Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.20.2025.1.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Skutki podatkowe uznania reklamacji złożonej w ramach
gwarancji i zwrotu klientowi kwoty za towar.
Słowa kluczowe: gwarancje
reklamacje
towar-wady towaru
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług dotyczący skutków podatkowych uznania reklamacji
    złożonej w ramach gwarancji i zwrotu klientowi kwoty za towar.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest sprzedaż (...). Oferta obejmuje w
    szczególności (...), które sprzedawane są przez Spółkę pod jej własną marką handlową.
    Spółka nie jest podmiotem wprowadzającym do obrotu (...), których dotyczy niniejszy
    wniosek. Podmiotem wprowadzającym do obrotu jest inna spółka, powiązana z
    Wnioskodawcą, a która jest ich importerem. Jednak Wnioskodawca jest (...).
    Części, których dotyczy niniejszy wniosek, nie są nabywane przez klientów (dalej jako
    Klient) bezpośrednio od Spółki. W łańcuchu sprzedaży (dostaw) występuje co najmniej
    jeszcze jeden podmiot (najczęściej dystrybutor lub hurtownik), który nabywa części od
    Spółki i sprzedaje je Klientowi. Pomiędzy Spółką a Klientem występować może jednak
    większa liczba takich podmiotów (pośredników). Jakkolwiek mogą mieć miejsce także
    sytuacje, w których części są nabywane bezpośrednio od Spółki, poprzez prowadzone
    przez Spółkę sklepy stacjonarne oraz poprzez sprzedaż internetową, to takie przypadki nie
    są przedmiotem niniejszego wniosku.
    W celu uatrakcyjnienia oferty części i akcesoriów sprzedawanych pod własną marką
    handlową (dalej jako „Części”), Spółka wprowadziła gwarancję na te części i akcesoria
    (sprzedawane pod marką własną). Jest to gwarancja (dalej jako „Gwarancja”) niezależna od
    odpowiedzialności wynikającej z rękojmi oraz niezgodności towaru z umową
    przysługujących kupującym wprost z przepisów Kodeksu Cywilnego oraz ustawy o
    prawach konsumenta. Gwarancja funkcjonuje w relacji między Spółką, będącą
    Gwarantem, a Klientem (będącym klientem końcowym) – niezależnie od ilości innych
    podmiotów, które uczestniczą w łańcuchu sprzedaży. Gwarancja uprawnia Klienta m.in. do
    zwrotu Części oraz otrzymania przez Klienta ceny, po której zakupił Część w razie
    ustalenia odpowiedzialności Spółki pełniącej w tym przypadku rolę Gwaranta w
    rozumieniu Kodeksu Cywilnego.
    Gwarancja funkcjonuje zgodnie z postanowieniami regulaminu przyjętego przez Spółkę.
    Regulamin określa w szczególności warunki, które muszą być spełnione przez Klienta, aby
    mógł on skorzystać z uprawnienia do zwrotu Części oraz do otrzymania ceny zakupu
    Części.
    Gwarancja służy bezpośrednio zwiększeniu sprzedaży Części, a więc i uzyskiwanych
    przychodów. Ma na celu uatrakcyjnienie oferty Części i promowanie ich marki (marki
    własnej Spółki), jako objętej gwarancją, która ma uprościć i przyśpieszyć ewentualne
    reklamacje składane przez Klientów – niezależnie od miejsca zakupu. Służy to również
    budowaniu wizerunku marki pod którą sprzedawane są Części, jako rozpoznawalnej,
    wysokojakościowej oraz kojarzonej bezpośrednio ze Spółką i gwarancją Spółki. W
    konsekwencji promowaniu ulega w ten sposób także sama Spółka i jej oferta handlowa
    oraz jej wiarygodność. Dzięki Gwarancji Klient dowiaduje się o Spółce i jej ofercie, podczas
    gdy wcześniej nie musiał kojarzyć marki Części bezpośrednio z samą Spółką. W
    szczególności cele te są osiągane poprzez rejestrację przez Klienta zakupionej przez niego
    Części na dedykowanej stronie internetowej prowadzonej przez Spółkę pod marką Części.
