Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-327/11-4/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-28
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu powstałego po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy wypłaconej przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Luksemburgu oraz z tytułu dywidendy przysługującej od Funduszu SIF SICAV, która zostanie reinwestowana.
Słowa kluczowe: akcja-emisja akcji; dywidendy; fundusz; fundusz-fundusz inwestycyjny; Luksemburg; przychód; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29.03.2011 r. (data wpływu 01.04.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10.06.2011 r. (data wpływu 15.06.2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 01.06.2011 r. (data doręczenia 03.06.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu powstałego po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy wypłaconej przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Luksemburgu - **jest prawidłowe.**

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu powstałego po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy przysługującej od Funduszu SIF SICAV, która zostanie reinwestowana - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.04.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu powstałego po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy wypłaconej przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Luksemburgu oraz z tytułu dywidendy przysługującej od Funduszu SIF SICAV, która zostanie reinwestowana.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Wnioskodawca rozważa inwestowanie w utworzone na terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga (Luksemburg) wyspecjalizowane fundusze inwestycyjne („SIF”) zarejestrowane jako spółka inwestycyjna o zmiennym kapitale („SICAV”). Inwestycja będzie polegać na zakupie (obejmowaniu) przez Wnioskodawcę akcji lub innych tytułów uczestnictwa upoważniających do udziału w zyskach Funduszu SIF SICAV.

Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał na terytorium Luksemburga zakładu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa CIT”) oraz Konwencji z 14 czerwca 1995 r. między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu majątku („Konwencja”).

Fundusz SIF SICAV będzie działać w formie spółki handlowej prawa luksemburskiego posiadającej osobowość prawną - luksemburskiej spółki kapitałowej jako societe anonyme (spółka akcyjna) Fundusz będzie posiadał rezydencję podatkową w Luksemburgu i będzie podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Fundusz SIF SICAV działać będzie na podstawie luksemburskiej ustawy o specjalnych funduszach inwestycyjnych z 13 lutego 2007 r. Fundusz SIF SICAV nie będzie spółką holdingową o której mowa w art. 29 Konwencji.

W związku z inwestowaniem w Fundusz SIF SICAV Wnioskodawca będzie miał prawo partycypowania w zysku wypracowanym przez ten Fundusz w postaci wypłacanej Wnioskodawcy dywidendy.

Może się również zdarzyć, iż Wnioskodawca dokona „reinwestycji” dywidendy rozumianej jako mechanizm polegający na przeznaczeniu kwoty przysługującej Wnioskodawcy dywidendy na podwyższenie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji i tytułów uczestnictwa w kapitałowej spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV.

W uzupełnieniu wniosku ORD-IN Wnioskodawca wskazał, iż:

*   Fundusz emituje wyłącznie instrumenty finansowe, przez które Wnioskodawca rozumie papiery wartościowe inkorporujące prawa udziałowe (a więc prawa do udziału w zyskach spółki), których odpowiednikiem na gruncie prawa polskiego są akcje i w te właśnie instrumenty finansowe planuje inwestować Wnioskodawca.

*   Ww. papiery wartościowe nie będą wynikać z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przychód powstały po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy wypłaconej mu przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Luksemburgu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce ?
2.  Czy przychód powstały po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy przysługującej mu od Funduszu SIF SICAV, która zostanie reinwestowana tj. przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji i tytułów uczestnictwa w spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zarówno przychód powstały z tytułu dywidendy wypłaconej przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Wielkim Księstwie Luksemburga, jak również związany z „reinwestycją” takiej dywidendy rozumianej jako jej przeznaczenie na podwyższanie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji / tytułów uczestnictwa w spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV, będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a Konwencji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy CIT podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Tym samym, Wnioskodawca jako polski rezydent podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w tym od przychodów uzyskanych na terytorium Luksemburga.

Jak wskazuje art. 7 ust. 1 ustawy CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty, a w określonych w ustawie CIT przypadkach przedmiotem opodatkowania jest przychód. Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położnych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników podlegających w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust 1 ustawy CIT), jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.

