, jako warunku odliczenia podatku naliczonego, W niektórych przypadkach związek tego rodzaju nie występuje, chociaż nabyte towary i usługi niewątpliwie służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym. Przykładowo, w przypadku prowadzenia przez podatnika wyłącznie działalności opodatkowanej, nie występuje żaden bezpośredni związek między np. usługą sprzątania biura czy też środkami czystości zakupionymi w celu jego posprzątania a wykonywaniem konkretnej czynności opodatkowanej. Niezaprzeczalnie jednak w dłuższej perspektywie czasowej posprzątanie biura związane jest z prowadzeniem działalności opodatkowanej. W związku z tym podatnikowi niewątpliwie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usługi sprzątania czy też środków czystości (towarów), chociaż nie występuje żaden bezpośredni związek między tym podatkiem (usługami czy też towarami, w których cenie zawarty był podatek naliczony) a konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez tego podatnika". Konsekwentnie, w świetle powyższych argumentów należy uznać, iż występuje pośredni związek pomiędzy wydatkami dokonywanymi przez Spółkę w związku z organizacją imprez z okazji 4 grudnia, a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jak wskazuje doktryna, pośredni związek jest wystarczającym warunkiem istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Prawo do odliczania podatku naliczonego w przypadku organizacji imprez integracyjnych potwierdzają liczne interpretacje, przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 21 kwietnia 2009r. syg. ILPP1/443-124/09-4/BD,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 21 kwietnia 2009r. sygn. ILPP1/443-124/09-6/BD,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 19 stycznia 2009r. sygn. ILPP2/443-978/08-3/MN.

Podsumowując, Wnioskodawca ma prawo odliczyć VAT naliczony od wydatków poniesionych na organizację imprez, przy czym znajdzie zastosowanie ograniczenie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, tj. ograniczenie w prawie do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych.

Odnośnie pyt. Nr 2 zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia dla uczestników – w postaci udziału w imprezie, tj. przekazane towary i usługi – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa traktuje się jak odpłatne świadczenie usług. Konsekwentnie, przesłanką opodatkowania przekazania towarów i usług – w postaci udziału w imprezie o charakterze integracyjno – okolicznościowym – jest brak związku imprezy z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sytuacji nie doszło do przekazania towarów oraz świadczenia usług na cele nie związane z przedsiębiorstwem. Impreza integracyjna została bowiem przeprowadzona w związku z działalnością przedsiębiorstwa. Tradycja organizowania tych imprez w tym tzw. karczm piwnych z okazji 4 grudnia (Dnia Górnika) sięga XIX wieku i jest kontynuowana we wszystkich przedsiębiorstwach branży górniczej w Polsce. Nie jest więc co do zasady możliwe odstąpienie od organizacji tych uroczystości, gdyż są one traktowane jako immanentny składnik stosunku pracy łączącego pracodawcę działającego w branży górniczej oraz pracowników przedsiębiorstw branży górniczej. Należy wskazać, iż Dzień Górnika jest dniem wolnym od pracy dla pracowników górnictwa na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981r. w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników górnictwa - Karta górnika (Dz. U. z 1982r. Nr 2, poz. 13). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił w wyroku z dnia 17 grudnia 2007 r. (sygn. III SA/Wa 1287/07) uwagę, iż „z punktu widzenia pracodawcy (podatnika), interesu jego przedsiębiorstwa, zaspokojenie określonej potrzeby konsumenckiej adresata usługi może być obojętne, lub też realizowane jest w związku z jego (tj. pracodawcy) funkcjonowaniem i rozwojem. Te elementy powodują, że osiąganie celu osobistego przez pracownika w ramach nieodpłatnych usług podatnika nie można utożsamić ze związkiem takich usług z działalnością tego ostatniego. Innymi słowy, opodatkowaniu w ramach art. 8 ust. 2 u.p.t.u. podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika, które służąc celom osobistym pracowników (ich celom bezpośrednio konsumpcyjnym), nie ma jednocześnie żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika, nie służąc mu w jakikolwiek sposób lub służąc mu jedynie w sposób niezamierzony, znikomy lub wtórny (pośredni). Jeśli natomiast usługa taka realizowana jest w związku z tą działalnością, stanowiąc fragment zadań przedsiębiorstwa, wówczas wyłączona jest z opodatkowania". Stwierdzenie to znajduje zastosowanie do przedmiotowej sytuacji - w interesie Wnioskodawcy leży bowiem by pracownicy Wnioskodawcy tworzyli zintegrowany, dobrze współpracujący zespół oraz by identyfikowali się z Wnioskodawcą i jego dobrem. Należy zwrócić uwagę na specyfikę prowadzenia działalności w branży górniczej, która wymaga zachowywania szczególnych procedur bezpieczeństwa. Błędy w komunikacji pomiędzy pracownikami mogą się zakończyć fatalnymi wypadkami. Konsekwentnie, właściwe zintegrowanie pracowników przekłada się bezpośrednio na jakość ich pracy i możliwość bezwypadkowego funkcjonowania przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę. Przywołać należy także wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 października 1997r. w sprawie C-258/95 pomiędzy Julius Filibeck Sohne GmbH & Co.KG a Finanzamt Neustadt (Niemcy), w którym ETS zaakcentował, iż dla prawidłowego ustalenia opodatkowania nieodpłatnej usługi ma znaczenie, kto uzyskuje dominującą korzyść z tego tytułu. Jeśli pracodawca, to świadczenie takie jest nieopodatkowane. W przedstawionej sprawie zachodzi opisana w wyroku sytuacja. Świadczenie uzyskiwane przez pracowników są bowiem relatywnie niskiej wartości, gdyż składają się na nie możliwość spożycia posiłku, wypicia piwa oraz wysłuchania programu artystycznego. Uczestnicy otrzymują także pamiątkowy kufel. Podkreślić należy fakt, iż rezygnacja z organizowania imprez z okazji Dnia Górnika zostałaby odebrana negatywnie przez załogę Wnioskodawcy i doprowadziła do pogorszenia nastrojów wśród pracowników, konsekwencją czego mógłby być spadek wydajności. Korzyść jaką uzyskuje Wnioskodawca przez finansowanie imprez z okazji Dnia Górnika - integracja załogi i utrzymanie wysokiej wydajności pracy - zdecydowanie przewyższa jednostkowe korzyści pracowników otrzymujących świadczenia w postaci artykułów spożywczych, napojów, dostępu do programu artystycznego i pamiątkowego kufla.

