Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.521.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości
w drodze licytacji publicznej.
Słowa kluczowe: działki
komornik-komornik sądowy
licytacja
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu 22 sierpnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym (...) w (...) prowadzi Pan postępowanie
    egzekucyjne z wniosku wierzyciela: A.A., zam. (...), PESEL: (...) przeciwko dłużnikom: B.B.,
    zam. (...), PESEL: (...) oraz C.C., zam. (...), PESEL: (...).
    Przedmiotem postępowania jest egzekucja z nieruchomości gruntowej położonej w (...)
    przy ul. (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...). Nieruchomość
    będzie sprzedana w drodze licytacji publicznej.
    Właścicielami nieruchomości są B.B. w udziale 1/2 oraz C.C. w udziale 1/2. Prawo
    własności przysługuje im na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego (...) w (...) o
    stwierdzeniu nabycia spadku z 19 lutego 2002 roku sygn. akt (...) po zmarłej D.D.
    Powierzchnia nieruchomości: 0,5178 ha, numer działki 1, obręb ewidencyjny (...). Zgodnie
    z treścią księgi wieczystej nieruchomość jest działką zabudowaną. Zgodnie z operatem
    szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego - biegłą sądową (...) jest to
    nieruchomość gruntowa niezabudowana. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym (...) w
    (...) po dokonaniu oględzin nieruchomości potwierdza, iż jest to działka niezabudowana,
    nieogrodzona, aktualnie zadrzewiona. Działka posiada regularny i prostokątny kształt.
    Ukształtowanie terenu płaskie. Działka jest nieuzbrojona. Działka jest porośnięta dziką
    roślinnością (drzewa, krzewy, wysoka trawa) i nie jest użytkowana.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu tzw. (...)
    uchwalonym przez Radę (...) Uchwałą nr (...) z dnia 15 lipca 2010 roku nieruchomość
    znajduje się na obszarze MU I - tereny zabudowy jednorodzinnej z usługami. Działka
    znajduje się w granicach ochrony hydrogeologicznej (...) oraz w granicach (...)
    Licytacja została wszczęta na wniosek wierzyciela z 30 czerwca 2022 r. Zajęcie
    nieruchomości nastąpiło pismem komornika z 4 lipca 2022 r. Termin licytacji
    nieruchomości wyznaczony został na dzień 5 czerwca 2025 r. 4 czerwca 2025 r. wydał Pan
    postanowienie którym zniósł Pan termin licytacji w szczególności w związku z faktem, iż w
    dniu 2 czerwca 2025 r. (trzy dni przed terminem licytacji) w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej ujawniony został wpis o prowadzeniu przez
    dłużnika B.B. działalności gospodarczej pod firmą (...), której przedmiot został określony w
    sposób następujący:
    68.11.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    68.12.B Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków
    niemieszkalnych,
    68.12.C Realizacja pozostałych projektów budowlanych,
    68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
    68.31 .Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,

    70.20.Z Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe
    doradztwo w zakresie zarządzania,
    72.20.Z Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i
    humanistycznych, 73.30.B Działalność pozostała w zakresie public relations i komunikacji,
    74.99.Z Wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
    niesklasyfikowana.
    Dłużnik B.B. nie figuruje w rejestrze czynnych podatników podatku od towarów i usług.
    Dłużnik C.C. figuruje w rejestrze Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej od 15 lutego 2020 r., nie figuruje w rejestrze czynnych podatników podatku
    od towarów i usług.
    Przedmiot działalności C.C. jest określony w sposób następujący:
    47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet
    47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    Dłużnik B.B. złożył 14 marca 2023 roku oświadczenie, że w stosunku do przedmiotowej
    nieruchomości nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu.
    Oświadczył, że nie poniósł nakładów przewyższających 30% jej wartości początkowej i nie
    korzystał z prawa odliczenia podatku VAT od tych nakładów. Na przedmiotowej
    nieruchomości dłużnik nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie została oddana w najem ani dzierżawę.
    Oświadcza Pan, że w opisywanej sprawie, nie toczy się postępowanie podatkowe i nie jest
    prowadzona kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz, że sprawa nie została
    rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na poszczególne pytania, wskazał Pan następujące
    informacje.
      1) czy nieruchomość (działka nr 1) była/jest przedmiotem umowy najmu, umowy
        dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przez dłużniczkę (C.
        C.) - jeśli tak, proszę wskazać jaka umowa została zawarta, na jaki okres była/jest
        zawarta ta umowa i jakie pożytki czerpała dłużniczka z tego tytułu,
    Nie była, nie jest.
      2) czy dłużnik (B.B.) podejmował działania mające na celu podniesienie wartości
        nieruchomości (wytyczenie dróg pojazdowych, ogrodzenie, doprowadzenie
        mediów, itp.),
    Nie.
      3) czy dłużniczka podejmowała działania mające na celu podniesienie wartości
        nieruchomości (wytyczenie dróg pojazdowych, ogrodzenie, doprowadzenie
        mediów, itp.),
    Nie.
      4) w jaki konkretnie sposób nieruchomość (działka nr 1) była/jest wykorzystywana w
        całym okresie posiadania przez dłużnika, tj. od momentu nabycia do momentu
        sprzedaży,
    Nieruchomość nie była użytkowana.
      5) czy nieruchomość ta była/jest wykorzystywana przez dłużnika przez cały okres
        posiadania wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT,
    Nieruchomość nie była użytkowana.