Mając zatem na uwadze brzmienie przywołanego art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT należy ustalić, czy zgodnie z Konwencją dochód z tytułu dywidendy wypłaconej w Luksemburgu jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, czy też nie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż Konwencja ma zastosowanie wobec podmiotów, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach (art. 1), co ma miejsce w analizowanej sytuacji, bowiem zarówno Wnioskodawca jaki Fundusz SIF - SICAV mają siedzibę w umawiających się Państwach (tj. odpowiednio Rzeczpospolita i Luksemburg). Dodatkowo żaden z przepisów Konwencji nie wyłącza jej stosowania do spółek prawa luksemburskiego działających w reżimie SIF SICAV. Jedyne ograniczenie podmiotowe w stosowaniu Konwencji zostało zapisane w art. 29 i dotyczy spółek holdingowych w rozumieniu szczegółowego ustawodawstwa luksemburskiego. Ponieważ luksemburskie spółki SIF SICAV nie stanowią spółek holdingowych w rozumieniu prawa luksemburskiego, należy zatem a contrario przyjąć, iż w przypadku pozostałych spółek prawa luksemburskiego przepisy Konwencji mają zastosowanie. Stanowisko to zostało potwierdzone w piśmie Dyrektora Administracji Podatkowej Księstwa Luksemburga (Administration de Contnbutions Directes) wydanym 24 października 2001 r. sygn. II/1425-S38 HE/CG i opublikowanym na oficjalnej stronie internetowej wspomnianej instytucji.

We wspomnianym piśmie wymienione są enumeratywnie konwencje, z których wynika uznawalność luksemburskich funduszy inwestycyjnych działających w reżimie SICAV za beneficjentów konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz te których luksemburskie spółki inwestycyjne nie mogą stać się beneficjentami. Wśród krajów, które uznają fundusze luksemburskie za beneficjenta konwencji została wymieniona również Polska. W konsekwencji w świetle powołanego pisma uregulowania Konwencji mają zastosowanie do funduszy inwestycyjnych SIF SICAV.

W myśl art. 10 ust. 1 Konwencji dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Luksemburgu osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce mogą być opodatkowane w Polsce. Jednocześnie jednak na mocy art. 10 ust. 2 Konwencji dywidendy te mogą być również opodatkowane w Luksemburgu i według prawa Luksemburskiego, tj. w Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendę ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć w przypadku osób prawnych 5% lub 15% kwoty dywidendy brutto, w zależności od wielkości udziału w spółce wypłacającej dywidendę (Funduszu SIF SICAV).

Przez dywidendy zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji należy rozumieć dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę zrównane są z wpływami z akcji.

Dodatkowo Konwencja w art. 24 ust 1 lit a) przewiduje metodę unikania podwójnego opodatkowania zgodnie z którą, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień zawartych w art. 24 ust. 1 lit. b) Konwencji taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak, że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku teł osoby może zastosować stawkę podatkową która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony od opodatkowania.

Wnioskodawca zwrócił uwagę, iż Minister Finansów podkreślił w piśmie z dnia 24 października 2006 r. (nr DD7-033-136/ML/06/5656): „zgodnie z postanowieniami Konwencji (Polsko-Luksemburskiej – przyp. Wnioskodawcy) Polska przyznaje zwolnienie niezależnie od tego, czy drugie państwo skorzystało z prawa do opodatkowania. Postanowienia Konwencji pozwalają zwolnić państwo miejsca zamieszkania lub siedziby od obowiązku zbadania faktycznego systemu podatkowego stosowanego w danym przypadku w drugim państwie”.

Warto także podkreślić, iż art. 24 ust. 1 lit. b) Konwencji dotyczy wyłącznie dochodu z odsetek lub należności licencyjnych, a zatem nie znajdzie zastosowania w analizowanej sytuacji. W związku z powyższym dochód powstały po stronie Wnioskodawcy z tytułu umorzenia (wykupu) akcji (lub innych tytułów uczestnictwa) oraz dochód z likwidacji Funduszu SIF SICAV, który zgodnie z prawem Luksemburga jest zrównany z dochodami z dywidend lub z innymi wpływami z akcji będzie podlegać zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 24 ust. 1 pkt a) oraz art. 10 ust. 3 Konwencji w związku z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT.

Wnioskodawca wskazał, iż powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych przykładowo Dyrektora IS w Warszawie z 19.11.2009 r. (nr IPPB2/415-549/09-2/AK), czy Dyrektora IS w Poznaniu z 21.10.2008 r. (nr ILPB2/415-471/08-3/JK). Również Minister Finansów w przywołanym już piśmie z dnia 24 października 2006 r. (nr DD7-033-136/ML/06/5656) stwierdził, iż w przypadku spółki SICAV dochody z tytułu dywidendy wypłaconej przez Spółkę luksemburską są w Polsce zwolnione z opodatkowania zgodnie z postanowieniami art. 24 pkt 1 Konwencji w związku z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W innej interpretacji wydanej w dniu 13 grudnia 2007 r. (sygn. ILPB2/415-151/07-2/MK) Dyrektor IS w Poznaniu również stwierdził, iż na mocy Konwencji dochody z dywidend ze źródła w Luksemburgu uzyskiwane przez osoby o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce podlegają zwolnieniu z opodatkowania w Polsce. Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, na tej samej zasadzie przychód powstały po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy przysługującej mu od Funduszu SIF SICAV, która następnie zostaje reinwestowana, tj. przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji i tytułów uczestnictwa w spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV, będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce.

