Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1006.2025.1.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży w
drodze licytacji działki zabudowanej dwoma budynkami
mieszkalnymi.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
komornik-komornik sądowy
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem
    VAT sprzedaży w drodze licytacji działki nr 1 zabudowanej dwoma budynkami
    mieszkalnymi.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przeciwko dłużnikom:.... prowadzone jest postępowanie z nieruchomości gruntowej
    zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej, położonej ...,
                            2ul. ..., o nr Kw ... – działka nr 1 o pow. 776 m.
    Zgodnie z informacjami uzyskanymi z Urzędu Miasta ..., przedmiotowa nieruchomość leży
    na obszarze, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
    zatwierdzony Uchwałą Nr ... Rady Miasta ... z dnia ....2023 r. w sprawie uchwalenia zmiany
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta ... – w obszarze
    ograniczonym od północy terenem kolejowym, od wschodu ul. ... do granicy z Gminą ... od
    strony południowej i zachodniej.
    Nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym w planie symbolem: 12.MU – tereny
    zabudowy mieszkaniowo-usługowej (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna lub
    wielorodzinna ekstensywna).
    Nieruchomość położona jest w zachodniej części miasta ..., zlokalizowanego we
    wschodniej części powiatu ..., na terenie województwa ... . Najbliższe sąsiedztwo
    nieruchomości stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z funkcjami
    towarzyszącymi, tereny niezbudowane, tory kolejowe i droga wojewódzka nr ... (dawna
    droga krajowa nr ...).
    Działka ma kształt regularnego wieloboku, zbliżonego do prostokąta, z podcięciem pod
    drogę, z bezpośrednim dostępem do drogi publicznej, stanowiącej własność gminy, w
    części utwardzonej płytami betonowymi. Teren działki stosunkowo płaski, w części
    zabudowany dwoma budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie
    wolnostojącej, słabo zagospodarowany, w części utwardzony, z trawą i zielenią ozdobną.
    Działka nr 1 tylko w części od strony wschodniej jest ogrodzona. Od strony drogi
    dojazdowej widoczne jest ogrodzenie z elementów drewnianych z bramą wjazdową, które
    po wydzieleniu terenu pod poszerzenie drogi obecnie nie przebiega po granicy działki nr 1.
    Nieruchomość uzbrojona jest w przyłącza energetyczne, wodociągowe i kanalizacji
    sanitarnej. Budynek od strony ulicy, w I-ej linii zabudowy, to budynek mieszkalny
    jednorodzinny, w zabudowie wolnostojącej, piętrowy, podpiwniczony (piwnica wyniesiona
    ponad poziom terenu).
    Budynek wg oświadczenia wybudowany na początku lat 90-tych XX wieku, na podstawie:
    Decyzji – pozwolenia na budowę nr ... z dnia ....1988 wydanej przez Naczelnika Gminy ...
    (projekt techniczny powtarzalny domu jednorodzinnego ... Spółdzielczego Budownictwa....
    Konstrukcja budynku murowana tradycyjna. Ławy fundamentowe monolityczne
    żelbetowe. Ściany piwnic murowane z bloczków betonowych z ociepleniem styropianem.

    Ściany nadziemia murowane warstwowe z bloczków betonowych i betonu komórkowego z
    ociepleniem. Ścianki działowe murowane z bloczków gazobetonowych. Schody
    wewnętrzne żelbetowe monolityczne. Stropy między kondygnacyjne żelbetowe
    monolityczne. Dach o konstrukcji żelbetowej ocieplony styropianem, kryty papą
    termozgrzewalną.
                                        2Powierzchnia użytkowa budynku (bez podpiwniczenia): 172,12 m.
                                        2Powierzchnia zabudowy (wg danych z ewidencji gruntów): 119 m.
