Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.283.2025.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Wnioskodawca nie jest obowiązany w świetle art. 12 oraz art.
11c ustawy CIT do rozpoznania przychodu z tytułu
ustanowienia na rzecz Banku Zastawów na Znakach w sposób
nieodpłatny na rzecz Poręczanego w celu zabezpieczenia
spłaty Kredytów, a art. 11t ust. 2b ustawy CIT należy
interpretować w ten sposób, że jeżeli jedna strona transakcji
kontrolowanej (Poręczany) rozpoznaje przychód z tytułu
nieodpłatnego ustanowienia zastawu na znakach towarowych
zgodnie z zasadą ceny rynkowej, to oznacza to, że cena
transferowa za tę transakcję została ustalona na warunkach,
jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane – i tym
samym również dla drugiej strony transakcji (Wnioskodawcy)
należy uznać, że zastosowano cenę rynkową, niezależnie od
jednostronnego charakteru rozpoznania przychodu
Słowa kluczowe: cena-cena rynkowa
zastaw
znak-znak towarowy
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 1-art. 11a-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 2-art.11c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 2-art.11c-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 3-art. 11k-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Pozostałe przysporzenia niestanowiące
przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 4-art. 11t-ust. 2b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu CIT od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest właścicielem znaków
    towarowych (dalej: „Znaki”). Wnioskodawca udziela odpłatnie licencji na Znaki podmiotowi
    powiązanemu osobowo z Wnioskodawcą (dalej: „Poręczany”), z tytułu czego rozpoznaje
    przychody podatkowe zaliczane do źródła zysków kapitałowych.

    Poręczany podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu CIT od całości swoich dochodów,
    bez względu na miejsce ich osiągania. Poręczany jest jednostką dominującą w grupie
    kapitałowej, aczkolwiek Wnioskodawca nie jest jej częścią (jak wspomniano wyżej między
    Wnioskodawcą a Poręczanym występuje powiązanie osobowe). Poręczany zaciągnął
    kredyty na podstawie umów zawieranych od (...) r., które zostały zabezpieczone na
    własnym majątku Poręczanego (dalej: „Kredyty”), w szczególności na należących do niego
    nieruchomościach, maszynach, produktach, towarach handlowych. Średnie roczne
    przychody Poręczanego z kilku ostatnich lat to ok. (...) złotych, a osiągany zysk początkowo
    w tym okresie osiągał poziom ok. (...) zł rocznie. Począwszy od 2022 r. sytuacja
    ekonomiczna Poręczanego ulegała stopniowemu pogorszeniu, obniżył się zysk zaś od
    2023 r. zaczęły spadać przychody ze sprzedaży, a w związku ze wzrostem kosztów
    prowadzonej działalności, Poręczany w ostatnich dwóch latach zaczął ponosić straty. Z
    uwagi na pogorszenie sytuacji ekonomicznej Poręczanego bank udzielający Kredytów
    (dalej: „Bank”) stwierdził, że dotychczasowe zabezpieczenia na majątku Poręczanego są
    niewystarczające i zażądał od Poręczanego dodatkowych zabezpieczeń spłaty Kredytów. W
    toku trójstronnego porozumienia pomiędzy Wnioskodawcą, Poręczanym i Bankiem jako
    wspomniane dodatkowe zabezpieczenie spłaty Kredytów ustalono zastawy rejestrowe na
    Znakach. Z formalnego punktu widzenia zabezpieczenie przybrało formę umów „o
    ustanowienie zastawu rejestrowego na prawie na dobrach niematerialnych - prawie z
    rejestracji znaku towarowego” (dalej łącznie: „Zastawy”).
    Zastawy mają dwie perspektywy:
    1. Poręczanego, który zyskuje zabezpieczenie Kredytów oraz
    2. Wnioskodawcy, który ogranicza swoje prawa do Znaków (możliwość przejęcia
      własności Znaków przez Bank, przymusowa sprzedaż w drodze publicznego przetargu
      komorniczego/notarialnego, możliwość utraty przez Wnioskodawcę prawa do
      pobierania pożytków np. w postaci przychodów z licencji, brak możliwości sprzedaży
      przez Wnioskodawcę Znaków lub ich obciążenia). Zastawy oraz umowy je
      ustanawiające wygasają po dokonaniu całkowitej spłaty Kredytów, a wówczas Bank
      wyda na wniosek Wnioskodawcy oświadczenie o zwolnieniu zabezpieczenia. Na
      obecną chwilę przewidywany okres ustanowienia Zastawów to 10 lat.