Istotnym jest bowiem, aby mechanizm reinwestowania dywidendy był z punktu widzenia prawa luksemburskiego traktowany jako wypłata dywidendy stosowanie do art. 10 ust. 3 Konwencji. Wówczas zaś, znajdują zastosowanie przepisy właściwe dla przychodu z dywidendy, w tym art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. - dalej także: updop) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na mocy ust. 3 powołanego artykułu, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepisy ww. ustawy nie zawierają więc definicji przychodu. W odniesieniu do przychodów Ustawodawca zastosował technikę ustawodawczą polegającą na wymienieniu przykładowych kategorii pożytków, których otrzymanie implikuje powstanie przychodu podatkowego (art. 12 ust. 1 pkt 1-10 updop) pozostawiając katalog przysporzeń kreujących powstanie przychodu w rozumieniu ustawy otwartym. Jednocześnie Prawodawca ustanowił w art. 12 ust. 4 powołanej ustawy zamknięty katalog kategorii przychodów wyłączonych z opodatkowania. A contrario wszystkie inne przysporzenia majątkowe (zwiększające aktywa lub zmniejszające pasywa spółki) niż wymienione w art. 12 ust. 4 updop należy uznać za przychód skutkujący powstaniem obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 cytowanej ustawy do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W konsekwencji za przychód należy uznać każde przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, definitywnym, bezzwrotnym. Przy czym w przypadku przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej już sam fakt, że przychód staje się należny powoduje powstanie obowiązku podatkowego.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód (art. 7 ust. 1 updop). Według zasad ogólnych podatek dochodowy ustala się w wysokości 19% podstawy opodatkowania (art. 19 ust. 1 updop).

Podkreślenia wymaga, iż przedmiotowe dochody nie mieszczą się dyspozycji normy prawnej wyrażonej w art. 10 ust. 1 ww. ustawy.

Ustawodawca na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4a updop zalicza enumeratywnie do przychodów podatkowych opodatkowanych na zasadach ogólnych dla uczestników funduszy inwestycyjnych - otrzymane dochody funduszu, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, iż dochody spółki objętej nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce z tytułu dywidendy wypłaconej przez luksemburski fundusz inwestycyjny SIF SICAV w wyniku realizacji praw wynikających z posiadania „instrumentów finansowych - papierów wartościowych inkorporujących prawa udziałowe, (…) których odpowiednikiem na gruncie prawa polskiego są akcje” SICAV-SIF podlegają zatem co do zasady opodatkowaniu w Polsce.

Jednakże stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 3 updop wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Polski przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której stroną jest Polska tak stanowi.

Mimo, iż zgodnie z zasadą autonomiczności prawa podatkowego ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych dokonuje samodzielnej kwalifikacji prawnopodatkowej określonych dochodów, to z uwagi na okoliczność, iż opisany stan faktyczny dotyczy dochodów uzyskiwanych przez spółkę posiadającą siedzibę poza terytorium Polski przedmiotowy obowiązek podatkowy może zostać zmodyfikowany postanowieniami odpowiedniej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 91 ust. 2 Konstytucji RP.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zespołem norm kolizyjnych mających na celu rozgraniczenie praw dwóch państw do opodatkowania danego przysporzenia. Umowy takie nie kreują jednak samodzielnie obowiązku podatkowego. W konsekwencji okoliczność, iż umowa przyznaje jednemu państwu prawo do opodatkowania danej kategorii dochodu, nie oznacza, że takie opodatkowanie będzie miało w praktyce miejsce, ponieważ jest to regulowane wyłącznie wewnętrznym ustawodawstwem tego państwa.

