Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-144/15/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-22
Teza: 1. Czy kwoty wypłacane przez Spółkę zawodnikom z tytułu zawartych umów zlecenia na świadczenie profesjonalnych usług piłkarskich mogą zostać zaliczone do przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakładając, że piłkarze prowadzą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej obejmującą przede wszystkim świadczenie profesjonalnych usług sportowych? 2. Czy Wnioskodawca nie jest obowiązany do pełnienia obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych tj. obliczenia, pobrania i wpłacenia w określonym terminie zaliczek na podatek, jeśli zawodnicy z którymi zawarł umowy zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną rozpoczną prowadzenie działalności gospodarczej polegającej przede wszystkim na świadczeniu profesjonalnych usług sportowych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 lutego 2015 r. (data wpływu do Biura – 24 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty należności zawodnikom, z którymi zawarto umowy zlecenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty należności zawodnikom, z którymi zawarto umowy zlecenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest klubem sportowym prowadzącym działalność sportową w ramach spółki akcyjnej (dalej również jako „Spółka”). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawiera kontrakty na profesjonalne uprawianie piłki nożnej z zawodnikami, którzy zawodowo zajmują się grą w piłkę nożną. Wskazane kontrakty zawierane z piłkarzami są umowami zlecenia w rozumieniu art. 734 Kodeksu cywilnego. Wynagrodzenie za świadczone usługi jest zmienne i zależy od kilku czynników (indywidualnego zaangażowania sportowca oraz wyników sportowych osiąganych przez drużynę).

W związku z ww. umowami Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych wykonując obowiązki określone w art. 8 Ordynacji podatkowej, tj. oblicza i pobiera od podatników zaliczki na podatek oraz wpłaca go w określonym terminie organowi podatkowemu. Ponadto, Spółka z tytułu zawartych umów dokonuje zgłoszenia piłkarzy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz oblicza, pobiera i wpłaca składki na ubezpieczenia społeczne we właściwym terminie. Dotychczas zawodnicy nie prowadzili pozarolniczej działalności gospodarczej.

Niektórzy zawodnicy chcą rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej na własny rachunek i wykonywać ją na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Prowadzona przez zawodników działalność gospodarcza będzie obejmować przede wszystkim świadczenie usług polegających na profesjonalnym uprawianiu sportu – grze w piłkę nożną na rzecz drużyn piłkarskich.

W konsekwencji piłkarze będą zawierać ze Spółką umowy zlecenia na profesjonalne uprawianie piłki nożnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Umowy zawierane z zawodnikami muszą być zgodne z przepisami Polskiego Związku Piłki Nożnej (dalej „PZPN”), mającego wyłączne prawo ustanawiania reguł organizacyjnych i dyscyplinarnych zarówno dla klubów sportowych, jak i dla piłkarzy \[ art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2014 r., poz. 715, ze zm.)\].

W związku z powyższym Wnioskodawca podkreśla, że umowy będą zawierane z zastosowaniem jednolitego wzorca umownego odpowiadającego regulacjom PZPN. Zgodnie z postanowieniami umowy zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną zawieranej w ramach prowadzonej przez zawodnika działalności gospodarczej, piłkarz jest zobowiązany do reprezentowania Wnioskodawcy w rozgrywkach piłkarskich oraz do świadczenia innych usług opisanych w kontrakcie.

Wynagrodzenie zawodnika z tytułu świadczonych usług jest zmienne i określane odrębnie dla każdej usługi. Znaczna jego część zależy od:

*   czasu gry zawodnika w meczach rozgrywanych przez klub;
*   ilości punktów zdobytych przez klub w meczu z udziałem zawodnika;
*   miejsca zajmowanego przez drużynę w tabeli rozgrywek.

Zarobki uzyskane przez zawodników mogą wzrosnąć w przypadku osiągnięcia przez Wnioskodawcę wyniku sportowego określonego w umowie. Spółka nie ma obowiązku wypłacać zawodnikowi wynagrodzenia, jeśli ten czasowo lub na stałe nie ma możliwości wykonywania określonych w umowie zobowiązań.

