Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.740.2024.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-18
Teza: Działalność Spółki w Polsce będzie spełniała kryteria działalności pomocniczej i przygotowawczej, co wykluczy powstanie zakładu w Polsce.
Słowa kluczowe: Finlandia; usługi-usługi magazynowania i przechowywania towarów; zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Zagraniczny zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy
    zakup opisanych we wniosku usług od Usługodawcy oznaczać będzie powstanie stałego
    zakładu zagranicznego Spółki w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5
    Konwencji w sytuacji gdy Spółka nie będzie posiadać stałego miejsca prowadzenia
    działalności w Polsce, żadnych aktywów ani nie będzie zatrudniać pracowników - jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy działalność Spółki w Polsce prowadzi do powstania w Polsce zagranicznego
    zakładu.
    Uzupełnili go Państwo - na wezwanie - pismem z 15 stycznia 2025 r. (data wpływu za
    pośrednictwem e-PUAP 22 stycznia 2025 r. oraz za pośrednictwem e-Doręczenia 23
    stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) jest spółką założoną oraz z siedzibą w Finlandii i tam
    też podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest zarejestrowana
    jako czynny podatnik VAT oraz do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Finlandii.
    Spółka prowadzi działalność polegającą na sprzedaży przemysłowych (...) do klientów B2B
    na całym świecie. (...) te są montowane z podzespołów dostarczanych przez podmioty
    trzecie oraz oprogramowania stworzonego przez Spółkę. Oprócz sprzedaży (...), Spółka
    prowadzi również działalność polegającą na wynajmie (...), które dystrybuowane są do
    klientów końcowych (UE i Azja) z Polski. Umowy najmu zawierane są na okres 36 miesięcy,
    a klient zobowiązuje się do zwrotu (...) na rzecz Spółki po zakończeniu okresu najmu.
    Obecnie działalność leasingowa prowadzona jest w ograniczonym zakresie, jednak
    przewiduje się, że w przyszłości stanie się istotną częścią działalności Spółki. (...)
    przeznaczone na wynajem będą dystrybuowane z centrum dystrybucyjnego w Polsce w
    sposób analogiczny do (...) przeznaczonych na sprzedaż. Spółka zamierza nabywać usługi
    związane z dystrybucją produktów Spółki od polskiego usługodawcy (dalej:
    „Usługodawca”). Spółka nie planuje zakładać biura, oddziału lub innego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, w tym nie planuje także zatrudniać
    własnych pracowników ani posiadać aktywów na terytorium Polski.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka będzie nabywać urządzenia od
    dostawców sprzętu zlokalizowanych w Azji i Europie. Urządzenia te będą dostarczane
    bezpośrednio do zlokalizowanego w Polsce zakładu Usługodawcy. Spółka stanie się
    właścicielem urządzeń w momencie gdy (...) dotrą do zakładu Usługodawcy. Następnie
    pracownicy Usługodawcy:
    a) wyjmują urządzenia z opakowania, podłączają je do laptopa za pomocą kabli, wgrywają
      oprogramowanie Spółki (tzw. flashing), odłączają kable, drukują naklejkę produktową i
      umieszczają urządzenie w opakowaniu sprzedażowym; a następnie
    b) przenoszą urządzenia do magazynu Usługodawcy. Spółka zachowuje prawo własności
      do urządzeń przez cały okres świadczenia usług przez Usługodawcę natomiast Spółka
      nie posiada ani nie wynajmuje powierzchni magazynowej w Polsce, w której znajdują
      się produkty po zainstalowaniu oprogramowania. Spółka będzie nabywać w Polsce
      usługi magazynowania od Usługodawcy. Spółka nie będzie w żaden sposób
      sprawować prawnej lub faktycznej kontroli nad jakąkolwiek częścią magazynu;
    c) wreszcie pracownicy Usługodawcy będą zajmować się organizacją wysyłek oraz
    d) pakowaniem urządzeń celem dostarczenia ich klientom.
    Spółka będzie wystawiać faktury VAT na rzecz klientów dokumentujące dostawy gotowych
    urządzeń. Urządzenia i oprogramowanie będą wysyłane z Polski do klientów na całym
    świecie. Spółka jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce, ponieważ zgodnie z jej
    interpretacją sprzedaż i zakup towarów na terytorium Polski powodują obowiązek
    rejestracji dla celów VAT. Spółka stoi na stanowisku, że jej działalność prowadzona w
    Polsce nie skutkuje powstaniem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    dla celów VAT.

