Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1143/10-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-03-04
Teza: opodatkowanie dostaw energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesje na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną
Słowa kluczowe: akcyza; energia-energia elektryczna; nabywca; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16.11.2010 r. (data wpływu 23.11.2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15.12.2010 r. (data wpływu 20.12.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-1143/10-2/JK z dnia 07.12.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania dostaw energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesje na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.11.2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania dostaw energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesje na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15.12.2010 r. (data wpływu 20.12.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-1143/10-2/JK z dnia 07.12.2010 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza dokonywać rozliczeń transakcji zawieranych w systemie obrotu towarami giełdowymi organizowanym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. zgodnie z art. 21 ust. 3a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o obrocie instrumentami finansowymi”). Na rynku tym, do którego zgodnie z powołanym wyżej przepisem ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stosować się mają odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 48, poz. 284 ze zm., zwanej dalej „ustawą o giełdach towarowych”), które dotyczą giełdy towarowej, będą dokonywane transakcje sprzedaży, których przedmiotem będzie energia elektryczna, prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia energii elektrycznej, o których mowa w art. 9e ust 1 i art. 9l ust 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm., zwanej dalej „prawem energetycznym”), uprawnienia do emisji CO2 a także kontrakty forward na energię elektryczną albo na prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia energii elektrycznej oraz lub z uprawnień do emisji CO2.

Spółka będzie pełniła dla transakcji zawieranych na tym rynku funkcję giełdowej izby rozrachunkowej, zgodnie z art. 18 ustawy o giełdach towarowych. Spółka będzie więc organizować i prowadzić rozliczenia tych transakcji na rzecz członków prowadzonej przez siebie giełdowej izby rozrachunkowej. Sposób prowadzenia tych rozliczeń zakłada, że w ramach ich przeprowadzania Spółka będzie nabywać od zbywcy i jednocześnie sprzedawać nabywcy energię elektryczną będącą przedmiotem transakcji zawartej pomiędzy nimi na rynku organizowanym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. Spółka nie posiada koncesji na obrót energią elektryczną gdyż zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 4 lit. b prawa energetycznego może ona wykonywać działalność w zakresie obrotu energią elektryczną na takim rynku z tytułu prowadzenia rozliczeń zawieranych na nim transakcji.

Spółka przewiduje, że wystąpią sytuacje, gdy wśród nabywców energii elektrycznej są podmioty posiadające koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego. Podmioty te mogą zużywać energię elektryczną nabytą od Spółki na własne potrzeby. W tej sytuacji wystąpią one w roli nabywców końcowych energii elektrycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawa energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesję na wytwarzanie lub przesyłanie bądź dystrybucję, ewentualnie obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w sytuacji gdy podmioty te są nabywcami końcowymi w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesję na wytwarzanie lub przesyłanie bądź dystrybucję, ewentualnie obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, nawet w sytuacji gdy podmioty te zużywają energię na własne potrzeby.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, który wyprodukował tę energię.

Definicję nabywcy końcowego zawiera art. 2 ust 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten stanowi, że nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, z wyłączeniem:

1.  spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy o giełdach towarowych;
2.  towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
3.  giełdowej izby rozrachunkowej lub nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy o giełdach towarowych;
4.  spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Biorąc pod uwagę brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, przepis art. 9 ust. 1 pkt 2 stanowi, że dostawa energii elektrycznej na rzecz podmiotu nie mającego koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego podlega opodatkowaniu akcyzą. Do wniosku takiego prowadzi wykładnia gramatyczna art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Spółka pragnie zaznaczyć, że wykładnia gramatyczna jest podstawową metodą stosowaną do wykładni przepisów prawa podatkowego.

