Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.696.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Prawo do odliczenia kwoty VAT wynikającej z faktury
wystawionej przez Spółkę, dokumentującej partycypację w
kosztach wymiany klimatyzacji.
Słowa kluczowe: faktura
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia kwoty VAT wynikającej z faktury
    wystawionej przez Spółkę A., dokumentującej partycypację w kosztach wymiany
    klimatyzacji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X jest czynnym podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek za okresy miesięczne. Spółka
    wykonuje czynności opodatkowane VAT, co uprawnia ją do odliczenia podatku VAT od
    zakupu towarów i usług nabytych w celu wykonywania tych czynności.
    W latach ubiegłych Spółka na potrzeby swej działalności wynajęła od Spółki A. (czynnego
    podatnika VAT) budynek (wraz z miejscami parkingowymi) wykorzystywany na cele
    biurowe. Wzajemne prawa i obowiązki stron określa umowa najmu (dalej: Umowa).
    Zgodnie z Umową:
      za użytkowanie ww. obiektu Spółka dokonuje płatności na rzecz Spółki A.: czynszu
      oraz dodatkowo opłaty eksploatacyjnej oraz opłaty serwisowej;
      w ramach opłaty eksploatacyjnej oraz opłaty serwisowej, Spółka może być obciążona
      dodatkowymi uzasadnionymi kosztami (nie wymienionymi w Umowie), które są
      użyteczne i potrzebne do prawidłowego funkcjonowania przedmiotu najmu, pod
      warunkiem ich uzgodnienia przez strony Umowy oraz akceptacji pisemnej przez X.
    W związku z ww. postanowieniami Umowy, w 2025 r. Strony podpisały porozumienie
    zgodnie z którym zgodnie oświadczyły, iż:
      w wynajmowanym przez Wnioskodawcę obiekcie zachodzi konieczność wymiany
      zamontowanych na budynku dwóch jednostek klimatyzacyjnych;
      Spółka A. zobowiązuje się do wymiany tych urządzeń w określonym terminie tj.
      demontażu i utylizacji urządzeń dotychczasowych oraz nabycia i montażu nowych
      urządzeń; cena wymiany stanowi X netto + VAT;
      Wnioskodawca zobowiązuje się zwrócić wynajmującemu określoną kwotę (50% z
      kwoty netto X) kosztów wymiany tych urządzań;
      po realizacji ww. zadania Wynajmujący wystawi Spółce fakturę VAT na ww. kwotę, do
      której zostanie doliczony VAT, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    Po realizacji ww. zadania X otrzymał od Spółki A. fakturę VAT obciążającą Spółkę za
    partycypację w kosztach wymiany klimatyzacji zgodnie z porozumieniem, na której została
    wykazana kwota VAT.
    Nowe wymienione urządzenia stanowią własność Wynajmującego i zostały przez niego
    zakwalifikowane jako wydatki na ulepszenie obiektu wynajmowanego przez Spółkę.

## Pytanie

Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia kwoty VAT, wynikającej z faktury wystawionej
    przez Spółkę A. dokumentującej partycypację w kosztach wymiany klimatyzacji?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko X:
    Spółka ma prawo do odliczenia kwoty VAT wynikającej z faktury wystawionej przez Spółkę
    A., dokumentującej partycypację w kosztach wymiany klimatyzacji.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 1S, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (...). Kwotę podatku naliczonego stanowi zaś suma kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika zatem z przepisów prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi gdy nabywa
    on towary lub usługi udokumentowane fakturą, na której ujawnione są kwoty VAT i
    jednocześnie nabycia te realizowane są w celu wykonywania czynności opodatkowanych
    VAT.
    Na wstępie należy zauważyć, iż przepisy ustawy VAT nie regulują wprost kwestii
    kwalifikacji ulepszenia przedmiotu najmu, którego koszt (w części) ponosi najemca. Należy
    jednak podkreślić, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez świadczenie usług rozumie
    się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    W przypadku, będącym przedmiotem niniejszego wniosku, nie dochodzi do dostawy
    towarów, bowiem prawo do rozporządzania nowymi jednostkami klimatyzacyjnymi
    pozostaje po stronie Spółki A. Stąd też, w ocenie Wnioskodawcy, mamy w niniejszej
    sytuacji do czynienia z odpłatnym świadczenia usług, gdyż X korzysta z przedmiotu najmu
    na lepszych warunkach po uiszczeniu na rzecz Spółki A. dodatkowego wynagrodzenia (w
    postaci zwrotu części kosztów wymiany klimatyzatorów). Jednocześnie ze względu na
    oczywisty związek przedmiotowego świadczenia ze stosunkiem wynikającym z umowy
    najmu, świadczenie to powinno być traktowane jako część kompleksowej usługi najmu.
    W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisko, iż partycypacja w kosztach wymiany
    klimatyzacji, stanowi element usługi najmu, która to usługa nie jest objęta dyspozycją art.
    88 ustawy VAT. Stąd też należy uznać, iż jest to usługa związana z wykonywaniem przez
    Spółkę czynności opodatkowanych VAT, a tym samym Spółka jest uprawniona do
    odliczenia VAT od ww. świadczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku
    pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością
    opodatkowaną generującą podatek należny. Przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby
    podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni bądź
    pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy
    występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z
    osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać,
    że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć
    musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a
    powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
    podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się
    bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi
    przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć
    charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać
    związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, tzn. których następstwem
    jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przy czym
    istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem że nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że
    zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach
    obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym

    obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy
    jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo
    do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług.
    Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie
    odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy
    i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X
    Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez
    wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości
    dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony
    rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku
    zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług
    wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla
    podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania
    podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie
    korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są
    traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika,
    nie zaś jako jego przywilej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem VAT rozliczającym ten
    podatek za okresy miesięczne. Spółka wykonuje czynności opodatkowane VAT, co
    uprawnia ją do odliczenia podatku VAT od zakupu towarów i usług nabytych w celu
    wykonywania tych czynności.
    W latach ubiegłych Spółka na potrzeby swej działalności wynajęła od Spółki A. (czynnego
    podatnika VAT) budynek (wraz z miejscami parkingowymi) wykorzystywany na cele
    biurowe. Wzajemne prawa i obowiązki stron określa umowa najmu.
    Zgodnie z Umową:
      za użytkowanie ww. obiektu Spółka dokonuje płatności na rzecz Spółki A.: czynszu
      oraz dodatkowo opłaty eksploatacyjnej oraz opłaty serwisowej;
      w ramach opłaty eksploatacyjnej oraz opłaty serwisowej, Spółka może być obciążona
      dodatkowymi uzasadnionymi kosztami (nie wymienionymi w Umowie), które są
      użyteczne i potrzebne do prawidłowego funkcjonowania przedmiotu najmu, pod
      warunkiem ich uzgodnienia przez strony Umowy oraz akceptacji pisemnej przez
      Państwa.
    W związku z ww. postanowieniami Umowy, w 2025 r. Strony podpisały porozumienie
    zgodnie z którym zgodnie oświadczyły, iż:

      w wynajmowanym przez Wnioskodawcę obiekcie zachodzi konieczność wymiany
      zamontowanych na budynku dwóch jednostek klimatyzacyjnych;
      Spółka A. zobowiązuje się do wymiany tych urządzeń w określonym terminie tj.
      demontażu i utylizacji urządzeń dotychczasowych oraz nabycia i montażu nowych
      urządzeń; cena wymiany stanowi X netto + VAT;
      Wnioskodawca zobowiązuje się zwrócić wynajmującemu określoną kwotę (50% z
      kwoty netto X) kosztów wymiany tych urządzań;
      po realizacji ww. zadania Wynajmujący wystawi Spółce fakturę VAT na ww. kwotę, do
      której zostanie doliczony VAT, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    Po realizacji ww. zadania Spółka X otrzymała od Spółki A. fakturę VAT obciążającą Spółkę
    za partycypację w kosztach wymiany klimatyzacji zgodnie z porozumieniem, na której
    została wykazana kwota VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do odliczenia kwoty
    VAT, wynikającej z faktury wystawionej przez Spółkę A. dokumentującej partycypację w
    kosztach wymiany klimatyzacji.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć
    wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86
    ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem że nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne jest wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają
    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych
    czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że wymienione klimatyzatory stanowią własność Wynajmującego.
    Zatem partycypacja w kosztach wymiany klimatyzacji nie stanowi wynagrodzenia za
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu,
    zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy.
    Partycypacje w kosztach wymiany klimatyzatorów, należy traktować jako wynagrodzenie
    za skonkretyzowane świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż istnieje związek między wypłatą wynagrodzenia a otrzymaniem
    świadczenia wzajemnego. Przedmiotowa transakcja ma charakter ekwiwalentny -
    świadczenie jednej strony stosunku zobowiązaniowego następuje w zamian za
    odpowiadające mu określone świadczenie drugiej strony. Tym samym w opisanej sprawie
    wystąpi element wzajemności, konieczny aby uznać, że płatność jest wynagrodzeniem za
    świadczoną usługę.
    W konsekwencji partycypacja w kosztach wymiany klimatyzatorów, stanowi dla
    Wynajmującego wynagrodzenie, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Spółka wykorzystuje wynajmowany budynek do prowadzenia działalności opodatkowanej
    VAT. Klimatyzacja w obiekcie biurowym jest elementem niezbędnym do zapewnienia
    odpowiednich warunków pracy, co oznacza, że wydatek ma związek z działalnością
    gospodarczą. Umowa najmu oraz dodatkowe porozumienie przewidują możliwość
    obciążenia Spółki uzasadnionymi kosztami eksploatacyjnymi, zaakceptowanymi pisemnie.
    To oznacza, że partycypacja w kosztach wymiany klimatyzacji została przewidziana i

    zaakceptowana zgodnie z warunkami umowy. Spółka otrzymała fakturę VAT obciążającą
    Spółkę za partycypację w kosztach wymiany klimatyzacji zgodnie z porozumieniem, na
    której została wykazana kwota VAT.
    Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że partycypacja w kosztach wymiany
    klimatyzacji jest związana z czynnościami opodatkowanymi w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ww. urządzenia klimatyzacji są zamontowane w budynku, który
    wykorzystywany jest na cele biurowe i w którym Spółka wykonuje czynności
    opodatkowane VAT, co uprawnia ją do odliczenia podatku VAT od zakupu towarów i usług
    nabytych w celu wykonywania tych czynności.
    Ponieważ otrzymana przez Państwa faktura dokumentuje udział w kosztach wymiany
    klimatyzacji, która jest związana z czynnościami opodatkowanymi w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, to Spółce – będącej czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług - przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przy czym prawo to przysługuje pod
    warunkiem niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.