Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.234.2025.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Brak uznania Pana za podatnika podatku VAT w odniesieniu
do transakcji sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
pełnomocnik
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ 25 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Otrzymał Pan od Ojca w formie umowy darowizny działkę budowlaną numer 1, obręb (...)
    w gminie (...) w (...) o wielkości 0,0553 ha. Działka ewidencyjna nr 1 z obrębu (...), według
    MPZP znajduje się w strefie terenów usług „U”. Działka jest działką budowlaną której
    sposób korzystania określony został jako „Dr – drogi”, dla której Sąd Rejonowy dla (...) (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    Nieruchomość objęta przedmiotową sprzedażą (działka nr 1, KW (...)) jest obciążona
    nieodpłatną i nieograniczoną w czasie służebnością przesyłu na rzecz A Sp. z o.o.,
    ustanowioną aktem notarialnym z 28 września 2011 r. (Repertorium A nr (...)). W wyniku
    podziału nieruchomości, dokonanego w polu (...) księgi wieczystej, służebność obowiązuje
    wyłącznie na działce nr 1. Służebność nie jest i nigdy nie była związana z działalnością.
    Opisywana działka powstała w wyniku podziału działki 2. Pana ojciec otrzymał
    nieruchomość w formie darowizny od swojego Ojca, czyli udział wynoszący 1/10 (jedna
    dziesiąta) część – na podstawie umowy darowizny w celu uzyskania świadczeń emerytalno-
    rentowych w trybie przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz umowa
    darowizny udokumentowana aktem notarialnym sporządzonym przez A. A. – Notariusza w
    (...), 13 stycznia 2005 roku, nr Repertorium (...), a także udział wynoszący 9/10 (dziewięć
    dziesiątych) części na podstawie umowy darowizny udokumentowanej aktem notarialnym
    sporządzonym przez A. A. – Notariusza w (...), 13 marca 2007 roku, nr Repertorium A (...).
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej oraz nie jest Pan podatnikiem VAT, działkę
    otrzymał Pan od Ojca w formie darowizny jako osoba prywatna, a zatem Nieruchomość –
    jako nabyta na podstawie umowy darowizny w obrębie pierwszej grupy podatkowej
    stanowi składnik Pana majątku osobistego/prywatnego.
    Przed nabyciem działki w drodze darowizny, korzystał Pan z niej w ramach działalności
    gospodarczej, która została zamknięta przed zawarciem umowy darowizny oraz przed
    umową przedwstępną sprzedaży. Działka nigdy nie była Pana własnością ani składnikiem
    przedsiębiorstwa w trakcie prowadzenia działalności, a obecnie dokonuje Pan jej
    sprzedaży jako osoba fizyczna, wyłącznie z majątku prywatnego, bez jakiegokolwiek
    związku z wcześniejszą działalnością gospodarczą.
    Adres nieruchomości nie jest wpisany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej jako adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej, ani jako adresy
    do doręczeń oraz nie stanowi adresu podmiotów wpisanych do Krajowego Rejestru
    Sądowego.
    Wystąpił Pan o indywidualną interpretację podatkową dotyczącą podatku VAT z uwagi na
    podpisaną przez Pana przedwstępną umowę sprzedaży działki z kupującym 6 marca 2025
    r. Na terenie działki znajdują się urządzenia samoobsługowej myjnia samochodowej, które
    są własnością osób trzecich oraz nieruchomość jest wynajmowana przez Pana na
    zasadach najmu prywatnego.

