Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-18/15-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-30
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: grunty; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2015 r. (data wpływu 16 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przez Wnioskodawcę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 26 września 2014 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył z mocy ustawy spadek w udziałach wynoszących po 1/2 po zmarłym synie – potwierdzone Aktem Poświadczenia Dziedziczenia z dnia 27 października 2014 r. W skład spadku wchodzi zabudowana nieruchomość składająca się z działek: 191/3 o pow. 0,0079 ha, 191/4 o pow. 0,13 ha, 191/5 o pow. 0,12 ha i 191/6 o pow. 1,06 ha, na której znajduje się w budowie zadaszony dom jednorodzinny bez odbioru budowlanego. Działki w miejscowym przestrzennym zagospodarowaniu przeznaczone są pod zabudowę. Jednocześnie Zainteresowany i jego małżonka są emerytami, pobierającymi świadczenia z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Po zawiadomieniu KRUS o nabyciu spadku Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymał decyzję, która nakazuje zbycie nieruchomości w przeciągu roku od nabycia spadku, w przeciwnym razie zostanie mu częściowo zawieszona emerytura. W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawca wraz z małżonką ma zamiar sprzedać nieruchomość, ale natrafił na trudności ze znalezieniem kupca na tak dużą działkę jak 191/6. Po obserwacji rynku nieruchomości Zainteresowany zauważył, że łatwiej jest sprzedać mniejsze obszarowo działki. Wnioskodawca wraz z małżonką postanowił podzielić działkę 191/6 na parę mniejszych, z czego jedna będzie działką zabudowaną z wyżej wymienionym budynkiem jednorodzinnym i wtenczas je sprzedać.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany jako emeryt nieprowadzący żadnej działalności gospodarczej i chcący zbyć nabyty spadek, w skład którego wchodzą działki budowlane (w tym jedna zabudowana), przeznaczając go na własne potrzeby, stanie się podatnikiem podatku VAT i będzie zobowiązany odprowadzić podatek VAT od sprzedawanych działek?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien on wraz z małżonką odprowadzać podatku VAT od sprzedawanych działek, pomimo tego, że są to tereny przeznaczone pod zabudowę, ponieważ:

*   nie prowadzili żadnej działalności gospodarczej;
*   nie nabyli tej nieruchomości w celu zarobkowym, a z mocy ustawy (spadek), a zatem nie działa jako handlowiec;
*   sprzedaż nieruchomości będzie wynikała z prawa własności;
*   sprzedaż nieruchomości jest wymuszona przez KRUS, w przeciwnym wypadku grozi im pomniejszenie emerytur;
*   działania nie będą miały na celu zwiększenia wartości działki 191/6 poprzez podział, lecz umożliwienie szybszej i łatwiejszej sprzedaży;
*   sprzedaż nieruchomości ma na celu zbycie spadku, a więc nie ma mowy o czynnościach polegających na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Reasumując powyższe argumenty wynika, że Zainteresowany nie spełnia warunków ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – art. 15 ust. 2 i art. 15 ust. 1, a więc nie jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 2 pkt 22 ustawy wskazuje, że przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunty – w tym także zabudowane – spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

W świetle art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 788, z późn. zm.) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 35 ww. Kodeksu – w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej  zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt – także zabudowany – działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy towarów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1, z późn. zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C 181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 26 września 2014 r. wraz z małżonką nabył z mocy ustawy spadek w udziałach wynoszących po 1/2 po zmarłym synie – potwierdzone Aktem Poświadczenia Dziedziczenia nr z dnia 27 października 2014 r. W skład spadku wchodzi zabudowana nieruchomość składająca się z działek: 191/3 o pow. 0,0079 ha, 191/4 o pow. 0,13 ha, 191/5 o pow. 0,12 ha i 191/6 o pow. 1,06 ha, na której znajduje się w budowie zadaszony dom jednorodzinny bez odbioru budowlanego. Działki w miejscowym przestrzennym zagospodarowaniu przeznaczone są pod zabudowę. Jednocześnie Zainteresowany wraz z małżonką jest emerytem, pobierającym świadczenia z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Po zawiadomieniu KRUS o nabyciu spadku Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymał decyzję, która nakazuje zbycie nieruchomości w przeciągu roku od nabycia spadku, w przeciwnym razie zostanie mu częściowo zawieszona emerytura. W związku z zaistniałą sytuacją Zainteresowany wraz z małżonką ma zamiar sprzedać nieruchomość, ale natrafił na trudności ze znalezieniem kupca na tak dużą działkę jak 191/6. Po obserwacji rynku nieruchomości zauważył on, że łatwiej jest sprzedać mniejsze obszarowo działki. Wnioskodawca wraz z małżonką postanowił podzielić działkę 191/6 na parę mniejszych, z czego jedna będzie działką zabudowaną z wyżej wymienionym budynkiem jednorodzinnym.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Zainteresowany jedynie dokonał podziału działki 191/6 na parę mniejszych, co jak sam zauważył – pozwoli łatwiej je sprzedać.

Wobec powyższego uznać należy, że zbycie przez Wnioskodawcę nieruchomości będących przedmiotem sprawy, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Zatem w przedmiotowej sprawie brak będzie przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowych nieruchomości Zainteresowany wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż przedmiotowych nieruchomości będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem, zbycie przez Zainteresowanego nieruchomości otrzymanych w spadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, Wnioskodawca jako emeryt nieprowadzący żadnej działalności gospodarczej i chcący zbyć nabyty spadek, w skład którego wchodzą działki budowlane (w tym jedna zabudowana), przeznaczając go na własne potrzeby, nie stanie się podatnikiem podatku VAT i nie będzie zobowiązany odprowadzić podatek VAT od sprzedawanych działek.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania sprzedaży działek przez Wnioskodawcę. Natomiast w kwestii dotyczącej opodatkowania sprzedaży działek przez małżonkę Wnioskodawcy wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 30 marca 2015 r. nr ILPP4/4512-1-18/15-3/BA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.