Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.321.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: W zakresie ulgi na innowacyjnych pracowników.
Słowa kluczowe: pracownik
strata
ulga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca”) jest
    spółką prawa handlowego oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów (nieograniczony
    obowiązek podatkowy). Dla celów rozliczeń podatkowych Wnioskodawca prowadzi pełną
    księgowość (księgi rachunkowe).
    Spółka, w ramach prowadzonej działalności, realizowała, realizuje i planuje w przyszłości
    prowadzić działalność badawczo-rozwojową zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 26
    Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm. - dalej „Ustawa o CIT”) (dalej: „Działalność B+R”). W związku z tym,
    korzysta z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d-e Ustawy o CIT (dalej:
    „Ulga B+R”), i zamierza rozliczać ją również za kolejne lata podatkowe, pod warunkiem
    spełnienia wymogów określonych w przywołanych przepisach.
    W celu realizacji Działalności B+R Spółka zatrudniała, zatrudnia oraz zamierza w
    przyszłości zatrudniać specjalistów na podstawie umów o pracę i/lub umów zlecenia
    (dalej: „Specjaliści B+R”). W związku z tym Spółka odprowadzała, odprowadza i nadal
    będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 31a-
    31c, art. 32, art. 38 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „Ustawa o
    PIT”), co skutkuje obowiązkiem obliczania i pobierania tych zaliczek oraz zryczałtowanego
    podatku, o których mowa w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, na zasadach określonych w
    przepisach Ustawy o PIT. Spółka składała, składa i planuje nadal składać deklaracje PIT-4R.
    Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    W związku z tym, że:
    - Ulga B+R przysługująca za lata podatkowe 2019-2024 przewyższała kwotę osiągniętego
      dochodu, oraz
    - Spółka przewiduje możliwość wystąpienia analogicznej sytuacji w odniesieniu do
      kolejnych lat podatkowych,
    Spółka dysponuje kosztami kwalifikowanymi do Ulgi B+R, które zgodnie z art. 18d ust. 8
    Ustawy o CIT (dalej: „Aktywo B+R”), pozostają do odliczenia w kolejnych latach
    podatkowych. Jednocześnie, zakłada możliwość generowania Aktywa B+R w przyszłych
    okresach rozliczeniowych.
    W związku z powyższym, Spółka podjęła działania mające na celu skorzystanie z odliczenia
    przewidzianego w art. 18db Ustawy o CIT (dalej: „Ulga na Innowacyjnych Pracowników” lub
    „Ulga IP”).
    Spółka w aktualnym roku podatkowym korzysta i zamierza nadal korzystać z
    przysługującego odliczenia, o którym mowa w powyższym przepisie tj. pomniejsza kwotę
    podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek PIT, tj. zaliczek na
    podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art.
    18db ust. 2 ustawy o CIT, o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej
    Spółkę w danym roku podatkowym.
    Wynagrodzenia Specjalistów B+R należne za dany miesiąc Spółka wypłaca do 10 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, za który są należne. Zaliczki na podatek dochodowy
    są traktowane przez Spółkę jako pobrane w momencie wypłaty wynagrodzenia, a ich
    przekazanie na rachunek właściwego urzędu skarbowego odbywa się zgodnie z
    obowiązującymi przepisami, tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu ich
    pobrania.

    W dniu 31 marca 2025 r. Spółka złożyła zeznanie podatkowe, o którym mowa w art. 27
    ust. 1 Ustawy o CIT, za rok podatkowy 2024. Od kwietnia 2025 r., czyli od miesiąca
    następującego po złożeniu zeznania za rok 2024, Spółka rozpoczęła korzystanie z ulgi na
    innowacyjnych pracowników. Pierwsze rozliczenie ulgi dotyczyło wynagrodzeń należnych
    za marzec 2025 r., które zostały wypłacone do 10 kwietnia 2025 r. Zaliczki PIT od tych
    wynagrodzeń powinny zostać odprowadzone na rachunek właściwego urzędu
    skarbowego do 20 maja 2025 r.
    Spółka planuje kontynuować stosowanie Ulgi IP do końca roku podatkowego 2025.
