Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.260.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Dotyczy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Przedsiębiorstwo i zorganizowana część
przedsiębiorstwa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
związane ze składnikami majątku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 roku wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z tego
    samego dnia dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A S.A. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w (...) przy ul. (...). Podstawowym
    przedmiotem działalności Spółki jest działalność produkcyjna (...). Spółka jest podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce, jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Spółka zamierza sprzedać zespół opisanych we wniosku składników materialnych i
    niematerialnych. Na ten moment nabywca nie jest jeszcze znany. W praktyce jednak
    transakcja będzie dotyczyć sprzedaży zespołu składników materialnych i niematerialnych
    na rzecz:
    1) podmiotu trzeciego albo
    2) powołanej spółki celowej (dalej: „SPV”) w 100% zależnej kapitałowo od Spółki.
    Niezależnie od przyszłego nabywcy, Spółka identyfikuje określone wątpliwości w zakresie
    skutków podatkowych planowanej sprzedaży zespołu składników materialnych i
    niematerialnych. Ostateczny wybór nabywcy (podmiot trzeci lub SPV) nie wpływa na ocenę
    skutków podatkowych zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku
    (innymi słowa skutki podatkowe planowanej sprzedaży będą takie same, zarówno w
    wypadku sprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego, jak również - spółki celowej - i to właśnie
    tych skutków podatkowych dotyczy wniosek).
    Spółka rozważa przeprowadzenie opisanej transakcji w następujących etapach:
    1) Wyodrębnienie, w ramach obecnej struktury organizacyjnej Spółki, Pionu
      Operacyjnego (dalej: „PO”) - Etap 1;
    2) Sprzedaż PO na rzecz podmiotu trzeciego lub SPV i kontynuacja działalności
      operacyjnej w obecnej lokalizacji (okres przejściowy) - Etap 2;
    3) Przeniesienie PO (rozumiane jako fizyczna zmiana miejsca prowadzonej działalności
      PO) do nowej lokalizacji (tj. gruntów i budynków, których właścicielem będzie
      podmiot trzeci lub SPV) - w wypadku sprzedaży PO na rzecz podmiotu trzeciego
      przeniesienie będzie oznaczać rozpoczęcie działalności operacyjnej PO przez
      nabywcę w wybranej przez niego lokalizacji, a przy sprzedaży PO na rzecz SPV
      przeniesienie będzie miało charakter relokacji działalności Spółki - Etap 3.
    Spółka uzyskała dwie interpretacje indywidualne w zakresie podobnego zdarzenia
    przyszłego:
      1) z 10 lipca 2024 r., znak: 0111-KDIB3-2.4012.231.2024.3.SR w zakresie podatku od
        towarów i usług (dalej również jako: „VAT”),
      2) z 10 lipca 2024 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.259.2024.3.AND w zakresie podatku
        dochodowego od osób prawnych (dalej również jako: „CIT”).
    Wskazane interpretacje dotyczyły aportu określonych składników Spółki i jego skutków na
    gruncie CIT i VAT. Jednocześnie ze względu na zmianę okoliczności faktycznych - Spółka
    zamierza sprzedać (a nie dokonać aportu) wskazanych składników majątkowych - Spółka
    chce potwierdzić, że również na gruncie nowych okoliczności zdarzenia przyszłego jej

    podejście w zakresie konsekwencji podatkowych na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług, jak również ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.
    W obu interpretacjach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podzielił stanowisko Spółki
    i uznał, że opisany w nich zespół składników stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa - co pociąga za sobą określone skutki podatkowe na gruncie VAT i CIT.
    Opis Etapu 1
    Biorąc pod uwagę obecną strukturę organizacyjną Spółki, do wyodrębnionej struktury PO
    wejdą wybrane jednostki organizacyjne z Pionu Handlowego, Pionu Produkcji oraz Pionu
    Finansowego i Organizacyjnego, które są związane z działalnością operacyjną Spółki.
    Jednocześnie, do PO nie zostaną włączone wybrane jednostki organizacyjne, wchodzące
    obecnie w skład wymienionych Pionów Spółki, których działalność jest związana
    bezpośrednio z funkcjonowaniem Spółki w jej obecnej lokalizacji i formie prawnej. Nie są
    one zatem niezbędne do zapewnienia kontynuacji działalności produkcyjnej przez PO.
    W skład PO wejdzie w szczególności:
    - Pion Produkcji, docelowo, zarządzany przez Dyrektora Produkcji, na który składać
      będą się:
      1) Wydział (...),
      2) Wydział (...),
      3) Wydział (...) - może się przy tym zdarzyć sytuacja, w której Wydział ten nie zostanie
        wyodrębniony w ramach Pionu Organizacyjnego i nie zostanie sprzedany na
        rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV. Pomimo tego wyłączenia zespół
        składników materialnych\ i niematerialnych na moment ich sprzedaży będzie
        zdolny do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy,
      4) Biuro (...),
      5) Biuro (...).
    - Pion Handlowy, zarządzany przez Dyrektora ds. Handlowych, na który składać będą
      się:
      1) Biuro Handlu (zarządzane przez Dyrektora ds. Klientów Strategicznych),
      2) Biuro Zakupów (zarządzane przez Dyrektora ds. Zakupów).
    - Pion Finansowy i Organizacyjny, zarządzany przez Dyrektora ds. Finansowych, na
      który składać będą się:
      1) Biuro Księgowości z Głównym Księgowym,
      2) Biuro Kontrolingu i Budżetowania wraz z Dyrektorem Kontrolingu,
      3) Biuro Finansowe,
      4) Biuro Podatkowo-Prawne,
      5) Biuro IT,
    - Wydział Logistyki, Wydział (...), Biuro (...) oraz Biuro Kontroli Jakości, zarządzane przez
      odpowiednich kierowników, oraz
    - Biuro BHP, Biuro Systemów Zarządzania, Biuro Zarządzania Personelem, zarządzane
      przez odpowiednich kierowników.
    W skład PO nie wejdą następujące jednostki organizacyjne, które obecnie działają w
    Spółce, a których działalność nie jest niezbędna do zapewnienia kontynuacji działalności
    produkcyjnej przez PO:
      - Biuro (...), które jest bezpośrednio związane z obecną lokalizacją, w której Spółka
        prowadzi działalność,

      - Biuro Audytu Wewnętrznego oraz Biuro Zarządu, które są bezpośrednio związane z
        obecną formą prawną, w której Spółka prowadzi działalność.
    Wyodrębnienie PO będzie wynikać z przyjętych w Spółce: Regulaminu organizacyjnego
    oraz Schematu organizacyjnego.
    Biorąc z kolei pod uwagę wyodrębniane składniki materialne i niematerialne, na PO
    składać będą się wszystkie składniki niezbędne do zapewnienia kontynuacji działalności
    produkcyjnej przez PO, w szczególności:
    1) znaczna część z posiadanych obecnie przez Spółkę urządzeń technicznych i maszyn,
      środków trwałych oraz środków trwałych w budowie (poza wybranymi składnikami,
      które ze względu na swój stan, lokalizację, sposób montażu - nie nadają się do
      przeniesienia do nowej lokalizacji oraz z wyłączeniem budynków, gruntów i praw
      użytkowania wieczystego gruntów);
    2) wybrane, posiadane obecnie przez Spółkę wartości niematerialne i prawne, ze względu
      na ich powiązanie z działalnością PO;
    3) wybrane środki transportu Spółki, które są powiązane w szczególności z Pionem
      Handlowym i Pionem Produkcji;
    4) wybrane, aktywne leasingi finansowe i operacyjne w Spółce;
    5) wybrane prawa wynikające z umów najmu;
    6) wybrane materiały, półprodukty, produkty w toku, produkty gotowe i towary -
      rozumiane jako wybrane zapasy Spółki;
    7) należności z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które zostaną
      rozliczone w ramach działalności Spółki);
    8) inne należności (np. zaliczki na dostawy);
    9) wybrane kredyty i pożyczki (w tym obrotowe);
    10) zobowiązania z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które
      zostaną rozliczone w ramach działalności Spółki);
    11) środki pieniężne zgromadzone na wybranych kontach bankowych;
    12) koncesje, licencje i zezwolenia związane z prowadzoną działalnością produkcyjną (o
      ile ich przeniesienia jest możliwe w świetle przepisów regulujących te dokumenty);
    13) pracownicy związani z działalnością PO, którzy przejdą do podmiotu trzeciego lub do
                                          1SPV jako zakład pracy, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 23 Kodeksu pracy;
    14) wybrane prawa wynikające z umów zawartych ze współpracownikami (zlecenia);
    15) tajemnice przedsiębiorstwa;
    16) księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością;
    17) umowy z klientami oraz baza klientów.
    Wyodrębnione, a następnie sprzedane na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV,
    zostaną zatem wszystkie wymienione wyżej składniki materialne i niematerialne. Należy
    przy tym mieć jednak na uwadze, że niektóre z poszczególnych elementów wchodzących
    w zakres wymienionych wyżej składników Spółki mogą nie zostać przypisane do PO ze
    względów obiektywnych, niezależnych od Spółki (stąd w katalogu tych składników Spółka
    wskazała na wybrane składniki z danej kategorii). Jednocześnie jednak wszystkie składniki
    niezbędne do zapewnienia kontynuacji działalności produkcyjnej przez PO - wejdą w skład
    PO.
    Pierwszym z decydujących czynników wyodrębnienia będzie bezpośredni związek danego
    składnika z wyodrębnianymi jednostkami organizacyjnymi i ocena jego wpływu na
    zapewnienie kontynuacji działalności produkcyjnej przez PO. Przykładowo - umowy
    leasingu czy środki transportu związane z Biurem Zarządu nie wejdą w skład PO.

