Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.73.2025.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Budynek socjalno-biurowy, instalacja infrastruktury budynku oraz instalacja fotowoltaiczna nie stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji w ramach decyzji o wsparciu na zwiększenie zdolności produkcyjnych.
Słowa kluczowe: budynek; decyzja; decyzja-decyzja o wsparciu; inwestycje; koszt-koszty kwalifikowane; pomoc-pomoc publiczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 6 lutego 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 16 marca
    2025 r. oraz 17 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Minister Rozwoju, Pracy i Technologii działający przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A.
    wydał (...) 2021 roku dla (...) decyzję o wsparciu Nr (...), w której ustalił między innymi
    następujące warunki prowadzenia działalności gospodarczej:
    1. poniesienie na terenie, na którym jest realizowana nowa inwestycja, kosztów
      kwalifikowanych nowej inwestycji w wysokości 15 000 000 zł (piętnastu milionów
      złotych) do 31 grudnia 2027 r.,
    2. w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu kosztów nowej
      inwestycji, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji wyniesie 19 500
      000 zł (dziewiętnaście milionów pięćset tysięcy złotych).
    Stan faktyczny
    W ramach inwestycji, objętej decyzją o wsparciu, (...) realizuje budowę stanowiącej jeden
    obiekt budowalny hali produkcyjnej i budynku socjalno-biurowego (hala jest na etapie
    wykończenia, budynek w stanie surowym), a także wykonał instalację kanalizacyjną,
    instalację wodną, instalację do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, instalację
    ppoż, a do wykonania pozostaje instalacja fotowoltaiczna.
    Z jednopoziomową halą produkcyjną wykonaną z elementów stalowych połączony jest -
    między innymi wspólnym dachem, przegrodami budowlanymi, fundamentami -
    dwupoziomowy murowany budynek socjalno-biurowy, w którym na parterze znajdować
    się będą biura kadry kierującej produkcją oraz przeznaczone dla pracowników
    wykonujących prace na produkcji toalety, umywalki, prysznice, jadalnia, zaś na piętrze
    znajdować się będą dwie szatnie dla pracowników.
    Budynek socjalno-biurowy pozostaje w funkcjonalnym, techniczno-lokalizacyjnym i
    prawnym związku z halą produkcyjną, z poniższych przyczyn:
    1. związek techniczno-lokalizacyjny polega na tym, że hala produkcyjna i budynek
      socjalno-biurowy mają (a) wspólny dach, który stanowi niepodzielną całość
      rozciągającą się nad halą i budynkiem socjalnym, (b) wspólne przegrody budowalne -
      ściana wewnętrzna murowana pomiędzy budynkiem socjalno-biurowym podtrzymuje
      wspólny dach, (c) wspólne fundamenty,
    2. związek funkcjonalny polega na tym, że budynek socjalno-biurowy pełni funkcję
      służebną wobec hali produkcyjnej - jego celem jest zapewnienie pracownikom
      wykonującym pracę w hali odpowiednich warunków do odpoczynku, spożycia
      posiłków, zaspokojenia potrzeb fizjologicznych i higienicznych, także szatni i biur dla
      kadry kierującej pracownikami, budynek socjalno-biurowy pozostaje w bezpośrednim i
      koniecznym związku z procesem produkcji i jest jej ściśle podporządkowany;
    3. związek prawny wynika z obowiązujących przepisów, określających warunki
      bezpiecznego i higienicznego wykonywania pracy, które pracodawca musi stworzyć
      pracownikom; zgodnie z przepisami Kodeksu pracy (art. 213-214) i z przepisami
      rozporządzenia MPiPS z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów
      bezpieczeństwa i higieny pracy (§ 111 oraz załącznik nr 3 do rozporządzenia)
      pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom pomieszczenia i urządzenia

      higienicznosanitarne, których rodzaj, ilość i wielkość powinny być dostosowane do
      liczby zatrudnionych pracowników, stosowanych technologii i rodzajów pracy oraz
      warunków, w jakich ta praca jest wykonywana. To oznacza, że budynek socjalno-
      biurowy jest w świetle przywołanych przepisów koniecznym warunkiem prowadzenia
      produkcji w hali, inaczej mówiąc bez stworzenia określonych przez przepisy warunków
      do odpoczynku, spożycia posiłków, zaspokojenia potrzeb fizjologicznych i
      higienicznych oraz przechowania odzieży nie można polecić pracownikom wykonywać
      pracę w budowanej hali produkcyjnej.
