Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.112.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakupu
samochodu z automatyczna skrzynią biegów.
Słowa kluczowe: niepełnosprawność
odliczenia
samochód-samochód hybrydowy
samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Wykazanie
odliczenia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 13a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7f
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Pozostałe
odliczenia od podstawy opodatkowania.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
      1. Pana sytuacja zdrowotna
    Jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, które
    wynika z kilku poważnych schorzeń, znacząco wpływających na Pana codzienne
    funkcjonowanie oraz zdolność do poruszania się: (...).
    Choroba ta powoduje postępujące osłabienie mięśniowe, co sprawia, że nie jest Pan w
    stanie obsługiwać pojazdu z manualną skrzynią biegów.
    Lekarze stwierdzili u Pana ryzyko (...), co dodatkowo ogranicza Pana mobilność.
    Przeszedł Pan (...).
    W związku z dalszym pogarszaniem się stanu zdrowia został Pan zakwalifikowany do
    kolejnej operacji (...).
    (...). W związku z chorobą przeszedł Pan (...), co znacząco osłabiło Pana organizm.
    Proces leczenia powoduje (...), co dodatkowo ogranicza Pana zdolność do samodzielnego
    poruszania się i wymaga od Pana szczególnych warunków transportu.
    (...)
    Cierpi Pan na zaburzenia (...), które uniemożliwiają Panu korzystanie z transportu
    publicznego. (...), co oznacza, że podróżowanie środkami komunikacji miejskiej jest dla
    Pana niemożliwe.
      2. Konieczność wymiany pojazdu na dostosowany do Pana potrzeb
    Do tej pory poruszał się Pan samochodem z manualną skrzynią biegów, jednak z uwagi na
    poważne ograniczenia (...), obsługa takiego pojazdu stała się dla Pana niemożliwa.
    Nie miał Pan technicznej możliwości dostosowania poprzedniego pojazdu do
    automatycznej skrzyni biegów, dlatego był Pan zmuszony do jego zamiany na inny oraz
    dokonania dopłaty.

    Zakupiony przez Pana pojazd jest wyposażony w automatyczną skrzynię biegów, co jest
    absolutnie konieczne w Pana stanie zdrowia, jest samochodem hybrydowym, co oznacza,
    że jest ekologiczny i przyjazny dla środowiska.
      3. Podstawa prawna i cel odliczenia
    Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    osoby niepełnosprawne mają prawo do odliczenia od dochodu wydatków poniesionych
    na przystosowanie pojazdu mechanicznego do swoich potrzeb.
      4. Wyrok NSA z 15 września 2020 r. (sygn. II FSK 2345/18) - dopuszcza odliczenie nawet
        przy zakupie nowego auta, jeśli adaptacja starego jest technicznie niewykonalna.
    Pytania
      1. Czy w Pana sytuacji możliwe jest odliczenie od dochodu wydatków na zakup nowego
        pojazdu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, skoro Pana poprzedni samochód nie mógł
        zostać przystosowany do Pana potrzeb?
      2. Czy w świetle art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT poniesione przez Pana wydatki na
        zakup samochodu z automatyczną skrzynią biegów mogą zostać uznane za
        wydatek na przystosowanie pojazdu mechanicznego do potrzeb osoby
        niepełnosprawnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, jako osoba posiadająca orzeczenie o znacznym stopniu
    niepełnosprawności poniósł Pan wydatek na zakup pojazdu z automatyczną skrzynią
    biegów, ponieważ Pana dotychczasowy samochód nie mógł zostać dostosowany do Pana
    potrzeb zdrowotnych. Z uwagi na postępującą (...) oraz inne poważne schorzenia (...),
    manualna skrzynia biegów uniemożliwiała Panu bezpieczne poruszanie się pojazdem.
    Podstawą Pana stanowiska jest art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT, który przewiduje
    możliwość odliczenia od dochodu wydatków na przystosowanie pojazdu mechanicznego
    do potrzeb osoby niepełnosprawnej. W Pana przypadku, z uwagi na brak możliwości
    adaptacji poprzedniego pojazdu, konieczna była jego wymiana, co realizuje cel przepisu.
    Dodatkowo Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 15 września 2020 r. (sygn. II FSK 1279/18), w którym sąd uznał, że
    wydatki na nabycie pojazdu mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli
    nowy pojazd został zakupiony w celu dostosowania go do potrzeb osoby
    niepełnosprawnej, a dostosowanie dotychczasowego samochodu nie było możliwe.
    Ze względu na Pan szczególne okoliczności zdrowotne oraz brak innej alternatywy, uważa
    Pan, że poniesiony przez Pana wydatek spełnia warunki do odliczenia w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej i powinien zostać uznany za kwalifikujący się do odliczenia od dochodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na