    Dodatkowo, w skład PO mogą nie wejść również wybrane elementy wymienionych wyżej
    składników, w związku z obiektywnymi przyczynami, które są uzależnione m.in. od
    podmiotów trzecich czy obowiązujących przepisów prawa. Przykładami takich elementów
    mogą być:
    1) umowy o dofinansowanie wybranych projektów ze środków publicznych czy umowy
      kredytu obrotowego, których przeniesienie może być uzależnione m.in. od zgody
      finansującego;
    2) lokomotywa, której przeniesienie może być nieuzasadnione ze względu na nową
      lokalizację prowadzenia działalności produkcyjnej PO, w której odpowiednia
      infrastruktura kolejowa może nie być konieczna do prowadzenia działalności
      produkcyjnej;
    3) wybrane materiały, półprodukty, produkty w toku, produkty gotowe i towary, które w
      momencie sprzedaży PO na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV będą
      związane ze zobowiązaniami zaciągniętymi przez Spółkę (np. produkty gotowe, które
      czekają na dostawę w związku z umową podpisaną wcześniej przez Spółkę).
    Na koniec Spółka wskazuje, że od momentu złożenia wniosku do czasu wyodrębnienia PO
    lub jego sprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego bądź na rzecz SPV, z uwagi na upływ
    czasu, w zaprezentowanej strukturze mogą nastąpić niewielkie zmiany. W szczególności
    wybrane elementy z poszczególnych punktów (np. maszyna, środek trwały czy
    wyposażenie) mogą zostać sprzedane, zlikwidowane lub ze względów biznesowych
    przestaną być używane. W takiej sytuacji nie wejdą one w skład wyodrębnianego PO.
    Podobne okoliczności mogą wystąpić w odniesieniu do m.in. odpowiednich umów, które
    przed lub w trakcie wyodrębnienia przestaną obowiązywać. Zaistniałe zmiany nie będą
    miały wpływu na możliwość kontynuacji działalności produkcyjnej przez PO.
    Żadne z powyższych nie zmienia faktu, że w ramach PO zostaną wyodrębnione
    wymienione wyżej składniki materialne i niematerialne (w ujęciu ogólnym). Niewielkim
    zmianom może ulec wyłącznie zakres konkretnych elementów tworzących składniki z
    poszczególnych punktów.
    Na koniec Spółka wskazuje, że w skład PO nie wejdą grunty oraz prawa użytkowania
    wieczystego gruntów i związane z nimi budynki, na których obecnie jest prowadzona
    działalność operacyjna Spółki. Jednocześnie jednak nabywca PO zawrze ze Spółką
    warunkową umowę dzierżawy gruntów, praw użytkowania wieczystego gruntów oraz
    budynków Spółki, które będą niezbędne do płynnego przejęcia działalności operacyjnej.
    Warunkiem wejścia w życie umowy będzie zawarcie umowy sprzedaży zespołu składników
    materialnych i niematerialnych (sprzedaż PO na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV
    opisana w ramach Etapu 2). Umowa zostanie zawarta na czas nieoznaczony z
    postanowieniem, zgodnie z którym umowa zostaje rozwiązana najpóźniej z dniem
    przeniesienia działalności PO należącego już do nowego właściciela do nowej lokalizacji
    (opisanego w Etapie 3). Z tym bowiem momentem, dalsza dzierżawa gruntów i budynków
    stanie się dla podmiotu trzeciego lub SPV zbędna.
    Umowa zapewni zatem możliwość płynnego przejęcia i kontynuacji działalności przez
    podmiot trzeci lub przez SPV. Po sprzedaży PO na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz
    SPV, nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą w zakresie produkcji w
    oparciu o nabyte składniki materialne i niematerialne. Wyłączenie nieruchomości z
    zakresu wynika z faktu, że prawo własności nieruchomości (samo w sobie) nie jest
    kluczowe dla prowadzenia działalności przez podmiot trzeci lub przez SPV, natomiast
    istotnie wpłynęłoby na wartość PO. Nabywca (podmiot trzeci lub SPV), z uwagi na zmianę
    lokalizacji działalności PO, nie będzie zainteresowany nabyciem nieruchomości, a jedynie
    zapewnieniem sobie tytułu do korzystania z niej na czas relokacji.

    Podmiot trzeci lub SPV w umowie dzierżawy uwzględni wszystkie niezbędne elementy do
    prowadzenia działalności, w szczególności umowy na dostawę odpowiednich mediów.
    Jednocześnie, w odniesieniu do PO, na moment wyodrębnienia:
    1) prowadzona będzie ewidencja zdarzeń gospodarczych, która pozwala na
      przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do PO (nie
      będą to oddzielne wykazy i zestawienia, ale prowadzona księgowość będzie
      pozwalała na ich wyodrębnienie i przypisanie do PO);
    2) prowadzony będzie rejestr środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych,
      który pozwala wyodrębnić aktywa przyporządkowane do PO;
    3) wprowadzone zostaną procedury, na podstawie których będzie dochodzić do podziału
      kosztów ogólnych na Spółkę i istniejący w jej ramach PO, jak również podziału zysku i
      pokrycia straty;
    4) będzie możliwe przygotowanie danych niezbędnych do sporządzenia uproszczonego
      sprawozdania finansowego ze swojej działalności;
    5) będą przypisane odpowiednie aktywa, takie jak: maszyny, urządzenia, komputery lub
      środki transportu;
    6) będą przypisane odpowiednie WNiP, takie jak know-how, licencje czy prawa własności
      intelektualnej;
    7) będą przypisane odpowiednie składniki materialne, takie jak: zapasy materiałów,
      wyposażenie biurowe;
    8) będzie przeznaczony do realizacji odpowiednich zadań gospodarczych, tj. prowadzenia
      działalności produkcyjnej, która obecnie jest prowadzona w Spółce;
    9) będzie obejmował prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami;
    10) będzie dysponował własnymi środkami pieniężnymi;
    11) będzie obejmował pracowników i wyposażenie oraz umowy z podmiotami trzecimi
      umożliwiające wypełnianie obowiązków związanych z kontrolingiem, finansami czy
      księgowością.
    Opis Etapu 2
    Następnie, tak wyodrębniona struktura PO wraz z przyporządkowanym do PO majątkiem
    zostanie sprzedana na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV. Z uwagi na złożoność i
    długotrwałość procesu, przez jakiś czas, nabywca będzie kontynuować działalność
    produkcyjną PO w dotychczasowej lokalizacji (z tego względu zawarte zostaną
    odpowiednie umowy dzierżawy). Jednocześnie jednak - nieodłącznym elementem
    transakcji będzie pełna kontynuacja działalności wyodrębnionego PO (tyle, że w nowej
    lokalizacji). Nabywca PO będzie odpowiedzialny za płynne przeniesienie odpowiednich
    aktywów z dotychczasowej lokalizacji do nowej oraz za zapewnienie ciągłości produkcji PO.
    Ze względu na logistyczne aspekty transakcji, w tym przenoszenie poszczególnych
    aktywów - rozpoczynanie działalności operacyjnej w nowej lokalizacji będzie następowało
    stopniowo. W celu zachowania ciągłości produkcji, część maszyn i urządzeń, jak również
    wybrani pracownicy będą działali na gruntach, budynkach i z wykorzystaniem budowli,
    które są położone w obecnej lokalizacji działalności operacyjnej Spółki (podmiot trzeci lub
    SPV będzie w takiej sytuacji dzierżawcą tych gruntów i budynków).
    Opis Etapu 3
    W ramach ostatniego etapu dojdzie do przeniesienia działalności PO do nowej lokalizacji,
    przy czym na tym etapie PO będzie już częścią struktury nabywcy - podmiotu trzeciego lub
    SPV.