    Obiekt składający się z hali produkcyjnej i budynku socjalno-biurowego jest nowy, aby
    można było z niego korzystać konieczne jest wykonanie instalacji kanalizacyjnej, instalacji
    wodnej, instalacji do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, instalacji ppoż oraz
    instalacji fotowoltaicznej. Wszystkie wymienione powyżej instalacje warunkują
    prowadzenie działalności gospodarczej, na którą udzielono decyzję o wsparciu, dotyczy to
    oczywiście całego obiektu, zarówno hali produkcyjnej, jak i budynku socjalno-biurowego.
    Zdarzenie przyszłe
    Instalacja fotowoltaiczna ma stanowić uzupełniające źródło dostawy energii elektrycznej
    do inwestycji (mające na celu obniżenie kosztów jej funkcjonowania), głównym źródłem
    ma być energia pozyskiwana z PGE. Instalacja będzie mieć istotny wpływ na
    funkcjonowanie inwestycji, przez znaczne obniżenie jej kosztów, nie będzie instalacją o
    charakterze komercyjnym - nakierowaną na uzyskiwanie przychodów ze sprzedaży prądu,
    jej głównym celem będzie obniżenie kosztów działalności prowadzonej w nowej inwestycji;
    nie wyklucza się możliwości odsprzedaży nadwyżki wytworzonego prądu do PGE lub
    innego zakładu energetycznego (ale nie do odbiorców nie mających statusu zakładu
    energetycznego), o ile taka nadwyżka powstanie (stanowiąc zawsze znikomy procent),
    jednak instalacja będzie nakierowana na dostawę prądu do nowej inwestycji i w tym celu
    zostanie wybudowana.
    Wszystkie składniki inwestycji (zarówno stanowiące stan faktyczny, jak i zdarzenie
    przyszłe), do których odnoszą się pytania zawarte we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, a to dwupoziomowy budynek socjalno-biurowy, instalacja kanalizacyjna,
    instalacja wodna, instalacja do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, instalacji
    ppoż oraz instalacja fotowoltaiczna będą środkami trwałymi zaliczonymi do składników
    majątku podatnika i zaliczonymi do ewidencji środków trwałych.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Czy nowa inwestycja, na którą otrzymali Państwo decyzję o wsparciu była związana z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
      nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu?
    Nowa inwestycja, na którą spółka (...) otrzymała decyzję o wsparciu jest związana z
    zwiększeniem zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu.
    2. Jaki przedmiot działalności gospodarczej został wskazany w decyzji o wsparciu?
    Decyzja o wsparciu inwestycji została wydana na następujące przedmioty działalności wg
    Klasyfikacji PKD:
    - (...)
    Pytania
    Czy kosztami kwalifikowanymi nowej inwestycji w rozumieniu z art. 2 pkt 7 i art. 3 ustawy z
    10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i § 8 rozporządzenia RM z 28 sierpnia
    2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację
    nowych inwestycji, objętymi zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia

    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, są koszty poniesione przez
    (...) na wykonanie wskazanych przy opisie stanu faktycznego składników inwestycji:
    1. dwupoziomowego budynku socjalno-biurowego pozostającego w opisanym powyżej
      związku funkcjonalnym, prawnym i techniczno-lokalizacyjnym z halą produkcyjną?
    2. instalacji kanalizacyjnej, instalacji wodnej, instalacji do odprowadzania wód
      opadowych i roztopowych, instalacji ppoż?
