Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.467.2025.3.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Rozliczenie dochodów z pracy uzyskiwanych na terytorium
Austrii.
Słowa kluczowe: Austria
obowiązek-obowiązek podatkowy
praca-praca najemna
zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    obowiązku złożenia w Polsce zeznania wraz z załącznikiem PIT/ZG i wykazania w nim
    dochodów uzyskanych na terytorium Austrii oraz ustalenia obowiązku podatkowego w
    Polsce. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 czerwca 2025 r.
    (wpływ 25 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2022 r. dokonał Pan zeznania podatkowego za pośrednictwem biura rachunkowego w X
    na druku PIT-36 wraz załącznikiem PIT/ZG za rok 2021. Do biura rachunkowego załączył
    Pan wszystkie dokumenty o dochodach z Austrii, jakie otrzymał od pracodawcy oraz
    Urzędu Skarbowego w Austrii Finanzamt. Biuro rachunkowe dokonało stosownych
    obliczeń na podstawie kwot, które podlegają opodatkowaniu, tj. 20 088 euro (poz. 245
    Lohnzettel) oraz wysłało zeznanie podatkowe w postaci elektronicznej do Urzędu
    Skarbowego w Y. Po trzech latach dostał Pan pismo od Urzędu Skarbowego w Y o
    dokonanie korekty zeznania podatkowego.
    W 2021 r. pracował Pan na terenie Austrii jako pracownik budowlany, posiada
    wykształcenie średnie. Zaznaczył Pan, że nie posiada wykształcenia oraz wiedzy w zakresie
    składania deklaracji, dlatego udał się do biura rachunkowego, które zajmuje się
    składaniem zeznań podatkowych. Przez ten cały okres nie miał Pan pojęcia, że PIT-36 wraz
    załącznikiem PIT/ZG mógł zostać niepoprawnie złożony.
    Ponadto, zaznaczył Pan, że w 2021 r. nie posiadał na terytorium Polski centrum interesów
    osobistych ani gospodarczych. Miejsce wykonywania pracy zarobkowej (umowa o pracę)
    było w państwie Austria. W Polsce nie posiadał Pan żadnych nieruchomości, ani
    zobowiązań (kredytów; pożyczek). Nie należał Pan do żadnej partii politycznej,
    stowarzyszeń ani klubów. Był Pan stanu wolnego (kawaler), nieposiadającym dzieci. Do
    Polski przyjeżdżał Pan okazjonalnie na święta oraz w odwiedziny do rodziców. Łącznie nie
    przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 20-30 dni w ciągu danego roku
    kalendarzowego, czyli nie dłużej niż 183 dni. Od urodzenia był Pan zameldowany w domu
    rodzinnym swoich rodziców w ..., ....
    Ponad dwa lata wcześniej wyjechał Pan do Austrii w celach zarobkowych nie
    wymeldowując się z domu rodzinnego. W Austrii pracował Pan oraz wynajmował pokój w
    mieszkaniu. W tym państwie toczyło się Pana życie codzienne. Chodził Pan na siłownię po
    pracy, do kina, spotykał się z przyjaciółmi, podlegał tam opiece medycznej oraz brał udział
    w obrzędach religijnych. Do Polski wracał Pan jedynie w odwiedziny do rodziców oraz na
    święta. Nie planował Pan w najbliższym czasie powrotu do Polski i rozważał pozostanie w
    Austrii na stałe, założenie tam rodziny i całą swoją przyszłość wiązał z pobytem na stałe w
    Austrii. Umowy o pracę były zawarte z pracodawcami, którzy nie posiadali siedziby ani
    zakładu w Polsce. Były to firmy austriackie. Wynagrodzenie było wypłacane przez podmiot
    austriacki z siedzibą w Austrii.
    W związku z powyższym, nie zachował Pan ścisłych powiązań z Polską, pomimo, że nie
    dokonał wymeldowania z domu rodzinnego. Utworzył Pan nowe ognisko domowe w
    Austrii, dlatego też uważa Pan, że centrum interesów osobistych oraz gospodarczych
    znajdowało się w Austrii. Na terenie Polski nie uzyskał Pan żadnych dochodów oraz nie
    miał miejsca zamieszkania w Polsce.

    Według objaśnień podatkowych z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji
    podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce (https://www.
    podatki.gov.pl/ pitwyjasnienia-pit/objasnienia-rezydencja), „Ośrodek interesów życiowych
    określa:
    Istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiązań
    osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej
    ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby
    uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce.
    Centrum interesów osobistych
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W związku z tym, wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków
    powodować będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa.