    W wypadku nabycia PO przez podmiot trzeci przeniesienie działalności PO do nowej
    lokalizacji będzie realizowane przez ten podmiot, który - jako nabywca PO - samodzielnie
    zorganizuje działalność operacyjną PO w wybranej przez siebie lokalizacji. Również w tym
    przypadku grunty, prawa użytkowania wieczystego oraz budynki położone w
    dotychczasowej lokalizacji nie są niezbędne do kontynuacji działalności PO przez nabywcę.
    Podmiot trzeci będzie mógł korzystać z tych składników jedynie tymczasowo, w okresie
    przejściowym, w celu zapewnienia płynnego rozpoczęcia działalności operacyjnej PO w
    nowej lokalizacji. W tym scenariuszu przeniesienie nie będzie miało charakteru relokacji
    działalności operacyjnej Spółki, lecz będzie oznaczać rozpoczęcie działalności operacyjnej
    PO przez podmiot trzeci.
    Z kolei w wypadku sprzedaży na rzecz SPV, przeniesienie będzie miało charakter relokacji
    działalności operacyjnej Spółki, oznaczając przeniesienie lub przypisanie do nowej
    lokalizacji wszystkich składników materialnych i niematerialnych opisanych w Etapie 1, w
    której działalność operacyjna PO będzie kontynuowana przez SPV. Głównym celem
    relokacji jest przeniesienie obecnej działalności operacyjnej Spółki do nowej lokalizacji
    oraz jej dalsze prowadzenie przez SPV. W związku z tym grunty, prawa użytkowania
    wieczystego oraz budynki położone w dotychczasowej lokalizacji nie są niezbędne do
    kontynuacji tej działalności. SPV będzie korzystać z tych składników wyłącznie
    tymczasowo, w okresie przejściowym, niezbędnym do zapewnienia płynnego
    przeniesienia działalności PO do nowej lokalizacji - przeniesienie działalności operacyjnej
    w trybie natychmiastowym nie jest bowiem możliwe. Docelowo cała działalność
    operacyjna będzie prowadzona wyłącznie w nowej lokalizacji, której właścicielem będzie
    SPV.
    Na końcu Spółka podkreśla, że opisanie we wniosku dwóch potencjalnych nabywców nie
    ma na celu uzyskania interpretacji podatkowej w sposób wariantowy. Wyczerpujące i
    szczegółowe przedstawienie zdarzenia przyszłego ma za zadanie w szczególności
    potwierdzenie oceny skutków podatkowych transakcji, niezależnie od podmiotu który
    nabędzie PO. Jednocześnie jednak osoba potencjalnego nabywcy nie będzie wpływać na
    skutki podatkowe planowanej sprzedaży, które będą przedmiotem interpretacji.

## Pytanie

Czy w świetle art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych opisany zespół składników materialnych i niematerialnych (z założeniem,
    że w jego skład nie wejdą grunty, prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz budynki)
    stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz czy w przypadku jej sprzedaży
    (planowanej w ramach Etapu 2 zdarzenia przyszłego) Spółka będzie uprawniona do
    rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów wartości podatkowej netto
    poszczególnych zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego? (pytanie
    oznaczone we wniosku Nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki opisane we wniosku składniki materialne i niematerialne będą stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), zapewniającą możliwość
    kontynuacji działalności gospodarczej po zawarciu umowy sprzedaży, niezależnie od tego,
    że w ich skład nie wejdą grunty, prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz budynki
    opisane we wniosku. Tym samym opisany zespół składników materialnych i
    niematerialnych stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a Spółka będzie
    uprawniona do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów wartości podatkowej netto
    zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w

    istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania. Jednocześnie w myśl art. 4a pkt 3 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o
    przedsiębiorstwie, oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu
    cywilnego.
    Powołana definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem identyczna jak ta,
    którą uregulowano w ustawie o VAT. Tym samym zespół składników materialnych i
    niematerialnych, opisany w zdarzeniu przyszłym, można oceniać przez pryzmat definicji z
    ustawy o CIT i ustawy o VAT w ten sam sposób. Zdaniem Spółki oznacza to, że
    argumentacja powołana w zakresie pytania pierwszego może zostać wykorzystana
    również w odniesieniu do odpowiedzi na pytanie nr 2 z wniosku. Skoro bowiem zakres
    definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa z ustawy o CIT i VAT jest taki sam -
    również argumentacja w tym zakresie powinna być co do zasady taka sama. Świadczy o
    tym również to, że w uzasadnieniu stanowiska do pytania 1 - Spółka powołała szereg
    orzeczeń sądowych i interpretacji indywidualnych, które odnosiły się do definicji ZCP na
    gruncie ustawy o CIT.
    W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, że argumentacja zaprezentowana w
    stosunku do pytania 1, znajdzie zastosowanie również w wypadku oceny, czy opisany w
    zdarzeniu przyszłym zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Podobnie
    jak w wypadku pytania nr 1 - Spółka uważa, że opisany zespół składników materialnych i
    niematerialnych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa również w rozumieniu
    art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    W związku z Państwa powyższym wskazaniem, w tym miejscu zostało przywołane
    uzasadnienie Państwa stanowiska dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 1 w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    (...) „Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej
    również jako: „ZCP”) uznaje się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Przy czym ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „przedsiębiorstwo”. W praktyce
    interpretacyjnej przyjmuje się jednak, że na potrzeby stosowania przepisów tej ustawy
    pojęcie to należy rozumieć w oparciu o definicję przedsiębiorstwa zawartą w ustawie z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; dalej:
    „Kodeks cywilny”). Stanowisko to potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, przykładowo w interpretacji indywidualnej
    z 16 sierpnia 2023 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.295.2023.2.AKR.
            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej, który obejmuje w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Powyższa definicja określa przedsiębiorstwo w sensie przedmiotowym. Wyliczenie
              1opisane w art. 55 Kodeksu cywilnego ma charakter przykładowy. Sposób sformułowania
    przepisu tworzy domniemanie prawne, które zakłada, że przedsiębiorstwo obejmuje
    wszelkie majątkowe i niematerialne aktywa, które są chronione prawnie i służą realizacji
    celów gospodarczych, o ile tworzą zorganizowaną całość.
    Biorąc pod uwagę powyższe definicje, by dany zespół składników mógł zostać uznany za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione następujące kryteria:
    1) musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2) zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
    3) składniki przedsiębiorstwa przeznaczone muszą być do realizacji określonych zadań
        gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne),
    4) zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące
        odpowiednie zadania gospodarcze.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia musi
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Konieczne jest zatem
    ustalenie czy przenoszony majątek jest wystarczająco zorganizowany, aby móc efektywnie
    wykonywać zadania gospodarcze, które są właściwe dla przedsiębiorstwa.
    Takie rozumienie powołanej definicji ZCP potwierdzają również najnowsze interpretacje
    podatkowe, np. Interpretacja z dnia 10 lutego 2022 r. wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.537.2021.3.SG. Poniżej Spółka prezentuje
    argumentację świadczącą o tym, że powołane wyżej warunki zostaną spełnione w
    opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym.
    Zespół składników materialnych i niematerialnych
    Definicja ZCP stanowi o „zespole składników”. Zespół, a nie zbiór, zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Jest to jeden z podstawowych wymogów, w ramach który dochodzi do powstania ZCP -
    musimy mieć do czynienia z zespołem składników materialnych i niematerialnych (w tym
    zobowiązań). Jako przykład takich składników wymienia się m.in.: aktywa trwałe,
    obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza (np. pismo z dnia 23 września
    2021 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0115-KDIT1.
    4011.337.2021.4.MT).
    W skład PO wejdą:
    1) znaczna część z posiadanych obecnie przez Spółkę urządzeń technicznych i maszyn,
      środków trwałych oraz środków trwałych w budowie (poza wybranymi składnikami,
      które ze względu na swój stan, lokalizację, sposób montażu - nie nadają się do
      zmiany lokalizacji oraz z wyłączeniem budynków, gruntów i praw użytkowania
      wieczystego gruntów);
    2) wybrane, posiadane obecnie przez Spółkę wartości niematerialne i prawne, ze względu
      na ich powiązanie z działalnością PO;

