Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.634.2024.4.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z tytułu dzierżawionej infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dzierżawa; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy prawa do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z dzierżawą
    infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia
    2025 r. (wpływ 10 stycznia 2025 r.) oraz pismami: z 5 lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego
    2025 r.) i z 28 lutego 2025 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina Miejska (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: podatek lub VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny.
    Gmina odpowiada za zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465). W związku z tym ponosi wydatki
    bieżące oraz wydatki związane z budową, rozbudową i modernizacją infrastruktury
    wodociągowej i kanalizacyjnej (dalej: także jako Infrastruktura).
    W latach 2020-2024 r. Gmina zrealizowała w szczególności inwestycje pn. „(...)”.
    Na potrzeby niniejszego wniosku dalej inwestycje pn. „(...)”określane będą łącznie jako
    Inwestycje. Realizacja Inwestycji obejmowała m.in. wykonanie dokumentacji projektowej
    oraz budowę infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacji sanitarnej (wraz z sieciami
    umożliwiającymi włączenie do istniejącej infrastruktury). Gmina zamierza również
    realizować kolejne projekty w przyszłości.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji zostały udokumentowane wystawianymi przez
    dostawców i wykonawców fakturami VAT, na których Gmina była oznaczona jako nabywca
    przedmiotowych towarów i usług.
    Praktyka gospodarowania infrastrukturą wodociągowo-kanalizacyjną w Gminie polega na
    tym, iż działalność w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, za pomocą majątku stanowiącego
    własność Gminy prowadzi spółka (...) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”). Spółka, jako podmiot
    dysponujący odpowiednią wiedzą, doświadczeniem i zapleczem technicznym, realizuje
    zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków na rzecz
    mieszkańców Gminy. Celem Gminy jest bowiem skoncentrowanie gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej w podmiocie, który odpowiada za prowadzenie tej działalności na terenie
    Gminy. Jednocześnie Gmina nie posiada w swojej strukturze jednostki organizacyjnej
    zdolnej do zarządzania taką infrastrukturą, a zatem nie ma możliwości zarządzać nią
    samodzielnie z uwagi na brak odpowiedniego personelu, sprzętu, wiedzy technicznej oraz
    odpowiednich zezwoleń. Powyższe posiada Spółka. Wszystkie sieci wodociągowe i
    kanalizacyjne, będące własnością Gminy są dzierżawione Spółce. Spółka jest również
    odpowiedzialna za zawieranie umów cywilnoprawnych z mieszkańcami i przedsiębiorcami
    w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków oraz wystawia z tego tytułu faktury VAT.
    Powyższe rozwiązanie stosowane jest w Gminie od wielu lat.
    W związku z powyższym, zgodnie z obowiązującą praktyką przekazywania Infrastruktury
    do eksploatacji Spółce, Gmina wykorzystuje Infrastrukturę, w tym Infrastrukturę, która
    powstała w ramach Inwestycji, do czynności opodatkowanych, w tym przypadku poprzez
    jej odpłatną dzierżawę na rzecz Spółki. Majątek, który powstał w ramach Inwestycji w

    każdym przypadku został od razu po jego wybudowaniu i oddaniu do użytkowania
    udostępniony Spółce na podstawie umowy dzierżawy. Wartość Infrastruktury przekazanej
    Spółce w ramach umowy dzierżawy wynosi na dzień 4 listopada 2024 r. 43 956 740,91 zł
    brutto.
    Na podstawie ww. umowy dzierżawy, Spółka zobowiązana jest do wykorzystywania
    Infrastruktury zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, tj. w celu
    świadczenia w sposób ciągły usług zbiorowego dostarczania wody oraz odbioru ścieków.
    Eksploatując przejęty majątek Spółka zobowiązana jest do utrzymania Infrastruktury w
    stanie zapewniającym ciągłość świadczenia usług. Jednocześnie Spółka zobowiązana jest
    do ponoszenia kosztów eksploatacji przedmiotu dzierżawy, dokonywania niezbędnych
    napraw i konserwacji wynikających z jego eksploatacji.
    Jak wskazano wyżej, właścicielem powstałej Infrastruktury jest Gmina, natomiast na mocy
    umowy dzierżawy zarządza nią Spółka, która z jej wykorzystaniem prowadzi działalność
    gospodarczą, z której uzyskuje dochody.
