Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.254.2025.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Uwzględnić straty podatkowe w korygowanych deklaracjach,
innej wysokości niż wykazane w pierwotnie złożonych
deklaracjach za te okresy.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca
korekta-korekta zeznania
przedawnienie
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania-Przychody i koszty
niewpływające na dochód/stratę-Strata ze źródła
przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 28 kwietnia 2025 r. (przesłany zgodnie z
    właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego), o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia,
    czy Spółka jest uprawniona do złożenia korekt deklaracji podatkowych za okresy nieobjęte
    przedawnieniem zobowiązania podatkowego tj. za lata 2019-2023, a także czy w
    korygowanych deklaracjach może uwzględnić straty podatkowe w innej wysokości niż
    wykazane w pierwotnie złożonych deklaracjach za te okresy (choć nie wyższej niż 50%
    wykazanej pierwotnie straty), po mimo, że straty te zostały pierwotnie wykazane w
    okresach, które uległy przedawnieniu tj. w latach 2014 - 2017.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

G. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”), posiada siedzibę na terytorium Polski i
    podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „CIT”).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której w latach ubiegłych korzystała
    ze wsparcia w postaci pomocy publicznej udzielanej na podstawie zezwoleń na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej:
    „SSE”), w rozumieniu przepisów obowiązujących w danym czasie. Spółka jest także
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W związku z przeprowadzoną szczegółową analizą rozliczeń podatkowych w zakresie CIT
    za lata 2019-2023 (obejmującą w szczególności złożone deklaracje CIT-8, ewidencję
    księgową, dokumentację środków trwałych, dane dotyczące wykorzystania pomocy
    publicznej oraz korekty klasyfikacji przychodów i kosztów), Wnioskodawca stwierdził, że w
    niektórych przypadkach:
      1. dokonywał błędnej klasyfikacji części przychodów i kosztów jako związanych z
      działalnością prowadzoną w SSE;
      2. błędnie wykazał kwoty dochodu do opodatkowania lub wysokość strat podatkowych
      w złożonych deklaracjach CIT-8;
      3. błędnie rozliczał wysokość wykorzystanej pomocy publicznej wynikającej z zezwoleń
      na działalność w SSE;
      4. błędnie rozliczał amortyzację podatkową środków trwałych.
    W wyniku powyższej weryfikacji Spółka zaktualizowała dane dotyczące dochodów i
    kosztów w zakresie działalności prowadzonej w SSE oraz przeprowadziła korektę wartości
    amortyzacji dla celów podatkowych, co wpłynęło na ustalenie nowej wysokości dochodu
    bądź straty za lata 2019 - 2023.
    Poniżej zaprezentowano zestawienie pierwotnych oraz skorygowanych wartości dochodu
    do opodatkowania (lub straty) w poszczególnych latach:
    1. Dane pierwotne (przed korektą)
      Rok podatkowy 2019 - rozliczano stratę źródłową z 2014 r.; dochód do opodatkowania
      wykazano w wysokości 233.109,93 zł, z czego w tym samym roku odliczono 233.109,93
      zł straty.
      Rok podatkowy 2020 - rozliczano stratę źródłową z 2015 r.; wykazany dochód wyniósł
      580.634,45 zł, a odliczona strata - 580.634,45 zł.

      Rok podatkowy 2021 - rozliczano stratę źródłową z 2016 r.; dochód do
      opodatkowania: 722.346,45 zł; odliczona strata: 722.346,45 zł.
      Rok podatkowy 2022 - rozliczano stratę źródłową z 2017 r.; dochód do
      opodatkowania: 861.898,54 zł; odliczona strata: 467.668,16 zł.
      Rok podatkowy 2023 - Spółka nie rozliczyła straty; wykazała dochód 79.714,93 zł (bez
      odliczenia straty).
    2. Dane po korekcie
      2019 - po rekalkulacji dochód wynosi 762.885,77 zł; w całości (762.885,77 zł) pochodzi
      z odliczenia straty z 2014 r.
      2020 - rok skorygowany do wyniku ujemnego (straty) 7.496.818,97 zł; w tym roku nie
      odliczono żadnej straty.
