Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1168/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-19
Teza: moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży karty podarunkowej
Słowa kluczowe: bony-bony towarowe; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; karta; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; pieniądze; wpłata
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2009r. (data wpływu do tut. organu 18 listopada 2009r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 29 stycznia 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży karty podarunkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży karty podarunkowej.

Wniosek uzupełniono pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 29 stycznia 2010r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu znak IBPP1/443-1167 i 1168/09/MS z dnia 12 stycznia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja pozostałej odzieży dzianej. Przeważającą wartość przychodów Wnioskodawcy stanowią wartości uzyskane z tytułu sprzedaży garniturów męskich szytych na indywidualne zamówienie. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku VAT, zobowiązany jest do prowadzenia ksiąg handlowych, dochody z tytułu prowadzonej działalności opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób prawnych. Sprzedaż dla osób fizycznych ewidencjonowana jest za pomocą kasy rejestrującej.

Wnioskodawca w celu pozyskania szerszych rynków zbytu planuje uruchomić system sprzedaży oparty na emisji kart podarunkowych. Karty podarunkowe zostały wydrukowane. Każda została zidentyfikowana indywidualnym numerem. Został również opracowany regulamin, zgodnie z którym ww. karta będzie uprawniać okaziciela do dokonania zakupu za kwotę wymienioną na karcie w okresie do 180 dni od chwili nabycia karty. Po upływie tego terminu karta będzie tracić swoją ważność. Zgodnie z regulaminem za niezrealizowanie karty nie jest możliwy zwrot gotówki. Również jeśli wartość zamówionego towaru będzie mniejsza niż nominał karty - różnica nie będzie zwracana. W sytuacji zamówienia towaru o wartości przekraczającej nominał karty - klient dokonywał będzie stosownej dopłaty.

Zasady korzystania z Programu X:

1.  Karta prezentowa zwana dalej „X" jest wystawiana przez Wnioskodawcę i oznaczona indywidualnym numerem.
2.  X jest do nabycia u Wnioskodawcy w dowolnie ustalonej cenie brutto zawierającej 22% VAT, która jest zaznaczona na karcie.
3.  Warunkiem otrzymania X jest wypełnienie zamówienia oraz 100% wpłata zamawianej wartości na rachunek podany w zamówieniu. Formularz zamówienie można otrzymać wysyłając e-mail.
4.  X może być zrealizowany na zakup dowolnego produktu z oferty Wnioskodawcy. Program X jest ogólnie dostępny w województwie mazowieckim oraz podkarpackim.
5.  Jeśli wartość realizowanych zakupów przekroczy wartość określoną na karcie, osoba składająca zamówienie u Wnioskodawcy na jej podstawie, zobowiązana jest dopłacić różnicę w momencie składania zamówienia.
6.  X nie może być realizowany częściowo i nie może być wymieniony na gotówkę.
7.  Warunkiem realizacji X jest umówienie spotkania z doradcą Wnioskodawcy, przedstawienie X podczas składania zamówienia, złożenie zamówienia w wysokości X. Dalsza realizacja zamówienia przebiega na warunkach ogólnych dotyczących obsługi Klienta u Wnioskodawcy.
8.  X jest ważny do ostatniego dnia szóstego miesiąca od daty zakupu.
9.  Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za zagubienie X.

Karta podarunkowa jest dokumentem poświadczającym dokonania wpłaty środków pieniężnych na rzecz Wnioskodawcy. Przedłożenie tej karty w terminie do 180 dni od daty jej wydania upoważnia okaziciela do złożenia zamówienia na oferowane garnitury przez Wnioskodawcę. Okaziciel ma prawo wyboru dowolnego garnituru z całej oferty Wnioskodawcy.

Osoba nabywająca kartę w zamyśle opracowanego systemu sprzedaży może sprezentować tę kartę innej osobie, która z kolei ma prawo do złożenia zamówienia na oferowane przez Wnioskodawcę garnitury. Stąd nazwa „karta podarunkowa”.

System sprzedaży oparty na „kartach podarunkowych” ma przyczynić się do zwiększenia sprzedaży gdyż poszerza rynek zbytu o odbiorców dokonujących prezentów na rzecz innych osób. Karta podarunkowa nie posiada wartości motywacyjnych do dokonania zakupów. Jest ogólnodostępna dla klientów Wnioskodawcy. Klient nie musi spełnić żadnych warunków aby móc nabyć kartę. Karta uprawnia do zakupu jakiegokolwiek towaru oferowanego przez Wnioskodawcę. Karta uprawnia do zakupu towarów w cenach rynkowych tj. takich samych jak dla klientów dokonujących zakupów w tradycyjnej formie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży karty podarunkowej? Czy w chwili sprzedaży karty podarunkowej i zapłaty za nią czy w chwili dokonania sprzedaży, tj. wydania towaru?