    Klientami mogą być zarówno podmioty prowadzące działalność gospodarczą i nabywające
    Części w związku z tą działalnością, jak i inni nabywcy Części, w tym osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej lub wprawdzie prowadzące taką działalność, lecz
    dokonujące zakupu jako „osoby prywatne” (konsumenci), albo zawierające umowę
    bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że
    nie ma ona dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z
    przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na
    podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Funkcjonowanie Gwarancji opiera się na następujących (opisanych poniżej) założeniach.
    Klient, który zarejestrował Część na stronie internetowej prowadzonej przez Spółkę pod
    marką Części, może złożyć reklamację poprzez tę dedykowaną stronę internetową.
    Jednocześnie Klient odsyła Część do Spółki w ramach weryfikacji roszczeń wynikających z

    Gwarancji wraz z wydrukowanym formularzem reklamacyjnym. Część trafia do działu
    zwrotów Spółki. Pracownik działu zwrotów przekazuje Część w wyznaczone miejsce
    (dedykowane dla Części w ramach Gwarancji) w dziale reklamacji Spółki. Dział ten
    rozpatruje reklamację z tytułu Gwarancji, biorąc pod uwagę warunki wynikające z jej
    regulaminu. W efekcie dział reklamacji zgłoszoną reklamację uznaje za zasadną (i zgodną z
    warunkami Gwarancji) lub ją odrzuca (w pozostałych przypadkach). W razie odrzucenia
    reklamacji informacja o tym fakcie jest przekazywana Klientowi e-mailem. W takim
    przypadku Część, której dotyczy odrzucona reklamacja, jest odsyłana (zwracana) do
    Klienta.
    Natomiast w przypadku uznania reklamacji Spółka zwraca Klientowi środki pieniężne w
    kwocie odpowiadającej cenie zakupu Części przez Klienta. Reklamowana Część pozostaje
    natomiast w Spółce.
    W przypadku uznanej reklamacji, a więc złożonej przez klienta skutecznie w ramach
    Gwarancji, klient otrzymuje od Spółki kwotę odpowiadającą cenie, po której Klient dokonał
    zakupu Części. Zwrot dokonywany jest zawsze w kwocie brutto wydatkowanej przez
    Klienta – bez względu na to, czy Klient dokonał zakupu na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej i bez względu na fakt, czy Klientowi z tytułu dokonanego zakupu Części
    przysługiwało prawo do doliczenia VAT (rozpatrując reklamację złożoną w ramach
    Gwarancji Spółka nie bada tych okoliczności).
    Dodatkowo należy podkreślić, iż Klient otrzymuje w takim przypadku od Spółki kwotę, po
    której Klient zakupił Część – bez względu na to, że zakupu Części nie dokonał
    bezpośrednio od Spółki. W ten sposób, w przypadku uznania reklamacji z tytułu
    Gwarancji, Spółka zwraca klientowi kwotę brutto, po której Klient zakupił Część od innego
    podmiotu, a będącego pośrednikiem w łańcuchu sprzedaży (dostawy) pomiędzy Spółką a
    Klientem. Oznacza to, iż Spółka może w ten sposób zwrócić (wypłacić) klientowi kwotę
    wyższą od tej, po której Spółka sama sprzedała Część do podmiotu będącego
    bezpośrednim nabywcą tej Części od Spółki (a to ze względu na marże, które naliczane są
    na kolejnych etapach obrotu, zanim Część trafi do Klienta). Możliwa (w wyjątkowych
    przypadkach) jest jednak również sytuacja, w której pomimo faktycznego otrzymania
    zwrotu Części, Spółka zwróci Klientowi kwotę mniejszą niż ta, którą Spółka sama
    uprzednio otrzymała w transakcji sprzedaży Części do podmiotu będącego bezpośrednim
    nabywcą od Spółki (a to np. w przypadku, w którym pośrednik w łańcuchu sprzedaży
    sprzedał towaru Klientowi ze znacznym rabatem, np. w ramach akcji promocyjnej).
