Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.890.2025.1.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Opodatkowanie otrzymanej kwoty oraz zwróconych kosztów
zastępstwa procesowego z tytułu zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
koszt-zwrot kosztów
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota
ugody
wypłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:...ul. ......
        2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:...ul. ......
    Opis stanu faktycznego
    ... i ... (dalej: „Zainteresowani”), polscy rezydenci, podlegający nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce, w dniu ... lipca 2008 r. zawarli z bankiem ... z
    siedzibą w ... (aktualnie ... z siedzibą w ...; dalej: „Bank”) umowę nr ... o kredyt hipoteczny
    dla osób fizycznych „...” waloryzowany kursem CHF (dalej: „Umowa”).
    Kredyt został udzielony na finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od
    dewelopera lokalu mieszkalnego numer ... położonego w miejscowości ... przy ul. ...
    (obecnie ...), pokrycie opłat związanych z udzieleniem kredytu oraz pokrycie kosztów
    składki ubezpieczenia Pakiet Bezpieczna Spłata. Bank wypłacił kredytobiorcy łączną kwotę.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 Umowy, a także na podstawie § 10 ust. 5 Umowy, cała kwota kredytu
    została wypłacona w złotówkach i także miała być spłacana w złotych polskich. Kredyt
    został wypłacony w złotówkach przeliczonych zgodnie z kursem kupna CHF według tabeli
    kursowej Banku.
    W ocenie Zainteresowanych, Umowa zawiera wady skutkujące jej nieważnością. Z racji
    nieważności czynności zobowiązującej do świadczenia, wpłaty Zainteresowanych na
    poczet Umowy stanowią nienależne świadczenie w rozumieniu art. 410 § 2 k.c., dlatego
    też powinny one zostać zwrócone Zainteresowanym na podstawie przepisów o
    bezpodstawnym wzbogaceniu.
    W związku z powyższym, Zainteresowani wystąpili do Sądu Okręgowego w ... z
    powództwem przeciwko Bankowi o zapłatę kwoty 188 726,73 CHF.
    Zainteresowani zawarli z Bankiem ugodę pozasądową (dalej: „Ugoda”), na mocy, której
    Bank zwróci na rzecz Zainteresowanych kwotę 40 382,85 PLN (dalej: „Kwota zwrotu”).
    Treść Ugody nie potwierdza jednak nieważności umowy. Oprócz tego, na mocy Ugody
    Bank zobowiązał się do zwrotu na rzecz Klienta kosztów zastępstwa procesowego w
    kwocie 10 800 PLN.
    Kwota zwrotu, tj. 40 382,85 PLN stanowi zwrot uiszczonych kwot na poczet realizacji
    nieważnej umowy. Zainteresowani nie dostają od Banku, na mocy Ugody, nic ponad
    wartość tego, co sami uiścili na rzecz Banku tytułem realizacji nieważnej umowy
    kredytowej.
    Natomiast zwrot kosztów postępowania procesowego w wysokości 10 800 PLN, stanowi
    zwrot realnie poniesionych kosztów na obsługę prawną sprawy sądowej.
    Na skutek Ugody Zainteresowani wycofają pozew. Zainteresowani podkreślają, że chodzi o
    ugodę pozasądową. Zainteresowani nie mieli wpływu na treść postanowień zawartych w
    Ugodzie. Bank nie zgodził się na wprowadzanie zmian do treści zaproponowanej przez
    siebie Ugody.
    W treści Ugody Bank wskazał:
    § 1
    1. Strony potwierdzają, że Klient spełnił następujące świadczenia w wykonaniu Umowy:
      173 285,15 PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;

