Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-26/12-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-15
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo – księgowych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; usługi-usługi finansowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 2.01.2012 r. (data wpływu 9.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2.01.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 02/2011 Wnioskodawca zamierza rozpocząć działalność gospodarczą sklasyfikowaną pod numerem PKD 6920Z tj. usługi rachunkowo - księgowe, doradztwo podatkowe. Działalność będzie miała na celu prowadzenie kompleksowej obsługi księgowej firm. Wnioskodawca posiada certyfikat księgowy wydany w 2007 r. przez Ministra Finansów. Strona nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradcy podatkowego.

W zakres działalności rachunkowo-księgowej wchodzić będzie:

1.  Prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów oraz ksiąg rachunkowych;
2.  Obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników wraz ze sporządzaniem stosownych rozliczeń /deklaracji podatkowych;
3.  Podpisywanie oraz składanie deklaracji/informacji w imieniu klientów do urzędów skarbowych na podstawie posiadanych pełnomocnictw;
4.  Sporządzanie ewidencji sprzedaży i zakupu VAT;
5.  Prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia;
6.  Obliczanie/rozliczanie składek ZUS za pracodawców i pracowników oraz przygotowywanie i wysyłanie stosownych deklaracji/raportów do ZUS;
7.  Sporządzenia listy płac, prowadzenia indywidualnych kart przychodów pracowników i prowadzenia akt osobowych pracowników.

W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług w zakresie doradztwa podatkowego. Strona nie będzie udzielała porad prawnych, a sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych będzie się odbywało tylko jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości w imieniu spółek będących klientami Wnioskodawcy. Wskazane czynności będą miały charakter techniczny a nie prawny. Umowa będzie zawarta na kompleksowe usługi księgowe z adnotacją:

Zleceniobiorca nie będzie świadczył usług w zakresie doradztwa dla zleceniodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu przyszłego prawidłowym będzie skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi, które Strona będzie wykonywała nie będą miały charakteru usług doradczych. Zawodowe wykonywanie czynności doradztwa podatkowego zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów do tego uprawnionych.

Według ustawy o doradztwie podatkowym osobami uprawnionymi do wykonywania czynności doradczych są:

1.  Osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  Adwokaci i radcowie prawni;
3.  Biegli rewidenci.

Według Wnioskodawcy o prawie podatnika do korzystania ze zwolnienia VAT, gdy świadczy usługi księgowe decyduje nie ustawa o doradztwie podatkowym, lecz ustawa o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera co prawda definicji usług doradczych, ale Strona powołuje się tutaj na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r., w sprawie sygn. akt K42/05, w którym TK wskazał istotę usług doradztwa podatkowego cytuję: (\`(...)\`)Pojęcie „doradzanie” w potocznym rozumieniu oznacza właśnie udzielanie porad, opinii i wyjaśnień.

Chodzi tu zatem o czynności polegające na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, na podstawie której podatnik podejmować będzie konkretne działania.

Konkludując, należy stwierdzić, że zakres uprawnień w sferze doradztwa podatkowego zastrzeżony dla osób wykonujących zawód zaufania publicznego dotyczy tylko i wyłącznie udzielania owych porad, opinii i wyjaśnień dotyczących obowiązków podatkowych podatników, płatników i inkasentów. Czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych.

Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości i podatków, którą to wiedzę mają podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (\`(...)\`.)

TK potwierdził tym samym, że to istota wykonywanych czynności (świadczonych usług), a nie podmiot je wykonujący, czy też formalne kwalifikowanie w ustawie o doradztwie podatkowym, jako usług doradztwa, przesądza o ich charakterze, a w konsekwencji decyduje o tym, czy podlegają wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, czy też nie.

Podsumowując: Wnioskodawca uważa, że działalność określona szczegółowo jak wyżej może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, jeśli tylko Strona nie przekroczy obrotu uprawniającego do utraty zwolnienia i nie będzie świadczyć usług doradztwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza od 02/2011 zamierza rozpocząć działalność gospodarczą sklasyfikowaną pod numerem PKD 6920Z tj. Usługi rachunkowo - księgowe, doradztwo podatkowe. Działalność będzie miała na celu prowadzenie kompleksowej obsługi księgowej firm. Wnioskodawca posiada Certyfikat księgowy wydany w 2007 r. przez Ministra Finansów. Strona nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradcy podatkowego. W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług w zakresie doradztwa podatkowego. Strona nie będzie udzielała porad prawnych, a sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych będzie się odbywało tylko jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości w imieniu spółek będących klientami Wnioskodawcy. Wskazane czynności będą miały charakter techniczny a nie prawny.

W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że jeżeli Strona nie będzie wykonywała usług o charakterze doradczym ani porad prawnych a sporządzane i podpisywane deklaracje podatkowe nie będą realizowane w ramach odrębnego zlecenia, tylko będą stanowiły element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości, to Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 9 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym zapytaniem należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.