Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-757/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-03
Teza: Czy nie naliczając podatku VAT od wniesionego aportu majątku Wnioskodawcy do Spółki prawidłowo zastosowano art. 6 ust. 1 ustawy o podatku VAT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek naliczony; spółki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowaniu czynności zbycia aportem przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowaniu czynności zbycia aportem przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pan wspólnikiem spółki jawnej, którą tworzy trzech wspólników: P. P, A.P, D. P. Udziały w Spółce kształtują się następująco: P.P 95%, A.P 4%, D. 1%. Spółka jest podatnikiem VAT. Do dnia 31 marca 2014 r. prowadził Pan działalność gospodarczą pod nazwą: Z P.P, w którym wykonywał czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (roboty budowlane związane z wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych) i był czynnym podatnikiem podatku VAT. Na dzień likwidacji prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej tj. 31 marca 2014 r. sporządził Pan spis z natury, z którego wynika, iż na dzień likwidacji działalności gospodarczej nie posiadał środków trwałych, materiałów i wyposażenia.

Ponadto wspólnicy Spółki jawnej w dniu 31 marca 2014 r., w obecności reprezentantów całego kapitału, podjęli w głosowaniu jawnym uchwałę w sprawie przyjęcia do majątku Spółki w formie aportu środków trwałych przekazanych przez wspólnika (Wnioskodawcę): samochód osobowy marki B. o wartości 29.000,00 zł; motocykl S. o wartości 14.500,00 zł; rusztowanie o wartości 19.500,00 zł.

Powodem podjęcia ww. uchwały było zabezpieczenie kontynuacji działalności, zdobywanie większych zleceń i realizowanie większych przedsięwzięć, aby Spółka była bardziej ekspansywna i konkurencyjna na rynku. W związku z wniesieniem aportu do Spółki nie posiadał Pan już środków trwałych. Przekazanie aportu nastąpiło w dniu 31 marca 2014 r., a uchwała weszła w życie z dniem podpisania. Zgodnie z zamiarem przekazał Pan wszystkie składniki swojego przedsiębiorstwa, które zlikwidował tj. ruchomości, które były w Pana posiadaniu.

Na dzień zaprzestania „działalności wykonywanej osobiście”, nie posiadał Pan bowiem praw wynikających z umów najmu i dzierżawy, wierzytelności, papierów wartościowych, koncesji, licencji, zezwoleń, patentów i innych praw własności przemysłowej, praw autorskich i praw pokrewnych, zobowiązań i należności. W czasie prowadzenia działalności gospodarczej zatrudniał Pan w 2012 r. jednego pracownika, w okresie od stycznia do sierpnia 2013 r. dwóch pracowników, od września do grudnia 2013 r. jednego pracownika. W miesiącu sierpniu jeden z pracowników złożył wypowiedzenie z pracy, natomiast w miesiącu grudniu drugi pracownik nie wyraził chęci przedłużenia umowy, która była zawarta na czas określony do 31 grudnia 2013 r. Nie rozwiązał Pan stosunków pracy ze swoimi pracownikami (w związku likwidacją działalności), gdyż pracownicy wcześniej zakończyli z Panem współpracę.

Wskazał Pan, że w myśl „ art. 55” ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zawierającego definicję przedsiębiorstwa jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, przedsiębiorstwo Pana na dzień 31 marca 2014 r. składało się ze środków trwałych: samochodu osobowego marki B., rusztowania budowlanego i motocyklu, które to składniki zostały wniesione aportem do spółki jawnej, a pomiędzy zbywanymi składnikami zachodziła wzajemna relacja, w taki sposób, że można mówić o nich jako o zespole. Przedmiotowe składniki były bowiem wystarczające dla Pana do prowadzenia „osobistej działalności gospodarczej” w zakresie budowlanym, w związku z czym przekazana masa może posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Nie zostały wniesione aportem inne składniki, ponieważ na dzień likwidacji działalności nie posiadał Pan innych składników przedsiębiorstwa. Przekazany przez Pana majątek został uznany za „zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 2 pkt 27e ustawy o VAT), która stanowiła niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania. Świadczył Pan usługi budowlane takie jak malowanie, wykonywanie dociepleń i elewacji i posiadane składniki były wystarczające do wykonywania tych usług, ponieważ większość używanego sprzętu do pracy nie stanowiła wyposażenia Pana zakładu, bowiem narzędzia do realizacji tych zadań były wypożyczane. W dniu 31 marca 2014 r. zlikwidował Pan działalność gospodarczą, w związku z czym przedmiotem aportu było przedsiębiorstwo, a zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w związku z czym korzysta Pan ze „zwolnienia” z opodatkowania podatkiem VAT od wniesionego aportu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nie naliczając podatku VAT od wniesionego aportu majątku stanowiącego Pana własność do Spółki, prawidłowo zastosował art. 6 ust. 1 ustawy o podatku VAT?

