Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.694.2024.2.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Rozliczenie kosztów uzyskania przychodów i ustalenia wysokości zaliczek kluczem alokacji zgodnie z art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT oraz możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; działy specjalne produkcji rolnej; koszt-koszty uzyskania przychodów; wynagrodzenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne przypisywanie kosztów do źródła przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 2a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we
    wniosku stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy:
        uznania Wynagrodzeń członków spółdzielni, ich domowników oraz kandydatów na
        członków za;
        możliwości rozliczenia kosztów Wynagrodzeń oraz innych kosztów
        administracyjnych kluczem proporcji przychodowej, zgodnie z art. 15 ust. 2-2a
        ustawy o CIT;
        zastosowania metody proporcjonalnego ujęcia kosztów w celu ustalenia wysokości
        zaliczki na podatek dochodowy;
        możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1
        pkt 15 ustawy o CIT.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: Wnioskodawca, A.) prowadzi działalność w zakresie działalności
    rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT oraz działalność pozarolniczą jak i
    działalność w zakresie działów specjalnej produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3
    ustawy o CIT. Z tytułu tych działalności osiąga stosowne przychody jak i ponosi również
    koszty ich prowadzenia.
    Głównym motorem napędowym dla działalności Wnioskodawcy są członkowie spółdzielni,
    ich domownicy oraz kandydaci na członków spółdzielni.
    Członkowie spółdzielni wynagradzani są stosownie do art. 158 ustawy z dnia 16 września
    1982 r. Prawo spółdzielcze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 593).
    Oznacza to, że członkowie wynagradzani są za pracę w formie udziału w dochodzie
    podzielnym stosownie do wkładu ich pracy. Miernikiem oceny pracy członków jest tzw.
    dniówka obrachunkowa - stosownie do treści § 55 ust. 2 Statutu Wnioskodawcy
    (unormowanie wynikające z art. 158 § 2 Prawa spółdzielczego).
    Projekty norm pracy i oceny wkładu pracy uwzględniające warunki pracy, potrzebne
    kwalifikacje oraz odpowiedzialność z tytułu pełnionej funkcji przygotowywane są przez
    Zarząd Wnioskodawcy, a następnie przedstawiane Walnemu Zgromadzeniu
    Wnioskodawcy.
    Zgodnie ze statutem (§ 55 ust. 1 Statutu) w dochodzie podzielnym spółdzielni partycypują
    również kandydaci na członków, którzy są wynagradzani odpowiednio do ich wkładu
    pracy. Opłaty za pracę członków i kandydatów na członków rolniczej spółdzielni
    produkcyjnej jaką jest Wnioskodawca obowiązują na podstawie regulaminu opłaty za
    pracę członków, ich domowników i kandydatów na członków w A. z dnia (...) roku.

    W ramach wyżej wymienionego dokumentu ustanowione są następujące zasady
    wynagradzania członków tj.:
    1. Opłata za pracę członków A. i ich domowników oraz kandydatów na członków,
      zwanych dalej osobami pracującymi, jest sumą wynagrodzeń z różnych tytułów i
      obejmuje:
    a) wynagrodzenie podstawowe,
    b) dodatki - za pracę w warunkach szkodliwych oraz za pracę w godzinach nadliczbowych
      oraz za staż pracy oraz dodatek brygadzistowski,
    c) premie i nagrody,
    d) wynagrodzenie za urlopy wypoczynkowe i okolicznościowe/nagrody jubileuszowe;
    2. Do ustalenia wynagrodzenia podstawowego stosuje się: stawki osobistego
      zaszeregowania za godzinę pracy stawki ryczałtowe za wykonywanie pracy na
      określonym stanowisku pracy w określonej jednostce czasu (godzina, dzień, miesiąc)
      oraz stawki ryczałtowe za wykonaną czynność stawki akordowe. Decyzję o
      zastosowaniu odpowiedniej stawki godzinowej lub ryczałtowej w odniesieniu do
      stanowiska pracy lub osoby podejmuje Zarząd. Wysokość stawki powinna wynikać ze
      stopnia kwalifikacji osoby pracującej, przydatności do spółdzielni i stopnia uciążliwości
      stanowiska pracy. Osobom pracującym, którym zlecono pracę na innym stanowisku,
      bądź w innym dziale niż dotychczas wykonywana, Zarząd przyznaje stawkę dla opłaty
      pracy faktycznie wykonywanej. Osobom pracującym, którym zlecono pełnienie funkcji
      dodatkowych lub wykonanie pracy dodatkowej nie obejmującej dotychczasowego
      zakresu obowiązków Zarząd może przyznać dodatkowe wynagrodzenie wynikające z
      zakresu wykonywanej pracy.
    3. Dodatek za pracę w warunkach szkodliwych przysługuje za faktycznie przepracowany
      czas w tych warunkach, a jego wysokość uzależniona jest od stopnia szkodliwości i
      wynosi:
    a) 10 % stawki zasadniczej (godzinowej, ryczałtowej ) przy pracach: prace palaczy C.O.,
      prace spawalnicze, prace w suszarniach, mieszalniach pasz,
    b) 15 % stawki zasadniczej (godzinowej, ryczałtowej ) przy pracach: odważanie, mieszanie,
      załadunek, transport, wyładunek nawozów mineralnych luzem i wysiew tych nawozów
      oraz wapna nawozowego, środków chemicznych i dezynfekcyjnych, opylanie i
      opryskiwanie upraw środkami chemicznymi ochrony roślin, zaprawianie materiału
      siewnego przy bezpośredniej obsłudze maszyn i urządzeń, przy obsłudze piły
      spalinowej, dezynfekcja środkami chemicznymi na fermie drobiu;
    4. Osobom pracującym w niedzielę i święta przysługuje dodatek 50% natomiast w
      pozostałe dni wolne od pracy dodatek wysokości 25% efektywnie przepracowanego
      czasu pracy, o ile cała spółdzielnia nie pracuje. Wyżej wymieniony dodatek jest
      naliczany w następujący sposób: efektywnie przepracowane godziny razy stawka
      osobistego zaszeregowania razy wysokość dodatku;
    5. Dodatkowo wypłacane są w okresie miesięcznym premie stażowe po przepracowaniu
      określonych dni;
    6. W ramach opłaty pracy wypłacane są również nagrody jubileuszowe oraz inne.
    Wyżej wymienione składniki w punkcie 1 do 16 (winno być: od 1 do 6) będą dalej zwane
    „Wynagrodzeniami”. Wynagrodzenia te są związane z przychodami z działalności rolniczej
    oraz przychodami związanymi z działalnością pozarolniczą oraz przychodami z działów
    specjalnej produkcji rolnej. Wynagrodzenia te są ponoszone na członków i kandydatów na
    członków, którzy są wyłącznie związani z jednym z rodzajów działalności tj.:
    a) działalnością rolniczą,
    b) działalnością pozarolniczą,

