Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-224/15/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-25
Teza: Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej osoba niepełnosprawna może odliczyć od dochodu wydatek poniesiony na przelot samolotem pogotowia lotniczego z zagranicy do Polski?
Słowa kluczowe: niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od dochodu; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przewóz; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek; wydatek-wydatki na rehabilitację; zabieg; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 8 marca 2015 r. (data wpływu do Biura – 13 marca 2015 r.), uzupełnionym 28 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 15 maja 2015 r. znak: IBPB II/1/4511-224/15/MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 28 maja 2015 r. (data wpływu pisma do Biura).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podczas prywatnego pobytu w Gruzji w lutym 2014 r., Wnioskodawca doznał urazu czaszkowo-mózgowego. W wyniku tego urazu Wnioskodawca znalazł się w szpitalu w X, gdzie wykonano operację, która uratowała mu życie. Wnioskodawca doznał jednak m.in. niedowładu czterokończynowego. W dniu 13 marca 2014 r. Wnioskodawca został przetransportowany samolotem słowackiego pogotowia lotniczego z X do Y (w Polsce). Transport ten został sfinansowany przez Wnioskodawcę z jego środków (faktura z 17 marca 2014 r. jest wystawiona na Wnioskodawcę). W Y Wnioskodawca znalazł się w szpitalu, gdzie kontynuował leczenie i rehabilitację czterokończynową. W karcie informacyjnej z pobytu w tym szpitalu w dniach 13-31 marca 2014 r. jest informacja, że „intensywnie rehabilitowano pacjenta oddechowo i 4-kończynowo.”

Po ustabilizowaniu się stanu zdrowia, Wnioskodawca 31 marca 2014 r. został przewieziony wprost ze szpitala do prywatnego ośrodka V., gdzie przeszedł kompleksową rehabilitację funkcjonalną. Wnioskodawca przebywał tam do końca sierpnia 2014 r., przeplatając ten pobyt czterema kolejnymi pobytami w szpitalu. Obecnie Wnioskodawca przebywa w placówce medycznej w Y, na oddziale paliatywnym, gdzie leczy odleżyny i nadal rehabilituje się prywatnie.

Wnioskodawca uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę ale obecnie jest niezdolny do pracy i został zaliczony do grupy osób o znacznym stopniu (I grupa) niepełnosprawności (ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 21 sierpnia 2014 r.). Orzeczenie to zostało wydane dla Wnioskodawcy przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Y i wskazano w nim, że niepełnosprawność istnieje od 2 lutego 2014 r. a ustalony stopień niepełnosprawności (znaczny) datowany jest od 7 lipca 2014 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej Wnioskodawca może w zeznaniu rocznym PIT-36 odliczyć koszty transportu samolotem słowackiego pogotowia lotniczego z X do Y?

Wnioskodawca uważa, że przetransportowanie go za pomocą słowackiego pogotowia lotniczego do szpitala w Y, gdzie kontynuowano leczenie i prowadzono rehabilitację czterokończynową mieści się w ramach odliczeń nielimitowanych poniesionych na odpłatny konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, tj. przewóz osoby niepełnosprawnej karetką transportu sanitarnego oraz przewóz osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16 innymi środkami transportu wymienionych w zakresie odpłatnych odliczeń dozwolonych przy uldze rehabilitacyjnej.

Wnioskodawca ponownie wskazał, że w Gruzji doznał urazu czaszki i tam wykonano mu operacje, w wyniku których uratowano mu życie. Do Y przetransportowano Wnioskodawcę do szpitala, gdzie stabilizowano jego stan zdrowotny i już wykonywano intensywną rehabilitację czterokończynową. Następnie po względnym ustabilizowaniu stanu zdrowia Wnioskodawca pojechał do prywatnego ośrodka V., gdzie przeszedł kompleksową rehabilitację funkcjonalną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (…).

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

W myśl natomiast art. 26 ust. 13a ustawy wydatki na cele określone w ust. 1 (a więc również na cele rehabilitacyjne) podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 13 ww. ustawy stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo

\-rehabilitacyjne:

1.  osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
2.  osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a).

Z powyższego wynika, że podstawowym warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne zgodnie z ww. przepisami jest posiadanie przez osobę, która poniosła wydatek, m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Co do zasady więc, odliczeniu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że stopień niepełnosprawności lub istnienie niepełnosprawności datowane są wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik, który posiada orzeczenie o niepełnosprawności może odliczyć wydatki poniesione od dnia wskazanego w orzeczeniu jako data ustalenia stopnia niepełnosprawności lub data istnienia niepełnosprawności.

Z treści wniosku wynika, że podczas pobytu w Gruzji, w lutym 2014 r., Wnioskodawca doznał urazu czaszkowo-mózgowego. W Gruzji przeszedł operację. W dniu 13 marca 2014 r. Wnioskodawca został przetransportowany samolotem słowackiego pogotowia lotniczego z X do Y w Polsce. Transport ten został sfinansowany przez Wnioskodawcę z jego środków (faktura z 17 marca 2014 r. jest wystawiona na Wnioskodawcę). W Y Wnioskodawca znalazł się w szpitalu, gdzie kontynuował leczenie i rehabilitację czterokończynową. Wnioskodawca uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę ale obecnie jest niezdolny do pracy i został zaliczony do grupy osób o znacznym stopniu (I grupa) niepełnosprawności (ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 21 sierpnia 2014 r.). Orzeczenie to zostało wydane dla Wnioskodawcy przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Y i wskazano w nim, że niepełnosprawność istnieje od 2 lutego 2014 r. a ustalony stopień niepełnosprawności (znaczny) datowany jest od 7 lipca 2014 r.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawca może w zeznaniu rocznym PIT-36 odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej koszty transportu samolotem słowackiego pogotowia lotniczego, dokonanego 13 marca 2014 r. z X do Y. Wskazany wydatek został wymieniony w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, mieści się bowiem w dyspozycji przepisu art. 26 ust. 7a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca ma prawo do ulgi rehabilitacyjnej poprzez odliczenie od dochodu poniesionego wydatku, gdyż w momencie odliczenia posiada stosowne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego jasno wynika, że w okresie poniesienia wydatku niepełnosprawność istniała (niepełnosprawność istnieje bowiem od 2 lutego 2014 r.). A zatem wydatek na przetransportowanie Wnioskodawcy za pomocą słowackiego pogotowia lotniczego do szpitala w Y, z uwagi na fakt, że wydatek ten został poniesiony po dacie zaistnienia niepełnosprawności, może zostać odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Powyższy wydatek podlega odliczeniu tylko w roku podatkowym, w którym został poniesiony.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

– Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach

– art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.