Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.526.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-27
Teza: Obowiązek płatnika z tytułu wypłaty odsetek oraz dywidendy
rezydentowi Cypru.
Słowa kluczowe: Cypr
dywidendy
obowiązek-obowiązek płatnika
odsetki
właściciel-rzeczywisty właściciel
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 15
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4aa
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7b-art. 44f-ust. 4-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7b-art. 44f-ust. 4-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych i polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce ich
    osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawca prowadzi działalność, która obejmuje przede wszystkim eksploatację złóż:
    wapienia oraz granitu oraz ich przeróbkę i produkcję wyrobów o różnym zastosowaniu.
    Akcje Spółki przez nieprzerywany okres 24 miesięcy należą w 100% do spółki kapitałowej
    B. LIMITED z siedzibą na Cyprze (dalej: „B.”). B. jest cypryjskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym na Cyprze opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania, co jest potwierdzane certyfikatami rezydencji wydawanymi przez
    organ podatkowy na Cyprze, które regularnie pozyskuje od B. Wnioskodawca. B. jest
    spółką prawa cypryjskiego zarejestrowaną w formie Limited Liability Company, tj. stanowi
    odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W marcu 2024 r. doszło do
    zmiany struktury właścicielskiej B. w wyniku nabycia 100% udziałów tego podmiotu przez
    nowego jedynego wspólnika. Właścicielem 100% udziałów w B. został w 2024 r. Pan C.C.
    (dalej: „C.C.”), który jest cypryjskim rezydentem podatkowym, podlegającym na Cyprze

    opodatkowaniu od całości swoich dochodów, niezależnie od miejsca ich osiągania. Status
    ten został potwierdzony certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez właściwy
    organ podatkowy na Cyprze, który znajduje się w posiadaniu Spółki. Ponadto, od 2024 r.
    B. funkcjonuje pod kierownictwem nowego zarządu. Spółką kieruje Pani D.D., posiadająca
    wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu spółkami z branży wydobywczej oraz
    kompetencje niezbędne do efektywnego zarządzania B. Jednocześnie Spółka wskazuje, że
    na podstawie informacji uzyskanych przez Spółkę, transakcja nabycia 100% udziałów w B.
    została przeprowadzona w całości ze względów biznesowych. Pan C.C. zdecydował się na
    nabycie udziałów w B., a nie bezpośrednio akcji Spółki ze względu na szereg czynników.
    Jednym z kluczowych jest kwestia obowiązków związanych z nadzorem nad Spółką oraz
    nad jej ładem korporacyjnym. Gdyby Pan C.C. był bezpośrednim akcjonariuszem Spółki,
    odpowiedzialność za utrzymanie ładu korporacyjnego spoczywałaby bezpośrednio na
    nim. W obecnej strukturze zadania te są realizowane przez osoby zatrudnione w B. Spółka
    była przedmiotem kontroli celno-skarbowej obejmującej lata 2020 i 2021. Zakres kontroli
    dotyczył stanu faktycznego, który znacząco odbiegał od opisanego w niniejszym zdarzeniu
    przyszłym ze względu na zmiany w strukturze właścicielskiej B. oraz powołanie nowego
    zarządu B. Okoliczności te mają istotny wpływ na sposób realizacji działalności
    gospodarczej przez B. Z kolei niniejszy wniosek o interpretację dotyczy okresu przyszłego,
    z uwzględnieniem zmian w strukturze właścicielskiej B. oraz powołania nowego zarządu w
    B. W prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, do niezakłóconej realizacji bieżących
    zadań gospodarczych niejednokrotnie niezbędne jest pozyskanie odpowiedniego
    finansowania zewnętrznego. W związku z powyższym, Spółka zawarła z B. umowę pożyczki
    inwestycyjnej z dnia 26 lipca 2021 r. (dalej: „Pożyczka”) na rozwój bieżącej działalności
    gospodarczej i cele inwestycyjne. W związku z udzielonym finansowaniem, Wnioskodawca
    występuje w roli pożyczkobiorcy i zobowiązany został do zapłaty odsetek na rzecz B.
    mającej miejsce siedziby (rezydencji) na terytorium Cypru. Wnioskodawca zaznacza
    ponadto, że w ramach Pożyczki:
        brak jest cech wskazujących na charakter pożyczek partycypacyjnych (ani nie
        wypełniają innych przesłanek z art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
        podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawy o CIT”);
        nie przewidziano zastosowania mechanizmu ubruttowienia (tzw. mechanizm gross-
        up), w związku z czym podatek u źródła powinien zgodnie z umową być potrącany
        od kwoty należności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego
        (lecz z uwzględnieniem preferencji - jeśli są dostępne).
    W 2025 roku będą miały miejsce wypłaty odsetek oraz dywidend na rzecz B., skutkiem
    czego łączna wartość należności wypłacanych na rzecz podmiotu powiązanego z tytułu
    pożyczek i dywidend przekroczy kwotę 2 mln zł. Ponadto, w kolejnych latach planowane
    są dalsze wypłaty odsetek oraz dywidend na rzecz B., przy czym B. w tym czasie
    nieprzerwanie będzie w 100% własnością Pana C.C., osiągając okres co najmniej 24
    miesięcy, a następnie pozostając własnością Pana C.C. również w dalszym okresie.
    W drugiej połowie 2025 r. planowane jest ograniczenie działalności B. - jedynego
    akcjonariusza i pożyczkodawcy względem Spółki - w taki sposób, że jej rola zostanie
    ograniczona do pośredniczenia w przekazywaniu należności wypłacanych przez Spółkę
    (dywidend i odsetek) do udziałowca B., będącego cypryjskim rezydentem podatkowym
    (osobą fizyczną). W takiej sytuacji, należności te nie będą stanowić dla B. definitywnego
    przysporzenia majątkowego, a B. będzie jedynie pośrednikiem w ich wypłacie do C.C. B.
    będzie dokonywać płatności do Pana C.C. pod tożsamymi tytułami płatności, tj. dochody z
    tytułu dywidendy będą dystrybuowane jako dywidenda, a dochody z odsetek będą
    dystrybuowane jako odsetki.