Zdaniem Wnioskodawcy, karta podarunkowa jest znakiem legitymującym, uprawniającym ich posiadacza do nabycia towarów o określonej wartości. Podatkiem od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług tak więc sprzedaż karty podarunkowej nie może być zaliczana do sprzedaży towarów i usług więc nie może podlegać VAT. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstanie w momencie wydania towaru, za który klient zapłaci kartą podarunkową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 (…).

Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez sprzedaż, stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 22 ww. ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Zgodnie z art. 19 ust. 11 ww. ustawy o VAT, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Podstawą opodatkowania w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30–32, art. 119, oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

W opisie zawartego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji pozostałej odzieży dzianej. Przeważającą wartość przychodów Wnioskodawcy stanowią wartości uzyskane z tytułu sprzedaży garniturów męskich szytych na indywidualne zamówienie. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca w celu pozyskania szerszych rynków zbytu planuje uruchomić system sprzedaży oparty na emisji kart podarunkowych. Karty podarunkowe zostały wydrukowane a każda z nich została zidentyfikowana indywidualnym numerem. Został również opracowany regulamin.

Zasady korzystania z Programu X:

1.  Karta prezentowa zwana dalej „X" jest wystawiana przez Wnioskodawcę i oznaczona indywidualnym numerem;
2.  X jest do nabycia u Wnioskodawcy w dowolnie ustalonej cenie brutto zawierającej 22% VAT, która jest zaznaczona na karcie;
3.  Warunkiem otrzymania X jest wypełnienie zamówienia oraz 100% wpłata zamawianej wartości na rachunek podany w zamówieniu. Formularz zamówienie można otrzymać wysyłając e-mail;
4.  X może być zrealizowany na zakup dowolnego produktu z oferty Wnioskodawcy Program X jest ogólnie dostępny w województwie mazowieckim oraz podkarpackim;
5.  Jeśli wartość realizowanych zakupów przekroczy wartość określoną na karcie, osoba składająca zamówienie u Wnioskodawcy na jej podstawie, zobowiązana jest dopłacić różnicę w momencie składania zamówienia;
6.  X nie może być realizowany częściowo i nie może być wymieniony na gotówkę;
7.  Warunkiem realizacji X jest umówienie spotkania z doradcą Wnioskodawcy, przedstawienie X podczas składania zamówienia, złożenie zamówienia w wysokości X. Dalsza realizacja zamówienia przebiega na warunkach ogólnych dotyczących obsługi Klienta u Wnioskodawcy;
8.  X jest ważny do ostatniego dnia szóstego miesiąca od daty zakupu;
9.  Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za zagubienie X.

Karta podarunkowa jest dokumentem poświadczającym dokonania wpłaty środków pieniężnych na rzecz Wnioskodawcy. Przedłożenie tej karty w terminie do 180 dni od daty jej wydania upoważnia okaziciela do złożenia zamówienia na oferowane garnitury przez Wnioskodawcę. Okaziciel ma prawo wyboru dowolnego garnituru z całej oferty Wnioskodawcy.

Osoba nabywająca kartę w zamyśle opracowanego systemu sprzedaży może sprezentować tę kartę innej osobie, która z kolei ma prawo do złożenia zamówienia na oferowane przez Wnioskodawcę garnitury. Stąd nazwa „karty podarunkowa".

System sprzedaży oparty na „kartach podarunkowych" ma przyczynić się do zwiększenia sprzedaży gdyż poszerza rynek zbytu o odbiorców dokonujących prezentów na rzecz innych osób. Karta podarunkowa nie posiada wartości motywacyjnych do dokonania zakupów. Jest ogólnodostępna dla klientów Wnioskodawcy. Klient nie musi spełnić żadnych warunków aby móc nabyć kartę. Karta uprawnia do zakupu jakiegokolwiek towaru oferowanego przez Wnioskodawcę. Karta uprawnia do zakupu towarów w cenach rynkowych tj. takich samych jak dla klientów dokonujących zakupów w tradycyjnej formie.

Należy zauważyć, że przepisy w zakresie podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia bonu towarowego. Natomiast Słownik Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) definiuje „bon” jako „dowód uprawniający do otrzymania w oznaczonym terminie pewnych towarów, sumy pieniędzy lub usług”.