    Natomiast wyjazd do pracy za granicę, podczas gdy małżonek oraz dzieci pozostają w
    Polsce, powodować będzie najczęściej utrzymanie centrum interesów osobistych na
    terytorium Polski.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie, należy w szczególności uwzględnić w którymi
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    Przykład 4: Pani Grażyna od urodzenia jest zameldowana w domu rodziców w Katowicach.
    Trzy lata temu wyjechała do Wielkiej Brytanii. Nie wymeldowała się z mieszkania rodziców.
    W Wielkiej Brytanii pani Grażyna pracuje i mieszka wraz z partnerem w wynajętym
    mieszkaniu. W tym państwie toczy się jej codzienne życie, uczęszcza do klubu fitness, do
    kina, teatru, spotyka się z przyjaciółmi i jest objęta opieką medyczną. Do Polski wraca
    jedynie aby odwiedzić rodziców podczas świąt lub urlopu. Czy pani Grażyna przeniosła
    centrum interesów osobistych do Wielkiej Brytanii?
    Tak. Pani Grażyna nie zachowała ścisłych powiązań osobistych z Polską. Nie ma znaczenia
    fakt, iż jest wciąż zameldowana w mieszkaniu rodziców. Pani Grażyna utworzyła swoje
    nowe ognisko domowe w mieszkaniu, w którym w sposób stały mieszka z partnerem w
    Wielkiej Brytanii. W związku z tym, Jej centrum interesów osobistych znajduje się w
    Wielkiej Brytanii.
    Centrum interesów gospodarczych
    W praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W
    tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby
    fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.”
    Co za tym idzie, Ministerstwo Finansów wyprowadza dwie przesłanki, w oparciu o które
    dokonuje się ocena co do istnienia ośrodka interesów życiowych w Polsce.
    Wystarczy wypełnienie choćby jednej z przesłanek, by mówić o ośrodku interesów w kraju,
    a możemy do nich zaliczyć przesłankę:
    · osobistą (życiową),
    · gospodarczą (ekonomiczną).
    W przypadku przesłanki osobistej Ministerstwo wskazało, iż: „Centrum, czyli
    „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik

    posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi
    rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej,
    politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w
    Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.”
    Ministerstwo bardzo szeroko zarysowało zakres przedmiotowy, wskazując na
    podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej oraz innych
    podobnych, a także zakres podmiotowy, który wskazywać może na zaistnienie tejże
    przesłanki, a mianowicie na osobę współmałżonka, partnera czy też dzieci.
    Natomiast, w zakresie spełnienia przesłanki gospodarczej Ministerstwo precyzuje, iż
    chodzi: „(...) o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym
    względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej
    z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.”
    Przesłanka gospodarcza osadza się w sposób zasadniczy na istnieniu powiązań
    ekonomicznych, mających swe odzwierciedlenie w sferze majątkowej, w tym finansowej
    osoby fizycznej. To właśnie na tej podstawie zasądzać ma się ocena do ośrodka interesów
    życiowych osoby fizycznej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    uważa się osobę fizyczną, która:
    1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      kalendarzowym.
    Natomiast, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, 1237)
    miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z
    zamiarem stałego pobytu.
    Pana zdaniem, biorąc pod uwagę wyżej powołane przepisy, objaśnienia podatkowe oraz
    stanowisko Ministerstwa Finansów, spełnia Pan określone przesłanki mówiące o tym, że
    Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych była Austria.
    Poinformował Pan, iż w 2021 r. Jego miejscem zamieszkania była Austria, a nie
    miejscowość gdzie znajduje się Pana dom rodzinny. To w Austrii był Pana zamiar stałego
    pobytu, a nie w Polsce i tam składał Pan zeznanie podatkowe. Dlatego, jeśli Pana
    miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Austria, to w Polsce nie powinien Pan
    płacić podatku, ponieważ nie uzyskał Pan żadnych dochodów (przychodów). Pana
    zdaniem, złożenie deklaracji podatkowej za rok 2021 było nieobowiązkowe.
    Podsumowując opisany stan faktyczny oraz prawny, wnioskuje Pan o udzielenie
    interpretacji, czy powinien składać zeznanie podatkowe za rok 2021, PIT-36 wraz
    załącznikiem PIT/ZG, jakiemu obowiązkowi podatkowemu (nieograniczonemu lub
    ograniczonemu) podlegał Pan w Polsce oraz czy zeznanie podatkowe za rok 2021, PIT-36
    wraz załącznikiem PIT/ZG było dobrze wypełnione przez biuro rachunkowe i czy wymagało
    dokonania korekty zgodnie z ustaleniami Urzędu Skarbowego Y. Pana ściślejsze
    powiązania osobiste i gospodarcze wiązały się z Austrią. Tam wykonywał Pan działalność
    zarobkową (umowa o pracę), wynajmował pokój w mieszkaniu, brał udział w różnych
    wydarzeniach społecznych i kulturowych, był stanu wolnego, nieposiadający dzieci. W
    Polsce nie posiadał Pan żadnych inwestycji, nieruchomości, zobowiązań, kredytów.
