Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4510-223/15-4/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-23
Teza: 1. Czy dochód ze sprzedaży produktów wytworzonych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wykorzystaniem półproduktów zakupionych od kooperantów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną jest w całości zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2. Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup elementów (półproduktów) od podmiotów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną stanowią koszty uzyskania przychodu wpływające na ustalenie dochodu z działalności gospodarczej zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2015 r. (data wpływu 24 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 września 2015 r. (data wpływu 18 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   dochodu z tytułu sprzedaży produktów wytworzonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej z wykorzystaniem półproduktów zakupionych od kooperantów prowadzących działalność poza specjalną strefą ekonomiczną **– jest prawidłowe;**

*   wydatków poniesionych na zakup półproduktów od podmiotów prowadzących działalność poza specjalną strefą ekonomiczną **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), pismem z dnia 10 września 2015 r., nr IPTPB3/4510-223/15-2/KJ (doręczonym w dniu 14 września 2015 r.) wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 18 września 2015 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (data nadania 17 września 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (po uzupełnieniu):

X. (dalej także: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą na terenie (\`(...)\`) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie trzech zezwoleń z dnia: (\`(...)\`) 2004 r., (\`(...)\`) 2010 r. oraz (\`(...)\`) 2014 r., wydanych przez ministra właściwego do spraw gospodarki na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 282).

Zgodnie z treścią wskazanych powyżej zezwoleń Wnioskodawca może prowadzić na terenie SSE działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie następujących pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

1.  w przypadku zezwolenia nr (\`(...)\`) z dnia (\`(...)\`) 2004 r.:
    1.  Wyroby z tworzyw sztucznych pozostałe (25.24),
    2.  Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa (25.23),
    3.  Opakowania z tworzyw sztucznych (25.22),
    4.  Płaty, arkusze, rury i kształtowniki z tworzyw sztucznych (25.21),
    5.  Pojazdy mechaniczne (34.10),
    6.  Części i akcesoria do pojazdów mechanicznych i ich silników (34.30),
    7.  Sprzęt gospodarstwa domowego elektryczny (29.71),
    8.  Sprzęt gospodarstwa domowego nieelektryczny (29.72),
    9.  Maszyny biurowe (30.01),
    10.  Komputery i inne maszyny do przetwarzania informacji (30.02),
    11.  Odbiorniki telewizyjne i radiowe, urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku i obrazu oraz akcesoria do nich (32.30).

1.  w przypadku zezwolenia nr (\`(...)\`) z dnia (\`(...)\`) 2010 r.:
    1.  Pozostałe wyroby z tworzyw sztucznych (klasa 22.29),
    2.  Sprzęt gospodarstwa domowego elektryczny (klasa 27.51),
    3.  Pozostałe części i akcesoria do pojazdów silnikowych z wyłączeniem motocykli (klasa 29.32),
    4.  Opakowania z tworzyw sztucznych (klasa 22.22),
    5.  Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa (klasa 22.23),
    6.  Płyty, arkusze, rury i kształtowniki z tworzyw sztucznych (klasa 22.21),
    7.  Motocykle (klasa 30.91),
    8.  Pojazdy samochodowe z wyłączeniem motocykli (grupa 29.1),
    9.  Sprzęt gospodarstwa domowego nieelektryczny (klasa 27.52),
    10.  Maszyny i sprzęt biurowy z wyłączeniem komputerów i urządzeń peryferyjnych (klasa 28.23)
    11.  Komputery i urządzenia peryferyjne (klasa 26.20),
    12.  Elektroniczny sprzęt powszechnego użytku (klasa 26.40).

1.  w przypadku zezwolenia nr (\`(...)\`) z dnia (\`(...)\`) 2014 r.:
    1.  Naczynia stołowe, naczynia kuchenne, pozostałe artykuły gospodarstwa domowego i artykuły toaletowe, z tworzyw sztucznych (podkategoria 22.29.23),
    2.  Części gdzie indziej niesklasyfikowane, do lamp i sprzętu oświetleniowego, podświetlanych tablic i podobnych tablic i podobnych wyrobów, z tworzyw sztucznych (podkategoria 22.29.24),
    3.  Okucia do mebli, elementy do nadwozi itp. statuetki i pozostałe artykuły dekoracyjne z tworzyw sztucznych podkategoria 22.29.26),
    4.  Pozostałe wyroby z tworzyw sztucznych (podkategoria 22.29.29),
    5.  Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, gdzie indziej niesklasyfikowane (podkategoria 22.23.19),
    6.  Opakowania z tworzyw sztucznych (klasa 22.22),
    7.  Pozostałe narzędzia (kategoria 25.73.3),
    8.  Usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych (klasa 25.62),
    9.  Magazynowanie i przechowywanie towarów (klasa 52.10).

