Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-392/09-2/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-25
Teza: Wnioskodawca zamierza przeznaczyć dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz powołanych przepisów, należy uznać iż kwota dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży mieszkania wyliczona zgodnie z uprzednio powołanymi przepisami podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, który jest płatny w terminie złożenia zeznania rocznego tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.
Słowa kluczowe: darowizna; mieszkanie-sprzedaż mieszkania; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 22.05.2009 r. (data wpływu 01.06.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży udziału w mieszkaniu nabytego w drodze darowizny – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.06.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w mieszkaniu nabytego w drodze darowizny.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Matka Wnioskodawcy zamieszkała samotnie w W. nosi się z zamiarem przekazania swojego mieszkania w drodze darowizny dwojgu swoim dzieciom: córce, zamieszkałej w W. obywatelce polskiej oraz synowi (Wnioskodawcy), zamieszkałemu w Toronto., Kanada, obywatelowi kanadyjskiemu. Lokal mieszkalny stanowi odrębną własność odłączoną dnia 09.04.1981 r. przez Państwowe Biuro Notarialne z wielo - mieszkaniowego budynku na nieruchomości w W. przy ul\`(...)\` , jako lokal mieszkalny. Dla lokalu tego sprządzono księgę wieczystą z następującym wpisem: „W., dzielnica\`(...)\`, lokal o powierzchni 85,95 m2, zawierający trzy pokoje, kuchnię, przedpokój, łazienkę - mieszkanie na IV piętrze”.

Po przeanalizowaniu wniosku należy stwierdzić, iż zamiarem Wnioskodawcy było zadanie pytań:

1.  Czy z tytułu zawarcia umowy darowizny powstanie konieczność naliczenia i wymiaru podatku od darowizny?
2.  Czy czynności dokonane z tytułu sprzedaży udziału podlegają podatkowi dochodowemu, w jakiej wysokości i w którym momencie?

Odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem wnioskodawcy:

Przedmiotowy podatek od darowizny powinien być w przypadku Wnioskodawcy umorzony lub poważnie ograniczony. Intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie wskazówek prawnych, które mogłyby prowadzić do takiego skutku. Uzasadnienia Wnioskodawca poszukiwałby m.in. w następujących faktach:

*   W ramach rodziny Wnioskodawca należy do I grupy spadkowej. Dla polskich obywateli oznacza to zwolnienie od podatku przy spełnieniu kilku drugorzędnych warunków zwolnienia. Fakt stałego pobytu poza granicami nie zmienia najbliższych relacji rodzinnych Wnioskodawcy i związanych z nimi obowiązków.

*   Lepsza opieka nad matką stanowi istotną motywację działania Wnioskodawcy. Matka będzie w dalszym ciągu zamieszkiwać połowę przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a Wnioskodawca, pozostając obywatelem kanadyjskim, będzie w możliwie długich okresach czasu przebywał w części będącej przedmiotem darowizny. Obniży to częściowo koszty opieki nad Matką, obywatelką polską, która własnym wysiłkiem wypracowała taką możliwość opieki.

*   Naliczenie podatku od darowizny w pełnym wymiarze prawdopodobnie spowoduje podwójne jej opodatkowanie w związku z roszczeniami kraju zamieszkania Wnioskodawcy. Podwójny podatek zwiększający dodatkowo koszt opieki nad matką Wnioskodawca uważałby za szczególnie dyskryminujący.

*   Wnioskodawca spotkał się z opinią, że jego długotrwały pobyt w Polsce mógłby przynieść oczekiwane korzyści podatkowe. Nie zmieniając opinii o braku logiki w takim przepisie Wnioskodawca informuje, że interpretacja podatkowa w tym zakresie byłaby dla niego równie istotna. Wnioskodawca jest obecnie emerytem i nie dysponując wystarczającymi środkami na samodzielny zakup lokalu mieszkalnego dysponuje wystarczającą ilością czasu wolnego na opiekę nad matką w ramach długookresowych pobytów.

Intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie pisemnej opinii, czy czynności dokonane w opisany sposób i w opisanych okolicznościach będą podlegały podatkowi dochodowemu, w jakiej wysokości i w którym momencie. W szczególności Wnioskodawca ma nadzieję na interpretację, która przyczyni się do umorzenia lub obniżenia takiego opodatkowania. Jest zdania, że poza niektórymi elementami opisanymi w poprzednim punkcie, szczególnie dwa fakty mogą przynieść taki skutek:

*   Z uwagi na podeszły wiek Wnioskodawca nie jest w stanie akceptować odpowiedzialności za opiekę nad matką na szczególnie długi okres czasu. Zamiarem rodziny jest powierzenie tej odpowiedzialności siostrzeńcowi Wnioskodawcy, zamieszkałemu w Polsce, w momencie jego gotowości do podjęcia zadania lub w momencie załamania zdrowotnego Wnioskodawcy. W efekcie mieszkanie stanie się ostatecznie własnością wnuka matki Wnioskodawcy, obywatela polskiego, członka I grupy spadkowej. Prawdopodobne zastosowanie wobec Wnioskodawcy pełnej wysokości podatku dochodowego Wnioskodawca uważałby za wyjątkowo krzywdzące.

*   W trakcie wstępnego rozeznania w Polsce Wnioskodawca kilkakrotnie słyszał opinie, że jako obcokrajowiec będzie podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodu. Nie udało się jednak Wnioskodawcy dotrzeć do tego rodzaju przepisów i interpretacji. Ekspertyza będzie dla Wnioskodawcy bezcenna (i potencjalnie korzystna) do obliczenia finansowych skutków zamierzonego działania. Pozwoli również Wnioskodawcy ocenić szanse dotyczące ewentualnego pobytu w Polsce w następnych latach.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podstawie art. 6 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 04.05.1987 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 38, poz. 216), dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji gospodarstw rolnych lub leśnych), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Użycie w umowie sformułowania „mogą być opodatkowane” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie.

W związku z powyższym wobec osoby nieposiadającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, która uzyskuje dochody z nieruchomości położonej na terytorium Polski mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2008 Nr 209 poz. 1316), z dniem 1 stycznia 2009 roku uległy zmianie zasady opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Niniejszą ustawą został uchylony m.in. art. 121 ust. 1 pkt 126 dotyczący tzw. „ulgi meldunkowej”, która ma zastosowanie do nieruchomości nabytych pomiędzy 01.01.2007 r. – 31.12.2008 r.

Nowe zasady opodatkowania znajdują zastosowanie do odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych od dnia 1 stycznia 2009 r., czyli mają zastosowanie w niniejszej sprawie.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca nabędzie w drodze darowizny udział w nieruchomości po 01.01.2009 r., który zamierza sprzedać. Należy zatem uznać, iż odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości stanowiło będzie źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy, składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiło zbycie, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast, podstawą obliczenia podatku – stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy – o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 dodanego przez art. 1 pkt 11 lit. c) wyżej powołanej ustawy zmieniającej, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1) wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

2) wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

– w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Stosownie do art. 30e ust. 4 po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należy podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Reasumując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, z którego nie wynika, iż Wnioskodawca zamierza przeznaczyć dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz powołanych przepisów, należy uznać iż kwota dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży mieszkania wyliczona zgodnie z uprzednio powołanymi przepisami podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, który jest płatny w terminie złożenia zeznania rocznego tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

W kwestii umorzenia zaległości podatkowej informuje się, iż kompetentnym Organem jest właściwy dla Pana Naczelnik Urzędu Skarbowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.