Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.175.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-01
Teza: Obowiązki podatkowe Oddziału Spółki.
Słowa kluczowe: księgi-księgi rachunkowe
opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania
zeznania-zeznania roczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Terytorium RP
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący obowiązków podatkowych Oddziału Spółki. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. ODDZIAŁ W POLSCE (dalej: Oddział) jest oddziałem przedsiębiorcy zagranicznego,
    którym jest B. jest osobą prawną dla celów podatku dochodowego od osób prawnych z
    siedzibą w Niemczech.
    Oddział jest zarejestrowany w Polsce dla celów CIT.
    Oddział prowadzi w Polsce działalność gospodarczą w postaci świadczenia usług
    transportu międzynarodowego. Cały dochód Oddziału uzyskany z tego tytułu podlega
    opodatkowaniu poza Polską. Dochód Oddziału jest bowiem objęty przepisem art. 8 ust. 1
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską oraz Niemcami
    podpisaną w Berlinie w dniu 14 maja 2003 roku (Dz.U. 2005 - poz. 90; dalej: DTT).
    Zgodnie z tym przepisem: zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym
    statków morskich lub powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w
    którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
    Na podstawie ww. art. 8 ust. 1 DTT, Oddział nie jest zobowiązany do zapłaty podatku CIT w
    Polsce. Rok podatkowy Oddziału pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    Przychody Oddziału osiągnięte z uwagi na prowadzenie działalności w Polsce przekroczyły
    w 2024 roku równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu
    euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego
    roku podatkowego.
    Spółka złożyła w Polsce zeznanie CIT od dochodów Oddziału za 2024 rok.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Oddział posiada wątpliwości co do objęcia
    Oddziału obowiązkiem, o którym mowa w art. 9 ust. 1c ustawy CIT. Zgodnie z tym
    przepisem, podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi
    przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
    skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
    terminu złożenia zeznania.
    Pytania
    1. Czy Spółka lub Oddział będą zobowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych przy
      użyciu programów komputerowych oraz do przesyłania właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego tych ksiąg po zakończeniu roku podatkowego – zgodnie z art. 9
      ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    2. Czy Spółka jest zobowiązana do złożenia rocznego zeznania CIT za 2025 rok, mając na
      uwadze, że Oddział uzyskuje dochód, który jest opodatkowany tylko w Niemczech?
    3. Czy obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy oddziału przedsiębiorcy
      zagranicznego, u którego wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku
      podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro, kalkulowanego w ten sposób,
      że pod uwagę brane są wyłącznie przychody tego oddziału?
    4. W przypadku odmiennego stanowiska Organu na pyt. nr 1: Jakimi znacznikami
      identyfikującymi konta ksiąg podatkowych, o których mowa w Rozporządzeniu
      Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które
      należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na

      podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - powinien posłużyć się
      Oddział mając na uwadze, że dochody Oddziału są objęte art. 8 ust. 1 DTT i w całości
      podlegają opodatkowaniu poza Polską.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1 i 2
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U.
    z 2023 r., poz. 120 ze zm.): przepisy ustawy o rachunkowości, stosuje się, z zastrzeżeniem
    ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej: oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”): podatnicy prowadzący
    księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów
    komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po
    zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą
    środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze
    logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących
    przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na
    podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy CIT: podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz
    przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust.
    2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości
    dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym – do końca trzeciego
    miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
    podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za
    okres od początku roku.
    Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 111 ze zm.): podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
    obowiązkowi podatkowemu.
    Zgodnie zaś z art. 4 Ordynacji podatkowej: obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z
    ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia
    pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Na gruncie orzecznictwa podatkowego wypracowano stanowisko, zgodnie z którym
    obowiązek podatkowy, jako nieskonkretyzowana postać powinności podatkowej,
    kształtuje się w następstwie zaistnienia zdarzenia określonego w ustawie podatkowej.
    W konsekwencji, także zobowiązanie podatkowe, będąc skonkretyzowaną powinnością
    podatkową wynikającą z obowiązku podatkowego, jest determinowane w wyniku
    urzeczywistnienia przez osobę – fizyczną lub prawną – zachowania, które zgodnie z
    regulacją prawną zawartą w tej samej ustawie jest przedmiotem opodatkowania. Zatem
    podatnik, który zrealizował podatkowy stan faktyczny, wstępuje w relację prawną
    uprzednio unormowaną przez prawodawcę (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2018 r., I
    GSK 2025/18). Obowiązek podatkowy uzależniony jest od zaistnienia prawnopodatkowego
    stanu faktycznego, na który składają się – element podmiotowy (kto musi zapłacić) oraz
    element przedmiotowy (od czego musi zapłacić) (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia z dnia
    18 czerwca 2009 r., I SA/Kr 1128/08; por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009 r., II
    GSK 998/09).

