Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.228.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Możliwość skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany
dla osoby samotnie wychowującej dziecko przez rodzica
zajmującego się dzieckiem przez większą część czasu.
Słowa kluczowe: dochód
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek, uzupełniony – na wezwanie - pismem z 9 maja
    2025 r. (wpływ do tutejszego organu 12 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pan obywatelem polskim podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Jest Pan ojcem małoletniego syna urodzonego (...) 2009 r. (dalej jako „Małoletni”,
    „Małoletni Syn” lub „Syn”).
    Nie jest Pan ojcem ani opiekunem prawnym innych dzieci.
    Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z dnia (...) 2017 r. sygn. akt (...), orzeczono rozwód – bez
    orzeczenia o winie – Pana z byłą małżonką, matką Małoletniego Syna. Sąd postanowił
    wykonanie władzy rodzicielskiej nad Małoletnim Synem powierzyć obojgu rodzicom,
    ustalając, że miejscem zamieszkania Małoletniego będzie każdorazowo miejsce
    zamieszkania matki. Nie orzeczono o Pana kontaktach z Małoletnim Synem.
    Sąd nadto postanowił, że kosztami wychowania i utrzymania Małoletniego Syna obciąża
    obie strony i tytułem udziału w tych kosztach zasądza od Pana na rzecz Małoletniego
    kwotę 500 zł miesięcznie, płatną z góry, z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia
    w płatności którejkolwiek z rat w terminie, do dnia 10-go każdego kolejnego miesiąca, do
    rąk matki dziecka.
    Wyrok uprawomocnił się z dniem 18 listopada 2017 r. Pana stan cywilny od czasu
    rozwodu nie uległ zmianie.
    Od 2016 r. nie mieszka Pan z matką Małoletniego. Każdy z rodziców sprawuje opiekę nad
    Małoletnim Synem odrębnie, w swoim miejscu zamieszkania, bez udziału drugiego rodzica.
    W porozumieniu opiekuńczym z dnia 30 września 2016 r. przedstawionym w sądzie do
    sprawy rozwodowej strony ustaliły, iż opiekę nad Małoletnim będą wykonywać
    naprzemiennie (dziecko zamieszkiwać będzie tydzień z matką, a tydzień z ojcem, o ile
    ojciec będzie miał miejsce zamieszkania na terenie województwa (...)). W treści
    porozumienia rodzice postanowili, że ustalenia z porozumienia obowiązują do momentu
    osiągnięcia przez Małoletniego Syna 13 roku życia.
    Wobec wygaśnięcia porozumienia z 30 września 2016 r. z dniem 6 czerwca 2022 r. oraz w
    związku ze zmianą sytuacji życiowej podyktowaną koniecznością sprawowania przez
    matkę Małoletniego samodzielnej opieki nad drugim swoim synem (młodszym
    przyrodnim bratem Małoletniego), przeprowadzką matki do miejscowości oddalonej od
    szkoły Małoletniego Syna ok. 4 km, karierą matki jako lekarza i przedsiębiorcy oraz
    intensywnym zaangażowaniem sportowym Małoletniego w klubie sportowym oraz (...), a
    także wymagającym programem nauki w szkole o profilu międzynarodowym, rodzice w

    dniu 7 czerwca 2022 r. zawarli nowe porozumienie opiekuńcze regulujące sposób
    sprawowania opieki nad Małoletnim Synem (dalej jako „Porozumienie z dnia 7 czerwca
    2022 r.”).
    Zgodnie z treścią Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r., to Pan stał się rodzicem
    zapewniającym samodzielnie ciągłą opiekę nad Małoletnim Synem bez udziału drugiego
    rodzica w procesie wychowawczym i „głównym” rodzicem dbającym o rozwój i dobrostan
    Małoletniego Syna. Strony ustaliły w szczególności, że to Pan jako ojciec dziecka będzie
    dbać w głównej mierze o obowiązki szkolne, wyżywienie i rozrywkę, troszczyć się o rozwój
    fizyczny i duchowy, zabezpieczać potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, ponosić
    wydatki związane z wypoczynkiem, pomagać w edukacji szkolnej.
