Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.265.2018.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-22
Teza: Koszty uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2018 r. (data wpływu 15 listopada 2018r.) uzupełnionym na wezwanie z dnia 17 grudnia 2018r. Nr 0114-KDIP2-3.4010.265.2018.1.MS (data doręczenia 17 grudnia 2018r.) pismem z dnia 20 grudnia 2018r. (data nadania 21 grudnia 2018r.; data wpływu – 28 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego ̶ **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2018 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką należącą do międzynarodowej Grupy X, która jest jednym z największych producentów opakowań zarówno metalowych, jak i plastikowych do napojów i żywności na świecie.

Spółka posiada jeden oddział, którego firmą jest X Sp. z o.o. w W. zakład w L. Zakład produkcyjny znajduje się na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej jako: SSE) spółka nie posiada żadnych innych oddziałów. W siedzibie spółki w W zatrudniona jest jedna osoba, która jest odpowiedzialna za kwestie administracyjne, natomiast cała działalność produkcyjna Spółki znajduje się w L.

Spółka posiada zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE z dnia 26 czerwca 2014 r. (dalej jako: Zezwolenie), polegającej na działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) Głównego Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r.:

*   opakowania z metali – Sekcja C, klasa 25.92,

*   pozostałe wyroby chemiczne, gdzie indziej niesklasyfikowane – Sekcja C, klasa 20.59,

*   usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych; surowce wtórne – Sekcja E, klasa 38.32,

*   magazynowanie i przechowywanie towarów – Sekcja H, klasa 52.10.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: ustawa o CIT), na mocy posiadanego Zezwolenia działalność Spółki prowadzona na terenie SSE w przedstawionym wyżej zakresie pozostaje zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych.

Oprócz działalności objętej Zezwoleniem, od 2016 roku Spółka prowadzi również m.in. działalność logistyczną polegającą na organizacji transportu wyprodukowanych towarów.

Pierwotnie (od 2008 r.) działalność gospodarcza Spółki miała obejmować produkcję opakowań metalowych do napojów, w postaci puszek aluminiowych. W tym celu Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE z dnia 13 stycznia 2008 r. oraz poniosła nakłady inwestycyjne na budynki oraz maszyny niezbędne do prowadzenia produkcji. Ze względu na kryzys na rynku napojów, produkcja w tamtym czasie nie została rozpoczęta, a uzyskane zezwolenie strefowe zostało cofnięte Decyzją nr z dnia 26 lipca 2013 r.

Od 2015 r. na podstawie nowego zezwolenia, na terenie SSE Spółka prowadzi działalność produkcyjną, która skupia się na produkcji zamknięć do puszek aluminiowych i stalowych, tzw. wieczek. W prowadzonej obecnie działalności Spółka wykorzystuje środki trwałe, które zostały oddane do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego, regulującego obecną działalność. Amortyzacja powyższych środków trwałych zaliczana jest przez Spółkę do kosztów działalności pozastrefowej, podczas gdy przychód ze sprzedaży wyprodukowanych przy ich wykorzystaniu wieczek kwalifikowany jest do przychodów uzyskanych w ramach działalności strefowej.

W związku z brakami formalnymi pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. nr 0114-KDIP2-3.4010. 265.2018.1.MS, doręczonym 17 grudnia 2018 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez uzupełnienie opisu stanu faktycznego. W piśmie z dnia 20 grudnia 2018r. (data wpływu: 28 grudnia 2018 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek udzielając odpowiedzi jak niżej:

1.  Podanie danych szczegółowych wynikających z treści posiadanego przez Wnioskodawcę zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE z dnia 26 czerwca 2014 r., np.
    1.  jakie warunki (ilościowe, czasowe) zostały określone w zezwoleniu? Na podstawie przedmiotowego zezwolenia ustalono następujące warunki prowadzenia działalności gospodarczej:
        1.  Poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548, z późn. zm.) w wysokości co najmniej Y zł w terminie do dnia 31 grudnia 2017 roku.
        2.  Zatrudnienie przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności na terenie strefy po dniu uzyskania zezwolenia co najmniej A pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2017 roku i utrzymanie zatrudnienia na poziomie A pracowników w okresie od dnia 1 stycznia 2018 roku do dnia 31 grudnia 2019 roku.
        3.  Zakończenie inwestycji w terminie do dnia 31 grudnia 2017 roku.
    2.  opis inwestycji, o której mowa w ww. zezwoleniu, np. instalacja nowej linii produkcyjnej, wprowadzenie nowych technologii z wykorzystaniem nowych środków trwałych, postawienie nowej hali produkcyjnej. Inwestycja, o której mowa w ww. zezwoleniu dotyczy instalacji trzech nowoczesnych modułów do produkcji aluminiowych wieczek typu CDL, które przystosowane są do pracy ciągłej. Linia produkcyjna złożona jest z następujących elementów: obrotnica i zwijarki zwojów taśmy aluminiowej, prasy panelu wieczka, kołnierzownice, powlekarki uszczelek, system kamer nadzorujących jakość wykonania panelu wieczka, suszarki masy uszczelniającej, prasy konwersyjne przygotowujące panel wieczka do połączenia z kluczykiem, system kamer nadzorujących jakość wykonanego wieczka z kluczykiem, paczkownica i paletyzer, system transportu wieczek pomiędzy poszczególnymi etapami produkcyjnymi wraz z buforami produkcji w toku, automatyczne systemy pomiaru jakości produkcji, systemy pomocnicze, tj. m.in. elektryczny, sprężonego powietrza, próżni, automatyki kontroli pracy linii, zimnej wody, zbiorników uszczelniacza wieczek, centralny system smarowania. Ponadto w ramach całego zakładu pracują: system ERP, wspomagania planowania, produkcji i gospodarki magazynowej. Do zainstalowania trzeciego modułu linii technologicznej niezbędna była również wymiana podłogi w hali produkcyjnej, która przed wymianą charakteryzowała się zmniejszoną wytrzymałością (podłoga transportowa). Należy zaznaczyć, że w celu przystosowania obiektów do zainstalowanych linii technologicznych do produkcji wieczek, niezbędne było również wykonanie prac modernizacyjnych.
    3.  podanie daty, od której ̶ w wyniku spełnienia warunków określonych w ww. zezwoleniu ̶ Wnioskodawca nabył prawo do korzystania ze zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop. Ze względu na spełnienie warunków wskazanych w zezwoleniu w terminie określonym przez zezwolenie, prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, Spółka nabyła od dnia zezwolenia, tj. od dnia 26 czerwca 2014 r. Pierwsze przychody z tytułu świadczenia usług objętych działalnością strefową Spółka osiągnęła w czerwcu 2015 roku.
2.  Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego w zakresie środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia z dnia 26 czerwca 2014r., w szczególności należy wyjaśnić:
    *   Czy środki trwałe, o których mowa w pytaniu to środki trwałe pochodzące z nakładów inwestycyjnych poniesionych w związku z zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE z dnia 13 stycznia 2008 r. nr (cofniętym Decyzją nr z dnia 26 lipca 2013 r.)? Tak, środki trwałe objęte przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidulanej przepisów prawa zostały zrealizowane w związku z zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE z dnia 13 stycznia 2008 r. nr (cofniętym Decyzją nr z dnia 26 lipca 2013 r.).
    *   Co Wnioskodawca miał na myśli pisząc: „środki trwałe oddane do użytkowania przed dniem uzyskania zezwolenia strefowego”, tj.
        *   czy do dnia uzyskania zezwolenia przedmiotowe środki trwałe były używane w działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych ?
        *   jeżeli tak, to kiedy przedmiotowe środki trwałe zostały oddane do użytkowania?
        *   jeżeli nie, to na jakiej podstawie Wnioskodawca kwalifikował odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych środków trwałych i ujmował w kosztach podatkowych ?
        *   do jakiej konkretnie działalności były wykorzystywane te środki, skoro działalność objętą zezwoleniem z dnia 13 stycznia 2008 r. nie została rozpoczęta?Tak, do dnia uzyskania zezwolenia z dnia 26 czerwca 2014 r. Nr przedmiotowe środki trwałe były używane w działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przez okres od grudnia 2009 r. do grudnia 2014 r. Spółka wynajmowała powierzchnię w wybudowanych obiektach podmiotowi niepowiązanemu.

Przedmiotowe środki trwałe zostały oddane do używania w datach określonych poniżej:

Oznaczenie aktywów trwałych - Data aktywowania

Transformator - 24.06.2009

System wentylacyjno-klimatyzacyjny -25.06.2009

Instalacja przeciwpożarowa- 01.06.2009

Pompa flygt KS 2620.171 MT.233 - 23.03.2010

Gazociąg - 21.05.2009

Zespół lamp oświetleniowych - 21.05.2009

Drogi i place -21.05.2009

Parking - 21.05.2009

Tereny zielone - 28.04.2009

Ogrodzenie ze szlabanem i masztami flagowymi -28.04.2009

Siec elektryczna 220/380 v 26.06.2009

Hala produkcyjna 24.05.2009

Magazyn wyrobów gotowych z rampami -24.05.2009

Budynek serwisowy - 24.05.2009

Budynek recyclingu odpadów - 24.05.2009

Magazyn opakowań z separatorem oleju - 24.05.2009

Magazyn farb i lakierów ze zbiornikiem awaryjnym - 24.05.2009

Rozdzielnia niskiego napięcia -24.06.2009

Rozdzielnia średniego napięcia -24.06.2009

Budynek socjalno-biurowy - 24.05.2009

Portiernia - 24.05.2009

Siec komputerowa i telefoniczna -24.06.2009

Sieć komputerowa i telefoniczna - 15.11.2010

Odprowadzenie wód deszczowych z separatorem - 01.06.2009

Kanalizacja ściekowa z separatorem oleju - 01.06.2009

Kanalizacja ściekowa z separatorem oleju 01.06.2009

Sieć wodociągowa - 28.04.2009

Instalacja tryskaczowa wraz ze zbiornikiem wody - 24.05.2009

1.  Czy Wnioskodawca chce uznać wydatki na nabycie tych środków trwałych, jako wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną (w rozumieniu Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych) w ramach zezwolenia z dnia 26 czerwca 2014 r. Nr?

Nie, Spółka nie zamierza uznać wydatków na nabycie środków trwałych będących przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w ramach zezwolenia z dnia 26 czerwca 2014 r. Nr. Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż spełnił warunki w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 updop już w dniu wydania ww. zezwolenia, tj. od dnia 26 czerwca 2014 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym, Spółka powinna klasyfikować koszty amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego, regulującego bieżącą działalność Spółki, do kosztów działalności pozastrefowej, podczas gdy przychód ze sprzedaży wyprodukowanych przy ich wykorzystaniu wieczek kwalifikowany jest do przychodów uzyskanych w ramach działalności strefowej?

Zdaniem Spółki koszty amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia, regulującego bieżącą działalność Spółki, które wykorzystywane są do produkcji objętej Zezwoleniem i osiągania przychodu zaliczanego do przychodu z działalności strefowej, powinny być klasyfikowane jako koszt działalności strefowej.

Uzasadnienie

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 z późn. zm., dalej: „ustawa o SSE”). Na mocy art. 12 ust. 1 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 , przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. W art. 17 ust. 4 ustawy o CIT doprecyzowano, iż zwolnienie to przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Powyższa norma została powtórzona i uszczegółowiona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w prawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (dalej jako: Rozporządzenie o SSE), a dokładnie w § 5 ust. 5, który wskazuje, iż zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Jak wynika z powyższego zwolnieniem podatkowym ustawodawca objął jedynie dochody z działalności prowadzonej na terenie SSE, co oznacza to, iż przedsiębiorcy chcący korzystać ze zwolnienia muszą spełnić następujące warunki:

*   posiadać ważne zezwolenie na prowadzenie określonej działalności gospodarczej objętej pomocą publiczną w postaci zwolnienia podatkowego,

*   prowadzić określoną w zezwoleniu działalność i tym samym uzyskiwać z niej dochody na terytorium SSE.

Jeżeli natomiast przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą zarówno na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią należy dokonać dla celów podatkowych rozgraniczenia obydwu działalności. Wyodrębnienie ma pozwolić na prawidłowe określenie podstawy opodatkowania spółki, obejmującej część dotyczącą działalności strefowej i działalności pozastrefowej. Wyodrębnienie działalności pod względem organizacyjnym i finansowym może polegać na przyporządkowaniu składników majątkowych oraz stanowisk pracy kadry pracowniczej, a także ewidencjonowaniu zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z działalnością strefową i pozastrefową.

W celu właściwego określenia dochodu należy w pierwszej kolejności wyodrębnić przychody i koszty bezpośrednio związane z działalnością strefową i pozastrefową, np. przychód ze sprzedaży produktów wytworzonych na terytorium SSE i ich koszt własny, wpływające bezpośrednio na wysokość zwolnionego dochodu z działalności strefowej. Jednocześnie przedsiębiorca zobowiązany jest do ustalenia wysokości dochodu niewynikającego z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów (tzw. alokacja kluczem przychodowym).

W świetle powyższego podatnik powinien zastosować przewidziany w ustawie o CIT klucz przychodowy dopiero w sytuacji, gdy przypisanie kosztów uzyskania przychodów do działalności podlegającej opodatkowaniu oraz działalności zwolnionej z tego opodatkowania nie jest możliwe.

Stanowisko, zgodnie z którym klucz przychodowy znajduje zastosowanie w ostateczności znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2015 r, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBI/2/4510-168/15/SD czy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 08 stycznia 2018 r., sygn.0111-KDIBI-3.4010.501.2017.1.JKT.

W związku z powyższym istotne jest ustalenie w jaki sposób przedsiębiorca strefowy powinien dokonać przyporządkowania kosztów uzyskania przychodów do działalności strefowej i opodatkowanej zanim zastosuje klucz przychodowy.

