Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.742.2024.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
Współpracowników, ogólnodostępnych w Państwa biurze.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
posiłki-posiłki profilaktyczne
posiłki-posiłki regeneracyjne
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego
    z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i Współpracowników,
    ogólnodostępnych w Państwa biurze.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    X (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z siedzibą na terytorium Danii,
    prowadzącą na terytorium Polski działalność gospodarczą za pośrednictwem (przy
    pomocy) oddziału w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 470 ze zm.),
    zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr (...).
    Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) od dochodów,
    osiąganych na terytorium Polski za pośrednictwem oddziału. Wnioskodawca jest
    również czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”) w Polsce.
    Podstawowy przedmiot działalności, prowadzonej przez Spółkę obejmuje świadczenie
    usług informatycznych na rynku duńskim dla instytucji z sektora finansowego.
    Jednocześnie Spółka wskazuje, że jej usługi, zarówno w Polsce, jak i w państwie
    członkowskim, w którym znajduje się centrala podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT, jak również mogą podlegać zwolnieniu z VAT, w związku z czym Spółka do celów
    odliczenia VAT wynikających z wydatków związanych z działalnością mieszaną stosuje
    proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.
    Metodologia odliczenia VAT oparta została na szczegółowej klasyfikacji faktur
    zakupowych, względem których Spółce przysługuje:
        pełne odliczenie podatku naliczonego;
        odliczenie przy zastosowaniu proporcji.
    W ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, Spółka: (i) zatrudnia
    pracowników - na podstawie umowy o pracę (dalej: „Pracownicy”) oraz (ii) zawarła
    umowy o współpracę ze spółkami IT, na podstawie których konsultanci zatrudnieni
    głównie na podstawie umów cywilnoprawnych, świadczą usługi informatyczne na rzecz
    Spółki (dalej: „Współpracownicy”) (dalej razem: „Personel”).
    W ramach dodatkowych świadczeń, zapewnianych Pracownikom i Współpracownikom,
    Wnioskodawca na swój koszt nabywa posiłki, które są udostępniane Pracownikom i
    Współpracownikom w biurze, wykorzystywanym przez Wnioskodawcę do prowadzenia
    działalności gospodarczej w Polsce (dalej jako: „Posiłki”).
    W celu zapewnienia Pracownikom oraz Współpracownikom Posiłków, Spółka korzysta z
    usług podmiotu zewnętrznego świadczącego usługi cateringowe, w oparciu o zawartą
    umowę pomiędzy Spółką, a tym podmiotem.
    Wnioskodawca wskazuje, iż Posiłki są dostępne w kuchni pracowniczej, znajdującej się
    w biurze X dla Pracowników, jak i Współpracowników w formie szwedzkiego stołu
    /ogólnodostępnego bufetu. Skorzystanie z Posiłków jest możliwe przez około półtorej
    godziny w ciągu dnia.
    Z uwagi na charakter szwedzkiego stołu, Posiłki nie są przypisywane do konkretnych
    Pracowników/Współpracowników (nie jest prowadzona żadna ewidencja w tym

    zakresie). Jednocześnie, w celu skorzystania z Posiłków, nie istnieje konieczność
    wcześniejszych zapisów. Tym samym, Spółka nie prowadzi na bieżąco weryfikacji, kto
    dokładnie korzysta z Posiłków (tj. Pracownicy, czy Współpracownicy).
    Udostępniane Posiłki są nieodpłatne dla wszystkich Pracowników i Współpracowników
    Spółki. Wnioskodawca finansuje je w całości z własnych środków obrotowych na
    podstawie faktur wystawianych przez firmę cateringową. Ilość zamówionej żywności na
    dany dzień opiera się na oszacowanym przez Spółkę zapotrzebowaniu w danym
    okresie, jednakże minimalna, dzienna ilość dostarczanych posiłków wynosi 150.
    Szacunki te uwzględniają przede wszystkim spodziewaną frekwencję w biurze -
    przykładowo, Spółka może uznać, że przewidywane zapotrzebowanie w okresie
    wakacyjnym, jest odpowiednio niższe z uwagi na sezon urlopowy. Ponadto, niezależnie
    od tego, Spółka bierze pod uwagę sytuację, w której, z uwagi na przedwczesne
    wyczerpanie posiłków, skorzystanie z bufetu w danym dniu okaże się niemożliwe dla
    niektórych z zainteresowanych Pracowników/Współpracowników, jak również sytuację
    odwrotną, w której część produktów nie zostanie skonsumowana. Spółka pragnie
    zaznaczyć, że pierwszy ze wskazanych scenariuszy nie powoduje możliwości powstania
    jakichkolwiek roszczeń po stronie Pracowników/Współpracowników.
    Pracownicy/Współpracownicy, którzy nie skorzystali z konsumpcji posiłków, nie
    otrzymują z tego tytułu żadnego ekwiwalentu pieniężnego. Ponadto, Posiłki nie są
    wydawane nieobecnym Pracownikom/Współpracownikom.
    Praca zdalna w Spółce regulowana jest zarówno na poziomie międzynarodowym, jak i
    lokalnym. Na szczeblu międzynarodowym przyjęto politykę i procedurę biznesową
    dotyczącą pracy hybrydowej, a na szczeblu lokalnym obowiązują przepisy dotyczące
    pracy zdalnej. Zarówno Pracownicy, jak i Współpracownicy mają możliwość pracy z
    domu do 8 dni w miesiącu, a każde żądanie powinno zostać zarejestrowane i
    zatwierdzone przez kierownika. Kierownik może odrzucić takie żądanie bez
    uzasadnienia.
    Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, iż Posiłki dla Pracowników i Współpracowników
    nie są posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z 28
    maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, wydanego na podstawie
    art. 232 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. Poz. 1465 ze zm.),
    które to przepisy zobowiązują pracodawcę do zapewnienia posiłku dla pracownika w
    określonych sytuacjach.
    Oznacza to, że Spółka nie ma obowiązku wynikającego z przepisów prawa pracy i
    regulacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy zapewniania posiłków
    profilaktycznych i regeneracyjnych Pracownikom oraz Współpracownikom.
    Jednakże, aktualny standard rynkowy i sytuacja na rynku pracy wymusza takie działania.