      2021 - dochód po korekcie: 8.168.946,75 zł; odpowiada odliczeniu straty z 2016 r. w tej
      samej kwocie.
      2022 - łącznie wykazano dochód w wysokości 3.320.949,75 zł; odliczono straty z 2017
      r. oraz częściowo z 2020 r. (razem 3.320.949,75 zł).
      2023 - dochód po korekcie: 81.779,71 zł; odpowiada on odliczeniu pozostałej części
      straty z 2020 r. w kwocie 81.779,71 zł.
    3. Skumulowane straty wykazane w latach poprzednich
      2014: 1.876.128,54 zł
      2015: 7.781.874,22 zł
      2016: 34.898.923,00 zł
      2017: 935.336,32 zł
      2020: 7.496.818,97 zł
    Biorąc powyższe, w wyniku planowanych korekt Wnioskodawca zamierza skorygować:
      - wysokość straty: z 2014 r. - 762.885,77 zł w deklaracji za 2019 r.
      - (po korekcie dochód podatkowy za 2019 r.: 762 885,77 zł)
      - wysokość straty: z 2016 r. - 8.168.946,75 zł w deklaracji za 2021 r.
      - (po korekcie dochód podatkowy za 2021 r.: 8 168 946,75 zł)
      - wysokość straty: z 2017 r. - 935.336,32 zł w deklaracji za 2022 r.
      - (po korekcie dochód podatkowy za 2022 r.: 3.320.949,75 zł)
      - wysokość straty: z 2020 r. - łącznie 2.467.393,14 zł, w dwóch częściach:
        - 2 385 613,43 zł w deklaracji za 2022 r.
      - (po korekcie dochód podatkowy: 3.320 949,75 zł za 2022 r.)
        - 81 779,71 zł w deklaracji za 2023 r.
    (po korekcie dochód podatkowy: 81.779,71 zł za 2023 r.)
    Wnioskodawca zaznacza, że wszystkie wskazane korekty dotyczyć będą okresów, które na
    dzień ich dokonania nie są objęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego w
    rozumieniu art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
    Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT rozliczenie straty ze źródła
    przychodów polega na tym, że o wysokość tej straty można obniżyć dochód uzyskany z
    tego samego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach
    podatkowych, przy czym wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
    przekroczyć 50% kwoty poniesionej straty.
    W obowiązującym od 2018 r. reżimie ustawy o CIT, ustawodawca wyróżnia dwa odrębne
    źródła przychodów: zyski kapitałowe oraz inne źródła przychodów. Wnioskodawca
    każdorazowo dokonuje weryfikacji, czy poniesiona strata oraz uzyskany dochód dotyczą

    tego samego źródła w rozumieniu art. 7 ust. 1 i 5 ustawy CIT, co ma na celu zapewnienie
    prawidłowości rozliczenia oraz niedopuszczenie do kompensaty pomiędzy odmiennymi
    kategoriami przychodów.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka jest uprawniona do złożenia korekt
    deklaracji podatkowych za okresy nieobjęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego
    tj. za lata 2019-2023, a także czy w korygowanych deklaracjach może uwzględnić straty
    podatkowe w innej wysokości niż wykazane w pierwotnie złożonych deklaracjach za te
    okresy (choć nie wyższej niż 50% wykazanej pierwotnie straty), po mimo, że straty te
    zostały pierwotnie wykazane w okresach, które uległy przedawnieniu tj. w latach 2014 -
    2017?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U.
    2025 r. poz. 111 z późn. zm., dalej: „OrdPU”), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej,
    podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przepis
    ten ustanawia generalną zasadę, że podatnik ma prawo do samodzielnego poprawienia
    swojego rozliczenia podatkowego poprzez złożenie korekty deklaracji.
    Uprawnienie do korekty deklaracji zostało więc wyrażone w Ordynacji podatkowej w
    sposób jednoznaczny i co do zasady nie podlega ograniczeniom innym niż te wyraźnie
    przewidziane w przepisach szczególnych.
    Korekta następuje poprzez złożenie deklaracji korygującej tego samego rodzaju (tj.
    formularza CIT-8 za dany rok) z poprawnymi danymi zamiast danych błędnych. W
    konsekwencji złożenia korekty poprzednie, wadliwe zeznanie podatkowe zostaje
    zastąpione nowym, prawidłowym zeznaniem.
