Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.734.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
place-plac zabaw
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku
    prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Uzupełnili go Państwo pismami z: 23 grudnia 2025 r. (wpływ 23 grudnia 2025 r.) i 5
    stycznia 2026 r. (data wpływu 5 stycznia 2026 r.).

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (dalej zwane: „Gminą”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    W ramach swojej działalności Gmina wykonuje szereg czynności, do wykonywania których
    zobowiązana jest na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 z późn. zm.), zwana dalej: „ustawą o samorządzie gminnym”.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina
    wykonuje zadania własne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty, które nie wchodzą w
    zakres czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Gmina w ramach wykonywania zadań własnych realizuje inwestycję pn.: „(...)”.
    Przedmiotem inwestycji jest budowa placu zabaw na nieruchomości obejmującej część
    działki nr 1 położonej w (...). Działka przeznaczona pod planowaną inwestycję jest działką
    niezabudowaną. Komunikacja na działkę jest możliwa bezpośrednio z drogi gminnej
    działka nr ew. 1 od strony południowo-wschodniej. Na terenie działki znajdują się sieci
    uzbrojenia, tj.: sieć ciepłownicza, elektroenergetyczna podziemna oraz teletechniczna.
    Teren działki jest porośnięty drzewami oraz krzewami. Na działkach sąsiednich nie
    występuje zabudowa mieszkaniowa jedno i wielorodzinna. Dla przedmiotowego terenu
    obowiązuje zatwierdzony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego.
    Na teren inwestycji prowadzić będzie projektowana furtka wejściowa od strony
    południowo-wschodniej w projektowanym ogrodzeniu. Dostęp do obiektów małej
    architektury dostępny będzie z projektowanego terenu utwardzonego. Wewnątrz strefy
    wydzielonej nowym ogrodzeniem planuje się montaż urządzeń zabawowych, takich jak:
    zestawy metalowe typu np.: zoo, zestaw zabawowy, integracyjny, huśtawka wagowa,
    huśtawka wahadłowa, karuzela talerzowa oraz 2 bujaki na sprężynach. Pod zestawami
    zabawowymi projektuje się specjalną strefę bezpieczną w postaci nawierzchni EPDM. Przy
    placu zabaw zaplanowano lokalizację dodatkowych elementów małej architektury: ławek z
    oparciem, tablicy informacyjnej. Pozostałe obiekty małej architektury zamontowane będą
    na nawierzchni trawiastej. Funkcję obiektów małej architektury – elementów placu zabaw
    przeznacza się pod nieuciążliwy charakter sportowo-rekreacyjny, zabawy przeznaczone
    dla dzieci. Elementy małej architektury używane będą sezonowo w okresach głównie
    dodatnich temperatur.
    Teren placu zabaw będzie ogólnodostępny, korzystanie z niego będzie odbywać się
    nieodpłatnie. Budowa nie spowoduje zacienienia ani przesłaniania budynków sąsiednich
    oraz dostosuje układ przestrzenny do zgodności z ustaleniami dla tego typu urządzeń.
    Projektowana budowa jest zgodna z istniejącym zagospodarowaniem terenu.
    Plac zabaw wraz z urządzeniami, zaprojektowano w sposób określony w przepisach, w
    tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając
    spełnienie wymagań podstawowych dotyczących: bezpieczeństwa konstrukcji;
    bezpieczeństwa pożarowego; bezpieczeństwa użytkowania; warunków higienicznych,
    zdrowotnych i ochrony środowiska; ochrony przed hałasem i drganiami. Plac zabaw
    zaprojektowano zgodnie z przepisami w tym zakresie.
    Na terenie działki 1 zlokalizowane jest (...).
    Gmina nie osiąga i w przyszłości nie będzie osiągała przychodów związanych z
    użytkowaniem placu zabaw.
    Planowanie zadanie jest zadaniem własnym gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9, 15, 17, 18 i
    19 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gdyż dotyczy obszaru działania
    gminy w zakresie kultury, utrzymania obiektu gminnego, tworzenia warunków do
    działania i rozwoju jednostek pomocniczych, współpracy z organizacjami społecznymi.

