Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-417/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-21
Teza: sprzedaż nieruchomości nabytej częściowo w drodze podziału majątku dorobkowego, ustalenie kosztów uzyskania przychodów i kosztów odpłatnego zbycia
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; przychód-źródła przychodu; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 18 kwietnia 2014 r. (data otrzymania 23 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym 28 maja 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości:

*   w części dotyczącej ustalenia wysokości przychodu podlegającego opodatkowaniu – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej ustalenia kosztów uzyskania przychodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 15 maja 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-417/14/ŁCz, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 28 maja 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nabył w 2001 r. ½ udziału w nieruchomości gruntowej niezabudowanej. Tą samą umową przyszły małżonek Wnioskodawcy nabył drugą połowę udziału w powyższej nieruchomości. Wartość za jaką przyszli małżonkowie nabyli nieruchomość wynosiła łącznie 9 000,00 zł. Następnie w marcu 2005 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński z właścicielem połowy nieruchomości wskazanej powyżej. W dniu 6 października 2009 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem rozszerzyli wspólność majątkową małżeńską obejmując wyżej wskazaną nieruchomość małżeńską wspólnością majątkową. Wyrokiem sądu z 31 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwód Wnioskodawcy. W dalszej kolejności umową z 16 grudnia 2011 r. byli małżonkowie dokonali podziału części majątku wspólnego w taki sposób, że Wnioskodawca uzyskał własność całej nieruchomości. Przedmiotem umowy podziału majątku wspólnego 16 grudnia 2011 r. była tylko opisana we wniosku nieruchomość. Na potrzeby aktu notarialnego strony oświadczyły, że własność przedmiotu podziału wynosiła 20 000,00 zł. Wnioskodawca otrzymał całą nieruchomość, były małżonek nie otrzymał żadnej rzeczy bądź prawa. Wartość majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę wynosiła 20 000,00 zł. Podziałowi nie towarzyszyły żadne spłaty bądź dopłaty. Następnie umową z 21 marca 2014 r. Wnioskodawca sprzedał całą nieruchomość za kwotę 20 000,00 zł.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

W jakiej wysokości należy obliczyć przychód ze wskazanej transakcji sprzedaży z 21 marca 2014 r.?

W jakiej wysokości należy obliczyć koszty uzyskania przychodu od transakcji sprzedaży z 21 marca 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Wnioskodawca osiągnie przychód od zbycia ½ nieruchomości, czyli w wysokości 10 000,00 zł.

Zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 źródłem przychodu jest: „odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany”.

Stąd sprzedaż ½ udziału w nieruchomości nabytego w 2001 r. nie będzie stanowiła przychodu zgodnie z przepisem wskazanym powyżej. Inaczej ma się sytuacja dotycząca ½ udziału w nieruchomości nabytej w 2001 r. przez byłego małżonka Wnioskodawcy. Z uwagi na rozszerzenie wspólności małżeńskiej 6 października 2009 r. na dzień zbycia nieruchomości tj. 21 marca 2014 r. nie upłynął 5 letni okres, o jakim mowa w art. 10, stąd zbycie co do ½ nieruchomości stanowić będzie przychód Wnioskodawcy. Stąd przychód wyniesie 10 000,00 zł jako połowa wartości, za którą Wnioskodawca zbył nieruchomość.

Ad 2.