      6) w jaki konkretnie sposób nieruchomość (działka nr 1) była/jest wykorzystywana w
        całym okresie posiadania przez dłużniczkę, tj. od momentu nabycia do momentu
        sprzedaży,
    Nieruchomość nie była użytkowana.
      7) czy nieruchomość ta była/jest wykorzystywana przez dłużniczkę przez cały okres
        posiadania wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT,
    Nieruchomość nie była użytkowana.
      8) czy od momentu nabycia nieruchomości (działki nr 1) do momentu planowanej
        sprzedaży nieruchomość ta była wykorzystywana przez dłużnika na cele prywatne
        (osobiste) - jeżeli tak to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne dłużnika
        zaspokajała i w jakim okresie,
    Nieruchomość nie była użytkowana.
      9) czy od momentu nabycia nieruchomości (działki nr 1), do momentu planowanej
        sprzedaży nieruchomość ta była wykorzystywana przez dłużniczkę na cele prywatne
        (osobiste) - jeżeli tak to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne dłużniczki
        zaspokajała i w jakim okresie,
    Nieruchomość nie była użytkowana.
      10) czy nieruchomość (działka nr 1) była/jest wykorzystywana przez dłużnika do
        działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o
        podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025r. poz. 775) zwanej dalej ustawą,
    Nie była, nie jest.
      11) czy nieruchomość (działka nr 1) była/jest wykorzystywana przez dłużniczkę do
        działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy,
    Nie była, nie jest.
      12) czy dłużnik był/jest (w jakim okresie) rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19
        ustawy.
    Nie.
      13) czy dłużniczka była/jest (w jakim okresie) rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust.
        19 ustawy,
    Nie.
      14) czy na nieruchomości (działce nr 1) dłużnik prowadził/prowadzi gospodarstwo
        rolne, z którego uzyskiwał/uzyskuje płody rolne (opodatkowanie podatkiem VAT)
        przeznaczone do dalszej sprzedaży, czy produkty rolne były/są wykorzystywane na
        własne potrzeby.
    Nie.
      15) czy na nieruchomości (działce nr 1) dłużniczka prowadziła/prowadzi gospodarstwo
        rolne, z którego uzyskiwała/uzyskuje płody rolne (opodatkowanie podatkiem VAT)
        przeznaczone do dalszej sprzedaży, czy produkty rolne były/są wykorzystywane na
        własne potrzeby,
    Nie.
      16) czy dłużnik sprzedawał w przeszłości nieruchomości, czy dłużnik był z tego tytułu
        podatnikiem VAT,
    Brak wiedzy.
      17) czy dłużniczka sprzedawała w przeszłości nieruchomości, czy dłużniczka była z tego
        tytułu podatnikiem VAT.