    Spółka nie będzie zarządzać ani sprawować nadzoru bezpośrednio nad pracownikami
    Usługodawcy prowadzącego centrum dystrybucji. Spółka nie będzie też upoważniać
    żadnego pracownika Usługodawcy, ani samego Usługodawcy do reprezentowania Spółki
    w kontaktach handlowych, czy jakiejkolwiek ingerencji w warunki handlowe uzgadniane z
    klientami końcowymi.
    Podsumowując, działanie polskiego Usługodawcy obejmować będzie:
    1. przyjmowanie urządzeń od dostawców z Azji i Europy w centrum dystrybucji w Polsce;
    2. instalację (tzw. flashing) oprogramowania dostarczonego przez Spółkę;
    3. magazynowanie urządzeń;
    4. pakowanie i wysyłkę gotowych produktów do klientów Spółki.
    Usługodawca będzie pobierał opłatę stałą za magazynowanie oraz zmienną opłatę
    uzależnioną od liczby obsłużonych urządzeń.
    Spółka nie posiada oddziału, przedstawicielstwa biura, ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski. Spółka nie zatrudnia pracowników w
    Polsce ani nie deleguje ich z Finlandii lub z innych krajów do pracy w Polsce. Wszystkie
    kluczowe decyzje biznesowe są podejmowane w Finlandii.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 15 stycznia 2025 r. (data wpływu za pośrednictwem e-PUAP 22
    stycznia 2025 r. oraz za pośrednictwem e-Doręczenia 23 stycznia 2025 r.), wskazali
    Państwo, że:
    1) Polski Usługodawca będzie ponosić ryzyko biznesowe związane z realizacją na rzecz
      Spółki usług wskazanych we wniosku.
    2) Polski Usługodawca będzie świadczył opisane we wniosku usługi nie tylko na rzecz
      Wnioskodawcy, ale również na rzecz innych podmiotów.

## Pytanie

Czy zakup opisanych powyżej usług od Usługodawcy oznaczać będzie powstanie stałego
    zakładu zagranicznego Spółki w Polsce (dalej również: "PE") w rozumieniu art. 4a pkt 11
    ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji w sytuacji gdy Spółka nie będzie posiadać stałego
    miejsca prowadzenia działalności w Polsce, żadnych aktywów ani nie będzie zatrudniać
    pracowników?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zakup przedstawionych w niniejszym wniosku usług od
    usługodawcy nie będzie oznaczać powstania zagranicznego zakładu Spółki w Polsce w
    rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”) oraz art. 5 Konwencji
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Finlandii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, sporządzonej dnia 8 czerwca 2009 roku w Helsinkach (Dz.U. z 2010 r. Nr 26, poz.
    205 ze zm. dalej: „Konwencja”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Finlandię
    dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
    1. Brak stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy niebędący polskimi rezydentami
    podatkowymi podlegają opodatkowaniu w Polsce wyłącznie w zakresie dochodów

    osiągniętych na terytorium Polski. Dochody te obejmują m.in. dochody uzyskiwane za
    pośrednictwem zakładu, o czym stanowi art. 3 ust. 3 ustawy o CIT. Zakład definiowany jest
    w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji.
    W świetle art. 5 ust. 1 Konwencji zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub
    częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Na podstawie art.
    5 ust. 2 Konwencji, w szczególności zakładem mogą być m.in.: siedziba zarządu, filia,
    biuro, fabryka, warsztat lub kopalnia. Co więcej, zgodnie z artykułem 5 ust. 4 lit. c)
    Konwencji, samo posiadanie magazynu, w którym inna firma wykonuje czynności
    związane z modyfikacją lub rozwojem, nie prowadzi do powstania zakładu.
    Spółka nie posiada w Polsce:
        Stałej placówki, w tym biura, magazynu czy oddziału;
        Personelu ani infrastruktury technicznej;
        Prawa do zarządzania magazynem, w którym przechowywane są produkty należące
        do Spółki przed ich wysłaniem do klientów.
    Działalność Spółki w Polsce ogranicza się do zakup przedstawionych w niniejszym wniosku
    usług świadczonych przez niezależnego Usługodawcę, który posiada niezbędne dla
    wykonania tych prac aktywa (w tym dysponuje prawem do korzystania z powierzchni
    magazynowej), samodzielnie zarządza swoim personelem, infrastrukturą oraz procesami
    operacyjnymi. Organizacja magazynu, sposób jego prowadzenia, rozmieszczenie towarów,
    harmonogram pracy czy procedury operacyjne pozostają w wyłącznej gestii Usługodawcy.
    Spółka nie ingeruje w te procesy, nie ma prawa wydawania poleceń personelowi
    Usługodawcy ani wpływu na jego codzienną działalność operacyjną.