W świetle powyższego, a także przywołanego wcześniej przepisu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, bon towarowy, nazwany w przedmiotowej sprawie przez Wnioskodawcę „kartą podarunkową”, nie mieści się w definicji towaru w rozumieniu ww. przepisu ustawy o VAT nie jest towarem, lecz jest jedynie dokumentem uprawniającym do odbioru towarów. Zastępuje on środki pieniężne, za które zwyczajowo nabywa się towary, natomiast wydanie tego bonu następuje w zamian za dokonanie wpłaty środków pieniężnych przez klienta na rzecz Wnioskodawcy. Konsekwentnie zatem, czynności sprzedaży ww. kart klientom nie można utożsamiać z dostawą towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonania wpłaty środków pieniężnych przez klienta na rzecz Wnioskodawcy, a w konsekwencji wydania karty podarunkowej nie można również uznać za świadczenie usług za odpłatnością. Z wniosku nie wynika aby Wnioskodawca stawiał jakiekolwiek ograniczenia lub warunki jakie klient musiałby spełnić aby nabyć kartę podarunkową. W konsekwencji w przedmiotowej sytuacji nie mamy również do czynienia ze świadczeniem usług na rzecz klientów Wnioskodawcy.

A zatem, czynność odpłatnego przekazania karty podarunkowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto dokonana przez klientów Wnioskodawcy wpłata środków pieniężnych w związku z nabyciem karty prezentowej nie stanowi zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie więc ze „Słownikiem języka polskiego PWN”, zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie.

Stosownie do powyższego, zaliczka jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją. Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego dokonana przez klientów Wnioskodawcy wpłata środków pieniężnych w związku z nabyciem karty podarunkowej nie będzie związana z nabyciem określonego towaru lub usługi. Karta ta ma uprawniać klientów do nabycia dowolnych towarów oferowanych przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, należy stwierdzić, iż pobierana przez Wnioskodawcę opłata za kartę podarunkową nie będzie formą przedpłaty lub zaliczki, gdyż przyszli kontrahenci nabywając przedmiotową kartę wpłacają odpowiednią kwotę nie za z góry ustalony towar lub z góry ustaloną ilość tego towaru. Tym samym dokonana wpłata nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, w momencie jej otrzymania. Zgodnie bowiem z tym przepisem obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty ale tylko w przypadku gdy przedmiotowe wpłaty stanowią część należności za dostawę konkretnego towaru lub świadczenie konkretnej usługi.

Dodatkowym potwierdzeniem, iż dokonywane przez klientów Wnioskodawcy wpłaty środków pieniężnych w związku z otrzymaniem karty podarunkowej nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Natomiast zgodnie z § 10 ust. 3 ww. rozporządzenia, fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym pobrano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą kolejną część należności (zaliczkę, przedpłatę, zadatek lub ratę).

W myśl ust. 4 pkt 6 tego § 10 faktura stwierdzająca pobranie części lub całości należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi powinna zawierać co najmniej dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę towaru lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do opodatkowania kwoty należności (w momencie jej otrzymania) wpłaconej przez kontrahenta w związku z nabyciem karty prezentowej, gdyż przedmiotowa zapłata mająca miejsce przed dostawą towaru, nie spełnia w całej rozciągłości definicji przedpłaty. Przyszła dostawa nie jest jeszcze w momencie zapłaty szczegółowo określona – nieznany jest przedmiot sprzedaży, ilość zamówionego towaru, jak i cena towaru.

Reasumując, należy stwierdzić, iż czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę kart podarunkowych, o których mowa we wniosku, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast środki pieniężne, które otrzymuje Wnioskodawca w związku z odpłatnym przekazaniem tych kart swoim klientom nie stanowią zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy o VAT.

W tej sytuacji nie wystąpi tutaj obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług. Należy przy tym podkreślić, iż dotyczy to również sytuacji, gdy karta prezentowa nie zostaje zrealizowana w wymaganym terminie i traci swoją moc z uwagi na upływ terminu na który została wydana.

Należy zauważyć, iż dopiero realizacja bonu towarowego (karty podarunkowej), czyli fizyczne nabycie towaru przez klienta, regulującego zapłatę poprzez wręczenie bonu towarowego (karty podarunkowej), jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wydanie towarów za bony towarowe (karty podarunkowe) podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych według stawek właściwych dla danego towaru. Wówczas w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy art. 19 i 29 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż karty podarunkowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstanie dopiero w momencie wydania towaru, za który klient zapłaci kartą podarunkową należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.