Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.373.2021.1.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-10
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego przez Miasto projektu
Słowa kluczowe: miasto; odliczenia-brak prawa do odliczenia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; podatnik-podatnik czynny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2021 r. (data wpływu 12 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 29 lipca 2021 r. (data wpływu 2 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego przez Miasto projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego przez Miasto projektu.

Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z 29 lipca 2021 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Miasto (dalej: „Wnioskodawca” lub „Miasto”) jest jednostką samorządu terytorialnego działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), wyposażoną, jako miasto na prawach powiatu, w osobowość prawną na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, w związku z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 920 ze zm.).

Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym dla celów podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) w Polsce jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawca planuje zrealizować projekt pod nazwą: „(…)” (dalej: „Projekt”). Projekt realizowany będzie częściowo ze środków własnych Wnioskodawcy (15% kosztów), a częściowo z przyznanego dofinansowania w ramach (…) na lata 2014-2020, w ramach działania 4.6.1. „(…)” (dalej: „…”) (85% kosztów). Beneficjentem przyznanego dofinansowania będzie Wnioskodawca, przy czy dokona on jego dalszej redystrybucji jako dotacji celowej na rzecz mieszkańców.

Projekt będzie polegał na przyznaniu mieszkańcom Miasta dotacji celowej na wymianę starego źródła ciepła dla potrzeb grzewczych budynku na nowe źródło ciepła (maksymalnie do 90% kosztów kwalifikowanych), którym będzie węzeł cieplny podłączony do sieci ciepłowniczej, a gdy nie będzie technicznej możliwości podłączenia budynku do ciepła sieciowego lub gdy podłączenie nie będzie uzasadnione ekonomicznie, dotacja celowa może zostać przyznana na:

1.  ogrzewanie elektryczne wykorzystujące energię elektryczną z sieci elektroenergetycznej,
2.  kondensacyjny kocioł gazowy,
3.  pompę ciepła powietrze-woda lub powietrze-powietrze,
4.  gruntową pompę ciepła.

Okres trwałości Projektu będzie wynosił 5 lat.

Celem Projektu jest poprawa jakości powietrza na terenie Miasta.

Uczestnikami Projektu będą mogli zostać mieszkańcy Miasta. Wymiana źródła ciepła objęta dofinansowaniem obejmie zasadniczo budynki mieszkalne. Jednocześnie regulamin Projektu dopuszcza możliwość udzielenia dofinansowania mieszkańcowi w przypadku prowadzenia w budynku działalności gospodarczej, pod warunkiem wydzielenia części budynku na cele działalności gospodarczej w ramach kosztów niekwalifikowalnych. W związku z realizacją Projektu dopuszcza się prowadzenie działalności gospodarczej w budynku/lokalu na powierzchni nie przekraczającej 30% całości powierzchni użytkowej w danym budynku.

Przebieg realizacji Projektu:

1.  Złożenie przez mieszkańca do Miasta wniosku o udział w Projekcie;
2.  W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o którym mowa w pkt 1 oraz otrzymania przez Miasto dofinansowania w ramach (…), zawarcie między mieszkańcem a Miastem umowy o powierzenie dotacji celowej;
3.  Wybór przez mieszkańca przedsiębiorcy, który dokona wymiany źródła ciepła w jego budynku (dalej: „Wykonawca”);
4.  Złożenie przez mieszkańca do Miasta wniosku o wypłatę dotacji celowej; do przedmiotowego wniosku mieszkaniec załączy m.in.: fakturę VAT lub inny imienny rachunek wraz z potwierdzeniem zapłaty, notatki z przeprowadzenia rozeznania rynku wśród 3 Wykonawców, protokół likwidacji starego źródła ciepła, oświadczenie o numerze rachunku bankowego do wypłaty dotacji celowej.

Faktura VAT lub inny imienny rachunek wystawiony przez Wykonawcę za wymianę źródła ciepła zostanie wystawiony na mieszkańca. Dokument ten nie zostanie wystawiony na Wnioskodawcę, ponieważ Miasto nie będzie stroną umowy zawartej z Wykonawcą.

W ramach Projektu Miasto natomiast poniesie wydatki na:

1.  opracowanie materiałów promocyjnych (ulotki, plakaty, naklejki, tabliczki), których celem będzie propagowanie Projektu wśród mieszkańców;
2.  zatrudnienie operatora, tj. podmiotu koordynującego i nadzorującego prace związane z naborem wniosków od mieszkańców i przeprowadzaniem wymiany źródła ciepła;

(dalej łącznie: „Wydatki”).

Na fakturach dokumentujących Wydatki Wnioskodawca będzie widniał jako nabywca.

Wydatki poniesione przez Miasto nie będą miały związku z: (I) prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, (II) czynnościami opodatkowanymi VAT. Miasto poniesie Wydatki w związku z wykonywaniem zadań własnych w zakresie ochrony środowiska (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym). Innymi słowy, poniesienie Wydatków nie będzie generowało bezpośrednio lub pośrednio sprzedaży opodatkowanej VAT u Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu (ani w całości, ani w części) prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków.

Uzasadnienie stanowiska

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”). W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (tzw. odliczenie VAT).

