Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-398/13-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-07-31
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla sprzedaży gruntu z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego.
Słowa kluczowe: budowa; budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; budynek-budynek mieszkalny; dom-dom jednorodzinny; garaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2013 r. (data wpływu 10 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla sprzedaży gruntu z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla sprzedaży gruntu z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą „A”, od dnia 20 maja 2009 r. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) od dnia 23 czerwca 2009 r. Właściwym Urzędem Skarbowym dla Zainteresowanej – jako podatnika – jest Urząd Skarbowy w G.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Zainteresowana świadczy usługi związane z budownictwem mieszkaniowym jedno- i wielorodzinnym. Wszystkie realizowane budowy odbywają się na działce należącej do Wnioskodawczyni, która decyzją Burmistrza Miasta z dnia 23 kwietnia 2009 r. została podzielona na odrębne jednostki ewidencyjne. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Zainteresowana wykonuje budowy domów jednorodzinnych oraz wielorodzinnych na stanowiących Jej własność działkach gruntu, następnie Zainteresowana sprzedaje tak wybudowane domy wraz z tymi gruntami, indywidualnym nabywcom.

W ramach ciągłości inwestycji, Wnioskodawczyni wykonuje kilka budów jednocześnie, nie mając określonych dla poszczególnych budów, indywidualnych nabywców. Realizowane przez Nią budowle nie przekraczają odpowiednio – dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych – powierzchni 300 m2 , dla lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych – powierzchni 150 m2 .

W zakresie jednej z takich działek, Zainteresowana rozpoczęła budowę domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m2, zatem mieszczącej się w ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Aktualny stan budowanego na tej działce domu, można określić jako stan „0”, tj. zrealizowane są wszelkie formalności związane z budową domu, w szczególności uzgodnione warunki przyłączenia, projekt domu oraz koniecznych instalacji, jak również pozwolenia wymagane przez administrację budowlaną oraz czynności faktyczne, takie jak: wyrównanie działki, wykopanie i przygotowanie fundamentów oraz drenażu, dokonano także izolacji fundamentów oraz zalano fragmenty instalacji wodno-kanalizacyjnej w fundamentach.

Obecnie w zakresie ww. realizowanej budowy, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o niekończeniu tej inwestycji budowlanej w dotychczasowym zakresie, tj. wykonaniu w ramach Jej przedsiębiorstwa budowy wszystkich etapów domu jednorodzinnego – do tzw. „etapu pod klucz”, tylko o sprzedaży tej działki z rozpoczętą na niej inwestycją w postaci posadowionego zabudowania – rozpoczętej budowy domu jednorodzinnego w stanie „0”, indywidualnemu nabywcy.

Na dzień zwrócenia się z niniejszym wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży wskazanej działki gruntu z tak rozpoczętą budową domu jednorodzinnego, zatem wnioskiem tym Wnioskodawczyni objęła zdarzenie przyszłe.

Opisane zdarzenie przyszłe, według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) obejmuje klasyfikację: PKOB sekcja 1, dział 11, grupa 111.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką prawidłową stawkę podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni ma zastosować przy zawarciu umowy sprzedaży działki gruntu z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, tj. domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m2 ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, stanowisko prawne przedstawione poniżej poprzedzić trzeba założeniem ogólnym, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność dostawy gruntu wraz z posadowioną na nim rozpoczętą budową domu jednorodzinnego, co jednoznacznie wynika z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wedle których opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju rozumiane jako przeniesienie uprawnień do swobodnego dysponowania nabytymi towarami lub usługami.

Wniosek o interpretację indywidualną przepisów podatkowych dotyczy zatem stawki podatku VAT, jaka obowiązuje Zainteresowaną przy takiej czynności dostawy.

W ocenie Wnioskodawczyni, obowiązującą stawką podatku będzie stawka 8%. Zgodnie bowiem z obowiązującą ustawą z dnia 29 lipca 2011 r. o podatku od towarów i usług, a to art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 w zw. z art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług, do dostawy, budowy, remontu, modernizacji i termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stosuje się stawkę tego podatku wynoszącą 8%.

