Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.47.2017.2.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-07
Teza: Czy Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup drewna w stanie okrągłym oraz drzew rosnących, które następnie wycina, zakupionych od rolnika będącego rolnikiem ryczałtowym w przypadku nieudostępnienia przez rolnika danych z dowodu osobistego, jak również odmowy podpisania oświadczenia, że posiada status rolnika ryczałtowego, na podstawie innego dowodu księgowego, np. umowy kupna-sprzedaży, zawierającego dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1037, z późn. zm.)?
Słowa kluczowe: dowód-dowody wewnętrzne; koszt-koszty uzyskania przychodów; produkty-produkty rolne; towar-zakup towarów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2017 r. (data wpływu 28 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 maja 2017 r. (data wpływu 25 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup drewna udokumentowanych dowodem wewnętrznym **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z czym pismem z dnia 16 maja 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.47.2017.1.RK, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 16 maja 2017 r. (data doręczenia 18 maja 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 23 maja 2017 r. (data wpływu 25 maja 2017 r.), nadanym w dniu 24 maja 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawczyni od 2 stycznia 2004 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na produkcji wyrobów tartacznych. Dla potrzeb działalności prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów, a podatek dochodowy rozliczany jest według zasad ogólnych. Wnioskodawczyni na potrzeby działalności nabywa od różnych podmiotów drewno w stanie okrągłym, będącym produktem gospodarki leśnej (drewno nie jest produktem roślinnym, nieprzerobionym sposobem przemysłowym) oraz drzewa rosnące, które następnie wycina. Zakup następuje m.in. od rolników będących rolnikami ryczałtowymi, a drewno pochodzi z ich lasów oraz działek rolnych (gruntów) tzw. samosiejki stanowiących ich własność. Wycinkę, załadunek, rozładunek oraz transport drewna Wnioskodawczyni organizuje we własnym zakresie. Dokumentami potwierdzającymi dokonanie transakcji jest faktura RR lub umowa kupna-sprzedaży drewna. Wielokrotnie zdarza się, że rolnicy nie chcą podpisywać faktur RR, a nawet umów kupna sprzedaży, ponieważ obawiają się, czy nie będą musieli płacić od transakcji sprzedaży drewna podatku dochodowego, a tym samym uwzględnić transakcji w rozliczeniu rocznym w zakresie podatku dochodowego. W związku z powyższym Wnioskodawczyni ma wątpliwości dotyczące dokumentu, umożliwiającego zaliczenie wydatków poniesionych na zakup drewna od ww. podmiotów do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup drewna w stanie okrągłym oraz drzew rosnących, które następnie wycina, zakupionych od rolnika będącego rolnikiem ryczałtowym w przypadku nieudostępnienia przez rolnika danych z dowodu osobistego, jak również odmowy podpisania oświadczenia, że posiada status rolnika ryczałtowego, na podstawie innego dowodu księgowego, np. umowy kupna-sprzedaży, zawierającego dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1037, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), z uwagi na fakt, że jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, dokumentem stanowiącym podstawę do zaliczenia wydatku na zakup drewna do kosztów uzyskania przychodu, w przypadku nabycia drewna od rolnika ryczałtowego, jest faktura RR (wystawiona przez nabywcę), a w przypadku odmowy podpisania przez rolnika faktury RR - inny dowód księgowy, np. umowa kupna sprzedaży, zawierający dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Koszty uzyskania przychodów zdefiniowane zostały przez ustawodawcę w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.), zgodnie z którym są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest więc wykazanie związku przyczynowego pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskanym przychodem, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Natomiast przez działalność rolniczą, zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm., dalej u.p.t.u.), rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin in vitro, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek, chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych. Analiza ww. przepisu wskazuje na to, że drewno (z pewnymi wyjątkami) co do zasady mieści się w zakresie definicji produktów gospodarki leśnej, uregulowanej w ustawie o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji jego dostawa spełnia definicję działalności rolniczej, do której mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Wymaga ponadto zaakcentowania, że w myśl art. 106 ust. 1 u.p.t.u., podatnicy, o których mowa w ww. art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Na zasadach szczególnych uregulowane jest jednak dokumentowanie dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej przez rolnika ryczałtowego, o ile nabywcą jest zainteresowany podatnik od towarów i usług czynny (art. 116 ust. 1 u.p.t.u.). W takim przypadku to nabywca wystawia fakturę, oznaczając ją jako fakturę RR. Stosownie do art. 116 ust. 3 u.p.t.u. faktura RR, powinna również zawierać oświadczenie dostawy produktów rolnych w brzmieniu: „Oświadczam, że jestem rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług”.

