Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.555.2022.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-19
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box)
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; IP Box
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

20 maja 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lipca 2022 r. (wpływ 26 lipca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych (wynikający z wniosku oraz jego uzupełnienia)

Wnioskodawca od dnia 02.11.2018 prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG, w której przeważa działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów. Wnioskodawca jest rezydentem polskim i ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca działa w branży programistycznej i głównym przedmiotem jego działalności jest tworzenie i rozwój nowoczesnego oprogramowania oraz jego elementów składowych, które następnie są sprzedawane jego Kontrahentowi w ramach świadczonych usług na podstawie odpowiednich umów współpracy.

Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych są utworami.

Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności:

1\. w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu źródłowego;

2\. w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania określonego programu komputerowego.

W 2021 r. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo-rozwojowej, pracował w łącznie 3 projektach. 2 projekty objęte są interpretacją o sygnaturze (…). Obecny wniosek o interpretację podatkową obejmuje 1 projekt rozpoczęty w 2021 r. oraz 3 projekty rozpoczęte w 2022 r. Efektem owych projektów były kwalifikowane prawa własności intelektualnej – autorskie prawa do programu komputerowego. W tym miejscu należy wskazać, że na potrzeby niniejszego wniosku będzie stosowane łączne określenie „Oprogramowanie” do wszystkich rodzajów wytworzonych przez Wnioskodawcę programów komputerowych. W żadnym z realizowanych w 2021 r. oraz 2022 r. projektów, Wnioskodawca nie korzystał z nabytych wyników prac badawczo rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów.

W 2021 r. Wnioskodawca brał udział w następującym projekcie (nie objętym wcześniejszą interpretacją podatkową):

\- Zlecone prace programistyczne na podstawie umowy o świadczenie usług programistycznych ze spółką A, który ma na cele budowę i rozwój nowych komponentów systemu do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej. Stworzony przez Wnioskodawcę moduł wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w module nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego modułu. Moduł stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do napisanego programu na Zleceniodawcę.

W 2022 r. Wnioskodawca rozpoczął pracę w następujących projektach (nie objętych wcześniejszą interpretacją podatkową):

1\. Zlecone prace programistyczne na podstawie umowy o świadczenie usług programistycznych ze spółką B, który ma na cele budowę i rozwój nowych komponentów systemu do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji. Stworzony przez Wnioskodawcę moduł wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w module nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego modułu. Moduł stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do napisanego programu na Zleceniodawcę.

2\. Zlecone prace programistyczne na podstawie umowy o świadczenie usług programistycznych ze spółką C, który ma na cele budowę i rozwój nowych komponentów systemu do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych. Stworzony przez Wnioskodawcę moduł wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w module nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego modułu. Moduł stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do napisanego programu na Zleceniodawcę.

3\. Zlecone prace programistyczne na podstawie umowy o świadczenie usług programistycznych ze spółką D, który ma na cele budowę i rozwój nowych komponentów systemu do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online. Stworzony przez Wnioskodawcę moduł wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w module nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego modułu. Moduł stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do napisanego programu na Zleceniodawcę.

Podsumowując, Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem kodu źródłowego Oprogramowania, jego testowaniem i odpowiednim dostosowaniem do konkretnych potrzeb Kontrahenta. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do napisanego programu na Zleceniodawcę. W wyniku prac programistycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę w ramach projektów, jego Kontrahent otrzymuje nowoczesne i innowacyjne ulepszenia oraz rozwinięcia Oprogramowania, których nie da się nabyć na otwartym rynku. W przypadku projektu nie występuje element typowej standaryzacji. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy.

Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zatem tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego Oprogramowania. Wnioskodawca tworzy oraz ulepsza Oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i klientów, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do innowacji procesowych u nabywców końcowych Oprogramowania. W tym zakresie Wnioskodawca prowadzi prace związane z tworzeniem nowego i innowacyjnego Oprogramowania i jego funkcjonalności oraz jego stałego rozwijania, czy też ulepszania. Działania te mają na celu dostarczanie Oprogramowania spełniającego wszelkie wymagania Kontrahenta i klientów końcowych. Tworzone oraz rozwijane Oprogramowanie powstaje przy użyciu najnowszych rozwiązań technologicznych. Prowadzi to do ciągłego rozwoju Wnioskodawcy oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności. Z każdym projektem, zadaniem i funkcją Wnioskodawca rozwija swoje umiejętności i wiedzę w pracy. Każdy projekt wymaga również zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych (ang. design patterns) lub architektur. Istotą prac jest dopasowanie do danego projektu, aplikacji, programu nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju. Prace nad Oprogramowaniem poprzedzone są sporządzeniem dokumentacji, która w zależności od realizowanych prac może przybrać postać krótkiej notatki, prostego dokumentu lub dokumentu zawierającego szczegółowy opis celu i metod jego osiągnięcia. Następnie Wnioskodawca prowadząc prace programistyczne przygotowuje kod źródłowy, który w postaci gotowego modułu prezentowany jest Kontrahentowi. Oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę podlega ochronie prawnej na podstawie art. 1.1 oraz art. 1.2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jedynym efektem świadczonych usług w zakresie rozwoju i tworzenia Oprogramowania jest kod źródłowy programu komputerowego, który stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Bez wątpienia działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.

Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Ulepszanie i rozwijanie oprogramowania ma charakter modułowy, więc Wnioskodawca jest właścicielem części oprogramowania, jaką tworzy w ramach tych procesów aż do chwili przekazania praw autorskich. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawca tym samym działa na zlecenie swojego Kontrahenta. Umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem wskazuje, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Kontrahenta z tytułu świadczenia usług informatycznych zawiera w sobie element wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach wykonywania Umowy. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania czasowego Wnioskodawcy w prace nad określonym programem komputerowym. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wyodrębnienie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP BOX, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2021 rozliczyć dochody z autorskich praw do programów komputerowych, uzyskane w ramach opisanych wyżej projektów z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że współpraca w ramach wyżej wymienionego projektu rozpoczętego w 2021 r. jest kontynuowana również w 2022 r., na niezmienionych warunkach. Wnioskodawca chciałby zatem kontynuować rozliczanie dochodów z autorskich praw do programów komputerowych, tworzonych w ramach tych projektów, również w kolejnych latach podatkowych, aż do momentu zakończenia tego projektu. Wnioskodawca chciałby również kontynuować rozliczanie dochodów z autorskich praw do programów komputerowych, tworzonych w ramach projektów rozpoczętych w roku 2022 roku. Ponadto Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Klientami.

Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z IP BOX prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

W ramach prowadzonej działalności innowacyjnej wnioskodawca ponosi i planuje ponosić w przyszłości koszty:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną;

6\. różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej;

7\. opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów.

Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów i jednocześnie prowadzi odrębną ewidencję dla celów rozliczenia preferencyjnej 5% stawki podatku PIT tj.:

1\. Wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

2\. Prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3\. W prowadzonej ewidencji wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

4\. Wylicza wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, przypadający na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

5\. Wylicza kwalifikowany dochód z każdego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

6\. Monitoruje i śledzi efekty prac badawczo-rozwojowych.

Jako koszty określone w art. 30ca ustawy o PIT Wnioskodawca bezspornie uznaje i rozlicza oraz zamierza rozliczać:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną.

Jako, że w zupełnie przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez niego to wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania bądź części oprogramowania, Wnioskodawca ustala faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, która odpowiada przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie czasochłonności prowadzonych prac. Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem oprogramowania, gdyż stanowią one koszty działalności Wnioskodawcy. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby realizować prac badawczo-rozwojowych, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów do konkretnego prawa własności intelektualnej.

Tworzenie kodu wymaga zarówno sprzętu oraz ponoszenia dodatkowych wskazanych we wniosku kosztów.

1\. Samochód (eksploatacja): koszty poniesione na eksploatację samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Auto wykorzystywane jest do celów świadczenia usług na rzecz kontrahentów, jak również do czynności wymagających prowadzenie działalności gospodarczej w całym jej zakresie. Taki środek transportu pozwala na konsultację z klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań.

2\. Inne środki transportu (samolot, pociąg, taksówka, wynajem samochodu): są wykorzystywane wtedy, kiedy skorzystanie z własnego samochodu byłoby nieopłacalne czasowo lub finansowo. Samolot jest niezbędnym środkiem lokomocji w przypadku bezpośrednich spotkań z Kontrahentem zagranicznym. Połączenia kolejowe są często wygodniejsze i szybsze niż podróż samochodem (szczególnie na długich trasach, kiedy bilet kolejowy jest tańszy niż podróż samochodem, pociąg pokonuje trasę szybciej, a samą podróż można wykorzystać na pracę. Wynajem samochodu lub taksówka są bardziej opłacalne na niektórych trasach w obrębie miasta – nie trzeba płacić opłat parkingowych.

3\. Księgowość: pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis, w tym Wnioskodawca dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim utworów, a konkretniej programów komputerowych.

4\. Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też przedsiębiorca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Tym samym koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla tworzenia Oprogramowania.

5\. Dostęp do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentem, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną jest niezbędny w pracy programisty. Platformy te posiadają szeroki wachlarz funkcjonalności, które bardzo ułatwiają, a czasem wręcz umożliwiają prace przy tworzeniu oprogramowania komputerowego. Programista otrzymuje szereg narzędzi, które pozwalają mu na tworzenie kodu, korzystanie z licznych bibliotek, wymianę uwag z Kontrahentem, kompilowanie gotowych fragmentów kodu, przechowywanie gotowych aplikacji w chmurze, a także wymianę wiedzy z innymi, rozsianymi po całym świecie programistami. Bez dostępu do tego typu narzędzi, spora część Zleceniodawców (Kontrahentów) nie byłaby gotowa na współpracę z Wnioskodawcą ze względu na problem z bieżącą komunikacją, a zatem tego typu narzędzia należy uznać za niezbędne do świadczenia przez Wnioskodawcę usług programistycznych.

6\. Koszty różnic kursowych związane są z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej. Koszty te są nierozerwalnie związane z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami i ponoszonymi kosztami i nie istniałyby, gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności badawczo-rozwojowej w opisywanym we Wniosku zakresie.

7\. Opłaty bankowe związane są z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów. Koszty te są nierozerwalnie związane z przychodem osiąganym przez Wnioskodawcę i nie istniałyby, gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności badawczo-rozwojowej w opisywanym we wniosku zakresie.

Dnia 26 lipca 2022 r. wniosek uzupełniono o następujące informacje:

Wnioskodawca w ramach swojej działalności współpracuje z kilkoma podmiotami, dla których tworzy Programy Komputerowe. Całość przychodu od niżej wymienionych podmiotów jest przychodem ze sprzedaży Programów Komputerowych. Umowy, w ramach których Wnioskodawca wytwarza Programy Komputerowe:

\- Umowa zawarta ze spółką B, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Umowa zawarta ze spółką C, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Umowa zawarta ze spółką D, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Umowa zawarta ze spółką A, w ramach której Wnioskodawca realizował zadania, które mają na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

Pod pojęciem „podejmowana (…) działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego” należy rozumieć: wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie Programów Komputerowych w ramach umów ze spółkami: B, C, D oraz A.

„Tworzenie kodu źródłowego” jest pojęciem, które Wnioskodawca traktuje zamiennie z „tworzeniem oprogramowania komputerowego/programu komputerowego”, gdyż bez kodu źródłowego nie można mówić o oprogramowaniu i o programie komputerowym. Za słowa bliskoznaczne uznaje się słowa Program Komputerowy i oprogramowanie (słowniki: synonim.net , synonimy.pl). „Prowadzi działalność gospodarczą” i „świadczy usługi” mogą być użyte jako określenia o szerszym znaczeniu w przypadku Wnioskodawcy, który również może świadczyć usługi nie mające na celu wytworzenia Programów Komputerowych (ale będące z tym związane). Niemniej jednak głównym celem prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę jest tworzenie Programów Komputerowych dla różnych odbiorców.

Wniosek dotyczy dochodów za okres:

\- W przypadku umowy z B – od maja 2022 r. do teraz (oraz w przyszłości),

\- W przypadku umowy z C – od maja 2022 r. do teraz (oraz w przyszłości),

\- W przypadku umowy z D – w maju 2022 r.,

\- W przypadku umowy z A – od lipca 2021 do kwietnia 2022 r.

