Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-95/15-4/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-05-22
Teza: opodatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży altany i nasadzeń
Słowa kluczowe: działki; sprzedaż; urządzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2015 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 11 lutego 2015 r., data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 17 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 maja 2015 r. (data wpływu 8 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży altany i nasadzeń – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży altany i nasadzeń.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z powyższym, pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r., Nr IPTPB2/4511-95/15-2/PK, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 21 kwietnia 2015 r. (skutecznie doręczono dnia 28 kwietnia 2015 r.), zaś w dniu 8 maja 2015 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (data nadania 5 maja 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawczyni wraz z mężem … w dniu 10 lipca 1994 r. nabyła prawo do działki nr 100 o powierzchni 341 m2, położonej na terenie prowadzonego przez Polski Związek Działkowców zs. w … Rodzinnego Ogrodu Działkowego „…” w …. Na działce w chwili zakupu posadowiona była altana nieprzekraczająca norm powierzchni ustalonych w prawie budowlanym dla altan i obiektów gospodarczych w Rodzinnych Ogrodach Działkowych.

Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli w dniu 10 lipca 1994 r. umowę sprzedaży „działki wraz z domkiem” w formie pisemnej z Panią … i jednocześnie zostało na ich rzecz ustanowione prawo użytkowania działki przez Polski Związek Działkowców zs. w … i Rodzinnego Ogrodu Działkowego „…” w …. Tym samym w drodze ww. umowy nie nabyli Oni prawa własności działki, ani też prawa użytkowania wieczystego.

W dniu 22 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem … zawarli umowę przeniesienia praw do działki oraz sprzedaży wszelkich znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów za łączną kwotę 62 000 zł. Powyższa transakcja nie była związana z działalnością gospodarczą, a wskazana kwota stanowiła zapłatę za nasadzenia (drzewa, krzewy) oraz obiekty (altanę). Przedmiotowa umowa została sporządzona w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi przed notariuszem …, repertorium A nr …/… (Kancelaria Notarialna z siedzibą w … przy ul. …). Wskazać także należy, że od zakupu altany minęło dwadzieścia lat, natomiast od zakupu ostatnich nasadzeń (systematycznie uzupełnianych) pół roku licząc od daty podpisania umowy. Nadto Wnioskodawczyni zawarła w okresie pomiędzy nabyciem a zbyciem praw do działki umowę majątkową małżeńską, mocą której ustanowiła wraz z mężem rozdzielność majątkową.

Prawo do działki, jak i również własność wszelkich znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów wchodziła w skład majątku wspólnego małżonków pozostałego po podziale, stad ww. kwota uzyskana z ich sprzedaży została podzielona na równe części pomiędzy małżonków.

Wnioskodawczyni środki uzyskane z przeniesienia praw do działki oraz sprzedaży znajdujących się na niej nasadzeń i obiektów, tj. kwotę 31 000 zł przeznaczyła na zakup mieszkania, do której to transakcji doszło w dniu 2 stycznia 2015 r. Przedmiotem umowy było prawo własności lokalu położonego w … przy ul. …. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, natomiast Wnioskdoawczyni jest jedyną właścicielką mieszkania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

1.  Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochód uzyskany ze sprzedaży altany i nasadzeń znajdujących się na działce niebędącej własnością Wnioskodawczyni, jeśli sprzedaż ta następuje po upływie dwudziestu lat od nabycia altany oraz pół roku, licząc od końca miesiąca kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ostatnich nasadzeń, a więc czy Wnioskodawczyni w rozliczeniu rocznym powinna od wartości tej transakcji odprowadzić podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego?
2.  Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochód uzyskany ze sprzedaży altany i nasadzeń, jeżeli został on w całości wydatkowany w okresie pół roku od jego uzyskania na zakup przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), odnośnie pytania nr 1, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. 2014 r., nr 40; dalej jako: u.r.o.d.) rodzinne ogrody działkowe zakładane są na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych. Działkowiec w myśl art. 28 obecnie obowiązującej ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych ma prawo używania działki i pobierania z niej pożytków, natomiast art. 30 ust. 2 przesądza, że wszelkie nasadzenie, obiekty i urządzenia na działce stanowią jego własność.

Zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych ma pierwszeństwo przed zastosowaniem przepisów kodeksu cywilnego. Tak więc w myśl przytoczonego powyżej art. 30 ust. 2 u.r.o.d. pomimo faktu braku prawa własności gruntu, użytkownik działki jest właścicielem rzeczy znajdujących się na działce w tym altany oraz nasadzeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest - z zastrzeżeniem ust. 2 - odpłatne zbycie:

*   nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

*   spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

*   prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   innych rzeczy,

jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane - w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

W związku z tym, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia nieruchomości oraz rzeczy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odwołać się do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121; dalej jako: k.c) rzeczami są tylko przedmioty materialne. Jednocześnie powszechnie akceptuje się w literaturze, że przedmiotami materialnymi są takie części przyrody, w stanie pierwotnym lub przetworzonym, które są na tyle wyodrębnione spośród innych w sposób umożliwiający ich traktowanie jako dobra samoistne. Na pojęcie „rzeczy” składają się dwie cechy o charakterze konstytutywnym: materialny ich charakter i wyodrębnienie ich z przyrody, czyli muszą mieć samoistny byt materialny.

Stosownie do art. 46 § 1 k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntów przedmiot własności. W przypadku nieruchomości budynkowej istotą wyróżnienia jej jako nieruchomości jest spełnienie przesłanek bycia rzeczą (art. 45 k.c.) i posiadanie cech budynku jako konstrukcji trwale związanej z gruntem.

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r., Nr 89, poz. 414 ze zm.) przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 1991 r., Nr 9, poz. 31 ze zm.) zwolnione są od rzeczonego podatku położone na terenie rodzinnego ogrodu działkowego: grunty, altany działkowe i obiekty gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m2 (…). Jeżeli zatem altany o powierzchni przekraczającej 35 m2 stanowią, zdaniem ustawodawcy nieruchomość, są nimi także altany o powierzchni mniejszej niż wskazana w ustawie.

W myśl powołanych przepisów zasadnym jest uznanie, że altana stanowi „nieruchomość”, natomiast dochód z jej sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl powołanego przepisu źródło przychodu stanowi odpłatne zbycie nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Tymczasem w omawianym stanie faktycznym do zbycia doszło po upływie 20 lat licząc od chwili nabycia nieruchomości.

Jednocześnie Wnioskodawczyni uznaje, że wszelkie znajdujące się na działce nasadzenia i urządzenia stanowią „rzeczy”, natomiast dochód z ich sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl powołanego przepisu źródło przychodu podlegające opodatkowaniu stanowi odpłatne zbycie rzeczy dokonane przed upływem pół roku od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie. Tymczasem w omawianym stanie faktycznym do zbycia doszło po upływie omawianego okresu.

Mając na uwadze powyższe uzasadnione jest przyjęcie, że przedmiotowa sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód uzyskany ze sprzedaży nasadzeń (drzewka, krzewy), altanki wraz z wyposażeniem nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania nr 2, całą kwotę uzyskaną z transakcji opisanej we wniosku przeznaczyła Ona na nabycie własności lokalu mieszkalnego położonego w … przy ul. …. Rzeczona nieruchomość stanowi wyłączną własność Wnioskodawczyni i została nabyta celem zaspokojenia Jej potrzeb mieszkaniowych. W 2013 r. Sąd orzekł separację Wnioskodawczyni i Jej męża. Małżonkowie od końca 2012 r. funkcjonują w separacji faktycznej. Tym samym zakup odrębnego lokalu był konieczny w zaistniałych okolicznościach.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych (…) jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…).

