Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.206.2019.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-21
Teza: zastosowania stawki podatku, określenia momentu powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy opodatkowania, zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla świadczenia polegającego na instalacji kolektorów słonecznych w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców oraz budynku Zakładu Aktywności Zawodowej, prawa do odliczenia podatku oraz obowiązku dokumentowania wpłat za pomocą kas rejestrujących
Słowa kluczowe: dofinansowanie; energia-źródło energii; gmina; kasa-kasa rejestrująca; obciążenia-odwrotne obciążenie; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2019 r. (data wpływu 8 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 18 czerwca 2019 r. za pośrednictwem platformy ePUAP na wezwanie Organu z dnia 4 czerwca 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 12 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku, określenia momentu powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy opodatkowania, zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla świadczenia polegającego na instalacji kolektorów słonecznych w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców oraz budynku Zakładu Aktywności Zawodowej, prawa do odliczenia podatku oraz obowiązku dokumentowania wpłat za pomocą kas rejestrujących – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku, określenia momentu powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy opodatkowania, zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla świadczenia polegającego na instalacji kolektorów słonecznych w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców oraz budynku Zakładu Aktywności Zawodowej, prawa do odliczenia podatku oraz obowiązku dokumentowania wpłat za pomocą kas rejestrujących.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 18 czerwca 2019 r., złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 4 czerwca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Gmina („Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje realizację inwestycji w zakresie odnawialnych źródeł energii, polegającej na instalacji kolektorów słonecznych (dalej: „Instalacje”) w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców Gminy (dalej: „Mieszkaniec” lub „Mieszkańcy”), a także w/na/przy budynku Zakładu (…), będącego samorządowym zakładem budżetowym gminy (dalej: „Budynek ZAZ”). Kwestie opodatkowania i prawa do odliczenia podatku naliczonego od inwestycji związanej z Budynkiem ZAZ nie są przedmiotem niniejszego wniosku.

Budynki Mieszkańców które mają zostać objęte przedmiotową inwestycją są budynkami mieszkalnymi, sklasyfikowanymi w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (z grup 111, 112 i 113). Instalacje będą montowane wyłącznie na budynkach mieszkalnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2.

W przypadku Budynku ZAZ Instalacja będzie zamontowana na/przy budynku niemieszkalnym skalsyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Co do zasady, kolektory słoneczne będą zainstalowane na dachach budynków należących do Mieszkańców. W jednostkowych przypadkach, gdy instalacja kolektorów na dachu byłaby nieuzasadniona lub niemożliwa, dopuszcza się możliwość zainstalowania kolektorów słonecznych zakotwiczonych do ich ścian lub przy budynku (na gruncie, bądź też na budynkach gospodarczych znajdujących się na nieruchomościach należących do Mieszkańców). Zatem wyłącznie kolektory słoneczne zainstalowane na dachach i zakotwiczone do ściany budynku, będą stanowiły instalacje wykonywane w obrysie budynku mieszkalnego. Jednocześnie, pewne elementy niezbędne do funkcjonowania Instalacji mogą być montowane również wewnątrz budynków.

Inwestycja w Instalacje obejmie budynki Mieszkańców, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza lub rolnicza oraz Budynek ZAZ wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy.

Zakup i montaż Instalacji będzie realizowany w ramach projektu pn. „Instalacja kolektorów słonecznych w gminie” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”).

Projekt będzie finansowany częściowo ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej pomiędzy Gminą a Województwem (dalej: „Dotacja”). W związku z przyznaniem dofinansowania, Gmina będzie zobowiązana do zachowania prawa własności Instalacji w okresie trwałości Projektu, wynoszącym 5 lat od finansowego zakończenia realizacji Projektu.

Inwestycja będzie realizowana na podstawie kontraktu na usługi budowlane z wyłonionymi przez Gminę wykonawcami (dalej: „Wykonawcy”), u których Gmina zakupi usługę montażu i uruchomienia Instalacji. Ponadto, w związku z realizacją Projektu, gmina będzie nabywała także inne usługi, m.in. w zakresie nadzoru inwestorskiego, promocji, itp. Faktury z tytułu realizacji Inwestycji wystawiane będą każdorazowo na Gminę z podaniem numeru NIP Gminy.

W związku z realizacją ww. inwestycji, Gmina podpisze z Mieszkańcami umowy, których celem będzie ustalenie wzajemnych zobowiązań organizacyjnych i finansowych stron związanych z montażem i eksploatacją Instalacji (dalej odpowiednio: „Umowa” lub „Umowy”).