Decydujące znaczenie przy odczytywaniu (rozumieniu znaczenia) pojęć użytych w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania ma treść tej umowy. Należy ją interpretować w dobrej wierze, zgodnie ze zwykłym znaczeniem słów, użytych w niej, z uwzględnieniem kontekstu, w jakim zostały użyte, celu i przedmiotu konwencji stosownie do treści art. 31 Konwencji Wiedeńskiej o prawie traktatów, sporządzonej w Wiedniu dnia 23.05.1969 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 74 poz. 439). Przy wykładni użytych w niej pojęć nie można jednak pomijać m.in. innych odpowiednich norm prawa międzynarodowego, które mają zastosowanie w stosunkach między stronami umowy (art. 31 ust. 3 lit. c Konwencji Wiedeńskiej o Prawie Traktatów). W tym przypadku należy zatem uwzględnić, że obie strony rozpatrywanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są stronami Konwencji o Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, wraz z Protokołami dodatkowymi nr 1 i 2 do tej konwencji, stanowiącymi jej integralną część, sporządzonych w Paryżu dnia 14 grudnia 1960 r. (Dz.U. z 1998 r., Nr 76, poz. 490). Zgodnie z art. 5 lit. b tej Konwencji Organizacja ta może przedkładać zalecenia swoim członkom. Jedno z nich- Rady OECD z dnia 21 września 1995 r. dotyczące Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku -zaleca, aby organy podatkowe państw- sygnatariuszy tej Konwencji przestrzegały Komentarza do artykułów Modelowej Konwencji przy interpretowaniu postanowień umów dwustronnych, opartych na jej artykułach. Tym samym dokonując wykładni umowy organy podatkowe mają nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek stosowania reguł interpretacyjnych zamieszczonych w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD, w przypadku gdy oba państwa- strony umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jako członkowie Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju zobowiązały się do realizacji założonych przez nią celów.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały zatem postanowienia Konwencji z dnia 14 czerwca 1995 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527, dalej także : UPO).

Podkreślenia wymaga, iż władze podatkowe Księstwa Luksemburga w piśmie z dnia 24 października 2001 r. No II/1425-S38 HE/CG wyraziły jednoznaczne stanowisko, iż postanowienia polsko - luksemburskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mają również zastosowanie do spółek działających w reżimie SICAV.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Konwencji dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Luksemburgu) osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Polsce).

Przy czym użyte w tym artykule określenie „dywidendy” oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji (art. 10 ust. 3 UPO).

Zgodnie z Komentarzem do ust. 3 art. 10 Konwencji Modelowej OECD określenie „dywidendy” związane jest z podziałem zysków przez spółki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt b (Konwencji Modelowej OECD). Definicja utożsamia z akcjami wszelkie emitowane przez spółkę papiery wartościowe, które uprawniają do udziału w zyskach spółki (z wyjątkiem wierzytelności).

Skoro, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego analizowane dochody Wnioskodawcy w postaci dywidendy stanowią realizację prawa do partycypowania w zysku funduszu (spółki kapitałowej prawa luksemburskiego) i nie wynikają z długów (wierzytelności wobec funduszu), to należy stwierdzić, iż mieszczą się one w kategorii dochodów określonej w art. 10 UPO, zatem dochody te mogą podlegać opodatkowaniu w Polsce i Luksemburgu.

W tym przypadku, w celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania, zastosowanie znajdzie art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji (metoda wyłączenia z progresją). W myśl powołanego artykułu podwójnego opodatkowania unikać się będzie w taki sposób (w Polsce), iż jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień zawartych pod literą b), taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak, że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony od opodatkowania.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż dochody powstałe po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy wypłaconej przez fundusz inwestycyjny SIF SICAV z siedzibą w Luksemburgu będą zwolnione z opodatkowania w Polsce.

Zgodnie z pkt 7 Komentarza do ust. 1 art. 10 Konwencji Modelowej OECD określenie „wypłacane” ma szerokie znaczenie, ponieważ pojęcie płatności oznacza spełnienie zobowiązania o przekazaniu funduszy do dyspozycji akcjonariusza/udziałowca (ang. shareholder) w sposób wskazany w umowie lub wymagany zgodnie ze zwyczajem.

Nie ma zatem znaczenia, czy przedmiotowe fundusze z tytułu dywidendy zostaną wypłacone Wnioskodawcy w formie pieniężnej, czy też postawione do jego dyspozycji, w wyniku czego Wnioskodawca będzie uprawniony do przeznaczenia określonych środków na objęcie nowych papierów wartościowych.

Zatem przychód powstały po stronie Wnioskodawcy z tytułu dywidendy przysługującej mu od Funduszu SIF SICAV, która zostanie reinwestowana tj. przeznaczona na podwyższenie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji i tytułów uczestnictwa w spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV również nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

Warto przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio. A contrario nie stanowi przychodu nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład pieniężny.

W konsekwencji, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego i powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zarówno przychód powstały z tytułu dywidendy wypłaconej przez Fundusz SIF SICAV z siedzibą w Wielkim Księstwie Luksemburga, jak również związany z „reinwestycją” takiej dywidendy rozumianej jako jej przeznaczenie na podwyższanie kapitału zakładowego poprzez emisję kolejnych akcji / tytułów uczestnictwa w spółce prawa luksemburskiego działającej w reżimie SIF SICAV, będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.