    Ostatnie zaliczki, które będą mogły zostać uwzględnione w ramach ulgi, dotyczyć będą
    wynagrodzenia należnego za listopad 2025 r., wypłaconego do 10 grudnia 2025 r., Zaliczki
    PIT związane z tym wynagrodzeniem, co do zasady, podlegają przekazaniu na rachunek
    urzędu skarbowego do 20 stycznia 2026 r. Korzystając z ulgi na innowacyjnych
    pracowników i zatrzymując zaliczki, Spółka planuje maksymalnie wykorzystać dostępny
    limit tej ulgi, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej zgodności z wymogami wynikającymi
    z obowiązujących przepisów prawa. W latach kolejnych Spółka zamierza kontynuować
    korzystanie z Ulgi IP w sposób zgodny z przepisami prawa. Przewiduje terminowe
    składanie zeznań podatkowych oraz, w przypadku posiadania Aktywa B+R, planuje
    stosowanie analogicznego podejścia jak w roku podatkowym 2025. Dzięki temu Spółka
    będzie mogła systematycznie pomniejszać zaliczki PIT w ramach przysługujących jej
    uprawnień, wspierając jednocześnie swoją działalność badawczo-rozwojową.
    Analogiczne podejście Spółka planuje stosować również w przypadku złożenia zeznania w
    innym miesiącu. Niezależnie od momentu złożenia zeznania, Spółka dostosuje rozliczenie
    ulgi do zasad określonych w art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT, tj. rozpocznie korzystanie z ulgi
    począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania. Takie podejście
    zapewnia zgodność z przepisami oraz umożliwia pełne wykorzystanie ulgi w danym roku
    podatkowym.
    Aby zapewnić prawidłową realizację odliczenia Ulgi B+R, ograniczającą się wyłącznie do
    kosztów związanych z Działalnością B+R, Spółka prowadzi szczegółową dokumentację
    czasu pracy. W tej dokumentacji rejestrowane są informacje o miesięcznym, faktycznym
    zaangażowaniu czasowym poszczególnych Specjalistów B+R w realizację działań
    badawczo-rozwojowych. W ramach tego procesu pracownicy prowadzą rejestrację
    swojego czasu pracy twórczej.
    Dodatkowo, Spółka posiada ewidencję nieobecności specjalistów, która wykorzystywana
    jest pomocniczo do ustalenia „ogólnego czasu pracy”. Dzięki temu możliwe jest dokładne
    wskazanie, którzy Specjaliści B+R w danym miesiącu przeznaczyli co najmniej 50%
    swojego ogólnego czasu pracy na prace twórcze, spełniając w ten sposób wymogi
    ustawowe.
    Jednocześnie, Spółka zaznacza, że zgodnie z prowadzoną ewidencją czasu pracy, możliwe
    są przypadki, w których dany Specjalista B+R poświęca mniej niż 100% czasu pracy na
    prace twórcze, jednocześnie spełniając minimalny ustawowy próg zaangażowania
    wynoszący 50%, określony w art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT. Taka sytuacja może mieć
    miejsce na przykład w przypadku realizacji innych zadań, które nie wykluczają spełnienia
    wymogów ulgi.
    Prowadzona dokumentacja umożliwia Spółce zachowanie pełnej przejrzystości w
    rozliczaniu kosztów kwalifikowanych związanych z Działalnością B+R oraz zapewnienie
    zgodności z przepisami podatkowymi. Dzięki temu Spółka może wiarygodnie wykazać, że
    ulga jest stosowana jedynie w odniesieniu do wydatków spełniających ustawowe kryteria,
    co minimalizuje ryzyko potencjalnych wątpliwości podczas kontroli podatkowych.
    Spółka wskazuje ponadto, że spełnia wszystkie warunki do korzystania z Ulgi B+R
    wskazane w art. 18d-e Ustawy o CIT i dokonuje (oraz zamierza dokonać w przyszłości)
    odliczenia tej ulgi spełniając wszystkie ustawowe wymogi związane z rozliczeniem
    przedmiotowego mechanizmu.

