Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3.8222.2.268.2015.OBQ
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-07-09
Teza: Czy wydatki ponoszone przez Spółkę w związku ze zorganizowaniem zamkniętego turnieju piłkarskiego (wynajem hali sportowej, zakup strojów sportowych, zakup drobnych nagród, itp.) należy zakwalifikować do przychodów pracowników?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; zawody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 i 699) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2011 r. Nr IBPB II/1/415-468/11/MK, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Sp. z o.o. (Wnioskodawca) przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2011 r., uzupełnionym w dniu 19 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zakwalifikowania do przychodów pracowników wydatków firmy poniesionych na sfinansowanie organizacji zamkniętego turnieju piłkarskiego tylko dla pracowników firmy w ramach imprezy integracyjnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 lutego 2011 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w jego indywidualnej sprawie.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełnionym w dniu 19 kwietnia 2011 r., Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca wynajmuje salę gimnastyczną (1 godzina w tygodniu) do treningów dla grupy pracowników, którzy tworzą drużynę piłkarską. Dla zawodników zakupiono firmowe stroje sportowe (koszulki z logo firmy, buty sportowe, stroje bramkarskie, piłki) - to wszystko jest przeznaczone do wykorzystania i prezentowania się pracowników (piłkarzy) podczas międzyzakładowych zawodów piłkarskich. Wynajem sali oraz stroje sportowe i piłki finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy. Udział w międzyzakładowych zawodach sportowych Wnioskodawca traktuje jako formę promocji i reklamy - poprzez wykorzystywanie nazwy Wnioskodawca, logo na koszulkach zawodników. Obecność we współzawodnictwie sportowym powoduje wzrost zainteresowania działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w środowisku lokalnym i daleko poza nim (produkty, usługi, warunki pracy).
2.  Wnioskodawca zorganizował również zamknięty turniej piłkarski dla swoich pracowników. Drużyny tworzyli pracownicy z poszczególnych wydziałów. W tym celu wynajęto salę gimnastyczną, zakupiono firmowe stroje sportowe (np. koszulki z logo Wnioskodawcy, stroje bramkarskie, piłki), przygotowano drobne nagrody (statuetki, puchary, dyplomy), przygotowano również poczęstunek dla piłkarzy (pracownicy) i kibiców (pracownicy). Turniej sfinansowano ze środków obrotowych. Turniej ten traktowany jest jak impreza integracyjna. Udział w imprezie umożliwia pracownikom lepsze poznanie się, rozwija umiejętność współpracy i umacnia poczucie identyfikowania się z firmą co przekłada się na poprawienie atmosfery wśród zatrudnionych, lepsze efekty osiągane w pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane:

1.  udziałem w międzyzakładowym turnieju piłkarskim - koszty promocji i reklamy (opisane przedsięwzięcie 1)?
2.  organizacją zamkniętego dla pracowników turnieju piłkarskiego - impreza integracyjna (opisane przedsięwzięcie 2)?

2.Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki Spółki poniesione na sfinansowanie:

1.  udziału pracowniczej drużyny piłkarskiej w międzyzakładowym turnieju (sala gimnastyczna na treningi, stroje sportowe) są przychodem do opodatkowania dla tych pracowników-piłkarzy (opisane przedsięwzięcie 1)?
2.  organizacji zamkniętego turnieju piłkarskiego tylko dla pracowników Wnioskodawcy (sala gimnastyczna, stroje, upominki, poczęstunek) są przychodem do opodatkowania dla pracowników, którzy wzięli udział w imprezie integracyjnej (opisane przedsięwzięcie 2)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.Finansowanie ze środków obrotowych drużyny piłkarskiej, złożonej z pracowników Wnioskodawcy (sala gimnastyczna na treningi, firmowe stroje piłkarskie z logo Wnioskodawcy, piłki), która uczestniczy w różnych turniejach międzyzakładowych jest finansowaniem promocji i reklamy. Jest to działanie celowe w kierunku rozpowszechniania znaku firmowego w środowisku lokalnym i poza nim. Reklama znaku skłania do zainteresowania się produktami i warunkami pracy załogi. Zgłaszając drużynę zakładową (pracowniczą) do amatorskich zawodów sportowych i promując swoje logo Wnioskodawca chce pokazać kontrahentom, że jest najlepszy na wszystkich polach działalności, a pracownicy to nie tylko grupa fachowców w swojej dziedzinie, ale też zorganizowany zespół ludzi, utożsamiających się z Wnioskodawcą, zadowolonych z pracy, zintegrowanych wokół celów firmowych. W związku z powyższym:

1.  wydatki Wnioskodawcy na drużynę piłkarską, złożoną, z własnych pracowników są wydatkami na promocję i reklamę – są więc kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy (w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 15 ust. 1),
2.  wydatki Wnioskodawcy na drużynę piłkarską złożoną z własnych pracowników są wydatkami na promocję i reklamę - nie są przychodami dla pracowników wchodzących w skład drużyny piłkarskiej (w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 12 ust. 1).

