Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.6.2025.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Ustalenie, czy zrealizowana przez Wnioskodawcę Inwestycja (Elektrownia Wiatrowa) stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej.
Słowa kluczowe: elektrownia-elektrownia wiatrowa; finansowanie-finansowanie dłużne; inwestycje-inwestycje infrastrukturalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty finansowania dłużnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15c-ust. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy
    zrealizowana przez Wnioskodawcę Inwestycja (Elektrownia Wiatrowa) stanowi
    długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c

    ust. 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) i tym samym, na podstawie art. 15c
    ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania
    Dłużnego związanych z Inwestycją (Elektrownią Wiatrową) przy wyliczaniu nadwyżki
    kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    polskim rezydentem podatkowym i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w Polsce.
    Wnioskodawca nie posiada zakładów podatkowych w innych państwach.
    Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej V.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w obszarze odnawialnych źródeł energii.
    Przedmiot przeważającej działalności Wnioskodawcy obejmuje:
      - roboty związane z budową pozostałych obiektów inżynierii lądowej i wodnej, gdzie
        indziej niesklasyfikowane (PKD 42.99.Z),
      - wytwarzanie energii elektrycznej (PKD 35.11 Z) ze źródeł odnawialnych, tj. z wiatru,
      - przesyłanie energii elektrycznej (PKD 35.12.Z).
    Wnioskodawca jest spółką celową utworzoną w celu realizacji inwestycji w postaci parku
    wiatrowego o nazwie „Farma Wiatrowa ...” o mocy (...) MW (dalej: „Inwestycja” lub
    „Elektrownia Wiatrowa”).
    Budowę Elektrowni Wiatrowej zakończono w 2023 r. W 2023 r. Spółka otrzymała koncesję
    na wytwarzanie energii elektrycznej na okres od dnia (...) r. do dnia (...) r.
    W 2023 r. Spółka rozpoczęła produkcję energii elektrycznej z wykorzystaniem Elektrowni
    Wiatrowej.
    Wytwarzana przez Spółkę energia elektryczna sprzedawana jest na rynku krajowym,
    aktualnie na rzecz dystrybutora energii elektrycznej, który zajmuje się handlem energii
    elektrycznej do odbiorców końcowych. Sposób sprzedaży energii elektrycznej, w tym
    potencjalni nabywcy energii elektrycznej od Wnioskodawcy, mogą ulec w przyszłości
    zmianom.
    Główne przychody Spółki to przychody z wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej.
    Do głównych składników aktywów wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej
    i składających się na Elektrownię Wiatrową należą:
      - zespoły wiatrowo-elektryczne, składające się m.in. z łopat z układem sterowania,
        przekładni, generatora prądu zmiennego z układem sterowania, układu obrotu
        gondoli, transformatora mocy, rozdzielni prądu zmiennego, układów i systemów
        wspomagających, szaf sterowniczo-kontrolnych z oprzyrządowaniem, instalacji
        energetycznych i oświetleniowych, gondoli stanowiącej obudowę wspólną dla
        wszystkich zespołów zamontowanych wewnątrz,
      - wieże i fundamenty,
      - linie i sieci elektryczne wraz ze światłowodami i infrastrukturą towarzyszącą,
      - drogi dojazdowe i place, oświetlenie zewnętrzne,
      - stacja GPO (Główny Punkt Odbioru),
      - system sprawowania nadzoru oraz gromadzenia danych.
    Środki trwałe są głównym składnikiem majątku Spółki.

    Nakłady na Elektrownię Wiatrową wynoszą około (...) zł.
    Zgodnie z założeniami Wnioskodawcy, Elektrownia Wiatrowa będzie funkcjonować przez
    około (...) lat od momentu uruchomienia.
    Wnioskodawca jest właścicielem Elektrowni Wiatrowej. Realizując Inwestycję
    Wnioskodawca korzystał z usług powiązanego podmiotu – spółki deweloperskiej
    zajmującej się projektowaniem i rozwojem elektrowni wiatrowych. Spółka ta ma siedzibę
    w Polsce i podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce ((...) Sp. z o.o.).
    Dodatkowo generalnym wykonawcą inwestycji było konsorcjum spółek z siedzibą w Polsce
    (X spółka z o.o. oraz Y S.A.). Dostawcą głównych komponentów (turbin wiatrowych i wież)
    była spółka z siedzibą w Polsce, należąca do międzynarodowego koncernu.
    Inwestycja w Elektrownię Wiatrową jest finansowana m.in. ze środków pochodzących z
    kredytów (kredyt budowlany zawarty z instytucją kredytową oraz kredyt na zobowiązania
    VAT) i pożyczek wewnątrzgrupowych (dalej: „Finansowanie”).
    W związku z Finansowaniem, Spółka ponosiła w przeszłości i ponosi w dalszym ciągu
    koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, w szczególności
    koszty odsetek od pożyczek/kredytów (dalej: „Koszty Finansowania Dłużnego”).