Na pytanie czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan badania naukowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Wnioskodawca wskazał, że nie.

Tak, w ramach tej działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace rozwojowe. Okresy prowadzenia prac rozwojowych:

\- W przypadku umowy z B – od maja 2022 r. do teraz (oraz w przyszłości),

\- W przypadku umowy z C – od maja 2022 r. do teraz (oraz w przyszłości),

\- W przypadku umowy z D – w maju 2022 r.,

\- W przypadku umowy z A – od lipca 2021 do kwietnia 2022 r.

Dla poszczególnych klientów, wnioskodawca wykonywał i wykonuje następujące prace rozwojowe:

Umowa zawarta ze spółką B, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w Programie Komputerowym nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego Programu Komputerowego. Program Komputerowy stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny.

Umowa zawarta ze spółką C, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w Programie Komputerowym nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego Programu Komputerowego. Program Komputerowy stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny.

Umowa zawarta ze spółką D, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w Programie Komputerowym nie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego Programu Komputerowego. Program Komputerowy stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny.

W ramach umowy zawartej ze spółką A, wnioskodawca realizował zadania które mają na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej. Stworzony przez Wnioskodawcę Program komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych. Przetwarzanie danych źródłowych wykorzystywanych w Programie Komputerowy mnie ma charakteru rutynowego, ma natomiast na celu opracowanie nowego Programu Komputerowego. Program Komputerowy stworzony przez Wnioskodawcę jest częścią bardziej skomplikowanego oprogramowania, ale może być używany niezależnie i sam w sobie jest innowacyjny.

Tak, prace rozwojowe zostały zakończone pozytywnym wynikiem (czego dowodami są wystawione faktury za wytworzone Programy Komputerowe). Część prac jest w trakcie realizacji i dopiero zostanie zakończona. Jedynym efektem świadczonych usług w zakresie rozwoju i tworzenia Programów Komputerowych jest kod źródłowy tych Programów Komputerowych, który stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Kod źródłowy (Program Komputerowy) jest pozytywnym wynikiem prac rozwojowych na rzecz Kontrahentów. Wynik prac rozwojowych nie jest wykorzystywany na potrzeby działalności Wnioskodawcy, ale sprzedawany danemu Kontrahentowi i wykorzystywany dalej przez niego.

Wynik prac Wnioskodawcy jest wykorzystany do tworzenia ulepszonych lub nowych produktów. Wyniki prac rozwojowych są wykorzystane w następujących ulepszonych produktach:

\- Poprzez spółkę B, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji.

\- Poprzez spółkę C, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych.

\- Poprzez spółkę D, w ramach której wnioskodawca realizuje zadania mające na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online.

\- Poprzez spółkę A, w której wnioskodawca realizował zadania które mają na celu budowę i rozwój nowych komponentów systemu (Programów Komputerowych) do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej.

Wyniki pracy wnioskodawcy mają nowy, bardziej innowacyjny i ulepszony charakter. Wyniki prac wnioskodawcy są wynikiem prac rozwojowych, a co za tym idzie nie są wynikiem rutynowych i okresowych zmian.

Przychody od B, C, C oraz A są w całości przychodami za zrealizowane prace rozwojowe.

Tak, równolegle prowadzę również inne działania związane z pracami programistycznymi, ale niekoniecznie kończące się wytworzeniem Programu Komputerowego. Są to działania mające na celu promowanie mojej osoby w społeczności programistycznej. Owe działania są prowadzone od początku powstania działalności gospodarczej. Dodatkowo, również podczas całości istnienia mojej działalności, prowadzę działania polegające na poszerzaniu wiedzy w zakresie nowoczesnych technologii.

Pod pojęciem „oprogramowanie”/ „Program Komputerowy” rozumie się: wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie Programów Komputerowych w ramach umów ze spółkami: B, C, D oraz A. Zgodnie z definicją, Program Komputerowy to: (ang. software) – ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Celem Programu Komputerowego jest przetwarzanie danych w wyznaczonym przez twórcę zakresie. Określenie „Program Komputerowy” może funkcjonować jako synonim terminów „oprogramowanie” oraz „aplikacja”. Należy dodać, że pojęcia “Program Komputerowy”, “kod źródłowy”, „oprogramowanie” oraz “aplikacja” są synonimami. Na potrzeby tego wniosku ujednolicono terminologię i używa się tylko określenia „Program Komputerowy”/”Programy Komputerowe”. Konkretne Programy Komputerowe wytworzone/wytwarzane przez Wnioskodawcę:

\- Dla spółki B, wnioskodawca tworzy Program Komputerowy do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji. Tworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Dla spółki C, wnioskodawca tworzy Program Komputerowy do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych. Tworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Dla spółki D, wnioskodawca tworzy Program Komputerowy do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online. Tworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

\- Dla spółki A, wnioskodawca tworzył Program Komputerowy do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej. Stworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy wykorzystuje analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

Jedynym efektem świadczonych usług w zakresie rozwoju i tworzenia Programów Komputerowych jest kod źródłowy Programu Komputerowego, który stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Tak, wytwarzane przez Wnioskodawcę efekty pracy nazywane „Programami Komputerowymi” zawsze oznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności Programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną", a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów. W wyniku prac Programistycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę w ramach projektów, jego Kontrahent otrzymuje nowoczesne i innowacyjne Programy Komputerowe, których nie da się nabyć na otwartym rynku. W przypadku poszczególnych Programów Komputerowych nie występuje element typowej standaryzacji. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe mają zawsze charakter twórczy. Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zatem tworzenie oraz rozwój innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych Programów Komputerowych Wnioskodawca tworzy oraz ulepsza Programy Komputerowe, które nie tylko odzwierciedlają potrzeby rynku i klientów, ale kształtują je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów, prowadząc do innowacji procesowych u nabywców końcowych Programów Komputerowych. W tym zakresie Wnioskodawca prowadzi prace związane z tworzeniem nowych i innowacyjnych Programów Komputerowych i jego funkcjonalności oraz jego stałego rozwijania, czy też ulepszania. Działania te mają na celu dostarczanie Programów Komputerowych spełniających wszelkie wymagania Kontrahenta i klientów końcowych.

