Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-3/12-4/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-10
Teza: Zwolnienie od podatku akcyzowego z tytułu zużycia wyrobów węglowych do celów opałowych wskazanych w artykule 31a ust. 2 pkt 8 ustawy?
Słowa kluczowe: akcyza; wyroby; wyroby-wyroby energetyczne; węgiel; zakład
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2011 r. (data wpływu 2 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2012 r. (data wpływu 19 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych.

Pismem z dnia 14 marca 2012 (data wpływu 19 marca 2012 r.) uzupełniono przedmiotowy wniosek w zakresie opisanego stanu faktycznego, pytania i stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Podstawowym rodzajem działalności jest PKD 1039Z - przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw.

Proces produkcji polega na przetwarzaniu surowca warzywnego na susz poprzez proces technologiczny wykorzystujący wytworzoną parę.

Wyroby węglowe w 100% wykorzystywane są do procesu produkcji zakładu. Spalanie wyrobów węglowych następuje w piecach, w których wytwarzana jest para, która podana jest do wymienników ciepła (nagrzewnic) i dalej wykorzystywana jest w urządzeniach suszarniczych produktów rolnych. Surowcem przetwarzanym są: marchew, pasternak, nać pietruszki, ziemniaki, buraczki, por, seler i inne.

Surowce skupowane są od rolników. Zakład w 100% zajmuje się przetwarzaniem warzyw.

W przedsiębiorstwie udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi ponad 10% w skali roku poprzedzającego rok, do którego ustalany jest procentowy udział. Przedsiębiorstwo używa wyroby węglowe o kodzie CN 2701 do celów opałowych

Wnioskodawca wskazał iż spełnia wymogi określone dla zakładów energochłonnych wskazane w art. 31a ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego z tytułu zużycia wyrobów węglowych do celów opałowych wskazanych w art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to że spełnia on warunki określone dla zakładów energochłonnych, może korzystać ze zwolnienia od akcyzy, określonego w art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na wyroby oznaczone kodem CN ex 2701, tj. węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, tj. m.in. przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw. Proces produkcji polega na przetwarzaniu surowca warzywnego na susz poprzez proces technologiczny wykorzystujący wytworzoną parę. Wyroby węglowe w 100% wykorzystywane są do procesu produkcji zakładu. Spalanie wyrobów węglowych następuje w piecach, w których wytwarzana jest para, która podana jest do wymienników ciepła (nagrzewnic) i dalej wykorzystywana jest w urządzeniach suszarniczych produktów rolnych. Surowcem przetwarzanym są: marchew, pasternak, nać pietruszki, ziemniaki, buraczki, por, seler i inne. Surowce skupowane są od rolników. Zakład w 100% zajmuje się przetwarzaniem warzyw.

W przedsiębiorstwie udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi ponad 10% w skali roku poprzedzającego rok, do którego ustalany jest procentowy udział. Przedsiębiorstwo używa wyroby węglowe o kodzie CN 2701 do celów opałowych.

Wnioskodawca wskazał iż spełnia wymogi określone dla zakładów energochłonnych określone w art. 31a ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym.

Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż przeznaczenie węgla do celów opałowych - jak wynika z cyt. powyżej poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy - pozwala zaliczyć go do wyrobów akcyzowych.

Zasadą jest, iż obrót wyrobami akcyzowymi objęty jest opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). W szczególności z przepisu art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy wynika, iż w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych.

Zgodnie zatem z art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy podlega opodatkowaniu akcyzą.

Przepisy art. 31a ust. 2 ustawy przewidują szereg zwolnień od podatku akcyzowego, a w tym w pkt 8 ustawy zwalniają od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez zakłady energochłonne do celów opałowych.

Odnośnie zwolnienia uregulowanego w art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy, wyjaśnić należy, iż w myśl art. 31a ust. 10 ustawy, przez zakłady energochłonne rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Skoro udział zakupionych wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej u Wnioskodawcy wynosi ponad 10% w skali roku poprzedzającego rok w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział, to spełniony zostaje podstawowy warunek pozwalający uznać Spółkę za zakład energochłonny.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego wyrobów węglowych o kodzie CN 2701 zużywanego w trybie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.