Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-861/12/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-31
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu zakupu towarów i materiałów udokumentowanych duplikatami faktur VAT.
Słowa kluczowe: faktura-duplikat faktury; koszt; towar
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 24 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniach 4 i 10 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu zakupu towarów i materiałów udokumentowanych duplikatami faktur VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu zakupu towarów i materiałów udokumentowanych duplikatami faktur VAT. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 27 września 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-861/12/BK, IBPP2/443-756/12/AB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 4 i 10 października 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zajmuje się działalnością handlową w zakresie obrotu materiałami budowlanymi oraz świadczeniem usług budowlanych. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatek dochodowy od osób fizycznych rozlicza na „zasadach ogólnych”.

W okresie od 30 listopada 2011 r. do 12 stycznia 2012 r. miał zawieszoną działalność. W dniu 11 stycznia 2012 r. dokonał zakupu materiałów budowlanych wykorzystanych później do wykonania usługi oraz nabył towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży. W dniu 13 stycznia 2012 r. Wnioskodawca odwiesił działalność gospodarczą i przystąpił do jej prowadzenia. W ramach tej działalności dokonał sprzedaży zakupionego wcześniej, tj. w dniu 11 stycznia 2012 r. towaru oraz wykonał usługę z wykorzystaniem zakupionych w dniu 11 stycznia 2012 r. materiałów. Pierwotna faktura została wystawiona w dniu 11 stycznia 2012 r., natomiast w wyniku zamieszania związanego z odwieszeniem działalności 2 faktury zaginęły i podatnik zwrócił się o duplikaty, które otrzymał z datą 20 stycznia 2012 r.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 4 października 2012 r., wskazano, iż:

*   Wnioskodawca ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów,
*   jest czynnym podatnikiem podatku VAT,
*   pierwotna data wystawienia faktur to 11 stycznia 2012 r., a ich duplikaty wystawiono w dniu 20 stycznia 2012 r.,
*   zakupy dokumentowane duplikatami wystawionymi i otrzymanymi w dniu 20 stycznia 2012 r. zostały wykorzystane wyłącznie do wykonania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu zakupu towarów i materiałów, udokumentowane duplikatami faktur wystawionych w dniu 20 stycznia 2012 r.?

(pytanie ujęte we wniosku jako pierwsze)

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy o zawieszeniu działalności gospodarczej nie zabraniają rozliczania kosztów uzyskania przychodów w okresie zawieszenia działalności. Z żadnych przepisów nie wynika, że w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnik nie może uwzględniać kosztów uzyskania przychodów. Co więcej, przepis art. 14a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm. – dalej “u.s.d.g.”) stanowi, że w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Natomiast przepis art. 14a ust. 4 pkt 2 u.s.d.g. precyzuje, że w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Natomiast żadne przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), nie odnoszą się wprost do wydatków poniesionych w okresie zawieszenia działalności w kontekście traktowania ich (bądź nie), jako kosztów uzyskania przychodów. Jak wskazuje Wnioskodawca, istnieje jedynie regulacja zawarta w art. 22c pkt 5 ww. ustawy, stanowiąca, że w okresie zawieszenia działalności nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Według Wnioskodawcy, wydatki ponoszone w okresie zawieszenia działalności muszą być natomiast, jak każde inne koszty zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, poniesione w celu uzyskania przychodów, bądź zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów. wtedy są kosztami uzyskania przychodów, nawet jeśli zostały poniesione w okresie zawieszenia działalności. Tym samym towary zakupione bezpośrednio przed wznowieniem działalności, mają służyć osiągnięciu przychodów z działalności (która właśnie ma zostać wznowiona). W opinii Wnioskodawcy, nie ma znaczenia, czy koszty zostały poniesione 11 stycznia (czyli jeszcze w czasie, gdy działalność była zawieszona, na podstawie faktury), czy też 20 stycznia (czyli już po wznowieniu działalności, na podstawie duplikatu faktury). Znaczenie ma bowiem to, że koszty te zostały poniesione w celu uzyskania przychodów. Nie jest istotne, czy poniesione były jeszcze w okresie zawieszenia działalności, czy też już po jej wznowieniu.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli oryginał faktury lub faktury korygującej ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca na wniosek nabywcy ponownie wystawia fakturę lub fakturę korygującą, zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury lub faktury korygującej. Nosi ona nazwę duplikatu faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Nadmienić należy, iż w ww. interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do kwestii momentu zaliczenia wydatków poniesionych na zakup towarów handlowych (materiałów) do kosztów uzyskania przychodów, bowiem nie było to przedmiotem pytania Wnioskodawcy, ani też przedstawionego przez niego własnego stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić również należy, iż w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.