Każdy projekt, który Wnioskodawca realizuje w zakresie swojej działalności gospodarczej, jest unikalny, a wytworzone przez Wnioskodawcę w jego ramach Programy Komputerowe (oprogramowanie) są jedyne w swoim rodzaju. Każdy tworzony przez Wnioskodawcę Program Komputerowy miał zupełnie inne funkcje i zastosowanie, przez co musiał być tworzony od podstaw. Efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnymi Programami Komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ostawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują też osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych Programów Komputerowych, które to prawa przekazywane są wraz z przekazaniem konkretnego Programu Komputerowego.

Tak, w każdym przypadku tworzenie (ewentualnie rozwijanie/ulepszanie) oprogramowania/Programu Komputerowego wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Dla każdego Programu Komputerowego prace podejmowane są odrębnie.

Na pytanie czy „Oprogramowania” zawsze są efektem Pana prac rozwojowych lub Pana badań naukowych w rozumieniu przepisów Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Wnioskodawca wskazał, że tak.

Tak, w przypadku każdego Programu Komputerowego działalność podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, porządkowany w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz do wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę wykonywane są samodzielnie, w miejscu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Zleceniodawcy nie kierują wykonaniem usług oraz nie wyznaczają miejsca i czasu ich realizacji.

Tak, wykonując te usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Na pytanie czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Kontrahent), Wnioskodawca wskazał, że nie.

Wynagrodzenie otrzymuję wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do Programów Komputerowych.

Na pytanie na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym” Wnioskodawca wskazał, że na podstawie rozmów, ustaleń z kontrahentem oraz efektów pracy wnioskodawcy.

Po zakończeniu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przedstawia Kontrahentowi zrealizowanie zadania oraz efekty prac. W ten sposób ustalane jest wynagrodzenie za zrealizowany etap prac.

Przed zakończeniem okresu, wnioskodawca przedstawia efekty swojej pracy, a następnie wystawia fakturę na wartość ustaloną z Kontrahentem.

Przeniesienie praw do konkretnego efektu Pracy odbywa się na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury. Opłacenie przez Kontrahenta faktury jest potwierdzeniem przekazania tych praw. Umowy z Kontrahentami nie przewidują przypadków upływu okresu rozliczeniowego oraz nie uzależniają wartości wynagrodzenia od rodzaju przeniesionych praw.

Wystawiane faktury w całości dotyczą wynagrodzenia za przekazanie praw autorskich do wytworzonych Programów Komputerowych, dlatego też nie ma potrzeby wydzielania konkretnych pozycji.

Wszystkie umowy z Kontrahentami w sposób szczegółowy regulują kwestie przenoszenia praw do Programu Komputerowego wytworzonego przez Wnioskodawcę. Wyodrębnienie konkretnego Programu Komputerowego odbywa się przed zakończeniem okresu rozliczeniowego ustalonego z Kontrahentem. Czynności realizowane przez Wnioskodawcę to przedstawienie efektów pracy (wytworzonego programu Komputerowego), które Kontrahent zatwierdza. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw są umowa zawarta z Kontrahentem oraz faktura wystawiona przez Wnioskodawcę.

Przez inne koszty użytkowania samochodu Wnioskodawca rozumie:

koszt przeglądu samochodu, koszt wymiany opon, koszt zakupu płynu do spryskiwaczy. Koszty te ponoszone są raz na jakiś czas i są związane z utrzymaniem pojazdu w stanie nadającym się do użytkowania. Z wyżej wymienionych kosztów, w okresie realizacji umów z kontrahentami, których dotyczy niniejszy wniosek, poniesiono dotychczas tylko koszt zakupu płynu do spryskiwaczy (w kwietniu 2021 r.). Pozostałe koszty mogą zostać poniesione w przyszłości.

Koszt usługi księgowej ponoszony jest co miesiąc. Zlecenie prowadzenia księgowości firmie zewnętrznej pozwala Wnioskodawcy na skupieniu się na działalności badawczo-rozwojowej, którą Wnioskodawca prowadzi.

Na pytanie zakupu jakiego konkretnie sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych dotyczy wniosek. Kiedy poniósł Pan te koszty. Czy zostały one kupione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych lub badań naukowych, Wnioskodawca wskazał:

Są to:

\- zakup słuchawek bezprzewodowych (czerwiec 2021 r.)

\- zakup krzesła ergonomicznego (wrzesień 2021 r.)

\- zakup smartfona (marzec 2022 r.)

\- zakup laptopa (maj 2022 r.).

W/w środki trwałe zostały zakupione na potrzeby wszystkich prowadzonych prac rozwojowych.

Hosting serwerów chmurowych wykorzystywany jest do tworzenia modeli uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji. Dostęp do serwerów chmurowych pozwala na wykorzystanie ogromnej mocy obliczeniowej oferowane przez usługi hostingowe. Koszty poniesione na usługi hostingowe są kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę podczas całego okresu trwania współpracy z poszczególnymi Kontrahentami, ponieważ są one nieodłącznymi kosztami koniecznymi do wytworzenie Programów Komputerowych. Tworzenie modeli uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji jest nieodłączną częścią przeprowadzanych prac rozwojowych na rzecz Kontrahentów.