    Myjnia została „wybudowana” na podstawie ostatecznej i niezaskarżonej decyzji nr (...)
    wydanej z upoważnienia Prezydenta m. (...) 11 kwietnia 2011 r. Urządzenia myjni nie są
    związane stale z gruntem (mówią chociażby o tym wyroki sądu administracyjnego) oraz
    tak jak Pan powyżej wspomniał nie są Pana własnością.
    Celem sprzedaży jest dostawa niezabudowanego gruntu budowlanego z wyjątkiem
    pozostawienia utwardzenia terenu (wylewki betonowej, kostki brukowej) na co zgodził się
    kupujący. Udzielone przez Pana pozwolenie na dysponowanie nieruchomością na cele
    budowlane (na czym zależało kupującemu ze względu na możliwość analizy działki) oraz
    pełnomocnictwo dotyczące pozwolenia na rozbiórkę kupującemu ma charakter wyłącznie
    pomocniczy - służy ułatwieniu planowania realizacji niezbędnych projektów, nie wpływając
    przy tym w żaden sposób na zmianę dotychczasowego statusu prawnego nieruchomości.
    Pozwolenie na rozbiórkę zostało wydane 7 stycznia 2025 r. - Decyzja nr (...), znak sprawy
    (...), by przed umową finalną sprzedaży nieruchomości ustaloną na 30 dzień kwietnia 2026
    r. (termin zależy w dużej mierze od terminu otrzymania stanowiska indywidualnej
    interpretacji podatkowej dotyczącej podatku VAT) dostarczyć „pusty” grunt budowlany, a
    zostawić jedynie utwardzenie terenu na które zgodził się kupujący.
    W skład rozbiórki będą wchodzić wszystkie obiekty budowlane i instalacje techniczne
    związane z funkcjonowaniem myjni samoobsługowej, takie jak wiaty, budynki techniczne
    stanowiska mycia i urządzenia wspierające, które nie są trwale związane z gruntem, z
    wyjątkiem utwardzenia terenu (wylewki betonowej i kostki brukowej), która pozostanie na
    działce zgodnie z uzgodnieniem z kupującym.
    Prace rozbiórkowe budynków/budowli/ich części rozpoczną oraz zakończą się przed
    ostateczną sprzedażą działki. Tak jak wspomniał Pan wyżej, właścicielem działki stał się
    Pan na mocy umowy darowizny w obrębie pierwszej grupy podatkowej. Nie przysługiwało
    prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Pytanie nr 1: Kiedy dokładnie otrzymał Pan działkę o nr 1 w formie darowizny od Ojca?
    (proszę podać datę).
    Odpowiedź: Działkę otrzymał Pan od ojca 6 marca 2025 r. w formie darowizny.
    Pytanie nr 2: Na jakich zasadach wykorzystywał Pan działkę 1 w działalności gospodarczej
    przed jej otrzymaniem w formie darowizny? Kiedy zamknął Pan działalność w ww.
    zakresie? (proszę podać datę).
    Odpowiedź: Prowadził Pan samoobsługową myjnię samochodową na działce, która
    należała do Pana ojca na podstawie umowy użyczenia zawartej pomiędzy Panem a Pana
    ojcem. Działalność zamknął Pan 28 lutego 2025 r.
    Pytanie nr 3: W jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan działkę o nr 1 od momentu
    otrzymania działki w formie darowizny od Ojca do momentu sprzedaży? Jeśli były/są to
    cele prywatne/osobiste, to prosimy wskazać w jaki sposób ww. działka zaspokajała
    /zaspokaja potrzeby prywatne/osobiste.
    Odpowiedź: Wynajmuje Pan działkę osobie trzeciej w ramach najmu prywatnego.
    Pytanie nr 4: Od kiedy działka jest przez Pana wynajmowana na zasadach najmu
    prywatnego?
    Odpowiedź: Działka jest przez Pana wynajmowana na zasadach najmu prywatnego od 9
    marca 2025 r.
    Pytanie nr 5: Jakie czynności/działania Pan podejmował, bądź zamierza Pan podejmować
    w związku z planowaną sprzedażą działki (poza rozbiórką obiektów związanych z
    funkcjonowaniem myjni)?