    W wyniku przeprowadzonych negocjacji i ustaleń zawartych pomiędzy Wnioskodawcą a
    Poręczanym stwierdzono, że Wnioskodawca nie będzie pobierał od Poręczanego żadnego
    wynagrodzenia za obciążenie Znaków Zastawami (przy czym nie wyklucza się, że
    wynagrodzenie może zostać wprowadzone w przyszłości). Wnioskodawca przystał na takie
    ustalenia, ponieważ zapewni mu to ochronę źródła jego przychodów. Poręczany jest
    kluczowym podmiotem, motorem napędzającym całą grupę kapitałową, którego kondycja
    przekłada się na kondycję całej grupy, jak również na kondycję powiązanego osobowo -
    Wnioskodawcy. Pogorszenie sytuacji ekonomicznej Poręczanego wpływa na jego płynność
    finansową i zdolność do regulowania płatności za faktury dokumentujące udzielanie
    licencji na Znaki. Zatem w interesie Wnioskodawcy jest, aby podjąć działania wspierające
    poprawę sytuacji Poręczanego. Poręczany dla celów podatku CIT rozpoznał i nadal będzie
    rozpoznawał przychód podatkowy z nieodpłatnych świadczeń w wartości rynkowej
    zabezpieczenia Kredytów.
    Wartość opisanej wyżej transakcji odpowiadająca zabezpieczanej kwocie spłaty Kredytów
    przekracza próg skutkujący następującymi obowiązkami: sporządzenie lokalnej
    dokumentacji cen transferowych z art. 11k ustawy CIT oraz złożenie informacji TPR-C z art.
    11t ustawy CIT.
    Wnioskodawca podkreśla, że ani przedmiotem, ani celem wniosku nie jest potwierdzenie
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”), że Poręczany dla
    celów podatkowych wykazuje przychód z tytułu nieodpłatnego ustanowienia Zastawów na
    Znakach zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Przedmiotem wniosku jest wyłącznie

    interpretacja art. 12 oraz art. 11c i art. 11t ust. 2b ustawy CIT w zakresie nakreślonym w
    pytaniach. Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że potwierdzenie czy weryfikacja
    „rynkowości” cen następuje w ramach kompleksowych działań regulowanych w art. 11d
    ustawy CIT, ale nie są one przedmiotem wniosku ani oczekiwań Wnioskodawcy względem
    Dyrektora KIS.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest
      obowiązany w świetle art. 12 oraz art. 11c ustawy CIT do rozpoznania przychodu z
      tytułu ustanowienia na rzecz Banku Zastawów na Znakach w sposób nieodpłatny na
      rzecz Poręczanego w celu zabezpieczenia spłaty Kredytów?
    2. Czy art. 11t ust. 2b ustawy CIT należy interpretować w ten sposób, że jeżeli jedna
      strona transakcji kontrolowanej (Poręczany) rozpoznaje przychód z tytułu
      nieodpłatnego ustanowienia zastawu na znakach towarowych zgodnie z zasadą ceny
      rynkowej, to oznacza to, że cena transferowa za tę transakcję została ustalona na
      warunkach, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane - i tym samym
      również dla drugiej strony transakcji (Wnioskodawcy) należy uznać, że zastosowano
      cenę rynkową, niezależnie od jednostronnego charakteru rozpoznania przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Wnioskodawca nie jest obowiązany w świetle art. 12 oraz art. 11c ustawy CIT do
    rozpoznania przychodu z tytułu ustanowienia na rzecz Banku Zastawów na Znakach w
    sposób nieodpłatny na rzecz Poręczanego w celu zabezpieczenia spłaty Kredytów.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, art. 11t ust. 2b ustawy CIT należy interpretować w ten sposób, że
    jeżeli jedna strona transakcji kontrolowanej (Poręczany) rozpoznaje przychód z tytułu
    nieodpłatnego ustanowienia zastawu na znakach towarowych zgodnie z zasadą ceny
    rynkowej, to oznacza to, że cena transferowa za tę transakcję została ustalona na
    warunkach, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane - i tym samym również
    dla drugiej strony transakcji (Wnioskodawcy) należy uznać, że zastosowano cenę rynkową,
    niezależnie od jednostronnego charakteru rozpoznania przychodu.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Brak przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy z tytułu nieodpłatnego
    świadczenia.
    Wnioskodawca, ustanawiając nieodpłatnie Zastawy na swoich Znakach na rzecz
    Poręczanego, nie uzyskał żadnego świadczenia wzajemnego ani przysporzenia
    majątkowego. W związku z tym, po jego stronie nie powstaje przychód do opodatkowania.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT (pozostałe punkty przywołanego przepisu nie
    mają bezpośredniego zastosowania), opodatkowaniu podlega wartość świadczeń
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie - czyli przychód powstaje po stronie
    podmiotu otrzymującego świadczenie.