    Ponadto jak to zostało wskazane powyżej cała Infrastruktura wodno-kanalizacyjna jest
    przedmiotem dzierżawy na rzecz Spółki. W tym celu Gmina i Spółka zawarły w dniu 29
    grudnia 2017 r. umowę dzierżawy Infrastruktury, na mocy której Spółka zobowiązała się
    płacić Gminie czynsz dzierżawny z tytułu dzierżawy Infrastruktury począwszy od 1 stycznia
    2018 r. do 31 grudnia 2022 r. w wysokości 1 500 000 zł brutto rocznie (tj. 125 000 zł brutto
    miesięcznie). W dniu 29 grudnia 2022 r. Gmina wraz ze Spółką zawarły kolejną umowę
    dzierżawy Infrastruktury a następnie w dniu 31 stycznia 2023 r. aneks do ww. umowy. Na
    mocy zawartych w nich postanowień Spółka zobowiązała się płacić Gminie czynsz
    dzierżawny z tytułu dzierżawy Infrastruktury począwszy od 1 stycznia 2023 r. do 31
    grudnia 2023 r. w wysokości 1 558 920 zł brutto, natomiast od dnia 1 stycznia 2024 r. do
    31 grudnia 2024 r. w wysokości 1 700 640 zł brutto. Jednocześnie zgodnie z zapisami
    umownymi wysokość czynszu dzierżawnego za kolejne lata będzie ustalana odrębnie.
    Umowa została zawarta na czas nieokreślony.
    Mając na uwadze powyższe Gmina wskazuje, że relacja procentowa wysokości czynszu
    dzierżawnego uiszczanego przez Spółkę za dzierżawę Infrastruktury w stosunku do jej
    wartości wynosi ok. 3,87% (tj. 1 700 640 / 43 956 740,91) i przekracza roczną stawkę
    amortyzacji dla budowli wodnych (2,5%). Uwzględniając fakt, iż wartość czynszu stanowi
    ok. 3,87% wartości Infrastruktury, nakłady poniesione na Infrastrukturę zwrócą się po ok.
    26 latach.
    Kwota czynszu została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych, przy
    uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu jakim jest Gmina oraz faktu, że koszty
    utrzymania Infrastruktury nie obciążają Gminy (pokrywa je Spółka), co również ma
    odzwierciedlenie w wysokości czynszu dzierżawnego. Zdaniem Gminy, ustalony przez
    strony czynsz uwzględnia specyfikę sytuacji, w jakiej funkcjonuje Gmina.
    Z tytułu dzierżawy Gmina wystawia na rzecz Spółki faktury VAT, zawierające VAT należny
    oraz dokumentujące sprzedaż opodatkowaną, wykazywaną w JPK składanych przez Gminę
    do Urzędu Skarbowego.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że w tym zakresie wykonuje zadanie własne o charakterze
    publicznym. Nie działa zatem z zamiarem osiągnięcia zysku, czy nawet zwrotu z Inwestycji
    w określonym czasie. Wręcz przeciwnie, Gmina jest obowiązana utrzymać poziom taryf za
    realizowane usługi na poziomie akceptowalnym dla swoich mieszkańców, a wysokość
    czynszu jest jednym z elementów wpływających na wysokość taryf za wodę oraz ścieki w
    sposób bezpośredni. Głównym celem realizacji Inwestycji jest realizacja zadań własnych
    Gminy, obejmujących m.in. zaopatrzenie w wodę i skanalizowanie kolejnych obszarów
    Gminy.
    Podsumowując zatem, Gmina wykorzystuje całą Infrastrukturę, w tym Infrastrukturę,
    która powstała w ramach Inwestycji, do czynności opodatkowanych, poprzez jej odpłatną
    dzierżawę na rzecz Spółki.

    Gmina nie dokonała dotychczas odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją
    Inwestycji.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Gmina ma możliwość wyodrębnienia wydatków związanych wyłącznie z budową sieci
    wodociągowej i sieci kanalizacyjnej w ramach opisanych we wniosku inwestycji.