    Korzystanie z placu zabaw przez mieszkańców jest nieodpłatne.
    W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo, że Gmina będzie wykorzystywała efekty
    realizowanego projektu dotyczącego placu zabaw do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki związane z budową placu zabaw na terenie Miasta?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, w przytoczonych okolicznościach w stanie faktycznym, nie występuje
    związek przyczynowo skutkowy, który pozwalałby na odliczenie w całości lub w części
    podatku związanego z wydatkami ponoszonymi na budowę placu zabaw na działce nr 1 w
    (...). Wykorzystanie przedmiotowego obiektu następować będzie wyłącznie nieodpłatnie,
    co przesądza o braku uprawnienia do realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z tą czynnością. Zatem, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w
    całości ani w części.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Ponadto, na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia

    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do
    zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury, w tym bibliotek gminnych i
    innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami oraz kultury
    fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt
    9 i pkt 10 ww. ustawy o samorządzie gminnym).
    Należy podkreślić, że jak wskazano wyżej, z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż odliczyć można
    podatek naliczony związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług. Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy zatem zauważyć, że w szerokim
    ujęciu każdy wydatek ma wpływ na działalność Gminy. W takim ujęciu każdy wydatek
    mógłby więc pośrednio podlegać odliczeniu. Jeżeli jednak określone wydatki mają
    bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, to
    ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność
    opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia
    możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbyt nieuchwytny, mało
    konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, nie każdy
    zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim daje uprawnienie do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W ramach zrealizowanej
    inwestycji nie wystąpi obrót z tytułu odpłatnego wynajmowania zabaw, wstęp na teren
    placu zabaw w (...) będzie nieodpłatne. Plac Zabaw nie był i nie będzie wynajmowany,
    wstęp na ich teren będzie wyłącznie nieodpłatny.
    Należy podkreślić, że plac zabaw nie jest i nie będzie wynajmowany nawet okazjonalnie.
    Nieodpłatne wejścia przez mieszkańców na teren placu zabaw wskazuje, że brak jest
    związku zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.
    Nabywane, w ramach realizacji opisanego we wniosku projektu, towary i usługi nie są i nie
    będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Efekty

    wskazanego we wniosku projektu nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – zrealizowany plac zabaw
    będzie ogólnodostępny, a wstęp będzie nieodpłatny. Wnioskodawca – Miasto jest
    wskazane na fakturach jako Nabywca.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy
    podkreślić, że Gmina realizuje przedmiotowy projekt w ramach zadań własnych, o których
    mowa w cyt. art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, tj. w zakresie
    kultury, ponadto będzie dokonywała nieopłatnego udostępniania przedmiotowej
    infrastruktury na rzecz mieszkańców Gminy. Tym samym, efekty ww. inwestycji będą
    związane z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, powyższe rozważania należy stwierdzić, że Gmina nie będzie miała prawa
    do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z budową,
    rozbudową placów zabaw na terenie Miasta.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.

    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które

    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 9, 10, 15, 17, 18 i 19 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony
      zabytków i opieki nad zabytkami;
      10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych;
      17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do
      działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania
      aktywności obywatelskiej;
      18) promocji gminy;
      19) współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów
      wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
      publicznego i o wolontariacie;
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Gmina, w ramach wykonywania zadań własnych, realizuje inwestycję pn.: „(...)”.
    Obiekty powstałe w ramach realizowanego projektu, tj. plac zabaw, na terenie, którego
    planuje się montaż urządzeń zabawowych takich jak: zestawy metalowe typu np.: zoo,
    zestaw zabawowy integracyjny, huśtawka wagowa, huśtawka wahadłowa, karuzela
    talerzowa oraz 2 bujaki na sprężynach, a także dodatkowe elementy małej architektury:
    ławki z oparciem, tablica informacyjna, będą ogólnodostępne dla lokalnej społeczności.
    Obiekty małej architektury zamontowane będą na nawierzchni trawiastej. Funkcję
    obiektów małej architektury – elementów placu zabaw przeznacza się pod nieuciążliwy
    charakter sportowo-rekreacyjny, zabawy przeznaczone dla dzieci. Korzystanie z placu
    zabaw będzie odbywać się nieodpłatnie. Gmina nie osiąga i w przyszłości nie będzie
    osiągała przychodów związanych z użytkowaniem placu zabaw.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy Gmina będzie miała
    prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących
    wydatki związane z budową placu zabaw na terenie Miasta.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie, warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ − jak Państwo wskazali –
    Gmina będzie wykorzystywała efekty realizowanego projektu dotyczącego placu zabaw do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gmina nie
    osiąga i w przyszłości nie będzie osiągała przychodów związanych z użytkowaniem placu
    zabaw. Teren placu zabaw będzie ogólnodostępny, korzystanie z niego przez
    mieszkańców będzie odbywać się nieodpłatnie. Wskazali Państwo również, że Gmina
    realizując projekt, wykonuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9, 10, 15,
    17, 18 i 19 ustawy o samorządzie gminnym.
    W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej
    prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanej w art. 86 ust. 1 ustawy, jaką jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, nie będą mieć Państwo
    prawa do odliczenia podatku VAT w trybie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku
    naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w ramach
    realizowanego projektu pn.: „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto, informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Dotyczy to w szczególności kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wydatków poniesionych w związku z budową i rozbudową placów zabaw na terenie
    Miasta innych niż budowa placu zabaw na działce nr 1, położonej w miejscowości Łańcut.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.