Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.863.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Uznanie, że z tytułu sprzedaży działek (26) nie bedzie Pan
występował w charakterze podatnika podatku VAT i będzie
Pan zobowiązany do jego zapłaty.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie uznania, że z tytułu sprzedaży działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14,
    15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 nie będzie Pan występować w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług i nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Nie prowadzi Pan i nie prowadził działalności gospodarczej i nie jest Pan czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    6 czerwca 2014 r. otrzymał Pan od ojca w drodze darowizny niezabudowaną działkę rolną
    nr 27 o powierzchni 3,5127 ha poł. w (...) gm. (...), niezabudowane działki rolne: 28, 29 i 30
    oraz zabudowaną działkę rolną nr 31 o łącznej pow. 7,67 ha poł. w (...) gm. (...).
    Działka nr 31 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi.
    Działki stanowiły majątek rodzinny. Wcześniej nabył Pan prawa do spadku po matce, gdzie
    masą spadkową były m.in. powyższe działki. W wyniku nieodpłatnego działu spadku 14
    sierpnia 2013 r. po matce działki zostały przekazane na rzecz Pana ojca. Ojciec dokonał
    darowizny działek na Pana rzecz 6 czerwca 2014 r.
    Działka nr 28 jest działką rolną (łąki trwałe).
    Na podstawie decyzji Wójta Gminy (...) z 7 maja 2021 r. zatwierdzającej podział działki nr
    27 obręb (...), nastąpiło wydzielenie z działki 27 na działkę 32 o pow. 0,3589 ha i
    utworzenie nowego nr 33 o pow. 3,1538 ha.
    13 lipca 2022 r. Wójt Gminy (...) wydał decyzję nr (...), w której orzekł zatwierdzić podział
    nieruchomości oznaczonej jako działka nr 33 o pow. 3,1548 ha na następujące działki:
    - działka nr 1 o pow. 0,0729 ha pod poszerzenie drogi gminnej,
    - działka nr 2 o pow. 0,1883 ha pod poszerzenie drogi gminnej,
    - działka nr 3 o pow. 0,0620 ha
    - działka nr 4 o pow. 0,1218 ha
    - działka nr 5 o pow. 0,1225 ha

    - działka nr 6 o pow. 0,1225 ha
    - działka nr 7 o pow. 0,1225 ha
    - działka nr 8 o pow. 0,1225 ha
    - działka nr 9 o pow. 0,1159 ha
    - działka nr 10 o pow. 0,1010 ha
    - działka nr 11 o pow. 0,1052 ha
    - działka nr 12 o pow. 0,1065 ha
    - działka nr 13 o pow. 0,1019 ha
    - działka nr 14 o pow. 0,313 ha
    - działka nr 15 o pow. 0,1118 ha
    - działka nr 16 o pow. 0,1069 ha
    - działka nr 17 o pow. 0,1193 ha
    - działka nr 18 o pow. 0,1192 ha
    - działka nr 19 o pow. 0,1192 ha
    - działka nr 20 o pow. 0,1488 ha
    - działka nr 21 o pow. 0,1319 ha
    - działka nr 22 o pow. 0,1301 ha
    - działka nr 23 o pow. 0,1284 ha
    - działka nr 24 o pow. 0,1267 ha
    - działka nr 25 o pow. 0,1250 ha
    - działka nr 26 o pow. 0,2217 ha
    Po nabyciu nieruchomości w drodze darowizny nie podejmował Pan czynności
    zmierzających do ich sprzedaży. W pierwotnym zamierzeniu nie było planów sprzedaży.
    Obecnie zmienił Pan zamierzenia i planuje dokonać w przyszłości sprzedaży działek nr 1,
    2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26.
    Nie poniósł Pan żadnych nakładów w celu uatrakcyjnienia działek np. nie uzbroił Pan
    terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, nie ogradzał terenu. Nie
    podejmował Pan działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Nie występował Pan o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    dla przedmiotowego terenu. We wcześniejszym planie zagospodarowania przestrzennego
    grunty w 31 % były przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową.
    Nie prowadził Pan działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Użytkuje Pan przedmiotowe działki od dnia
    nabycia do chwili obecnej w uprawach rolnych.
                                          21) Teren został podzielony na działki o minimalnej powierzchni 310 m i wydzielone drogi
      wewnętrzne.
    2) Działki są wykorzystywane w uprawach rolnych.
    3) Nie zamierza Pan podejmować czynności w celu ich uatrakcyjnienia.
    4) Nie zamierza Pan podejmować nakładów związanych z przygotowaniem
      nieruchomości do sprzedaży.

