Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-424/12-6/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-27
Teza: Wydatki na zakup napojów oraz usług gastronomicznych (koszty obiadu oraz koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej) podawanych w trakcie spotkania promocyjnego, są kosztami reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i jako takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Poniesione przez Spółkę koszty wynajmu sali, koszty noclegu autora lub edukatora (jeżeli konferencja odbywa się z dala od jego miejsca zamieszkania), koszty dojazdu na konferencję autora lub edukatora uczestniczącego w spotkaniu spełniają warunki zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; poczęstunki; pracownik; reprezentacja; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25.05.2012 r. (data wpływu 28.05.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27.07.2012 r. (data nadania 27.07.2012 r., data wpływu 30.07.2012 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie Nr IPPB5/423-424/12-2/JC z dnia 20.07.2012 r. (data nadania 20.07.2012 r., data doręczenia 26.07.2012 r.) oraz pismem z dnia 27.07.2012 r. (data wpływu 27.08.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z organizacją spotkania promocyjnego:

*   koszty obiadu, koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej - **jest nieprawidłowe,**
*   koszty wynajmu sali, koszty noclegu i dojazdu autora lub edukatora - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.05.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z organizacją spotkania promocyjnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest wydawcą podręczników szkolnych. Dla swoich potencjalnych klientów organizuje konferencje i spotkania promocyjne. W trakcie spotkania promocyjnego przede wszystkim prezentowana jest oferta Spółki oraz organizowane są warsztaty szkoleniowe, które przygotowują klientów Spółki do korzystania z oferowanych produktów. W ramach spotkań promocyjnych oferowany jest obiad, przerwa kawowa oraz wykład autora promowanego podręcznika. Zdarza się, że konferencja organizowana jest z dala od miejsca zamieszkania edukatora lub autora podręcznika uczestniczącego w spotkaniu. W takich sytuacjach Spółka ponosi koszty noclegu autora w miejscu organizacji spotkania promocyjnego. Spotkania promocyjne odbywają się najczęściej w godzinach od 13 do 19, a więc w porze obiadowej, dlatego dla uczestników konferencji podawany jest obiad w postaci usługi gastronomicznej lub usługi cateringowej. Koszt takiego obiadu nie przekracza kwoty 50 zł/osobę i nie nosi znamion wystawności. Podany posiłek ma na celu zapewnienie uczestnictwa wszystkich przybyłych do końca konferencji i zapobiec opuszczaniu wykładów przez uczestników. Na konferencji organizowana jest również zwyczajowo przyjęta przerwa kawowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wszystkie wymienione powyżej koszty spotkania promocyjnego: koszty obiadu, wynajmu sali, koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej, koszty noclegu autora lub edukatora (jeżeli konferencja odbywa się z dala od jego miejsca zamieszkania), koszty dojazdu na konferencję autora lub edukatora będą stanowiły w Spółce koszt uzyskania przychodu w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który mówi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania, albo zabezpieczenia źródła przychodu. Poniesione przez Spółkę koszty związane z organizacją spotkania promocyjnego są niezbędną formą dotarcia do klienta i przekazania mu informacji o ofercie. Część warsztatowa spotkania jest formą zaprezentowania potencjalnym klientom, w jaki sposób w pełni wykorzystać możliwości oferowanych przez Spółkę podręczników oraz multimediów, aby udoskonalić i wzbogacić proces kształcenia uczniów w szkołach. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że koszty obiadu, wynajmu sali, koszty poczęstunku oraz koszty noclegu i dojazdu autora lub edukatora stanowią koszty uzyskania przychodu, a tym samym pomniejszają podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W świetle tego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W tym miejscu należy podkreślić, iż to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Jak wskazano powyżej, ocena prawna danego wydatku wymaga również uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji, ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja”, ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja”, nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu. Występujący w obrocie prawnym termin „reprezentacja”, wyrażający się w sposobie jego stosowania i rozumienia przez ustawodawcę, a także przez naukę i praktykę prawa, prowadzi jednak do wniosku, że termin ten w zakresie języka prawnego i prawniczego należy rozumieć jako „przedstawicielstwo, reprezentowanie czyichś interesów, występowanie w czyimś imieniu”, a nie „wystawność, okazałość, wytworność”. Termin „reprezentacja” użyty w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy zatem rozumieć jako „przedstawicielstwo podatnika, działanie w jego imieniu, w jego interesie, na jego rzecz”, a nie jako „wystawność, wytworność, czy okazałość”.