    Także, zapewnianie Posiłków Pracownikom/Współpracownikom nie spełnia definicji
    działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. Poz. 288), tj. nabycie
    Posiłków nie jest finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych.
    Ponadto, sfinansowanie Posiłków dla Pracowników, jak również dla Współpracowników
    nie jest elementem należnego im wynagrodzenia, w tym nie jest gwarantowane w
    umowie o pracę/umowie o współpracy, zawartej z Pracownikami/spółkami IT.
    Wdrożone rozwiązanie (udostępnianie Pracownikom i Współpracownikom Posiłków w
    biurze) ma w założeniu przysłużyć się realizacji różnych celów Spółki.
    W związku z obserwowanymi zmianami na rynku pracy, zwłaszcza w sektorze IT, gdzie
    praca zdalna zyskała na znaczeniu i stała się standardem oczekiwanym przez
    pracowników po okresie pandemii, głównym celem Spółki, przy podjęciu inicjatywy
    wprowadzenia nieodpłatnych Posiłków dla Personelu, było zachęcenie Pracowników

    /Współpracowników do regularnej pracy w formie stacjonarnej, tj. z biura, zamiast w
    formie zdalnej, a tym samym uczestnictwo w życiu biurowym. Obecność Pracowników
    /Współpracowników w biurze sprzyja lepszemu przepływowi informacji, współpracy
    oraz wymianie pomysłów, co jest nieocenione w dynamicznie rozwijającym się
    środowisku technologicznym.
    Ponadto, zdaniem Spółki obecność Pracowników i Współpracowników w biurze ma
    istotny wpływ na kształtowanie pozytywnych relacji międzyludzkich oraz integrację
    zespołu. Wspólne spożywanie Posiłków przyczynia się do budowania atmosfery
    wzajemnego zaufania i współpracy, co jest fundamentem dla efektywnego
    funkcjonowania organizacji. Działanie to ma również za zadanie podkreślenie troski
    Spółki o dobrostan Pracowników i Współpracowników, co jest istotnym elementem
    strategii Spółki w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.
    Wprowadzenie nieodpłatnych Posiłków dla Personelu ma również pozytywny wpływ na
    wizerunek Spółki jako pracodawcy w oczach potencjalnych kandydatów do pracy, co w
    dłuższej perspektywie przekłada się na zwiększenie atrakcyjności pracodawcy na rynku
    pracy. Jest to szczególnie istotne w branży IT, gdzie wysoka rotacja pracowników jest
    zjawiskiem powszechnym i stanowi wyzwanie dla wielu organizacji. Co więcej, w ocenie
    Wnioskodawcy pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy i zadowolenie
    Pracowników Spółki pośrednio wpływa również na zwiększenie satysfakcji klientów
    Spółki z usług świadczonych na ich rzecz. Klienci chętniej bowiem pracują z
    podmiotami, w których rotacja pracowników nie jest częstym zjawiskiem, a dany klient
    współpracuje z zespołem pracowników, którzy znają specyfikę działalności tego klienta.
    Należy podkreślić, że oferowanie nieodpłatnych obiadów w miejscu pracy umieszcza
    Spółkę na pozycji unikalnego pracodawcy. Taka forma benefitu, nieczęsto spotykana na
    polskim rynku, wyróżnia Spółkę na tle innych i przyciąga uwagę potencjalnych
    pracowników, którzy poszukują pracodawcy oferującego nie tylko atrakcyjne warunki
    zatrudnienia, ale także dodatkowe udogodnienia, które podnoszą jakość życia
    zawodowego.
    Do dnia sporządzania tego Wniosku, wydatki poniesione na zakup Posiłków Spółka
    wyłączała z kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT oraz nie odliczała VAT
    naliczonego z tytułu nabycia usług cateringowych.
    Przedmiotowe usługi są dokumentowane fakturami z wykazaną kwotą podatku VAT, w
    których jako nabywca figuruje Spółka. Koszty obciążające Spółkę, są wykazywane na
    fakturze, w zależności od dostawcy, w ujęciu dziennym (opłata za posiłki przygotowane
    na dany dzień) lub określone są na podstawie ilości sprzedanych posiłków w danym
    okresie (np. koszt za 4 000 posiłków).
    Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie osób spożywających Posiłki. Jednakże, w
    chwili obecnej Spółka prowadzi na bieżąco weryfikację związaną z obecnością
    Pracowników i Współpracowników w biurze, wykorzystywanym przez Spółkę w
    prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej. Frekwencja Pracowników
    /Współpracowników w biurze określana jest poprzez ilość odbitych kart pracowniczych,
    których Pracownicy, jak i Współpracownicy muszą użyć podczas wchodzenia do biura.
    Tym samym, Spółka jest w stanie oszacować, jaki procent Posiłków został wykorzystany
    przez Pracowników, a jaki przez Współpracowników i w ten sposób dokonać podziału
    poniesionego przez Spółkę kosztu nabycia Posiłków, tj. w określonej części jako
    wydatku na nabycie Posiłków dla Pracowników, a w określonej części jako wydatku na
    nabycie Posiłków dla Współpracowników.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, na podstawie przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, posiada prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z
    faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i Współpracowników,
    ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w oparciu o przedstawiony opis stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, Spółka posiada prawo do odliczenia naliczonego podatku od
    towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
    Współpracowników, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy.
    1. Związek z działalnością opodatkowaną
    Pośredni związek z działalnością opodatkowaną, jako podstawa do odliczenia VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Odwołując się do jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, wskazane w art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia kwot VAT naliczonego należy oceniać zarówno
    uwzględniając dorobek doktryny, jak przepisy prawa unijnego, tj. Dyrektywy 2006/112/WE
    z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej:
    Dyrektywa VAT). W szczególności dotyczy to kwestii odnoszących się do oceny celowości
    poniesienia kosztów.
    Zgodnie z brzmieniem Artykułu 168 Dyrektywy VAT, co do zasady, prawo do odliczenia
    naliczonego podatku VAT przysługuje, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na
    potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie, dokonując wykładni ww.
    artykułu, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wielokrotnie potwierdził,
    że prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT stanowi integralną część systemu
    podatku VAT i co do zasady nie może być ograniczane (por. C- 538/08).
