Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.334.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności oraz wypłaty
środków pieniężnych w związku z zawarciem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
kredyt-zaciągnięcie kredytu
odsetki
umorzenie
umowa-umowa o kredyt
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 maja 2025 r. (wpływ 6 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 2 czerwca 2025 r. (wpływ 6 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) listopada 2005 r. zawarł Pan umowę kredytu mieszkaniowego z Bankiem. Kredyt jest
    denominowany do waluty CHF. Kredyt jest aktywny, nie został spłacony. Na chwilę obecną
    w Sądzie Okręgowym toczy się postępowanie z powództwa Pana oraz Pana małżonki o
    ustalenie nieistnienia stosunku prawnego umowy kredytu oraz o zapłatę. Sąd udzielił
    powodom zabezpieczenia poprzez wstrzymanie obowiązku płatności rat z tytułu umowy
    kredytu.
    Kwota ustalona w umowie wyniosła (...) CHF, wypłata kredytu nastąpiła w walucie PLN.
    Wraz z małżonką otrzymał Pan (...) PLN. Umowa błędnie została określona jako umowa
    biznes, środki z tytułu umowy zostały wykorzystane na remont dwóch mieszkań
    położonych w kamienicy, będącej Pana własnością. W pierwszym mieszkaniu zamieszkał
    Pan z małżonką, w drugim Pana córka po uzyskaniu 18 lat.
    Przedmiotową kamienicę kupił Pan w 1996 r., wówczas już z lokatorami. Kamienica była
    kupiona z Pana środków własnych, z Pana majątku osobistego (wówczas nie był Pan
    jeszcze w związku małżeńskim. Środki nie pochodziły z działalności gospodarczej. Przed
    zakupem kamienicy, nie prowadził Pan działalności gospodarczej, kamienica w trakcie
    użytkowania nie stanowiła własności firmy, zawsze była Pana majątkiem prywatnym, z
    którego czerpał Pan dochody. Dochody te były rozliczane jako najem prywatny.
    Od daty zakupu czyli od 1996 r., ze środków własnych rozpoczął Pan remont budynku, tj.
    remont części wspólnych, podwórko, ocieplenie, remont dachu. W tamtym również czasie,
    w 2002 r., po przeprowadzeniu niezbędnych prac remontowych w części wspólnej
                                              2budynku zamieszkał Pan w jednym z lokali mieszkalnych o powierzchni 75 m. Wraz z
    żoną zamieszkał Pan tam wraz z córką (wówczas niepełnoletnią).
    Środki z tytułu umowy kredytu z 2005 r. denominowanego do CHF zostały przeznaczone
    na kompletny remont dwóch lokali mieszkalnych, bowiem, po przeprowadzeniu
    niezbędnych prac na częściach wspólnych, zabrakło Panu środków na remont lokali.
                  2  2Pierwszy lokal miał 75 m, drugi 30 m. Lokale te były zdewastowane, do kapitalnego
    remontu, stąd tak wysoka kwota kredytu. Zakupiono również wyposażenie mieszkania.
    Kredyt ten był pierwszym kredytem mieszkaniowym, ale i również pierwszym kredytem
    powiązanym w jakikolwiek sposób z walutą obcą. Nie korzystał Pan z zaniechania poboru
    podatku określonego w par. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r.
    W projekcie ugody, Bank nie powołuje się na nieważność umowy. Konstrukcja ugody
    wygląda w ten sposób, iż konsument wyraża zgodę na związanie się postanowieniami
    umowy i utrzymania umowy w mocy, w zamian za to, Bank proponuje umorzenie
    pozostałego salda do spłaty oraz zapłatę na rzecz konsumenta dodatkowych środków.
    Ugoda kończy spór stron, które zrzekają się dalej idących roszczeń.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że z informacji uzyskanej od Banku wynika, iż:

    - kwota zwrotu w wysokości (...) PLN, stanowi nienależne świadczenia Bankowi, które ma
      powstać po przewalutowaniu kredytu na walutę PLN, przy założeniu, że kwota kredytu
      wyniesie (...) PLN, a oprocentowanie będzie oparte o WIBOR 3M i marżę w wysokości
      1,53. Powstały kredyt pozbawiony będzie klauzul przeliczeniowych;
    - pozostałą kwotę w wysokości (...) PLN Bank nazywa „kwotą dodatkową”. Opisując tą
      kwotę, Bank nie posługuje się pojęciem „nienależnego świadczenia”, ani też „zwrotu
      nadpłaty” lub innym równorzędnym stwierdzeniem.
    Z ekonomicznego punktu widzenia, kwota wskazana jako nadpłata po przewalutowaniu
    oraz kwota wskazana w ugodzie jako «kwota dodatkowa» są to środki, które Pan wraz z
    małżonką wpłacił do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu umowy
    kredytu z (...) listopada 2005 r. Jednakże pod względem literalnym – ugoda nie posługuje
    się pojęciem wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych przy kwotach, które proponuje
    zwrócić. Bank oferując takie zapisy chce wymusić na Panu następcze oświadczenie o
    wyrażeniu zgody na związanie się umową, dlatego też nigdzie w ugodzie nie pada również
    pojęcie «nieważności umowy».
    Z ugody wynika literalnie, że kwota (...) PLN stanowi nadwyżkę, która powstała po
    konwersji umowy na walutę PLN. W zakresie kwoty (...) PLN nie pada tutaj pojęcie
    „nadpłaty”.
    Ponadto, wskazał Pan, że wszystkie kwoty, które zawarte są w projekcie ugody, które po
    jej ewentualnym zawarciu przypaść mają Panu (kredytobiorcy) mieszczą się ekonomicznie
    w ramach rat kapitałowo-odsetkowych, które uiścił Pan do Banku w wykonaniu umowy
    kredytu mieszkaniowego, denominowanego do waluty CHF. To znaczy, że ekonomicznie
    rzecz ujmując, wszystkie kwoty, które Bank proponuje że wypłaci stanowią zwrot rat
    kapitałowo-odsetkowych.
    Pytania
    1. Czy w zaistniałym stanie faktycznym, przychód z tytułu umorzenia salda pozostałego
      do spłaty oraz przychód stanowiący kwotę, którą Bank proponuje, że wypłaci
      konsumentowi na mocy ugody spełnia przesłanki do zaniechania poboru podatku
      dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra
      Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
        Jeżeli nie;
    2. Na jakiej podstawie prawnej należy kwalifikować przychód z tytułu umorzenia salda
      pozostałego do spłaty oraz przychód stanowiący kwotę, którą Bank proponuje, że
      wypłaci konsumentowi na mocy ugody, czy istnieją podstawy do zwolnienia z
      obowiązku płatności podatku. Jeżeli nie - przychody te należy opodatkować według
      jakiej stawki/stawek?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w przedmiotowym stanie faktycznym spełnia Pan przesłanki do
    zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Przychód z
    tytułu umorzenia salda pozostałego do spłaty oraz przychód z tytułu oferowanych przez
    Bank dodatkowych środków należy traktować jako przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT oraz art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. Przychody te
    stanowią jednocześnie dochody. Jednakże na mocy par. 1-3 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe - wobec tych dochodów zastosowano zaniechanie poboru podatku.
    Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającego
    rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych

    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe – zaniechanie ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od 1 stycznia
    2025 r. do 31 grudnia 2026 r.
    Spełnia Pan wszystkie przesłanki do zaniechania poboru podatku, bowiem:
    - kredyt został udzielony na realizację celu mieszkaniowego Pana, żony oraz córki,
      wówczas prowadzili Państwo jedno gospodarstwo domowe,
    - jest to pierwszy Pana kredyt, zatem nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru
      podatku,
    - kredyt wskazany w niniejszym wniosku jest denominowany do CHF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i

    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności
    stanowiącej pozostały niespłacony kapitał wynikający z umowy kredytowej wskazuję, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.

    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
            takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
            oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu mieszkaniowego.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 1996 r. dokonał Pan zakupu kamienicy wraz z
    lokatorami. Zakup sfinansował Pan z własnych środków pieniężnych. Środki nie pochodziły
    z działalności gospodarczej. Przed zakupem kamienicy, nie prowadził Pan działalności
    gospodarczej, kamienica w trakcie użytkowania nie stanowiła własności firmy, zawsze była
    Pana majątkiem prywatnym, z którego czerpał Pan dochody rozliczane jako najem
    prywatny. Od daty zakupu czyli od 1996 r., ze środków własnych zaczął remont budynku,
    tj. remont części wspólnych, podwórko, ocieplenie, remont dachu. W 2002 r. po
    przeprowadzeniu niezbędnych prac remontowych w części wspólnej budynku zamieszkał
                                  2Pan w jednym z lokali mieszkalnych o powierzchni 75 m wraz z żoną i wówczas

    niepełnoletnią córką. W 2005 r. Bank udzielił Panu kredytu mieszkaniowego. Kwota
    ustalona w umowie wyniosła ... CHF, wypłata kredytu nastąpiła w walucie PLN. Otrzymał
    Pan wspólnie z małżonką kwotę ... PLN. Środki z tytułu umowy zostały wykorzystane na
    remont dwóch mieszkań położonych ww. kamienicy. W pierwszym mieszkaniu zamieszkał
    Pan z małżonką, w drugim Pana córka po uzyskaniu pełnoletności.
    Obecnie w Sądzie Okręgowym w C. toczy się postępowanie z Pana powództwa oraz Pana
    małżonki o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego umowy kredytu oraz o zapłatę. Sąd
    udzielił powodom zabezpieczenia poprzez wstrzymanie obowiązku płatności rat z tytułu
    umowy kredytu.
    W projekcie ugody, Bank nie powołuje się na nieważność umowy. Projekt ugody
    przewiduje wyrażenie zgody przez Konsumenta na związanie się postanowieniami umowy
    i utrzymania umowy w mocy, w zamian za to, Bank proponuje umorzenie pozostałego
    salda do spłaty oraz zapłatę na rzecz Konsumenta dodatkowych środków. Kwota zwrotu w
    wysokości (...) PLN, stanowi nienależne świadczenia Bankowi, które ma powstać po
    przewalutowaniu kredytu na walutę PLN, przy założeniu, że kwota kredytu wyniesie (...)
    PLN, a oprocentowanie będzie oparte o WIBOR 3M i marżę w wysokości 1,53. Powstały
    kredyt pozbawiony będzie klauzul przeliczeniowych. Pozostałą kwotę w wysokości (...) PLN
    Bank nazywa „kwotą dodatkową”.
    Z ekonomicznego punktu widzenia, kwota wskazana jako nadpłata po przewalutowaniu
    oraz kwota wskazana w ugodzie jako « kwota dodatkowa » są to środki, które Pan wraz z
    małżonką wpłacił do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu umowy
    kredytu z dnia (...) listopada 2005 r.
    Zauważam, że w sytuacji przewalutowania na złotówki kredytu, który został zaciągnięty w
    CHF nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi do
    uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umowy kredytu –
    zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane.
    Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w
    określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. Tym samym,
    przewalutowanie nie skutkuje dla Pana powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Analizując skutki podatkowe wynikające dla Pan z tytułu umorzenia przez Bank
    pozostałego do spłaty salda, wyjaśniam, że zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe wynika, że w przypadku kredytu mieszkaniowego, kredyt powinien
    zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe
    mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną
    inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć jednego lokalu
    mieszkalnego.