    Zgodnie z zapisami umownymi, wysokość czynszu dzierżawnego za kolejne lata będzie
    ustalana pomiędzy Gminą i Spółką odrębnie. Przedmiotowa umowa została zawarta na
    czas nieokreślony. Z uwagi na powyższe Gmina chciała mieć możliwość negocjacji
    wysokości czynszu dzierżawnego na przestrzeni lat, tj. jego ewentualnego zwiększenia
    (urealnienia) w kolejnych latach. Gmina wskazuje, że umowa została zawarta na czas
    nieokreślony, gdyż w interesie Gminy jest to, aby trwała ona jak najdłużej (m.in. z uwagi na
    wiedzę i doświadczenie Spółki w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    odprowadzania ścieków). Wysokość czynszu dzierżawnego na 2025 r. została ustalona na
    kwotę 1 700 640 zł brutto rocznie (tj. 141 720 zł brutto miesięcznie). Gmina nie przewiduje,
    aby wysokość czynszu dzierżawnego uległa zmniejszeniu w przyszłych latach.
    Gmina i Spółka są podmiotami powiązanymi. Gmina posiada w Spółce 2710 udziałów, co
    stanowi 100% wszystkich udziałów o łącznej wartości 2 710 000,00 zł.
    Poprzez „Inwestycje” należy rozumieć łącznie inwestycje pn. „(...)”.
    Mając na uwadze powyższe ich wartość brutto wraz z rokiem ich udostępnienia Spółce
    kształtują się następująco:
        „(...)”, kwota 40 460 zł – rok przekazania Spółce - 2020 r.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej – 67 371,74 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 195 822,48 zł – rok przekazania Spółce – 2020.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej – 636 970,11 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 276 536,52 zł – rok przekazania Spółce – 2022.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 285 624,24 zł – rok
        przekazania Spółce – 2023.
        „(...)” w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 103 246,90 zł – rok
        przekazania Spółce - 2023.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej 309 409,57 zł; kanalizacji
        sanitarnej 872 875,61 zł – rok przekazania Spółce – 2024.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 1 003 574,60 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 1 601 083,06 zł – rok przekazania Spółce – 2024.
    Majątek, który powstał w ramach Inwestycji w każdym przypadku został od razu po jego
    wybudowaniu i oddaniu do użytkowania udostępniony Spółce na podstawie umowy
    dzierżawy. Ww. Inwestycje wchodzą w skład całej Infrastruktury objętej dzierżawą na rzecz
    Spółki. Wartość całej Infrastruktury przekazanej Spółce w ramach umowy dzierżawy
    wynosi na dzień 4 listopada 2024 r. 43 956 740,91 zł brutto.
    Gmina i Spółka zawarły w dniu 29 grudnia 2017 r. umowę dzierżawy Infrastruktury, na
    mocy której Spółka zobowiązała się płacić Gminie czynsz dzierżawny z tytułu dzierżawy
    Infrastruktury począwszy od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2022 r. w wysokości 1 500
    000 zł brutto rocznie (tj. 125 000 zł brutto miesięcznie). W dniu 29 grudnia 2022 r. Gmina
    wraz ze Spółką zawarły kolejną umowę dzierżawy Infrastruktury, a następnie w dniu 31
    stycznia 2023 r. aneks do ww. umowy. Na mocy zawartych w nich postanowień Spółka
    zobowiązała się płacić Gminie czynsz dzierżawny z tytułu dzierżawy Infrastruktury
    począwszy od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. w wysokości 1 558 920 zł brutto,

    natomiast od dnia 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w wysokości 1 700 640 zł
    brutto. Jednocześnie, zgodnie z zapisami umownymi, wysokość czynszu dzierżawnego za
    kolejne lata będzie ustalany odrębnie. Umowa została zawarta na czas nieokreślony.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że na przestrzeni ww. lat nastąpił wzrost
    czynszu dzierżawnego o 200 640 zł brutto rocznie (tj. 1 700 640 – 1 500 000).
    Jednocześnie Gmina pragnie podkreślić, iż jej zamiarem było/jest każdorazowe
    utrzymywanie na przestrzeni lat relacji procentowej wysokości czynszu dzierżawnego
    powyżej określonej dla Infrastruktury stawki amortyzacji (tu: powyżej 2,5%) tak, aby
    każdorazowo zapewnić Gminie zwrot nakładów poniesionych na Infrastrukturę. Powyższe
    w każdym z omawianych lat zostało spełnione.
