Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.218.2019.2.SŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-07
Teza: Opodatkowanie emerytury otrzymywanej z Belgii
Słowa kluczowe: Belgia; emerytura; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2019 r. (data wpływu 28 marca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2019 r. (data wpływu 10 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Belgii **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Belgii.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900), w związku z powyższym pismem z dnia 29 kwietnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.218.2019.1.SŻ, wezwano Wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 29 kwietnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 maja 2019 r.), zaś w dniu 10 maja 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidualnej za rok podatkowy 2019. Wnioskodawca jest obywatelem …, zamieszkałym na stałe od czerwca 2018 r. w Polsce. Pozostaje we wspólności ustawowej małżeńskiej z …, obywatelką Polski, prowadząc z nią wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca na stałe przeprowadził się i zamieszkał w Polsce, a zatem również w 2019 r., tj. roku, za który oczekuje wydania interpretacji indywidualnej posiada w Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Wnioskodawca poinformował belgijskie organy podatkowe o posiadaniu polskiej rezydencji podatkowej. Przed czerwcem 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną mieszkał w Belgii, gdzie spędził całe swoje zawodowe życie, świadcząc tam pracę najemną. W lipcu 1999 r. Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem do Państwowego Urzędu Emerytalnego w … o przyznanie emerytury, która została Wnioskodawcy przez ten organ przyznana od dnia 1 sierpnia 2000 r. i wypłacana. Pobierane przez Wnioskodawcę świadczenie emerytalne jest wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Belgii. Od wypłacanego świadczenia emerytalnego belgijski właściwy urząd skarbowy potrącał i rozliczał podatek dochodowy. W czerwcu 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną zmienił swoje miejsce zamieszkania przenosząc się z Belgii na stałe do Polski. Po przyjeździe do Polski Wnioskodawca otrzymywał świadczenie emerytalne za pośrednictwem, najpierw do czasu założenia rachunku bankowego przez Wnioskodawcę, w drodze przekazu pocztowego przez …, a następnie już za pośrednictwem rachunku bankowego w …. Zarówno … z tytułu wypłaconej Wnioskodawcy emerytury zagranicznej, jak i … wypłacający świadczenie z tego samego tytułu, potrąciły zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Według zaświadczenia z dnia 13 grudnia 2018 r., o które zwrócił się Wnioskodawca do Federalnego Wydziału Emerytalnego w …, Wnioskodawca otrzymuje miesięcznie świadczenia z tytułu emerytury pracowniczej, w miesiącu listopadzie 2018 r. emerytura według wskaźnika dla gospodarstwa domowego małżonka (Pani …), przysługująca od sierpnia 2000 r. Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów. Pismem z dnia 1 lutego 2019 r. Wnioskodawca został poinformowany przez Federalny Wydział Emerytalno-Rentowy w …, że dwustronna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy Belgią a Polską została zmieniona i od dnia 1 stycznia 2019 r. emerytura podlega opodatkowaniu w Belgii, a nie w Polsce. Opodatkowanie to odbywa się poprzez obowiązkowe składanie deklaracji przychodów dla osób fizycznych niebędących rezydentami (INR-PP).

Pomimo tej informacji, …, powołując się na art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nadal pobiera zaliczkę na podatek dochodowy od wypłacanego za pośrednictwem tego banku świadczenia emerytalnego. Wnioskodawca dodaje, że jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną wobec czego, stale wymagającą pomocy nawet przy zwykłych czynnościach dnia codziennego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przyznane w Belgii, a wypłacane w Polsce Wnioskodawcy świadczenie emerytalne jest opodatkowane podatkiem dochodowym w Belgii, w związku z czym dochód z tego tytułu osiągany przez Wnioskodawcę jest wolny od podatku dochodowego w Polsce?
2.  Czy od otrzymywanego przez Wnioskodawcę świadczenia emerytalnego z Belgii ma być płacona zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 1, przyznane w Belgii, a wypłacane w Polsce świadczenie emerytalne jest opodatkowane podatkiem dochodowym w Belgii, w związku z czym dochód osiągany z tego tytułu przez Wnioskodawcę jest wolny od podatku dochodowego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym (art. 3 ust. 1a ww. ustawy).