    W analizowanej sprawie przedmiotem kredytowania były dwa odrębne lokale mieszkalne,
    sfinansowane jednym kredytem mieszkaniowym. Skoro więc w przedmiotowej sprawie,
    kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na remont dwóch nieruchomości mieszkalnych
    (dwóch lokali mieszkalnych), to stwierdzam, że w Pana przypadku kredyt mieszkaniowy
    dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych – dwóch lokali mieszkalnych.
    Wobec powyższego nie spełnia Pan warunku określonego w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia
    2024 r., który pozwala na skorzystanie z zaniechania, tj. kredyt mieszkaniowy nie został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Reasumując, umorzenie przez Bank salda pozostałego do spłaty dotyczącego kredytu
    zaciągniętego w 2005 r. stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zaciągnięty w 2005 r. kredyt mieszkaniowy dotyczył dwóch różnych inwestycji
    mieszkaniowych, tj. dwóch lokali mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe nie znajdzie zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu tego kredytu.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyska Pan w związku z umorzeniem salda
    pozostałego do spłaty z tytułu kredytu mieszkaniowego będzie Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W odniesieniu do kwestii, dotyczącej stawki według której należy opodatkować przychód z
    tytułu umorzenia salda pozostałego do spłaty, wskazuję co następuje.
    Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia
    według następującej skali podatkowej:
    Podstawa obliczenia podatku w złotych  Podatek wynosi
    ponad  do
                    120 000  12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł
    120 000  10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł
    Natomiast wg art. 26 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu (...).
    Wobec powyższego, kwota umorzonej wierzytelności podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zależności od wysokości innych dochodów
    opodatkowanych zgodnie z ww. art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty przez Bank ustalonych w
    ugodzie ww. kwot wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka

    przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu
    podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że kwota zwrotu w wysokości (...) PLN, stanowi nienależne
    świadczenia Bankowi, z ugody literalnie wynika, że kwota (...) PLN stanowiącej nadwyżkę.
    Pozostała kwotę w wysokości (...) PLN Bank nazwy kwotą dodatkową. Z ekonomicznego
    punktu widzenia, kwota wskazana jako nadpłata po przewalutowaniu oraz kwota
    wskazana w ugodzie jako «kwota dodatkowa» są to środki, które Pan wraz z małżonką
    wpłacił do Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu umowy kredytu z dnia
    (...) listopada 2005 r. To znaczy, że ekonomicznie rzecz ujmując, wszystkie kwoty, które
    Bank proponuje że wypłaci stanowią zwrot rat kapitałowo-odsetkowych.
    Wobec powyższego, skoro kwoty które Pan otrzyma od Banku w wyniku zawartej ugody
    mieszczą się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu, to ich otrzymanie nie
    spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem w analizowanym przypadku po Pana stronie nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pan zwrot środków
    pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy zostały przekazane na rzecz Banku w
    ramach spłaty udzielonego Panu kredytu mieszkaniowego. Kwoty otrzymane na
    podstawie ugody z Bankiem nie spowodują więc faktycznego przyrostu w Pana majątku.
    Wypłata tych kwot będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, wypłacona przez Bank kwota (...) PLN stanowiąca nienależne Bankowi
    świadczenie oraz kwota dodatkowa w wysokości (...) PLN nie będzie stanowiła dla Pana
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będzie miał Pan obowiązku zapłaty podatku od wypłaconych przez Bank w
    ramach ugody kwot.
    Końcowo wskazuję, że ponieważ wypłata przez Bank ww. kwot wynikających z zawartej
    ugody nie spowoduje powstania po Pana stronie przychodu, więc w tym zakresie nie
    będzie miało zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów, o którym mowa we
    wniosku. Z tego względu, Pana stanowisko w tym zakresie również uznałem za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.