    Spółka wyjaśnia, że:
      1. aktywa, powstałe w związku z otrzymywanym Finansowaniem, znajdują i będą się
        znajdowały w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,
      2. Koszty Finansowania Dłużnego są i będą wykazywane dla celów podatkowych w
        całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce,
      3. również dochody z funkcjonowania Elektrowni Wiatrowej są i będą osiągane w
        całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zrealizowana przez
    Wnioskodawcę Inwestycja (Elektrownia Wiatrowa) stanowi długoterminowy projekt z
    zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym
    samym, na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie powinien
    uwzględniać Kosztów Finansowania Dłużnego związanych z Inwestycją (Elektrownią
    Wiatrową) przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art.
    15c ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zrealizowana przez Wnioskodawcę Inwestycja (Elektrownia
    Wiatrowa) stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym
    mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym, na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o
    CIT, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania Dłużnego
    związanych z Inwestycją (Elektrownią Wiatrową) przy wyliczaniu nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy przyporządkowane do pytania.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Stosownie do art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy
    o CIT, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania
    dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą
    ze wskazanych kwot:
    1) kwotę 3 000 000 zł albo
    2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    W myśl art. 15c ust. 1a ustawy o CIT, w przypadku gdy rok podatkowy podatnika jest
    dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę, o której mowa w art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy o
    CIT, oblicza się, mnożąc kwotę 250 000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku
    podatkowego podatnika.
    Zgodnie z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie się
    wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od
    podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w
    szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową
    raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty
    zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
    Ustawodawca wprowadził wyłączenie od limitów określonych w art. 15c ust. 1 ustawy o
    CIT, które zostało przewidziane w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie
    bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek)
    wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
    publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;
    2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;
    3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej;
    4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 15 ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego
    projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu
    przychodów i kosztów, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    W rozpoznawanej sprawie warunki wymienione w art. 15c ust. 8 w pkt od 1) do 4) ustawy
    o CIT są spełnione, o czym świadczą następujące okoliczności:
    - Wnioskodawca jako właściciel, podmiot odpowiedzialny za realizację Elektrowni
      Wiatrowej i podmiot uprawniony do jej dalszej eksploatacji, posiada siedzibę
      podatkową na terenie Polski, również kluczowe podmioty zaangażowane w

      inwestycję, jak deweloperska spółka powiązana zajmująca się projektowaniem i
      rozwojem elektrowni wiatrowych i spółki wchodzące w skład konsorcjum będącym
      generalnym wykonawcą inwestycji to podmioty polskie,
    - aktywa, których dotyczy Inwestycja, znajdują się w całości na terytorium Polski, a więc w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej,
    - Koszty Finansowania Dłużnego są oraz będą także w przyszłości wykazywane dla celów
      podatkowych w całości w Polsce, tj. w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
    - dochody z eksploatacji Elektrowni Wiatrowej są oraz będą także w przyszłości osiągane
      przez Spółkę w całości na terytorium Unii Europejskiej.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Elektrownia Wiatrowa spełnia warunki określone w
    art. 15c ust. 8 pkt 1) – 4) ustawy o CIT. W kontekście powyższego, w dalszym kroku
    kluczowe jest ustalenie, czy Inwestycja polegająca na budowie Elektrowni Wiatrowej
    mieści się w pojęciu długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej.
    Stosownie do art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.
    Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy ustawy o CIT, aby dany projekt mógł zostać
    uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełnione muszą
    zostać następujące warunki:
    1) przedmiotem projektu powinien być „składnik aktywów”,
    2) składnik aktywów musi być „znaczny”,
    3) celem projektu powinno być „dostarczenie, modernizacja, eksploatacja lub
      utrzymanie” takiego znaczącego składnika aktywów,
    4) projekt powinien być zrealizowany „w ogólnym interesie publicznym”,
    5) projekt musi być projektem „długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury
      publicznej”.
    Znaczący składnik aktywów jako przedmiot projektu
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.
    U. z 2023 r., poz. 120 z późn. zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”), pod pojęciem
    aktywów należy rozumieć kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie
    określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w
    przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Podobne znaczenie posiadają
    „aktywa” w znaczeniu językowym („aktywa”: «majątek przedsiębiorstwa pozostający w
    danym momencie do jego dyspozycji, wykazywany w bilansie księgowym po lewej stronie”
    - https://sjp.pwn.pl/sjp/aktywa;2549294.html).
    Środki trwałe składające się na Elektrownię Wiatrową jako zespół składników majątkowych
    o wiarygodnie określonej wartości stanowią niewątpliwie aktywa. Dany projekt może
    zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej wówczas,
    gdy przedmiotem tego projektu jest znaczący składnik aktywów podatnika.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/slowniki
    /znaczący.html, data dostępu: 10 stycznia 2025 r.) pod pojęciem „znaczący” należy
    rozumieć: «odgrywający ważną rolę”.