    Odpowiedź: Nie podejmował Pan i nie będzie podejmował żadnych czynności/działań w
    związku z planowaną sprzedażą działki.
    Pytanie nr 6: Kto będzie dokonywał rozbiórki obiektów znajdujących się na nieruchomości:
    Pan, Kupujący, czy osoby trzecie, których obiekty są własnością?
    Odpowiedź: Rozbiórki obiektu będą dokonywać osoby trzecie, której obiekty są własnością.
    Pytanie nr 7: Wskazał Pan, że podpisał umowę przedwstępną. Prosimy zatem wskazać,
    jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążą/będą
    ciążyły na Panu, a jakie na Nabywcy działki nr 1? Prosimy o szczegółowe opisanie.
    Odpowiedź: Obowiązki ciążące na Panu (sprzedającym):
        przygotowanie nieruchomości do sprzedaży: opróżnienie działki z obiektów
        budowlanych, rozwiązanie umowy najmu z X Sp. z o. o. (działka została opróżniona
        z paczkomatów oraz umowa została rozwiązana);
        utrzymanie działki wolnej od nowych obciążeń, praw osób trzecich lub roszczeń do
        dnia zawarcia umowy przyrzeczonej;
        współpraca z Spółką w zakresie udostępniania Spółce dokumentów i informacji
        niezbędnych do przeprowadzenia badań prawnych, technicznych, środowiskowych
        oraz zgoda na przeprowadzenie pomiarów i analiz na terenie działki;
        udzielenie Spółce prawa do dysponowania działką na cele budowlane (bez prawa
        do rozpoczynania robót budowlanych przed zawarciem umowy przyrzeczonej)
        uzyskanie interpretacji podatkowej dotyczącej opodatkowania sprzedaży;
        ustanowienie hipoteki umownej na rzecz Spółki jako zabezpieczenie zwrotu
        zadatku Prawa Sprzedającego:
        zatrzymania zadatku w przypadku odstąpienia Spółki od umowy z przyczyn
        leżących po jej stronie;
        możliwość odstąpienia od umowy, jeśli Spółka nie uiści ceny w ustalonym terminie.
    Obowiązki kupującego:
        wpłata zadatku;
        złożenie reszty ceny do depozytu notarialnego na 1 dzień przed zawarciem umowy
        przyrzeczonej lub sfinansowanie transakcji z kredytu;
        przeprowadzenie badań i analiz na działce w celu budowy budynku biurowo-
        usługowego;
        pokrycie wszystkich kosztów związanych z projektowaną inwestycją na własne
        ryzyko;
        zwrot nakładów poniesionych na działkę w przypadku niewykonania umowy z
        przyczyn leżących po stronie Spółki;
        wycofanie wpisów roszczeń i hipoteki z księgi wieczystej w przypadku rozwiązania
        umowy.
    Prawa kupującego:
        prawo do wstępu na teren działki w celu przeprowadzenia badań i pomiarów;

        prawo do odstąpienia od umowy, jeśli Sprzedający nie usunie obiektów lub nie
        rozwiąże umowy najmu w terminie;
        prawo do przejęcia uprawnień przez podmiot powiązany kapitałowo z Spółką;
        prawo do roszczenia o zwrot podwójnego zadatku w przypadku niewykonania
        zobowiązań przez Sprzedającego.
    Pytanie nr 8: Czy udzielił/udzieli Pan Nabywcy bądź jego przedstawicielom lub innym
    podmiotom pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w Pana imieniu i na Pana rzecz w
    związku z umową przedwstępną? Jeżeli tak, prosimy opisać jaki był/będzie jego zakres, w
    szczególności prosimy wskazać, do jakich konkretnie czynności umocowany jest/będzie
    podmiot działający jako Pana pełnomocnik w związku z nieruchomością (prosimy
    wymienić te czynności), przy czym prosimy, aby nie przesyłał Pan treści pełnomocnictwa,
    lecz opisał niniejsze informacje jako opis zdarzenia przyszłego.
    Odpowiedź: Zakres uprawnień wynikających z udzielonego kupującemu pełnomocnictwa:
        udostępnienie Spółce dokumentów i informacji związanych z nieruchomością (np.
        dokumenty techniczne, prawne, środowiskowe) na jej pisemne żądanie (wyłącznie
        materiałów znajdujących się w moim posiadaniu, niezbędnych do przeprowadzenia
        due diligence);
        przekazanie dokumentów, zgoda na wgląd w akta;
        prowadzenie pomiarów, badań geotechnicznych, środowiskowych oraz analiz
        technicznych na działce;
        dysponowanie nieruchomością w celach przygotowawczych do inwestycji bez
        prawa do rozpoczynania robót budowlanych przed zawarciem umowy
        przyrzeczone np. zgłoszenie zamiaru budowy, uzyskiwanie pozwoleń, składanie
        wniosków administracyjnych, pozyskiwanie opinii;
        Udzielenie pełnomocnictwa w zakresie rozbiórki obiektów myjni zostało udzielone
        kupującemu wyłącznie w celu realizacji warunków sprzedaży oraz przyśpieszenia
        proces, tj. dostarczenia działki w stanie niezabudowanym. Działanie to miało
        charakter jednorazowy, wynikało z dobrej woli oraz prośby kupującego, a jego
        celem było ułatwienie formalności związanych z rozbiórką. Pełnomocnictwo nie
        generowało dla mnie przychodu, nie wiązało się z działalnością gospodarczą i nie
        tworzyło związku z wykonywaniem przedsięwzięć o charakterze handlowym.
        Sprzedaż działki dokonywana jest przez osobę fizyczną z majątku prywatnego, bez
        zamiaru prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Pytanie nr 9: Czy i jakie działania marketingowe prowadził/prowadzi Pan w celu sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości (m.in. czy korzysta Pan z biura nieruchomości itp.)?
    Odpowiedź: Nie prowadził Pan i nie będzie prowadził działań marketingowych w celu
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.
    Pytanie nr 10: Czy dokonywał Pan kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych
    nieruchomości? Jeżeli tak, to prosimy podać odrębnie dla każdej sprzedanej
    nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości,
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte,

