Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.351.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-01
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem w związku z
kredytem hipotecznym.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 1 sierpnia
    2025 r. (daty wpływu 1 i 5 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W kwietniu 2004 r. podpisała Pani wraz z mężem z X S.A. kredyt hipoteczny na budowę
    domu położonego w A.
    23 maja 2008 r. zawarła Pani wraz z mężem umowę kredytu konsolidacyjnego
    indeksowanego do CHF (kwota kredytu 60 952,55 zł), który to kredyt przeznaczony był na:
    a) refinansowanie kredytu (...) hipoteczny udzielonego na podstawie umowy nr (...) z dnia
      19 kwietnia 2004 roku przez Bank X S.A.;
    b) finansowanie kosztów remontu dachu domu jednorodzinnego, położonego w A. przy B.
      1;
    c) finansowanie składki tytułem ubezpieczenia „pakiet bezpieczna spłata” za okres
      pierwszych dwóch kredytowania.
    Kwota kredytu została przeznaczona jak niżej:
    a) Kwota w wysokości 39 300,59 zł przelana na rachunek wskazany w odrębnym
      zaświadczeniu, prowadzony przez Bank X S.A., tytułem spłaty kredytu (...) hipoteczny,
      udzielonego na podstawie umowy nr (...) z dnia 19 kwietnia 2004 roku;
    b) Kwota 20 810,41 zł zgodnie z dyspozycją Kredytobiorcy (na remont dachu);
    c) Kwota 841,55 zł opłata składki tytułem ubezpieczenia „pakiet bezpieczna spłata” za
      okres pierwszych dwóch lat kredytowania.
    Remont dachu został wykonany. Składka tytułem ubezpieczenia była warunkiem
    obligatoryjnym Banku przy zawarciu umowy kredytu.
    Jako osoba fizyczna nie korzystała Pani, ani mąż, dotychczas w żadnym zakresie z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    W wyniku zawartej ugody dojdzie do umorzenia kredytu i zwrotu nadpłaty.
    W drodze porozumienia dojdzie do zwrotu kwoty 19 000 zł stanowiącej nadpłatę ponad
    udzielony kapitał.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie.
    Bank, który udzielił kredytu to Y Spółka Akcyjna z siedzibą w C., czyli podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
    zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Pani i mąż odpowiadają solidarnie za kredyt i mają wspólność majątkową.
    Żadna ugoda nie została jeszcze podpisana.
    Kwota umorzenia to kwota pozostałego kapitału wyrażonego w CHF przeliczona na PLN
    po średnim kursie NBP wraz z ewentualnym zwrotem tzw. nadpłaty, o której była mowa w
    powyższym punkcie.

    W kwocie umorzenia nie będzie odsetek karnych.
    Spłaciła Pani wraz mężem kwotę 82 410,11 zł, przy czym otrzymała Pani od Banku 60
    952,56 zł. Bank deklaruje zwrot kwoty 21 000,00 zł.
    Uzupełnienie wniosku
    Doprecyzowując pozostałe kwestie wskazała Pani, że:
    Zabezpieczenie ustanowiono na zabudowanej nieruchomości gruntowej;
    Planuje Pani zawrzeć ugodę w październiku 2025 r.;
    Stroną ugody będzie Pani wraz z mężem oraz Bank;
    Z treści ugody wynika, że będzie Pani wraz z mężem potwierdzać nieważne postanowienia
    umowne;
    Środki zostały przeznaczone na remont dachu tego budynku;
    Umorzenie przez Bank zadłużenia z zaciągniętego kredytu konsolidacyjnego dotyczyć
    będzie wszystkich współkredytobiorców i skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania
    wobec Banku po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za
    dług;
    Wskazana we wniosku kwota, której zwrot deklaruje Pani Bank to kwota dodatkowa –
    ugoda nie precyzuje jej charakteru;
    Kwota kredytu pozostała do spłaty, którą umorzy Pani Bank to kwota 59 934,16 zł;
    Wynikające z zawartej umowy kredytu konsolidacyjnego „finansowanie składki tytułem
    ubezpieczenia pakiet bezpieczna spłata” dotyczyło ubezpieczenia kredytu-niskiego wkładu
    własnego;
    Zwrot nadpłaty 19 000 zł jest oznaczony jako kwota dodatkowa; nie przekracza ona jednak
    nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Pytania (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy od umorzonej kwoty wierzytelności w ugodzie jest Pani zobowiązana do zapłaty
      podatku dochodowego?
    2. Czy od kwoty wypłaconej przez Bank wynoszącej 19 000 zł jest Pani zobowiązana do
      zapłaty podatku dochodowego?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Nie jest Pani zobowiązana do opłacenia podatku dochodowego od kwoty umorzonej
      wierzytelności przy ugodzie z Bankiem;
    2. Nie jest Pani zobowiązana do opłacenia podatku dochodowego od otrzymanej kwoty
      19 000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są:
      inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych

            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zgodnie z § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:

      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Z powołanych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie
    do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    własne cele mieszkaniowe (wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych
    przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy

    hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Ponadto w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
    refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie
    obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub
    konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Z treści wniosku wynika, że w 2004 r. podpisała Pani wraz z mężem z X S.A. kredyt
    hipoteczny na budowę domu położonego w A. Następnie 23 maja 2008 r. zawarła Pani
    wraz z mężem z Y Spółka Akcyjna umowę kredytu konsolidacyjnego indeksowanego do
    CHF (kwota kredytu 60 952,55 zł), który to kredyt przeznaczony był na refinansowanie
    kredytu (...) hipoteczny udzielonego przez Bank X S.A., finansowanie kosztów remontu
    dachu domu jednorodzinnego, położonego w A. oraz finansowanie składki tytułem
    ubezpieczenia „pakiet bezpieczna spłata” za okres pierwszych dwóch kredytowania.
    Finansowanie to dotyczyło ubezpieczenia kredytu-niskiego wkładu własnego. Remont
    dachu został wykonany. Składka tytułem ubezpieczenia była warunkiem obligatoryjnym
    Banku przy zawarciu umowy kredytu. Jako osoba fizyczna nie korzystała Pani, ani mąż, w
    żadnym zakresie z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W wyniku zawartej ugody dojdzie do umorzenia kredytu i zwrotu nadpłaty. W drodze
    porozumienia dojdzie do zwrotu kwoty 19 000 zł stanowiącej nadpłatę ponad udzielony
    kapitał. Zwrot nadpłaty 19 000 zł jest oznaczony jako kwota dodatkowa; nie przekracza
    ona jednak nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych. Kredyt został zabezpieczony
    hipotecznie. Bank, który udzielił kredytu to podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i jest uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów. Pani i mąż odpowiadają solidarnie za kredyt i mają wspólność
    majątkową. Planuje Pani zawrzeć ugodę w październiku 2025 r. Kwota umorzenia to
    kwota pozostałego kapitału wyrażonego w CHF przeliczona na PLN po średnim kursie NBP
    wraz z ewentualnym zwrotem tzw. nadpłaty. W kwocie umorzenia nie będzie odsetek
    karnych. Kwota kredytu pozostała do spłaty, którą umorzy Pani Bank to kwota 59 934,16 zł.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego 23
    maja 2008 r. będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych
    wierzytelności, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. wskazać należy co następuje.
    Analizując przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić trzeba, że
    kredyt udzielony w dniu 23 maja 2008 r. przez Y Spółka Akcyjna dotyczy spłaty różnych
    zobowiązań, tj.: refinansowania kredytu mieszkaniowego zaciągniętego 19 kwietnia 2004

    r. w X S.A., spłaty kosztów remontu dachu domu jednorodzinnego oraz sfinansowania
    składki tytułem ubezpieczenia kredytu-niskiego wkładu własnego. Ponadto, w związku z
    tym, że kredyt ten został udzielony m.in. na pokrycie części kosztów remontu, a ponadto
    spełnia pozostałe warunki, o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r., jest on jednocześnie kredytem mieszkaniowym, w części, w jakiej został
    zaciągnięty na pokrycie kosztów remontu.
    Jak już wcześniej wskazano, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mogły
    korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., umorzenie musi dotyczyć
    takiego kredytu refinansowego lub takiego kredytu konsolidacyjnego, który został
    zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia.
    Z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika bowiem, że w przypadku, gdy
    kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę
    został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W przedmiotowej sprawie na zobowiązanie z tytułu kredytu hipotecznego na budowę
    domu jednorodzinnego udzielonego 19 kwietnia 2004 r. przez X S.A. został zaciągnięty
    kredyt udzielony 23 maja 2008 r. przez Y S.A. Z uwagi na fakt, że celem kredytu tego nie
    było wyłącznie refinansowanie kredytu mieszkaniowego, lecz sfinansowanie kosztów
    remontu dachu domu jednorodzinnego oraz sfinansowanie składki tytułem ubezpieczenia
    kredytu-niskiego wkładu własnego, w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. na zasadach wynikających § 1
    ust. 3 rozporządzenia w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej tej
    części kwoty umorzonej wierzytelności, która odpowiada udziałowi niespłaconej kwoty
    kredytu (...) hipoteczny (udzielonego przez X S.A.) oraz kwoty przeznaczonej na
    sfinansowanie kosztów remontu dachu domu jednorodzinnego, a więc wydatków
    poniesionych na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu. Tym samym nie będą
    Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanego umorzenia
    przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do tej części kwoty umorzenia.
    Jak już wspomniano, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na
    wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art.
    21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    W tym kontekście, kredyt udzielony na sfinansowanie składki tytułem ubezpieczenia
    kredytu-niskiego wkładu własnego, to kredyt na wydatki inne niż określone w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem zaniechanie nie
    będzie miało zastosowania, stosownie do dyspozycji § 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, do tej
    części kwoty umorzenia wierzytelności, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu
    zaciągniętego na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. pokrycie składki z tytułu ubezpieczenia kredytu od
    niskiego wkładu własnego) w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu, co oznacza, że
    będzie Pani zobowiązana do obliczenia oraz zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych w odniesieniu do tej części przychodu.
    W świetle powyższego, oceniając Pani stanowisko w tej kwestii uznano je za
    nieprawidłowe.
    Odpowiadając na Pani wątpliwości zawarte w drugim pytaniu, dotyczące zapłaty podatku
    dochodowego w przypadku dokonania przez Y S.A. zwrotu kwoty 19 000 zł wskazać

    należy, że skoro proponowana w ugodzie kwota dodatkowa w wysokości 19 000 zł będzie
    zwrotem środków pieniężnych na Pani rzecz i nie przekroczy nadpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych, to jej otrzymanie nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. Tym samym, w przypadku wypłaty przez bank kwoty zwrotu
    wynikającej z opisanej ugody, po Pani stronie nie powstanie przychód w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie
    wystąpi również obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.
    W świetle powyższego, oceniając Pani stanowisko w tej kwestii uznano je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy jedynie Pani indywidualnej sprawy, tym
    samym nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pani męża).
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.