      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca
    interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą,
    przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa
    podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności
    opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle,
    niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku
    poniesionego na zakup samochodu.
    Niewątpliwie, samochód w przypadku osoby niepełnosprawnej, znacznie ułatwia
    wykonywanie różnych czynności, np. dojazd na leczenie, czy na zabiegi rehabilitacyjne,
    dojazd do pracy, w celu zrobienia zakupów, czy na spotkania ze znajomymi. Jednakże
    ustawodawca w art. 26 ust. 7a ww. ustawy wyraźnie określił, które wydatki uznaje za

    „wydatki” poniesione przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną na cele
    rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
    uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu.
    Na podstawie przywołanego wcześniej art. 26 ust. 7a pkt 2 ww. ustawy, za wydatki, o
    których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na przystosowanie
    pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Z brzmienia tego przepisu wynika, że tylko i wyłącznie mogą być odliczone od dochodu
    wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb
    wynikających z niepełnosprawności. W przypadku zakupu nowego samochodu, z
    automatyczną skrzynią biegów nie można odliczyć od dochodu wartości zakupionego
    samochodu, bowiem takiego zakupu nie można uznać za wydatek na przystosowanie
    pojazdu mechanicznego do potrzeb niepełnosprawności.
    Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – na który wskazuje Pan w sprawie – za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt
    6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń
    i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie
    czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z
    wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
    Zawarte ww. art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w
    rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i
    narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze
    szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i
    ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie
    wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać
    określone właściwości.
    Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:
      - pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu, a rodzajem niepełnosprawności pozostawać
        musi ścisły związek,
      - zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć
        przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności
        życiowych,
      - cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.
    Dodatkowo wskazuję, że w art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wymienione zostały jedynie wydatki poniesione na używanie
    samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
    niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo
    dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia - w wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
    Skoro więc prawodawca tworzy przepis, z którego brzmienia wynika jednoznacznie,
    kiedy wydatki na cele rehabilitacyjne w przypadku pojazdu mechanicznego mogą być
    odliczone od dochodu, to znaczy, że w tym właśnie przepisie ta problematyka
    uregulowana jest wyczerpująco.
    Z brzmienia art. 26 ust. 7a pkt 2 ww. ustawy wynika, że odliczone od dochodu mogą być
    wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb
    wynikających z niepełnosprawności. Zatem, w przypadku zakupu samochodu

    osobowego z automatyczną skrzynią biegów, nie można odliczyć od dochodu wartości
    zakupionego samochodu, gdyż takiego zakupu nie można uznać za wydatek na
    przystosowanie pojazdu mechanicznego do potrzeb niepełnosprawności.
    Natomiast z brzmienia art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy wynika, że odliczone od
    dochodu mogą być wyłącznie wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem
    indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz
    ułatwiających wykonywanie czynności życiowych.
    Samochód osobowy nie jest sprzętem, urządzeniem czy narzędziem technicznym
    niezbędnym w rehabilitacji, lecz pojazdem mechanicznym. Racjonalny ustawodawca
    wymieniając w przepisie art. 26 ust. 7a ww. ustawy, wydatki na cele rehabilitacyjne
    używa niezdefiniowanych pojęć: pojazd mechaniczny, samochód osobowy,
    indywidualny sprzęt, urządzenie i narzędzie techniczne, które nie są tożsame, a więc nie
    można przypisywać im tych samych znaczeń.
    Nie można więc stwierdzić, że samochód nosi znamiona sprzętu lub urządzenia, które
    jest wykorzystywane stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Jest on
    powszechnym środkiem transportu, z którego może korzystać każdy, niezależnie od
    posiadanej niepełnosprawności. Ustawodawca w przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewidział dla osób niepełnosprawnych
    preferencji podatkowych związanych z zakupem samochodów osobowych.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    powyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatek na zakup nowego samochodu nie
    jest wydatkiem na cele rehabilitacyjne oraz ułatwiającym wykonywanie czynności
    życiowych podlegającym odliczeniu od podstawy opodatkowania na podstawie
    przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aby wydatek na zakup nowego samochodu uznać za poniesiony na cele rehabilitacyjne
    lub ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, musiałoby to wprost wynikać z
    zapisów ustawowych. Tymczasem, jak wykazano wyżej, w obowiązujących przepisach
    prawa brak jest podstaw do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym wydatków poniesionych przez osobę niepełnosprawną na nabycie
    samochodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych w sprawie orzeczeń sądów administracyjnych, wskazuję, że
    zostały wydane w indywidualnych sprawach w określonych, odrębnych stanach
    faktycznych i tylko do nich się odnoszą. Natomiast organy, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost. Nie są wiążące dla tut. Organu, który wydał
    przedmiotową interpretację indywidualną. Każdą sprawę Organ podatkowy jest
    zobowiązany traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.