      c) w jaki sposób były przez Pana wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie do chwili sprzedaży,
      d) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży,
      e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
        użytkowe),
      f) czy przed odpłatnym zbyciem udostępnił Pan te nieruchomości innym osobom na
        podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze?
      g) Czy z tytułu sprzedaży tych nieruchomości był Pan zobowiązany do rejestracji jako
        podatnik VAT?
    Odpowiedź: Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    Pytanie nr 11: Czy posiada Pan inne nieruchomości, które zamierza sprzedać? - jeśli tak,
    prosimy wskazać jakie, ile oraz:
      a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości,
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte,
      c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie,
      d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj.
        mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź
        niezabudowane działki?
    Odpowiedź: Nie posiada Pan innych nieruchomości które zamierza sprzedać.
    Pytanie nr 12: Czy wylewka betonowa oraz kostka brukowa znajdujące się na działce o nr
    1 stanowią budowle w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)? Jeśli tak, proszę wskazać:
      a) Czy w odniesieniu do ww. budowli doszło do pierwszego zajęcia (oddania do
        używania), bądź rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne? Jeżeli tak, to czy
        między oddaniem do użytkowania, bądź rozpoczęciem użytkowania na potrzeby
        własne, a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      b) Czy do momentu sprzedaży ponosił/będzie Pan ponosił nakłady na ulepszenia ww.
        naniesień, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego naniesienia?
      c) Czy po dokonaniu ulepszeń doszło bądź dojdzie do momentu sprzedaży
        nieruchomości - do oddania do używania bądź użytkowania na potrzeby własne
        ulepszonych naniesień?
    Jeśli tak, czy między oddaniem do używania a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    Odpowiedź: Nie, wylewka betonowa i kostka brukowa nie stanowią budowli w rozumieniu
    art. 3 ustawy Prawo budowlane, nawet jeśli wylewka była częścią myjni z pozwoleniem na
    budowę.
    Wylewka betonowa wraz ze znajdującą się na niej myjnią stanowiła budowlę w rozumieniu
    przepisów prawa budowlanego. Na dzień sprzedaży myjnia będzie rozebrana. Na działce
    pozostanie jedynie wylewka oraz kostka brukowa. Od pierwszego zajęcia/rozpoczęcia
    użytkowania minął okres dłuższy niż dwa lata temu. Nie poniósł Pan oraz nie będzie
    ponosił nakładów na ulepszenia stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej.
    Podstawa prawna i uzasadnienie:
    1. Definicja budowli (art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane):
    Budowla to obiekt budowlany niezwiązany trwale z gruntem (np. budynek, most, tunel),
    który ma samodzielną funkcję użytkową.

