Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.88.2025.3.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
karta
pobyt
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 1 lipca 2025 r. i z 15 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 3 kwietnia 2022 r. przeprowadziła się Pani do Polski. Jest Pani przedsiębiorcą na
    ryczałcie. Posiada Pani Kartę Polaka z dnia 5 lutego 2014 r. Karta Polaka została odebrana
    na terytorium Białorusi. Przed przeprowadzką do Polski mieszkała Pani w Białorusi. Nigdy
    wcześniej nie mieszkała Pani w Polsce. Od 26 września 2023 r. ma Pani kartę stałego
    pobytu (tzn. nie ma Pani Karty Polaka od tej daty). Na stronie https://www.gov.pl/web
    /finanse/przewodnik-dla-podatnika-ulga-na-powrot zapoznała się Pani z ulgą na powrót.
    Przepisy prawne wydają się Pani bardzo skomplikowane.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie z 1 lipca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że:
    Oczekuje Pani wydania interpretacji za lata 2022 oraz 2023. Jest Pani obywatelką Białorusi
    (i była Pani na dzień przeprowadzki do Polski w kwietniu 2022 r.). W maju 2022 r. została
    otwarta JDG (NIP ...........), przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Do kwietnia 2022 r. mieszkała Pani na Białorusi (to był jedyny kraj
    zamieszkania). Po ukończeniu studiów pracowała Pani wyłącznie na Białorusi, z ostatniego
    miejsca zatrudnienia została Pani zwolniona 29 kwietnia 2022 r. (w załączniku).
    Od momentu przyjazdu do Polski w 2022 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych
    znajduje się w Polsce.
    Pracuje Pani zgodnie z umową (w załączniku), zawartą w maju 2022 r. na czas
    nieokreślony. Suma osiąganych przychodów przekroczyła kwotę 85 528 zł w 2022 r. oraz w
    2023 r. Nigdy nie korzystała Pani z „ulgi na powrót”.
    W piśmie z 15 lipca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że:
    Oczekuje Pani wydania interpretacji w latach 2022, 2023, 2024, 2025. W dniu przeniesienia
    miejsca zamieszkania (3 kwietnia 2022 r.) posiadała Pani obywatelstwo białoruskie.
    Uzyskała Pani numer PESEL 4 kwietnia 2022 r. Nie była Pani wcześniej rezydentem
    podatkowym w Polsce.
    2 maja 2022 r. została otwarta JDG (NIP ...........). Od tego dnia podlega Pani
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Do momentu przyjazdu do Polski podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na Białorusi. W latach 2019 – 2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego
    dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski posiadała Pani wyłącznie powiązania
    osobiste i majątkowe z Białorusią:
      pracowała Pani na umowę o pracę. W ostatnim na Białorusi miejscu pracy była Pani
      zatrudniona od 15 września 2017 r. i została Pani zwolniona 29 kwietnia 2022 r. o
      czym ma Pani odpowiedni zapis w białoruskiej książeczce pracy. Nie posiada Pani
      certyfikatu rezydencji podatkowej, ponieważ taki dokument nie jest wydawany na
      Białorusi),
      była Pani zameldowana we własnym mieszkaniu, ma białoruski adres zameldowania
      w paszporcie.

    Niestety ma Pani tylko zdjęcie świadectwa rejestracji tego mieszkania (wydane w 2016 r.),
    ponieważ ono zostało sprzedane w marcu 2024 r. (ma Pani umowę sprzedaży). Pani dzieci
    też były zameldowane z Panią, uczęszczały do szkoły na Białorusi.
    Nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w latach
    2019 – 2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym się Pani
    przeprowadziła.
    Od momentu przyjazdu do Polski w 2022 r. centrum interesów osobistych i
    gospodarczych znajduje się w Polsce. Ma Pani umowy wynajmu mieszkań za lata 2022 (od
    maja), 2023, 2024 oraz akt notarialny zakupu mieszkania od lutego 2025 r.
    Pracuje Pani zgodnie z umową o świadczenie usług informatycznych, zawartą w maju
    2022 r. na czas nieokreślony, jako przedsiębiorca na ryczałcie. Suma osiąganych
    przychodów z działalności gospodarczej przekroczyła kwotę 85 528 zł w każdym z
    wymienionych lat: 2022, 2023, 2024 i w bieżącym roku (2025) też będzie przekroczona. Nie
    miała Pani w latach 2022, 2023, 2024 innych źródeł oprócz przychodów z działalności
    gospodarczej i nie planuje innych źródeł do końca 2025, ale w marcu 2024 r. sprzedała
    Pani mieszkanie na Białorusi i wykorzystała te środki na zakup mieszkania w Polsce. Nigdy
    nie korzystała Pani z „ulgi na powrót” ani w całości, ani w części.