Przywołane wyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości sowich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychód. Stąd też, do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane jedynie treścią umów międzynarodowych, w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Co do zasady więc, osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osiągające dochody za granicą, w zakresie opodatkowania swoich dochodów, charakteryzują się taką samą cechą istotną jak osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nieosiągające dochodów pochodzących ze źródeł położonych na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W związku z faktem, że Wnioskodawca w czerwcu 2018 r. zmienił swoją rezydencję podatkową z belgijskiej na polską, bowiem od tego czasu na stałe zamieszkał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie jest centrum Jego interesów życiowych, a otrzymywane świadczenie emerytalne wypłacane jest z sytemu emerytalnego w Belgii, zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie Konwencja pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Warszawie w dniu 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U z 2004 r. nr 211, poz. 2139).

Ww. Konwencja wprost reguluje opodatkowanie dochodów z emerytur. Zgodnie z jej art. 18 ust. 1, z zastrzeżeniem postanowień art. 19 ust. 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, ze względu na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże, takie emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym lub zgodnie z jakimkolwiek innym systemem emerytalnym w drugim Umawiającym się Państwie, mogą zostać opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie, jednak wyłącznie w takim przypadku, gdy składki uiszczane na podstawie tych przepisów lub systemu są uznawane przez to drugie Państwo dla celów podatkowych. W takim przypadku, podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty świadczenia brutto. Zgodnie z tym przepisem, co do zasady emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polsce), ze względu na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (Polsce). Od powyższej zasady ust. 2 przywołanego wyżej art. 18 Konwencji pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, wprowadza odstępstwo polegające na tym, że w przypadku jednak, kiedy takie emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polsce), na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym lub zgodnie z jakimkolwiek innym systemem emerytalnym w drugim Umawiającym się Państwie (Belgii), mogą zostać opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie (Belgii), jednak wyłącznie w takim przypadku, gdy składki uiszczane na podstawie tych przepisów lub systemu są uznawane przez to drugie Państwo (Belgię) dla celów podatkowych. W takim przypadku, podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty świadczenia brutto. Tego rodzaju postanowienie, że świadczenie emerytalne, rentowe lub inne podobne, może zostać opodatkowane w Państwie, w którym jest wypłacane, nie oznacza, że Wnioskodawca może wybrać sobie państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania w tym przypadku nie ma charakteru wyłączności. Powyższe oznacza, że otrzymywane przez Wnioskodawcę świadczenie emerytalne może zostać opodatkowane zarówno w Państwie źródła (Belgii), jak i w Państwie rezydencji (Polsce). W takim przypadku, aby uniknąć podwójnego opodatkowania zarówno w Belgii, jak i w Polsce należy zastosować odpowiednią metodę w celu eliminacji takiego podwójnego opodatkowania. Przywołana wyżej Konwencja zawarta pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii, wprowadza jako metodę unikania podwójnego opodatkowania metodę wyłączenia z progresją, polegającą na tym, że jedno z państw Konwencji rezygnuje z opodatkowania danego dochodu (zwalnia go od podatku), który to dochód jest opodatkowany w drugim z państw Konwencji. Przy czym państwo, które zwalnia dany dochód z opodatkowania, może przy obliczaniu podatku należnego od pozostałego dochodu, wziąć pod uwagę dochód zwolniony od podatku. Na gruncie Konwencji zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii traktuje o tym, w przypadku Polski, art. 23 ust. 2a) oraz ust. 2c), zgodnie z którym jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochody lub posiada majątek, które stosownie do postanowień niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane w Belgii, wówczas Polska z uwzględnieniem postanowień litery b) oraz c) niniejszego ustępu zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania. Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Konwencji uzyskane dochody lub posiadany majątek przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce są zwolnione z opodatkowania w Polsce, to Polska może jednak wziąć pod uwagę przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby, dochód lub majątek zwolniony z opodatkowania.

