Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.399.2017.1.AKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-04
Teza: W zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie.
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; reklama; usługi-usługi kulturalne; wykonawstwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2017 r. (data wpływu 8 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe:

„Wnioskodawca”, „Spółka” jest spółką mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług czynnym.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż czasu reklamowego i powierzchni reklamowej w stacjach radiowych oraz na internetowej platformie stacji radiowych i serwisu informacyjnego.

Spółka na zlecenie podmiotu trzeciego prowadzi reklamę loterii audioteksowej (dalej „Loteria”) organizowanej przez podmiot trzeci (dalej jako „Organizator Loterii”) oraz reklamę Audycji pozostającej w związku z Loterią (dalej „Audycja”). Czynności świadczone przez Spółkę na rzecz osób trzecich są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, niekorzystającymi ze zwolnienia z VAT.

Spółka zawarła z osobą fizyczną (dalej też jako „Wykonawca”) umowę (dalej też jako „Umowa”). Wykonawca oświadczył w Umowie, że jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług czynnym.

Umowa przewiduje, że na jej podstawie Wykonawca:

1.  weźmie udział w działaniach promocyjno-reklamowych promujących Loterię i Audycję oraz jej nadawcę, w ten sposób, że:
    1.  udziela Spółce prawa do wykorzystania, w okresie obowiązywania Umowy, imienia i nazwiska oraz głosu Wykonawcy w materiałach reklamowych promujących Loterię i Audycję oraz jej nadawcę, obejmujących: reklamy prasowe, reklamy internetowe, reklamy telewizyjne, komunikaty IVR, spoty reklamowe (w tym materiały autopromocyjne przeznaczone do emisji w Programie oraz na stronach internetowych) (dalej jako „Materiały Reklamowe”);
    2.  weźmie udział w uzgodnionych przez Wykonawcę i Spółkę działaniach PR;
    3.  weźmie udział w sesjach nagraniowych niezbędnych do przygotowania Materiałów Reklamowych, podczas których dokona m.in. artystycznego wykonania wskazanych tekstów reklamowych, przy czym terminy ww. sesji oraz szczegóły podejmowanych podczas nich działań zostaną ustalone w drodze odrębnych, bieżących ustaleń uwzględniających interesy obu Stron w tym potrzeby promocyjne Spółki oraz harmonogram działalności Wykonawcy;
2.  upoważnia Spółkę do korzystania z wizerunku Wykonawcy utrwalonego w formie zdjęcia wskazanego w załączniku do Umowy poprzez jego zamieszczenie, na okres obowiązywania Umowy, na stronie internetowej ze wskazaniem na udział Wykonawcy w Audycji, a także w reklamach prasowych, w których przedmiotem promocji będzie Loteria lub Audycja, jak również nadawca Audycji promowany w związku z Audycją lub Loterią;
3.  przenosi na Spółkę prawa do artystycznych wykonań, o których mowa powyżej w lit. c) punktu 1) na wszystkich polach eksploatacji wskazanych w art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z tytułu świadczeń określonych w Umowie, w tym przeniesionych praw i udzielonych uprawnień, Wykonawcy przysługuje wynagrodzenie w zryczałtowanej kwocie.

Zapłata wynagrodzenia nastąpi na podstawie faktury VAT wystawionej przez Wykonawcę. Wykonawca zastosuje VAT w stawce 23%.

Wykonawca oświadcza w Umowie, że przenoszone przez niego prawa i udzielane upoważnienia nie są ograniczone ani obciążone i w związku tym żadna osoba trzecia nie wystąpi w stosunku do Spółki z żadnymi roszczeniami lub żądaniami z tytułu zgodnego z Umową ich wykorzystywania przez Spółkę. Gdyby oświadczenie powyższe okazało się nieścisłe lub nieprawdziwe – wówczas Wykonawca zwolni Spółkę z wszelkiej odpowiedzialności z tego tytułu i pokryje poniesioną przez Spółkę szkodę. Czynności na podstawie Umowy nie są wykonywane przy wykorzystaniu infrastruktury oraz narzędzi Spółki i organizacji wewnętrznej Spółki. Wykonawca nie przedstawia się osobom trzecim jako przedstawiciel, reprezentant czy współpracownik Spółki, będący członkiem Spółki jako organizacji.

Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, przychód uzyskany przez Wykonawcę z tytułu Umowy jest kwalifikowany jako przychód z praw majątkowych (zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie, a wskazane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie, a wskazane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; przy czym, jak wskazuje art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności; zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r. poz. 60, 528, 648 i 859); natomiast zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Zgodnie z art. 15 ust. 3a ustawy przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Wskazana powyżej definicja pojęcia działalności gospodarczej na gruncie ustawy o VAT ma charakter uniwersalny. Z wyżej wskazanego przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przepis art. 15 ust. 1 in fine ustawy o VAT wskazuje, że nie ma przy tym znaczenia cel lub rezultat takiej działalności. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce głównie poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę, udzielenie licencji do korzystania z danej wartości niematerialnej. Działalnością gospodarczą jest więc także wykorzystanie wizerunku rozpoznawalnych osób w celach reklamowych, promocyjnych oraz udzielenie przez rozpoznawalną osobę prawa do korzystania z jej wizerunku imienia, nazwiska, głosu w celach reklamowych, promocyjnych, jak również przeniesienie praw do artystycznych wykonań.

Wykonawca czynności wskazane w Umowie wykonuje samodzielnie. Analiza wyżej wskazanych przepisów art. 15 ust. 3 ustawy o VAT wskazuje, że z brakiem samodzielności mamy do czynienia w sytuacji, gdy po stronie wykonującego czynności występuje podporządkowanie wobec zlecającego, czynności wykonywane są w imieniu i na rzecz zlecającego, który ponosi związane z nimi ryzyko; stąd też wynika wykluczenie z działalności wykonywanej samodzielnie czynności świadczonych w ramach stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy. Wykluczenie to, zgodnie z wyżej wskazywanym przepisem art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, dotyczy także czynności dokonywanych w ramach działalności wykonywanej osobiście, której warunki są zbliżone swoim charakterem do umów o pracę, z uwagi na więzy prawne tworzące stosunek co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności podmiotu zlecającego wobec osób trzecich.

Wszystkie czynności zlecone przez Spółkę Wykonawcy wynikają z tego, że Wykonawca jest osobą rozpoznawalną publicznie, jego wizerunek posiada wartość, która może być wykorzystana dla celów marketingowych i reklamowych, promocyjnych oraz że Spółka, na zlecenie klientów Spółki, prowadzi reklamę Loterii oraz reklamę Audycji, w tym przygotowuje materiały reklamowe. Umowa zawarta przez Spółkę z Wykonawcą przewiduje, że Wykonawca weźmie udział w działaniach promocyjno-reklamowych promujących Loterię i Audycję oraz jej nadawcę (Spółkę), weźmie udział w uzgodnionych przez Wykonawcę i Spółkę działaniach PR oraz weźmie udział w sesjach nagraniowych niezbędnych do przygotowania Materiałów Reklamowych. Zgodnie z postanowieniami Umowy – Wykonawca udziela Spółce prawa do wykorzystania, w okresie obowiązywania Umowy, imienia i nazwiska oraz głosu Wykonawcy w materiałach reklamowych promujących Loterię i Audycję oraz jej nadawcę oraz upoważnia Spółkę do korzystania z jego wizerunku utrwalonego w formie zdjęcia oraz przenosi na Spółkę prawa do określonych w Umowie artystycznych wykonań. Czynności te wykonywane są przez Wykonawcę za wynagrodzeniem. Wykonawca, świadcząc czynności określone w umowie, robi to we własnym imieniu. Czynności przedstawione w opisie stanu faktycznego wykonywane są przez Wykonawcę na jego własne ryzyko, gdyż Wykonawca ma obowiązek zwolnić Spółkę z wszelkiej odpowiedzialności i pokryć wszelkie szkody w przypadku, gdy osoba trzecia wystąpi w stosunku do Spółki z roszczeniami lub żądaniami pozostającymi w związku z przenoszonymi prawami lub udzielanymi upoważnieniami. Terminy sesji, podczas których zostaną dokonane nagrania zostaną ustalone w drodze odrębnych, bieżących ustaleń uwzględniających interesy obu Stron, w tym potrzeby promocyjne Spółki oraz harmonogram działalności Wykonawcy. Czynności na podstawie Umowy nie są wykonywane przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej Spółki. Wykonawca nie przedstawia się osobom trzecim jako członek organizacji Spółki.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przyznaje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, stanowi między innymi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z wyżej wskazanych przepisów ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione zostaną określone warunki – gdy odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony wykorzystywane są przez podatnika dokonującego odliczenia do wykonywania czynności opodatkowanych. Nie ma zatem możliwości dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku jeżeli nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych (wynikających z wyżej przywołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych przewidzianych przez ustawodawcę w przepisie art. 88 ustawy o VAT (przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego).