Zasadnym jest tym samym przyjęcie, że dochód uzyskany ze zbycia altany podlega przedmiotowemu zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z treścią przepisu ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 10 ust. 1 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów, z których przychód/dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest wymienione w pkt 8 lit. a)-d) odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, liczą od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem w dniu 10 lipca 1994 r. nabyła prawo do działki nr 100 o powierzchni 341 m2, położonej na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego prowadzonego przez Polski Związek Działkowców. Na działce w chwili zakupu posadowiona była altana nieprzekraczająca norm powierzchni ustalonych w prawie budowlanym dla altan i obiektów gospodarczych w Rodzinnych Ogrodach Działkowych. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli w dniu 10 lipca 1994 r. umowę sprzedaży „działki wraz z domkiem” w formie pisemnej i jednocześnie zostało na ich rzecz ustanowione prawo użytkowania działki przez Polski Związek Działkowców. Tym samym w drodze ww. umowy nie nabyli Oni prawa własności działki, ani też prawa użytkowania wieczystego. W dniu 22 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli umowę przeniesienia praw do działki oraz sprzedaży wszelkich znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów za łączną kwotę 62 000 zł. Powyższa transakcja nie była związana z działalnością gospodarczą, a wskazana kwota stanowiła zapłatę za nasadzenia (drzewa, krzewy) oraz obiekty (altanę). Przedmiotowa umowa została sporządzona w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi przed notariuszem. W okresie pomiędzy nabyciem a zbyciem praw do działki Wnioskodawczyni zawarła umowę majątkową małżeńską, mocą której ustanowiła wraz z mężem rozdzielność majątkową. Prawo do działki, jak i również własność wszelkich znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów wchodziła w skład majątku wspólnego małżonków pozostałego po podziale, stąd ww. kwota uzyskana z ich sprzedaży została podzielona na równe części pomiędzy małżonków. Wnioskodawczyni środki uzyskane z przeniesienia praw do działki oraz sprzedaży znajdujących się na niej nasadzeń i obiektów, tj. kwotę 31 000 zł przeznaczyła na zakup mieszkania, do której to transakcji doszło w dniu 2 stycznia 2015 r. Przedmiotem umowy było prawo własności lokalu. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, natomiast Wnioskodawczyni jest jedyną właścicielką mieszkania.

W świetle dotychczas przytoczonych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanu faktycznego istotnym dla niniejszego rozstrzygnięcia jest kwalifikacja do odpowiedniego źródła przychodu osiągniętego przez Wnioskodawczynię w związku z przeniesieniem prawa do użytkowania działki w 2014 r.

Z uwagi na brak definicji nieruchomości i rzeczy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych należy odwołać się do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.) rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Stosownie do art. 46 § 1 ww. Kodeksu nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W przypadku nieruchomości budynkowej istotą wyróżnienia jej jako nieruchomości jest spełnienie przesłanek bycia rzeczą (art. 45) i posiadanie cech budynku jako konstrukcji trwale związanej z gruntem, który ponadto może stanowić odrębny od gruntu przedmiot własności, co musi mieć oparcie w przepisie szczególnym. W tym przypadku nie wystarczy zatem sama fizyczna możliwość wyodrębnienia budynku od gruntu.

Natomiast zawartą w ww. art. 45 Kodeksu cywilnego legalną definicję rzeczy, w literaturze powszechnie akceptuje się w ten sposób, że przedmiotami materialnymi są takie części przyrody, w stanie pierwotnym lub przetworzonym, które są na tyle wyodrębnione spośród innych (naturalnie lub sztucznie) w sposób umożliwiający ich traktowanie w stosunkach społecznych i gospodarczych jako dobra samoistne. Na pojęcie „rzeczy” składają się więc dwie cechy o charakterze konstytutywnym: materialny ich charakter i wyodrębnienie z przyrody, czyli muszą mieć samoistny byt materialny. Stąd też rzeczami są wyłącznie materialne części przyrody, przy czym nie ma znaczenia ich wartość materialna, chodzi tu o materialną postać.

