Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-969/08/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-08
Teza: Opodatkowanie alimentów.
Słowa kluczowe: alimenty; przychód-przychody z innych źródeł; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2008 r. (data wpływu 17 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu z tytułu zasądzonych alimentów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2008 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu z tytułu zasądzonych alimentów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 13 listopada 2000 r. zgodnie z orzeczeniem sądu przyznane zostały Pani alimenty w kwocie 300 zł miesięcznie. Do miesiąca czerwca 2008 r. alimenty te nie były płacone. W dniu 27 czerwca 2008 r. została zawarta ugoda, przedmiotem której było rozliczenie alimentacyjne dłużnika wobec wierzycielki. W tym samym dniu, tj. 27 czerwca 2008 r. otrzymała Pani kwotę 20.000 zł zaległych alimentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uzyskana kwota alimentów zgodnie z zawartą ugodą w wysokości 20.000 zł podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł w zeznaniu rocznym?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zasądzone alimenty w wysokości 300 zł miesięcznie korzystają ze zwolnienia stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ich miesięczna kwota nie przekracza 700 zł. W opinii Pani w dniu otrzymania alimentów obowiązuje bowiem zapis zwalniający alimenty zasądzone przez sąd do wysokości nie przekraczającej miesięcznie 700 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 20 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zatem stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych w katalogu zwolnień przedmiotowych lub od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 127 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są alimenty:

*   na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia, oraz dzieci bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek pielęgnacyjny,
*   na rzecz innych osób niż wymienione w lit. a), zasądzone przez sąd, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł.

Powyższe zwolnienie zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), która weszła w życie od 1 stycznia 2007 r. (ze wskazanymi wyjątkami). Zgodnie z postanowieniami art. 21 ustawy zmieniającej, zmiany mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2007 r.

W art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wskazał na dwa warunki, które muszą być spełnione łącznie, aby możliwym było skorzystanie ze zwolnienia: alimenty muszą być zasądzone przez sąd oraz ich wysokość nie może przekraczać miesięcznie 700 zł.

Ustalając kwotę objętą zwolnieniem należy zatem stwierdzić, czy wysokość alimentów nie przekracza miesięcznie 700 zł. Nie jest więc istotna kwota wypłacana w danym miesiącu ale miesięczna kwota zasądzonych alimentów. W konsekwencji, gdy podatnik otrzymuje w jednym miesiącu kwoty należne za kilka miesięcy bądź lat, a w orzeczeniu sądu przyznano alimenty w wysokości nie przekraczającej 700 zł miesięcznie, to przychód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu. Bez znaczenia dla celów podatkowych jest fakt skumulowania ich wypłaty, bowiem podstawę opodatkowania dochodu z tego tytułu stanowi nadwyżka należnych za każdy miesiąc alimentów ponad kwotę 700 zł.

Biorąc pod uwagę, iż przedmiotowe alimenty zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w dniu 13 listopada 2000 r. w kwocie 300 zł miesięcznie, zostały wyegzekwowane od zobowiązanego i przekazane Pani w dniu 27 czerwca 2008 r. przyjąć należy, że zgodnie z generalną zasadą ustalania momentu powstania przychodu wyrażoną w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, stanowią one przychód uzyskany w 2008 r. Skoro zatem zaległe świadczenie otrzymała Pani już w chwili obowiązywania zwolnienia od podatku i jednocześnie zasądzona przez sąd kwota alimentów nie przekraczała 700 zł miesięcznie to uznać należy, że w stanie prawnym obowiązującym od 2007 r., zaległe alimenty w wysokości 20.000 zł zwolnione są z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji gdyby w skład wypłaconej kwoty wchodziły odsetki za zwłokę należy wyodrębnić należność główną , która jest zwolniona z podatku oraz odsetki za zwłokę, które zgodnie z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią przychód z tzw. innych źródeł. Przychód ten winien być wykazany w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został otrzymany, składanym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.