    c) działalnością w zakresie działów specjalnej produkcji rolnej.
    Wynagrodzenia są również związane z działem Administracji (księgowość, działy
    wspomagające wszystkie rodzaje działalności). W takim przypadku koszty te nie mogą być
    przyporządkowane do każdego z rodzajów działalności gospodarczej. Nie jest bowiem
    możliwe zastosowanie racjonalnego kluczu podziału, który umożliwiałby przypasowanie
    tych wynagrodzeń do każdego z rodzajów źródeł dochodów.
    Wynagrodzenia na podstawie § 55 ust. 4 Statutu wypłacane są w formie zaliczek na poczet
    udziału w podziale dochodu ogólnego w wysokości określonej uchwałą Walnego
    Zgromadzenia Członków. Następnie po zakończeniu roku wyliczany jest ostateczny
    dochód podzielny Spółdzielni i na jego podstawie ustalana jest ostateczna kwota
    przysługująca członkom spółdzielni oraz kandydatom na członka spółdzielni.
    Wykonywane wyżej prace przez członków spółdzielni są związane z generowanymi przez
    Spółdzielnię przychodami (w zależności od rodzaju kosztu dotyczą wyłącznie działalności
    rolniczej, działalności pozarolniczej oraz działalności w zakresie działów specjalnej
    produkcji rolnej).
    Ponoszone są jednak koszty, który Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie
    przypisać do kosztów konkretnej działalności. Dotyczy to w szczególności kosztów
    związanych z pozostałymi kosztami operacyjnymi, kosztami finansowymi czy też kosztami
    administracyjnymi (wynagrodzenie pracowników administracyjnych, zarządu itp.).
    Równocześnie warto wskazać, że osoby otrzymujące Wynagrodzenie to osoby fizyczne.
    Wynagrodzenie to jest klasyfikowane jako przychód z tytułu członkostwa w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej.
    W przypadku zapłaty Wynagrodzenia bezpośrednio związanego z przychodami z
    działalnością pozarolniczą lub działów specjalnych produkcji rolnej) kwota ta jest
    alokowana dla celów ustalenia wyniku podatkowego. W przypadku Wynagrodzenia
    związanego z działalnością rolniczą kwota ta jest wyłączana z kalkulacji wyniku
    podatkowego.
    Końcowo − w przypadku wystąpienia stosownego dochodu podatkowego −
    Wnioskodawca podejmuje decyzje czy a jeśli tak, to w jakiej części uzyskany dochód z
    działalności pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie art. 17 ust.
    1 pkt 15 ustawy o CIT przeznaczy na Wynagrodzenia za pracę jego członków, a także ich
    domowników. Przeznaczenie dokonywane przez Wnioskodawcę dotyczy tej części w jakiej
    są te Wynagrodzenia związane z działalnością rolniczą Wnioskodawcy.
    Może się jednak zdarzyć, że zaliczenie Wynagrodzeń bezpośrednio związanych z
    działalnością pozarolniczą oraz działami specjalnymi produkcji rolnej doprowadzą do
    powstania straty podatkowej. W takim przypadku Wnioskodawca nie będzie stosował
    wyżej przywołanego zwolnienia z CIT.
    Tym samym tzw. proporcja, o której mowa w art. 33 ust. 3 ustawy o PIT ustanowiona dla
    celu obliczania zaliczek PIT od wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych może wynieść 0%
    (w sytuacji wystąpienia straty). W takim przypadku również proporcja ustalana dla celów
    rocznego rozliczenia PIT członków zgodnie z art. 38-40 ustawy o PIT również może wynieść
    0%.
    Równocześnie Wnioskodawca oświadcza, że w ewidencji księgowej dochodów i kosztów,
    prowadzonej przez rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub inne spółdzielnie zajmujące się
    produkcją rolną, powinny być wyodrębnione dochody i koszty dotyczące produkcji
    rolniczej roślinnej i zwierzęcej niepolegającej na prowadzeniu działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że przy ustalaniu wyodrębnionych dochodów i
    kosztów z powyższej działalności stosuje odpowiednio zasady obowiązujące przy
    ewidencjonowaniu dochodów i kosztów z całokształtu działalności spółdzielni.

    Jednocześnie wartość jednej dniówki obrachunkowej u Wnioskodawcy wynosi 20 złotych.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że Wynagrodzenia opisane w stanie
      faktycznym mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
      ustawy o CIT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w części w jakiej nie jest w stanie
      bezpośrednio alokować Wynagrodzeń członków spółdzielni, ich domowników i
      kandydatów na członków spółdzielni, w szczególności związanych z administracją
      spółdzielni, zarządem spółdzielni oraz innych kosztów związanych z
      administrowaniem spółdzielnią (media, amortyzacja budynków biurowych itp.) to
      powinien rozliczyć je kluczem proporcji, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy o
      CIT, tj. wartość tych kosztów przemnożyć przez stosunek przychodów podlegających
      opodatkowaniu do sumy przychodów ogółem (przychody podlegające
      opodatkowaniu, tj. z działalności pozarolniczej oraz działów specjalnych produkcji
      rolnej, które są opodatkowane i zwolnione oraz przychody z działalności rolniczej)?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dla celów obliczania zaliczek CIT,
      o których mowa w art. 25 ust. 1 Ustawy o CIT, powinien on ustalać klucz proporcji
      przychodów narastająco i odrębnie dla każdego miesiąca roku podatkowego w ten
      sposób, że wartość zarówno przychodów opodatkowanych przyrównywanych do
      sumy przychodów ogółem będzie ustalana narastająco od początku pierwszego
      miesiąca roku podatkowego do końca miesiąca za który jest obliczana należna
      zaliczka na CIT?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku wystąpienia straty
      podatkowej lub nieprzeznaczenia osiągniętego dochodu podatkowego na
      Wynagrodzenia dla członków spółdzielni lub ich domowników, którzy otrzymują je w
      zamian za pracę przy działalności rolniczej Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie
      będzie pełnił roli płatnika PIT przy zaliczkach PIT obliczanych od wypłacanych
      dniówek obrachunkowych?
    5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku wystąpienia straty
      podatkowej lub nieprzeznaczenia osiągniętego dochodu podatkowego na
      Wynagrodzenia dla członków spółdzielni lub ich domowników, którzy otrzymują je w
      zamian za pracę przy działalności rolniczej Wnioskodawcy, przy rozliczeniu rocznym
      podatku zgodnie z art. 38-40 ustawy o PIT, Wnioskodawca w informacji rocznej PIT-
      11 przy pozycji "inne źródła" z racji na obliczenie proporcji udziału dochodu
      zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT do ogólnej kwoty
      wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych w wysokości 0%, w przypadku wypłaty
      dniówek obrachunkowych, kwota przychodu wskazana w PIT-11 powinna wynieść 0
      zł?
    6. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku wystąpienia
      dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT przy
      rozliczeniu rocznym podatku zgodnie z art. 38-40 ustawy o PIT, Wnioskodawca w
      informacji rocznej PIT-11 przy pozycji "inne źródła" z racji na obliczenie proporcji
      udziału dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT do
      ogólnej kwoty wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych w wysokości wynoszącej
      więcej niż 0%, w przypadku wypłaty dniówek obrachunkowych, kwota przychodu z
      tytułu wypłaconych dniówek obrachunkowych wskazana w PIT-11 powinna zostać
      określona jako iloraz ustalonej proporcji i wartości wypłaconych dniówek
      obrachunkowych ogółem dla danego podatnika?
    7. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku osiągnięcia
      dochodu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych
      produkcji rolnej, jest on uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w
      art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT pod warunkiem, że przeznaczy ten dochód na

