Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-248/13/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-21
Teza: Czy prawidłowe jest przyjęcie stanowiska, że Wnioskodawca powinien rozpoznać środki pieniężne (wkłady pieniężne) przekazane na realizację Projektu, jako koszt uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia tj. z datą zarachowania wypływu środków pieniężnych z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek bankowy, dedykowany do działalności konsorcjum?
Słowa kluczowe: konsorcjum; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów środków pieniężnych (wkładów pieniężnych) przekazanych na realizację Projektu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów środków pieniężnych (wkładów pieniężnych) przekazanych na realizację Projektu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jednym z priorytetów energetycznych Unii Europejskiej oraz Polityki Energetycznej Polski na najbliższe lata jest eksploatacja alternatywnych źródeł energii, w tym zasobów gazu niekonwencjonalnego. Realizacja tego celu wiąże się z koniecznością stworzenia technologii wydobycia gazu łupkowego w Polsce (poprzez zmodyfikowanie znanych dotąd metod wydobycia gazu łupkowego i przystosowanie ich do polskich warunków). Prowadzenie prac nad rozwojem i wdrożeniem pierwszej polskiej technologii łupkowej jest elementem strategicznej polityki rządu. W tym celu powołano rządowy program (Program Rządowy B. G., Program lub Projekt). Program Rządowy B. G. ma charakter strategicznego projektu w zakresie rozwoju technologii w obszarze związanym z wydobyciem gazu łupkowego w Polsce i ich wdrożeniem w działalności gospodarczej operujących w Polsce przedsiębiorstw. Celem Programu jest wypracowanie technologii pozyskiwania gazu łupkowego, która będzie dostosowana do polskich warunków geologicznych, prawnych i uregulowań dotyczących ochrony środowiska oraz aktywizacja zarówno polskiego biznesu, jak i nauki oraz wzmocnienie współpracy tych dwóch środowisk w dziedzinie, która jest bardzo ważna z perspektywy rozwoju całego kraju.

Organizacja Programu Rządowego B. G. i nadzór nad nim został powierzony Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) – agencji wykonawczej Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, która realizuje zadania państwowe z za kresu polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej, stworzoną jako platforma skutecznego dialogu między środowiskiem nauki i biznesu.

Wnioskodawca wraz z innymi kluczowymi przedsiębiorstwami, działającymi na rynku energetyczno-paliwowym, odpowiedzialnymi za poszukiwanie i wydobycie gazu łupkowego (łącznie jako: Jednostki biznesowe) zawiązało współpracę w ramach organizowanego przez NCBiR Programu Rządowego B. G. Z uwagi na posiadane zasoby kadrowe oraz potencjał intelektualny do współpracy w ramach realizacji Projektu przystąpiły również największe instytucje naukowe w Polsce (Jednostki naukowe).

Realizując warunki udziału w Programie Rządowym B. G., Jednostki biznesowe oraz Jednostki naukowe zawarły umowę konsorcjum. Kolejnym warunkiem udziału w Programie Rządowym B. G. jest wniesienie wkładów pieniężnych i niepieniężnych przez uczestników konsorcjum z przeznaczeniem na realizację Projektu. Zgodnie z umową konsorcjum, Spółka jest jedną z Jednostek biznesowych. Liderem konsorcjum, odpowiedzialnym za prawidłową realizację Programu oraz rozliczenia dokonywane w ramach konsorcjum jest inna Jednostka biznesowa.

Zgodnie z założeniami, Program Rządowy B. G. będzie finansowany z dotacji pochodzącej ze środków publicznych, przekazanej z NCBiR oraz wkładów Jednostek biznesowych. Kwota dofinansowania zostanie wpłacona na rachunek prowadzony dla Lidera, a następnie zostanie w całości przekazana na rzecz Jednostek naukowych i będzie determinowała udział Jednostek naukowych w konsorcjum (patrz poniżej). Na podstawie umowy konsorcjum, Jednostki biznesowe zostaną zobowiązane do zapewnienia środków na realizację Projektu poprzez wniesienie:

*   wkładów pieniężnych oraz
*   wkładów niepieniężnych w postaci m.in. danych w zakresie sejsmiki, geofizyki, rdzeni wiertniczych, wyników analiz danych wiertniczych, geofizycznych i sejsmicznych, pomiarów prędkości średnich w otworach wiertniczych, wyniki monitoringu sejsmicznego, hydrogeologicznego, społecznego, informacji geologicznej, know-how, pracy pracowników poszczególnych Jednostek biznesowych oraz udostępnienie przez te Jednostki pomieszczeń i sprzętu.