    Istotą instytucji korekty pozostaje zatem zmiana stanowiska podatnika odnośnie do
    samego faktu opodatkowania lub jego wysokości. Warunkiem dla skutecznego złożenia
    korekty deklaracji pozostaje zaś wcześniejsze złożenie deklaracji pierwotnej w terminie
    ustawowym.
    Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”) w Białymstoku z 20
    stycznia 2016 r. (sygn. akt. I SA/Bk 774/15):
    „W przypadku korekty deklaracji nie może być mowy o [nowym], w dosłownym tego słowa
    znaczeniu, zdarzeniu prawnym, a jedynie o zmianie uprzednio złożonego rozliczenia za
    dany okres. Skorygowanie deklaracji polega bowiem na złożeniu deklaracji tego samego
    rodzaju co deklaracja korygowana, ale o innej treści”.
    Należy podkreślić, że prawo do skorygowania deklaracji podatkowej jest jednym z
    podstawowych uprawnień podatnika, związanym z zasadą samoobliczenia podatku.
    Ordynacja podatkowa nie uzależnia możliwości korekty od rodzaju popełnionego błędu,
    ani od przyczyn zmiany rozliczenia. W szczególności korekta nie jest ograniczona jedynie
    do oczywistych pomyłek rachunkowych lub pisarskich - podatnik może skorygować każdy
    element uprzednio złożonej deklaracji, o ile przepisy nie wyłączają korekty w danym
    zakresie.
    Sądy administracyjne jednolicie stoją na stanowisku, że ustawodawca nie ograniczył
    możliwości korekty deklaracji tylko do zawartych w niej błędów, wobec czego
    dopuszczalne jest także korygowanie zawartych w zeznaniu oświadczeń woli podatnika
    (np. wyboru określonej metody rozliczeń lub korzystania z preferencji).
    Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 18 lutego 2024 r.
    (sygn. II FSK 878/23) potwierdził (oddalając skargę na wyrok WSA o sygn. akt. III SA/Wa
    2221/22), że podatnik może złożyć korektę deklaracji CIT-8 zmieniającą uprzednio

    zadeklarowany wybór metody rozliczania różnic kursowych, mimo że nie wynikało to z
    błędu rachunkowego - ważne jest jedynie, aby żaden przepis szczególny nie zabraniał
    takiej zmiany:
    „Powyższe stanowisko zgodne jest art. 81 § 1 OrdPU, który dopuszcza możliwość
    dokonania korekty deklaracji przez podatnika. Dopiero wyraźnie uregulowany w ustawie
    podatkowej wyjątek wyłącza uprawnienie dokonania korekty, przy czym granicą prawa do
    dokonania korekty deklaracji jest przedawnienie zobowiązania podatkowego.”
    „W ocenie Sądu, organ prawidłowo wskazał, że korekta deklaracji może dotyczyć każdej z
    jej pozycji, chyba że odrębny przepis prawa korekty zakazuje.”.
    Innymi słowy, wszystko co zostało zadeklarowane w złożonej deklaracji podatkowej
    (dochody, koszty, straty, jak i różnego rodzaju oświadczenia) może zostać skorygowane
    przez podatnika w trybie art. 81 Ordynacji, o ile tylko korekta następuje w granicach
    dopuszczonych prawem.
    Ograniczenia w prawie do korekty występują jedynie w sytuacjach szczególnych,
    wskazanych w Ordynacji lub przepisach odrębnych. Przykładowo, art. 81b § 1 Ordynacji
    ogranicza skuteczność złożenia korekty w toku postępowania podatkowego - w razie
    wszczęcia postępowania co do danego okresu, korekta złożona w jego trakcie nie
    wywołuje skutków prawnych aż do zakończenia postępowania (chyba że organ uwzględni
    ją w rozstrzygnięciu). Podobnie, art. 81b § 3 Ordynacji przewiduje czasowe wstrzymanie
    prawa do korekty w trakcie kontroli podatkowej lub celno- skarbowej (od momentu
    doręczenia upoważnienia do kontroli do jej zakończenia). W niniejszej sprawie żadne
    szczególne okoliczności wyłączające lub ograniczające prawo do korekty nie zachodzą -
    Spółka pragnie złożyć korekty deklaracji z własnej inicjatywy, poza postępowaniem lub
    kontrolą podatkową.
