Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.952.2016.1.MAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-01-02
Teza: sposób opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości uprzednio wycofanej ze spółki cywilnej
Słowa kluczowe: najem; nieruchomości; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; stawka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia września 2016 r., który wpłynął do tutejszego Organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 21 września 2016 r. (identyfikator poświadczenia ePUAP – ….), uzupełniony pismem z dnia 23 września 2016 r. (data wpływu 3 października 2016 r.) oraz pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 20 grudnia 2016 r.; identyfikator poświadczenia ePUAP – …), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości uprzednio wycofanej ze spółki cywilnej (pytanie Nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W dniu 3 października 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nadane za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w dniu 28 września 2016 r.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 5 grudnia 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.813.2016.1.MAP, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 5 grudnia 2016 r. (data doręczenia 15 grudnia 2016 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 20 grudnia 2016 r.; identyfikator poświadczenia ePUAP – …).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

W dniu 19 grudnia 1994 r. Wnioskodawca wraz ze swoim ojcem zawarli umowę Spółki cywilnej, w której:

*   stwierdzili, że zawierają Spółkę dla wspólnego prowadzenia działalności gospodarczej,

*   określili kapitał zakładowy oraz liczbę udziałów przypadających na każdego ze wspólników,

*   postanowili, że będą uczestniczyli w zyskach i stratach Spółki w stosunku procentowym do objętych udziałów.

Ponadto, zdecydowano o nazwie i siedzibie Spółki oraz przedmiocie działalności. Określono zasady podejmowania decyzji oraz uprawniono każdego ze wspólników do samodzielnego jej reprezentowania.

W dniu 28 listopada 2008 r. przed notariuszem w kancelarii notarialnej znajdującej się w \`(...)\` stawili się:

1.  ojciec Wnioskodawcy,
2.  Wnioskodawca,
3.  matka Wnioskodawcy.

Stawiający ad. 1) i ad. 2) oświadczyli, że działają w tych umowach w imieniu własnym oraz jako wyłączni wspólnicy Spółki cywilnej pod nazwą Zakład Budowlany „\`(...)\`.” Spółka cywilna \`(...)\`. (dalej zwana Spółką). Na potwierdzenie okazali umowę Spółki cywilnej z dnia 19 grudnia 1994 r. wraz z aneksami z dnia 9 sierpnia 2000 r. i z dnia 2 stycznia 2004 r., celem dokonania zmiany umowy Spółki cywilnej oraz umowy przeniesienia własności nieruchomości. Z przedłożonego przez ojca Wnioskodawcy odpisu z księgi wieczystej wydanego przez Sąd Rejonowy \`(...)\`. wynikało, że w wymienionej księdze wieczystej własność nieruchomości o obszarze 0,3113 ha, wpisana jest na rzecz ojca Wnioskodawcy na podstawie umowy sprzedaży z dnia 7 lipca 1995 r. Z odpisu wynikało również, że działy III i IV księgi wieczystej są wolne od wpisów.

Ojciec Wnioskodawcy oświadczył, że:

*   częściami składowymi opisanej nieruchomości są położone \`(...)\`., jednopiętrowy, jednorodzinny, murowany domek mieszkalno-biurowy, o powierzchni użytkowej 116 m2, wzniesiony w 2000 r., podpiwniczony, otynkowany, kryty drewnianym dachem i dachówką oraz murowany garaż o powierzchni użytkowej 24 m2;

*   w planie zagospodarowania przestrzennego miasta opisana nieruchomość położona jest w przeważającej części w terenach działalności produkcyjnych, baz, magazynów i składów, w niewielkim fragmencie w strefie izolacyjnej i ochronnej od głównych sieci infrastruktury technicznej, co wynika z treści okazanego zaświadczenia wydanego przez Urząd Miasta \`(...)\`.;

*   opisana nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów o kształtowaniu ustroju rolnego;

*   opisaną nieruchomość nabył w trakcie trwania jego związku małżeńskiego, za środki stanowiące jego majątek osobisty, co potwierdza jego żona, a matka Wnioskodawcy;

*   jest właścicielem tej nieruchomości wolnej od wszelkich obciążeń i praw osób trzecich.

Rodzice Wnioskodawcy oświadczyli, że w ich małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności ustawowej. Z okazanej w komparycji aktu umowy Spółki cywilnej sporządzonej w formie pisemnej wynika, że wspólnicy wnieśli do tejże Spółki gotówkę w kwotach: ojciec Wnioskodawcy 3 000 zł, a Wnioskodawca 2 000 zł.