      217 047,62 CHF tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
      19 870,52 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
      63 016,32 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
      11 072,00 PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
      tym samym suma świadczeń Klienta wynosi 267 243,99 PLN oraz 217 047,62 CHF, a
      więc łączna kwota wynosi 1 250 382,89 PLN, przy czym spłaty dokonane w CHF, zostały
      przeliczone na PLN po średnim kursie CHF z dnia 14.08.2025 r. według Tabeli kursów
      średnich walut obcych publikowanej przez Narodowy Bank Polski na stronie www.nbp.
      pl; dalej: „Świadczenia Klienta”).
    2. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy, Bank wypłacił kapitał
      kredytu, w kwocie 1 210 000,04 PLN (dalej jako „Świadczenie Banku”).
    3. Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w
      wysokości 1 250 382,89 PLN, a Świadczeniem Banku w wysokości 1 210 000,04 PLN,
      wynosi 40 382,85 PLN.
    4. W związku z tym Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta pozostałej kwoty,
      tj. 40 382,85 PLN (słownie: czterdzieści tysięcy trzysta osiemdziesiąt dwa złote, 85/100).
    5. Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
      kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10 800,00 PLN (100 % stawki minimalnej),
      która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
      możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
      dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.
      2023 poz. 1935 t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną granicę
      odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.
    6. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o której mowa w ust. 4, w
      terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na rachunek o numerze:
    7. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o których mowa w ust. 5, w
      terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank dokona zapłaty na rachunek o numerze:
    8. W przypadku braku zapłaty kwoty, o której mowa w ust. 4 oraz ust. 5, w terminie
      określonym w ust. 6 i 7, zostaną naliczone odsetki ustawowe za opóźnienie od
      następnego dnia po
    9. W związku z zawarciem i wykonaniem Ugody, Strony zgodnie oświadczają, że nie będą
      występować w przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z
      treści postanowień Umowy, w tym związanymi z zawarciem lub wykonywaniem
      Umowy, a Ugoda w całości wyczerpuje ich wszelkie roszczenia, w tym dochodzone
      przez klienta indywidualnie przeciwko Bankowi przed sądem Sąd Okręgowy w ... (sygn.
      akt ...) oraz z powództwa Banku w sprawie o zapłatę kapitału.
    10. Strony oświadczają, że przed zawarciem Ugody nie przeniosły ani nie zobowiązały się
      do przeniesienia na rzecz jakichkolwiek osób trzecich jakiegokolwiek roszczenia lub
      prawa dotyczącego Umowy lub związanego z Umową.
    11. W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 30 dni od doręczenia pisma
      Klienta zawierającego cofnięcie pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia z
      potwierdzeniem nadania do Sądu lub prezentatą Sądu, Bank zobowiązuje się cofnąć w
      całości pozew ze zrzeczeniem się roszczenia w sprawie przeciwko Klientowi o zwrot
      nominalnej kwoty wypłaconego kapitału o zwrot wartości jaką przedstawia
      świadczenie polegające na umożliwieniu korzystania z kapitału oraz o zwaloryzowanie

      kapitału kredytu i zapłatę kwoty wynikającej z waloryzacji kwoty nominalnej kapitału
      kredytu. Ponadto Bank zobowiązuje się cofnąć w całości żądanie zasądzenia na jego
      rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
    12. W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez Bank
      kwoty wskazanej w ust. 4 powyżej, Klient zobowiązuje się cofnąć pozew przeciwko
      Bankowi w sprawie indywidualnej toczącej się przed sądem (Sąd Okręgowy w ... sygn.
      akt ...) w całości ze zrzeczeniem się roszczenia wraz z żądaniem zasądzenia na jego
      rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego (pismo
      stanowi załącznik do niniejszej Ugody).
    13. W celu uniknięcia wątpliwości, każda ze Stron zrzeka się wszelkich roszczeń, jakie
      mogą mieć względem drugiej Strony w związku z powstałymi kosztami sądowymi w
      sprawie z powództwa Klienta i w sprawie z powództwa Banku, w tym kosztami
      zastępstwa procesowego, ponad kwoty uzgodnione w ust. 5 Ugody. Każda ze Stron
      zobowiązuje się nie dochodzić kosztów ponad uzgodnione w niniejszej Ugodzie od
      drugiej Strony, nawet w przypadku ich zasądzenia przez Sąd na rzecz którejkolwiek ze
      Stron.
    14. W związku z zawarciem niniejszej Ugody, Bank wprowadzi modyfikacje w systemie
      transakcyjnym Klienta uwzględniające Ugodę, zamknie kredyt hipoteczny oraz
      poinformuje Biuro Informacji Kredytowej (BIK).
    15. Strony zobowiązują się współdziałać w zakresie niezbędnym, jaki będzie konieczny do
      realizacji Ugody. W szczególności Bank zobowiązuje się do sporządzenia i wydania w
      odpowiedniej formie oświadczenia stanowiącego zgodę Banku na wykreślenie
      hipoteki.
    § 2
    1. Bank informuje Klienta o tym, że w przypadku, gdyby Strony nie zawarły niniejszej
      Ugody:
    A. Bank dochodziłby/kontynuowałby dochodzenie Roszczenia Banku o zwrot
      wypłaconego kapitału na drodze odrębnego postępowania sądowego, ale: - TSUE w
      wyroku z dnia 19 czerwca 2025 r. C-396/24 wskazał, że sprzeczne z dyrektywą 93/13
      jest polskie orzecznictwo przyjmujące tzw. teorię dwóch kondykcji, zgodnie z którą - w
      przypadku, gdy warunek umowy kredytu uznany za nieuczciwy prowadzi do
      nieważności tej umowy, przedsiębiorca ma prawo żądać od konsumenta zwrotu całej
      nominalnej kwoty udzielonego kredytu, niezależnie od kwoty spłat dokonanych przez
      konsumenta w wykonaniu tej umowy i niezależnie od pozostałej do spłaty kwoty. W
      konsekwencji od roszczenia o zwrot Świadczenia Banku należy odliczyć spłaty
      dokonane przez Klienta w wykonaniu Umowy, w związku z czym roszczenie o zwrot
      Świadczenia Banku ulegałoby umorzeniu w tym zakresie,
        − gdyby przyjąć jednak, że każda ze stron ma osobne roszczenie, to Klient, w
        ramach obrony przed tym roszczeniem, byłby uprawniony, między innymi, do
        podniesienia zarzutu przedawnienia roszczenia Banku, którego skuteczność
        należałaby do oceny sądu. Kwestie związane z zarzutem przedawnienia roszczenia
        Banku są przedmiotem pytań prejudycjalnych zadanych przez polski sąd do
        Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-767/24 oraz C-752/24;
    B. a Bank zdecydowałby się spełnić w walucie polskiej Roszczenie Klienta wyrażone w
      CHF, to Klient na podstawie art. 358 § 3 k.c. w zw. art. 358 § 2 k.c. byłby, co do zasady,
      uprawniony wybrać według jakiego kursu nastąpi przeliczenie świadczenia
      wyrażonego w CHF na PLN:
        1) czy według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia
        wymagalności roszczenia,

