Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-76/13/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-05-15
Teza: Czy wydatek z tytułu zaszczepienia studenta będzie stanowił dla Uczelni koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; szczepienia ochronne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2013 r. (data wpływu 18 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z zakupem szczepionek ochronnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2013 wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z zakupem szczepionek ochronnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Studenci Politechniki biorą udział w praktykach dyplomowych i badaniach na terenach zalesionych województwa, np. Puszczy K. w okresie wysokiego ryzyka zakażenia wirusem odkleszczowego zapalenia opon mózgowych. W celu zmniejszenia ryzyka zachorowania Uczelnia zaszczepiła studentów uczestniczących w tych rodzajach zajęć. Wartość świadczeń obejmuje koszt szczepionki oraz ewentualny koszt usługi medycznej (zaszczepienia). Zgodnie z art. 228 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym „Rektor jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki osobom pobierającym w uczelni naukę lub odbywającym zajęcia praktyczno-techniczne albo wykonującym prace na rzecz uczelni”. Aktem wykonawczym określającym obowiązki Rektora wobec studentów jest rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. 2007.128.897), które w żadnym punkcie nie odnosi się do kwestii szczepień.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie – oznaczone we wniosku nr 1 (w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych).

Czy wydatek z tytułu zaszczepienia studenta będzie stanowił dla Uczelni koszt uzyskania przychodu?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy wartość świadczenia obejmująca koszt szczepionki i usługę medyczną stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust.1 uopdf. Zaszczepienie studentów zmniejsza ryzyko zachorowań i tym samym umożliwia studentom uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych. Uczelnia poprzez takie działanie zachowuje i zabezpiecza źródła przychodów jakimi są: dotacja na kształcenie studenta stacjonarnego oraz opłaty za usługi edukacyjne. Jednocześnie poprzez zapewnienie odpowiednich warunków kształcenia zmniejsza się ryzyko ewentualnych spraw sądowych lub innych roszczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej: „ustawa”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja tego przepisu daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ustawy), pod warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy, czyli:

*   został poniesiony przez podatnika,

*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania; w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła,

*   nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy,

*   został właściwie udokumentowany.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu sprawy, studenci Politechniki biorą udział w praktykach dyplomowych i badaniach na terenach zalesionych województwa, np. Puszczy w okresie wysokiego ryzyka zakażenia wirusem odkleszczowego zapalenia opon mózgowych. W celu zmniejszenia ryzyka zachorowania Uczelnia zaszczepiła studentów uczestniczących w tych rodzajach zajęć. Wartość świadczeń obejmuje koszt szczepionki oraz ewentualny koszt usługi medycznej (zaszczepienia). Zgodnie z art. 228 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym „Rektor jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki osobom pobierającym w uczelni naukę lub odbywającym zajęcia praktyczno-techniczne albo wykonującym prace na rzecz uczelni”. Aktem wykonawczym określającym obowiązki Rektora wobec studentów jest rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. 2007.128.897), które w żadnym punkcie nie odnosi się do kwestii szczepień.

Jednostka podniosła, że zaszczepienie studentów zmniejsza ryzyko zachorowań i tym samym umożliwia studentom uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych. Uczelnia poprzez takie działanie zachowuje i zabezpiecza źródła przychodów jakimi są: dotacja na kształcenie studenta stacjonarnego oraz opłaty za usługi edukacyjne. Jednocześnie poprzez zapewnienie odpowiednich warunków kształcenia zmniejsza się ryzyko ewentualnych spraw sądowych lub innych roszczeń.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan sprawy należy zauważyć, iż obiektywnie oceniając, zapewnienie studentom odpowiedniej opieki zdrowotnej, obejmującej dostęp także do profilaktyki (szczepienia ochronne), powinno przełożyć się na poprawę stanu zdrowia studentów, ograniczając jednocześnie ryzyko ich zachorowań, które to może skutkować ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi.

Oznacza to, że poniesienie przedmiotowych wydatków na szczepionki ochronne jest racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów przez Uczelnię.

Podsumowując zatem, ponoszone przez Uczelnię wydatki, są związane z uzyskiwanymi przychodami. Mogą więc co do zasady stanowić dla Jednostki koszt uzyskania przychodów z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym uznając, iż zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Warunkiem niezbędnym ich kwalifikacji jest oczywiście wykazanie, że między tymi wydatkami a zamierzonym przychodem istnieje związek przyczynowy w tym znaczeniu, że są one uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, a w rezultacie ich poniesienia Jednostka oczekiwała zwiększenia swoich przychodów, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Skutkiem tego konieczne jest udokumentowanie, także w razie nie uzyskania przychodu w następstwie poniesienia tych wydatków, że były one – obiektywnie rzecz ujmując – racjonalne co do zasady i co do wysokości.

Reasumując stanowisko Jednostki wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy uznać za prawidłowe.

Końcowo stwierdza się, iż podanie przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu własnego stanowiska, przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zamiast przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tutejszy organ uznał za oczywistą omyłkę, niemającą wpływu na rozstrzygniecie wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15–950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.