Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-314/08-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-24
Teza: Czy wypłaty otrzymane w 2002 r. przez Wnioskodawcę od Fundacji podlegały przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; fundacje; opodatkowanie; podatek-podatek od spadków i darowizn; wypłata
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 06.08.2008 r. (data wpływu 12.08.2008 r.) uzupełnionego pismem z dnia 17.11.2008 r. (data nadania 19.11.2008 r., data wpływu 21.11.2008 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-314/ 08-2/AF i IPPB2/415-1190/08-2/SP z dnia 05.11.2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny przekazanej przez fundację - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.08.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny przekazanej przez fundację.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 2002 Wnioskodawca otrzymał szereg wypłat od fundacji B F (dalej: „Fundacja), mającej siedzibę w mieście V. w K L. Fundacja powstała w 2001 r. a jej fundatorem był Wnioskodawca. Wg wyciągu z właściwego rejestru sądowego (Ö. L.) oraz statutu, celem Fundacji było ekonomiczne wspieranie członków określonych rodzin, a także pomocniczo osób fizycznych i prawnych spoza kręgu tych rodzin. Fundacja była upoważniona do podejmowania wszelkich działań mogących służyć jej celowi, w tym do zbywania i obciążania majątku, włącznie z dochodami, a także nieprofesjonalnego udzielania pożyczek i kredytów. Fundacja nie prowadziła profesjonalnej działalności gospodarczej.

Prawnym przedstawicielem Fundacji ustanowiona została spółka akcyjna L. z siedzibą w V. w K L. L. zostało powierzone zadanie ustanowienia członków zarządu Fundacji. Członkami zarządu Fundacji zostali: P. M. T reg. oraz Dr. N. F.. Zgodnie ze statutem Fundacji, zarząd Fundacji, będący jej najwyższym ciałem zarządzającym, posiadał pełną władzę do działania wg wyłącznie swojego uznania. W związku z tym Wnioskodawca nie był uprawniony do wydawania zarządowi Fundacji jakichkolwiek instrukcji, który to fakt przyjął do wiadomości w pisemnym oświadczeniu,

Beneficjentem Fundacji ustanowiony został Wnioskodawca, a w przypadku śmierci, inne osoby z jego rodziny. W związku z tym Fundacja dokonała w 2002 r. szeregu wypłat na rzecz Wnioskodawcy. Wypłaty dokonywane były gotówką w kasie L. Każda wypłata następowała na podstawie uchwały zarządu Fundacji, podejmowanej na prośbę beneficjenta, na podstawie określonych artykułów statutu i innych fundacyjnych dokumentów podstawowych. Zarząd Fundacji był jej najwyższym ciałem zarządzającym, posiadającym pełną władzę do działania wg wyłącznie swojego uznania. W związku z tym również przedmiotowe uchwały o wypłatach podejmowane były w warunkach pełnej niezależności, w szczególności wniosek beneficjenta o udzielenie wsparcia finansowego miał charakter prośby i w żadnym stopniu nie był dla zarządu Fundacji wiążący.

W roku 2002 Wnioskodawca był obywatelem polskim i posiadał w Polsce miejsce stałego zamieszkania.

