Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.835.2024.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Zwolnienie od podatku VAT usług kierowania pojazdem uprzywilejowanym.
Słowa kluczowe: transport; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi transportu sanitarnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 20

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 16 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku usług kierowania pojazdem
    uprzywilejowanym.
    Uzupełnił go Pan pismem z 19 lutego 2025 r. (wpływ 24 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest zarejestrowana od 1
    marca 2024 r. w Centralnej Ewidencji i Informacji działalności gospodarczej pod kodami:
    PKD 86.90.B, PKD 86.90.E, PKD 52.21.Z, PKD 49.41.Z, PKD 45.20.Z, PKD 45.19.Z i PKD 45.11.
    Z.
    Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca zajmuje się tylko świadczeniem usług dla A. związanych
    z ratownictwem, tj. ratowanie, zachowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia zgodnie z
    kompetencjami Ratownika Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. Umowa z A. została zawarta
    1 marca 2024. Przedmiotem umowy jest udzielanie świadczeń zdrowotnych ratownika
    KPP (Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy) i/lub wykonywanie usług kierowania pojazdem
    uprzywilejowanym w określonych terminach. Usługi zgodnie z umową są świadczone:
    podczas transportów sanitarnych, podczas zabezpieczenia medycznego imprez i podczas
    pełnienia dyżurów. W umowie ustalono, że potwierdzenie liczby godzin realizacji usług
    będzie dokonywane poprzez prowadzenie elektronicznego rejestru czasu realizacji usług,
    odrębnie dla każdego miesiąca kalendarzowego. Sprzęt oraz pojazd potrzebny do
    świadczenia powyższych usług zapewnia A. Wnioskodawca posiada zaświadczenie o
    ukończeniu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu
    ratownika nr (...) z Centrum Ratownictwa (...) oraz zaświadczenie nr (...) o zdaniu egzaminu
    potwierdzającego posiadanie tytułu ratownika z A.
    Z uwagi na powyższe w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych ratownika KPP
    (Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy), Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT - potwierdzone przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2024 roku
    (UNP: 2440600, znak pisma: 0113-KDIPT1-1.4012.725.2024.2.MSU).
    Z kolei w zakresie usług kierowania pojazdem uprzywilejowanym, Wnioskodawca korzysta
    ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku VAT. W
    związku z planowanym rozwojem w zakresie handlu używanymi samochodami
    osobowymi od 1 sierpnia 2024 r., Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W zakresie kierowania pojazdem uprzywilejowanym obowiązuje art. 106 ustawy Prawa o
    Ruchu Drogowym. Mówi on, że kierować pojazdem uprzywilejowanym może osoba, która:
      1. Ukończyła 21 lat,
      2. Posiada prawo jazdy odpowiedniej kategorii,
      3. Uzyskała orzeczenie:
      a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem
        uprzywilejowanym,
      b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania
        pojazdem uprzywilejowanym
      4. Ukończyła kurs dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi,
      5. Posiada zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym w zakresie
        określonej kategorii prawa jazdy.
    Usługi świadczone w ramach umowy z podmiotem leczniczym, obejmujące czynności
    ratownika w ramach KPP oraz kierowcy ratownika, dotyczą opieki medycznej, profilaktyki,
    ratowania, przywracania i poprawy zdrowia. Realizowane są na rzecz szpitali, podmiotów
    leczniczych (NZOZ/ZOZ), placówek specjalistycznych. Obejmują m.in.:
        Transport pacjentów z domu do szpitala (na podstawie zlecenia transportu
        sanitarnego wystawionego przez Lekarza POZ),
        Transport międzyszpitalny w celu zapewnienia ciągłości leczenia,