    Jest to wyraz zasady neutralności, funkcjonującej na gruncie wspólnego systemu VAT,
    która gwarantuje, iż wszelka działalność gospodarcza (niezależnie od jej celu lub
    rezultatu), jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem, że
    działalność ta podlega temu podatkowi (por. C-268/83).
    Z treści ustawy o VAT wynika, że warunkiem do skorzystania z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami
    towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym, zgodnie z
    utrwaloną praktyką organów podatkowych i sądów administracyjnych związek
    dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub
    pośredni.
    W konsekwencji, jeżeli w analizowanej sytuacji istnieć będzie chociażby pośredni związek
    dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca będzie miał
    prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Związek bezpośredni dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą ma miejsce
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży lub nabywane towary i
    usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy;
    w rezultacie bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi
    przez podatnika.
    W opinii Wnioskodawcy, analizowane wydatki na Posiłki dla Pracowników i
    Współpracowników spełniają podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, uprawniający Spółkę do odliczenia VAT naliczonego, tj. pozostają w pośrednim
    związku z wykonywaną działalnością. Wskazać w tym zakresie przede wszystkim należy, iż
    Pracownicy i Współpracownicy są nieodzownym, niezbędnym elementem funkcjonowania

    każdego przedsiębiorstwa, w tym przedsiębiorstwa Spółki. W opisanym stanie faktycznym
    związek taki zachodzi w sposób pośredni, gdyż co prawda udostępnione Pracownikom i
    Współpracownikom Posiłki nie przyczyniają się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez
    Wnioskodawcę, to poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy (komfort, motywację i lepszą jakość pracy Pracowników i
    Współpracowników, wizerunek jako pracodawca), w szerszej perspektywie mają wpływ na
    generowanie sprzedaży opodatkowanej.
    Motywacja do pracy z biura.
    W odpowiedzi na zmiany na rynku pracy spowodowane pandemią Covid-19, gdzie praca
    zdalna stała się powszechna, Wnioskodawca podjął inicjatywę zapewnienia Posiłków dla
    Pracowników i Współpracowników. Celem tej inicjatywy było przede wszystkim zachęcenie
    Personelu do pracy stacjonarnej z biura, co ma znaczący wpływ na integrację zespołu i
    efektywność współpracy, szczególnie istotne po okresie, kiedy większość Pracowników i
    Współpracowników wykonywała swoje obowiązki w sposób zdalny. Obecność Personelu w
    biurze jest kluczowa dla branży IT, gdyż ułatwia dynamiczny przepływ informacji i wymianę
    pomysłów, szybką adaptację do zmieniających się warunków rynkowych, co ma
    bezpośredni wpływ na działalność opodatkowaną Spółki.
    Lepsza atmosfera i warunki pracy.
    Działanie to ma również na celu stworzenie odpowiedniej atmosfery w przedsiębiorstwie,
    która sprzyja lepszemu samopoczuciu i zadowoleniu z pracy. Wnioskodawca dąży do
    zwiększenia bieżącej wydajności Pracowników i Współpracowników, co jest możliwe dzięki
    poprawie warunków pracy i poczucia komfortu w miejscu zatrudnienia.
    Poprawa efektywności.
    Ponadto, integracja zespołu i budowanie pozytywnych relacji międzyludzkich poprzez
    wspólne spożywanie Posiłków przekłada się na wzrost efektywności pracy, co jest
    fundamentem dla osiągania lepszych wyników finansowych. Działanie to wpisuje się w
    strategię zarządzania zasobami ludzkimi i podkreśla troskę Spółki o dobrostan Personelu,
    co ma pośredni wpływ na działalność opodatkowaną poprzez zwiększenie produktywności
    i innowacyjności.
    Wzmocnienie więzi i lojalności Personelu.
    Ponadto, zapewnienie Posiłków ma na celu pogłębienie więzi pomiędzy Personelem a
    Spółką, co przekłada się na wzajemne zaufanie i lojalność. Docelowo dzięki
    podejmowanym działaniom, Wnioskodawca ma na celu tworzenie zespołu oddanych,
    lojalnych oraz zaangażowanych Pracowników i Współpracowników, których kwalifikacje i
    znajomość firmy oraz jej otoczenia bezpośrednio przekładać się będą na sprzedaż przez
    Spółkę usług lepszej jakości, co w praktyce przełoży się na zwiększenie przychodów Spółki,
    spełniając tym samym warunek zaistnienia związku danego wydatku z działalnością
    Wnioskodawcy.
    Integracja zespołu i budowanie relacji.
    Organizacja wspólnych Posiłków to również sposób na zacieśnianie stosunków pomiędzy
    Pracownikami i Współpracownikami, co jest niezwykle ważne w budowaniu zespołowego
    ducha i efektywnej współpracy. Integracja zespołu i budowanie dobrych relacji wśród
    Personelu to kolejne cele, które Spółka ma na uwadze, wierząc, że są one kluczowe dla
    sukcesu organizacji. Fakt, że posiłki dostępne są jedynie w określonych godzinach zachęca
    Personel do spędzania tego czasu razem.
    Promowanie zdrowego odżywiania i praktyczne aspekty dostępności Posiłków w biurze.
    Ostatnim, ale równie istotnym celem jest promowanie zdrowego odżywiania wśród
    Pracowników i Współpracowników. Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że zdrowe nawyki
    żywieniowe mają pozytywny wpływ na ogólną kondycję fizyczną i psychiczną Personelu, co
    bezpośrednio przekłada się na ich efektywność w pracy. Zapewnienie Pracownikom i

    Współpracownikom Posiłku na terenie biura podczas wykonywanej pracy w trakcie
    przerwy lunchowej pozwala utrzymać odpowiedni poziom energii w trakcie dnia pracy, co
    przekłada się nie tylko na lepszą koncentrację, wydajność umysłową, efektywność oraz
    dobre samopoczucie Pracowników/Współpracowników, lecz także pozwala zaoszczędzić
    czas, który Personel zmuszony byłby poświęcić na opuszczenie biura w celu zakupu i
    skonsumowania posiłku w lokalu gastronomicznym. Zaoszczędzony czas Pracownicy i
    Współpracownicy mogą wykorzystać na szybszy powrót do pracy co pozwala im skupić się
    na wykonywanych zadaniach, odpoczynek lub na zacieśnianie więzi z pozostałym
    Personelem przebywającym w biurze.
    Konkurencyjność na rynku pracy i pozytywny wizerunek firmy.
