Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-322/09-4/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-03
Teza: Czy jeśli Wnioskodawca będzie chciał sprzedać ten grunt po 2 latach: a. na poszerzenie gospodarstwa rolnego, b. nie na poszerzenie gospodarstwa rolnego, to czy będzie zobowiązany zapłacić podatek VAT?
Słowa kluczowe: grunty; grunty-grunty rolne; grunty-sprzedaż gruntów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2009 r. (data wpływu 16 marca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2009 r. (data wpływu 12 maja 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 maja 2009 r. o doprecyzowanie opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada gospodarstwo rolne. Nie jest rolnikiem ryczałtowym ani płatnikiem VAT. Posiadany grunt uprawia na potrzeby własne. W tym roku ojciec Zainteresowanego zamierza darować jemu 5 ha ziemi ze swojego gospodarstwa rolnego. Jest to grunt rolny, który ojciec Wnioskodawcy uprawiał rolniczo i daruje Stronie w celu poszerzenia gospodarstwa rolnego. Jest to grunt rolny bez przeznaczenia, nie będący w studium rozwoju gminy oraz bez planu miejscowego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca informuje, że gruntu, o którym mowa nie będzie wykorzystywał w działalności gospodarczej. Strona w części będzie ww. grunt uprawiała na potrzeby własne, a w części będzie on leżał odłogiem. Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości gruntowej, nie zamierza również wydzierżawiać (udostępniać) przedmiotowego gruntu na podstawie umowy dzierżawy. Przedmiotowy grunt nie będzie posiadał prawa do zabudowy – 50% wg studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy sklasyfikowane jest pod przemysł, a 50% będzie poza studium. W przyszłości mogą powstać działki o wielkości ok. 3 tys. m² i 2-4 rocznie Zainteresowany zamierza sprzedać może jako działki rolne, ale nie na poszerzenie gospodarstwa tylko ludziom, którzy zakupią grunt, aby w przyszłości przekwalifikować go na grunt pod zabudowę przemysłową. Po podziale ma powstać 10-15 działek. Wnioskodawca sprzedał okazjonalnie jedną działkę o wielkości 3 tys. m², której właścicielem był od 12 lat. Działka ta jest w studium rozwoju gminy z przeznaczeniem pod przemysł. Zainteresowany przeznaczył uzyskane pieniądze na zakup ziemi rolniczej w celu poszerzenia swojego gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jeśli Wnioskodawca będzie chciał sprzedać ten grunt po 2 latach:

*   na poszerzenie gospodarstwa rolnego,
*   nie na poszerzenie gospodarstwa rolnego, to będzie zobowiązany zapłacić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku nie powinien płacić podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powołując definicję działalności gospodarczej zawartą w ustawie o podatku VAT, wyjaśnić należy, iż jest ona znacznie szersza niż definicja działalności gospodarczej uregulowana w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) czy też w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). W konsekwencji ocena określonych stanów na gruncie powołanych aktów prawnych może być odmienna.

Status podatnika VAT nie jest związany z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu ww. przepisów. W szczególności nie ma znaczenia fakt rejestracji działalności gospodarczej, czy też rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług. Wskazać również należy, iż dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użytecznie (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną niebędącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z treści przedłożonego wniosku wynika, że w roku 2009 Zainteresowany ma otrzymać od ojca w formie darowizny 5 ha ziemi z jego gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym ani płatnikiem VAT. Otrzymanego gruntu nie będzie wykorzystywał w działalności gospodarczej, lecz część będzie uprawiał na potrzeby własne, a pozostałą część pozostawi leżącą odłogiem. Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości gruntowej, nie zamierza również wydzierżawiać (udostępniać) przedmiotowego gruntu na podstawie umowy dzierżawy. W 50% wg studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy grunt jest sklasyfikowany pod przemysł. W przyszłości powstanie 10-15 działek o wielkości ok. 3 tys. m². Zainteresowany zamierza sprzedać 2-4 rocznie działek rolnych osobom, które same dokonają przekwalifikowania gruntu na teren pod zabudowę przemysłową. Wnioskodawca w celu uzyskania pieniędzy na poszerzenie swojego gospodarstwa rolnego sprzedał okazjonalnie jedną działkę o wielkości 3 tys. m², wg studium rozwoju gminy z przeznaczeniem pod przemysł, której właścicielem był od 12 lat. Strona zamierza po 2 latach dokonać transakcji sprzedaży działek.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w niniejszej sprawie Wnioskodawca – w związku z dostawą przedmiotowego gruntu – wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT. Zainteresowany otrzyma 5 ha nieruchomość na podstawie umowy darowizny. Nie będąc jeszcze właścicielem nieruchomości Zainteresowany planuje zbycie 10-15 działek o powierzchni 3 tys. m² powstałych z jej podziału. Powyższe wskazuje, że nabycie nastąpi w celu późniejszej sprzedaży, a to z kolei świadczy o spełnieniu podstawowej przesłanki warunkującej uznanie planowanej sprzedaży za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest również fakt, że Zainteresowany już wcześniej dokonał sprzedaży 1 działki z przeznaczeniem pod przemysł, a ponadto planuje w przyszłości sprzedawać rocznie 2 lub 4 działki. Podkreślenia wymaga, iż tak przewidziana sprzedaż nie ma charakteru incydentalnego czy też sporadycznego, lecz częstotliwy.

Zatem, biorąc pod uwagę cel, na który nieruchomość zostanie nabyta, sprzedaż 1 działki w przeszłości oraz dalsze planowane dostawy działek w przyszłości, objęta zapytaniem nieruchomość nie może być uznana za odrębny majątek osobisty Wnioskodawcy, lecz stanowi majątek nabyty w celu wykorzystania w działalności gospodarczej – działalności handlowej.

Zainteresowany wypełni zatem definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, i wystąpi – w związku z dostawą przedmiotowych działek – w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę nie mogą korzystać z podmiotowego zwolnienia od tego podatku niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 tej ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej dostawy gruntów, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.

Na podstawie zapisu art. 41 ust. 1 wskazanej ustawy, podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%. Podatnik dokonujący dostawy gruntów w niektórych przypadkach może jednakże skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W omawianej sprawie, Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży gruntu, który w połowie znajduje się w studium rozwoju Gminy z przeznaczeniem pod przemysł, a w połowie stanowi grunt rolny. Tak więc, jego sprzedaż, w części dotyczącej terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, pod warunkiem spełnienia przesłanek zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Bez znaczenia natomiast w przedmiotowej sprawie pozostaje cel, dla którego kupujący dokonuje jego zakupu - czy na poszerzenie swojego gospodarstwa rolnego, czy też inny cel.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w przedstawionym zdarzeniu przyszłym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%, za wyjątkiem części stanowiącej grunt rolny, do której będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku, pod warunkiem spełnienia przesłanek zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu. Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego zostanie załatwiona odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.