Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.285.2020.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-23
Teza: Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; ewidencja; IP Box; komputery-program komputerowy; księgi-księgi przychodów i rozchodów; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; prawa-prawo własności; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); własność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2019 r. (data wpływu 10 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP BOX) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 15 czerwca 2020 r. (data wpływu 17 czerwca 2020 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od xx kwietnia 2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca zawiera Umowy ramowe ze zleceniodawcami – przedsiębiorcami (będącymi zarazem odbiorcami pośrednimi jego prac – działającymi we własnym imieniu na rzecz swoich własnych klientów).

Działalność podstawowa Wnioskodawcy (90-95% czasu) związana z realizacją zleceń na rzecz Zleceniodawców i polega na dostarczaniu zaawansowanych rozwiązań programistycznych w obszarze planowania szeroko rozumianych zasobów przedsiębiorstw.

Wnioskodawca w ramach zleceń otrzymuje ogólnie określone wymaganie (założenie) biznesowe w celu stworzenia rozwiązania programistycznego, a w niektórych przypadkach także z określeniem specyfikacji technicznych, które rozwiązanie musi dodatkowo spełniać.

W uszczegółowieniu działalność ta polega na:

*   tworzeniu nowych programów wspierających procesy biznesowe przedsiębiorstwa – poprzez usprawnianie tych procesów, a także ich integrację, przyspieszanie, optymalizowanie, a także ułatwianie analizy danych i podejmowania decyzji w przedsiębiorstwie (efektem czego jest wytworzenie kodu źródłowego programu wraz z dokumentacją),
*   rozwijaniu stworzonych programów – wiąże się to z adaptacją i rozwijaniem starych wersji aplikacji (programów komputerowych) do nowych potrzeb zleceniodawców (nowe funkcjonalności); efektem ww. prac jest również stworzenie kodu źródłowego wraz z dokumentacją do niego, ~a także ich integrowaniu (łączeniu w złożoną i funkcjonującą całość odrębnych rozwiązań programistycznych),~
*   integrowaniu i ulepszaniu programów – polegające na ich programistycznym dostosowaniu do nowo pojawiających się rozwiązań technologicznych i wynikające z jednej strony ze zmian ogólnie dostępnej w architekturze technicznej (nowe technologie), zwłaszcza po stronie odbiorców programów, oraz z drugiej dostosowanie programów do nowych i zmieniających się potrzeb ich odbiorców.

Wnioskodawca tworzy w języku programowania wysokiego poziomu. Nie podlega żadnym wskazówkom, kierownictwu, nadzorowi ani kontroli lub pomocy ze strony zleceniodawców ani też jakichkolwiek innych podmiotów. Szczegółowe opracowanie powierzonego zagadnienia biznesowego, w tym wybór (zmiana istniejącego lub utworzenie nowego programu), pozostawione jest Wnioskodawcy. Na etapie wykonawstwa Wnioskodawca konsultuje adekwatność tworzonego rozwiązania ze zleceniodawcą pod kątem spełniania założeń biznesowych.

Efektem działalności Wnioskodawcy są innowacyjne i spersonalizowane rozwiązania biznesowe stanowiące utwory – rozumiane jako przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wymienione wprost w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 1).

Działalność Wnioskodawcy w zakresie oprogramowania oraz w szczególności efekty tej działalności (utwory – programy komputerowe) są uwarunkowane od zaimplementowania przez niego wyników podejmowanej we własnym zakresie działalności badawczo-rozwojowej. Działalność tą Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Skuteczność podejmowanych działań (badań i prac) manifestuje się nawiązywaniem przez Wnioskodawcę wielu stosunków prawnych (umów) z różnymi zleceniodawcami.

Wnioskodawca prowadzi wskazaną działalność badawczo-rozwojową w dwóch aspektach:

*   badań własnych – mających na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych aplikacji komputerowych lub wprowadzaniu do nich znaczących ulepszeń (badania aplikacyjne), w szczególności poprzez tworzenie nowych rozwiązań programistycznych, a następnie przeprowadzanie badań testowych,
*   nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych aplikacji komputerowych – niemających charakteru rutynowych i okresowych (prace rozwojowe), w szczególności poprzez unikalne łącznie nowych rozwiązań programistycznych pod kątem optymalnego ich współdziałania względem zadanych kryteriów technicznych.

