Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1743/15-2/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-10
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; najem; stawka-stawki ryczałtu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2015 r. (data wpływu 30 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu najmu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W dniu 31.12.2013 r., w związku ze sprzedażą udziałów i wyjściem ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca zawarł umowę „datio in solutum”, na podstawie której, w ramach podziału majątku spółki z o.o. w części przypadającej na Wnioskodawcę jako wspólnika, stał się on właścicielem, jako osoba fizyczna, dwóch lokali użytkowych, stanowiących jedną zorganizowaną całość o łącznej powierzchni 353,80 m2.

Lokale te stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy, niebędący składnikami działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Lokale te nie służą również Wnioskodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej i nie zostały w tym celu nabyte, ale stanowią dla Wnioskodawcy zabezpieczenie na przyszłość.

Lokale te nie są wprowadzone do ewidencji księgowej działalności gospodarczej.

Lokale te Wnioskodawca wynajął, a dochód z najmu stanowi dochód Wnioskodawcy rozliczany jako przychód z tzw. „prywatnego najmu”, czyli ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), który dotychczas podlegał opodatkowaniu ryczałtem 8,5%.

Jednocześnie Wnioskodawca jest współwłaścicielem w udziale 1/2 lokalu mieszkalnego, który również wynajmuje, opodatkowując dotychczas również ryczałtem 8,5%.

Wnioskodawca rozważa zmianę sposobu opodatkowania przychodu z najmu wskazanych powyżej lokali – na zasadach ogólnych na skali podatkowej.

We wrześniu 2014 r. Wnioskodawca kupił dodatkowo w celu prowadzenia działalności gospodarczej – Kancelarii Prawnej – lokal biurowy o powierzchni 104 m2, pod którym to adresem zgodnie z wpisem do CEiDG Wnioskodawca prowadzi działalność i który to lokal rozlicza i amortyzuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej Wnioskodawca rozlicza podatkiem liniowym wg własnego wyboru zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Obecnie Wnioskodawca nie wykorzystuje całej powierzchni lokalu, w którym prowadzi działalność gospodarczą na potrzeby tejże działalności, zamierza podnająć część powierzchni (ok. 15-20 m2) innej firmie a dochody uzyskiwane z podnajmu zamierza rozliczać w ramach działalności gospodarczej. W CEiDG Wnioskodawca nie zgłaszał przedmiotu działalności gospodarczej w zakresie uzyskiwania dochodów z najmu.

W przyszłości Wnioskodawca zamierza zatem uzyskiwać przychody z najmu jako odrębnego źródła przychodów poza działalnością gospodarczą oraz obok przychodów z działalności prawniczej – z tytułu podnajmu części powierzchni biurowej – w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowym jest ujmowanie dochodu z najmu lokali użytkowych, stanowiących majątek osobisty Wnioskodawcy i niewykorzystywanych w działalności gospodarczej, jako dochodu z najmu prywatnego i rozliczanie jego niezależnie od prowadzonej działalności gospodarczej, przy jednoczesnym uzyskiwaniu przychodów z podnajmu części powierzchni biurowej, która znajduje się w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych działalności gospodarczej, dla których źródłem uzyskania przychodu będzie działalność gospodarcza?
2.  Czy prawidłowym jest rozliczanie dochodów z najmu lokali niesłużących do prowadzenia działalności gospodarczej i niezwiązanych z tą działalnością jako najem prywatny na zasadach ogólnych wg skali podatkowej lub ryczałtem 8,5%, a dochodów z najmu powierzchni w lokalu, w którym Wnioskodawca prowadzi również własną działalność gospodarczą jako dochodów z działalności gospodarczej rozliczanych podatkiem liniowym 19%?

Zdaniem Wnioskodawcy, najem lokali stanowiących majątek osobisty Wnioskodawcy i niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowi odrębne źródło przychodów.

Majątku osobistego Wnioskodawca nie zalicza (i nie będzie zaliczał w najbliższej przyszłości) do składników działalności gospodarczej, a najmu lokali nierozliczanych w ramach działalności gospodarczej nie prowadzi w sposób zorganizowany.