Zatem, zgodnie z przywołanymi przepisami Konwencji, skoro dochód osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu emerytury wypłacanej z belgijskiego systemu emerytalnego jest opodatkowany w Państwie źródła, tj. w Belgii, to dochód ten jest zwolniony z opodatkowania w Państwie rezydencji, tj. w Polsce. Dochód ten w Państwie rezydencji może być brany pod uwagę przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę i tylko wówczas jeśli Wnioskodawca taki inny dochód by uzyskał.

Zastosowanie wyżej przywołanych przepisów ww. Konwencji oznacza również, że bank za pośrednictwem, którego wypłacane jest Wnioskodawcy świadczenie emerytalne, nie jest zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy z tytułu emerytury zagranicznej.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent. Jednakże przepis ten stosuje się przy uwzględnieniu postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy, zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1e, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Ponieważ, jak to wyżej było wyjaśniane, zgodnie z postanowieniami Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską z Królestwem Belgii, dochody z emerytury wypłacanej Wnioskodawcy w Belgii są zwolnione w Polsce z opodatkowania, zatem nie ma podstaw prawnych do poboru przez płatnika, którym jest bank wypłacający świadczenie emerytalne Wnioskodawcy, zaliczek na podatek dochodowy od tego świadczenia w Polsce. W Polsce dochód z otrzymywanej przez Wnioskodawcę emerytury jest zwolniony, w związku z czym brak jest dochodu do opodatkowania na poczet, którego zaliczka miałaby być pobierana przez płatnika.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 2, od otrzymywanego przez Niego świadczenia emerytalnego z Belgii nie ma być płacona zaliczka na podatek dochodowy w Polsce.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) przez podatki rozumie się również zaliczki na podatki. Zatem w przypadku, gdy świadczenie emerytalne otrzymywane przez Wnioskodawcę z Belgii jest opodatkowane podatkiem dochodowym w Belgii i wolne jest od opodatkowania w Polsce, to również, jako że zaliczka na podatek dochodowy traktowana jest tak samo jak podatek, od świadczenia emerytalnego otrzymywanego z Belgii nie powinna być ustalana i pobierana, a co za tym idzie, płacona zaliczka na podatek dochodowy w Polsce, w trybie, o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy – osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest m.in. emerytura lub renta.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem …, zamieszkałym na stałe od czerwca 2018 r. w Polsce. Pozostaje we wspólności ustawowej małżeńskiej z obywatelką Polski, prowadząc z nią wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca na stałe przeprowadził się i zamieszkał w Polsce, a zatem również w 2019 r., tj. roku, za który oczekuje wydania interpretacji indywidualnej posiada w Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Wnioskodawca poinformował belgijskie organy podatkowe o posiadaniu polskiej rezydencji podatkowej. Przed czerwcem 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną mieszkał w Belgii, gdzie spędził całe swoje zawodowe życie, świadcząc tam pracę najemną. W lipcu 1999 r. Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem do Państwowego Urzędu Emerytalnego w … o przyznanie emerytury, która została Wnioskodawcy przez ten organ przyznana od dnia 1 sierpnia 2000 r. i wypłacana. Pobierane przez Wnioskodawcę świadczenie emerytalne jest wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Belgii. Od wypłacanego świadczenia emerytalnego belgijski właściwy urząd skarbowy potrącał i rozliczał podatek dochodowy. W czerwcu 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną zmienił swoje miejsce zamieszkania przenosząc się z Belgii na stałe do Polski. Po przyjeździe do Polski Wnioskodawca otrzymywał świadczenie emerytalne za pośrednictwem, najpierw do czasu założenia rachunku bankowego przez Wnioskodawcę, w drodze przekazu pocztowego przez …, a następnie już za pośrednictwem rachunku bankowego w …. Zarówno … z tytułu wypłaconej Wnioskodawcy emerytury zagranicznej, jak i … wypłacający świadczenie z tego samego tytułu, potrąciły zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów.

