Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.381.2025.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-01
Teza: Ustalenie czy gdy w danym okresie rozliczeniowym łączna
kwota udzielonych bonusów/dopłat do usługi przewozu przez
Platformy jest wyższa niż należna podstawa prowizji za
zrealizowane usługi przez Platformy, wówczas nadwyżka
podatku od towarów i usług, który powinien być należny od
tych usług platformy, może stanowić podstawę do odliczenia
podatku naliczonego dla celów podatku VAT i zostać przez
Państwa wykazana w JPK; VAT z deklaracją za dany okres
rozliczeniowy na podstawie dokumentu wewnętrznego; czy
dopłata do przewozu dla pasażera, której kwota nie znajduje
się bezpośrednio na paragonie wydanym temu pasażerowi,
nie powinna być wykazywana w dokumencie sprzedaży od
Platformy przekazywanym dla Państwa i Państwo w związku z
tym powinni wystawiać paragon na całą wartość przejazdu, w
tym wartość części zapłaty otrzymaną od Platformy
udzielającej dopłaty pasażerowi; czy prawidłowym jest
ewidencjonowanie przez Państwa rozbieżności na wartość
dopłaty do usługi przewozu osób za pomocą dokumentu
wewnętrznego sprzedaży, w przypadku braku możliwości
ujmowania całości opłaty za usługę na paragonie.
Słowa kluczowe: bonus
kasa-kasa rejestrująca
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rabaty
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:
    - czy gdy w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/dopłat do
      usługi przewozu przez Platformy jest wyższa niż należna podstawa prowizji za
      zrealizowane usługi przez Platformy, wówczas nadwyżka podatku od towarów i usług,
      który powinien być należny od tych usług platformy, może stanowić podstawę do
      odliczenia podatku naliczonego dla celów podatku VAT i zostać przez Państwa
      wykazana w JPK-VAT z deklaracją za dany okres rozliczeniowy na podstawie
      dokumentu wewnętrznego;

    - czy dopłata do przewozu dla pasażera, której kwota nie znajduje się bezpośrednio na
      paragonie wydanym temu pasażerowi, nie powinna być wykazywana w dokumencie
      sprzedaży od Platformy przekazywanym dla Państwa i Państwo w związku z tym
      powinni wystawiać paragon na całą wartość przejazdu, w tym wartość części zapłaty
      otrzymaną od Platformy udzielającej dopłaty pasażerowi;
    - czy prawidłowym jest ewidencjonowanie przez Państwa rozbieżności na wartość
      dopłaty do usługi przewozu osób za pomocą dokumentu wewnętrznego sprzedaży, w
      przypadku braku możliwości ujmowania całości opłaty za usługę na paragonie.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lipca 2025 r. (wpływ 9
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka X. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prowadzącą działalność
    m.in. w obszarze przewozów pasażerskich. Wnioskodawca jest polskim rezydentem
    podatkowym oraz zarejestrowany jest jako czynny podatnik VAT. Wniosek dotyczy dwóch
    zaistniałych stanów faktycznych.
    Stan faktyczny pierwszy:
    Większość przejazdów świadczonych dla pasażerów przez kierowców współpracujących z
    Wnioskodawcą jest realizowana za pomocą popularnych platform udostępniających
    aplikację takich jak (...) itp. (dalej: „Platformy”). Kierowcy współpracujący z Wnioskodawcą
    wykonują kursy za pośrednictwem aplikacji firm wskazanych powyżej. Większość
    przejazdów realizowana przez kierowców Wnioskodawcy odbywa się poprzez skojarzenie
    danego kierowcy z pasażerem za pośrednictwem aplikacji obsługiwanej przez platformę.
    Kierowcy świadczący usługi przewozu osób wykonują kursy i rejestrują przejazdy na
    urządzeniu mobilnym połączonym z wirtualną e-kasą, na której pojawia się paragon za
    przejazd. Dokument taki zawiera opodatkowanie podstawy opodatkowania za przejazd w
    stawce 8% VAT. Dotychczas wystawiane są dokumenty na część wartości przewozu bez
    uwzględniania dopłat przyznawanych przez platformę.
    Platformy świadczą na rzecz Wnioskodawcy usługi pośrednictwa w organizacji usługi
    przewozu osób (52.21.Z wg PKD 2007), za które przyjmuje należność prowizyjną. Za usługi
    pośrednictwa platformy te naliczają prowizję, która jest potrącana bezpośrednio z wpłat
    dokonywanych przez pasażerów.
    Należność pomniejszoną o tę prowizję Platformy wypłacają Wnioskodawcy (zwykle w
    transzach tygodniowych). Do należności wliczane są także dopłaty ze strony platformy w
    imieniu pasażera oraz dopłacane są wszelkie bonusy z kampanii promocyjnych oraz
    napiwki i inne rekompensaty należne kierowcom. Prowizja pomniejszana jest o wartość
    przyznawanych bonusów np. za zwiększenie floty pojazdów oraz dopłat udzielanych
    pasażerom. Uznanie zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez wszystkich
    przyznawanych Wnioskodawcy bonusów za rabaty od prowizji powoduje pomniejszenie
    kwoty prowizji, czyli podstawy opodatkowania podatkiem VAT od strony sprzedawcy, a co
    za tym idzie zmniejszenie kwoty możliwej do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów
    oraz zmniejszenie podatku VAT możliwego do odliczenia przez Wnioskodawcę, który od
    prowizji wynosi 23%.
    Zdarzają się sytuacje, że łączna kwota wszystkich kategorii bonusów przekracza wartość
    prowizji w danym okresie rozliczeniowym. Platformy twierdzą wówczas, że nie są
    zobowiązane do wystawienia faktury prowizyjno-bonusowej.
    W praktyce Platformy nie wystawiają za ten okres rozliczeniowy żadnego dokumentu
    twierdząc, że gdy prowizja nie przewyższy kwoty bonusów (w tym nadwyżki za poprzedni
    okres/okresy) nie musi wystawiać ani faktury VAT korygującej ani też faktury bonusowej,