Analizując zastosowanie tych przepisów do przedstawionego we wniosku stanu sprawy, Zainteresowana wzięła pod uwagę w pierwszej kolejności definicję „społecznego programu budownictwa mieszkaniowego”, która w Jej ocenie, pozwala na zakwalifikowanie opisanej, rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego – domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m2 do tego właśnie programu.

W ocenie Wnioskodawczyni, do przedstawionego zdarzenia przyszłego nie znajdują zastosowania podmiotowe wyłączenia przewidziane w art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, wedle którego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Realizowane przez Zainteresowaną zamierzenie budowlane, objęte zdarzeniem przyszłym zapytania, to budynek mieszkalny jednorodzinny o powierzchni do 200 m2 , a zatem nie stanowi wyjątku przewidzianego przepisem art. 41 ust. 12b ww. ustawy.

Wnioskodawczyni uznaje zatem, że zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług, rozpoczęta budowa, mieści się w ramach definicji „społecznego programu budownictwa mieszkaniowego”.

Rozważając zasadność przedstawionego stanowiska Zainteresowana wzięła także pod uwagę kolejne kryterium – tj. przepisy określające zakres własności oraz zasady przenoszenia własności, a to art. 47 § 1, art. 48 oraz art. 143 Kodeksu cywilnego, wedle których, części składowe gruntu nie mogą być odrębnym od gruntu przedmiotem własności. A tym samym, nie mogą być objęte odrębnymi czynnościami cywilnoprawnymi, np. odrębnymi umowami sprzedaży.

Odnosząc powyższe zaś do skutków podatkowych – czynności polegających na przenoszeniu własności gruntów z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego, Wnioskodawczyni uważa, że zastosowanie znajduje art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, wedle którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Biorąc również pod uwagę celowość tego przepisu i przepisów prawa cywilnego o przeniesieniu własności, opodatkowaniu podlega cała dostawa – jako czynność podlegająca opodatkowaniu, zaś przedmiotem obrotu jest grunt z rozpoczętą budową, traktowane jako całość, bez wyodrębniania jego poszczególnych części składowych.

Oznacza to, że stawka 8% podatku VAT dotyczy całej czynności przeniesienia własności działki gruntu wraz z rozpoczętą na niej budową domu jednorodzinnego.

Reasumując, w świetle powyższego stanu prawnego, Wnioskodawczyni uważa, że do czynności dostawy gruntu wraz z rozpoczętą na nim budową domu jednorodzinnego, zobowiązana jest stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – według art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 ,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 .

Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto, na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Przy czym, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 powołanego wyżej § 7 rozporządzenia, nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zatem, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m. in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Dodatkowo należy wskazać, iż stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynkami natomiast są zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, które przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Z kolei budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Ponadto, z art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

W świetle art. 3 pkt 2 ww. ustawy, budynkiem jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast przez budynek mieszkalny jednorodzinny, w oparciu o art. 3 pkt 2a cyt. ustawy, należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Wskazać należy, iż stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego (art. 47 § 2 k.c.).

Dodatkowo zaznacza się, iż zgodnie z art. 50 k.c., za część składową nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Z kolei, zgodnie z PKOB grupa 111 – klasa 1110 obejmuje budynki mieszkalne jednorodzinne, w tym samodzielne budynki oraz domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Jeżeli więc w bryle budynku mieszkalnego jednorodzinnego mieści się garaż, to mamy do czynienia z obiektem stanowiącym jeden niepodzielny budynek (jedną bryłę architektoniczną).

W konsekwencji, jeżeli w ramach jednej nieruchomości nastąpi sprzedaż budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem, to sprzedaż ta będzie miała charakter jednej transakcji i podlegać będzie opodatkowaniu według stawki właściwej dla przedmiotowego budynku.