    W kontekście wypłaty odsetek w związku z Pożyczką, Wnioskodawca wskazuje, że w celu
    wypełnienia warunków ustawowych uprawniających do stosowania preferencji w zakresie
    podatku u źródła, w związku z odsetkami, które będą wypłacone B. w 2025 r., zamierza
    podjąć czynności mające na celu dochowanie obowiązku należytej staranności w celu m.
    in. identyfikacji czy Pan C.C. spełnia definicję "rzeczywistego właściciela" odsetek, w
    rozumieniu art. art. 5 pkt 33d ustawy o PIT oraz czy prowadzi rzeczywistą działalność
    gospodarczą. Spółka pozyska także aktualny certyfikat rezydencji oraz wystąpi o
    przedstawienie przez Pana C.C. oświadczenia wymaganego przez przepisy ustawy o PIT
    dla zastosowania zwolnienia.
    Także na dzień wypłaty dywidend Wnioskodawca będzie podejmował czynności mające na
    celu dochowanie obowiązku należytej staranności, w tym będzie pozyskiwał aktualny
    certyfikat udziałowca B. potwierdzającego jego rezydencję podatkową na Cyprze oraz
    będzie wnioskował o oświadczenie Pana C.C. wymagane przez przepisy ustawy o PIT dla
    zastosowania zwolnienia dywidendowego.
    Po przeprowadzeniu planowanego ograniczenia działalności B. - polegającego na
    pozbawieniu jej funkcji właściciela odsetek i dywidend oraz ekonomicznego prawa do
    zatrzymania należności wypłacanych przez Spółkę - oraz po dokonaniu przez
    Wnioskodawcę odpowiedniej weryfikacji w ramach dochowania należytej staranności,
    wymaganej przepisami ustawy o CIT wobec płatników podatku u źródła, zostanie
    ustalone, że rzeczywistym właścicielem dywidend oraz odsetek wypłacanych przez Spółkę
    nie będzie B., lecz Pan C.C., będący jedynym udziałowcem B.
    W związku z powyższym Spółka pragnie potwierdzić prawidłowość swojego stanowiska w
    zakresie obowiązków płatnika, które będą na niej ciążyć w związku z wypłatą należności
    (dywidend oraz odsetek) przekazywanych za pośrednictwem B. do udziałowca B.,
    będącego rezydentem podatkowym Cypru oraz rzeczywistym właścicielem tych
    należności. W szczególności Spółka chciałaby wiedzieć, czy możliwe jest w takiej sytuacji
    zastosowanie koncepcji „look-through approach”, w odniesieniu do dywidend oraz
    odsetek wypłacanych na rzecz B., gdy ich rzeczywistym właścicielem będzie Pan C.C. i
    zastosowania preferencyjnej stawki 5% na mocy PL-CY UPO.
    Spółka jest świadoma, iż w celu stosowania preferencji podatkowych w zakresie podatku u
    źródła będzie zobowiązana do przeprowadzania analizy odbiorcy płatności z perspektywy
    wypełnienia przesłanek rzeczywistego właściciela w ramach tzw. należytej staranności na
    moment każdej spłaty odsetek i wypłaty należności dywidendowych. Wnioskodawca
    pragnie podkreślić, że ustalenie podmiotu posiadającego status rzeczywistego właściciela
    wypłacanych przez Spółkę odsetek oraz dywidend, a także kwestia, czy B. oraz Pan C.C.
    prowadzą na Cyprze rzeczywistą działalność gospodarczą, nie jest przedmiotem
    niniejszego zapytania Wnioskodawcy i powinno być traktowane wyłącznie jako element
    opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego.
    Spółka jest również świadoma tego, że po przekroczeniu progu wypłat 2 mln zł do jednego
    podmiotu powiązanego, zastosowanie preferencji w podatku u źródła od nadwyżki ponad
    2 mln zł jest uzależnione od złożenia odpowiedniego oświadczenia Zarządu Spółki lub od
    pozyskania tzw. opinii o stosowaniu preferencji. Spółka wskazuje, że planowane
    ograniczenie działalności B. zostanie przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn
    ekonomicznych, a jego głównym ani jednym z głównych celów nie będzie unikanie lub
    uchylanie się od opodatkowania. Zastosowanie koncepcji „look-through approach”
    prowadzić będzie do opodatkowania wypłacanych należności (dywidend lub odsetek)
    stawką 5% zgodnie z postanowieniami PL-CY UPO. Gdyby natomiast beneficjentem
    rzeczywistym tych należności pozostała B., możliwe byłoby zastosowanie zwolnienia lub
    stawki 0% względem tych należności. Tym samym, wdrożenie planowanej struktury nie
    będzie prowadziło do obniżenia podatku u źródła pobieranego w Polsce - przeciwnie,
    skutkować będzie jego podwyższeniem.

    Jednocześnie całość opisanej sytuacji (jak również poszczególne płatności) nie będą miały
    charakteru sztucznego w rozumieniu art. 22c ustawy o CIT.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Rzeczywisty właściciel wypłacanych odsetek i dywidend - Pan C.C. nie prowadzi
    pozarolniczej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez
    położony tu zagraniczny zakład. Tym samym wypłacane odsetki i dywidendy nie będą
    związane z działalnością Pana C.C. prowadzoną poprzez zakład w Polsce.
    Pan C.C. otrzyma należności z tytułu odsetek i dywidend dla własnej korzyści, w tym
    samodzielnie będzie decydował o ich przeznaczeniu oraz poniesie ryzyko ekonomiczne
    związane z utratą tych należności lub ich części, jak również nie będzie pośrednikiem,
    przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania
    całości lub części należności innemu podmiotowi.
    Spółka dokonując wypłat należności z tytułu odsetek i dywidend będzie wzywać Pana C.C.
    do przesłania oświadczenia dotyczącego posiadania statusu rzeczywistego właściciela
    odsetek/dywidend. Spółka będzie również wzywać Pana C.C. do przesłania oświadczenia,
    że jego rezydencja nie uległa zmianie, wraz z wezwaniem do przesłania aktualnego
    certyfikatu rezydencji. Spółka każdorazowo będzie w posiadaniu oświadczeń oraz
    certyfikatu rezydencji Pana C.C. za poprzedni rok, a nowy certyfikat rezydencji będzie
    przesyłany do Spółki, gdy tylko będzie możliwe jego uzyskanie od cypryjskiego organu
    podatkowego. Na ten moment nie sposób przewidzieć, czy na moment dokonania
    płatności Spółka będzie w posiadaniu przedmiotowych dokumentów (gdyż wydanie
    certyfikatu rezydencji na dany rok może nie być możliwe, jeśli płatność będzie dokonana
    na początku stycznia tego roku), jednak niezwłocznie będą podejmowane starania w celu
    uzyskania odpowiednich dokumentów i informacji. Obecnie Spółka posiada certyfikat
    rezydencji Pana C.C. za 2025 rok.
    Spółka każdorazowo pełniąc obowiązki płatnika odsetek oraz dywidend będzie dążyła do
    dochowania należytej staranności, poprzez uzyskanie dokumentów, o których mowa
    powyżej, jak również poprzez uzyskanie dodatkowych informacji od Pana C.C.,
    wykluczających podejrzenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania
    preferencji podatkowej.
    Planowane jest również przygotowanie kwestionariusza weryfikacji odbiorcy należności
    dla celów zastosowania preferencji w podatku u źródła, który będzie przesyłany do Pana C.
    C. każdego roku, w którym wypłacane będą należności z tytułu odsetek i dywidend.
    Zgodnie z informacjami, jakie posiada Spółka, należności z tytułu odsetek i dywidend będą
    rozpoznane jako przychód w deklaracji podatkowej składanej na terenie Cypru przez Pana
    C.C.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca, działając w roli płatnika i wypłacając należności dywidendowe oraz
      odsetkowe na rzecz B., w sytuacji gdy - w związku z planowanym ograniczeniem
      działalności B. - rzeczywistym właścicielem tych należności będzie Pan C.C., będący
      osobą fizyczną posiadającą rezydencję podatkową na Cyprze, będzie uprawniony do
      zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku u źródła, o której mowa w art. 10 ust.
      2 lit. b oraz art. 11 ust. 2 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
      Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
      od dochodu i majątku („PL-CY UPO”), z uwzględnieniem koncepcji „lookthrough
      approach”?
    2) W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1 - czy Spółka będzie zobowiązana do
      wskazania Pana C.C. jako podatnika w informacji IFT-1R składanej za dany rok, w
      odniesieniu do należności odsetkowych oraz dywidendowych, których Pan C.C. będzie
      rzeczywistym właścicielem?

