Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-120/15-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-29
Teza: Czy wydatki na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS mogą być przez Spółkę zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: fundusz; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; koszt-koszty uzyskania przychodów; odpisy; rachunki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2015 r. (data wpływu 7 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na budowę oraz wyposażenie przedszkola z oddziałem żłobkowym finansowaną ze środków obrotowych oraz wydatków na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji oraz sprzedaży mebli. W ramach i na potrzeby prowadzonej działalności, Spółka zatrudnia pracowników. W związku z zapotrzebowaniem zgłaszanym ze strony pracowników, uwzględniając strukturę wieku zatrudnianych osób oraz w związku z potrzebą zachęcania wykwalifikowanych specjalistów do zmiany miejsca zamieszkania w celu zatrudnienia się w Spółce, Zarząd podjął decyzję o budowie przedszkola z oddziałem żłobkowym dla dzieci pracowników Spółki. Zaznaczyć przy tym należy, że ze względu na to, iż optymalne „obłożenie” dla takiego przedszkola jest większe niż przewidywane zapotrzebowanie załogi Spółki, rozważane jest oferowanie świadczeń przedszkolnych i żłobkowych osobom niezatrudnionym w Spółce. Dla zachowania konkurencyjności oferowanych usług a także dla zoptymalizowania kosztów jego prowadzenia, Spółka zamierza skorzystać z prawnie dopuszczalnego finansowania tego rodzaju placówki niepublicznej i pozyskać od gminy dotację na prowadzenie przedszkola. Uwzględniając wszystkie okoliczności a nade wszystko fakt, że przedszkole może w przyszłości świadczyć odpłatne usługi nie tylko wyłącznie na rzecz pracowników Spółki, została podjęta decyzja o tym, że budowa oraz wyposażenie przedszkola, zostanie sfinansowana ze środków własnych (obrotowych) Spółki. Z kolei bieżące koszty funkcjonowania (utrzymania) przedszkola i żłobka mają być finansowane środkami z czesnego wpłacanego przez rodziców dzieci, docelowo środkami z dotacji gminnej, a różnica - środkami z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: „ZFŚS”). Na potrzeby finansowania takiej aktywności Spółka zamierza dobrowolnie, w zgodzie z odrębnymi przepisami, zwiększyć odpis na ZFŚS od 2016 roku.

Zarządzanie przedszkolem Spółka zamierza powierzyć na podstawie umowy o zarządzanie, wyspecjalizowanemu podmiotowi zewnętrznemu wykonującemu profesjonalnie tego rodzaju usługi, który będzie dla przedszkola organem założycielskim. Usługi przedszkolne będą wykonywane przez przedszkole jako wyodrębniony podmiot.

Czesne miesięczne za uczęszczanie dziecka/dzieci pracowników do przedszkola oraz żłobka, będzie pokrywane w części przez samych pracowników, a w części przez Spółkę, w formie dopłaty, środkami z ZFSŚ. Spółka nie będzie, w ramach swojej działalności wykonywała usług przedszkolnych ani na rzecz pracowników ani też osób trzecich (jeżeli usługa zostanie udostępniona odpłatnie takim świadczeniobiorcom).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki na budowę oraz wyposażenie przedszkola z oddziałem żłobkowym, finansowaną ze środków obrotowych oraz wydatki na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS mogą być przez Spółkę zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu?
2.  Czy Spółka ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony w fakturach VAT z tytułu nabycia świadczeń na potrzeby budowy, wyposażanie a następnie utrzymania przedszkola z oddziałem żłobkowym?
3.  Czy po stronie pracowników Spółki, których dzieci będą uczęszczały do przedmiotowego przedszkola, zostanie wygenerowany przychód w kwocie dopłaty przypadającej na pracownika i czy będzie on korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako świadczenie finansowanie w całości środkami z ZFŚS?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1, dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS. Natomiast w pozostałej części wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki Spółki na budowę oraz wyposażenie przedszkola z oddziałem żłobkowym, finansowane ze środków obrotowych oraz wydatki na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS mogą być przez Spółkę zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu. Oczywiście w przypadku wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem lub nabyciem środków trwałych wydatki takie będą rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że każdy racjonalny wydatek, poniesiony przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, jeżeli nie jest wymieniony w katalogu wyłączeń w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, może być uznany za koszt podatkowy. Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek: wydatek został poniesiony przez podatnika, jest definitywny, a więc bezzwrotny, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, został właściwie udokumentowany, nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. (vide interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., znak: IPTPB3/423-356/12-6/IR).