Jak wspomniano, zgodnie z zapisami umowy konsorcjum, podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenia w ramach konsorcjum będzie Lider. Wkłady pieniężne przekazywane przez Jednostki biznesowe, w wysokości proporcjonalnej do ich udziału w Projekcie, zostaną przez nie wpłacone na rachunek bankowy prowadzony dla Lidera, dedykowany na potrzeby realizacji Projektu. Lider przekaże wniesione przez Jednostki biznesowe oraz własne wkłady pieniężne na rzecz Jednostek naukowych. Środki pieniężne przekazane przez Jednostki biznesowe w celu finansowania prac Programu Rządowego B. G. będą wykorzystane w całości w celu realizacji Projektu przez Jednostki naukowe, które przy ich pomocy będą prowadziły badania zmierzające do zdobycia nowej wiedzy w zakresie wydobycia gazu łupkowego w Polsce oraz wytworzenia nowej technologii. W tym celu Lider konsorcjum będzie przekazywał/dystrybuował środki do Jednostek naukowych zgodnie z umową konsorcjum oraz ustalonym harmonogramem ich wydatkowania.

Zgodnie z założeniami Programu określonymi w Regulaminie Konkursowym Programu ogłoszonym przez NCBiR oraz projekcie „…” (Umowa o dofinansowanie), którą zawierają uczestnicy konsorcjum oraz NCBiR, w ramach realizacji Projektu, Jednostki naukowe, przy pomocy wkładów pieniężnych i niepieniężnych wniesionych przez Jednostki biznesowe, wykonają badania przemysłowe, czyli badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy w zakresie wydobycia gazu łupkowego w Polsce, oraz prace rozwojowe, czyli prace mające na celu wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy, w szczególności w celu opracowania nowej technologii w powyższym zakresie.

Zgodnie z umową konsorcjum, wkłady Jednostek do konsorcjum będą determinowały udział w konsorcjum tych Jednostek. Procentowy udział jednostki w konsorcjum będzie odpowiadał wartości wkładu danej jednostki do sumy wkładów wniesionych przez wszystkie jednostki i dofinansowania przekazanego Jednostkom naukowym (w przypadku Jednostek naukowych udział w konsorcjum będzie determinowany wartością dofinansowania otrzymanego z NCBiR).

W następstwie realizacji Programu, każdy z uczestników będzie miał udział w rezultacie prac (będzie ich współwłaścicielem), w tym w ewentualnych prawach do wytworzonych technologii. Udział w rezultacie prac będzie odpowiadał udziałowi w konsorcjum (jak wspomniano powyżej udział w konsorcjum determinowany jest wartością wkładów do konsorcjum). Tym samym, uczestnicy Programu będą działali w ramach udziału w konsorcjum, tzn. dokonywane przez nich czynności oraz otrzymane korzyści (udział w rezultacie prac konsorcjum i prawach do wytworzonych technologii) będą odpowiadały udziałowi w konsorcjum.

Zgodnie z postanowieniami umowy konsorcjum, rezultaty prac będą wykorzystywane bezpośrednio w działalności gospodarczej Jednostek biznesowych, w tym Wnioskodawcy lub komercjalizowane tj. prawa do nich będą sprzedawane lub licencjonowane na rzecz podmiotów trzecich. Na obecnym etapie nie jest jednak możliwe precyzyjne określenie momentu zakończenia prac oraz ich końcowego rezultatu, formy etc.