    W treści Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. nadto wskazano, że to Pan jako ojciec
    będzie sprawował codzienną, samodzielną opiekę nad Małoletnim w miejscu swojego
    zamieszkania jako „główny rodzic”, a Małoletni będzie stale przebywać w miejscu
    zamieszkiwania Ojca z uwzględnieniem dokonywanych na bieżąco przez Strony ustaleń w
    zakresie pobytu Małoletniego w miejscu zamieszkania matki.
    Na mocy Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. zobowiązał się Pan do samodzielnego
    zapewnienia Małoletniemu należytej opieki, w tym:
    • dbałości o prawidłowy rozwój sportowy (treningi wioślarskie), emocjonalny,
      intelektualny i artystyczny,
    • zapewnienia warunków bytowych, w tym wyżywienia, ubrania i zakwaterowania,
    • pomocy w edukacji Małoletniego, współpracy z placówkami oświatowymi oraz dbałości
      o realizację obowiązku szkolnego,
    • zapewnienia opieki zdrowotnej oraz dostępu do świadczeń medycznych,
    • organizacji czasu wolnego Małoletniego, wspierania jego pasji i zainteresowań.
    Zgodnie z Porozumieniem z dnia 7 czerwca 2022 r. matka Małoletniego ma prawo do
    utrzymywania nieograniczonych kontaktów z Małoletnim i sprawowania opieki zgodnie z
    odrębnym, na bieżąco ustalanym harmonogramem z uwzględnieniem w pierwszej
    kolejności dobra i potrzeb Małoletniego. Świadczenie wychowawcze będzie pobierała
    matka i zobowiązuje się do przekazywania przyznanego świadczenia na rzecz
    Małoletniego.
    Strony określiły również, że prawo do preferencyjnego sposobu opodatkowania
    przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko na zasadzie art. 6 ust. 4d
    przysługiwać będzie Panu.
    Strony ustaliły również, że od momentu rozpoczęcia nauki w prywatnej szkole średniej,
    Pan jako ojciec będzie opłacać czesne za naukę po równo z matką.
    W dniu 31 marca 2025 r. przed mediatorem Strony zawarły ugodę mediacyjną,
    przedmiotem której było uregulowanie miejsca zamieszkania, sprawowania opieki
    Małoletniego oraz obowiązku alimentacyjnego orzeczonych wyrokiem rozwodowym (dalej
    „Ugoda”).
    Strony postanowiły zmienić postanowienia Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. (które
    stanowi załącznik nr 1 do Ugody) w ten sposób, że:
    a) Strony znoszą obowiązek alimentacyjny w postaci świadczenia pieniężnego
      przekazywanego przez Pana na ręce Matki,
    b) Świadczenie wychowawcze 800+ będzie pobierał Pan od następnego okresu
      świadczeniowego po zawarciu ugody, począwszy od 1 czerwca 2025 r.
    W pozostałym zakresie obowiązują postanowienia Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r.
    Ponadto Strony ustaliły, że w miejsce obowiązku alimentacyjnego będą pokrywać koszty
    edukacji (opłata edukacyjna za naukę w szkole) Małoletniego po równo, a każdy z

    rodziców będzie pokrywać samodzielnie koszty wyżywienia, ubrania i zakwaterowania, w
    tym opieki medycznej Małoletniego podczas przebywania dziecka pod opieką danego
    rodzica.
    W dniu 7 kwietnia 2025 r. złożył Pan do sądu opiekuńczego wniosek o zatwierdzenie
    Ugody zawartej przed mediatorem.
    W istocie warunki Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. są realizowane w ten sposób, że
    centrum realizacji potrzeb życiowych Małoletniego Syna znajduje się w Pana domu.
    Zapewnia Pan Małoletniemu odpowiednie warunki mieszkaniowe. W Pana domu Syn
    posiada swoje własne miejsce do nauki, rozrywki, odpoczynku (komputer, pianino, na
    którym uczył się grać w Pana domu pod okiem nauczyciela) oraz siłownię, umożliwiającą
    mu rozwój sportowy. Małoletni Syn trenuje wyczynowo w klubie sportowym (...).
