Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-465/10/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-24
Teza: opodatkowanie przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki i zapłatę należności za zakupiony towar.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2010r. (data wpływu 24 maja 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 sierpnia 2010r. (data wpływu 23 sierpnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki i zapłatę należności za zakupiony towar **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2010r. wpłynął ww. wniosek z dnia 20 maja 2010r., uzupełniony pismem z dnia 20 sierpnia 2010r. (data wpływu 23 sierpnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki i zapłatę należności za zakupiony towar.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej wraz ze znajdującymi się na niej budynkami położonej na terenie zabudowy przemysłowej.

Nieruchomość tę Wnioskodawca nabył w 2005r.

Wnioskodawca planuje w 2010r. przenieść własność powyższej nieruchomości na inny podmiot w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki, jaką ten podmiot udzielił Wnioskodawcy i zapłatę należności za zakupiony u niego towar. W ten sposób pragnie zaspokoić zobowiązania wynikające ze stosunków gospodarczych. Przedmiotowa nieruchomość jest wpisana do ewidencji środków trwałych i podlega amortyzacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jakie skutki podatkowe w podatku od towarów i usług ma wykonanie umowy o świadczenie w miejsce wypełnienia (art. 453 Kodeksu cywilnego), której przedmiotem jest przeniesienie na rzecz wierzyciela – pożyczkodawcy i jednocześnie sprzedawcy towarów handlowych własności nieruchomości w zamian za złożenie przez niego oświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania z tytułu umowy pożyczki i sprzedaży towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy: transakcja, o której mowa we wniosku nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego powyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 wymienionej ustawy, nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną.

Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Stosownie do art. 5 ust. 2 ww. ustawy czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez pojęcie towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady, dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.

W obowiązującej ustawie o podatku od towarów i usług jako zasadę przyjęto, że za dostawę towarów uznaje się „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Nie posłużono się w tym przypadku pojęciami „sprzedaż” oraz „przeniesienie własności” które zawężałyby zakres przedmiotowy tak określonej dostawy towarów. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel. Definicja ta jest zatem bardzo szeroka, wskazująca, że istotny jest przede wszystkim ekonomiczny a nie prawny aspekt transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak w przypadku własności. Własność nie jest bowiem pojęciem wyłącznie prawnym, gdyż stanowi ona głównie kategorię ekonomiczną.

Pojęcie „rozporządzania towarami jak właściciel” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do wyzbycia się własności pozyskanych towarów (przeniesienie własności, zrzeczenie się własności, rozporządzenie na wypadek śmierci) czy ich obciążenia (ustanowienia na rzeczy prawa rzeczowego, czy też oddanie rzeczy w dzierżawę lub najem), lecz także korzystania z nabytych towarów (posiadania, używania, pobierania pożytków, zużycia itp.).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej wraz ze znajdującymi się na niej budynkami położonej na terenie zabudowy przemysłowej. Nieruchomość tę Wnioskodawca nabył w 2005r. Wnioskodawca planuje w 2010r. przenieść własność powyższej nieruchomości na inny podmiot w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki, jaką ten podmiot udzielił Wnioskodawcy i zapłatę należności za zakupiony u niego towar. W ten sposób pragnie zaspokoić zobowiązania wynikające ze stosunków gospodarczych. Przedmiotowa nieruchomość jest wpisana do ewidencji środków trwałych i podlega amortyzacji.

Zatem, przeniesienie własności nieruchomości w zamian za zobowiązania wynikające z umowy pożyczki i zapłatę należności za zakupiony towar, stanowi dostawę towarów, opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. W wyniku tej transakcji zostanie przeniesione na nabywcę prawo umożliwiające nabywcy rozporządzać przedmiotową nieruchomością jak właściciel.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga co do wysokości stawki podatku VAT, czy też zastosowania zwolnienia od podatku, ponieważ nie było to przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.