    Państwa stanowisko w sprawie
    1.W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w którym
    rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności dywidendowych oraz odsetkowych
    będzie Pan C.C., osoba fizyczna posiadająca rezydencję podatkową na Cyprze, Spółka
    będzie uprawniona do zastosowania obniżonej 5% stawki podatku u źródła, o której
    mowa w art. 10 ust. 2 lit. b oraz art. 11 ust. 2 PL-CY UPO, z uwzględnieniem koncepcji
    „look-through approach”.
    Jednocześnie Spółka uważa, że w przypadku gdy łączna wartość wypłat dokonywanych na
    rzecz B., których rzeczywistym właścicielem będzie Pan C.C. przekroczy 2 mln zł w trakcie
    roku, stosowanie stawki 5% od nadwyżki ponad 2 mln zł będzie możliwe tylko w sytuacji,
    gdy Zarząd Spółki złożył stosowne oświadczenie przewidziane przepisami ustawy o PIT lub
    gdy Spółka uzyska opinię o stosowaniu preferencji przewidzianą przepisami ustawy o PIT.
    2. W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1, Spółka
    będzie zobowiązana do wykazania Pana C.C. jako podatnika w informacji IFT-1R składanej
    za dany rok do urzędu skarbowego w odniesieniu do należności odsetkowych oraz
    dywidendowych, których Pan C.C. będzie rzeczywistym właścicielem.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1
    Przepisy ustawy o CIT
    W myśl art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT, podatnicy niemający w Polsce siedziby lub zarządu,
    podlegają opodatkowaniu tylko od dochodów, które zostały przez nich uzyskane w Polsce.
    Za dochody osiągane w Polsce według art. 3 ust. 3 pkt 5 Ustawy o CIT uznaje się m.in.
    dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
    wypłacanych lub potrącanych, przez m.in. osoby prawne mające siedzibę lub zarząd w
    Polsce, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Doprecyzowaniem powyższego przepisu jest art. 3 ust. 5 Ustawy o CIT, który wskazuje, że
    za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione
    w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
    mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT podatek u źródła w wysokości 20% pobiera
    się m.in. od uzyskanych przychodów w Polsce przez podatników, niemających w Polsce
    siedziby lub zarządu z tytułu odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do
    projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
    sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
    produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w
    tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje
    związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub
    naukowej (know-how).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o CIT podatek dochodowy (podatek u źródła) od
    określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów
    (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu
    (dochodu).
    Dodatkowo, zgodnie z art. 22a Ustawy o CIT przepisy art. 20-22 stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska. Stosownie do art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT m.in. osoby prawne,
    które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust.
    1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem
    odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
    właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika

    dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji
    warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust.
    1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    W myśl art. 26 ust. 1c Ustawy o CIT jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych
    w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 wypłacona podatnikowi w obowiązującym u
    płatnika roku podatkowym nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat z tych
    tytułów, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3
    oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów pod warunkiem
    udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4
    pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:
    1) jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji,
    lub
    2) istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo
    przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    Następnie, zgodnie z art. 26 ust. 1f Ustawy o CIT, w przypadku należności z tytułów, o
    których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o
    której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu,
    jeżeli łączna kwota należności, wypłacona z tych tytułów temu podatnikowi w
    obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust.
    2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
    dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22
    ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej
    zagranicznego zakładu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że w stosunku do
    wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art.
    21 ust. 3a i 3c lub ar t. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo
    zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.
    Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, m.in., osoby
    prawne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem
    ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat
    według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki
    ponad kwotę 2 000 000 zł:
    1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
    2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Ponadto, w myśl art. 26 ust. 7a Ustawy o CIT, art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT nie stosuje się,
    jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:

    1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W kontekście powyższych przepisów istotna jest również definicja rzeczywistego
    właściciela należności. Definicja rzeczywistego właściciela należności. Zgodnie z art. 4a pkt
    29 Ustawy o CIT oraz w art. 5 pkt 33d ustawy o PIT, rzeczywistym właścicielem jest
    podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki:
    a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
    przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,
    b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
    zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
    c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są
    uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie,
    czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz
    skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.
    Przejście na grunt przepisów ustawy o PIT w sytuacji, gdy właściciel jest osobą fizyczną. W
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w którym - w związku z planowanym ograniczeniem
    działalności B. - rzeczywistym właścicielem należności dywidendowych oraz odsetkowych
    wypłacanych przez Spółkę nie będzie B., lecz Pan C.C., będący osobą fizyczną posiadającą
    rezydencję podatkową na Cyprze, zastosowanie koncepcji „look-through approach” będzie
    wymagało odniesienia się do odpowiednich przepisów ustawy o PIT, jako że podatnikiem
    podatku u źródła będzie w takim przypadku osoba fizyczna (wypłacane należności nie
    będą stanowić dla B. definitywnego przysporzenia majątkowego w postaci środków
    pieniężnych).
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a Ustawy o PIT podatnicy PIT niemający na terytorium Polski miejska
    zamieszkania podlegają opodatkowaniu tylko od dochodów, które zostały przez nich
    uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wśród dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w Ustawie o PIT (art.
    3 ust. 2b pkt 7 Ustawy o PIT) wymieniono w szczególności dochody (przychody) z tytułu
    należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych,
    przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające
    osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia.
    Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 2d Ustawy o PIT, za dochody (przychody), o których mowa w
    art. 3 ust. 2b pkt 7 Ustawy o PIT, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli
    nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, uzyskiwane przez nierezydentów dochody z
    tytułu odsetek pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Z kolei w myśl art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów)
    pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy od dywidend oraz innych przychodów
    wynikających z udziału w zyskach osób prawnych.
    Przenosząc powyższe na grunt zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku,
    wskazać należy, że odsetki i dywidendy wypłacane przez Wnioskodawcę będą stanowić
    odsetki i dywidendy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT oraz w art. 30a
    ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT. W konsekwencji, opisane powyżej odsetki oraz dywidendy

    powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z przepisami polskiej
    Ustawy o PIT - w związku z tym, że B. nie będzie rzeczywistym właścicielem tych
    należności, a będzie nim jej udziałowiec będący osobą fizyczną. Opodatkowanie tego
    rodzaju należności na gruncie Ustawy o PIT powinno uwzględniać również postanowienia
    właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (PL-CY UPO).
    Zgodnie z art. 30a ust. 2 Ustawy o PIT, ww. przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska.
    Na podstawie art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani
    pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub
    stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
    określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-
    13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21”. Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 4aa Ustawy o
    PIT, „Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia
    lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego,
    płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
    należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
    płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem”.
    Poprzez wymieniony certyfikat rezydencji, zgodnie z art. 5 pkt 21 Ustawy o PIT, rozumie
    się:
    „zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez
    właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika”.
    Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 12 Ustawy o PIT „Jeżeli łączna kwota dokonanych na rzecz
    podmiotu powiązanego wypłat (świadczeń) lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy
    lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-
    5a przekracza w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie
    kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, płatnik jest obowiązany pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy, stosując stawki podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt
    1 i art. 30a ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł, z pominięciem stawki podatku,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepisu zdania pierwszego nie
    stosuje się do wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji podatników, o których
    mowa w art. 3 ust. 1, pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a
    ust. 1 pkt 4”.
    Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 15 Ustawy o PIT ww. przepisów nie stosuje się jednak, jeżeli
    podatnik złożył oświadczenie, że:
    1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 4aa, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Wykładnia powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że oświadczenie, o którym mowa
    w art. 41 ust. 15 Ustawy o PIT powinno dotyczyć rzeczywistego właściciela
    przekazywanych płatności.
    Zapisy PL-CY UPO
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 PL-CY UPO dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w
    Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

    W myśl ust. 2 tego artykułu dywidendy takie mogą być jednak opodatkowane także w
    Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i
    zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony
    nie może przekroczyć:
    a) 0% kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka
    osobowa), która posiada bezpośrednio nie mniej niż 10 procent udziałów (akcji) w kapitale
    spółki wypłacającej dywidendy przez nieprzerwany 24 miesięczny okres;
    b) 5% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 PL-CY UPO odsetki, które powstają w Umawiającym się
    Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Jednakże zgodnie z art. 11 ust. 2 PL-CY UPO odsetki mogą być także opodatkowane w tym
    Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale
    jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5%
    kwoty brutto tych odsetek.
    Wpływ ustalenia rzeczywistego właściciela na stosowanie preferencji z UPO
    Należy, zatem badać, który podmiot jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych
    należności w oparciu o warunki wskazane w art. 5 pkt 33d Ustawy o PIT. Ustalenie
    podmiotu, którego można uznać za rzeczywistego właściciela wypłacanych należności
    będzie determinowało z kolei zasady jego opodatkowania. Należy podkreślić, że również
    oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 15 Ustawy o PIT powinno dotyczyć
    rzeczywistego właściciela przekazywanych płatności.
    Tym samym, przepisy te należy interpretować w ten sposób, że w przypadku, gdy w
    świetle warunków określonych w art. 5 pkt 33d Ustawy o PIT lub art. 4a pkt 29 Ustawy o
    CIT, B. nie będzie rzeczywistym właścicielem wypłacanych przez Spółkę należności
    (odsetek lub dywidendy), to Spółka będzie uprawniona do ustalenia rzeczywistego
    właściciela odsetek i zastosowania regulacji właściwych do sytuacji, w której takie
    należności wypłacane byłyby przez Spółkę bezpośrednio do ich rzeczywistego właściciela
    (tzw. look through approach). Co więcej, przenosząc powyższe na analizowane zdarzenie
    przyszłe, należy wskazać, że w związku z planowanym ograniczeniem działalności B. do
    funkcji pośredniczącej, rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności odsetkowych i
    dywidendowych będzie Pan C.C. - osoba fizyczna posiadająca rezydencję podatkową na
    Cyprze.
    W rezultacie Spółka będzie zobowiązana do stosowania odpowiednich przepisów
    regulujących sytuację prawną pomiędzy Wnioskodawcą a rzeczywistym właścicielem
    wypłacanych odsetek oraz dywidend (C.C.), tj. polskich przepisów ustawy o PIT z
    uwzględnieniem właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku z
    tym, że rzeczywistym właścicielem należności wypłacanych przez Spółkę będzie
    udziałowiec B. - osoba fizyczna posiadająca rezydencję podatkową na Cyprze, a więc w
    tym samym państwie, którego rezydentem jest podmiot otrzymujący przelew z Polski,
    bazując na koncepcji „look through” należy zastosować preferencję właściwą dla
    właściciela należności. Jeśli rzeczywistym właścicielem jest osoba fizyczna, rezydent Cypru,
    należy zastosować stawkę podatku w wysokości 5%.
    Stanowisko sądów administracyjnych, organów podatkowych oraz wytyczne MF
    Prawidłowość wskazanej wykładni przepisów znajduje potwierdzenie zarówno w wyrokach
    sądów administracyjnych jak i interpretacjach indywidualnych.
    W zakresie należności odsetkowych Wnioskodawca wskazuje na wyrażane od wielu lat
    stanowisko sądów administracyjnych oraz organów podatkowych, m.in.:

        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2015 r. (sygn. akt II FSK
        215/13), w którym Sąd stwierdził, że: „W sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na
        rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie
        przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo w którym powstaje dana
        płatność nie jest zobowiązane do zastosowania wobec tego pośrednika
        postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyrok NSA z dnia 13
        grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2873/11). Nie oznacza to natomiast braku
        możliwości zastosowania postanowień umowy wobec ostatecznego odbiorcy
        odsetek, który jako faktyczny odbiorca jest "osobą uprawnioną do odsetek". Cechą
        "osoby uprawnionej do odsetek" (beneficial owner of the interest) jest ostateczne
        czerpanie korzyści z prawa do odsetek. Nie chodzi więc o to, aby "odbiorca
        odsetek" był odbiorcą bezpośrednim, ale o to, by jako odbiorca faktyczny (a nie
        pośrednik) był "osobą uprawnioną" do odsetek. Dotyczy to zarówno możliwości
        zastosowania obniżonej stawki podatku w państwie źródła odsetek (art. 11 ust. 2
        Umowy polsko-niemieckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania), jak
        też możliwości opodatkowania określonego rodzaju odsetek wyłącznie w państwie,
        w którym beneficjent ma miejsce zamieszkania lub siedzibę (art. 11 ust. 3 Umowy
        polsko-niemieckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania)”.
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2020
        r. (sygn. I SA/ Gl 1491/19) (orzeczenie prawomocne), w którym Sąd wskazał, że
        „Wymaga bowiem zauważenia, że pojęcie "osoby uprawnionej do odsetek", w
        OECD określane jako "beneficial owner", jest różnie tłumaczone, zarówno w
        poszczególnych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak i w
        piśmiennictwie - jako "faktyczny właściciel", "rzeczywisty odbiorca" czy właśnie
        "osoba uprawniona do odsetek”.
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2020 r.
        (sygn. akt I SA/ Gl 1488/19), w którym Sąd stwierdził, co następuje: „Zdaniem Sądu
        rozumienie pojęcia "odbiorca odsetek jest ich właścicielem" należy rozumieć w ten
        sposób, że podmiot ostatecznie otrzymujący odsetki jest równocześnie ich
        właścicielem. Rozumienie takie wynika z założenia, że pod pojęciem tym nie może
        mieścić się sytuacja, w której odbiorca odsetek otrzymuje je nie dla własnej korzyści
        a jako podmiot zobowiązany do ich przekazania w całości lub części innemu
        podmiotowi, w tym takiemu, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w
        państwie trzecim. Innymi słowy, aby doszło do spełnienia przesłanki wynikającej z
        ww. przepisu właściciel odsetek powinien być równocześnie ich odbiorcą
        końcowym. Nie chodzi więc o to, aby "odbiorca odsetek" był odbiorcą
        bezpośrednim, ale o to, by jako odbiorca faktyczny (a nie pośrednik) był ich
        właścicielem, a zatem "osobą uprawnioną" do odsetek. Innymi słowy, by ostatni
        podmiot w łańcuchu transakcji przelewów "odsetek" był jego właścicielem i ma
        siedzibę na terenie drugiego z umawiających się Państw”.
        interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lutego
        2017 r. (nr 1462-IPPB5.4510.1077.2016.1.PW), w której Wnioskodawca, którego

