Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.337.2025.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Możliwość skorzystania z preferencji podatkowej (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 16 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podatnikiem, podlega obowiązkowi podatkowemu od
    całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium Rzeczypospolitej Polski (posiada na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3
    ust. 1 oraz ust. 1a Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. 2025 poz. 163, dalej: Ustawa o PIT).
    Od dnia 5 lutego 2025 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej (CEiDG).
    Do wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z CEiDG należy
    pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych
    (PKD: 62.90.Z) oraz Pozostała działalność w zakresie programowania (PKD: 62.10.B).
    Wnioskodawca rozlicza się i będzie rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów i opodatkowuje swoje dochody na zasadach podatku liniowego.
    Umowa ze Spółką
    Wnioskodawca zawarł umowę o współpracę (dalej: Umowa) z X Sp. z o.o. z siedzibą w ....
    (dalej odpowiednio: również Usługodawca oraz Spółka lub Usługobiorca). Na podstawie
    Umowy, Wnioskodawca świadczy opisane niżej usługi programistyczne, jako Software
    Engineer / Programista (przy czym w umowie nie ma wskazanej wprost nazwy
    stanowiska). Przychody z czynności wykonywanych w ramach przywołanej współpracy ze
    Spółką stanowią aktualnie całość uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów. W
    przyszłości Wnioskodawca planuje rozszerzyć swoją działalność o nowych kontrahentów.
    Przedmiotem Umowy jest określenie zasad współpracy stron (Spółki i Wnioskodawcy) w
    zakresie świadczenia przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki usług z zakresu produkcji,
    rozwoju lub utrzymania oprogramowania, a w szczególności polegających na:
      projektowaniu struktury i zapisu kodu komputerowego niezbędnego do
      zaprojektowania i rozwinięcia oprogramowania na życzenie klienta,
      programowaniu, wykonaniu oprogramowania na indywidualne zamówienie,
      łączeniu w całość, przystosowaniu (modyfikowanie, konfigurowanie itp.) i
      instalowaniu istniejącego oprogramowania tak, aby było funkcjonalne w środowisku
      informatycznym klienta Spółki,
      tworzeniu specyfikacji i skróconych dokumentacji technicznych i użytkowych dla
      systemów informatycznych,
      adaptacji i integracji systemów firm trzecich,
      testowaniu tworzonego oprogramowania,
    - dalej łącznie: Usługi programistyczne.
    Obecnie Wnioskodawca w ramach Umowy pracuje głównie nad stworzeniem
    inteligentnego asystenta korzystając z najnowszych technologii. Wnioskodawca
    programuje głównie w językach.
    Wykonywane Usługi a prawa autorskie

    W ramach umowy Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych
    do programu komputerowego i innych utworów, za co otrzymuje wynagrodzenie (dalej:
    Utwory).
    Prawa, o których mowa wyżej, przysługują Spółce na wszystkich polach eksploatacji
    utworu, w tym określonych w art. 50 oraz art. 74 ust. 4 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2025 poz. 24, dalej: Prawo Autorskie).
    Wnioskodawca tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający
    ochronie na podstawie Prawa Autorskiego.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu oprogramowania i jego
    części. Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie, w tym skrypty i
    narzędzia automatyzujące, jako część swojej roli Programisty. Prawa autorskie do
    tworzonego oprogramowania są przenoszone na kontrahenta zgodnie z warunkami
    umowy. Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania,
    zmierzają do poprawy jego użyteczności, stabilności, bezpieczeństwa, albo
    funkcjonalności. Wnioskodawca prowadzi swoje prace na różnych platformach
    pozwalających systematycznie zapisywać ich postęp. W związku ze swoją działalnością
    prowadzi badania nad oprogramowaniem, czy infrastrukturą i stosownie je rozwija,
    odnotowując swoje postępy w dedykowanym repozytorium kodu (miejsce, w którym
    zachowuje się cała historia zmian kodu). Cała wykonywana praca opiera się na
    zastosowaniu nowoczesnych technologii, z naciskiem na automatyzację, skalowalność,
    bezpieczeństwo i niezawodność systemów. Wnioskodawca przeprowadza eksperymenty i
    wdraża rozwiązania, a także bezpieczeństwa, monitorowania oraz zarządzania
    konfiguracją. Dodatkowo, w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej,
    Wnioskodawca utrzymuje oraz stale ulepsza infrastrukturę i tworzone rozwiązania. W
    swojej domenie technicznej, monitoruje wydajność systemów, wykrywa i rozwiązuje
    problemy, dostosowuje poszczególne komponenty systemów, w celu zwiększenia ich
    stabilności i bezpieczeństwa oraz optymalizuje procesy. Wnioskodawca również rozszerza
    istniejący kod aplikacji, implementując funkcjonalności wspierające m. in. narzędzia
    monitorujące, w celu zapewnienia lepszej obserwowalności, niezawodności i
    skalowalności systemów. Poza wcześniej wymienionymi polami działalności wobec
    kontrahenta, Wnioskodawca wprowadza ulepszenia związane z architekturą systemów.
    Poza głównymi obszarami działalności, Wnioskodawca przyczynia się również do
    doskonalenia procesu rozwoju oprogramowania i środowisk wykorzystywanych przez
    kontrahenta.
    Wśród przykładowych obszarów prowadzonych przez Wnioskodawcę prac można
    wyróżnić:
    Wnioskodawca świadcząc Usługi programistyczne, wykonuje zatem pracę polegającą na
    rozwijaniu nowego oprogramowania lub na dodawaniu nowych funkcjonalności do
    oprogramowania.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług.
    Tworzone przez Wnioskodawcę w ramach podejmowanych prac unikalne programy i kody
    komputerowe są programami komputerowymi podlegającymi ochronie prawnej na
    podstawie art. 74 ustawy Prawa autorskiego.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian, a wynikają z
    potrzeby np. dodania nowych funkcji. W efekcie rozwijania i ulepszania przez
    Wnioskodawcę oprogramowania powstają odrębne od niego programy komputerowe
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego.
    Systematyczność prowadzonych prac