    3) wybrane środki transportu Spółki, które są powiązane w szczególności z Pionem
      Handlowym i Pionem Produkcji;
    4) wybrane, aktywne leasingi finansowe i operacyjne w Spółce;
    5) wybrane prawa wynikające z umów najmu;
    6) wybrane materiały, półprodukty, produkty w toku, produkty gotowe i towary -
      rozumiane jako wybrane zapasy Spółki;
    7) należności z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które zostaną
      rozliczone w ramach działalności Spółki);
    8) inne należności (np. zaliczki na dostawy);
    9) wybrane kredyty i pożyczki (w tym obrotowe);
    10) zobowiązania z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które
      zostaną rozliczone w ramach działalności Spółki);
    11) środki pieniężne zgromadzone na wybranych kontach bankowych;
    12) koncesje, licencje i zezwolenia związane z prowadzoną działalnością produkcyjną (o
      ile ich przeniesienia jest możliwe w świetle przepisów regulujących te dokumenty);
    13) pracownicy związani z działalnością PO, którzy przejdą do podmiotu trzeciego lub do
      SPV jako zakład pracy, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 231 Kodeksu pracy;
    14) wybrane prawa wynikające z umów zawartych ze współpracownikami (zlecenia);
    15) tajemnice przedsiębiorstwa;
    16) księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością;
    17) umowy z klientami oraz baza klientów.
    Jednocześnie stwierdzić należy, że wszystkie wymienione składniki są ze sobą powiązane
    w ścisły sposób. Nie da się ich w szczególności rozdzielić z zachowaniem ich
    dotychczasowej funkcji. Każdy z wymienionych elementów tworzy funkcjonalną całość,
    która w razie potrzeby będzie mogła pełnić funkcję samodzielnego przedsiębiorstwa i być
    odrębnym podmiotem obrotu gospodarczego.
    W szczególności wymienione wyżej aktywa trwałe (m.in. maszyny i urządzenia techniczne),
    aktywa obrotowe (m.in. należności i kredyty obrotowe) oraz kadra pracownicza (czyli
    zespół specjalistów i pracowników) pozwalają na przyjęcie, że taki zespół jest w stanie
    prowadzić samodzielną działalność gospodarczą i generować zyski poprzez kontynuację
    działalności produkcyjnej i handlowej.
    Na koniec należy wskazać, że do PO będą przypisane odpowiednie:
    1) aktywa, takie jak: maszyny, urządzenia, komputery lub środki transportu;
    2) WNiP, takie jak know-how, licencje czy prawa własności intelektualnej;
    3) składniki materialne, takie jak: zapasy materiałów, wyposażenie biurowe.
    Tym samym nie sposób przyjąć, że wskazane wyżej składniki stanowią zbiór
    przypadkowych elementów, które nie są ze sobą powiązane funkcjonalnie.
    Wyodrębnienie organizacyjne zespołu opisanych składników
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza posiadanie przez dany zespół składników
    majątkowych określonej pozycji w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa.
    Przykładowymi przejawami takiego wyodrębnienia w strukturze organizacyjnej podmiotu
    jest: dział, oddział lub wydział. Jednocześnie organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze
    (podobnie Pismo z dnia 10 lutego 2022 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.537.2021.3.SG).

    Nie będziemy zatem mieć do czynienia z wyodrębnieniem organizacyjnym poprzez
    nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem. Jako okoliczności świadczące o
    wyodrębnieniu organizacyjnym wskazuje się w szczególności:
    1) autonomia decyzyjna osób kierujących daną jednostką,
    2) wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym,
    3) wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.),
      które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej
      wydzielenie organizacyjne.
    W opisywanym zdarzeniu przyszłym wyodrębnienie organizacyjne będzie wynikało z
    przyjętych w Spółce przez Zarząd Regulaminu organizacyjnego oraz Schematu
    organizacyjnego.
    Jednocześnie z Regulaminu organizacyjnego oraz odpowiednich umów z pracownikami i
    współpracownikami wynika autonomia decyzyjna i odpowiedzialność osób kierujących
    poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi, które wejdą w skład PO. W szczególności
    osoby te są odpowiedzialne, i mogą w tym zakresie podejmować samodzielne decyzje, za
    sprawne działanie poszczególnych jednostek organizacyjnych, w tym zapewnienie
    ciągłości produkcji, zaopatrzenia w odpowiednie surowce oraz rynków zbytu dla
    produkowanych wyrobów.
    Wprowadzona struktura organizacyjna sprawia jednocześnie, że PO jest wyposażony w
    niezbędne składniki majątkowe (maszyny, urządzenia techniczne, narzędzia, wyposażenie
    biurowe) do wypełniania zadań opisanych wyżej oraz wynikających z Regulaminu
    organizacyjnego.
    Osoby stojące na czele PO zarządzają jednocześnie zespołem specjalistów i pracowników,
    którzy są zatrudnieni lub współpracują na podstawie innych umów cywilnoprawnych ze
    Spółką (ich zadania są bezpośrednie związane z działalnością PO). Dyrektor ds.
    Handlowych, Dyrektor Produkcji oraz Dyrektor ds. Finansowych kontrolują działania
    wymienionych wyżej osób i mogą wydawać im bezpośrednie polecenia: służbowe lub
    wynikające z odpowiednich umów. Jednocześnie Dyrektorzy są odpowiedzialni za
    działanie opisywanego zespołu i sprawują nad nim bezpośredni nadzór.
    Wyodrębnienie finansowe zespołu opisanych składników
    Wyodrębnienie finansowe najłatwiej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. W opisywanym zdarzeniu przyszłym nie będziemy mieć do czynienia ani z
    zakładem, ani z oddziałem Spółki.
    Jednocześnie jednak wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej. Z
    takim wyodrębnieniem będziemy mieli do czynienia również, gdy poprzez odpowiednią
    ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów
    oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe powinno zatem wynikać z ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób umożliwiający przypisanie określonego zdarzenia do
    wyodrębnionego ZCP (tak m.in. pismo z dnia 10 lutego 2022 r. wydane przez: Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.537.2021.3.SG).
    Przenosząc powyższe na opisywane zdarzenie przyszłe, Spółka wskazuje, że w odniesieniu
    do PO:
    1) prowadzona będzie ewidencja zdarzeń gospodarczych, która pozwala na
      przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do PO (nie
      będą to oddzielne wykazy i zestawienia, ale prowadzona księgowość będzie
      pozwalała na ich wyodrębnienie i przypisanie do PO);

    2) prowadzony będzie rejestr środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych,
      który pozwala wyodrębnić aktywa przyporządkowane do PO;
    3) wprowadzone zostaną procedury, na podstawie których dochodzi do podziału
      kosztów ogólnych na Spółkę i istniejący w jej ramach PO, jak również podziału zysku i
      pokrycia straty;
    4) będzie w stanie przygotować dane niezbędne do sporządzenia uproszczonego
      sprawozdania finansowego ze swojej działalności.
    Wszystkie wskazane okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że PO będzie wyodrębniony
    finansowo w ramach Spółki i tym samym spełni kolejną przesłankę uznania go za ZCP.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych
    zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować
    elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy
    w strukturze przedsiębiorstwa.
    Wymagane jest również, aby ZCP mogła stanowić potencjalne niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie. Tę przesłankę rozumie się co do zasady jako potencjalną
    zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania
    gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach
    istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako
                                1niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego (podobnie w
    Piśmie z dnia 10 lutego 2022 r. wydanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    znak: 0111-KDIB1-1.4010.537.2021.3.SG).
    PO jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, które jasno wynikać
    będą z jego wyodrębnienia w Spółce. Głównym zadaniem gospodarczym PO będzie
    produkcja odpowiednich wyrobów ze stali oraz ich sprzedaż. W tym celu w ramach PO
    wyodrębniono odpowiednie aktywa trwałe i obrotowe. Jednocześnie z tymi aktywami
    bezpośrednio powiązano kadrę kierowniczą oraz pracowników. Opisane we wniosku
    połączenia i zależności pomiędzy składnikami tworzącym PO potwierdzają, że jest on
    przeznaczony do realizacji konkretnych zadań gospodarczych związanych z produkcją i
    sprzedażą wyrobów produkowanych obecnie przez Spółkę.
    Jednocześnie PO i sieć powiązań funkcjonalnych składników go tworzących pozwala w
    ocenie Spółki na przyjęcie, że PO mógłby stanowić potencjalnie niezależne
    przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania związane z produkcją i sprzedażą
    wyrobów ze stali, które obecnie są wykonywane przez PO w ramach Spółki. W
    szczególności należy przyjąć, że składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    PO pozwalają na zachowanie ciągłości działalności produkcyjnej, bez przestojów z powodu
    konieczności dodatkowych zakupów środków trwałych, towaru, zatrudnienia nowych
    pracowników, etc. Każdy z opisanych składników tworzących PO potwierdza, że ta
    jednostka organizacyjna będzie mogła prowadzić samodzielną działalność w zakresie
    produkcji i sprzedaży wyrobów ze stali.
    Na powyższe nie będzie miało wpływu ewentualne wyłączenie z PO Wydziału Powłok,
    który nie wpływa bezpośrednio na działalność głównych wydziałów produkcyjnych z PO: tj.
    Wydziału (...) oraz Wydziału (...). Obie te jednostki organizacyjne stanowią główną oś
    działalności operacyjnej PO, która nie jest uzależniona od tego, czy w ramach PO działał
    będzie (...). W szczególności działalność Wydziału (...) oraz Wydziału (...) jest niezależna od
    działalności Wydziału Powłok, który realizuje określone zadania wyłącznie w odniesieniu
    do specyficznych towarów o określonych parametrach. W porównaniu jednak do skali
    działalności Wydziału (...) oraz Wydziału (...), Wydział Powłok pełni funkcje pomocnicze w
    stosunku do tych jednostek organizacyjnych i nie jest niezbędny do wykonywania przez
    nie właściwych zadań gospodarczych.