Zgodnie z pismem Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 kwietnia 1999r. (pismo wydane zostało w okresie funkcjonowania obowiązującej do dnia 31 grudnia 1999 r. Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, jednak wyrażone w nim stanowisko, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia analizowanego zagadnienia, należy uznać za wciąż aktualne), obiekt budowlany rozpoczęty, który po zmianie właściciela nadal będzie kontynuowany może być klasyfikowany według Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. W chwili sprzedaży obiekt budowlany wznoszony na podstawie wydanej decyzji administracyjnej zezwalającej na budowę określonego budynku jest tym budynkiem w określonym stopniu zaawansowania robót budowlanych.

W związku z powyższym, jeżeli obiekt budowlany rozpoczęty, którego budowa po zmianie właściciela nadal będzie kontynuowana, może być klasyfikowany wg PKOB jako budynek, wtedy przy jego dostawie stosuje się stawkę podatku VAT właściwą dla dostawy budynku.

Na mocy art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta z preferencyjnej stawki podatku, bądź też ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to z preferencji takiej lub też ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym budynek jest posadowiony.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni, będąca zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług związanych z budownictwem mieszkaniowym jedno- i wielorodzinnym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Zainteresowana wykonuje budowy domów jednorodzinnych oraz wielorodzinnych na stanowiących Jej własność działkach gruntu, następnie Zainteresowana sprzedaje tak wybudowane domy wraz z tymi gruntami, indywidualnym nabywcom.

W zakresie jednej z takich działek, Zainteresowana rozpoczęła budowę domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m2 , zatem mieszczącej się w ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Aktualny stan budowanego na tej działce domu, można określić jako stan „0”, tj. zrealizowane są wszelkie formalności związane z budową domu, w szczególności uzgodnione warunki przyłączenia, projekt domu oraz koniecznych instalacji, jak również pozwolenia wymagane przez administrację budowlaną oraz czynności faktyczne, takie jak: wyrównanie działki, wykopanie i przygotowanie fundamentów oraz drenażu, dokonano także izolacji fundamentów oraz zalano fragmenty instalacji wodno-kanalizacyjnej w fundamentach.

Obecnie w zakresie ww. realizowanej budowy, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o sprzedaży tej działki z rozpoczętą na niej inwestycją w postaci posadowionego zabudowania – rozpoczętej budowy domu jednorodzinnego w stanie „0”, indywidualnemu nabywcy.

Opisane zdarzenie przyszłe, według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) obejmuje klasyfikację: PKOB sekcja 1, dział 11, grupa 111.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą zastosowania prawidłowej stawki podatku od towarów i usług, w sytuacji zawarcia umowy sprzedaży działki gruntu z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, tj. domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m2.

W związku z powyższym, mający powstać dom jednorodzinny, o którym mowa we wniosku, należy zaliczyć do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w art. 41 ust. 12a ustawy, z uwagi na fakt, iż jego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 .

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, należy stwierdzić, iż dostawa rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego, tj. domu jednorodzinnego w stanie „0” sklasyfikowanego pod symbolem PKOB 11 – na wskazanym we wniosku etapie budowy (etap rozpoczętej budowy fundamentów budynku), będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według obniżonej stawki podatku 8%, o ile roboty dotyczą bryły budowanego budynku, a nie elementów znajdujących się poza nim.

Ponadto zaznaczyć należy, że okoliczności tej nie zmienia fakt, że wskazane czynności dotyczą obiektu znajdującego się w początkowym etapie prac budowlanych. O zastosowaniu właściwej stawki podatku przesądza każdorazowo całokształt okoliczności faktycznych i prawnych. W analizowanej sprawie przedmiotem dostawy będzie rozpoczęta budowa budynku mieszkalnego, co przesądza o zastosowaniu 8% stawki podatku. Preferencyjną stawką podatku w wysokości 8% opodatkowany będzie, stosownie do zapisu art. 29 ust. 5 ustawy, również grunt, z którym trwale związany jest budowany dom jednorodzinny.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawczynię rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego, tj. domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 200 m 2 , będzie opodatkowana 8% stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 i art. 146a pkt 2 w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy.

Preferencyjną stawką podatku w wysokości 8% opodatkowana będzie, stosownie do zapisu art. 29 ust. 5 ustawy, również dostawa gruntu, z którym trwale związany jest budowany budynek.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.