    Innymi słowy, ustawa CIT kwalifikuje jako przychód podatkowy wyłącznie beneficjum po
    stronie odbiorcy nieodpłatnego świadczenia, a nie działanie po stronie podmiotu
    udzielającego takiego świadczenia.
    Stanowisko to potwierdza ugruntowana linia interpretacyjna organów podatkowych i
    orzecznictwo sądów. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej - art. 12 ust. 1
    pkt 2 ustawy CIT należy rozumieć tak, że przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia
    powstaje tylko raz - w momencie, w którym podatnik otrzymuje dane świadczenie (np.
    ustanowienie poręczenia lub zabezpieczenia, interpretacja indywidualna z 7 października

    2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.459.2024.2.MK). Oznacza to, że przychód podatkowy
    ujmuje wyłącznie strona otrzymująca nieodpłatne świadczenie.
    W analizowanym stanie faktycznym (winno być stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym)
    strona otrzymująca świadczenie to Poręczany - to on korzysta z zabezpieczenia kredytu
    ustanowionego przez Wnioskodawcę i to jego (Poręczanego) przysporzenie majątkowe
    (otrzymane kosztem innego podmiotu) stanowi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu
    art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT. Wnioskodawca natomiast nie otrzymuje żadnego
    ekwiwalentu - ponosi jedynie ciężar udzielenia zabezpieczenia (ryzyko obciążenia jego
    majątku zastawem na rzecz długu Poręczanego), co z perspektywy podatkowej nie
    generuje dla Wnioskodawcy przychodu. Organy podatkowe zgodnie uznają, że w
    przypadku udzielenia poręczenia bez wynagrodzenia obowiązek rozpoznania przychodu
    spoczywa na podmiocie otrzymującym nieodpłatne świadczenie, i powstaje on w
    momencie udzielenia poręczenia. Należy podkreślić, że istotą nieodpłatnego świadczenia
    jest uzyskanie przez jeden podmiot wymiernej korzyści kosztem innego podmiotu. Skoro
    więc Wnioskodawca nie uzyskał żadnej korzyści majątkowej, a cała korzyść przypadła
    Poręczanemu (w postaci dodatkowego zabezpieczenia Kredytów bez ponoszenia
    kosztów), to tylko Poręczany zobowiązany jest wykazać przychód podatkowy
    odpowiadający wartości rynkowej tego świadczenia, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
    CIT. Poręczany postąpił właśnie w ten sposób, rozpoznając przychód w wysokości wartości
    rynkowej ustanowionych nieodpłatnie Zastawów.
    W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy brak jest podstaw prawnych do rozpoznania
    przychodu podatkowego z tytułu udzielenia tego zabezpieczenia, ponieważ nie otrzymał
    on żadnego ekwiwalentu ani świadczenia zwrotnego.
    Uzasadnienie ekonomiczne nieodpłatnego świadczenia wyłącza zastosowanie art. 14 ust.
    1 ustawy CIT.
    Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 14 ust. 1 ustawy CIT, przychodem z odpłatnego
    zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie. Jednak dalsza część tego przepisu stanowi, że jeżeli cena bez
    uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej, organ
    podatkowy może określić przychód w wysokości wartości rynkowej. Przepis ten ma
    zapobiegać sztucznemu zaniżaniu przychodów w transakcjach odpłatnych, ale nie znajdzie
    zastosowania, gdy odstępstwo od wartości rynkowej ma uzasadnienie ekonomiczne. W
    niniejszej sprawie odstępstwo od ceny rynkowej (ustalenie wynagrodzenia za Zastawy na
    poziomie 0 zł) jest gospodarczo uzasadnione.
    Wnioskodawca działa w interesie grupy podmiotów powiązanych, wzmacniając zdolność
    kredytową Poręczanego. Ustanowienie dodatkowego zabezpieczenia Kredytów
    Poręczanego leży w interesie ekonomicznym Wnioskodawcy - zapewnia stabilność
    finansową Poręczanego, z którym Wnioskodawca jest powiązany i który stanowi główne
    źródło przychodów Wnioskodawcy (licencje na Znaki). Można zatem wskazać konkretne
    przyczyny ekonomiczne, dla których Wnioskodawca zdecydował się na nieodpłatne
    świadczenie: długofalowa korzyść polegająca na zabezpieczeniu wartości biznesowej
    grupy (i wartości Znaków) poprzez poprawę sytuacji finansowej podmiotu powiązanego.
    Taka racjonalna motywacja biznesowa wyklucza uznanie, iż brak ceny/wynagrodzenia
    został określony „bez uzasadnionych przyczyn”. W rezultacie nie jest spełniona przesłanka
    z art. 14 ust. 1 ustawy CIT warunkująca doszacowanie przychodu do wartości rynkowej,
    ponieważ brak ceny/wynagrodzenia ma swoje gospodarcze uzasadnienie.