    Osiągnięcia sportowe Małoletniego Syna zaowocowały uzyskaniem stypendium
    sportowego przyznanego przez Województwo (...) z funduszu stypendialnego im. (...)
    począwszy od czerwca 2024 r., a od 2025 r. również (...) w dyscyplinie uprawianej przez
    Małoletniego (wioślarstwo). Wiąże się to z koniecznością organizacji czasu pracy i opieki
    przez Pana w sposób umożliwiający pogodzenie intensywnych zobowiązań treningów i
    obowiązków szkolnych, zapewnienia synowi warunków do rozwoju sportowego, wizyt
    lekarskich i badań, konsultacji psychologicznych, codziennego dowożenia Syna do
    środków komunikacji miejskiej, odbierania Syna z treningów, kontaktów z klubem
    sportowym oraz nauczycielami i dyrekcją szkoły w sprawach ustalania indywidualnych
    warunków nauki, zapewnienia możliwości udziału na zgrupowaniach sportowych (...) oraz
    regatach i zawodach. Zapewnia Pan również dietę odpowiednią do sportowego stylu życia,
    gotując samodzielnie zbilansowane posiłki o odpowiednim stopniu kaloryczności.
    Szacuje Pan, że zajmuje się Małoletnim Synem przez około 60% czasu, regularnie
    sprawując nad nim opiekę. Harmonogram opieki zakłada zasadniczo tygodniową rotację:
    tydzień dziecko spędza z matką, a tydzień z ojcem. Niemniej jednak, w trakcie tygodnia,
    Pan jako ojciec często sprawuje opiekę nad dzieckiem również w dniach, które formalnie
    przypadają matce, m.in. odwożąc dziecko do szkoły, lekarza, psychologa, odbierając z
    treningów, czy też w sytuacjach, gdy matka przebywa poza miastem z powodów
    zawodowych. Jest to ustalane pomiędzy rodzicami na bieżąco, w zależności od
    dyspozycyjności matki.
    Małoletni pozostaje w przeważającej mierze pod Pana opieką, przy czym z matką
    przebywa w miarę możliwości pogodzenia przez matkę konieczności sprawowania opieki
    nad jej drugim nieletnim synem oraz z obowiązkami w zawodzie lekarza oraz częstymi
    wyjazdami.
    Jedyne dochody uzyskane przez Małoletniego to stypendium otrzymane w 2024 r., o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w wysokości 3300 zł.
    Koszty bieżącego utrzymania Syna ponosi Pan samodzielnie. Opiekę oraz wychowanie
    także wykonuje Pan samodzielnie, bez pomocy osób trzecich.
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+, a od 1 stycznia 2024 r. 800+) nie zostało ustalone,
    zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci, obojgu rodzicom. Świadczenie do 30 maja 2025 r. pobierać ma
    wyłącznie matka Małoletniego, przekazując Panu tę kwotę. Zgodnie z Ugodą świadczenie
    wychowawcze 800+ pobierać będzie Pan za kolejny okres świadczeniowy rozpoczynający
    się 1 czerwca 2025 r.
    Pokrywa Pan koszty czesnego (opłaty edukacyjnej za prywatną szkołę Małoletniego) po
    równo z matką Małoletniego. Ponadto ponosi Pan wszystkie koszty opieki medycznej nad
    Synem zapewniając mu pakiet w prywatnym centrum medycznym od kwietnia 2024 r.
    Pan ani jego Małoletni Syn:

    1. nie stosuje i nie będzie stosował przepisu art. 30c ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych, ani przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w
      zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2. nie podlega i nie będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z
      dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
      aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Miejscem zamieszkania Pana oraz Małoletniego Syna przez całe lata podatkowe 2022-
    2024 była Polska.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskał Pan dochody opodatkowane według skali
    podatkowej.
    Pana stan cywilny po orzeczeniu przez sąd rozwodu z matką dziecka nie uległ zmianie.
    Żyje i wychowuje Pan dziecko samotnie.
    Sposób sprawowania opieki opisany w porozumieniu z 30 września 2016 r. nie został
    nigdy zatwierdzony przez żaden sąd. W wyroku rozwodowym sąd nie orzekł o sposobie
    sprawowania opieki nad Małoletnim zostawiając to do uregulowania stronom.
    Porozumienie z 30 września 2016 r. nie było zatwierdzone przez sąd toteż nie było
    konieczności sądowego jego eliminowania i przestało ono obowiązywać z dniem (...) 2022
    r.