    Spółka uprawniona jest wyłącznie do przeprowadzania audytów stanu zapasów i realizacji
    zamówień, na zasadach uzgadnianych z Usługodawcą. Audyty te mają charakter kontrolny
    i nie dają Spółce prawa do zarządzania magazynem ani jakiejkolwiek części infrastruktury
    Usługodawcy. Każda ewentualna wizyta będzie wymagała wcześniejszego uzgodnienia i
    ma się odbywać się pod nadzorem pracowników Usługodawcy.
    W praktyce oznacza to, że Spółka nie ani własnego personelu ani stałego miejsca
    prowadzenia działalności w Polsce należącego do niej lub do innego podmiotu, którym
    Spółka jednak mogłaby dysponować jak własnym stałym miejscem prowadzenia
    działalności.
    W świetle komentarza do Modelowej Konwencji OECD aby uznać istnienie stałego miejsca
    prowadzenia działalności, przedsiębiorstwo musi dysponować placówką, która jest pod
    jego kontrolą i wykorzystywana do prowadzenia istotnej działalności gospodarczej. Brak
    takiej placówki - nawet jeśli czynności związane z działalnością przedsiębiorstwa są
    realizowane w danym państwie przez niezależny podmiot - wyklucza możliwość uznania,
    że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w sposób stały na tym terytorium.
    Ponadto, zgodnie z interpretacjami organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna
    z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.399.2022.1.DP), czynności realizowane
    na rzecz podatnika przez niezależnego usługodawcę w jego własnej placówce, bez prawa
    do zarządzania przez podatnika tą placówką, nie prowadzą do powstania stałego miejsca
    prowadzenia działalności. Analogicznie w interpretacji z dnia 20 listopada 2020 r. (sygn.
    0111-KDIB2-1.4010.399.2020.1.AT) uznano, że sporadyczne wizyty lub kontrola
    weryfikacyjna realizowane przez zagranicznego przedsiębiorcę nie stanowią
    wystarczającej podstawy do uznania, że posiada on w Polsce stałą placówkę.
    W świetle powyższego, brak jakiejkolwiek infrastruktury należącej do Spółki w Polsce oraz
    pełna niezależność Usługodawcy w zarządzaniu jego placówką wykluczają możliwość

    zakupu usług od Usługodawcy jako okoliczności wskazującej na prowadzenie przez Spółkę
    w Polsce działalności gospodarczej przez stałe miejsce jej prowadzenia (zagraniczny
    zakład).
    2. Brak umocowania Usługodawcy do zawierania umów w imieniu Spółki
    Zgodnie z art. 5 ust. 5 Konwencji między Polską a Finlandią, zakład może powstać również
    w przypadku, gdy osoba (z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela działającego w ramach
    swojej zwykłej działalności) działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada pełnomocnictwo
    do zawierania umów w tym państwie, które jest faktycznie wykonywane. W świetle tego
    przepisu, istotne jest więc, aby ustalić, czy Usługodawca, wykonując swoje świadczenia na
    rzecz Spółki, może być uznany za zależnego przedstawiciela Spółki. Dla jasności określa
    się, że dotyczy to zarówno sprzedaży produktów, jak i umów najmu.
    Usługodawca nie będzie posiadał pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Spółki.
    Co więcej, nie będzie uczestniczył on w procesie negocjacji z klientami Spółki, nie będzie
    reprezentował Spółki w kontaktach handlowych ani nie będzie wpływał na warunki
    handlowe uzgadniane z klientami końcowymi. Wszystkie decyzje dotyczące umów z
    kontrahentami są podejmowane wyłącznie przez zarząd i upoważnionych pracowników
    Spółki w Finlandii. Tym samym, działanie Usługodawcy ograniczy się wyłącznie do
    technicznych i logistycznych aspektów obsługi zamówień, takich jak instalacja
    oprogramowania (flashing), pakowanie i wysyłka urządzeń.
    Spółka zachowa pełną kontrolę nad wszelkimi procesami biznesowymi związanymi z
    negocjacjami i zawieraniem umów z klientami. Procesy te będą realizowane wyłącznie
    przez pracowników Spółki w Finlandii, a Usługodawca nie będzie miał żadnego wpływu na
    treść ani na warunki umów. Taka struktura operacyjna jasno wskazuje, że Usługodawca
    nie spełnia definicji „zależnego przedstawiciela” w rozumieniu art. 5 ust. 5 Konwencji a
    zatem również na tej podstawie jego działalność nie tworzy zagranicznego zakładu Spółki
    w Polsce.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD, działanie podmiotu
    niezależnego, który nie ma prawa do reprezentowania zagranicznego przedsiębiorstwa w
    negocjacjach ani zawierania umów, nie może prowadzić do uznania takiego podmiotu za
    zakład przedsiębiorstwa. W analizowanym przypadku Usługodawca będzie pełnił
    wyłącznie rolę wykonawczą w zakresie świadczenia usług logistycznych i magazynowych,
    które mają charakter pomocniczy wobec podstawowej działalności Spółki, jaką jest
    sprzedaż urządzeń (...).
