Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.507.2019.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-02
Teza: Odpłatne zbycie udziałów w nieruchomości nabytych w drodze spadku, działu spadku i zniesienia współwłasności
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek-dział spadku; zbycie-odpłatne zbycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 17 września 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2019 r. (data wpływu 15 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości:

*   nabytych w drodze spadku i przeprowadzonego działu spadku **– jest prawidłowe,**

*   nabytych w wyniku zniesienia współwłasności **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 29 października 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.507.2019.1.EC, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 29 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 4 listopada 2019 r.), zaś w dniu 15 listopada 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 8 listopada 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 3 czerwca 2014 r. został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr …, poświadczający, że Wnioskodawczyni nabyła wprost spadek po swojej mamie R. G. (zmarłej w dniu 22 sierpnia 2002 r.) w udziale 1/4, części wspólnie z J. G. (1/4 części), A. G. (1/4 części) i S. G. (1/4 części).

Aktem notarialnym Rep. A nr …. z dnia 3 czerwca 2014 r. sporządzono protokół dziedziczenia po zmarłej R. G..

Aktem notarialnym Rep. A nr …. sporządzonym w dniu 29 lipca 2015 r. dokonano działu spadku po R. G. oraz zniesienia współwłasności nieruchomości. Zniesienia współwłasności nieruchomości dokonano bez żadnych spłat i dopłat.

W drodze spadku po mamie R. G. oraz w wyniku zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni nabyła na własność m.in. niezabudowaną nieruchomość, tj. działkę nr …, położoną w …. W dniu 15 marca 2019 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia ww. nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że w skład masy spadkowej po zmarłej R. G. weszły:

*   prawo własności nieruchomości o powierzchni gruntu 8 522 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 130 m2 i budynkiem gospodarczym o powierzchni 160 m2 - KW nr ….,

*   udział 1/2 części w nieruchomości o powierzchni 4 294 m2 - KW nr ….,

*   udział 1/2 części w samochodzie osobowym ….

Spadkodawczyni była wyłącznym właścicielem nieruchomości o powierzchni 8 522 m2. Spadkodawczyni posiadała udział w wysokości 1/2 w nieruchomości o powierzchni 4 294 m2 (w skład której wchodziła działka nr …, o powierzchni 1 217 m2). Spadkodawczyni posiadała udział 1/2 w samochodzie marki …, drugim współwłaścicielem był A. G.. W dniu 29 lipca 2015 r. dokonano działu spadku i zniesienia współwłasności pomiędzy G. J., G. A., G. S. i Wnioskodawczynią.

Przedmiotem działu spadku i zniesienia współwłasności były:

*   prawo własności nieruchomości o powierzchni gruntu 8 522 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 130 m2 i budynkiem gospodarczym o powierzchni 160 m2 - KW nr …,

*   udział 1/2 części w nieruchomości o powierzchni 4 294 m2 - KW nr …,

*   udział 1/2 części w samochodzie osobowym …..

Dział spadku i zniesienie współwłasności obejmował wszystkie nieruchomości wchodzące w skład masy spadkowej. Każdemu podmiotowi biorącemu udział w postępowaniu o dział spadku i zniesienie współwłasności w poszczególnych składnikach wchodzących w skład masy spadkowej, przysługiwał udział w wysokości 1/4 nabyły w drodze spadku.

Zniesienie współwłasności dokonano w następujący sposób:

1.  z KW nr ….:
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 218 m2 i działkę nr …., o powierzchni 3 000 m2 nabył J. G. w całości,
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 207 m2, nabył S. G. w całości,
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 212 m2, nabyła Wnioskodawczyni w całości,
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 885 m2, nabył A. G. w całości.

Ww. zniesienia dokonano bez żadnych spłat i dopłat.

1.  z KW nr …:
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 884 m2, nabył J. G. w całości,
    *   działkę nr …., o powierzchni 1 193 m2, nabył S. G. w całości,
    *   działkę nr …, o powierzchni 1 217 m2, nabyła Wnioskodawczyni w całości.

Ww. zniesienia dokonano bez żadnych spłat i dopłat.

Udział 1/2 w samochodzie nabył A. G., bez żadnych spłat i dopłat. W skutek dokonanego działu spadku po zmarłej mamie Wnioskodawczyni, wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych (tj. działki nr … i działki nr …) nie przekroczyła wartości nabytego spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po spadkodawczyni. W skutek działu spadku Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad przysługujący Jej udział w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Zbycie nieruchomości w dniu 15 marca 2019 r. (działki nr …) nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w przedstawionej sytuacji zachodzi konieczność opodatkowania podatkiem dochodowym uzyskanego przychodu ze zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku oraz dokonanego bez spłat i dopłat zniesienia współwłasności nieruchomości, tj. czy pięcioletni termin skutkujący brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości, należy liczyć od dnia nabycia spadku przez spadkodawcę, od dnia nabycia spadku przez Wnioskodawczynię czy od dnia dokonania działu spadku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nabycie spadku jest to zdarzenie prawne, które dochodzi do skutku z momentem otwarcia spadku (jest to dzień śmierci spadkodawcy – śmierć mamy Wnioskodawczyni nastąpiła w dniu 22 sierpnia 2002 r.). W momencie nabycia spadku powstała wspólność ustawowa.