    Z kolei, według innych źródeł słownikowych (https://sjp.pl/znaczący, data dostępu: 10
    stycznia 2025 r.) „znaczący” to: „mający duże znaczenie, odgrywający ważną rolę; istotny,
    ważny”.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że „znaczący” składnik
    aktywów to składnik aktywów, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu podmiotu, a
    także przedstawia dużą wartość materialną.

    Celem Inwestycji jest budowa Elektrowni Wiatrowej.
    Inwestycja w Elektrownię Wiatrową to inwestycja w znaczące aktywa, bowiem:
    - przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie energii elektrycznej, a zatem
      budowa Elektrowni Wiatrowej jest kluczowa dla realizacji celu gospodarczego, do
      którego został powołany Wnioskodawca,
    - działalność Elektrowni Wiatrowej stanowi główne źródło przychodów Wnioskodawcy, a
      zatem pełni istotną rolę w funkcjonowaniu Wnioskodawcy,
    - wartość początkowa środków trwałych składających się na Elektrownię Wiatrową wynosi
      ok. (...) zł, a zatem jest to również istotna wartość materialna.
    Tym samym, z uwagi na przedmiot działalności Wnioskodawcy, źródła przychodów
    Wnioskodawcy oraz wartość Inwestycji, Elektrownia Wiatrowa niewątpliwie stanowi
    znaczący składnik aktywów Wnioskodawcy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, za znaczący składnik aktywów należy uznać całą Elektrownię
    Wiatrową, której podstawowe części składowe zostały opisane w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym.
    Cel realizowanego projektu
    Inwestycja została przeprowadzona w celu budowy Elektrowni Wiatrowej spełniającej
    kryterium „znaczącego składnika aktywów”. Celem Inwestycji jest wytwarzanie energii
    elektrycznej poprzez eksploatację Elektrowni Wiatrowej. Zrealizowana Inwestycja dąży do
    wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez Polskę, zapewniając stałe
    dostawy energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii (OZE), przy
    jednoczesnym ograniczeniu wpływu produkcji energii elektrycznej na środowisko.
    Przesłanka dotycząca „projektu w ogólnym interesie publicznym”
    Przepis art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, w aktualnym brzmieniu implementuje przepisy
    Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na
    celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ
    na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dyrektywa Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca
    2016 r. ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (Dz. U.UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: Dyrektywa 2016/1164)).
    Zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy 2016/1164, długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo
    członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Ani przepisy Dyrektywy
    2016/1164, ani przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia „ogólnego interesu
    publicznego” w kontekście projektu z zakresu infrastruktury publicznej.
    Pojęcie „interesu publicznego” stanowi jedną z klauzul generalnych, jaką posługuje się
    system prawny. Klauzule generalne w systemie prawa to zwroty niedookreślone, których
    celem jest zapewnienie elastyczności w stosowaniu przepisów prawnych. Potwierdza to
    orzecznictwo sądów administracyjnych (Vide: wyrok NSA z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt
    II FSK 2874/20, prawomocne wyroki: WSA w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I
    SA/Gd 32/24, WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 428/22, WSA w
    Krakowie z dnia 21 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 421/22, WSA w Krakowie z dnia 26
    maja 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 418/22, WSA w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2021 r. o sygn.
    akt I SA/Gd 502/21, WSA Warszawie z dnia 16 lipca 2019 r. o sygn. akt III SA/Wa 2493/18).
    W związku z tym, w takiej sytuacji należy odwołać się do ogólnych zasad wykładni
    językowej. Przy wykładni tego przepisu należy mieć również na względzie wartości
    wspólne dla całego społeczeństwa. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku Języka
    Polskiego PWN:

    - „interes” to: 1. «pożytek, korzyść” lub 2. «przedsięwzięcie przynoszące korzyść
      materialną” https://sjp.pwn.pl/slowniki/interes.html, data dostępu: 10 stycznia 2025 r.),
    - „publiczny” to: 1. «dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości”, 2. «dostępny
      lub przeznaczony dla wszystkich” (https://sjp.pwn.pl/slowniki/publiczny.html, data
      dostępu: 10 stycznia 2025 r.).
    W związku z powyższym, przez interes publiczny należy rozumieć przedsięwzięcie
    przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, dostępne i
    przeznaczone dla wszystkich. Inwestycja służy produkcji energii elektrycznej z
    odnawialnych źródeł energii.
    Należy zaznaczyć, że inwestycje w odnawialne źródła energii wpisują się w cele polityki
    energetycznej Polski jak i w strategiczne cele Unii Europejskiej zakładające m.in.:
    - zwiększenie dywersyfikacji technologicznej i rozbudowę mocy opartych o źródła krajowe
      i europejskie,
    - rozwój odnawialnych źródeł energii,
    - dywersyfikację dostaw i zapewnienie alternatyw dla węglowodorów.
    Powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie w zatwierdzonej przez Radę Ministrów
    „Polityce energetycznej Polski do 2040 r.” (źródło: https://www.gov.pl/web/klimat/polityka-
    energetyczna-polski) oraz unijnych ramach regulacyjnych, na które składa się zbiór aktów
    prawnych, jak m.in. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11
    grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,
    mającej swoje źródło w art. 194 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
    Zgodnie z celem 2 tej dyrektywy „wspieranie odnawialnych form energii jest jednym z
    celów unijnej polityki energetycznej”. (...) „Zwiększone stosowanie energii ze źródeł
    odnawialnych, zwanej także „energią odnawialną”, stanowi istotny element pakietu
    środków koniecznych do redukcji emisji gazów cieplarnianych i wypełnienia unijnych
    zobowiązań w ramach Porozumienia paryskiego z 2015 r. w sprawie zmian klimatu
    przyjętego na zakończenie 21. Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów
    Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (zwanego dalej „Porozumieniem paryskim”), a
    także realizacji unijnych ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, w tym
    wiążącego celu Unii, jakim jest zmniejszenie do 2030 r. emisji o co najmniej 40% w
    stosunku do poziomów z 1990 r.”
    Zgodnie z celem 3 tej dyrektywy stwierdza się, cyt.: „Zwiększone stosowanie energii ze
    źródeł odnawialnych ma również fundamentalne znaczenie dla promowania
    bezpieczeństwa dostaw energii, zrównoważonej energii po przystępnych cenach, rozwoju
    technologicznego i innowacji, a także wiodącej pozycji technologicznej i przemysłowej,
    przy jednoczesnym zapewnieniu korzyści środowiskowych, społecznych i zdrowotnych, jak
    również stworzeniu znaczących możliwości zatrudnienia i rozwoju regionalnego, zwłaszcza
    na obszarach wiejskich i odizolowanych, w regionach lub na terytoriach o niskiej gęstości
    zaludnienia lub objętych częściową dezindustrializacją”.
    Ponadto, wytworzona energia elektryczna z elektrowni wiatrowych odciąża część sektora
    energetycznego opartego na tzw. „czarnej energii”, produkowanej z węgla. Tym samym,
    elektrownie tego typu, zapewniając ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii
    elektrycznej, zaspokajają podstawowe potrzeby społeczeństwa oraz gospodarki w zakresie
    dostępu do energii. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że energia elektryczna jest
    towarem niezbędnym dla życia każdego człowieka, a także dla gospodarczego rozwoju
    kraju. Ponadto, za publicznym charakterem Inwestycji przemawia również fakt, że
    zapewnienie społeczeństwu dostępu do energii jest, zasadniczo, obowiązkiem publicznym
    każdego państwa.
    Mając na uwadze powyższe, projekt będący w ogólnym interesie publicznym w
    rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny dla

    całego społeczeństwa i gospodarki, a także zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w
    dostawie energii elektrycznej.
    W literaturze podkreśla się korzystny wpływ rozwoju sektora energii ze źródeł
    odnawialnych na bezpieczeństwo energetyczne kraju. Brak dywersyfikacji dostaw gazu i
    ropy naftowej jest bowiem aktualnie jedną z najważniejszych przyczyn powstania
    problemów związanych z bezpieczeństwem państw poradzieckich czy też związanych z
    rosyjskim rynkiem energii. Przeciwdziałanie zagrożeniom związanym z brakiem
    dywersyfikacji źródeł energii skutkuje rozwojem sektora energii odnawialnej, który
    stanowi obecnie najskuteczniejszy środek prowadzący do uniezależnienia państw od
    zewnętrznych dostawców surowców (M. Tomala, „Energia odnawialna jako kluczowy
    element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw
    nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s.
    105-117).
    Energetyka wiatrowa wykazuje ponadto wiele dodatkowych zalet, tj.:
    - turbiny wiatrowe nie zanieczyszczają środowiska naturalnego,
    - turbiny wiatrowe nie wymagają dostarczania paliwa,
    - tereny sąsiadujące z farmami wiatrowymi mogą zostać wykorzystane w rolnictwie,
    - koszt prądu z elektrowni wiatrowej jest stały,
    - eksploatacja turbin wiatrowych powoduje stosunkowo niewielkie straty w przesyle
      energii z elektrowni do odbiorcy,
    - obsługa siłowni wiatrowej jest stosunkowo prosta, czas montażu krótki, podobnie jak
      koszty eksploatacji i obsługi.
    Inaczej niż w przypadku elektrowni zasilanych konwencjonalnymi źródłami energii,
    wytwarzanie prądu ze źródeł odnawialnych nie wymaga dostarczania jakiegokolwiek
    paliwa, dzięki czemu odnawialne źródła energii w całym okresie eksploatacji nie emitują
    gazów cieplarnianych, bądź emitują jedynie niewielkie ich ilości. Zwiększenie udziału
    energii odnawialnej w koszyku źródeł energii elektrycznej pomaga ograniczyć emisję
    gazów cieplarnianych, co przyczynia się do zredukowania tzw. śladu węglowego. Jest on
    definiowany jako całkowita ilość wyemitowanych gazów cieplarnianych, które pochodzą
    pośrednio i bezpośrednio z procesów produkcyjnych. Mierzy się go za pomocą
    ekwiwalentu CO2, opierając się na metodyce oceny cyklu życia produktu (Life Cycle
    Assessment, LCA - M. Tomala, „Energia odnawialna jako kluczowy element
    bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw nordyckich”,
    Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 108).