    Podobnie należy ocenić kwestię wyłączenia (wybrane jednostki organizacyjne) lub
    potencjalnego wyłączenia (wybrane składniki materialne i niematerialne, np. lokomotywa,
    umowa o dofinansowanie) wybranych elementów składników materialnych i
    niematerialnych z PO. Spółka szczegółowo opisała z jakich, obiektywnych przyczyn takie
    elementy nie wejdą lub mogą nie wejść w skład PO. W ocenie Spółki, nie będzie to mieć
    wpływu na ocenę, czy PO zostanie wyodrębnione funkcjonalnie w wystarczającym
    zakresie. W szczególności opisane w etapie 1 elementy, które nie wejdą w skład PO, nie
    będą niezbędne do kontynuacji działalności operacyjnej Spółki, jak również nie wpłyną na
    ocenę, czy PO mogłoby potencjalnie stanowić samodzielne przedsiębiorstwo.
    Po sprzedaży PO na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV, zamiarem nabywcy będzie
    kontynuacja obecnej działalności operacyjnej Spółki (docelowo) w nowej lokalizacji. Zatem
    kontynuacja działalności PO przez nabywcę jest najważniejszym elementem planowanego
    wyodrębnienia i sprzedaży. Transakcja zostanie przeprowadzona w taki sposób, aby
    ciągłość produkcji, sprzedaży oraz obsługi klientów i kontrahentów (w tym wierzycieli),
    obecnie występujących w strukturze Spółki, nie została przerwana. W ocenie Spółki
    opisane w zdarzeniu przyszłym składniki tworzące PO oraz funkcjonalne powiązania
    pomiędzy nimi pozawalają przyjąć, że PO jest potencjalnie niezależnym
    przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym zadania związane z produkcją i sprzedażą
    wyrobów ze stali.
    Podsumowując, na moment sprzedaży zespołu składników na rzecz podmiotu trzeciego
    lub na rzecz SPV, PO będzie:
    1) przeznaczony do realizacji odpowiednich zadań gospodarczych, tj. prowadzenia
      działalności produkcyjnej i handlowej, która obecnie jest prowadzona w Spółce;
    2) obejmował prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami;
    3) dysponował własnymi środkami pieniężnymi;
    4) składał się z określonych składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do
      prowadzenia działalności produkcyjnej i handlowej w ramach funkcji, które obecnie
      pełni w Spółce (wybrane maszyny, urządzenia techniczne, komputery, środki
      transportu czy baza klientów i know-how);
    5) obejmował pracowników i wyposażenie oraz umowy z podmiotami trzecimi
      umożliwiające wypełnianie obowiązków związanych z kontrolingiem, finansami czy
      księgowością.
    Jednocześnie Spółka podkreśla, że w skład wyodrębnianego PO nie wejdą grunty, prawa
    użytkowania wieczystego gruntów i budynki, w których obecnie działalność prowadzi PO.
    Nie ma to jednak wpływu na to, czy opisany zespół składników materialnych i
    niematerialnych stanowi ZCP w rozumieniu ustawy o VAT (w ocenie Spółki zespół
    składników materialnych i niematerialnych ze zdarzenia przyszłego będzie stanowić ZCP,
    niezależnie od tego, że w jego skład nie wejdą grunty, prawa użytkowania wieczystego
    gruntów i budynki, w których obecnie działalność prowadzi PO). Założeniem transakcji
    sprzedaży jest przeniesienie i kontynuacja działalności operacyjnej w innej lokalizacji, tj.
    bez użycia gruntów i budynków, na których ta działalność prowadzona jest obecnie.
    W ocenie Spółki powyższe nie ma znaczenia dla oceny, czy mamy w opisanym zdarzeniu
    przyszłym do czynienia z ZCP w rozumieniu ustawy o VAT. Grunty, budynki czy prawa
    użytkowania wieczystego gruntów nie są bowiem niezbędne do uznania, że opisany
    zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi ZCP. W szczególności wskazane
    grunty, prawa i budynki nie są niezbędne do kontynuowania działalności PO w nowej
    lokalizacji, zwłaszcza że w okresie przejściowym możliwość kontynuacji działalności
    produkcyjnej zapewnią stosowne umowy dzierżawy. Spółka stoi tym samym na
    stanowisku, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi ZCP w

    rozumieniu ustawy o VAT. PO bez gruntów, praw użytkowania wieczystego gruntów i
    budynków nadal może zdaniem Spółki stanowić odrębne przedsiębiorstwo, samodzielne
    realizujące odpowiednie zadania gospodarcze.
    Takie podejście potwierdza szereg interpretacji indywidualnych:
    1) w interpretacji indywidualnej z dnia 14 kwietnia 2023 r. (znak: 0111-KDIB3-3.4012.
      48.2023.2.MPU) wskazano, że: „Zatem wyłączenie z przedmiotowej Transakcji
      nieruchomości, w której prowadzony jest Zakład, nie powoduje braku możliwości
      uznania pozostałych składników majątkowych, będących przedmiotem zbycia przez
      Zbywcę, za przedsiębiorstwo. W rozpatrywanej sprawie wyłączenie nieruchomości
      nie wpłynie na możliwość kontynuowania działalności Zakładu przez Nabywcę. W
      szczególności fakt, iż nieruchomość będzie objęta umową najmu pomiędzy Zbywcą
      (lub nowym właścicielem nieruchomości) a Nabywcą zapewni kontynuowanie
      dotychczasowej działalności produkcyjnej Zbywcy w niezmienionym zakresie.
      Niemniej jednak, Nabywca obejmując wskazane składniki majątkowe mógłby
      kontynuować działalność Zakładu również w innych nieruchomościach. Przenoszone
      składniki materialne i niematerialne zapewniają bowiem możliwość kontynuowania
      działalności produkcyjnej bez względu na lokalizację, w której te składniki ostatecznie
      się znajdą. Nabywca będzie posiadał zatem możliwość przeniesienia całości nabytych
      aktywów i kontynuowania działalności gospodarczej w innym miejscu. Należy
      podkreślić, że w przypadku Transakcji sama nieruchomość ma charakter wtórny, nie
      determinuje kluczowego elementu Transakcji oraz jej celu, jakim jest nabycie
      Zakładu i prowadzenie jego działalności produkcyjnej. W przypadku transakcji
      mających za przedmiot zakład produkcyjny kluczowe jest przejęcie
      wykwalifikowanego personelu, klientów, składników majątkowych materialnych i
      niematerialnych pozwalających na prowadzenie Zakładu, które można de facto
      przenieść (w krótkim czasie) w dowolne inne miejsce. Dla skutecznego prowadzenia
      Zakładu nie jest niezbędne przejęcie tej konkretnej nieruchomości, w której jest on
      obecnie prowadzony. Dowolna nieruchomość mogłaby zostać w relatywnie krótkim
      czasie przystosowana do prowadzenia Zakładu przez Nabywcę”.
      Zaprezentowane stanowisko wnioskodawcy, które zostało uznane przez Dyrektora
      KIS za prawidłowe, potwierdza stanowisko Spółki: występowanie lub brak
      nieruchomości nie jest warunkiem koniecznym do uznania, że mamy do czynienia z
      przedsiębiorstwem (jak w powołanej interpretacji), a tym bardziej z ZCP (jak w
      opisanym zdarzeniu przyszłym).
    2) w interpretacji indywidualnej z dnia 20 lutego 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej znak: 0111-KDIB3-2.4012.818.2022.1.ASZ wskazał z kolei, że „(...) fakt, że
      wymieniony zespół składników majątkowych nie obejmuje prawa własności
      nieruchomości, w okolicznościach analizowanej sprawy pozostaje bez wpływu na
                                          1ocenę przesłanek zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego,
      bowiem nieruchomość będzie objęta długoterminowymi umowami najmu pomiędzy
      Sprzedającym a Kupującym. Wszystkie pozostałe składniki majątkowe będące
      przedmiotem planowanej transakcji stanowią same w sobie funkcjonalnie i
      organizacyjnie zorganizowaną całość, za pomocą której możliwe jest prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie wskazanym przez Wnioskodawczynię. Kierując
      się zatem przedstawionym opisem sprawy analizowanym w kontekście
      przywołanych przepisów oraz orzecznictwa TSUE, należy stwierdzić że w
      rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej

      przesłanki do uznania zespołu składników majątkowych, wchodzących w skład
      prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a mających być przedmiotem
                                            1planowanej transakcji, za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55 Kodeksu
      cywilnego”.
      Organy podatkowe potwierdzają zatem, że brak nieruchomości w określonym
      zespole składników materialnych i niematerialnych nie oznacza automatycznie, że
      nie mamy do czynienia z przedsiębiorstwem. Organ dopuszcza przy tym sytuację, w
      której takie nieruchomości są przedmiotem odpowiednich umów najmu lub
      dzierżawy pomiędzy zbywcą przedsiębiorstwa, a jego nabywcą.
    3) z kolei w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2022 r. (znak: 0111-KDIB1-1.4010.
      537.2021.3.SG) możemy przeczytać, że „Wskazać należy, że zorganizowana część
      przedsiębiorstwa nie musi w dacie jej wniesienia do innego podmiotu mieć lokalizacji
      wynikającej z przynależnego do zespołu składników materialnych prawa do
      dysponowania nieruchomością. Warunek pozwalający na uznanie części
      przedsiębiorstwa za mającą charakter zorganizowany jest spełniony, gdy zespół
      składników majątkowych przeznaczonych do realizacji określonych zadań
      gospodarczych, nie zawierający praw własności/dysponowania nieruchomością,
      może stanowić niezależne przedsiębiorstwo wykonujące samodzielnie te zadania”.
      Zdaniem Spółki, opisany zespół składników materialnych i niematerialnych ze
      zdarzenia przyszłego, niezależnie od tego, że w jego skład nie wejdą odpowiednie
      nieruchomości lub prawa do korzystania z nich, będzie na tyle wyodrębniony
      organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, że można go uznać za samodzielne
      przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze - może on bowiem je
      realizować w dowolnej nieruchomości, która będzie spełniała określone warunki
      (podmiot trzeci lub SPV, jako nabywca PO będzie posiadać takie nieruchomości - jako
      właściciel lub w okresie przejściowym - dzierżawca).
    4) Powyższe znajduje odzwierciedlenie również w kolejnych interpretacjach z dnia 23
      września 2021 r. znak: 0115-KDIT1.4011.337.2021.4.MT, gdzie wskazano, że „Brak
      jednoczesnego przeniesienia praw do Nieruchomości może być jedynie oceniany w
      kontekście spełnienia lub nie, przesłanki posiadania przez przenoszoną część
      przedsiębiorstwa (wnoszoną aportem) zdolności do bycia niezależnym
      przedsiębiorstwem realizującym zadania gospodarcze w rozumieniu ww. art. 5a pkt
      4 ustawy PIT. Jeżeli Spółka, do której wnoszona jest część przedsiębiorstwa, będzie
      posiadała dostateczne warunki lokalowe do kontynuowania dotychczasowej
      działalności w drodze zawartej umowy najmu - niezasadnym ze względów
      funkcjonalnych byłoby wymaganie przeniesienia również praw do nieruchomości”,
      czy z dnia 21 sierpnia 2019 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.314.2019.2.MK, w której
      stwierdzono, że: „Jak wynika z opisu sprawy przedmiotem aportu będą kluczowe
      elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej. Zespół
      składników majątkowych wniesionych aportem (tj. przedsiębiorstwo z wyłączeniem
      nieruchomości) będzie stanowić całość pod względem organizacyjnym i
      funkcjonalnym i będzie mieć możliwość samodzielnego działania i kontynuowania
      dotychczasowej działalności. W rozpatrywanej sprawie z czynności zbycia majątku
      przedsiębiorstwa wyłączone zostaną co prawda nieruchomości, jednakże nie wpłynie
      to na możliwość kontynuowania działalności Przedsiębiorstwa, gdyż będą one
      przedmiotem długotrwałej umowy najmu lub dzierżawy. Spółka komandytowa, do

      której wniesiony zostanie aport w postaci przedsiębiorstwa z wyłączeniem
      nieruchomości, będzie kontynuowała dotychczasową działalność Wnioskodawcy w
      niezmienionym zakresie”.
    Co równie ważne, powyższa, ugruntowana linia interpretacyjna wykształciła się na gruncie
    m.in. orzecznictwa polskich sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. Jako przykłady takich orzeczeń Spółka wskazuje m.in.:
    1) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. akt C-444/10
      „Podobnie, przekazanie aktywów może nastąpić, jeżeli lokal handlowy zostanie
      udostępniony nabywcy w drodze dzierżawy lub jeżeli nabywca dysponuje
      odpowiednią nieruchomością, do której może przenieść całość przejętych aktywów i
      gdzie może kontynuować działalność gospodarczą. Każda inna wykładnia
      skutkowałaby arbitralnym rozróżnieniem między przekazaniem przez zbywców
      będących właścicielami lokali, w których mieści się przekazywane przedsiębiorstwo
      lub jego część, z jednej strony, a przekazaniem przez zbywców będących jedynie
      dzierżawcami tych lokali z drugiej”.
    2) Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK
      1204/16 „Jak wskazuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie
      sądowoadministracyjnym, dla zbycia przedsiębiorstwa wystarczające jest
      przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie
      realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej (por.
      Adam Bartosiewicz Komentarz do art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, Wyd.
      LEX i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2008 r., I FSK 688/07).
      Zauważyć też należy, że zawężenie prowadzonej wcześniej działalności nie oznacza,
      iż nie jest ona kontynuowana. Jest ona bowiem prowadzona dalej - nawet jeśli na
      pewien czas została przerwana - i zachowany jest jej profil. Dlatego również fakt
      braku możliwości natychmiastowego rozpoczęcia działalności gospodarczej przez
                                                      1nabywcę nie oznacza, że nie doszło do zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55
      k.c. Przepis ten definiuje przedsiębiorstwo jako zespół składników materialnych i
      niematerialnych przeznaczonych do realizacji zadań gospodarczych, obejmujący
      wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa. Pojęcie przedsiębiorstwa jest zatem
      pojęciem szerszym, niż pojęcie działalności gospodarczej (por. wyrok Naczelnego
      Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1662/10).”
    3) Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 607
      /12 „Dopuszczalne jest wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych
                                        1elementów, także wymienionych expressis verbis w art. 55 k.c., a mimo to czynność
      prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Zakres
      wyłączeń poszczególnych składników nie może jednakże być na tyle szeroki, aby
      przekreślił istotę przedsiębiorstwa. W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa. Z definicji
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika jedynie, że zespół składników
      materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby
      mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony
      rodzaj działalności gospodarczej”.
    4) Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 1062
      /10 „Wymienione wyżej składniki przedsiębiorstwa zostały wskazane w sposób
      przykładowy a nie enumeratywny, czego dowodzi użyty w przepisie zwrot „w
      szczególności”. Z przywołanej definicji wynika istotna cecha wskazanego zespołu

