Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-545/09/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-09
Teza: Określenie podstawy opodatkowania w przypadku przekazywania towarów w formie darowizny lub w celach reklamowych oraz dokumentowania cen.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2009r. (data wpływu 13 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 września 2009r. (data wpływu 7 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania w przypadku przekazywania towarów w formie darowizny lub w celach reklamowych oraz dokumentowania cen - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2009r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 30 września 2009r. (data wpływ 7 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania w przypadku przekazywania towarów w formie darowizny lub w celach reklamowych oraz dokumentowania cen.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem tkanin bawełnianych i bawełnopodobnych oraz gotowej konfekcji. Spółka dokonuje również obrotu gotową konfekcją jako towarem. Na dzień bilansowy spółka analizując okres zalegania zapasów w magazynie oraz jego wpływ na jakość i wartość zapasów dokonuje ich wyceny zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, tj. wg cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyżej niż ceny sprzedaży netto, z uwzględnieniem odpisów aktualizujących z tytułu trwałej utraty wartości zgodnie z art. 28 ust. 7 ustawy o rachunkowości oraz zasady ostrożnej wyceny. Można to zobrazować przykładami:

Spółka posiada zapas konfekcji obrusów pochodzących z własnej produkcji np. z roku 2007 i lat poprzednich. Koszt wytworzenia obrusu wynosił w 2006r. przykładowo 18,20 zł. Wycena bilansowa na 31 grudnia 2008r spowodowała przecenę stanu magazynowego do 0,10 zł za sztukę. Różnica pomiędzy kosztem wytworzenia, który dotychczas był jednocześnie ceną ewidencyjną w magazynie, a aktualnie ustaloną ceną 0,10 zł ujęta została jako pozostałe koszty operacyjne niestanowiące kosztu uzyskania przychodu do momentu zbycia danego składnika zapasów.

Podobna sytuacja jest w towarach:

Spółka zakupiła konfekcję w roku 2006 po cenie 39,63 zł za sztukę i po takiej cenie ewidencyjnej ujęła w magazynie. W związku z wyceną końcowo roczną na 31 grudnia 2008r dokonano jej przeceny do 0,10 zł za sztukę.

Chcąc maksymalnie zminimalizować skutki przecen, przecenione wyroby i towary oferowane są na rynku po cenach nie niższych niż 0,10 zł. Rynek różnie reaguje, ale bywa i tak, że Wnioskodawca uzyskuje ceny sprzedaży znacznie wyższe niż 0,10 zł za sztukę np. 19 zł.

Zdarza się również, że pojedyncze sztuki przecenionej konfekcji obrusowej są przedmiotem:

1.  darowizny,
2.  przekazania w formie reklamy w ramach rożnego rodzaju akcji reklamowych.

Wnioskodawca wyjaśnia jednocześnie, iż podatek VAT naliczony od zakupu materiałów i usług służących wyprodukowaniu tych wyrobów, jak również od zakupu towarów został odliczony w całości jako od zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Podobne postępowanie jak opisane powyżej dotyczy również zapasów tkanin oraz innych wyrobów i towarów.

Są również przypadki zupełnie odwrotne, kiedy to koszt wytworzenia tkaniny lub konfekcji pochodzącej z bieżącej produkcji, która jest przedmiotem darowizny tub reklamy jest wyższy od ceny po której można dany wyrób sprzedać na rynku.