        Wylewka betonowa pełniła funkcję podłoża dla myjni, ale po jej rozbiórce traci
        charakter budowli - jest jedynie utwardzeniem terenu.
        Kostka brukowa to nawierzchnia, która zgodnie z orzecznictwem (np. wyrok NSA z
        18 października 2019 r., II FSK 1782/18) nie jest budowlą, lecz elementem
        zagospodarowania terenu.
    2. Klasyfikacja prawna:
        Kostka brukowa jest kwalifikowana jako urządzenie budowlane (np. w
        rozporządzeniach wykonawczych), które nie ma samodzielnej funkcji technicznej.
        Wylewka betonowa nie spełnia definicji budowli, ponieważ nie jest obiektem o
        odrębnej funkcji użytkowej po rozbiórce myjni (por. wyrok WSA w Warszawie z 15
        września 2020 r., III SA/Wa 1121/20).
    Pytanie nr 13: Czy na działce o nr 1 w momencie sprzedaży będą znajdowały się oprócz
    wylewki i kostki brukowej inne naniesienia? Jeśli tak, proszę wskazać odrębnie do każdego
    z naniesień:
      a) Czy stanowią budynki/budowle w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo budowlane,
      b) Czy w odniesieniu do danego budynku/budowli doszło do pierwszego zajęcia
        (oddania do używania), bądź rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne? Jeżeli
        tak, to czy między oddaniem do użytkowania, bądź rozpoczęciem użytkowania na
        potrzeby własne, a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      c) Czy do momentu sprzedaży ponosił/będzie Pan ponosił nakłady na ulepszenia ww.
        naniesień, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego naniesienia?
      d) Czy po dokonaniu ulepszeń doszło bądź dojdzie do momentu sprzedaży
        nieruchomości - do oddania do używania bądź użytkowania na potrzeby własne
        ulepszonych naniesień?
    Jeśli tak, czy między oddaniem do używania a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    Odpowiedź: W momencie sprzedaży na działce nie będą znajdowały się żadne inne
    naniesienia oprócz wylewki betonowej i kostki brukowej.
    Pytanie nr 14: Czy na działce na moment sprzedaży będzie znajdowała się instalacja
    energetyczna oraz instalacja wodociągowa? Jeśli, tak, czy naniesienia te stanowią Pana
    własność, czy też stanowią własność podmiotu trzeciego - przedsiębiorstw przesyłowych
    (dostarczających poszczególne media)?
    Odpowiedź: Na działce znajduje się/w momencie sprzedaży będzie znajdowała się
    instalacja energetyczna, wodociągowa oraz gazowa. Infrastruktura do granicy działki
    została zrealizowana przez ww. dostawców mediów, natomiast na samej działce opisane
    media stanowią własność osób trzecich.
    Instalacje te nie stanowią składnika mienia będącego przedmiotem sprzedaży, a jedynie
    element infrastruktury technicznej zarządzanej przez podmioty trzecie. Ich obecność nie
    wpływa na charakter prawny nieruchomości.
    Pytania ostatecznie sformułowane w piśmie z 22 kwietnia 2025 r.
    1. Czy sprzedaż działki nr 1 nabytej w drodze darowizny, na której pozostaną
      utwardzenia terenu (wylewka betonowa i kostka brukowa) po rozbiórce obiektów
      myjni prowadzi do uznania/braku uznania Pana jako podatnika VAT?

    2. Czy sprzedaż działki nr 1 nabytej w formie darowizny, z utwardzeniem terenu
      (wylewka betonowa i kostka brukowa) kwalifikuje się do możliwości zwolnienia z VAT
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w piśmie z 22 kwietnia 2025 r.
    1. Uważa Pan, że sprzedaż nie podlega VAT, ponieważ działka nawet z utwardzeniem
      spełnia definicję „niezabudowanego gruntu” z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
      Utwardzenie nie jest „budowlą” i nie wiąże się z prowadzeniem działalności
      gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    2. Uważa Pan, że zwolnienie z VAT powinno mieć zastosowanie, ponieważ utwardzenie
      nie zmienia charakteru działki jako niezabudowanej. Nawet jeśli organ uzna je za
      „naniesienie”, nie przekracza ono progu 30% wartości początkowej (art. 43 ust. 1 pkt
      9 w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
        nieprawidłowe w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT w
        odniesieniu do transakcji sprzedaży działki;
        nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
        pkt 9 ustawy sprzedaży działki.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...)
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z 11
    grudnia 2006, s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 pkt a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C#180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na