    Brak konieczności zużywania paliwa oznacza brak kosztów z nim związanych, co uwalnia
    cenę energii wytwarzanej z wiatru od wahań cen węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego czy
    paliwa jądrowego. Mając w perspektywie ciągłe zmniejszanie się zapasów paliw
    konwencjonalnych, stała (a nawet spadająca) cena prądu wytwarzanego z wiatru zachęca
    do inwestowania w te źródła energii (M. Kmiecik, S. Śmiech. 2019. „Energetyka wiatrowa
    jako element systemu bezpieczeństwa energetycznego państwa”. Rocznik Bezpieczeństwa
    Międzynarodowego 10 (2):292-97. https://doi.org/10.34862/rbm.2016.2.24).
    Podsumowując, coraz niższe koszty produkcji energii ze źródeł odnawialnych sprawiają, że
    obecnie nie jest ona postrzegana wyłącznie jako źródło energii, ale przede wszystkim jako
    narzędzie do rozwiązywania wielu innych potrzeb i problemów państwa. Ma kluczowe
    znaczenie m.in. dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, redukcji skutków
    zanieczyszczenia środowiska, łagodzenia skutków nadmiernej emisji gazów
    cieplarnianych, edukacji, pracy, zmniejszenia ubóstwa (M. Tomala, „Energia odnawialna
    jako kluczowy element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego
    państw nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr
    1, s. 107).

    W konsekwencji, odnosząc się do spełnienia kryterium ogólnego interesu publicznego
    przez Inwestycję, należy wskazać, że:
    - celem budowy Elektrowni Wiatrowej jest produkcja energii elektrycznej, która odciąża
      część sektora energetycznego opartego na tzw. „czarnej energii”, produkowanej z
      węgla,
    - budowa elektrowni wiatrowych wprost wpisuje się w założenia zatwierdzonej przez
      Radę Ministrów „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.”, w której prognozuje się
      wzrost udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) w końcowym zużyciu energii do co
      najmniej 23% energii brutto w 2030 r., przy czym nie mniej niż 32% w
      elektroenergetyce (głównie energia wiatrowa i energia pochodząca z fotowoltaiki).
      Odnawialne źródła energii stanowią alternatywę dla elektrowni cieplnych opartych na
      węglu kamiennym oraz brunatnym, dlatego inwestycja w OZE pozwala na zwiększenie
      ilości energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych i ograniczenie energii
      pochodzącej ze spalania paliw kopalnych emitujących gazy cieplarniane.
    Powyższe okoliczności świadczą o tym, że celem państwa polskiego jest wspieranie
    rozwoju odnawialnych źródeł energii w Polsce. Wnioskodawca przyczynia się do
    osiągnięcia ww. celu poprzez realizowanie Inwestycji w Elektrownię Wiatrową.
    Realizowana przez Wnioskodawcę Inwestycja ma więc istotne znaczenie z punktu
    widzenia polityki energetycznej kraju, ponieważ przyczynia się do rozbudowy
    infrastruktury wytwórczej energii elektrycznej, kształtowania krajowej strategii
    energetycznej oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego z uwzględnieniem
    wpływu na środowisko.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w realiach sprawy
    spełniony jest również warunek, zgodnie z którym Projekt powinien być w ogólnym
    interesie publicznym, w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
    Pojęcie „długoterminowego projekt z zakresu infrastruktury publicznej”
    Szacowany okres eksploatacji Elektrowni Wiatrowej wynosi 25 lat. Jest to niewątpliwie
    okres długoletni. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, Inwestycja w postaci budowy
    Elektrowni Wiatrowej, stanowi projekt o charakterze długoterminowym w rozumieniu art.
    15c ust. 10 ustawy o CIT. Jeżeli natomiast chodzi o pojęcie „infrastruktury” zgodnie z
    definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN, pod tym pojęciem należy rozumieć:
    «urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego funkcjonowania
    społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki” (https://sjp.pwn.pl/slowniki
    /infrastruktura, dostęp: 10 stycznia 2025 r.).
    Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że określenie „infrastruktura publiczna”
    oznacza zbiór instytucji, obiektów czy też urządzeń stanowiących podstawę do właściwego
    funkcjonowania bądź rozwoju danego systemu gospodarczego (Por. przykładowo
    prawomocne wyroki: WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2023 r. o sygn. akt I SA/Po
    421/23 oraz z dnia 22 sierpnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Po 408/23, WSA w Warszawie z dnia
    28 czerwca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2569/22 oraz z dnia 10 maja 2023 r. o sygn. akt III
    SA/Wa 2547/22, WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 427/22, WSA
    w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2021 r. o sygn. akt I SA/Gd 502/21). Szerzej określając, jest to
    kompleks urządzeń użyteczności publicznej, niezbędny do zapewnienia należytego
    funkcjonowania gospodarki narodowej i życia ludności, odpowiednio rozmieszczony w
    przestrzeni (L. Kupiec, A. Gołębiowska, T. Truskolaski, „Gospodarka przestrzenna,
    Infrastruktura ekonomiczna”, tom VII, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2005). Pojęcie
    infrastruktury zostało podobnie zdefiniowane przez A. Ginsberta-Geberta, który poza
    wymienieniem takich cech, jak: podstawowe instytucje niezbędne do funkcjonowania
    gospodarki, czy związanie z terenem bazy materialnej, wskazuje także o konieczności
    wyposażenia terenu, zarówno w niezbędne urządzenia techniczne, jak i urządzenia
    społeczne, socjalne i instytucje kultury. Wskazuje tym samym, że infrastruktura stanowi
    odrębną kategorię ekonomiczną, złożoną z infrastruktury technicznej i społecznej (A.

    Ginsbert-Gebert, „Ekonomiczne i socjologiczne problemy ochrony środowiska: praca
    zbiorowa”, Tom 2, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985).
    Do kategorii projektu z zakresu infrastruktury publicznej należy niewątpliwie zaliczyć
    projekty dotyczące pozyskania źródła energii, włączone do systemu energetycznego, które
    mają na celu pokrycie deficytu energii elektrycznej. Ustawodawca podkreśla, że mają to
    być projekty „z zakresu”, co uprawnia do twierdzenia o szerokim określeniu kategorii
    projektów inwestycyjnych (Por. przykładowo prawomocne wyroki: WSA w Gdańsku z dnia
    3 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 32/24, WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r. o
    sygn. akt I SA/Kr 428/22, WSA w Krakowie z dnia 21 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 421
    /22, WSA w Krakowie z dnia 26 maja 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 418/22, WSA w Gdańsku z
    dnia 22 czerwca 2021 r. o sygn. akt I SA/Gd 502/21, WSA Warszawie z dnia 16 lipca 2019 r.
    o sygn. akt III SA/Wa 2493/18).
    Z orzeczeń sądów administracyjnych wynika, że „projekty długoterminowe” są to projekty
    o charakterze wieloletnim i trwałym, które służą dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów (Por. przykładowo wyroki NSA: z dnia 12
    czerwca 2024 r. o sygn. akt II FSK 1194/21, z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt II FSK 2874
    /20, z dnia 8 litego 2023 r. o sygn. akt II FSK 1615/20, z dnia 20 września 2022 r. o sygn. akt
    II FSK 10/20).
    Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Wnioskodawcy realizacja Inwestycji
    polegającej na budowie Elektrowni Wiatrowej stanowi długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT. Stanowisko
    Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA, w tym przykładowo w:
    - wyroku NSA z dnia 12 czerwca 2024 r. o sygn. akt II FSK 1194/21,
    - wyroku NSA z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt II FSK 2874/20,
    - wyroku NSA z dnia 8 lutego 2023 r. o sygn. akt II FSK 1615/20,
    - wyroku NSA z dnia 20 września 2022 r. o sygn. akt II FSK 10/20,
    - wyroku NSA z dnia 24 czerwca 2022 r. o sygn. akt II FSK 2930/19.
    Ponadto, stanowisko Wnioskodawcy w pełni odzwierciedlają także liczne orzeczenia
    wydawane przez wojewódzkie sądy administracyjne, w odniesieniu do których Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) cofnął wniesione przez siebie skargi
    kasacyjne do NSA, w wyniku czego orzeczenia te stały się prawomocne lub też Dyrektor
    KIS zrezygnował z wniesienia skargi kasacyjnej, tj. przykładowo:
    - wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2024 r. o sygn. akt III SA/Wa 1000/24,
    - wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2024 r. o sygn. akt I SA/Gl 1239/23,
    - wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 maja 2024 r. o sygn. akt I SA/Po 115/24,
    - wyroki WSA w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 31/24 oraz I SA/Gd
      41/24,
    - wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 32/24,
    - wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 marca 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 38/24,
    - wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 lutego 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 40/24,
    - wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2023 r. o sygn. akt I SA/Po 421/23,
    - wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Po 408/23,
    - wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2569/22,
    - wyroki WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2545/22, III SA/Wa
      2546/22 oraz III SA/Wa 2547/22,
    - wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2785/22,

    - wyroki WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2526/22, III SA
      /Wa 2560/22, III SA/Wa 2561/22 oraz III SA/Wa 2562/22,
    - wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 1577/22,
    - wyroki WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 429/22, I SA/Kr 428
      /22 oraz I SA/Kr 427/22,
    - wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 421/22,
    - wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 maja 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 418/22,
    - wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 lipca 2021 r. o sygn. akt I SA/Gd 503/21.