    Przyjeżdżał Pan tylko okazjonalnie na święta i do rodziny. Pobyt w Polsce nie trwał dłużej
    niż 20-30 dni w ciągu danego roku kalendarzowego. W 2021 r. nie planował Pan powrotu
    do Polski, gdyż rozważał pozostanie w Austrii na stałe. To w Austrii utworzył Pan swoje

    ognisko domowe. Skoro posiadał Pan ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z
    Austrią, zatem nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Uważa
    Pan, że w tym okresie podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
    określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podniósł
    Pan, że w 2021 r. nie uzyskał żadnych dochodów w Polsce i złożenie zeznania
    podatkowego w Polsce za rok 2021 było nieobowiązkowe, gdyż Pana sytuacja o braku
    uzyskiwania dochodów na terytorium Polski oraz miejsce zamieszkania w Austrii dla celów
    podatkowych, zwalniała Pana z obowiązku składania zeznania podatkowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że posiada obywatelstwo polskie. Od dnia 24 marca
    2018 r. do 4 kwietnia 2025 r. nie posiadał Pan na terytorium Polski centrum interesów
    osobistych ani gospodarczych. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych było w
    Austrii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. W 2021 r. w Polsce nie posiadał Pan
    żadnych nieruchomości, inwestycji, ani zobowiązań (kredytów, pożyczek). Nie należał Pan
    do żadnej partii politycznej, stowarzyszeń ani klubów. Był Pan stanu wolnego (kawaler),
    nieposiadający dzieci. Do Polski przyjeżdżał Pan okazjonalnie na święta oraz w odwiedziny
    do rodziców. Łącznie nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 20 – 30 dni w ciągu
    danego roku kalendarzowego. Od urodzenia był Pan zameldowany w domu rodzinnym
    swoich rodziców. Wyjechał Pan do Austrii w celach zarobkowych 24 marca 2018 r. nie
    wymeldowując się z domu rodzinnego. Od dnia przyjazdu pracował Pan oraz wynajmował
    pokój w mieszkaniu i od tego czasu, w tym państwie toczyło się Pana życie codzienne. Po
    pracy chodził Pan na siłownię, do kina, spotykał się z przyjaciółmi, podlegał tam opiece
    medycznej oraz brał udział w obrzędach religijnych. Do Polski przyjeżdżał Pan jedynie w
    odwiedziny do rodziców oraz na święta. Nie planował Pan w tym czasie powrotu na stałe
    do Polski i rozważał pozostanie w Austrii na stałe, założenie tam rodziny i całą swoją
    przyszłość wiązał z pobytem na stałe w Austrii. Umowy o pracę były zawierane z
    pracodawcami, którzy nie posiadali siedziby ani zakładu w Polsce. Wynagrodzenie było
    wypłacane przez podmiot austriacki z siedzibą w Austrii. W związku z powyższym, nie
    zachował Pan ścisłych powiązań z Polską, pomimo, że nie dokonał wymeldowania z domu
    rodzinnego. Utworzył Pan swoje własne ognisko domowe w Austrii, dlatego też centrum
    interesów osobistych i gospodarczych miało miejsce w Austrii. Nie posiada Pan certyfikatu
    rezydencji dokumentującego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Austrii, ale
    posiada Pan umowy o pracę oraz dokumenty świadczące o tym, że składał zeznania
    podatkowe w Austrii. Od 24 marca 2018 r. nie uzyskał Pan na terenie Polski żadnych
    dochodów oraz nie miał miejsca zamieszkania w Polsce. W Austrii w 2021 r. składał Pan
    zeznanie podatkowe, ponieważ to tam uzyskiwał dochody (przychody), miał miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych. Pana ośrodkiem interesów życiowych była Austria i
    to z Austrią miał Pan ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze.
    Pytania
    1. Czy powinien Pan składać zeznanie podatkowe za rok 2021, PIT-36 w Polsce wraz
      załącznikiem PIT/ZG (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?
    2. Jakiemu obowiązkowi podatkowemu (nieograniczonemu lub ograniczonemu) podlegał
      Pan w Polsce (art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że na terytorium Polski podlegał opodatkowaniu tylko od dochodów
    (przychodów) osiągniętych na terenie Polski. Ponieważ, nie miał Pan żadnego źródła
    dochodów na terytorium Polski, to nie miał obowiązku złożenia deklaracji podatkowej w
    Polsce za rok 2021.
