Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-719/12/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-09-17
Teza: Zwolnienia od podatku dostawy gruntów niezabudowanych.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2012 r. (data wpływu 18 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 28 sierpnia 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy gruntów niezabudowanych - jest **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 28 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy gruntów niezabudowanych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Jako osoba fizyczna w dniu 5 listopada 2004 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od rodziców gospodarstwo rolne o pow. 8,2596 ha i od daty nabycia wykorzystuje w celach rolniczych (uprawa zbóż i rzepaku). Z gospodarstwa rolnego wydzielono sześć działek o pow. 0,12 ha każda, które będą w przyszłości przedmiotem sprzedaży. Wydzielone działki nie straciły swojego charakteru gruntów rolnych i jako takie, czyli grunty rolne, będą sprzedane. Po sprzedaży działek ich nowi nabywcy w dalszym ciągu będą zobowiązani do opłacania podatku rolnego. Nie jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług. Dotychczas żadna z części nieruchomości nie była przedmiotem najmu, dzierżawy czy użyczenia. Dla tego gruntu nie ma uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego. Do przedmiotowej nieruchomości doprowadzona jest woda oraz kanał ściekowy, każda z planowanych do sprzedaży działek będzie mogła zostać podłączona do ww. „mediów”. Działki oferowane są na sprzedaż poprzez plakat wywieszony na ogrodzeniu i w przyszłości zamierza Pan zgłosić zamiar sprzedaży działek w biurze obrotu nieruchomościami. Wcześniej dokonał Pan sprzedaży nieruchomości, a transakcja „nie była obciążona podatkiem VAT”. Poza przedmiotową nieruchomością nie posiada Pan innej, która mogłaby być przedmiotem sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działek rolnych, które nie tracą statusu gruntów rolnych, będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego opisanego w art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek rolnych na podstawie przepisu art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług. Wskazał Pan, iż definicja podatnika podatku od towarów i usług znajduje się w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 ze zm.). Podniósł, iż grunty rolne, o których mowa w zapytaniu, to grunty niezabudowane i zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Stwierdził, iż przepis ten zwalnia od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę a oczywistym jest, że grunty rolne nie są terenami budowlanymi. Wskazał Pan, iż obszar gospodarstwa rolnego nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania terenu i jeśli nie ma takiego planu, decyduje zakwalifikowanie danego obszaru w ewidencji budynków i gruntów. Podniósł, iż zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydzielone działki zakwalifikowane są w całości w grupie R IVa i R IVb - grunty orne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami - w myśl postanowień art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wskazując w ustawie czynności podlegające opodatkowaniu ustawodawca odszedł od czysto cywilistycznego pojęcia dostawy towarów, jako przeniesienia własności towaru. Z brzmienia ww. przepisów wynika bowiem, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak, zgodnie z zapisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Powyższa regulacja wskazuje, iż dostawa nieruchomości gruntowych niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, nie korzysta ze zwolnienia od podatku. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych będących np. gruntami rolnymi, czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, objęta jest zwolnione od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.

W myśl art. 21 ust. 1 ww. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Z treści § 67 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) wynika, że użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  użytki rolne,
2.  grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione,
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane,
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
5.  nieużytki, oznaczone symbolem - N,
6.  grunty pod wodami,
7.  tereny różne oznaczone symbolem -Tr.

Stosownie do § 68 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, użytki rolne dzielą się m. in. na grunty orne, oznaczone symbolem – R.

Z załącznika „Tabela klas gruntów” do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.) wynika, że klasa IV (a i b) oznacza gleby orne średnie.

W dniu 17 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w składzie siedmiu sędziów (sygn. akt I FPS 8/10), w którym orzekł m.in., że „w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086), w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.”

Z treści wniosku wynika, iż w dniu 5 listopada 2004 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od rodziców gospodarstwo rolne o pow. 8,2596 ha i od daty nabycia wykorzystuje w celach rolniczych (uprawa zbóż i rzepaku). Z gospodarstwa rolnego wydzielono sześć działek o pow. 0,12 ha każda, które będą w przyszłości przedmiotem sprzedaży. Wydzielone działki nie straciły swojego charakteru gruntów rolnych i jako takie będą sprzedane. Po sprzedaży działek ich nowi nabywcy w dalszym ciągu będą zobowiązani do opłacania podatku rolnego. Nie jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług. Dotychczas żadna z części nieruchomości nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, czy użyczenia. Dla tego gruntu nie ma uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego. Do przedmiotowej nieruchomości doprowadzona jest woda oraz kanał ściekowy a każda z planowanych do sprzedaży działek będzie mogła zostać podłączona do ww. „mediów”. Działki oferowane są do sprzedaży poprzez plakat wywieszony na ogrodzeniu a w przyszłości zamierza Pan zgłosić zamiar sprzedaży działek w biurze obrotu nieruchomościami. Wcześniej dokonał Pan sprzedaży nieruchomości, a transakcja „nie była obciążona podatkiem VAT”. Poza przedmiotową nieruchomością nie posiada Pan innej, która mogłaby być przedmiotem sprzedaży. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydzielone działki zakwalifikowane są w całości w grupie R IVa i RIVb - grunty orne.

Mając na uwadze powyższe, treść powołanych przepisów prawa oraz aktualne orzecznictwo sądowe, w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C 180/10 i C 181/10 należy stwierdzić, że skoro - jak wynika z treści wniosku - wyodrębnił Pan z nieruchomości 6 działek, doprowadził „media”, oferuje działki na sprzedaż poprzez plakat a w przyszłości poprzez ogłoszenie w biurze nieruchomości, planowaną sprzedaż działek należy uznać za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług a Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Należy podkreślić, że sprzedaż ww. działek, jako dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy - jak słusznie Pan zauważył - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem - jak wynika z treści wniosku - przedmiotowe działki gruntu nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a z ewidencji gruntów wynika, iż są one oznaczone symbolem RIVa i RIVb (grunty orne).

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.