    Dostępność posiłków w biurze jest jednym z benefitów, który zwiększa konkurencyjność
    Spółki na rynku pracy, ułatwia pozyskiwanie nowych talentów oraz utrzymanie obecnego
    Personelu. Jak powszechnie wiadomo, aktualnie na rynku mamy do czynienia z tzw.
    „rynkiem pracownika”. Jest to zjawisko, w którym zapotrzebowanie na pracownika jest
    większe niż liczba osób chętnych i gotowych do podjęcia pracy. Mając na uwadze
    dzisiejsze realia gospodarcze kwestia rywalizacji o pracownika jest dla przedsiębiorców
    bardzo istotna. Szczególnie istotne jest to w branży IT, gdzie pracodawcy spotykają się z
    wysokim stopniem rotacji pracowników. Istnienie takich benefitów jak: prywatna opieka
    medyczna, ubezpieczenie grupowe, kursy językowe, karty sportowe są powszechnie
    dostępnie niemalże w każdej firmie i z perspektywy potencjalnego pracownika są
    postrzegane jako obowiązkowy element współpracy. Z tego powodu, pracodawcy wiedzą,
    że aby przyciągnąć najlepszych specjalistów, muszą zaoferować im coś, czego nie
    proponuje konkurencja oraz zapewnić im jak najlepsze warunki sprzyjające do
    wykonywania pracy. Dodatkowo, każdy pracodawca dąży do obniżenia kosztów
    pracowniczych, które związane są m.in. z rotacją pracowników. Z tego powodu
    utrzymywanie możliwie stałej kadry pracowniczej jest w tym aspekcie istotne.
    Pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy, który dba o swoich Pracowników i
    Współpracowników, wpływa na atrakcyjność firmy i satysfakcję klientów, którzy preferują
    stabilność zespołu projektowego. Wydatki na Posiłki, będące mniejszym obciążeniem
    finansowym niż koszty rotacji pracowników, są inwestycją w kapitał ludzki i przyczyniają
    się do zwiększenia efektywności działalności podstawowej Spółki, generując przychody
    podlegające opodatkowaniu. Zadowolenie Pracowników i Współpracowników pośrednio
    wpływa na satysfakcję klientów Spółki, co jest bezpośrednio związane z działalnością
    opodatkowaną.
    Tożsamy cel wydatków.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup Posiłków dla Pracowników
    /Współpracowników podczas wykonywania pracy w biurze powinny być traktowane
    tożsamo z wydatkami na różnego rodzaju spotkania/wyjścia okolicznościowe/integracje
    zespołowe, których celem jest zacieśnianie więzi personelu, poprawa atmosfery w pracy,
    poprawa zadowolenia, a w konsekwencji zwiększenie efektywności pracy personelu,
    wzrost renomy firmy na rynku pracy oraz zmniejszenie rotacji personelu.
    Wydatki tego typu zostały uznane przez organy podatkowe za dające prawo do odliczenia
    podatku naliczonego na podstawie faktury VAT, z uwagi na powiązania z działalnością
    opodatkowaną przedsiębiorstwa.
    Stanowisko to zostało potwierdzone przez organ podatkowy w interpretacji indywidualnej
    nr 0112- KDIL1-1.4012.71.2024.2.AR z 17 maja 2024 r., w której organ potwierdził prawo
    wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki:
        „(...) * na organizowane w okresie letnim wyłącznie dla pracowników grille (w
        godzinach pracy), tj. (...) itd.;

        na organizowane w okresie przedświątecznym spotkania wigilijne dla pracowników
        z okazji Świąt Bożego Narodzenia Zamawiany, tj.: catering dla pracowników (...) oraz
        innych typowych potraw wigilijnych;
        na zakup (...), poczęstunków dla pracowników np. z okazji Dnia (...) itd.;
        na zakup poczęstunku dla pracowników w celu integracji z okazji jubileuszu firmy”.
    Jako zostało wskazane w wyżej wymienionej interpretacji indywidualnej:
    „Ww. spotkania i poczęstunki mają charakter motywacyjno-integracyjny, tj. mają na celu
    poprawę atmosfery pracy oraz integrację pracowników. W efekcie przekłada się to na
    zwiększenie wydajności pracowników i ich efektywności pracy, tym samym wpływa na
    zwiększenie sprzedaży opodatkowanej Spółki”.
    A tym samym:
    „ww. zakupy związane z organizacją grilli, spotkań wigilijnych oraz okolicznościowych (np.
    Dzień (...)) oraz z okazji jubileuszu Państwa Spółki, w których uczestniczyć będą
    pracownicy, mają pośredni związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, przez wpływ
    na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości - budowanie pozytywnego wizerunku oraz
    renomy, poprawę atmosfery pracy, wzrost motywacji do wykonywania obowiązków
    pracowniczych - są związane ze sprzedażą opodatkowaną”.
    Wnioskodawca uważa, że konkluzje płynące z powyższej interpretacji indywidualnej
    również można zastosować do stanu faktycznego Wnioskodawcy, przede wszystkim z racji
    samego celu organizacji Posiłków w biurze. Celem nie jest bowiem zaspokojenie potrzeb
    prywatnych Pracowników lub Współpracowników, lecz stworzenie dobrych warunków
    pracy, które wpływają na funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa i przekładają się
    pośrednio na wyniki finansowe.
    Reasumując stwierdzić należy, że zakup Posiłków jest mniejszym obciążeniem finansowym
    dla Spółki niż koszty rotacji Personelu, w związku z tym koszty zakupu Posiłków
    ponoszone są w imię dobra całego przedsiębiorstwa i związane są z jego prowadzeniem,
    rentownością, konkurencyjnością oraz efektywnością.
    Ponadto, Spółka wskazuje, że celem udostępniania Posiłków przez Wnioskodawcę nie jest
    zaspokojenie osobistych potrzeb Pracowników i Współpracowników, lecz stworzenie
    warunków sprzyjających realizacji celów biznesowych Spółki. Decyzja o finansowaniu
    Posiłków jest elementem strategii mającej na względzie rozwój przedsiębiorstwa,
    zwiększenie jego rentowności oraz wzmocnienie konkurencyjności. Wnioskodawca
    podkreśla, że świadczenie tego typu benefitu pracowniczego ma charakter wyłącznie
    biznesowy i nie jest odpowiedzią na prywatne potrzeby żywieniowe Personelu.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki poniesione na
    nabycie Posiłków dla Pracowników i Współpracowników mają pośredni związek z
    działalnością opodatkowaną Spółki i jako takie powinny podlegać odliczeniu VAT
    naliczonego.
