Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-655/13/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-09-30
Teza: Zwrot nakładów poniesionych w związku z pracami adaptacyjnymi wynajmowanego pomieszczenia strychowego.
Słowa kluczowe: koszt; koszt-zwrot kosztów; lokal-lokal mieszkalny; najem; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przychód-źródła przychodu; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2013 r. (data wpływu 1 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanej kwoty refundacji części kosztów poniesionych na realizację adaptacji strychu na lokal mieszkalny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanej kwoty refundacji części kosztów poniesionych na realizację adaptacji strychu na lokal mieszkalny.

W przedmiotowym wniosku przedstawione zostało następujące zdarzenie przyszłe.

Pismem z dnia 27 czerwca 2001 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem otrzymali z Urzędu Miasta i Gminy G. zgodę na adaptację powierzchni części strychu na lokal mieszkalny w budynku położonym w G. Małżonkowie wykonali projekt i uzyskali pozwolenie na budowę, po zakończeniu której w dniu 11 września 2006 r. zawarli umowę najmu z zarządcą budynku – Towarzystwem Budownictwa Społecznego w G.

Następnie jeszcze dwukrotnie Wnioskodawczyni wraz z mężem powiększali mieszkanie, adaptując pozostałą część strychu (za każdym razem wykonywany był projekt oraz uzyskiwano pozwolenie na budowę). W dniu 29 sierpnia 2012 r. zawarty został aneks do umowy najmu na mieszkanie o powierzchni 69,76 m2.

Po dokonaniu powyższych zmian w budynku Wnioskodawczyni wraz z mężem zostali najemcami lokalu mieszkalnego powstałego w wyniku przeprowadzonych przez Nich adaptacji. Wszelkie prace wykonane zostały na Ich własny koszt. Wnioskodawczyni informuje ponadto, iż korzystali z ulg podatkowych w podatku dochodowym oraz w podatku od towarów i usług, jednak nie mieli możliwości odliczenia wszystkiego, z uwagi na fakt, iż niektórzy wykonawcy za wykonane usługi budowlane wystawali małżonkom rachunki uproszczone. Wnioskodawczyni z mężem starali się również o wykup zajmowanego przez Nich lokalu od właściciela, czyli Urzędu Miasta i Gminy w G., ale bezskutecznie, ponieważ przedmiotowy lokal nie jest na dzień dzisiejszy przeznaczony do sprzedaży.

Z powyższych względów Wnioskodawczyni wraz z mężem w dniu 10 maja 2013 r. złożyli w Urzędzie Miasta i Gminy w G. pismo w sprawie zwrotu nakładów poniesionych w związku z adaptacją na lokal mieszkalny poddasza w budynku komunalnym w G. W odpowiedzi na ww. pismo Urząd Miasta i Gminy w G. stwierdził, iż dopuszcza możliwość dokonania zwrotu części poniesionych przez małżonków nakładów. Ewentualna kwota podlegająca zwrotowi ustalona zostanie w drodze wyceny zleconej przez właściciela lokalu rzeczoznawcy majątkowemu. Koszty wyceny pomniejszą kwotę przewidzianą do zwrotu.

Wnioskodawczyni informuje, że po uzyskaniu refundacji kosztów, planuje wraz z mężem wyjazd za granicę, natomiast uzyskane pieniądze przeznaczone zostaną na wkład do zakupu mieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana refundacja części kosztów poniesionych na realizację adaptacji strychu na lokal mieszkalny będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też będzie podlegała zwolnieniu od tego podatku?

Zdaniem Wnioskodawczyni zwrot poniesionych kosztów na adaptację strychu na lokal mieszkalny nie jest przychodem, a jedynie zwrotem poniesionych kosztów nie powodującym po Jej stronie przysporzenia majątkowego, w konsekwencji czego nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że po zwrocie ww. kosztów nie pojawi się po Jej stronie żaden dodatkowy zysk, a jedynie zostanie wyrównany poziom środków. Według Niej do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie można zaliczyć kwot uzyskanych z różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych. W takich przypadkach bowiem podatnik otrzymuje określoną kwotę pieniędzy, do wyłożenia której był wcześniej zobligowany. Ponadto, kwotę refundacji pomniejszy amortyzacja oraz koszt wyceny, skutkiem czego Wnioskodawczyni nie wie, jaką kwotę faktycznie otrzyma. Wyceny dokona rzeczoznawca majątkowy w oparciu również o przedstawione dowody kosztów. Wnioskodawczyni podkreśla, iż nie wszystkie koszty są udokumentowane fakturami VAT, posiada również rachunki uproszczone oraz dowody zapłaty.