    Należy też zauważyć, że art. 14 ustawy CIT, dotyczy odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub
    usług. W analizowanym przypadku w ogóle nie dochodzi do odpłatnej transakcji - mamy
    do czynienia z czynnością nieodpłatną (świadczeniem „gwarancyjnym” bez
    wynagrodzenia). Literalnie rzecz biorąc, art. 14 ust. 1 ustawy CIT nie obejmuje transakcji
    nieodpłatnych, które są odrębnie uregulowane poprzez instytucję nieodpłatnych
    świadczeń (art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT omówiony wyżej). W praktyce, kwestie
    rynkowości warunków w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi (także w

    przypadku braku wynagrodzenia) zostały przekazane do reżimu cen transferowych - od
    2019 r. obowiązuje art. 11c ustawy CIT, nakładający na podmioty powiązane obowiązek
    stosowania warunków rynkowych, a art. 14 ust. 1 CIT nie ma zastosowania do transakcji
    kontrolowanych między podmiotami powiązanymi. Tym bardziej więc organ podatkowy
    nie powinien sięgać po normę prawną zawartą w art. 14 ustawy CIT w sytuacji takiej jak
    opisana. Gdyby nawet rozważać jej teoretyczne zastosowanie, to - jak wskazano - istnienie
    uzasadnionych przyczyn ekonomicznych dla zastosowania ceny „zero” wyłącza możliwość
    doszacowania przychodu.
    Podsumowując, Wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywania przychodu na podstawie
    art. 14 ust. 1 ustawy CIT, ponieważ nie doszło do odpłatnej transakcji, a brak
    wynagrodzenia znajduje pełne uzasadnienie biznesowe. Świadczenie nieodpłatne zostało
    udzielone w interesie ekonomicznym Wnioskodawcy (oraz całej grupy), co wyklucza
    potraktowanie go jako czynności pozbawionej uzasadnienia gospodarczego.
    W konsekwencji nie ma podstaw, by organ podatkowy szacował u Wnioskodawcy
    jakikolwiek przychód w związku z tą transakcją.
    Spełnienie wymogów cen transferowych - jednostronne rozpoznanie przychodu a art. 11c
    i 11t ust. 2b ustawy CIT.
    Transakcja ustanowienia Zastawów między Wnioskodawcą, a Poręczanym jest transakcją
    kontrolowaną (podmioty powiązane, wartość przekracza progi dokumentacyjne).
    Zgodnie z art. 11c ustawy CIT, podmioty powiązane są obowiązane ustalać warunki
    transakcji na takich zasadach, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    W realiach przedmiotu wniosku warunek ten wymagałby pogłębionej refleksji - niezależny
    podmiot zwykle nie udzieliłby zabezpieczenia (zastawu/poręczenia) bez wynagrodzenia.
    Jednak należy zauważyć, że celem regulacji cen transferowych nie jest sztuczne
    wymaganie odpłatności tam, gdzie grupa ma inne uzasadnione zasady działania, lecz
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i transferowaniu zysków poza system
    podatkowy. W sytuacji Wnioskodawcy oraz Poręczanego kryterium to zostało de facto
    spełnione z punktu widzenia celu przepisów - wartość rynkowa świadczenia została
    uwzględniona w wyniku podatkowym, tyle że po stronie Poręczanego. W efekcie fiskalnym
    transakcja została rozliczona tak, jak gdyby odbyła się na warunkach rynkowych między
    niezależnymi podmiotami (jeden podmiot uzyskał opodatkowane przysporzenie
    odpowiadające rynkowej wartości usługi zabezpieczenia). Nie doszło zatem do zaniżenia
    łącznego wyniku podatkowego - przeciwnie, wartość rynkowa świadczenia została
    wykazana w wyniku podatkowym w Polsce (u Poręczanego). Ustawodawca potwierdził
    powyższe podejście wprost, wprowadzając od 2022 r. przepis art. 11t ust. 2b ustawy CIT.
    Jest to przepis kreujący fikcję prawną na potrzeby obowiązków sprawozdawczych z
    zakresu cen transferowych.