    która stanowiłaby sprzedaż opodatkowaną VAT w stawce 23%. Wskazać w tym miejscu
    należy, że istotny wpływ na taki stan rzeczy (chroniczne nadwyżki bonusów nad prowizją w
    kolejnych okresach rozliczeniowych) ma traktowanie dopłat do głównej usługi przewozu
    osób czynionych przez platformy w imieniu i zamiast pasażera jako rabatu od prowizji
    naliczanej przez platformę, czyli jako rodzaju bonusu. Gdyby jednak przyjąć za
    Wnioskodawcą, że wspomniane wyżej dopłaty stanowią część płatności za usługę
    przewozu osób stanowiąc przy tym omawiana wyżej sytuacja braku faktury prowizyjno-
    bonusowej byłaby występowała bardzo rzadko.
    W takiej sytuacji u Wnioskodawcy powstaje konieczność posługiwania się dowodami
    wewnętrznymi w postaci not księgowych celem prawidłowego udokumentowania i
    rozliczenia wykonywanych zdarzeń gospodarczych. Dlatego nadrzędnym celem
    wystąpienia o interpretację prawa podatkowego jest dochowanie należytej staranności w
    zakresie wykazania prawidłowej podstawy opodatkowania podatkiem VAT należnym.
    Wartość sprzedaży Wnioskodawcy rozliczana według raportów z wirtualnej e-Kasy jest
    niższa o dopłaty czynione przez platformę w imieniu i na rzecz Pasażera za główną usługę
    przewozu osób. Dlatego Wnioskodawca, aby uniknąć zaniżenia podstawy opodatkowania
    chciałby rozliczać i dokumentować niewykazaną część sprzedaży usług przewozu osób na
    podstawie szczegółowej ewidencji, która stanowiłaby swoistą korektę podwyższającą
    wartość sprzedaży wykazaną na raporcie fiskalnym. Ewidencja zawierałaby kwotę korekty
    (dopłaty) przypadającą na usługi świadczone przez poszczególnych kierowców w danym
    miesiącu. Taka szczegółowa ewidencja byłaby wykazywana w pliku JPK VAT ze
    oznaczeniem „WEW”.
    W opisywanym stanie faktycznym Wnioskodawcy często zdarzają się sytuacje braku
    fakturowania przez dłuższy okres. Niewykluczona jest również sytuacja hipotetycznego
    zakończenia współpracy z daną Platformą. To powoduje, że poza raportem fiskalnym z e-
    Kasy Wnioskodawca nie dysponuje żadnym innym dokumentem w szczególności fakturą
    prowizyjno-bonusową.
    Zgodnie z podejściem prezentowanym przez Platformy nie są one obowiązane do
    wystawienia dokumentu rozliczeniowego, który służyłby do prawidłowego rozliczenia
    podatku VAT u Wnioskodawcy.
    W przypadku zaś zakończenia współpracy, dopłaty, bonusy oraz prowizje z miesięcy
    nadwyżkowych w takiej sytuacji nigdy nie zostaną zafakturowane lub zaewidencjonowane
    w inny sposób, a Wnioskodawca posiadał będzie właściwie nieudokumentowaną sprzedaż
    w postaci kwot faktycznie mu wypłaconych.
    Niejednokrotnie zdarza się, że płatności od przekazywane przez platformę uzgadniały się
    do wartości wynikających z danych dostępnych na platformie, ale występowały istotne
    rozbieżności między tymi danymi i płatnościami a wystawianą przez platformę fakturą
    prowizyjno-bonusową.
    Stan faktyczny drugi:
    W odniesieniu do rozliczanych bonusów, na zasadach opisanych przy stanie faktycznym
    pierwszym należy zauważyć, że dodatkowo bonusy są przyznawane za udzielone rabaty
    dla pasażerów. Bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez
    Wnioskodawcę na przejazd pasażerowi wskazanemu przez platformę A na przejazd ze
    stawką 8% VAT. Następnie bonus w tej samej kwocie jest odliczany od prowizji Platformy
    ze stawką podstawową 23% VAT.
    Wnioskodawca, który powierzył wystawianie paragonu za usługi przejazdu Platformie nie
    wystawia paragonu na całą wartość przejazdu, a jedynie na kwotę częściową, bez
    wykazania kwoty, którą platforma jest mu winna, z uwagi na przyznanie dopłaty
    pasażerowi. Promocja dla pasażera jest organizowana i realizowana przez Platformę, a
    kierowcy Wnioskodawcy ani sam Wnioskodawca nie mają żadnego wpływu na przyznanie
    bonusów pasażerom, którzy korzystają z tańszych przejazdów. Część dopłaty do przewozu

    pasażera jest wykazywana co najwyżej na fakturze otrzymanej od kontrahenta – Platformy
    jako pomniejszenie jej podstawy opodatkowania z tytułu usługi pośrednictwa świadczonej
    dla Wnioskodawcy.
    Dla przykładu przejazd kosztuje 25 zł, a klient w związku z przyznanym przez Platformę
    pośredniczącą w przejazdach płaci 20 zł. Wnioskodawca wystawia paragon na 20 zł i nie
    zawiera on kwoty 5 zł stanowiącej dopłatę przyznaną przez platformę. Dodać w tym
    miejscu należy, że za wystawienie paragonu w imieniu Wnioskodawcy odpowiada
    platforma.
    Wnioskodawca od wielu miesięcy nie otrzymuje faktur ze względu na nadwyżkę bonusów
    nad prowizjami.
    Dopłaty, bonusy oraz prowizje z miesięcy nadwyżkowych w takiej sytuacji nie zostają
    wykazane w miesiącach, w których powstał względem tych transakcji obowiązek
    podatkowy zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym obowiązek ich ujęcia w
    ewidencjach JPK VAT.
    Podsumowując kwestie wątpliwe są dwie, pierwsza czy mając na względzie wystawianie i
    dostarczanie przez platformę A faktury prowizyjno-bonusowej praktycznie raz na kilka
    okresów rozliczeniowych, stosowne jest posługiwanie się dokumentami wewnętrznymi
    przygotowanymi na podstawie szczegółowych danych z platformy udostępnionych
    Wnioskodawcy oraz druga czy zniżki dla pasażerów można potraktować jako rodzaj
    dopłaty do głównej usługi świadczonej przez klienta a nie bonusu będącego rabatem od
    prowizji A.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    Na pytanie „Jakie rodzaje bonusów są Państwu przyznawane przez Platformy? W jakich
    sytuacjach i na jakich zasadach Platformy je przyznają? Prosimy szczegółowo odnieść się
    do każdego rodzaju bonusu.”, wskazali Państwo, że „Bonus Wolumenowy – przyznawany
    w sytuacji, gdy Wnioskodawca w danym okresie dokona nabycia od Platformy określonej
    liczby zleceń przewozów pasażerskich.
    Bonus Flotowy – przyznawany w sytuacji, gdy Wnioskodawca powiększa posiadaną przez
    siebie flotę o nowych kierowców lub nowe lokalizacje (miasta).
    Bonusy Zdarzeniowe – przyznawane w sytuacji, gdy pasażerowie dokonają czynności
    skutkujących niedogodnościami dla Wnioskodawcy (lub współpracującym z nim kierowcy)
    czy też koniecznością poniesienia kosztów naprawy pojazdu.
    Bonusy Rezygnacyjne – przyznawane w sytuacji, kiedy pasażer wybierze płatność
    gotówkową, lecz w trakcie realizowania usługi odwoła swoje zamówienie.
    Dopłata do usługi przewozu (Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi) – dotyczy sytuacji, w
    której Platforma w trakcie kojarzenia kierowcy z pasażerem oferuje pasażerowi cenę
    przejazdu pomniejszoną o określoną przez Platformę kwotę. Pasażer w trakcie
    zamawiania usługi zostaje poinformowany o wartości przejazdu, kwocie rabatu oraz
    kwocie, którą będzie musiał zapłacić.
    Natomiast kierowca, przyjmując zlecenie, akceptuje nominalną wartość przejazdu, która
    nie jest pomniejszona o zaoferowany pasażerowi rabat. Na etapie akceptowania
    przejazdu ani Wnioskodawca, ani kierowcy współpracujący z Wnioskodawcą nie otrzymują
    informacji o tym, czy rabat zostanie pasażerowi udzielony, a jeśli tak, to w jakiej kwocie.
    W związku z powyższym część wynagrodzenia zaakceptowanego przez Wnioskodawcę lub
    współpracującego z nim kierowcę, która nie jest płacona przez pasażera, jest ponoszona
    przez Platformę.”
    Na pytanie „Czy wskazane we wniosku w stanie faktycznym pierwszym sformułowanie
    „dopłaty do usługi przewozu” oznaczają to samo co wskazanie w stanie faktycznym
    drugim sformułowanie „bonusy za udzielone rabaty dla pasażerów”? Jeżeli nie, to proszę