Za koszty uzyskania przychodu Wnioskodawca będzie mógł uznać połowę kosztów nabycia nieruchomości w 2001 r. przez byłego współmałżonka, połowę kosztów aktu notarialnego, a także połowę podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Z uwagi na fakt, że koszty nabycia, koszty aktu notarialnego oraz podatku są udokumentowane w formie aktu notarialnego, stąd należy je uznać za koszty uzyskania przychodu. Jednocześnie z uwagi, że przychód występuje tylko co do połowy nieruchomości, stąd za koszty uzyskania przychodu należy uznać połowę wartości poniesionych kosztów przy nabyciu nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw w nim wymienionych stanowi źródło przychodów, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec powyższej regulacji prawnej należy wyjaśnić, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób jej nabycia.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył w 2001 r. udział ½ w nieruchomości gruntowej niezabudowanej. Tą samą umową przyszły małżonek Wnioskodawcy nabył pozostały udział ½ w powyższej nieruchomości. W marcu 2005 r. współwłaściciele zawarli związek małżeński a 6 października 2009 r. rozszerzyli wspólność majątkową małżeńską o opisaną nieruchomość. W dniu 31 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwód a 16 grudnia 2011 r. dokonano podziału majątku wspólnego w ten sposób, że Wnioskodawca otrzymał na wyłączną własność nieruchomość bez spłat na rzecz byłego współmałżonka. Wnioskodawca 21 marca 2014 r. sprzedał ww. nieruchomość.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego należą – zgodnie z art. 33 pkt 1 Kodeksu – przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej. A zatem w 2001 r. każdy ze współwłaścicieli nabył udział ½ w nieruchomości do majątku odrębnego za środki, które pochodziły z majątku odrębnego. Dopiero w 2009 r. współwłasność w częściach ułamkowych została zastąpiona współwłasnością łączną.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd bądź w przypadku ustania małżeństwa między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast – w myśl art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze i odbył się bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty lub gdy wartość otrzymanych przez byłego małżonka nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości lub w prawie, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego, nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat). Bowiem wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (prawem) jak też stan jej majątku osobistego. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość lub prawo przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podatnik niewątpliwie nabywa prawo własności w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zatem nie ma wątpliwości, że nabycie własności nieruchomości lub praw w drodze podziału majątku wspólnego, w przypadku gdy wartość otrzymanego majątku jest nieekwiwalentna lub przekracza udział, jaki przysługiwał małżonkowi w majątku wspólnym, zawiera się w pojęciu „nabycie”, jakim posługuje się przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że podział majątku dorobkowego byłych małżonków dokonany 16 grudnia 2011 r. nie był ekwiwalentny w naturze dla obojga małżonków. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić bowiem można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego każdy z byłych małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek o tej samej wartości. Tymczasem na mocy umowy z 2011 r. Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości bez spłat i dopłat a z wniosku wynika, że podział majątku nie obejmował innych rzeczy czy praw. Powyższa okoliczność jednoznacznie przesądza o braku ekwiwalentnego podziału majątku dorobkowego małżonków. Sposób podziału wskazuje również, że Wnioskodawca otrzymał majątek, który przekracza jego udział w majątku wspólnym, gdyż wartość otrzymanego przez niego składnika majątku jest większa niż udział jaki Wnioskodawca posiadał w majątku dorobkowym tj. jest większa niż ½ . Wnioskodawca z chwilą ustania wspólności ustawowej był właścicielem udziału ½ w nieruchomości. Taki sam udział w nieruchomości należał do małżonka Wnioskodawcy. Wynika to wprost z art. 50¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Otrzymując zatem na wyłączną własność nieruchomość Wnioskodawca otrzymał więcej niż przysługiwało mu z tytułu udziału w majątku wspólnym, gdyż w majątku wspólnym miał jedynie udział ½.

W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że Wnioskodawca nabył nieruchomość w różnym czasie i w różny sposób:

*   udział ½ nabył w 2001 r. przed zawarciem związku małżeńskiego (rozszerzenie dokonane 6 października 2009 r. jest w niniejszej sprawie bez znaczenia),
*   udział przekraczający jego udział w majątku wspólnym (½) nabył w wyniku podziału majątku dorobkowego w 2011 r. – podział ten był bowiem w sposób oczywisty nieekwiwalentny i przekraczał udział w majątku dorobkowym małżeńskim do jakiego prawo miał Wnioskodawca.

Z uwagi na to, że nabycie opisanej nieruchomości nastąpiło w 2001 r. oraz w 2011 r., pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawca nabył.

