Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-14/16-7/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-04
Teza: Spółka nie występuje w roli płatnika, tj. z tytułu wydanych upominków i gażdetów nie będzie zobowiązana do wystawienia i przekazania imiennej informacji PIT-8C, nie będzie zobowiązany także do stosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem Wnioskodawca będzie działać na rzecz podmiotu zlecającego, jego rola będzie ograniczać się tylko do pośrednictwa w wydawaniu upominków (gadżetów). Obowiązek ten będzie spoczywał na podmiocie zlecającym, ponoszący ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji akcji promocyjno – reklamowych.
Słowa kluczowe: promocja; przychód; reklama; upominki; zwolnienie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 615, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2016 r. (data wpływu 11 stycznia 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 1 lutego 2016 r. (data nadania 1 lutego 2016 r., data wpływu 3 lutego 2016 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 21 stycznia 2016 r. Nr IPPB4/4511-14/16-3/JK (data nadania 22 stycznia 2016 r., data doręczenia 25 stycznia 2016 r.) oraz uzupełnione pismem z dnia 19 lutego 2016 r. (data nadania 19 lutego 2016 r., data wpływu 29 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wydania osobom fizycznym upominków w ramach akcji promocyjno – reklamowej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wydania osobom fizycznym upominków w ramach akcji promocyjno – reklamowej.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 21 stycznia 2016 r. Nr IPPB4/4511-14/16-3/JK (data nadania 22 stycznia 2016 r., data doręczenia 25 stycznia 2016 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wyjaśnienie w jakim charakterze występuje Wnioskodawca (płatnik czy podatnik), doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, sformułowania pytania, które winno być związane z przepisami prawa podatkowego przyporządkowane do zdarzenia przyszłego i dotyczyć indywidualnej sprawy Wnioskodawcy jako płatnika oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego w odniesieniu do sprecyzowanego pytania (pytań).

Pismem z dnia 1 lutego 2016 r. (data nadania 1 lutego 2016 r., data wpływu 3 lutego 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi marketingowo – reklamowe na rzecz swoich klientów (dalej jako: Kontrahenci), polegające m.in. na organizacji akcji marketingowych, mających na celu promocję oraz reklamę marki, jak również produktów klientów Spółki. Akcje promocyjno – reklamowe realizowane są na zlecenie dużych podmiotów gospodarczych, klientów Spółki (dalej jako „Kontrahenci”), zaś podstawą ich realizacji jest każdorazowo zlecenie zawarte między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin określający prawa i obowiązki Spółki oraz uczestników akcji – osób fizycznych, konsumentów w rozumieniu art. 22 (1) Kodeksu cywilnego. Akcje promocyjno – reklamowe adresowane są do nieokreślonego kręgu odbiorców, obejmując swoim zasięgiem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaś informacja o ich organizacji i przebiegu zamieszczana jest za pośrednictwem publicznego środka komunikacji jakim jest globalna sieć Internet. Spółka lub Kontrahenci informują ponadto potencjalnych uczestników akcji promocyjno – reklamowych o ich organizacji za pośrednictwem reklam w telewizji lub komunikacji za pośrednictwem portalu Facebook czy na dedykowanych produktach, których zakup uprawnia do udziału w akcji. Akcje promocyjno – reklamowe skierowane są do odbiorców towarów lub usług wprowadzanych na rynek pośrednio przez Kontrahentów Spółki. Akcje mają na celu zwiększenie popytu na towary lub usługi oferowane pośrednio przez Kontrahentów dlatego Spółka, w ramach akcji promocyjno – reklamowych i w związku z promocją oraz reklamą Kontrahenta wręcza uczestnikom drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty), których wartość nie przekracza 200 złotych brutto. Spółka, działając na zlecenie Kontrahenta, działaniami w ramach akcji promocyjno – reklamowej udziela uczestnikom którzy spełnili określony warunek (zakup produktu, legitymowanie się opakowaniem, rozwiązanie zadania) świadczeń w postaci drobnych upominków. W zakresie rozwiązania określonego zadania, akcje promocyjno – reklamowe, w związku z którymi uczestnikom wręczane są drobne upominki, polegają na:

*   zgłoszeniu kodu kreskowego z opakowania produktu zakupionego od osoby trzeciej;

*   wysłaniu opakowania po produkcie, zakupionego od osoby trzeciej;

*   rozwiązaniu zadania polegającego na przygotowaniu hasła reklamowego lub dokończeniu zdania;

*   zaprezentowaniu swoich zdolności artystycznych na zadany temat.

Kontrahent nie prowadzi bezpośredniej sprzedaży swoich towarów lub usług.

W uzupełnieniu z dnia 1 lutego 2016 r. (data nadania 1 lutego 2016 r., data wpływu 3 lutego 2016 r.) Wnioskodawca poinformował, że występuje w charakterze płatnika oraz jako organizator akcji promocyjno – reklamowych, we własnym imieniu przekazuje gadżety reklamowe i promocyjne. Cały ekonomiczny ciężar związany z realizacją akcji promocyjno - reklamowych (w tym gadżetów promocyjnych) ponosi Kontrahent Wnioskodawcy. Wnioskodawca kieruje akcje promocyjno – reklamowe wyłącznie do konsumentów, tj. osób fizycznych w rozumieniu art. 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121). Jednocześnie Spółka oświadcza, że nie jest w stanie zweryfikować, czy uczestnik przystępujący do akcji nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast istotne jest, że uczestnik przystępując do akcji poprzez zakup produktów lub usług, przedstawienie opakowania produktu Kontrahenta lub rozwiązanie zadania, nie dokonuje czynności w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Świadczenia w postaci gadżetów reklamowych i promocyjnych nie będą dokonywane na rzecz pracowników Spółki bądź Kontrahentów lub osób pozostających z Wnioskodawcą lub Kontrahentem w stosunku cywilnoprawnym. Świadczenia w postaci gadżetów będą dokonywane jedynie na rzecz konsumentów z wyłączeniem z udziału w akcji i prawa do otrzymania upominku pracowników i współpracowników Wnioskodawcy oraz Kontrahenta – stosowne postanowienia w tym zakresie znajdują się w regulaminie akcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydanie konsumentom przez Wnioskodawcę drobnych gadżetów reklamowych i promocyjnych w związku z organizowaną akcją promocyjno – reklamową, w której warunkiem udziału jest: zakup produktów lub usług, przedstawienie opakowania produktu Kontrahenta lub rozwiązanie zadania, a jednorazowa wartość gadżetu nie przekracza kwoty 200 złotych brutto, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym Spółka jako płatnik bedzie zobowiązana do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wypłacenia go organowi podatkowemu?

Zdaniem Wnioskodawcy, upominek otrzymany przez uczestnika w związku z organizowaną akcją promocyjno – reklamową o wartości nie przekraczającej 200 złotych brutto powinien korzystać ze zwolnienia przedmiotowego opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa”) - jako wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy, otrzymanych od świadczeniobiorcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 złotych, a w konsekwencji Spółka jako organizator (płatnik) nie ma obowiązku pobrania i odprowadzenia podatku.

Celem, jaki stoi za organizacją przez Spółkę na zlecenie Kontrahentów akcji promocyjno – reklamowych, jest reklama marki Kontrahentów Spółki oraz reklama i promocja jego produktów lub usług wśród końcowych konsumentów. Mechanika akcji promocyjno – reklamowych skonstruowana jest w taki sposób, że bądź wspiera określoną markę Kontrahent Spółki, bądź określone produkty lub usługi, zaś sama akcja wsparta jest komunikacją w środkach masowego przekazu (dedykowana strona internetowa, reklama w prasie lub spot telewizyjny) prezentująca walory produktu, markę oraz informację o akcji promocyjno – reklamowej.