    W kontekście definicji obowiązku podatkowego, nadmienić należy, że zgodnie z art. 8 ust.
    1 Umowy pomiędzy Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania podpisanej w Berlinie w dniu 14 maja 2003 roku: zyski
    osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich lub
    powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym znajduje się
    miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z Komentarzem OECD, celem ww. przepisu, który dotyczy zysków osiąganych z
    eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich lub powietrznych, jest
    zapewnienie, że takie zyski będą opodatkowane tylko w jednym państwie. Przepis wynika
    z zasady, że prawo do opodatkowania powinno być zastrzeżone dla tego Umawiającego
    się Państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa (red.
    Kazimierz Bany).
    Z powyższego wynika zatem, że dochód Oddziału jest w całości opodatkowany w
    Niemczech. Innymi słowy, w Polsce nie powstaje dochód, do którego mają zastosowanie
    przepisy polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jest to konsekwencją
    brzmienia umowy międzynarodowej na podstawie której – do przedmiotowego dochodu
    mają zastosowanie wyłącznie przepisy o podatku dochodowym obowiązujące w
    Niemczech, w szczególności w zakresie przedmiotu opodatkowania, podstawy
    opodatkowania oraz wysokości samego podatku.
    Podsumowując powyższe:
    a) dochód Oddziału – stanowiący przedmiot opodatkowania - nie podlega w ogóle
      opodatkowaniu w Polsce,
    b) do dochodu Oddziału – stanowiącego przedmiot opodatkowania – nie mają
      zastosowania przepisy polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    c) do dochodu Oddziału jako przedmiotu opodatkowania mają zastosowanie wyłącznie
      przepisy podatkowe obowiązujące w Niemczech,
    d) w stosunku do dochodu Oddziału nie może powstać nieskonkretyzowana powinność
      wynikająca z polskich ustaw podatkowych; taka powinność może powstać tylko na
      gruncie ustaw obowiązujących w Niemczech.
    Mając to na uwadze, w opinii Spółki stwierdzić należy, że stosunku do dochodu Oddziału w
    ogóle nie powstał i nie może powstać w Polsce obowiązek podatkowy w rozumieniu
    Ordynacji podatkowej. Przede wszystkim brak jest elementu przedmiotowego, a więc
    tego, od czego podatek mógłby być zapłacony (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia I SA/Kr
    1128/08 z dnia 18 czerwca 2009 roku; por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009 r. II
    GSK 998/09).
    Mając więc na uwadze, że Umowa pomiędzy Polską a Republiką Federalną Niemiec w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania przesuwa w praktyce przedmiot
    opodatkowania, czyli dochód do opodatkowania jedynie pod jurysdykcję podatkową
    Niemiec, to nie można przyjąć, że w Polsce zaistniało lub może zaistnieć zdarzenie mogące
    wygenerować powinność przymusowego świadczenia pieniężnego na gruncie jurysdykcji
    polskiej.
    W konsekwencji, do dochodów Oddziału nie będzie miał zastosowania art. 9 ust. 1c
    ustawy CIT, ponieważ mowa w nim o podatniku, na którym, zgodnie z Ordynacją
    podatkową, powinien ciążyć obowiązek podatkowy. Jak wskazano wcześniej, obowiązek
    podatkowy może powstać jedynie w Niemczech, ponieważ dochód Oddziału nie podlega
    przepisom polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W rezultacie Oddział oraz Spółka nie powinni być zobowiązani do wypełnienia
    obowiązków wskazanych w art. 9 ust. 1c ustawy CIT. Niemniej dla jasności, Oddział będzie
    zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości.

    Jednocześnie z uwagi na wskazane powyżej uzasadnienie, Spółka nie będzie również
    zobowiązana do złożenia zeznania CIT. Zeznanie powinno być bowiem złożone przez
    podatnika, na którym ciąży obowiązek podatkowy. Jak zaś podkreślono, obowiązek
    podatkowy może powstać jedynie w Niemczech, ponieważ dochód Oddziału nie podlega
    przepisom polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 66 ust. 2 Ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw: księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w
    art. 2, są prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz
    pierwszy za rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za
    rok obrotowy, rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2024 r. – w przypadku podatników i
    spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu uzyskanego w
    poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym przekroczyła
    równowartość 50 mln euro (...).
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy CIT: podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT: za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.
    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów wynika, że podatnicy zagraniczni uzyskujący
    dochody w Polsce mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów. Jednym z takich
    przypadków jest posiadanie przez zagranicznego przedsiębiorcę oddziału w Polsce.
    W konsekwencji, w opinii Spółki, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki
    (jako przychody podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia
    ewentualnego przekroczenia limitu 50 mln euro dla ustalenia obowiązku prowadzenia i
    wysyłania ksiąg rachunkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy CIT.
    Analogiczne stanowisko zaprezentowano w interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP2-
    2.4010.454.2024.2.AP z dnia 26 listopada 2024 r.
    Ad 4
    Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 lit. g Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024
    r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi
    rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych - danymi dodatkowymi, o które należy uzupełnić księgi są znaczniki
    identyfikujące konta ksiąg wykazywane według słownika znaczników identyfikujących
    konta ksiąg dla pozostałych jednostek - określonego w załączniku nr 7 do tego
    rozporządzenia.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 DTT: zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym
    statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym znajduje
    się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
    Mając na uwadze, że dochody Oddziału są w całości opodatkowane poza Polską, to w
    opinii Spółki znaczniki jakie będą miały zastosowanie do przychodów i kosztów
    podatkowych Oddziału są następujące:
        wszystkie konta przychodowe powinny być oznaczone znacznikiem PD1_3
        (Przychody zwolnione z opodatkowania (trwałe różnice pomiędzy zyskiem/stratą

        dla celów rachunkowych a dochodem/stratą dla celów podatkowych) / Dochody
        (przychody) wolne
        wszystkie konta kosztowe powinny być oznaczone znacznikiem PD4_3 (Koszty
        niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (trwałe różnice pomiędzy zyskiem
        /stratą dla celów rachunkowych a dochodem/stratą dla celów podatkowych /
        Koszty związane z dochodami (przychodami) wolnymi).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań nr 1 i 2, jest
    prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    W związku z faktem, że oceniłem jako prawidłowe Państwa stanowisko w zakresie braku
    obowiązku prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych, odpowiedź na pytania w
    zakresie:
        kalkulacji limitu, którego przekroczenie powodowałoby obowiązek prowadzenia i
        przesyłania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT (pytanie nr
        3) oraz
        określenia znaczników identyfikujących konta ksiąg podatkowych (pytanie nr 4)
    - stała się niezasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.