Ponieważ od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przed zawarciem małżeństwa, a więc od końca 2001 r., pięcioletni termin o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31 grudnia 2006 r., to ta część przychodu uzyskana z odpłatnego zbycia nie będzie stanowiła źródła przychodu a tym samym nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze zbycia przypadającego na ten udział w nieruchomości.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie natomiast przychód z tytułu odpłatnego zbycia przypadający na udział w nieruchomości nabyty w 2011 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego (½), ponieważ zbycie nastąpiło w 2014 r. a więc dokonane zostało przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto udział od byłego współmałżonka.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r., a więc będą miały zastosowanie w rozpatrywanej sprawie.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, wynagrodzenie dla biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, koszty ogłoszeń w prasie itp., o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że jeśli Wnioskodawca poniósł tego rodzaju koszty, to koszty te dotyczyły całej nieruchomości, którą w udziale ½ nabył w 2001 r. oraz w udziale ½ w 2011 r. Jak już wyżej wyjaśniono, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega wyłącznie zbycie udziału nabytego w 2011 r. W związku z tym ½ przychodu podlegająca opodatkowaniu będzie mogła zostać obniżona wyłącznie o ½ poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów odpłatnego zbycia. Połowa kosztów odpłatnego zbycia przypada bowiem na udział ½ nabyty w 2001 r. Skoro jednak przychód przypadający na ten udział nie podlega opodatkowaniu, to rozliczeniu nie będą też podlegały koszty odpłatnego zbycia przypadające na ten udział.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatne, czy nieodpłatnie. W rozpatrywanym przypadku zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ z wniosku wynika, że podział majątku dorobkowego był nieodpłatny. Stosownie do tego przepisu za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Równocześnie skoro połowa przychodu nie podlega opodatkowaniu z uwagi na to, że przypada na udział nabyty w 2001 r., to połowa nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę po ustaniu wspólności majątkowej na nieruchomość, przypadająca proporcjonalnie na ten udział, nie może pomniejszyć podlegającego opodatkowaniu przychodu przypadającego na ten udział.

Nie można zatem zgodzić się ze stwierdzeniem Wnioskodawcy, że „za koszty uzyskania przychodu Wnioskodawca będzie mógł uznać połowę kosztów nabycia nieruchomości w 2001 r. przez byłego współmałżonka, połowę kosztów aktu notarialnego, a także połowę podatku od czynności cywilnoprawnych”. Zauważyć bowiem należy, że tego kosztu nie poniósł Wnioskodawca. Koszt ten poniesiony został przez byłego małżonka jeszcze przez zawarciem związku małżeńskiego z Wnioskodawcą na nabycie przez byłego małżonka udziału w nieruchomości do majątku odrębnego. Wnioskodawca udział od byłego małżonka nabył na wyłączną własność dopiero w 2011 r. I wyłącznie z tym nabyciem powinien łączyć swoje koszty. Jak wyjaśniono powyżej koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia (w niniejszej sprawie sprzedaży nieruchomości) ustala się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatne, czy nieodpłatnie. Wnioskodawca – co wynika bezsprzecznie z wniosku – udział stanowiący źródło jego przychodu nabył nieodpłatnie, albowiem z tytułu dokonania częściowego podziału majątku dorobkowego nie był zobowiązany do dokonania spłaty, jak również nie był zobowiązany do przeniesienia na drugą stronę umowy jakichkolwiek rzeczy bądź praw. Wnioskodawca nabył w 2011 r. udział ½ w nieruchomości bez ponoszenia jakichkolwiek wydatków, w konsekwencji nie może przypisać sobie wydatków poniesionych przez inną osobę sprzed zawarcia związku małżeńskiego. Wnioskodawca może uwzględniać, jako koszt, jedynie wydatki poniesione przez siebie w 2011 r. i to tylko takie, które spełniają przesłanki z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód, czyli w rozpatrywanej sprawie różnica pomiędzy ½ przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości przypadającego na udział nabyty w 2011 r. (ustalonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) a kosztami uzyskania przychodu, ustalonymi w niniejszej sprawie zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy, ponieważ z wniosku jednoznacznie wynika, że nabycie wynoszącego ½ udziału w nieruchomości nastąpiło nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, od którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Podsumowując, Wnioskodawca nieruchomość nabył odpowiednio w udziale ½ w 2001 r. oraz w udziale ½ w 2011 r. w wyniku podziału majątku wspólnego. Ponieważ od końca roku, w którym nabyto udział ½ , a więc od końca 2001 r. do momentu sprzedaży (2014 r.) minęło pięć lat zatem ta część przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a tym samym nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegać będzie natomiast pozostała ½ część przychodu ze sprzedaży nieruchomości nabytej w udziale ½ w 2011 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego. Opodatkowanie nastąpi na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Podatek wynosi 19%, przy czym przychód ze sprzedaży stanowi ½ ceny sprzedaży nieruchomości pomniejszonej o połowę kosztów odpłatnego zbycia (o ile były poniesione). Natomiast dochodem jest różnica pomiędzy kwotą tak ustalonego przychodu a kosztami jego uzyskania określonymi w art. 22 ust. 6d ustawy. Kosztami tymi w żadnym wypadku, nie będą koszty poniesione przed zawarciem małżeństwa przez byłego małżonka na nabycie przez niego do majątku odrębnego udziału w nieruchomości.

W świetle powyższego stanowiska Wnioskodawcy nie można w całości uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.