Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.696.2022.11.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą komplementariuszom
spółki komandytowej zaliczek na poczet udziału w zyskach.
Słowa kluczowe: komplementariusz
spółki
wspólnik
wypłata
zaliczka
zyski-udział w zyskach
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 września 2022 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1) Zainteresowana będąca stroną postępowania: X;
      2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania: Y, Z.

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest spółką komandytową, która prowadzi działalność (...). Spółka podlega w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Rokiem obrotowym Spółki
    jest rok kalendarzowy.
    Wspólnikami Spółki są:
    1) Komplementariusze – osoby fizyczne – komplementariusze Spółki, podlegający w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy),
    2) spółka kapitałowa – pełniąca funkcję komandytariusza, podlegająca w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy) oraz niekorzystająca ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania.
    Wspólnicy Spółki, w drodze odrębnych uchwał, mogą ustalać inny od wynikającego z
    umowy Spółki udział wspólników w zyskach tej Spółki. Wspólnikom mogą być wypłacane w
    trakcie roku zaliczki na poczet udziału w zysku Spółki.
    W związku ze zmianą przepisów prawa podatkowego, Spółka jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych w związku z czym osiągane przez nią dochody podlegają
    opodatkowaniu zgodnie z zasadami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”). Powyższe skutkuje tym, że to
    Spółka obowiązana jest do obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od dochodu
    uzyskanego przez Spółkę. Opodatkowanie po stronie wspólników Spółki pojawia się
    wyłącznie w momencie uzyskiwania przez nich podziału i wypłaty zysku osiągniętego przez
    Spółkę, co wiąże się po stronie Spółki z dodatkowym obowiązkiem wystąpienia w roli
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych oraz prawnych, tj. z koniecznością
    prawidłowego obliczenia, poboru i zapłaty pobranego podatku dochodowego.
    Spółka zamierza, w trakcie trwania roku obrotowego, wypłacać wspólnikom (w tym
    Komplementariuszom) miesięczne zaliczki na poczet zysku należnego za dany rok
    obrotowy.
    Jednocześnie, w przypadku gdy zysk należny za dany rok obrotowy będzie niższy od
    wartości zaliczek wypłaconych wspólnikom, mogą być oni zobowiązani do ich zwrotu w
    całości lub części.

## Pytanie

Czy Spółka zobowiązana będzie do pobierania – na podstawie art. 41 ust. 4e w zw. z art.
    30a ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT – zryczałtowanego podatku

    dochodowego od osób fizycznych przy wypłacie Komplementariuszom zaliczki/zaliczek
    na poczet udziału w jej zyskach w ciągu roku podatkowego, kiedy nie jest jeszcze znana
    kwota zobowiązania podatkowego Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób
    prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w przypadku wypłaty Komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego kiedy nie jest jeszcze znana kwota zobowiązania podatkowego Spółki z
    tytułu podatku dochodowego od osób prawnych zaliczki na poczet udziału w zysku
    Spółki nie wystąpi po stronie Spółki obowiązek obliczenia, poboru oraz wpłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1
    ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów,
    od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, źródłem przychodów są
    kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się
    dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie
    uzyskane z tego udziału, w tym również:
    a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych
    na rachunkach ilościowych,
    b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego)
    w spółdzielniach,
    c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
    d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
    odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Pojęcie udziału w zyskach osób prawnych zostało wyjaśnione przez ustawodawcę w
    treści art. 5a pkt 31 ustawy o PIT i oznacza udział w zyskach spółek, o których mowa w
    art. 28 lit. c-e. W kategorii ww. spółek ustawodawca wymienił natomiast m.in. spółkę
    komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 ustawy o PIT dochodem
    (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie
    uzyskany z tego udziału.
    Przychód podatkowy po stronie podatnika powstaje zatem kasowo, czyli w dacie
    faktycznego otrzymania. Odnosząc zatem powyższe do otrzymanej przez
    komplementariusza w trakcie roku zaliczki na poczet zysku należy wskazać, że zgodnie z
    przywołanym przepisem momentem rozpoznania obowiązku podatkowego z
    powyższego tytułu jest dzień faktycznej wypłaty tej zaliczki (przychód faktycznie
    uzyskany). Powyższe w ocenie Spółki nie przekłada się jednak na obowiązki
    Wnioskodawcy jako płatnika związane z obliczeniem, poborem i wpłatą
    zryczałtowanego podatku w trakcie roku.