        Transport pacjentów do szpitali o wyższej referencyjności oraz powrót do domu
        jako zakończenie procesu leczniczego.
    Transporty wykonywane są ambulansami typu P (podstawowy, z ratownikiem
    medycznym), S (specjalistyczny, z lekarzem) oraz T (transport sanitarny) zgodnie z art. 36
    ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
    W prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca wykonuje między innymi usługi
    w zakresie transportu sanitarnego - PKD 86.90. B - działalność pogotowia ratunkowego.
    Podklasa ta (PKWiU - 86.90.19.0) obejmuje działalność polegającą na przewozie osób
    chorych i niepełnosprawnych, krwi, organów, materiałów do badań, sprzętu medycznego
    w celu realizacji usług medycznych, świadczona specjalistycznie przystosowanymi do tego
    celu samochodami.
    Prowadzona w tym zakresie działalność gospodarcza jest działalnością polegającą na
    świadczeniu usług, o których mowa w art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tj. transport
    sanitarny - przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych
    do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Ponadto wskazane usługi transportu, świadczone są środkiem transportu o których mowa
    w art. 161ba ww. ustawy - konkretnie specjalistycznymi środkami transportu lądowego,
    które spełniają cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach
    przenoszących europejskie normy zharmonizowane.
    Biorąc powyższe pod uwagę świadczone przez Wnioskodawcę usługi na rzecz A.
    polegające na przewozie osób chorych w celu realizacji usług medycznych, świadczone
    specjalistycznie przystosowanymi do tego celu samochodami (karetki) są usługami
    związanymi ze świadczeniem zdrowotnym, służą chorym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Realizując powierzone zadania wynikające z umowy zawartej na świadczenie usług
    pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem leczniczym, obecnie firmą A. Wnioskodawca ma
    na myśli realizację transportów sanitarnych, medycznych oraz specjalistycznych, w tym:
        Usługi transportu sanitarnego, przewozu pacjentów na zlecenie lekarza POZ/NZOZ
        (przykładowo: przyjęcie do szpitala, transport na badania z domu do placówki
        medycznej i z powrotem, konsultacje specjalistyczne, obsługa pacjentów
        dializowanych),
        Usługi transportu sanitarnego obsługującego szpital, obejmujące transport
        medyczny, (np. transport pacjentów w zakresie zachowania ciągłości leczenia,
        odwóz pacjentów do domu po zabiegach, transport na konsultacje, przeniesienie
        pacjentów do innych placówek, w tym o wyższej referencyjności, transport
        pacjentów między oddziałami w celu wykonania zabiegu lub operacji),
        Usługi transportu medycznego oraz specjalistycznego, (np. przeniesienie pacjenta
        w związku z pogorszeniem stanu na OIOM, Blok Operacyjny, Centrum Urazowe,
        Oddział Udarowy, Kardiologiczny, Psychiatryczny oraz inne oddziały
        specjalistyczne). W skład zespołu wchodzi Wnioskodawca jako kierowca-ratownik,
        ratownik medyczny oraz - jeśli wymaga tego sytuacja - lekarz.
    Zespół realizujący transport odpowiada wspólnie i w porozumieniu za pojazd, realizację
    usługi, obsługę pacjenta oraz powierzonego sprzętu przez podmiot (w tym sprzętu
    medycznego, wyposażenia, leków, urządzeń takich jak defibrylator, ssak, pompa infuzyjna

    czy respirator). Pana rola w realizacji transportu obejmuje także przygotowanie pojazdu i
    sprzętu, uzupełnienie brakujących materiałów, sprawdzenie gotowości oraz współpracę z
    zespołem przy czynnościach związanych z pacjentem, przygotowanie pacjenta do
    transportu, transportowanie na specjalistycznym łóżku po terenie szpitala do i z karetki,
    podawanie tlenu oraz wykonywanie wszelkich poleceń lekarza, ratownika medycznego lub
    pielęgniarki w celu zapewnienia opieki nad pacjentem.
    Podmiot leczniczy A., zgodnie z zawartą umową, powierza wszelki niezbędny sprzęt, tj.
    pojazd specjalistyczny typu ambulans, sprzęt medyczny, materiały trwałe oraz nietrwałe,
    (np. leki, prześcieradła, rękawiczki jednorazowe). Celem jest wykonanie usługi zgodnie z
    przyjętymi standardami, procedurami oraz obowiązującymi przepisami (w tym
    przekazanie przez personel zdający dyżur kluczyków do pojazdu, karty drogowej, karty
    flotowej do tankowania oraz teczki z dokumentacją pojazdu).
    Wnioskodawca nie jest właścicielem pojazdów, którym świadczy usługi ratownicze.
    Kompletny pojazd wraz z wyposażeniem zapewnia podmiot A.
    Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę są realizowane na polecenie dyspozytora, który
    określa zakres danej usługi, zgodnie z przyjętym zleceniem. Jak Wnioskodawca wskazał w
    punkcie pierwszym, wykonuje zróżnicowane usługi podczas jednego dyżuru, realizując
    zlecenia wydane przez lekarza - jedyną osobę uprawnioną do wydania dokumentu na
    przewóz pacjenta.
    Procedura w podmiocie A. przewiduje, że wszystkie zlecenia są przyjmowane przez
    dyspozytora w Krajowym Centrum Operacyjnym A., który przekazuje przyjęte zlecenia do
    podległych zespołów dyżurujących. Po otrzymaniu zlecenia w systemie
    teleinformatycznym, zespół realizuje transport zgodnie z zaleceniami oraz wypełnia
    niezbędną dokumentację.
    Wnioskodawca posiada tzw. wkładkę, czyli uprawnienia do kierowania pojazdami
    uprzywilejowanymi. Wszystkie pojazdy A., na których pracuje, są pojazdami
    uprzywilejowanymi.
    Wszystkie usługi wykonywane na rzecz podmiotu leczniczego A. są usługami medycznymi,
    mającymi na celu zachowanie ciągłości leczenia, poprawę zdrowia, profilaktykę oraz
    niejednokrotnie ratowanie i podtrzymywanie życia.
    Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca wykonuje usługi na rzecz podmiotu leczniczego,
    który posiada zawarte umowy na realizację usług, które wykonuje. Wnioskodawca ramach
    pełnionego dyżuru realizuje polecenia dyspozytora dotyczące określonych zadań, co
    oznacza, że wykonuje różnorodne usługi wymienione powyżej. Wnioskodawca posiada
    obowiązkowe ubezpieczenie OC działalności gospodarczej na ww. usługi, a także ponosi -
    wspólnie z zespołem - odpowiedzialność za pojazd, sprzęt oraz pacjenta. Wnioskodawca
    nie ma zobowiązania na wyłączność świadczenia usług transportu medycznego, co
    oznacza, że może współpracować również z innymi podmiotami leczniczymi.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi transportu medycznego są integralnym
    elementem procesu leczenia pacjentów i są realizowane wyłącznie na podstawie decyzji
    lekarza. W związku z tym spełniają warunki do zastosowania zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy ww. usługi kierowania pojazdem uprzywilejowanym są zwolnione od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi transportu
    sanitarnego. Działalność Wnioskodawcy w zakresie wykonywania usług kierowania