    5) Zamierza Pan zamieszczać ogłoszenia o sprzedaży. Sam będzie Pan sprzedał działki, a
      jak nie da rady to zleci sprzedaż biurze nieruchomości.
    6) Działki są w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego Gminy (...)
      przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową.
    7) Nie zamierza Pan podejmować czynności mających na celu zmianę przeznaczenia
      gruntów. W momencie sprzedaży działki będą stanowiły teren niezabudowany.
    8) Zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna lub bliźniacza. Zgodnie z planem działki są
      przeznaczone pod zabudowane. Nie będzie obowiązywała decyzja o warunkach
      zabudowy.
    9) W momencie sprzedaży działki będą niezabudowane.
    10) Posiada Pan status rolnika ryczałtowego zwolnionego od podatku od towarów i usług
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.
    11) Przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego działki 27 nastąpiło w 2000
      r.
    12) Plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z inicjatywy Gminy.
                                            213) Wnioskował Pan o podział na działki o minimalnej powierzchni 310 m.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,
    21, 22, 23, 24, 25, 26 będzie Pan uznawany za podatnika podatku od towarów i usług i
    będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem nie powinien być Pan uznany za podatnika podatku od towarów i usług w
    związku z planowaną sprzedażą w przyszłości działek: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13,
    14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26.
    Dla czynności zbycia przedmiotowych nieruchomości nie będzie występował Pan w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a
    sprzedaż stanowić będzie w Pana przypadku sprzedaż majątku osobistego, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.
    Nie nabył Pan gruntów w celu ich odsprzedaży, ponieważ pochodzą one z majątku
    prywatnego matki i ojca. Zostały przekazane częściowo w formie spadku po matce, a
    następnie w formie darowizny od ojca. Fakt przeznaczenia gruntów z rolnych na
    budowlane nie wskazuje na istnienie po Pana stronie zamiaru prowadzenia działalności
    gospodarczej polegającej na sprzedaży działek. Działki stanowią Pana prywatny majątek a
    sprzedając je, skorzysta Pan z przysługującego Panu prawa do swobodnego
    rozporządzania własnym majątkiem.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem podatku od
    towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Należy wskazać, że definicja ta
    wprowadza pojęcie podatnika w oderwaniu od obowiązku podatkowego.
    Podatnikiem jest wiec każdy podmiot, który wykonuje działalność gospodarcza. Pojęcie
    działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 2 u.p.t.u., który wskazuje, że
    działalność gospodarcza obejmuje wszelka działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także

    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług gruntów sprzedawanych przez
    właścicieli pod katem opodatkowania takich transakcji, była różnie traktowana w
    orzecznictwie sądowym.
    Początkowo, sądy administracyjne stały na stanowisku, że sprzedaż nieruchomości
    (działek) przez właściciela, stanowiących jego majątek prywatny i nie wykorzystywanych do
    działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych) nie podlega podatkowi VAT.
    Prezentowane było stanowisko, że w sytuacji gdy dany podmiot działki nie nabyte do
    takiej działalności sprzedaje, to nie jest podatnikiem VAT, nawet jeżeli takich transakcji
    było kilkanaście (por. np.: wyrok składu siedmiu sędziów NSA z 29 października 2007 r.,
    sygn. akt I FPS 3/07, wyrok NSA z 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1626/08, wyrok WSA z
    27 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 399/06). Jako istotna okoliczność sądy uznawały cel,
    dla którego działki te zostały nabyte. Nabycie do majątku prywatnego (nawet przy
    niewykluczeniu ich późniejszego odsprzedania) powodowało brak uzyskania statusu
    podatnika przez brak zamiaru dalszej sprzedaży (często trudny do ustalenia)
    determinował niemożność traktowania sprzedawcy jak podatnika.
    Na konieczność zwrócenia uwagi na innego rodzaju okoliczności wskazał natomiast
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w połączonych
    sprawach C-180/10 i 181/10 Słaby v. Minister Finansów oraz Kuc i Jeziorska-Kuc v.
    Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie.
    Odnosząc się do zasadniczej sprawy uznania sprzedawcy gruntu za podatnika VAT, nie
    odniósł się do okoliczności związanych z jego zakupem (nabyciem), ale wskazał, że istotne
    są tutaj okoliczności, w jakich dochodzi do sprzedaży gruntu, a mianowicie rodzaj i skala
    czynności podjętych przez sprzedawcę mających zapewnić mu jak najkorzystniejsza cenę.
    Trybunał w orzeczeniu swoim stwierdził mianowicie, że: „Dostawę gruntu przeznaczonego
    pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie
    prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości
    przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku
    od wartości dodanej, niezalenie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy
    sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod
    warunkiem że transakcja ta, nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności (...). Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania
    wspomnianej sprzedaży, podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112,
    należy uznać ja za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego
    przepisu, a wiec za podatnika podatku od wartości dodanej. Podstawą więc uznania
    dostawcy gruntu (sprzedającego) miało się zatem stać posługiwanie się przez niego takimi
    samymi metodami i sposobami, jak profesjonalni uczestnicy obrotu rynkowego w zakresie
    gruntów czy budynków. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalność
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlowa” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Pogląd ten został powszechnie zaakceptowany w orzecznictwie sadowym. Można tutaj
    tylko tytułem przykładów wskazać na orzeczenia Naczelnego Sadu Administracyjnego o
    sygnaturach akt: I FSK 621/13, I FSK 621/13, I FSK 15/15. Pogląd ten został również

