Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.788.2025.2.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Uznanie czynności udostępnienia pasa drogi wewnętrznej, za
które Gmina pobiera opłaty, za czynności niepodlegające
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: drogi
drogi-pas drogowy
gmina
opłata-opłata dodatkowa
opłata-opłata drogowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania
    czynności udostępnienia pasa drogi wewnętrznej, za które Gmina pobiera opłaty, za
    czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzupełnili go Państwo pismem
    z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 15 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz.
    1153 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 1688, dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest
    wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina realizuje zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym
    między innymi w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w
    sprawach dotyczących gminnych dróg, ulic, mostów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Wnioskodawca, jako zarządca dróg, zawiera umowy cywilnoprawne na zajęcie pasa
    drogowego dróg wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca
    1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889, dalej: ustawa o drogach
    publicznych), niestanowiących dróg publicznych, znajdujących się w gminnym zasobie
    nieruchomości (dalej: Umowy) w celu niezwiązanego z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym dróg wewnętrznych;
    2) prowadzenia robót w pasie drogowym dróg wewnętrznych związanych z budową sieci
      wodociągowych, kanalizacji sanitarnej oraz gazowej;
    3) prowadzenia robót w pasie drogowym dróg wewnętrznych związanych z budową
      obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej;
    4) umieszczenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
      technicznej niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
      drogowego;
    5) umieszczenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
      oraz reklam;
    6) umieszczenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
      technicznej sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej oraz gazowej;
    7) umieszczenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
      technicznej sieci telekomunikacyjnej;
    8) zajęcia pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności w celach innych,
      niż wymienione w pkt 1-5.
    Umowy mogą być zawierane wyłącznie na czas określony.
    Wnioskodawca na podstawie Umów pobiera od podmiotów zajmujących pas drogowy
    dróg wewnętrznych opłaty (dalej: Opłaty), których wysokość ustalana jest na podstawie
    Zarządzenia Wójta Gminy (...) w sprawie stawek czynszu najmu za grunt na którym
    zlokalizowana jest droga wewnętrzna lub dojazdowa (dalej: Zarządzenie). W
    przedmiotowym Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzień
                        2bądź rok zajmowania powierzchni 1 m pasa drogowego dróg wewnętrznych i
    dojazdowych, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

    Gmina (...) pobiera opłaty od wnioskodawców – osób prywatnych lub przedsiębiorstw –
    ubiegających się o zezwolenie na prowadzenie robót w pasie drogowym drogi
    wewnętrznej, w szczególności dotyczących:
    • budowy lub przebudowy zjazdów,
    • budowy, przebudowy lub modernizacji wszystkich rodzajów sieci i przyłączy, w tym:
        # wodociągowych,
        # kanalizacyjnych,
        # gazowych,
        # elektroenergetycznych,
        # telekomunikacyjnych,
        # światłowodowych,
    • innych robót wymagających wykorzystania pasa drogowego,
    • awaryjnego prowadzenia robót, związanego z koniecznością natychmiastowego
      usunięcia awarii urządzeń infrastruktury technicznej znajdujących się w pasie
      drogowym.
    Opłaty pobiera się również od osób prywatnych lub przedsiębiorstw wnioskujących o
    zezwolenie na umieszczenie w pasie drogowym drogi wewnętrznej urządzeń
    niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogą, w szczególności:
    • sieci i przyłączy, w tym:
        # wodociągowych,
        # kanalizacyjnych,
        # gazowych,
        # elektroenergetycznych,
        # telekomunikacyjnych,
        # światłowodowych,
    • innych urządzeń infrastruktury technicznej o podobnym charakterze, w tym obiektów
      budowlanych.
    • nośników reklamowych i ogłoszeń, w tym billboardów, tablic informacyjnych oraz
      innych elementów promocji wizualnej.
    W umowach zawieranych pomiędzy Gminą (...) a wnioskodawcą, dotyczących prowadzenia
    robót w pasie drogowym drogi wewnętrznej oraz umieszczenia w pasie drogowym drogi
    wewnętrznej urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogą, strony
    oświadczają, że przy ustalaniu opłaty przyjęto jako podstawę stawki wynikające z
    obowiązującego Zarządzenia Wójta Gminy (...). Dla gminnych niepublicznych dróg
    wewnętrznych i dojazdowych zostały ustalone następujące stawki opłat za:
    • czasowe zajęcie pasa drogowego:
                            2# na drogach utwardzonych – (...) zł/m/dzień,
                              2# na drogach nieutwardzonych – (...) zł/m/dzień,
    • umieszczenie urządzenia infrastruktury technicznej sieciowej:
                            2# w terenie zabudowanym – (...) zł/m/rok,

                              2# poza terenem zabudowanym – (...) zł/m/rok,
                          2# na obiekcie mostowym – (...) zł/m/rok,
                                  2• umieszczenie reklamy w pasie drogowym –(...) zł/m/dzień.

## Pytanie

Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej
    podlegają opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcia pasa drogowego drogi
    wewnętrznej nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu tej ustawy, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, w celu określenia jak traktowane są, w oparciu o
    przepisy ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności,
    w pierwszej kolejności należy ustalić, czy jednostki te wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą. Wprawdzie pojęcie działalności gospodarczej ma obiektywny charakter, co
    oznacza, że działalność tą ocenia się niezależnie od jej celów lub rezultatów, aby jednak
    dana działalność kwalifikowana była, jako działalność gospodarcza, musi mieć ona
    charakter trwały i być wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
    świadczeniodawcę/dostawcę.
    W odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    istotne znaczenie ma zwłaszcza ta druga przesłanka, tj. to czy podmiot świadczący
    otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.