        stanowisko uznano za prawidłowe wskazał, że: „W przedstawionym powyżej stanie
        faktycznym Agent z siedzibą w Danii, nie może zostać uznany za licencjodawcę, nie
        jest właścicielem autorskich praw majątkowych do filmu, i nie jest rzeczywistym
        odbiorcą należności licencyjnych. Jego rola sprowadza się do funkcji pomocniczych
        polegających na wystawieniu faktury na rzecz Spółki i poboru należności
        licencyjnych. Spółka w celu ograniczenia ryzyka podatkowego wymaga
        udokumentowania przez Agenta jego rezydencji podatkowej. Jednak zdaniem
        Wnioskodawcy, przepisy ustawy o CIT nie nakładają na płatnika obowiązku
        posiadania dwóch certyfikatów rezydencji.
    Płatnikiem podatku od należności licencyjnych może zostać uznany tylko jeden podmiot,
    faktyczny właściciel praw i należności licencyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe,
    wynagrodzenie dokonywane przez Spółkę na rzecz Licencjodawcy z tytułu nabycia praw
    licencyjnych do emisji filmu podlega opodatkowaniu podatkiem od należności licencyjnych
    w wysokości 5% zgodnie z art. 12 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania z Cyprem. Jednocześnie na Spółce nie ciąży obowiązek dokumentowania
    rezydencji podatkowej Agenta”.
        interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 stycznia 2017 r. (nr
        1462-IPPB5.4510.1010.2016.1.PW), w którym Organ stwierdził, że: „Odnosząc
        zaprezentowany przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        do powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie rzeczywistymi właścicielami
        należności licencyjnych wypłacanych przez Wnioskodawcę do Spółki brytyjskiej
        będą spółki szwajcarskie. Spółka brytyjska będzie pełniła jedynie rolę pośrednika
        zobowiązanego umową licencyjną do przekazywania należności licencyjnych
        spółkom szwajcarskim. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie
        zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją
        Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
        od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2 września 1991 r.”.
        interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2019 r. (nr
        0114-KDIP2-1.4010.226.2019.2.JF), w której Wnioskodawca, którego stanowisko
        uznano za prawidłowe wskazał, że: „W celu uproszczenia rozliczeń w ramach Grupy,
        ograniczenia liczby dokumentów oraz osiągnięcia efektu skali planowane jest aby
        jeden z podmiotów z Grupy pełnił funkcję centrum rozliczeniowego (dalej:
        "Centrum Rozliczeniowe"). (...) Centrum Rozliczeniowe będzie pełnić rolę
        pośrednika, tj. podmiotu technicznie odpowiedzialnego za rozliczenie transakcji
        (tzw. podmiot pełniący funkcje cost centre). Oznacza to, że rola Centrum
        Rozliczeniowego w łańcuchu transakcji będzie ograniczona do technicznego
        administrowania systemem. Centrum Rozliczeniowe nie będzie natomiast
        zaangażowane w merytoryczne świadczenie Usług. Oznacza to, że Usługi formalnie
        będą nabywane przez Spółkę od Centrum Rozliczeniowego, ale faktycznie
        świadczone będą przez Rzeczywistego Usługodawcę. (...) W konsekwencji, w ocenie
        Spółki, kwalifikacja podatkowa Wynagrodzenia za świadczenie Usług powinna

        zostać przeprowadzona na gruncie UPO zawartej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską
        a państwem siedziby Rzeczywistego Usługodawcy”.
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 września 2019 r.
        (nr 0114-KDIP2-1.4010.241.2019.2.AJ), w której wskazano, że: „Organ
        interpretacyjny zgadza się bowiem z poglądem zgodnie z którym co do zasady
        rzeczywisty właściciel (uprawniony odbiorca) odsetek ma prawo do skorzystania z
        preferencji wynikających z danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
        nawet w przypadku, gdy pomiędzy wypłacającym a uprawnionym do odsetek
        występuje pośrednik (przedstawiciel, powiernik) - bezpośredni odbiorca. Wynika to
        wprost z postanowień pkt 11 Komentarza do art. 11 Modelowej Konwencji OECD w
        sprawie podatku od dochodu i majątku”.
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2023 r., (
        nr 0114-KDIP2-1.4010.313.2023.2.PP, w której wskazano, że: „Mając na względzie
        status F. i G., a także I., J. i K. jako podmiotów, których działalność polega na
        udzielaniu finansowania innym podmiotom, a także znane Wnioskodawcy
        okoliczności co do struktury w jakiej funkcjonują ww. podmioty, w ocenie
        Wnioskodawcy, nie powinno ulegać wątpliwości, że w zakresie odsetek
        wypłacanych do E., powinny znaleźć zastosowanie przepisy UPO PL-Lux, ponieważ
        "beneficial owner" odsetek jest rezydentem podatkowym Luksemburga - a jak
        wskazano w uzupełnieniu opisu stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego, za BO
        odsetek uznać należy w tym przypadku F. i G., w odpowiedniej proporcji.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dokonując wypłaty (lub kapitalizacji) odsetek na
    rzecz E., przy dochowaniu należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o
    CIT, Wnioskodawca może zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania w wysokości
    5% na podstawie art. 11 ust. 2 UPO PL-Lux - przy zastosowaniu koncepcji "look through
    approach”.
    Podobne stanowisko dotyczące koncepcji look through approach przy wypłacie
    dywidendy zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej:
        z 14 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.128.2022.2.AR,
        z 20 września 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.406.2023.1.PP oraz
        z 8 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.483.2023.1.AW.
    Sądy administracyjne również zgadzają się z możliwością zastosowania koncepcji „look
    through approach” w stosunku do dywidend. Tak na przykład:
        WSA w Warszawie z 14 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1513/23 i z 17
        października 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1586/23,
        WSA w Lublinie z 8 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 383/23 i z 9 listopada 2023 r.,
        sygn. akt I SA/ Lu 384/23,
        NSA w wyroku z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1588/20.
    Powyższe wyroki potwierdzają, że w sytuacji, gdy odbiorca należności oraz podmiot trzeci,
    któremu należność jest dalej przekazywana, mają miejsce siedziby dla celów podatkowych