    Wnioskodawca spełnia również warunki określone w art. 18db Ustawy o CIT do
    skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, z zastrzeżeniem kwestii będących
    przedmiotem niniejszego wniosku.
    Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z art. 18db ust. 2 - zaliczki PIT pobrane od dochodu
    (przychodu) osób fizycznych będących Specjalistami B+R pochodzą z tytułu:
    a) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy
      oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;
    b) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia;
    c) praw autorskich (jeśli dotyczy).
    Przez osoby fizyczne Spółka, zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, rozumie osoby
    fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    a) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% (w rozumieniu
      przepisów prawa pracy); lub
    b) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Ponadto, Wnioskodawca nie jest i nie zamierza być zakładem pracy chronionej w
    rozumieniu art. 28 ust. 1 Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
    społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 44 ze zm.).
    Spółka nie utraciła również statusu zakładu pracy chronionej w okresie ostatnich 5 lat.
    Spółka nie uzyskuje oraz nie planuje uzyskiwać przychodów z zysków kapitałowych, a w
    razie ich potencjalnego uzyskania nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach tzw. Ulgi
    na Innowacyjnych Pracowników (która została określona w art. 18db Ustawy o CIT) w
    stosunku do tych przychodów.
    Wniosek ma na celu potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy wskazanego w
    zaprezentowanych pytaniach odnoszących się do opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego na gruncie obowiązujących przepisów.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w przypadku gdy pobór
      zaliczki na podatek dochodowy następuje w momencie wypłaty wynagrodzenia,
      pierwszym miesiącem objętym rozliczeniem ulgi na innowacyjnych pracowników (Ulgi
      IP), o której mowa w art. 18db ustawy o CIT, powinien być miesiąc wypłaty
      wynagrodzeń przypadający po miesiącu złożenia zeznania podatkowego, a w
      konsekwencji ostatnim miesiącem, w którym Spółka może skorzystać z Ulgi IP, będzie
      miesiąc grudzień danego roku podatkowego, zgodnie z przedstawionym stanem
      faktycznym i zdarzeniem przyszłym?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, na podstawie art.
      18db ustawy o CIT, Spółka jest i będzie uprawniona do wielokrotnego korzystania z ulgi
      na innowacyjnych pracowników (Ulgi IP) w trakcie roku podatkowego, w szczególności:
      - do końca danego roku podatkowego,
      - lub do momentu wyczerpania limitu stanowiącego iloczyn nierozliczonych kosztów
        kwalifikowanych oraz aktualnej stawki podatku CIT,
    niezależnie od tego, czy rozliczenie ulgi następuje bezpośrednio po złożeniu zeznania
    podatkowego, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym?

    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, w przypadku gdy pobór
    zaliczki na podatek dochodowy następuje w momencie wypłaty wynagrodzenia,
    pierwszym miesiącem objętym rozliczeniem ulgi na innowacyjnych pracowników (Ulgi IP)
    w danym roku podatkowym jest miesiąc wypłaty wynagrodzeń przypadający po miesiącu
    złożenia zeznania podatkowego, a ostatnim miesiącem, w którym można skorzystać z ulgi,
    jest miesiąc grudzień danego roku podatkowego, w którym to wypłacane jest
    wynagrodzenie należne za listopad.
    Jednocześnie, Spółka jest uprawniona do wielokrotnego korzystania z Ulgi IP w trakcie
    roku podatkowego, w tym do końca roku lub do wyczerpania limitu stanowiącego iloczyn
    nierozliczonych kosztów kwalifikowanych oraz aktualnej stawki CIT, niezależnie od
    momentu rozpoczęcia stosowania tej ulgi w trakcie roku podatkowego.
    Przepisy odnośnie Ulgi na Innowacyjnych Pracowników
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody
    z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18
    Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową (dalej: „koszty kwalifikowane”). Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 i 9 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT.
    Przepisu art. 18d ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w
    zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da Ustawy o CIT.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (dalej: „Ustawa Zmieniająca”) wprowadzono do Ustawy o CIT art. 18db, zgodnie z
    którym podatnicy posiadający nierozliczoną w roku poprzednim Ulgę B+R mogą odliczyć
    zaliczki PIT Specjalistów B+R, z tytułu:
    - stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,
    - wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
    - praw autorskich.