Umowy będą przewidywać, że przed przystąpieniem przez Gminę do realizacji Instalacji, mieszkańcy będą zobowiązani do wniesienia wkładu własnego na poczet pokrycia kosztów Inwestycji. Przedmiotowe wpłaty będą realizowane wyłącznie za pośrednictwem poczty, rachunku bankowego lub SKOK, Gmina nie będzie przyjmowała wpłat gotówkowych.

Z Umowy będzie wynikało również, że po zakończeniu prac montażowych, sprzęt i urządzenia wchodzące w skład Instalacji pozostaną własnością Gminy przez cały okres trwania Umowy.

Jednocześnie, zgodnie z planowanym brzmieniem Umów, począwszy od terminu zakończenia i odbioru prac montażowych, Gmina przekaże Mieszkańcom sprzęt i urządzenia wchodzące w skład Instalacji do korzystania zgodnie z jej przeznaczeniem, do zakończenia okresu trwania Umowy.

Z kolei, wraz z upływem okresu trwania Umowy, Instalacja zostanie przekazana na własność mieszkańcom - uczestnikom projektu, bez konieczności dokonywania przez nich dodatkowych płatności na rzecz Gminy. Przekazanie nie będzie traktowane jako odrębna czynność, tylko łącznie ze świadczeniem usługi montażu stanowić będzie jedną kompleksową odpłatną czynność. Przeniesienie prawa własności zostanie udokumentowane protokołem podpisanym przez strony -przekazującą i przyjmującą Instalację.

Zgodnie z Umową, w przypadku braku dokonania wpłaty na poczet realizacji Inwestycji przez Mieszkańca, Gmina nie zamontuje u niego Instalacji, a w konsekwencji nie udostępni mu jej do korzystania, ani też finalnie nie przekaże na własność. Wniesienie wkładu własnego przez Mieszkańca w wysokości określonej w Umowie, będzie warunkiem koniecznym do realizacji Umowy przez Gminę.

W efekcie, przedmiotowy Projekt będzie finansowany przez Gminę ze środków, które pochodzą z Dotacji (85% kosztów kwalifikowanych), gdzie Beneficjentem środków będzie Gmina, oraz ze środków wpłaconych przez Mieszkańców (15% kosztów kwalifikowanych). Otrzymana Dotacja będzie miała bezpośredni wpływ na cenę, tj. bezpośredni wpływ na wysokość odpłatności uiszczanej przez Mieszkańców.

Wszystkie towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego Projektu w zakresie w jakim dotyczą zakupu i montażu Instalacji na budynkach mieszkalnych będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (wykonaniem usług, za które pobierane będą opłaty od Mieszkańców Gminy uczestniczących w Projekcie).

Wykonawcy usług budowlanych w ramach Projektu, wybrani w wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, wykonają na rzecz Gminy usługę polegającą na dostawie wraz z montażem odpowiedniej liczby Instalacji. Wykonawcy będą podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT, u których sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Klasyfikacja statystyczna dla świadczeń dokonywanych przez podmioty trzecie (wykonawców) na rzecz Wnioskodawcy to PKWiU 43.22.12.0 „Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”. Tym samym, czynności wykonywane przez wykonawców na rzecz Gminy będą usługami wymienionymi w załączniku nr 14 do ustawy o VAT poz. 25 symbol PKWiU 43.22.12.0 - Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych.

Jednocześnie, usługa Gminy na rzecz Mieszkańców również mieści się we wskazanym grupowaniu PKWiU.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca na pytanie Organu „czy świadczenie polegające na instalacji kolektorów słonecznych w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców Gminy a także w/na/przy budynku Zakładu jest realizowane w ramach termomodernizacji jeśli nie należy wskazać czy świadczenie jest realizowane w ramach innej czynności wymienionej w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą, tj. w ramach budowy, bądź w ramach remontu, bądź w ramach modernizacji, bądź w ramach przebudowy” wskazał, że świadczenie polegające na instalacji kolektorów słonecznych w/na/przy budynkach stanowiących własność mieszkańców Gminy a także w/na/przy budynku Zakładu będzie realizowane w ramach termomodernizacji. Pogłębione uzasadnienie tego zagadnienia zostało przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji w uzasadnieniu stanowiska Gminy w zakresie pytania nr 2. Przedmiotowe usługi będą miały charakter termomodernizacji, gdyż w drodze określonej ingerencji w dany obiekt polegającej na jego ulepszeniu, skutkować one będą zwiększeniem sprawności cieplnej tego obiektu.