      wynagrodzenia jego członków lub domowników, które są wypłacane w związku z
      pracą tych osób przy działalności rolniczej Wnioskodawcy?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytania nr 1-3 oraz nr 7
    dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytań nr 4-6
    dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych zostało/zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy Wynagrodzenia opisane w stanie faktycznym mogą stanowić
    koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy w części w jakiej nie jest w stanie bezpośrednio alokować
    Wynagrodzeń członków spółdzielni, ich domowników i kandydatów na członków
    spółdzielni, w szczególności związanych z administracją spółdzielni, zarządem spółdzielni
    oraz innych kosztów związanych z administrowaniem spółdzielnią (media, amortyzacja
    budynków biurowych itp.) to powinien rozliczyć je kluczem proporcji, o którym mowa w
    art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT, tj. wartość tych kosztów przemnożyć przez stosunek
    przychodów podlegających opodatkowaniu do sumy przychodów ogółem (przychody
    podlegające opodatkowaniu, tj. z działalności pozarolniczej oraz działów specjalnych
    produkcji rolnej, które są opodatkowane i zwolnione oraz przychody z działalności
    rolniczej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów obliczania zaliczek CIT, o których mowa w art. 25 ust. 1
    Ustawy o CIT, powinien on ustalać klucz proporcji przychodów narastająco i odrębnie dla
    każdego miesiąca roku podatkowego w ten sposób, że wartość zarówno przychodów
    opodatkowanych przyrównywanych do sumy przychodów ogółem będzie ustalana
    narastająco od początku pierwszego miesiąca roku podatkowego do końca miesiąca za
    który jest obliczana należna zaliczka na CIT.
    Ad 7
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku osiągnięcia dochodu z tytułu pozarolniczej
    działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest on uprawniony do
    zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy
    o CIT pod warunkiem, że przeznaczy ten dochód na wynagrodzenia jego członków lub
    domowników, które są wypłacane w związku z pracą tych osób przy działalności rolniczej
    Wnioskodawcy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Mając na uwadze, że opisywane w stanie faktycznym Wynagrodzenia, w tym te związane z
    działalnością pozarolniczą oraz działalnością pochodzącą z działów specjalnej produkcji
    rolnej przyczyniają się do osiągania przez Wnioskodawcę przychodów z tych źródeł oraz
    jednocześnie nie są kosztami, wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, to w ocenie
    Wnioskodawcy powinny one być uwzględniane przy kalkulacji wyniku podatkowego.
    O tym, że Wynagrodzenia stanowią koszty uzyskania przychodów wypowiedział się między
    innymi NSA w Katowicach w wyroku z dnia 15 września 1997 r. sygn. I SA/Ka 329/96.

    Potwierdza to również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji
    indywidualnej z dnia 29 grudnia 2008 r. znak: IBPB3/423-864/08/NG, w której stwierdził, że
    wynagrodzenia wypłacone członkom (kandydatom) Spółdzielni, jeśli pozostają w ścisłym
    związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych.
    Warto przy tym pamiętać, że w części w jakiej wynagrodzenia członków Wnioskodawcy, ich
    domowników są wynagrodzeniami związanymi z działalnością pozarolniczą oraz
    działalnością z działów specjalnej produkcji rolnej stanowią one źródło przychodów z
    członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej (art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT) i w
    konsekwencji podlegają rozpoznaniu jako przychody opodatkowane stosownie do art. 12
    ust. 6 ustawy o PIT.
    Zatem ustawodawca tego rodzaju wynagrodzenia traktuje na zasadach bardzo zbliżonych
    do wypłat z tytułu umowy o pracę, uwzględniając odmienność i specyfikę pracy członków
    rolniczych spółdzielni produkcyjnych.
    W konsekwencji zaprezentowane na wstępie stanowisko powinno zostać uznane za
    prawidłowe.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT jeżeli podatnik (Wnioskodawca) ponosi koszty
    uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym (działalność pozarolnicza oraz działy specjalnej produkcji rolnej), oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym (działalność rolnicza) lub są zwolnione z podatku dochodowego
    (np. na podstawie art. 17 ustawy o CIT), a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do
    źródła przychodów (zasada alokacji bezpośredniej), koszty te ustala się w takim stosunku,
    w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej
    kwocie przychodów (klucz proporcji przychodowej). Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT
    stosuje się odpowiednio.
    Zasada ta - stosownie do treści art. 15 ust. 2a Ustawy o CIT - stosowana jest również gdy
    podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
    opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    W związku z powyższym model postępowania jaki powinien przyjąć Wnioskodawca to:
    1) ustalić ogólną kwotę przychodów (czyli łącznie z działalności rolniczej wyłączonej spod
      CIT, z działalności opodatkowanej, tj. pozarolnicza oraz działy specjalne produkcji
      rolnej oraz działalności zwolnionej, tj. przychody z dotacji i innych przychodów, które
      są zwolnione na podstawie art. 17 ustawy o CIT,
    2) ustalić ogólną kwotę kosztów ogólnych (tj. takich w stosunku do których nie jest
      możliwe zastosowanie alokacji bezpośredniej),
    3) ustalić kwotę przychodów ze źródła, z którego dochód podlega opodatkowaniu
      (działalność pozarolnicza i działy specjalnej produkcji rolnej),
    4) ustalić stosunek procentowy, w jakim przychody z punktu 3 pozostają do przychodów
      z punktu 1,
    5) ustalić kwotę kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów (stosunek
      procentowy, o którym mowa w pkt 4, pomnożony przez koszty z pkt 2).
    Uzyskany wynik powyższego działania matematycznego będzie mógł zostać zaliczony do
    kosztów podatkowych Wnioskodawcy pomniejszających dochód podatkowy.
    Powyższą metodologię potwierdza między innymi Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 10.12.2019 r., znak: 0112-KDIL3-3.4011.366.2019.2.MM.