Podkreślenia jednak wymaga fakt, że w przypadku gdy nabywcą produktów rolnych jest podmiot niebędący zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, nie będą miały zastosowania wskazane powyżej szczególne zasady. Nie będą one miały również zastosowania w sytuacji, gdy rolnik ryczałtowy nie udostępni nabywcy wszystkich danych koniecznych do wystawienia faktury RR lub nie wyrazi zgody na podpisanie oświadczenia, że jest rolnikiem ryczałtowym. W takim przypadku bowiem nabywca nie będzie miał możliwości wystawienia faktury z tytułu dostawy przez rolnika ryczałtowego produktów rolnych.

Konkludując, Wnioskodawczyni stwierdza, że w przypadku dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej (w tym dostawy drewna, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych, PKWiU 02.20.13.0) przez rolnika ryczałtowego na rzecz podmiotu będącego zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, zobowiązanym do wystawienia faktury (tj. faktury RR) jest nabywca produktów rolnych, pod warunkiem, że zostały spełnione pozostałe warunki wymienione w art. 116 u.p.t.u. Prawo do wystawiania faktur w rozumieniu art. 106 ust. 1 u.p.t.u. na zasadach ogólnych przysługuje rolnikowi, który zrezygnuje z przysługującego mu zwolnienia (art. 43 ust. 3 u.p.t.u.) i dokona zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2 u.p.t.u.

Problem związany z dokumentowaniem wydatku na zakup drewna występuje w przypadku przedsiębiorców zobowiązanych do prowadzenia urządzenia księgowego w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać ta księga, aby stanowiła dowód pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych oraz szczegółowy zakres obowiązków związanych z jej prowadzeniem, określa rozporządzenie MF, wydane na podstawie art. 24a ust. 7 u.p.d.o.f.

Stosownie do § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia, podstawą wpisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1.  faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące \[\`(...)\`\], odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach lub
2.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
    1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
    2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy \[\`(...)\`\],
    3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
    4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych - oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. Za dowody księgowe uważa się również dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem, noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi, dowody przesunięć, dowody opłat pocztowych i bankowych, inne dowody opłat oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia MF.

Odnosząc się do ww. regulacji prawnej, konieczne jest zatem ustalenie, czy drewno w stanie okrągłym jest produktem roślinnym w rozumieniu § 14 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia MF, których nabycie może być dokumentowane w księdze za pośrednictwem dowodów wewnętrznych (§ 14 ust. 1 ww. rozporządzenia). Analizując to zagadnienie, Wnioskodawczyni dochodzi do wniosku, że drewno w stanie okrągłym oraz drzewo rosnące z przeznaczeniem do wycinki nie jest produktem roślinnym, lecz produktem gospodarki leśnej. Powyższe jednoznacznie wynika z PKWiU na zasadzie wykładni systemowej zewnętrznej. Jak wynika z PKWiU, drewno okrągłe z drzew iglastych i liściastych ujęte jest w dziale 02 - Produkty Gospodarki Leśnej i Usługi Związane z Leśnictwem. Wnioskodawczyni podkreśla, że drewno (z pewnymi wyjątkami) - co do zasady - mieści się wprawdzie w zakresie definicji działalności rolniczej, uregulowanej w art. 2 pkt 15 u.p.t.u., lecz właśnie jako produkt gospodarki leśnej.