Na pytanie Organu „czy otrzymane przez Gminę dofinansowanie może być wykorzystane tylko i wyłącznie w celu realizacji projektu „Instalacji kolektorów słonecznych w gminie Wnioskodawca wskazał, że otrzymane przez Gminę dofinansowanie może być wykorzystane tylko i wyłącznie w celu realizacji projektu „Instalacji kolektorów słonecznych w gminie ".

Na pytanie Organu „czy koszt realizacji projektu „Instalacji kolektorów słonecznych w gminie” (tj. wykonania instalacji kolektorów słonecznych) w/na/przy budynku Zakładu będzie w całości pokryty z otrzymanego przez Gminę dofinansowania, jeżeli nie należy jednocześnie wskazać kto (jaki podmiot) sfinansuje (pokryje) część kosztów realizacji projektu, które nie zostaną pokryte z otrzymanego dofinansowania”, Wnioskodawca wskazał, że koszt realizacji projektu „Instalacji kolektorów słonecznych w gminie " (tj. wykonania instalacji kolektorów słonecznych) w/na/przy budynku Zakładu (dalej: ZAZ) będzie pokryty w części z otrzymanego przez Gminę dofinansowania, a w pozostałym zakresie ze środków ZAZ, czyli ze środków Gminy jako podatnika VAT (ZAZ nie jest odrębnym podatnikiem ani też odrębną osobą prawną).

Na pytanie Organu „czy w przypadku świadczeń w/na/przy budynku ZAZ efekty realizowanych świadczeń zostaną przekazane odrębnemu podmiotowi, jeśli tak należy opisać na jakiej zasadzie, w jaki sposób będzie się to odbywać, w jaki sposób będą dokonywane rozliczenia”, Wnioskodawca wskazał, że w przypadku świadczeń w/na/przy budynku ZAZ efekty realizowanych świadczeń nie zostaną przekazane odrębnemu podmiotowi. Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, będą one wykorzystywane przez ZAZ, który jest samorządowym zakładem budżetowym Gminy. Tym samym ZAZ nie jest odrębnym podmiotem, lecz jednostką organizacyjną wydzieloną w ramach struktur Gminy. W szczególności ZAZ nie jest odrębnym od Gminy podatnikiem VAT. Wobec powyższego Gmina zwraca uwagę, że otrzymane dofinansowanie w części przypadającej na realizację projektu w/na/przy budynku ZAZ nie będzie związane bezpośrednio z żadną czynnością opodatkowaną Gminy, a tym samym nie będzie miało bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez Gminę.

Na pytanie Organu „czy z ewidencji dowodów dokumentujących wpłaty mieszkańców na poczet pokrycia kosztów inwestycji realizowanych za pośrednictwem poczty, rachunku bankowego lub SKOK wynika jednoznacznie jakich konkretnie czynności dotyczy wpłata” Wnioskodawca wskazał, że z ewidencji dowodów dokumentujących wpłaty mieszkańców na poczet pokrycia kosztów inwestycji realizowanych za pośrednictwem poczty, rachunku bankowego lub SKOK będzie jednoznacznie wynikać jakich konkretnie czynności dotyczy wpłata.

