Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-731/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-01-07
Teza: Czy Spółka robiąc korektę wartości początkowej budynku pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami wprowadzonego do ewidencji Spółki w maju, po otrzymaniu wyceny wartości urządzeń od rzeczoznawcy w grudniu 2012 r. będzie mogła dokonać obniżenia stawki amortyzacyjnej dla poszczególnych środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od czerwca 2012 r.?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszt wytworzenia; obniżka (obniżenie); stawka; stawka-stawka amortyzacyjna; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. (data wpływu 11 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. (data wpływu 3 stycznia 2013 r.) – dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 tej ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 tej ustawy. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 9 maja 2012 r. postanowieniem Sądu Rejonowego dokonano zmiany wpisu w KRS, w związku z przekazanym spółce przez Gminę Miasta aportem w postaci środków trwałych, na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (…) z dnia 30 marca 2012 r. i Rep. A nr (…).

Otrzymany aport stanowił następujące wartości:

*   grunty 456 000 zł oraz

*   budynek pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami w jednej kwocie 6 967 029 zł.

Z dniem 9 maja 2012 r. Spółka wprowadziła na stan środków trwałych grunty i budynek pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami. Amortyzację budynku pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami rozpoczęto od następnego miesiąca, tj. czerwca, w oparciu o wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych zawartych w załączniku nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który Spółka ma przyjęty w swojej polityce rachunkowości.

Spółka przyjęła stawkę amortyzacji 2,5% dla budynku pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami, wynikającą z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych zawartych w załączniku nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na dzień wniesienia wkładu Spółka nie miała ustalonej wartości urządzeń, które nie były wyodrębnione w przekazanym aporcie. Z uwagi na to, że na podatniku spoczywa ustalenie wartości poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład aportu, to wycenę tych środków zlecono rzeczoznawcy majątkowemu. Wycenę Spółka otrzyma w grudniu bieżącego roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka robiąc korektę wartości początkowej budynku pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami wprowadzonego do ewidencji Spółki w maju, po otrzymaniu wyceny wartości urządzeń od rzeczoznawcy w grudniu 2012 r. będzie mogła dokonać obniżenia stawki amortyzacyjnej dla poszczególnych środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od czerwca 2012 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, po otrzymaniu wyceny wartości urządzeń od rzeczoznawcy w grudniu 2012 r. i wykonaniu na tej podstawie korekty wartości początkowej budynku pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami, wprowadzonych do ewidencji Spółki w maju br. może przyjąć obniżoną stawkę amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych począwszy od czerwca 2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.

Jak stanowi bowiem art. 15 ust. 6 powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16a ust. 1 tej ustawy, amortyzacji podlegają – z zastrzeżeniem art. 16c – stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Tak więc, aby dany składnik majtku był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

1.  stanowić własność lub współwłasność podatnika,
2.  być kompletnym i zdatnym do użytku w dniu przyjęcia do używania,
3.  przewidywany jego okres używania musi być dłuższy niż rok,
4.  winien być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak stanowi art. 16f ust. 1 i 3 omawianej ustawy, podatnicy – z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej – dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 oraz w art. 16b. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku, gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Przepis art. 16i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym stanowi, że stanowi, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Stosownie zaś do treści art. 16i ust. 5 podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Co istotne, zmiana, o której mowa w powołanym przepisie, dotyczy zarówno sytuacji, w której stawka amortyzacyjna może być obniżona, jak i rezygnacji z obniżonej stawki na rzecz stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Wobec powyższego zmiana stawki amortyzacyjnej, tj. zmniejszenie bądź zwiększenie uprzednio obniżonej może nastąpić od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma więc możliwość zastosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na każdy rok podatkowy, z tym że zmienione stawki nie mogą być wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Zmiana stawek amortyzacyjnych może nastąpić zarówno odnośnie środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji, jak i odnośnie środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji.

Dla środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji zmiana stawki amortyzacyjnej, czyli jej obniżenie może nastąpić w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego. Natomiast możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej, a także zwiększenia uprzednio obniżonej odnosi się do środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji i powinno nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego. Możliwość obniżania stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek okoliczności. Taką decyzję podejmuje podatnik. W kolejnych latach podatkowych podatnik ma prawo do podwyższenia uprzednio obniżonej stawki amortyzacyjnej, jednakże tylko w granicach wyznaczonych stawką wynikającą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca otrzymał w drodze aportu grunty oraz budynek pływalni wraz z instalacjami i urządzeniami. Budynek wraz z instalacjami i urządzeniami zaewidencjonował w ewidencji środków trwałych w jednej kwocie i przyjął stawkę amortyzacji wynikająca z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych zawartych w załączniku nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wys. 2,5%. Amortyzację rozpoczął od miesiąca czerwca 2012 r.

W interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2012 r. Nr ITPB3/423-190/12/PS kierowanej do Spółki tutejszy organ interpretacyjny stwierdził: „Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania wskazać należy, że dla celów podatkowych określając wartość początkową przedmiotowego wkładu niepieniężnego Spółka powinna ustalić wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład tego aportu na dzień wniesienia wkładu, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej zgodnie z treścią art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do art. 16d ust. 2 tej ustawy, wniesione aportem składniki majątku należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, i amortyzować od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki lub wartości wprowadzono do ewidencji (w myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy), przy zastosowaniu odpowiednich stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy podatkowej”.

Wnioskodawca chcąc prawidłowo ustalić wartość początkową poszczególnych składników aportu, zlecił rzeczoznawcy majątkowemu wycenę środków trwałych. Niniejsza wycenę Spółka otrzymała w grudniu bieżącego roku.

Z opisu stanu faktycznego wynika więc, iż Spółka dokonała błędnego ujęcia w ewidencji środków trwałych składnika majątkowego i obecnie zamierza skorygować ten błąd. Jednocześnie wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, czy w związku z dokonaniem korekty może dokonać obniżenia stawki amortyzacyjnej dokonywanego na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poszczególnych środków trwałych od miesiąca czerwca 2012 r.

Odnosząc powyższe do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazać należy, iż wprawdzie ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie reguluje wprost kwestii korekty błędnie ustalonej wartości początkowej środków trwałych i odpisów amortyzacyjnych od niej dokonywanych, jednakże – zdaniem tutejszego organu interpretacyjnego – niezależnie od przyczyn ustalenia w niewłaściwej wysokości wartości początkowej środka trwałego (środków trwałych), od której podatnicy dokonują amortyzacji, konieczne jest skorygowanie i ustalenie od samego początku w prawidłowej wysokości tej podstawy, tzn. występuje obowiązek przeprowadzenia tzw. „wstecznej” korekty amortyzacji. Tak więc taka korekta winna być wprowadzana w sposób retrospektywny, czyli na zasadzie korekty okresu, w którym błąd powstał i wszystkich następnych.

Jednocześnie, skoro Spółka dokona korekty wartości początkowej środków trwałych „wstecznie”, poprzez wprowadzenie do właściwej ewidencji pojedynczych składników majątkowych, to może dokonać zmiany stawki amortyzacyjnej (obniżenia) począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, tj. od miesiąca czerwca 2012 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.