Na podstawie art. 86 ust. 2 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jak wynika z powołanego art. 86 ust. 1, prawo do odliczenia VAT przysługuje wyłącznie podatnikom, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia VAT związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (tj. w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych z VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT).

Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie będzie w żaden sposób wykorzystywał usług w związku z którymi poniósł Wydatki do czynności opodatkowanych VAT, w opinii Wnioskodawcy nie będzie mu tym samym przysługiwać odliczenie VAT (ani w całości, ani w części) od Wydatków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r. poz. 1372; dalej jako: „ustawa o samorządzie gminnym”) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Miasto – planuje zrealizować projekt pod nazwą: „(…)”. Projekt realizowany będzie częściowo ze środków własnych Wnioskodawcy, a częściowo z przyznanego dofinansowania w ramach (…). Beneficjentem przyznanego dofinansowania będzie Wnioskodawca, przy czy dokona on jego dalszej redystrybucji jako dotacji celowej na rzecz mieszkańców.

Projekt będzie polegał na przyznaniu mieszkańcom Miasta dotacji celowej na wymianę starego źródła ciepła dla potrzeb grzewczych budynku na nowe źródło ciepła, którym będzie węzeł cieplny podłączony do sieci ciepłowniczej, a gdy nie będzie technicznej możliwości podłączenia budynku do ciepła sieciowego lub gdy podłączenie nie będzie uzasadnione ekonomicznie, dotacja celowa może zostać przyznana na:

1.  ogrzewanie elektryczne wykorzystujące energię elektryczną z sieci elektroenergetycznej,
2.  kondensacyjny kocioł gazowy,
3.  pompę ciepła powietrze-woda lub powietrze-powietrze,
4.  gruntową pompę ciepła.

Celem Projektu jest poprawa jakości powietrza na terenie Miasta.

Uczestnikami Projektu będą mogli zostać mieszkańcy Miasta. Wymiana źródła ciepła objęta dofinansowaniem obejmie zasadniczo budynki mieszkalne. Jednocześnie regulamin Projektu dopuszcza możliwość udzielenia dofinansowania mieszkańcowi w przypadku prowadzenia w budynku działalności gospodarczej, pod warunkiem wydzielenia części budynku na cele działalności gospodarczej w ramach kosztów niekwalifikowalnych.

Przebieg realizacji Projektu:

1.  Złożenie przez mieszkańca do Miasta wniosku o udział w Projekcie;
2.  W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o którym mowa w pkt 1. oraz otrzymania przez Miasto dofinansowania, zawarcie między mieszkańcem a Miastem umowy o powierzenie dotacji celowej;
3.  Wybór przez mieszkańca przedsiębiorcy, który dokona wymiany źródła ciepła w jego budynku;
4.  Złożenie przez mieszkańca do Miasta wniosku o wypłatę dotacji celowej.

Faktura VAT lub inny imienny rachunek wystawiony przez Wykonawcę za wymianę źródła ciepła zostanie wystawiony na mieszkańca. Dokument ten nie zostanie wystawiony na Wnioskodawcę, ponieważ Miasto nie będzie stroną umowy zawartej z Wykonawcą.

W ramach Projektu Miasto natomiast poniesie Wydatki na:

1.  opracowanie materiałów promocyjnych (ulotki, plakaty, naklejki, tabliczki), których celem będzie propagowanie Projektu wśród mieszkańców;
2.  zatrudnienie operatora, tj. podmiotu koordynującego i nadzorującego prace związane z naborem wniosków od mieszkańców i przeprowadzaniem wymiany źródła ciepła;

(dalej łącznie: „Wydatki”).

Na fakturach dokumentujących Wydatki Wnioskodawca będzie widniał jako nabywca.

Wydatki poniesione przez Miasto nie będą miały związku z: (I) prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, (II) czynnościami opodatkowanymi VAT. Miasto poniesie Wydatki w związku z wykonywaniem zadań własnych w zakresie ochrony środowiska. Innymi słowy, poniesienie Wydatków nie będzie generowało bezpośrednio lub pośrednio sprzedaży opodatkowanej VAT u Wnioskodawcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego przez Miasto projektu.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie związek taki nie występuje, gdyż efekt realizacji projektu – Wydatki poniesione na opracowanie materiałów promocyjnych (ulotki, plakaty, naklejki, tabliczki), których celem będzie propagowanie Projektu wśród mieszkańców jak również zatrudnienie operatora, tj. podmiotu koordynującego i nadzorującego prace związane z naborem wniosków od mieszkańców i przeprowadzaniem wymiany źródła ciepła – nie będą miały związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Tym samym poniesione przez Miasto Wydatki nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT – gdyż jak wskazał Wnioskodawca – poniesienie Wydatków nie będzie generowało bezpośrednio lub pośrednio sprzedaży opodatkowanej VAT.

Ponadto Miasto poniesie Wydatki w związku z wykonywaniem zadań własnych w zakresie ochrony środowiska.

Z uwagi zatem na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego przez Miasto projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie przysługuje mu (ani w całości, ani w części) prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do Wydatków poniesionych w ramach realizowanego projektu, jest prawidłowe.

Ponadto Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być  zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej  rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.