    Obecna relacja procentowa wysokości czynszu dzierżawnego uiszczanego przez Spółkę za
    dzierżawę Infrastruktury w stosunku do jej wartości wynosi ok. 3,87% (tj. 1 700 640 / 43
    956 740,91) i znacznie przekracza roczną stawkę amortyzacji dla budowli wodnych (2,5%).
    Zaznaczenia wymaga również to, iż część majątku wchodzącego w skład Infrastruktury z
    upływem lat ulega zużyciu i wymaga zastąpienia lub modernizacji. W efekcie, podczas gdy
    wartość majątku zwiększa się wraz z oddaniem do użytkowania nowych środków trwałych,
    to jednocześnie jest ona również pomniejszana w związku z amortyzacją oraz likwidacją
    starych środków trwałych. Mając na uwadze powyższe, wartość Infrastruktury oddanej
    Spółce w dzierżawę nie jest wartością stałą i ulega pewnym wahaniom. W konsekwencji, w
    ocenie Gminy zasadnym jest utrzymywanie wysokości rocznego czynszu dzierżawnego
    Infrastruktury w wysokości nie mniejszej niż określona dla danego majątku roczna stawka
    amortyzacji, dzięki czemu przy obecnie ustalonym czynszu dzierżawnym nakłady
    poniesione na Infrastrukturę zwrócą się Gminie po ok. 26 latach.

## Pytanie

Czy w związku z dzierżawą Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w ramach
    Inwestycji na rzecz Spółki Gminie przysługuje prawo do odliczenia całego podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na jej realizację?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W związku z dzierżawą Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w ramach
    Inwestycji na rzecz Spółki Gminie przysługuje prawo do odliczenia całego podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na jej realizację.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
        wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT,
        nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika VAT. Nie jest

    również możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    wydatków poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności
    pozostających poza zakresem ustawy o VAT, bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    Gmina pragnie zaznaczyć, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE)
    wielokrotnie wskazywał, że w celu przyznania podatnikowi prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, co do zasady konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku należnego, a transakcją
    lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia.
    Jednocześnie, prawo do odliczenia VAT ma charakter niezwłoczny, tzn. że podatnik nie
    musi zwlekać z jego realizacją do momentu, w którym poniesione przez niego wydatki
    wygenerują podatek należny - wystarczający jest w tym zakresie zamiar przeznaczenia
    tych nakładów do celów działalności gospodarczej występujący na etapie ich ponoszenia.
    Gmina jako podatnik VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Nie uznaje się jednak za podatników organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych
    (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT). Oznacza to, że jednostki samorządu terytorialnego mogą być
    uznane za podatników VAT wówczas, gdy dokonują czynności na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zatem mając na uwadze, że umowa dzierżawy, na podstawie której została udostępniona
    Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji, jest niewątpliwie umową cywilnoprawną, w
    opinii Gminy, wykonywanie czynności na podstawie umowy dzierżawy oznacza działanie
    Gminy w charakterze podatnika VAT.
    Wykonywanie czynności opodatkowanych
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Jak wskazano wyżej, warunkiem uzyskania prawa do odliczenia VAT jest związek
    ponoszonych przez podatnika wydatków z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
    opodatkowanymi VAT.
    Należy przy tym podkreślić, że w podatku VAT obowiązuje zasada niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego. Polega ona na tym, że aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, podatnik nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej, czyli de facto
    wygenerują podatek należny. Wystarczający jest zadeklarowany przez podatnika zamiar
    przeznaczenia danego towaru lub usługi na cele związane ze sprzedażą opodatkowaną.
    Potwierdza to liczne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym np.