W piśmie uzupełniającym z dnia 30 września 2009r. Wnioskodawca poinformował, iż w zdaniu drugim jego pytania tj. „Jak dokumentować zastosowaną cenę” Wnioskodawca oczekuje informacji w jaki sposób udokumentować cenę zastosowaną w fakturze wewnętrznej wystawionej na okoliczność przekazania darowizny lub reklamy. Czy to ma być xero strony z obowiązującego cennika, czy wystarczy tylko przywołanie cennika z dnia.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, iż wykreśla ostatnie zdanie z przedstawionego własnego stanowiska dotyczące usługi będącej przedmiotem darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Jak ustalić podstawę opodatkowania podatkiem VAT w przypadku darowizny lub reklamy wyrobów lub towarów opisanych powyżej? Jak dokumentować zastosowaną cenę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel, w tym też, wszelkie inne przekazanie towarów niż wymienione w art. 7 ust. 2 bez wynagrodzenia w szczególności darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 10 stanowi cena nabycia lub koszt wytworzenia przekazanych towarów określone w momencie dostawy. Stosując powyższy przepis do sytuacji wskazanego przykładu dotyczącego przekazywanych w formie darowizny lub reklamy konfekcji i tkaniny przecenionej pochodzącej z własnej produkcji, lub zakupu, zdaniem Wnioskodawcy, jest to cena po jakiej rynek kupuje określony produkt (towar) lub po jakiej jest oferowany przez Wnioskodawcę na rynku, czyli cena nabycia przez potencjalnych nabywców. Udokumentowaniem zastosowanej ceny jest cennik.

Wnioskodawca nie jest w stanie bowiem określić w momencie dostawy aktualnego kosztu wytworzenia zalegającego w magazynie produktu uwzględniającego okres zalegania (upływ czasu może skutkować wypłowieniem lub innymi cechami zleżałości co bezpośrednio przekłada się na jakość produktu). Zastosowanie kosztu wytworzenia do określenia podstawy opodatkowania dotyczy, zdaniem Wnioskodawcy, przypadku kiedy przekazuje w formie darowizny lub reklamy towar lub produkt którego nie ma na rynku i nie jest w stanie określić ceny nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.

Przepis art. 7 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności. I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Art. 7 ust. 4 ustawy definiuje prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Przez próbkę, w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Do czynności takich ustawodawca zaliczył przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, iż podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności, które ściśle związane są z prowadzonym przedsiębiorstwem t.j. drukowane materiały reklamowe i informacyjne, prezenty o małej wartości oraz próbki.

Wobec powyższego, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Ustawodawca, w art. 29 ust. 10 ww. ustawy wskazał, że w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Z cyt. wyżej przepisu wynika, iż w przypadku towarów przekazywanych nieodpłatnie, podstawą opodatkowania jest cena nabycia tych towarów określona w momencie dostawy, tj. w momencie ich przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia towaru lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów, czyli na moment realizacji dostawy towarów.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest producentem tkanin bawełnianych i bawełnopodobnych oraz gotowej konfekcji. Spółka dokonuje również obrotu gotową konfekcją jako towarem. Na dzień bilansowy spółka analizując okres zalegania zapasów w magazynie oraz jego wpływ na jakość i wartość zapasów dokonuje ich wyceny zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości tj. wg cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyżej niż ceny sprzedaży netto, z uwzględnieniem odpisów aktualizujących z tytułu trwałej utraty wartości zgodnie z art. 28. ust. 7 ustawy o rachunkowości oraz zasady ostrożnej wyceny. Można to zobrazować przykładami:

Spółka posiada zapas konfekcji obrusów pochodzących z własnej produkcji np. z roku 2007 i lat poprzednich. Koszt wytworzenia obrusu wynosił w 2006r. przykładowo 18,20 zł. Wycena bilansowa na 31 grudnia 2008r spowodowała przecenę stanu magazynowego do 0,10 zł za sztukę. Różnica pomiędzy kosztem wytworzenia, który dotychczas był jednocześnie ceną ewidencyjną w magazynie, a aktualnie ustaloną ceną 0,10 zł ujęta została jako pozostałe koszty operacyjne nie stanowiące kosztu uzyskania przychodu do momentu zbycia danego składnika zapasów.

Podobna sytuacja jest w towarach:

Spółka zakupiła konfekcję w roku 2006 po cenie 39,63 zł za sztukę i po takiej cenie ewidencyjnej ujęła w magazynie. W związku z wyceną końcowo roczną na 31 grudnia 2008r dokonano jej przeceny do 0,10 zł za sztukę.