W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie Konwencja z dnia 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r., Nr 211, poz. 2139, z późn. zm.), zmieniona Protokołem podpisanym w Luksemburgu w dniu 14 kwietnia 2014 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1094).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Konwencji, w rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. Konwencji, z zastrzeżeniem postanowień art. 19 ust. 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polsce), ze względu na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (Polsce).

Natomiast stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Konwencji, takie emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polsce) na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym lub zgodnie z jakimkolwiek innym systemem emerytalnym w drugim umawiającym się Państwie (Belgii), mogą zostać opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie (Belgii), jednak wyłącznie w takim przypadku gdy składki uiszczane na podstawie tych przepisów lub systemu są uznawane przez to drugie Państwo dla celów podatkowych (Belgię). W takim przypadku, podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty świadczenia brutto.

Z kolei zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 lit. a) ww. Konwencji, renty i emerytury przekazywane przez Umawiające się Państwo albo przez jego organ lokalny bezpośrednio, bądź z utworzonych przez nie funduszy, osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa lub organu lokalnego podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Jednakże takie renty i emerytury podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli ich odbiorca ma w tym Państwie miejsce zamieszkania i posiada jego obywatelstwo (art. 19 ust. 2 lit. b) ww. Konwencji).

Stosownie do art. 19 ust. 3 ww. Konwencji, postanowienia artykułów 15, 16 i 18 stosuje się do wynagrodzeń lub rent i emerytur przekazywanych z tytułu usług świadczonych w ramach działalności przemysłowej lub handlowej wykonywanej przez Umawiające się Państwo lub jeden z jego organów lokalnych.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że otrzymywana przez Wnioskodawcę emerytura z Belgii podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Belgii, z tym że w Belgii podatek nie może być wyższy niż 10%.

Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w Konwencji metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 2 ww. Konwencji, w przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochody lub posiada majątek, które stosownie do postanowień niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane w Belgii, wówczas Polska z uwzględnieniem postanowień litery b) oraz c) niniejszego ustępu zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania.
2.  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochody, które zgodnie z postanowieniami artykułów, 7, 10, 11, 12, 13, 14 lub 18 Konwencji mogą być opodatkowane w Belgii, wówczas Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Belgii. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód uzyskany w Belgii.
3.  jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Konwencji uzyskane dochody lub posiadany majątek przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce są zwolnione z opodatkowania w Polsce, to Polska może jednak wziąć pod uwagę przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby, dochód lub majątek zwolniony z opodatkowania.
4.  bez względu na postanowienia litery b) dywidendy uzyskiwane przez spółkę mającą siedzibę w Polsce ze spółki mającej siedzibę w Belgii są zwolnione z opodatkowania w Polsce o ile spółka, która ma siedzibę w Polsce posiada bezpośrednio w dniu wypłaty dywidend nie mniej niż 10 procent udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendy i posiada lub będzie posiadała te udziały (akcje) przez nieprzerwany 24 miesięczny okres, w którym dokonano wypłaty.

Zatem, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu dochodów Wnioskodawcy mającego miejsce zamieszkania w Polsce, uzyskanych w 2019 r. z tytułu emerytury wypłacanej z belgijskiego systemu socjalno-emerytalnego, należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania dochodu określoną w art. 23 ust. 2 pkt b) ww. Konwencji, czyli tzw. metodę proporcjonalnego odliczenia, która oznacza, że dochód z emerytury osiągnięty za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku obliczonego wg skali podatkowej, odlicza się podatek zapłacony za granicą do wysokości limitu.