    W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy powinno zostać uznane za
    prawidłowe.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych,
    są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości
    różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku
    podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    Mając na uwadze fakt, że zaliczkę należy kalkulować jako dochód osiągnięty od początku
    roku, a pojęcie dochodu zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT jako różnica
    pomiędzy przychodami podatkowymi, a kosztami uzyskania przychodów, to w ocenie
    Wnioskodawcy dla celów stosowania zaliczek należy odpowiednio stosować przepisy art.
    15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.
    Oznacza to zatem, że kalkulacja wysokości kosztów ogólnych (mieszanych) z dany miesiąc
    niezbędna dla wyliczenia zaliczki CIT powinna odbywać się na następujących zasadach
    zobrazowanych poniższym przykładem:
    1) Kalkulacja zaliczki jest dokonywana za listopad 2024 r.
    2) Na początku ma miejsce zsumowanie wszystkich przychodów ogółem (działalność
      rolnicza, działalność pozarolnicza oraz działy specjalnej produkcji rolnej) osiągniętych
      od stycznia 2024 r. do końca listopada 2024 r.
    3) Kolejno dokonywane jest przyrównanie sumy przychodów podlegający opodatkowaniu
      osiągniętych od stycznia 2024 r. do końca listopada 2024 r. do sumy przychodów
      ogółem, o których mowa w pkt 2. Powstaje dzięki temu proporcja kosztów mieszanych
      podlegających zaliczeniu do tzw. kosztów uzyskania przychodów mających wpływ na
      dochód podlegający opodatkowaniu.
    4) Końcowo - w celu ustalenia ostatecznej kwoty kosztów - następuje pomnożenie
      kosztów "mieszanych" (ogólnych) poniesionych od stycznia 2024 r. do końca listopada
      2024 r. przez uzyskany wskaźnik proporcji, o którym mowa w pkt 3.
    Powyższą metodologię kalkulacji potwierdza między innymi Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 10 sierpnia 2022 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.354.2022.1.PC, w której
    w następującym stanowisku wnioskodawcy „przykładowo, Wnioskodawca do obliczenia
    dochodu opodatkowanego za kwiecień, w celu rozdzielenia kosztów mieszanych ma
    obowiązek uwzględnić narastająco koszty mieszane powstałe od stycznia do kwietnia, a
    także przychody opodatkowane od stycznia do kwietnia oraz ogólną kwotę przychodów
    od stycznia do kwietnia danego roku podatkowego. Oznacza to, że kwota przychodów i
    kosztów uzyskania przychodu dla wyliczenia zaliczki za poszczególne miesiące, będzie
    aktualizowana narastająco od początku roku podatkowego do miesiąca (włącznie), za
    który wyliczana jest zaliczka na podatek dochodowy", stwierdził że:
    "biorąc pod uwagę powyższe, obliczając zaliczki na podatek dochodowy od osób
    prawnych Wnioskodawca winien brać pod uwagę proporcje podziału kosztów pośrednich,
    wyliczaną na podstawie proporcji przychodów uzyskiwanych od początku roku
    podatkowego włącznie z danym miesiącem którego zaliczka dotyczy, co znajduje
    uzasadnienie we wskazanych wyżej przepisach, ustanawiających zasadę narastającego
    ustalania dochodu od początku roku podatkowego. Reasumując, Państwa stanowisko w
    zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca przy obliczaniu za dany miesiąc zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych, stosując tzw. klucz przychodowy określony w art. 15 ust. 2
    i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma obowiązek uwzględnić
    przychód z danego rodzaju działalności i ogólny przychód, biorąc pod uwagę te przychody
    narastająco włącznie z danym miesiącem, którego zaliczka dotyczy, należy uznać za
    prawidłowe".

    Podobnie również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z
    dnia 20 czerwca 2013 r. znak: ILPB3/423-127/13-4/AO, w której stwierdził, że: „a zatem,
    podatnik w celu prawidłowej realizacji obowiązku uiszczenia zaliczki na podatek
    dochodowy powinien stosować metodę proporcjonalnego ustalania kosztów uzyskania
    przychodów, o której mowa w art. 15 ust. 2 lub ust. 2a omawianej ustawy, również dla
    potrzeb obliczania tej zaliczki. Obliczając zaliczkę na podatek dochodowy, podatnik
    powinien każdorazowo dzielić koszty uzyskania przychodów, których nie można
    obiektywnie przypisać do poszczególnych źródeł (tekst jedn.: do działalności gospodarczej
    z której dochód podlega opodatkowaniu oraz do działalności gospodarczej z której
    dochód jest nieopodatkowany lub zwolniony od podatku) potrącalne od początku roku
    podatkowego do końca miesiąca albo kwartału, za który uiszczana jest zaliczka w
    stosunku, w jakim pozostają przychody z każdego z ww. źródeł powstałe od początku roku
    podatkowego do końca okresu, za który uiszczana jest zaliczka, w ogólnej kwocie
    przychodów powstałych w tym okresie".
    Mając na uwadze powyższe zaprezentowane na wstępie przez Wnioskodawcę stanowisko
    powinno zostać uznane za prawidłowe.
    Ad 7
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT zwalnia się od podatku dochody z działalności
    pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej przeznaczone na wynagrodzenia za
    pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się
    produkcją rolną, a także ich domowników - jeżeli wynagrodzenia te są związane z
    wymienioną działalnością.
    W związku z powyższym - warunkiem skorzystania z powyższego zwolnienia jest
    przeznaczenie osiągniętego dochodu na wynagrodzenia członków i domowników
    członków Wnioskodawcy związane z ich pracą przy działalności rolniczej Wnioskodawcy.
    Powyższe potwierdzają następujące interpretacje indywidualne:
    1.Interpretacja indywidualna Dyrektora izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 lutego 2014 r.
    znak IPTB3/423-473/13-4/MF – „zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody z działalności
    pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej, przeznaczone na wynagrodzenia za
    pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się
    produkcją rolną, a także ich domowników - jeżeli wynagrodzenia te są związane z
    wymienioną działalnością. Z powyższego przepisu wynika, że zwolnienie to obejmuje tylko
    i wyłącznie te dochody przed opodatkowaniem, które zostały przeznaczone na
    wynagrodzenia za pracę członków Spółdzielni i ich domowników zajmujących się
    produkcją rolną - jeżeli wynagrodzenia te są związane z tą właśnie działalnością. Innymi
    słowy zwolnieniu podlega tylko ta część dochodu Spółdzielni osiągnięta z działalności
    pozarolniczej, która została przeznaczona na wynagrodzenie członkom i domownikom
    zajmującym się produkcją rolną. Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony

## Opis zdarzenia przyszłego

, należy stwierdzić, że dochód uzyskany z pozarolniczej
    działalności, przeznaczony na wynagrodzenia za pracę członków rolniczej spółdzielni
    produkcyjnej, wykonujących pracę związaną z działalnością pozarolniczą, a tym samym
    niezajmujących się produkcją rolną, nie będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W konsekwencji, stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, dochód A. z pozarolniczej działalności, przeznaczony na wynagrodzenia za
    pracę Jej członków, wykonujących pracę związaną z działalnością pozarolniczą, podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych”.
    2.Interpretacja indywidualna z dnia 18 lutego 2011 r. znak IBPBI/2/423-136/11/JD, w której
    stwierdzone zostało, że „zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.),

    wolne od podatku są dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych
    produkcji rolnej, przeznaczone na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni
    produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną, a także ich
    domowników - jeżeli wynagrodzenia te są związane z wymienioną działalnością”.
    Z powyższego przepisu wynika, że zwolnienie obejmuje tylko i wyłącznie te dochody przed
    opodatkowaniem, które zostały przeznaczone na wynagrodzenia za pracę członków
    Spółdzielni (i ich domowników) zajmujących się produkcją rolną - jeżeli wynagrodzenia te
    są związane z tą właśnie działalnością. Innymi słowy zwolnieniu podlega tylko ta część
    dochodu Spółdzielni osiągnięta z działalności pozarolniczej, która została przeznaczona na
    wynagrodzenie członkom i ich domownikom ale tylko w zakresie produkcji rolnej
    (zajmującym się produkcją rolną).
    Mając na uwadze powyższe, przedstawione stanowisko Wnioskodawcy powinno zostać
    uznane za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”, „updop”)
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Co do zasady, kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki poniesione przez
    podatnika, pod warunkiem istnienia związku między ich poniesieniem a możliwością
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, za wyjątkiem kosztów wprost wskazanych w negatywnym katalogu
    art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Ze względu na ogólny charakter definicji kosztów uzyskania
    przychodów wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatki ponoszone przez podatnika
    powinny każdorazowo podlegać indywidualnej analizie co do ich kwalifikacji prawnej, jako
    koszty uzyskania przychodów lub wydatki niestanowiące kosztów podatkowych.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że jako A. prowadzą Państwo działalność rolniczą w
    rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT oraz działalność pozarolniczą, jak i działalność w
    zakresie działów specjalnej produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o CIT. Z
    tytułu tych działalności osiągają Państwo stosowne przychody, jak i ponoszą również
    koszty ich prowadzenia.
    Głównym motorem napędowym dla Państwa działalności są członkowie spółdzielni, ich
    domownicy oraz kandydaci na członków spółdzielni. Członkowie spółdzielni wynagradzani
    są stosownie do art. 158 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze.
    Miernikiem oceny pracy członków jest tzw. dniówka obrachunkowa - stosownie do treści §
    55 ust. 2 Państwa Statutu. Zgodnie ze statutem (§ 55 ust. 1 Statutu) w dochodzie
    podzielnym Spółdzielni partycypują również kandydaci na członków, którzy są
    wynagradzani odpowiednio do ich wkładu pracy. Wynagrodzenia wypłacane są w formie
    zaliczek na poczet udziału w podziale dochodu ogólnego spółdzielni, na podstawie § 55
    ust. 4 Statutu, w wysokości określonej uchwałą Walnego Zgromadzenia Członków.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 1 jest możliwość
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na Wynagrodzenia
    dla członków spółdzielni i ich domowników oraz kandydatów na członków.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U z 2024 r.,
    poz. 593)

      Zdolny do pracy członek spółdzielni ma prawo i obowiązek pracować w spółdzielni w
      rozmiarze ustalanym corocznie przez zarząd, stosownie do potrzeb wynikających z
      planu działalności gospodarczej spółdzielni.
    Z art. 156 § 1 ww. ustawy wynika:
      Oprócz członków spółdzielnia może zatrudniać także ich domowników.
    W myśl art. 157 § 1 Prawo spółdzielcze:
      Spółdzielnia poza członkami i domownikami może zatrudniać stosownie do swoich
      potrzeb również inne osoby na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innego
      stosunku prawnego, którego przedmiotem jest świadczenie pracy.
    Z istoty rolniczej spółdzielni produkcyjnej wynika, że jej działalność opiera się na osobistej
    pracy członków wspólnie prowadzących określone gospodarstwo rolne (art. 138 Prawa
    spółdzielczego). Zasada ta nie ma jednak charakteru absolutnego. Ustawodawca dopuścił
    bowiem w art. 156 § 1 Prawa spółdzielczego możliwość zatrudniania domowników
    członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych. Rozwiązanie to uwzględnia specyfikę
    produkcji rolnej oraz zwyczaje panujące w gospodarstwach rolnych, gdzie większość z tych
    gospodarstw ma charakter rodzinny, stanowiąc źródło utrzymania całej rodziny i osób
    zamieszkujących we wspólnym gospodarstwie domowym. (por. J. Ignatowicz, w: Gersdorf,
    Ignatowicz, Prawo spółdzielcze, 1985, s. 253).
    Prawo spółdzielcze szeroko definiuje pojęcie „domownika”. Zgodnie z art. 156 § 2 Prawa
    spółdzielczego za domownika członka uważa się każdego członka jego rodziny, a także
    inne osoby, jeżeli zamieszkują z nim wspólnie i prowadzą z nim wspólne gospodarstwo
    domowe.
    Artykuł 156 § 1 Prawa spółdzielczego wskazuje przy tym jedynie na możliwość
    zatrudniania domowników, o ile posiadają oni taki status wobec członków rolniczych
    spółdzielni produkcyjnych, a sam fakt posiadania statusu „domownika” w rozumieniu art.
    156 § 2 Prawa spółdzielczego nie rodzi jeszcze prawa i obowiązku świadczenia pracy na
    rzecz rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Źródłem takiego prawa i obowiązku jest odrębna
    umowa o świadczenie pracy zawarta pomiędzy spółdzielnią a domownikiem członka
    spółdzielni.
    Analiza przepisów Prawa spółdzielczego wskazuje, że prawa „domownika” związane z
    wykonywaniem pracy na rzecz spółdzielni zostały unormowane w sposób analogiczny do
    uprawnień członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Statut może także przyznać
    kandydatom na członków spółdzielni niektóre prawa i obowiązki członków spółdzielni.
    Z mocy art. 159 Prawa spółdzielczego, domownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę
    według zasad odnoszących się do członka spółdzielni, chyba że w umowie zastrzeżono
    inny sposób wynagradzania (por. M. Gersdorf, Prawo zatrudnienia, s. 158 i n.).
    Z uwagi na cywilnoprawny charakter zatrudnienia domownika członka rolniczej spółdzielni
    produkcyjnej, który świadczy pracę na podstawie umowy o świadczenie usług podobnych
    do zlecenia bądź umowy o dzieło, mają do niego zastosowanie, w sprawach
    nieunormowanych Prawa spółdzielczego oraz postanowieniami statutu spółdzielni,
    przepisy Kodeksu cywilnego.
    Oznacza to, że – co do zasady – do stosunku zatrudnienia domownika nie stosuje się
    przepisów powszechnego prawa pracy, w szczególności zaś przepisów Kodeksu Pracy.
    Spółdzielnia nie jest zatem zobowiązana wobec niego do świadczeń, które prawo
    zastrzega wyłącznie dla pracowników, chyba że przepisy ustawowe nakazują odpowiednie
    stosowanie konkretnych unormowań prawa pracy (dotyczy to uprawnień domownika
    związanych z okresem ciąży i macierzyństwa czy ochroną wynagrodzenia). Nie ma
    oczywiście żadnych przeszkód prawnych, aby rolnicze spółdzielnie produkcyjne
    rozszerzały uprawnienia domowników, bądź to poprzez ustanowiony w statucie
    spółdzielni nakaz odpowiedniego stosowania konkretnych unormowań prawa pracy (o ile