    Zgodnie z art. 11t ust. 2b ustawy CIT, na potrzeby złożenia oświadczenia o zgodności cen
    transferowych z warunkami rynkowymi, w przypadku otrzymania nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie rzeczy, praw lub innych świadczeń, ceny transferowe uważa się za
    ustalone na warunkach rynkowych, jeżeli przychód z tytułu takiego świadczenia został dla
    celów podatkowych wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
    Innymi słowy, jeżeli strona otrzymująca świadczenie (Poręczany) wykaże przychód w
    wysokości wartości rynkowej otrzymanego nieodpłatnie zabezpieczenia, to uznaje się, że
    warunki transakcji odpowiadają rynkowym. Dzięki temu strony transakcji kontrolowanej
    mogą złożyć wymagane oświadczenie TPR o sporządzeniu dokumentacji i rynkowości cen
    transferowych. Dowodzi temu konstrukcja i dosłowne brzmienie art. 11t ust. 2b ustawy
    CIT, który dotyczy nie tyle konkretnego podmiotu (strony transakcji kontrolowanej), lecz
    cen transferowych. Zgodnie z tym przepisem, ceny transferowe uważa się za ustalone na
    warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, jeżeli przychód z
    nieodpłatnych świadczeń został wykazany dla celów podatkowych zgodnie z zasadą ceny
    rynkowej.

    Skoro - jak dowiedziono powyżej - po stronie Wnioskodawcy nie ma obowiązku ani
    podstawy prawnej do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego przekazania
    świadczenia, to warunek wykazania dla celów podatkowych z oczywistych względów leżał
    wyłącznie po stronie otrzymującego (Poręczanego). Skutki tego rozpoznania rozciągają się
    na ocenę transakcji jako całości - a więc obejmują obie strony transakcji. Skoro prawnie
    uznaje się, że ceny transferowe w tej transakcji odpowiadają warunkom rynkowym (dzięki
    opodatkowaniu przychodu z otrzymanego nieodpłatnie świadczenia, ustalonego w
    wartości rynkowej u Poręczanego), to oznacza to, iż transakcja spełnia wymogi art. 11c
    ustawy CIT dla obu uczestników.
    Wnioskodawca jako podmiot udzielający świadczenia może więc również potwierdzić w
    informacji TPR-C, że warunki transakcji były rynkowe, nie zmuszając się jednocześnie do
    sztucznego rozpoznawania przychodu, którego faktycznie nie osiągnął. Taki właśnie cel -
    wyeliminowanie wątpliwości co do treści składanego oświadczenia - przyświecał dodaniu
    art. 11t ust. 2b ustawy CIT. W świetle tego przepisu transakcje nieodpłatne pomiędzy
    podmiotami powiązanymi są transparentne podatkowo, o ile jedna ze stron (odbiorca
    świadczenia) wykaże wartość rynkową w przychodach.
    Stanowisko to znalazło potwierdzenie jeszcze przed wejściem w życie art. 11t ust. 2b
    ustawy CIT, w rozstrzygnięciach sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd
    Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 22 lipca 2020 r. (sygn. akt I SA/Wr 269/20)
    stwierdził, że przychód z tytułu nieodpłatnie udzielonego poręczenia stanowi cenę
    transferową w rozumieniu przepisów o cenach transferowych. Sąd uznał, że transakcja
    nieodpłatna również podlega tym regulacjom, a jeżeli podatnik otrzymujący poręczenie
    rozpozna przychód w wartości rynkowej (tak jak uczyniłaby to niezależna firma
    gwarancyjna), cel przepisów zostaje zachowany. W konsekwencji podatnik taki jest
    uprawniony do złożenia oświadczenia TP - dokumentacyjnego i o rynkowości - mimo że
    formalnie transakcja była nieodpłatna. Dyrektor KIS początkowo prezentował odmienny
    pogląd, kwestionując możliwość złożenia oświadczenia w takich okolicznościach, lecz po
    wyroku WSA wycofał skargę kasacyjną, akceptując tym samym linię argumentacji sądu.
    Obecnie, po dodaniu art. 11t ust. 2b ustawy CIT, kwestia ta została jednoznacznie
    rozstrzygnięta w ustawie - rozpoznanie przez jedną stronę transakcji (Poręczanego)
    przychodu na poziomie wartości rynkowej pozwala obu stronom uznać warunki transakcji
    za rynkowe na użytek przepisów o cenach transferowych.
    Reasumując, w przedmiotowej sytuacji spełnione są wymogi art. 11c oraz art. 11t ust. 2b
    ustawy CIT. Wnioskodawca oraz Poręczany zobowiązani są sporządzić lokalną
    dokumentację cen transferowych dla tej transakcji i złożyć informację TPR-C, jednak mogą
    w niej zgodnie z prawdą potwierdzić rynkowy charakter transakcji. Dzięki wykazaniu w
    wyniku podatkowym wartości rynkowej świadczenia po stronie Poręczanego, transakcja
    nie skutkowała zaniżeniem wyniku podatkowego, wobec czego odpowiada zasadzie ceny
    rynkowej. Wnioskodawca nie musi rozpoznawać dodatkowego przychodu, aby dopełnić
    obowiązków z art. 11c i 11t ustawy CIT - wystarczające (i zarazem konieczne) jest to, że
    przychód ten został wykazany przez stronę otrzymującą świadczenie (Poręczanego). Takie
    jednostronne ujęcie wartości rynkowej nieodpłatnego świadczenia jest zgodne z
    przepisami i znajduje pełne oparcie w ich celu, jakim jest rozpoznanie wartości rynkowej
    transakcji we właściwej wysokości, bez podwójnego wykazywania tej samej wartości po
    obu stronach transakcji kontrolowanej.
