Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-768/08/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-11-21
Teza: Jaka kwota jest podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług przy sprzedaży nieruchomości, w skład której wchodzi grunt wraz z garażem?
Słowa kluczowe: nakłady; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek należny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2008 r. (data wpływu 3 września 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 24 października 2008 r. (data wpływu 27 października 2008 r.) oraz 6 listopada 2008 r. (data wpływu 6 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania czynności sprzedaży gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem garażu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismami z dnia 24 października 2008 r. i 6 listopada 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania czynności sprzedaży gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem garażu.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

Wnioskodawca na gruncie będącym własnością Skarbu Państwa pod zarządem Nadleśnictwa, za zgodą właściciela gruntu wybudował garaż. Umowa najmu wiążąca strony obligowała wynajmującego, tj. Nadleśnictwo, do sprzedaży gruntu w razie sprzedaży lokali. Posadowiony garaż będzie wraz z gruntem przedmiotem notarialnego aktu kupna-sprzedaży, aby istniejący stan prawnie uregulować, zgodnie z zapisami art. 47 i 48 Kodeksu cywilnego, które mówią, że częścią składową gruntu jest budynek trwale z gruntem związany. W ogłoszeniu o przetargu będzie oddzielnie podana wartość gruntu i wartość przetargu. Będzie również zamieszczona informacja, że garaż został wybudowany ze środków własnych najemcy (czyli Wnioskodawcy). Przykładowo będzie to:

*   kwota 2.000 zł – wartość gruntu,
*   kwota 10.000 zł – wartość garażu,
*   kwota 12.000 zł – wartość gruntu powiększona o wartość garażu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Jaka kwota jest podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług przy sprzedaży nieruchomości, w skład której wchodzi grunt wraz z garażem?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą podatkowania będzie kwota 2.000 zł, tj. wartość gruntu. Wnioskodawca uważa, iż jest właścicielem nakładów, które poniósł na budowę garażu i który użytkuje w zakresie własnych potrzeb. Podkreślił ponadto, iż nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, podatek od towarów i usług zapłacił już przy zakupie materiałów i usług służących postawieniu tego budynku, nie mając prawa do jego odliczenia. W Jego ocenie, w przypadku sprzedaży nieruchomości przez Nadleśnictwo, wartość garażu (10.000 zł) będzie wyłącznie sposobem rozliczenia się między stronami (wartość nieruchomości 12.000 zł – koszty budowy poniesione przez Wnioskodawcę 10.000 zł = podstawa opodatkowania 2.000 zł), bądź też nieodpłatnym przeniesieniem własności, niepodlegajacym opodatkowaniu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy).

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Podstawą opodatkowania, stosownie do postanowień art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z zapisem przepisu art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się własności gruntu.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazano, iż faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy
;2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11
;3.  dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym
;4.  nazwę towaru lub usługi
;5.  jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług
;6.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto)
;7.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto)
;8.  stawki podatku
;9.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu
;10.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku
;11.  wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu
;12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie
.

Z danych zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć od Nadleśnictwa grunt, którego był najemcą, na którym z własnych środków wybudował budynek garażu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie narzucają podatnikom żadnych reguł odnośnie wartości na jaką winna opiewać transakcja. W prawodawstwie polskim obowiązuje bowiem zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Jedyne ograniczenia przewidziano w art. 32 ustawy, gdzie odniesiono wysokość wynagrodzenia do wartości rynkowej, i dano organom podatkowym uprawnienie określania obrotu, gdy powiązania wymienione w tym przepisie miały wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Składający wniosek o jej wydanie obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, o czym stanowi § 3 cyt. artykułu. Istotą wydawania interpretacji indywidualnych jest więc dokonywanie wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego.

Kwestie dotyczące własności gruntów i posadowionych na nich budynków regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Stosownie do przepisu art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, budynki należą do części składowych gruntu, na którym się znajdują i - zgodnie z przepisem art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego - jako część składowa rzeczy nie mogą być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Należy przy tym wskazać, iż zawarcie pomiędzy stronami umowy najmu nie powoduje utraty przez znajdujące się na gruncie budynki statusu części składowej rzeczy.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy – w przypadku braku porozumienia stron w tym zakresie - kwestia dokonania wzajemnych rozliczeń pomiędzy najemcą, a wynajmującym z tytułu nakładów poczynionych przez Wnioskodawcę w związku z wybudowaniem budynku garażu na gruncie będącym pod zarządem Nadleśnictwa, a należącym do Skarbu Państwa nie jest zagadnieniem podatkowym, a cywilnoprawnym, gdzie organem właściwym do rozstrzygnięcia wynikłych sporów jest sąd powszechny.

Analizując zaistniały w sprawie stan faktyczny sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy przedmiotem transakcji będzie nieruchomość składająca się z gruntu zabudowanego budynkiem garażu, przy jej dostawie nie można wyodrębnić wartości gruntu, co oznacza, iż w treści faktury wartość tą należy ująć w jednej pozycji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga – z uwagi na brak pytania i własnego stanowiska w tym zakresie – kwestii dotyczącej skutków prawnych przeniesienia przez Najemcę na Wynajmującego nakładów poczynionych w przedmiotowej nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.