    zaakceptowany przez wojewódzkie sądy administracyjne (np. wyrok WSA w Gliwicach
    sygn. III SA/Gl 1136/15, czy wyrok WSA w Szczecinie sygn. I SA/Sz 617/16).
    Powołane orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi
    podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów
    Administracyjny, np. NSA z 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z 17 grudnia 2013 r.
    (sygn. akt I FSK 114/13), z 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11 i 1658/11) oraz WSA
    z 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po
    730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.
    Analiza stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych, przy uwzględnieniu
    wniosków płynących z ww. orzeczeń prowadzi do stwierdzenia, że planowana sprzedaż
    kilkunastu niezabudowanych działek gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż dla tych czynności nie wystąpi Pan w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Podjęte przez Pana czynności należy
    kwalifikować jako zarządzanie majątkiem prywatnym. Po nabyciu nieruchomości w drodze
    darowizny nie podejmował Pan żadnych działań zmierzających do wzrostu wartości
    działek, tj. nie uzbrajał ich Pan, nie meliorował, nie wykonywał niwelacji, nie utwardzał
    drogi, nie grodził działek. Nie występował również o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego czy o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
    Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, by w związku z zamiarem sprzedaży
    nieruchomości nastąpiło prowadzenie przez Pana działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług tj. działania wskazywałyby na
    aktywność w zakresie obrotu nie ruchomościami (takich jak: uzbrojenie terenu,
    ogrodzenie działek, działania marketingowe). Nie prowadził Pan działalność gospodarczej
    w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Ponadto grunty nie były wykorzystywane w jakiejkolwiek działalność gospodarczej, jedynie
    są uprawiane przez Pan rolniczo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność

    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Pana we wniosku wynika, że:
    - 6 czerwca 2014 r. otrzymał Pan od ojca w drodze darowizny:
          niezabudowaną działkę rolną nr 27 o pow. 3,5127 ha;