      składników - muszą one stanowić zorganizowany kompleks majątkowy przeznaczony
      do prowadzenia określonej działalności. Poszczególne składniki majątkowe nie
      stanowią przypadkowego zbioru rzeczy i praw, lecz pozostają ze sobą w relacjach
      funkcjonalnych i organizacyjnych, które czynią z nich całość zdolną do realizacji
      określonej działalności. Sąd I instancji wskazał na składniki wymienione przez Spółkę
      składające się na jej przedsiębiorstwo i uznał, że charakter prowadzonej działalności
      gospodarczej (handel), zagwarantowanie korzystania z nieruchomości na podstawie
      umowy najmu, sprawiają, że wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa
      nieruchomości nie niweczy możliwości kontynuowania działalności gospodarczej w
      dotychczasowym zakresie”.
    5) Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2010 r.
      sygn. akt I SA/Kr 332/10 „Żaden przy tym przepis prawny nie nakazuje w przypadku
      przenoszenia przedsiębiorstwa na zbywcę, przenosić również prawa własności
      nieruchomości, na której składniki takiego przedsiębiorstwa się znajdują. (...) Należy
      w związku z tym przyjąć, że przedsiębiorstwo nie musi zawierać w sobie element u
      prawa własności nieruchomości, na której znajdują się pozostałe składniki od
      których zależy uznanie ich za przedsiębiorstwo”.
    W świetle zaprezentowanej argumentacji, w ocenie Spółki, opisany w zdarzeniu przyszłym
    PO stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Świadczy o tym w
    szczególności:
    1) zakres przenoszonych składników i ich funkcjonalne powiązanie (będziemy mieć do
        czynienia z zespołem składników materialnych i niematerialnych);
    2) wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne oraz
    3) potencjalna możliwość prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej przez
        PO jako niezależne przedsiębiorstwo.
    Powyższe stanowisko jest prawidłowe, bez względu na to, że w skład PO nie wejdą grunty,
    prawa użytkowania wieczystego i budynki. Opisany w zdarzeniu przyszłym zespół
    składników materialnych i niematerialnych wypełnia definicję ZCP z art. 2 pkt 27e ustawy o
    VAT”. (...)
    Odnosząc się do dalszej części zagadnienia objętego pytaniem nr 2, Spółka wskazuje, że
    zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych jest dochód stanowiący sumę dochodów osiągniętych z
    zysków kapitałowych oraz z innych źródeł przychodów, a w przypadkach określonych w
    art. 21, art. 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei, w myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów (z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f) jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica stanowi stratę ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw
    majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w
    umowie. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, znacznie
    odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten
    przychód w wysokości wartości rynkowej.
    Przychodem z tytułu sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art.
    4a pkt 4 ustawy o CIT, podlegającym opodatkowaniu zgodnie ze stawką określoną w art.

    19 tej ustawy, jest zatem cena określona w umowie sprzedaży zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Ceną zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest wartość przyjęta
    przez strony dla danej transakcji.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Definicja kosztu sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to,
    że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W związku z tym, uznanie wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów wymaga łącznego spełnienia następujących przesłanek:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile
    pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Jednocześnie ustawa o CIT nie zawiera żadnych szczególnych regulacji w zakresie sposobu
    ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia zespołu składników
    majątkowych. W konsekwencji, koszty te powinny być ustalane odrębnie dla każdego
    składnika majątkowego, wchodzącego w skład zbywanego zespołu składników, przy
    uwzględnieniu odpowiednich przepisów tej ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów wydatków na:
    - nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
      wieczyste użytkowanie gruntów,

    - nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w
      skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
    - ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
    - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, są
      jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków
      trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Mając zatem na względzie powołane powyżej regulacje ustawy o CIT, w przypadku
    sprzedaży ZCP, po stronie zbywcy (Spółki) kosztami uzyskania przychodów będą:
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład ZCP, a także wydatki na
      ulepszenie środków trwałych, które powiększają wartość środków trwałych
      stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, zaktualizowane zgodnie z
      odrębnymi przepisami, zmniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, bez względu
      na czas poniesienia tych wydatków (art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT),
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków obrotowych i innych
      materialnych składników mienia niebędących środkami trwałymi, wchodzących w
      skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, niezaliczone wcześniej do kosztów
      uzyskania przychodów.
    Takie podejście w zakresie kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży ZCP potwierdza
    również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w niedawno wydanej interpretacji
    indywidualnej z 17 stycznia 2025 r., 0111-KDIB2-1.4010.620.2024.1.AJ, wskazał, że: „(...)
    Spółka w całości może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość netto podatkową
    zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego”.
    Ponadto przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem szeregu innych
    niedawnych interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    potwierdzających powyższe stanowisko, w tym:
    - interpretacji z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.111.2024.2.RH,
    - interpretacji z dnia 26 marca 2024 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.24.2024.3.AJ,
    - interpretacji z dnia 23 lutego 2024 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.776.2023.3.SH,
    - interpretacji z dnia 4 grudnia 2023 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.526.2023.3.RK.
    Podsumowując przedmiotową sprawę z perspektywy przedstawionych przepisów ustawy
    o CIT, interpretacji indywidualnych oraz orzecznictwa sądów przyjąć należy, że stanowisko
    Spółki jest prawidłowe, a tym samym:
    - opisany zespół składników materialnych i niematerialnych należy uznać za
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT;
    - w przypadku sprzedaży przedmiotowych składników majątkowych na rzecz podmiotu
      trzeciego lub na rzecz SPV, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania w kosztach
      uzyskania przychodów wartości podatkowej netto zbywanych składników majątku
      trwałego i obrotowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia czy w świetle art. 4a pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych opisany zespół składników materialnych i
    niematerialnych (z założeniem, że w jego skład nie wejdą grunty, prawa użytkowania
    wieczystego gruntów oraz budynki) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz
    czy w przypadku jej sprzedaży (planowanej w ramach Etapu 2 zdarzenia przyszłego)
    Spółka będzie uprawniona do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów wartości
    podatkowej netto poszczególnych zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz.
    278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W rozumieniu powyższej regulacji prawnej, aby określony zespół składników majątkowych
    mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, spełniać
    powinien następujące warunki:
    - musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    - składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań
      gospodarczych,
    - zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane
      zadania.
    Zatem, nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona
    odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego
    funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe,
    obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem,
    samo nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia
    organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i
    zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień
    skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza
    to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.),
    które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie
    organizacyjne.

    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast, wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie
    się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do
    niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to
    jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność
                                        1  2zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 i 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Wskazać należy, że dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena czy ta zbywana część
    jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół
    składników materialnych i niematerialnych pozwala - z uwagi na swoje zorganizowanie,
    infrastrukturę, itp. - na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się
    przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego
    przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar
    rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u
    zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania
    gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po zbyciu powinno być możliwe
    kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.
    Analizując czy określone składniki majątkowe stanowią zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, zawsze należy wziąć pod uwagę profil działalności danego
    przedsiębiorcy, warunki rynkowe oraz specyfikę danej branży. Nie można zatem
    wyznaczyć szczegółowego katalogu warunków koniecznych do spełnienia, aby można było
    mówić o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Prawidłowa klasyfikacja przedmiotu transakcji, tj. zorganizowana część przedsiębiorstwa
    lub poszczególne składniki majątkowe - ma decydujące znaczenie dla prawidłowego
    ustalenia skutków podatkowych transakcji.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące we wzajemnych
    relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jak przyjmuje się w praktyce organów podatkowych, konkretny zespół składników
    materialnych i niematerialnych powinien odznaczać się gospodarczą samodzielnością już
    w momencie jego zbycia. Oznacza to, że na dokonanie oceny czy dane aktywa spełniają
    definicję ZCP nie mogą mieć wpływu żadne czynniki zależne od nabywcy. Samo
    wydzielenie składników majątkowych na płaszczyźnie organizacyjnej nie jest warunkiem
    wystarczającym do uznania, że nastąpiło wydzielenie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że opisany zespół składników
    materialnych i niematerialnych składających się na Pion Operacyjny, będzie cechował
    się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.
    Za wyodrębnieniem organizacyjnym zespołu składników materialnych i niematerialnych
    składających się na Pion Operacyjny przemawia fakt, że - jak Państwo podali -
    wyodrębnienie Pionu Operacyjnego będzie wynikać z przyjętego w Spółce Regulaminu
    organizacyjnego oraz Schematu organizacyjnego. Biorąc pod uwagę obecną strukturę
    organizacyjną Spółki, do wyodrębnionej struktury Pionu Operacyjnego wejdą wybrane
    jednostki organizacyjne z Pionu Handlowego, Pionu Produkcji oraz Pionu Finansowego i
    Organizacyjnego, które są związane z działalnością operacyjną Spółki. Jednocześnie, do
    Pionu Operacyjnego nie zostaną włączone wybrane jednostki organizacyjne, wchodzące
    obecnie w skład wymienionych Pionów Spółki, których działalność jest związana
    bezpośrednio z funkcjonowaniem Spółki w jej obecnej lokalizacji i formie prawnej. Nie
    są one zatem niezbędne do zapewnienia kontynuacji działalności produkcyjnej przez
    Pion Operacyjny.
    Wyodrębniane składniki materialne i niematerialne, na Pion Operacyjny składać będą się
    wszystkie składniki niezbędne do zapewnienia kontynuacji działalności produkcyjnej przez
    Pion Operacyjny, w szczególności:
    1) znaczna część z posiadanych obecnie przez Spółkę urządzeń technicznych i maszyn,
      środków trwałych oraz środków trwałych w budowie (poza wybranymi składnikami,
      które ze względu na swój stan, lokalizację, sposób montażu - nie nadają się do
      przeniesienia do nowej lokalizacji oraz z wyłączeniem budynków, gruntów i praw
      użytkowania wieczystego gruntów);
    2) wybrane, posiadane obecnie przez Spółkę wartości niematerialne i prawne, ze względu
      na ich powiązanie z działalnością Pionu Operacyjnego;
    3) wybrane środki transportu Spółki, które są powiązane w szczególności z Pionem
      Handlowym i Pionem Produkcji;
    4) wybrane, aktywne leasingi finansowe i operacyjne w Spółce;
    5) wybrane prawa wynikające z umów najmu;
    6) wybrane materiały, półprodukty, produkty w toku, produkty gotowe i towary -
      rozumiane jako wybrane zapasy Spółki;
    7) należności z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które zostaną
      rozliczone w ramach działalności Spółki);
    8) inne należności (np. zaliczki na dostawy);
    9) wybrane kredyty i pożyczki (w tym obrotowe);
    10) zobowiązania z tytułu dostaw towarów i usług (z wyłączeniem kompensat, które
      zostaną rozliczone w ramach działalności Spółki);