    wyjaśnić na czym polega różnica, w jakich sytuacjach następuje „dopłata do usługi
    przewozu”, a w jakich są przyznawane „bonusy za udzielone rabaty dla pasażerów”.”,
    odpowiedzieli Państwo, że „Tak, obydwa sformułowania dotyczą tego samego przypadku.”
    Na pytanie „W opisie sprawy wskazali Państwo najpierw, że „Promocja dla pasażera jest
    organizowana i realizowana przez Platformę, a kierowcy Wnioskodawcy ani sam
    Wnioskodawca nie mają żadnego wpływu na przyznanie bonusów pasażerom, którzy
    korzystają z tańszych przejazdów.”, natomiast w dalszej części opisu sprawy wskazali
    Państwo, że „Bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez Wnioskodawcę
    na przejazd pasażerowi wskazanemu przez platformę (...).” Proszę zatem o wyjaśnienie na
    jakich zasadach są udzielane przez Państwa rabaty dla pasażerów.”, wskazali Państwo, że
    „Mechanizm udzielenia rabatu w stosunku do pasażera funkcjonuje w następujący sposób:
    1. Platforma w trakcie kojarzenia kierowcy z pasażerem oferuje pasażerowi cenę
      przejazdu pomniejszoną o określoną przez Platformę kwotę. Pasażer w trakcie
      zamawiania usługi zostaje poinformowany o wartości przejazdu, kwocie rabatu oraz
      kwocie, którą będzie musiał zapłacić.
    2. Po akceptacji przejazdu przez pasażera Platforma przekazuje zlecenie do kierowcy. Na
      tym etapie ani Wnioskodawca, ani kierowcy współpracujący z Wnioskodawcą nie
      otrzymują informacji o tym, czy rabat zostanie pasażerowi udzielony, a jeśli tak, to w
      jakiej kwocie. Jak zaznaczono w treści wniosku, promocja jest organizowana i
      realizowana przez Platformę bez wpływu Wnioskodawcy lub któregoś z kierowców
      współpracujących z Wnioskodawcą.
    3. Kierowca, przyjmując zlecenie, akceptuje nominalną wartość przejazdu, która nie jest
      pomniejszona o zaoferowany pasażerowi rabat, jeśli Platforma taki rabat pasażerowi
      zaoferuje.
    W związku z tym Wnioskodawca oraz jego kierowcy oczekują otrzymania od Platformy
    takiej kwoty, jaka została przez kierowcę zaakceptowana. Tym samym część
    wynagrodzenia zaakceptowanego przez Wnioskodawcę lub współpracującego z nim
    kierowcę, która nie jest płacona przez pasażera, jest ponoszona przez Platformę.
    W zakresie wskazanego przez Organ fragmentu:
    Bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez Wnioskodawcę na przejazd
    pasażerowi wskazanemu przez platformę (...).
    Wnioskodawca chciałby wskazać, że doszło w nim do omyłki pisarskiej. Fragment ten
    powinien brzmieć:
    Bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez Platformę na przejazd
    pasażerowi wskazanemu przez Platformę (...).”
    W pytaniu oznaczonym nr 1 sformułowanie „nadwyżka podatku od towarów i usług, który
    powinien być należny od tych usług Platformy”, oznacza, że:
    „Wnioskodawca na podstawie otrzymanych raportów od Platformy, chciałby brać pod
    uwagę do odliczenia w deklaracji VAT podatek VAT naliczony, który jego zdaniem powinien
    być podatkiem należnym wykazywanym przez sprzedawcę usług (Platformę) w okresie
    rozliczeniowym, kiedy usługa była świadczona.
    Jednakże aktualnie, z uwagi na przyznawane bonusy wartość usługi sprzedawcy jest
    obniżana nawet do 0 zł, przez co nie jest wystawiana faktura z podatkiem VAT, który
    mógłby być odliczony przez Wnioskodawcę, co zaburza rozliczenia Wnioskodawcy. Stąd
    pytanie Wnioskodawcy w zakresie rozliczania podatku VAT naliczonego na podstawie
    wewnętrznego dokumentu z uwagi, że Wnioskodawca nie uważa za prawidłowe
    postępowania Platformy zerującej mu wartość usług i nie wystawiającej faktury z
    podatkiem VAT mimo świadczenia usługi w danym okresie rozliczeniowym.