    wyrok w sprawie C-268/83 Rompelman („Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatku
    VAT w zakresie obciążenia podatkowego dla przedsiębiorstwa pierwsze wydatki
    inwestycyjne, poniesione w celu i z zamiarem rozpoczęcia działalności, należy uznać za
    działalność gospodarczą. Opóźnienie rozpoczęcia działalności do momentu faktycznego

    wykorzystania nieruchomości, tj. do momentu rozpoczęcia uzyskiwania z tej
    nieruchomości dochodu do opodatkowania, byłoby sprzeczne z tą zasadą. Każda inna
    interpretacja art. 4 Dyrektywy oznaczałaby obciążenie przedsiębiorcy kosztem VAT w
    trakcie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, bez umożliwienia mu
    odliczenia tego podatku zgodnie z art. 17, i wprowadzałaby nieuzasadnione rozróżnienie
    między wydatkami inwestycyjnymi, poniesionymi przed faktycznym wykorzystaniem
    nieruchomości i wydatkami poniesionymi w trakcie ich wykorzystywania”), czy też wyrok w
    sprawie C-110/94 INZO.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w przedmiotowym stanie faktycznym
    przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będą spełnione, ponieważ wydatki
    realizowane w ramach Inwestycji Gmina poniosła z zamiarem świadczenia usług
    udostępniania na podstawie umowy dzierżawy na rzecz Spółki powstałego majątku po
    zakończeniu realizacji Inwestycji. Gmina świadczy tą usługę działając w charakterze
    podatnika VAT, a przedmiotowa czynność podlega opodatkowaniu VAT. Gmina
    dokumentuje ją wystawianymi fakturami VAT.
    Ponadto, przedmiotowa czynność nie jest również zwolniona z VAT, gdyż przepisy nie
    przewidują w takim przypadku zwolnienia.
    Skoro zatem Gmina występuje w charakterze podatnika VAT oraz wykorzystuje poniesione
    wydatki do czynności podlegających opodatkowaniu (dzierżawa), Gminie przysługuje
    prawo do odliczenia VAT od wydatków na Inwestycje.
    Związek zakupionych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    Związek pomiędzy zakupionymi przez Gminę towarami i usługami na potrzeby opisanej
    Infrastruktury, a wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych, wydaje się być
    bezpośredni i oczywisty. Umowa dzierżawy powstałej w wyniku Inwestycji Infrastruktury
    zawarta ze Spółką, stanowi umowę cywilnoprawną. Istnieje zatem bezpośredni związek
    pomiędzy wydatkami na Infrastrukturę z wykonywaniem czynności opodatkowanych w
    postaci usługi jej dzierżawy. Gdyby Gmina nie ponosiła ww. wydatków, nie powstałby
    przedmiot transakcji i tym samym nie miałaby w ogóle możliwości świadczenia ww. usług,
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Brak nadużycia prawa podatkowego
    Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy o VAT, przez nadużycie prawa rozumie się dokonanie
    czynności, o których mowa w ust. 1, w ramach transakcji, która pomimo spełnienia
    warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miała zasadniczo na celu
    osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu
    służą te przepisy.
    W nawiązaniu do powyższego, Gmina zwraca uwagę, że w jej ocenie w przedmiotowym
    stanie faktycznym nie dojdzie do nadużycia prawa. Działania Gminy w tym zakresie nie
    mają charakteru sztucznego, a podyktowane są wieloma względami pozapodatkowymi.
    Dzierżawa Infrastruktury nie ma bowiem na celu osiągnięcia korzyści podatkowych, a jest
    uzasadnionym gospodarczo działaniem Gminy. Po pierwsze, Gmina pragnie zwrócić
    uwagę, iż nie posiada wystarczających zasobów ludzkich i technicznych do samodzielnej
    obsługi powstałej Infrastruktury. Z tego powodu, model dzierżawienia majątku wod.-kan.
    do Spółki funkcjonuje już od wielu lat.
    Trudno również mówić o sztuczności działań Gminy w kontekście ustalonego czynszu
    dzierżawnego. Kwota czynszu została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych,
    przy uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu jakim jest Gmina. Wnioskodawca
    zwraca uwagę, że w tym zakresie wykonuje zadanie własne o charakterze publicznym,
    nałożone na niego art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym.

    Podstawowym celem działalności gospodarczej jednostki samorządu terytorialnego nie
    jest więc osiągnięcie jak największego zysku (w przeciwieństwie do prywatnych
    przedsiębiorstw). Gmina, będąc podmiotem ustawowo zobowiązanym do zaspokajania
    potrzeb wspólnoty, jest zobligowana do dbania o dobro lokalnej społeczności i realizację
    zadań z zakresu wodociągów i kanalizacji.