    Dodatkowo, interpretacje indywidualne potwierdzają, że nawet w sytuacji, gdy polski
    kontrahent realizuje zadania logistyczne i magazynowe, brak możliwości reprezentowania
    zagranicznego przedsiębiorstwa w relacjach z klientami oraz pełna niezależność
    operacyjna wykluczają uznanie jego działalności za zakład. Stanowisko organów
    podatkowych jest w tym przypadku jednolite. Przykładem mogą być interpretacje z dnia
    31 sierpnia 2022 r. oraz z 18 listopada 2021 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.399.2022.1.DP,
    0111-KDIB1-2.4010.395.2021.2.MS). Organy podatkowe uznały w nich, że nawet jeśli
    podmiot w Polsce świadczy usługi operacyjne na rzecz zagranicznego przedsiębiorstwa,
    nie oznacza to automatycznie powstania zakładu, o ile nie posiada on pełnomocnictwa do
    zawierania umów ani nie wykonuje działań w imieniu zagranicznej spółki.
    Usługodawca, działając jako niezależny podmiot gospodarczy, nie spełnia przesłanek do
    uznania go za „zależnego przedstawiciela” Spółki w Polsce w rozumieniu art. 5 ust. 5
    Konwencji. Jego brak upoważnienia do negocjowania, zawierania umów czy
    reprezentowania Spółki w relacjach z klientami jednoznacznie wyklucza możliwość
    uznania jego działań za prowadzenie działalności przez Spółkę w Polsce w sposób
    prowadzący do powstania zakładu.
    3. Pomocniczy charakter działalności Usługodawcy

    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji, placówka, która służy wyłącznie do działalności
    pomocniczej lub przygotowawczej, nie stanowi zakładu. Taka działalność obejmuje w
    szczególności:
        składowanie, wystawianie lub dostawę dóbr należących do przedsiębiorstwa (art. 5
        ust. 4 lit. a i b Konwencji),
        prowadzenie działalności pomocniczej lub przygotowawczej (art. 5 ust. 4 lit. e
        Konwencji).
    Usługi nabywane przez Spółkę, takie jak instalacja oprogramowania („flashing”),
    magazynowanie, pakowanie i wysyłka produktów, mają charakter pomocniczy w stosunku
    do podstawowej działalności Spółki, którą jest sprzedaż przemysłowych (...). Działania te
    nie są istotne dla głównego procesu generowania przychodów przez Spółkę, lecz stanowią
    jedynie wsparcie logistyczne.
    Flashing polega na wgraniu oprogramowania dostarczonego przez Spółkę na urządzenia
    w centrum dystrybucji w Polsce. Kluczowe cechy tego procesu to:
        Techniczny charakter czynności: Flashing jest czysto technicznym zadaniem, które
        polega na wykorzystaniu przygotowanego wcześniej przez Spółkę oprogramowania
        i jego standardowym wgraniu na urządzenia.
        Brak specjalistycznej wiedzy: Proces ten nie wymaga unikalnej ani specjalistycznej
        wiedzy technologicznej. Jest to zadanie rutynowe, porównywalne z procesem
        pakowania czy etykietowania produktów.
        Brak wpływu na funkcjonalność końcową: Flashing nie zmienia właściwości
        technologicznych ani funkcjonalności (...) - urządzenia są w pełni skonstruowane
        przed dostarczeniem ich do centrum dystrybucji.
    Z kolei procesy magazynowe i logistyczne, w tym pakowanie i wysyłka, mają standardowy i
    pomocniczy charakter. Główne cechy tych czynności:
        Magazynowanie: Towary są przechowywane w magazynie Usługodawcy do
        momentu wysyłki. Spółka nie zarządza ani nie kontroluje procesu magazynowania -
        odpowiedzialność za te działania spoczywa wyłącznie na Usługodawcy.
        Pakowanie i wysyłka: Te czynności są czysto techniczne, obejmując standardowe
        działania, takie jak przygotowanie produktów do transportu zgodnie z wymogami
        klientów. Nie wiążą się one z działalnością produkcyjną czy handlową.