    2. Usługa cateringowa.
    W ocenie Wnioskodawcy, nabywane Posiłki dla Pracowników i Współpracowników
    stanowią usługę cateringową.
    W tym aspekcie należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia
    przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis
    ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Zgodnie z ww. przepisem obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie
    stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z
    wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
    świadczących usługi przewozu osób (art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT). Przepis ten zatem
    stanowi w rozumieniu Wnioskodawcy, że podatek VAT naliczony nie może zostać
    odliczony od nabycia usług gastronomicznych (lecz może być np. od usług cateringowych).
    Warto nadmienić, że ustawa o VAT nie definiuje ani pojęcia usług gastronomicznych, ani
    pojęcia usług cateringowych. Korzystając więc zatem z definicji zawartej w Słowniku Języka
    Polskiego PWN przyjąć należy, że usługa gastronomiczna polega na przygotowaniu i
    podaniu posiłku na miejscu, w którym jest on przyrządzany, tj. w restauracji czy innym
    lokalu. Catering oznacza natomiast dostarczenie przygotowanych posiłków w miejsce
    wskazane przez zamawiającego, np. do siedziby Spółki.
    W świetle powyższego uznać należy, że catering różni się od usług gastronomicznych.
    Zgodnie z PKWiU z 2015 r. w dziale 56 klasyfikacji mieszczą się „usługi związane z
    wyżywieniem”, w tym pod symbolem PKWiU 56.2 „Usługi przygotowywania i dostarczania
    żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych i pozostałe usługi gastronomiczne”.
    Natomiast pod symbolem PKWiU 56.21 zostały sklasyfikowane „Usługi przygotowywania i
    dostarczania żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych”, w tym pod symbolem
    56.21.11 wskazane zostały „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla
    gospodarstw domowych”, a pod symbolem 56.21.19 sklasyfikowano „Usługi
    przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla pozostałych odbiorców
    zewnętrznych”. Z kolei pod symbolem PKWiU 56.29 mieszczą się „Pozostałe usługi
    gastronomiczne”.
    Pojęcie „usług gastronomicznych” rozumiane jest wąsko. Jego zakres znaczeniowy
    pokrywa się z tym określonym w art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
    282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112
    (Dz. Urz. UE. L 77 z 23 marca 2011 r. str. 1 z późn. zm.) dla „usług restauracyjnych”, które
    zdefiniowane zostały jako świadczone w lokalu należącym do usługodawcy usługi
    polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów albo też żywności i
    napojów stanowić ma przy tym jedynie element większej całości, w której przeważać
    powinny usługi.
    Jak wynika z powyższego, usługa cateringowa nie jest sklasyfikowana jako usługa
    gastronomiczna, co oznacza, że nie są one tożsame.
    Podobne podejście przedstawił TSUE w wyroku w sprawie C-31/94 Faalborg-Gelting. W
    przytoczonym orzeczeniu udzielono odpowiedzi na pytanie, kiedy mamy do czynienia z
    usługą restauracyjną, a kiedy ze sprzedażą żywności „na wynos”, tj. de facto z dostawą
    towarów. TSUE podkreślił, że usługa restauracyjna jest rezultatem szeregu czynności,
    począwszy od gotowania potrawy do jej serwowania, przy czym jednocześnie do
    dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym jadalnia z pomieszczeniami
    sąsiadującymi (szatnia itp.), umeblowanie i zastawa stołowa. Osoby, które w ramach
    wykonywania swojego zawodu pracują w restauracjach, wykonują na rzecz nabywcy
    posiłków szereg czynności, takich jak nakrywanie do stołu, doradzanie klientowi i
    objaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i sprzątanie po
    zakończeniu konsumpcji. Usługi restauracyjne charakteryzuje zatem cały zespół cech i
    czynności, przy czym dostawa posiłku jest jedynie częścią usługi, choć stanowi dominujący
    element. Zatem należy je klasyfikować dla celów VAT jako świadczenie usług. Jednocześnie
    TSUE nadmienił, że sytuacja wygląda odmiennie, jeśli transakcja dotyczy posiłków „na
    wynos” i nie obejmuje usługi mającej na celu uzyskanie wzrostu konsumpcji na miejscu

    przy odpowiednim podaniu potrawy. W takim przypadku mamy do czynienia z dostawą
    towarów (tj. żywności) (por. pkt 12-14 uzasadnienia wyroku z 2 maja 1996 r. w wyroku C-
    231/94).
    Powyżej wskazany wyrok można uznać za potwierdzenie rozróżnienia pojęcia usług
    gastronomicznych od usług cateringowych, czyli potwierdzenia stanowiska
    Wnioskodawcy, według którego oba pojęcia nie są tożsame.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zewnętrzny podmiot dostarcza
    gotowe Posiłki do biura Wnioskodawcy. Posiłki te nie są przygotowywane na miejscu, tylko
    jako gotowe dania są dostarczane do konsumpcji i dostępne w kuchni pracowniczej w
    formie szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu, a każdy Pracownik/Współpracownik
    obecny w biurze samodzielnie nakłada posiłek na talerz według osobistych preferencji.
    Mając na uwadze powyższe, usługi, które Wnioskodawca kupuje od Wykonawcy, nie
    stanowią usług gastronomicznych, skutkiem czego nie podlegają one wyłączeniu
    określonemu w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    3. Podsumowanie.
    Wnioskodawca, z pełną świadomością znaczenia budowania pozytywnego środowiska
    pracy oraz zrozumieniem współczesnych trendów rynkowych, podkreśla znaczenie
    inwestycji w dobrostan i integrację Personelu, jako kluczowego elementu strategii rozwoju
    firmy. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca argumentuje, że
    wydatki poniesione na organizację Posiłków dla Personelu są świadomą inwestycją w
    zwiększenie efektywności, lojalności i satysfakcji Personelu.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego, jak i orzecznictwo podatkowe, Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że wydatki ponoszone na zakup Posiłków dla Pracowników i
    Współpracowników mają związek z działalnością opodatkowaną, ponieważ przyczyniają
    się do wzrostu jakości świadczonych usług, wzrostu renomy firmy, zwiększenia jej
    konkurencyjności na rynku oraz zmniejszenia rotacji Personelu. Wydatki te są zatem
    jednym z elementów wpływających na efektywne prowadzenie działalności gospodarczej
    oraz wpływającym na jej wyniki finansowe.