    3. instalacji fotowoltaicznej, w sytuacji, gdy:
    a. energia pozyskiwana z tej instalacji będzie przeznaczana wyłącznie na potrzeby nowej
      inwestycji, co oznacza, że wytworzony w niej prąd nie będzie sprzedawany innym
      podmiotom?
    b. energia pozyskiwana z tej instalacji będzie przeznaczana wyłącznie na potrzeby nowej
      inwestycji, co oznacza, że wytworzony w niej prąd nie będzie sprzedawany innym
      podmiotom, za wyjątkiem sprzedaży nadwyżki prądu do PGE lub innego zakładu
      energetycznego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty poniesione przez (...) i które jeszcze Spółka
    poniesie na wykonanie wskazanych przy opisie stanu faktycznego składników inwestycji:
    1. dwupoziomowego budynku socjalno-biurowego pozostającego w opisanym powyżej
      związku funkcjonalnym, prawnym i techniczno-lokalizacyjnym z halą produkcyjną,
    2. instalacji kanalizacyjnej, instalacji wodnej, instalacji do odprowadzania wód
      opadowych i roztopowych, instalacji ppoż,
    3. instalacji fotowoltaicznej (zarówno w przypadku, gdy energia pozyskiwana z tej
      instalacji będzie przeznaczana wyłącznie na potrzeby nowej inwestycji, jak i w
      przypadku, gdy nadwyżka będzie sprzedawana do PGE lub innego zakładu
      energetycznego),
    - są kosztami kwalifikowanymi nowej inwestycji w rozumieniu z art. 2 pkt 7 i art. 3 ustawy z
    dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm.) i
    § 8 rozporządzenia RM z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej
    niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze
    zm.), objętymi zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z 15 lutego 1992 r.
    o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278).
    Jeśli chodzi o budynek socjalno-biurowy przesądza o tym jego ścisły związek z halą
    produkcyjną, z prowadzoną w tej hali działalnością gospodarczą - związek techniczno-
    lokalizacyjny, funkcjonalny i prawny, szczegółowo scharakteryzowany przy opisie stanu
    faktycznego. Więź techniczna i lokalizacyjna powoduje, że budynek socjalno-biurowy i hala
    produkcyjna w istocie stanowią jedną całość, mają szereg wspólnych elementów.
    Ostatecznie o ich koniecznym związku, rozstrzygają więzi funkcjonalna i prawna, nie ulega
    bowiem wątpliwości, że nie można wykonywać produkcji bez zaplecza socjalno-biurowego
    dla pracowników, które podlega restrykcjom wynikających z obowiązujących przepisów
    (Kodeks pracy oraz rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i
    higieny pracy), czyli zaplecze socjalne jest warunkiem koniecznym prowadzenia
    działalności gospodarczej na hali produkcyjnej, a zatem koszt poniesiony na budowę tego
    zaplecza jest kosztem poniesionym w celu prowadzenia działalności zarobkowej w hali
    produkcyjnej.
    Obiekt budowlany, składający się z hali produkcyjnej i budynku socjalno-biurowego jest
    nowy, aby można było z niego korzystać konieczne jest wykonanie instalacji kanalizacyjnej,
    instalacji wodnej, instalacji do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, instalacji

    ppoż oraz instalacji fotowoltaicznej. Wszystkie wymienione powyżej instalacje warunkują
    prowadzenie działalności gospodarczej, na którą udzielono decyzję o wsparciu, dotyczy to
    oczywiście całego obiektu, zarówno hali produkcyjnej, jak i budynku socjalno-biurowego.
    Instalacja fotowoltaiczna ma stanowić uzupełniające źródło dostawy energii elektrycznej
    do inwestycji (mające na celu obniżenie kosztów jej funkcjonowania), głównym źródłem
    ma być energia pozyskiwana z PGE. Instalacja ma być przeznaczona wyłącznie na potrzeby
    tej inwestycji, co oznacza, że wytworzony w tej instalacji prąd nie będzie sprzedawany
    innym podmiotom, za wyjątkiem sprzedaży nadwyżki prądu do PGE. Będzie mieć istotny
    wpływ na funkcjonowanie inwestycji, przez znaczne obniżenie jej kosztów, nie będzie
    instalacją o charakterze komercyjnym - nakierowaną na uzyskiwanie przychodów ze
    sprzedaży prądu, jej głównym celem będzie - jak wspomniałem - obniżenie kosztów
    działalności prowadzonej w nowej inwestycji; fakt odsprzedaży nadwyżki do PGE lub
    innego zakładu energetycznego (jeżeli będzie miał miejsce) w żaden sposób nie wpłynie na
    zmianę przeznaczenie tej instalacji, która pozostanie w ścisłym związku z inwestycją.