Zgodnie z art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z zasadą prawa superficies solo cedit (to co jest na powierzchni przypada gruntowi) odnoszącą się do związania własności budynku wzniesionego na gruncie z własnością tego gruntu, częścią składową gruntu są wszystkie rzeczy trwale złączone z tą nieruchomością.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419 z późn. zm.) nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych użytkownika działki, stanowią jego własność.

Zatem użytkownik jest właścicielem rzeczy znajdujących się na terenie użytkowanej przez niego i wchodzącej w skład rodzinnego ogrodu działkowego działki.

Wskazać przy tym należy, że ustawodawca w cytowanym przepisie, ani w żadnym innym miejscu analizowanej ustawy, nie dokonuje kwalifikacji jako nieruchomości któregokolwiek z wymienionych w nim elementów (tj. posadowionych na działce nasadzeń, urządzeń czy obiektów).

Natomiast Wnioskodawczyni, jak sama wskazała we wniosku, przeniosła prawo do użytkowania działki, za co nabywcy zapłacili Jej wynagrodzenie. Oznacza to, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię za przeniesienia własności altany i nasadzeń należy zakwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. z praw majątkowych.

W myśl bowiem art. 18 ww. ustawy za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w tym przepisie wyliczenie praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy jako odrębne źródło przychodów ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Przyjęcie przez ustawodawcę otwartego katalogu tych przychodów pozwala na zaliczenie do tej kategorii wszystkich innych przychodów z praw majątkowych.

Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z pozostałymi dochodami zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przychód uzyskany z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, po pomniejszeniu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych łącznie z dochodami z pozostałych źródeł.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy prawa wspólność majątkowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dopiero z chwilą ustania wspólności ustawowej, co ma miejsce m.in. z chwilą ustania małżeństwa, wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Jednakże małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa (art. 47 § 1 ww. ustawy). Jest to zatem umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowa ta reguluje stosunki majątkowe małżonków przez czas trwania ich związku małżeńskiego.

Zatem na Wnioskodawczyni będzie ciążył obowiązek rozliczenia przychodu uzyskanego w 2014 r. w związku z odpłatnym przeniesieniem prawa do użytkowania działki (ustalony proporcjonalnie do udziałów w tym prawie – wg. opisu Wnioskodawczyni jest to 50%), łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w 2014 r. i opodatkowanymi według skali podatkowej w zeznaniu podatkowym składanym, stosownie do art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, tj. 30 kwietnia 2015 r.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni, że sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód uzyskany ze sprzedaży nasadzeń (drzewka, krzewy), altanki wraz z wyposażeniem nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym, należało uznać za nieprawidłowe, ponieważ ww. sprzedaż stanowi dochód z praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Odrębnego przeanalizowania wymaga natomiast kwestia przeznaczenia przychodu uzyskanego za przeniesienie własności altany i nasadzeń na zakup lokalu mieszkalnego.

Jak już wyżej wyjaśniono przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z przeniesienia własności altany i nasadzeń stanowi przychód z praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a nie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. A zatem brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do zastosowania w przedmiotowej sprawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, traktującego o możliwości zwolnienia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, jeśli zostanie on przeznaczony w ciągu 2 lat od dnia odpłatnego zbycia na własne cele mieszkaniowe enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Przepis ten można zastosować wyłącznie do przychodów z odpłatnego zbycia praw wymienionych enumeratywnie w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i żadnych innych.

Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do zwolnienia tak uzyskanego przez Wnioskodawczynię przychodu poprzez przeznaczenie go na zakup lokalu mieszkalnego. Ze zwolnienia tego korzysta wyłącznie dochód uzyskany ze źródła jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy oraz konstytucyjnego obowiązku ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Skoro ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w swej treści nie przewiduje możliwości zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia praw majątkowych, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, to tym samym Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do opodatkowania tak uzyskanego przychodu według skali podatkowej i wykazania go w zeznaniu rocznym.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacja indywidualna wywiera skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego jest skierowana. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie dotyczy męża Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.