Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-2/14-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-01
Teza: Zwolnienie od podatku VAT usług polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych oraz udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych
Słowa kluczowe: film; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; prawa-prawa autorskie; produkcja; telewizja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Organu w dniu 2 stycznia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych oraz udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych (Pyt. 1 i 6) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych oraz udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od stycznia 2013 r., której głównym przedmiotem jest działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych (PKD 90.01.Z) Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni świadczy usługi publicznego wykonywania koncertów muzycznych. W realizacji koncertu mogą uczestniczyć inne osoby: muzycy, chórki, pracownicy techniczni, którzy są zatrudniani przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Z tytułu wykonania koncertu Wnioskodawczyni wystawia organizatorowi rachunek.

Poza wykonywaniem koncertów, które są głównym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni, uzyskuje ona również inne przychody z następujących tytułów:

*   tantiemy uzyskiwane od organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, np. ZAIKS,
*   honorarium z tytułu udziału w sprzedaży płyty; podstawą uzyskania honorarium jest korzystanie przez Wnioskodawczynię z majątkowych praw autorskich do utworów utrwalonych na płycie,
*   wynagrodzenia na podstawie zawieranych umów za udział w produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez Wnioskodawczynię postaci,
*   wynagrodzenia za usługi związane z udziałem w kampaniach reklamowych, promocyjnych i informacyjnych oraz wykorzystaniem w trakcie ww. działań jej artystycznego i osobistego wizerunku (w tym głosu, wypowiedzi pisemnych i ustnych oraz znaku graficznego, czyli autografu). Na podstawie umowy zawartej ze zleceniodawcą zainteresowanym nawiązaniem tego typu współpracy, Wnioskodawczyni w zamian za wynagrodzenie zobowiązuje się do świadczenia usługi polegającej na reklamie i promocji produktów zleceniodawcy oraz udziela zezwolenia na wykorzystanie jej wizerunku w zakresie przedstawionym w umowie.

Wnioskodawczyni podpisała umowę z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, która działając na rzecz Wnioskodawczyni, ale we własnym imieniu, udziela licencji na korzystanie z utworów, do których Wnioskodawczyni posiada majątkowe prawa autorskie, osobom fizycznym i prawnym, pobierając od nich za to wynagrodzenie, tzw. tantiemy. Wynagrodzenie to dotyczy zatem praw autorskich do konkretnego utworu stworzonego przez Wnioskodawczynię w przeszłości bądź obecnie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (oznaczone we wniosku nr 1 i 6):

1.  Czy działalność Wnioskodawczyni polegająca na wykonywaniu koncertów podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 b) ustawy o podatku od towarów usług?
2.  Czy uzyskiwane przez Wnioskodawczynię wynagrodzenia za udział w produkcjach filmowych i telewizyjnych podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 b) ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zwolnienie określone w powyższym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi. Należy również zwrócić uwagę na cel zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te - aby mogły korzystać ze zwolnienia - świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj. indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych przez Wnioskodawczynię usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT, na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której odwołuje się ustawodawca, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwlek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ww. ustawy). Na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

W myśl art. 85 ust. 1 ww. ustawy, każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W opinii Wnioskodawczyni, w zakresie świadczonych usług związanych z wykonywaniem koncertów będzie ona występowała jako indywidualny twórca i artysta wykonawca, a usługi te mają związek z kulturą. Z uwagi na fakt, iż ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem kultura lub usługa kulturalna należy odnieść się do znaczenia słownikowego. Właściwym wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Sztuka natomiast to dziedzina działalności artystycznej wyróżniana ze względu na reprezentowane przez nią wartości estetyczne, dydaktyczne, terapeutyczne, naukowe, też: wytwór lub wytwory takiej działalności.

Analizując zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług należy wskazać, iż mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci artystycznego wykonania koncertu muzycznego. Tym samym należy uznać, iż przedmiotowe usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Zwolnienie będzie miało zastosowanie niezależnie od tego, czy dojdzie do samodzielnego wykonania koncertu czy też wraz z muzykami (artystami wykonawcami). Wnioskodawczyni jest bowiem wokalistką występującą pod własnym imieniem i nazwiskiem, ale do wykonania utworu niezbędna jest oprawa muzyczna wykonywana przez zatrudnionych artystów muzyków. To Wnioskodawczyni będzie też stroną zawieranej umowy zobowiązującej do wykonania usługi (koncertu), a za świadczone usługi otrzyma wynagrodzenie od organizatora koncertu (Wnioskodawczyni będzie wystawiała fakturę/rachunek), a pozostałym muzykom wypłacone zostaną honoraria już od samej Wnioskodawczyni na podstawie zawartej z nimi umowy cywilnoprawnej. Zatem podmiotem świadczącym w rzeczywistości opisane usługi na rzecz klientów (organizatorów koncertu) jest Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym, w przypadku Wnioskodawczyni jako podmiotu (twórcy i artysty wykonawcy), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, świadczone przez nią usługi związane z wykonywaniem koncertów, wynagradzane w formie honorarium, skorzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie niniejszej regulacji.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1 są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenia za udział w produkcjach filmowych i telewizyjnych (seriale, programy telewizyjne o charakterze rozrywkowym), a także za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez Wnioskodawczynię postaci. Niewątpliwie powyższe czynności są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, bowiem w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania. Wnioskodawczyni świadcząc usługi jako aktor polegające na jej udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych czy spektaklach teatralnych oraz pobierając wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez niej postaci występuje jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które wynagradzane będzie w formie honorariów.