    Zgodnie z art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT, osobami fizycznymi, od których zaliczek PIT
    można dokonać ww. odliczenia są osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w
    działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    - pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50%; lub
    - przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Stosownie do art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT, przedmiotowe pomniejszenie kwot
    wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, przysługuje począwszy od miesiąca

    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie do końca
    roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.
    W myśl art. 18db ust. 5 ustawy o CIT, przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
    1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
    Zgodnie z art. 18db ust. 6 ustawy o CIT - jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o
    którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym
    składanym za rok podatkowy, w którym utracił to prawo.
    Z powyższych przepisów wynika, że ulga określona w art. 18db ustawy o CIT jest
    adresowana do podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy
    prowadzą działalność badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie
    mogli w całości lub w części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych
    określonych w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, poniesionych w danym roku.
    Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3
    ustawy o CIT, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega
    kwota stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej
    danego podatnika stawki podatku dochodowego.
    Ad. 1
    Z literalnego brzmienia powyższego przepisu, tj. art. 18db ust. 4 ustawy o CIT wynika, że
    prawo do pomniejszenia kwot podlegających przekazaniu na rachunek urzędu
    skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o których mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, przysługuje podatnikowi
    począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik
    złożył zeznanie.
    Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny oraz
    orzecznictwa, wykładnia językowa przepisu prawa ma pierwszeństwo przed innymi
    rodzajami wykładni, takimi jak systemową czy celowościową. Odstąpienie od literalnego
    brzmienia przepisu jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, w
    szczególności gdy zastosowanie reguł wykładni językowej nie pozwala na wyprowadzenie
    jednoznacznej normy postępowania z danego tekstu prawnego lub gdy prowadziłoby to
    do oczywistej sprzeczności z treścią innych norm prawnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt: II FSK 1077/12
    wskazał, że wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem
    wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice.
    Z Uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 1 marca 2007 r., III CZP 94/06,
    wynika wprost, że wykładnia celowościowa i systemowa nie powinny negować
    jednoznacznego wyniku poprawnie dokonanej wykładni językowej i prowadzić do
    niedopuszczalnego wykreowania mocą orzeczenia sądowego pożądanej, ale niewyrażonej
    w przepisie normy prawnej.
    Powyższe oznacza, że jeżeli przepis prawa jest jednoznaczny w swej warstwie językowej,
    nie zachodzi potrzeba, ani możliwość, stosowania innych metod wykładni.
    Tym samym, zgodnie z powyższym brzmieniem przepisu - prawo do stosowania
    przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi począwszy od miesiąca następującego
    bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie.
    Ulga na innowacyjnych pracowników umożliwia podatnikom, jako płatnikom, obniżenie
    kwoty zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń osób zatrudnionych przy
    działalności badawczo-rozwojowej, na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub w
    związku z prawami autorskimi. Warunkiem skorzystania z ulgi jest, aby zatrudnieni
    przeznaczali co najmniej 50% swojego czasu pracy na tę działalność.

    Niewykorzystaną w poprzednim roku kwotę ulgi B+R odlicza się od bieżących zaliczek na
    PIT od wynagrodzeń innowacyjnych pracowników. Należy podkreślić, że ulga na
    innowacyjnych pracowników skutkuje jedynie zwolnieniem podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych, pełniącego funkcję płatnika zaliczek oraz
    zryczałtowanego podatku, z obowiązku wpłaty pobranych środków z wynagrodzeń lub
    świadczeń pracowników do urzędu skarbowego. W związku z tym, podmiot korzystający z
    ulgi pozostaje nadal zobowiązany do poboru zaliczki na podatek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego, zwolniony jest wyłącznie z obowiązku ich odprowadzenia na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego.
    Podatnik (płatnik) nabywa prawo do pomniejszenia kwoty zaliczek na podatek dochodowy
    oraz zryczałtowanego podatku dochodowego, które podlegają przekazaniu na rachunek
    urzędu skarbowego, począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu
    złożenia zeznania CIT-8. W konsekwencji, ulga odnosi się do określonych zaliczek
    (pobranych w miesiącu następującym bezpośrednio po złożeniu zeznania), wyznaczając
    jednoznaczną granicę, które zaliczki mogą zostać pomniejszone, a które nie kwalifikują się
    do pomniejszenia w ramach tej ulgi.