    Co więcej, deklaracje CIT-8 za lata 2019-2023 dotyczą zobowiązań podatkowych
    powstałych z mocy prawa (art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej) - ich wysokość wynika z
    samoobliczenia dokonanego przez Spółkę, a nie z decyzji organu podatkowego. Nie mamy
    tu więc do czynienia z podatkiem określanym decyzją wymiarową (gdzie tryb korekty
    deklaracji mógłby nie mieć zastosowania).
    W przypadku podatku dochodowego od osób prawnych mamy do czynienia z instytucją
    samoobliczenia zobowiązania podatkowego przez podatnika (art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 2
    Ordynacji podatkowej). Spółka, składając zeznanie roczne CIT-8, samodzielnie ustala
    wysokość osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) oraz należnego podatku za dany
    rok podatkowy. Organ podatkowy nie wydaje decyzji określającej te wartości - złożona
    deklaracja stanowi formę samoobliczenia podatku i realizuje obowiązek wykonania
    zobowiązania.
    Korekta deklaracji, przewidziana w art. 81 OrdPU, jest ściśle związana z tą konstrukcją -
    stanowi instrument umożliwiający podatnikowi weryfikację i poprawienie uprzednio
    dokonanego samoobliczenia, pod warunkiem że nie doszło jeszcze do przedawnienia
    prawa do wymiaru podatku oraz nie toczy się kontrola podatkowa lub postępowanie
    podatkowe. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, że możliwość skorygowania
    deklaracji stanowi istotną gwarancję zasady prawidłowego samoobliczenia podatku i
    realizuje konstytucyjną zasadę zaufania obywatela do państwa.
    Jak trafnie zauważa A. Mariański:
    „przy zobowiązaniach powstających z mocy prawa następuje przeniesienie obowiązków
    wymiarowych na podatnika (...), jednak obowiązek obliczenia podatku przez podatnika jest
    dla niego często uciążliwy (...), co winno skutkować zwiększeniem ochrony praw
    podatnika” - (A. Mariański, Znaczenie karty praw podatnika w świetle prawa podatkowego,
    Wolters Kluwer 2020, s. 107).
    Skoro podatnik sam oblicza należny podatek, powinien mieć możliwość skorygowania
    swojego obliczenia, jeżeli wykryje błędy lub nieprawidłowości we wcześniejszych

    rozliczeniach. Korekta deklaracji pozwala zatem doprowadzić do zgodności rozliczenia z
    przepisami prawa i stanem faktycznym, bez potrzeby angażowania organu w tryb decyzji.
    Jest to procedura pożądana i promowana - także organy podatkowe oczekują od
    podatników, że w razie stwierdzenia błędu sami dokonają korekty rozliczenia, zapewniając
    prawidłowe wymierzenie podatku.
    Sam fakt, iż w pierwotnie złożonych deklaracjach CIT za lata 2019-2023 wystąpiły omyłki
    (błędna klasyfikacja przychodów/kosztów strefowych, niewłaściwa amortyzacja, etc.), nie
    pozbawia Spółki prawa do dokonania stosownych korekt - wręcz przeciwnie, ujawnienie
    tych nieprawidłowości rodzi obowiązek skorygowania rozliczeń, tak aby zobowiązanie
    podatkowe zostało ustalone w należnej wysokości.
    Innym, niezwykle istotnym ograniczeniem prawa do dokonania korekty deklaracji
    podatkowej jest przedawnienie zobowiązania podatkowego, którego dotyczy korekta.
    Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej podatnikowi
    przysługuje możliwość korekty uprzednio złożonej deklaracji tak długo, jak długo
    pozostaje możliwe skuteczne ustalenie lub określenie zobowiązania podatkowego. W tym
    kontekście szczególne znaczenie posiada art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, który wskazuje,
    iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Przedawnienie stanowi zatem odrębną przesłankę negatywną skuteczności korekty
    deklaracji, odmienną od tych wskazanych w art. 81b Ordynacji podatkowej (tj. od
    wszczęcia postępowania lub kontroli podatkowej lub celno-skarbowej). Innymi słowy,
    nawet gdyby podatnik nie był objęty postępowaniem lub kontrolą, upływ pięcioletniego
    okresu przedawnienia powoduje bezwzględną utratę możliwości dokonania skutecznej
    korekty deklaracji podatkowej. Prawo podatkowe wiąże bowiem możliwość realizacji
    korekty ze skuteczną możliwością określenia lub zmiany wysokości zobowiązania
    podatkowego. Po przedawnieniu zobowiązanie podatkowe wygasa (art. 59 § 1 pkt 9
    Ordynacji podatkowej), a tym samym traci swój byt prawny, co pozbawia korektę jej
    podstawowego celu - skutecznego zmniejszenia lub zwiększenia zobowiązania
    podatkowego.
    Prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego przysługuje podatnikowi tak długo, jak
    długo dane zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu. Zgodnie z art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Oznacza to, że w przypadku podatku CIT za lata 2019-2023 terminy przedawnienia jeszcze
    nie upłynęły.
    W konsekwencji, w tym okresie organy podatkowe pozostają uprawnione do weryfikacji
    prawidłowości złożonych zeznań podatkowych, w tym do badania zasadności wykazania
    straty podatkowej. Tym samym na podatniku ciąży obowiązek przechowywania ksiąg
    podatkowych oraz związanej z nimi dokumentacji, aż do momentu upływu terminu
    przedawnienia potencjalnego zobowiązania podatkowego za dany rok.
    Skoro zobowiązania CIT za lata 2019-2023 nie są przedawnione oraz nie ma szczególnego
    przepisu, który zakazywałby Spółce dokonania korekt - Spółce przysługuje prawo do
    złożenia ich korekt na podstawie art. 81 Ordynacji. Korekty te - złożone w prawidłowy
    sposób - wywołają skutek w postaci zmiany wysokości podstawy opodatkowania oraz
    należnego podatku (bądź straty) za dany rok, zgodnie z deklaracją korygującą.
    Powyższe rozważania odnajdują szerokie potwierdzenie zarówno w orzecznictwie:
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 stycznia 2017 roku (sygn. akt II FSK 925
    /15) „W przypadku wykazania straty podatnicy są zobowiązani do przechowywania
    ksiąg podatkowych oraz związanych z ich prowadzeniem dokumentów i ewidencji (na

    przykład dla celów podatku dochodowego od osób prawnych) przez 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku za rok ze
    stratą.”
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lipca 2018 roku (sygn.
    akt III SA/Wa 2982/17)
    „Spółka ma obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej jedynie do
    momentu upływu okresu przedawnienia „hipotetycznego” zobowiązania podatkowego
    za rok, w którym wykazano stratę w złożonej deklaracji CIT.”
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2014 roku (sygn. akt II FSK 513
    /13) „Skoro zobowiązanie podatkowe za 2005 r. przedawniło się z dniem 31 grudnia
    2011 r., wydanie w 2012 r. decyzji określającej wysokość straty za tenże rok musi być
    potraktowane jako naruszenie zasady dającej się wywieść z przepisów art. 70 w związku
    z art. 24 Ordynacji podatkowej.”
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2014 roku (sygn. akt II FPS 4/13)
    „Najistotniejszym skutkiem upływu terminu przedawnienia jest wygaśnięcie
    zobowiązania podatkowego. Jest to skutek identyczny ze skutkiem zapłaty
    zobowiązania.”;
    „Zgodnie z art. 70 § 1 (...) upływ terminu przedawnienia może stanowić inną przyczynę
    bezprzedmiotowości postępowania, niewskazaną wprost w treści przepisu. (...)
    Ustawodawca (...) nie wskazał zamkniętego katalogu przyczyn powodujących
    bezprzedmiotowość postępowania.”
    „Instytucja przedawnienia zobowiązań podatkowych służy równocześnie realizacji
    dwóch istotnych wartości konstytucyjnych - konieczności zachowania równowagi
    budżetowej oraz stabilizacji stosunków społecznych poprzez wygaszanie zadawnionych
    zobowiązań podatkowych.”