    Reasumując, w świetle argumentów przytoczonych w powyższym uzasadnieniu należy
    uznać, że w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego:
      1. po stronie Wnioskodawcy nie powstaje przychód podatkowy z tytułu ustanowienia
      na rzecz Banku Zastawów na Znakach w sposób nieodpłatny na rzecz Poręczanego w
      celu zabezpieczenia spłaty Kredytów,

      2. wykazanie przez Poręczanego przychodu podatkowego z tytułu otrzymanego od
      Wnioskodawcy nieodpłatnie świadczenia skutkuje uznaniem mocą fikcji prawnej
      ceny transferowej z tytułu ustanowienia Zastawów na Znakach w sposób
      nieodpłatny - za „rynkową”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko
    sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie
    wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały
    rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
      finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
      jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Stanowiąc o nieodpłatnych świadczeniach, jako o przychodzie kształtującym podstawę
    opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego, co
    należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania
    sposobu i kryteriów ustalenia jego wartości (art. 12 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie to ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym.
    Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję
    zawierają m.in. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2002 r.
    sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym
    świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa
    niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia
    wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu.
    Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był
    zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że
    świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje
    albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma
    charakteru nieodpłatnego.
    Wobec powyższego, ocena kwestii powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1
    pkt 2 omawianej ustawy, wymaga zbadania, czy sytuacja zaistniała po stronie podatnika
    wiąże się z uzyskaniem przez niego określonej korzyści majątkowej, bez konieczności
    świadczenia ekwiwalentnego. W szczególności, istotna jest analiza charakteru czynności, w
    której uczestniczy podatnik - ustalenie, czy należy ona do czynności przysparzających, w

    przypadku których, strona dokonująca przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść
    majątkową.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód
    z tytułu ustanowienia na rzecz Banku Zastawów na Znakach w sposób nieodpłatny na
    rzecz Poręczanego w celu zabezpieczenia spłaty Kredytów.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 876 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      § 1. Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela
      wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.
      § 2. Oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na
      piśmie.
    O uznaniu nieodpłatnego poręczenia za nieodpłatne świadczenie, na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, można mówić, jeżeli:
      - jedna ze stron otrzymuje materialną korzyść w związku z poręczeniem, której wartość
        można wycenić,
      - udzielenie poręczenia nie pociąga za sobą żadnych kosztów bądź świadczenia
        wzajemnego ze strony podmiotu je otrzymującego,
      - udzielenie poręczenia jest związane z wolą podmiotu, co oznacza, że jest on gotowy
        udzielić poręczenia bez wynagrodzenia.
    Należy przy tym podkreślić, że nieodpłatne udzielenie poręczenia nie jest zdarzeniem
    obojętnym gospodarczo zarówno dla podmiotu poręczającego, jak i podmiotu, którego
    zobowiązanie jest poręczeniem zabezpieczane.
    Udzielenie poręczenia skutkuje przyjęciem przez poręczającego finansowego ryzyka
    niewywiązania się dłużnika ze swojego zobowiązania względem wierzyciela. Ryzyko to
    posiada określoną wartość, tj. cenę, którą uzyskujący poręczenie w normalnych
    warunkach rynkowych musiałby poręczycielowi zapłacić. Korzyść majątkowa po stronie
    otrzymującego poręczenie może natomiast polegać m.in. na zwiększeniu się jego
    zdolności kredytowej, uzyskaniu niższego oprocentowania kredytu (pożyczki), czy też
    samej możliwości jego zaciągnięcia. Z drugiej strony udzielenie poręczenia zazwyczaj nie
    pozostaje bez wpływu na możliwość i warunki zaciągania innych zobowiązań przez
    poręczyciela.
    Mając na względzie powyższy opis sprawy oraz przedstawione przepisy prawa stwierdzić
    należy, że Wnioskodawca, ustanawiając nieodpłatnie Zastawy na swoich Znakach na rzecz
    Poręczanego, nie uzyskał żadnego świadczenia wzajemnego ani przysporzenia
    majątkowego. W związku z tym, po jego stronie nie powstaje przychód do opodatkowania.
    Wnioskodawca nie otrzymuje żadnego ekwiwalentu - ponosi jedynie ciężar udzielenia
    zabezpieczenia (ryzyko obciążenia jego majątku zastawem na rzecz długu Poręczanego),
    co nie generuje dla Państwa przychodu podatkowego.