    Jakkolwiek Gwarancja obowiązuje także poza granicami Polski, na obszarze UE i EOG, to
    przedmiotem niemniejszego wniosku są wyłącznie te przypadki, w których sprzedaż Części
    stanowił dla Spółki odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w rozumieniu ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT) a ich zwrot
    do Spółki (w ramach Gwarancji) nie stanowi importu towarów w rozumieniu tej ustawy.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku uznania reklamacji złożonej w
    ramach Gwarancji, zwrot Części przez Klienta do Spółki, będącej Gwarantem oraz w
    konsekwencji zwrot (wypłata) Klientowi przez Spółkę kwoty, po której Klient zakupił tę
    Część:
    1. powoduje po stronie Spółki powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów
      i usług (dalej jako VAT) z jakiegokolwiek tytułu?
    2. Spółka będzie uprawniona lub zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania w
      VAT z tytułu wcześniejszej sprzedaży tej Części?
    3. brak jest podstawy do wystawiania przez Spółkę faktury korygującej i w konsekwencji
      udokumentowanie reklamacji może następować notą księgową?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

    W ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku uznania reklamacji
    złożonej w ramach Gwarancji, zwrot Części przez Klienta do Spółki, będącej Gwarantem
    oraz w konsekwencji zwrot (wypłata) Klientowi przez Spółkę kwoty, po której Klient zakupił
    tę Część:
    1. nie powoduje po stronie Spółki powstanie obowiązku podatkowego w podatku od
      towarów i usług (VAT) z jakiegokolwiek tytułu;
    2. Spółka nie będzie uprawniona lub zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania
      w VAT z tytułu wcześniejszej sprzedaży tej Części;
    3. brak jest podstawy do wystawiania przez Spółkę faktury korygującej i w konsekwencji
      udokumentowanie reklamacji może następować notą księgową.
    Uzasadnienie.
    Ad. 1
    Odbiór przez Spółkę (w przypadku uznania reklamacji) zwracanej Części i zwrot (wypłata)
    Klientowi kwoty, po której Klient zakupił Część, nie stanowią żadnej z czynności, o których
    mowa w art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako
    ustawa o VAT), określającym przedmiot opodatkowania. W konsekwencji nie będzie
    powodować po stronie Spółki powstanie obowiązku podatkowego w VAT z jakiegokolwiek
    tytułu.
    Odbiór części w ramach zobowiązania gwarancyjnego nie może być uważany za usługę
    świadczoną przez Spółkę. Dla takiej usługi nie można byłoby wskazać jej konsumenta
    (odbiorcy), który z takiej usługi odnosiłby korzyść. Z punktu widzenia Klienta jest to
    „kontynuacja” umowy sprzedaży, w ramach której Klient nabył Część (od swojego
    dostawcy), a z punktu widzenia Spółki jest to „kontynuacja” umowy sprzedaży, w ramach
    której Spółka sprzedała wcześniej tę część do swojego odbiorcy, udzielając na nią
    Gwarancji. Klienta trudno uznać za odnoszącego jakąkolwiek korzyść w sytuacji, która
    faktycznie wiąże się dla niego z niedogodnością, jaka wynika z faktu, iż nabył Część
    nieodpowiadającą udzielonym (w związku z Gwarancją) zapewnieniom.
    Także Spółka nie odnosi żadnej korzyści z odbioru Części. Nie można uznać, iż Spółka jest
    beneficjentem usługi świadczonej przez Klienta. Przeciwnie taka sytuacja wiąże się dla niej
    z dodatkowym nakładem pracy (obsługa reklamacji), dokonaniem płatności na rzecz
    Klienta (dodatkowy koszt) oraz koniecznością zagospodarowania Części, która okazała się
    być niezgodna z oświadczeniem Spółki co do jej jakości (właściwości).
