Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.595.2018.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-14
Teza: Czy w zakresie, w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d UPDOP (przy spełnieniu warunków wynikających z powyższego przepisu)?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); ulga; zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 września 2018 r. (data wpływu 25 września 2018 r.), uzupełnionym 20 i 27 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy w zakresie, w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (przy spełnieniu warunków wynikających z powyższego przepisu) (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy w zakresie, w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (przy spełnieniu warunków wynikających z powyższego przepisu). Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 6 listopada 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.470.2018.1.PC, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 20 i 27 listopada 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm. dalej: „UPDOP”), podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”), na podstawie dwóch zezwoleń. Dochody z tej działalności korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka prowadzi także działalność poza terenem SSE, z której dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wydzieliła trzy obszary biznesowe, w ramach których generowany jest dochód podlegający opodatkowaniu, bądź korzystający ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych. W skład pierwszego obszaru wchodzą trzy wytwórnie produkcyjne zlokalizowane na terenie SSE. Drugi i trzeci obszar obejmują wytwórnie produkcyjne zlokalizowane poza SSE.

Zasadniczym przedmiotem działalności Wnioskodawcy na terenie SSE jest produkcja środków powierzchniowo czynnych. Posiadane przez Wnioskodawcę zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, obejmują - w przypadku jednego z nich - m.in. dział 72 PKWiU - usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, a w przypadku drugiego m.in. grupowanie 72.19 PKWiU - usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności obejmującej usługowe prowadzenie prac rozwojowych na rzecz podmiotów trzecich, wszelkie czynności podejmowane w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółka wykonuje wyłącznie na własne potrzeby.

Laboratoria Spółki zlokalizowane są na terenie SSE (Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową na terenie SSE) i obsługują produkcyjną działalność strefową jak i produkcyjną działalność pozastrefową Spółki. Dotychczas Spółka dokonywała przyporządkowania wydatków ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową do działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania) i pozastrefowej (opodatkowanej na zasadach ogólnych) za pomocą ustalonego klucza alokacji.

Na działalność laboratoriów składa się prowadzenie bieżących prac związanych z zapotrzebowaniem wytwórni produkcyjnych (których koszty są przyporządkowywane do kosztów wytwórni), prac badawczych (których koszty traktowane są jako koszty ogólnego zarządu) oraz wyodrębnionych ewidencyjnie prac rozwojowych.

Spółka jest w stanie szczegółowo opisać i określić koszty wyodrębnionych dla celów księgowych prac rozwojowych (dalej: „Projekty”). W efekcie możliwe jest określenie, czy wyniki tych prac mogą być zastosowane na potrzeby działalności zwolnionej (tj. czy potencjalne przyszłe produkty wytwarzane w efekcie pozytywnego zakończenia projektów będą objęte Zezwoleniem i czy produkcja będzie mogła być realizowana w wytwórniach zlokalizowanych na terenie SSE; dalej: „Projekty Strefowe”) czy też na potrzeby działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych (dalej: „Projekty Niestrefowe”).

Jednocześnie Spółka jako beneficjent zawarła z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (dalej: „NCBiR”), jako instytucją pośredniczącą, umowę o dofinansowanie projektu na prowadzenie określonych prac badawczo-rozwojowych w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W konsekwencji, część ponoszonych przez Spółkę kosztów działalności badawczo-rozwojowej została lub zostanie jej zwrócona w formie dotacji. Płatnikiem dotacji - na zlecenie NCBiR - jest Bank \`(...)\` . Dofinansowanie dotyczy Projektów Niestrefowych. Dofinansowanie obejmuje jedynie cześć kosztów ponoszonych przez Spółkę, a pozostałe koszty ponoszone są wyłącznie przez Spółkę.

Dla celów podatkowych Spółka odnosi koszty Projektów Niestrefowych w koszty podatkowe w momencie ich poniesienia.

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego został doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 19 listopada 2018 r., gdzie wskazano, że zgodnie z broszurą dostępną na stronie prowadzonej przez Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju (…) „Program Operacyjny Inteligentny Rozwój 2014-2020, jest krajowym programem operacyjnym finansowanym ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR)” (…). Spółka użyła słowa współfinansowany w celu wskazania, iż sama również będzie ponosiła niepodlegające refundacji wydatki.

Ponadto, Spółka wskazuje, że prowadzona działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, w świetle art. 4a pkt 26-28 UPDOP.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy w zakresie, w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d UPDOP (przy spełnieniu warunków wynikających z powyższego przepisu)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d UPDOP.

Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 1 UPDOP, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 4 UPDOP, koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Ponadto koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym - przepis art. 18d ust. 5 oraz 5a UPDOP. Natomiast, w myśl przepisu art. 18d ust. 6 UPDOP, podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.

Dodatkowo zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 18d ust. 7 UPDOP, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku, gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a,
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt l-4a i ust. 2a-3a oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5,
3.  w przypadku pozostałych podatników -100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Przy czym w myśl przepisu art. 18d ust. 8 UPDOP, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku. w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

W świetle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu UPDOP,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych, określonym przepisami art. 18d ust. 2 i 3 UPDOP,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu UPDOP, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.  kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych,
6.  podatnik, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie SSE na podstawie zezwolenia, ma prawo do odliczenia jedynie w ramach kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP,
7.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie,
8.  podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej w ewidencji, o której mowa w przepisie art. 9 ust. 1b UPDOP,
9.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w UPDOP,
10.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

W konsekwencji, o ile spełnione zostały powyższe warunki podatnik uprawniony jest do odliczenia od podstawy opodatkowania części kosztów kwalifikowanych w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przedmiotowym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, powyższe oznacza, iż nie jest przeszkodą w odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych ujętych jako koszty uzyskania przychodów i niezwróconych Spółce w jakikolwiek sposób fakt, że część kosztów działalności badawczo-rozwojowej zostanie ujętych w wyniku z działalności strefowej, zwolnionej z opodatkowania, jak również fakt, że w innej części zostaną one dofinansowane z NCBiR. W sytuacji Spółki, zastosowanie przepisu art. 18d UPDOP jest ograniczone wyłącznie do kosztów działalności badawczo-rozwojowej stanowiących koszty uzyskania przychodów działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych. Tylko te koszty mogą stanowić koszty kwalifikowane i w odniesieniu do tej części kosztów musza zostać spełnione wszystkie ustawowe warunki do skorzystania z odliczenia.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 stycznia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.508.2017.1.MST organ podatkowy wskazał, że przenosząc uregulowania prawne na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że wykładnia językowa art. 18d ust. 5 updop, wskazuje wyraźnie, że jeżeli koszt kwalifikowany został w części podatnikowi zwrócony, to w tej części nie podlega odliczeniu. Taki koszt może być jednak odliczony w części niepokrytej dotacją. Do takiego wniosku prowadzi również wykładnia funkcjonalna art. 18d ust. 5 updop. Celem tego przepisu jest zapewnienie, by w kosztach stanowiących podstawę obliczenia ulgi badawczo-rozwojowej nie były uwzględniane koszty, których ciężaru ekonomicznego nie poniósł podatnik.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

W świetle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 updop,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
6.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
7.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
8.  nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym,
9.  podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

W art. 18d ust. 5 updop ustawodawca wskazał, że koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop, podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.

Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Z kolei, stosownie do art. 18e updop, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m. Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 updop są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 395, z późn. zm.)

W myśl art. 9 ust. 1b updop, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że podatnik prowadzący działalność gospodarczą zobowiązany jest prowadzić ewidencje rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. W sytuacji, gdy podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej korzysta w części ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, to winien prowadzić księgi rachunkowe w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie kosztów uzyskania przychodów do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej (tj. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych albo zwolnionych z tego podatku). To przyporządkowanie winno nastąpić na podstawie właściwie sporządzonych dokumentów i prowadzonych ksiąg podatkowych.

Natomiast, podatnik zamierzający skorzystać z ulgi B+R zobowiązany jest wyodrębnić w prowadzonych przez niego księgach podatkowych, koszty działalności badawczo-rozwojowej. Obowiązek ten wynika z art. 9 ust. 1b updop.

Zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że Wnioskodawca, jako podatnik uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, w zakresie dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, powinien przyporządkowywać rzeczywiste koszty do działalności opodatkowanej oraz do działalności zwolnionej.

Zatem, w zakresie w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową (spełniające warunki o których mowa w art. 18d ust. 2-3 updop) nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d updop.

Stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia, czy w zakresie, w jakim wydatki poniesione na działalność badawczo-rozwojową nie zostały zaliczone do kosztów działalności strefowej (zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym) oraz nie zostały pokryte dotacją z NCBiR, a stanowią koszty uzyskania przychodów, Spółka ma prawo do zastosowania przepisu art. 18d updop (przy spełnieniu warunków wynikających z powyższego przepisu), należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.