W ocenie Wnioskodawczyni, według powołanych powyżej regulacji fakt nabycia drewna od rolnika indywidualnego przez przedsiębiorcę zobowiązanego do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów powinien być udokumentowany, w zależności od sytuacji prawnopodatkowej kontrahentów transakcji, fakturą VAT, fakturą RR, innym dowodem, którym może być np. umowa kupna-sprzedaży, zawierająca dane o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia MF.

Mając na uwadze powyższe argumenty, w ocenie Wnioskodawczyni ma Ona prawo do zaliczenia do kosztów osiągnięcia przychodów, wydatków poniesionych na zakup drewna w stanie okrągłym oraz drzewa rosnącego, z przeznaczeniem do wycinki od rolników ryczałtowych, a udokumentowanych w zależności od stanu faktycznego - fakturą RR lub w przypadku odmowy podpisania faktury RR innym dowodem księgowym (umową kupna-sprzedaży), zawierającym dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia MF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższy przepis ma charakter ogólny. Z tego względu, każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy badać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). W przypadku kosztów pośrednich brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz szczegółowe warunki jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę do dokonania wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2017 r., poz. 728).

Stosownie do treści § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1.  faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub

1c) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej:

1.  datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
2.  wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z płatnościami dotyczącymi transakcji określonych w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948,1997 i 2255) dokonanych bez pośrednictwa rachunku płatniczego,
3.  wskazanie kwoty, o którą podatnik zmniejsza koszty uzyskania przychodów lub zwiększa przychody,
4.  podpis osoby sporządzającej dokument.

1.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej, zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
    
2.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
3.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
4.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
5.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

\- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

W myśl § 13 cyt. rozporządzenia, za dowody księgowe uważa się również:

1.  dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;
2.  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
3.  dowody przesunięć;
4.  dowody opłat pocztowych i bankowych;
5.  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.

Stosownie do § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).

Według § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:

1.  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2.  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3.  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;
4.  zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych;
5.  kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących;
6.  zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych;
7.  wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele;
8.  opłat sądowych i notarialnych;

8a) opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty do dnia 31 grudnia 2008 r.;

1.  wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

Z przedstawionego opisu wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest produkcja wyrobów tartacznych. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawczyni nabywa od rolników będących rolnikami ryczałtowymi drewno w stanie okrągłym oraz drzewa rosnące, które następnie wycina. Dokumentami potwierdzającymi dokonanie transakcji jest faktura RR lub umowa kupna-sprzedaży drewna. Dla potrzeb działalności Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zauważyć należy, że w świetle powyżej powołanych przepisów prawa dopuszczalnym jest sporządzanie dowodów wewnętrznych dotyczących zakupu bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz cytowane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawczyni sporządzi dowód wewnętrzny potwierdzający dokonanie transakcji zakupu drewna w stanie okrągłym oraz drzewa rosnącego i będzie spełniał ww. wymagania określone przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, to dopuszczalnym jest dokumentowanie wydatków związanych z zakupem ww. towarów dowodami wewnętrznymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wskazany wyżej dowód wewnętrzny musi jednak zawierać dane wskazane w § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, tj. datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków oraz przy zakupie: nazwę towaru, a także jego ilość, cenę jednostkową i wartość, by możliwe było ujęcie takiego wydatku w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaznaczyć jednak należy, że to na Wnioskodawczyni spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe, mimo że przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawczyni przywołała nieobowiązujące brzmienie § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Powyższa zmiana nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Końcowo wskazać należy, że interpretacja odnosi się wyłącznie do przepisów wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie rozstrzyga o zgodności opisanych we wniosku czynności z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, które Wnioskodawczyni wskazała w swoim stanowisku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.