    Ponadto to Spółka jest podmiotem przekazującym środki pieniężne, a więc w tej sytuacji
    brak jest przepływu pieniężnego, który mógłby stanowić w Spółce obrót podlegający
    opodatkowaniu VAT (brak podstawy opodatkowania). Natomiast z perspektywy czynności
    nieodpłatnych obsługa Gwarancji i wypełnianie obowiązków z niej wynikających, to
    czynności, które Spółka podejmuje ściśle w związku z celami wykonywanej działalności
    gospodarczej.
    Powyższe wnioski znajduję potwierdzenie na gruncie interpretacji indywidualnej z 17
    listopada 2023 r. (nr 0114-KDIP1-2.4012.450.2023.1.RM). Potwierdza ona, iż załatwianie
    reklamacji towaru polegające na zwrocie ceny towaru objętego reklamacją - nie powoduje
    u podatnika obowiązku w podatku od towarów i usług. W tym sensie, że nie skutkuje u
    niego opodatkowaniem.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy o VAT podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;

    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o
      których mowa w ust. 1.
    Nie ulega wątpliwości, iż na gruncie rozpatrywanego przypadku nie ma miejsca żadna z
    sytuacji, o których mowa powyżej w pkt 1 i 3-4. W ocenie Spółki nie ma jednak również
    miejsca przypadek, o którym mowa w pkt 2, tj. pomimo zwrotu Części brak jest po stronie
    Spółki uprawnienia i zobowiązania do obniżenia podstawy opodatkowania.
    Przepis art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT stanowi o „wartości zwróconych towarów”.
    Jednak w rozpatrywanym przypadku Spółka nie będzie zwracać takiej wartości. Kwota,
    którą Spółka będzie zwracać Klientowi, nie będzie wynikać z „wartości towarów” w
    transakcji pomiędzy Spółka a odbiorcą Spółki. Zwracana będzie inna kwota,
    determinowana ceną w transakcji między Klientem a jego dostawcą. Z perspektywy Spółki
    nie będzie to „wartość zwróconych towarów”, bo nie będzie to wartość tych towarów w
    Spółce (nie będzie zwracana wartość, po której Spółka sprzedała Części do swojego
    odbiorcy).
    Ponadto przyjęcie, iż kwota zwracana klientowi stanowi wartość, o której mowa w art. 29a
    ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, prowadziłoby do absurdalnych, a więc niemożliwych do
    zaakceptowania wniosków, które muszą zostać odrzucone. Okazałoby się, iż w zależności
    od relacji ceny sprzedaży Części w transakcji między Spółką a odbiorcą Spółki względem
    ceny sprzedaży Części w transakcji między Klientem a jago dostawcą, Spółka
    korygowałaby (zmniejszałaby) podstawę opodatkowania o kwotę większą niż sama
    wcześniej dla celów VAT wykazała z tytułu jej sprzedaży (sprzedaż Części przez Spółkę i jej
    zwrot do Spółki wygenerowałby ujemny obrót w VAT). Alternatywnie mogłaby mieć także
    miejsce przypadki, gdy pomimo zwrotu Części do Spółki (i w tym sensie „anulowania”
    sprzedaży) nie jest korygowany całej obrót z tytułu jej wcześniejszej sprzedaży (sprzedaż
    Części przez Spółkę i jej zwrot do Spółki wygenerowałby obrót w VAT pomimo braku
    finalnie faktycznego obrotu towarowego).
    Pomocniczo powołać można w tym miejscu interpretację indywidualną Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 23 lutego 2021 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.733.2020.1.MPE)
    dotyczącą zwrotu towarów używanych. Organ podatkowy wskazał w niej: „Zatem
    Wnioskodawca w ramach „zwrotu towaru” nie otrzyma towarów stanowiących pierwotny
    przedmiot dostawy. W tak przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawca nie
    będzie otrzymywał zwrotu towarów w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    Należy zwrócić uwagę, że gdyby nawet tut. Organ zgodził się z Wnioskodawcą i uznał, że
    dochodzi do zwrotu towaru, to nie ma prawnej możliwości udokumentowania takiego
    zdarzenia gospodarczego. Wnioskodawca dokonał sprzedaży towaru np. 1 szafy za 1000
    zł, klient zwraca Wnioskodawcy po długim okresie czasu 1 szafę za 200 zł, pozostaje z
    faktury pierwotnej kwota 800 zł, która nie odnosi się do żadnej czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT, tj. ani sprzedaży towaru ani usługi, gdyż przedmiot opodatkowania
    został "wyzerowany". Tak więc nie jest dopuszczalna sytuacja, w której Wnioskodawca
    dokona sprzedaży nowego towaru, klient następnie zwróci towar zużyty w danym stopniu,
    wskutek czego Wnioskodawca będzie mógł uznać, że nastąpił zwrot sprzedanego towaru,
    który można udokumentować fakturą korygującą.”