    Brak wiedzy.
    Dodatkowo wskazał Pan, że dłużniczka C.C. złożyła 16 lipca 2025 roku oświadczenie, że w
    stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało jej prawo do odliczenia
    podatku VAT przy jej nabyciu. Oświadczyła, że nie poniosła nakładów przewyższających
    30% jej wartości początkowej i nie korzystała z prawa odliczenia podatku VAT od tych
    nakładów.
    Pytania
      1) Czy sprzedaż przysługującego B.B. udziału wynoszącego 1/2 w ww. nieruchomości w
        drodze licytacji publicznej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i
        usług?
      2) Czy zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        sprzedaż przysługującego B.B. udziału wynoszącego 1/2 w ww. nieruchomości
        będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
      3) Czy sprzedaż przysługującego C.C. udziału wynoszącego 1/2 w ww. nieruchomości w
        drodze licytacji publicznej powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i
        usług?
      4) Czy zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        sprzedaż przysługującego C.C. udziału wynoszącego 1/2 w ww. nieruchomości
        będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie sprzedaż ww. nieruchomości zarówno w zakresie udziału przysługującego
    B.B., jak i C.C. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej Ustawa o VAT) - Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r.
    o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz
    komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
    postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
    egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
    naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa - Płatnikiem jest
    osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
    prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i
    pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi
    podatkowemu.
    Komornik nie jest podatnikiem podatku VAT (tak Minister Finansów w wydanej 15 kwietnia
    2019 r. interpretacji ogólnej nr PT9.8101.1.2019).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT [Podatnicy] - Podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Organy egzekucyjne i komornicy sądowi stają się płatnikami
    tylko od takich czynności, które - gdyby były wykonane przez podatnika - rodziłyby
    obowiązek podatkowy wynikający z dostawy towarów, (tak Z. Modzelewski, G. Mularczyk
    [w:] Z. Modzelewski, G. Mularczyk, Ustawa o VAT. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2006, art.
    18.)
    W celu ustalenia kryteriów pozwalających na ustalenie jakie czynności dokonywane przez
    osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT należy powołać stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z pisma z 25
    kwietnia 2024 r., 0112- KDIL3.4012.74.2024.2.AW, VAT od egzekucyjnej sprzedaży
    nieruchomości, (...) „...Określony w ustawie zakres opodatkowania VAT wskazuje, że do

    tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    działa jako podatnik. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona
    podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. (...) Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, m.in. czy
    majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej...”
    Analogiczne stanowisko wynika z treści interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2023 r.,
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.294.2023.1.ASZ, której
    brzmienie jest następujące:
    „...Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zasadne jest
    zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują
    sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej...”.
    Zgodnie z informacjami uzyskanymi w trakcie postępowania brak jest przesłanek do
    uznania, iż dostawa (sprzedaż) tej nieruchomości będzie opodatkowana, dłużnicy nie są
    zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Nieruchomość została
    nabyta przez dłużników w drodze nabycia spadku po zmarłej odpowiednio żonie i matce
    ponad 20 lat temu. Nieruchomość jest niezabudowana, dłużnicy nie prowadzą tam
    działalności gospodarczej. Nabycie nieruchomości nastąpiło z mocy ustawy na skutek
    śmierci poprzedniego właściciela. Wyklucza to zatem możliwość powstania zamiaru
    nabycia tej nieruchomości z zamiarem jej odsprzedaży, czy też nabycie celem
    wykorzystywania do prowadzenia działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających stwierdzić, że w odniesieniu
    do sprzedaży nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej dłużnicy będą występować
    jako podatnicy podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości w drodze
    licytacji publicznej w postępowaniu egzekucyjnym traktować należy jako czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z okoliczności sprawy wynika, że
    dłużnicy nie wykorzystują i nie wykorzystywali nieruchomości do działalności
    gospodarczej. Przedmiot działalności gospodarczej prowadzonej przez C.C., w tym
    siedziba i adresy jej prowadzenia wyklucza jakikolwiek związek licytowanej nieruchomości
    z tą działalnością. Okoliczności i sposób nabycia nieruchomości, jak również data
    rozpoczęcia prowadzenia działalności przez dłużnika wyklucza także związek tej
    nieruchomości z działalnością prowadzoną przez B.B. W przedmiotowej sprawie w
    odniesieniu do sprzedaży nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej dłużnicy będą
    korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Co
    powinno oznaczać, że dłużnicy nie będą występować w charakterze podatnika od towarów
    i usług a czynność polegająca na sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji publicznej w
    postępowaniu egzekucyjnym nie powinna podlegać opodatkowaniu. Dotyczy to zarówno
    udziału przysługującego C.C., jak i B.B.

    Powyżej przedstawione stanowisko komornika znajduje oparcie w treści pisma z 7
    czerwca 2022 r., wydanego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT1-
    1.4012.249.2022.2.ŻR, (...) w brzmieniu: W świetle powyższego, aby wyjaśnić kwestię
    objętą zakresem wniosku, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach
    niniejszej sprawy dłużnik będzie działał w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15
    ust. 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w
    odniesieniu do dostawy w drodze egzekucji komorniczej niezabudowanej działki nr 1
    dłużnik będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż
    za opodatkowaną podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz
    wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku
    ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie
    dostawę w drodze egzekucji komorniczej niezabudowanej działki nr 1 należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z okoliczności sprawy
    wynika bowiem, że dłużnik nie wykorzystywał/nie wykorzystuje działki nr 1 do działalności
    gospodarczej. Jednocześnie z treści wniosku wynika, że przedmiotowa działka nie była
    przedmiotem dzierżawy, podnajmu oraz nie była udostępniana osobom trzecim. Ponadto,
    dłużnikowi w związku ze sprzedażą ww. niezabudowanej działki, nie można przypisać
    aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. Zatem w odniesieniu do sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej
    niezabudowanej działki nr 1 dłużnik będzie korzystał z przysługującego Mu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że dłużnik nie wypełni przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie będzie występował w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Planowana transakcja zbycia w drodze egzekucji komorniczej niezabudowanej działki nr 1
    nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.