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 kwietnia 2016 roku
    (sygn. akt I SA/Gl 1458/15)
    „W przypadku odliczenia straty termin do wydania decyzji określającej stratę
    rozpocznie swój bieg od początku terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego,
    którego wysokość została określona przy uwzględnieniu odliczonej straty podatkowej.”
    Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że jest uprawniona do dokonania
    korekty uprzednio złożonych zeznań CIT-8 za lata, w których zobowiązanie podatkowe nie
    uległo jeszcze przedawnieniu na podstawie art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. W
    ocenie Wnioskodawcy, prawo do korekty przysługuje również w zakresie elementów
    mających wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, w tym straty podatkowej, o ile
    jej rozliczenie nastąpiło w danym, nieprzedawnionym roku podatkowym.
    O ile należy stwierdzić, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego
    oraz wydanie decyzji w przedmiocie określenia wysokości straty podatkowej za rok, w
    którym została ona poniesiona, jeżeli zobowiązanie podatkowe za ten rok uległo
    przedawnieniu, o tyle nie przesądza o niedopuszczalności weryfikacji skutków odliczenia
    straty w późniejszych okresach rozliczeniowych, które nie są objęte przedawnieniem.
    Wnioskodawca podkreśla, że strata podatkowa - jako wynik podatkowy stanowiący
    ujemną różnicę pomiędzy przychodami a kosztami uzyskania przychodów - nie stanowi
    zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 5 Ordynacji podatkowej, nie rodzi
    obowiązku zapłaty podatku i nie determinuje powstania obowiązku podatkowego.
    W sensie materialnoprawnym strata nie kreuje samodzielnych skutków podatkowo
    prawnych w roku jej powstania, lecz nabiera znaczenia dopiero w momencie jej
    rozliczenia, tj. w sytuacji, gdy zostaje odliczona od dochodu w jednym z kolejno po sobie
    następujących pięciu lat podatkowych. Z punktu widzenia systemowego ujęcia konstrukcji

    podatku dochodowego, strata pełni wyłącznie funkcję kalkulacyjną i pomocniczą,
    wpływającą na ustalenie podstawy opodatkowania w okresach późniejszych, o ile zostanie
    rzeczywiście odliczona.
    W świetle powyższego, dopuszczalne jest dokonanie korekty zeznania podatkowego za
    rok, który nie jest objęty przedawnieniem zobowiązania podatkowego, również w zakresie
    uwzględniającym korektę uprzednio odliczonej straty. Korekta taka nie dotyczy
    przedawnionego zobowiązania, ani nie zmierza do ustalenia wysokości straty za rok, który
    już się przedawnił - a więc nie narusza zakazu prowadzenia postępowania podatkowego
    po upływie terminu przedawnienia. Przedmiotem tej korekty jest wyłącznie rok, w którym
    dochodzi do odliczenia, a więc rok nieprzedawniony, w którym wysokość dochodu (i tym
    samym zobowiązania podatkowego) została ustalona z uwzględnieniem wcześniej
    wykazanej straty. Ponieważ elementem kalkulacyjnym mającym wpływ na wysokość tego
    zobowiązania jest właśnie odliczenie straty, podatnik ma prawo do jego skorygowania, co
    wpisuje się w ogólne zasady prawidłowego i rzetelnego ustalania podstawy
    opodatkowania.
    Wnioskodawca wskazuje, że w obowiązującym stanie prawnym brak jest przepisu, który
    wyznaczałby odrębny termin przedawnienia prawa do określenia wysokości straty. Tym
    samym, zastosowanie regulacji dotyczącej przedawnienia zobowiązań podatkowych
    wprost do instytucji straty byłoby nieuprawnione - zarówno z uwagi na odmienny
    charakter prawny tych instytucji, jak i z uwagi na literalne brzmienie przepisów. Strata nie
    jest zobowiązaniem podatkowym ani jego składnikiem, lecz rezultatem rozliczenia danego
    roku podatkowego, który może być następnie elementem podstawy wymiaru podatku w
    innych, nieprzedawnionych latach. Zatem, możliwość weryfikacji wysokości straty powinna
    być oceniana nie w oderwaniu od bieżącego rozliczenia, ale właśnie w kontekście roku, w
    którym miała ona rzeczywisty wpływ na wysokość ustalonego dochodu.
