Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.747.2024.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i otrzymania
„kwoty dodatkowej”.
Słowa kluczowe: banki
dług-zwolnienie z długu
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
małżeństwo
przychód-powstanie przychodu
ugody-ugoda sądowa
umorzenie
umowa-umowa o kredyt
wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    13 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 listopada br. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczący skutków
    podatkowych zawarcia ugody z bankiem i otrzymania „kwoty dodatkowej”. Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania: A. A;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B. A, C 1,
      (...).
    Opis stanu faktycznego
    26 maja 2008 r. B. A i A. A oraz X S.A. z siedzibą w V zawarli Umowę kredytu
    mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...), zgodnie z którą Bank udzielił Wnioskodawcom
    kredytu na zasadach określonych w Umowie.
    Kredyt hipoteczny został udzielony i przeznaczony na cel mieszkaniowy. Zawarta umowa
    kredytu stanowiła umowę kredytu denominowanego kursem CHF. Na podstawie umowy
    kredytu B. A i A. A wypłacono 80.837,86 CHF, co stanowiło równowartość 164.383,78 zł.
    W dniu 24 listopada 2022 r. B. A i A. A wytoczyli przeciwko X S.A. z siedzibą w V powództwo
    o ustalenie, że umowa kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) z dnia 26 maja 2008
    r. jest nieważna i zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda – A. A kwoty 25.543,71 zł,
    zasądzenie od Pozwanej na rzecz Powoda – B. A kwoty 25.543,72 zł oraz zasądzenie od
    Pozwanej na rzecz Powodów – B. A oraz A. A łącznie do ich majątku wspólnego
    małżonków kwoty 38.570,93 zł oraz 22.328,59 CHF wraz z odsetkami za opóźnienie w
    wysokości ustawowej, liczonymi od 9 września 2022 r. do dnia zapłaty z tytułu zwrotu na
    podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych
    przez B. A i A. A na rzecz X S.A. w okresie od dnia zawarcia Umowy do 20 czerwca 2022 r.
    B. A i A. A stali na stanowisku, że zawarta umowa kredytu z X S.A. jest nieważna w całości.
    Spór toczył się przed Sądem Okręgowym w D, (...). Spór z X S.A. zakończył się zawarciem
    17 czerwca 2024 r. ugody sądowej.
    Wnioskodawca w okresie od dnia zawarcia Umowy do 20 czerwca 2022 r. spłacił raty
    kapitałowo-odsetkowe na rzecz X S.A. w łącznej wysokości 89.658,36 zł oraz 22.328,59
    CHF, co wynika z treści zaświadczenia X S.A. z 20 lipca 2022 r., określającego wysokość
    wypłaconego kredytu w PLN, wysokość spłat kapitału oraz odsetek od kredytu
    hipotecznego w ww. okresie, a także zawierającego informację o historii zmian
    oprocentowania kredytu Powoda.
    W związku z wytoczeniem powództwa przeciwko X S.A. Wnioskodawcy ponieśli koszty
    pomocy prawnej.
    W ramach ugody kredyt został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy był kredytem
    złotowym. W ramach tej ugody X S.A. zwolnił Kredytobiorcę z długu w kwocie 197.552,05
    zł, na który składa się kwota kapitału.
    Ponadto Bank zgodnie z § 5 ust. 5 zawartej Ugody zobowiązał się, że „w terminie 14 dni od
    daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 40.000 PLN.
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po
    jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11)”.

    B. A i A. A przy zawarciu umowy kredytu i przy zawarciu umowy ugody działali jako osoby
    fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawców, w związku z zawartą 17 czerwca 2024 r. ugodą sądową strony
    dokonały zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku której przeprowadzono
    rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
    poczet kredytu w złotych. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską strony uzgodniły,
    że Wnioskodawcy spłacili już zadłużenie wobec X S.A., ponieważ pozostająca kwota
    zadłużenia została umorzona przez Bank. Ponadto Wnioskodawcom na mocy ugody
    przyznano dodatkową kwotę 40.000 zł. Bank zwolnił Wnioskodawców z długu (umorzył
    zadłużenie kredytobiorcy) w zakresie kwoty kapitału i odsetek bieżących w łącznej kwocie
    197.552,05 zł.
    W ugodzie wskazano, że Wnioskodawca otrzyma od X S.A. PIT-11. Wnioskodawcy mają
    wątpliwości, jakie kwoty przychodu powinny być wskazane w PIT-11.
    W wyniku zawartej Ugody strony dokonały zmiany waluty zadłużenia i na tej podstawie, po
    uprzednim rozliczeniu kredytu w walucie polskiej, uzgodniły, że kredyt został spłacony w
    całości. Po zmianie waluty kredytu kwota spłaty dokonywana w CHF (uwzględniająca
    kapitał oraz odsetki bankowe) została rozliczona w walucie polskiej tak, jakby od daty
    zawarcia umowy kredytu stanowiła kredyt złotówkowy. Zawarta ugoda zakładała więc
    jedynie konwersję waluty kredytu na złotówki. Na skutek tej operacji technicznej wartość
    spłaconego dotychczas przez kredytobiorcę kapitału oraz należnych od niego odsetek
    bankowych została rozliczona według kursu CHF z dnia dokonywania spłaty, z rozbiciem
    na kwotę kapitału oraz należnych na rzecz Banku odsetek. Techniczna operacja polegająca
    na zmianie waluty zadłużenia pozwoliła jedynie na określenie kwoty kapitału i odsetek w
    CHF oraz w walucie polskiej.