Podstawową działalnością Wnioskodawcy jest produkcja i sprzedaż komponentów (części) z tworzyw sztucznych wykorzystywanych następnie przez kontrahentów Spółki do produkcji sprzętu AGD (dalej: „wyroby finalne”). Wyroby te mieszczą się w katalogu wyrobów zamieszczonym we wskazanych powyżej zezwoleniach na prowadzenie działalności w SSE, zatem dochody Spółki uzyskiwane ze sprzedaży tych wyrobów są co do zasady traktowane przez Spółkę jako zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.).

Spółka podkreśla przy tym, że wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie wskazanych powyżej zwolnień nie przekracza wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W stosunku do pewnej gamy wyrobów schemat produkcji wygląda w ten sposób, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności sprzedaje innym podmiotom produkcyjnym surowiec (granulat) wraz z elementami do montażu. Podmioty te w swoich zakładach zlokalizowanych poza terenem jakiejkolwiek Specjalnej Strefy Ekonomicznej tworzą z surowców nabytych od Spółki elementy (półprodukty), które następnie sprzedają Wnioskodawcy. Spółka traktuje dochód ze sprzedaży surowców kooperantom jako niepodlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym, zatem zarówno pierwsza, jak i druga sprzedaż stanowią transakcje, z których dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wytworzone przez kooperantów i nabyte przez Wnioskodawcę półprodukty trafiają do zakładu produkcyjnego Spółki mieszczącego się na terenie SSE. Następnie są one wykorzystywane przez Wnioskodawcę w ostatecznym etapie produkcji, tj. są łączone w komplety wraz z innymi elementami wytworzonymi przez Wnioskodawcę na terenie SSE, a także niekiedy z innymi elementami nabytymi przez Wnioskodawcę poza specjalną strefą ekonomiczną. W konsekwencji proces produkcyjny kończy się na terenie SSE. Następnie wyrób finalny sprzedawany jest do klientów ostatecznych.

Spółka zdecydowała się wdrożyć opisany powyżej schemat działalności uwzględniający zakup niektórych półproduktów od podmiotów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną ze względu na fakt, że Wnioskodawca nie dysponuje zasobami technicznymi, które pozwoliłyby na samodzielne wykonanie wszystkich elementów składających się na wyrób finalny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (po przeformułowaniu):

1.  Czy, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny, dochód ze sprzedaży produktów wytworzonych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wykorzystaniem półproduktów zakupionych od kooperantów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną jest w całości zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup elementów (półproduktów) od podmiotów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną stanowią koszty uzyskania przychodu wpływające na ustalenie dochodu z działalności gospodarczej zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskane dochody z tytułu sprzedaży produktów wytworzonych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wykorzystaniem półproduktów zakupionych od kooperantów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną są w całości zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), natomiast wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup elementów (półproduktów) od podmiotów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną winny stanowić koszty uzyskania przychodu wpływające na ustalenie dochodu z działalności gospodarczej zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu, wolne od podatku są dochody (\`(...)\`) uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (\`(...)\`), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Ponadto, na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie to przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Na mocy art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z dnia (Dz. U. z 2015 r., poz. 282, z późn. zm. – dalej: „ustawa o SSE”), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy w pierwszej kolejności wskazać, że brak jest w przepisach ustawy normy prawnej, która wskazywałaby, że dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy to tylko dochód z pochodzących z produkcji wyrobów wytworzonych na terenie strefy lub usług wykonanych na terenie strefy.

To oznacza, że przepisy prawa nie wiążą wprost dochodu z działalności gospodarczej na terenie strefy z „czynnościami” wykonywanymi na jej terenie, ale „działalnością gospodarczą” sensu stricte.

Ponadto, także wykładnia językowa nakazuje rozumieć pojęcie działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy szeroko, a więc objąć nią wszystkie dochody z działalności, której miejscem jest strefa ekonomiczna, tj. każdą sprzedaż towarów przed przedsiębiorcę działającego na terenie strefy lub każdą sprzedaż usług. Pojęcie to nie zawiera bowiem żadnych ograniczeń co do ilości kosztów poza strefowych wytworzenia towaru lub usługi będących przedmiotem działalności gospodarczej na terenie strefy. Takie stanowisko wyraził m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 1143/12.

Zaakcentowania wymaga także, że podmioty zewnętrzne kooperujące z podmiotem działającym na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) nie korzystają ze zwolnienia podatkowego z tego tytułu. W konsekwencji „zewnętrzna” część procesu produkcyjnego, w zakresie w jakim pochodzi od podmiotów dostarczających towary i usługi, jest w istocie opodatkowana podatkiem dochodowym, który uiszczają kooperanci podmiotu strefowego.