Odnośnie analogicznych świadczeń przekazywanych przez Wnioskodawcę zaproszonym gościom niebędącym pracownikami Wnioskodawcy – przedstawicielom władz państwowych, naukowcom z branży górniczej, przedstawicielom kontrahentów Wnioskodawcy – należy zwrócić uwagę, iż powodem zaproszenia tych osób, a w konsekwencji przekazania im świadczeń, jest profil przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę. Nie zachodzi więc tutaj przesłanka braku związku z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Świadczenia dla uczestników – w postaci udziału w imprezie, tj. przekazane towary i usługi – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zadanych przez Wnioskodawcę pytań w zakresie podatku od towarów i usług, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl natomiast art. 86 ust. 8 pkt 2 ww. tej ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7 (przekazywanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek).

Analizując powyższe należy stwierdzić, że podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodiegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ustawodawca stworzył więc podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. W szczególności należy wskazać, że zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT obniżenia lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Ponadto w myśl art. 88 ust. 3a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością Podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością Spółki można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania Przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez Podatnika obrotami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością Spółki, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością Podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez Podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie Przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez Spółkę obrotów. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, obsługi prawnej.

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Przepisu ust. 2 tego artykułu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy o VAT).

Przepis art. 7 ust. 4 ustawy o VAT definiuje prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Przez próbkę, w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Przy interpretacji art. 7 ust. 2 ustawy, należy odróżnić cel czynności przekazania towarów przedsiębiorstwa od związku tej czynności z jego funkcjonowaniem. Celem bezpośrednim każdego nieodpłatnego przekazania towaru przedsiębiorstwa osobie trzeciej jest przede wszystkim zaspokojenie jej potrzeb konsumenckich (cel niezwiązany z przedsiębiorstwem - ust. 2), lecz z punktu widzenia funkcjonowania i interesu przedsiębiorstwa podatnika zaspokojenie potrzeb osoby trzeciej może być obojętne, jako w ogóle niewiążące się z jego działalnością (np. przekazanie towarów na cele osobiste podatnika, pracowników itd.) lub też realizowane jest w związku z jego funkcjonowaniem i rozwojem działalności (np.: w związku z czynnościami reprezentacji i reklamy, sponsoringu, czy tzw. sprzedaży premiowej). To właśnie wskazuje, że celu przekazania towarów przedsiębiorstwa podatnika nie można utożsamiać ze związkiem tej czynności z jego działalnością, z którą może w ogóle nie być związana lub pozostawać w bezpośrednim związku, stanowiąc realizację zadań przedsiębiorstwa.