Wnioskodawca wskazuje, iż w swojej działalności podstawowej nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich (praw własności intelektualnych) innych podmiotów.

Po wytworzeniu programu komputerowego umowy zawierane przez Zleceniodawcę przewidują każdorazowo odpłatne przekazanie utworów bądź to na zleceniodawcę bezpośrednio, bądź na klienta danego zleceniodawcy (odbiorcę końcowego). Z tytułu tej odpłatności Wnioskodawca wystawia stosowny dowód księgowy.

Wnioskodawca zaznacza jednak, że na podstawie każdej odrębnej umowy tworzy odrębne programy komputerowe, tj. niepowtarzalne w zakresie większości rozwiązań podstawowych, i unikalne w zakresie powiązań poszczególnych rozwiązań podstawowych. Wnioskodawca uzyskuje w ten sposób przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw do programów komputerowych.

Ubocznie Wnioskodawca wskazuje, że około 5-10% czasu działalności Wnioskodawcy (działalność uboczna) sprowadza się do:

*   przeglądu kodów w ramach procedur jakościowych – tzw. „(…)” kodów programów napisanych przez innych programistów, polegający na akceptacji bądź odrzucaniu i wskazywaniu miejsc do poprawek/optymalizacji,
*   codziennym wsparciu użytkowników – m.in. rozwiązywaniu bieżących problemów, analizie nieoczekiwanego działania programu, weryfikacji poprawialności błędu w ramach kodu, w ramach konfiguracji technicznej albo w ramach błędu danych.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy).

W konsekwencji Wnioskodawca zamierza w zeznaniach rocznych (począwszy od 2019 r.) rozliczać dochody uzyskane w danym roku podatkowym z przenoszenia (sprzedaży) autorskich praw do programów komputerowych w ramach opisanej działalności gospodarczej z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z IP Box posiada szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo- rozwojowych.

Wnioskodawca występuje z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, ponieważ chciałby skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową.

Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielono odpowiedzi na następujące pytania:

1.  Czy tworzenie, rozwijanie, ulepszanie i integrowanie oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej)? Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polega na rozwijaniu, integrowaniu i ulepszaniu programów – co stanowi zespół czynności prowadzący do wytworzenia rezultatu w postaci kodu źródłowego – nowego programu (podprogramu) komputerowego mającego indywidualny charakter będący wynikiem jego twórczości intelektualnej. Dla podkreślenia indywidualnego charakteru pracy Wnioskodawca przedstawia formy pracy nad powstaniem autorskiego programu w postaci kodu źródłowego, jakim są rozwijanie, integrowanie lub ulepszanie programów.
    *   Rozwijanie jest to ubogacenie dotychczasowego programu np. o nowe funkcjonalności. W tym celu konieczne jest stworzenie kodu źródłowego odrębnego podprogramu, który będzie rozwijał program bazowy. Powyższy kod źródłowy podlega następnie integrowaniu z kodem programu rozwijanego. Natomiast powstały kod źródłowy co do tejże nowej funkcjonalności stanowi własność Wnioskodawcy i posiada do niego pełnię praw autorskich. W celu jego integracji z programem głównym (już przeniesionym na zleceniodawcę), odpłatnie przekazuje temu zleceniodawcy, tj. przenosi całość autorskich praw. W ramach działalności polegającej na rozwijaniu programów Wnioskodawca omyłkowo wskazał w opisie „a także ich integrowaniu (łączeniu w złożoną i funkcjonującą całość odrębnych rozwiązań programistycznych)”. Kwestię tę należy zignorować.
    *   Integrowanie programów jest działaniem twórczym polegającym na stworzeniu modułu integracyjnego do istniejących już programów, które pozwalają na ich połączenie w funkcjonującą całość. W tym celu konieczne jest stworzenie kodu źródłowego odrębnego podprogramu. Kod źródłowy stanowi własność Wnioskodawcy, który odpłatnie przekazuje zleceniodawcy, tj. przenosi całość autorskich praw majątkowych.
    *   Ulepszanie programów, w odróżnieniu od ich rozwijania, jest to stworzenie kodu źródłowego nowego podprogramu, który będzie ulepszał program bazowy. Ulepszanie programów bazowych wynika z potrzeby ich dostosowania do nowo pojawiających się rozwiązań technologicznych i wynikające z jednej strony ze zmian ogólnie dostępnej w architekturze technicznej (nowe technologie), zwłaszcza po stronie odbiorców programów, oraz z drugiej dostosowania nowych i zmieniających się potrzeb ich odbiorców. Wytworzony kod źródłowy programu ulepszającego program bazowy stanowi własność Wnioskodawcy, który odpłatnie przekazuje zleceniodawcy, tj. przenosi całość autorskich praw.Jak podano w ramach omawianych prac, efektem końcowym są kody źródłowe podprogramów komputerowych. Podprogramy te stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Następnie Wnioskodawca przenosi w drodze sprzedaży całość autorskich praw do tych programów na rzecz zleceniodawców za wynagrodzeniem. Podsumowując, tworzenie, rozwijanie, ulepszanie i integrowanie oprogramowania stanowią przejaw jego działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
2.  Czy Wnioskodawca jest twórcą/współtwórcą tworzonego oprogramowania, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Efektem pracy twórczej Wnioskodawcy jest oprogramowanie komputerowe. Do opisanych programów komputerowych będą przysługiwać mu kwalifikowane prawa własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programów komputerowych, o czym szerzej w pkt ad 1 powyżej. Wnioskodawca jest twórcą tworzonego oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
3.  Czy wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późn. zm.)? Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz.U. Nr 24, poz. 83), tj. z dnia 6 czerwca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Programy komputerowe, jako efekty jego działalności, stanowią utwór objęty prawami autorskimi będący unikalnym i zindywidualizowanym rozwiązaniem. Prawa te chronione są przez ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
4.  Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija, ulepsza i integruje oprogramowanie, to czy jest jego właścicielem lub współwłaścicielem albo użytkownikiem na podstawie licencji wyłącznej? W wyniku rozwijania, ulepszania, integrowania oprogramowania tworzy programy komputerowe, do których przysługują mu wyłączne autorskie prawa majątkowe i jest jedynym właścicielem tych praw. W 2019 r. tytułem sprzedaży przeniósł (i w dalszym ciągu będzie przenosić) na podmioty trzecie (odbiorców) całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie programu mającego integrować lub ulepszać inne programy.
5.  Czy w przypadku gdy Wnioskodawca rozwija, ulepsza i integruje oprogramowanie, to w efekcie prac związanych z tymi czynnościami powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej):
    *   jeżeli tak − należy wskazać, czy Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie ze sprzedaży tego prawa;
    *   jeżeli nie − należy wskazać, czy Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych?Wnioskodawca wskazuje, że w wyniku rozwijania, ulepszania, integrowania oprogramowania powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania bazowego, utwory w postaci oprogramowania podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz.U. Nr 24, poz. 83), tj. z dnia 6 czerwca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie ze sprzedaży tego prawa.
6.  Czy Wnioskodawca w odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji na bieżąco:
    
    1.  wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    2.  wyodrębnia przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    3.  wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    
    Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów oraz odrębną ewidencję, w której bieżące zapisy prowadzone są zgodnie z wymogami zawartymi w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem:
    
    1.  wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    2.  wyodrębnia przychody, koszty, uzyskania przychodów i dochód przypadający na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej do tworzonych programów komputerowych,
    3.  wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, przepadające na każde ww. prawo, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    
    Jak wskazano – efektem prac w postaci integrowania i ulepszania programów jest kod źródłowy, stanowiący odrębny program (tj. odrębny od programu „integrowanego” lub „ulepszanego”). Programy komputerowe służące integrowaniu i ulepszaniu innych programów są wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonych badań aplikacyjnych oraz prac rozwojowych. Badania te i prace stanowią jedne z form działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ:
    *   obejmują wykorzystywanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy z zakresu szeroko pojętego wytwarzania oprogramowania i jako takie przyczyniają się do tworzenia, rozwoju i ulepszania programów i powiązań między nimi, przy czym inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży wyłącznie po jego stronie,
    *   obejmują zdobywanie, poszerzanie oraz wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań informatycznych.Podsumowując – prowadzona działalność badawczo-rozwojowa będzie spełniać definicję działalności badawczo-rozwojowej w myśl właściwych przepisów. Działalność ta ma charakter twórczy i jest (będzie) podejmowana w sposób systematyczny, a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy i wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie kryteria określone w ustawie o PIT, a tym samym w rozliczeniach rocznych (począwszy od 2020 roku) będzie mógł użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego przez niego oprogramowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł użyć w rozliczeniu za rok, w którym uzyskiwane są przychody, stawki 5% od dochodów uzyskiwanych z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę, szczegółowo opisanego powyżej, w ramach opisanej działalności podstawowej, tj. polegającej na:

*   tworzeniu nowych programów,
*   rozwijaniu stworzonych programów,
*   integrowaniu i ulepszaniu programów?

Zdaniem Wnioskodawcy spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Z kolei, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest prawo spełniające łącznie następujące warunki:

*   jest wymienione w katalogu wskazanym w ww. artykule,
*   podlegają ochronie prawnej na podstawie obowiązujących przepisów prawa,
*   przedmiot ochrony tego prawa został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być, zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl tych przepisów – badania naukowe są działalnością obejmującą:

*   badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
*   badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W świetle powyższych Wnioskodawca w swojej działalności gospodarczej wytwarza produkty niematerialne, które są programami komputerowymi. Wprawdzie brak jest ustawowej definicji programu komputerowego, niemniej oprogramowanie definiowane jest powszechnie jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Definicja ta w pełni odpowiada efektom działalności Wnioskodawcy.

Programy komputerowe, jako efekty działalności Wnioskodawcy, stanowią utwór objęty prawami autorskimi Wnioskodawcy, stanowią unikalne i dedykowane rozwiązania. Prawa te chronione są przez ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych (zostały wymienione expressis verbis w art. 1 tej ustawy).

Zarazem autorskie prawo do programu komputerowego zostało wymienione w zamkniętym katalogu w art. 30ca ustawy o PIT.

Programy komputerowe są wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonych przez niego badań aplikacyjnych oraz prac rozwojowych. Badania te i prace stanowią jedne z form działalności badawczo-rozwojowej zdefiniowanej powyżej, ponieważ:

*   obejmują wykorzystywanie wiedzy Wnioskodawcy z zakresu szeroko pojętego wytwarzania oprogramowania i jako takie przyczyniają się do tworzenia, rozwoju i ulepszania aplikacji i powiązań, przy czym inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy,
*   obejmują zdobywanie, poszerzanie oraz wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych rozwiązań informatycznych.

Zarazem prace te i badania mają systematyczny charakter, ponieważ nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.

Wnioskodawca w 2019 r. przenosił (i w dalszym ciągu będzie przenosić ) na podmioty trzecie (odbiorców) całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania na podstawie każdej z zawieranych umów (tytułem sprzedaży). Z tego tytułu Wnioskodawca otrzymywał (będzie otrzymywać) wynagrodzenie, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał (będzie osiągać) dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, więc dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt i ust. 7 ustawy o PIT, a tym samym w rozliczeniach rocznych (począwszy od 2019 roku) będzie mógł użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania przez niego tworzonego i rozwijanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy –Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm.): podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) \* 1,3 / a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

*   a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
*   b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
*   c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
*   d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

W myśl art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 ww. ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą – przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

1.  Wnioskodawca tworzy, rozwija, ulepsza i integruje oprogramowanie w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,
2.  Wnioskodawca tworzy, rozwija, ulepsza i integruje oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3.  wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej,
4.  wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
5.  w przypadku rozwijania, ulepszania i integrowania oprogramowania przez Wnioskodawcę powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania podlegające również ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
6.  Wnioskodawca przenosi całość praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za wynagrodzeniem,
7.  Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, w której wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Należy także wskazać, że o ile sposób tworzenia, rozwijania, ulepszania i integrowania przez Wnioskodawcę oprogramowania w kolejnych latach podatkowych nie ulegnie zmianie, powyższe zasady będą obowiązywać Wnioskodawcę także w latach następnych.

Reasumując – Wnioskodawca będzie mógł w rozliczeniu za rok, w którym uzyskiwane są przychody rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do oprogramowania wytwarzanego, rozwijanego, ulepszanego i integrowanego w ramach opisanej we wniosku działalności, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.