          niezabudowane działki rolne nr: 28, 29 i 30 oraz;
          zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi działkę
          rolną nr 31 o łączne pow. 7,67 ha;
    - wcześniej nabył Pan prawa do spadku po matce, gdzie masą spadkową były ww. działki;
    - w wyniku nieodpłatnego działu spadku 14 sierpnia 2013 r. po matce ww. działki zostały
      przekazane na rzecz Pana ojca, a następnie ojciec darował je Panu;
    - 7 maja 2021 r. został dokonany podział działki nr 27 na działkę nr 32 o pow. 0,3589 ha i
      utworzenie nowej działki nr 33 o pow. 3,1538 ha;
    - 13 lipca 2022 r. dokonano podziału działki nr 33 na następujące działki:
          działka nr 1 o pow. 0,0729 ha pod poszerzenie drogi gminnej,
          działka nr 2 o pow. 0,1883 ha pod poszerzenie drogi gminnej,
          działka nr 3 o pow. 0,0620 ha
          działka nr 4 o pow. 0,1218 ha
          działka nr 5 o pow. 0,1225 ha
          działka nr 6 o pow. 0,1225 ha
          działka nr 7 o pow. 0,1225 ha
          działka nr 8 o pow. 0,1225 ha
          działka nr 9 o pow. 0,1159 ha
          działka nr 10 o pow. 0,1010 ha
          działka nr 11 o pow. 0,1052 ha
          działka nr 12 o pow. 0,1065 ha
          działka nr 13 o pow. 0,1019 ha
          działka nr 14 o pow. 0,313 ha
          działka nr 15 o pow. 0,1118 ha
          działka nr 16 o pow. 0,1069 ha
          działka nr 17 o pow. 0,1193 ha
          działka nr 18 o pow. 0,1192 ha
          działka nr 19 o pow. 0,1192 ha
          działka nr 20 o pow. 0,1488 ha
          działka nr 21 o pow. 0,1319 ha
          działka nr 22 o pow. 0,1301 ha
          działka nr 23 o pow. 0,1284 ha
          działka nr 24 o pow. 0,1267 ha
          działka nr 25 o pow. 0,1250 ha
          działka nr 26 o pow. 0,2217 ha,
    W opisie sprawy wskazał Pan, że nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi
    i nie prowadził Pan działalności gospodarczej. Posiadane działki od momentu nabycia
    wykorzystywane są w uprawach rolnych. Jest Pan rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od
    podatku VAT. Nie ponosił Pan żadnych nakładów w celu uatrakcyjnienia działek np. nie
    uzbrajał Pan terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, nie ogradzał
    Pan terenu. Nie podejmował Pan działań marketingowych wykraczających poza zwykle
    formy ogłoszenia. Działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania

    przestrzennego zgodnie z którym przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową. Plan
    zagospodarowania został uchwalony z inicjatywy Gminy. Podział działek na działki o
                    2minimalnej powierzchni 310 m nastąpił z Pana inicjatywy. Po nabyciu działek w drodze
    darowizny nie zamierzał Pan ich sprzedać. Obecnie zmienił Pan zamierzenia i planuje
    dokonać w przyszłości sprzedaży 26 działek powstałych w wyniku podziału działki nr 33.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy z tytułu planowanej sprzedaży działek
    nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26
    będzie Pan działał w charakterze podatnika i czy będzie Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku VAT z tego tytułu.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,
    20, 21, 22, 23, 24, 25, 26.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,
    20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika
    tego podatku.
    Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do planowanej sprzedaży nie wykracza poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie
    planowanej sprzedaży, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń,
    który jednoznacznie przesądziłby, że planowana przez Pana sprzedaż ww. działek wypełni
    przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W stosunku do opisanych działek, jak wynika z opisu sprawy, nie podejmował Pan działań
    marketingowych wykraczających poza zwykle formy ogłoszenia, nie ponosił Pan i nie
    zamierza ponosić nakładów w celu ich uatrakcyjnienia i podniesienia wartości typu
    uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, nie ogradzał Pan
    terenu. Nie zamierza Pan ponosić nakładów na przygotowanie działek do sprzedaży. Nie
    prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie jest Pan czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Od chwili nabycia do dnia dzisiejszego użytkuje Pan przedmiotowe działki w
    uprawach rolnych. Jest Pan rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku VAT. Plan
    zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z inicjatywy Gminy. Jedyne czynności
                                                2jakie Pan podjął to wniosek o podział na działki o minimalnej powierzchni 310 m.
    Zamierza Pan sam sprzedać działki poprzez zamieszczenie ogłoszenia o sprzedaży, a jeśli
    nie uzyska Pan w ten sposób nabywców wówczas zleci sprzedaż w biurze nieruchomości.
    W momencie sprzedaży działki będą niezabudowane.

    Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania
    działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25,
    26, nie podjął Pan i nie zamierza podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że
    mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i
    zorganizowanym. Nie zachował się Pan w żadnej mierze jak przedsiębiorca handlujący
    nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do uzyskania jak najkorzystniejszej
    ceny i maksymalizacji zysku. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku
    wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Faktu tego nie zmienia to, że działki
    wykorzystywane są w uprawach rolnych i jest Pan rolnikiem ryczałtowym, oraz wniosek o
    podział działki na mniejsze.
    W konsekwencji, dokonując w przyszłości sprzedaży działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10,
    11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży posiadanych działek, a ich dostawę cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Opisana we
    wniosku sprzedaż oznaczała będzie działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, planowana przez Pana sprzedaż działek nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11,
    12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26 nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pan nie będzie zobowiązany do zapłaty
    podatku VAT z tytułu sprzedaży ww. działek.
    Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.