    Ponadto Gmina pragnie zaznaczyć, iż w ostatnim czasie nastąpił istotny wzrost kosztów
    utrzymania i eksploatacji Infrastruktury technicznej wod.-kan., w tym m.in. kosztów
    zakupu energii elektrycznej, które mogą spowodować wzrost cen taryfowych na terenie
    Gminy. W tej sytuacji dodatkowy koszt w postaci nadmiernie wysokiego czynszu
    spotęgowałby wzrost taryfy za wodę i ścieki.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy ustalona przez strony umowy dzierżawy
    wysokość czynszu dzierżawnego uwzględnia specyfikę sytuacji w jakiej funkcjonuje Gmina,
    okoliczności wskazane powyżej, oraz pozwoli utrzymać nieuchronny wzrost cen
    taryfowych na wciąż akceptowalnym przez mieszkańców poziomie. Ponadto, według
    wiedzy Wnioskodawcy, zaproponowana stawka czynszu nie odbiega od stawek
    czynszowych stosowanych w innych gminach, realizujących podobne wartościowo
    Inwestycje.
    W efekcie, Gmina stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie
    do nadużycia prawa. Działania Gminy są bowiem uzasadnione gospodarczo i społecznie, a
    tym samym nie mają na celu wyłącznie osiągnięcia korzyści podatkowych, których
    przyznanie byłoby sprzeczne z celem przepisów.
    W konsekwencji, w związku z dzierżawą Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej
    powstałej w ramach Inwestycji na rzecz Spółki, Gminie przysługuje prawo do odliczenia
    całego podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją tych inwestycji.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    DKIS z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.233.2017.1.MD, w której organ
    podatkowy stwierdził, że „zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Miastu w związku z dzierżawą
    infrastruktury wodnokanalizacyjnej na rzecz spółki, będzie przysługiwać pełne prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur zakupowych
    związanych z realizacją projektu, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek
    zawartych w art. 88 ustawy”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2017 r., o sygn. 0461 ITPP1.
    4512.54.2017.1.MN, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, odniósł się do wydatków
    ponoszonych na mającą być przedmiotem dzierżawy infrastrukturę, w następujący
    sposób: „Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów
    prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że zostanie spełniony warunek, o którym
    mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż - jak wynika z
    wniosku - towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji zadania będą wykorzystywane
    przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT - dzierżawy. W konsekwencji,
    Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    poniesionych wydatków w pełnej wysokości, przy założeniu, że nie zajdą wyłączenia
    określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług”.
    Wskazać należy także na stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 5
    stycznia 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.586.2017.2.AR, w której wskazano: „Zamiarem
    Gminy jest bowiem to, aby cała infrastruktura kanalizacyjna na terenie Gminy była
    eksploatowana przez jeden podmiot, tj. przez Spółkę, zgodnie z umową zawartą ze Spółką
    przed rozpoczęciem realizacja Inwestycji. W tym celu Gmina podpisała ze Spółką list
    intencyjny wyrażający wolę dzierżawy Infrastruktury po jej ukończeniu na rzecz Spółki.
    Ponadto, zamiar dzierżawy znajduje również potwierdzenie w fakcie, iż Gmina uzyskała
    dofinasowanie do Inwestycji o charakterze netto. Na podstawie umowy dzierżawy Spółka
    będzie wykorzystywać Infrastrukturę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do
    odpłatnego świadczenia usług odprowadzania ścieków. Wydatki inwestycyjne związane z

    Infrastrukturą są/będą dokumentowane wystawianymi przez kontrahentów Gminy
    fakturami VAT, na których to Gmina oznaczona jest/będzie oznaczona jako nabywca
    przedmiotowych towarów i usług. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa
    należy stwierdzić, że w okolicznościach analizowanej sprawy - na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy - Gmina będzie miała prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego
    wykazanego w fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej”.