Spółka podkreśla, że w obecnych realiach ekonomicznych procesy produkcyjne są często złożone, co powoduje, że konieczne jest korzystanie z towarów i usług dostarczanych przez inne podmioty. Działalność gospodarcza, w której podmiot nie korzysta z zakupu towarów i usług (w tym przypadku od podmiotów działających poza strefą) byłaby znacznie utrudniona lub wręcz niemożliwa. W zakresie usług każdy podmiot gospodarczy korzysta z dostarczanych: wody, prądu i innych mediów. Poza tym podmioty kupują usługi: transportowe, ochrony mienia, obsługi rachunkowej czy prawnej, które świadczą podmioty spoza SSE. Tego rodzaju usług nikt jednak nie bierze pod uwagę przy analizie tego, czy ich zakup od podmiotów spoza strefy wpływa na wielkość zwolnienia podatkowego dla podmiotów działających na terenie SSE. Przedsiębiorca prowadzący działalność w strefie jest zatem w znacznym stopniu uzależniony od podmiotów zewnętrznych. Nie oznacza to jednak, że Spółka prowadzi działalność poza terenem SSE.

Za prawidłowością stanowiska przyjętego przez Spółkę przemawia także wykładnia przepisów uwzględniająca cel, dla którego tworzone są SSE. Specjalne strefy ekonomiczne mają bowiem stanowić impuls do rozwoju regionalnego, przede wszystkim zachęcić potencjalnych inwestorów do przenoszenia miejsc prowadzenia całości działalności z innych państw lub miejsc w kraju. Skoro zatem działalność podmiotów położonych na terenie SSE powinna przyczyniać się do tworzenia dodatkowych miejsc pracy na rynku regionalnym, to będzie to możliwe m.in. dzięki nabywaniu przez podmioty strefowe towarów i usług od lokalnych podmiotów działających poza terenem SSE. Interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia podatkowego dla dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE dokonywana z perspektywy celu ustanowienia stref, prowadzi zatem do wniosku, że zakup towarów i usług od podmiotów zewnętrznych nie przesądza automatycznie o utracie zwolnienia podatkowego w części odnoszącej się do tych zakupów.

W stosowanym przez Spółkę wariancie produkcji, Spółka sprzedaje podmiotom zewnętrznym surowiec (granulat) wraz z elementami do montażu, a następnie kupuje wyprodukowany przez te podmioty gotowy element (półprodukt), natomiast zasadniczy proces produkcji jest wykonywany przez Spółkę w strefie, dlatego zdaniem Spółki wytwarzany wyrób finalny jest w dalszym ciągu wyrobem strefowym, a tym samym przychód uzyskany z jego sprzedaży jest przychodem zwolnionym z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Ponadto, zdaniem Spółki, pomoc kooperantów zewnętrznych przy produkcji towarów jest bezpośrednio związana z działalnością prowadzoną na terenie SSE. Zakupione elementy (półprodukty) od podmiotów spoza SSE są niezbędne dla wyprodukowania wyrobu finalnego (strefowego). Bez udziału kooperantów zewnętrznych Spółka nie byłaby w stanie wykonać zamówień na rzecz klientów. Korzystanie z elementów (półproduktów) kooperantów zewnętrznych warunkuje uzyskanie przychodu z tytułu działalności prowadzonej w strefie. Bez pomocy podmiotu spoza strefy wykonanie danego wyrobu finalnego nie byłoby możliwe.

Spółka wskazuje także, że w obowiązujących przepisach brak jest wyraźnego rozgraniczenia, które funkcjonowało do 1 stycznia 2001 r. w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych stref (tzw. wskaźnik strefowy), zgodnie z którym wartość wszystkich użytych materiałów wytworzonych poza SSE oraz usług wykonanych poza jej terenem nie mogła przekraczać 70% przychodów uzyskanych ze sprzedaży wyrobów wytworzonych na terenie SSE. Nie oznacza to jednak, że dla zachowania warunków zwolnienia całego dochodu nie jest możliwy zakup towarów i usług od podmiotów zewnętrznych. Wręcz przeciwnie, należy uznać, że celem rezygnacji z ww. wskaźnika była konieczność dostosowania definicji wyrobu strefowego do realiów gospodarczych, w których procesy produkcyjne (zwłaszcza złożone) nie odbywają się w praktyce w jednym zakładzie, a przedsiębiorcy często korzystają z usług podmiotów zewnętrznych posiadających specjalistyczną wiedzę i urządzenia.