    Zgodnie z punktem 9.8 tego porozumienia, ustalenia w nim zawarte obowiązywały „do
    dnia osiągnięcia przez Małoletniego 13 roku życia" co nastąpiło z dniem (...)2022 r. W
    związku z tym z dniem 7 czerwca 2022 r. zawarte zostało nowe porozumienie opiekuńcze
    regulujące sposób sprawowania opieki. „Wyeliminowanie z obrotu prawnego"
    porozumienia opiekuńczego z dnia 30 września 2016 r. nastąpiło zatem przez upływ czasu
    jego obowiązywania i potwierdzone zostało zgodnie przez strony w preambule
    porozumienia opiekuńczego z 7 czerwca 2022 r.
    Wolą matki i ojca, przy uwzględnieniu woli Małoletniego, strony uregulowały na nowo
    sposób sprawowania opieki zawierając porozumienie opiekuńcze z 7 czerwca 2022 r.
    Określenie „harmonogram" zawarte w opisie zdarzenia odnosi się do istniejącego obecnie
    od chwili zawarcia porozumienia opiekuńczego z 7 czerwca 2022 r. stanu faktycznego. Jak
    wskazano w tym porozumieniu, strony nie ustaliły żadnego sztywnego harmonogramu.
    Określenie harmonogram zostało użyte jako nazwa generyczna dla opisania rozkładu
    czasu jaki każdy z rodziców spędza z dzieckiem.
    W latach 2022-2024 w powtarzających się okresach o porównywalnym wymiarze
    czasowym i jakościowym każdy z rodziców sprawował odrębnie wyłączną opiekę.
    Zamiarem jest kontynuowanie sprawowania opieki w sposób określony w porozumieniu
    opiekuńczym z dnia 7 czerwca 2022 r oraz w ugodzie zawartej przed mediatorem 31
    marca 2025 r.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przysługuje Panu prawo do preferencyjnego sposobu
    rozliczenia podatku dochodowego wraz z dzieckiem jako rodzic samotnie wychowujący
    dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    latach podatkowych 2022-2024 oraz w latach następnych, do chwili zmiany stanu
    faktycznego lub zmiany stanu prawnego w zakresie korzystania z ww. ulgi?
    Pana stanowisko w sprawie

    W Pana ocenie może Pan korzystać z preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku
    dochodowego wraz z dzieckiem jako rodzic samotnie wychowujący dziecko zgodnie z art.
    6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach podatkowych
    2022-2024 oraz w latach następnych, do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmiany
    stanu prawnego w zakresie korzystania z ww. ulgi.
    Mając na uwadze stan faktyczny stoi Pan na stanowisku, że począwszy od roku
    podatkowego 2022 spełnia Pan łącznie wszystkie warunki przewidziane do skorzystania z
    możliwości obliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko.
    Mimo, że Sąd rozwodowy wyrokiem z dnia 27 października 2017 r. ustalił miejsce
    zamieszkania Syna z matką, powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej Panu i byłej
    żonie, to nie orzekł o sprawowaniu opieki przez rodziców pozostawiając im do
    każdorazowego ustalenia powyższe kwestie.
    Na podstawie Porozumienia opiekuńczego zawartego pomiędzy rodzicami w dniu 7
    czerwca 2022 r., to Pan został rodzicem zapewniającym samodzielnie ciągłą opiekę nad
    Małoletnim Synem bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym oraz
    głównym rodzicem dbającym o rozwój i dobrostan Syna. Oznacza, to, że co najmniej od
    tego dnia jest Pan tym rodzicem, który sprawuje bezpośrednią pieczę nad Małoletnim
    Synem. Mimo więc faktu, że dziecko - zgodnie z wyrokiem rozwodowym - może mieszkać
    także u matki należy uznać, że Pan może w danym roku podatkowym samotnie
    wychowywać dziecko, skoro samotnie wychowującą dziecko jest osoba, która w
    oznaczonym czasie sama, bez niczyjej pomocy zajmuje się dzieckiem i faktycznie je
    wychowuje bez udziału drugiego z rodziców.