    Mając na uwadze wyżej opisany stan faktyczny wnosimy o uwzględnienie w wydawanej
    interpretacji stricte w odpowiedzi na przedstawione pytania - aktualnego orzecznictwa
    Sądów Administracyjnych w podobnych sprawach w kwestii rozpoznawania jako koszty
    kwalifikowane wydatków inwestycyjnych nie prowadzących wprost do zwiększenia
    zdolności produkcyjnych vide budynek/zaplecze socjalne, zagospodarowanie terenu
    zakładu itd. celem „budowy” limitu zwolnienia z podatku dochodowego (tak m.in. wyrok
    WSA w Poznaniu z dnia 15 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Po 518/21, WSA we Wrocławiu z
    dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 136/23 oraz WSA w Bydgoszczy z dnia 26 września
    2023 r. sygn. akt. I SA/Bd 238/23). Wskazać bowiem należy, że Sądy Administracyjne stoją
    na stanowisku, że występowanie opisanych celów danej inwestycji przedsiębiorstw
    przesądzone są przez sam fakt wydania decyzji o wsparciu, przez co nie można po raz
    kolejny weryfikować ich występowania na etapie nieuprawnionej selekcji wydatków
    wynikających z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji. Prawodawca uznał bowiem jednoznacznie, że każdy wydatek określony w
    tymże § 8 ust. 1 Rozporządzenia jest kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na
    nowe inwestycje. Z treści tego przepisu nie wynikają żadne celowościowe ograniczenia w
    zaliczaniu wydatków do takich kosztów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 459 ze zm. dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia
    dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej
    inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawy o CIT”),
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej

      decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
      zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
      dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
      wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
      wsparciu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI,
      przez nową inwestycję należy rozumieć:
        a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
          związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej
          istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie
          produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą
          dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub
        b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
          zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
          przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji
          lub udziałów przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o WNI,
      koszty kwalifikowane nowej inwestycji to poniesione w okresie ważności decyzji o
      wsparciu:
        a) koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
          inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe,
          środki transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku
          służące głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy
          będącego spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo
          akcjonariusza, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o
          podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów,
          lub
        b) dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie
          określonej liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z
          realizacją nowej inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu
          maksymalnej pomocy publicznej.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest
    uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków,
    które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady
    Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym

    przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm. dalej:
    „rozporządzenie o WNI”). Jak wynika z tego przepisu, do kosztów kwalifikujących się do
    objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:
        1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania
          wieczystego,
        2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków
          trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do
          składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych
          oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
        4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
          technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i
          nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
        5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli -
          pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w
          przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu
          zakończenia nowej inwestycji,
        6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
          dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu
          finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu
          okresu najmu lub dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
      realizacji inwestycji, a w przypadku kosztów określonych w pkt 5 - poniesione
      wyłącznie w okresie 5 lat w przypadku dużych przedsiębiorców, albo 3 lat w
      przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
      przedsiębiorców, liczonych od dnia zakończenia nowej inwestycji.
    Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za
    kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja nie powoduje zwiększenia zdolności
    produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji albo zasadniczej
    zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, nie spełnia tym samym wymagań zawartych w
    definicji nowej inwestycji.
    Również kosztem kwalifikowanym nie są wydatki związane z nabyciem posiadanych, przed
    wydaniem decyzji o wsparciu, aktywów, jeżeli nowa inwestycja realizowana jest z
    uwzględnieniem posiadanych przez podatnika aktywów w zakresie istnienia ścisłych
    powiązań istniejącej inwestycji i nowej inwestycji.