    Prawidłowość prezentowanego stanowiska została również potwierdzona przez Dyrektora
    KIS w szeregu interpretacji indywidualnych, które wskazują na ugruntowaną linię
    interpretacyjną w zbliżonych do niniejszej sprawy stanach faktycznych:
    - z dnia 21 listopada 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.626.2021.10.MK – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 421
      /22,
    - z dnia 28 października 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.593.2020.12.PC –
      uwzględniającej wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2024 r. o sygn. akt II FSK 1194/21 oraz
      wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2021 r. o sygn. akt I SA/Gd 502/21,
    - z dnia 28 października 2024 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.663.2023.10.S/SP –
      uwzględniającej prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2024 r. o
      sygn. akt III SA/Wa 1000/24,
    - z dnia 16 października 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.532.2023.11.SH –
      uwzględniającej prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 lutego 2024 r. o sygn.
      akt I SA/Gd 40/24,
    - z dnia 16 października 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.510.2022.12.SH –
      uwzględniającej prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. o sygn.
      akt III SA/Wa 2526/22,
    - z dnia 7 października 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.595.2021.10.BS – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 maja 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 418/22,
    - z dnia 2 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.68.2023.11.DD – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2023 r. o sygn. akt I SA/Po
      421/23,
    - z dnia 2 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.67.2023.11.DD – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Po 408
      /23,
    - z dnia 23 września 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.436.2023.9.DD – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 maja 2024 r. o sygn. akt I SA/Po 115/24,
    - z dnia 23 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.524.2022.11.EJ – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2545/22,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.576.2022.11.AN – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2024 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2569/22,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.535.2023.11.AND – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 41
      /24,

    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.540.2023.11.JMS – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 31
      /24,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.507.2022.11.MF – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2546/22,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.511.2022.11.SH – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2547/22,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.562.2022.12.MBD – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2561/22,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.589.2020.11.AN – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 lipca 2021 r. o sygn. akt I SA/Gd 503/21,
    - z dnia 16 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.181.2022.10.JKU – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      1577/22,
    - z dnia 16 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.544.2023.11.JG – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 32
      /24,
    - z dnia 16 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.558.2022.12.JKU – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2560/22,
    - z dnia 4 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.489.2022.11.AW – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2785/22,
    - z dnia 2 sierpnia 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.491.2023.11.ANK – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 marca 2024 r. o sygn. akt I SA/Gd 38/24,
    - z dnia 2 sierpnia 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.525.2022.11.END – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa
      2562/22,
    - z dnia 15 grudnia 2023 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.44.2020.12.JKU – uwzględniającej
      wyrok NSA z dnia 25 maja 2023 r. o sygn. akt II FSK 2874/20 oraz wyrok WSA w
      Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2020 r. o sygn. akt I SA/Gl 775/20,
    - z dnia 14 lipca 2023 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.566.2018.10.S/SJ/SP – uwzględniającej
      prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2019 r. o sygn. akt III SA
      /Wa 459/19,
    - z dnia 18 listopada 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.560.2024.1.MK,
    - z dnia 13 listopada 2024 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.505.2024.1.ASK,
    - z dnia 7 listopada 2024 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.498.2024.1.SP,
    - z dnia 1 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.482.2024.1.DD,
    - z dnia 1 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.483.2024.1.DD,
    - z dnia 1 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.484.2024.1.DD,
    - z dnia 1 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.485.2024.1.DD,
    - z dnia 1 października 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.486.2024.1.DD,
    - z dnia 27 września 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.487.2024.1.DD,

    - z dnia 27 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.550.2024.1.JKU,
    - z dnia 26 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.536.2024.1.PC,
    - z dnia 26 września 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.543.2024.1.JMS,
    - z dnia 26 września 2024 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.477.2024.1.ASK,
    - z dnia 17 września 2024 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.357.2024.1.AJ,
    - z dnia 17 czerwca 2024 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.203.2024.1.EJ.
    Odnosząc się do argumentacji prezentowanej przez Dyrektora KIS w ww. interpretacjach
    w zakresie potwierdzenia, że projekty dotyczące farm fotowoltaicznych (a analogicznie
    także farm wiatrowych) stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej, przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 17 czerwca 2024 r. znak:
    0111-KDIB1-2.4010.203.2024.1.EJ Dyrektor KIS stwierdził m.in., że: Ponadto interpretując
    pojęcie interesu publicznego należy przede wszystkim ocenić, czy dana potrzeba znajduje
    w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z punktu widzenia
    korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do konkretnego układu
    wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar. Nie ma przy tym znaczenia, czy
    inwestycje realizuje podmiot prywatny czy publiczny, jeżeli realizuje w ten sposób interes
    publiczny (por. wyroki NSA z 20 września 2022 r., sygn. II FSK 10/20, z 25 maja 2023 r.,
    sygn. II FSK 2874/20, z 8 lutego 2023 r., sygn. II FSK 1615/20).
