Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1055/12/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-20
Teza: Czy w przypadku zmiany strony korzystającej Wnioskodawca będzie mógł pozostałą nierozliczoną część opłat wstępnych jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej jednoosobowo?
Słowa kluczowe: koszt; leasing-opłata leasingowa; moment; opłata-opłata wstępna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2012 r. (data wpływu 26 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości jednorazowego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nierozliczonej kwoty opłat wstępnych z tytułu umów leasingu operacyjnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości jednorazowego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nierozliczonej kwoty opłat wstępnych z tytułu umów leasingu operacyjnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, zamierza wnieść swoje przedsiębiorstwo aportem do nowoutworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w zamian za udziały, przy czym wniesienie aportu (tj. podpisanie umowy przeniesienia przedsiębiorstwa) ma nastąpić w 2013 r. W skład przejmowanego przedsiębiorstwa wchodzą m.in. prawa i obowiązki z umów leasingu operacyjnego, których przedmiotem są rzeczy ruchome (samochody, maszyny itp.). Pierwotne umowy leasingu zawarte zostały na czas oznaczony, który stanowi ponad 40% normatywnego okresu amortyzacji przedmiotów leasingu, a jednocześnie suma ustalonych opłat w umowach leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej rzeczy ruchomych, będących przedmiotem umowy leasingu. Opłaty wstępne wynikające z umów leasingu rozliczane są w czasie przez okres trwania leasingu. Po wniesieniu aportu Spółka wstąpi w miejsce dotychczasowego korzystającego i stanie się stroną umów leasingu (aneksy lub cesje w zależności od firmy leasingowej). Leasingodawcy wyrażają zgodę na aneksy lub cesje (w zależności od firmy leasingowej), a aneksy lub cesje nie wprowadzą do umów jakichkolwiek innych zmian, poza formalną zmianą strony korzystającej. Okres, jaki pozostanie do końca obowiązywania umowy po zmianie korzystającego będzie w przypadku określonych umów krótszy niż 40% normatywnego okresu amortyzacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie, oznaczone numerem 1.

Czy w przypadku zmiany strony korzystającej Wnioskodawca będzie mógł pozostałą nierozliczoną część opłat wstępnych jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej jednoosobowo?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 5c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że opłata wstępna, związana z zawartą umową leasingu, jest kosztem pośrednim, który rozliczany jest proporcjonalnie do długości umowy. Natomiast w przypadku aportu przedsiębiorstwa prowadzonego indywidualnie do spółki z ograniczona odpowiedzialnością w wyniku aneksów lub cesji i wstąpieniu Spółki w miejsce dotychczasowego korzystającego, pozostała nierozliczona część opłaty wstępnej, będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów jednorazowo w momencie podpisania aneksów (cesji).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zagadnienie sukcesji podatkowej regulują przepisy zawarte w Dziale III – Zobowiązania podatkowe, Rozdziale 14 – Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.).

Zgodnie art. 93a § 1 ww. ustawy, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej,

*   wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Z kolei w myśl art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej, przepis art. 93a § 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

1.  innej spółki niemającej osobowości prawnej,
2.  spółki kapitałowej,

3.  spółki niemającej osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa.

W odniesieniu do spółki kapitałowej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa wskazać należy, iż we wskazanych powyżej przepisach dotyczących następstwa prawnego, brak jest takiego zapisu.

Przedmiotem sukcesji podatkowej są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, a więc również wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem na podstawie wyżej powołanego art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna w związku z wniesieniem do niej wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa osoby fizycznej, nie wstąpi w prawnopodatkowe prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia wnoszonego przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż po wniesieniu do spółki z o.o. w formie wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa osoby fizycznej, spółka ta w myśl art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, nie stanie się następcą prawnym tego przedsiębiorstwa. Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oznaczać to będzie, że osoba prawna, nie będzie sukcesorem wniesionego przedsiębiorstwa osoby fizycznej, a zatem na spółkę przekształconą (spółkę z o.o.) nie przejdą skutki podatkowe zdarzeń zaistniałych w przedsiębiorstwie przekształcanym (przedsiębiorstwie osoby fizycznej), które wystąpiłyby w tym przedsiębiorstwie, gdyby przekształcenie nie miało miejsca.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z treścią wniosku, Wnioskodawca zalicza wydatki do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 5c tejże ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Przy czym, zgodnie z art. 22 ust. 5d cyt. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

We wniosku wskazano, że opłaty wstępne wynikające z umów leasingu operacyjnego w księgach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy rozliczane są w czasie przez okres trwania leasingu.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że skoro dana opłata wstępna poniesiona została przez Wnioskodawcę w trakcie prowadzenia przez Niego jednoosobowej działalności gospodarczej i w celu uzyskiwania przychodów w tejże działalności, to ta część opłaty - która do czasu wniesienia przedsiębiorstwa aportem do spółki z o.o. nie została ujęta w ciężar kosztów z uwagi na sposób jej rozliczenia w czasie - może być zaliczona w ciężar kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej jednorazowo, przed wniesieniem tego przedsiębiorstwa do spółki z o.o.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.