Wnioskodawca podczas okresu tworzenia danego Programu Komputerowego przechowuje go na platformie (…). Dzięki korzystaniu z tej platformy do przechowywania pisanego kodu, może on przedstawiać efekty swojej pracy kontrahentom. Koszty poniesione na przechowywanie pisanego kodu źródłowego Programu Komputerowego podczas okresu jego tworzenia są kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę podczas całego okresu trwania współpracy z poszczególnymi Kontrahentami i są one nieodłącznymi kosztami koniecznymi do udokumentowania oraz przedstawienia Kontrahentowi efektów pracy. Wydatki te zostały poniesione na potrzeby wszystkich prac rozwojowych opisanych we wniosku. Koszty te ponoszone są przez Wnioskodawcę, a nie jego Kontrahentów, gdyż dostęp do platformy (…) jest konieczny w celu zaprezentowania efektów pracy wnioskodawcy oraz odpowiedniej komunikacji z kontrahentami. Dzięki temu efekty pracy Wnioskodawcy mogą być omówione w sposób należyty.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 20 kwietnia 2009 r., I OSK 579/08,czytamy: „W języku potocznym związek funkcjonalny to wzajemna zależność, współzależność funkcjonalna, związek odpowiadający potrzebom, przydatny, użyteczny, związek z daną funkcją, odnoszący się do niej (słownik języka polskiego, pod red. J. Karłowicza, A. Kryńskiego, W. Niedźwiedzkiego t. I str. 783 Warszawa1998 r.)” Trudno zaprzeczyć, że zakup komputera oraz wszelkich urządzeń peryferyjnych, a także np. wynajęcie usług hostingowych jest niezbędne do wytworzenia Programu Komputerowego. Nie da się tego zrobić bez posiadania komputera. Usługi hostingowe wspierają proces zbierania wymagań, programowania oraz ostatecznego przekazywania dzieła. Wnioskodawca nie byłby wstanie podejmowanie współpracy w tej formie, w której ją podejmuje, bez dostępu do usług hostingowych. Nie da się natomiast przypisać jednego konkretnego wydatku z jednym i tylko jednym konkretnym działaniem, które kończy się wytworzeniem Programu Komputerowego. Wnioskodawca nie kupuje nowego komputera za każdym razem, kiedy rozpoczyna pisanie nowego Programu Komputerowego. Nie wykupuje osobnej usługi hostingowej. Dlatego te wydatki alokowane są proporcjonalnie do osiągniętych przychodów ze sprzedaży danego Programu Komputerowego, a tam, gdzie jest to możliwe, proporcjonalnie do czasu poświęconego na wytworzenie danego Programu Komputerowego (oprogramowania). Kryterium czasowe nie jest jednak zawsze możliwe do zastosowania (gdyż niektóre prace Wnioskodawca prowadzi równolegle do siebie).

Koszty amortyzacji i eksploatacji samochodu pozwalają Wnioskodawcy na przejazdy do danego Kontrahenta, w celu przeprowadzenia konsultacji, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Co więcej, użytkowanie pojazdu pozwala Wnioskodawcy na udział w szkoleniach, które umożliwiają mu poszerzanie wiedzy, która następnie jest wykorzystywana w pracy nad danym Programem Komputerowym. W niektórych przypadkach, zamiast własnego samochodu, w celu dojazdów do Kontrahentów czy na szkolenia, Wnioskodawca korzysta z różnych środków transportu publicznego. Korzystanie z usług księgowości pozwala Wnioskodawcy na rozliczanie poszczególnych projektów, a także na sprawne prowadzenie ewidencji tworzonej na potrzeby rozliczenia ulgi IP BOX.

Jak wspomniano w wyjaśnieniu powyżej - większość kosztów związanych jest z wytworzeniem kilku różnych Programów Komputerowych, ale żaden z wydatków nie dotyczył tylko jednego Programu Komputerowego (i żadnego innego).

Nie wszystkie koszty uzyskania przychodu są zaliczane do wskaźnika nexus. Najbardziej oczywistym przykładem są np. koszty różnic kursowych, które zgodnie z zapisami Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą być zaliczane do wskaźnika nexus, natomiast są kosztem uzyskania przychodu. Do wskaźnika nexus kwalifikowane są te koszty, które mogą za takie zostać uznane i jest to potwierdzone w interpretacji, którą wydaje KIS. Z kolei do kosztów uzyskania przychodu kwalifikowane są wszystkie koszty, które są związane z uzyskaniem lub zabezpieczeniem przychodu Wnioskodawcy. Jeśli jakiś koszt (uzyskania przychodu bądź nexus) dotyczy więcej niż jednego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to jest rozdzielany proporcjonalnie do przychodu osiągniętego z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w danym miesiącu.

Wszystkie zakupy wymienione w punkcie r) (słuchawki, krzesło ergonomiczne, smartfon, laptop) są uznane za środki trwałe, z czego trzy pierwsze zostały zamortyzowane jednorazowo, a czwarty (laptop) jest amortyzowany w czasie ze stawką amortyzacji 30%.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję na potrzeby ulgi IP BOX od początku 2019 r. Ewidencja jest prowadzona od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej. Ewidencja jest prowadzona dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytworzonego w ramach umów objętych niniejszym wnioskiem od początku ich wytwarzania. Ewidencja prowadzona jest na bieżąco.

### Pytania: (pytanie nr 1 i nr 2 zostało przeformułowane w piśmie z dnia 25 lipca 2022 r.)

1\. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na:

i) tworzeniu Programów Komputerowych w ramach umowy ze spółką B;

ii) tworzeniu Programów Komputerowych w ramach umowy ze spółką C;

iii) tworzeniu Programów Komputerowych w ramach umowy ze spółką D; iv) tworzeniu Programów Komputerowych w ramach umowy ze spółką A,

przedstawiona w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniach przyszłych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT?

2\. Czy w przedstawionych powyżej stanach faktycznych i zdarzeniach przyszłych dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, autorskich praw majątkowych do Programów Komputerowych opisanych w niniejszym wniosku są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy?

3\. Czy wymienione przez Wnioskodawcę koszty ponoszone i te które zamierza ponosić w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, można uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT?

4\. Czy wymienione przez Wnioskodawcę koszty ponoszone i te które zamierza ponosić w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, można uznać za koszty służące do wyliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

### Pana stanowisko w sprawie (stanowisko ostatecznie doprecyzowane w piśmie z dnia 25 lipca 2022 r.).

Stanowisko Ad pytanie nr 1.

Prace B+R Prace realizowane przez Wnioskodawcę, to jest:

\- zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi medycznymi oraz ich predykcji w ramach umowy z B. Stworzone przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe wykorzystują analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych;

\- zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi w obszarze mediów społecznościowych w ramach umowy z C. Stworzone przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe wykorzystują analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych;

\- zadania mające na celu budowę i rozwój Programów Komputerowych do zarządzania danymi w obszarze nowoczesnego marketingu online w ramach umowy z D. Stworzone przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe wykorzystują analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych;

\- zadania mające na celu budowę i rozwój nowych Programów Komputerowych do zarządzania danymi oraz mierzenia percepcji publicznej w skali globalnej w ramach umowy z A. Stworzone przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe wykorzystują analizę danych, uczenie maszynowe, techniki chmurowe, nowoczesne techniki przetwarzania oraz magazynowania danych.

Zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Uzasadniając niniejsze stanowisko, według Wnioskodawcy należy wskazać, że działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zarówno pojęcie badań naukowych jak i prac rozwojowych zostały natomiast zdefiniowane w kolejnych przepisach, tj. odpowiednio w art. 5a pkt 30 ustawy o PIT oraz pkt 40 ustawy o PIT poprzez odesłanie do definicji zawartych w art. 4 ustawy -Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668). Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1868), badania naukowe są działalnością obejmującą:

a) Badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b) Badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności.

Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. , poz. 1668), prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że o prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej na gruncie ustawy o PIT należy mówić wówczas gdy:

1\. Działalność obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe;

2\. Realizowane prace mają twórczy charakter;

3\. Prace w tym zakresie prowadzone są w systematyczny sposób;

4\. Wykonywane prace mają na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Wszystkie wskazane powyżej przesłanki występują w przypadku projektów B+R realizowanych przez Wnioskodawcę.

A. Badania naukowe i prace rozwojowe W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że działalność Wnioskodawcy w zakresie prowadzonych projektów B+R, mających na celu wytworzenie wyszczególnionych wcześniej Programów Komputerowych, wyczerpuje pojęcie prac rozwojowych zawartych we wskazanych powyżej przepisach. Wnioskodawca prowadzi bowiem prace mające na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych Programów Komputerowych. Wnioskodawca nie podejmuje działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do tych Programów Komputerowych. Należy również dodać, że współpraca z każdym z wymienionych wcześniej Kontrahentów wiąże się z oddzielnymi, odrębnymi pracami B+R. Twórczy charakter prac Kolejną przesłanką warunkującą uznanie działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową jest twórczy charakter tej działalności. W zakresie projektów B+R prowadzonych przez Wnioskodawcę (mających na celu wytworzenie wyszczególnionych wcześniej Programów Komputerowych)przesłanka ta jest również spełniona. Należy podkreślić, że rozwiązania i końcowe produkty informatyczne nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. W wyniku prac Programistycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę jego Kontrahenci otrzymują nowoczesne i innowacyjne Programy Komputerowe, których nie da się nabyć na otwartym rynku. W trakcie tworzenia Programów Komputerowych dla Kontrahentów Wnioskodawcy, nie występuje element typowej standaryzacji. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez danego Kontrahenta wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę Programy Komputerowe mają zawsze charakter twórczy. Jednocześnie należy podkreślić, że Programy Komputerowe i ich funkcjonalności jako rezultat prac rozwojowych i badań aplikacyjnych prowadzonych przez Wnioskodawcę podlegają ochronie prawnej wynikającej z ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191).

B. Prowadzenie prac w systematyczny sposób. Realizowane przez Wnioskodawcę prace B+R mają nie tylko twórczy charakter ale są również prowadzone w sposób systematyczny, co stanowi kolejną przesłankę wynikającą z ustawowej definicji działalności badawczo-rozwojowej. Prace B+R realizowane są według określonych harmonogramów. Przedmiotowe prace są zaplanowane przez Wnioskodawcę i prowadzone w sposób uporządkowany i regularny. Nie mają one charakteru incydentalnego.

C. Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z definicją ustawową działalność badawczo-rozwojowa musi także mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach projektów B+R działania ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które będą wykorzystywane w obecnie prowadzonych lub kolejnych projektach. Tym samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w innych pracach projektowych. Dodatkowo Wnioskodawca realizując przedmiotowe prace uzyskuje nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania w działalności biznesowej, które następnie mogą wykorzystywać do projektowania nowych produktów i usług oferowanych klientom (oprogramowanie, aplikacje).

Prace Programistyczne realizowane w ramach prac B+R mają charakter twórczy i ukierunkowane są na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie Programu Komputerowego wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki, natomiast uprzednie opracowanie koncepcji tworzonego oprogramowania i jego części, a także późniejsze koordynowanie prowadzonych prac wymaga specjalistycznej wiedzy biznesowej. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę, zgodnie z przedstawionym opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca podkreśla, że uznanie prac w zakresie tworzenia i rozwijania Programów Komputerowych za działalność badawczo-rozwojową zostało potwierdzone przez organy podatkowe w licznych interpretacjach. Przykładowo należy wskazać na:

1\. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 września 2017 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.190.2017.1.APO),

2\. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lutego 2018r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.380.2017.1.JF),

3\. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27marca 2017 r. (nr 3063-ILPB2.4510.226.2016.3.AO),

4\. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2017 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.204.2017.1.IZ).

Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji każdorazowo wyodrębnia koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej związane z realizacją działalności B+R.

Stanowisko Ad pytanie nr 2.

Kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca czerpie dochody z wytworzonych - w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej – Programów Komputerowych będących kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Zgodnie z postanowieniami umowy współpracy w ramach wykonywanych usług, przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta wytworzone Programy Komputerowe. Jak wskazano w opisie stanu zdarzenia, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Niniejsza należność obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do Programu Komputerowego. Prawa majątkowe do Programu Komputerowego przenoszone są w momencie zapłaty faktury wystawionej przez Wnioskodawcę. Do tego momentu prawa autorskie do poszczególnych Programów Komputerowych należą do Wnioskodawcy – Wnioskodawca wytwarza je samodzielnie, na własne ryzyko, według własnego harmonogramu, wykorzystując własne narzędzia, wiedzę i sprzęt. Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania bądź części oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisanym zdarzeniu przyszłym spełnione są, według Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki zastosowania art. 30ca ustawy o PIT, tj. Wnioskodawca:

1\. uzyskuje dochód w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej,

2\. uzyskuje kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z tym spełniona jest pierwsza przesłanka wskazana w art. 30ca ustawy o PIT. Z kolei, z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy:

\- jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o PIT, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody uzyskiwane z odpłatnego zbywania praw autorskich do Programów Komputerowych są kwalifikowanymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT. Tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania wskazanych powyżej dochodów przy zastosowaniu stawki, określonej w tym przepisie.