        Brak zaangażowania Spółki: Spółka nie bierze udziału w organizacji ani zarządzaniu
        tymi procesami, które są realizowane wyłącznie przez Usługodawcę.
    Podobnie jak w przypadku instalacji oprogramowania, przygotowanie towarów do wysyłki,
    w tym ich pakowanie i etykietowanie, stanowi czynności techniczne, które nie są częścią
    głównego procesu produkcji lub sprzedaży.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji, czynności pomocnicze lub przygotowawcze nie
    prowadzą do powstania zakładu, nawet jeśli są realizowane w stałej lokalizacji.
    Pomocniczy charakter działalności jest definiowany jako:

        Brak istotnego znaczenia dla podstawowej działalności przedsiębiorstwa: Procesy
        magazynowania, instalacji oprogramowania, pakowania i wysyłki są jedynie
        wsparciem dla głównego celu działalności Spółki, jakim jest sprzedaż (...).
        Niezależność realizacji procesów: Wszystkie czynności są wykonywane przez
        Usługodawcę, który działa w ramach swojej niezależnej działalności gospodarczej.
        Brak wpływu na kluczowe procesy biznesowe: Działania logistyczne i techniczne,
        takie jak magazynowanie czy flashing, nie wpływają na decyzje handlowe ani na
        działalność operacyjną Spółki.
    Podsumowując, zarówno instalacja oprogramowania, jak i działania związane z
    magazynowaniem oraz przygotowaniem towarów do wysyłki, powinny być uznane za
    pomocnicze i przygotowawcze w rozumieniu Konwencji, co wyklucza powstanie zakładu w
    Polsce.
    4. Podsumowanie
    W świetle przedstawionego stanu faktycznego działalność, którą Spółka zamierza
    prowadzić w Polsce, nie będzie spełniała przesłanek powstania zakładu Spółki w Polsce w
    rozumieniu art. 5 Konwencji między Polską a Finlandią oraz ustawy o CIT oraz art. 4a pkt
    11 Ustawy CIT.
    Kluczowe znaczenie będzie miał fakt, że Spółka nie będzie posiadała stałej placówki w
    Polsce. Spółka nie będzie bowiem posiadała kontroli nad magazynem ani personelem
    Usługodawcy. Wszelkie operacje logistyczne i techniczne będą realizowane wyłącznie
    przez pracowników polskiego partnera zgodnie z jego wewnętrznymi procedurami, co
    wykluczy możliwość przypisania odpowiedzialności za te czynności Spółce. Dodatkowo,
    Spółka nie będzie zatrudniała w Polsce pracowników ani przedstawicieli, co oznacza, że
    nie będzie prowadziła żadnej działalności gospodarczej za pośrednictwem lokalnego
    personelu.
    Usługodawca nie będzie posiadał prawa do zawierania umów w Polsce w imieniu Spółki.
    Negocjacje oraz wszystkie kluczowe decyzje dotyczące kontraktów z klientami będą
    podejmowane wyłącznie przez pracowników Spółki w Finlandii. Usługodawca nie będzie
    angażował się w te procesy, co dodatkowo wykluczy uznanie jego działań za działalność
    zależnego przedstawiciela w rozumieniu art. 5 ust. 5 Konwencji. Tym samym nie będzie on
    działał w imieniu Spółki ani w jej interesie w zakresie zawierania umów.
    Usługi zakupywane przez Spółkę w Polsce od Usługodawcy mają wyłącznie charakter
    pomocniczy i przygotowawczy. Usługi magazynowe oraz techniczne, takie jak instalacja
    oprogramowania, będą stanowiły jedynie wsparcie głównej działalności Spółki, jaką jest
    sprzedaż gotowych urządzeń sieciowych. W świetle art. 5 ust. 4 lit. a i e Konwencji, takie
    czynności nie prowadzą do powstania zakładu.
    Wszystkie powyższe aspekty potwierdzają, że działalność Spółki w Polsce będzie spełniała
    kryteria działalności pomocniczej i przygotowawczej, co wykluczy powstanie zakładu w
    Polsce.
    W piśmie uzupełniającym z 15 stycznia 2025 r. (data wpływu za pośrednictwem e-PUAP 22
    stycznia 2025 r. oraz za pośrednictwem e-Doręczenia 23 stycznia 2025 r.), wskazali
    Państwo, iż w związku z uzupełnieniem opisu zdarzenia przyszłego, Państwa stanowisko
    pozostaje bez zmian.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały
    wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 zakres
      przedmiotowy ustawy ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.