    Omawiane oprogramowanie jest tworzone, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w
    sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. Prace w tym zakresie nie mają
    charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem
    na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Ponadto, w sposób systematyczny
    Wnioskodawca poszerza własną wiedzę i umiejętności z dziedziny informatyki oraz uczy
    się korzystać z nowych, wcześniej nieużywanych narzędzi.
    Innymi słowy, tworzenie, ulepszanie i rozwijanie kodów i programów komputerowych
    (oprogramowania) ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, która (ta działalność)
    obejmuje prace rozwojowe.
    Praca ma charakter systematyczny w tym rozumieniu, że nie ma charakteru działań
    incydentalnych, a celowy, zorganizowany i nakierowany na zwiększenie zasobów wiedzy i
    ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Jest to przy tym praca twórcza, jako
    iż przedmiotem pracy są zagadnienia i zadania wymagające innowacyjnych rozwiązań,
    bowiem każdorazowo rezultatem prac jest unikalny program lub kod komputerowy. Efekt
    prac stanowi przedmiot ochrony praw autorskich i Wnioskodawca posiada względem
    niego autorskie prawo do programu komputerowego.
    Wnioskodawca wykonuje wyżej opisaną pracę osobiście, tj. nie korzysta z pomocy
    podwykonawców.
    Odpowiedzialność Wnioskodawcy
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie świadczonych usług
    ponosi również Spółka, ale odpowiedzialność Wnioskodawcy względem osób trzecich nie
    jest ograniczona w żaden sposób, w szczególności umownie, względem możliwej
    odpowiedzialności na podstawie powszechnie obowiązującego prawa.
    Zlecone Wnioskodawcy czynności w ramach świadczenia usług na rzecz Spółki nie są
    wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i w czasie wyznaczonym przez
    zlecającego te czynności, czyli Spółkę. Spółka zleca wykonanie czynności i weryfikuje ich
    efekt końcowy, tj. czy wykonane programy działają prawidłowo. Spółka nie narzuca
    konkretnego sposobu implementacji rozwiązania, sprawdza jedynie rezultat –
    Wnioskodawca ma dużą swobodę i sam musi znaleźć najbardziej optymalne i efektywne
    rozwiązanie danego zagadnienia.
    Tym samym, jako wykonujący usługi w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością.
    Opodatkowanie wynagrodzenia za przenoszone prawa autorskie
    Z uwagi na fakt, że na podstawie Umowy zawartej ze Spółką, Wnioskodawca przenosił i
    przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do efektów swojej pracy, tj.
    głównie kodów i programów komputerowych (oprogramowania), opisanych we wniosku,
    w 2025 r. Wnioskodawca już osiąga i osiągnie dochody z tytułu sprzedaży programu
    komputerowego podlegającego ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy Prawa
    autorskiego.
    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami „IP Box”, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2
    pkt 8 ustawy o PIT).
    Ewidencja

    Jednocześnie, Wnioskodawca na potrzeby skorzystania z IP Box będzie posiadał
    szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką
    preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na
    monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Ta szczegółowa ewidencja jest ewidencją odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów i umożliwi wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Ewidencja będzie zawierać będzie zapisy w prowadzonych księgach
    rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, tj. spełniać będzie wymogi określone w art. 30cb ustawy o
    PIT.
    Każdorazowo przed złożeniem deklaracji podatkowej Wnioskodawca przygotuje
    omawianą odrębną ewidencję, która umożliwi wyodrębnienie każdego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów (o
    ile będą to koszty bezpośrednie) i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Ewidencja obecnie nie jest prowadzona przez Wnioskodawcę na bieżąco, lecz zostanie
    sporządzona w odpowiednim terminie poprzedzającym złożenie deklaracji podatkowej, w
    tym w szczególności za rok podatkowy 2025. W kolejnych miesiącach 2025 r. oraz
    kolejnych latach Wnioskodawca planuje prowadzić ewidencję na bieżąco.
    Koszty uzyskania przychodu
    Nie wszystkie koszty, które Wnioskodawca ponosi na uzyskanie dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej mają charakter bezpośredni – znaczna
    część ma charakter pośredni i Wnioskodawca nie jest w stanie określić ich bezpośrednio
    jako poniesionych na uzyskanie dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Celem alokacji tych kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodu, w związku z
    obliczeniem dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, Wnioskodawca ma
    zamiar zastosować, w drodze analogii, zasadę wynikają z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a
    ustawy o PIT tj. koszty związane z przychodami z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej ustalone zostaną w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych
    źródeł względem w ogólnej kwoty przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z tytułu
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Innymi słowy, koszty pośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do
    przychodów przypadających ze zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej do przychodów Wnioskodawcy ogółem, zostaną uznane za
    koszty, o które należy pomniejszyć przychody z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w celu obliczenia kwalifikowanego dochodu.
    Również ewidencja, o której mowa wyżej we wniosku posługiwać się będzie proporcją
    przychodu. W takim więc stopniu, w jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej pozostawać będzie w przychodzie ogółem, w takiej wysokości
    dany wydatek - koszt pośredni (którego przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu
    nie jest możliwe) - będzie stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty IP Box
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił również szereg kosztów funkcjonalnie związanych
    z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj. koszty:

      1) sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych (myszki,
        dyski, monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania - do
        bezpośredniego tworzenia i rozwijania Utworów oraz ich testowania,
      2) urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) - dla
        tworzenia Utworów Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
        zaplecze techniczne i biurowe,
      3) usług księgowych i doradztwa podatkowego - związanych z prowadzoną przez
        Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są
        kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość
        przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia
        rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje, pod którą pozycją dany koszt znajduje
        się w KPiR. Doradztwo podatkowe związane jest z uzyskaniem niniejszego wniosku
        oraz ogólnym opodatkowaniem prowadzonej działalności,
      4) podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia) - niezbędne dla zapewnienia
        Wnioskodawcy możliwości bezpośredniego kontaktu ze Spółką, uczestnictwa w
        spotkaniach i konferencjach branżowych oraz szkoleniach zawodowych,
      5) składek ZUS – wymaganych przez prawo w związku z prowadzeniem przez
        Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że przychodów z prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, które nie wynikają ze zbywania kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej nie ma zamiaru rozliczać z uwzględnieniem stawki preferencyjnej (5%).
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie, w tym skrypty i narzędzia
    automatyzujące. Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszaniu i modyfikacji
    oprogramowania, zmierzają do poprawy jego użyteczności, stabilności, bezpieczeństwa,
    albo funkcjonalności. Wnioskodawca prowadzi swoje prace na różnych platformach
    pozwalających systematycznie zapisywać ich postęp. W związku ze swoją działalnością
    prowadzi badania nad oprogramowaniem, infrastrukturą, czy orkiestracją i stosownie je
    rozwija, odnotowując swoje postępy w dedykowanym repozytorium kodu (miejsce, w
    którym zachowuje się cała historia zmian kodu). Cała wykonywana praca opiera się na
    zastosowaniu nowoczesnych technologii, z naciskiem na automatyzację, skalowalność,
    bezpieczeństwo i niezawodność systemów. Wnioskodawca przeprowadza eksperymenty i
    wdraża rozwiązania w zakresie infrastruktury jako kodu (IaC), ciągłej integracji i
    dostarczania (CI/CD), bezpieczeństwem, monitorowaniem, oraz zarządzania konfiguracją.
    Przykłady wykonanych przez Wnioskodawcę konkretnych narzędzi, nowych koncepcji,
    rozwiązań niewystępujących w praktyce gospodarczej, które spowodowały, że
    wytworzony, rozwinięty/zmodyfikowany „program komputerowy” w znacznym stopniu
    różni się od rozwiązań już funkcjonujących wraz ze wskazaniem jakie usprawnienia
    odróżniają wytworzone/rozwinięte przez Wnioskodawcę oprogramowanie od już
    istniejących znajdują się poniżej.
    Każdorazowo, realizując nowy projekt, Wnioskodawca stosował wymienione technologie
    w sposób zgodny z wymienionymi koncepcjami matematycznymi zaimplementowanymi
    do innego rodzaju danych, w celu rozwiązania innego rodzaju problemu gospodarczego.
    Dzięki powyższym cechom oba projekty w znacznym stopniu różnią się od
    funkcjonujących obecnie rozwiązań, wprowadzając realne innowacje w obszarach
    rolnictwa precyzyjnego i obsługi klienta online, a także odpowiadając na konkretne
    potrzeby praktyki gospodarczej.