    Program użytkowy budynku:
      · parter: kuchnia, jadalnia, pokój dzienny, p-pokój, wc, hall i klatka schodowa,
      · piętro: cztery pokoje, łazienka, korytarz i klatka schodowa,
      · piwnica: garaż z kanałem, kotłownia, skład opału, pomieszczenia gospodarcze i
        komunikacja,
      · wyposażenie budynku w instalacje: ogrzewanie c.o. zasilane z pieca na paliwo stałe,
        grzejniki żeliwne, ciepła woda podgrzewana za pomocą bojlera elektrycznego i
        podgrzewaczy przepływowych, instalacja wodociągowa (z sieci miejskiej oraz
        alternatywnie z własnego ujęcia), kanalizacja sanitarna, instalacja elektryczna,
      · wykończenie wewnętrzne: stolarka okienna drewniana, stolarka drzwiowa drewniana i
        płycinowa, częściowo przeszklona, ściany i sufity pokryte tynkiem, malowane
        farbami, w części tapety, w kuchni i w łazience obłożone glazurą, podłogi i posadzki:
        w pokojach – panele podłogowe, wykładziny dywanowe, w holu na parterze oraz w
        wc – płytki podłogowe, w kuchni – posadzka betonowa i wykładzina PCV, w
        pomieszczeniach piwnicznych posadzki betonowe, w części pomieszczeń ściany
        otynkowane i malowane farbami, w części pomieszczeń – ściany nieotynkowane.
    Stan techniczno-użytkowy:
    Budynek wybudowany pod koniec lat 80-tych – początek lat 90-tych XX wieku, użytkowany
    zgodnie z przeznaczeniem jako budynek mieszkalny, jest w stanie średnim i wymaga
    remontu częściowego lub całkowitego. Ściany zewnętrzne budynku wymagają ocieplenia,
    a część pomieszczeń w poziomie piwnic otynkowania. Budynek mieszkalny w II-linii
    zabudowy, „od podwórza”, to budynek mieszkalny jednorodzinny, w zabudowie
    wolnostojącej, parterowy, z poddaszem użytkowym i garażem, niepodpiwniczony.
    Budynek o zwartej bryle przykryty dachem dwuspadowym z dostawionym garażem
    jednostanowiskowym. Budynek wybudowany na podstawie Decyzji ... z dnia ....2004 r. o
    zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego wydanej przez Starostwo Powiatowe w ... i na podstawie
    projektu budowlanego powtarzalnego domu jednorodzinnego ... adaptowanego do
    warunków miejscowych przez mgr inż. ... .
    Konstrukcja budynku murowana tradycyjna, ławy fundamentowe monolityczne
    żelbetowe, ściany nadziemia murowane warstwowe z bloczków gazobetonowych
    ocieplone styropianem, ścianki działowe murowane z bloczków gazobetonowych, schody
    wewnętrzne zaprojektowane jako żelbetowe monolityczne (brak wykonania), strop nad
    parterem monolityczny żelbetowy, dach o konstrukcji drewnianej dwuspadowy pokryty
    blachodachówką.
    Dane ogólne (wg projektu):
                              2· powierzchnia użytkowa budynku: 118,35 m,
                                  2  2· powierzchnia zabudowy (z przyporami): 103,35 m; bez przypór: 100,5 m,
                2· kubatura: 544,80 m.

    Program użytkowy budynku:
      · parter: hall, pokój dzienny, sypialnia, wc, kuchnia, kotłownia i garaż;
      · piętro: trzy pokoje, korytarz, łazienka.;
      · wyposażenie budynku w instalacje: ogrzewanie c.o. zasilane z pieca na paliwo stałe,
        grzejniki, panelowe, instalacja miedziana – ciepła woda podgrzewana za pomocą
        bojlera z wężownicą od CO, kanalizacja sanitarna, instalacja wodociągowa (z sieci
        miejskiej oraz alternatywnie z własnego ujęcia), kanalizacja sanitarna, instalacja
        elektryczna, instalacja wentylacyjna grawitacyjna;
      · wykończenie wewnętrzne: stolarka okienna z profili PCV, stolarka drzwiowa: drzwi
        wewnętrzne płytowe, drzwi wejściowe – metalowe, wzmocnione, – ściany i sufity na
        parterze pokryte tynkiem, malowane farbami, w części tapety, w wc – tapeta, ściany
        w garażu nieotynkowane, podłogi i posadzki: panele podłogowe, wykładzina PCV, w
        wc – płytki podłogowe, w garażu – posadzka betonowa.
    Na poddaszu wg oświadczenia brak wykończenia ścian i podłóg. Na dzień oględzin brak
    schodów wewnętrznych z parteru na poddasze. Budynek znajduje się w dość dobrym
    stanie technicznym, ewentualnie mogą wymagać w części odświeżenia lub remontu.
    Ściany zewnętrzne ocieplone, bez warstwy struktury. Pomieszczenia na poddaszu i garaż
    wymagają wykończenia. Budynek w części parteru zamieszkiwany, formalnie nie oddany
    do użytkowania.