    Dlatego Wnioskodawca, ten podatek, który zgodnie z jego obliczeniami powinien być
    należny u sprzedawcy, uznaje za podatek naliczony, który chciałby uwzględnić w
    rozliczeniu i w razie jego nadwyżki starać się o jej zwrot lub przenieść ją na kolejny okres
    rozliczeniowy.
    W przeciwnym wypadku Wnioskodawca z tytułu własnej sprzedaży niejednokrotnie może
    mieć podatek VAT do zapłaty w kolejnych okresach rozliczeniowych mimo regularnego
    kupowania usług od Platformy, która nie wystawia faktury prowizyjnej w związku z
    naliczeniem bonusów i udzieleniu dopłat.”
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, gdy w
      danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/dopłat do usługi
      przewozu przez Platformy jest wyższa niż należna podstawa prowizji za zrealizowane
      usługi przez Platformy, wówczas nadwyżka podatku od towarów i usług, który
      powinien być należny od tych usług platformy, może stanowić podstawę do odliczenia
      podatku naliczonego dla celów podatku VAT i zostać przez Wnioskodawcę wykazana w
      JPK-VAT z deklaracją za dany okres rozliczeniowy na podstawie dokumentu
      wewnętrznego? W konsekwencji Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia
      podatku naliczonego wykazanej na zbiorczej fakturze prowizyjno-bonusowej. (stan
      faktyczny pierwszy)
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dopłata do przewozu dla pasażera,
      której kwota nie znajduje się bezpośrednio na paragonie wydanym temu pasażerowi,
      nie powinna być wykazywana w dokumencie sprzedaży od platformy przekazywanym
      dla Wnioskodawcy i Wnioskodawca w związku z tym powinien wystawiać paragon na
      całą wartość przejazdu, w tym wartość części zapłaty otrzymaną od Platformy
      udzielającej dopłaty pasażerowi? (stan faktyczny pierwszy)
    3. W przypadku zaś braku możliwości ujmowania całości opłaty za usługę na paragonie
      czy prawidłowym jest ewidencjonowanie przez Wnioskodawcę rozbieżności na
      wartość dopłaty do usługi przewozu osób za pomocą dokumentu wewnętrznego
      sprzedaży? (stan faktyczny drugi)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko 1.
    W przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych
    bonusów/dopłat przez Platformy jest wyższa niż podstawa prowizji, wówczas nadwyżka
    podatku naliczonego może pomniejszyć dla celów podatku VAT podstawę prowizji i zostać
    przez Wnioskodawcę wykazana w JPK-VAT za dany okres rozliczeniowy. Dlatego
    stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym na podstawie dokumentu wewnętrznego
    Wnioskodawca może odliczyć podatek naliczony w opisanej sytuacji, jest w tym zakresie
    prawidłowe.
    Stanowisko 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stoi on na prawidłowym stanowisku, że dopłata do przewozu dla
    pasażera, która nie znajduje się bezpośrednio na paragonie wydanym temu pasażerowi,
    nie powinna być wykazywana w dokumencie sprzedaży od platformy przekazywanym dla
    Wnioskodawcy i Wnioskodawca w związku z tym powinien wystawiać paragon na całą
    wartość przejazdu, w tym wartość części zapłaty otrzymaną od Platformy udzielającej
    bonusu pasażerowi i ewidencjonować dopłaty otrzymane od Platformy.
    Stanowisko 3.
    W związku z tym, że Wnioskodawca decydując się na współpracę z platformą powierzył
    odpowiedzialność generowanie paragonów platformie nie jest możliwa ewidencja kwot
    stanowiących dopłatę na kasie rejestrującej. Nie zmienia to charakteru tych dopłat, że

    kwoty inkasowane za usługę przewozu osób stanowią, zdaniem Wnioskodawcy, część
    podstawy do obliczenia podatku VAT należnego. Wnioskodawca zatem uważa, że jeśli nie
    jest możliwe wykazywanie kwot dopłat na raporcie z kasy rejestrującej powinien ujmować
    wartość dopłat dokumentem wewnętrznym.
    Uzasadnienie prawne:
    Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego jest elementem konstrukcyjnym podatku
    VAT pozwalającym na realizację zasady neutralności tego podatku dla podatników
    formalnych. Idąc dalej prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi po spełnieniu szeregu
    przesłanek o charakterze formalnym oraz materialnym.
    Do przesłanek formalnych zalicza się w szczególności udokumentowanie transakcji
    fakturą VAT, na której wykazany jest naliczony podatek VAT. Wynika to z art. 178, a w
    szczególności art. 220-236 i z art. 238, 239 i 240 dyrektywy o VAT.
    Przesłanką materialną stanowiącą o prawie do odliczenia VAT jak wynika z art. 168 lit. a)
    dyrektywy VAT, usługi, które mają być podstawą tego prawa, powinny być wykorzystywane
    przez podatnika na późniejszym etapie obrotu na potrzeby jego własnych
    opodatkowanych transakcji, a owe usługi powinny być dostarczone przez innego
    podatnika znajdującego się na wcześniejszym etapie obrotu.
    W wyroku w sprawie C-516/14 Trybunał stwierdził, że zasada neutralności VAT wymaga, by
    prawo do odliczenia naliczonego VAT zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek
    materialnych, nawet jeśli podatnicy nie spełnili niektórych przesłanek formalnych. Tak
    więc w sytuacji, w której organy podatkowe posiadają informacje niezbędne do ustalenia,
    że spełnione są przesłanki materialne, to nie mogą one wprowadzać dodatkowych
    warunków w zakresie przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia tego podatku,
    które to warunki mogłyby w efekcie praktycznie uniemożliwić wykonanie tego prawa.
    Wyjątkiem jest sytuacja, w której naruszenie takich wymogów formalnych skutkuje
    uniemożliwieniem dostarczenia niezbitych dowodów na spełnienie wymogów
    materialnych.
    Ciężar dowodu spoczywa na podatniku, który jest zobowiązany do przedstawienia
    obiektywnych dowodów, że towary lub usługi zostały mu faktycznie dostarczone lub
    wyświadczone przez innego podatnika, na potrzeby własnych transakcji opodatkowanych
    VAT, w odniesieniu do których faktycznie zapłacił on VAT.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe, ewentualny brak faktury może być sanowany przez
    przedstawienie przez podatnika innej dokumentacji potwierdzającej spełnienie
    materialnoprawnych przesłanek prawa do odliczenia. Dokumentację Wnioskodawcy w
    zakresie ewidencji usług świadczonych przez platformę stanowią dane pozyskane z tejże
    platformy przedstawione z rozbiciem na poszczególne odziały floty (tj. miasta). Z danych
    tych wynika jednoznacznie kwota potrąconej prowizji, co pokrywa się z płatnościami
    wpływającymi na konto Wnioskodawcy.
    Zauważyć należy, że brak faktury wynika z winy platformy, gdyż ta przyjęła odmienny
    sposób fakturowania odsuwający w czasie moment wystawienia faktury, co jest w istocie
    zdaniem Wnioskodawcy sprzeczne z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT. W sytuacji znacznego
    czasowego przesunięcia w otrzymaniu formalnego dokumentu rozliczeniowego, na
    którym na dodatek wykazane są zarówno transakcje sprzedażowe (bonusy i dopłaty) oraz
    zakupowe (naliczona prowizja), zasadne jest rozliczanie bonusów, dopłat oraz prowizji na
    bieżąco, co stanowi logiczną konsekwencję uznania prymatu badania przesłanek
    materialnoprawnych prawa do odliczenia (substance over form). Zdaniem Wnioskodawcy,
    wykazywanie dopłat oraz bonusów przyznanych przez platformę jest rzetelne i
    adekwatnie prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT nie powinno być ograniczane
    brakiem dysponowania fakturą prowizyjno-bonusową w sytuacji, gdy kwota prowizji
    stanowiąca podstawę do prawa do odliczenia jest możliwa do precyzyjnego wskazania na
    podstawie innej niż faktura dokumentacji.