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że realizacja Inwestycji polegająca na
    budowie oraz eksploatacji farmy fotowoltaicznej może być uznana za realizację celu
    publicznego. W związku z tym należy zgodzić się z Państwem, że planowane
    przedsięwzięcie stanowi projekt z zakresu infrastruktury publicznej.
    We wniosku zostało bowiem wskazane, iż:
    - celem budowy farmy fotowoltaicznej jest dywersyfikacja źródeł energii w polskiej sieci
      energetycznej;
    - celem budowy farmy fotowoltaicznej wpisuje się w strategiczne dokumenty kształtujące
      kierunki rozwoju polskiego sektora energetycznego, takie jak chociażby Polityka
      Energetyczna Polski do 2040 r. (w szczególności w zakresie celu szczegółowego nr 6, tj.
      „Rozwoju odnawialnych źródeł energii”), czy też Krajowy Plan na rzecz Energii i
      Klimatu. Inwestycja w farmy solarne wprost wpisuje się również w politykę
      dekarbonizacji polskiego sektora elektroenergetycznego oraz zaostrzającą się unijną
      politykę klimatyczną (w szczególności, w Europejski Zielony Ład).
    W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, realizacja
    inwestycji opisanej we wniosku może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Tym samym, przy
    wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie musicie Państwo uwzględniać
    kosztów finansowania dłużnego wynikające z zaciągniętych Pożyczek i kredytów
    wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy fotowoltaicznej.
    Wnioski:
    • Literalna wykładnia art. 15c ust. 8 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że wyłączenie
      limitowania kosztów finansowania zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisie, ma
      miejsce wówczas, gdy spełnione są następujące warunki:
      - wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej,
      - aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się w całości w państwie członkowskim
        Unii Europejskiej,
      - koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w
        całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

      - dochody z projektu są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej.
    • Spełnienie wymienionych wyżej warunków umożliwia wyłączenie kosztów finansowania
      dłużnego w postaci kredytów (pożyczek) z kwoty nadwyżki finansowania
      zewnętrznego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem jednak,
      że finansowanie dłużne jest przeznaczone na sfinansowanie długoterminowego
      projektu z zakresu infrastruktury publicznej.
    • W rozpoznawanej sprawie realizowana Inwestycja spełnia wskazane wyżej warunki,
      bowiem:
      - Wnioskodawca jako właściciel, podmiot odpowiedzialny za realizację Elektrowni
        Wiatrowej i podmiot uprawniony do jej dalszej eksploatacji, posiada siedzibę
        podatkową na terenie Polski, również kluczowe podmioty zaangażowane w
        inwestycję, jak deweloperska spółka powiązana zajmująca się projektowaniem i
        rozwojem elektrowni wiatrowych i spółki wchodzące w skład konsorcjum będącym
        generalnym wykonawcą inwestycji to podmioty polskie,
      - aktywa, których dotyczy Inwestycja, znajdują się w całości na terytorium Polski, a
        więc w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
      - Koszty Finansowania Dłużnego są oraz będą także w przyszłości wykazywane dla
        celów podatkowych w całości w Polsce, tj. w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej,
      - dochody z eksploatacji Elektrowni Wiatrowej są oraz będą także w przyszłości
        osiągane przez Spółkę w całości na terytorium Unii Europejskiej.
    • Ponadto Inwestycja stanowi:
      - „długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej”, jak również
      - „projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego
        składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący
        w ogólnym interesie publicznym”.
    • Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności, jak również analiza brzmienia
      przepisów art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT w związku z przepisami Dyrektywy 2016
      /1164, uprawniają do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów finansowania
      zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisach, może dotyczyć projektu służącego
      rozwojowi odnawialnych źródeł energii, dywersyfikacji źródeł energii, zapewnieniu
      bezpieczeństwa energetycznego państwa poprzez rozbudowę mocy opartych o źródła
      krajowe bez względu formę prawną i strukturę właścicielską podmiotu realizującego
      przedmiotowy projekt, w sytuacji wykazania przez państwo członkowskie, że
      długoterminowy projekt o charakterze strategicznym będzie realizowany w ogólnym
      interesie publicznym.
    • Realizowana przez Wnioskodawcę Inwestycja, korzystająca z Finansowania, spełnia
      warunki określone w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 oraz art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co
      oznacza, że może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
      publicznej.
    • Tym samym, zgodnie z przepisem art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT, Wnioskodawca ma
      prawo do wyłączenia z kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której
      mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, Kosztów Finansowania Dłużnego związanych z
      Inwestycją (Elektrownią Wiatrową).
    • W związku z powyższym, ograniczenia wynikające z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, nie
      powinny znaleźć zastosowania w odniesieniu do Kosztów Finansowania Dłużnego
      przeznaczonego na realizację Inwestycji związanej z budową i rozwojem Elektrowni
      Wiatrowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków
    należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których
    zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje
    się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.