Z uwagi na fakt, iż wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy dwóch stanów faktycznych: jednego w podatku od spadków i darowizn oraz jednego w podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast opłata została uiszczona w kwocie 75 zł, tj. w wysokości odpowiadającej jednemu stanowi faktycznemu, pismem z dnia 05.11.2008 r. Nr IPPB2/436-314/08-2/AF i IPPB2/415-1190/08-2/SP wezwano Wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie, którego stanu faktycznego dotyczy uiszczona kwota – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku braku odpowiedzi na wezwanie i nie uiszczenia dodatkowej opłaty w wyznaczonym terminie wniosek będzie podlegać rozpatrzeniu w zakresie jednego stanu faktycznego wg kolejności w nim przedstawionej, natomiast w pozostałej części, stosownie do przepisu art. 14g § 2 Ordynacji podatkowej zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 12.11.2008 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie pismem z dnia 17.11.2008 r. (data nadania 19.11.2008 r., data wpływu 21.11.2008 r.) informując, że zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie, opłata związana z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej została opłacona w prawidłowej wysokości. W polu numer 50 wniosku ORD-IN został opisany tylko jeden stan faktyczny. Do jednego stanu faktycznego postawione zostały natomiast dwa pytania, każde dotyczące innej ustawy podatkowej. Zgodnie z przytoczonym w Wezwaniu art. 14f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa, dalej: „Ordynacja podatkowa”, w przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Użyte przez ustawodawcę wyrażenie „stan faktyczny” należy uznać za jasne, precyzyjne i oczywiste, tj. odnoszące się do stanu faktów istotnych dla sprawy. Przyjęcie poprawnych zasad gramatycznych języka polskiego, w szczególności zasad semantycznych nie pozwala na odnoszenie wyrażenia „stan faktyczny” do liczby ustaw podatkowych, których dotyczą pytania. Tym bardziej świadczy o tym art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Liczba interpretowanych ustaw podatkowych w sposób oczywisty nie mieści się w zakresie znaczeniowym użytych przez ustawodawcę wyrażeń.

Do identycznego wniosku, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi również sposób skonstruowania samego wniosku ORD-IN. Zgodnie z informacją zawartą w polu nr 46, opłata stanowi iloczyn ustawowej opłaty oraz sumy liczb z pozycji 35 (liczba zaistniałych stanów faktycznych) i 36 (liczba zdarzeń przyszłych). Sumowaniu podlegają zatem rzeczywiste (zaistniałe) lub hipotetyczne stany faktyczne, a nie podlegające interpretacji ustawy podatkowe. W przeciwnym razie informacja w polu 46 odwoływałaby się do części D2 lub D3 wniosku, nie zaś do części D1.

W przypadku nieuwzględnienia powyższych wyjaśnień i pozostania przy stanowisku, że uiszczona przez stronę opłata może dotyczyć tylko jednego z postawionych we wniosku pytań, Wnioskodawca prosi o udzielenie odpowiedzi na pytanie numer jeden, tj.: „Czy wypłaty otrzymane w 2002 r. przez Wnioskodawcę od Fundacji podlegały przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?”.

Wnioskodawca nie dokonał wpłaty dodatkowej opłaty w wyznaczonym terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłaty otrzymane w 2002 r. przez Wnioskodawcę od Fundacji podlegały przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Niniejsza interpretacja dotyczy ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wypłaty otrzymane w 2002 r. przez Wnioskodawcę od Fundacji podlegały przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 1 ust.1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie własności rzeczy znajdujących się w kraju i praw majątkowych wykonywanych w kraju, w drodze darowizny, przez osoby fizyczne. Zgodnie z art. 2 powołanej ustawy, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeśli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu w Polsce. Ponieważ Wnioskodawca otrzymywał przedmiotowe wypłaty za granicą i prawo do ich otrzymania podlegało wykonaniu za granicą a w 2002 był obywatelem polskim i posiadał miejsce stałego zamieszkania w Polsce, należy uznać, że otrzymane wypłaty podlegały przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Należy również podkreślić, że otrzymywane przez Wnioskodawcę przedmiotowe wypłaty z Fundacji niewątpliwie stanowiły darowiznę. Zgodnie z art. 838 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Biorąc pod uwagę stan faktyczny niniejszej sprawy należy uznać, że wypłaty otrzymane w 2002 r. przez Wnioskodawcę od Fundacji stanowiły darowiznę. Fundacja (darczyńca) zobowiązywała się bowiem, mocą uchwały zarządu, do bezpłatnego świadczenia na rzecz Wnioskodawcy (obdarowanego), kosztem majątku Fundacji. Umowa nie miała formy aktu notarialnego, ale stała się ważna w momencie faktycznego otrzymania pieniędzy przez obdarowanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.