    W ocenie Spółki powołana interpretacja przez analogię pozostaje aktualna także w sytuacji
    będącej przedmiotem wniosku. Uznając reklamację złożoną w ramach Gwarancji Spółka
    nie otrzyma towarów „stanowiących pierwotny przedmiot dostawy”, bo zwracany będzie
    towar, który kolejno stał się przedmiotem innej dostawy (transakcji). W tym sensie zwrot
    nie będzie dotyczył „pierwotnego przedmiotu dostawy”. Ponadto, jak opisano to
    wcześniej, zwracana Klientowi kwota z założenia nie prowadziłaby do „wyzerowania”
    obrotu z tytułu pierwotnej sprzedaży, co byłoby niedopuszczalne (w świetle powołanej
    wyżej interpretacji z 23 lutego 2021 r.).
    Ad 3.
    Stosownie do treści art. 106j ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony),
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
    pkt 4,
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Nie powinna ulegać wątpliwości, iż „zwrot podatnikowi towarów”, o którym mowa powyżej
    w pkt 3, należy utożsamiać z sytuacją wynikającą z art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    Natomiast jak wykazano powyżej, na gruncie okoliczności niniejszego wniosku, nie będzie
    dochodzić do zwrotu towarów, o którym mowa w tym przepisie (tj. w art. 29a ust. 10 pkt 2
    ustawy o VAT). Innymi słowy, skoro nie dochodzi do obniżenia podstawy opodatkowania,
    to nie może być wystawienia faktura korygująca in minus.
    W konsekwencji, jakkolwiek Klient zwróci Część do Spółki a Spółka wypłaci Klientowi
    stosowną kwotę, to brak jest podstawy do wystawiania przez Spółkę faktury korygującej.
    W tej sytuacji udokumentowanie reklamacji może następować notą księgową. Jest ona
    dokumentem nieregulowanym ustawą o VAT, a więc ustawa ta nie przeciwstawia się
    możliwości posłużenia się tym dokumentem w tej sytuacji.
    Ponownie powołać można w tym miejscu interpretację indywidualną z 17 listopada 2023 r.
    (nr 0114-KDIP1-2.4012.450.2023.1.RM). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się
    w niej z wnioskodawcą, iż w przypadku, gdy nie ma podstaw wystawiania faktury
    korygującej, właściwym dokumentem może być nota obciążeniowa wystawiona przez
    kontrahenta (na rzecz którego dokonywany jest zwrot ceny towarów).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem, co do zasady, dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT, gdy jest
    wykonywana odpłatnie. Odstępstwem od tej zasady jest obowiązek opodatkowania
    nieodpłatnego przekazania towarów w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:

    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach działalności gospodarczej. W
    świetle powołanych przepisów przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde
    zachowanie, które nie jest dostawą towarów, świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Jednocześnie jak wynika z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dostawa
    towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie
    usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej
    beneficjentem istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia
    wzajemne.
    Zgodnie z art. 471 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
    Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest
    następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego szkoda polega na
    nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika oraz na

    istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem a
    szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za
    powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.
    Z art. 361 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, wynika, że:
    § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
    następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
    § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
    umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści,
    które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Na podstawie art. 363 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez
    przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.
    Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało
    za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego
    ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
    § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
    powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne
    okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie - co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana z
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    Ustalanie statusu wypłaconego odszkodowania, jako podlegającego bądź
    niepodlegającego opodatkowaniu VAT, należy więc oceniać w kontekście związku z
    konkretnym świadczeniem. Jeżeli więc płatność o charakterze odszkodowawczym nie ma
    bezpośredniego związku z żadną czynnością mającą charakter świadczenia ze strony
    kontrahenta, wówczas kwota wypłaconych odszkodowań nie stanowi wynagrodzenia za
    podlegające opodatkowaniu świadczenie usług. W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że bez
    znaczenia pozostaje nazwa danej płatności. Istotnym jest natomiast, czy stanowi ona
    zapłatę za konkretne świadczenie czy też jest odszkodowaniem.
    Natomiast w myśl art. 535 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Zgodnie z art. 556 Kodeksu cywilnego:
    Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę
    (rękojmia).
    Ponadto, stosownie do art. 577 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które
    określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana
    nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może
    zostać złożone w reklamie.
    § 2. Obowiązki gwaranta mogą w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny,
    wymianie rzeczy bądź jej naprawie oraz zapewnieniu innych usług.
    § 3. Jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w
    razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do

    dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego
    w oświadczeniu gwarancyjnym.
    Zatem, obowiązek wymiany rzeczy z tytułu gwarancji wynika wprost z przepisów Kodeksu
    cywilnego. Źródłem powstania tego obowiązku jest umowa sprzedaży łącząca
    sprzedającego i kupującego oraz skutki przewidziane w tym zakresie w przepisach tego
    Kodeksu.
    Czynności naprawcze realizowane w ramach gwarancji mają niewątpliwie charakter
    usługowy. Jeżeli są one realizowane przez gwaranta na rzecz kupującego są usługami
    realizowanymi bez wynagrodzenia i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Z powyższego wynika, że przysługujące nabywcy uprawnienia z tytułu gwarancji są
    nierozerwalnie związane z transakcją sprzedaży i jako forma zabezpieczenia interesów
    nabywcy stanowią element stosunku prawnego jaki łączy sprzedawcę i kupującego.
    Oznacza to, że ewentualne świadczenia sprzedawcy względem gwaranta wykonywane w
    razie ujawnienia się wad fizycznych rzeczy w okresie gwarancji stanowią jedynie realizację
    jego zobowiązań z tytułu udzielonej gwarancji mających na celu zapewnienie nabywcy
    rzeczy niezakłóconego korzystania z rzeczy sprzedanej w przypadku, gdy rzecz ta okaże się
    wadliwa. Świadczenia te nie mogą być więc traktowane jako dodatkowe świadczenia
    dokonywane na rzecz nabywcy rzeczy w oderwaniu od transakcji sprzedaży rzeczy.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa należy uznać, że zwrot ceny towaru
    objętego reklamacją pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że funkcjonowanie Gwarancji opiera się na
    następujących założeniach.
    Klient, który zarejestrował Część na stronie internetowej prowadzonej przez Spółkę
    Państwa pod marką Części, może złożyć reklamację poprzez tę dedykowaną stronę
    internetową. Jednocześnie Klient odsyła Część do Państwa w ramach weryfikacji roszczeń
    wynikających z Gwarancji wraz z wydrukowanym formularzem reklamacyjnym. Część
    trafia do działu zwrotów Spółki Państwa. Pracownik działu zwrotów przekazuje Część w
    wyznaczone miejsce (dedykowane dla Części w ramach Gwarancji) w dziale reklamacji
    Spółki Państwa. Dział ten rozpatruje reklamację z tytułu Gwarancji, biorąc pod uwagę
    warunki wynikające z jej regulaminu. W efekcie dział reklamacji zgłoszoną reklamację
    uznaje za zasadną (i zgodną z warunkami Gwarancji) lub ją odrzuca (w pozostałych
    przypadkach). W razie odrzucenia reklamacji informacja o tym fakcie jest przekazywana
    Klientowi e-mailem. W takim przypadku Część, której dotyczy odrzucona reklamacja, jest
    odsyłana (zwracana) do Klienta.