    Według objaśnień podatkowych z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji
    podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce (https://www.
    podatki.gov.pl/pit/ wyjasnienia-pit/objasnienia-rezydencja), „Ośrodek interesów życiowych
    określa:

    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym,
    Przykład 4: Pani Grażyna od urodzenia jest zameldowana w domu rodziców w Katowicach.
    Trzy lata temu wyjechała do Wielkiej Brytanii. Nie wymeldowała się z mieszkania rodziców.
    W Wielkiej Brytanii pani Grażyna pracuje i mieszka wraz z partnerem w wynajętym
    mieszkaniu. W tym państwie toczy się jej codzienne życie, uczęszcza do klubu fitness, do
    kina, teatru, spotyka się z przyjaciółmi i jest objęta opieką medyczną. Do Polski wraca
    jedynie aby odwiedzić rodziców podczas świąt lub urlopu. Czy pani Grażyna przeniosła
    centrum interesów osobistych do Wielkiej Brytanii? Tak. Pani Grażyna nie zachowała
    ścisłych powiązań osobistych z Polską. Nie ma znaczenia fakt, iż jest wciąż zameldowana w
    mieszkaniu rodziców. Pani Grażyna utworzyła swoje nowe ognisko domowe w mieszkaniu,
    w którym w sposób stały mieszka z partnerem w Wielkiej Brytanii. W związku z tym, jej
    centrum interesów osobistych znajduje się w Wielkiej Brytanii.
    Centrum interesów gospodarczych W praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma
    ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede
    wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których
    istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów
    podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty,
    konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.”
    Co za tym idzie, Ministerstwo Finansów wprowadza dwie przesłanki, w oparciu o które
    dokonuje się ocena co do istnienia ośrodka interesów życiowych w Polsce. Wystarczy
    wypełnienie choćby jednej z przesłanek, by mówić o ośrodku interesów w kraju, a
    możemy do nich zaliczyć przesłankę:
    · osobistą (życiową),
    · gospodarczą (ekonomiczną).
    Natomiast, w zakresie spełnienia przesłanki gospodarczej Ministerstwo precyzuje, iż
    chodzi: „o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym
    względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej
    z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.”
    Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest
    miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
    Biorąc powyższe pod uwagę uważa Pan, że nie miał obowiązku składania zeznania
    podatkowego w Polsce za 2021 r. oraz, że podlegał ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce w 2021 r., skoro nie mieszkał Pan w Polsce, nie pracował w Polsce,
    nie uzyskał żadnych dochodów w Polsce, nie posiadał rodziny ani żadnych ściślejszych
    powiązań z Polską. Pana ośrodkiem interesów życiowych była Austria i to z Austrią miał
    Pan ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).

    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Wiedniu 13
    stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 224 poz. 1921, z późn. zm.).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną
      lub organ lokalny. Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają
      opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w
      tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących
      zasad:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
          ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
          Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
          tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i
          gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
          życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
          Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym
          się Państwie, w którym zwykle przebywa,

        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
          żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie,
          którego jest obywatelem,
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego
          z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w
          drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że od 24 marca 2018 r. do 4 kwietnia 2025 r. nie
    posiadał Pan na terytorium Polski centrum interesów osobistych ani gospodarczych. Pana
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Austrii, zgodnie z
    wewnętrznym prawem tego kraju. Był Pan stanu wolnego (kawaler), nie posiadał dzieci.
    Do Polski przyjeżdżał Pan okazjonalnie na święta oraz w odwiedziny do rodziców –W 2021
    r. nie posiadał Pan w Polsce żadnych nieruchomości, inwestycji, ani zobowiązań
    (kredytów, pożyczek), nie należał Pan do żadnej partii politycznej, stowarzyszeń ani
    klubów. W 2021 r. uzyskiwał Pan dochody wyłącznie w Austrii z pracy najemnej,
    wynagrodzenie było wypłacane przez podmiot austriacki z siedzibą w Austrii.
    Mając zatem na uwadze, że w 2021 r. pracował i mieszkał Pan w Austrii, gdzie znajdowało
    się Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych, a na terytorium Polski nie
    przebywał Pan dłużej niż 20 – 30 dni w roku kalendarzowym – uznać należy, że w 2021 r.
    nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. W
    konsekwencji, w 2021 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że dochody osiągnięte w tym czasie z pracy
    wykonywanej w Austrii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie należy ich wykazywać
    w zeznaniu podatkowym. Ponadto, jeśli w 2021 r. nie osiągnął Pan w Polsce żadnych
    dochodów, to nie był Pan zobowiązany do składania za ten rok zeznania podatkowego w
    Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.