    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT):
    Podstawą opodatkowania dla celów podatku VAT, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-
    30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy VAT podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ww. ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Na mocy art. 29a ust. 10 ustawy VAT, podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.
    Z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że podstawę opodatkowania o wartość
    udzielonych opustów, obniżek (rabatów) obniża sprzedawca danej usługi lub towaru.
    Udzielenie rabatu konsumentowi przez producenta z pominięciem pośrednika oznacza, że
    producent bezpośrednio oferuje konsumentowi zniżkę lub obniżkę ceny zakupu, mimo że
    konsument kupuje produkt od innego sprzedawcy (pośrednika). Takie działanie ma na
    celu zachęcenie klientów do wyboru produktów danego producenta bez konieczności
    angażowania pośrednika w proces udzielania rabatu. Powyższe więc wyklucza traktowanie
    dopłaty do usługi przewozu osób jako rabatu udzielonego pasażerowi przez sprzedawcę,
    gdyż realizacja dopłaty odbywa się bez wiedzy, zgody Wnioskodawcy i jest inicjatywą
    własną platformy. Mając to na uwadze należy przyjąć zgodnie z art. 19a, że obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi. Dla usług transportowych jest to moment
    zakończenia przewozu. Oznacza to, że dopłaty tytułem stanowiące część opłaty za usługę
    przewozu osób, powinny być rozliczane w deklaracji VAT za miesiąc, za który należna jest
    dopłata.
    Art. 29a ust. 1 ustawy VAT wskazuje, że za część zapłaty za dostawę lub wykonanie usługi
    uznaje się także otrzymane przez podatnika dotacje, subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze, mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.

    Również Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej, w art. 73 wskazuje, że w odniesieniu do dostaw
    towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa
    opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub
    usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną
    takiej dostawy lub świadczenia.
    Analiza ww. przepisu art. 29a ust. 1 ustawy VAT wskazuje, iż włączenie do podstawy
    opodatkowania podatkiem VAT dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
    charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna
    dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – np. na
    pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie
    podlega opodatkowaniu.
    W omawianej sytuacji mamy jednoznaczny związek świadczonej usługi od Kierowców na
    rzecz pasażera za usługą pośrednictwa świadczoną przez Platformy na rzecz Kierowców. A
    co za tym idzie kwota dopłat platformy w imieniu i na rzecz pasażera stanowi również
    część opłaty za usługę przewozu osób. Obniżenie należności, którą musi uiścić pasażer ma
    charakter autonomicznego działania platformy i działanie to nie wpływa na ustaloną
    uprzednio cenę przejazdu zaakceptowaną przez Wnioskodawcę.
    Przepisy ustawy o VAT, jak również cytowana wcześniej interpretacja ogólna przepisów
    prawa podatkowego wydana przez Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2012 r. nr PT3/033
    /10/423/ AEW/12/PT-618 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I FPS 2
    /12 nie odnoszą się wprost do kwestii, w jaki sposób kwalifikować na potrzeby podatku
    VAT udzielenie nabywcy towarów lub usług – w związku z nabywaniem przez niego
    towarów/usług – świadczenia pieniężnego (bonusu) pod warunkiem, że kontrahent
    również udzieli rabat/opust cenowy swojemu odbiorcy.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, z uwagi na okoliczność, że
    zasadnicza podstawa prowizji kalkulowana jest jako procent od wartości przejazdów
    zrealizowanych przez Kierowców, natomiast opisane powyżej bonusy/dopłaty są z reguły
    wartościami kwotowymi, może zdarzyć się tak, że łączna suma bonusów/dopłat (które
    zostaną w niniejszej interpretacji uznane za opusty/obniżki ceny w rozumieniu art. 29a
    ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT) należnych Wnioskodawcy, będzie w danym okresie wyższa niż
    podstawa prowizji. Sytuacja taka w praktyce może wystąpić najczęściej w przypadku
    nowych Kierowców albo Kierowców, którzy w danym tygodniu/miesiącu wykonali wiele
    przejazdów na mniejsze (wartościowo) kwoty, ale jednocześnie spełnili warunki do
    otrzymania bonusu/zniżki kwotowego.
    W takim przypadku:
    - W tygodniu/miesiącu, w którym wartość bonusów/zniżek przekroczy podstawę prowizji
      (a więc procent od przejazdów), prowizja (wynagrodzenie za świadczenie usług) nie
      będzie należna Platformom;
    - Niewykorzystana nadwyżka bonusu/zniżki zostanie przeniesiona do następnego okresu
      rozliczeniowego i pomniejszy Podstawę Prowizji w kolejnym okresie rozliczeniowym.
    W tym zakresie, przepisy ustawy o VAT (cytowany wcześniej art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o
    VAT) przewidują jedynie, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych
    nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.
    Przepisy nie wykluczają więc, ani nie zabraniają, aby – w sytuacji, w której wysokość rabatu
    przyznanego w danym (przyjętym pomiędzy stronami) okresie rozliczeniowym okaże się (z
    uwagi na przyjętą metodologię kalkulacji rabatu) wyższa niż potencjalne wynagrodzenie w