Zdaniem Spółki, upominek otrzymany przez uczestnika w związku z organizowaną akcją promocyjno – reklamową o wartości nie przekraczającej 200 złotych brutto powinien korzystać ze zwolnienia przedmiotowego opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa”) - jako wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy, otrzymanych od świadczeniobiorcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 złotych.

Na poparcie powyższego, wyjaśnienia wymaga językowe znaczenie pojęcia reklamy oraz promocji, którymi posługuje się art. 21 ust. 1 pkt 68a Ustawy, z uwagi na fakt, że Ustawa nie definiuje tych pojęć. I tak za Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez reklamę rozumie się „działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”, jak również „plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi”. Natomiast przez promocję rozumie się „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań”.

Należy podkreślić, że zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a nie znajdzie zastosowania w następujących przypadkach:

1.  gdy świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy;
2.  gdy świadczenie przekazywane jest osobie pozostającej ze świadczeniodawcą w innym stosunku umownym, przykładowo zawarto umowę o dzieło lub umowę zlecenia;
3.  gdy świadczenie jest przekazywane na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, w związku z tą działalnością.

Żadna z powyższych sytuacji nie zachodzi w przypadku akcji promocyjno – reklamowych organizowanych przez Spółkę przy zachowaniu mechaniki, w której warunkiem udziału w akcji promocyjno – reklamowej jest:

*   zakup produktów lub usług od osoby trzeciej;

*   przedstawienie opakowania produktu Kontrahenta;

*   rozwiązanie określonego zadania.

zaś upominek przyznawany jest nieodpłatnie uczestnikom, którzy spełnili warunki określone w regulaminie. W zakresie punktu a) i b) powyżej wskazać należy na fakt, że z udziału w akcji i prawa do otrzymania upominku wyłączeni są pracownicy i współpracownicy Spółki oraz Kontrahenta – stosowne postanowienia w tym zakresie znajdują się w regulaminie akcji. W zakresie punktu c) wskazać należy, że akcje organizowane przez Spółkę mają charakter konsumencki.

Zdaniem Spółki w przedstawionym stanie faktycznym brak jest odpłatności i ekwiwalentności dla świadczenia Spółki, które ma na celu promocję marki. Wydanie upominku nie stanowi bowiem ekwiwalentu dla zakupu produktu promocyjnego lub usługi od Kontrahenta, zaś z rozwiązaniem określonego zadania nie sposób utożsamiać ze świadczeniem na rzecz Kontrahenta. Oznacza to, że przysporzenie powstaje tylko po stronie uczestnika, gdyż brak jest wzajemnych zobowiązań pomiędzy Spółką a uczestnikiem. Ponadto żaden z warunków wymaganych przez Spółkę od uczestników organizowanych przez nią akcji nie można uznać za jakąkolwiek, nawet nieekwiwalentną, zapłatę za świadczenie uzyskane przez uczestnika w ramach tej akcji. Opakowania produktu Kontrahenta, albo rozwiązanie określonego zadania nie mają dla Spółki, ani kogokolwiek innego, jakiejkolwiek wartości ekonomicznej.

W przypadku zakupu produktu lub usługi zobowiązanie wzajemne powstaje pomiędzy sprzedawcą promowanego produktu Kontrahenta a kupującym – uczestnikiem, a nie między Spółką czy Kontrahentem a uczestnikiem, ponieważ zarówno i Spółka, jak i Kontrahent nie są osobami sprzedającymi produkt promocyjny lub usługę Kontrahenta. Dlatego należy uznać za nieodpłatne świadczenie uzyskane upominki przez uczestnika w związku z zakupem określonego produktu od osoby trzeciej lub przedstawienie opakowania produktu Kontrahenta. Brak jest również jakiegokolwiek przysporzenia po stronie Spółki, w przypadku rozwiązania przez uczestnika określonego zadania, które z racji swojej istoty (rozwiązanie zadania) ma stanowić o uatrakcyjnieniu promocji, budowaniu pozytywnych skojarzeń, więzi i relacji z Kontrahentem i jego marki, a w ostateczności decydować o tym, komu przyznać upominek w przypadku gdy ilość upominków jest ograniczona.