    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną regulację, kiedy to należny podatek
    pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez
    podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy
    powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego
    zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na
    dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik
    jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej
    towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym, jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów
    z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej
    zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że
    prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem dostawa towarów, w tym gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Co istotne, dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego
    wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w
    całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    udziałów w nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie
    wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości gruntowej stanowiącej
    działkę nr 1 (udział wynoszący 1/2 przysługujący dłużnikowi oraz udział wynoszący 1/2
    przysługujący dłużniczce) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (pytanie nr 1 oraz pytanie nr 3).
    Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np.
    gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości (działki nr 1)
    brak jest przesłanek pozwalających uznać, że zarówno dłużnik, jak i dłużniczka wystąpią w
    charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Aby uznać określoną sprzedaż za
    opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz
    wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku
    ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie takie
    przesłanki nie występują.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem postępowania jest egzekucja z nieruchomości
    gruntowej (działki nr 1). Nieruchomość będzie sprzedana w drodze licytacji publicznej.
    Właścicielami nieruchomości są B.B. w udziale 1/2 oraz C.C. w udziale 1/2. Prawo
    własności przysługuje im na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego dla (...) w (...) o
    stwierdzeniu nabycia spadku z 19 lutego 2002 r. Dłużnik oraz dłużniczka nie figurują w
    rejestrze czynnych podatników podatku od towarów i usług. Działka nr 1 jest
    niezabudowana, nieogrodzona, aktualnie zadrzewiona. Działka jest nieuzbrojona. Działka
    jest porośnięta dziką roślinnością (drzewa, krzewy, wysoka trawa) i nie jest użytkowana.
    Na przedmiotowej nieruchomości dłużnik nie prowadzi i nie prowadził działalności
    gospodarczej. Nieruchomość nie została oddana w najem ani dzierżawę. Nieruchomość
    nie była/nie jest przedmiotem umowy najmu, umowy dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze zawartej przez dłużniczkę. Nieruchomość nie była użytkowana
    przez dłużników. Dłużnik oraz dłużniczka nie podejmowali działań mające na celu
    podniesienie wartości nieruchomości (wytyczenie dróg pojazdowych, ogrodzenie,
    doprowadzenie mediów, itp.). Nieruchomość (działka nr 1) nie była/nie jest
    wykorzystywana przez dłużników do działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15
    ustawy o podatku od towarów i usług. Dłużnicy nie byli/nie są rolnikami ryczałtowymi w

    myśl art. 2 ust. 19 ustawy. Na nieruchomości (działce nr 1) dłużnicy nie prowadzili/nie
    prowadzą gospodarstwa rolnego, z którego uzyskiwali/uzyskują płody rolne
    (opodatkowanie podatkiem VAT) przeznaczone do dalszej sprzedaży.
    Zatem z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność
    dłużników, w przedmiocie zbycia opisanej nieruchomości (działki nr 1), która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Nie występuje tu bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż ww. nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Zarówno
    dłużnik, jak i dłużniczka nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż wskazanej nieruchomości należy więc
    uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z tym, zbycie przedmiotowej nieruchomości – działki nr 1 - nie będzie
    dokonane w ramach działalności gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania własnym
    majątkiem i będzie działaniem w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Analiza okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży nieruchomości
    stanowiącej działkę gruntu nr 1, dłużnicy nie będą występować w charakterze podatników
    podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nieruchomości
    stanowiącej działkę gruntu nr 1 nie będzie podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako odpłatna dostawa towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr 1 (udziału wynoszącego 1/2
    przysługującego dłużnikowi oraz udziału wynoszącego 1/2 przysługującego dłużniczce)
    (pytanie nr 1 oraz pytanie nr 3) należało uznać za prawidłowe.
    W związku z powyższym, odstępuję od uzasadnienia rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    (pytanie nr 2 oraz pytanie nr 4).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.