    W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do rozpoznania przychodu z tytułu
    ustanowienia na rzecz Banku Zastawów na Znakach w sposób nieodpłatny na rzecz
    Poręczanego w celu zabezpieczenia spłaty Kredytów.
    Jednocześnie wskazać należy, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w ramach
    wydawania interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie może
    dokonywać oceny w zakresie możliwości szacowania przychodu przez organ, ponieważ nie
    należy to do jego kompetencji. Zatem w niniejszej interpretacji nie odniósł się do oceny
    Państwa stanowiska w tym zakresie.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 z ww.
    zastrzeżeniem, należało uznać za prawidłowe.

    Państwa wątpliwości zgłoszone w pytaniu nr 2 dotyczą ustalenia, czy art. 11t ust. 2b
    ustawy o CIT należy interpretować w ten sposób, że jeżeli jedna strona transakcji
    kontrolowanej (Poręczany) rozpoznaje przychód z tytułu nieodpłatnego ustanowienia
    zastawu na znakach towarowych zgodnie z zasadą ceny rynkowej, to oznacza to, że cena
    transferowa za tę transakcję została ustalona na warunkach, jakie ustaliłyby między sobą
    podmioty niepowiązane - i tym samym również dla drugiej strony transakcji
    (Wnioskodawcy) należy uznać, że zastosowano cenę rynkową, niezależnie od
    jednostronnego charakteru rozpoznania przychodu.
    Dokumentacja cen transferowych ma na celu wykazanie, że ceny transferowe zostały
    ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Przepisy o
    obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej w przypadku dokonywania transakcji
    (czynności) pomiędzy podmiotami powiązanymi wprowadzono celem zapewnienia
    transparentności takich działań, w szczególności w celu zapewnienia, że takie działania
    odbywają się na zasadach rynkowych.
    Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o cenie transferowej - oznacza to rezultat
      finansowy warunków ustalonych lub narzuconych w wyniku istniejących powiązań, w
      tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik finansowy.
    Definicja transakcji kontrolowanej została zawarta w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o transakcji kontrolowanej - oznacza to
      identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze
      gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których
      warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
    W myśl art. 11c ust. 1 ustawy o CIT:
      Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które
      ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    Jak stanowi art. 11c ust. 2 ustawy o CIT:
      Jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki
      różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w
      wyniku tego podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego
      należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy
      określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych
      powiązań.
    W myśl art. 11k ust. 1 ustawy o CIT:
      Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej
      lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca
      dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny
      transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
      niepowiązane.
    Zgodnie z art. 11t ust. 1 - 2 ustawy o CIT:
    Podmioty powiązane:
      1) obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie
        transakcji objętych tym obowiązkiem lub
      2) realizujące transakcje kontrolowane określone w art. 11n pkt 1-2 lub 10-12
      - składają naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika, w terminie
        do końca jedenastego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, informację o
        cenach transferowych za rok podatkowy, sporządzoną według wzoru dokumentu
        elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

        podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
        publicznych.
    2. Informacja o cenach transferowych zawiera:
      1) wskazanie organu, do którego jest składana, cel złożenia informacji i okres, za jaki
        jest składana;
      2) dane identyfikacyjne podmiotu;
      3) ogólne informacje finansowe podmiotu;
      4) informacje dotyczące podmiotów powiązanych i transakcji kontrolowanych;
      5) informacje dotyczące stosowanych cen transferowych oraz metod ich weryfikacji;
      6)

## Dodatkowe informacje

lub wyjaśnienia dotyczące danych lub informacji, o których
        mowa w pkt 2-5;
      7) oświadczenie podmiotu o tym, że lokalna dokumentacja cen transferowych została
        sporządzona zgodnie ze stanem rzeczywistym, a ceny transferowe objęte tą
        dokumentacją są ustalane na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
        niepowiązane.
    Stosownie do art. 11t ust. 2a ustawy o CIT:
    Informacja o cenach transferowych jest sporządzana na podstawie:
      1) lokalnej dokumentacji cen transferowych - w przypadku gdy podmiot powiązany był
        obowiązany do sporządzenia tej dokumentacji;
      2) sprawozdania finansowego lub innych dokumentów - w przypadku gdy podmiot
        powiązany nie był obowiązany do sporządzenia tej dokumentacji.