Wspólnicy Spółki zmienili treść umowy Spółki cywilnej zawartej w dniu 19 grudnia 1994 r. w ten sposób, że „wartość wkładów wniesionych przez wspólników wynosi łącznie kwotę 505 000 zł. Wspólnicy wnieśli następujące wkłady pieniężne: ojciec Wnioskodawcy kwotę 3 000 zł, natomiast Wnioskodawca kwotę 2 000 zł. Ojciec Wnioskodawcy tytułem wkładu dodatkowo wnosi do Spółki zabudowaną budynkiem mieszkalno-biurowym nieruchomość położoną \`(...)\`., o obszarze 0,3113 ha, opisaną w księdze wieczystej Sądu Rejonowego \`(...)\` o wartości 500 000 zł”.

W związku z opisaną zmianą umowy Spółki cywilnej, ojciec Wnioskodawcy w wykonaniu zobowiązania wynikającego z tejże zmiany umowy Spółki wniósł do Spółki jako wkład opisaną wyżej zabudowaną nieruchomość i przeniósł własność powyższej nieruchomości na rzecz swoją i Wnioskodawcy, jako wspólników Spółki, a obaj jako wspólnicy wymienionej Spółki powyższą nieruchomość na zasadach współwłasności łącznej nabyli do majątku tej Spółki. Wspólnicy zapewnili, że wartość rynkowa opisanej nieruchomości wynosi kwotę 500 000 zł, tak więc wartość wkładów powiększających majątek powyższej Spółki wynosi kwotę 500 000 zł. Po uzyskaniu prawa własności Spółka wykorzystywała część biurową 36% powierzchni budynku dla celów własnych administracyjno-biurowych. Dlatego też podjęto decyzję o wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych jedynie lokalu biurowego, który zaklasyfikowany został jako budynek biurowy (KŚT 105), amortyzowany jest miesięcznie wg stawki 2,5%. Zaś część mieszkalna była okresowo wykorzystywana dla celów mieszkalnych, początkowo na potrzeby własne, a następnie wynajmowana. Przychody z najmu były rozpoznawane jako pochodzące ze źródła działalność gospodarcza (w podatkowej księdze przychodów i rozchodów prowadzonej na potrzeby Spółki), zaś w podatku od towarów i usług korzystały ze zwolnienia. W wyniku rozwoju w dniu 30 lipca 2009 r. uruchomiono punkt sprzedaży w odległości kilku kilometrów od siedziby, która została wniesiona do Spółki (zabudowana nieruchomość). Spółka ze względu na dekapitalizacje obiektu dokonała w 2016 r. remontu dachu budynku i wymiany drzwi w części biurowej. Kwota wydatkowana na remont dachu to ok. 42 000 zł netto, przy czym, odliczono tylko część podatku od towarów i usług przypadającą na lokal biurowy. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług , zaś wspólnicy opodatkowują swoje dochody w podatku dochodowym od osób fizycznych (ojciec Wnioskodawcy podatkiem liniowym, zaś Wnioskodawca na zasadach ogólnych). Ze względu na potrzebę większej koordynacji prac administracyjno-biurowych ze sprzedażą planuje się przenieść siedzibę Spółki do budynku, w którym odbywa się sprzedaż. Zaś budynek stanowiący własność Spółki wspólnicy zamierzają aneksem do umowy Spółki zawartym w formie aktu notarialnego przenieść na potrzeby prywatne Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że prowadzi działalność gospodarczą od dnia 24 stycznia 1995 r. W decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynek administracyjno-biurowy został sklasyfikowany jako budynek mieszkalno-biurowy. Część mieszkalna stanowi 63,98%, a część biurowa 36,02% powierzchni całkowitej ww. budynku. Dla celów działalności Spółki wykorzystywana była wyłącznie część biurowa budynku administracyjno-biurowego. Część mieszkalna od dnia 1 lutego 2011 r. okresowo była wynajmowana na cele mieszkalne osób trzecich - przy czym przychody z najmu stanowiły przychód z działalności gospodarczej, ujmowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów Spółki w pozycji sprzedaż towarów handlowych i usług. Część mieszkalna ww. budynku nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i nie była amortyzowana. Wnioskodawca posiada 40% udziałów w majątku Spółki. Technicznie wycofanie nieruchomości z majątku Spółki cywilnej ma odbyć się jednym aktem notarialnym lecz zawierać dwie czynności prawne - przeniesienia własności ze Spółki cywilnej na obu wspólników z jednoczesnym zniesieniem współwłasności poprzez zrzeczenie się udziału ojca na rzecz syna. W ocenie Wnioskodawcy, nie będzie skutkowało niezgodnością do tez art. 863 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego i będzie dokonane zgodnie z brzmieniem tego przepisu. Zgodnie bowiem z tym przepisem wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. Ponadto, w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników, gdyż nieruchomość powyższa została wniesiona aportem do Spółki dla potrzeb jej działalności, zaś w momencie kiedy straciła walory gospodarcze, zgodną decyzja wspólników zostanie przekazana na potrzeby prywatne. Nieodpłatne przekazanie majątku przez ojca synowi nie jest wymuszoną formą podziału majątku wspólnego Spółki, bowiem czynność ma charakter dobrowolny i dotyczy majątku już przekazanego na potrzeby prywatne wspólników. Wnioskodawca nabędzie udział w powyższej nieruchomości w ramach zniesienia współwłasności nieodpłatnie. Na cele prywatne Wnioskodawcy zostanie przekazana cała nieruchomość. Wydatki poniesione na dach i drzwi budynku administracyjno-biurowego nie zwiększały wartości początkowej budynku, ich celem było jedynie przywrócenie pierwotnego stanu technicznego budynku. Ww. wydatki zostały poniesione w związku z pracami, które miały na celu wyłącznie odtworzenie pierwotnego stanu technicznego budynku, a w wyniku ich przeprowadzenia nie nastąpił wzrost wartości użytkowej budynku. Powyższe wydatki zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie związanym z częścią biurową. Wnioskodawca zamierza wynajmować powyższą nieruchomość po przekazaniu jej na cele prywatne. Przedmiotem najmu będzie wyłącznie część mieszkalna, w przyszłości w zależności od zainteresowania, być może także część biurowa oraz garaż. Wnioskodawca będzie zaliczał przychody z powyższego tytułu do źródła przychodów jakim jest najem prywatny, przy czym Wnioskodawca zamierza skorzystać z przepisów dotyczących opodatkowania przychodów z najmu nieruchomości ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę związane z najmem nieruchomości będą podejmowane w sposób okazjonalny. Umowa najmu przedmiotowej nieruchomości nie zostanie przez Wnioskodawcę zawarta w ramach działalności gospodarczej. Wskazana we wniosku nieruchomość po wycofaniu ze Spółki nie będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca złoży pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy u Wnioskodawcy powstanie dochód do opodatkowania w momencie przeniesienia na Jego potrzeby prywatne nieruchomości uprzednio wniesionej jako wkład do Spółki cywilnej?
2.  Czy przeniesienie na potrzeby prywatne Wnioskodawcy nieruchomości uprzednio wniesionej jako wkład do Spółki cywilnej spowoduje konieczność korekty kosztów uzyskania przychodów w dokumentacji podatkowej Spółki?
3.  Czy po przeniesieniu na potrzeby prywatne Wnioskodawcy nieruchomości uprzednio wniesionej jako wkład do Spółki cywilnej, można jej wynajem opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 3. Natomiast w pozostałym zakresie wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), odrębnymi źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3),

