Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-395/11-4/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-12
Teza: W sytuacji, gdy w danym okresie sprawozdawczym Wnioskodawca poniósł stratę podatkową, to od sumy kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych. Obowiązek podatkowy powstanie tylko wtedy, gdy pozostały dochód z lat poprzednich, zadeklarowany jako przeznaczony na cele statutowe, został wydatkowany niezgodnie z przeznaczeniem.
Słowa kluczowe: dochód; finansowanie; fundusz-fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych-Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych; kara; odliczenia; odsetki-odsetki budżetowe; strata; szpital; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia (brak daty) (data wpływu 26.04.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu rozliczenia straty podatkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu rozliczenia straty podatkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. W 2010 roku dochód podatkowy Szpitala ustalony jako nadwyżka przychodów nad kosztami uzyskania przychodów wyniósł ok. 22 mln zł i uwzględniał między innymi poniesione wydatki nie związane z działalnością statutową, takie jak: opłaty PFRON, kary, grzywny, odszkodowania i odsetki budżetowe, o łącznej wartości ok. 2 mln zł, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ustawy. Od tak ustalonego dochodu odliczono zgodnie z art. 7 ust. 5 po 50% straty podatkowej za 2007 i 2008 r. w łącznej wysokości ok. 15 mln zł oraz skorzystano ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 przeznaczając pozostałą część dochodu na cele statutowe ok. 7 mln zł.

Dochód przeznaczony w latach wcześniejszych na cele statutowe został wydatkowany zgodnie z art. 17 ust. 1b ustawy do 31 grudnia 2009 roku.

W trakcie badania sprawozdania finansowego biegli rewidenci zakwestionowali rozliczenie podatkowe Szpitala twierdząc że:

…”dochód stanowiący równowartość wydatków z tytułu odsetek budżetowych oraz wpłat na PFRON podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych”\`(...)\`

…”odliczenie strat z lat ubiegłych od dochodu za rok 2010, nie jest równoznaczne ze zwolnieniem podatkowym, gdyż wydatki nieprzeznaczone na cele statutowe zostały faktycznie poniesione”\`(...)\`

…”podatek dochodowy od osób prawnych za 2010 rok powinien zostać zapłacony od wydatków pozastatutowych w terminach przewidzianych w art. 25 ust. 4 ustawy”

i naliczyli podatek od całej kwoty wydatków przeznaczonych na cele nie związane z działalnością w zakresie ochrony zdrowia.

Uzasadniając prawidłowość rozliczenia podatku dochodowego za rok 2010 Wnioskodawca przedłożył biegłym interpretację udzieloną w jego indywidualnej sprawie dotyczącą takiego samego stanu faktycznego, o którą wystąpił w 2009 roku znak IPPB5/423-435/10-4/AM z dnia 2010.09.23 ale zdaniem biegłych ta interpretacja dotyczy tylko sposobu rozliczania straty podatkowej a nie wyliczania podatku od dochodu przeznaczonego na działalność pozastatutową.

Zadane przez Szpital pytanie dotyczyło możliwości odliczenia straty podatkowej przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, ale z treści uzasadnienia Wnioskodawcy wynikało, że do dochodu z bieżącego okresu nie zadeklarowanego na cele statutowe należy stosować ogólne zasady ustalania zobowiązania podatkowego.

We wniosku o wydanie interpretacji Szpital prezentował stanowisko:

…”skoro więc dochód samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej dopiero po przeznaczeniu go na cele statutowe i wykazaniu w deklaracji podatkowej uzyskuje status dochodu warunkowo zwolnionego z podatku, to przed zadeklarowaniem tego dochodu na cele statutowe albo w przypadku braku możliwości przeznaczenia tego dochodu na cele statutowe (np. w części wydatkowanej na zapłacenie PFRON, odsetek budżetowych, itp.) podatnik ma prawo, w ocenie Wnioskodawcy, korzystać z możliwości odliczenia od dochodu opodatkowanego strat podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 na takich samych zasadach jak wszyscy podatnicy, na których ciąży obowiązek podatkowy”\`(...)\`

Wnioskodawca wskazuje, iż stanowisko to zostało potwierdzone przez Izbę

…”podatnicy korzystający z przedmiotowego zwolnienia mają prawo do wykazania strat i odliczenia ich od dochodu na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 powołanej ustawy. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i przedstawiony stan faktyczny należy uznać, iż stanowisko przedstawione przez Szpital w zakresie możliwości odliczenia od dochodu do opodatkowania straty podatkowej, ustalonej w roku podatkowym na całej działalności - medycznej i niemedycznej w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach, z zastrzeżeniem, iż wysokość odliczenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50%, jest prawidłowe.”…

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Szpital miał obowiązek ustalania i odprowadzania podatku dochodowego zgodnie z art. 25 ust. 4 ustawy od dochodu za 2010 rok, z którego zostały sfinansowane wydatki na PFRON, kary, odsetki budżetowe, itp. jeżeli dochód ten mieści się w kwocie dochodu podatkowego, od którego zgodnie z obowiązującymi przepisami odliczane są straty podatkowe z lat ubiegłych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów wpływają na zwiększenie osiągniętego dochodu w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Osiągnięcie dochodu nie jest jednak jednoznaczne z tym, że od takiego dochodu należy bez względu na występujący stan faktyczny zapłacić podatek.