Dla celów rachunkowych, wniesienie własnych wkładów pieniężnych zostanie ujęte w księgach Spółki w momencie zarachowania wypływu tych środków z rachunku bankowego Spółki.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że z analogicznym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego do Ministra Finansów, w analogicznym stanie faktycznym, wystąpiły również pozostałe Jednostki biznesowe. Każda z Jednostek biznesowych złożyła wniosek, o którym mowa powyżej, do upoważnionego do wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, właściwego dla jej siedziby Dyrektora Izby Skarbowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest przyjęcie stanowiska, że Wnioskodawca powinien rozpoznać środki pieniężne (wkłady pieniężne) przekazane na realizację Projektu, jako koszt uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia tj. z datą zarachowania wypływu środków pieniężnych z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek bankowy, dedykowany do działalności konsorcjum?

Zdaniem Wnioskodawcy, środki pieniężne (wkłady pieniężne) przekazane przez niego na realizację Projektu powinny być rozpoznane jako koszt uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. z datą zarachowania wypływu środków pieniężnych z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek bankowy, dedykowany do działalności konsorcjum.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Instytucja konsorcjum nie jest zdefiniowana ani w przepisach polskiego prawa podatkowego, ani polskiego prawa cywilnego. Umowa konsorcjum jest powszechnie rozumiana, jako umowa pomiędzy co najmniej dwoma podmiotami, w której podmioty te zobowiązują się do współpracy celem osiągnięcia określonego celu gospodarczego np. realizacji inwestycji. Powodem tworzenia konsorcjum jest – co do zasady – możliwość połączenia środków finansowych, know-how i innych środków zgromadzonych przez uczestników, w celu realizacji złożonego przedsięwzięcia, przekraczającego często możliwości podmiotu działającego samodzielnie. Uczestnicy konsorcjum dzielą się również ryzykiem w celu osiągnięcia wspólnego zysku.

Konsorcjum nie stanowi odrębnego podmiotu prawa, nie jest też podatnikiem ani na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Odrębnymi podmiotami prawa oraz podatnikami pozostają natomiast poszczególni Uczestnicy konsorcjum, którzy jako konsorcjum realizują wspólny cel gospodarczy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Na podstawie ust. 2 ww. przepisu powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Jak wskazano, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje kategorii wspólnego przedsięwzięcia, określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, współpraca między uczestnikami konsorcjum, w ramach której zobowiązują się oni realizować wspólnie określony cel gospodarczy spełnia definicję wspólnego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 5 ww. ustawy. Uczestnicy konsorcjum współpracują bowiem w celu wspólnego wytworzenia nowej technologii w zakresie wydobycia gazu łupkowego, oraz jeżeli tak postanowią, wspólnej sprzedaży praw do wytworzonej technologii.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji dla celów podatkowych.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się zarówno koszty, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów (tzw. koszty bezpośrednie), jak i koszty, których nie można przypisać do określonych przychodów, ale są one uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Wniesienie wkładu pieniężnego przez Jednostki biznesowe na rzecz konsorcjum stanowi warunek konieczny do realizacji Projektu i wynika wprost z podpisanej z NCBiR umowy o dofinansowanie. Konieczność poniesienia powyższego wydatku stanowi zatem następstwo określonych zdarzeń wynikających z działań Spółki, tj. przystąpienia do konsorcjum w celu realizacji Projektu oraz podpisania umowy o dofinansowanie z NCBiR.

Ponadto, jak wskazano w stanie faktycznym, uczestnicy Programu będą działali w ramach udziału w konsorcjum, tzn. wnoszone wkłady oraz otrzymane korzyści (udział w rezultacie prac konsorcjum i prawach do wytworzonych technologii) będą odpowiadały ich udziałowi w konsorcjum. W odniesieniu do powyższego oraz zgodnie z zasadą wskazaną w art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl której zarówno przychody jak i koszty uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do posiadanego udziału we wspólnym przedsięwzięciu, Spółka jest uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu wniesionego wkładu do konsorcjum odpowiadającego jej udziałowi w konsorcjum.