Wnioskodawca, który w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zleca zawodowym piłkarzom wykonywanie usług sportowych, nie ponosi kosztów dodatkowych treningów, suplementów diety, itp. Piłkarze, jako przedsiębiorcy zamierzający z wykonywania usług piłkarskich osiągać przychody, są zobowiązani dodatkowo indywidualnie zadbać o właściwe przygotowanie do świadczenia tych usług na możliwie najwyższym poziomie. W tym celu podejmują szereg dodatkowych działań przygotowawczych takich jak: zatrudnianie pracowników, menadżerów, dietetyków, itp. Umowy z zawodnikami nie zawierają postanowienia, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania zawodników.

Po rozpoczęciu przez zawodników prowadzenia działalności gospodarczej, z którymi Wnioskodawca zawarł ww. umowy oraz po złożeniu przez nich (podatników) oświadczenia stosownie do art. 42 ust. 2 (winno być art. 41 ust. 2) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że wykonywane przez nich usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, Spółka zamierza rozpoznawać przychód z uprawiania sportu osiągany przez ww. podatników z tytułu zawartych umów zlecenia na profesjonalne usługi piłkarskie jako przychód uzyskiwany z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze Spółka nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych oraz płatnika składek na ubezpieczenie społeczne. Obowiązki podatkowe, tj. obliczenie i wpłacenie podatku we właściwym terminie z tytułu zawartych umów będą wykonywać podatnicy (zawodnicy) prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy kwoty wypłacane przez Spółkę zawodnikom z tytułu zawartych umów zlecenia na świadczenie profesjonalnych usług piłkarskich mogą zostać zaliczone do przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakładając, że piłkarze prowadzą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej obejmującą przede wszystkim świadczenie profesjonalnych usług sportowych?
2.  Czy Wnioskodawca jest obowiązany do pełnienia obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. obliczenia, pobrania i wpłacenia w określonym terminie zaliczek na podatek, jeśli zawodnicy, z którymi zawarł umowy zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną rozpoczną prowadzenie działalności gospodarczej polegającej przede wszystkim na świadczeniu profesjonalnych usług sportowych?

Ad. 1.

W opinii Wnioskodawcy, kwoty wypłacone przez Spółkę zawodnikom z tytułu zawartych z nimi umów zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną mogą być zaliczone do przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, zakładając jednocześnie, że zawodnicy prowadzą działalność gospodarczą, która przede wszystkim polega na świadczeniu usług piłkarskich.