    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy z tytułu sprzedaży działki o nr 1 nabytej w drodze
    darowizny, należy uznać Pana za podatnika podatku VAT.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w
    odniesieniu do działki o nr 1 przed jej sprzedażą i ustalić, czy spełnia Pan przesłanki do
    uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymał Pan od Ojca w formie umowy darowizny działkę
    budowlaną numer 1. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej oraz nie jest Pan
    podatnikiem VAT, działkę otrzymał Pan od Ojca w formie darowizny jako osoba prywatna.
    Przed nabyciem działki w drodze darowizny, korzystał Pan z niej w ramach działalności
    gospodarczej, która została zamknięta przed zawarciem umowy darowizny oraz przed
    umową przedwstępną sprzedaży. Prowadził Pan samoobsługową myjnię samochodową
    na działce, która należała do Pana ojca na podstawie umowy użyczenia zawartej pomiędzy
    Panem a Pana ojcem. Działalność zamknął Pan 28 lutego 2025 r. Działka nigdy nie była
    Pana własnością ani składnikiem przedsiębiorstwa w trakcie prowadzenia działalności, a
    obecnie dokonuje Pan jej sprzedaży jako osoba fizyczna, wyłącznie z majątku prywatnego,
    bez jakiegokolwiek związku z wcześniejszą działalnością gospodarczą. Na terenie działki
    znajdują się urządzenia samoobsługowej myjni samochodowej, które są własnością osób
    trzecich oraz nieruchomość jest wynajmowana przez Pana na zasadach najmu
    prywatnego. Celem sprzedaży jest dostawa niezabudowanego gruntu budowlanego z
    wyjątkiem pozostawienia utwardzenia terenu (wylewki betonowej, kostki brukowej) na co
    zgodził się kupujący.
    Ponadto wskazał Pan, że zakres uprawnień wynikających z udzielonego kupującemu
    pełnomocnictwa to:
        udostępnienie Spółce dokumentów i informacji związanych z nieruchomością (np.
        dokumenty techniczne, prawne, środowiskowe) na jej pisemne żądanie (wyłącznie
        materiałów znajdujących się w moim posiadaniu, niezbędnych do przeprowadzenia
        due diligence);

        przekazanie dokumentów, zgoda na wgląd w akta;
        prowadzenie pomiarów, badań geotechnicznych, środowiskowych oraz analiz
        technicznych na działce;
        dysponowanie nieruchomością w celach przygotowawczych do inwestycji bez
        prawa do rozpoczynania robót budowlanych przed zawarciem umowy
        przyrzeczone np. zgłoszenie zamiaru budowy, uzyskiwanie pozwoleń, składanie
        wniosków administracyjnych, pozyskiwanie opinii;
        Udzielenie pełnomocnictwa w zakresie rozbiórki obiektów myjni zostało udzielone
        kupującemu wyłącznie w celu realizacji warunków sprzedaży oraz przyśpieszenia
        proces, tj. dostarczenia działki w stanie niezabudowanym. Działanie to miało
        charakter jednorazowy, wynikało z dobrej woli oraz prośby kupującego, a jego
        celem było ułatwienie formalności związanych z rozbiórką. Pełnomocnictwo nie
        generowało dla Pana przychodu, nie wiązało się z działalnością gospodarczą i nie
        tworzyło związku z wykonywaniem przedsięwzięć o charakterze handlowym.
        Sprzedaż działki dokonywana jest przez osobę fizyczną z majątku prywatnego, bez
        zamiar prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy ustalić, czy transakcja sprzedaży działki o
    nr 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że zawarł Pan umowę najmu prywatnego.
    Na mocy art. art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W kontekście sprawy należy również wskazać treść zdania drugiego definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem najem działki o nr 1 stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy najmu
    powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób wykorzystania
    przez Pana przedmiotowej działki sprawia, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym
    samym dokonując dostawy działki o nr 1 nie będzie Pan zbywał majątku osobistego, ale
    majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.