W pierwszej kolejności przedsiębiorca powinien zidentyfikować koszty, które są związane bezpośrednio z przychodami z danego źródła, na przykład poprzez zidentyfikowanie konkretnych kwot wydatków w dokumentach źródłowych czy ewidencjach. W dalszej kolejności, koszty powinny zostać przypisanie do poszczególnych źródeł przychodu w sposób pośredni, tj. np. w oparciu o ustalone przez podatnika racjonalne i obiektywne kryteria takie jak klucze rozliczeniowe. Dopiero w przypadku braku możliwości bezpośredniego lub pośredniego ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, przedsiębiorca strefowy powinien zastosować klucz przychodowy.

W przedstawionym stanie faktycznym, na podstawie prowadzonej ewidencji Spółka jest w stanie zidentyfikować koszty bezpośrednio związane z przychodami strefowymi. Do działalności produkcyjnej, objętej zezwoleniem strefowym, która polega na produkcji wieczek do puszek aluminiowych i stalowych, Spółka wykorzystuje środki trwałe – budowle i budynki, maszyny i urządzenia, sprzęt oraz wyposażenie – w tym takie, które zostały oddane do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego, regulującego obecną działalność.

Jak wynika z treści uzupełnienia do wniosku (data wpływu - 20 grudnia 2018 r) powołanie się na przepis art. 15 ust. 2 updop miało jedynie na celu zobrazowanie hierarchii kluczy alokacji kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, tj. podkreślenie, iż podatnik w pierwszej kolejności powinien przypisać koszty uzyskania przychodów do działalności podlegającej opodatkowaniu oraz działalności zwolnionej, a dopiero gdy nie jest to możliwe zastosować klucz przychodowy. Konieczność stosowania klucza przychodowego nie ma jednak miejsca w przypadku Wnioskodawcy. Na podstawie prowadzonej ewidencji Spółka jest bowiem w stanie zidentyfikować koszty bezpośrednio związane z przychodami strefowymi i pozastrefowymi.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, co do zasady, nie mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jednakże do kosztów uzyskania przychodów zalicza się odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia tych składników majątku. Oznacza to, że zdaniem ustawodawcy koszt poniesiony w związku wykorzystaniem środków trwałych do produkcji wyrobów, jest kosztem, którego poniesienie jest wymagane w celu osiągnięcia przychodu.

Głównym przychodem Spółki jest przychód z tytułu produkcji zamknięć do puszek aluminiowych i stalowych. Sprzedawany wyrób gotowy jest produkowany w całości na terenie SSE. Wskazane przychody spełniają warunki do uznania ich za strefowe, ponieważ są generowane na terenie na terenie SSE oraz są bezpośrednio związane z działalnością Spółki, określoną w Zezwoleniu za pomocą właściwych pozycji PKWiU.

W zakresie kosztów operacyjnych, do działalności strefowej kwalifikować się będą te koszty, które są bezpośrednio związane z przychodami strefowymi jako niezbędne do ich uzyskania oraz są poniesione przez Spółkę na terenie SSE. Wobec powyższego, kosztami operacyjnymi kwalifikowanymi do działalności strefowej mogą być koszty uzyskania przychodów, ponoszone przez Spółkę oraz bezpośrednio powiązane z podstawową działalnością zakładu na terenie SSE. Do takich kosztów z pewnością należą koszty amortyzacji maszyn i urządzeń, sprzętu i wyposażenia czy budynków i budowli używanych do produkcji będącej podstawową działalnością Spółki, bez względu na moment ich oddania do używania.

W świetle powyższego należy wnioskować, iż jeżeli przychód ze sprzedaży wyprodukowanych wieczek jest kwalifikowany jako przychód uzyskany w ramach działalności strefowej, to amortyzacja środków trwałych użytych przy produkcji wieczek powinna być również zaliczana jest przez Spółkę do kosztów działalności strefowej, bez względu na moment oddania tych środków trwałych do używania. W przeciwnym razie, tj. w przypadku kwalifikowania kosztów amortyzacji środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego do kosztów działalności pozastrefowej, przy jednoczesnym uznawaniu za przychód strefowy kwot uzyskanych ze sprzedaży towarów wytwarzanych z pomocą przedmiotowych środków trwałych, dochodzi do braku współmierności zarówno przychodów i kosztów strefowych, jak i przychodów o kosztów pozastrefowych.

Reasumując, w świetle powyższej analizy, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, iż w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka powinna kwalifikować amortyzację środków trwałych oddanych do używania przed uzyskaniem zezwolenia strefowego do kosztów działalności strefowej jako kosztów uzyskania przychodów z działalności produkcyjnej objętej zezwoleniem strefowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tej części odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidulana wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 208 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.