Wnioskodawczyni zaznacza, że z własnych środków poniosła wraz z mężem nakłady na adaptację strychu mającą na celu zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych. Stoi wobec tego na stanowisku, że jeżeli najemca podczas trwania umowy najmu z własnych środków sfinansował ww. adaptację, a następnie otrzyma od właściciela zwrot poniesionych wydatków, to kwota refundacji nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni dodaje, że kwotę otrzymaną w ramach refundacji kosztów adaptacji zamierza przeznaczyć na zakup przyszłego mieszkania, gdyż planuje wraz z mężem wyjazd za granicę. Zwraca uwagę na fakt, że czynność taka nie jest opodatkowana, jak to się ma w przypadku sprzedaży własnego mieszkania.

Z treści powołanych przez Wnioskodawczynię przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot, gdy ów zwrot odpowiada kwocie uprzednio poniesionych kosztów (art. 11 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 11 ust. 1 ww. ustawy).

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, wszelkie przychody, których nie można zakwalifikować do źródeł przychodów wymienionych w poprzedzających punktach kwalifikuje się do przychodów z innych źródeł.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie, których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak, więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku, których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Z tego względu do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych. W takich przypadkach podatnik otrzymuje bowiem do swojej dyspozycji jedynie określoną kwotę pieniędzy, do wyłożenia której był wcześniej zobligowany.

W przedstawionym stanie faktycznym, pismem z dnia 27 czerwca 2001 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem otrzymali z Urzędu Miasta i Gminy G. zgodę na adaptację powierzchni części strychu na lokal mieszkalny w budynku położonym w G. Małżonkowie wykonali projekt i uzyskali pozwolenie na budowę, po zakończeniu której w dniu 11 września 2006 r. zawarli umowę najmu z zarządcą budynku – Towarzystwem Budownictwa Społecznego w G.

Następnie jeszcze dwukrotnie Wnioskodawczyni wraz z mężem powiększali mieszkanie, adaptując pozostałą część strychu (za każdym razem wykonywany był projekt oraz uzyskiwano pozwolenie na budowę). W dniu 29 sierpnia 2012 r. zawarty został aneks do umowy najmu na mieszkanie o powierzchni 69,76 m2.

Po dokonaniu powyższych zmian w budynku Wnioskodawczyni wraz z mężem zostali najemcami lokalu mieszkalnego powstałego w wyniku przeprowadzonych przez Nich adaptacji. Wszelkie prace wykonane zostały na Ich własny koszt. Wnioskodawczyni informuje ponadto, iż korzystali z ulg podatkowych w podatku dochodowym oraz w podatku od towarów i usług, jednak nie mieli możliwości odliczenia wszystkiego, z uwagi na fakt, iż niektórzy wykonawcy za wykonane usługi budowlane wystawali małżonkom rachunki uproszczone. Wnioskodawczyni z mężem starali się również o wykup zajmowanego przez Nich lokalu od właściciela, czyli Urzędu Miasta i Gminy w G., ale bezskutecznie, ponieważ przedmiotowy lokal nie jest na dzień dzisiejszy przeznaczony do sprzedaży.

Z powyższych względów Wnioskodawczyni wraz z mężem w dniu 10 maja 2013 r. złożyli w Urzędzie Miasta i Gminy w G. pismo w sprawie zwrotu nakładów poniesionych w związku z adaptacją na lokal mieszkalny poddasza w budynku komunalnym w G. W odpowiedzi na ww. pismo Urząd Miasta i Gminy w G. stwierdził, iż dopuszcza możliwość dokonania zwrotu części poniesionych przez małżonków nakładów. Ewentualna kwota podlegająca zwrotowi ustalona zostanie w drodze wyceny zleconej przez właściciela lokalu rzeczoznawcy majątkowemu. Koszty wyceny pomniejszą kwotę przewidzianą do zwrotu.

Wnioskodawczyni informuje, że po uzyskaniu refundacji kosztów, planuje wraz z mężem wyjazd za granicę, natomiast uzyskane pieniądze przeznaczone zostaną na wkład do zakupu mieszkania.

W związku z powyższym należy stwierdzić iż, zwrot nakładów poniesionych w związku z pracami adaptacyjnymi wynajmowanego pomieszczenia strychowego, nie mieści się w pojęciu przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawczyni (najemcy), a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie informuje się, że bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, na jakie cele przeznaczone zostaną uzyskane przez Wnioskodawczynię środki pieniężne (np. zakup przyszłego, własnego mieszkania). Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują bowiem żadnego zwolnienia kwot otrzymanych tytułem zwrotu nakładów poczynionych na wynajmowany lokal w związku z ich przeznaczeniem na nabycie mieszkania.

Tut. organ wskazuje również, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja wywołuje skutki wyłącznie dla Wnioskodawczyni, jako występującej z wnioskiem, nie dotyczy natomiast Jej męża.

W efekcie, stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione w niniejszym wniosku uznać należy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.