    W rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma również kwestia udzielenia
    pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział
    I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
      mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu
      na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Art. 389 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W celu sprzedaży posiadanej nieruchomości zawarł Pan z Kupującym umowę
    przedwstępną (w akcie notarialnym). W umowie tej Kupujący zobowiązał się m.in. do
    wpłaty zadatku; złożenia reszty ceny do depozytu notarialnego na 1 dzień przed
    zawarciem umowy przyrzeczonej lub sfinansowanie transakcji z kredytu; przeprowadzenia
    badań i analiz na działce w celu budowy budynku biurowo-usługowego; pokrycia
    wszystkich kosztów związanych z projektowaną inwestycją na własne ryzyko; zwrot
    nakładów poniesionych na działkę w przypadku niewykonania umowy z przyczyn leżących
    po stronie Spółki oraz do wycofania wpisów roszczeń i hipoteki z księgi wieczystej w
    przypadku rozwiązania umowy.
    Kupujący ma prawo również do wstępu na teren działki w celu przeprowadzenia badań i
    pomiarów; odstąpienia od umowy, jeśli Sprzedający nie usunie obiektów lub nie rozwiąże
    umowy najmu w terminie; przejęcia uprawnień przez podmiot powiązany kapitałowo z
    Spółką oraz do roszczenia o zwrot podwójnego zadatku w przypadku niewykonania
    zobowiązań przez Sprzedającego.
    Udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa m.in. do dysponowania nieruchomością w
    celach przygotowawczych do inwestycji bez prawa do rozpoczynania robót budowlanych
    przed zawarciem umowy przyrzeczone np. zgłoszenie zamiaru budowy, uzyskiwanie
    pozwoleń, składanie wniosków administracyjnych, pozyskiwanie opinii oraz do udzielenia
    pełnomocnictwa w zakresie rozbiórki obiektów myjni.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły Kupującego do wykonania w Pana
    imieniu czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których
    wykonanie wyklucza uznanie, że była to sprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania majątkiem osobistym.
    Brak bezpośredniego wykonywania przez Pana opisanych powyżej działań, w odniesieniu
    do działki o nr 1 (działania te podejmowane są i będą przez Kupującego) nie oznacza, że
    podjęte czynności pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w
    Pana sferze prawnej, jako mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjni
    Nieruchomość, stanowiącą nadal Pana własność.

    Całokształt opisanych przez Pana okoliczności prowadzi do wniosku, że przedmiotem
    dostawy nie będzie grunt stanowiący Pana majątek osobisty. Należy pokreślić, że grunt
    przeznaczony do sprzedaży nie był w żaden sposób od momentu nabycia do momentu
    sprzedaży wykorzystywany w celu zaspokojenia jakichkolwiek Pana potrzeb prywatnych.
    W bardzo krótkim okresie czasu od nabycia przez Pana prawa własności nieruchomości na
    podstawie umowy darowizny (6 marca 2025 r.), podpisał Pan umowę najmu gruntu (9
    marca 2025 r.). Ponadto podjął Pan czynności mające na celu przygotowanie gruntu do
    sprzedaży: zobowiązał się Pan do opróżnienia działki z obiektów budowlanych,
    rozwiązanie umowy najmu z X Sp. z o. o. (działka została opróżniona z paczkomatów oraz
    umowa została rozwiązana). Udzielił Pan także pełnomocnictwa Stronie kupującej, na
    podstawie którego Sprzedający ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele
    budowlane, uzyskiwania pozwoleń oraz w zakresie rozbiórki obiektów myjni.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Pana sprzedaż działki o nr 1 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2
    ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności podjął Pan działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-
    181/10, tj. wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia działki o nr 1 porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Podkreślić
    należy, że działka jest ponadto wykorzystywana w celach zarobkowych – jest przedmiotem
    umowy najmu, nie jest więc wykorzystywana na zaspokojenie Pana potrzeb osobistych.
    Tym samym, skoro w analizowanej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to dostawa działki o nr 1, będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą również kwestii, czy sprzedaż działki o nr 1 będzie podlegać
    zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, ze przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele

    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału
    Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa
    krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