    pojazdem uprzywilejowanym jako usług transportu sanitarnego - korzystają ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na zasadach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o
    VAT.
    Ponieważ ustawodawca na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie zdefiniował
    pojęcia transportu sanitarnego - zasadne jest odwołanie się do definicji tego pojęcia
    sformułowanej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych oraz pomocniczo do regulacji zawartych w
    przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej i wypracowanej przez doktrynę prawa unijnego linii
    orzeczniczej w kwestii zwolnień od podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy, zwolnione jest świadczenie usług transportu dla
    chorych lub rannych osób pojazdami specjalnie do tego celu przeznaczonymi, przez
    odpowiednio upoważnione podmioty.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi transportu dla chorych lub rannych na gruncie Dyrektywy VAT
    podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym,
    tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W
    żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”,
    nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”.
    Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa, jak i niekomercyjne organizacje
    mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.
    Art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych - transport sanitarny oznacza przewóz osób albo
    materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Natomiast w myśl art. 161 ba ust. 1 ww. ustawy - transport sanitarny wykonywany jest
    specjalistycznymi środkami transportu lądowego, wodnego i lotniczego.
    Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać cechy techniczne
    i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy
    zharmonizowane (art. 161 ba ust. 2 cyt. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, kierowanie pojazdem
    uprzywilejowanym jako usługi transportu sanitarnego w celu realizacji usług medycznych,
    świadczone przy użyciu specjalistycznego do tego celu samochodu, o których mowa w art.
    161 ba ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
    zwolnione są od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i
    jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące
    warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że zajmuje się Pan świadczeniem usług dla A. związanych z
    ratownictwem. Przedmiotem zawartej 1 marca 2024 r. umowy jest udzielanie świadczeń
    zdrowotnych ratownika KPP (Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy) i/lub wykonywanie usług
    kierowania pojazdem uprzywilejowanym w określonych terminach. Usługi zgodnie z
    umową są świadczone: podczas transportów sanitarnych, podczas zabezpieczenia
    medycznego imprez i podczas pełnienia dyżurów. Sprzęt oraz pojazd potrzebny do
    świadczenia powyższych usług zapewnia A. W zakresie kierowania pojazdem