Chcąc maksymalnie zminimalizować skutki przecen, przecenione wyroby i towary oferowane są na rynku po cenach nie niższych niż 0,10 zł. Rynek różnie reaguje, ale bywa i tak, że Wnioskodawca uzyskuje ceny sprzedaży znacznie wyższe niż 0,10 zł za sztukę np. 19 zł.

Zdarza się również, że pojedyncze sztuki przecenionej konfekcji obrusowej są przedmiotem:

1.  darowizny,
2.  przekazania w formie reklamy w ramach rożnego rodzaju akcji reklamowych.

Wnioskodawca wyjaśnia jednocześnie, iż podatek VAT naliczony od zakupu materiałów i usług służących wyprodukowaniu tych wyrobów, jak również od zakupu towarów został odliczony w całości jako od zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Podobne postępowanie jak opisane powyżej dotyczy również zapasów tkanin oraz innych wyrobów i towarów.

Są również przypadki zupełnie odwrotne, kiedy to koszt wytworzenia tkaniny lub konfekcji pochodzącej z bieżącej produkcji, która jest przedmiotem darowizny tub reklamy jest wyższy od ceny po której można dany wyrób sprzedać na rynku.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej regulacje prawne oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, iż przekazanie konfekcji i tkanin (zakupionych oraz pochodzących z własnej produkcji) w formie darowizny lub w formie reklamy spełnia definicję dostawy towarów w rozumieniu cyt. art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, w sytuacji gdy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym co do zasady powstaje obowiązek odprowadzenia podatku należnego od takiego przekazania.

Wyjątkiem od tej zasady są nieodpłatne przekazania towarów, których wartość netto w momencie dostawy nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość w roku podatkowym mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych.

W związku z powyższym towary, których wartość netto w momencie przekazania nie przekracza 10 zł, nie podlegają opodatkowaniu, ponadto nie podlega również opodatkowaniu nieodpłatne przekazanie towarów, których wartość mieści się w przedziale kwotowym od 10,01 zł do 100 zł i jest prowadzona dodatkowa ewidencja osób obdarowanych.

Za podstawę opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów w przedmiotowej sytuacji należy przyjąć – zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług – cenę nabycia zakupionej konfekcji i tkanin (bez podatku) oraz koszt wytworzenia konfekcji i tkanin pochodzących z własnej produkcji, określone w momencie dostawy tych towarów, tzn. przy określaniu podstawy opodatkowania należy uwzględnić realną dla podatnika wartość przekazywanych towarów (taką jaką sam by zapłacił, gdyby właśnie nabywał te towary).

Reasumując, biorąc pod uwagę zdarzenie przyszłe przedstawione w złożonym wniosku oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie w przypadku darowizny lub przekazania bez wynagrodzenia w formie reklamy konfekcji i tkanin (zarówno uprzednio zakupionej jak i wyprodukowanej przez Wnioskodawcę) podstawę opodatkowania będzie stanowić cena po jakiej rynek kupuje te towary lub po jakiej są one oferowane przez Wnioskodawcę na rynku (czyli cena nabycia przez potencjalnych nabywców).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy zauważyć, iż przedmiotem zapytania we wniosku z dnia 8 lipca 2009r. jest ocena stanowiska „jak dokumentować zastosowaną cenę”. tzn. Wnioskodawca oczekuje informacji w jaki sposób udokumentować cenę zastosowaną w fakturze wewnętrznej wystawionej na okoliczność przekazania darowizny lub reklamy. Czy to ma być xero strony z obowiązującego cennika, czy wystarczy tylko przywołanie cennika z dnia.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w obowiązujących przepisach ustawy o podatku od towarów i usług oraz w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy nie jest uregulowana kwestia dokumentowania cen i kosztów wytworzenia, o których mowa w art. 29 ust. 10 ustawy. Ich właściwe dokumentowanie ma przede wszystkim znaczenie dowodowe. Jeśli w ocenie Wnioskodawcy sporządzone przez niego cenniki są wystarczające do udokumentowania cen, które następnie będą stosowane na fakturze wewnętrznej, to stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.