    Z opisu sprawy wynika, że na terenie działki znajdują się urządzenia samoobsługowej
    myjni samochodowej, które są własnością osób trzecich. Celem sprzedaży jest dostawa
    niezabudowanego gruntu budowlanego z wyjątkiem pozostawienia utwardzenia terenu
    (wylewki betonowej, kostki brukowej) na co zgodził się Kupujący. Pozwolenie na rozbiórkę
    zostało wydane 7 stycznia 2025 r., by przed umową finalną sprzedaży nieruchomości
    ustaloną na 30 dzień kwietnia 2026 r. dostarczyć „pusty” grunt budowalny, a zostawić
    jedynie utwardzenie terenu na które zgodził się Kupujący. W skład rozbiórki będą
    wchodzić wszystkie obiekty budowlane i instalacje techniczne związane z
    funkcjonowaniem myjni samoobsługowej, takie jak wiaty, budynki techniczne stanowiska
    mycia i urządzenia wspierające, które nie są trwale związane z gruntem, z wyjątkiem
    utwardzenia terenu (wylewki betonowej i kostki brukowej), która pozostanie na działce
    zgodnie z uzgodnieniem z Kupującym. Prace rozbiórkowe budynków/budowli/ich części
    rozpoczną oraz zakończą się przed ostateczną sprzedażą działki. Wylewka betonowa i
    kostka brukowa nie stanowią budowli w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo budowlane.
    Wylewka betonowa wraz ze znajdującą się na niej myjnią stanowiła budowlę w rozumieniu
    przepisów prawa budowlanego. Na dzień sprzedaży myjnia będzie rozebrana. Na działce
    pozostanie jedynie wylewka oraz kostka brukowa. Kostka brukowa jest kwalifikowana jako
    urządzenie budowlane (np. w rozporządzeniach wykonawczych), które nie ma
    samodzielnej funkcji technicznej. Wylewka betonowa nie spełnia definicji budowli.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budowli”, „obiektu liniowego” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy
    odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 418).
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie zaś do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa,
      przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale
      technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii
      kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
      urządzenia budowlanego..
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość

      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
      ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, na dzień sprzedaży myjnia będzie rozebrana. Na działce
    pozostanie jedynie wylewka oraz kostka brukowa. Wskazał Pan, że kostka brukowa jest
    kwalifikowana jako urządzenie budowlane. Natomiast wylewka betonowa nie spełnia
    definicji budowli.
    Ponadto wskazał Pan, że na działce znajduje się/w momencie sprzedaży będzie
    znajdowała się instalacja energetyczna, wodociągowa oraz gazowa. Infrastruktura do
    granicy działki została zrealizowana przez ww. dostawców mediów, natomiast na samej
    działce opisane media stanowią własność osób trzecich.
    Instalacje te nie stanowią składnika mienia będącego przedmiotem sprzedaży, a jedynie
    element infrastruktury technicznej zarządzanej przez podmioty trzecie. Ich obecność nie
    wpływa na charakter prawny nieruchomości.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
      elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy nie należy
    utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując
    wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w
    oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa
    własności.
    W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.
    V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel,
    nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
    jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego
    zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”
    należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo

    do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą
    dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy zauważyć, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budowla, niestanowiąca
    własności Sprzedającego, to ten grunt nie jest pozbawiony przymiotu terenu
    zabudowanego. Wprawdzie ten obiekt budowlany (budynek lub budowla) może stanowić
    w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości lub do tej części nie należeć, to
    w myśl przepisów ustawy o VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania
    tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym).
    Zatem w takiej sytuacji przedmiotem dostawy jest tylko sam grunt (jako grunt
    zabudowany).
    Wobec tak przedstawionego opisu sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa należy
    stwierdzić, że skoro znajdująca się na działce instalacja energetyczna, wodociągowa oraz
    gazowa są własnością podmiotu trzeciego, to nie sposób przyjąć, że dokona Pan dostawy
    działki wraz ze znajdującymi się na nim naniesieniami.
    W przypadku planowanej dostawy działki o nr 1, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie
    grunt, którego jednak nie można uznać za teren niezabudowany korzystający ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu,
    że na ww. działce posadowione są naniesienia będące własnością podmiotu trzeciego -
    instalacja energetyczna, wodociągowa oraz gazowa stanowiące budowle.
    A zatem sprzedaż działki o nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji
    grunt ten jest już zabudowany naniesieniami będącymi własnością podmiotu trzeciego w
    postaci instalacji energetycznej, wodociągowej oraz gazowej.
    Z uwagi na brak możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy (tj. teren ma charakter budowlany), to należy przeanalizować warunki do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że działkę o nr 1 otrzymał Pan od Ojca w formie umowy
    darowizny, a więc czynności, która nie jest opodatkowana podatkiem VAT. Zatem, nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać,
    że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu działki, lub że takie
    prawo Panu nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Tym samym w analizowanym przypadku nie zostały spełnione łącznie warunki określony
    w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji dostawa niezabudowanej działki o nr 1 nie
    może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem sprzedaż przez Pana działki o nr 1 będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 lub pkt 2 ustawy.

    Dokonana przez Pana dostawa działki o nr 1 na rzecz Kupującego będzie więc
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
    Tym samym oceniając całościowo Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.