    uprzywilejowanym obowiązuje art. 106 ustawy Prawa o Ruchu Drogowym. Usługi
    świadczone w ramach umowy z podmiotem leczniczym, obejmujące czynności ratownika
    w ramach KPP oraz kierowcy ratownika, dotyczą opieki medycznej, profilaktyki, ratowania,
    przywracania i poprawy zdrowia. Realizowane są na rzecz szpitali, podmiotów leczniczych
    (NZOZ/ZOZ), placówek specjalistycznych. Obejmują m.in.:
        Transport pacjentów z domu do szpitala (na podstawie zlecenia transportu
        sanitarnego wystawionego przez Lekarza POZ),
        Transport międzyszpitalny w celu zapewnienia ciągłości leczenia,
        Transport pacjentów do szpitali o wyższej referencyjności oraz powrót do domu
        jako zakończenie procesu leczniczego.
    W prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca wykonuje między innymi usługi
    w zakresie transportu sanitarnego - PKD 86.90. B - działalność pogotowia ratunkowego.
    Podklasa ta (PKWiU - 86.90.19.0) obejmuje działalność polegającą na przewozie osób
    chorych i niepełnosprawnych, krwi, organów, materiałów do badań, sprzętu medycznego
    w celu realizacji usług medycznych, świadczona specjalistycznie przystosowanymi do tego
    celu samochodami. Jest to działalność polegającą na świadczeniu usług, o których mowa w
    art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych, tj. transport sanitarny - przewóz osób albo
    materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu. Ponadto wskazane usługi
    transportu, świadczone są środkiem transportu o których mowa w art. 161 ba ww.
    ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 20 ustawy, świadczonych przez Pana usług kierowania pojazdem uprzywilejowanym.
    W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że usługi świadczone przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy będą stanowiły określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie
    usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku
    dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego.
    Ponieważ ustawodawca na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie zdefiniował
    pojęcia transportu sanitarnego – zasadne jest odwołanie się do legalnej definicji tego
    pojęcia sformułowanej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.).
    Uregulowania dotyczące transportu sanitarnego znajdują się także w przepisach
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.).
    W świetle art. 132 ust. 1 lit. p ww. Dyrektywy państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje:
      Świadczenie usług transportu dla chorych lub rannych osób pojazdami do tego celu
      przeznaczonymi, przez odpowiednio upoważnione podmioty.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że
    zwolnienia od podatku stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu

    podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie
    podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swym orzecznictwie, pojęcia
    używane do opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest
    każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że stosownie do art. 5 pkt 33a ustawy o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
      Transport sanitarny to przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów
      wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych
      warunków transportu.
    W myśl art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Transport sanitarny wykonywany jest specjalistycznymi środkami transportu
      lądowego, wodnego i lotniczego.
    Przepis art. 161ba ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych stanowi, że:
      Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać cechy
      techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie
      normy zharmonizowane.
    Zgodnie z art. 161c ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Fundusz oraz podmiot leczniczy, zawierają umowy o wykonywanie transportu
      sanitarnego z podmiotami dysponującymi środkami transportu.
      Do umów, o których mowa w ust. 1, zawieranych przez Fundusz stosuje się
      odpowiednio przepisy działu VI.
    Powołane przepisy obligują zatem NFZ i podmioty lecznicze do zawierania umów o
    wykonywanie usług transportu sanitarnego, usługi te są bowiem elementem świadczeń
    opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – na zasadach określonych w
    dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych. Jednakże warunkiem wskazanym w art. 161c ust. 1 i 2 tej ustawy jest, aby
    podmioty, z którymi zawierane są te umowy, dysponowały środkami transportu, o których
    mowa powyżej.
    A zatem, dla zastosowania zwolnienia od podatku w przypadku świadczenia usług
    transportu sanitarnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy, podstawowe znaczenie
    ma jednoznaczne stwierdzenie, że są to faktycznie usługi transportu sanitarnego, tj.
    transportu chorych lub rannych osób specjalistycznymi środkami transportu, przez
    odpowiednio upoważnione podmioty. Jedynie do tych czynności bowiem odnosi się
    zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie.
    Jak wynika z opisu sprawy, podmiot leczniczy A., zgodnie z zawartą umową, powierza
    wszelki niezbędny sprzęt m.in. pojazd specjalistyczny typu ambulans. Nie jest Pan
    właścicielem pojazdów, którymi świadczy usługi transportu. Kompletny pojazd wraz z
    wyposażeniem zapewnia podmiot A.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że nie posiada Pan prawa do dysponowania
    pojazdem jak właściciel, lecz jako użytkownik. Zatem to nie Pan dysponuje środkiem
    transportu sanitarnego spełniającym cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich
    Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane, lecz Pana Zleceniodawca.
    Nie spełnia więc Pan wymagań, o których mowa w powołanych powyżej przepisach.
    W konsekwencji, analiza wskazanych okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów
    prowadzi do wniosku, że nie świadczy Pan usług transportu sanitarnego, lecz jedynie

    usługę kierowcy do obsługi transportu sanitarnego na rzecz A. Tym samym, świadczone
    przez Pana usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 20 ustawy. Zwolnieniu temu podlega bowiem usługa transportu sanitarnego, a nie
    usługa kierowania pojazdem uprzywilejowanym, pomimo że w ramach powierzonych
    zadań obsługuje Pan specjalistyczne pojazdy medyczne wraz z wyposażeniem, należące
    do Pana Zleceniodawcy – A.
    Podsumowując, świadczone przez Pana usługi kierowania pojazdem uprzywilejowanym,
    nie są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.