Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-790/09/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-21
Teza: Opodatkowanie sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi zawodowemu, dorosłym członkom jego rodziny i małoletniemu dziecku.
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2009 r. (data wpływu 28 września 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 25 listopada 2009 r. (data wpływu 30 listopada 2009 r.), z dnia 8 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych:

*   **jest prawidłowe** w zakresie opodatkowania sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi zawodowemu i dorosłym członkom jego rodziny,
*   **jest nieprawidłowe** w zakresie opodatkowania sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” małoletniemu dziecku żołnierza.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi zawodowemu i członkom jego rodziny. Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 25 listopada 2009 r. (data wpływu 30 listopada 2009 r.), z dnia 8 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spełniający wymogi, żołnierz zawodowy, może skorzystać z programu osłonowego „Tanie wczasy”. Po przedstawieniu faktury przez uprawnioną placówkę, jednostka wojskowa pokrywa koszt pobytu żołnierza i jego rodziny w 100% ze środków przeznaczonych na ten cel. Dzieci żołnierza zawodowego są w wieku 21 i 10 lat i korzystały wspólnie z rodzicami z wczasów rodzinnych. Wypoczynek dzieci miał charakter zorganizowany, a podmiotem organizującym był W., prowadzący działalność w tym zakresie. Sfinansowanie wypoczynku żołnierza i jego rodziny stanowi dochód żołnierza i podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody uważa się m. in. wartość innych świadczeń nieodpłatnych. W przypadku korzystania przez żołnierzy z tej formy wypoczynku, nie następuje dofinansowanie jak w przypadku kolonii, obozów i zimowisk ich dzieci, ale całość pokrywa jednostka ze środków przeznaczonych na ten cel.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota sfinansowania wypoczynku żołnierza i jego rodziny podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku korzystania przez żołnierza z programu osłonowego „Tanie wczasy” należy od całej wydatkowanej na ten cel kwoty, łącznie z wypoczynkiem dzieci, potrącić podatek dochodowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w części dotyczącej opodatkowania sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi zawodowemu i dorosłym członkom jego rodziny uznaje się za prawidłowe natomiast w części dotyczącej opodatkowania sfinansowania wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” małoletniemu dziecku żołnierza uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że sfinansowanie wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi i jego rodzinie stanowi jego przychód. Przychód ten w części może być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl bowiem art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych i leczniczo - opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   wypoczynek jest zorganizowany,
*   organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
*   wypoczynek ma formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska w tym również połączonego
*   z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo - sanatoryjnych,
*   rehabilitacyjno - szkoleniowych, leczniczo - opiekuńczych,
*   dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18- tego roku życia.

Natomiast w myśl § 11 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu korzystania przez żołnierzy zawodowych, małżonków i dzieci pozostających na ich utrzymaniu z bezpłatnych przejazdów oraz innych świadczeń socjalno-bytowych (Dz. U. Nr 135, poz. 1452 ze zm.), żołnierzowi zawodowemu oraz jego małżonkowi i dzieciom pozostającym na jego utrzymaniu przysługuje prawo do korzystania z następujących rodzajów świadczeń socjalno-bytowych:

1.  dofinansowania zorganizowanego wypoczynku dzieci żołnierzy zawodowych w formie kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z leczeniem albo pobytem na leczeniu sanatoryjnym,
2.  dopłaty do turnusów rehabilitacyjnych dzieci żołnierzy zawodowych,
3.  dopłaty do wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy”,
4.  pełnego pokrycia kosztów wypoczynku dziecka żołnierza zawodowego.

A zatem, jeżeli dopłata pochodzi z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub udzielana jest zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra, korzysta ze zwolnienia niezależnie od jej wysokości. Odrębne przepisy, to w szczególności akty wykonawcze wydawane przez właściwych ministrów dotyczące funkcjonariuszy różnych służb mundurowych. W przypadku Wnioskodawcy jest to Minister Obrony Narodowej.

Należy podkreślić, iż zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca finansuje wypoczynek w ramach programu „Tanie wczasy” żołnierzowi zawodowemu, dorosłym członkom jego rodziny oraz 10-letniemu dziecku żołnierza. Wypoczynek jest organizowany w formie wczasów w W., który jest organizatorem wypoczynku i prowadzi działalność w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy uznać, iż zwolnieniu od podatku podlegać będzie sfinansowanie wypoczynku w ramach programu „Tanie wczasy” 10-letniemu dziecku żołnierza, natomiast sfinansowanie wypoczynku żołnierza i dorosłych członków jego rodziny będzie podlegało opodatkowaniu od którego Wnioskodawca obowiązany jest zgodnie z art. 31 i art. 32 ww. ustawy obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.