    nie stoją one w sprzeczności z zasadami wynikającymi z przepisów Prawa spółdzielczego),
    bądź też w drodze wprowadzania postanowień statutowych gwarantujących im
    dodatkowe uprawnienia, na wzór przywilejów pracowniczych.
    Ponadto, na podstawie art. art. 200 Prawa spółdzielczego:
      § 1. Statut spółdzielni może uzależnić przyjęcie na członka od odbycia okresu
      kandydackiego. W takim wypadku statut powinien wskazywać organ spółdzielni
      uprawniony do przyjmowania kandydatów i określać czas trwania okresu
      kandydackiego.
      § 2. W stosunku do kandydatów na członków spółdzielni termin przewidziany w art.
      17 § 3 biegnie od dnia zakończenia okresu kandydackiego.
      § 3. Do kandydatów na członków spółdzielni stosuje się przepisy Kodeksu pracy
      dotyczące osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę zawartej na czas
      określony, jednakże stosunek pracy między kandydatem a spółdzielnią może być
      rozwiązany wcześniej, z zachowaniem terminów i zasad przewidzianych w
      przepisach Kodeksu pracy dla rozwiązania umowy zawartej na czas nieokreślony.
      § 4. Statut może przyznać kandydatom niektóre prawa i obowiązki członków
      spółdzielni.
    Zgodnie zatem z art. 200 § 4 Prawa spółdzielczego, statut może przyznać kandydatom
    niektóre prawa i obowiązki członków spółdzielni, zarówno te o charakterze
    organizacyjnym, jak i majątkowym.
    Stosunek pracy łączący kandydata na członka w rolniczej spółdzielni produkcyjnej z tą
    spółdzielnią w zakresie świadczenia pracy ma charakter cywilnoprawny (zob. Uchwała
    Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 2 lutego 1993 r., III CZP 164/92).
    Natomiast, zgodnie z art. 158 § 1 tej ustawy:
      Członkowie wynagradzani są za pracę w formie udziału w dochodzie podzielnym
      stosownie do wkładu ich pracy.
    Art. 159 ww. ustawy stanowi, że:
      Domownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę według zasad odnoszących się
      do członka, chyba że w umowie zastrzeżono inny sposób wynagradzania.
    Zauważyć należy, że art. 158 Prawa spółdzielczego wprowadza wynikowy system
    wynagradzania członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, oparty na dniówce
    obrachunkowej. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że
    organizacje spółdzielcze nie mogą – na mocy postanowień statutu – z niego zrezygnować
    na rzecz systemu wynagradzania odwołującego się do stałych stawek pieniężnych.
    Regulacja ta nie wyłącza jednak możliwości wprowadzenia przez statut dodatkowego
    wynagradzania w postaci premii i nagród według zasad określonych w regulaminie.
    Co istotne, na mocy art. 165 Prawa spółdzielczego wynagrodzenie za pracę członka
    spółdzielni korzysta z takiej samej ochrony, jaką prawo zapewnia wynagrodzeniu
    pracownika. Oznacza to, że do jego wynagrodzenia mają odpowiednie zastosowanie
    przepisy art. 84-91 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2024 r. poz.
    878 ze zm.) o ochronie wynagrodzenia za pracę, w szczególności zaś wymogi formalne w
    zakresie częstotliwości, czasu, terminu i miejsca wypłaty wynagrodzenia, sposobu i formy
    jego wypłaty, a także zakaz zrzekania się tego wynagrodzenia lub przenoszenia na osoby
    trzecie, czy też ograniczenia w zakresie dopuszczalności dokonywania potrąceń z
    wynagrodzenia. W wyroku z 25 sierpnia 2011 r. (II CSK 656/10, Legalis) Sąd Najwyższy
    stwierdził jednak, że: „(...) wynikające z cytowanego przepisu odesłanie do odpowiedniego
    stosowania przepisów prawa pracy o ochronie wynagrodzenia nie może być rozumiane w
    ten sposób, że sytuacja członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej w zakresie ochrony
    należnych mu świadczeń związanych z wykonywaniem pracy na rzecz spółdzielni oznacza