Z przepisów art. 7 ust. 2 w związku z art. 7 ust. 3, ust. 4 i ust. 7 cyt. ustawy wynika więc, że nieodpłatne przekazanie towarów, innych niż drukowane materiały informacyjne i reklamowe oraz próbki, na cele niezwiązane w sposób bezpośredni z działalnością opodatkowaną Spółki związane z tą działalnością tylko w sposób pośredni (np. na cele reklamy czy promocji), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem, że Podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

Taka interpretacja wynika z analizy art. 7 ust. 2 w zestawieniu z art. 7 ust. 3 cyt. ustawy. Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek - niewątpliwie jest, w sposób pośredni, związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wobec tego, w przypadku nieobjęcia regulacją art. 7 ust. 2 przekazania lub zużycia towarów przez podatnika na cele związane z jego przedsiębiorstwem, przepis art. 7 ust. 3 byłby zbędny. Skoro zatem z zakresu opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów, na cele inne niż bezpośrednio związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wyłączono na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, jedynie przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, to należy uznać, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie inne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części. Gdyby przyjąć, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle niezwiązane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, gdy żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania.

W kwestii natomiast świadczenia usług należy wskazać, że w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie:

*   brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem,
*   istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wydobycia węgla kamiennego. Spółka organizuje dla swoich pracowników doroczne imprezy z okazji 4 grudnia („Barbórki", „Dnia Górnika"). Imprezy te są adresowane do wszystkich pracowników Wnioskodawcy. Zwyczajowo na imprezy poza pracownikami Wnioskodawcy zapraszani są także m.in. przedstawiciele kontrahentów, przedstawiciele instytutów naukowych kooperujących z branżą górniczą oraz przedstawiciele władz państwowych. Niektórzy z zapraszanych gości korzystają z zaproszenia i uczestniczą również w imprezach organizowanych dla pracowników. Co do zasady pracownicy Wnioskodawcy stanowią ponad 90-99% uczestników imprezy. Imprezy te są finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym od lipca 1993r. z tytułu dokonywania czynności opodatkowanych (sprzedaż krajowa, WDT, WNT, eksport, import). Imprezy z okazji dnia Górnika (4 grudnia) organizowane są w przedziale czasowym od listopada do lutego. Dzień 4 grudnia, tj. dzień Św. Barbary patronki wszystkich górników, jest dniem ustawowo wolnym od pracy w przemyśle górniczym na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981r. w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników górnictwa – Karta górnika (Dz. U. z 1982r. Nr 2, poz.13). Stan przyszły dotyczy zdarzenia po 1 stycznia 2010r., stan przeszły dotyczy zdarzenia w 2009r.

Organizacja imprez z okazji 4 grudnia, dnia św. Barbary patronki górników jest górniczą tradycją sięgającą XIX wieku. Imprezy organizowane są w celu integracji załogi, związania załogi z górnictwem i pracodawcą, podziękowania załodze za trud pracy górniczej.

Wszyscy uczestnicy imprez opisanych we wniosku biorą w nich udział nieodpłatnie. W ramach przedmiotowych imprez w trakcie imprezy uczestnicy mają zapewnione posiłki (tradycyjne śląskie jedzenie: golonko, krupnioki, rolada itp.) i napoje (woda, soki, piwo), a także usługi rozrywkowe (oprawa muzyczna, program artystyczny, zabawy wspólne). Wszyscy uczestnicy dostają pamiątkowy kufel o wartości poniżej 100 zł, ale Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Wręczane są również szpady i kordziki w związku z awansami na kolejne stopnie górnicze, wartość tych towarów zazwyczaj przekracza 100 zł. Przekazywane są również zegarki pamiątkowe grawerem po przepracowaniu 25 lat w kopalni, zegarek zazwyczaj przekracza wartość 100 zł. Wnioskodawca przekazuje powyższe na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem.

Pozostałe osoby - nie pracownicy - są osobami związanymi z Wnioskodawcą z uwagi na profil działalności Wnioskodawcy, tj. wydobywanie węgla kamiennego wiążące się z rozlicznymi kontaktami zarówno z władzami jak i z ekspertami z ośrodków naukowych oraz kooperantami z branży górniczej. Wśród zaproszonych gości znajdują się przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, reprezentanci współpracujących z Wnioskodawcą ośrodków naukowych, instytucji finansowych, a także główni kontrahenci Wnioskodawcy - zarówno dostawcy jak i odbiorcy towarów i usług. Wszystkie przekazania są zatem w ocenie Wnioskodawcy wydatkami ponoszonymi na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Wszystkie wydatki opisane powyżej związane są z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi, tj. sprzedażą węgla na terytorium kraju oraz do innych krajów Wspólnoty i do krajów trzecich.

