Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.440.2025.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Określenie rezydencji podatkowej.
Słowa kluczowe: Belgia
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Odpowiadając na wezwania uzupełniła go Pani 12 i 29 września 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 2004 r. nieprzerwanie mieszka Pani i przebywa na terytorium Belgii. Centrum Pani
    interesów osobistych jest Belgia, gdzie znajduje się Pani stałe miejsce zamieszkania. W
    razie potrzeby może Pani przedstawić „certyfikat rezydencji podatkowej” wydany przez
    belgijskie organy podatkowe, potwierdzający Pani status rezydenta podatkowego w Belgii.
    Tam też znajduje się Pani centrum interesów życiowych: osobistych. W Belgii prowadzi
    Pani gospodarstwo domowe i podlega tamtejszemu obowiązkowi podatkowemu. Nie
    osiąga Pani żadnych dochodów w Polsce, nie posiada w Polsce ośrodka interesów
    osobistych ani ekonomicznych. Pani obecność w Polsce ma charakter jedynie okazjonalny
    i nie przekracza 183 dni w roku podatkowym.
    Uzupełniając wniosek wyjaśniła Pani, że wniosek dotyczy 2024 r. W okresie, którego
    dotyczy wniosek, Pani powiązania osobiste były związane przede wszystkim z Belgią, gdzie
    od 2004 r. na stałe mieszka Pani wraz z dziećmi. Od 2016 r. pozostaje Pani z mężem w
    separacji orzeczonej przez sąd. Dzieci uczęszczają do szkoły w Belgii, i tutaj pobiera Pani
    zasiłki rodzinne.
    W Polsce pozostają Pani rodzice oraz rodzeństwo, z którymi utrzymuje Pani więzi
    rodzinne, jednak Pani życie rodzinne i osobiste koncentruje się w Belgii. Do Polski
    przyjeżdża Pani sporadycznie, zazwyczaj raz w roku.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani powiązania majątkowe były następujące:
    · w Belgii posiada Pani mieszkanie, które spłaca Pani w ramach kredytu hipotecznego;
      posiada Pani również konto bankowe, z którego na co dzień korzysta i którym
      zarządza,
    · w Polsce odziedziczyła Pani dom oraz ziemię rolną po rodzicach; posiada Pani także dwa
      konta bankowe (rolnicze i osobiste). Do kwietnia 2025 r. formalnie podlegała Pani
      ubezpieczeniu w KRUS, jednak faktycznie od dawna nie prowadziła Pani działalności
      rolniczej.
    Nie wiedziała Pani, że powinna złożyć wniosek o wcześniejsze wyłączenie z KRUS. Nie jest
    Pani osobą kompetentną w sprawach prawnych i podatkowych, dlatego nie miała Pani
    świadomości tego obowiązku, dopiero w tym roku uzyskała Pani odpowiednią informację i
    została wyłączona z systemu.
    Pani centrum interesów gospodarczych i finansowych znajduje się w Belgii, gdzie zarządza
    Pani swoim majątkiem i prowadzi życie codzienne.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, uczestniczyła Pani w życiu towarzyskim, kulturalnym i
    społecznym w Belgii. Tutaj angażuje się Pani w życie lokalnej społeczności, bierze udział w
    wydarzeniach kulturalnych, sportowych oraz uczęszcza do szkoły językowej. Pani dzieci
    również uczestniczą w zajęciach szkolnych i dodatkowych zajęciach sportowych w Belgii.
    Do Polski przyjeżdża Pani raz w roku, głównie w celach rodzinnych, nie uczestniczy tam
    jednak Pani w życiu społecznym ani kulturalnym.
    Przez cały okres, którego dotyczy wniosek, prowadziła Pani swoje gospodarstwo domowe
    w Belgii. Tutaj na co dzień mieszka Pani wraz z dziećmi, tutaj organizuje życie rodzinne i
    zajmuje się sprawami domowymi. Posiada Pani obywatelstwo polskie.

## Pytanie

Czy spełnia Pani przesłanki do uznania, że nie posiada rezydencji podatkowej w Polsce,
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym nie posiada Pani rezydencji
    podatkowej w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Nie przebywa Pani w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym i nie osiąga w Polsce
    żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu. Tym samym uważa Pani, że nie spełnia
    przesłanek uznania Pani za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek.
    Powyższe przepisy w zakresie rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem
    zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom
    podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz.
    2139, ze zm.):
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która, zgodnie z
      prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki
      terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które
      podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł
      położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w

    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Mając zatem na uwadze, że od 2004 r. przebywa Pani wraz z dziećmi w Belgii, gdzie ma
    stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych, skąd zarządza Pani swoim
    majątkiem i gdzie prowadzi życie codzienne, uczestnicząc również w życiu towarzyskim,
    kulturalnym i społecznym, a ponadto – jak wskazała Pani w uzupełnieniu – Pani obecność
    w Polsce nie przekracza 183 dni w roku podatkowym i ma charakter jedynie okazjonalny –
    uznać należy, że w 2024 r. nie spełniła Pani przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie posiadała Pani miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. W konsekwencji w 2024 r.
    podlegała Pani w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym
    mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od
    ewentualnych dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.