Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-569/10/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-10-01
Teza: Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawczyni będzie otrzymywać z tytułu umowy o dzieło wykonywane w ramach działalności wykonywanej osobiście będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; umowa-umowa o dzieło
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2010r. (data wpływu 7 lipca 2010r.), uzupełnionym w dniu 24 września 2010r. oraz uzupełnionym pismem z dnia 28 września 2010r. (data wpływu 28 września 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT wynagrodzenia uzyskanego z działalności wykonywanej osobiście - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2010r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 24 września 2010r.), oraz uzupełniony pismem z dnia 28 września 2010r. (data wpływu 28 września 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej, m. in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT wynagrodzenia uzyskanego z działalności wykonywanej osobiście.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni wykonuje jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tłumaczeń, opodatkowaną na zasadach ogólnych (podatkowa księga przychodów i rozchodów), jest to działalność związana z tłumaczeniami i usługami sekretarskimi o symbolu PKD 7485Z. Oprócz tłumaczeń specjalistycznych i przysięgłych zajmuje się też przekładem literackim na podstawie umów wydawniczych o stworzenie utworu i przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz pisaniem na zlecenie wydawnictwa recenzji książek. Wnioskodawczyni umowy zawiera w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i stanowią one dla niej przychód z tej działalności, który opodatkowuje łącznie z innymi przychodami z prowadzonej działalności, a za wykonaną usługę wystawia fakturę VAT, która ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wnioskodawczyni nie korzysta z 50% kosztów uzyskania przychodu. Zgodnie z zawartymi umowami wydawniczymi ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich.

Wnioskodawczyni wskazała, iż chciałaby zawrzeć umowę o dzieło (wydawniczą) z wydawnictwem na tłumaczenie (przekład) książki lub recenzję książki, nie jako przedsiębiorca – prowadzący działalność gospodarczą, ale jako osoba fizyczna – odrębnie od prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem uzyskany z tego tytułu przychód stanowi odrębnie od działalności gospodarczej źródło przychodów, którym jest działalność wykonywana osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od przychodów z tego tytułu zaliczki pobierze zleceniodawca jako płatnik, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I wówczas z racji, iż jest to przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w określonej postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia będzie miała możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu.

Przychody takie pomniejszone o koszty uzysku rozliczy w PIT roczny na podstawie informacji od płatnika.

W związku z powyższym, m in., zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawczyni będzie otrzymywać z tytułu umowy o dzieło wykonywane w ramach działalności wykonywanej osobiście będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Ponieważ zgodnie z konstruowaną umową ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich, oznacza to według niej konieczność opodatkowania VAT obrotu z tytułu świadczonych usług.

Wnioskodawczyni wskazała, że wówczas jako osoba fizyczna składa jedną deklarację VAT, rozlicza ten podatek w deklaracji, którą składa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, iż w ww. piśmie z dnia 28 września 2010r. (data wpływu 28 września 2010r.) Wnioskodawczyni przeredagowała pytanie przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2010r.

Ponieważ ww. pismo z dnia 28 września 2010r. Wnioskodawczyni przesłała w nawiązaniu do przedmiotowego wniosku z dnia 18 czerwca 2010r., przyjęto, że pytanie przedstawione w tym właśnie piśmie jest ostateczne i w tej wersji zostało ono przywołane powyżej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 tej ustawy.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nie wszystkie jednak czynności wykonywane przez osoby fizyczne traktuje się jako wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą. Przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT stanowi bowiem, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Wskazać należy, iż w myśl art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż o tym czy dana działalność ma lub też nie ma charakteru samodzielnej działalności, decydują kryteria przedmiotowe określające m. in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, iż każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Zauważyć natomiast należy, że sformułowanie wyżej cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie ponosił zlecający. Oznacza to, iż z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wykonuje jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tłumaczeń specjalistycznych. Oprócz tego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się też przekładem literackim na podstawie umów wydawniczych o stworzenie utworu i przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz pisaniem na zlecenie wydawnictwa recenzji książek. Za wykonaną usługę wystawia fakturę VAT.

Wnioskodawczyni chciałaby zawrzeć umowę o dzieło z wydawnictwem na tłumaczenie (przekład) książki lub recenzje książki, nie jako przedsiębiorca – prowadzący działalność gospodarczą ale jako osoba fizyczna.

Z wniosku wynika, ze zgodnie z konstruowaną umową z tytułu świadczenia przedmiotowych usług będzie ponosiła odpowiedzialność wobec osób trzecich.

Odnosząc powyższe do powołanych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, że jeżeli faktycznie z umowy o dzieło, zawartej na świadczenie ww. usługi tłumaczenia (przekład) książki lub recenzje książki będzie wynikało, że odpowiedzialność z tytułu świadczenia tejże usługi ponosi Wnioskodawczyni to nie znajduje zastosowania art. 15 ust. 3 ustawy o VAT.

Tym samym usługę tłumaczenia książki lub sporządzenia recenzji książki należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy./…/.

Tak więc obrót (wynagrodzenie) uzyskane z tytułu świadczenia, na podstawie przedmiotowej umowy o dzieło, usługi należy łączyć z obrotem uzyskanym z tytułu pozostałej działalności gospodarczej.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. organ pragnie zauważyć, iż przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga kwestii stawki podatku VAT dla usług które mają być świadczone na podstawie umowy o dzieło, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Ponadto informuje się, że ocena prawna stanowiska Wnioskodawczyni dotyczącego zagadnień z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, objętych pytaniami Wnioskodawczyni oznaczonymi we wniosku jako Nr 1 i 2, będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.