Mając na uwadze powyższe, w przypadku odpisów i zwiększeń na ZFŚS, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit b. ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy, a także odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że Spółka będzie miała prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odpisy podstawowe, a także na zwiększenia, które zostaną wpłacone na rachunek ZFŚS. W wyroku z dnia 22 stycznia 2014 r., I SA/Gd 1512/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że „odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych mogą zostać uznane za koszt podatkowy w momencie ich naliczenia i faktycznego przekazania środków pieniężnych na wydzielony rachunek funduszu”. W interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 25 września 2014 r., znak: IPPB5/423-72/14-2/KS organ podatkowy wskazał, że: „Uwzględniając zapis art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy stwierdzić, że opisana we wniosku kwota dodatkowego odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ponad odpis podstawowy) po dokonaniu wpłaty na wyodrębniony rachunek ZFŚS, będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów”.

W związku z powyższym, Spółka będzie miała prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatki na odpisy podstawowe i powiększone wpłacone na rachunek ZFŚS, a następnie przeznaczone na utrzymanie i funkcjonowanie przedmiotowego przedszkola z oddziałem żłobkowym.

Odnosząc się do zagadnienia wydatków ponoszonych na budowę i wyposażenie przedmiotowego przedszkola należy zaznaczyć, że wobec takich nie może mieć zastosowania wyłączenie zapisane w art. 16 ust. 1 pkt 45, a według którego nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, to jednak w przypadku, gdy wydatki te ponoszone są ze środków obrotowych, a nie ze środków z ZFŚS). Przepis art. 16 ust. 1 pkt 45 nie ma jednak zastosowania wobec wydatków dotyczących obiektów socjalnych. Tym bowiem poświęcony jest art. 16 ust. 1 pkt 55, zgodnie z którym nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Alokacja takiego przepisu, a dokładniej usytuowanie ich jako zupełnie oddzielnych regulacji nawet niesąsiadującej z wyłączeniem pkt 45, zdaniem Spółki, miała na celu wyraźne odróżnienie wydatków na działalność socjalną od wydatków na same obiekty socjalne. Zakładając racjonalność działania prawodawcy (a prawo do przyjmowania takiego założenia jest jednym z podstawowych praw każdego podatnika) należy stwierdzić, że gdyby chciał on połączyć obie instytucje - zapisałby je w jednym przepisie, a utrzymanie obiektów socjalnych byłoby jedynie wyjątkiem od ogólnej reguły z art. 16 ust. 1 pkt 45, tak jak jest to w przypadku świadczeń urlopowych. Przepis pkt 55 mówi o utrzymaniu obiektu socjalnego, przy czym zaznaczyć jednak należy, że aby można było mówić o utrzymaniu, najpierw należy taki obiekt zbudować (względnie nabyć) i odpowiednio wyposażyć. W związku z powyższym racjonalnym i logicznym wydaje się, że budowa i wyposażenie zakładowego obiektu socjalnego ze środków obrotowych mieszczą się w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 55. A contrario powyższego przepisu należy przyjąć, że koszty utrzymania obiektu socjalnego ze środków obrotowych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Podobnie zatem, koszty budowy i wyposażenia przedszkola sfinansowane ze środków obrotowych Spółki, będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów o tyle, o ile wydatek ten będzie spełniał warunek celowości. W sytuacji opisanej w niniejszym wniosku warunek celowości niewątpliwie jest spełniony. Po pierwsze same odpisy na ZFŚS są celowe, wprowadzone ustawą o ZFŚS, z ustawy tej wyraźnie również wynika możliwość stworzenia takiego miejsca. Ponadto, przedszkole z oddziałem żłobkowym istniejące obok zakładu pracy jest dla pracownika nie tylko ułatwieniem, ale również sygnałem, że pracodawca dba nie tylko o niego samego i jego miejsce pracy, lecz również o jego rodzinę. Jak powszechnie wiadomo, szczęśliwy pracownik to dobry pracownik. Pracownik, który dostrzega, że jego pracodawcy nie zależy wyłącznie na pracy wykonywanej przez niego, a na nim samym, wykonuje swe obowiązki z większym zaangażowaniem i dużo większą efektywnością, co w efekcie przekłada się na wysokość przychodu zwłaszcza u takiego pracodawcy jakim jest Spółka, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz sprzedaży produktów (w tym przypadku – mebli).