Uzasadniając niniejsze stanowisko Wnioskodawcy należy wskazać, że zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1\. patent,

2\. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3\. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4\. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5\. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6\. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7\. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8\. autorskie prawo do Programu Komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do Programu Komputerowego stanowiącego oprogramowanie wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:

1\. z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP;

2\. ze sprzedaży kwalifikowanego IP;

3\. z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4\. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Jak wskazano powyżej Programy Komputerowe wytworzone przez Wnioskodawcę podlegają ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, art. 1.1 oraz art. 1.2 pkt 1. Jedynym efektem tych usług jest kod źródłowy Programu Komputerowego. Umowy pomiędzy Wnioskodawcą a jego Kontrahentami stanowią, że prawa własności intelektualnej jakie wytworzy w ramach prac zleconych usługą należą do Kontrahenta. W ramach usług wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskuje wszystkie prawa do wytworzonych przez niego utworów, a Wnioskodawca je traci, za co dostaje wynagrodzenie. Tak więc całość kwoty wynagrodzenia jakie Wnioskodawca planuje objąć i obejmuje preferencyjną stawką opodatkowania stanowi wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Przedmiotem umowy jest więc przeniesienie prawa do własności intelektualnej. Odpłatne przeniesienie wskazanych we wniosku praw następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej, która jest pozarolniczą działalnością gospodarczą. Oprogramowanie zostaje wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest to twórcza działalność podejmowana w sposób systematyczny obejmująca prace rozwojowe w celu tworzenia nowych zastosowań. Przy czym prace te są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania wskazanego we wniosku służącego dotworzenia i oferowania zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów wcześniej niedostępnych na rynku. Nie są to działania rutynowe ani okresowe (nie jest to utrzymanie techniczne produktu), co spełnia definicję działalności rozwojowej określoną w art. 4.3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi księgę przychodów i rozchodów. Na potrzeby rozliczania się na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca jak wskazano powyżej prowadzi odrębną ewidencję zgodnie z wymogiem art. 30cb pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana Programowi Komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu Programu Komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP BOX wobec autorskiego prawa do Programu Komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko Program Komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie –definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Jako, że efektem jego pracy jest kod źródłowy Programu Komputerowego Wnioskodawca wytwarza prawa własności intelektualnej. Mając na uwadze spełnienie przez niego definicji działalności B+R, wytwarza więc kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.30ca pkt 2.8 ustawy o PIT. Na podstawie umowy pomiędzy nim a Kontrahentem, wykonuje usługi informatyczne i wszelkie prawa własności intelektualnej są przekazywane na rzecz Kontrahenta, za pewną ustaloną opłatą. Według ustawy o podatku od towarów i usług przez sprzedaż rozumie się "odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów". Tak więc w tym przypadku następuje faktyczna sprzedaż wytworzonych przez niego kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Jedynym dochodem jaki Wnioskodawca uzyskuje z tytułu współpracy z Kontrahentem na rzecz Kontrahenta, który chce objąć preferencyjną stawką opodatkowania jest wynagrodzenie z tytułu odpłatnego przeniesienia na Kontrahenta praw do wytworzonego Programu Komputerowego lub jego części. Jest to za każdym razem Program Komputerowy pisany na zamówienie spełniające specyficzne wymagania klienta i nie istnieje inne podobne tak aby można było na jego podstawie wycenić wartość praw własności intelektualnej związanej z tym Programem Komputerowym. Tak więc dokumentem określającym wartość praw jest faktura, którą wystawia Kontrahentowi z tytułu świadczonych usług i zastosowanie proporcji pozwalającej na określenie jaka część wynagrodzenia z tytułu świadczonej usługi stanowi wynagrodzenie za przeniesienie tworzonego Programu Komputerowego. Należy zatem podkreślić, że dochody, które uzyskuje Wnioskodawca są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT. Tym samym, Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania wskazanych powyżej dochodów przy zastosowaniu stawki, tj. 5% podstawy opodatkowania. Wynika to z następujących przesłanek ustawowych:

1\. W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są autorskie prawa do Programów Komputerowych wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, które podlegają ochronie na podstawie odrębnych ustaw (ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych), i których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2\. uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej będącego prawami autorskimi do Programów Komputerowych jest zgodnie z art. 30caust. 7 ustawy o PIT, dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca uzyskuje bowiem dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej tj. dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT).

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem spełnienia przesłanek ustawowych, Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania dochodów z tytułu odpłatnego przeniesienia przez Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do Programów Komputerowych uwzględnionych w cenie sprzedaży usługi przy zastosowaniu stawki określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca podkreśla, że możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w analogicznych sprawach do niniejszej sytuacji zostały potwierdzone przez organy podatkowe w licznych interpretacjach. Przykładowo należy wskazać na:

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2019 r. (nr 0115-KDIT3.4011.242.2019.3.MR),

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 listopada 2019 0113-KDIPT2-1.4011.471.2019.1.AP,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2019 0115-KDIT3.4011.363.2019.1.PSZ,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 marca 2020 0113-KDIPT2-3.4011.55.2020.2.AC,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2020 0111-KDIB1-2.4011.10.2020.2.AK,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 marca 2020 0112-KDIL2-1.4011.154.2019.2.KF,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lipca 2020 0111-KDIB2-3.4011.4.2020.2.AD,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 września 2020 0114-KDIP3-1.4011.449.2020.2.LS,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 października 2020 r. 0113-KDIPT2-2.4011.638.2020.3.MK,

\- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 maja 2021 r. (nr 0113-KDIPT2-2.4011.178.2021.2.MP).

Ad pytanie nr 3 i 4.

Koszty.

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według wzoru:

(a+b)x1,3

(a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie Programów Komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, ponosi on wydatki na:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu Komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę Programistyczną;

6\. różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej;

7\. opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów. art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Należy jednocześnie zauważyć, że koszty służące do wyliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa nie są tożsame z kosztami wyspecyfikowanymi w Art. 30ca ust. 4 (służącymi do wyliczenia Nexus), a wyłączenie kosztów odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (Art. 30ca ust. 5) dotyczy tylko kosztów służących do wyliczania wskaźnika Nexus. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wyżej ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Programu Komputerowego bądź części Programu Komputerowego, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za:

\- koszty uzyskania przychodu służące do wyliczenia dochodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (koszty wskazane w punktach 1-7 powyżej),

\- koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), służące do wyliczenia wskaźnika Nexus (koszty wskazane w punktach 1-5 powyżej –wyłączone zostały koszty z punktów 7 i 8, które zostały explicite wyłączone z zakresu kosztów, które zawierają się we wskaźniku Nexus w Art. 30ca ust. 5).