Wnioskodawca wskazał, że stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród źródeł przychodu wyróżnia się m.in. pozarolniczą działalność gospodarczą. Działalność gospodarcza została zdefiniowana w art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa: wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa przypadki, w których podatnik nie jest uznawany za podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 5b ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
*   są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
*   wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W art. 13 pkt 2 ww. ustawy zostały wymienione przykładowe rodzaje działalności wykonywanej osobiście, w tym przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Wnioskodawca podkreślił, że działalność zawodników polegająca na świadczeniu usług piłkarskich jest działalnością w pełni profesjonalną i zorganizowaną. Biorąc pod uwagę warunki rynkowe piłkarze jako przedsiębiorcy, którzy zamierzają z wykonywania usług piłkarskich osiągać przychody, muszą być właściwie do tego przygotowani. W celu świadczenia swoich usług piłkarze podejmują działania przygotowawcze i ponoszą koszty z tym związane m.in. koszty dodatkowych treningów, wydatki na specjalistyczną odzież sportową. Świadczenie usług piłkarskich jest działalnością wykonywaną w sposób częstotliwy, z możliwością świadczenia tych usług w ramach działalności na rzecz różnych podmiotów. Piłkarz ponosi ryzyko świadczonych przez siebie usług. Znaczna część jego wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia jest uzależniona od: czasu gry zawodnika w meczach, ilości punktów zdobytych przez klub w meczu z udziałem zawodnika, miejsca drużyny w tabeli. Inaczej mówiąc im wyższa jakość świadczonych przez zawodnika usług piłkarskich, tym większa szansa na granie w podstawowym składzie drużyny piłkarskiej. Im więcej czasu zawodnik spędzi na boisku podczas meczy rozgrywanych przez drużynę oraz im lepszy wynik sportowy zostanie osiągnięty przez zespół, tym większa szansa na wyższe wynagrodzenie. Z drugiej strony, jeśli jakość świadczonych przez zawodnika usług piłkarskich jest niska, tym rzadziej piłkarz jest wybierany do podstawowego składu rozgrywającego mecze piłki nożnej, tym jego wynagrodzenie jest niższe. Ponadto w związku z nieosiągnięciem określonego wymiaru czasu spędzonego na boisku połączonym z negatywną selekcją kadry trenerskiej może dojść do wygaśnięcia zawartej z zawodnikiem umowy. Ponadto brzmienie innych przepisów i regulacji piłkarskich świadczą za tym, że to zawodnicy ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 46 ustawy o sporcie to zawodnik (a nie klub piłkarski) ponosi odpowiedzialność karną za przyjęcie korzyści materialnej lub poprzez wpływanie na wynik zawodów sportowych obietnicą takiej korzyści. Natomiast regulacje dotyczące stricte piłki nożnej stanowią, że zawodnik ponosi także odpowiedzialność dyscyplinarną za swoje zachowanie na boisku lub popełnienie czynu zabronionego określonego w tych regulacjach. Tytułem przykładu można wskazać, że w przypadku naruszenia nietykalności cielesnej innego zawodnika na boisku, to sam zawodnik, który się takiego zachowania dopuścił jest zobowiązany do uiszczenia kary na rzecz organizatora rozgrywek. Warto podkreślić, że także art. 429 Kodeksu cywilnego wskazuje wprost, że odpowiedzialność cywilną za skutki czynności podejmowanych w ramach działalności gospodarczej ponosi jej wykonawca (a nie zleceniodawca).

W ocenie Wnioskodawcy przychód osiągany przez zawodników z tytułu zawartych ze Spółką umów zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną może być zaliczony do przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej zakładając jednocześnie, że zawodnicy prowadzą działalność gospodarczą, która przede wszystkim polega na świadczeniu usług piłkarskich.

Zgodnie ze powyższym stanowiskiem Spółki okoliczność, że przychody z uprawiania sportu ustawodawca zawarł w katalogu rodzajów działalności wykonywanej osobiście w art. 13 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przesądza o tym, że takie przychody nie mogą być uzyskiwane z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeśli nie wystąpią negatywne przesłanki określone w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na powyższe wskazuje także orzecznictwo sądów administracyjnych, które uznały, że przychody pełnomocników świadczących obronę z urzędu oraz przychody sędziów sportowych z tytułu prowadzenia zawodów sportowych mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, bez względu na to, że tak jak przychody z uprawiania sportu są wymienione w katalogu przychodów z działalności osobistej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. III SA/Wa 1455/11 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie całej Izby Finansowej z 21 października 2013 r., sygn. II FPS 1/13).

Na taką interpretację wskazuje analiza przepisów ustawy. Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z umowy zlecenia lub umowy o dzieło mogą zostać uznane za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli są osiągane w warunkach spełniających kryteria pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie natomiast do art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze, nawet jeśli będą zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będą kwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Należy zauważyć, że w art. 13 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest takiego zastrzeżenia. Zdaniem Wnioskodawcy można zatem wnioskować, że takie przychody mogą być co do zasady zaliczone do uzyskanych z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie natomiast do art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy nie są zobowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i pkt 8 ustawy, jeśli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej. Przywołany przepis expressis verbis wskazuje, że przychody wymienione w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być osiągane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretację ogólną wydaną przez Ministra Finansów z 27 maja 2014 r., nr DD2/033/30/KBF/14/ RD-47426 oraz interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 października 2014 r., znak: ITPB1/415-774/14/MR.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie to, że kwoty wypłacane przez Spółkę z tytułu zawartych z zawodnikami umów zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną można zakwalifikować do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać należy, że na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego z tytułu zawartych z piłkarzami umów zlecenia, jeśli zawodnicy rozpoczną prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej oraz złożą oświadczenie stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po rozpoczęciu przez zawodników prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, w ramach której będą zawierali ze Spółką umowy zlecenia oraz złożeniu przez nich oświadczenia zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie zobowiązany do pełnienia obowiązków płatnika, tj. obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy w określonym terminie organowi podatkowemu. Spółka jest zdania, że przychody osiągane przez piłkarzy z tytułu uprawiania sportu mogą być uznane za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednoznacznie wskazuje na to brzmienie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. „płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są m. in.:

*   pkt 2 – działalność wykonywana osobiście;
*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej − oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zatem – co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ww. ustawy płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cyt. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. (…).

