Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.301.2025.2.PSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości nabytej w wyniku
dziedziczenia testamentowego.
Słowa kluczowe: dziedziczenie-dziedziczenie testamentowe
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni, obywatelka Izraela, jest osobą fizyczną niemającą miejsca zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od
    dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawczyni, w wyniku dziedziczenia testamentowego z (...) 2014 r. nabyła spadek po
    zmarłym ojcu (...). W skład spadku weszła nieruchomość położona w (...), dla której Sąd
    Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą (...). Nieruchomość nie była i nie będzie
    wykorzystywana przez Wnioskodawczynię, jako osobę fizyczną, do prowadzenia
    działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie wynajmowała, ani nie wydzierżawiała
    przedmiotowej nieruchomości.
    Wnioskodawczyni planuje sprzedać w 2025 r. nieruchomość do Spółki (...), w której
    posiada udziały w kapitale zakładowym. Zakup tej nieruchomości Spółka zamierza
    sfinansować z dopłat od udziałowców, do wniesienia których udziałowcy, w tym
    Wnioskodawczyni, zostaną zobowiązani w trybie art. 177 kodeksu spółek handlowych oraz
    postanowień umowy Spółki. W efekcie, Wnioskodawczyni będzie przysługiwała
    wierzytelność pieniężna wobec Spółki o zapłatę ceny wynikającej ze sprzedaży
    nieruchomości, a Spółce będzie przysługiwała wierzytelność pieniężna wobec
    Wnioskodawczyni o wniesienie dopłat. Obie wierzytelności ulegną potrąceniu w trybie art.
    499 kodeksu cywilnego.
    W piśmie z 23 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy prowadzi/będzie prowadzić Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt
      6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie
      obrotu nieruchomościami?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż nieruchomości
      nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
      Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami, a więc sprzedaż
      nieruchomości nie nastąpi w ramach wykonywania tej działalności.
    2. Kiedy (dd-mm-rrrr) i w jaki sposób (umowa kupna-sprzedaży, spadek, darowizna, inne)
      spadkodawca, tj. Pani ojciec nabył przedmiotową nieruchomość, o której mowa we
      wniosku?
      Odpowiedź: Ojciec Wnioskodawczyni nabył przedmiotową nieruchomość na
      podstawie umowy sprzedaży z (...) 2007 r.
    3. Czy po śmierci Pani ojca miał miejsce dział spadku?
      Jeśli tak, to proszę wskazać:
        a) kiedy odbył się dział spadku;
        b) czy działowi spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak, to proszę wskazać
        jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat;
        c) czy wartość udziału w masie spadkowej przekroczyła wartość majątku jaki
        przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po Pani zmarłym ojcu
        (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy
        spadkowej)?
      Odpowiedź: Po śmierci ojca Wnioskodawczyni nie miał miejsca dział spadku, bowiem
      Wnioskodawczyni nabyła spadek w całości.

    4. Czy nieruchomość, którą zamierza Pani sprzedać jest niezabudowana, czy
      zabudowana? Jeśli jest zabudowana – czy zabudowa ma charakter mieszkalny, czy
      użytkowy?
      Odpowiedź: Nieruchomość, którą zamierza Wnioskodawczyni sprzedać jest
      niezabudowana.

## Pytanie

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, czy sprzedaż nieruchomości dla
    Wnioskodawczyni będzie stanowiła przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sprzedaż nieruchomości dla Wnioskodawczyni
    nie będzie stanowiła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do treści art. 3 ust. 1a pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      – posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      – przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.

    Ze złożonego wniosku wynika, że na co dzień mieszka Pani w Izraelu i nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, dlatego posiada Pani
    ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W tym miejscu należy wskazać, że z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą uregulowania zawarte w Umowie
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Izrael w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Jerozolimie 22 maja 1991 r. (dalej: jako Umowa).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
      Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z
      eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym
      się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    W myśl art. 6 ust. 2 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Państwa Izrael w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu:
      Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się
      według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie należące do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania
      majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z
      tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych
      zasobów naturalnych; statki, barki, pojazdy transportu drogowego oraz samoloty nie
      stanowią majątku nieruchomego.
    Natomiast art. 13 ust. 1 ww. Umowy, stanowi, że:
      Zyski pochodzące z przeniesienia własności majątku nieruchomego określonego w
      artykule 6 ustęp 2, mogą być opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym
      majątek ten jest położony.
    Użycie w umowie sformułowanie „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z
    majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe
    przewidują ich opodatkowanie.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz polsko-izraelskiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę
    zamieszkałą w Izraelu podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:

      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 ww. ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 cytowanej ustawy:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że jest Pani obywatelką
    Izraela, niemającą miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegającą obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W wyniku
    dziedziczenia testamentowego z (...) 2014 r. nabyła Pani spadek po zmarłym ojcu (...). Po
    śmierci Pani ojca nie miał miejsca dział spadku, bowiem nabyła Pani spadek w całości. W
    skład spadku weszła nieruchomość położona w (...). Nieruchomość jest niezabudowana.
    Pani ojciec nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży z (...) 2007
    r. Nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana przez Panią, jako osobę fizyczną do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Nie wynajmowała, ani nie wydzierżawiała Pani
    przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość położoną w (...) planuje Pani zbyć w 2025 r.
    Nie prowadzi i nie będzie prowadzić Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, a więc sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w ramach
    wykonywania tej działalności.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanego zbycia nieruchomości
    położonej w (...) w 2025 r., należy zauważyć, że do nabycia przez Panią przedmiotowej
    nieruchomości doszło w wyniku dziedziczenia testamentowego z (...) 2014 r. po Pani
    zmarłym ojcu.
    Wobec powyższego, pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku,
    w którym nastąpiło nabycie nieruchomości położonej w (...) przez Pani ojca, tj. w 2007 r.
    Zatem 5 letni okres, o którym mowa w powyżej cytowanych przepisach w odniesieniu do
    nieruchomości, którą Pani odziedziczyła w wyniku dziedziczenia testamentowego po Pani
    ojcu– niewątpliwie minął.
    Podsumowując, planowane przez Panią zbycie w 2025 r. – nieruchomości położonej w (...)
    nabytej w drodze spadku po Pani ojcu – nie będzie stanowiło dla Pani źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zbycie przedmiotowej nieruchomości nastąpi bowiem po upływie pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości

    przez Pani ojca. Oznacza to, że nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.