Norma art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zawiera żadnych wyjątków, tak odnoszących się do miejsca, w którym obowiązki przedstawicielstwa są realizowane, jak i do wystawności lub braku wystawności w zakresie nabywania usług gastronomicznych, zakupu żywności lub napojów. Rozróżnienie wydatków związanych z reprezentacją na przeciętne, typowe i wystawne, okazałe, nie ma żadnego uzasadnienia normatywnego.

Należy zatem stwierdzić, że wydatki na wszelkiego tego typu usługi i artykuły, wiążące się z reprezentowaniem podatnika lub prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przedstawionej sytuacji Spółka jest wydawcą podręczników szkolnych. Dla swoich potencjalnych klientów organizuje konferencje i spotkania promocyjne. W trakcie spotkania promocyjnego przede wszystkim prezentowana jest oferta Spółki oraz organizowane są warsztaty szkoleniowe, które przygotowują klientów Spółki do korzystania z oferowanych produktów. W ramach spotkań promocyjnych oferowany jest obiad, przerwa kawowa oraz wykład autora promowanego podręcznika. Zdarza się, że konferencja organizowana jest z dala od miejsca zamieszkania edukatora lub autora podręcznika uczestniczącego w spotkaniu. W takich sytuacjach Spółka ponosi koszty noclegu autora w miejscu organizacji spotkania promocyjnego. Spotkania promocyjne odbywają się najczęściej w godzinach od 13 do 19, a więc w porze obiadowej, dlatego dla uczestników konferencji podawany jest obiad w postaci usługi gastronomicznej lub usługi cateringowej. Koszt takiego obiadu nie przekracza kwoty 50 zł/osobę i nie nosi znamion wystawności. Podany posiłek ma na celu zapewnienie uczestnictwa wszystkich przybyłych do końca konferencji i zapobiec opuszczaniu wykładów przez uczestników. Na konferencji organizowana jest również zwyczajowo przyjęta przerwa kawowa.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją spotkania promocyjnego: koszty obiadu, wynajmu sali, koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej, koszty noclegu autora lub edukatora (jeżeli konferencja odbywa się z dala od jego miejsca zamieszkania), koszty dojazdu na konferencję autora lub edukatora.

Odnosząc powyżej cytowane przepisy prawa do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wydatki poniesione na zorganizowanie spotkania promocyjnego, takie jak koszty wynajmu sali, koszty noclegu autora lub edukatora (jeżeli konferencja odbywa się z dala od jego miejsca zamieszkania), koszty dojazdu na konferencję autora lub edukatora uczestniczącego w spotkaniu, można uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile zostaną one prawidłowo udokumentowane (art. 9 ust. 1 ww. ustawy). Koszty te mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wpływ na osiągany przez Spółkę przychód.

Z kolei, w kontekście wyżej analizowanego art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, koszty obiadu oraz koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wydatki te mają bowiem cechy wydatków na reprezentację.

Argument Spółki, iż podany posiłek ma na celu zapewnienie uczestnictwa wszystkich przybyłych do końca konferencji i zapobiec opuszczaniu wykładów przez uczestników oraz przyjęcie określonego limitu wydatków (50 zł na osobę) nie odbiera wyżej wymienionym czynnościom cech reprezentacji.

Reasumując, wydatki na zakup napojów oraz usług gastronomicznych (koszty obiadu oraz koszty poczęstunku w ramach przerwy kawowej) podawanych w trakcie spotkania promocyjnego, są kosztami reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i jako takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Natomiast poniesione przez Spółkę koszty wynajmu sali, koszty noclegu autora lub edukatora (jeżeli konferencja odbywa się z dala od jego miejsca zamieszkania), koszty dojazdu na konferencję autora lub edukatora uczestniczącego w spotkaniu spełniają warunki zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.