Pracownik, który ma możliwość oddania swego dziecka pod opiekę do przedszkola, które jest usytuowane blisko miejsca pracy, nie będzie się spóźniał, będzie również miał świadomość tego, że w każdej chwili może mieć kontakt ze swym dzieckiem, gdy nadejdzie taka potrzeba. Pracownik taki będzie spokojny o los swego dziecka i z większym skupieniem będzie wykonywał swe obowiązki służbowe. W dzisiejszych czasach pracownicy oczekują od swych pracodawców nie tylko wynagrodzenia za swoją pracę, lecz swego rodzaju zrozumienia, zainteresowania oraz ewentualnie - pomocy. Takim właśnie ułatwieniem życia pracownika, taką pomocą i zainteresowaniem nim i jego rodziną jest stworzenie pracownikowi możliwości bycia w bliskiej odległości od swego - małego jeszcze przecież - dziecka. W związku z tym, budowa oraz wyposażenie i odpowiednie funkcjonowanie przedszkola przyzakładowego jest wydatkiem jak najbardziej celowym, który pośrednio przyczyni się do uzyskania przychodów pracodawcy poprzez zwiększenie efektywności pracy takiego pracownika. Udostępnienie pracownikom takiego świadczenia w przemożny sposób może wpłynąć na ściągnięcie do pracy w Spółce, która alokowana jest w pewnym oddaleniu do dużych ośrodków miejskich, wykwalifikowanych specjalistów.

Fakt, że wydatki związane z utworzeniem obiektów socjalnych, a konkretnie przedszkoli czy żłobków, nie tylko spełniają wymóg celowości dla ustawodawcy ale, jako nieobjęte wyłączeniem, mogą być zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do rządowego projektu do zmian w ustawie o CIT oraz w ustawie o PIT, który obecnie jest procedowany w parlamencie, a w wyniku którego od 2016 r, mają być wprowadzone przepisy uściślające, eliminujące potencjalne spory w zakresie prawa do rozliczenia takich wydatków w kosztach a ponadto wprowadzające całkiem nowe preferencje fiskalne związane z zapewnianiem i finansowaniem przez pracodawców opieki przedszkolnej i żłobkowej dla dzieci pracowników.

Co znamienne, w uzasadnieniu do owego rządowego projektu zostało wprost wskazane, że: „W przypadku pracowników posiadających dzieci w wieku 0-5 lat istotnym problemem w pogodzeniu życia zawodowego z życiem prywatnym jest konieczność zapewnienia opieki nad dzieckiem w godzinach pracy. Optymalnym i pożądanym dla takiego pracownika rozwiązaniem jest możliwość zapewnienia dziecku opieki w pobliżu miejsca pracy, chociażby ze względu na możliwość niezwłocznego kontaktu z dzieckiem w przypadku zaistnienia takiej potrzeby. Bliskość żłobka czy przedszkola przy zakładzie pracy skraca również czas przejazdu pracownika z domu do pracy” - co ewidentnie i jednoznacznie potwierdza celowość działania Spółki opisanego w niniejszym wniosku.

Dalej w uzasadnieniu zostało wskazane, że:

„W obecnym stanie prawnym, na podstawie ogólnych regulacji obowiązujących w zakresie kosztów podatkowych, koszty poniesione na utworzenie zakładowej placówki mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast koszty prowadzenia zakładowej placówki stanowią działalność socjalną, której koszty wyłączone są z kosztów uzyskania przychodów. Jednak z uwagi na propozycję kompleksowego uregulowania zasad rozliczania kosztów związanych zarówno z tworzeniem, jak i prowadzeniem zakładowych placówek, zasadne jest wprowadzenie jednoznacznych zapisów w powyższym zakresie. Pozwoli to również wyeliminować ewentualne wątpliwości związane z ponoszonymi kosztami na tworzenie placówek zakładowych.”

Powyższe, zwłaszcza biorąc pod uwagę autorstwo projektu, nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że już w obecnym stanie prawnym koszty budowy i wyposażenia przedszkola z oddziałem żłobkowym mogą być przez Spółkę zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu a zmiany, które (według projektu) mają obowiązywać od 2016 roku, poszerzając przywileje fiskalne, w tym akurat zakresie stanowią jedynie doprecyzowanie i mają na celu wprowadzenie kompleksowych regulacji uwzględniających również te wydatki, które już obecnie mogą być rozliczane w podatkowych kosztach uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodu pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną na mocy ustawy uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS, należy wziąć pod uwagę ograniczenie, wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do tego przepisu, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

Z normy tej wynika, że możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów i zwiększeń, które w rozumieniu ustawy o ZFŚS obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych zwiększeń zostały faktycznie wpłacone na rachunek ZFŚS.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca, na potrzeby finansowania aktywności związanej z prowadzeniem przyzakładowego przedszkola z oddziałem żłobkowym dla dzieci pracowników Spółki, zamierza dobrowolnie, w zgodzie z odrębnymi przepisami, zwiększyć odpis na ZFŚS od 2016 r.

Należy zatem stwierdzić, że wydatki na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowując, w oparciu o opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przywołane przepisy prawa w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że wydatki na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS mogą zostać przez Spółkę zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodu.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odpisy podstawowe i powiększone, wpłacone na rachunek ZFŚS jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.