    W myśl art. 11t ust. 2b ustawy o CIT:
      Na potrzeby oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 7, w przypadku otrzymania
      nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, lub innych świadczeń w
      naturze stanowiących przychód, ceny transferowe uważa się za ustalone na
      warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, jeżeli przychód
      ten został dla celów podatkowych wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości Państwa w pierwszej kolejności wskazać należy, że
    powołany wyżej art. 11c ust. 1 ustawy o CIT wyraźnie wskazuje, że podmioty powiązane są
    zobowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą
    podmioty niepowiązane. Tym samym należy przyjąć, że przepis ten nakłada na podmioty
    powiązane obowiązek kreowania relacji handlowych z powiązanymi kontrahentami oraz
    ustalania cen w sposób i na poziomie rynkowym, czyli tak, jak podmioty niezależne
    konkurujące ze sobą na rynku.
    Zasada ceny rynkowej (ang. arm’s length principle) jest bowiem nadrzędną zasadą w
    obszarze cen transferowych. Oznacza ona, że podmioty powiązane są zobowiązane do
    kształtowania relacji handlowych pomiędzy sobą na warunkach rynkowych, niezależnie od
    istotności transakcji i faktu powstania obowiązku dokumentacyjnego.
    Jednocześnie zauważyć należy, że organ podatkowy może weryfikować czy zasada ceny
    rynkowej została spełniona oraz czy ceny ustalone w transakcjach pomiędzy podmiotami
    powiązanymi są ustalone na warunkach rynkowych. Zważywszy na to, kluczowym jest
    ustalenie cen transferowych w taki sposób, aby nie różniły się od cen wyznaczanych przez
    mechanizm wolnorynkowy. W przypadku bowiem gdy w wyniku istniejących powiązań
    zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby
    między sobą podmioty niepowiązane i w wyniku tego podatnik wykazuje dochód niższy
    (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie
    istniały, organ podatkowy, na podstawie art. 11c ust. 2 ustawy o CIT, określa dochód
    (stratę) podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

    Ustawodawca w art. 11t ust. 2b ustawy o CIT dopuścił (na potrzeby złożenia oświadczenia,
    o którym mowa w art. 11t ust. 2 pkt 7 ww. ustawy) możliwość uznania, że ceny
    transferowe ustalone są na warunkach rynkowych, które ustaliłyby między sobą podmioty
    niepowiązane o ile przychód został dla celów podatkowych wykazany zgodnie z zasadą
    ceny rynkowej. Wskazany przepis dotyczy wyłącznie sytuacji otrzymania nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, lub innych świadczeń w naturze stanowiących
    przychód.
    W uzasadnienia do ustawy wprowadzającej do porządku prawnego ww. przepis (Druk
    Sejmowy 1532) wskazano: W projekcie zaproponowano również wprowadzenie przepisu,
    który ma eliminować wątpliwości co do treści składanego oświadczenia w przypadku
    świadczeń nieodpłatnych i częściowo odpłatnych. Projektowany przepis, ustanawiając
    fikcję prawną, doprecyzowuje, że ceny transferowe uważa się za ustalone na warunkach,
    które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, jeżeli podatnik dla celów
    podatkowych - w przypadku otrzymania nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub
    praw, lub innych świadczeń w naturze - wykazał przychód zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
    Jak wyraźnie wynika z powyższego uzasadnienia, przepis art. 11t ust. 2b ustawy o CIT
    stanowi fikcję prawną i został wprowadzony wyłącznie w celu wyeliminowania wątpliwości
    co do treści składanego oświadczenia (dotyczącego zastosowania cen transferowych na
    poziomie rynkowym), w przypadku świadczeń nieodpłatnych i częściowo odpłatnych.
    Jak wynika z opisu sprawy, Poręczany dla celów podatku CIT rozpoznał i nadal będzie
    rozpoznawał przychód podatkowy z nieodpłatnych świadczeń w wartości rynkowej
    zabezpieczenia Kredytów.
    Uwzględniając powyższe, jeżeli w istocie wartość transakcji stanowiącej przychód
    Poręcznego z tytułu nieodpłatnego ustanowienia zastawu na znakach towarowych została
    ustalona zgodnie z zasadą ceny rynkowej (co nie jest przedmiotem oceny w niniejszej
    interpretacji i przyjęto tą informację jako element opisu sprawy), to cenę transferową za tę
    transakcję uważa się za ustaloną na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
    niepowiązane.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    sprowadzające się do twierdzenia, że art. 11t ust. 2b ustawy o CIT należy interpretować w
    ten sposób, że jeżeli jedna strona transakcji kontrolowanej (Poręczany) rozpoznaje
    przychód z tytułu nieodpłatnego ustanowienia zastawu na znakach towarowych zgodnie z
    zasadą ceny rynkowej, to oznacza to, że cena transferowa za tę transakcję została
    ustalona na warunkach, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane - i tym
    samym również dla drugiej strony transakcji (Wnioskodawcy) należy uznać, że
    zastosowano cenę rynkową, niezależnie od jednostronnego charakteru rozpoznania
    przychodu, należało uznać za prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.