Szpital w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok skorzystał zgodnie z ustawą z prawa do:

*   pomniejszenia dochodu podatkowego o straty z lat ubiegłych,
*   zwolnienia przedmiotowego - deklarując część dochodu na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia.

Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik ma prawo obniżyć dochód podatkowy o straty podatkowe w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Ani z art. 7 ani z żadnego innego art. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynikają żadne ograniczenia w zakresie celu wydatkowania dochodu podatkowego, od którego podatnik odlicza straty podatkowe z lat ubiegłych. Jeżeli podatnik ma prawo do odliczenia strat z lat ubiegłych, to od tej części dochodu podatkowego nie płaci podatku dochodowego.

W rozliczeniu rocznym za 2010 rok Szpital skorzystał z prawa do pomniejszenia dochodu podatkowego za 2010 rok o straty podatkowe z lat 2007-2008 w wysokości ok. 15 mln zł.

Z dochodu tego tylko ok. 2 mln zł zostało wydatkowane na inne cele niż ochrona zdrowia. Ponieważ kwota ta mieści się w kwocie dochodu podatkowego, od którego zgodnie z obowiązującymi przepisami odliczane są straty podatkowe, to w związku z tym, Szpital nie miał obowiązku ustalania i odprowadzania podatku dochodowego od tego dochodu mimo poniesienia faktycznych wydatków z tytułu opłat PFRON, kar, odsetek budżetowych, itp.

W naszym przypadku nie ma też zastosowania art. 25 ust. 4 ustawy wskazany przez biegłych rewidentów, zgodnie z którym należy opodatkować dochód zadeklarowany wcześniej na cele statutowe a wydatkowany na inne cele.

Szpital ma prawo do korzystania ze zwolnień podatkowych przewidzianych ustawą, w tym również ze zwolnień wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 4, zgodnie z którym wolne od podatku są dochody Szpitala w części przeznaczonej na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia.

Zwolnienie ma zastosowanie jeżeli dochód jest przeznaczony i bez względu na termin wydatkowany na cele statutowe, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków nie stanowiących kosztu uzyskania przychodów (art. 17 ust. 1b).

Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 zadeklarowali ze przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele - podatek od tego dochodu bez wezwania wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b (art. 25 ust. 4).

Szpital osiągał dochody podatkowe w latach 2000 2006. Wszystkie przeznaczone w tym okresie dochody na cele statutowe zostały wydatkowane zgodnie z art. 17 ust. 1b do 31 grudnia 2006 roku.

W 2007 i w 2008 roku wystąpiły straty podatkowe. W 2009 roku Szpital osiągnął dochód podatkowy i skorzystał ze zwolnienia przedmiotowego deklarując kwotę faktycznie wydatkowaną w danym okresie na zakupy środków trwałych związanych z działalnością statutową w zakresie ochrony zdrowia.

W związku z tym, że dochód Szpitala przeznaczony w latach wcześniejszych na cele statutowe został wydatkowany zgodnie z art. 17 ust. 1b ustawy do 31 grudnia 2009 roku to deklarowane we wcześniejszych latach korzystanie ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 nie miało jakiegokolwiek przełożenia na rozliczenie podatku dochodowego za 2010 rok.

W 2010 roku dochód podatkowy wystąpił dopiero w lipcu natomiast pierwsze wydatki na cele niestatutowe realizowane były już styczniu 2010 roku. Dochód podatkowy, w tej części, w której został przeznaczony na opłacenie kar, PFRON i odsetek budżetowych nie mógł być i nie był przeznaczony na cele statutowe, ponieważ jego wydatkowanie nie było spójne z celami określonymi w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i byłby opodatkowany na zasadach ogólnych gdyby Szpital nie miał prawa do odliczenia strat z lat ubiegłych.

Zadeklarowana kwota ok. 7 mln złotych przeznaczona na cele statutowe została częściowo rozliczona wydatkami na zakupy środków trwałych (ok. 4 mln), pozostała część będzie wydatkowana w bieżącym roku.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w jego przypadku w rozliczeniu podatku dochodowego za 2010 rok nie ma zastosowania art. 25 ust. 4 ponieważ ta część dochodu, która została wydatkowana na PFRON, kary czy odsetki nie została zadeklarowana, że zostanie przeznaczona na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia, w związku z tym nie mogło być mowy o wydatkowaniu zadeklarowanego dochodu na inne cele.

Wydatki na cele niestatutowe nie były wydatkowane z dochodu wcześniej przeznaczonego na cele statutowe na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 tylko z dochodu podatkowego za 2010 rok, od którego Wnioskodawca odliczył straty podatkowe.

