Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-175/08-4/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-29
Teza: Przedmiotowe odszkodowanie przysługujące pracownikowi w zawiązku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem jest odszkodowaniem zasądzonym na mocy wyroku sądowego, a podstawą jego zasądzenia jest art. 45 §1 i 47¹ ww. Kodeksu pracy. Oznacza to, iż pracownikowi przyznano odszkodowanie, którego zasady ustalania i wysokość wynikają wprost z przepisów odrębnej ustawy, tj. Kodeksu pracy i równocześnie odszkodowanie to nie zostało wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 od lit. a) - g) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem odszkodowanie to podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to równocześnie, że L... jako płatnik nie był obowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy od kwoty tego odszkodowania
Słowa kluczowe: kodeks-kodeks pracy; odszkodowania; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; praca-stosunek pracy; pracownik; wyrok
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2008 r. (data wpływu 12 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłaconego odszkodowania - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłaconego odszkodowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony zaistniały stan faktyczny.

Pracownica L… wystąpiła z powództwem do Sądu Rejonowego o odszkodowanie. Sąd uznał na rzecz pracownicy odszkodowanie w kwocie 11 520,00 zł orzekając o rygorze natychmiastowej wykonalności do kwoty 3 840,00 zł zapłaconej przez zarząd w dniu 10.07.2007 roku . Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok Sądu Rejonowego w związku z czym pozostałą część odszkodowania w kwocie 7 680,00 zł zarząd wypłacił w dniu 17 stycznia 2008 roku od wypłaconych kwot odprowadzony został podatek dochodowy od osób fizycznych stosownie do art. 21 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t. j Dz. U z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.)

Jednocześnie pismem z dnia 2 kwietnia 2008 r. (data wpływu 3 kwietnia 2008 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie organu Nr IPPB1/415-175/08-2/AM z dnia 25 marca 2008 r., Wnioskodawca podaje co następuje: Odnośnie „przedstawienia wyczerpującego stanu faktycznego a mianowicie przepisów prawa, w oparciu o które została ustalona wysokość odszkodowania” L wskazuje art. 45 §1 kodeksu pracy. Odszkodowanie wypłacone zostało w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z naruszeniem przepisów o wypowiedzeniu z nieuzasadnionym wypowiedzeniem. Odszkodowanie wypłacone zostało w wysokości 3- miesięcznego wynagrodzenia w związku z treścią art. 47 ¹ kodeksu pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od odszkodowania wypłaconego pracownicy należny jest podatek dochodowy biorąc po uwagę to, że odszkodowanie przysługuje na podstawie art. 45 § 1 Kodeksu Pracy w związku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem?

Zdaniem wnioskodawcy, z przepisu art.21 ust.1 pkt 3 ustawy do art. 21 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t. j Dz. U z 2000 r. Nr 14, po. 176v ze zm.) nie wynika jednoznacznie, że odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę zasądzone prawomocnym orzeczeniem Sądu na podstawie art. 45 § 1 Kodeksu pracy korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie odnośnie „jednoznacznego określenia własnego stanowiska w zakresie zadanego pytania” nie jest przekonany o tym, czy podatek od opisanego wyżej odszkodowania jest należny z uwagi na niejednoznaczną treść art. 21 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późniejszymi zmianami). Wnioskodawca skłania się ku interpretacji polegającej na przyjęciu, że podatek ten należy odprowadzić, co jest zgodne z opinią radcy prawnego zatrudnionego w L. Faktycznie podatek ten został odprowadzony, jednakże z uwagi na wystąpienie z roszczeniem przez uprawnioną do odszkodowania L oprze się na wiążącym w tej sprawie stanowisku Ministra Finansów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust.1 pkt 1 ww. ustawy źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, uważa się w myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Kwestie zasad i podstawy do wypłaty odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę reguluje Kodeks pracy.

Stosownie do postanowień art. 45 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. W myśl art. 45 § 2 k. p. sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 k. p., przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia (art. 471 Kodeksu pracy).

Stosownie do regulacji art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze. zm.) wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż podstawą wypłaty odszkodowania był przepis art. 45 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), który stanowi, iż w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Natomiast wysokość otrzymanego odszkodowani została ustalona w wysokości 3 miesięcznego wynagrodzenia zgodnie z art. 47 ¹ Kodeksu pracy.

Reasumując, należy uznać iż przedmiotowe odszkodowanie przysługujące pracownikowi w zawiązku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem jest odszkodowaniem zasądzonym na mocy wyroku sądowego, a podstawą jego zasądzenia jest art. 45 §1 i 47¹ ww. Kodeksu pracy. Oznacza to, iż pracownikowi przyznano odszkodowanie, którego zasady ustalania i wysokość wynikają wprost z przepisów odrębnej ustawy, tj. Kodeksu pracy i równocześnie odszkodowanie to nie zostało wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 od lit. a) - g) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem odszkodowanie to podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to równocześnie, że L\`(...)\` jako płatnik nie był obowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy od kwoty tego odszkodowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.