Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4011.80.2020.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-09
Teza: czy Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; ewidencja; IP Box; komputery-program komputerowy; prace-prace badawczo-rozwojowe; spółki-spółka osobowa; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 marca 2020 r. (data wpływu 10 marca 2020 r.), uzupełnionym 3 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 27 maja 2020 r., wezwano do jego uzupełnienia, którego dokonano 3 czerwca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), rozlicza się z podatku dochodowego na zasadach ogólnych według skali a od stycznia 2020 r. Wnioskodawca wybrał podatek liniowy. Wnioskodawca jest komandytariuszem w podmiocie R spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej również: „Spółka” lub „spółka komandytowa”).

Wnioskodawca tytułem uczestnictwa w spółce komandytowej rozpoznaje przychody i koszty. Zgodnie z umową spółki komandytowej, Wnioskodawcy przysługuje 99% udział w zysku spółki komandytowej.

Spółka prowadzi księgi rachunkowe. W ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej opracowywane jest i ulepszane oprogramowanie, którego innowacyjność znacznie wyprzedza rozwiązania funkcjonujące obecnie na rynku. Głównym przedmiotem działalności spółki jest produkcja oprogramowania - tzw. integratorów. Integrator to program komputerowy działający po stronie klienta stanowiący ogniwo łączące platformę e-commerce (np. sklep internetowy lub portale aukcyjne) z systemem ERP (programem do obsługi sprzedaży i magazynu) u klienta. Integrator umożliwia dwukierunkową, zautomatyzowaną wymianę informacji o towarach i zamówieniach. Dystrybucja oprogramowania polega na udzieleniu wyłącznej i niezbywalnej licencji na użytkowanie w ramach jednej organizacji (jednego numeru nip). Sprzedaż oprogramowania dokonywana jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Każdorazowo, dokonując sprzedaży oprogramowania, Spółka zawiera z klientem umowę licencyjną, na podstawie której klient, jako licencjobiorca, nabywa jedynie prawo do korzystania z programu w zakresie określonym umową i nie uzyskuje praw na zasadzie przeniesienia autorskich praw majątkowych. Licencjodawca (Spółka) udziela licencjobiorcy niewyłącznej, niezbywalnej licencji na korzystanie z programu na polu eksploatacji obejmującym zwielokrotnianie programu w pamięci podręcznej komputera, czyli na używanie programu przez licencjobiorcę w zakresie określonym umową. Licencja zostaje udzielona w ramach opłaty licencyjnej zawartej w cenie programu. Licencjodawca nie udziela prawa na dokonywanie przez licencjobiorcę w programie jakichkolwiek zmian, uzupełnień, adaptacji lub przeróbek, dalszych tłumaczeń, odtwarzania, dekompilacji i dezasemblacji programu. Licencjobiorca obowiązany jest nie dokonywać czynności mających na celu stworzenie w oparciu o nabywany program programów komputerowych o podobnym jak ten przeznaczeniu lub funkcji.

Mimo, że na rynku istnieją konkurencyjne rozwiązania, to integratory tworzone przez Spółkę są unikatowe i wyróżniają się innowacyjnością poprzez:

*   rozwiązania out-of-the-box - gotowe do użycia, nie wymagające żmudnego procesu wdrożeniowego,
*   udostępnienie każdemu zainteresowanemu bezpłatnej, w pełni funkcjonalnej wersji testowej (z ograniczeniem czasowym) w tym bezpłatnej instalacji i konfiguracji przez technika,
*   położenie nacisku na łatwość i uniwersalność użycia (docelowymi klientami Spółki są małe i średnie firmy oraz mało i średnio zaawansowani użytkownicy komputerów),
*   unikatowe rozwiązania integrujące określone platformy, np. ebay-symfonia, allegro-symfonia, shopgold-navireo itd. (Spółka dostarcza takie rozwiązania jako jedyna firma na rynku),
*   możliwość licencjonowania określonych niestandardowych funkcji (np. można zaprogramować i aktywować klientowi dodatkową, zaawansowaną funkcjonalność ukrytą lub niedostępną w wersji podstawowej),
*   dodatkowo dla bardziej wymagających klientów rozbudowywane są rozwiązania o funkcje dedykowane wyłącznie dla nich.

W ramach prowadzonej sprzedaży Spółka rozwija oraz tworzy oprogramowanie w ramach działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uzyskuje z tego tytułu dochód.

W ramach prac badawczo-rozwojowych prowadzone są rozmaite działania, m. in.:

*   analiza i realizacja pomysłów i sugestii, które zgłaszają klienci a które spółka ocenia jako przydatne dla większej liczby odbiorców lub które wynikają z potrzeby tworzenia rozwiązań nieistniejących jeszcze na rynku,
*   prowadzenie własnych badań i testów nad innowacyjnością produktu,
*   dostosowywanie integratora do zmieniających się architektur i wymogów technicznych platform które Spółka integruje - np. jeśli producent oprogramowania ERP wyda nową wersję tego oprogramowania, która umożliwia wykonanie czegoś nowego lub powoduje zmianę (w tym niefunkcjonalność) mechanizmu który do tej pory działał prawidłowo.

Wykorzystywane przez Spółkę innowacyjne rozwiązania zmieniają się dynamicznie, nie noszą znamion rutyny, wymagają stałego poszerzania wiedzy, sięgania po unikatowe i nowatorskie teorie i technologie, nie mają odtwórczego charakteru, opracowywane są jednak w sposób systematyczny i zorganizowany. Działania Spółki nakierowane są na zwiększanie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Uzyskane przez Spółkę przychody, w związku ze sprzedażą wyżej opisanego oprogramowania, są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Będące efektem prac badawczo-rozwojowych, stworzone i rozwijane oprogramowanie w postaci kodu źródłowego i plików wykonywalnych stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.) i podlega ochronie z art. 74 tejże ustawy. Spółka tytułem sprzedaży integratorów osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie.

