Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/4511-317/15/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-12
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki na rzecz podwykonawców?
Słowa kluczowe: dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 6 marca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 17 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku wydatków poniesionych na rzecz podwykonawców - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku wydatków poniesionych na rzecz podwykonawców.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi firmę świadczącą usługi spawalnicze. Uzyskane dochody opodatkowane są na tzw. zasadach ogólnych. W ramach prowadzonej działalności podpisał umowy o świadczenie usług spawalniczych zarówno na terenie kraju, jak również na terenie Wspólnoty Europejskiej i poza nią. W celu wykonania powyższych usług Wnioskodawca od czerwca 2013 r. zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę. Ze względu na duży zakres prac oraz konieczność wykonania powyższych zleceń w dość krótkich terminach, podpisał także umowy współpracy z podwykonawcami. Umowy o współpracy podpisane pomiędzy Wnioskodawcą a podwykonawcami zawierają postanowienia, że oprócz należnego im wynagrodzenia, Wnioskodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów dojazdów oraz kosztów noclegów na miejscu wykonywania zlecenia (bez refakturowania ich na podwykonawców). Celem wywiązania się z powyższych postanowień, Wnioskodawca nabył samochody osobowe, które przeznaczył do dowozu podwykonawców na miejsce świadczenia usług. Rozwiązanie to jest korzystniejsze dla niego pod względem ekonomicznym, gdyż stawka wynagrodzenia dla podwykonawców jest niższa ze względu na zapewniony dojazd oraz noclegi. Zamawiając noclegi w sposób ciągły Wnioskodawca uzyskuje także korzyści ekonomiczne w postaci rabatów i upustów, a korzystając z własnych środków transportu (zakupionych samochodów), przeznaczonych do dowozu podwykonawców na miejsce wykonania zlecenia, optymalnie obniża koszty wykonania zlecenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ponoszone przez Wnioskodawcę koszty związane z przejazdem oraz noclegami podwykonawców stanowią koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z przejazdami i noclegami podwykonawców stanowią koszty uzyskania przychodów, gdyż zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przedmiotowe koszty nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ich ponoszenie przez Wnioskodawcę ma związek z osiąganymi przychodami, ponieważ następuje w celu realizacji zleconych usług. Wyżej wymienione koszty są jednym z elementów kalkulacji kosztów realizacji projektu. Konsekwentnie koszty te przekładają się na wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę od podmiotów zlecających mu wykonanie usług. Tym samym, w jego ocenie, należy uznać, że spełniony jest wymóg wynikający z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

W katalogu ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie zawarto ani zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez przedsiębiorcę na rzecz jego podwykonawców w tym z tytułu przejazdów, czy noclegów w miejscach świadczenia przez nich usług.

W konsekwencji możliwość zaliczenia tychże wydatków do kosztów podatkowych uzależniona jest od spełnienia przesłanek ujętych w cyt. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. od wykazania, że zostały - poniesione w celu osiągnięcia przychodów bądź też zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz od ich prawidłowego udokumentowania.

Z treści wniosku wynika m.in., że przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest świadczenie usług spawalniczych na terenie Wspólnoty Europejskiej i poza nią. W celu wykonywania tych usług Wnioskodawca podpisał umowy współpracy z podwykonawcami. Umowy te przewidują, że oprócz wynagrodzenia należnego podwykonawcom, Wnioskodawca pokryje koszty ich dojazdów do miejsca wykonywania zlecenia, jak również koszty noclegów. Poniesione z tego tytułu wydatki nie będą przy tym refakturowane na podwykonawców.

Rozwiązanie to jest ekonomicznie korzystne dla Wnioskodawcy, gdyż stawka (wynagrodzenie) dla podwykonawców jest niższa ze względu na zapewniony dojazd oraz noclegi, a Wnioskodawca zamawiając w sposób ciągły noclegi uzyskuje z tego tytułu rabaty i upusty.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wynika z wniosku, poniesienie ww. wydatków na rzecz podwykonawców, jest następstwem realizacji postanowień zawartej z nimi umowy, a wydatki te jako ekonomicznie racjonalne, służą uzyskiwaniu przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, to mogą one stanowić koszty podatkowe pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.