    Wnioskodawca podnosi, że w takiej sytuacji organy podatkowe są uprawnione do kontroli
    składników mających wpływ na rozliczenie podatkowe za rok nieprzedawniony,
    niezależnie od tego, czy składniki te wynikają z danych historycznych, objętych
    przedawnieniem. Działanie takie nie zmierza do reaktywowania przedawnionego
    obowiązku ani do weryfikacji straty jako samodzielnego przedmiotu rozstrzygnięcia, lecz
    ma na celu zapewnienie prawidłowości rozliczenia za rok, który nadal może być objęty
    postępowaniem podatkowym. W tej perspektywie, korekta odliczonej straty nie stanowi
    obejścia instytucji przedawnienia, lecz realizację konstytucyjnej zasady prawidłowego
    wymiaru podatku i zapewnienia zgodności ze stanem rzeczywistym.
    Powyższe, oprócz przywołanego orzecznictwa, odnalazło potwierdzenie w poniższym:
    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2018 roku (sygn. akt II FSK
    2675/16) „Z tego też względu należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji za
    błędne. Należy nadmienić, że strata podatkowa, podobnie jak i dochód, jest wynikiem
    rozliczenia podatnika za dany okres. Dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad
    kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Gdy koszty uzyskania
    przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Skoro wskazane wyżej
    stanowisko oznacza, że przedawnienie, o którym mowa w art. 70 OrdPU, dotyczy
    wszystkich elementów podatku, które wynikają z tego samego obowiązku
    podatkowego, co potencjalne zobowiązanie podatkowe, to w konsekwencji należy
    uznać, że w takim przypadku zastosowanie mają regulacje dotyczące przedawnienia.
    Oznacza to, że stratę można korygować do momentu gdy przedawni się zobowiązanie
    za rok, w którym zostało rozliczone.”

    - Interpretacja Indywidualna Dyrektora KIS z 18 sierpnia 2017 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.311.2017.2.MWJ) „W przypadku odliczenia straty, termin przedawnienia do
    wydania decyzji określającej stratę rozpoczyna bieg od początku terminu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok, w którym strata została odliczona.”„
    „Możliwe jest zatem skorzystanie ze straty z roku objętego przedawnieniem (np. 2009 r.),
    jeżeli obniżenie dochodu następuje w roku nieprzedawnionym (np. 2012 r.), w jednym z
    pięciu lat wskazanych w art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.”
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do dokonania
    korekty deklaracji CIT-8 za lata nieobjęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego - a
    sposób dokonania tych korekt - zwłaszcza w aspekcie do poszczególnych elementów
    mających wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego jest prawidłowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 updop,
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 2a updop, obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się straty poniesionej ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 5 updop,
    O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
    może:
      1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
      następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
      którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
      2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno
      po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000
      000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego
      pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
      przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Natomiast, na podstawie art. 7 ust. 5 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2017 r.,

      O wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można
      obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach
      podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
      przekroczyć 50% kwoty tej straty.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy Spółka jest uprawniona do złożenia korekt
    deklaracji podatkowych za okresy nieobjęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego
    tj. za lata 2019-2023, a także czy w korygowanych deklaracjach może uwzględnić straty
    podatkowe w innej wysokości niż wykazane w pierwotnie złożonych deklaracjach za te
    okresy (choć nie wyższej niż 50% wykazanej pierwotnie straty), po mimo, że straty te
    zostały pierwotnie wykazane w okresach, które uległy przedawnieniu tj. w latach 2014 -

    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że na podstawie art. 70 § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Zgodnie z art. 70 § 2-6 O.p.:
    § 2. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:
            1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do
              dnia terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości
              podatkowej, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości
              podatkowej;
            2) od dnia wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przedłużenia
              terminu płatności podatku, wydanego przez ministra właściwego do
              spraw finansów publicznych, do dnia upływu przedłużonego terminu.
        § 3. Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu
            biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego
            po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu
            postępowania upadłościowego.