Przepis art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym nie stanowi natomiast, że podatkowi podlega dostawa energii elektrycznej na rzecz członków giełdy posiadających koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

Zdaniem Spółki sytuacji tej nie zmienia to, czy nabywca wykorzystuje energię elektryczną na własne potrzeby, czy też odsprzedaje ją podmiotom trzecim. Zgodnie z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm., zwanej dalej „Konstytucją”) „każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie”. Ponadto, art. 217 Konstytucji stanowi, że „nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy”. Oznacza to, że obowiązek zapłaty podatku powinien wynikać z ustawy. Nakładanie na podatnika podatku nie przewidzianego w ustawie jest niezgodne z Konstytucją. Stanowisko to przedstawił Trybunał Konstytucyjny m.in. w wyroku z dnia 7 lipca 2009 r., sygnatura akt SK 46/06 „Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że przepisy § 18 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia z 1998 r. \[…\] wyznaczały podmioty podatku akcyzowego, czyli wkroczyły w materię ustawową. Z tego względu przepisy te są niezgodne z art. 64 ust. 3 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji”.

Co więcej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 19 lutego 2010 r, sygnatura akt I SA/ŁD 1193/09 zajął stanowisko analogiczne do przedstawionego przez Spółkę. Sąd stwierdził, że „zdaniem sądu z literalnej wykładni przepisu art. 2 pkt 19 ustawy wynika, że nabywcą końcowym nie może być podmiot nabywający energię elektryczną, jeżeli posiada on koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną. Oznacza to, że w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, iż sprzedaż energii elektrycznej na rzecz podmiotu posiadającego koncesję o jakiej mowa w prawie energetycznym tj. na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję oraz obrót energią elektryczną nie stanowi czynności opodatkowanej tym podatkiem”. Oznacza to, że dostawa energii elektrycznej na rzecz podmiotu posiadającego koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję oraz obrót energią elektryczną nie podlega podatkowi akcyzowemu.

Opodatkowaniu podlega natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużycie energii przez nabywcę. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 przedmiotem opodatkowania jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną. Opodatkowanie zużycia energii elektrycznej nastąpiłoby u nabywcy, a nie u Spółki. Szczegółowe kwestie związane z opodatkowaniem podmiotu innego niż Spółka wykraczają jednak poza ramy niniejszego wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2010 r. (nadanym ustawą z 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 151, poz. 1013) w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Stosownie natomiast do art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy przez nabywcę końcowego rozumie się podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem:

1.  spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
2.  towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.),
3.  giełdowej izby rozrachunkowej lub K. nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
4.  spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym;

Mając na uwadze definicję nabywcy końcowego należy wyjaśnić, iż Wnioskodawca w aktach sprawy błędnie utożsamia podmioty posiadające koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego zużywające energię elektryczną nabytą od Spółki na własne potrzeby z nabywcami końcowymi w rozumieniu ustawy. Wskazać należy, iż ustawodawca poprzez pojęcie nabywcy końcowego określa podmiot, który nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy prawo energetyczne. Wobec niniejszego podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego zużywający energię elektryczną na własne potrzeby nie jest nabywcą końcowym.

Jednocześnie, należy zauważyć, iż ustawodawca wyłączył z definicji nabywcy końcowego m.in. giełdową izbę rozrachunkową lub K. nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza dokonywać rozliczeń transakcji zawieranych w systemie obrotu towarami giełdowymi organizowanym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. Spółka będzie pełniła dla transakcji zawieranych na tym rynku funkcję giełdowej izby rozrachunkowej. Spółka będzie organizować i prowadzić rozliczenia transakcji na rzecz członków prowadzonej przez siebie giełdowej izby rozrachunkowej. Sposób prowadzenia rozliczeń zakłada, że w ramach ich przeprowadzania Spółka będzie nabywać od zbywcy i jednocześnie sprzedawać nabywcy energię elektryczną będącą przedmiotem transakcji zawartej pomiędzy nimi na rynku organizowanym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii opodatkowania dostaw energii elektrycznej na rzecz podmiotów posiadających koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego zużywających nabytą od Spółki energię na własne potrzeby.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach ustawy wynika, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju. W analizowanym przypadku sprzedaż energii będzie dokonywana na rzecz podmiotów posiadających koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów prawa energetycznego, tak więc podmiotów, które w myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy nie stanowią nabywców końcowych. Zatem stwierdzić należy, iż przedmiotowa sprzedaż energii nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W analizowanej sytuacji zastosowanie znajduje art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, a podatnikiem będzie podmiot nabywający od Spółki energię elektryczną.

Końcowo zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla podmiotu nabywającego od Spółki energię elektryczną. Podmiot ten, aby uzyskać interpretację indywidualną, winien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.