Wnioskodawca wskazuje również, że przystąpienie do umowy konsorcjum oraz finansowanie realizacji Programu Rządowego B. G., poprzez wniesienie wkładów, nie przekłada się bezpośrednio na uzyskanie konkretnego przychodu. Dzięki uczestnictwie w konsorcjum oraz ponoszeniu ww. wydatków, Wnioskodawca uzyskuje natomiast możliwość pozyskania wiedzy lub/i uczestniczenia w wytworzeniu technologii w obszarze związanym z wydobyciem gazu łupkowego w Polsce. W konsekwencji, Wnioskodawca ma możliwość uzyskania przychodów w wyniku wykorzystania rezultatów prac konsorcjum w przyszłości, w swojej działalności gospodarczej i/lub poprzez komercjalizację wyników tych prac. Wymaga podkreślenia, iż przystępując do konsorcjum Jednostki biznesowe uzyskują korzyści związane zarówno ze współpracą z Jednostkami naukowymi jak i innymi Jednostkami biznesowymi, uzyskując m.in. dostęp do najnowszej wiedzy naukowej oraz poszczególnych etapów wspólnych wyników badań. Tym samym, Jednostki biznesowe zabezpieczają swoje źródło przychodów. W świetle powyższego Wnioskodawca wskazuje, że w związku z uczestnictwem w konsorcjum nie otrzymuje konkretnego przychodu. Tym samym nie jest możliwe wskazanie konkretnego przychodu, z którym mogłyby być związane wydatki ponoszone na realizację Programu Rządowego B. G.

Dla kompletności, Spółka podkreśla, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie znajdą zastosowania wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W szczególności, nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ww. ustawy, gdyż – jak wskazano wstanie faktycznym – wydatek poniesiony przez Jednostki biznesowe, w tym Spółkę, w postaci wkładu pieniężnego w celu realizacji Projektu nie zostanie pokryty ani zrefundowany z żadnej dotacji ani nie zostanie zwrócony w jakiejkolwiek innej formie.

W konsekwencji – zdaniem Wnioskodawcy – wydatki poniesione na realizacje Programu, w postaci wkładu pieniężnego będą stanowiły koszt uzyskania przychodów, inny niż bezpośrednio związany z uzyskiwanymi przychodami (tzw. koszt pośredni).

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z powyższych regulacji wynika, zatem iż istnieją dwa sposoby potrącenia kosztów uzyskania przychodów, których związek z uzyskiwanymi przychodami jest pośredni, tj.: (i) w dacie poniesienia, bądź (ii) proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Jak wskazano powyżej, w zakresie przekazania wkładów/środków pieniężnych (z przeznaczeniem na realizację Projektu), brak jest możliwości powiązania ich z określonymi przychodami oraz powiązanie/przyporządkowanie ich do określonego okresu. Zgodnie z założeniami wkłady będą przekazywane stosowanie do postępu prac i w stopniu pozwalającym na ich bieżąca realizację. W konsekwencji, przekazane przez Wnioskodawcę wkłady pieniężne powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów każdorazowo w momencie ich poniesienia.

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z ww. regulacji wynika zatem, iż zasadniczym warunkiem rozpoznania kosztu innego niż bezpośrednio związany z przychodem dla celów podatkowych jest jego ujęcie w księgach rachunkowych. Jednocześnie, przepisy te doprecyzowują, że nie każde ujęcie w księgach pozwala na rozpoznanie kosztu, bowiem ujęcie w księgach na kontach rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów nie pozwala na rozpoznanie kosztu podatkowego.

W ramach realizacji Programu wkłady pieniężne przekazywane będą przez Jednostki biznesowe, w tym Wnioskodawcę, w terminach i kwotach określonych w harmonogramie. Założeniem harmonogramu jest, aby środki finansowe były przekazywane stosowanie do postępu prac i w stopniu pozwalającym na ich bieżąca realizację. Do poniesienia kosztu, to jest faktycznego uszczuplenia majątku Wnioskodawcy, dojdzie zatem w momencie przekazania wkładu pieniężnego na rzecz konsorcjum, tj. z momentem wypłaty środków pieniężnych z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek bankowy dedykowany do działalności konsorcjum. Równocześnie, dla celów rachunkowych, wniesienie własnych wkładów pieniężnych zostanie ujęte w księgach Spółki z datą zarachowania wypływu tych środków z rachunku Spółki.