Dotychczasowe stanowisko organów podatkowych, w tym Izby Skarbowej w Poznaniu (przykładowa interpretacja ILPB1/415-142/10-4/TW) przyjmują, iż przychody z najmu nieruchomości związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą należy opodatkować jako przychód z tej działalności, a przychody uzyskiwane z najmu nieruchomości niezwiązanych z działalnością można opodatkowywać z odrębnego źródła przychodów.

Z przytoczonej interpretacji indywidualnej wynika ponadto, że nie ma przeszkód w jednoczesnym uzyskiwaniu przychodów z najmu jako odrębnego źródła przychodu oraz w ramach działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalają mu na opodatkowanie dochodu z najmu lokali użytkowych, niesłużących do prowadzenia działalności gospodarczej i nabytych przez niego jako osobę fizyczną do majątku prywatnego, jako odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie należy łączyć ich z przychodami z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy), w tym z przychodami uzyskiwanymi z tytułu podnajmu części powierzchni biurowej, która stanowi środek trwały prowadzonej działalności gospodarczej.

Przychody uzyskiwane z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy, mogą być opodatkowane – zgodnie z wolą podatnika – na zasadach ogólnych. Wobec tego prawidłowym będzie postępowanie, w którym zostaną wyodrębnione dwa źródła przychodów: „tzw. najem prywatny”, opodatkowany na zasadach ogólnych lub ryczałtem 8,5% oraz usługi prawne wraz z przychodami z podnajmu części powierzchni biurowej, opodatkowany podatkiem liniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepis art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów powstawania źródeł przychodów ma na celu pogrupowanie tych źródeł według podobnego charakteru, co następnie skutkuje zróżnicowanym traktowaniem tychże źródeł. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla określenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód.

I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
*   pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.) – przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Jeśli najem nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą a więc stanowi odrębne źródło przychodów określane jako tzw. „najem prywatny”, przychody uzyskiwane z tego źródła mogą być opodatkowane:

*   na zasadach ogólnych – według skali podatkowej lub
*   ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wynajem składników majątkowych nie związanych z działalności gospodarczą może stanowić odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów. Przychody uzyskiwane z najmu zaliczonego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być opodatkowane – zgodnie z wolą podatnika – ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ww. ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem.

Aby skorzystać ze ryczałtowej formy opodatkowania należy złożyć pisemne oświadczenie o jej wyborze. O zasadach składania wspomnianych oświadczeń stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w myśl którego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego – do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wskazać należy, iż ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

*   wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
*   polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
*   polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, jest właścicielem dwóch lokali użytkowych. Lokale te Wnioskodawca wynajął, a dochód z najmu rozlicza w ramach tzw. „najmu prywatnego”. Poza tym Wnioskodawca jest także właścicielem lokalu użytkowego, w którym prowadzi działalność gospodarczą. Lokal ten jest rozliczany i amortyzowany w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza podnająć część powierzchni lokalu użytkowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Wnioskodawca będzie więc uzyskiwał przychody z najmu poza działalnością gospodarczą oraz z tytułu podnajmu części powierzchni lokalu – w ramach działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wynajem składników majątkowych niezwiązanych z działalności gospodarczą może stanowić odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów. Przychody uzyskiwane z najmu zaliczonego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem. Przychody z najmu osiągane w ramach działalności gospodarczej mogą być opodatkowane na zasadach wymienionych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podatkiem liniowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli wskazana we wniosku umowa najmu lokalu niestanowiącego składnika majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie zostanie zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to przychody uzyskane w wyniku zawarcia tej umowy będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uiszczanym wg 8,5% stawki.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że Wnioskodawca może przychody uzyskiwane z wynajmu nieruchomości niezwiązanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą opodatkowywać na zasadach ogólnych lub ryczałtem ze stawką 8,5%. Natomiast część nieruchomości podnajmowana w ramach działalności gospodarczej może być opodatkowana podatkiem liniowym ze stawką 19% jako dochód z działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.