    Analogiczne stanowisko zostało również zaprezentowane w innych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ostatnich
    latach. Jako przykład wskazać można interpretacje:
        z dnia 29 marca 2021 r., sygn. IBPP3/443-206/14-1/AR,
        z dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.598.2017.12.TK,
        z dnia 10 kwietnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.224.2020.1.MSU,
        z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.767.2019.1.SR,
        z dnia 31 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.528.2019.3.ŻR,
        z dnia 29 maja 2019 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.31.2019.5.DC,
        z dnia 5 marca 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.53.2019.1.MWJ,
        z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.737.2018.2.ASZ,
        z dnia 19 września 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.498.2018.2.MR,
        z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.473.2018.1.AZ,
        z dnia 3 kwietnia 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-3.4012.77.2018.2.AT,
        z dnia 15 marca 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.63.2018.2.AZ,
        z dnia 7 sierpnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.239.2017.2.RSZ.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że stanowisko odmienne od
    przedstawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą
    opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie
    w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów
    administracyjnych. Przykładowo, w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w sprawie C-37/95 Ghent Coal stwierdzono, iż „Prawo do odliczenia zostało
    wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub
    podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku
    od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza,
    niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana
    w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Skoro bowiem Gmina,
    jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu świadczonych
    na rzecz Spółki odpłatnych usług udostępniania majątku Inwestycji na podstawie umowy
    dzierżawy, Gmina powinna mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków warunkujących możliwość świadczenia tej usługi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1
    ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361
    ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje, gdy:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, jeśli związany jest z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czyli zwolnionych od podatku
    VAT oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje
    podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest
    związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.
    Nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności, zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że są Państwo podatnikiem podatku od towarów i
    usług, zarejestrowanym jako podatnik czynny.
    W latach 2020-2024 r. zrealizowali Państwo w szczególności inwestycje pn. „(...)”.
    Praktyka gospodarowania infrastrukturą wodociągowo-kanalizacyjną w gminie polega na
    tym, że działalność w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, za pomocą majątku stanowiącego
    Państwa własność prowadzi spółka (...) Wodociągi Sp. z o.o. Wszystkie sieci wodociągowe i
    kanalizacyjne, będące Państwa własnością są dzierżawione Spółce. Spółka jest również
    odpowiedzialna za zawieranie umów cywilnoprawnych z mieszkańcami i przedsiębiorcami
    w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków oraz wystawia z tego tytułu faktury VAT.
    Powyższe rozwiązanie stosowane jest od wielu lat.

    Państwo i Spółka są podmiotami powiązanymi. Posiadają Państwo w Spółce 2710
    udziałów, co stanowi 100% wszystkich udziałów o łącznej wartości 2 710 000,00 zł.
    Majątek, który powstał w ramach Inwestycji w każdym przypadku został od razu po jego
    wybudowaniu i oddaniu do użytkowania udostępniony Spółce na podstawie umowy
    dzierżawy. Wartość Infrastruktury przekazanej Spółce w ramach umowy dzierżawy wynosi
    na dzień 4 listopada 2024 r. 43 956 740,91 zł brutto.
    Wartość brutto inwestycji wraz z rokiem ich udostępnienia Spółce kształtują się
    następująco:
        „(...)”, kwota 40 460 zł – rok przekazania Spółce - 2020 r.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej – 67 371,74 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 195 822,48 zł – rok przekazania Spółce – 2020.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej – 636 970,11 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 276 536,52 zł – rok przekazania Spółce – 2022.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 285 624,24 zł – rok
        przekazania Spółce – 2023.
        „(...)” w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 103 246,90 zł – rok
        przekazania Spółce - 2023.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej 309 409,57 zł; kanalizacji
        sanitarnej 872 875,61 zł – rok przekazania Spółce – 2024.
        „(...)” - w części dotyczącej budowy sieci wodociągowej - 1 003 574,60 zł; kanalizacji
        sanitarnej - 1 601 083,06 zł – rok przekazania Spółce – 2024.
    W dniu 29 grudnia 2017 r. zawarliście Państwo ze Spółką umowę dzierżawy Infrastruktury,
    na mocy której Spółka zobowiązała się płacić Państwu czynsz dzierżawny z tytułu
    dzierżawy Infrastruktury począwszy od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2022 r. w
    wysokości 1 500 000 zł brutto rocznie (tj. 125 000 zł brutto miesięcznie). W dniu 29 grudnia
    2022 r. zawarli Państwo kolejną umowę dzierżawy Infrastruktury, a następnie w dniu 31
    stycznia 2023 r. aneks do ww. umowy. Na mocy zawartych w nich postanowień Spółka
    zobowiązała się płacić Państwu czynsz dzierżawny z tytułu dzierżawy Infrastruktury
    począwszy od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. w wysokości 1 558 920 zł brutto,
    natomiast od dnia 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w wysokości 1 700 640 zł
    brutto. Jednocześnie, zgodnie z zapisami umownymi, wysokość czynszu dzierżawnego za
    kolejne lata będzie ustalany odrębnie. Umowa została zawarta na czas nieokreślony.