    Podsumowując, Spółka wyraża przekonanie, że posiada prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków na Posiłki dla Pracowników i Współpracowników, co znajduje
    uzasadnienie w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z uwzględnieniem wyłączeń określonych w art.
    88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT oraz przy zastosowaniu proporcji o której mowa w art. 90
    ustawy o VAT.
    Wnioskodawca uważa, że takie działanie jest nie tylko zgodne z literą prawa, ale również z
    duchem przedsiębiorczości, który promuje inwestowanie w ludzi jako najcenniejszy zasób
    każdej organizacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza

      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawa ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta
    wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1
    ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono
    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku
    naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i
    usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych
    zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,

    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem
      nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
      świadczących usługi przewozu osób.
    Reguła powyższa wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków ponoszonych w związku z nabyciem
    usług noclegowych oraz gastronomicznych, za wyjątkiem nabycia gotowych posiłków
    przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.
    Należy wskazać, że ustawa nie definiuje pojęcia usług gastronomicznych. Posiłkując się
    zatem definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN przyjąć należy, że usługa
    gastronomiczna polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on
    przyrządzany, tj. w restauracji czy innym lokalu.
    Pojęcie „usług gastronomicznych” rozumiane jest wąsko. Jego zakres znaczeniowy
    pokrywa się z tym określonym w art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
    282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006
    /112; (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) dla „usług restauracyjnych”, które
    zdefiniowane zostały jako świadczone w lokalu należącym do usługodawcy usługi
    polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów albo też żywności i
    napojów stanowić ma przy tym jedynie element większej całości, w której przeważać
    powinny usługi.
    Podobnie wypowiedział się również Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku w sprawie C-
    231/94 Faalborg-Gelting. W powyższym orzeczeniu TSUE udzielił odpowiedzi na pytanie,
    kiedy mamy do czynienia z usługą restauracyjną, a kiedy ze sprzedażą żywności „na
    wynos”, t.j. de facto z dostawą towarów. Jak zauważył TSUE, usługa restauracyjna jest
    rezultatem szeregu czynności, począwszy od gotowania potrawy do jej serwowania, przy
    czym jednocześnie do dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym jadalnia z
    pomieszczeniami sąsiadującymi (np. szatnia), umeblowanie i zastawa stołowa. Osoby,
    które w ramach wykonywania swojego zawodu pracują w restauracjach, wykonują na
    rzecz nabywcy posiłków wiele czynności, takich jak nakrywanie do stołu, doradzanie
    klientowi i objaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i
    sprzątanie po zakończeniu konsumpcji. Usługi restauracyjne charakteryzuje zatem cały

    zespół cech i czynności, przy czym dostawa posiłku jest jedynie częścią usługi, choć
    stanowi dominujący element. Zatem należy je klasyfikować dla celów VAT jako
    świadczenie usług. Jednocześnie TSUE podkreślił, że sytuacja wygląda odmiennie, jeśli
    transakcja dotyczy posiłków „na wynos” i nie obejmuje usługi mającej na celu uzyskanie
    wzrostu konsumpcji na miejscu przy odpowiednim podaniu potrawy. Wtedy mamy do
    czynienia z dostawą towarów (tj. żywności).
    Wprawdzie powyższy wyrok dotyczył rozstrzygnięcia kwestii miejsca opodatkowania
    określonych czynności, jednak zaprezentowany przez TSUE podział na usługi
    restauracyjne oraz dostarczanie żywności „na wynos” może być pomocny przy ustaleniu
    rzeczywistego charakteru cateringu. Wyrok ten w pośredni sposób pomaga odróżniać
    klasyczne usługi gastronomiczne od cateringu, rozumianego jako przygotowanie i
    dostarczenie żywności we wskazane miejsce.
    Ponadto, z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz.
    1465 ze zm.) wynika, że:
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach
      szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to
      niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada Ministrów określi, w drodze
      rozporządzenia, rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny
      spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.
                15Stosownie do art. 237 § 1 i § 2 Kodeksu pracy:
      § 1. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki
      Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy
      bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach
      pracy.
      § 2. Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w
      porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki
      Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy
      dotyczące tych gałęzi lub prac.
    Przepisy wykonawcze regulujące powyższe obowiązki to:
        rozporządzenie Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych
        posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60 poz. 279 ze zm.),
        rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie
        ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169 poz.
        1650 ze zm.).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką z siedzibą na terytorium (...), prowadzącą
    na terytorium Polski działalność gospodarczą za pośrednictwem (przy pomocy)
    oddziału. Są Państwo również czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług w Polsce. Podstawowy przedmiot działalności, prowadzonej przez
    Spółkę obejmuje świadczenie usług informatycznych na rynku duńskim dla instytucji z
    sektora finansowego. Jednocześnie Spółka wskazuje, że jej usługi, zarówno w Polsce, jak
    i w państwie członkowskim, w którym znajduje się centrala podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jak również mogą podlegać zwolnieniu z VAT, w związku z czym Spółka
    do celów odliczenia VAT wynikających z wydatków związanych z działalnością mieszaną
    stosuje proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. W ramach prowadzonej w
    Polsce działalności gospodarczej, Spółka: (i) zatrudnia pracowników - na podstawie
    umowy o pracę oraz (ii) zawarła umowy o współpracę ze spółkami IT, na podstawie
    których konsultanci zatrudnieni głównie na podstawie umów cywilnoprawnych,
    świadczą usługi informatyczne na rzecz Spółki. W ramach dodatkowych świadczeń,

    zapewnianych Pracownikom i Współpracownikom, na swój koszt nabywają Państwo
    posiłki, które są udostępniane Pracownikom i Współpracownikom w biurze,
    wykorzystywanym przez Państwa do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    W celu zapewnienia Pracownikom oraz Współpracownikom Posiłków, Spółka korzysta z
    usług podmiotu zewnętrznego świadczącego usługi cateringowe, w oparciu o zawartą
    umowę pomiędzy Spółką, a tym podmiotem. Posiłki są dostępne w kuchni
    pracowniczej, znajdującej się w biurze X dla Pracowników, jak i Współpracowników w
    formie szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu. Skorzystanie z Posiłków jest
    możliwe przez około półtorej godziny w ciągu dnia.