    tym okresie rozliczeniowym, aby (a) rabat ten obniżył wynagrodzenie za świadczenie usług
    w danym okresie „do zera” i jednocześnie aby (b) niewykorzystana nadwyżka pomniejszyła
    wynagrodzenie w kolejnym przyjętym pomiędzy stronami okresie rozliczeniowym. Jest to
    kwestia cywilnoprawna/biznesowa, nie zaś kwestia podatkowa.
    Podejście platformy w zakresie wystawiania jednego zbiorczego dokumentu jest
    zrozumiałe ze względu na to, że bonusy kompensują się z prowizją. Dodanie dopłat dla
    pasażerów jako jednego z elementów faktury wypacza jednak idee redukcji rozliczenia
    między platformą a Wnioskodawcą do jednego dokumentu powodując chroniczne
    nadwyżki sumy dopłat i bonusów nad wartością prowizji. Nadwyżka sumy dopłat i
    bonusów powoduje, że nie ma podstawy do wystawienia faktury zbiorczej. Powyżej
    opisano szczegółowy sposób wykazywania dopłat mający zapobiec uchybieniu obowiązku
    podatkowemu ciążącemu na Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży objętej VAT.
    Wnioskodawca chciałby być konsekwentny w sposobie działania, dlatego wykazaniu na
    dokumentach wewnętrznych w tym samym reżimie (tzn. z podziałem na miasta oraz
    kierowców) podlegałyby również bonusy kampanijne, za poszerzanie floty itd. jak i wartość
    naliczonej przez platformę prowizji.
    W zakresie obydwu wartości kwotowych (tj. zarówno rabat udzielony w odniesieniu od
    usług świadczonych w danym okresie rozliczeniowym, jak również rabat udzielony w
    odniesieniu do przyszłych usług, który ma pomniejszyć wynagrodzenie z tytułu tych
    przyszłych usług), będzie to opust lub obniżka ceny „uwzględniona w momencie
    sprzedaży”, która jednak może w rzeczywistości nie nastąpić z uwagi na przyjęty model
    biznesowy.
    Ponieważ ustawa o VAT nie przewiduje żadnych szczególnych regulacji w tym zakresie,
    należy przyjąć, że kwestia objęta pytaniem jest w istocie pozostawiona w gestii stron i w
    sytuacji, w której kwota rabatu w przyjętym pomiędzy stronami okresie rozliczeniowym
    „X” jest wyższa niż potencjalne wynagrodzenie należne, aby niewykorzystana nadwyżka
    efektywnie pomniejszyła wynagrodzenie należne (a tym samym podstawę opodatkowania
    dla celów VAT) w okresie rozliczeniowym „X+1”.
    Tym samym należy uznać, że w przypadku, w którym w danym okresie rozliczeniowym
    łączna kwota udzielonych bonusów/obniżek przez Platformy jest wyższa niż podstawa
    prowizji, wówczas nadwyżka może pomniejszyć dla celów podatku VAT podstawę prowizji
    w danym okresie rozliczeniowym i może zostać wykazana w JPK-VAT.
    Natomiast w zakresie ewidencjonowania bonusów przyznawanych przez Platformy na
    rzecz Pasażerów, Wnioskodawca powinien ewidencjonować całą wartość za przejazd na
    paragonie wystawianym dla pasażera. Zgodnie z art. 111 podatnicy dokonujący sprzedaży
    na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących. W sytuacji sprzedaży dokumentowanej paragonem na rzecz takiego
    klienta, przepisy podatkowe nie przewidują wyjątku w zakresie dokumentowania ceny
    przejazdu, która jest z góry określona i powinna być wykazana w wartości obejmującej
    również dopłatę.
    Poprzestając więc na podejściu prezentowanym przez platformę, Wnioskodawca naraża
    się na niewykazywanie wartości sprzedaży w prawidłowej wysokości i w odpowiednim
    okresie rozliczeniowym. Posługiwanie się dowodami wewnętrznymi takimi jak opisana
    wyżej ewidencja dopłat za usługę przewozu osób z rozbiciem na kwotę dopłaconą
    przypadającą na usługi wyświadczone przez pojedynczego kierowcę jest koniecznością,
    którą wymaga zasada należytej staranności.
    W przypadku faktur wystawianych tylko i wyłącznie w sytuacji nadwyżki prowizji Platformy
    nad sumą bonusów oraz dopłat za ciągłą współpracę nie jest możliwe prawidłowe
    rozliczenie się dla celów podatkowych Wnioskodawcy, zwłaszcza że faktura zawiera
    transakcje zaliczane zarówno do zakupów Wnioskodawcy jak i różne kategorie bonusów, a
    także wartość odpowiadającą dopłacie za usługę przewozu osób.

    Dokonując zaś ewidencjonowania na podstawie rozliczeń cząstkowych w obrębie każdego
    miesiąca jest to dla Wnioskodawcy czytelniejsze i łatwiejsze, a przede wszystkim rzetelne z
    punktu widzenia prowadzenia ewidencji księgowych dla celów podatkowych. Takie
    podejście wymaga od Wnioskodawcy wykazywania w ewidencjach zakupu oraz sprzedaży
    dokumentów ze znacznikiem WEW, których zgodność z przepisami ustawy o VAT zapytano
    w niniejszym wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Wobec tego, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Co istotne, na gruncie przepisów
    o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego
    wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia
    towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi
    wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:

    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Z powołanych przepisów wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający
    definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich
    działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy
    wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje
    wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym
    czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy, w myśl którego:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;

      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Z przytoczonych wyżej regulacji ustawy wynika, że udzielenie bonifikaty, rabatu, o ile nie
    sprzeciwiają się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, jest ściśle skorelowane z
    konkretną transakcją, w związku z którą zostało zastosowane i powoduje obniżenie ceny
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie obrotu, a tym
    samym podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „bonifikata” czy „rabat”.
    W związku z powyższym pojęcia te należy interpretować stosując przede wszystkim
    wykładnię językową. Bonifikata to zniżka, ustępstwo od ustalonej ceny towaru na rzecz
    nabywcy („Słownik języka polskiego PWN”, wydawnictwo Naukowe PWN, rok wydania
    2005, str. 62). Natomiast przez rabat, w myśl Słownika Języka Polskiego PWN, Warszawa
    1996 r., należy rozumieć obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę.
    Z punktu widzenia podstawy opodatkowania, można wyróżnić zatem następujące rodzaje
    rabatów:
    - rabaty przyznane i uwzględnione w momencie sprzedaży – niemające wpływu na
      podstawę opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, ponieważ zapłatą z
      tytułu sprzedaży jest kwota żądana od nabywcy pomniejszona już o udzielony rabat
      uwzględniany w momencie sprzedaży (art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy);
    - rabaty przyznane po dokonaniu sprzedaży – opusty i obniżki cen – wpływające na
      obniżenie wcześniej ustalonej zapłaty; do tych rabatów ma zastosowanie art. 29a ust.
      10 ustawy, a udzielenie takiego rabatu wymaga odpowiedniego udokumentowania (w
      przypadku sprzedaży dokumentowanej fakturą VAT – fakturą korygującą).
    W tym miejscu zauważyć należy, że rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy,
    rozumieć należy jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną
    procentowo lub kwotowo. Zatem rabat ma niewątpliwie bezpośredni wpływ na wartość
    konkretnej transakcji (dostawy lub usługi) i w efekcie prowadzi do obniżenia jej wartości
    (ceny). Tak rozumiany rabat powinien obniżyć podstawę opodatkowania.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na podstawie art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;