    Na podstawie zawartego Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. matka Małoletniego nie
    będzie rozliczać się wspólnie z dzieckiem, gdyż kwestia ta została uregulowana pomiędzy
    rodzicami w taki sposób, aby to Pan jako ojciec z preferencyjnego rozliczenia skorzystał od
    czasu jak sprawuje w głównym zakresie opiekę nad Małoletnim, tj. od 2022 r.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych w zbliżonych sprawach podkreśla się, że w
    przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej w sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do zajmowania się
    dzieckiem doraźnie (np. według uzgodnienia stron lub orzeczenia sądu), status samotnego
    rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie
    wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, który jest stanu
    cywilnego, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust. 4c u.p.d.o.f,, i w pojedynkę troszczy się o
    zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej
    dziecko z racji utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica (poz. wyrok
    NSA z dnia 3 lutego 2022 r. II FSK 1513/19).
    O wspólnym (będącym antonimem samotnego) wychowaniu dzieci, nie świadczy fakt
    powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom. Tworząc ulgę podatkową
    dla osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca miał przede wszystkim na
    względzie dobro dzieci wychowujących się w rozbitych lub niepełnych rodzinach. Intencją
    ustawodawcy nie było wobec tego to, aby warunkiem skorzystania z preferencji
    podatkowych było wyeliminowanie jednego z rodziców z procesu wychowywania dzieci.
    Ochrona fiskalnych interesów Państwa w żadnym razie nie może być konfrontowana z
    dobrem dzieci, w interesie których jest zapewnienie im możliwie najpełniejszego kontaktu,
    opieki i wychowania przez oboje rodziców. Kwestionowanie w takiej sytuacji prawa
    podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów na podstawie art. 6 ust. 4d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych byłoby sprzeczne nie tylko z
    brzmieniem przepisów art. 6 ust. 4c, 4d i 4f tej ustawy, ale też z intencją ustawodawcy,
    realizującego w praktyce w formie ulg podatkowych, deklarowaną przez Państwo politykę

    prorodzinną, która w ostatnich latach uległa rozszerzeniu z korzyścią dla rodzin
    wielodzietnych. W przypadku spełnienia przez podatnika warunków do skorzystania z ulgi
    podatkowej, organ podatkowy nie może dowolnie ograniczać prawa do jej zastosowania,
    jeśli nie istnieją ku temu wyraźne podstawy prawne (poz. wyrok NSA z dnia 23 sierpnia
    2024 r., II FSK 182/24).
    Zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych preferencyjne
    opodatkowanie nie przysługuje samotnym rodzicom, którzy wychowują co najmniej jedno
    dziecko wspólnie, rozumiane także jako „naprzemienne” wykonywanie opieki nad
    dzieckiem w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie
    wychowawcze. Należy zauważyć, że taka redakcja przepisu nie modyfikuje rozumienia
    pojęcia „samotnego wychowywania dzieci”, lecz wyklucza jedynie wspólne opodatkowanie
    w określonym ustawą przypadku.
    W Pana ocenie, regulacja ta nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że
    rodzice nie wychowują Syna wspólnie, lecz każdy z nich oddzielnie, a to Pan jest w
    przeważającej części rodzicem sprawującym troskę nie tylko o byt materialny dziecka, ale
    również o rozwój wychowawczy i emocjonalny, bez udziału drugiego rodzica.
    Co do powyższego unormowania rozdzielić należy dwa warunki, które muszą być
    spełnione, aby ulga nie mogła być zastosowana, a mianowicie: wychowanie wspólnie z
    drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jednego dziecka, w tym również,
    gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, ustalenie obojgu rodzicom świadczenia
    wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci.
    Skoro kluczowe (istotne) decyzje w zakresie sprawowania pieczy nad dzieckiem i jego
    majątkiem, tj. zapewnienie Synowi wszelkich potrzeb bytowych, rozwojowych,
    edukacyjnych, emocjonalnych, podejmowanie kluczowych decyzji dotyczących zdrowia,
    rozwoju oraz wychowania Syna, są podejmowane przez Pana, a nie byłą żonę - matkę
    Małoletniego, to uznać należy, że mieści się Pan w pojęciu „osoby samotnie wychowującej
    dzieci”, a tym samym spełnia warunki do zastosowania ulgi podatkowej od 2022 r. i lata
    kolejne.