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawczyni jest twórcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT. Równocześnie świadczone przez Wnioskodawczynię usługi polegające na udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych, czy spektaklach teatralnych oraz na przeniesieniu praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci można uznać za usługi kulturalne.

Analizując zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług należy wskazać, iż mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci artystycznego wykonania zadań aktorskich w produkcjach filmowych czy telewizyjnych a także udziale w programach telewizyjnych o charakterze rozrywkowym. Tym samym należy uznać, iż przedmiotowe usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, to świadczone przez nią usługi udziału w produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez Wnioskodawczynię postaci, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zauważyć tu należy, że powyższy przepis ma charakter przedmiotowo – podmiotowy, tzn. znajdzie zastosowanie wówczas, gdy oba warunki w nim wskazane są spełnione łącznie, tj. po pierwsze – jest to rodzaj świadczonej usługi - usługa kulturalna, a po drugie – podmiot, który tę usługę świadczy musi być twórcą lub artystą wykonawcą.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”, jednak uznać należy, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanymi z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Rozważając możliwość zwolnienia świadczonych przez Wnioskodawczynię usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.) – do której odwołuje się ustawodawca w treści ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) - przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ww. ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje - na podstawie art. 85 ust. 1 ww. ustawy - każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, ale nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Działalność Zainteresowanej jest związana z wystawianiem przedstawień artystycznych, w tym z publicznym wykonywaniem koncertów. Wnioskodawczyni dobiera sobie do grania koncertów np. muzyków, chórki, pracowników technicznych, którzy pracują na podstawie umowy cywilnoprawnej. Za zrealizowane koncerty otrzymuje wynagrodzenie od organizatora koncertu w formie honorarium. Stroną umów cywilnoprawnych z kontrahentami jest Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni uzyskuje także wynagrodzenia za udział w produkcjach filmowych i telewizyjnych (seriale, programy telewizyjne o charakterze rozrywkowym), a także za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez Wnioskodawczynię postaci. Wnioskodawczyni świadcząc usługi jako aktor polegające na jej udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych czy spektaklach teatralnych oraz pobierając wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez niej postaci występuje jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które wynagradzane będzie w formie honorariów.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi wykonywania koncertów oraz usługi polegające na udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz na przeniesieniu praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci są usługami kulturalnymi. Wnioskodawczyni bierze udział w koncertach jako artysta wykonawca, natomiast w produkcjach filmowych i telewizyjnych jako twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W świetle powołanych powyżej uregulowań zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych zauważyć należy, że ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy korzystają wyłącznie własne twórcze wykonania artystów posiadające cechy oryginalności i indywidualności (utwory), których autorstwo uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub podano do publicznej wiadomości w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego Wnioskodawczyni jest wokalistką oraz okazjonalnie bierze udział w różnych produkcjach jako aktorka, a więc niewątpliwie działania opisane w złożonym wniosku są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, gdyż w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania.

Zatem Zainteresowana świadcząc usługi jako wokalistka polegające na wykonaniu koncertu oraz świadcząc usługi jako aktorka polegające na jej udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz pobierając wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci, za które wynagradzana jest w formie honorariów – występuje jako twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

Zatem zasadnym staje się przeanalizowanie, czy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi polegające na wykonaniu koncertu oraz na udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych, koncertach, spektaklach oraz na przeniesieniu praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez niego postaci można uznać za usługi kulturalne.

Z analizy zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wynika, że mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci artystycznego wykonania koncertu czy zadań aktorskich w produkcjach filmowych i telewizyjnych. Tym samym uznać należy, że przedmiotowe usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Ponieważ Wnioskodawczyni jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy (co wskazano w opisie sprawy), to świadczone przez nią usługi opisane w złożonym wniosku, które uznać należy za usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33, a za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

Zatem, ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy będą korzystały świadczone przez Wnioskodawczynię usługi wykonania koncertu wspólnie z artystami muzykami, chórkami itd., zatrudnianymi przez Nią na podstawie umowy cywilnoprawnej oraz usługi polegające na udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz na przeniesieniu praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pyt. nr 1 i 6 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji rozstrzygnięto wniosek w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku w stosunku do świadczonych usług polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych oraz udziale w produkcjach filmowych i telewizyjnych. W odniesieniu do kwestii opodatkowania otrzymywanych tantiem, wynagrodzenia z tytułu korzystania z majątkowych praw autorskich do utworów utrwalonych na płycie oraz usługi polegającej na udziale w kampaniach reklamowych, promocyjnych i informacyjnych zostaną wydane odrębne interpretacje indywidualne. Ponadto, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, także zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.