W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, że pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia należy rozumieć takie zdarzenie prawne i gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie majątku osoby, mające konkretny wymiar finansowy, przy równoczesnym braku zobowiązania podmiotu, który je otrzymuje, do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego (vide wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 229/11).

Zdaniem Spółki, zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. l pkt 68a Ustawy, nie sprzeciwia się fakt, że działania promocyjno – reklamowe prowadzone są przez podmiot trzeci, tj. Spółkę na zlecenie Kontrahenta i w jego interesie handlowym – przejawiającym się w promocji i reklamie Kontrahenta, czy też jego produktów poprzez różnego rodzaju akcje promocyjno – reklamowe. Podmiot taki jak Spółka, profesjonalnie zajmujący się świadczeniem usług reklamowych czy promocyjnych, ma bowiem know-how, zaplecze osobowe i techniczne służące profesjonalnemu i skutecznemu przeprowadzeniu powyższych działań, przy oszczędności czasu przez Kontrahenta, który może skoncentrować środki pracy na swojej wiodącej działalności. Ponadto, zlecenie Spółce przeprowadzenia działań nie niweczy skutku tych działań, jakim jest promocja lub reklama Kontrahenta, a koszty tych działań ponosi Kontrahent. Interpretacja treści art. 21 ust. 1 pkt 68a Ustawy nie może abstrahować od nadrzędnego celu zwolnienia przedmiotowego, jakim jest promocja lub reklama.

Powyższe stanowisko Spółki ma odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów polskich. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt. III SA/Wa 1987/14 oraz w wyroku z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt III Sa/Wa 1987/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku dnia 13 września 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 795/13 dokonał wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazując, że z tego przepisu wynika, że aby przy przekazaniu świadczenia można było skorzystać ze zwolnienia, spełnione powinny być następujące warunki:

*   świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie;

*   przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy;

*   wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł;

*   między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub umowa o pracę.

Ponadto w ww. wyroku WSA stwierdził, że fakt, że gadżety reklamowe otrzymują osoby spełniające kryteria określone regulaminem promocji, nie zmienia faktu, że sama promocja ma charakter powszechny i nieograniczony.