W konsekwencji – zdaniem Wnioskodawcy – przekazane przez niego wkłady pieniężne powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. z datą zarachowania wypływu środków pieniężnych z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek bankowy, dedykowany do działalności konsorcjum.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Zgodnie z zasadą, określoną w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W myśl ust. 2 art. 5 cytowanej ustawy zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Przepisy te ustalają nadrzędne zasady rozliczeń podatkowych dokonywanych między podmiotami biorącymi udział we wspólnym przedsięwzięciu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z innymi kluczowymi przedsiębiorstwami działającymi na rynku energetyczno-paliwowym, zawiązało współpracę w ramach organizowanego przez NCBiR Programu Rządowego. Do współpracy przystąpiły również największe instytucje naukowe w Polsce. Realizując warunki udziału w Programie, Jednostki biznesowe oraz Jednostki naukowe zawarły umowę konsorcjum. Warunkiem udziału w Programie było wniesienie wkładów pieniężnych i niepieniężnych przez uczestników konsorcjum z przeznaczeniem na realizację Projektu. Środki pieniężne przekazane przez Jednostki biznesowe w celu finansowania prac Programu Rządowego B. G. będą wykorzystane w całości w celu realizacji Projektu przez Jednostki naukowe, które przy ich pomocy będą prowadziły badania zmierzające do zdobycia nowej wiedzy w zakresie wydobycia gazu łupkowego w Polsce oraz wytworzenia nowej technologii. Jednostki naukowe, przy pomocy wkładów pieniężnych i niepieniężnych wniesionych przez Jednostki biznesowe, wykonają badania przemysłowe, czyli badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy w zakresie wydobycia gazu łupkowego w Polsce, oraz prace rozwojowe, czyli prace mające na celu wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy, w szczególności w celu opracowania nowej technologii w powyższym zakresie. Zgodnie z umową konsorcjum procentowy udział jednostki w konsorcjum będzie odpowiadał wartości wkładu danej jednostki do sumy wkładów wniesionych przez wszystkie jednostki i dofinansowania przekazanego Jednostkom naukowym. W następstwie realizacji Programu, każdy z uczestników będzie miał udział w rezultacie prac odpowiadający udziałowi w konsorcjum (będzie ich współwłaścicielem), w tym w ewentualnych prawach do wytworzonych technologii. Zgodnie z postanowieniami umowy konsorcjum, rezultaty prac będą wykorzystywane bezpośrednio w działalności gospodarczej Jednostek biznesowych, w tym Wnioskodawcy lub komercjalizowane, tj. prawa do nich będą sprzedawane lub licencjonowane na rzecz podmiotów trzecich. Na obecnym etapie nie jest jednak możliwe precyzyjne określenie momentu zakończenia prac oraz ich końcowego rezultatu, formy etc.

Z powyższego wynika zatem, iż przekazana przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy prowadzony przez Lidera (dedykowany na potrzeby realizacji Projektu) w ramach wspólnego przedsięwzięcia kwota pieniężna (wkład własny) jest wkładem inwestycyjnym we wspólne przedsięwzięcie, w wyniku realizacji którego, powstanie określony produkt, który Wnioskodawca będzie wykorzystywać w prowadzonej działalności gospodarczej lub komercjalizować, tj. prawa do przedmiotowego produktu będą sprzedawane lub licencjonowane na rzecz podmiotów trzecich.

Mając powyższe na względzie stwierdzić zatem należy, że w momencie przekazania wskazanych we wniosku środków pieniężnych na rzecz realizacji Projektu w ramach wspólnego przedsięwzięcia, kwota ta nie może stanowić u Wnioskodawcy kosztu uzyskania przychodu. Innymi słowy, Spółka nie jest uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu wniesionego wkładu do konsorcjum. Kosztem tym będą mogły być natomiast poszczególne wydatki konsorcjum sfinansowane z tej kwoty, w części przypadającej na Wnioskodawcę, zgodnie z posiadanym udziałem w zysku ze wspólnego przedsięwzięcia, o ile będą one spełniały kryteria wymienione w cyt. art. 15 ust. 1 ww. ustawy oraz przy założeniu, że nie będą podlegały wyłączeniu z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, bezprzedmiotowe staje się rozpatrywanie momentu potrącalności przedmiotowego wydatku jako kosztu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.