    Na przestrzeni ww. lat nastąpił wzrost czynszu dzierżawnego o 200 640 zł brutto rocznie
    (tj. 1 700 640 – 1 500 000).
    Państwa zamiarem było/jest każdorazowe utrzymywanie na przestrzeni lat relacji
    procentowej wysokości czynszu dzierżawnego powyżej określonej dla Infrastruktury
    stawki amortyzacji (powyżej 2,5%) tak, aby każdorazowo zapewnić Państwu zwrot
    nakładów poniesionych na Infrastrukturę. Powyższe w każdym z omawianych lat zostało
    spełnione.
    Obecna relacja procentowa wysokości czynszu dzierżawnego uiszczanego przez Spółkę za
    dzierżawę Infrastruktury w stosunku do jej wartości wynosi ok. 3,87% (tj. 1 700 640 / 43
    956 740,91) i znacznie przekracza roczną stawkę amortyzacji dla budowli wodnych (2,5%).
    Nakłady poniesione na Infrastrukturę zwrócą się po ok. 26 latach.
    Chcieli Państwo mieć możliwość negocjacji wysokości czynszu dzierżawnego na
    przestrzeni lat, tj. jego ewentualnego zwiększenia (urealnienia) w kolejnych latach. Umowa
    została zawarta na czas nieokreślony, gdyż w Państwa interesie jest to, aby trwała ona jak

    najdłużej (m.in. z uwagi na wiedzę i doświadczenie Spółki w zakresie zbiorowego
    zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków). Wysokość czynszu dzierżawnego na 2025
    r. została ustalona na kwotę 1 700 640 zł brutto rocznie (tj. 141 720 zł brutto miesięcznie).
    Nie przewidują Państwo, aby wysokość czynszu dzierżawnego uległa zmniejszeniu w
    przyszłych latach.
    Kwota czynszu została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych, przy
    uwzględnieniu specyfiki działalności podmiotu jakim są Państwo oraz faktu, że koszty
    utrzymania Infrastruktury nie obciążają Państwa (pokrywa je Spółka), co również ma
    odzwierciedlenie w wysokości czynszu dzierżawnego.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy w związku z dzierżawą Infrastruktury wodociągowo-
    kanalizacyjnej powstałej w ramach Inwestycji na rzecz Spółki przysługuje Państwu prawo
    do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na jej realizację.
    Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest
    związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
    W pierwszej kolejności należy zatem rozstrzygnąć, czy dzierżawa Infrastruktury
    wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w ramach Inwestycji stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną.
    Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, która nakłada na
    strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki. Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.
    W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie
    mogą Państwo skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust.
    6 ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę dzierżawy, występują Państwo w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność
    odpłatnej dzierżawy Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w ramach
    Inwestycji na rzecz Spółki stanowi usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie ww. majątku na rzecz
    zewnętrznych podmiotów, za którą jest pobierane wynagrodzenie, w związku z czym
    usługa ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Zatem odpłatna dzierżawa Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w
    ramach Inwestycji na rzecz Spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    W przedmiotowej sprawie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    Są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik

    czynny oraz Infrastruktura, która powstała w ramach realizacji Inwestycji, jest przez
    Państwa wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT
    (odpłatnej dzierżawy).
    Zatem przysługuje Państwu prawo do odliczenia całości kwot podatku naliczonego od
    wydatków ponoszonych na realizację ww. Inwestycji.
    Odliczenie jest możliwe pod warunkiem tego, że nie zaistnieją przesłanki negatywne
    zawarte w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Należy zaznaczyć, że interpretację wydano na podstawie przedstawionego we wniosku
    opisu okoliczności sprawy, w szczególności w interpretacji przyjęto Państwa wyjaśnienia
    dotyczące kalkulacji wysokości czynszu dzierżawnego. Zatem w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    ustalone, że wysokość wynagrodzenia za świadczenie usług na podstawie umowy
    dzierżawy odbiega od realiów rynkowych i skalkulowana jest na zbyt niskim poziomie
    lub też że inwestycja nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych
    (a np. do realizacji zadań własnych gminy), interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.