      § 3a. Jeżeli ogłoszenie upadłości, o którym mowa w § 3, nastąpiło przed
            rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia, bieg terminu przedawnienia
            rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się
            postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania
            upadłościowego.
      § 4. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka
            egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu
            biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego
            po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.
    § 5. (uchylony)
    § 6. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
            rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
            1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub
              wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli
              podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z
              niewykonaniem tego zobowiązania;
            2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
              zobowiązania;

            3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub
              nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
            4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa
              w art. 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie
              przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
            5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w
              przypadkach określonych w art. 32a
      § 3 i art. 35 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w
            administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505, z późn. zm.));
              6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na
                wniosek strony, o którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do
                Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania, zwanej dalej
                „Radą”, co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków
                ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Pojęcie deklaracji zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Z treści cytowanego uprzednio art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wynika zatem, że
    korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych
    omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co
    do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość
    przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie
    deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że
    w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z
    dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Podatnik, który dokonuje
    korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony
    podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego,
    musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego art. 75 § 3
    Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj
    zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności
    powstania.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).
    Jak wynika z wniosku, Spółka chce złożyć korekty deklaracji podatkowych za okresy
    nieobjęte przedawnieniem zobowiązania podatkowego tj. za lata 2019-2023, w których
    uwzględni straty podatkowe w innej wysokości niż wykazane w pierwotnie złożonych

    deklaracjach za te okresy (choć nie wyższej niż 50% wykazanej pierwotnie straty), po
    mimo, że straty te zostały pierwotnie wykazane w okresach, które uległy przedawnieniu tj.
    w latach 2014 - 2017.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że uprawnienie do korekty deklaracji zostało
    wyrażone w Ordynacji podatkowej w sposób jednoznaczny i co do zasady nie podlega
    ograniczeniom innym niż te wyraźnie przewidziane w przepisach szczególnych. Korekta
    następuje poprzez złożenie deklaracji korygującej tego samego rodzaju (tj. formularza CIT-
    8 za dany rok) z poprawnymi danymi zamiast danych błędnych. W konsekwencji złożenia
    korekty poprzednie, wadliwe zeznanie podatkowe zostaje zastąpione nowym,
    prawidłowym zeznaniem. Istotą instytucji korekty pozostaje zatem zmiana stanowiska
    podatnika odnośnie do samego faktu opodatkowania lub jego wysokości. Warunkiem dla
    skutecznego złożenia korekty deklaracji pozostaje zaś wcześniejsze złożenie deklaracji
    pierwotnej w terminie ustawowym.
    W konsekwencji, w niniejszej sprawie żadne szczególne okoliczności wyłączające lub
    ograniczające prawo do korekty nie zachodzą.
    W rezultacie, zgodzić się należy z Państwem, że Spółka jest uprawniona do dokonania
    korekty uprzednio złożonych zeznań CIT-8 za lata, w których zobowiązanie podatkowe nie
    uległo jeszcze przedawnieniu na podstawie art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.
    Prawo do korekty przysługuje również w zakresie elementów mających wpływ na
    wysokość zobowiązania podatkowego, w tym straty podatkowej, o ile jej rozliczenie
    nastąpiło w danym, nieprzedawnionym roku podatkowym.
    W świetle powyższego, stanowisko Państwa w zakresie ustalenia, czy Spółka jest
    uprawniona do złożenia korekt deklaracji podatkowych za okresy nieobjęte
    przedawnieniem zobowiązania podatkowego tj. za lata 2019-2023, a także czy w
    korygowanych deklaracjach może uwzględnić straty podatkowe w innej wysokości niż
    wykazane w pierwotnie złożonych deklaracjach za te okresy (choć nie wyższej niż 50%
    wykazanej pierwotnie straty), po mimo, że straty te zostały pierwotnie wykazane w
    okresach, które uległy przedawnieniu tj. w latach 2014 - 2017, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się natomiast do wskazanych przez Państwa we wniosku wyliczeń informuję, że
    zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Rolą organu
    interpretacyjnego jest wydanie interpretacji prawa podatkowego. W związku z powyższym,
    organ nie może odnieść się do wskazanych przez Państwa wyliczeń.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Natomiast odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają

    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu
    faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.