Z przepisów ustawy o VAT wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością Wnioskodawcy może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością Podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością Wnioskodawcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania Przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez Podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością Wnioskodawcy, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością Podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez Podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie Przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez Wnioskodawcę obrotów. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego.

Zakupione towary i usługi, które tylko w sposób pośredni związane są z działalnością Podatnika, a więc nie służą dalszej odsprzedaży ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu, są przez Podatnika przekazywane do wykorzystania pracownikom, klientom i osobom związanym z Podatnikiem w okolicznościach wymienionych w przedmiotowym wniosku.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy uznać, iż na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na zakup towarów i usług wymienionych w przedmiotowym wniosku z wyjątkiem usług noclegowych i gastronomicznych oraz z uwzględnieniem innych wyłączeń wynikających z art. 88 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na zakup towarów i usług wymienionych w przedmiotowym wniosku należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu natomiast do podatku należnego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegać będzie generalnie każde nieodpłatne przekazanie towarów, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki). W takim przypadku na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek naliczenia podatku VAT należnego. Z uwagi na powyższe przekazując uczestnikom do wykorzystania towary wymienione w przedmiotowym wniosku, Wnioskodawca zobowiązany jest do naliczenia podatku z tytułu przekazania przedmiotowych towarów, na mocy art. 7 ust. 2 cyt. ustawy.

Natomiast w odniesieniu do nieodpłatnego świadczenia usług wymienionych w przedmiotowym wniosku stanowiących część składową organizowanych imprez, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki pozwalające uznać nieodpłatne świadczenie usług, które jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem za usługi zrównane z odpłatnym świadczeniem usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem z treści wspomnianego przepisu oraz stanu faktycznego wynika, iż nieodpłatne świadczenie usług nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania świadczenia dla uczestników w postaci udziału w imprezie, tj. przekazanych towarów należało uznać za nieprawidłowe a w kwestii świadczonych usług na rzecz uczestników imprezy należało uznać za prawidłowe.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Końcowo należy zauważyć, iż zagadnienia z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, o których mowa we wniosku oraz przedstawione zdarzenie przyszłe w zakresie podatku VAT zostały objęte odrębnymi rozstrzygnięciami.

Na marginesie należy zauważyć, iż powoływane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 21 kwietnia 2009r. sygn. ILPP1/443-124/09-4/BD,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 21 kwietnia 2009r. sygn. ILPP1/443-124/09-6/BD,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna z 19 stycznia 2009r. sygn. ILPP2/443-978/08-3/MN,

niewątpliwie kształtują sytuację prawną podatników w ich indywidualnych sprawach, lecz dotyczą konkretnego stanu faktycznego i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego. Powyższe oznacza, że interpretacje przepisów prawa podatkowego należy traktować indywidualnie. Ponadto wskazane przez Wnioskodawcę interpretacje zapadły na tle odmiennych stanów faktycznych i dotyczą wyłącznie usług.

Należy również zaznaczyć, iż w przeciwieństwie do wcześniej obowiązujących przepisów regulujących kwestie udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego, obecnie organy podatkowe i organy kontroli skarbowej nie są związane interpretacją indywidualną wydaną przez Ministra Finansów, co oznacza, że w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego organy te są uprawnione do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego odmiennego niż udzielona wykładnia, nawet jeśli będzie to pociągało za sobą powstanie zaległości podatkowej.

W art. 14k ustawy Ordynacja Podatkowa ustawodawca przedstawił ogólną regułę, zgodnie z którą Wnioskodawca nie może ponosić negatywnych konsekwencji wskutek zastosowania się do udzielonej mu interpretacji indywidualnej, jednocześnie jednak nie nakazując Wnioskodawcy bezwzględnego stosowania się do otrzymanej przez niego interpretacji indywidualnej.

Reasumując, interpretacje indywidualne nie są w żadnym stopniu interpretacjami „wiążącymi" jak określa je Wnioskodawca w piśmie z dnia 30 grudnia 2010r. (data wpływu 5 stycznia 2010r.).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.