W związku z powyższym, w ocenie Szpitala, nie miał on obowiązku w 2010 roku naliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego od tej części dochodu podatkowego, z którego zostały sfinansowane kary, odsetki budżetowe i PFRON.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Katalog dochodów zwolnionych od opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Zgodnie z pkt 4 tej regulacji, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo - techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach (art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Zwolnienie zawarte w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zwolnieniem warunkowym i zależy od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

1.  celem statutowym podatnika musi być działalność wymieniona w tym przepisie,
2.  uzyskane przez niego dochody muszą być przeznaczone i wydatkowane na ten cel.

Powyższe oznacza, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą cele statutowe. Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy sformułowanie „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Jeżeli podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy ponoszą wydatki, które w myśl art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ich równowartość wpływa na zwiększenie dochodu. Jeżeli jednak wydatki te były poniesione na cele statutowe dochód powstały z tego tytułu będzie wolny od podatku.

Przeznaczenie i wydatkowanie dochodu powinno charakteryzować tożsamość celu, na który podatnik najpierw dochód przeznaczył, a następnie wydatkował.

Należy wskazać, iż zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu. Ważny jest bowiem cel na jaki jest ten dochód przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być np. dochody z działalności statutowej jak i z działalności poza statutowej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca ponosi wydatki, z których część nie stanowi kosztów uzyskania przychodów, takie jak: wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), kary, grzywny, odszkodowania i odsetki budżetowe.

Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, takie jak:

*   wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON),

*   kary

*   grzywny

*   odszkodowania

*   odsetki budżetowe

wpływają zatem na zwiększenie osiągniętego dochodu w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Dochód ten jednocześnie nie jest wolny od podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem nie został przeznaczony na cele statutowe Wnioskodawcy, tj. ochronę zdrowia. Wydatki te, poniesione zostały co prawda w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością, lecz nie na cel statutowy, jakim jest ochrona zdrowia.

Zatem dochód stanowiący równowartość ww. wydatków podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Na mocy przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

*   przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

*   kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Jednocześnie podmioty korzystające ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy nie wykazują strat z działalności statutowej jako straty ze źródła wolnego od podatku dochodowego. Przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy nie mają bezpośredniego zastosowania do warunkowego zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W 2010 roku dochód podatkowy Szpitala ustalony jako nadwyżka przychodów nad kosztami uzyskania przychodów wyniósł ok. 22 mln zł i uwzględniał między innymi poniesione wydatki nie związane z działalnością statutową, takie jak: opłaty PFRON, kary, grzywny, odszkodowania i odsetki budżetowe, o łącznej wartości ok. 2 mln zł, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ustawy.

Od tak ustalonego dochodu odliczono zgodnie z art. 7 ust. 5 po 50% straty podatkowej za 2007 i 2008 r. w łącznej wysokości ok. 15 mln zł oraz skorzystano ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 przeznaczając pozostałą część dochodu na cele statutowe ok. 7 mln zł.

Dochód przeznaczony w latach wcześniejszych na cele statutowe został wydatkowany zgodnie z art. 17 ust. 1b ustawy do 31 grudnia 2009 roku.

Odnosząc przepisy podatkowe do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż w przypadku, gdy podatnik nie osiągnął dochodu podatkowego (poniósł stratę podatkową) i jednocześnie poniósł wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, to obowiązek podatkowy powstanie tylko wtedy, gdy pozostały dochód z lat poprzednich, zadeklarowany jako przeznaczony na cele statutowe, został wydatkowany niezgodnie z przeznaczeniem.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał, iż w 2010 roku dochód podatkowy wystąpił dopiero w lipcu natomiast pierwsze wydatki na cele niestatutowe realizowane były już styczniu 2010 roku. Dochód podatkowy, w tej części, w której został przeznaczony na opłacenie kar, PFRON i odsetek budżetowych nie mógł być i nie był przeznaczony na cele statutowe, ponieważ jego wydatkowanie nie było spójne z celami określonymi w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i byłby opodatkowany na zasadach ogólnych gdyby Szpital nie miał prawa do odliczenia strat z lat ubiegłych.

Zadeklarowana kwota ok. 7 mln złotych przeznaczona na cele statutowe została częściowo rozliczona wydatkami na zakupy środków trwałych (ok. 4 mln), pozostała część będzie wydatkowana w bieżącym roku.

Wydatki na cele niestatutowe nie były wydatkowane z dochodu wcześniej przeznaczonego na cele statutowe na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 tylko z dochodu podatkowego za 2010 rok, od którego Wnioskodawca odliczył straty podatkowe.

Zatem, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż w jego przypadku w rozliczeniu podatku dochodowego za 2010 rok nie ma zastosowania art. 25 ust. 4 ponieważ ta część dochodu, która została wydatkowana na PFRON, kary czy odsetki nie została zadeklarowana, że zostanie przeznaczona na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia, w związku z tym nie mogło być mowy o wydatkowaniu zadeklarowanego dochodu na inne cele.

Reasumując, w sytuacji, gdy w danym okresie sprawozdawczym Wnioskodawca poniósł stratę podatkową, to od sumy kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych. Obowiązek podatkowy powstanie tylko wtedy, gdy pozostały dochód z lat poprzednich, zadeklarowany jako przeznaczony na cele statutowe, został wydatkowany niezgodnie z przeznaczeniem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.