    w tym samym państwie - nie ma przeciwskazań, aby zastosować preferencyjną stawkę
    opodatkowania płatności przewidzianą w umowie w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawartej z tym państwem. Wobec tego, należy podkreślić, że w
    analizowanym zdarzeniu przyszłym dokonywane wypłaty odsetek oraz dywidend
    odbywają się w obrębie jednej jurysdykcji, tj. Republiki Cypru.
    Spółka wskazuje również, że Minister Finansów w dniu 19 czerwca 2019 r. opublikował
    projekt objaśnień podatkowych dotyczących zasad poboru podatku u źródła (dalej:
    „Objaśnienia MF”), które poruszają kwestię będącą przedmiotem zapytania Spółki.
    Jak stanowią objaśnienia MF "(...) zasadne jest uznać, że podmioty pośredniczące, a więc
    te, które co do zasady nie spełniają definicji rzeczywistego właściciela, nie powinny
    korzystać z uprawnień przyznawanych przez poszczególne UPO. Niemniej jednak z
    przewidzianych w UPO i prawie Unii Europejskiej (tzn. Dyrektywy PS i IR) mogą korzystać
    inwestorzy (udziałowcy) z kraju objętego tymi postanowieniami, jeżeli są oni podatnikami
    w stosunku do otrzymanej należności i spełniają inne
    warunki przewidziane dla tych uprawnień (np. w określonych sytuacjach posiadają status
    rzeczywistego właściciela). Rozwiązanie to odpowiada koncepcji znanej pod nazwą "look
    through approach".
    Kwestia podejścia „look-through” została również omówiona w objaśnieniach
    podatkowych z 25 września 2023 r. dotyczących poboru podatku u źródła (dalej:
    „Objaśnienia 2023”). Odniesiono się do niej w kontekście unijnych regulacji wynikających z
    dyrektywy parent-subsidiary (dotyczącej opodatkowania dywidend) oraz dyrektywy
    interest-royalties (dotyczącej opodatkowania odsetek i należności licencyjnych).
    Objaśnienia 2023 przywołują orzecznictwo TSUE i wskazują, że w przypadku audytu
    podatkowego organy podatkowe nie są zobowiązane do ustalania rzeczywistego
    właściciela płatności. Obowiązek ten spoczywa na płatniku.
    Ponadto Spółka wskazuje na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 23 grudnia 2024 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.521.2024.1.DD, w której
    dopuszczono możliwość zastosowania koncepcji „look-through approach” pod warunkiem
    spełnienia trzech przesłanek określonych w Objaśnieniach 2023 r., a mianowicie:
        wykorzystanie spółek pośredniczących pomiędzy państwem płatnika a państwem
        odbiorcy należności będącego rzeczywistym beneficjentem nie skutkuje
        obniżeniem podatku u źródła pobieranym w państwie płatnika (umieszczenie tych
        podmiotów strukturze nie wprowadza żadnej korzyści ani ułatwienia z perspektywy
        podatkowej);
        występuje tożsamość płatności co do rodzaju w relacji płatnik - zagraniczna spółka
        pośrednicząca - zagraniczny odbiorca płatności będący rzeczywistym beneficjentem;
        całość struktury lub dana płatność nie jest sztuczna w rozumieniu art. 22c ustawy o
        CIT.
    W ocenie Spółki, wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione w analizowanym
    zdarzeniu przyszłym, w związku z planowanym ograniczeniem działalności B. do roli
    pośrednika przy przekazywaniu należności. Struktura ta nie będzie miała charakteru
    sztucznego, a jednocześnie zachowana zostanie tożsamość płatności pomiędzy
    Wnioskodawcą, B. oraz rzeczywistym właścicielem - Panem C.C.
    Zatem, w analizowanym zdarzeniu przyszłym w związku z tym, że rzeczywistym
    właścicielem należności będzie Pan C.C., kwalifikacja podatkowa wypłacanych przez

    Spółkę odsetek oraz dywidend powinna zostać dokonana z uwzględnieniem statusu
    rezydencji Pana C.C., z uwzględnieniem zapisów PL-CY UPO właściwych dla dywidend i
    odsetek wypłacanych osobie fizycznej.
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, na moment każdorazowej wypłaty odsetek oraz
    dywidendy, Spółka dochowa również każdorazowo należytej staranności przy weryfikacji
    warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w polskich przepisach,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W szczególności, w związku z ustaleniem, że rzeczywistym właścicielem odsetek oraz
    dywidend wypłacanych przez Spółkę na rzecz B. będzie Pan C.C., Spółka będzie
    pozyskiwać ważne certyfikaty rezydencji podatkowej Pana C.C., do których będą
    przypisane wypłacane należności, a także oświadczenia Pana C.C. potwierdzające jego
    status jako rzeczywistego właściciela tych należności. Spółka wskazuje na niedawny wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2025 r. (sygn. akt
    III SA/Wa 2385/24), w którym Sąd uchylił interpretację indywidualną, w której organ
    podatkowy zakwestionował możliwość zastosowania koncepcji „look-through approach”.
    Tym samym Sąd podzielił stanowisko skarżącej spółki. W ustnym uzasadnieniu Sąd
    wskazał, że: „Koncepcja look through approach w istocie sprowadza się do tego, że
    konsekwencje podatkowe wypłaty odsetek powinny zostać określone w odniesieniu do ich
    rzeczywistego właściciela. Nie należy skupiać się na tym, że odsetki są przekazywane
    rzeczywistemu beneficjentowi za pośrednictwem innego podmiotu”. Stanowisko to
    potwierdza, że przy ocenie obowiązków w zakresie podatku u źródła kluczowe znaczenie
    ma identyfikacja rzeczywistego właściciela należności (beneficial owner), a nie formalnego
    odbiorcy płatności działającego jedynie w charakterze pośrednika. Zatem, w opisanym
    zdarzeniu przyszłym, zgodnie z koncepcją „lookthrough approach” w związku z planowaną
    wypłatą odsetek oraz dywidend na rzecz B., w odniesieniu do odsetek i dywidend, których
    rzeczywistym właścicielem będzie Pan C.C., Spółka jako płatnik będzie uprawniona do
    zastosowania stawki podatku u źródła wynikającej z PL-CY UPO w wysokości 5%.
    Jednocześnie Spółka uważa, że w przypadku gdy łączna wartość wypłat dokonywanych na
    rzecz B., których rzeczywistym właścicielem będzie Pan C.C. przekroczy 2 mln zł w trakcie
    roku, stosowanie stawki 5% od nadwyżki ponad 2 mln zł będzie możliwe tylko w sytuacji,
    gdy Zarząd Spółki złożył stosowne oświadczenie przewidziane przepisami ustawy o PIT lub
    gdy Spółka uzyska opinię o stosowaniu preferencji przewidzianą przepisami ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W świetle art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT płatnicy podatku u źródła (Spółka) dokonujący
    wypłat podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, są obowiązani do przesłania
    podatnikom oraz urzędom skarbowym w odpowiednim terminie informacji sporządzonej
    według ustalonego wzoru (informacja IFT-1R) w zakresie dokonanych wypłat oraz
    pobranego podatku.
    W składanej informacji IFT-1R płatnik zobowiązany jest do wskazania podatnika (w
    rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o PIT (Pan C.C.)) dokonanej w danym roku wypłaty.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku kwalifikacja podatkowa (tj. w
    szczególności zasady opodatkowania podatkiem u źródła) wypłacanych przez Spółkę
    należności odsetkowych oraz dywidendowych powinna zostać przeprowadzona na
    gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy
    Rzeczpospolitą Polską a państwem miejsca zamieszkania (PLCY UPO) podatnika,
    uwzględnieniem koncepcji look through approach.
    Za podatnika (w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o PIT (Pan C.C.)) podatku u źródła w
    zakresie dokonywanej przez Spółkę wypłaty należności dywidendowych oraz odsetkowych
    należy zatem uznać rzeczywistego właściciela tych należności (jednocześnie, jak
    wspomniano powyżej wypłacane należności nie będą stanowić dla B. definitywnego
    przysporzenia majątkowego w postaci środków pieniężnych).