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym

Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania/części Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową.

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), zgodnie z którą:

Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021r. poz. 478 i 619),

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

W celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 updof).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z przedstawionego opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika m.in., że Pan prowadzi działalność w zakresie wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych (oprogramowania). W przypadku każdego Programu Komputerowego działalność podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, porządkowany w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz do wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Cele jakie są zakładane do osiągnięcia przez Kontrahenta wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych. Tym samym tworzone i wdrażane przez Wnioskodawcę elementy Oprogramowania mają zawsze charakter twórczy. W ramach tej działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace rozwojowe. Prace rozwojowe zostały zakończone pozytywnym wynikiem (czego dowodami są wystawione faktury za wytworzone Programy Komputerowe). Wyniki prac Wnioskodawcy są wykorzystane do tworzenia ulepszonych lub nowych produktów i mają nowy, bardziej innowacyjny i ulepszony charakter. Wyniki prac Wnioskodawcy są wynikiem prac rozwojowych, a co za tym idzie nie są wynikiem rutynowych i okresowych zmian.

Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż:

a) są podejmowane w sposób systematyczny,

b) mają charakter twórczy,

c) obejmują prace rozwojowe oraz

d) podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego lub jego części stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 1 w zw. z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ww. ustawy. W myśl tego przepisu :

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) \* 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:

· podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i

· prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się:

· dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

· dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,

· dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy.

Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się, szczególne obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnicy nieprowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.):

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z informacji, które przedstawił Pan we wniosku wynika, że:

1) wytwarza Pan, rozwija oraz ulepsza program komputerowy w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,

2) tworzy, rozwija i ulepsza Pan programy komputerowe w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3) wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana programy komputerowe podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

4) przenosi Pan ogół praw autorskich na rzecz Kontrahenta,

5) uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego,

6) od początku 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Autorskie prawo do programu komputerowego wytwarzane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programów komputerowych (oprogramowania) w ramach wykonywanych przez Pana zleceń informatycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ww. ustawy.

Dochód ten stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Może Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku. Z ulgi tej może Pan skorzystać w zeznaniach rocznych za rok 2021 i 2022. Jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach za kolejne lata podatkowe.

**W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.**

Wątpliwość Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za:

· koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, oraz

· koszty do obliczenia wskaźnika nexus.

Jak wskazuje Pan, w ramach prowadzonej działalności ponosi Pan koszty:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną;

6\. różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej;

7\. opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów.

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn:

· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

· wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

· wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadywżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami i ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów

Zgodnie z ww. przepisem należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.

Koszty te, muszą być poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien spełniać warunki:

· pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

· nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art.23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

· być właściwie udokumentowany.

Kosztami uzyskania przychodów będą wskazane we wniosku koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana działalnością, czyli koszty:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną;

6\. różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej;

7\. opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów.

Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.

W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do Pana przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie.

Ponoszone przez Pana wydatki dotyczące:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną;

6\. różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług wskazanych w w/w punktach, których cena wskazana jest w walucie obcej;

7\. opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów

– które ponosi i zamierza Pan ponosić w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania, albo zabezpieczenia źródła przychodów są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kolejnym krokiem jest wyliczenie wskaźnika nexus.

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

· wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

· kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

· dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Wskaźnik nexus „(…) służy do określenia tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej”, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat.

Może Pan poniesione wydatki na:

1\. użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją;

2\. podróży służbowych do klienta, w tym koszty biletów kolejowych, na samolot, koszty wynajmu samochodu czy koszty usług taksówkowych;

3\. prowadzenia księgowości;

4\. sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych;

5\. dostępu do platform służących do przechowywania pisanego kodu, hostingu tworzonych aplikacji, komunikacji z Kontrahentami, a także do innych platform i narzędzi wspierających pracę programistyczną

– ująć we wskaźniku nexus jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej, tj. w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że w przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Odnosząc się do kwestii uznania wydatków na opłaty bankowe za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, Organ podatkowy wskazuje, że należy mieć na uwadze treść art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, m.in. opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniował również pojęcia „opłata finansowa”.

Opłata zgodnie ze słownikiem języka polskiego to:

\- pieniądze płacone za świadczenia, usługi itp.,

\- opłacenie albo opłacanie czegoś.

Opłaty finansowe, o których mowa w art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć jako wynagrodzenie uiszczane za świadczone usługi finansowe, np. za prowadzenie rachunku bankowego, za wykonanie przelewów itp. Wobec tego, wydatki na opłaty za firmowy rachunek bankowy nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zatem, wydatki te nie mogą stanowić kosztu bezpośrednio związanego z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dlatego też nie stanowią kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie zawarte w art. 30ca ust. 5 ww. ustawy.

Odnosząc się natomiast do uwzględnienia przy obliczaniu wskaźnika nexus różnic kursowych należy podkreślić, że wskaźnik nexus, obliczany według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. Na wysokość tego wskaźnika nie mają zatem wpływu przychody uzyskane z przeniesienia własności kwalifikowanego IP, a zatem również powstałe w związku z tym zdarzeniem, tzw. różnice kursowe transakcyjne.

W związku z powyższym, że różnice kursowe związane z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związane z zakupem i rozliczaniem produktów i usług, których cena wskazana jest w walucie obcej, nie stanowią kosztów, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie mogą zostać uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Zatem, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że

\- koszty opłat bankowych związanych z posiadaniem firmowego konta bankowego prowadzonego w walucie obcej, służącego do rozliczania wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahentów oraz

\- koszty różnic kursowych związanych z rozliczaniem faktur sprzedażowych w walucie obcej oraz związanych z zakupem i rozliczaniem produktów i usług, których cena wskazana jest w walucie obcej,

nie mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 jest prawidłowe.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Weryfikacja zasadności stosowania opisanej we wniosku metody podziału kosztów według określonej proporcji możliwa jest w postępowaniu dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania organów podatkowych. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy – nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy.

Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej.

Okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

### W odniesieniu natomiast do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzamy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy:

\- stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń,

\- zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).