    Natomiast w przypadku uznania reklamacji Spółka Państwa zwraca Klientowi środki
    pieniężne w kwocie odpowiadającej cenie zakupu Części przez Klienta. Reklamowana
    Część pozostaje natomiast w Spółce Państwa.
    Klient otrzymuje od Państwa kwotę, po której Klient zakupił Część – bez względu na to, że
    zakupu Części nie dokonał bezpośrednio od Państwa. W ten sposób, w przypadku uznania
    reklamacji z tytułu Gwarancji, Państwo zwracają klientowi kwotę brutto, po której Klient
    zakupił Część od innego podmiotu, a będącego pośrednikiem w łańcuchu sprzedaży
    (dostawy) pomiędzy Państwem a Klientem. Oznacza to, iż Państwo mogą w ten sposób
    zwrócić (wypłacić) klientowi kwotę wyższą od tej, po której Państwo sami sprzedali Część
    do podmiotu będącego bezpośrednim nabywcą tej Części od Państwa (a to ze względu na
    marże, które naliczane są na kolejnych etapach obrotu, zanim Część trafi do Klienta).
    Możliwa (w wyjątkowych przypadkach) jest jednak również sytuacja, w której pomimo
    faktycznego otrzymania zwrotu Części, Państwo zwrócą Klientowi kwotę mniejszą niż ta,
    którą Państwo sami uprzednio otrzymali w transakcji sprzedaży Części do podmiotu
    będącego bezpośrednim nabywcą od Państwa (a to np. w przypadku, w którym pośrednik
    w łańcuchu sprzedaży sprzedał towaru Klientowi ze znacznym rabatem, np. w ramach
    akcji promocyjnej).

    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy w przypadku uznania reklamacji złożonej w
    ramach Gwarancji, zwrot Części przez Klienta do Spółki Państwa, będącej Gwarantem oraz
    w konsekwencji zwrot (wypłata) Klientowi przez Państwa kwoty, po której Klient zakupił tę
    Część powoduje po stronie Spółki Państwa powstanie obowiązku podatkowego w podatku
    od towarów i usług z jakiegokolwiek tytułu.
    Skoro Państwo udzielają gwarancji na sprzedane towary, to tym samym - jako gwarant
    odpowiadają za wszelkie wady towarów, które w momencie nabycia przez klienta zostały
    objęte gwarancją. W związku z powyższym, po wykryciu wady sprzedanego towaru przez
    użytkownika i pozytywnym przeprowadzeniu procesu reklamacji towarów Państwo
    zobowiązani są do podjęcia działań mających na celu usunięcie wad. Zgodnie z
    powołanymi przepisami Kodeksu Cywilnego, obowiązkiem gwaranta jest m.in. zwrot
    zapłaconej ceny.
    Oznacza to, że dokonując zwrotu ceny zapłaconej za wadliwy towar objęty reklamacją
    Państwo nie dokonują nowej/dodatkowej sprzedaży towaru ani nie świadczą żadnej
    dodatkowej odpłatnej usługi na rzecz klienta. Zwrot ceny zapłaconej za wadliwy towar
    objęty reklamacją wynika wyłącznie z uprzednio zawartej transakcji pomiędzy
    sprzedającym (pośrednikiem, dystrybutorem, hurtownikiem) a kupującym i jest
    realizowane w ramach procedury reklamacyjnej towaru. Wykonanie ww. czynności
    stanowi kontynuację wykonanego pierwotnego świadczenia, tj. sprzedaży towaru
    klientowi przez pośrednika, dystrybutora lub hurtownika.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że zwrot ceny towaru objętego reklamacją pozostaje poza zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym stanowisko Państwa, że w przypadku uznania reklamacji złożonej
    w ramach Gwarancji, zwrot Części przez Klienta do Spółki Państwa, będącej Gwarantem
    oraz w konsekwencji zwrot (wypłata) Klientowi przez Państwo kwoty, po której Klient
    zakupił tę Część nie powoduje po stronie Spółki Państwa powstania obowiązku
    podatkowego w podatku od towarów i usług z jakiegokolwiek tytułu, jest prawidłowe.