    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie pytania 1 za prawidłowe, w związku z planowaną wypłatą należności
    dywidendowych oraz odsetkowych, co do których rzeczywistym właścicielem będzie Pan C.
    C., Spółka będzie zobowiązana do wskazania jako podatnika w składanej za dany rok do
    urzędu skarbowego informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez
    podatnika (C.C.) podatku dochodowego od osób fizycznych niemającego miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (informacja IFT-1R) rzeczywistego
    właściciela tych należności.
    Podsumowanie
    Analizując przedmiotową sprawę w świetle przedstawionych regulacji prawnych oraz
    orzecznictwa, należy uznać, że stanowisko Spółki jest zasadne i prawidłowe, a tym samym
    wypłacając należności dywidendowe oraz odsetkowe na rzecz B., będzie on uprawniony
    do zastosowania obniżonej 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 10 ust. 2 lit.
    b oraz art. 11 ust. 2 PL-CY UPO, z tych należności dywidendowych oraz odsetkowych, w
    rozumieniu art. 5a pkt 33d Ustawy o PIT, będzie Pan C.C., a nie B.
    Ponadto, w sytuacji, gdy B. nie będzie rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności
    dywidendowych oraz odsetkowych, a ich właścicielem będzie udziałowiec B. - Pan C.C.,
    posiadający rezydencję podatkową na Cyprze, Spółka będzie zobowiązana do wykazania
    Pana C.C. jako podatnika w informacji IFT-1R.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Według art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;

      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy nie jest
    katalogiem zamkniętym. Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
    W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło
    przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to
    Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na
    zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie
    praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Podatek u źródła
    Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym wynika, że:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Jednocześnie, w myśl art. 30a ust. 2 ww. ustawy:

      Przepisy art. 30a ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże
      zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Powołany przepis stanowi o uzyskaniu certyfikatu rezydencji dla udokumentowania dla
    celów podatkowych miejsca zamieszkania, tak też wynika z definicji certyfikatu rezydencji
    określonej w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Wobec tego płatnicy mogą stosować preferencyjne stawki przewidziane w umowach o
    unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobierać podatku tylko pod warunkiem
    posiadania zaświadczenia o siedzibie lub miejscu zamieszkania osoby zagranicznej
    (certyfikat rezydencji), której te należności są wypłacane.
    Obowiązki płatnika
    Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
        1) obliczenie,
        2) pobranie,
        3) wpłacenie
      - podatku.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która
    wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z

      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zgodnie z art. 42 art. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Według art. 42 ust. 1a ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi natomiast art. 42 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4.
    W myśl art. 42 ust. 6 ww. ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Wymóg zachowania należytej staranności
    Według art. 41 ust. 4aa ww. ustawy:

      Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia
      lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego,
      płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie
      dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 41 ust. 12 tej ustawy:
      Jeżeli łączna kwota dokonanych na rzecz podmiotu powiązanego wypłat (świadczeń)
      lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
      określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a przekracza w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany
      podatek dochodowy, stosując stawki podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art.
      30a ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł, z pominięciem stawki podatku,
      zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepisu zdania
      pierwszego nie stosuje się do wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1, pieniędzy lub wartości pieniężnych z
      tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4.
    Przepis art. 41 ust. 15 omawianej ustawy stanowi natomiast, że:
      Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
      1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
      2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 4aa, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Pomocne w ustaleniu zasad należytej staranności są przepisy art. 44f ust. 4 pkt 4 i 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:
      Do wniosku o zwrot podatku dołącza się dokumentację pozwalającą na ustalenie
      jego zasadności, w szczególności:
      4) oświadczenie podatnika, że w odniesieniu do czynności, w związku z którą
      składany jest wniosek o zwrot podatku, podatnik jest podmiotem, na którym ciąży
      obowiązek podatkowy, a także oświadczenie podatnika, że podatnik albo jego
      zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności - w
      przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;
      5) oświadczenie podatnika, że prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju
      miejsca zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, z którą wiąże się uzyskany
      przychód - w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, gdy należności są
      uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 5a pkt 33d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który
      spełnia łącznie następujące warunki:
      a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
      przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej
      części,
      b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
      zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

      c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju miejsca zamieszkania, jeżeli
      należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy
      czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,
      uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w
      zakresie otrzymanej należności.
    Weryfikacja warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 30a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynikających z przepisów szczególnych lub
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak wynika z powołanych powyżej
    przepisów powinna się odbywać z należytą starannością. Obowiązek dochowania
    należytej staranności, o której mowa w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, spoczywa na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła
    na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub
    obniżoną stawkę. Należy podkreślić, że należyta staranność w weryfikacji warunków
    niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia bądź obniżonej stawki podatku wymagana
    jest po stronie płatnika bez względu na to, czy suma wypłat należności na rzecz jednego
    podatnika przekroczy w danym roku podatkowym kwotę 2.000.000 zł. Wniosek taki
    wynika z literalnego brzmienia art. 41 ust. 4aa ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z
    punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:
    1) weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku
      do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej
      działalności gospodarczej przez ten podmiot;
    2) weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;
    3) weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym
      (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
    Oceniając czy należyta staranność została w określonym przypadku dochowana należy
    uwzględniać także powszechnie dostępne informacje na temat statusu odbiorców
    należności. Źródłem takich informacji może być m.in. prasa branżowa, doniesienia z
    mediów, publikowane doniesienia o lokowaniu przez daną grupę kapitałową spółek
    zależnych w państwach o korzystnym reżimie prawnym itd. W każdym przypadku
    konieczne jest udokumentowanie (dla celów dowodowych) przez płatnika, że dochował on
    należytej staranności przy weryfikacji, o której mowa w 41 ust. 4aa ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Aktualne brzmienie art. 41 ust. 4aa ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyraźnie stanowi, że obowiązek płatnika przy wypłacie należności, do których można
    zastosować obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie, sprowadza się nie tylko do
    „uzyskania” od podatnika certyfikatu rezydencji, ale także weryfikacji warunków
    zwolnienia z opodatkowania wypłacanych należności lub zastosowania preferencyjnej
    stawki. Podkreślenia wymaga, o czym pisano już wcześniej, że weryfikacja ta musi być
    dokonana z zachowaniem należytej staranności.
    Zaznaczyć również należy, że omówiony powyżej art. 41 ust. 15 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowi samodzielną podstawę składania oświadczeń co
    do okoliczności natury faktycznej, gdyż wystąpienie okoliczności w nim wskazanych jest
    warunkiem zastosowania zwolnienia (zaniechania poboru bądź zastosowania obniżonej
    stawki) wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. Zasadnym jest twierdzenie, że na gruncie przepisów w każdym przypadku
    stosowania zasad wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
    zwolnień z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne będzie
    weryfikowanie statusu kontrahenta/nierezydenta i wykazywanie, że w stosunku do