    Jak już Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wysokość
    Opłat ustalana jest na podstawie Zarządzenia, a więc aktu prawa miejscowego
    stanowionego przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na tryb ustalania wysokości Opłat, nie stanowią
    one wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi.
    Mając na uwadze powyższe, pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa
    drogowego dróg wewnętrznych nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie, przykładowo, w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z dnia 10 października 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.608.2023.1.KW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS)
    stwierdził, że: „pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie jest/nie
    będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww.
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o
    której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
    pobierana przez Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z dnia 26 kwietnia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.153.2023.2.MD, w której DKIS uznał, że: „(...) pobierając opłaty za zajęcie pasa
    drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań
    własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o
    charakterze publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać,
    że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo
    adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Tak więc ww.
    opłata za zajęcie pasa drogowego pobierana przez Państwa nie podlega przepisom
    ustawy o podatku od towarów i usług”.
    Podobne stanowisko DKIS zajął również w interpretacji indywidualnej z 20 października
    2020 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.372.2.MAT, wskazując: „Mając na uwadze opis sprawy
    oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że Wnioskodawca pobierając opłaty za
    zajęcie pasa drogowego będzie wykonywał działania mieszczące się w zakresie zadań
    własnych Gminy. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierane przez Wnioskodawcę daniny
    o charakterze publicznym nie będą stanowiły zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać,
    że Wnioskodawca w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa jest adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Tak
    więc ww. opłata za zajęcie pasa drogowego pobierana przez Wnioskodawcę nie podlega
    przepisom ustawy o podatku od towarów i usług”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
      7 (...).
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i
    usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały
    powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma zastosowanie przy
    spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    - jego podmiotem jest organ władzy publicznej;
    - odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te
      organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej) w ramach
    sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Należy zaznaczyć, że pojęcie „organ władzy publicznej” nie zostało zdefiniowane w ustawie
    o podatku od towarów i usług. Choć w wielu aktach normatywnych ustawodawca
    posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy „organy władzy publicznej”, to jednocześnie
    nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do
    określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie
    względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy władzy publicznej nie są

    podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
    dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
      obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
      odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka
      taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
                                        1W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w pasie
      drogowym urządzeń obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem
      właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej –
      zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7
      lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
      decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia umowy,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
      pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy – wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
      pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga – budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
    1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust.
                                      1  42, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,

    2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
          1  439 ust. 3 lub 3,
    3) powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
                                                    1której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
        4lub 3
      – zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu
      Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których
      obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
      państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych
      wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    - Do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów oraz
      organizacji ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
      gminnym.
    - Gmina, jako zarządca dróg, zawiera umowy cywilnoprawne na zajęcie pasa drogowego
      dróg wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych,
      niestanowiących dróg publicznych, znajdujących się w gminnym zasobie
      nieruchomości w celu niezwiązanego z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg.
    - Gmina na podstawie Umów pobiera od podmiotów zajmujących pas drogowy dróg
      wewnętrznych opłaty, których wysokość ustalana jest na podstawie Zarządzenia Wójta
      Gminy w sprawie stawek czynszu najmu za grunt na którym zlokalizowana jest droga
      wewnętrzna lub dojazdowa. W przedmiotowym Zarządzeniu ustalone zostały
                                                2zróżnicowane wysokości opłat za dzień bądź rok zajmowania powierzchni 1 m pasa
      drogowego dróg wewnętrznych i dojazdowych, w zależności od rodzaju zajęcia.
    - Gmina pobiera opłaty od wnioskodawców – osób prywatnych lub przedsiębiorstw –
      ubiegających się o zezwolenie na prowadzenie robót w pasie drogowym drogi
      wewnętrznej.
    - W umowach zawieranych pomiędzy Gminą a wnioskodawcą, dotyczących prowadzenia
      robót w pasie drogowym drogi wewnętrznej oraz umieszczenia w pasie drogowym
      drogi wewnętrznej urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogą, strony

      oświadczają, że przy ustalaniu opłaty przyjęto jako podstawę stawki wynikające z
      obowiązującego Zarządzenia Wójta Gminy.
    - Gmina pobiera opłaty od wnioskodawców – osób prywatnych lub przedsiębiorstw –
      ubiegających się o zezwolenie na prowadzenie robót w pasie drogowym drogi
      wewnętrznej, w szczególności dotyczących: budowy lub przebudowy zjazdów; budowy,
      przebudowy lub modernizacji wszystkich rodzajów sieci i przyłączy, w tym:
      wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych,
      telekomunikacyjnych, światłowodowych, innych robót wymagających wykorzystania
      pasa drogowego, awaryjnego prowadzenia robót, związanego z koniecznością
      natychmiastowego usunięcia awarii urządzeń infrastruktury technicznej znajdujących
      się w pasie drogowym.
    - Opłaty pobiera się również od osób prywatnych lub przedsiębiorstw wnioskujących o
      zezwolenie na umieszczenie w pasie drogowym drogi wewnętrznej urządzeń
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogą, w szczególności: sieci i przyłączy, w
      tym: wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych,
      telekomunikacyjnych, światłowodowych, innych urządzeń infrastruktury technicznej o
      podobnym charakterze, w tym obiektów budowlanych, nośników reklamowych i
      ogłoszeń, w tym billboardów, tablic informacyjnych oraz innych elementów promocji
      wizualnej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy pobierane przez Gminę opłaty za
    udostępnienie pasa drogi wewnętrznej podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy przesłanki,
    tj. czy są Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie określonych opłat jest
    czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając
    opłaty za udostępnienie pasa drogowego wykonują Państwo działania mieszczące się w
    zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowią zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Podsumowanie
    Czynności udostępnienia pasa drogi wewnętrznej, za które Gmina pobiera opłaty, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym . Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej

    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.