    Kolejne wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy w przypadku uznania reklamacji złożonej
    w ramach Gwarancji będą Państwo uprawnieni lub zobowiązani do obniżenia podstawy
    opodatkowania w VAT z tytułu wcześniejszej sprzedaży tej Części.
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
    momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
    poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo
    przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
    Podstawę opodatkowania obniża się o:

    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
    jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o
    których mowa w ust. 1.
    Przepis art. 29a ust. 10 ustawy wskazuje określone sytuacje w wyniku, których zaistnienia
    obniża się podstawę opodatkowania.
    Sytuacje, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 i 3-4 ustawy nie występują w
    przedstawionym przez Państwa opisie zdarzenia przyszłego.
    Również nie wystąpi sytuacja, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy, gdyż Państwo
    nie będą stroną transakcji sprzedaży Części (towarów) klientowi. Jak Państwo wskazali nie
    będą sprzedawali Części Klientowi. Klient będzie nabywać Części od pośrednika,
    dystrybutora lub hurtownika. Kwota, którą Państwo będą zwracali Klientowi będzie się
    różnić od kwoty za jaką sprzedali Państwo Część podmiotowi, który następnie sprzedał ją
    Klientowi. Klient otrzymuje od Państwa kwotę, po której Klient zakupił Część od innego
    podmiotu będącego pośrednikiem w łańcuchu sprzedaży pomiędzy Państwem a Klientem.
    Państwo mogą w ten sposób zwrócić klientowi kwotę wyższą/niższą od tej, po której
    Państwo sami sprzedali Część do podmiotu będącego bezpośrednim nabywcą tej Części
    od Państwa.
    Państwo nie sprzedają towarów klientowi, a zatem kwota zwracana przez Państwa
    klientowi nie stanowi wartości zwróconych towarów, o których mowa w art. 29a ust. 10
    pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym Państwo nie będą uprawnieni lub zobowiązani do obniżenia
    podstawy opodatkowania z tytułu wcześniejszej sprzedaży Części w przypadku uznania
    reklamacji złożonej w ramach Gwarancji (zwrot Części przez Klienta do Spółki Państwa) i
    zwrotu Klientowi przez Państwa kwoty, po której Klient zakupił tę Część, gdyż nie zachodzi
    sytuacja, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy.
    Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Kolejne wątpliwość Państwa dotyczą kwestii dokumentowania w przypadku uznania
    reklamacji złożonej w ramach Gwarancji, zwrot Części przez Klienta do Spółki Państwa,
    będącej Gwarantem oraz w konsekwencji zwrot Klientowi przez Państwa kwoty, po której
    Klient zakupił tę Część.
    Jak wyżej wskazano w przypadku uznania reklamacji złożonej w ramach Gwarancji, zwrot
    Części przez Klienta do Spółki Państwa, będącej Gwarantem i w konsekwencji zwrot
    Klientowi przez Państwa kwoty, po której Klient zakupił tę Część nie powoduje po stronie
    Państwa powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT i nie będą Państwo
    uprawnieni lub zobowiązani do obniżenia podstawy opodatkowania w VAT z tytułu
    wcześniejszej sprzedaży tej Części.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia
    gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział. Co do zasady, faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury
    zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w

    istocie stwierdza np. fakt dostawy określonych towarów i świadczonych usług.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie
    innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    Według art. 106j ust. 1 ustawy:
    W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony)
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
    pkt 4,
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Zatem w przypadku, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na
    treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik
    wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
    Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.
    W związku z powyższym, gdy Klient zwróci Część do Spółki Państwa a Państwo wypłacą
    Klientowi stosowną kwotę, to nie powinno to być dokumentowane fakturami
    korygującymi, a innym dokumentem księgowym, np. notą księgową. Czynność ta, jak już
    wyżej wskazano, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest
    przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla dokumentowania tej
    czynności notą księgową pozostającą bez wpływu na rozliczenia podatku VAT.
    Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ocena stanowiska Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie
    zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.