    11) środki pieniężne zgromadzone na wybranych kontach bankowych;
    12) koncesje, licencje i zezwolenia związane z prowadzoną działalnością produkcyjną (o
      ile ich przeniesienia jest możliwe w świetle przepisów regulujących te dokumenty);
    13) pracownicy związani z działalnością Pionu Operacyjnego, którzy przejdą do podmiotu
                                                    1trzeciego lub do SPV jako zakład pracy, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 23
      Kodeksu pracy;
    14) wybrane prawa wynikające z umów zawartych ze współpracownikami (zlecenia);
    15) tajemnice przedsiębiorstwa;
    16) księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością;
    17) umowy z klientami oraz baza klientów.
    Opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Pion
    Operacyjny będzie również wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, o
    czym świadczy to, że na moment wyodrębnienia prowadzona będzie ewidencja zdarzeń
    gospodarczych, która pozwala na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań do Pionu Operacyjnego (nie będą to oddzielne wykazy i
    zestawienia, ale prowadzona księgowość będzie pozwalała na ich wyodrębnienie i
    przypisanie do Pionu Operacyjnego). Ponadto wprowadzone zostaną procedury, na
    podstawie których będzie dochodzić do podziału kosztów ogólnych na Spółkę i
    istniejący w jej ramach Pion Operacyjny, jak również podziału zysku i pokrycia straty.
    Będzie również możliwe przygotowanie danych niezbędnych do sporządzenia
    uproszczonego sprawozdania finansowego ze swojej działalności. Ponadto na moment
    wyodrębnienia Pion Operacyjny będzie dysponował własnymi środkami pieniężnymi.
    Oprócz wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, opisany zespół składników
    materialnych i niematerialnych składających się na Pion Operacyjny będzie również
    wyodrębniony funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie. Jak wynika z treści
    wniosku, Pion Operacyjny na moment wyodrębnienia będzie przeznaczony do realizacji
    odpowiednich zadań gospodarczych, tj. prowadzenia działalności produkcyjnej, która
    obecnie jest prowadzona w Spółce.
    Jednocześnie, jak Państwo wskazali w opisie sprawy, zespół składników materialnych i
    niematerialnych na moment sprzedaży będzie zdolny do niezależnego działania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy.
    Wyłączenie z przedmiotu sprzedaży nieruchomości (gruntów, prawa użytkowania
    wieczystego gruntów oraz budynków) pozostanie bez wpływu na możliwość prowadzenia
    działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki przez ich nabywcę (SPV), gdyż - jak
    Państwo wskazali - SPV zawrze z Państwem warunkową umowę dzierżawy gruntów, praw
    użytkowania wieczystego gruntów oraz budynków, które będą niezbędne do płynnego
    przejęcia działalności operacyjnej. Warunkiem wejścia w życie umowy będzie zawarcie
    umowy sprzedaży zespołu składników materialnych i niematerialnych (sprzedaż Pionu
    Operacyjnego na rzecz podmiotu trzeciego lub na rzecz SPV opisana w ramach Etapu 2).
    Umowa zostanie zawarta na czas nieoznaczony z postanowieniem, zgodnie z którym
    umowa zostaje rozwiązana najpóźniej z dniem przeniesienia działalności Pionu
    Operacyjnego należącego już do nowego właściciela do nowej lokalizacji (opisanego w
    Etapie 3). Z tym bowiem momentem, dalsza dzierżawa gruntów i budynków stanie się dla
    podmiotu trzeciego lub SPV zbędna.
    Zatem, mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skoro w opisie zdarzenia
    przyszłego wskazują Państwo, że składniki materialne i niematerialne, będące
    przedmiotem planowanej sprzedaży, będą wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie
    Państwa Spółki na płaszczyźnie:
    1) organizacyjnej,
    2) funkcjonalnej,

    3) finansowej oraz
    4) będą wystarczające do samodzielnego wykonywania zadań (kontynuacji działalności
      produkcyjnej przez Pion Operacyjny),
    to w efekcie składniki majątkowe i niemajątkowe w postaci Pionu Operacyjnego, mające
    być przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę do Nabywcy stanowić będą
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości czy Spółka będzie uprawniona do
    rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów wartości podatkowej netto zbywanych
    składników majątku trwałego i obrotowego, wskazać należy, że jak wynika z art. 7 ust. 1
    ustawy o CIT,
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT,
      przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Przychodem z tytułu sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art.
    4a pkt 4 ustawy o CIT, podlegającym opodatkowaniu zgodnie ze stawką określoną w art.
    19 ww. ustawy, jest zatem cena określona w umowie sprzedaży zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Ceną zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest jej wartość przyjęta
    przez strony dla danej transakcji.
    Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to,
    że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera żadnych szczególnych
    regulacji w zakresie sposobu ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia
    zespołu składników majątkowych. W konsekwencji, koszty te powinny być ustalane
    odrębnie dla każdego składnika majątkowego, wchodzącego w skład zbywanego zespołu
    składników, przy uwzględnieniu odpowiednich przepisów tej ustawy.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
        wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
        odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak
        kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków
        trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich
        poniesienia.
    W przypadku sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa kosztami uzyskania
    przychodów po stronie Wnioskodawcy (zbywcy) będą:
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa, a także wydatki na ulepszenie środków trwałych, które powiększają
      wartość środków trwałych stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych,
      zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, zmniejszone o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, bez względu na czas poniesienia tych wydatków (art. 16 ust. 1 pkt 1
      ustawy o CIT),
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków obrotowych i innych
      materialnych składników mienia niebędących środkami trwałymi, wchodzących w skład
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa, niezaliczone wcześniej do kosztów uzyskania
      przychodów.
    Podsumowując, Spółka w całości może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość
    netto podatkową zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy w świetle art. 4a pkt 4 ustawy o CIT
    opisany zespół składników materialnych i niematerialnych (z założeniem, że w jego
    skład nie wejdą grunty, prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz budynki) stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz czy w przypadku jej sprzedaży (planowanej
    w ramach Etapu 2 zdarzenia przyszłego) Spółka będzie uprawniona do rozpoznania w
    kosztach uzyskania przychodów wartości podatkowej netto poszczególnych zbywanych
    składników majątku trwałego i obrotowego, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    W zakresie podatku od towarów i usług zostało (zostanie) wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem Państwa
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.