    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle. Jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Kontrahenta, z którym współpracuje.
    Każdy projekt (oprogramowanie) musi spełniać inne potrzeby biznesowe, inne,
    dedykowane pod Kontrahenta określone wymagania techniczne, co sprawia, że
    wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w znacznym stopniu cechuje
    wymagana w branży IT oryginalność. Wnioskodawca może stwierdzić, że tworzenie
    programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca prowadzi prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box).
    Tak jak Wnioskodawca wskazał w treści wniosku o interpretację, Wnioskodawca tworzy,
    ulepsza oraz rozwija oprogramowanie, w tym skrypty i narzędzia automatyzujące.
    Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania,
    zmierzają do poprawy jego użyteczności, stabilności, bezpieczeństwa, albo
    funkcjonalności. Wnioskodawca prowadzi swoje prace na różnych platformach
    pozwalających systematycznie zapisywać ich postęp. W związku ze swoją działalnością
    prowadzi badania nad oprogramowaniem, infrastrukturą, czy orkiestracją i stosownie je
    rozwija, odnotowując swoje postępy w dedykowanym repozytorium kodu (miejsce, w
    którym zachowuje się cała historia zmian kodu). Cała wykonywana praca opiera się na
    zastosowaniu nowoczesnych technologii, z naciskiem na automatyzację, skalowalność,
    bezpieczeństwo i niezawodność systemów. Wnioskodawca przeprowadza eksperymenty i
    wdraża rozwiązania w zakresie infrastruktury jako kodu (IaC), ciągłej integracji i
    dostarczania (CI/CD), bezpieczeństwem, monitorowaniem, oraz zarządzania konfiguracją.
    W celu rozwijania i modyfikowania tworzonych przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych pisał Pan (...).
    Każdorazowo, realizując nowy projekt, Wnioskodawca stosował wymienione technologie
    w sposób zgodny z wymienionymi koncepcjami matematycznymi zaimplementowanymi
    do innego rodzaju danych, w celu rozwiązania innego rodzaju problemu gospodarczego.
    Wnioskodawca wskazuje, ze każde nowe oprogramowanie (dwa przykłady przytoczone
    wcześniej) budowane jest przeze mnie od zera. Polega na:
      1) stworzeniu osobnego planu badania – w szczególności treningu, ewaluacji i testu
        modelu statystycznego (modelu sztucznej inteligencji),
      2) przygotowaniu odpowiedniej formy danych wejściowych I przygotowaniu modelu do
        odebrania I przetworzenia danych w tej formie,
      3) tworzeniu, w oparciu o istniejące rozwiązania technologiczne, bądź całkowicie
        autonomicznie, algorytmu uczenia maszynowego,
      4) wytrenowaniu na osobnym zbiorze danych osobnego modelu działającego na
        osobnych zasadach matematycznych,
      5) udostępnieniu możliwości interakcji z modelem – najczęściej przez stworzenie
        dedykowanej aplikacji serwerowej oraz przeglądarkowej.

    W związku z tym, działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy Oprogramowanie
    ma charakter twórczy - o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski oryginalny w pomyśle (za każdym
    razem opiera się na autorskich pomysłach Wnioskodawcy), jest nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Powyższego nie zmienia fakt,
    że Wnioskodawca w ramach tworzenia Oprogramowania może opierać się na posiadanej
    już wiedzy.
    W zakresie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zajmuje się i będzie
    zajmował się rozwijaniem swoich dwóch opisanych już wyżej projektów.
    Co do opisu zdarzenia przyszłego, to Wnioskodawca zwraca uwagę, że z oczywistych
    względów Wnioskodawca nie jest w stanie dokładnie opisać wszystkie co będzie robił w
    przyszłości, bowiem nikt nie jest w stanie dokładnie przewidzieć jakie projekty będzie
    realizował przez kolejne kilkanaście / kilkadziesiąt lat. Niemniej projekty te będą pod
    względem innowacyjności, zastosowanych technologii i oryginalności prowadzone na
    identycznej zasadzie co dwa, opisane wyżej projekty. Innymi słowy Wnioskodawca
    wskazuje, że dochody w przyszłości będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach
    faktycznych, jak w przedstawione we wniosku.
    Wnioskodawca wskazuje, że cel za każdym razem jest ten sam - stworzenie
    oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie
    zaplanowane funkcjonalności. Innymi słowy celem Wnioskodawcy, w odniesieniu do
    każdego z podejmowanych projektów, jest stworzenie całkowicie nowego lub
    zaimplementowanie we wcześniej nie istniejącej formie i kontekście problemowym,
    modelu statystycznego (modelu sztucznej inteligencji) pozwalającego na osiągnięcie
    maksymalnie korzystnego dla klienta poziomu zasadności gospodarczej jego
    wykorzystania w praktyce.
    Wnioskodawca wskazuje, że cele przy każdym oprogramowaniu są te same, czyli
    stworzenie oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca tworzy je
    samodzielnie, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Przykładowo
    pierwszymi celami, które udało się osiągnąć od początku tego roku są:
    Zasoby ludzkie ograniczają się do pracy, zasoby rzeczowe to własne komputery. Poza
    kosztami utrzymania serwerów, zasadniczo nie angażowano żadnych większych zasobów
    finansowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że działalność, w ramach której tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Klienta i przedstawionym przez nich planem.
    Wnioskodawca wskazuje, że każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które
    zostały każdorazowo zrealizowane. Obecnie Wnioskodawca dopracowuje swoje metody
    czekając na dostarczenie większego zbioru danych.
    W następnych latach Wnioskodawca będzie pracował nad różnymi rozwiązaniami
    pozwalającymi na obniżenie błędów estymacji.
    W przypadku projektu dotyczącego inteligentnego asystenta, który rozpoczęto miesiąc
    temu, Wnioskodawca ocenia, że realnym celem na pierwszy rok jest osiągnięcie poziomu
    wstępnej, pełnej funkcjonalności. W kolejnych latach Wnioskodawca chciałby skalować i
    udoskonalać swoje rozwiązanie.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony (podstawa planu, na podstawie którego tworzony jest
    harmonogram – zob. odpowiedź na pytania wyżej). Warto dodać, iż istnieje nieskończona

    ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Należy podkreślić, iż program stworzony przez Wnioskodawcę w ramach danego projektu
    ulepszył i rozwinął działanie starych programów, lub też powodował stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności kontrahentów, tym samym zwiększając
    zasoby swojej wiedzy (sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem
    przydatności do realizacji każdego nowego, rozwiniętego/ulepszonego Oprogramowania).
    Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy,
    które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania
    w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy
    czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na np.
    zautomatyzowanie wielu procesów.
    Przystępując do tworzenia oprogramowania Wnioskodawca planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w
    działalności Wnioskodawcy, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie
    oferował podobnych rozwiązań.
    Dodatkowo należy podkreślić, że fakt, że prace programistyczne Wnioskodawcy opierają
    się w części na posiadanej już wiedzy, nie oznacza, że w ich efekcie nie powstaje „nowa
    wiedza”.
    Założenie, że za każdym razem, kiedy nabywamy wiedzę z zewnętrznych źródeł, to w
    istocie nie korzystamy z „własnej” wiedzy, należy uznać za pozbawione sensu i nielogiczne.
    Trudno wyobrazić sobie sytuację, kiedy dojście do nowych rozwiązań niepoparte byłoby
    jakąkolwiek wiedzą. Wręcz przeciwnie - polega ono na wykorzystywaniu nabytej już
    wcześniej wiedzy, doświadczenia i na tej podstawie opracowywaniu nowych rozwiązań czy
    ulepszaniu dotychczasowych.
    W ramach odpowiedzi na to pytanie Wnioskodawca ponownie zwraca uwagę na opis
    projektów, które zaprezentował wyżej. Opis wskazuje jakimi zasobami wiedzy dysponował
    przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego Oprogramowania (np. generalna
    umiejętność pracy w danym języku), jaki rodzaj wiedzy i umiejętności Wnioskodawca
    wykorzystuje i rozwija wraz ze wskazaniem technologii na bazie jakiej powstają

    poszczególne rozwiązania (np. generowanie nowych wersji aplikacji), jakie nowe
    zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone, rozwinięte/ulepszone
    Oprogramowanie od już istniejących (np. zupełnie nowa, nieistniejąca do tej pory wersja
    aplikacji, nowa aplikacja, nowe algorytmy, ulepszanie istniejących algorytmów), sposób
    wykorzystania posiadanej wiedzy, oferowanych dotychczas produktów, usług, na jakich
    rozwiązaniach Wnioskodawca się opierał oraz efekty działań i ich zastosowanie.
    W związku z tym, działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy Oprogramowanie
    ma charakter twórczy - o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski oryginalny w pomyśle (za każdym
    razem opiera się na autorskich pomysłach Wnioskodawcy), jest nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Powyższe nie zmienia fakt, że
    Wnioskodawca w ramach tworzenia Oprogramowania może opierać się na posiadanej już
    wiedzy.
    Abstrahując od powyższego, dla lepszego zrozumienia stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnia, że w ramach swojej działalności
    wykorzystuje i rozwija swoją wiedzę z dziedzin statystyki, matematyki i informatyki.
    Dokładniej, uczy efektywnej budowy i implementacji algorytmów z dziedziny uczenia
    maszynowego. Uczenie maszynowe jest dziedziną skupiającą wiele innowacyjnych
    technologii – Wnioskodawca wykorzystuje w szczególności sieci neuronowe
    przetwarzające obrazy oraz język naturalny. Ich zastosowanie do przytoczonych
    problemów gospodarczych pozwala często osiągać korzystniejszy dla klienta stosunek
    efektów do kosztów zastosowania względem trakcyjnych algorytmów deterministycznych
    oraz metod wykorzystujących pracę ludzi.
    Dalej, wykorzystanie wiedzy polega na poprawnym łączeniu identyfikacji problemów z
    odpowiadającymi im, możliwymi rozwiązaniami technologicznymi oraz na samej
    implementacji rozwiązań. W obu tych kwestiach, poza regularnym uzupełnianiem swojej
    wiedzy z dziedzin statystyki, matematyki i informatyki, przeglądem prac naukowych
    dotyczących badań innych autorów oraz dokumentacji technicznej opisującej najnowsze
    narzędzia techniczne, niezbędna jest również wiedza praktyczna, zdobywana na drodze
    realizacji własnych projektów technologicznych.
    Wnioskodawca oferował dotychczas usługi polegające na projektowaniu planów badań,
    analizie danych, opracowywaniu algorytmów, trenowaniu modeli statystycznych oraz
    tworzeniu aplikacji serwerowych i przeglądarkowych.
    Usługi Wnioskodawcy oparte były na rozwiązaniach wiedzowych poznanych na studiach
    oraz w procesie samodzielnego rozwoju i realizacji własnych projektów.
    Wnioskodawca planuje powiększać swoją wiedzę poprzez uzupełnianie swojej wiedzy z
    dziedzin statystyki, matematyki i informatyki, przegląd prac naukowych dotyczących
    badań innych autorów oraz dokumentacji technicznej opisującej najnowsze narzędzia.
    Wnioskodawca będzie zdobywał wiedzę również na drodze realizacji własnych projektów
    technologicznych.
    Wszystkie czynności, które realizował Wnioskodawca w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem prac, którymi są „oprogramowanie”, „kody”,
    „skrypty”, „narzędzia automatyzujące”, „infrastruktura”, „orkiestracja”, „systemy”,
    „komponenty systemów” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej.

    Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny.
    Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów
    zlecanych przez Kontrahenta.
    Należy dodatkowo wyjaśnić, że orkiestracja nie jest traktowana jako utwór gdyż w
    kontekście wytwarzania oprogramowania i odnosi się do procesu automatyzowania,
    zarządzania oraz koordynacji złożonych procesów i działań związanych z infrastrukturą
    oraz aplikacjami. Jest to sposób na kontrolowanie, w jaki sposób różne systemy,
    komponenty lub usługi współpracują ze sobą, aby dostarczyć konkretny wynik. Celem
    orkiestracji jest automatyzacja zadań, które tradycyjnie byłyby wykonywane ręcznie, aby
    przyspieszyć procesy i zmniejszyć ryzyko błędów.
    Orkiestracja jest kluczowym elementem w nowoczesnych praktykach IT, gdzie celem jest
    osiągnięcie pełnej automatyzacji procesów wytwarzania i wdrażania oprogramowania.
    Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że Jego praca zawsze jest „twórczą” realizacją.
    Należy rozróżnić specyfikację biznesową lub funkcjonalną otrzymywaną od kontrahenta
    (która określa cel – „co” ma zostać zrobione) od pracy Wnioskodawcy, która stanowi
    implementację techniczną i realizację tego celu (czyli „jak” ma to zostać zrobione).
    Kontrahent zazwyczaj określa wymagania na poziomie bardzo ogólnym lub
    funkcjonalnym. Rola Wnioskodawcy polega na:
      · przełożeniu tych wymagań na konkretne rozwiązania architektoniczne i algorytmiczne.
      · zaprojektowaniu struktury kodu, interfejsów, klas i funkcji.
      · napisaniu wydajnego, bezpiecznego i możliwego do utrzymania kodu źródłowego.
      · samodzielnym rozwiązywaniu problemów technicznych napotkanych w trakcie
        implementacji.
    Wnioskodawca nie jest zatem jedynie technicznym wykonawcą odtwarzającym z góry
    narzucony, szczegółowy projekt techniczny.
    Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z umową zawartą z klientem dochodzi do
    przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów w całości, bez jakichkolwiek
    ograniczeń czasowych, terytorialnych lub innych. Umowa precyzuje, że wszelkie utwory w
    rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym w szczególności
    programy komputerowe, ich twórcze rozwinięcia, moduły, komponenty, skrypty i
    towarzysząca im dokumentacja, stworzone przez Wnioskodawcę w ramach realizacji
    umowy, stanowią przedmiot prawa autorskiego. Zgodnie z umową, z chwilą określoną w
    umowie, następuje przeniesienie na rzecz kontrahenta całości autorskich praw
    majątkowych do tych utworów.
    Proces wyodrębnienia i przeniesienia praw ma charakter cykliczny i jest ściśle powiązany z
    okresami rozliczeniowymi (miesięcznymi). Przebiega on następująco:
      a) Realizacja i ewidencja prac: W trakcie okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
        wykonuje zlecone zadania, tworząc lub rozwijając oprogramowanie. Prowadzi
        ewidencję wykonanych prac twórczych.
      b) Wyodrębnienie i akceptacja utworu: Na koniec każdego okresu rozliczeniowego
        odbywa się spotykanie z kontrahentem, przedstawienie wyników pracy.
        Kontrahent, po weryfikacji, akceptuje wykonane prace.
      c) Wynagrodzenie i moment przeniesienia praw: Po akceptacji prac Wnioskodawca
        wystawia fakturę VAT opiewającą na kwotę wynagrodzenia za dany okres, która w
        swojej treści odnosi się do przekazanych i zaakceptowanych utworów. Zgodnie z

        umową, przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do utworów następuje
        w momencie przyjęcia przez klienta utworu, tj. uiszczenia przez kontrahenta pełnej
        kwoty wynagrodzenia określonego na fakturze.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów następuje na wszelkich polach
    eksploatacji istniejących w chwili zawarcia umowy oraz polach eksploatacji, które
    powstaną w przyszłości. W ramach ustaleń z klientem, w szczególności zawartej umowy,
    Wnioskodawca przenosi na klienta całość autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego i innych utworów, za co otrzymuje wynagrodzenie.
    W przypadku, gdy utwór stanowi program komputerowy, przeniesienie autorskich praw
    majątkowych obejmuje także uprawnienia wskazane w art. 74 ust. 4 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie autorskich praw majątkowych dotyczy
    wszelkich postaci ustalenia utworów, w tym zwłaszcza kodu źródłowego i wynikowego
    oprogramowania stanowiącego utwór.
    Przekazanie utworu dokonywane jest poprzez przekazanie nośnika danych
    Kontrahentowi, na którym został utrwalony utwór. Natomiast w przypadku utworu
    będącego programem komputerowym, Wnioskodawca zobowiązuje się umieścić kod
    źródłowy w repozytorium stanowiącym własność Kontrahenta bądź też przekazać
    Kontrahentowi nośnik z kodem źródłowym, który zostanie przekazany w formie plików
    tekstowych lub w inny sposób wskazany przez Kontrahenta. Kod źródłowy staje się
    własnością Kontrahenta z chwilą jego utworzenia.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest również każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na
    bieżąco ewidencji.
    Przeniesienie praw do konkretnych programów komputerowych jest potwierdzane przede
    wszystkim przez następujący zestaw komplementarnych dokumentów:
      · Umowa o współpracy, stanowiąca ramową podstawę prawną przenoszenia praw;
      · Wystawione faktury VAT, które określają wynagrodzenie za stworzenie i przeniesienie
        praw do konkretnych, zaakceptowanych utworów;
      · Potwierdzenia dokonania zapłaty za faktury, co jest momentem prawnym, w którym
        prawa autorskie przechodzą na kontrahenta.
    Sposób przenoszenia we wniosku praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje
    to z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy za wykonane usługi najczęściej w całości
    stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego. Jeżeli na
    fakturze rozliczeniowej lub innym dokumencie rozliczeniowym (np. zestawienia, załączniki
    do faktury) zawarta jest pozycja inna niżeli sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, Wnioskodawca nie zaliczy go do ulgi IP BOX i będzie ona wyodrębniona w
    osobnej pozycji oraz kwotowo.
    Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z zawartą umową o współpracy,
    wynagrodzenie za dany okres rozliczeniowy (za miesiąc) jest kalkulowane na podstawie
    iloczynu ustalonej w umowie stawki godzinowej oraz liczby godzin poświęconych na
    realizację prac, udokumentowanych w ewidencji czasu pracy przedkładanej
    Kontrahentowi.
    Model ten jest przyjętą przez strony metodą wyceny wartości prac twórczych i badawczo-
    rozwojowych, których efektem jest powstanie kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.
    Zasadniczo całość ewidencjonowanego czasu pracy jest w 100% poświęcona na
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową, obejmującą