Przepis art. 23 ust. 2 pkt a) ww. Konwencji nakazuje uwzględnić postanowienia zawarte w pkt b) tego przepisu przy unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu z tytułu emerytur uzyskiwanego z Belgii przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce (art. 18 Konwencji), a więc do tych emerytur uzyskiwanych z systemu socjalno-emerytalnego w Belgii, podlegających opodatkowaniu w Belgii, nie znajduje zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania wynikająca z przepisu art. 23 ust. 2 pkt a) i c) ww. Konwencji, tj. metoda wyłączenia z progresją.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Zgodnie z art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W sytuacji, gdy emerytura wypłacana jest podatnikowi przez płatnika (bank), to na płatniku ciąży obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

W myśl art. 35 ust. 3 ww. ustawy, zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1e, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 3-8, zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w tym miesiącu przez płatnika ze środków podatnika (art. 35 ust. 9 ww. ustawy).

Stosownie do art. 35 ust. 3a ww. ustawy, podatnik przy odbiorze emerytury lub renty, o której mowa w ust. 3, może wpłacić płatnikowi ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika.

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3, jeżeli zaliczkę pobierają płatnicy określeni w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, a podatnik przed pierwszą wypłatą należności w roku podatkowym lub przed upływem miesiąca, w którym zaczął osiągać takie dochody, złoży płatnikowi oświadczenie według ustalonego wzoru, że nie osiąga równocześnie innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 30-30c oraz art. 30e. Przepis art. 27 ust. 1b pkt 2 stosuje się odpowiednio (art. 35 ust. 4 ww. ustawy).

Natomiast stosownie do art. 35 ust. 5 ww. ustawy, zaliczkę od przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a, pobiera się, stosując najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, pomniejszoną o kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3. Przepisy art. 27 ust. 1b pkt 2 i art. 32 ust. 1e stosuje się odpowiednio.

Reasumując, dochody uzyskane przez Wnioskodawcę mającego miejsce zamieszkania w Polsce w 2019 r. z tytułu emerytury wypłacanej z belgijskiego systemu ubezpieczeń społecznych, stosownie do art. 18 ust. 1-2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Belgii. Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w art. 23 ust. 2 lit. b) ww. Konwencji metodę unikania podwójnego, czyli tzw. metodę proporcjonalnego odliczenia, która oznacza, że dochód osiągnięty za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku obliczonego wg skali podatkowej, odlicza się podatek zapłacony za granicą przy czym odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód uzyskany w Belgii. Wobec powyższego, z tytułu uzyskiwania emerytury z Belgii występuje obowiązek zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo nadmienić należy, że w sytuacji wystąpienia kolizji w zakresie opodatkowania tego samego przychodu, a w konsekwencji ewentualnego braku wyeliminowania podwójnego opodatkowania, istnieje możliwość wszczęcia na wniosek podatnika, procedury wzajemnego porozumiewania się, co jednak nie mieści się w obszarze właściwości rzeczowej Organu interpretacyjnego. Tryb postępowania w tej sprawie – które to postępowanie nie mieści się w niniejszym postępowaniu interpretacyjnym – został uregulowany w art. 25 ww. Konwencji polsko-belgijskiej. Stosownie do ust. 1 tego artykułu, jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej Konwencji, wówczas może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub, jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia art. 24 ust. 1, właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedłożona w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej Konwencji.

Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może spowodować zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w porozumieniu z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą Konwencją. Osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Państw (art. 25 ust. 2 ww. Konwencji).

Na podstawie art. 25 ust. 3 ww. Konwencji, właściwe organy Umawiających się Państw będą wspólnie czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub stosowaniu Konwencji.

Stosownie do art. 25 ust. 4 ww. Konwencji, właściwe organy Umawiających się Państw uzgodnią zakres środków administracyjnych niezbędnych do zastosowania niniejszej Konwencji, a w szczególności formalności, których powinny dopełnić osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w każdym Umawiającym się Państwie, aby otrzymać w drugim Umawiającym się Państwie obniżenia lub zwolnienia od opodatkowania przewidziane w niniejszej Konwencji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

W myśl art. 3 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich;
2.  przepisach prawa podatkowego - rozumie się rzez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych;

Zatem, wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacje indywidualne nie dotyczą zasad opodatkowania przychodów z tytułu świadczenia emerytalnego podatkiem dochodowym w Belgii na podstawie przepisów prawa podatkowego obowiązujących w Belgii.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.