Pana zdaniem, nie naliczając podatku VAT od wniesionego aportu majątku stanowiącego własność podmiotu gospodarczego (przedsiębiorstwo osoby fizycznej) właściwie zastosował Pan art. 6 ust. 1 ustawy o podatku VAT. Uzasadniając prezentowane stanowisko wskazał Pan, że prowadził działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, a obecnie jest wspólnikiem spółki jawnej, którą tworzy trzech wspólników i w której posiada 95% udziałów. Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Do dnia 31 marca 2014 r. prowadził działalność gospodarczą (przedsiębiorstwo osoby fizycznej), w której wykonywał czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT i był czynnym podatnikiem podatku VAT. Na dzień likwidacji działalności gospodarczej tj. 31 marca 2014 r. sporządził spis z natury, z którego wynika, iż na dzień likwidacji działalności gospodarczej nie posiadał środków trwałych, materiałów i wyposażenia. Ponadto wspólnicy spółki jawnej w dniu 31 marca 2014 r., w obecności reprezentantów całego kapitału, podjęli w głosowaniu jawnym uchwałę w sprawie przyjęcia do majątku Spółki w formie aportu środków trwałych przekazanych przez Pana tj. wspólnika: B. o wartości 29.000,00 zł; motocykl S. o wartości 14.500,00 zł; rusztowanie o wartości 19.500,00 zł.