W piśmiennictwie, praktyce organów interpretacyjnych oraz orzecznictwa sądowo-administracyjnego wskazuje się, że kryteriami pozwalającymi na zwolnienie z dochodu z podatku dochodowego, przy udziale usług zakupionych od podmiotów spoza strefy są następujące okoliczności:

*   nadanie towarom produkowanym przez inwestora nowej jakości dodanej (por. Katarzyna Knapik, Michał Hryszko, Outsourcing procesu produkcyjnego poza specjalną strefę ekonomiczną a prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego – uwagi na kanwie wyroku WSA w Łodzi, I SA/Łd 666/12, Przegląd Podatkowy, 6/2013, s. 33);

*   sytuacja, w której usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedną z faz produkcji produkowanych i sprzedawanych przez podmiot strefowy wyrobów, a produkcja i sprzedaż wyrobów mieści się w zakresie PKWiU określonym w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE (tak w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 sierpnia 2011 r., IBPB1/1/423-34/11/KB),

*   istnienie ścisłego, funkcjonalnego i nierozerwalnego związku pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie strefy, a czynnościami wykonanymi poza strefą, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie strefy (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r., II FSK 1139/10).

W ocenie Spółki, przedstawione powyżej kryteria powinny znajdować także zastosowanie w przypadku nabywania poza SSE towarów, surowców i półproduktów wykorzystywanych następnie do produkcji wyrobów finalnych na terenie SSE.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie przedstawionym w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku zachodzą wszystkie wymienione powyżej okoliczności. Po pierwsze, nabywany od podmiotów zewnętrznych element (półprodukt) łączony jest wraz z innymi elementami w jeden komplet (pozostałe elementy produkowane są przez Spółkę na terenie SSE), w wyniku czego element „pozastrefowy” otrzymuje nową jakość dodaną. Po drugie, wszystkie elementy procesu produkcyjnego wykonywane przez kooperantów stanowią w istocie jedną z faz produkcji wyrobów produkowanych i sprzedawanych przez Wnioskodawcę, a produkcja i sprzedaż wyrobów finalnych mieści się w zakresie wskazanym w zezwoleniach na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. W szczególności Spółka wskazuje, że sam fakt produkcji jednego z elementów wyrobu finalnego poza terenem strefy, nie pozbawia tego wyrobu przymiotu „produktu strefowego”. Okoliczność nabywania towarów wykorzystywanych do produkcji w strefie od podmiotów zewnętrznych nie stanowi zdaniem Spółki częściowego „przeniesienia” działalności gospodarczej objętej zezwoleniem poza teren strefy.

Takie stanowisko zostało przedstawione już w postanowieniu z dnia 23 grudnia 2005 r. (nr PSUS/PB-RI-PDP/423/327/P/05/MD), w którym Naczelnik Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu wskazał, że „(\`(...)\`) zarówno obróbka dokonywana przez kooperantów w formie „zewnętrznej”, tj. ze sprzedażą materiałów i surowców kooperantom i następnie nabyciem od nich przez Spółkę wytworzonych na bazie tych materiałów i surowców półproduktów celem dalszej obróbki lub obrotu, jak i obróbka w formie „wewnętrznej”, tj. w ramach usługi obcej bez przejściowej zmiany własności materiałów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym – zawierają się w ramach całości procesu produkcyjnego jako jego etap. Wobec tego trudno traktować taką obróbkę jako działalność niezwiązaną z tą, która jako prowadzona na podstawie zezwolenia w specjalnej strefie ekonomicznej podlega zwolnieniu od opodatkowania.

Po trzecie, jak zostało już wskazane wcześniej, czynności wykonywane poza terenem SSE, mają charakter wyłącznie pomocniczy i stanowią integralną część głównej działalności Spółki wykonywanej na terenie SSE.

Wnioskodawca wskazuje, że zbieżne ze stanowiskiem Spółki oceny prawne w swoich orzeczeniach przedstawiały także sądy administracyjne. Przykładowo, podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt II FSK 2750/12 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 960/12.

Biorąc powyższe pod uwagę dochody z tytułu sprzedaży produktów wytworzonych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej z wykorzystaniem półproduktów zakupionych od kooperantów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną winny być zdaniem Spółki w całości zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji tego wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup elementów (półproduktów) od podmiotów prowadzących działalność poza Specjalną Strefą Ekonomiczną powinny stanowić koszty uzyskania przychodu wpływające na ustalenie dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości Jej stanowiska w opisanej powyżej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Tutejszy Organ informuje jednocześnie, że nienależna opłata w wysokości 40 zł, uiszczona przez Wnioskodawcę w dniu 16 września 2015 r. na konto bankowe Izby Skarbowej w Łodzi, zwrócona zostanie przekazem pocztowym na adres siedziby Wnioskodawcy wskazany w części B.3 wniosku ORD-IN, stosownie do art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.