Dla celów ewidencyjnych Spółka komandytowa wyodrębniła w księgach rachunkowych ewidencję przychodów i kosztów związanych z każdym kwalifikowanym IP. Wnioskodawca, rozpoznając przychody i koszty osiągnięte jako komandytariusz, identyfikuje również przychody i koszty (tym samym dochód lub stratę) związane z kwalifikowanymi IP a przypadające na komandytariusza w części wynikającej z umowy spółki (99%), które to (na podstawie zaprowadzonej w księgach rachunkowych spółki komandytowej odrębnej ewidencji) jest w stanie wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym.

W uzupełnieniu wniosku z 3 czerwca 2020 r., Wnioskodawca wskazał, że prowadzona jest odrębna ewidencja spełniająca wymogi wynikające z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT. Przedmiotowa ewidencja jest i będzie prowadzona na bieżąco.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP.

Zgodnie z art. 30ca ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Definicja kwalifikowanych praw własności intelektualnej została zamieszczona w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

*   patent,
*   prawo ochronne na wzór użytkowy,
*   prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
*   prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
*   dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
*   prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
*   wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r., poz. 432),
*   autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Jednym z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego. Program komputerowy może istnieć w dwóch podstawowych formach: jako kod źródłowy oraz jako kod wynikowy. Z tego punktu widzenia należy wskazać, że autorski kod źródłowy i pliki wykonywalne tworzone przez spółkę komandytową stanowią program komputerowy. Ochrona na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych skupia się wokół programu komputerowego wyrażonego w kodzie źródłowym. Co za tym idzie, program komputerowy wytworzony przez Spółkę podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ową działalność Wnioskodawca prowadzi jako wspólnik (komandytariusz) R spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W odniesieniu do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań informatycznych.

Prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Mając na uwadze powyższe, usługi badawczo-rozwojowe świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie wytwarzania i rozwijania oprogramowania komputerowego w postaci kodu źródłowego, spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowe prace nad rozwojem oprogramowania mają charakter twórczy. Realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie wnioskodawcy. Twórczy charakter prac objętych pytaniem przejawia się w systematycznym wdrażaniu unikatowych i nieistniejących wcześniej rozwiązań. Tworzone oprogramowanie nie jest nabywane od innych podmiotów, lecz stanowi oryginalny wytwór Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Preferencja IP BOX będzie także miała zastosowanie do polskich podatników będących wspólnikami w spółkach osobowych w Polsce. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi, czy prawnymi, podlegają opodatkowaniu albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych albo podatkiem dochodowym od osób prawnych. Każdy ze wspólników spółki osobowej płaci podatek, w tym podatek od dochodu z kwalifikowanych IP, za siebie w proporcjach równych udziałowi w zysku w danej spółce.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółce komandytowej.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 505, z późn. zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Stosownie do postanowień art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

W myśl art. 102 Kodeksu spółek handlowych, spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej, posiada jednak podmiotowość prawną. W konsekwencji posiada także własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników.

Wskazać należy, że dochody spółki niebędącej osobą prawną (w rozpatrywanej sprawie: spółki komandytowej) nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki niebędącej osobą prawną. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce niebędącej osobą prawną uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”) są to osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą lub prowadzące działalność gospodarczą, jako:

*   przedsiębiorstwa w spadku,
*   wspólnicy spółki cywilnej,
*   wspólnicy spółki jawnej,
*   wspólnicy spółki partnerskiej,
*   wspólnicy spółki komandytowej.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o PIT, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Jak stanowi art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 85 z późn. zm.), prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka prowadzi działalność nakierowaną na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Działania te są podejmowane systematycznie, nie noszą znamion rutyny ani okresowych ulepszeń winny zatem być uznane za działania rozwojowe będące elementem prowadzonej działalności B+R.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo – rozwojowej.

Jak wynika z opisu sprawy Spółka rozwija i tworzy oprogramowanie w ramach działalności badawczo-rozwojowej, spełnia zatem jeden z podstawowych warunków o jakich mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Stosownie do art. 30ca ust. 14 ustawy o PIT, przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo – rozwojowych, których efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej licencji.

Powyższy przepis stanowi, że jednym z warunków do skorzystania z preferencji IP BOX jest posiadanie licencji do skorzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).

Według art. 30cb ust. 3 ustawy o PIT, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia ustalenia, czy Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe i jednocześnie proporcjonalnie do udziału w zysku przychody i koszty z kwalifikowanego IP.

Odnosząc powyżej przedstawiony stan faktyczny do zanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego podlega ochronie na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając powyższe na uwadze, dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego IP które zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT.

Tym samym w sytuacji, gdy Spółka wytwarza oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i udziela odpłatnej licencji na korzystanie z tego prawa, osiągane są dochody z kwalifikowanych IP Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według stawki 5%.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku, z art. 30ca ustawy o PIT, od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego (licencje) tworzonego i rozwijanego przez Spółkę komandytową, z której Wnioskodawca, na podstawie art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o PIT, rozpoznaje u siebie przychody i koszty podatkowe proporcjonalnie do udziału w zysku tej Spółki.

Stanowisko Wnioskodawcy należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.