    danych należności jest on m.in. ich rzeczywistym właścicielem oraz że prowadzi
    rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby podatnika dla celów podatkowych -
    czy innych przesłanek wymienionych w art. 44f ust. 4 pkt 4-5 omawianej ustawy.
    Płatnik, który chce zastosować przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i
    nie dokonywać poboru podatku u źródła jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnej
    weryfikacji warunków umożliwiających skorzystanie z tego zwolnienia/niepobrania
    podatku, zachowując przy tym należytą staranność.
    Ponadto płatnik nie ma obowiązku pobrania podatku u źródła wg stawki podstawowej w
    zakresie określonym w opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 41d ustawy,
    co wynika z art. 41 ust. 12b ustawy.
    Dywidendy - umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    Stosownie do art. 10 ust. 1-3 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Cypru w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku, sporządzona w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. poz. 523 ze
    zm.:
      (1) Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
      (2) Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się
      Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z
      prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak
      ustalony nie może przekroczyć:
      a) 0 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż
      spółka osobowa), która posiada bezpośrednio mniej niż 10% udziałów (akcji) w
      kapitale spółki wypłacającej dywidendy przez nieprzerwalny 24 miesięczny okres,
      b) 5 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
      Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu
      do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
      (3) Użyte w niniejszym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochód z akcji, lub
      innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z
      tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są
      traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem
      podatkowym Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.
    Z powyższych przepisów wynika, że Polsce, jako państwu, z którego wypłacana jest
    Dywidenda, przysługuje prawo do jej opodatkowania. Jednocześnie art. 10 ust. 2 Umowy
    przewiduje ograniczenie wysokości podatku.
    Odsetki - umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    Stosownie do art. 11 ust. 1,2,4 ww. umowy:
      1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie
      mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
      2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba
      uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
      Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć
      5 procent kwoty brutto tych odsetek.

      4. Określenie "odsetki" użyte w niniejszym artykule oznacza dochód od pożyczek
      rządowych, obligacji lub skryptów dłużnych zarówno zabezpieczonych, jak i nie
      zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem uczestniczenia w
      zyskach oraz wszelkiego rodzaju roszczeń, jak również innego rodzaju dochody,
      które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane
      są z dochodami z pożyczek.
    Należy jednak zauważyć, że powyższych postanowień - na mocy art. 11 ust. 5 umowy:
      nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w
      którym powstają odsetki, działalność zarobkową poprzez położony tam zakład bądź
      wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód, korzystając ze stałej placówki, która
      jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność, z której tytułu są płacone odsetki,
      rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takiej
      sytuacji, w zależności od konkretnego przypadku, zastosowanie mają odpowiednio
      postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Ocena skutków podatkowych Państwa sytuacji
    Uwzględniając przedstawiony we wniosku opis zdarzenia, dla zastosowania art. 30a ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinni Państwo jako płatnik uzyskać
    certyfikat rezydencji udziałowca.
    W związku z tym, że udziałowiec (osoba fizyczna) jest beneficjentem dywidendy oraz
    odsetek od pożyczki udzielonej Spółce akcyjnej (Wnioskodawcy) przez Spółkę B. z siedzibą
    na Cyprze, zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 2 lit. b) oraz art. 11 ust 2 umowy polsko-
    cypryjskiej, zgodnie z którym dywidenda oraz odsetki podlegają opodatkowaniu stawką
    5% kwoty dywidendy oraz odsetek brutto (pod warunkiem posiadania przez Państwa
    aktualnego certyfikatu rezydencji udziałowca).
    Dokonując zatem wypłaty dywidendy oraz odsetek, w stosunku do których rzeczywistym
    właścicielem jest udziałowiec, przy dochowaniu należytej staranności, o której mowa w
    art. 41 ust. 4aa ustawy, są Państwo uprawnieni do pobrania podatku u źródła od
    wypłacanych dywidend oraz odsetek stosując obniżoną stawkę podatku w wysokości 5%
    kwoty przychodu w przypadku, gdy łączna kwota postawionych do dyspozycji udziałowca
    pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułu dywidendy oraz odsetek nie przekroczy kwoty
    2.000.000 zł. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zobowiązani będą Państwo pobrać podatek w wysokości 19% przychodu w
    przypadku, gdy łączna kwota postawionych do dyspozycji udziałowca pieniędzy lub
    wartości pieniężnych z tytułu dywidendy oraz odsetek przekroczy kwotę 2.000.000 zł.
    Jednocześnie, nawet po przekroczeniu kwoty 2.000.000 zł w roku podatkowym w stosunku
    do udziałowca, mogą Państwo nadal stosować stawkę z umowy polsko-cypryjskiej.
    Warunkiem jest złożenie oświadczenia WH-OSP lub uwzględnienie opinii o stosowaniu
    preferencji, o której mowa w art. 41d ustawy.
    Przy czym, stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy - w kontekście limitu 2.000.000 zł -
    sumowaniu podlegają wszelkie wypłaty dokonywane w roku podatkowym na rzecz
    udziałowca (tego samego podatnika).
    Podsumowując, jeżeli przed dokonaniem wypłaty dywidendy oraz odsetek dochowają
    Państwo należytej staranności poprzez weryfikację wszystkich danych przedłożonych
    przez udziałowca pod kątem ich zgodności i adekwatności z informacjami zawartymi w
    posiadanym certyfikacie rezydencji, zryczałtowany podatek należy pobrać wg stawki 5%
    wynikającej z umowy polsko-cypryjskiej, z uwzględnieniem art. 41 ust. 15 i art. 41d ustawy.
    Skoro w analizowanej sprawie rzeczywistym właścicielem należności dywidendowych oraz
    odsetkowych jest/będzie Pan C.C. to powinni Państwo wskazać w formularzu IFT-1/IFT-1R
    jako podatnika tego rzeczywistego właściciela.

## Dodatkowe informacje

Rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej interpretacji odnosi się tylko i wyłączenie do
    skutków podatkowych związanych z Państwa obowiązkiem jako płatnika w stosunku do
    wypłacanych na rzecz B. dywidend oraz odsetek, gdy ich rzeczywistym właścicielem będzie
    Pan C.C. Nie odnosi się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    do których obszernie odnosi się Spółka we własnym stanowisku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji oraz wyroków Sądów
    Administracyjnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie
    są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Dodatkowo wskazać należy, iż dotyczą one głownie rozstrzygnięć w zakresie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.