Na pytanie Organu „czy mieszkańcy to osoby nieprowadzące działalności gospodarczej Wnioskodawca wskazał, że Instalacje będą montowane w/na/przy budynkach należących do Mieszkańców, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Jednocześnie Gmina nie może wykluczyć, że część Mieszkańców nabywających przedmiotowe usługi od Gminy będzie osobami prowadzącymi działalność gospodarczą, jednak instalacje solarne nie będą wykorzystywane do prowadzenia tej działalności, a zatem nabywając przedmiotowe usługi od Gminy Mieszkańcy nie będą występować jako podatnicy, lecz osoby prywatne. Gmina pragnie podkreślić, że w jej ocenie fakt czy dany Mieszkaniec prowadzi lub nie działalność gospodarczą nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Istotne jest jedynie to czy budynki w/na/których będą montowane instalacje są wykorzystywane do działalności gospodarczej, a tym samym czy nabycie przez Mieszkańców usług świadczonych przez Gminę w ramach projektu następuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (a jak wskazała Gmina we wniosku, budynki w/na/przy których będą montowane instalacje nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymywane przez Gminę od Mieszkańców wpłaty należy uznać za zaliczki na poczet wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi i w konsekwencji opodatkować je w momencie otrzymania tychże wpłat na podstawie art. 19a ust.8 ustawy o VAT?
2.  Czy w przypadku, gdy świadczenie Gminy będzie realizowane na rzecz Mieszkańców z wykorzystaniem Instalacji montowanych wewnątrz opisanych w zdarzeniu przyszłym budynków mieszkalnych, na dachach tych budynków lub na ich ścianach (tj. z wyłączeniem Instalacji montowanych obok tych budynków, na gruncie lub na budynkach gospodarczych), świadczenie to będzie podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT 8%?
3.  Czy do podstawy opodatkowania VAT z tytułu realizacji montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców powinna zostać włączona kwota Dotacji na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT?
4.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, do nabycia przez Gminę usług budowlanych związanych z montażem Instalacji w/na/przy budynkach Mieszkańców, będzie miał zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 1h ustawy o VAT?
5.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, do nabycia przez Gminę usług budowlanych związanych z montażem Instalacji na Budynku ZAZ, nie będzie miał zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 1h ustawy o VAT?
6.  Czy w odniesieniu do usług budowlanych nabywanych od wykonawców dla celów montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości podatku należnego wykazanego z tytułu nabycia usług budowlanych, natomiast w przypadku nabycia pozostałych usług związanych z realizacją Inwestycji na rzecz Mieszkańców, niebędących usługami budowlanymi, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT wykazanego na fakturach VAT otrzymanych od dostawców tych usług?
7.  Czy Gmina ma obowiązek dokumentowania otrzymania wpłat stanowiących wkład własny Mieszkańców (związany z realizacją montażu Instalacji) za pomocą kas rejestrujących?
8.  Czy przeniesienie prawa własności Instalacji po upływie okresu trwania Umów (5 lat) będzie stanowiło odrębną czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1 Otrzymywane przez Gminę od Mieszkańców wpłaty, należy uznać za zaliczki na poczet wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi i w konsekwencji opodatkować je w momencie otrzymania tychże wpłat na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

Ad 2 W przypadku, gdy świadczenie Gminy będzie realizowane na rzecz Mieszkańców z wykorzystaniem Instalacji montowanych wewnątrz opisanych w zdarzeniu przyszłym budynków mieszkalnych, na dachach tych budynków lub na ich ścianach (tj. z wyłączeniem Instalacji montowanych obok tych budynków, na gruncie lub na budynkach gospodarczych), świadczenie to będzie podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT 8%.

Ad 3 Do podstawy opodatkowania VAT z tytułu realizacji montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców powinna zostać włączona kwota Dotacji, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Ad 4 W opisanym zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu do nabywanych przez Gminę usług budowalnych wykorzystywanych do montażu Instalacji w/na/przy budynkach Mieszkańców będzie miał zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 1h ustawy o VAT.

Ad 5 W odniesieniu do usług budowlanych nabywanych przez Gminę dla celów montażu Instalacji na Budynku ZAZ nie będzie miał zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 1h ustawy o VAT.

Ad 6 W odniesieniu do usług budowlanych nabywanych od wykonawców dla celów montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości podatku należnego wykazanego z tytułu nabycia usług budowlanych. Natomiast w przypadku nabycia pozostałych usług związanych z realizacją Inwestycji na rzecz Mieszkańców, niebędących usługami budowlanymi, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT wykazanego na fakturach VAT otrzymanych od dostawców tych usług.

Ad 7 Otrzymywane przez Gminę wpłaty stanowiące wkład własny Mieszkańców (związany z realizacją montażu Instalacji) nie podlegają obowiązkowi ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej i mogą być dokumentowane za pomocą dowolnego dokumentu lub, na życzenie Mieszkańca, fakturą będącą potwierdzeniem dokonanej wpłaty.

Ad 8 Przeniesienie prawa własności Instalacji po upływie okresu trwania Umów (5 lat) nie będzie stanowiło odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad 1

Gmina będzie wykonywać określone w Umowach świadczenia na rzecz Mieszkańców. W szczególności, Gmina zobowiąże się do montażu Instalacji, przekazania ich Mieszkańcom do korzystania, a następnie na własność. Tym samym, w oparciu o art. 8 ustawy o VAT, należy stwierdzić, że mamy w tym przypadku do czynienia ze świadczeniem usług przez Gminę na rzecz Mieszkańców.