    w tym zakresie zrównanie jego sytuacji z sytuacją osób zatrudnionych na podstawie
    umowy o pracę”.
    Sposób ukształtowania przez ustawodawcę spółdzielczego zasad zatrudnienia zarówno
    członka spółdzielni jak i domownika członka spółdzielni, czy kandydata na członka
    spółdzielni przesądza o tym, że podstawą jego angażowania w organizacji spółdzielczej nie
    może być stosunek pracy, a jedynie umowa prawa cywilnego, w szczególności zaś umowa
    o świadczenie usług podobnych do zlecenia w rozumieniu art. 750 Kodeksu cywilnego,
    bądź umowa o dzieło. (zob. J. Ignatowicz, w: Gersdorf, Ignatowicz, Prawo spółdzielcze,
    1985, s. 254; Stefaniak, Prawo spółdzielcze, 2009, s. 150).
    Opisane w stanie faktycznym wydatki na Wynagrodzenia związane są z prowadzoną przez
    Państwa pozarolniczą działalnością oraz działalnością pochodzącą z działów specjalnej
    produkcji rolnej i przyczyniają się do osiągania przez Państwa przychodów z tych źródeł.
    Jednocześnie wydatki te nie są kosztami wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę regulacje wynikające z ww. przepisów Prawa spółdzielczego należy
    stwierdzić, że Wynagrodzenia członków A. i ich domowników oraz kandydatów na
    członków, w części w jakiej są związane z działalnością pozarolniczą oraz działalnością z
    działów specjalnej produkcji rolnej stanowią źródło przychodów z członkostwa w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej i w konsekwencji podlegają rozpoznaniu jako przychody
    opodatkowane na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dlatego należy przyjąć, że Wynagrodzenia członków spółdzielni i ich domowników oraz
    kandydatów na członków traktuje są na zasadach zbliżonych do wypłat z tytułu umowy o
    pracę z uwzględnieniem odmienności i specyfiki ich pracy, co przemawia za uznaniem
    tych wydatków za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Wynagrodzenia opisane w stanie
    faktycznym mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto, jak wskazują Państwo w opisie sprawy ww. Wynagrodzenia są związane z
    przychodami z działalności rolniczej i działalności pozarolniczej oraz przychodami z
    działów specjalnej produkcji rolnej. Wykonywane prace przez członków spółdzielni i ich
    domowników oraz kandydatów na członków są związane z generowanymi przez
    Spółdzielnię przychodami (w zależności od rodzaju kosztu dotyczą wyłącznie działalności
    rolniczej, działalności pozarolniczej oraz działalności w zakresie działów specjalnej
    produkcji rolnej). Wynagrodzenia te są również związane z działem Administracji
    (księgowość, działy wspomagające wszystkie rodzaje działalności). Ponoszone są zatem
    koszty, których Spółdzielnia nie jest w stanie jednoznacznie przypisać do kosztów
    konkretnej działalności. Dotyczy to w szczególności kosztów związanych z pozostałymi
    kosztami operacyjnymi, kosztami finansowymi czy też kosztami administracyjnymi
    (wynagrodzenia pracowników administracyjnych, zarządu itp.). W takim przypadku koszty
    te nie mogą być przyporządkowane do każdego z rodzajów działalności gospodarczej.
    Państwa wątpliwość ujęta w pytaniu nr 2 dotyczy możliwości rozliczenia ww. kosztów
    kluczem alokacji, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop,
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 updop,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego

      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop, przy
    ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
          przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają
          opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
          kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
          przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących
          działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych
          w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy
          ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
    Konstrukcja przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość odliczenia dla
    celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod
    warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a
    powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to
    zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych
    przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych
    przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Ponieważ Spółdzielnia prowadzi zarówno działalność rolniczą, jak i gospodarczą, to
    powinna prowadzić księgi rachunkowe w ten sposób, aby rozdzielić przychody z
    działalności gospodarczej, przychody z działów specjalnych produkcji rolnej i przychody
    z działalności rolniczej oraz odpowiednio przypadające na nie koszty. Pozwoli to na
    wyodrębnienie dochodów z działalności gospodarczej i działów specjalnych produkcji
    rolnej (podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym) i działalności rolniczej
    (wolnej od podatku dochodowego). Obowiązek taki wynika z przepisów podatkowych,
    które zobowiązują podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób
    zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i
    wysokości należnego podatku (na podstawie ww. art. 9 ust. 1 updop).
    Możliwość alokacji kosztów została uregulowana w art. 15 ust. 2-2a updop, o treści:
      2. Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

      2a. Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
      ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
      opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Metoda przychodowego klucza podziału kosztów, określona w art. 15 ust. 2 omawianej
    ustawy, ma zastosowanie, jeżeli kumulatywnie zaistnieją następujące przesłanki:
        podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
        oraz przychody z innych źródeł,
        w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty uzyskania przychodów, które
        są ujęte łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla poszczególnych źródeł
        przychodów.
    Przepis art. 15 ust. 2a powołanej ustawy stosuje się natomiast, jeżeli zaistnieją łącznie
    następujące przesłanki:
        podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których część dochodów podlega
        opodatkowaniu a część nie podlega opodatkowaniu albo jest wolna od podatku,
        w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty podatkowe, które są ujęte
        łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla przychodów tworzących dochód
        podlegający opodatkowaniu i tworzących dochód niepodlegający opodatkowaniu
        albo wolny od podatku.
    Należy przy tym podkreślić, że zastosowanie przychodowego klucza podziału koszów do
    poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od
    zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej
    kategorii kosztu do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym (dany koszt dotyczy kilku źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej
    metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
    adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego
    źródła).
    Rozliczenie kosztów podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu
    ustalenie tej ich części, która powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej
    bowiem ogólnej masy przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te,
    które mają wpływ na dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny
    mieć tego wpływu, uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności
    podlegającej opodatkowaniu, tj. działalności pozarolniczej i specjalnej produkcji rolnej
    oraz działalności nie podlegającej opodatkowaniu, tj. działalności rolniczej lub działalności
    zwolnionej.
    Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powyższe wyjaśnienia,
    należy stwierdzić, że co do zasady mogą Państwo zastosować metodę proporcjonalnego
    ustalania kosztów podatkowych.
    Z uwagi na fakt, że wskazane we wniosku wydatki dotyczą zarówno przychodów, z których
    dochód podlega opodatkowaniu (tj. przychodów z działalności gospodarczej i specjalnych
    działów produkcji rolniczej), jak i przychodów, które na gruncie przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią źródła przychodów (tj. przychodów
    z działalności rolniczej) lub są zwolnione z podatku dochodowego (na podstawie art. 17
    ustawy o CIT) – podstawą prawną do zastosowania proporcji jest art. 15 ust. 2 i ust. 2a cyt.
    ustawy.