Powodem podjęcia ww. uchwały było zabezpieczenie kontynuacji działalności, zdobywanie większych zleceń i realizowanie większych przedsięwzięć, aby Spółka była bardziej ekspansywna i konkurencyjna na rynku. W związku z wniesieniem aportu do Spółki nie posiadał Pan już środków trwałych. Przekazanie aportu nastąpiło w dniu 31 marca 2014 r., a uchwała weszła w życie z dniem podpisania. Zgodnie z zamiarem przekazał Pan wszystkie składniki swojego przedsiębiorstwa, które zlikwidował, tj. ruchomości które były w Pana posiadaniu, bowiem na dzień zaprzestania działalności wykonywanej osobiście nie posiadał Pan praw wynikających z umów najmu i dzierżawy, wierzytelności, papierów wartościowych, koncesji, licencji, zezwoleń, patentów i innych praw własności przemysłowej, praw autorskich i praw pokrewnych, zobowiązań i należności. W czasie prowadzenia działalności gospodarczej zatrudniał Pan jednego pracownika w 2012 r., a w 2013 r. – w okresie od stycznia do sierpnia dwóch pracowników, natomiast od września do grudnia jednego pracownika, bowiem w sierpniu jeden z pracowników złożył wypowiedzenie z pracy. Z kolei drugi pracownik zatrudniony zgodnie z umową na czas określony do 31 grudnia 2013 r., po zakończeniu umowy tj. w grudniu 2013 r. nie wyraził chęci przedłużenia umowy. W myśl art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zawierającego definicję przedsiębiorstwa jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, przedsiębiorstwo Pana na dzień 31 marca 2014 r. składało się ze środków trwałych: samochodu osobowego marki B., rusztowania budowlanego i motocykla, które to składniki zostały wniesione aportem do spółki jawnej. Pomiędzy zbywanymi składnikami zachodziła wzajemna relacja, w taki sposób, że można mówić o nich jako o zespole, gdyż dla Pana przedmiotowe składniki były wystarczające do prowadzenia „osobistej działalności gospodarczej” w zakresie budowlanym, w związku z czym przekazana masa może posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Nie zostały wniesione aportem inne składniki, ponieważ na dzień likwidacji działalności nie posiadał Pan innych składników przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przekazany majątek został uznany za „zorganizowaną część przedsiębiorstwa”, która stanowiła niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania, bowiem świadczył Pan usługi budowlane takie jak malowanie, wykonywanie dociepleń i elewacji i posiadane składniki były wystarczające do wykonywania tych usług. Większość używanego przez Pana do pracy sprzętu nie stanowiła wyposażenia zakładu, gdyż wypożyczał Pan narzędzia do realizacji tych zadań. W dniu 31 marca 2014 r. zlikwidował Pan działalność gospodarczą, w związku z czym przedmiotem aportu było jego przedsiębiorstwo. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w związku z czym korzysta Pan ze „zwolnienia opodatkowaniem” podatkiem VAT od wniesionego aportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zgodnie z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 552 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zgodnie z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.), wcześniej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L 145, str. 1, z późn. zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego. Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że do dnia 31 marca 2014 r. prowadził Pan działalność gospodarczą (przedsiębiorstwo osoby fizycznej) w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (w dniu 31 marca 2014 r. działalność została zlikwidowana). W ramach prowadzonej działalności wykonywał Pan czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT i był podatnikiem VAT czynnym. Na dzień likwidacji działalności gospodarczej tj. 31 marca 2014 r. sporządził Pan spis z natury, z którego wynika, iż nie posiadał Pan środków trwałych, materiałów i wyposażenia. Jest Pan wspólnikiem spółki jawnej, którą tworzy trzech wspólników i w której posiada 95% udziałów. Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Wspólnicy Spółki jawnej w dniu 31 marca 2014 r., w obecności reprezentantów całego kapitału, podjęli w głosowaniu jawnym uchwałę w sprawie przyjęcia do majątku Spółki w formie aportu środków trwałych przekazanych przez wspólnika: samochód osobowy marki B., motocykl S., rusztowanie. Wskazał Pan, że w myśl art. 551 ustawy Kodeks cywilny, zawierającego definicję przedsiębiorstwa jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, przedsiębiorstwo Pana na dzień 31 marca 2014 r. składało się ze środków trwałych (samochodu osobowego, motocyklu, rusztowania budowlanego), a pomiędzy zbywanymi składnikami zachodziła wzajemna relacja, w taki sposób, że można mówić o nich jako o zespole. Przedmiotowe składniki były dla Pana wystarczające do prowadzenia „osobistej działalności gospodarczej” w zakresie budowlanym, w związku z czym przekazana masa może posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Przekazanie aportu nastąpiło w dniu 31 marca 2014 r., a uchwała weszła w życie z dniem podpisania. W drodze aportu przekazał Pan wszystkie składniki swojego przedsiębiorstwa, które zlikwidował, tj. ruchomości, które były w posiadaniu jego przedsiębiorstwa, bowiem na dzień zaprzestania działalności wykonywanej osobiście - nie posiadał Pan praw wynikających z umów najmu i dzierżawy, wierzytelności, papierów wartościowych, koncesji, licencji, zezwoleń, patentów i innych praw własności przemysłowej, praw autorskich i praw pokrewnych, zobowiązań i należności, ani też zatrudnionych pracowników. Powodem podjęcia ww. uchwały było zabezpieczenie kontynuacji działalności, zdobywanie większych zleceń i realizowanie większych przedsięwzięć, aby Spółka była bardziej ekspansywna i konkurencyjna na rynku. W ramach działalności świadczył Pan usługi budowlane (takich jak np. malowanie, wykonywanie dociepleń i elewacji), dlatego posiadane składniki były wystarczające do wykonywania tych usług, gdyż większość używanego do pracy sprzętu nie stanowiła wyposażenia Pana zakładu (narzędzia potrzebne do pracy były przez Pana wypożyczane).

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu orzecznictwa TSUE, prowadzi do konkluzji, że o ile - na co wskazuje treść wniosku - przedmiotem zbycia było przedsiębiorstwo spełniające kryteria określone w art. 551 Kodeksu cywilnego, to do czynności tej - na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - przepisy tej ustawy nie mają zastosowania.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto zaznaczyć należy, że analiza umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w myśl którego minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.