## Pytanie

Czy ma Pani prawo do stosowania ulgi na powrót?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 lipca
    2025 r.)
    Na podstawie art. 32 ust. 1g ustawy z dnia 26 lipca 1991r. O podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.), myśli Pani, że spełnia łącznie
    następujące warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      1) przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31
        grudnia 2021 r. (w kwietniu 2022 r.), w wyniku czego podlega Pani
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;
      2) nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        latach 2019 – 2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym się Pani
        przeprowadziła;
      3) posiadała Pani ważną Kartę Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      4) w latach 2019 – 2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym
        przeprowadziła się Pani do Polski posiadała Pani wyłącznie powiązania osobiste i
        majątkowe z Białorusią. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej,
        ponieważ taki dokument nie jest wydawany na Białorusi. Jednak ma Pani białoruską
        książeczkę pracy, w której jest zapis, że pracowała Pani na umowę o pracę (w
        ostatnim na Białorusi miejscu pracy była Pani zatrudniona od 15 września 2017 r. i
        została Pani zwolniona 29 kwietnia 2022 r.). Ma Pani też paszport z białoruskim
        adresem zameldowania;
      5) nie korzystała Pani uprzednio, w całości lub w części, z ww. zwolnienia w związku z
        poprzednim przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej.
    Pani zdaniem, spełnia Pani warunki do korzystania ze zwolnienia z podatku w latach 2022,
    2023, 2024, 2025.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego

            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznaną za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.

    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację
    danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są
    rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie
    którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc
    podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od
    wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w
    sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że w dniu 3 kwietnia 2022 r. przeprowadziła się Pani do Polski.
    Od momentu przyjazdu do Polski w 2022 r. centrum interesów osobistych i
    gospodarczych znajduje się w Polsce.
    Przed przeprowadzką do Polski mieszkała Pani na Białorusi. Nigdy wcześniej nie mieszkała
    Pani w Polsce. Od 26 września 2023 r. ma Pani kartę stałego pobytu. Jest Pani obywatelką
    Białorusi (i była Pani nią na dzień przeprowadzki do Polski w kwietniu 2022 r.). W maju
    2022 r. została otwarta JDG, przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że do kwietnia 2022 r.
    mieszkała Pani na Białorusi (to był jedyny kraj zamieszkania). Po ukończeniu studiów
    pracowała Pani wyłącznie w Białorusi, z ostatniego miejsca zatrudnienia została Pani
    zwolniona 29 kwietnia 2022 r.
    Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Jednocześnie, wyjaśniam, że przy ocenie warunku „braku miejsca zamieszkania w Polsce”
    na potrzeby skorzystania z ulgi na powrót decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce
    zamieszkania i centrum interesów życiowych ustalone w oparciu o art. 3 ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie formalny status podatkowy wynikający z
    braku wcześniejszego zgłoszenia wyjazdu w Urzędzie Skarbowym. Fakt braku tego
    zgłoszenia, pozostaje bez wpływu na prawo do ulgi, jeśli z obiektywnych okoliczności
    wynika, że faktyczne miejsce Pani zamieszkania znajdowało się na Białorusi.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie Karty Polaka, który to warunek również Pani spełniła, bowiem jak
    Pani wskazała w opisie sprawy posiadała Pani Kartę Polaka z dnia 5 lutego 2014 r. Karta
    Polaka została odebrana na terytorium Białorusi.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że na ostatnim miejscu pracy na Białorusi była
    Pani zatrudniona od 15 września 2017 r. i została zwolniona 29 kwietnia 2022 r. Ma Pani
    odpowiedni zapis w Białoruskiej książeczce pracy. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji
    ponieważ taki dokument nie jest wydawany na Białorusi. Była Pani zameldowana we
    własnym mieszkaniu, ma białoruski adres zameldowania w paszporcie. Ma Pani tylko
    zdjęcie świadectwa rejestracji tego mieszkania (wydane w 2016 r.), ponieważ ono zostało
    sprzedane w marcu 2024 r. (ma Pani umowę sprzedaży). Pani dzieci też były zameldowane
    z Panią, uczęszczały do szkoły na Białorusi.

    Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pani inne dokumenty potwierdzające, że Pani miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się na Białorusi.
    Spełniła zatem Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne
    dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające
    do zastosowania ulgi, należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełniła Pani również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero
    poczynając od rozliczenia za rok 2022 lub od roku 2023.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2022 r., albo od początku roku następnego, tj.
    od 2023 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może Pani objąć przychody
    uzyskiwane w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym.
    Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Dodatkowo wyjaśniam, że w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji
    indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie analizuję załączonych do wniosku
    dokumentów. Analiza załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym
    załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.

    Końcowo dodać należy, że przedmiotowy wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego.
    Zatem, opłata od złożonego wniosku wynosi 40 zł. Natomiast 30 maja 2025 r. wpłacono 40
    zł, 30 czerwca 2025 r. dokonano opłaty w kwocie 40 zł i 14 lipca 2025 r. dokonano kolejnej
    opłaty w kwocie 160 zł w związku z tym kwota 200 zł stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona
    na wskazany we wniosku nr rachunku bankowego, w terminie określonym w art. 14f § 2a
    ustawy Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ...
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.