    Z uwagi na charakter szwedzkiego stołu, Posiłki nie są przypisywane do konkretnych
    Pracowników/Współpracowników (nie jest prowadzona żadna ewidencja w tym
    zakresie). Jednocześnie, w celu skorzystania z Posiłków, nie istnieje konieczność
    wcześniejszych zapisów. Tym samym, Spółka nie prowadzi na bieżąco weryfikacji, kto
    dokładnie korzysta z Posiłków (tj. Pracownicy, czy Współpracownicy). Udostępniane
    Posiłki są nieodpłatne dla wszystkich Pracowników i Współpracowników Spółki.
    Finansują je Państwo w całości z własnych środków obrotowych na podstawie faktur
    wystawianych przez firmę cateringową. Ilość zamówionej żywności na dany dzień
    opiera się na oszacowanym przez Spółkę zapotrzebowaniu w danym okresie, jednakże
    minimalna, dzienna ilość dostarczanych posiłków wynosi 150. Pracownicy
    /Współpracownicy, którzy nie skorzystali z konsumpcji posiłków, nie otrzymują z tego
    tytułu żadnego ekwiwalentu pieniężnego. Ponadto, Posiłki nie są wydawane
    nieobecnym Pracownikom/Współpracownikom.
    Posiłki dla Pracowników i Współpracowników nie są posiłkami profilaktycznymi w
    rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie
    profilaktycznych posiłków i napojów, wydanego na podstawie art. 232 ustawy Kodeks
    pracy, które to przepisy zobowiązują pracodawcę do zapewnienia posiłku dla
    pracownika w określonych sytuacjach. Oznacza to, że Spółka nie ma obowiązku
    wynikającego z przepisów prawa pracy i regulacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny
    pracy zapewniania posiłków profilaktycznych i regeneracyjnych Pracownikom oraz
    Współpracownikom. Także, zapewnianie Posiłków Pracownikom/Współpracownikom
    nie spełnia definicji działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, tj. nabycie Posiłków nie jest finansowane
    ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    Ponadto, sfinansowanie Posiłków dla Pracowników, jak również dla Współpracowników
    nie jest elementem należnego im wynagrodzenia, w tym nie jest gwarantowane w
    umowie o pracę/umowie o współpracy, zawartej z Pracownikami/spółkami IT.
    Przedmiotowe usługi są dokumentowane fakturami z wykazaną kwotą podatku VAT, w
    których jako nabywca figuruje Spółka. Koszty obciążające Spółkę, są wykazywane na
    fakturze, w zależności od dostawcy, w ujęciu dziennym (opłata za posiłki przygotowane
    na dany dzień) lub określone są na podstawie ilości sprzedanych posiłków w danym
    okresie (np. koszt za 4 000 posiłków).
    Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie osób spożywających Posiłki. Jednakże, w
    chwili obecnej Spółka prowadzi na bieżąco weryfikację związaną z obecnością
    Pracowników i Współpracowników w biurze, wykorzystywanym przez Spółkę w
    prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej. Frekwencja Pracowników
    /Współpracowników w biurze określana jest poprzez ilość odbitych kart pracowniczych,
    których Pracownicy, jak i Współpracownicy muszą użyć podczas wchodzenia do biura.
    Tym samym, Spółka jest w stanie oszacować, jaki procent Posiłków został wykorzystany
    przez Pracowników, a jaki przez Współpracowników i w ten sposób dokonać podziału
    poniesionego przez Spółkę kosztu nabycia Posiłków, tj. w określonej części jako
    wydatku na nabycie Posiłków dla Pracowników, a w określonej części jako wydatku na
    nabycie Posiłków dla Współpracowników.

    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i
    usług z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
    Współpracowników, ogólnodostępnych w Państwa biurze.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że decydujące znaczenie dla oceny
    istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek
    podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć
    charakter bezpośredni lub pośredni. Jak już wcześniej wskazano, aby jednak można było
    wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu,
    istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i
    usług a powstaniem obrotu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb
    osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są
    takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj.
    potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą,
    statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.
    Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana
    ze stosunkiem pracy, a więc potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej
    woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z
    autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na
    podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i
    higienie pracy itp.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym
    zakresie przepisów prawa podatkowego pozwala stwierdzić, że zapewnienie pracownikom
    oraz współpracownikom posiłków służy zaspokajaniu osobistych, prywatnych potrzeb
    pracowników/współpracowników i odbywa się bez związku z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą. Brak jest argumentów przemawiających za innym podejściem.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, posiłki dla Pracowników i Współpracowników nie są
    posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja
    1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, wydanego na podstawie art. 232
    ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, które to przepisy zobowiązują pracodawcę
    do zapewnienia posiłku dla pracownika w określonych sytuacjach. Ponadto
    zapewnianie Posiłków pracownikom/współpracownikom nie spełnia definicji
    działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o
    zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, tj. nabycie Posiłków nie jest finansowane
    ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07
    Danfoss i AstraZeneca przeciwko Skatteministeriet Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej zaznaczył, że:
      „Poza sporem jest, że zwykle do pracownika należy wybór rodzaju, dokładnego czasu
      lub miejsca spożywania posiłku. Pracodawca w tym zakresie nie interweniuje,
      ponieważ obowiązkiem pracownika jest jedynie powrót do miejsca pracy o
      odpowiedniej porze i wykonywanie swoich zwykłych zajęć. (...) Wydawanie posiłków
      pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do
      sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje (...).” (pkt 57 wyroku).
    Stanowisko to zostało zaakceptowane przez krajowe sądy administracyjne.
    Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2022 r. sygn. akt I
    FSK 2134/19 Sąd stwierdził, że dostarczenie posiłku służy zaspokojeniu osobistych potrzeb
    pracownika, którego prywatna korzyść (w relacji do potrzeb przedsiębiorstwa) ma
    charakter dominujący. Tym samym, oferowanie pracownikom/współpracownikom
    artykułów spożywczych do swobodnej konsumpcji w ogólnodostępnym pomieszczeniu
    socjalnym w normalnym toku pracy nie wykazuje związku z działalnością gospodarczą

    spółki, który uprawniałby ją do dokonywania odliczeń podatku naliczonego od wydatków
    na zakup danych produktów w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Analogiczny pogląd został również zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z 23 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Op 189/18 (orzeczenie
    prawomocne), w którym Sąd potwierdził, że wydawanie posiłków pracownikom ma co do
    zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do sfery wyboru pracownika, w
    której pracodawca nie interweniuje. W rezultacie co do zasady brak jest możliwości
    skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur
    dokumentujących nabycie posiłków na potrzeby osobiste pracowników.
    A zatem nie można zgodzić się z Państwem, że analizowane wydatki na posiłki dla
    pracowników i współpracowników spełniają podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust.
    1 ustawy o VAT, uprawniający Spółkę do odliczenia VAT naliczonego, tj. pozostają w
    pośrednim związku z wykonywaną działalnością.
    Zauważyć należy, że przedmiotem Państwa wątpliwości są wydatki, do których nie
    zobowiązuje Państwa żaden przepis prawa. Konieczność zapewnienia pracownikom
    /współpracownikom posiłków, nie wynika z żadnych przepisów, (np. bhp), jak również (na
    co wskazuje ww. orzeczenia TSUE) nie jest niezbędne dla celów prowadzonej przez
    Państwa działalności gospodarczej.
    Podnoszone przez Spółkę argumenty, że integracja zespołu i budowanie pozytywnych
    relacji międzyludzkich poprzez wspólne spożywanie Posiłków przekłada się na wzrost
    efektywności pracy, co jest fundamentem dla osiągania lepszych wyników finansowych –
    są zbyt daleko idące. Umożliwienie przez Spółkę korzystania z takich usług stanowi raczej
    prywatną korzyść dla pracowników/współpracowników, natomiast korzyści przedsiębiorcy
    (Spółki) mają tu znaczenie drugorzędne. Wskazać należy, że pracownik/współpracownik
    ma swobodę w korzystaniu z takich usług, nie są to usługi konieczne i niezbędne dla
    zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Spółki, a Spółka nie ma obowiązku prawnego
    zabezpieczenia pracownikom czy współpracownikom takich usług. W związku z
    powyższym nie można przyjąć by mogli Państwo traktować takie usługi jako element
    kalkulacyjny swojej działalności.
    Integracja zespołu i budowanie pozytywnych relacji międzyludzkich poprzez wspólne
    spożywanie Posiłków nie wpływa na wzrost efektywności pracy, przez co nie ma związku z
    Państwa czynnościami opodatkowanymi. Spożywanie posiłków przez pracowników
    /współpracowników stanowi prywatną korzyść pracownika/współpracownika. Pracownik
    /Współpracownik może skorzystać ze szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu albo w
    ogóle nie być zainteresowany spożyciem posiłku w tej formie.
    Pracownik/Współpracownik sam decyduje, czy będzie spożywał posiłek i w jakiej formie
    (czy przyniesie go z domu, kupi po drodze do pracy, czy skorzysta z szwedzkiego stołu
    /ogólnodostępnego bufetu). Korzystanie ze szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu
    przez pracowników/współpracowników nie świadczy o ich efektywności w pracy. Oznacza
    to, że pracownik/współpracownik, który nie skorzysta z posiłku w formie szwedzkiego stołu
    /ogólnodostępnego bufetu nie jest mniej efektywny w pracy od pracownika
    korzystającego z zapewnionego przez Państwa posiłku.
    Pracownicy/Współpracownicy są obowiązani świadczyć pracę bez względu na to, czy
    Państwo umożliwią im korzystanie z szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu czy też
    nie. Zatem poniesione przez Państwa wydatki na Posiłki dla Pracowników i
    Współpracowników w formie szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu nie są
    niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania Państwa przedsiębiorstwa.
    Również Państwa argumenty, że - dostępność posiłków w biurze jest jednym z benefitów,
    który zwiększa konkurencyjność Spółki na rynku pracy, ułatwia pozyskiwanie nowych
    talentów oraz utrzymanie obecnego Personelu - pozostają bez wpływu na opisaną

    sprawę, gdyż jak już wyżej wskazano powyżej pracownicy/współpracownicy mają
    obowiązek świadczyć prace bez względu na to, czy Państwo umożliwią im korzystanie z
    szwedzkiego stołu/ogólnodostępnego bufetu, czy też nie.
    W analizowanym przypadku ww. wydatki, które będą Państwo ponosić, nie będą więc
    związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, lecz będą służyć do zaspokojenia
    prywatnych potrzeb pracowników/współpracowników.
    A zatem, biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić,
    że Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
    Współpracowników, ogólnodostępnych w Państwa biurze, gdyż jak wskazano powyżej,
    posiłki służą do zaspokojenia potrzeb prywatnych pracowników/współpracowników.
    Tym samym nie zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż
    nabywane posiłki nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Zatem, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących nabycie Posiłków dla Pracowników i
    Współpracowników, ogólnodostępnych w Państwa biurze.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w
    indywidualnych sprawach i nie wiążą organu wydającego interpretacje indywidualne w
    sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających interpretacjom.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 17 maja 2024 r. znak: 0112-KDIL1-1.4012.71.2024.2.AR
    wskazać należy, że powołany przez Państwa fragment dotyczy zakupów związanych z
    organizacją spotkań okolicznościowych. A zatem sytuacji odmiennej niż w
    przedstawionym opisie sprawy.
    W powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej znak: 0112-KDIL1-
    1.4012.71.2024.2.A, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również nie zgodził się z
    Wnioskodawcą i wskazał, że „Zatem – jak wskazano wcześniej – wydatki ponoszone na
    zakup ww. artykułów spożywczych nie dotyczą zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio
    celów związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną Spółki – dotyczą zużycia
    na cele osobiste pracowników, jednak przy ich nabyciu – jak rozstrzygnięto wcześniej –
    nie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zatem, czynności te
    nie wypełniają dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT.” Tym samym wskazana interpretacja potwierdza stanowisko Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w przedstawionej przez Państwa sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).