    Powyższe także znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki
    prawomocne):
    1. „O wspólnym wychowaniu dziecka nie świadczy fakt powierzenia władzy rodzicielskiej
      wspólnie obojgu małżonkom. Pojęcia te nie są tożsame, a pojęcie samotnego
      wychowania dziecka winno być rozpatrywane głównie w kontekście samodzielnego
      pokrywania przez podatnika kosztów związanych z wychowaniem i utrzymaniem
      dziecka. Zastosowana przez ustawodawcę preferencja ma bowiem kontekst
      finansowy” (poz. wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2023 r., I SA/Kr 570/23);
    2. „(...) za błędne i sprzeczne z regulacją art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. uznać należy stanowisko
      organu podatkowego zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, a wskazujące m.in., że
      skoro w analizowanej sprawie każdy z rodziców jest zaangażowany w proces
      wychowawczy dzieci, to taka sytuacja oznacza, że dzieci są wychowywane wspólnie
      przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Tym samym
      wadliwa jest też konstatacja organu, iż okoliczność, że każdy z rodziców opiekuje się
      dziećmi w danym okresie czasu (wynikającym z ustalonego harmonogramu) samotnie
      i samodzielnie, czyli bez udziału drugiego z rodziców, nie wyczerpuje dyspozycji normy
      z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” (poz. wyrok WSA w
      Krakowie z dnia 30 stycznia 2023 r., I SA/Kr 1036/22);
    3. „Skoro przepisy art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof mają charakter doprecyzowujący normę
      prawną wynikającą z art. 6 ust. 4 updof w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
      2021 r., przy czym wynik kompleksowej wykładni tych regulacji zmieniających winien
      być korzystny lub neutralny dla podatników, to uznać należy, że prawo do ulgi
      przewidzianej w art. 6 ust. 4d updof może przysługiwać obydwojgu rodzicom lub

      opiekunom prawnym, jeżeli osoby te posiadają status cywilny wynikający z art. 6 ust.
      4c updof oraz są osobami samotnie wychowującymi dzieci (dziecko) w rozumieniu
      tego przepisu, tj. nie wychowują dziecka wspólnie, o czym stanowi art. 6 ust. 4f updof”(
      poz. wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2024 r., II FSK 182/24);
    4. „Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu
      faktycznego wynika, że skarżący jest tym rodzicem, który sprawuje bezpośrednią
      pieczę nad małoletnim dzieckiem. Mimo więc faktu, że dziecko - zgodnie z wyrokiem
      rozwodowym - mieszka i u ojca i u matki należy uznać, że skarżący może w danym
      roku podatkowym samotnie wychowywać dziecko skoro samotnie wychowującą
      dziecko jest osoba, która w oznaczonym czasie sama, bez niczyjej pomocy zajmuje się
      dzieckiem i faktycznie je wychowuje bez udziału drugiego z rodziców. Istotna w tym
      kontekście jest również wskazana przez skarżącego okoliczność, że matka dziecka nie
      będzie rozliczać się wspólnie z dzieckiem za 2017 r. W związku z tym należy podzielić
      ocenę wyrażoną przez Sąd I instancji, że w okolicznościach faktycznych
      przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, skarżący może
      mieć prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania wynikającego z art. 6
      ust. 4 u.p.d.o.f.” (poz. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2022 r., II FSK 1513/19).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Z jego treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        – podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.

    Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Wedle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
          – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
            kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
            zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
            zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.
    Biorąc pod uwagę literalne brzmienie interpretowanego przepisu – art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – dla potrzeb odkodowania znaczenia
    sformułowania „osoby samotnie wychowującej dziecko”, fundamentalne znaczenie ma
    wyraz „samotnie”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „samotność” lub „samotny”
    oznacza „przebywanie, życie w odosobnieniu, bez rodziny, bez towarzystwa”, „niemający
    w nikim wsparcia, dziejący się bez wsparcia innych”, „niemający żony lub niemająca męża”,
    „znajdujący się gdzieś całkiem sam, zdany tylko na siebie” (sjp.pl; sjp.pwn.pl; SJP pod red.
    M. Szymczaka, t. III, s. 177, PWN, Warszawa 1981 r.). Leksykalne znaczenie wyrazu
    „samotny” („samotność”) ukierunkowuje na odkodowanie sformułowania „rodzic
    samotnie wychowujący dzieci”, jako rodzica wychowującego dzieci (dziecko) w
    odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez jego udziału, przebywającego z
    dziećmi (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic. Bezsprzecznie kryterium

    „samotności” wyklucza się z kryterium „wspólności”. Wyraz „wspólny” w jego zasadniczym
    znaczeniu oznacza m.in. „wykonywanie razem z innymi” (SJP jak wyżej).