    projektowanie, tworzenie i rozwijanie oprogramowania, czyli czynności prowadzące
    bezpośrednio do powstania utworu w rozumieniu prawa autorskiego.
    W konsekwencji, iloczyn stawki i liczby godzin nie stanowi zapłaty za sam czas, lecz jest
    ekwiwalentem pieniężnym wartości wytworzonych przez Wnioskodawcę w tym czasie
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskich praw do programów
    komputerowych).
    Zawarte przez Wnioskodawcę umowy o współpracy z klientami przewidują i opierają się na
    cyklicznych okresach rozliczeniowych. Okresy te są stałymi okresami czasowymi (okresy
    miesięczne). Zastosowanie stałych, miesięcznych okresów rozliczeniowych ma charakter
    organizacyjny i administracyjny. Umożliwia to regularne i systematyczne raportowanie
    postępu prac, cykliczne fakturowanie oraz płynne planowanie dalszych działań w ramach
    prowadzonego projektu.
    Jednocześnie, zakończenie każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego jest
    momentem, w którym następuje spełnienie określonych w umowie warunków, tj.
    podsumowanie, odbiór i akceptacja prac wykonanych w tym okresie.
    Wnioskodawca wskazuje, że na koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i
    sprzęty biurowe i eksploatacyjne) będą składały się:
      Komputer stacjonarny lub przenośny (laptop) o wysokiej mocy obliczeniowej,
      niezbędny do prowadzenia prac programistycznych, kompilacji kodu i testowania
      oprogramowania.
      Podzespoły komputerowe służące do budowy lub modernizacji wyżej wymienionego
      sprzętu, w tym: procesor, płyta główna, pamięć operacyjna RAM, karta graficzna,
      dysk twardy (SSD lub HDD), zasilacz, obudowa komputerowa.
      Monitor lub monitory ekranowe, wykorzystywane jako podstawowe narzędzie do
      wyświetlania kodu i interfejsów tworzonego oprogramowania.
      Klawiatura komputerowa.
      Mysz komputerowa lub inne urządzenie wskazujące (np. tablet graficzny, trackball).
      Kamera internetowa oraz mikrofon, wykorzystywane do komunikacji w ramach
      zespołów projektowych w procesie tworzenia oprogramowania.
      Słuchawki, wykorzystywane do komunikacji oraz pracy w skupieniu.
      Systemy operacyjne
      Specjalistyczne oprogramowanie deweloperskie, w tym zintegrowane środowiska
      programistyczne (IDE), edytory kodu, oprogramowanie do wirtualizacji oraz
      narzędzia do debugowania i profilowania kodu.
      Licencje na oprogramowanie wykorzystywane w procesie twórczym (np. pakiety
      biurowe, programy graficzne do tworzenia interfejsów użytkownika).
      Router.
      Przełącznik sieciowy (switch).
      Karta sieciowa. (Wyjaśnienie: powyższy sprzęt jest niezbędny do zapewnienia
      stabilnego i wydajnego dostępu do sieci internetowej, co jest kluczowe dla
      pobierania bibliotek, pracy z repozytoriami kodu i komunikacji w zespole).
      Zewnętrzny dysk twardy (HDD lub SSD) do archiwizacji kodu źródłowego i tworzenia
      kopii zapasowych projektów.
      Pamięć przenośna typu pendrive.

    Wnioskodawca prosi o potraktowanie powyższego katalogu jako katalogu zamkniętego.
    Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie zawiera się w kosztach usług
    księgowych i doradztwa podatkowego.
    Przez koszty składek ZUS, o których mowa we wniosku, należy rozumieć opłacane przez
    Wnioskodawcę, jako osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą,
    obowiązkowe i dobrowolne składki, na które składają się:
      · Składki na ubezpieczenia społeczne, tj. składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe,
        wypadkowe oraz dobrowolne ubezpieczenie chorobowe.
      · Składka na Fundusz Pracy.
    Składki ZUS, które Wnioskodawca odlicza od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie należy traktować jako koszty uzyskania
    przychodów.
    Wskazane w pytaniu nr 3 wydatki, poza składkami ZUS (zob. odp. powyżej) - stanowią
    koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wydatki wskazane w pytaniu nr 4 wniosku stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru
    z art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT, tj. koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio
    działalność badawczo-rozwojową. Każdy z tych wydatków ma bezpośredni i funkcjonalny
    związek z poszczególnymi etapami procesu twórczego, który obejmuje takie działania jak:
    analiza problemu, projektowanie architektury i logiki, implementacja (pisanie kodu
    źródłowego), testowanie, debugowanie oraz tworzenie dokumentacji technicznej.
    Poniżej przedstawiono powiązanie poszczególnych kategorii kosztów z konkretnymi
    działaniami w ramach procesu tworzenia oprogramowania:
      1. Sprzęt komputerowy (jednostki centralne, np. komputer stacjonarny/laptop,
        podzespoły): Związek funkcjonalny: Jest to fundamentalne i podstawowe narzędzie
        pracy twórczej. Jest wykorzystywany na każdym etapie procesu deweloperskiego.
    Konkretne działania:
      Implementacja: Pisanie, edycja i kompilacja kodu źródłowego. Wysoka moc
      obliczeniowa jest niezbędna do skracania czasu kompilacji i budowania aplikacji.
      Testowanie i debugowanie: Uruchamianie tworzonego oprogramowania, w tym w
      środowiskach wirtualnych, oraz korzystanie z narzędzi deweloperskich do analizy i
      naprawy błędów.
      Projektowanie: Tworzenie diagramów, modeli i specyfikacji technicznych.
      2. Urządzenia peryferyjne (np. monitory, klawiatura, mysz):
        Związek funkcjonalny: Są to narzędzia bezpośrednio wpływające na wydajność,
        precyzję i ergonomię pracy twórczej.
    Konkretne działania:
      Implementacja i debugowanie: Użycie wielu monitorów pozwala na jednoczesne
      wyświetlanie kodu źródłowego, okna działającej aplikacji, konsoli z logami oraz
      narzędzi deweloperskich, co radykalnie przyspiesza proces tworzenia i identyfikacji
      błędów.
      Projektowanie: Wysokiej jakości monitory umożliwiają precyzyjną pracę nad
      interfejsami graficznymi.

      3. Oprogramowanie i licencje (np. systemy operacyjne, IDE, narzędzia deweloperskie):
        Związek funkcjonalny: Stanowią cyfrowe środowisko i zbiór narzędzi niezbędnych
        do prowadzenia działalności B+R.
    Konkretne działania:
      Implementacja: Zintegrowane środowiska programistyczne (IDE) są podstawowym
      narzędziem do pisania i zarządzania kodem.
      Debugowanie: Specjalistyczne oprogramowanie (debuggery, profilery) jest
      wykorzystywane do analizy i optymalizacji działania tworzonych programów.
      Wszystkie etapy: System operacyjny stanowi fundamentalną platformę, na której
      wszystkie prace są wykonywane.
      4. Sprzęt sieciowy (np. router, switch):
        Związek funkcjonalny: Zapewnia niezbędną łączność do prowadzenia
        nowoczesnego procesu tworzenia oprogramowania.
    Konkretne działania:
      Implementacja: Pobieranie bibliotek i zależności programistycznych z repozytoriów.
      Zarządzanie kodem: Praca z systemami kontroli wersji hostowanymi w chmurze.
      Testowanie: Dostęp do zewnętrznych API oraz usług chmurowych, z którymi
      integruje się tworzone oprogramowanie.
      5. Pamięć masowa i nośniki danych (np. dyski zewnętrzne, pendrive):
        Związek funkcjonalny: Zapewnienie bezpieczeństwa, integralności oraz
        przenośności danych w procesie twórczym, a w szczególności ochrona
        wytwarzanego kodu źródłowego, który jest podstawą prawa własności
        intelektualnej.
    Konkretne działania:
      Archiwizacja i tworzenie kopii zapasowych: Regularne tworzenie backupów kodu
      źródłowego, repozytoriów oraz całych środowisk deweloperskich w celu
      zabezpieczenia efektów pracy twórczej przed utratą danych.
      Przechowywanie i zarządzanie dużymi zasobami: Magazynowanie obrazów maszyn
      wirtualnych, dużych zbiorów danych testowych lub zasobów graficznych, które są
      niezbędne w procesie tworzenia i testowania oprogramowania.
      Przenoszenie danych między środowiskami: Używanie nośników do transferu
      projektów i danych pomiędzy różnymi komputerami (np. stacją roboczą a laptopem)
      lub do dedykowanych środowisk testowych.
    Podsumowując, każdy z wymienionych wydatków stanowi niezbędny element warsztatu
    pracy Wnioskodawcy, bez którego prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej na
    wymaganym poziomie technicznym i jakościowym nie byłoby możliwe. Istnieje więc ścisły,
    funkcjonalny związek.
    Wnioskodawca przyporządkowuje w dacie ich poniesienia względem tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych rozdzielając je proporcjonalnie do przychodów