      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      (...).
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa. Faktura jest prawidłowa w znaczeniu materialno-prawnym, jeżeli
    odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży
    określonych towarów i usług.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzącą Państwo działalność m.in w
    obszarze przewozów pasażerskich. Większość przejazdów świadczonych dla pasażerów
    przez kierowców współpracujących z Państwem jest realizowana za pomocą popularnych
    platform udostępniających aplikację takich jak (...) itp. Kierowcy świadczący usługi
    przewozu osób wykonują kursy i rejestrują przejazdy na urządzeniu mobilnym
    połączonym z wirtualną e-kasą, na której pojawia się paragon za przejazd. Dokument taki
    zawiera opodatkowanie podstawy opodatkowania za przejazd w stawce 8% VAT.
    Platformy świadczą na Państwa rzecz usługi pośrednictwa w organizacji usługi przewozu
    osób, za które przyjmują należność prowizyjną. Za usługi pośrednictwa Platformy te
    naliczają prowizję, która jest potrącana bezpośrednio z wpłat dokonywanych przez
    pasażerów. Należność pomniejszoną o tę prowizję Platformy wypłacają Państwu (zwykle w
    transzach tygodniowych). Do należności wliczane są także dopłaty ze strony Platformy w
    imieniu pasażera oraz dopłacane są wszelkie bonusy z kampanii promocyjnych oraz
    napiwki i inne rekompensaty należne kierowcom. Prowizja pomniejszana jest o wartość
    przyznawanych bonusów. Bonusy przyznawane Państwu przez Platformy to Bonus
    Wolumenowy (przyznawany w sytuacji, gdy w danym okresie dokonają Państwo nabycia
    od Platformy określonej liczby zleceń przewozów pasażerskich), Bonus Flotowy
    (przyznawany w sytuacji, gdy powiększą Państwo posiadaną przez siebie flotę o nowych
    kierowców lub nowe lokalizacje), Bonusy Zdarzeniowe (przyznawane w sytuacji, gdy
    pasażerowie dokonają czynności skutkujących niedogodnościami dla Państwa (lub
    współpracującym z Państwem kierowcy) czy też koniecznością poniesienia kosztów
    naprawy pojazdu), Bonusy Rezygnacyjne (przyznawane w sytuacji, kiedy pasażer wybierze
    płatność gotówkową, lecz w trakcie realizowania usługi odwoła swoje zamówienie) oraz
    Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi – Dopłata do usługi przewozu (dotyczy sytuacji, w
    której Platforma w trakcie kojarzenia kierowcy z pasażerem oferuje pasażerowi cenę
    przejazdu pomniejszoną o określoną przez Platformę kwotę). Uznanie wszystkich
    przyznawanych Państwu bonusów za rabaty od prowizji powoduje pomniejszenie kwoty
    prowizji, czyli podstawy opodatkowania podatkiem VAT od strony sprzedawcy, a co za tym
    idzie zmniejszenie podatku VAT możliwego do odliczenia przez Państwa, który od prowizji
    wynosi 23%. Zdarzają się sytuacje, że łączna kwota wszystkich kategorii bonusów
    przekracza wartość prowizji w danym okresie rozliczeniowym. Platformy twierdzą
    wówczas, że nie są zobowiązane do wystawienia faktury prowizyjno-bonusowej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy gdy w danym okresie
    rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów/dopłat do usługi przewozu przez
    Platformy jest wyższa niż należna podstawa prowizji za zrealizowane usługi przez
    Platformy, wówczas nadwyżka podatku od towarów i usług, który powinien być należny od
    tych usług Platformy, może stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego dla
    celów podatku VAT i zostać przez Państwa wykazana w JPK-VAT z deklaracją za dany okres
    rozliczeniowy na podstawie dokumentu wewnętrznego.
    Jak wynika z opisu sprawy, za usługi pośrednictwa Platformy naliczają prowizję, która jest
    potrącana bezpośrednio z wpłat dokonywanych przez pasażerów. Udzielone Państwu

    przez Platformy Bonusy Wolumenowe, Bonusy Flotowe, Bonusy Zdarzeniowe, Bonusy
    Rezygnacyjne oraz Bonusy za udzielenie rabatu pasażerowi (Dopłata do usługi przewozu
    pasażera) pomniejszoną prowizję należną Platformom.
    W świetle powołanych wyżej definicji „bonifikaty” i „rabatu” uznać należy, że zarówno w
    przypadku Bonusu Wolumenowego, Bonusu Flotowego, Bonusów Zdarzeniowych,
    Bonusów Rezygnacyjnych, jak i Bonusów za udzielenie rabatu pasażerowi (Dopłaty do
    usługi przewozu pasażera), mamy do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od
    ustalonej ceny usług pośrednictwa świadczonych przez Platformę na Państwa rzecz.
    W analizowanej sprawie nie dochodzi – jak Państwo twierdzą – do dokonania przez
    Platformy dopłat do usług przewozu pasażera świadczonych przez Państwa, a jedynie do
    przyznania Państwu bonusu za udzielenie rabatów dla pasażerów. Wskazali Państwo, że
    bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez Platformę na przejazd
    pasażerowi wskazanemu przez Platformę. Następnie bonus w tej samej kwocie jest
    odliczany od prowizji Platformy.
    Nie można zgodzić się zatem z Państwem, że udzielenie Państwu bonusu w tej samej
    kwocie w jakiej udzielono rabatu na przejazd pasażerowi stanowi dopłatę do
    świadczonych przez Państwa usług przewozu.
    Opisany w stanie faktycznym Bonus za udzielenie rabatu pasażerowi, podobnie jak Bonus
    Wolumenowy, Bonus Flotowy, Bonus Zdarzeniowy, Bonus Rezygnacyjny, stanowi opust
    lub zniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT, który będzie obniżał
    podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia usług pośrednictwa przez Platformę na
    Państwa rzecz, a nie dotację lub subwencję udzielaną Państwu.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie podstawą opodatkowania
    za świadczone przez Platformę usługi pośrednictwa – zgodnie z art. 29a ust 1 ustawy w
    zw. z art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy – będzie wartość należna od Państwa po udzielonym
    rabacie, pomniejszona o kwotę podatku VAT.
    Zatem w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota udzielonych bonusów
    /rabatów będzie wyższa niż należna podstawa prowizji za zrealizowane usługi przez
    Platformy, nie wystąpi podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu przez
    Państwa.
    Nie mają Państwo zatem również możliwości wykazania w JPK_VAT z deklaracją VAT
    „nadwyżki podatku od towarów i usług, który powinien być należny od tych usług
    platformy” na podstawie dokumentu wewnętrznego.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy dopłata do przewozu dla pasażera,
    której kwota nie znajduje się bezpośrednio na paragonie wydanym temu pasażerowi, nie
    powinna być wykazywana w dokumencie sprzedaży od platformy przekazywanym dla
    Państwa i Państwo w związku z tym powinni wystawiać paragon na całą wartość
    przejazdu, w tym wartość części zapłaty otrzymaną od Platformy udzielającej dopłaty
    pasażerowi, w przypadku zaś braku możliwości ujmowania całości opłaty za usługę na
    paragonie czy prawidłowym jest ewidencjonowanie przez Państwa rozbieżności na
    wartość dopłaty do usługi przewozu osób za pomocą dokumentu wewnętrznego
    sprzedaży.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika,
    że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej

    dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania
    ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez
    podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art.
    111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem
    ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a pkt 7 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej
      sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.
    W myśl art. 111 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży, u których podstawą opodatkowania jest
      kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach
      umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym
      charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganej przez nich
      wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego całą wartość sprzedaży
      własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    Rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących w sposób szczególny reguluje kwestie
    obowiązku prowadzenia ewidencji w przypadku sprzedaży w imieniu i na rzecz innego
    podmiotu.
    Stosownie do § 2 pkt 5, 7, 8 i 16 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas
    rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1625 ze zm.):
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
      5) innym podmiocie – rozumie się przez to agenta, zleceniobiorcę, pośrednika lub
      inną osobę, która na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej
      umowy o podobnym charakterze dokonuje sprzedaży i prowadzi ewidencję tej
      sprzedaży w imieniu lub na rzecz podatnika obowiązanego do prowadzenia
      ewidencji;
      7) kasie powierzonej – rozumie się przez to kasę nabytą przez podatnika
      obowiązanego do prowadzenia ewidencji przy jej użyciu, który na podstawie umowy
      przekazuje ją innemu podmiotowi do prowadzenia ewidencji sprzedaży wyłącznie na
      rzecz lub w imieniu tego podatnika;
      8) kasie własnej – rozumie się przez to kasę nabytą przez podatnika obowiązanego
      do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży przy jej użyciu albo kasę nabytą do
      prowadzenia ewidencji sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu
      innych podatników;
      16) paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to dokument fiskalny
      wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Stosownie do § 5 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
      Podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie
      sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do
      prowadzenia ewidencji sprzedaży na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy użyciu
      kasy własnej tego podmiotu.
      W przypadku gdy inny podmiot jest obowiązany również do prowadzenia ewidencji
      własnej sprzedaży, ewidencjonuje przy użyciu kasy własnej na potrzeby obliczenia
      osiąganej przez siebie wartości sprzedaży i wysokości podatku całą wartość
      sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
      Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub
      zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu

      nabytej przez ten podmiot kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w
      formie pisemnej.
    Z powołanego wyżej przepisu § 5 rozporządzenia w sprawie kas wynika, że podatnik, który
    dokonuje sprzedaży na rzecz innego podmiotu, może ewidencjonować tę sprzedaż na
    kasie rejestrującej powierzonej przez podmiot zlecający taką sprzedaż bądź na kasie
    własnej, przy czym powyższe kwestie powinny być uregulowane w stosownej umowie
    zawartej między tymi podmiotami. Zatem przepis ten dotyczy podatników wykonujących
    czynności w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o
    podobnym charakterze.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że promocja dla pasażera jest organizowana i
    realizowana przez Platformę, a Państwa kierowcy ani Państwo nie mają żadnego wpływu
    na przyznanie bonusów pasażerom, którzy korzystają z tańszych przejazdów.
    Należy jednak zauważyć, że Platforma wystawia paragony w Państwa imieniu. Powierzyli
    Państwo wystawianie paragonu za usługi przejazdu Platformie.
    Jednocześnie wskazali Państwo, że za udzielone rabaty dla pasażerów przyznawane są
    Państwu bonusy. Bonus ten materializuje się w chwili udzielenia rabatu przez Platformę
    na przejazd pasażerowi wskazanemu przez platformę. Następnie bonus w tej samej
    kwocie jest odliczany od prowizji Platformy.
    W analizowanej sprawie, udzielenia Państwu bonusu w tej samej kwocie w jakiej udzielono
    rabatu na przejazd pasażerowi, nie można uznać – jak zostało wskazane już wyżej – za
    dopłatę do świadczonych przez Państwa usług przewozu. W przypadku świadczenia usług
    przejazdu na rzecz pasażera, za które udzielany jest rabat pasażerowi, za podstawę
    opodatkowania należy uznać całość należności pobieranej od pasażera z tytułu
    świadczenia usług przejazdu wykonywanej przez Państwa. Wobec powyższego, podstawą
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług za świadczone przez Państwa usługi
    przejazdu jest kwota rzeczywista należna od pasażera za przejazd pomniejszona o należny
    podatek VAT.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że skoro pasażerowi zostaje udzielony rabat
    na przejazd, to powinni Państwo wystawiać paragon na wartość należną od pasażera za
    przejazd, tj. wartość przejazdu pomniejszoną o kwotę udzielonego pasażerowi rabatu.
    Ponadto, z uwagi na fakt, że udzielenie Państwu bonusu przez Platformę w tej samej
    kwocie w jakiej udzielono rabatu na przejazd pasażerowi, nie można uznać za dopłatę do
    świadczonych przez Państwa usług przewozu, nie powinni Państwo również wykazywać w
    ewidencjach zakupu oraz sprzedaży ww. wartości na podstawie dokumentu
    wewnętrznego. Wbrew Państwa twierdzeniu kwota ta nie stanowi części podstawy do
    obliczenia podatku należnego za usługę przewozu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.