    Według ustaleń, dłużnicy nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy z dnia 11-03-2004 o podatku od towarów i usług, nie są czynnymi podatnikami
    podatku VAT, nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają innych
    nieruchomości niż wyżej wymieniona.
    Nieruchomość objęta egzekucją o nr Kw ... – działka nr 1 – ma przeznaczenie
    mieszkaniowe, jednorodzinne, została nabyta drogą darowizny aktem notarialnym z dnia
    ...1988 r. (Rep.A-Nr ...) od rodziców dłużniczki ..., ... i ... . Dokonana darowizna, była
    pierwszą na rzecz obdarowanych. Zgodnie z aktem notarialnym, podatku od darowizn nie
    pobrano na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o tym podatku.
    W momencie nabycia dłużnicy nie byli czynnym podatnikiem podatku VAT, nabycie
    nieruchomości nie było udokumentowane fakturą VAT. Dłużnicy rozpoczęli użytkowanie
    na potrzeby własne budynku mieszkalnego w I-ej linii zabudowy, po jego wybudowaniu w
    ... r.
    Nieruchomość objęta księgą Kw ..., w chwili nabycia nie była zabudowana .Budynki na
    nieruchomości są trwale związane z gruntem. Zgodnie z oświadczeniem dłużników, nigdy
    nie prowadzili działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie byli podatnikami
    podatku VAT. Do akt wpłynęło oświadczenie, iż: w przeszłości dłużnicy nie dokonywali
    transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają nieruchomości, które w przyszłości planują
    sprzedać, pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 1994 r. i obejmowało budynek mieszkalny w
    pierwszej linii zabudowy.
    Od nabycia nieruchomości dłużnicy nie ponosili nakładów na ulepszenie, rozbudowę
    nieruchomości, które stanowiły 30 % wartości początkowej.
    Od dnia nabycia nieruchomości dłużnicy nie dokonywali jakichkolwiek czynności
    (nakładów) w celu przygotowania działki do sprzedaży, nieruchomość nie była w
    przeszłości i nie jest obecnie przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia.
    Obecnie, nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkalne.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż ww. działki w drodze licytacji nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem VAT, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie posiadanych przez organ egzekucyjnych informacji dłużnicy nie spełniają
    kryterium art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów..
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy o VAT wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy
    regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego
    przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika
    pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne
    podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach
    wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje
    zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu
    postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku
    należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy
    powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego
    zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na
    dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik
    jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej
    towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną
    dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    objęta jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki oraz grunty spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem, jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pan, jako komornik sądowy, postępowanie z
    nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w
    zabudowie wolnostojącej. W momencie nabycia dłużnicy nie byli czynnym podatnikiem
    podatku VAT, nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą. Dłużnicy nie
    prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają innych
    nieruchomości. Dłużnicy rozpoczęli użytkowanie na potrzeby własne budynku
    mieszkalnego w I-ej linii zabudowy, po jego wybudowaniu w 1994 r. Nieruchomość w
    chwili nabycia nie była zabudowana. Budynki na nieruchomości są trwale związane z
    gruntem. Zgodnie z oświadczeniem dłużników, nigdy nie prowadzili działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie byli podatnikami podatku VAT. Jak
    wskazano we wniosku w przeszłości dłużnicy nie dokonywali transakcji zbycia
    nieruchomości, nie posiadają nieruchomości, które w przyszłości planują sprzedać,
    pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 1994 r. i obejmowało budynek mieszkalny w pierwszej
    linii zabudowy. Od nabycia nieruchomości dłużnicy nie ponosili nakładów na ulepszenie,
    rozbudowę nieruchomości, które stanowiły 30% wartości początkowej. Od dnia nabycia
    nieruchomości dłużnicy nie dokonywali jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu

    przygotowania działki do sprzedaży, nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie
    przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia. Obecnie, nieruchomość jest wykorzystywana
    na cele mieszkalne.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż w drodze licytacji
    nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w
    zabudowie wolnostojącej, która nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej
    (bowiem dłużnicy nie prowadzą działalności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług oraz – jak wynika z treści wniosku – nie jest przedmiotem najmu
    /dzierżawy/użyczenia), jako sprzedaż majątku osobistego dłużników, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania – nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT. Dłużnicy wobec ww. dostawy nie wystąpią w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej
    dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej, będącej własnością
    dłużników, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.