    W opisanym stanie faktycznym, zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,
    zostało złożone w dniu 31 marca 2025 r.
    Wnioskodawca dokonuje wypłaty wynagrodzeń do 10. tego dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, za który są należne. Wnioskodawca, jako pobór zaliczki, traktuje moment ich
    zatrzymania w chwili wypłaty wynagrodzeń, co jest zgodne z aktualnym orzecznictwem.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyroku z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt: I SA
    /Gd 863/24, wskazał, że z punktu widzenia skorzystania z ulgi, a więc zatrzymania części
    zaliczek pracowników, znaczenie ma moment pobrania tych zaliczek (moment wypłaty
    wynagrodzenia). W orzeczeniu tym sąd wskazał, że z literalnego brzmienia przytoczonego
    wyżej przepisu art. 18db ustawy o PIT wynika, że pomniejszenie kwoty podlegających
    przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek ma zastosowanie do zaliczek
    pobranych od należności za pracę osób bezpośrednio zaangażowanych w działalność
    badawczo-rozwojową (...) Przy czym uprawnienie do pomniejszenia przysługuje od
    miesiąca następującego po miesiącu w którym złożono Zeznanie. Rację ma zatem
    Dyrektor, że ulga odnosi się do zaliczek pobranych po miesiącu, w którym złożono
    Zeznanie. W miesiącu złożenia Zeznania ulga nie przysługuje, a zatem zaliczki pobrane za
    ten miesiąc podlegają przekazaniu do urzędu skarbowego na zasadach ogólnych.
    Tym samym, zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami - na tle przedstawionego opisu
    stanu faktycznego, Spółka uważa, że jeśli złożyła zeznanie CIT-8 w marcu 2025 r., to mogła
    po raz pierwszy pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu
    skarbowego zaliczek na podatek PIT, pobranych z wynagrodzenia za marzec 2025 r.
    wypłacanego do 10 kwietnia 2025 r., od którego pobór zaliczki następuje również w
    kwietniu, a terminem jej przekazania do urzędu skarbowego jest 20 maja 2025 r.
    W przedstawionym przypadku, kwiecień jest miesiącem następującym bezpośrednio po
    miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, zatem zaliczka pobrana w tym miesiącu jest
    pierwszą zaliczką pobraną i podlegającą przekazaniu do urzędu skarbowego od
    wypłacanych wynagrodzeń.
    Spółka po raz ostatni w danym roku podatkowym będzie mogła skorzystać z ulgi na
    innowacyjnych pracowników w odniesieniu do wynagrodzenia należnego za listopad,
    które zostanie wypłacone w grudniu tego samego roku. W takim przypadku zaliczka na
    podatek PIT, pobrana z tego wynagrodzenia w momencie jego wypłaty w grudniu, podlega
    wpłacie na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 stycznia następnego roku. Tym
    samym, wynagrodzenie za listopad, wypłacone w grudniu, stanowi ostatnią podstawę do
    rozliczenia ulgi w danym roku podatkowym.
    W tym zakresie stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z 16 stycznia 2025 r., nr: 0114-KDIP2-1.4010.663.2024.1.MR1, w której organ
    wskazał, że z przepisu art. 18db ust. 2 ustawy CIT wynika, że przepis ust. 1 ma
    zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku

    dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów)
    osób fizycznych, z tytułu: (...). Możliwość skorzystania z ulgi na innowacyjnych
    pracowników zależy więc od daty pobrania zaliczek PIT od wypłacanych wynagrodzeń a
    nie od miesiąca za który należne jest wynagrodzenie (...). Tym samym, wynagrodzenia za
    listopad wypłacone w grudniu, w stosunku do których w grudniu zostaną pobrane z tego
    tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych będą ostatnimi
    wynagrodzeniami roku podatkowego, w stosunku do których Spółka będzie uprawniona
    do zastosowania Ulgi.