W wyroku z dnia 4 lutego 2015 roku, sygn. akt III Sa/Wa 1987/14 WSA wskazuje również, że opakowania produktu Kontrahent: albo rozwiązania określonego zadania nie mają dla Spółki jakiejkolwiek wartości ekonomicznej, a tym bardziej takiej wartości, którą można byłoby traktować jako ekwiwalent wydanego świadczenia. Uczestnik płaci cenę za sam produkt, zaś w wyniku jego kupna, dodatkowo otrzymuje upominek, którego wydanie samo w sobie nie jest częścią transakcji, a jego wartość nie pozostaje objęta ceną za sam produkt płaconą przez uczestnika. W takim wypadku mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem, gdyż ustanowione przez Spółkę warunki otrzymania upominku nie mają znamion ekwiwalentności do wartości tych upominków (nie mają one żadnej wartości).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał pozarolniczą działalność gospodarczą oraz inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi marketingowo – reklamowe na rzecz swoich klientów – Kontrahentów, polegające m.in. na organizacji akcji marketingowych, mających na celu promocję oraz reklamę marki, jak również produktów klientów Spółki. Akcje promocyjno – reklamowe realizowane są na zlecenie dużych podmiotów gospodarczych, klientów Spółki, zaś podstawą ich realizacji jest każdorazowo zlecenie zawarte między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin określający prawa i obowiązki Spółki oraz uczestników akcji – osób fizycznych, konsumentów w rozumieniu art. 221 Kodeksu cywilnego. Akcje promocyjno – reklamowe adresowane są do nieokreślonego kręgu odbiorców, obejmując swoim zasięgiem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaś informacja o ich organizacji i przebiegu zamieszczana jest za pośrednictwem publicznego środka komunikacji jakim jest globalna sieć Internet. Akcje promocyjno – reklamowe skierowane są do odbiorców towarów lub usług wprowadzanych na rynek pośrednio przez Kontrahentów Spółki. Akcje mają na celu zwiększenie popytu na towary lub usługi oferowane pośrednio przez Kontrahentów dlatego Spółka, w ramach akcji promocyjno – reklamowych i w związku z promocją oraz reklamą Kontrahenta wręcza uczestnikom drobne gadżety reklamowe i promocyjne, których wartość nie przekracza 200 złotych brutto. Spółka, działając na zlecenie Kontrahenta, działaniami w ramach akcji promocyjno – reklamowej udziela uczestnikom świadczeń w postaci drobnych upominków. Świadczenia w postaci gadżetów reklamowych i promocyjnych nie będą dokonywane na rzecz pracowników Spółki bądź Kontrahentów lub osób pozostających z Wnioskodawcą lub Kontrahentem w stosunku cywilnoprawnym. Świadczenia w postaci gadżetów będą dokonywane jedynie na rzecz konsumentów z wyłączeniem z udziału w akcji i prawa do otrzymania upominku pracowników i współpracowników Wnioskodawcy oraz Kontrahenta – stosowne postanowienia w tym zakresie znajdują się w regulaminie akcji. Cały ekonomiczny ciężar związany z realizacją akcji promocyjno – reklamowych (w tym gadżetów promocyjnych) ponosi Kontrahent Wnioskodawcy.

Zatem, należy stwierdzić, że podmiotem finansującym gadżety reklamowe i promocyjne osobom fizycznym z tytułu akcji promocyjno – reklamowej nie jest Wnioskodawca. Na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika z tego tytułu, lecz na podmiocie (podmiot zlecający), który na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar obsługi akcji promocyjno – reklamowej, w tym finansuje upominki i gadżety. Wnioskodawca zajmuje się organizacją akcji promocyjno – reklamowej i wydawaniem upominków. Spółka wskazała, że we własnym imieniu przekazuje gadżety reklamowe i promocyjne. Okoliczność ta nie zmienia bowiem faktu, że podmiotem finansującym całe przedsięwzięcie łącznie z upominkami/gadżetami w akcji promocyjno – reklamowej jest podmiot zlecający Wnioskodawcy. Wnioskodawca, który na zlecenie podmiotu trzeciego organizuje akcje promocyjno – reklamowe, poprzez zawarcie umowy nie wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu zlecającego. Podkreślenia wymaga, że obowiązku płatnika wynikającego z przepisu ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej.

W konsekwencji, Spółka nie występuje w roli płatnika, tj. z tytułu wydanych upominków i gażdetów nie będzie zobowiązana do wystawienia i przekazania imiennej informacji PIT-8C, nie będzie zobowiązany także do stosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem Wnioskodawca będzie działać na rzecz podmiotu zlecającego, jego rola będzie ograniczać się tylko do pośrednictwa w wydawaniu upominków (gadżetów). Obowiązek ten będzie spoczywał na podmiocie zlecającym, ponoszący ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji akcji promocyjno – reklamowych.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać jednakże za nieprawidłowe, z uwagi na odmienne uzasadnienie, niż te zawarte w wydanej interpretacji.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku z tytułu wydanych upominków (gadżetów) ani nie ciąży na nim obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, tut. organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy odnośnie skutków podatkowych możliwości skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wydanych upominków (gadżetów). W tej kwestii, Spółka nie jest zainteresowaną w sprawie.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Sądu, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nim zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane rozstrzygnięcia dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osądzonych w określonych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.