    Tak więc, w przypadku gdy ponoszą Państwo koszty wspólne dla osiągnięcia przychodu
    podlegającego opodatkowaniu oraz przychodu niepodlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub przychody zwolnione z podatku i nie są Państwo w stanie
    wyodrębnić kosztów przypadających na poszczególne rodzaje przychodów, wówczas
    zgodnie z metodą określoną w art. 15 ust. 2-2a powołanej ustawy, należy dokonać
    następujących czynności:
    1) ustalić ogólną kwotę przychodów,
    2) ustalić ogólną kwotę kosztów,
    3) ustalić kwotę przychodów ze źródła, z którego dochód podlega opodatkowaniu,
    4) ustalić stosunek procentowy, w jakim przychody z punktu 3 pozostają do przychodów
      z punktu 1,
    5) ustalić kwotę kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów (stosunek
      procentowy, o którym mowa w pkt 4, pomnożony przez koszty z pkt 2).
    Tym samym – w przypadku wydatków, które są związane zarówno z działalnością
    pozarolniczą (opodatkowaną lub zwolnioną), jak i z działalnością rolniczą
    (nieopodatkowaną) – koszty podatkowe należy rozliczać proporcjonalnie w takim
    stosunku, w jakim pozostaje wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu i
    zwolnionego z opodatkowania w ogólnej kwocie przychodów dotyczących tych źródeł
    przychodów.
    Oznacza to, że w części w jakiej nie są Państwo w stanie bezpośrednio alokować
    Wynagrodzeń, w szczególności związanych z administracją spółdzielni, zarządem
    spółdzielni oraz innych kosztów związanych z administrowaniem spółdzielnią (media,
    amortyzacja budynków biurowych itp.) to powinni Państwo rozliczyć je kluczem proporcji,
    o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT, tj. wartość tych kosztów przemnożyć
    przez stosunek przychodów podlegających opodatkowaniu do sumy przychodów ogółem
    (przychody podlegające opodatkowaniu, tj. z działalności pozarolniczej oraz działów
    specjalnych produkcji rolnej, które są opodatkowane i zwolnione oraz przychody z
    działalności rolniczej).
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Ponadto w pytaniu nr 3 powzięli Państwo wątpliwości, czy dla celów obliczania zaliczek na
    podatek dochodowy od osób prawnych, powinni Państwo ustalać klucz proporcji
    przychodów narastająco i odrębnie dla każdego miesiąca roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące;
      zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Zgodnie z generalną zasadą, rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych
    następuje za rok podatkowy. Należy jednocześnie podkreślić, że rok podatkowy nie jest
    jedynym okresem, z którym wiąże się obowiązek dokonania rozliczeń podatkowych.
    Pomimo, że przepis art. 9 ust. 1 ustawy o CIT nakłada na podatników obowiązek
    prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób
    zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i

    wysokości należnego podatku za rok podatkowy, prowadzenie ww. ewidencji służy nie
    tylko wypełnieniu obowiązku składania urzędom skarbowym zeznania o wysokości
    dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym i wpłaty podatku należnego (art. 27
    ustawy o CIT), ale również realizacji obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy,
    tj. zaliczek miesięcznych w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu
    osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie
    miesiące albo zaliczek kwartalnych w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od
    dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za
    poprzednie kwartały (art. 25 tej ustawy).
    Mając na uwadze fakt, że zaliczkę należy kalkulować jako dochód osiągnięty od początku
    roku, a pojęcie dochodu zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT jako różnica
    pomiędzy przychodami podatkowymi, a kosztami uzyskania przychodów, to dla celów
    stosowania zaliczek należy odpowiednio stosować przepisy art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.
    Powyższe oznacza, iż podatnik ma obowiązek rozliczania należnego podatku
    dochodowego od osób prawnych w ciągu roku podatkowego za poszczególne okresy
    podatkowe. W celu prawidłowego wyliczenia należnej zaliczki na podatek dochodowy od
    osób prawnych podatnik musi posiadać informacje między innymi o uzyskanych
    przychodach i poniesionych kosztach.
    Zatem, obliczając zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych powinni Państwo
    brać pod uwagę proporcje podziału kosztów pośrednich, wyliczaną na podstawie
    proporcji przychodów uzyskiwanych od początku roku podatkowego włącznie z danym
    miesiącem którego zaliczka dotyczy, co znajduje uzasadnienie we wskazanych wyżej
    przepisach, ustanawiających zasadę narastającego ustalania dochodu od początku roku
    podatkowego. Oznacza to, że kalkulacja wysokości kosztów ogólnych za dany miesiąc,
    niezbędna dla wyliczenia zaliczki, powinna odbywać się na zasadach wskazanych w
    zobrazowanym przez Państwa przykładzie.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 dotyczące ustalenia, czy dla
    celów obliczania zaliczek CIT, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, powinni
    Państwo ustalać klucz proporcji przychodów narastająco i odrębnie dla każdego miesiąca
    roku podatkowego w ten sposób, że wartość zarówno przychodów opodatkowanych
    przyrównywanych do sumy przychodów ogółem będzie ustalana narastająco od początku
    pierwszego miesiąca roku podatkowego do końca miesiąca, za który jest obliczana
    należna zaliczka na CIT, należy uznać za prawidłowe.
    Jednocześnie, jak wynika z opisu sprawy, w przypadku wystąpienia stosownego dochodu
    podatkowego, podejmują Państwo decyzje, czy a jeśli tak, to w jakiej części uzyskany
    dochód z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej przeznaczą
    Państwo na Wynagrodzenia za pracę jego członków, a także ich domowników, na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT. Przeznaczenie dochodu dotyczy tylko tej
    części, w jakiej Wynagrodzenia związane są z Państwa działalnością rolniczą.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy o CIT:
      zwalnia się od podatku dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych
      produkcji rolnej przeznaczone na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych
      spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną, a
      także ich domowników − jeżeli wynagrodzenia te są związane z wymienioną
      działalnością.
    Z powyższego przepisu wynika, że zwolnienie to obejmuje tylko i wyłącznie te dochody
    przed opodatkowaniem, które zostały przeznaczone na wynagrodzenia za pracę członków
    Spółdzielni i ich domowników zajmujących się produkcją rolną - jeżeli wynagrodzenia te są
    związane z tą właśnie działalnością. Innymi słowy zwolnieniu podlega tylko ta część
    dochodu Spółdzielni osiągnięta z działalności pozarolniczej, która została przeznaczona na
    wynagrodzenie członkom i domownikom zajmującym się produkcją rolną. Zatem
    warunkiem skorzystania z powyższego zwolnienia jest przeznaczenie osiągniętego

    dochodu na wynagrodzenia członków i ich domowników związane z ich pracą przy
    Państwa działalności rolniczej.
    Tym samym, w przypadku osiągnięcia przez Państwa dochodu z tytułu pozarolniczej
    działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, są Państwo uprawnieni
    do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 15
    ustawy o CIT w sytuacji przeznaczenia tego dochodu na wynagrodzenia jego członków lub
    domowników, które są wypłacane w związku z pracą tych osób przy działalności rolniczej.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 7 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.