    W odniesieniu do przyszłych lat podatkowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w
    przypadku wcześniejszego złożenia zeznania rocznego, na przykład w styczniu, prawo do
    skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników przysługiwałoby już w odniesieniu do
    zaliczek PIT pobranych z wynagrodzenia za styczeń, które są wypłacane do 10 lutego i
    podlegają wpłacie na rachunek urzędu skarbowego do 20 marca danego roku.
    Jednocześnie, niezależnie od miesiąca złożenia zeznania, ostatnim miesiącem danego
    roku podatkowego, w którym Spółka mogłaby skorzystać z ulgi, będzie zawsze grudzień. W
    tym przypadku ulga będzie odnosiła się do zaliczek PIT pobranych z wynagrodzenia za
    listopad, które zostanie wypłacone (i od którego zaliczki zostaną pobrane) do 10 grudnia
    tego samego roku, z terminem wpłaty na rachunek urzędu skarbowego do 20 stycznia
    roku następnego. W ten sposób Wnioskodawca uwzględnia zarówno możliwość
    wcześniejszego rozpoczęcia rozliczania ulgi, jak i jej zakończenia zgodnie z zasadami
    określonymi w przepisach prawa podatkowego.
    Stanowisko Spółki potwierdza również praktyka interpretacyjna. DKIS w interpretacji
    indywidualnej z 24 lutego 2025 r., nr: 0111-KDIB1-3.4010.35.2025.2.MBD wskazał:
    uprawnienie do pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek urzędu
    skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku
    dochodowego przysługuje podatnikowi (płatnikowi) począwszy od miesiąca następującego
    bezpośrednio po miesiącu, w którym został złożony CIT-8. Z ulgi na innowacyjnych
    pracowników wynika również, że ww. ulga uprawnia wyłącznie do zwolnienia podatnika
    podatku dochodowego od osób prawnych (pełniącego rolę płatnika zaliczek oraz
    zryczałtowanego podatku) z obowiązku wpłaty pobranych środków z wynagrodzeń
    świadczeń pracowników. Tym samym, odwołuje się ona do konkretnej zaliczki (pobranej w
    miesiącu przypadającym bezpośrednio po złożeniu zeznania), ustanawiając wyraźną
    granicę, które zaliczki mogą podlegać pomniejszeniu, a które nie mogą być pomniejszone
    w ramach wskazanej ulgi.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej z 20 września 2023 r., nr: 0114-KDIP2-
    1.4010.443.2023.1.MR1, DKIS wskazał następująco: Biorąc pod uwagę literalne brzmienie
    przepisów jak i celowość przepisu mającego wprowadzić preferencję podatkową dla
    podatników zajmujących się działalnością innowacyjną, podatnik ma prawo do
    skorzystania z omawianej preferencji (w związku z posiadanym aktywem B+R oraz
    występowaniem pracowników B+R) najpóźniej w ostatnim miesiącu tegoż roku
    podatkowego, w którym złożono Zeznanie za poprzedni rok podatkowy.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie
    którym Spółka na zasadach określonych w art. 18db Ustawy o CIT, ma i będzie miała
    prawo do odliczenia – w ramach Ulgi na Innowacyjnych Pracowników - zaliczek PIT
    pobranych od wynagrodzeń wypłaconych w miesiącu następującym bezpośrednio po
    miesiącu złożenia Zeznania (należnych za miesiąc, w którym złożono Zeznanie).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku złożenia Zeznania CIT za rok
    podatkowy w miesiącu „x”, będzie on miał prawo do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych
    Pracowników już w miesiącu „x+1”, tj. w zakresie zaliczek (na podatek dochodowy oraz
    zryczałtowany podatek dochodowy, o których mowa w art. 31 oraz art. 41 ust. 1 i 4 Ustawy
    o PIT) pobranych w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia Zeznania
    tj. x+1 (należnych za miesiąc „x”, tj. ten, w którym złożono Zeznanie CIT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, złożenie przez podatnika zeznania w marcu
    kwalifikuje podatnika do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników (przy

    założeniu, że pozostałe warunki wymagane do skorzystania z Ulgi IP zostaną spełnione) w
    miesiącu kolejnym - kwietniu. Jednocześnie, po raz ostatni w danym roku podatkowym,
    Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z ulgi w odniesieniu do zaliczki pobranej w grudniu
    (z tytułu wynagrodzenia należnego za listopad).