        2) czy według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia, w
        którym zapłata jest dokonywana.
    2. Przepisy prawa, o których mowa w § 2 ust. 1 lit. B powyżej mają charakter
      dyspozytywny, co oznacza, że Strony, mogą uzgodnić inny dogodny i mający
      zastosowanie kurs wymiany waluty, a korzystając z tej możliwości - w Ugodzie - Klient i
      Bank uzgodnili zastosowanie średniego kursu CHF według Tabeli kursów średnich
      walut obcych publikowany przez Narodowy Bank Polski z dnia 14.08.2025r. na stronie
      www.nbp.pl.
    3. Zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 15 czerwca 2023 r., C-520/21, Klient może wystąpić
      przeciwko Bankowi z żądaniem zapłaty dodatkowych kwot, przewyższających
      nominalną.
      Wykonania Umowy oraz kwotę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do
      zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/13 i zasady
      proporcjonalności, jednak ostateczna ocena zasadności takich roszczeń należałaby do
      Sądu polskiego.
    4. Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić
      zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od 14.08.2025 r. do dnia zawarcia
      Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.
    § 3
    1. Klient oświadcza, że zapoznał się z treścią powyższych informacji, a jego wątpliwości
      zostały wyjaśnione na etapie poprzedzającym zawarcie Ugody.
    2. Klient oświadcza, że jest świadomy zasad ogólnych mających zastosowanie do
      zobowiązań pieniężnych wyrażonych w walucie obcej podlegających wykonaniu na
      terytorium RP, które Bank zdecyduje się spełnić w walucie polskiej, o których mowa w
      § 2 ust. 1 lit. B powyżej i wynikających z tego tytułu uprawnień.
    3. Klient oświadcza, że zgadza się na przyjęcie dla potrzeb przeliczenia świadczeń
      wyrażonych w CHF, w celu umożliwienia wzajemnego rozliczenia świadczeń Stron
      Ugody, średniego kursu ogłoszonego przez NBP w dniu wskazanym w § 1 ust. 1
      ostatnie zdanie Ugody.
    4. Klient potwierdza, iż zdając sobie sprawę z przysługujących mu uprawnień z tytułu
      nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy, świadomie decyduje się zawrzeć Ugodę.
    § 4
    Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje
    przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj.
    obowiązek przygotowania informacji PIT-11.
    Zainteresowani oświadczają, że:
      kredyt z Umowy został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe;
      kredyt został zabezpieczony hipoteką;
      nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w
      niniejszym wniosku inwestycji. Bank, z którym Zainteresowani zawarli Umowę

      kredytu jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
      organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na
      podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Zgodnie z Umową ww. kredytu, Zainteresowani byli zobowiązani do spłaty kredytu.
    Nieruchomość, na której nabycie Zainteresowani zaciągnęli kredyt położona jest w Polsce.
    W związku z powyższym, Kwota zwrotu w wysokości 40 382,85 PLN stanowi w istocie,
    zwrot spłaconych rat Kredytu.