Nie budzi też wątpliwości, że usługom świadczonym przez Gminę będzie odpowiadać określone wynagrodzenie w postaci wkładu własnego na poczet montażu Instalacji, do którego zapłaty zobowiązani będą Mieszkańcy. Obowiązek zapłaty wynagrodzenia będzie wynikał z Umów, gdzie strony określą, jakie konkretnie świadczenia będzie miała obowiązek wykonać Gmina w zamian za otrzymane wynagrodzenie (wkład własny Mieszkańca). Umowy będą wyraźnie wskazywać, że brak wpłaty ze strony Mieszkańca jest równoznaczny z rezygnacją Mieszkańca z wykonania Instalacji na jego rzecz, tj. Gmina nie będzie świadczyć na jego rzecz żadnych usług.

Tym samym należy uznać, że w związku z zawieranymi z Mieszkańcami Umowami, Gmina będzie realizować odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy tu także zaznaczyć, że realizując przedmiotowe usługi, Gmina będzie występować w charakterze podatnika VAT, gdyż usługi te będzie wykonywać na podstawie zawartych z Mieszkańcami umów cywilnoprawnych.

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej (\`(...)\`) w zakresie realizowanych zadań (\`(...)\`), dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.

Stanowisko Gminy potwierdza praktyka organów podatkowych zaprezentowana m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2015 r., o sygn. IPTPP3/4512-184/15-4/OS, czy interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 czerwca 2018 r„ o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.311.2018-I.PS.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, otrzymywane przez Gminę od Mieszkańców wpłaty, będą stanowiły zaliczkę na poczet montażu Instalacji, podlegającą opodatkowaniu w momencie otrzymania wpłat od poszczególnych Mieszkańców, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli jednak przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę (\`(...)\`), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty (art 19a ust. 8 ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie Mieszkańcy będą zobowiązani do zapłaty na rzecz Gminy ustalonych w Umowach kwot i wpłaty te będą miały miejsce przed dokonaniem, a nawet przed rozpoczęciem montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców.

W tej sytuacji należy uznać, że przed wykonaniem usługi Gmina otrzyma od Mieszkańców zaliczkę, o której jest mowa w art. 19a ust. 8 ustawy o VAT. W konsekwencji, w momencie otrzymania tych wpłat, Gmina będzie zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego w odniesieniu do otrzymanych kwot.

Ad 2

Świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców będzie stanowić usługę, której podstawowym celem będzie trwałe zwiększenie sprawności cieplnej danej nieruchomości, poprzez zapewnienie możliwości korzystania z Instalacji. Ze względu na swą naturę, usługi te wiążą się z ingerencją w system cieplny/elektryczny danej nieruchomości, poprzez rozbudowę tego systemu o określone urządzenia, które jednak w okresie Umowy będą pozostawać własnością świadczącego usługę (Gminę) i będą udostępniane do korzystania Mieszkańcowi.

Zważywszy zatem cel usług Gminy, usługi te będą miały ewidentnie charakter modernizacji (termomodernizacji), gdyż w drodze określonej ingerencji w dany obiekt polegającej na jego ulepszeniu, skutkują one zwiększeniem sprawności cieplnej tego obiektu.

Należy także wyjaśnić, że w przepisach prawa podatkowego brak jest ustawowego określenia pojęcia termomodernizacji obiektu budowlanego. Definicji takiej nie zawiera również ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, ze zm.; dalej: „Prawo budowlane”).

Natomiast w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 966, ze zm.; dalej: „ustawa o wspieraniu termomodernizacji i remontów”) znajduje się określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (art. 2 pkt 2), którym jest między innymi ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, służących do wykonywania przez nie zadań publicznych. Co prawda, ustawa o wspieraniu termomodernizacji i remontów ma inny kontekst normatywny niż ustawa o VAT, ale skoro ustawodawca zdefiniował dane pojęcie w systemie prawnym, to nie ma podstaw do tego, aby odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową. Należy więc zaznaczyć, że definiując pojęcie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, ustawodawca kierował się wyłącznie skutkiem, jaki ma zostać osiągnięty w wyniku tego przedsięwzięcia; zaniechał nawet przykładowego wymienienia rodzajów prac, jakie mieszczą się w pojęciu tego przedsięwzięcia. Definicja określająca przedsięwzięcie termomodernizacyjne wyłącznie na podstawie celu, jaki ma zostać osiągnięty, jest usprawiedliwiona zarówno na gruncie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, jak i na gruncie prawa podatkowego.