*   najem, podnajem. dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób, fizycznych. Zgodnie z powyższym przepisem za pozarolniczą działalność, gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z treści tego przepisu wynika, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach, tzn. że działalność winna być prowadzona:

*   w celu osiągnięcia dochodu - przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusy działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,

*   w sposób ciągły - jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Przy czym o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,

*   w sposób zorganizowany - co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnieciu celu; mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Analizowany przepis zawiera ponadto przesłankę negatywną - uzyskiwane przychody nie mogą być zaliczone do innych źródeł przychodów, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont: U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przy czym, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2. pkt 11 ww. ustawy).

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu, jakim jest najem nieruchomości, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych, Wnioskodawca stwierdza, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W przypadku kiedy nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej (stanowiła składnik majątku z nią związany), aby przychód z najmu mógł być zaliczony do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nieruchomość ta musi być uprzednio skutecznie wycofana z tej działalności.

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych - o czym stanowi art. 2 ust. 1a tej ustawy.

Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ryczałt od przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynosi 8,5% (art. 12 ust 1 pkt 3 lit a) ww. ustawy). Przy czym, warunkiem skorzystania z ryczałtowej formy opodatkowania jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, złożenie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy, które podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do treści art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. la, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Zatem, po przeniesieniu na potrzeby prywatne Wnioskodawcy nieruchomości uprzednio wniesionej jako wkład do Spółki cywilnej, można jej wynajem opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tutejszy Organ informuje, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w którym zastosowanie znajdą np. przepisy art. 180 i 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postepowania dowodowego. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku tego postepowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.