Zdaniem Spółki w przedmiotowym stanie faktycznym zostaną spełnione obydwa wyżej wskazane warunki. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego – Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług czynnym; zakup wskazanych w opisie stanu faktycznego świadczeń wykonywanych przez Wykonawcę na rzecz Spółki ma związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (promocją i reklamą Loterii i Audycji), czyli takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie obowiązku podatkowego). Jednocześnie nie zachodzi żaden przypadek ograniczający prawo do odliczenia podatku naliczonego, w szczególności wystawione przez Wykonawcę faktury dotyczą transakcji podlegających opodatkowaniu, niezwolnionych od podatku, dla których wykazuje się kwoty podatku na fakturze. Faktury wystawione przez Wykonawcę stwierdzają czynności, które zostały dokonane, podają kwoty zgodnie z rzeczywistością oraz potwierdzają czynności, do których nie mają zastosowania przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego.

Spółka pragnie w szczególności podkreślić, że wystawione przez Wykonawcę faktury dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu, niezwolnionych od podatku. Świadczenie Wykonawcy nosi bowiem cechy usługi. Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym – czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których: (i) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, (ii) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, (iii) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie beneficjenta świadczenia, (iv) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, (v) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. Należy zatem uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym dochodzi do odpłatnego świadczenia przez Wykonawcę usług podlegających opodatkowaniu VAT, gdyż świadczenia realizowane przez Wykonawcę na podstawie Umowy są wykonywane przez Wykonawcę wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą, a świadczenie następuje na podstawie stosunku zobowiązaniowego, w którym jedna ze stron zobowiązana będzie do spełnienia świadczeń na rzecz drugiej, w zamian za co otrzyma stosowne wynagrodzenie.

Zdaniem Spółki, usługi świadczone na podstawie Umowy na rzecz Spółki przez Wykonawcę nie są usługami zwolnionymi z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w szczególności zaś nie można ich uznać za usługi zwolnione od opodatkowania na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, przewidującego zwolnienie dla usług kulturalnych świadczonych przez a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Wykonawca nie świadczy na rzecz Spółki usług kulturalnych, lecz, jak wskazuje Spółka i jak wynika z Umowy – usługi o charakterze promocyjno-reklamowym, usługi marketingowe. Ze zwolnienia przewidzianego przez ustawodawcę w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT korzystać mogą jedynie indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania utworów. Należy mieć na uwadze, że przepisy prawa podatkowego dotyczące zwolnień powinny być wykładane w sposób ścisły, a zatem – pojęcia używane w przepisach dotyczących zwolnień interpretować należy ściśle, zważając, że zwolnienia stanowią odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą opodatkowaniu VAT podlega każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji usług kulturalnych. Takiej definicji nie zawiera również żaden inny akt prawny z zakresu prawa podatkowego. Wobec tego, sięgając do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej, przytoczyć w tym miejscu można pomocniczo definicję działalności kulturalnej zawartą w ustawie odnoszącej się do działalności kulturalnej, a mianowicie w przepisie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862, t.j. z dnia 28 kwietnia 2017 r.). Zgodnie z tym przepisem, działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Definicja ta może stanowić pewną wskazówkę odnośnie do tego, jak należy rozumieć pojęcie „usługi kulturalne” na gruncie ustawy o VAT. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 wspomnianej ustawy, działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Zaś z przepisu art. 3 ust. 2 tejże ustawy wynika z kolei, że działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2015 r., I FSK 1988/13, wskazał w odniesieniu do usług kulturalnych, że „za istotne uznano \[w orzecznictwie\] aby usługi miały charakter działalności twórczej, charakteryzowały się indywidualnością, a ich wykonywanie odbywało się w interesie publicznym, gdyż celem wprowadzenia zwolnienia usług kulturalnych było obniżenie kosztów dostępu do kultury i dziedzictwa narodowego”. W kontekście próby definicji pojęcia usług kulturalnych na gruncie ustawy o VAT wspomnieć można również o przepisie art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie. Przepis ten znajduje się w rozdziale dotyczącym zwolnień określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym, co wskazuje na intencje ustawodawcy unijnego odnoszące się do wskazanego zwolnienia. Na tle podanego przez Spółkę opisu stanu faktycznego wskazać należy, że Wykonawca usługi określone w Umowie, a wskazane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego, świadczy na rzecz Spółki, nie zaś w interesie publicznym.