Dział spadku to natomiast pojęcie prawne oznaczające podział majątku pomiędzy poszczególnych spadkobierców. Wraz z dokonaniem działu spadku ustaje współwłasność jaka powstała w wyniku nabycia spadku przez kilku spadkobierców. Ponadto zaznaczyć należy, że nie ma obowiązku dokonania działu spadku. Dział spadku jest czynnością wtórną do nabycia spadku – bez nabycia spadku nie można dokonać jego podziału.

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym w 2019 r.) ustawodawca wskazał, że nabycia oraz odpłatnego zbycia nie stanowi dział spadku, którego przedmiotem są nieruchomości lub prawa majątkowe, określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

W związku z czym cały przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży nieruchomości (zbycia nieruchomości dokonano w dniu 15 marca 2019 r.) otrzymanej w spadku oraz w wyniku dokonanego działu spadku (bez spłat i dopłat) jest zwolniony z podatku dochodowego, ponieważ sprzedaż nastąpiła później niż pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę (śmierć spadkodawcy w dniu 22 sierpnia 2002 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, w części dotyczącej:

*   skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości nabytych w drodze spadku i przeprowadzonego działu spadku**– jest prawidłowe,**

*   skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości nabytych w wyniku zniesienia współwłasności **\- jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub wymienionych praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5 oraz ust. 7, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Dodany przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony jest od daty nabycia nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę. Natomiast zgodnie z dodanym art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę, a w przypadku dokonania działu spadku istotne jest ustalenie, czy w wyniku jego dokonania nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 22 sierpnia 2002 r. zmarła mama Wnioskodawczyni. Spadek po zmarłej nabyli: G. J., G. A., G. S., Wnioskodawczyni. Każdy z ww. nabył na podstawie ustawy 1/4 części spadku. Stwierdzenie nabycia spadku nastąpiło na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 czerwca 2014 r. Spadkodawczyni była wyłącznym właścicielem nieruchomości o powierzchni 8 522 m2, posiadała także udział w wysokości 1/2 w nieruchomości o powierzchni 4 294 m2 (w skład której wchodziła działka nr ..) oraz udział 1/2 w samochodzie osobowym, drugim współwłaścicielem był A. G.. W dniu 29 lipca 2015 r. dokonano działu spadku i zniesienia współwłasności pomiędzy spadkobiercami bez żadnych spłat i dopłat. W wyniku dokonanego działu spadku i zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni nabyła na własność m.in. niezabudowaną działkę nr …. W skutek dokonanego działu spadku po zmarłej mamie Wnioskodawczyni, wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych (tj. działki nr … i działki nr …) nie przekroczyła wartości nabytego udziału we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po spadkodawczyni. W skutek działu spadku Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad przysługujący Jej udział w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. W dniu 15 marca 2019 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia działki nr …. Zbycie nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej.

Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości (działki nr …) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie ww. nieruchomości w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez Wnioskodawczynię.

W myśl art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób. Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego). Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co zniesienie współwłasności.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego).

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.

Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.

Zatem zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy stwierdzić, że zniesienie współwłasności, dokonane w dniu 29 lipca 2015 r., z uwagi na fakt, że wartość udziału Wnioskodawczyni w działce nr …, który Wnioskodawczyni otrzymała, przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni w nieruchomości przed zniesieniem współwłasności, to w rezultacie tej czynności doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię działki nr …, nastąpiło w różny sposób i w różnym czasie:

*   w dniu 22 sierpnia 2002 r. – nabycie udziału w działce nr …. w drodze spadku po mamie, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę,

*   w dniu 29 lipca 2015 r. – nabycie udziału w działce nr … w wyniku działu spadku, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidujący brak nabycia nieruchomości do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku,

*   w dniu 29 lipca 2015 r. – nabycie udziału w działce nr …., niewchodzącego w skład masy spadkowej po zmarłej mamie Wnioskodawczyni, w drodze zniesienia współwłasności.

Reasumując stwierdzić należy, że w przypadku dokonanego przez Wnioskodawczynię odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości (działce nr ….) nabytego w drodze spadku po zmarłej mamie Wnioskodawczyni, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tego udziału w przedmiotowej nieruchomości przez mamę Wnioskodawczyni.

Zatem, przychód z odpłatnego zbycia tego udziału w przedmiotowej nieruchomości dokonanego przez Wnioskodawczynię w dniu 15 marca 2019 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nabycie ww. udziału w nieruchomości przez spadkodawczynię nastąpiło przed 2002 r.

Natomiast, jeżeli w wyniku działu spadku, Wnioskodawczyni nie nabyła udziału w działce nr …… ponad przysługujący Jej udział w całym majątku spadkowym, to w odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, czynność działu spadku nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni nabycia w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, odpłatne zbycie ww. udziału w działce nr … nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W tej części stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości nabytego w dniu 29 lipca 2015 r. w drodze zniesienia współwłasności (tj. udziału niewchodzącego w skład masy spadkowej po zmarłej mamie Wnioskodawczyni), stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …., …., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.