    W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie którym
    Spółka na zasadach określonych w art. 18db Ustawy o CIT, ma i będzie miała prawo do
    odliczenia - w ramach Ulgi na Innowacyjnych Pracowników - zaliczek PIT pobranych w
    miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia Zeznania (nawet jeśli dotyczą
    one wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym złożono Zeznanie). Prawo do
    skorzystania z ulgi po raz ostatni w danym roku podatkowym odnosi się do zaliczek
    pobranych w grudniu.
    Ad. 2
    Spółka stoi na stanowisku, że jest uprawniona do wielokrotnego korzystania z Ulgi IP w
    trakcie roku podatkowego, zarówno do końca roku, jak i do wyczerpania limitu
    stanowiącego iloczyn nierozliczonych kosztów kwalifikowanych oraz aktualnej stawki
    podatku CIT, niezależnie od miesiąca, w którym rozpocznie rozliczanie ulgi.
    Zgodnie z opisanym stanem faktycznym, Spółka rozpoczęła rozliczanie Aktywa B+R
    wynikającego z niewykorzystanej Ulgi B+R poprzez skorzystanie z uprawnienia
    przewidzianego w art. 18db Ustawy o CIT. Tym samym, Spółka rozpoczęła rozliczanie Ulgi
    na Innowacyjnych Pracowników zgodnie z art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT, tj. od miesiąca
    następującego po miesiącu złożenia zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1
    Ustawy o CIT, i zamierza kontynuować to działanie do końca danego roku podatkowego.
    Przykładowo, po złożeniu zeznania w marcu 2025 r., Spółka rozpoczęła korzystanie z ulgi
    w kwietniu 2025 r., zatrzymując zaliczki należne za marzec, pobrane w kwietniu tego
    samego roku.
    Zdaniem Spółki, podobne działania będą możliwe również w odniesieniu do zaliczek
    pobranych za kolejne miesiące roku podatkowego, pod warunkiem spełnienia
    wymaganych przesłanek, aż do końca roku lub wyczerpania przysługującego limitu ulgi. W
    przyszłych latach podatkowych, pod warunkiem spełnienia warunków do korzystania z
    Ulgi IP, Spółka będzie mogła w ten sam sposób korzystać z ulgi przez cały rok podatkowy,
    począwszy od miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania podatkowego za
    dany rok, aż do jego końca. Wnioskodawca podkreśla, że takie podejście pozostaje w pełni
    zgodne z przepisami art. 18db Ustawy o CIT oraz zasadami rozliczania Ulgi IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Ulga na Innowacyjnych Pracowników ma charakter ciągły, co
    oznacza, że można z niej korzystać wielokrotnie w trakcie roku podatkowego. Wynika to z
    brzmienia art. 18db Ustawy o CIT, który nie ogranicza możliwości pomniejszania zaliczek
    PIT wyłącznie do jednorazowego skorzystania z ulgi, lecz dopuszcza jej stosowanie w
    każdym kolejnym miesiącu, aż do wyczerpania przysługującego limitu.
    Przepisy art. 18db Ustawy o CIT wskazują, że ulga opiera się na możliwości pomniejszenia
    kwoty zaliczek PIT od wynagrodzeń Specjalistów B+R o wartość niewykorzystanych
    kosztów kwalifikowanych. W szczególności art. 18db ust. 4 precyzuje, że prawo do ulgi
    przysługuje od miesiąca następującego po miesiącu złożenia Zeznania, do końca roku
    podatkowego. Takie sformułowanie przepisów w sposób jednoznaczny pozwala
    wnioskować, że ulga może być rozliczana w kolejnych miesiącach roku podatkowego, bez
    ograniczenia jej do jednorazowego zastosowania.