W interpretacji indywidualnej z dnia 21 sierpnia 2015 roku, IPPP2/4512-629/15-3/MAO, dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT usług polegających na udziale aktora w produkcjach reklamowych wraz z wykorzystaniem w trakcie ww. działań jej artystycznego i osobistego wizerunku Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że: „zgodnie z definicją pojęcia »reklama« zawartą w Słowniku Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) reklama to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług. Celem reklamy jest zazwyczaj przekonanie odbiorców o zaletach produktu poprzez przekazanie pozytywnych informacji, producent stara się zainteresować towarem potencjalnych klientów, wzbudzić pragnienie posiadania produktu i w ten sposób doprowadzić do zawarcia transakcji kupna-sprzedaży. A zatem usługa reklamowa obejmuje wszelką działalność promocyjną, jak również wszelkie czynności stanowiące integralną część kampanii reklamowej, które przyczyniają się do reklamy produktu lub usługi, nawet jeśli towary te i usługi, rozpatrywane odrębnie, nie zawierają treści reklamowych. Celem jej jest właśnie prezentacja dóbr i usług, która w sposób bezpośredni oddziałuje na sposób i motywy postępowania konsumentów. Zatem rezultatem usług wykonywanych w związku z tworzeniem reklamy nie będzie wytwór z dziedziny sztuki prezentujący treści o charakterze kulturalnym w ogólnym tego słowa znaczeniu. Wynikiem świadczenia tego typu usługi będzie jedynie powstanie reklamy, która ma na celu promocję wizerunku oraz produktów zleceniodawcy, co w żaden sposób nie przekłada się na tworzenie i upowszechnianie kultury. W rozpatrywanej sprawie w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stoi na stanowisku, że Wnioskodawca jako aktor odtwarzający powierzone role w produkcjach reklamowych nie świadczy usługi kulturalnej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia tego problemu jest określenie celu jakiemu służy finalny produkt jakim jest reklama. Celem tym jest właśnie prezentacja dóbr i usług, która w sposób bezpośredni oddziałuje na sposób i motywy postępowania konsumentów. Zatem rezultatem wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności nie jest wytwór z dziedziny sztuki prezentujący treści o charakterze kulturalnym w ogólnym tego słowa znaczeniu. Wynikiem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest jedynie powstanie reklamy, która ma na celu promocję wizerunku oraz produktów zleceniodawcy. W konsekwencji nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa, dla zastosowania przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia dla świadczonych przez siebie usług związanych z odtwarzaniem powierzonej roli w produkcjach reklamowych”. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, nie sposób świadczeń przewidzianych w Umowie realizowanych przez Wykonawcę na rzecz Spółki uznać za usługi kulturalne przewidziane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT podlegające zwolnieniu od podatku.

W związku z powyższym – należy uznać, że w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury wystawionej przez Wykonawcę za świadczenia określone w Umowie, a wskazane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a także zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.