Na podstawie art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. (…).

Stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania – imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) jest klubem sportowym prowadzącym działalność sportową. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawiera kontrakty na profesjonalne uprawianie gry w piłkę nożną z zawodnikami, którzy zawodowo zajmują się grą w piłkę nożną. Wskazane kontrakty zawierane z piłkarzami są umowami zlecenia w rozumieniu art. 734 Kodeksu cywilnego. Dotychczas zawodnicy nie prowadzili pozarolniczej działalności gospodarczej. Niektórzy zawodnicy chcą rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej na własny rachunek i wykonywać ją na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Prowadzona przez zawodników działalność gospodarcza będzie obejmować przede wszystkim świadczenie usług polegających na profesjonalnym uprawianiu sportu – grze w piłkę nożną na rzecz drużyn piłkarskich. W konsekwencji piłkarze będą zawierać ze Spółką umowy zlecenia na profesjonalne uprawianie piłki nożnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Piłkarze jako przedsiębiorcy zamierzający z wykonywania usług piłkarskich osiągać przychody, są zobowiązani dodatkowo indywidualnie zadbać o właściwe przygotowanie do świadczenia tych usług na możliwie najwyższym poziomie. Umowy z zawodnikami nie zawierają postanowienia, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania zawodników.

Po rozpoczęciu przez zawodników prowadzenia działalności gospodarczej, z którymi Wnioskodawca zawarł ww. umowy oraz po złożeniu przez nich (podatników) oświadczenia stosownie do art. 42 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że wykonywane przez nich usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, Spółka zamierza rozpoznawać przychód z uprawiania sportu osiągany przez ww. podatników z tytułu zawartych umów zlecenia na profesjonalne usługi piłkarskie jako przychód uzyskiwany z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Okoliczność, iż przychody uzyskiwane z uprawiania sportu są przychodami z działalności wykonywanej osobiście nie wyklucza uznania takich przychodów jako uzyskanych z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeśli wykonywane są one w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej. Przychody zawodników sportowych mogą być zatem kwalifikowane zarówno do działalności gospodarczej jak i działalności wykonywanej osobiście. Zależy to od warunków w jakich zawodnik świadczy usługi polegające na uprawianiu sportu.

Kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy mają okoliczności czy zawarta z zawodnikami umowa zlecenia jest związana z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą i co jest przedmiotem tej działalności.

Jak wskazano we wniosku piłkarze będą zawierać ze Spółką umowy zlecenia na profesjonalne uprawianie piłki nożnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która będzie obejmować przede wszystkim świadczenie usług polegających na profesjonalnym uprawianiu sportu – grze w piłkę nożną na rzecz drużyn piłkarskich. Umowy z zawodnikami nie zawierają postanowienia, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania zawodników.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro zawodnicy będą prowadzić działalność gospodarczą, która będzie obejmować świadczenie usług polegających na profesjonalnym uprawianiu sportu, to kwoty wypłacone zawodnikom z tytułu zawartych z nimi w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej umów zlecenia na profesjonalne usługi gry w piłkę nożną będą stanowiły – jak słusznie stwierdził Wnioskodawca – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że po rozpoczęciu przez zawodników prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, w ramach której będą zawierali ze Spółką umowy zlecenia oraz złożeniu przez nich oświadczenia (zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), iż wykonywane przez nich usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez nich działalności gospodarczej Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pełnienia obowiązków płatnika, tj. obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy w określonym terminie organowi podatkowemu.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanego we wniosku wyroku – Organ podatkowy podkreśla, że jakkolwiek orzeczenia podatkowe kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, iż interpretacja ta została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.