    Natomiast zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować —
    wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2)
    «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze
    niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw
    emocjonalnych.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu sygn. akt I SA/Wr 696/24 wskazuje się, że wykładnia
    literalna art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie pozwala
    na ograniczenie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica,
    który w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z
    rodziców wychowuje dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie,
    wskazując tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie
    wychowywać dzieci”. Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 217/24.
    Z wydanych w zakresie tego zagadnienia wyroków, np. z wyroku Sądu
    Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt I SA/Go 246/23 wynika również,
    że samotnie wychowującą dziecko jest osoba, która w oznaczonym czasie sama zajmuje
    się dzieckiem i faktycznie wychowuje dziecko bez udziału drugiego z rodziców,
    niezależnie od tego, że w pewnych okolicznościach dzieckiem tym może opiekować się
    również drugi z rodziców, którego opieka nie została ograniczona. Istotne jest jednak to,
    kto sprawuje faktyczną pieczę nad dzieckiem. Jeżeli zatem rozwiedziony rodzic nie
    wykonuje, w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale
    drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych nad
    dzieckiem, to nieuzasadnione jest twierdzenie, że dany rodzic czyni to wspólnie z
    drugim rodzicem i tym samym nie może korzystać z przedmiotowej preferencji
    rozliczenia dochodów na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zdaniem sądów wykładnię literalną art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wspiera wykładnia celowościowa i systemowa. W ich ocenie należy
    mieć na uwadze, że celem wprowadzenia tej ulgi było umożliwienie preferencyjnego
    rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły
    samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje
    się w idee polityki prorodzinnej Państwa. Zgodnie z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP
    Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny
    znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i
    niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Co prawda
    wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych nie jest stanem pożądanym, jednak w
    zmieniających się realiach społecznych, należy uwzględnić szczególną ochronę i pomoc
    Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez umożliwienie rodzicom samotnie
    wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby

    drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci, taki
    bowiem warunek przeczyłby polityce prorodzinnej Państwa zmierzającej do
    systemowego wsparcia rodziców w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym
    wychowaniu dzieci.
    Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego
    dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko.
    Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Jednocześnie podkreślić należy, że od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie
    zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji
    osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej,
    w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze
    zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Wychowywanie dziecka
    /dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi
    jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do
    opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie
    wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ww. ustawy
    konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w
    systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art.
    5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).
    Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka mogą opodatkować swoje
    dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci.
    Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe
    warunki.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazał Pan, że jest ojcem małoletniego syna
    urodzonego (...) 2009 r. (dalej jako „Małoletni”, „Małoletni Syn” lub „Syn”).
    Nie jest Pan ojcem ani opiekunem prawnym innych dzieci.
    Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z dnia (...) 2017 r. sygn. akt (...), orzeczono rozwód – bez
    orzeczenia o winie – Pana z byłą małżonką, matką Małoletniego Syna. Sąd postanowił
    wykonanie władzy rodzicielskiej nad Małoletnim Synem powierzyć obojgu rodzicom,
    ustalając, że miejscem zamieszkania Małoletniego będzie każdorazowo miejsce
    zamieszkania matki. Nie orzeczono o Pana kontaktach z Małoletnim Synem.
    Od 2016 r. nie mieszka Pan z matką Małoletniego. Każdy z rodziców sprawuje opiekę nad
    Małoletnim Synem odrębnie, w swoim miejscu zamieszkania, bez udziału drugiego rodzica.
    W porozumieniu opiekuńczym z dnia 30 września 2016 r. przedstawionym w sądzie do
    sprawy rozwodowej strony ustaliły, iż opiekę nad Małoletnim będą wykonywać
    naprzemiennie (dziecko zamieszkiwać będzie tydzień z matką, a tydzień z ojcem, o ile
    ojciec będzie miał miejsce zamieszkania na terenie województwa (...)). W treści
    porozumienia rodzice postanowili, że ustalenia z porozumienia obowiązują do momentu
    osiągnięcia przez Małoletniego Syna 13 roku życia.