    Niezależnie od wyżej wymienionych postanowień Strony postanowiły, że Bank, w terminie
    14 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Wnioskodawcom dodatkową kwotę w
    wysokości 40.000 zł. Dodatkowa należna Stronom Ugody kwota 40.000 zł wynikała z oferty
    Ugody przedstawionej przez Bank w trakcie procesu negocjowania jej warunków.
    W celu skłonienia Wnioskodawców do polubownego i szybkiego zakończenia sporu Bank
    zaproponował dokonanie na rzecz Wnioskodawców umorzenia dotychczasowego długu w
    kwocie 197.552,05 zł oraz wypłacenie dodatkowej kwoty 40.000 zł (skalkulowana jako
    suma rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych przez B. A i A. A na rzecz X S.A. w okresie
    od dnia zawarcia umowy do dnia zawarcia ugody).
    W zawartej Ugodzie Bank wskazał, że sporządzi dla właściwych organów podatkowych
    oraz dla Strony informację PIT-11 wskazując, że Wnioskodawcy osiągnęli przychód, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, m.in. w
    kwocie 40.000 zł stanowiącej kwotę dodatkową (jako inny przychód z Ugody).
    Bank podlegał nadzorowi właściwego organu nadzoru i był uprawniony do udzielenia
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jego funkcjonowania.
    Dodatkowa kwota w wysokości 40.000 zł nie stanowi dla Wnioskodawców przysporzenia
    ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego.
    Pytanie:
    Czy przyznana Wnioskodawcy przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota dodatkowego
    zwrotu (nadpłaty) w wysokości 40.000 zł stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zapewniona przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota
    dodatkowego zwrotu (kwota nadpłaty) w wysokości 40.000 zł:

    – nie stanowi dla Wnioskodawców przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    – z tytułu otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Wnioskodawców dochód, o którym
      mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co za tym
      idzie, przyznana w wyniku Ugody kwota 40.000 zł nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi dodatkowego
      przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawców, a jedynie jest umówionym w wyniku
      prowadzonej negocjacji z Bankiem zwrotem uprzednio dokonanych przez
      Wnioskodawców wpłat na poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego
      kredytu mieszkaniowego.
    Powyższe wyklucza uznanie otrzymanej przez Wnioskodawców kwoty jako przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zasadniczo ustawodawca przyjął, że przychodami są:
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika, tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą z między Bankiem a Wnioskodawcami nastąpił de facto zwrot
    nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych. Należy mieć na względzie, że Wnioskodawcy wystąpili przeciwko Bankowi z
    pozwem o ustalenie nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w wykonaniu
    nieważnej Umowy rat kapitałowo-odsetkowych.
    Na dzień zawarcia Ugody, czyli 17 czerwca 2024 r., łączne wpłaty z tytułu rat kapitałowo-
    odsetkowych na rzecz X S.A. w wykonaniu nieważnej Umowy kredytu opiewały na kwotę
    89.658,36 zł oraz 31.832,14 CHF. Zatem Wnioskodawcy spłacili na rzecz Banku więcej
    środków niż uruchomiony kapitał kredytu, który wynosił 164.383,78 zł. W drodze Ugody
    Bank zgodził się umorzyć pozostałą do spłaty (według Banku), niewielką kwotę kredytu
    oraz zwrócić Wnioskodawcom część uiszczonych przez nich, ponad uruchomiony kapitał
    kredytu, rat kredytu, tj. kwotę 40.000 zł (którą Bank w Ugodzie określił jako „kwotę
    dodatkową”). Zatem Bank, wykonując Ugodę, dokona de facto zwrotu kwoty nadpłaty w
    wysokości mniejszej niż rzeczywista nadpłata, którą technicznie określił jako „kwotę
    dodatkową” 40.000 zł.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dodatkowe świadczenie pieniężne, które Bank
    zobowiązał się zwrócić Wnioskodawcom, nie stanowi dla Wnioskodawców przychodu, o
    którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Wnioskodawców przysporzenia majątkowego
    ani wzrostu ich majątku. Przyznana Wnioskodawcom kwota będzie zwrotem uprzednio
    dokonanych wpłat, które Wnioskodawcy nienależnie wpłacili wcześniej do Banku. Tym
    samym Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że nie będą mieli obowiązku rozliczenia tych
    środków dla celów podatkowych.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął:
    – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 lipca 2023 r.,
      Nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC oraz
    – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca
      2024 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Jak wynika z powołanego przepisu ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 powołanej
    ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w punkcie 9 ww. przepisu – „inne
    źródła”.
    Stosownie do treści art. 20 ust. 1 tejże ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści art. 20 ust. 1 ustawy. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z informacji przez Państwa przedstawionych wynika, że:
    · 26 maja 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu mieszkaniowego,
    · 17 czerwca 2024 r. zawarli Państwo z bankiem ugodę sądową,
    · na podstawie zawartej ugody bank – obok zwolnienia Państwa z długu – wypłacił
      Państwu kwotę dodatkową skalkulowaną jako suma rat kapitałowo-odsetkowych
      uiszczonych przez Państwa na rzecz banku w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia
      zawarcia ugody.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłacona Państwu kwota dodatkowa podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymali Państwo od banku w wyniku
    zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu hipotecznego, to jej
    otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    W konsekwencji pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, interpretacje te
    dotyczą konkretnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym/
    zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
      funkcji ochronnej będą mogli Państwo skorzystać, jeśli zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.