Z przedstawionego przez Gminę zdarzenia przyszłego wynika, że cele planowanych usług świadczonych na rzecz Mieszkańców, mają być osiągnięte poprzez zamontowanie wykorzystywanie Instalacji w/na/przy budynkach mieszkalnych. W założeniu, działanie takie ma poprawić gospodarkę energetyczną danego gospodarstwa domowego (obniżenie ogólnych kosztów energii cieplnej). Usługę Gminy wykonywaną na rzecz Mieszkańców należy zatem zaklasyfikować jako termomodernizację w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl art. 41 ust 12a ustawy o VAT, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,

*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale II. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112-0 dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

W opisanym zdarzeniu przyszłym budynki, w/na których montowane będą Instalacje, i których w konsekwencji będzie dotyczyła usługa termomodemizacji świadczona przez Gminę, stanowią jednorodzinne budynki mieszkalne o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2. Budynki te stanowią zatem budynki stałego zamieszkania, zgodnie z PKOB zaliczone do działu 11. Zważywszy, że powierzchnia użytkowa poszczególnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie przekracza 300 m2, stanowią one obiekty budownictwa mieszkaniowego, objęte społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Instalacje będą zamontowane na dachach ww. budynków. W przypadkach, gdy montaż Instalacji na dachach tych budynków byłby nieuzasadniony lub niemożliwy, co do zasady, dopuszcza się techniczną możliwość zamontowania Instalacji zakotwiczonych do ich ścian. Kolektory słoneczne zainstalowane na dachach zakotwiczone do ściany budynku, będą stanowić zatem instalacje wykonywane w obrysie budynku mieszkalnego.

Oznacza to, że w odniesieniu do kolektorów słonecznych w części instalowanej w/na budynkach mieszkalnych - wykonywaną przez Gminę usługę będzie należało uznać za termomodernizację obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, czyli usługę, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu według obniżonej 8% stawki VAT.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a i 146f ustawy o VAT (8%), stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W zdarzeniu przyszłym wskazano również, że gdyby montaż Instalacji na dachach budynków mieszkalnych lub zakotwiczenie ich do ich ścian okazał się niemożliwy, mogą się zdarzyć przypadki że kolektory słoneczne zostaną zamontowane na gruncie, bądź też na budynkach gospodarczych znajdujących się na nieruchomościach należących do Mieszkańców.

W takim przypadku zastosowanie znajdzie podstawowa stawka VAT 23%.

Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach podatkowych:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2015 r sygn. IPTPP3/4512-184/15-4/OS;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 września 2012 r„ sygn. IBPP3/443-580/12/UH;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 września 2016 r., sygn. IBPP2/4512-550/16-1/WN;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 września 2016 r„ sygn. IBPP3/4512-363/16-1/BJ;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. 0115-KDITI-2.4012.311.2018.1.PS.

Ad 3

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z powyższym przepisem do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną tj. cenę.

Mając na uwadze fakt, że na podstawie dofinansowania do wartości Projektu liczony będzie ostateczny wkład własny Mieszkańców, należy uznać, że Dotacja ma bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Gminę na rzecz Mieszkańców i w konsekwencji powinna zostać wliczona do podstawy opodatkowania tych usług, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Ad 4

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

*   usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

*   usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Dodatkowo, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT odwrotne obciążenie stosuje się w sytuacji gdy usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca. Wskazany załącznik nr 14 do ustawy o VAT zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy PKWiU, podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zdaniem Gminy, usługa zakupu i montażu Instalacji od faktycznych wykonawców jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 pod poz. 25 - symbol PKWiU 43.22.12.0 - roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Jednocześnie, usługa świadczona przez Gminę na rzecz Mieszkańców na podstawie zawartych z nimi Umów, zdaniem Gminy, również powinna być klasyfikowana we wskazanym powyżej grupowaniu PKWiU.

Ponadto, obie strony - wykonawca i Gmina - będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.

Wybrany przez Gminę wykonawca nie będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT.

Gmina będzie także stroną umów zawartych z Mieszkańcami, w których zobowiąże się zrealizować na ich rzecz montaż Instalacji.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, realizując umowy z Mieszkańcami, będzie ona działać w charakterze głównego wykonawcy, a przedmiotem czynności wykonywanych przez Gminę będzie świadczenie usługi budowlanej wymienionej w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, przy wykorzystaniu usług podwykonawcy wyłonionego w drodze przetargu. Oznacza to, że poprzez świadczenie usług na rzecz Mieszkańców spełniony zostanie również warunek podwykonawstwa.