    7 czerwca 2022 r. rodzice dziecka zawarli nowe porozumienie, w którym wskazano, że to
    Pan jako ojciec będzie sprawował codzienną, samodzielną opiekę nad Małoletnim w
    miejscu swojego zamieszkania jako „główny rodzic”, a Małoletni będzie stale przebywać w
    miejscu zamieszkiwania Ojca z uwzględnieniem dokonywanych na bieżąco przez Strony
    ustaleń w zakresie pobytu Małoletniego w miejscu zamieszkania matki. Zgodnie z tym
    Porozumieniem matka Małoletniego ma prawo do utrzymywania nieograniczonych
    kontaktów z Małoletnim i sprawowania opieki zgodnie z odrębnym, na bieżąco ustalanym
    harmonogramem z uwzględnieniem w pierwszej kolejności dobra i potrzeb Małoletniego.
    Świadczenie wychowawcze będzie pobierała matka i zobowiązuje się do przekazywania

    przyznanego świadczenia na rzecz Małoletniego. Strony ustaliły również, że od momentu
    rozpoczęcia nauki w prywatnej szkole średniej, Pan jako ojciec będzie opłacać czesne za
    naukę po równo z matką.
    W ww. porozumieniu Strony określiły również, że prawo do preferencyjnego sposobu
    opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko na zasadzie
    art. 6 ust. 4d przysługiwać będzie Panu.
    W dniu 31 marca 2025 r. Strony zawarły ugodę mediacyjną i zmieniły postanowienia
    Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r. (które stanowi załącznik nr 1 do Ugody) w ten
    sposób, że:
    a) Strony znoszą obowiązek alimentacyjny w postaci świadczenia pieniężnego
      przekazywanego przez Pana na ręce Matki,
    b) Świadczenie wychowawcze 800+ będzie pobierał Pan od następnego okresu
      świadczeniowego po zawarciu ugody, począwszy od 1 czerwca 2025 r.
    W pozostałym zakresie obowiązują postanowienia Porozumienia z dnia 7 czerwca 2022 r.
    Szacuje Pan, że zajmuje się Małoletnim Synem przez około 60% czasu, regularnie
    sprawując nad nim opiekę. Harmonogram opieki zakłada zasadniczo tygodniową rotację:
    tydzień dziecko spędza z matką, a tydzień z ojcem. Niemniej jednak, w trakcie tygodnia,
    Pan jako ojciec często sprawuje opiekę nad dzieckiem również w dniach, które formalnie
    przypadają matce, m.in. odwożąc dziecko do szkoły, lekarza, psychologa, odbierając z
    treningów, czy też w sytuacjach, gdy matka przebywa poza miastem z powodów
    zawodowych. Jest to ustalane pomiędzy rodzicami na bieżąco, w zależności od
    dyspozycyjności matki. Małoletni pozostaje w przeważającej mierze pod Pana opieką, przy
    czym z matką przebywa w miarę możliwości pogodzenia przez matkę konieczności
    sprawowania opieki nad jej drugim nieletnim synem oraz z obowiązkami w zawodzie
    lekarza oraz częstymi wyjazdami.
    Skoro zatem w opisanym zdarzeniu regularnie (bez udziału matki dziecka) sprawuje Pan
    opiekę nad Małoletnim synem przez większą część czasu (około 60%) i z zawartego 7
    czerwca 2022 r. porozumienia wynika, że to Pan jako ojciec będzie sprawował
    codzienną, samodzielną opiekę nad Małoletnim w miejscu swojego zamieszkania jako
    „główny rodzic”, a Małoletni będzie stale przebywać w miejscu zamieszkiwania Ojca z
    uwzględnieniem dokonywanych na bieżąco przez Strony ustaleń w zakresie pobytu
    Małoletniego w miejscu zamieszkania matki, to przyjąć należy, że w latach 2022-2024
    oraz w latach następnych, do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmiany stanu
    prawnego przysługuje/będzie przysługiwało Panu prawo do rozliczenia w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślenia wymaga również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana
    w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy też
    zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego

    postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie
    korzystne skutki prawne.
    Odnosząc się natomiast do powołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zapadły w konkretnych sprawach,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym.
    Nie stanowią natomiast materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie
    obowiązującej. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr
    78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa bowiem zamknięty katalog źródeł prawa
    powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje ona takiej mocy dla orzecznictwa
    sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych. W związku z powyższym, nie
    negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków
    wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroków
    zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.