    Istotnym argumentem przemawiającym za możliwością wielokrotnego korzystania z ulgi
    jest jej cel, którym jest wsparcie działalności badawczo-rozwojowej (B+R). Ulga IP została
    zaprojektowana jako mechanizm umożliwiający płatnikom zaliczek PIT efektywniejsze
    zarządzanie finansami w trakcie roku podatkowego. Poprzez możliwość cyklicznego
    pomniejszania zaliczek o kwoty wynikające z ulgi, podatnicy mogą regularnie korzystać z
    dodatkowych środków na działalność B+R, co wspiera ich rozwój i innowacyjność.
    Warto również podkreślić, że literalna wykładnia przepisów nie zawiera żadnych
    ograniczeń co do liczby miesięcy, w których podatnik może skorzystać z ulgi. Dopóki limit
    ulgi wynikający z iloczynu kosztów kwalifikowanych i aktualnej stawki CIT nie zostanie

    wyczerpany, podatnik ma prawo pomniejszać kolejne zaliczki PIT. Z punktu widzenia
    systemowego, takie rozwiązanie jest spójne z ogólnymi zasadami CIT, które pozwalają na
    rozliczanie ulg w sposób proporcjonalny do poniesionych kosztów kwalifikowanych.
    Co więcej, mechanizm ulgi wprost odwołuje się do pojęcia „miesiąca”, co podkreśla jej
    cykliczny charakter. Zgodnie z art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT, możliwość pomniejszania
    zaliczek PIT odnosi się do każdego miesiąca następującego po miesiącu złożenia Zeznania,
    co oznacza, że ulga działa w sposób powtarzalny w odniesieniu do każdego kolejnego
    okresu rozliczeniowego w roku podatkowym.
    Praktyczne zastosowanie ulgi również potwierdza jej ciągły charakter. Wnioskodawca,
    zatrudniając Specjalistów B+R, cyklicznie wypłaca im wynagrodzenia, od których pobiera
    zaliczki PIT. W każdym miesiącu, w którym Spółka spełnia warunki do korzystania z ulgi,
    ma ona możliwość pomniejszenia tych zaliczek o przysługujące Aktywo B+R. Taki model
    rozliczeń pozwala podatnikom efektywnie gospodarować środkami finansowymi przez
    cały rok.
    Charakter ciągły ulgi wspiera również realizację zasady neutralności podatkowej. Dzięki
    temu, że podatnicy mogą korzystać z ulgi w każdym miesiącu, w którym spełnione są
    ustawowe warunki, ulga nie wpływa negatywnie na płynność finansową przedsiębiorstw,
    lecz umożliwia im utrzymanie stabilności finansowej w dłuższym okresie.
    Ulga IP, wprowadzona jako narzędzie wspierające innowacyjność, została zaprojektowana
    tak, aby jej korzyści były rozłożone w czasie. Pozwala to podatnikom na stopniowe,
    równomierne wykorzystanie ulgi w zależności od potrzeb i ponoszonych kosztów
    kwalifikowanych. W konsekwencji, ulga nie tylko wspiera bieżącą działalność B+R, ale
    także motywuje do systematycznego zwiększania nakładów na innowacyjność.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, możliwość wielokrotnego korzystania z Ulgi IP w
    trakcie roku podatkowego, znajduje swoje pełne uzasadnienie w brzmieniu przepisów
    Ustawy o CIT, ich wykładni systemowej oraz celowościowej. Ulga działa w sposób ciągły i
    powtarzalny, co pozwala podatnikom na efektywne wykorzystanie przysługujących im
    uprawnień aż do momentu wyczerpania limitu ulgi lub zakończenia roku podatkowego.
    Dzięki temu podatnicy mogą elastycznie dostosowywać swoje działania do bieżących
    potrzeb w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu
    faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądowych, zauważyć
    należy, że stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w
    określonych stanach faktycznych i odnoszą się tylko do nich, w związku z tym nie mają
    mocy powszechnie obowiązującego prawa. W konsekwencji, nie mogą wpływać na ocenę
    prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych rozstrzygnięć jako cennego źródła
    w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy jednakże
    stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach osadzonych w określonych stanach
    faktycznych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej zgodnie z którym:
      interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.