## Pytanie

Czy Kwota zwrotu wraz z kosztami zastępstwa procesowego, którą Bank wypłaci
    Zainteresowanym w wyniku ugody pozasądowej, o treści jak w opisanym stanie
    faktycznym, stanowi po stronie Zainteresowanych przychód, od którego Zainteresowani
    są zobowiązani zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże się z przysporzeniem majątkowym po
    stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu
    art. 11 ww. ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru
    zwrotnego.
    Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Zainteresowani wcześniej
    zapłacili Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Zainteresowanych, dochodzi
    wówczas do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania.
    Zainteresowani nie otrzymują niczego, czego wcześniej sami nie posiadali, gdyż odzyskali
    swoje własne środki, które Bank powinien Im zwrócić z powodu nieważności Umowy. Nie
    dochodzi zatem do przysporzenia w majątku Zainteresowanych, a zatem nie ma
    przychodu po stronie Zainteresowanych.
    Zainteresowani zwracają ponadto uwagę na to, że sam Bank informuje Ich w Ugodzie (a
    także na swojej stronie internetowej), że względem Kwoty zwrotu nie wystawi PIT-11. Bank
    informuje ponadto, że dysponuje stosowaną interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w tym zakresie i odsyła do komunikatu na swojej stronie internetowej, z
    którego wynika, że Kwota zwrotu nie stanowi przychodu kredytobiorcy.
    Jak wynika z treści komunikatu na stronie Banku, Bank otrzymał od Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretację indywidualną, w której to Organ stwierdził cyt.:
    „Natomiast na podstawie odpowiedniej ugody możemy również zwrócić kredytobiorcy lub
    pożyczkobiorcy część kwot, które wcześniej wpłacił na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zgodnie z interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w takiej
    sytuacji bank nie musi wystawiać informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej takie zwroty nie są przychodem podatkowym, więc nie
    wiążą się z obowiązkiem informacyjnym.”.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym,
    niemające charakteru zwrotnego.
    W przedstawionej powyżej sytuacji, po stronie Zainteresowanych nie doszło do powstania
    przysporzenia majątkowego, albowiem w związku z zawarciem Ugody, Zainteresowani

    otrzymają zwrot własnych środków pieniężnych, które wpłacili na rzecz Banku. Kwota
    otrzymana na podstawie Ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w
    majątku Zainteresowanych. Kwota zwrotu w wysokości 40 382,85 zł zapłacona przez Bank
    nie stanowi przychodu do opodatkowania.
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego obejmuje zwrot środków pieniężnych, które
    Zainteresowani uiścili na poczet złożenia pozwu (koszt wynagrodzenia pełnomocnika
    profesjonalnego). Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 10 800 PLN nie
    stanowi przychodu do opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem

    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania proponowanej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że na mocy ugody zawartej pomiędzy Państwem a Bankiem, Bank
    zwróci na Państwa rzecz kwotę 40 382,85 PLN. W ugodzie zawartej z Bankiem oświadczyli
    Państwo, że „różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w wysokości 1 250 382,89 PLN, a
    Świadczeniem Banku w wysokości 1 210 000,04 PLN, wynosi 40 382,85 PLN”. Wypłacona
    na Państwa rzecz kwota stanowi zwrot uiszczonych przez Państwa kwot na poczet
    realizacji umowy kredytowej zwartej z Bankiem. Na mocy ugody nie dostają Państwo od
    Banku nic ponad wartość tego, co sami uiścili na rzecz Banku tytułem realizacji umowy
    kredytowej. Kwota zwrotu w wysokości 40 382,85 PLN stanowi w istocie dla Państwa zwrot
    spłaconych do Banku rat kredytu.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank
    przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowoduje u Państwa powstania
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, nie będą Państwo mieli obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    wypłaconej przez Bank kwoty.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
      przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata
      zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata,
      radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach ugody zawartej pomiędzy Państwem a Bankiem,
    Bank zobowiązał się do zwrotu na Państwa rzecz kosztów zastępstwa procesowego w
    kwocie 10 800 PLN (100 % stawki minimalnej), która to kwota, nie przekracza
    maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie

    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
    czynności radców prawnych. Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności
    Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Państwa z tego tytułu. Zwrot ww. kosztów w
    wysokości 10 800 PLN stanowi dla Państwa zwrot realnie poniesionych przez Państwa
    kosztów na obsługę prawną sprawy sądowej.
    Zatem, w odniesieniu do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, jeśli zostały
    poniesione z Państwa środków, a które Bank zobowiązał się zwrócić, zwrot ten nie będzie
    stanowił przysporzenia majątkowego i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów
    zastępstwa procesowego nie wystąpi po Państwa stronie realne przysporzenie majątkowe.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały zwrócone. W takim wypadku
    kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie jest więc
    przychodem podlegającym opodatkowaniu.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego w
    ramach zawartej z Bankiem ugody nie spowoduje powstania u Państwa przychodu, w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwrócona przez
    Bank kwota nie będzie przewyższać poniesionych przez Państwa wydatków z tego tytułu.
    W takiej sytuacji zwrot ten nie będzie stanowił po Państwa stronie przysporzenia, wzrostu
    Państwa majątku. Otrzymana kwota będzie stanowić jedynie zwrot poniesionych
    wcześniej przez Państwa wydatków.
    Pieniądze te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym nie będą Państwo zobowiązani do
    rozliczenia otrzymanej kwoty dla celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia

      przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują
      się do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    Pani ... (Zainteresowana będąca stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.