2.Finansowanie ze środków obrotowych zamkniętego turnieju piłkarskiego dla pracowników Wnioskodawcy (sala gimnastyczna, stroje sportowe uczestników, dyplomy, statuetki, puchary, poczęstunek dla pracowników - piłkarze i kibice) jest sfinansowaniem imprezy integracyjnej pracowników. Wnioskodawca poprzez taką imprezę dąży do zwiększenia wydajności i efektów pracy. Wspólna rywalizacja sportowa uzdrawia relacje między pracownikami, utrwala więź i chęć współpracy. Współpraca na boisku i przy kibicowaniu w turnieju zamkniętym oraz współpraca na stanowisku pracy przenikają się wzajemnie i dają pożądane przez Wnioskodawcy rezultaty - dążenie na co dzień do sukcesów zawodowych. W związku z powyższym:

1.  wydatki Wnioskodawcy na zorganizowanie i przeprowadzenie turnieju piłkarskiego dla pracowników są wydatkami na integrację pracowniczą są więc kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy (w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 15 ust. 1),
2.  wydatki Wnioskodawcy na zorganizowanie i przeprowadzenie zamkniętego turnieju piłkarskiego dla pracowników są wydatkami na integrację pracowniczą - nie są przychodami dla pracowników biorących udział w takim turnieju, zarówno dla piłkarzy jak i dla kibiców (w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 12 ust. 1).

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2011 r. Nr IBPB II/1/415-468/11/MK odniósł się do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczących zakwalifikowania do przychodów pracowników wydatków firmy poniesionych na sfinansowanie organizacji zamkniętego turnieju piłkarskiego tylko dla pracowników firmy w ramach imprezy integracyjnej.

W zakresie zakwalifikowania do przychodów pracowników – zawodników wydatków firmy poniesionych na sfinansowanie udziału pracowniczej drużyny piłkarskiej w międzyzakładowym turnieju oraz podatku dochodowego od osób prawnych wydano odrębne rozstrzygnięcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach stwierdzam, co następuje.

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą PIT”.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (w tym ze stosunku pracy), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jakim jest stosunek pracy, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym, z kolei przychodami z tego źródła są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 9 ust. 2 i art. 11 ust. 1 ustawy PIT).

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepisy ustawy PIT nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy PIT. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy PIT.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w kontekście świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 08 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, iż „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku.

Natomiast bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu; nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż (…) nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść.

W świetle powyższego - mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy PIT przychodów ze stosunku pracy - nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika, bez ustalonej za nie zapłaty, jest świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (przykładem tego rodzaju świadczenia jest zaoferowanie pracownikowi przez pracodawcę udziału w spotkaniu integracyjnym lub wzięcie w nim udziału).

Odnosząc powyższe do informacji przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, iż Wnioskodawca, zorganizował zamknięty turniej piłkarski tylko dla pracowników firmy w ramach imprezy integracyjnej, sfinansowany ze środków obrotowych. W tym celu Wnioskodawca wynajął salę gimnastyczną, zakupił firmowe stroje sportowe (np. koszulki z logo Wnioskodawcy, stroje bramkarskie, piłki), przygotował drobne nagrody (statuetki, puchary, dyplomy) oraz poczęstunek dla piłkarzy (pracownicy) i kibiców (pracownicy).

W tym stanie rzeczy oraz w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 08 lipca 2014 r. uznać należy, że zorganizowanie przez Wnioskodawcę imprezy integracyjnej w formie zamkniętego turnieju piłkarskiego, nie stanowi dla pracownika nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy PIT. Nie są bowiem spełnione kryteria, o których mowa w wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Tym samym, wzięcie udziału w tej imprezie, zorganizowanej przez pracodawcę, nie będzie prowadzić do powstania przychodu u pracownika, a w konsekwencji, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zwiększenia przychodów pracowników z tytułu umowy o pracę.

Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby w Katowicach.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 maja 2011 r. Nr IBPB II/1/415-468/11/MK.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.