    Natomiast, uznanie poniesionych wydatków za koszty kwalifikowane jest uzależnione od
    tego, czy dane koszty będą miały wpływ na proces produkcji (usług) przedsiębiorstwa, w
    sposób konkretyzujący nową inwestycję.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące
    warunki, aby dany wydatek będący kosztem związanym z nabyciem środków trwałych
    zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:
    - stanowić koszty nowej inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    - być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki

      środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i
      średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    W okolicznościach przedstawionych powyżej, nie sposób zgodzić się z Państwem, że
    wymienione nakłady poniesione na budowę budynku socjalno-biurowego wraz z instalacją
    kanalizacyjną, instalacją wodną, instalacją do odprowadzania wód opadowych i
    roztopowych, instalacją ppoż. i instalacją fotowoltaiczną będą stanowić koszty
    kwalifikowane nowej inwestycji, o których mowa w § 8 Rozporządzenia, a co za tym idzie
    będą mogły wpływać na zwiększenie dostępnej pomocy publicznej w postaci zwolnienia
    podatkowego, a w konsekwencji także pośrednio na wysokość dochodu podlegającego
    zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Podkreślić należy, że nowa inwestycja polegająca na zwiększeniu zdolności produkcyjnej
    istniejącego przedsiębiorstwa, realizowana jest poprzez inwestycję w rzeczowe aktywa
    trwałe i wartości niematerialne i prawne służącą zwiększeniu produkcji lub świadczonych
    usług, z zastrzeżeniem, że inwestycja nie może mieć charakteru wyłącznie
    odtworzeniowego. Efektem takiej inwestycji jest zwiększenie wolumenu produkcji lub
    usług, w porównaniu do tego jaki możliwy jest do osiągnięcia przy wykorzystaniu zasobów
    technicznych istniejących w przedsiębiorstwie przed realizacją nowej inwestycji.
    Warunku uznania za koszty, które będą miały wpływ na działalność produkcyjną Spółki nie
    sposób dopatrzyć się bowiem w wydatkach, które mając zostać poniesione przez Spółkę
    na pomieszczenia socjalno-biurowe (tj. biura kadry kierującej produkcją oraz
    przeznaczone dla pracowników wykonujących prace na produkcji toalety, umywalki,
    prysznice, jadalnia, szatnie dla pracowników) oraz na infrastrukturę w postaci instalacji
    kanalizacyjnej, instalacji wodnej, instalacji do odprowadzania wód opadowych i
    roztopowych, instalacji ppoż. i instalacji fotowoltaicznej (bez względu na to, czy
    wyprodukują Państwo nadwyżkę prądu, którą sprzedadzą do zakładu energetycznego).
    Wydatki te ponoszone są przez Spółkę niezależnie od faktu uzyskania Decyzji o wsparciu
    nowej inwestycji i w istocie pozostają bez wpływu na proces produkcji w nowej inwestycji.
    Pomieszczenia socjalno-biurowe wraz z ww. infrastrukturą służą innym celom niż właściwy
    proces produkcji w przedsiębiorstwie.
    Stanowisko Organu potwierdza treść przykładów zawartych w Objaśnieniach
    podatkowych z 6 marca 2020 r. (przykłady nr 3 i 11) w których wskazano, że za koszt
    kwalifikowany należy uznać koszty poniesione w związku z uruchomieniem nowych linii
    produkcyjnych w dotychczas zajmowanym budynku administracyjnym, co jest
    równoznaczne ze zwiększeniem zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa. Tym samym,
    za koszt kwalifikowany nowej inwestycji nie sposób uznać wydatków poniesionych na
    wybudowanie m.in. zaplecza biurowo-administracyjnego, gdyż taka inwestycja nie
    przyczynia się do wzrostu zdolności produkcyjnych.
    Kosztem może być natomiast koszt dotyczący zakupu maszyn i urządzeń. Inwestycja w
    budynek o charakterze administracyjnym nie spełnia natomiast definicji nowej inwestycji,
    określonej w art. 2 pkt 1 ustawy o WNI. Zaplecze administracyjno-biurowe każdego
    przedsiębiorstwa służy innym celom niż właściwy proces produkcji w przedsiębiorstwie.