Tym samym w ocenie Gminy będzie ona zobligowana do rozliczenia podatku należnego na zasadzie odwrotnego obciążenia z tytułu nabycia usług budowlanych od podwykonawcy na mocy art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

Podejście takie w analogicznym stanie faktycznym zostało potwierdzone przykładowo w interpretacji z dnia 1 grudnia 2017 r., gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że „Wobec powyższego, należy uznać, że w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji na rzecz Mieszkańców w części dotyczącej usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14, to Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w związku z art. 17 ust. 1h dla świadczonych przez podwykonawców ww. usług (montażu kolektorów słonecznych oraz kotłów na biomasę), a tym samym Wnioskodawca, jako nabywca ww. usług, będzie miał obowiązek rozliczyć podatek należny z tytułu nabytych od wykonawcy usług montażu kolektorów słonecznych oraz kotłów na biomasę.” (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.805.2017.2.MSU).

Powyższe stanowisko potwierdzają też liczne inne interpretacje podatkowe m.in.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.412.2017.1.ŻR,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lipca 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.184.2017.2.ŻR,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2017 r sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.470.2017.2.SM,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 września 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.564.2017.1.OS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 września 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.640.2017.1.ŻR.

Ad 5

W ocenie Gminy nie będzie ona zobligowana do rozliczenia podatku należnego z tytułu nabycia usług budowlanych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT w zakresie, w jakim usługi budowlane świadczone przez wykonawców będą związane z montażem Instalacji na Budynku ZAZ.

Powyższe wynika z faktu, że Gmina realizując Instalację na budynku ZAZ nie działa w charakterze głównego wykonawcy lecz inwestora, gdyż nabywa usługę od wykonawcy na własną rzecz i będzie właścicielem Instalacji. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, ZAZ jest zakładem budżetowym Gminy i nie stanowi odrębnego od Gminy podatnika VAT. Tym samym nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla usług budowlanych wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, gdyż faktyczny wykonawca usług budowlanych związanych z montażem Instalacji na Budynku ZAZ nie będzie występował w roli podwykonawcy. W związku z tym, Gmina nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT od robót budowlanych związanych z montażem Instalacji na Budynku ZAZ z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Ad 6

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT

Zatem, aby odliczenie VAT od danego wydatku było możliwe, konieczne jest łączne spełnienie dwóch warunków:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika VAT,

*   wydatek pozostaje w jakimkolwiek związku z czynnościami opodatkowanymi VAT, podejmowanymi przez tego podatnika.

W analizowanym przypadku, mając na uwadze, że w zakresie w jakim Inwestycja dotyczy montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców, wydatki ponoszone przez Gminę zostaną w całości przeznaczone do świadczenia na rzecz Mieszkańców usług opodatkowanych VAT (które - jak wskazano wyżej - będą opodatkowane VAT zarówno w oparciu o wpłaty własne Mieszkańców, jak i o otrzymaną Dotację), nie budzi wątpliwości, że będą one związane wyłączenie z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 lutego 2016 r., IPTPP3/4512-504/15-6/MJ, oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 września 2016 r., ITPP1/4512-490/16-1/RH, a interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 stycznia 2017 r., 1462-IPPP1.4512.917.2016.1.BS oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 grudnia 2016 r„ 2461-IBPP3.4512.555.2016.2.KS.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a w przypadku świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 jest nabywca, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że usługi budowlane nabywane dla celów montażu Instalacji na rzecz Mieszkańców będą opodatkowane z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia (uzasadnienie w tym zakresie zawarte jest w stanowisku dot. pytania nr 5 w niniejszym wniosku), Gminie powinno przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości podatku należnego wykazanego z tytułu nabycia usług budowlanych.

Natomiast w odniesieniu do pozostałych towarów i usług, niebędących usługami budowlanymi, nabywanych przez Gminę w związku z realizacją Projektu na rzecz Mieszkańców, Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach VAT otrzymanych od dostawców tych towarów i usług.

Ad 7

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednakże, zgodnie z załącznikiem nr 1 poz. 37 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, z ewidencjonowania zwolnione jest świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

W nawiązaniu do powyższego, Gmina nie będzie miała obowiązku dokumentowania odbioru wkładu własnego Mieszkańców związanego z realizacją usługi montażu Instalacji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, gdyż wpłaty te będą dokonywane wyłącznie za pośrednictwem poczty, przelewu bankowego lub SKOK, a Gmina będzie mogła wykazać, jakiej czynności (Instalacji) będzie dotyczyć dana wpłata.