    IP Box (z przeniesienia praw majątkowych do programów komputerowych).
    Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego”/”oprogramowania”.
    Pytania
      1. Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego prace
        rozwojowe w zakresie oprogramowania komputerowego wykonywane przez
        Wnioskodawcę spełniają kryteria uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT?
      2. Czy dochody ze sprzedaży praw autorskich do Utworów wytwarzanych przez
        Wnioskodawcę stanowią i stanowić będą dochody z kwalifikowanych praw
        własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według
        preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy o PIT?
      3. W jaki sposób, na gruncie art. 30ca ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT,
        należy przypisać koszty pośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanych praw
        własności intelektualnej do przychodu z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw
        własności intelektualnej?
      4. Czy wymienione w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego koszty w
        rozdziale „Koszty IP Box” ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty, o
        których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT, tj. koszty poniesione
        przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
        badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669), znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października
    2018 r., „badania naukowe” to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W konsekwencji z dniem 1 października 2018 r., przepisy ustawy o PIT bezpośrednio
    referują do ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe”
    są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
      · mają twórczy charakter,
      · są prowadzone w systematyczny sposób,
      · zostały zrealizowane w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
        wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
      · obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu. Algorytmy
    rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają prostych i
    funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje zindywidualizowane,
    nowoczesne i innowacyjne produkty IT. Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy
    potwierdza również fakt, iż rezultatem Jego działań są subiektywnie nowe wytwory
    intelektu w postaci analiz, kodów źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w
    przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z

    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec klienta, które dotyczą obsługi
    informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych
    rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego
    rozwiązania technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje
    nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych
    produktów, technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zatem, Jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i
    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz
    polegają na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących
    produktów w związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub
    identyfikacją zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które jest zwykle związane z chęcią
    optymalizacji określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Oprócz tego, w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP Box - w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do
    kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia
    dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i
    rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing,
    Paris/GUS, Warsaw, .....). Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być:
    nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub
    odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o PIT. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o
    PIT.
    Ad 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochody ze sprzedaży autorskich praw do Utworów
    stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą

    podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art.
    30ca ustawy o PIT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca sam wytwarza Utwory i
    przysługują mu względem nich prawa autorskie, które następnie przenosi na Spółkę za
    wynagrodzeniem.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
        ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, należy uznać,
    iż wytwarzane przez Wnioskodawcę Utwory są chronione autorskim prawem do
    programu komputerowego na podstawie przepisów Prawa autorskiego.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W celu prawidłowego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD

    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. Włączenie oprogramowania
    chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych
    kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy
    prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z
    oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport
    OECD), uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle rozszerzającej
    wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub
    ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie
    pytania nr 1 za prawidłowe oraz spełnienia pozostałych wymogów dotyczących m.in.
    prawidłowej ewidencji projektowej oraz kosztów, dochód generowany przez
    Wnioskodawcę ze sprzedaży praw autorskich do Utworów wytworzonych w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej będzie podlegał preferencyjnemu
    opodatkowaniu 5% stawką na zasadach określonych w art. 30ca ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 3
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, należy przypisać je do przychodów ze
    sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnych w proporcji, w jakiej przychód
    ze sprzedaży kwalifikowanych własności intelektualnych pozostaje w stosunku do
    przychodów ogółem.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów dla ustalenia dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (tak jak dla ogólnej działalności gospodarczej) należy uwzględnić
    zarówno koszty pośrednie, jak i bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami
    własności intelektualnej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne jest odpowiednie przypisanie kosztów do
    przychodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz

    innych przychodów. Istnieją także wydatki, których przypisanie wprost do danego rodzaju
    przychodu nie jest możliwe (tzn. koszty pośrednie) - np. składki ZUS, sprzęt komputerowy,
    itp.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zasadnym jest posłużenie się proporcją przychodu.
    Innymi słowy, w takim stopniu, w jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej pozostaje w przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany
    wydatek - koszt pośredni (którego przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu nie
    jest możliwe) będzie stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu ze sprzedaży
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Powyższy sposób przypisywania kosztów pośrednich wynika w sposób pośredni z art. 22
    ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami
    z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na
    poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z
    tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Mimo że przywołany przepis odnosi się
    przychodów, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz przychodów z innych źródeł,
    nic nie stoi na przeszkodzie, aby posiłkować się z nim przy obliczaniu stosunku kosztów
    dotyczących przychodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz
    pozostałych przychodów. Powyższe potwierdza akapit 136 Objaśnień podatkowych z dnia
    15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej – IP Box – „konieczne jest więc wskazanie przez
    podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych
    przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i
    pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z
    kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP
    nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku kosztów
    pośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    należy przypisać je do przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w proporcji, w jakiej przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej pozostaje w stosunku do przychodów ogółem.
    Ad 4
    Istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który
    następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik Nexus) również kosztów pośrednich. Nie
    wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do
    przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Wskaźnik Nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która
    podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na
    przestrzeni lat”.
    Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustalić należy jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% należy wyliczyć dwie podstawowe wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Zdaniem Wnioskodawcy, informacje wskazane we wniosku potwierdzają istnienie
    przesłanek świadczących o bezpośrednim powiązaniu opisanych w sekcji „Koszty IP Box”
    wydatków z działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Wobec tego, wszystkie z ponoszonych wydatków, opisanych we
    wniosku, wobec których wskazano przesłanki przemawiające za bezpośrednim ich
    powiązaniem z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, można
    uwzględnić przy ustalaniu wskaźnika/wskaźników Nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) w odpowiedniej części.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
        1897)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarł umowę o współpracę ze Sp. z o.o. Na podstawie Umowy,
    Wnioskodawca świadczy opisane niżej usługi programistyczne, jako Software Engineer
    /Programista (przy czym w umowie nie ma wskazanej wprost nazwy stanowiska).
    Przychody z czynności wykonywanych w ramach przywołanej współpracy ze Spółką
    stanowią aktualnie całość uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów. Przedmiotem
    Umowy jest określenie zasad współpracy stron (Spółki i Wnioskodawcy) w zakresie
    świadczenia przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki usług z zakresu produkcji, rozwoju lub
    utrzymania oprogramowania, a w szczególności polegających na:
      projektowaniu struktury i zapisu kodu komputerowego niezbędnego do
      zaprojektowania i rozwinięcia oprogramowania na życzenie klienta,
      programowaniu, wykonaniu oprogramowania na indywidualne zamówienie,
      łączeniu w całość, przystosowaniu (modyfikowanie, konfigurowanie itp.) i
      instalowaniu istniejącego oprogramowania tak, aby było funkcjonalne w środowisku
      informatycznym klienta Spółki,
      tworzeniu specyfikacji i skróconych dokumentacji technicznych i użytkowych dla
      systemów informatycznych,
      adaptacji i integracji systemów firm trzecich,
      testowaniu tworzonego oprogramowania,
    - dalej łącznie: Usługi programistyczne.
    Przykładem Oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Pana są:
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    W opisie sprawy wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w
    pomyśle. Jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Kontrahenta, z którym
    współpracuje. Każdy projekt (oprogramowanie) musi spełniać inne potrzeby biznesowe,
    inne, dedykowane pod Kontrahenta określone wymagania techniczne, co sprawia, że
    wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w znacznym stopniu cechuje
    wymagana w branży IT oryginalność. W ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między
    innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług. Tworzone
    przez Pana w ramach podejmowanych prac unikalne programy i kody komputerowe są
    programami komputerowymi podlegającymi ochronie prawnej na podstawie art. 74
    ustawy Prawa autorskiego. Zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian, a wynikają z
    potrzeby np. dodania nowych funkcji. W efekcie rozwijania i ulepszania przez Pana
    oprogramowania powstają odrębne od niego programy komputerowe podlegające
    ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że omawiane oprogramowanie jest tworzone, rozwijane i ulepszane przez
    Pana w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. Prace w tym zakresie nie mają
    charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem
    na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Ponadto, w sposób systematyczny poszerza
    Pan własną wiedzę i umiejętności z dziedziny informatyki oraz uczy się korzystać z
    nowych, wcześniej nieużywanych narzędzi. Innymi słowy, tworzenie, ulepszanie i
    rozwijanie kodów i programów komputerowych (oprogramowania) ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w

    celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań, która (ta działalność) obejmuje prace rozwojowe. Praca ma charakter
    systematyczny w tym rozumieniu, że nie ma charakteru działań incydentalnych, a celowy,
    zorganizowany i nakierowany na zwiększenie zasobów wiedzy i ich wykorzystanie do
    tworzenia nowych zastosowań. Jest to przy tym praca twórcza, jako iż przedmiotem pracy
    są zagadnienia i zadania wymagające innowacyjnych rozwiązań, bowiem każdorazowo
    rezultatem prac jest unikalny program lub kod komputerowy. Efekt prac stanowi
    przedmiot ochrony praw autorskich.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych, zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan
    w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi
    Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. W
    swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności kontrahentów, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które
    posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na np. zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      planowaniu produkcji oraz
      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sam Pan wskazuje, w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z
    zakresu narzędzi informatycznych oprogramowania, oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług. Tworzy Pan
    programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu

    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i
    ulepszania oprogramowania komputerowego spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 ww. ustawy:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający

    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Prowadzenie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przez podatnika osiągającego dochody w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    oznacza jej prowadzenie w sposób umożliwiający prawidłowe sporządzenie zeznania
    podatkowego za dany rok podatkowy, w przewidzianym dla tej czynności terminie, a także
    dokonanie jego korekty.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
      bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

      wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
      które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania, stanowią
      utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do
      wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      na potrzeby skorzystania z IP Box będzie Pan posiadał szczegółową ewidencję
      pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z
      wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie
      efektów prac badawczo-rozwojowych. Każdorazowo przed złożeniem deklaracji
      podatkowej przygotuje Pan omawianą odrębną ewidencję, która umożliwi
      wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie
      przychodów, kosztów uzyskania przychodów (o ile będą to koszty bezpośrednie) i
      dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej. Ewidencja obecnie nie jest prowadzona przez Pana na bieżąco, lecz
      zostanie sporządzona w odpowiednim terminie poprzedzającym złożenie deklaracji
      podatkowej, w tym w szczególności za rok podatkowy 2025. W kolejnych latach
      planuje Pan prowadzić ewidencję na bieżąco.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa
    autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowi dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zeznaniu rocznym 2025 r. Jeśli Pana
    sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej
    preferencji także za kolejne lata podatkowe.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do kwestii – w jaki sposób, na gruncie art. 30ca ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przypisać koszty pośrednio
    związane z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej do przychodu z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazać należy, że z
    Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej IP BOX wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP,
    który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia
    końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie
    związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie
    przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
    tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i
    pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu.
    Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego
    kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
    kwalifikowanego IP”.
    Zauważyć przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w zakresie dotyczącym IP Box (tj. art. 30ca ust. 7 ustawy) określają zasady ustalania
    dochodu w przypadku podatników zamierzających korzystać z preferencyjnej 5% stawki
    podatku, o której mowa wyżej, przy czym dla potrzeb obliczania podstawy opodatkowania
    ww. stawką odwołują się do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, bowiem dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 analizowanej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    W myśl art. 22 ust. 1 cyt. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy. Powyższe potwierdza również treść Objaśnień
    podatkowych wskazujących na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który
    następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich.

    Objaśnienia, nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej – można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22
    ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Stosownie do art. 22 ust. 3a ustawy:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Należy zatem zgodzić się z Panem, że w przypadku kosztów pośrednio związanych z
    wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, należy przypisać je do
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w proporcji, w
    jakiej przychód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pozostaje w
    stosunku do przychodów ogółem. Przy czym, to Pan zobowiązany jest wykazać związek
    danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną
    na uzyskanie przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jest to zgodne
    z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów
    wywodzi skutki prawne.
    Przechodząc do Pana wątpliwości czy wymienione w opisie stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego koszty w rozdziale „Koszty IP Box” stanowią koszty, o których mowa
    w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.
    koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć
    koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z
    wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na: sprzęt komputerowy i peryferia komputerowe,
    urządzenia i materiały biurowe, usługi księgowe i doradztwo podatkowe, podróże
    zawodowe, składki ZUS, przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o
    których mowa w lit. a wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na
    potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy :
      stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.