    W przykładzie nr 11 ww. Objaśnień wskazano, że „Uznanie poniesionych wydatków za
    koszty kwalifikowane jest uzależnione od tego, czy dane koszty będą miały wpływ na
    działalność produkcyjną przedsiębiorstwa. Za koszty kwalifikowane należy uznać koszty
    poniesione w związku z uruchomieniem nowych linii produkcyjnych w dotychczas
    zajmowanym budynku administracyjnym, co jest równoznaczne ze zwiększeniem
    zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa. Nie można uznać kosztów wybudowania
    nowego budynku administracyjnego jako kosztów kwalifikowanych, gdyż ta inwestycja nie
    przyczynia się do wzrostu zdolności produkcyjnych”.
    W ww. Objaśnieniach wskazano także, że: „Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu
    kosztów kwalifikowanych może być uznany za kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja

    nie powoduje zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa,
    dywersyfikacji produkcji albo zasadniczej zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, nie
    spełnia tym samym wymagań zawartych w definicji nowej inwestycji”.
    Zatem, jeżeli w ramach nowej inwestycji Spółka poniesie wydatki, które nie powodują
    zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego przedsięwzięcia, dywersyfikacji albo
    zasadniczej zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, wydatek taki nie może zostać ujęty
    jako koszt kwalifikowany nowej inwestycji, gdyż nie spełnia definicji nowej inwestycji.
    Produkcja energii, nawet jeśli będzie wykorzystywana w ramach nowego przedsięwzięcia
    nie wpłynie na zwiększenie zdolności produkcyjnej Spółki, dywersyfikację jej działalności,
    pozostaje także bez wpływu na zmianę procesu produkcyjnego.
    Należy podkreślić, że aby wydatek mógł zostać uznany za koszt kwalifikowany, powinien
    mieć ścisły związek z realizacją inwestycji, z której dochód podlega zwolnieniu z podatku
    CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Natomiast, wydatki związane z budową hali produkcyjnej spełniają warunki pozwalające
    na zaliczenie ich do kosztów kwalifikowanych, bowiem ich budowa wywierać będzie wpływ
    na proces produkcji w nowej inwestycji.
    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym
    i zdarzeniu przyszłym, wydatki na budowę obiektu budowlanego hali produkcyjnej i
    budynku socjalno-biurowego, a także wykonanie instalacji kanalizacyjnej, instalacji
    wodnej, instalacji do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, instalacji ppoż. i
    instalacji fotowoltaicznej stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji, o których mowa
    w art. 2 pkt 7 art. 3 ustawy WNI i § 8 Rozporządzenia, a co za tym idzie będą mogły
    wpływać na zwiększenie dostępnej pomocy publicznej w postaci zwolnienia podatkowego,
    a w konsekwencji także pośrednio na wysokość dochodu podlegającego zwolnieniu na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, w części dotyczącej:
    - wydatków na budowę hali produkcyjnej – jest prawidłowe,
    - wydatków na budowę budynku socjalno-biurowego, a także wykonanie instalacji
      kanalizacyjnej, instalacji wodnej, instalacji do odprowadzania wód opadowych i
      roztopowych, instalacji ppoż. i instalacji fotowoltaicznej (bez względu na to, czy
      wyprodukują Państwo nadwyżkę prądu, którą sprzedadzą do zakładu energetycznego)
      – jest nieprawidłowe.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia Organu w
    świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, jeszcze raz podkreślić
    należy, że aby poniesione wydatki mogły być uznane jako koszty kwalifikowane, wydatki te
    muszą stanowić koszty inwestycji, tj. mieć wpływ na działalność produkcyjną
    przedsiębiorstwa. Warunek ten w przypadku opisanym we wniosku nie został w całości
    spełniony. Tym samym, nie można zgodzić się w całości z Państwa stanowiskiem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy

    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
                1) z zastosowaniem art. 119a;
                2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w
                  art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
                  towarów i usług;
                3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.