Z kolei zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i 4 ww. ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

*   sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

*   otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Ponadto, w myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W związku z powyższym skoro usługa zostanie wykonana na rzecz osoby fizycznej, czyli podmiotu niewymienionego w art. 106b ust. 1 pkt 1, Gmina nie ma obowiązku wystawienia faktury, powinna jednak wystawić fakturę VAT na żądanie Mieszkańca.

W związku z powyższym, należy zaznaczyć, że w omawianej sytuacji przepisy ustawy o VAT nie przewidują określonej formy dokumentowania wpłat wyłączonych z obowiązku ewidencji na kasach rejestrujących oraz z obowiązku udokumentowania fakturą VAT. W związku z tym w przypadku gdy Mieszkaniec nie zażąda wystawienia faktury będącej potwierdzeniem dokonanej wpłaty, Gmina jest zdania, że może udokumentować wpłatę wkładu własnego przez Mieszkańca w formie dowolnego dokumentu dla celów ewidencyjnych, przykładowo notą księgową.

Ad 8

Jak wskazano w zdarzeniu przyszłym, wraz z upływem okresu obowiązywania Umów Gmina przeniesie własność Instalacji na rzecz Mieszkańców.

W tej sytuacji, w ocenie Gminy, samo przeniesienie własności Instalacji nie będzie stanowiło odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, w związku z czym, Gmina nie będzie zobligowana do odrębnego opodatkowania VAT przekazania Mieszkańcom własności Instalacji wraz z upływem okresu trwania Umów.

Czynność ta, tj. przekazanie własności Instalacji, będzie stanowiła jedynie końcowy element wykonania usług montażu Instalacji realizowanych przez Gminę na rzecz Mieszkańców i nie będzie stanowiła w żadnym wypadku odrębnego od ww. usługi świadczenia. Czynność ta - jako finalny element usługi montażu Instalacji - będzie objęta wynagrodzeniem należnym Gminie od Mieszkańców, co oznacza, że nie będzie miała ona charakteru nieodpłatnego.

W okresie trwałości inwestycji możliwość korzystania z Instalacji zostanie zapewniona w wyniku zawieranych z Mieszkańcami Umów. Po okresie trwałości Projektu Gmina nie będzie już związana ograniczeniami wynikającymi z dofinansowania inwestycji i tym samym będzie mogła swobodnie przekazać Instalacje na własność Mieszkańcom, zapewniając im tym samym trwałą możliwość korzystania z tych urządzeń.

Przyjęta w Umowach konstrukcja będzie potwierdzała, że przekazanie Instalacji Mieszkańcom na własność będzie stanowiło finalne wykonanie realizowanej przez Gminę usługi montażu Instalacji. Spoczywający na Gminie obowiązek dokonania takiego przekazania własności będzie częścią wszystkich zobowiązań Gminy wynikających z Umów i będzie dopełniał zakres usługi realizowanej przez Gminę. Bez tego elementu usługa Gminy nie miałaby sensu, a Mieszkańcy nie zdecydowaliby się na udział w Projekcie i uiszczenie na rzecz i Gminy ustalonego wynagrodzenia. Należy podkreślić, że docelowe przekazanie Mieszkańcom własności Instalacji będzie niezbędnym elementem realizowanej przez Gminę usługi.

Podsumowując, mające nastąpić po upływie okresu trwałości Projektu (5 lat) przekazanie własności Instalacji będzie stanowiło część realizowanej przez Gminę na rzecz Mieszkańców odpłatnej usługi montażu Instalacji. Czynność ta stanowić będzie finalne wykonanie usługi Gminy i będzie objęta wynagrodzeniem należnym Gminie od Mieszkańców. W konsekwencji, Gmina nie będzie miała obowiązku odrębnie/dodatkowo opodatkować VAT samej czynności przeniesienia własności Instalacji na rzecz Mieszkańców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy zauważyć, że przy określaniu czy opodatkowanie danej czynności powinno nastąpić z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia oraz określenia prawidłowej stawki podatku dla danej czynności istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na klasyfikacji podanej przez Wnioskodawcę.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

Zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Zatem to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności. Natomiast tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się bowiem w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Ponadto należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. Skłodowskiej- Curie 40, 20-029 Lublin, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.