    Analiza przepisów ustawy o PIT prowadzi bowiem do jednoznacznych wniosków, że w
    odniesieniu do wypłaconej w trakcie roku zaliczki takie obowiązki nie wystąpią.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów)
    pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z
    dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    W odniesieniu do komplementariusza będącego osobą fizyczną przychód uzyskany przy
    wypłacie zysku przez spółkę komandytową jest więc obecnie traktowany jako przychód
    z kapitałów pieniężnych, który podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Podatek pobierany jest „u źródła” przez płatnika, bez
    prawa pomniejszenia o koszty uzyskania przychodów komplementariusza. Tego
    rodzaju przychody (opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym) nie
    podlegają kumulacji z dochodami innego rodzaju, które opodatkowane są według skali
    podatkowej. W związku z tym nie wykazuje się ich w rocznym zeznaniu podatkowym.
    Obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zostały przez
    ustawodawcę zawarte w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT, zgodnie z którym spółki, o których
    mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany
    podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Podatek ten podlega wpłacie w terminie do dnia 20
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek – na rachunek urzędu
    skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
    zamieszkania płatnika (art. 41 ustawy o PIT).
    Odnosząc się natomiast do zasad, których uwzględnienie jest obowiązkiem płatnika,
    wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, zryczałtowany
    podatek obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez
    komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit.
    c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z
    tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Analizując treść przywołanego przepisu należy wskazać, że pomniejszenie
    zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodów komplementariusza osiągniętych
    z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej będzie możliwe dopiero po zakończeniu
    danego roku podatkowego.
    Dopiero wówczas, zgodnie z regulacjami ustawy o CIT, spółka komandytowa będzie
    mogła obliczyć kwotę należnego za dany rok podatkowy podatku dochodowego od
    osób prawnych. Stąd w ocenie Wnioskodawcy za prawidłowe należy uznać podejście,
    zgodnie z którym brak możliwości uwzględnienia przez płatnika powyższych zasad w
    odniesieniu do płatności zaliczek na poczet zysku za rok obrotowy determinuje brak
    obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wypłaty tych
    zaliczek.
    Potwierdzeniem powyższego jest również wyrażone w uzasadnieniu do projektu ustawy
    z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2123 z
    późn. zm.; dalej jako: „Ustawa Nowelizująca”) podejście projektodawcy, zgodnie z
    którym celem wprowadzonych zmian nie jest doprowadzenie do podwójnego
    opodatkowania komplementariuszy. W treści wskazanego uzasadnienia jego autor
    pisze: „(...) uznając zatem, iż brak jest racjonalnego uzasadnienia dla dalszego
    podatkowego różnicowania zasad opodatkowania komandytariusza w spółce
    komandytowej z zasadami dotyczącymi wspólników spółki kapitałowej proponuje się
    nadanie spółce komandytowej statusu podatnika podatku dochodowego. W takim
    przypadku do komplementariusza takiej spółki znajdować będą zastosowanie przepisy

    art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT oraz art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT pozwalające na
    odliczenie przez ten podmiot od podatku dochodowego wyliczonego od dochodu z
    udziału w zyskach spółki komandytowej, kwoty podatku zapłaconej przez tę spółkę,
    proporcjonalnie obciążającej zysk komplementariusza uzyskany z udziału w takiej
    spółce. W konsekwencji komplementariusz spółki komandytowej podlegać będzie
    podobnym obciążeniom podatkowym jak wspólnicy spółek podatkowo
    transparentnych (spółek niebędących podatnikami podatku dochodowego)”.
    Warto w tym miejscu również przywołać druk sejmowy nr 1725 z 2013 r., który zawierał
    uzasadnienie do przepisów wprowadzających opodatkowanie spółek komandytowo-
    akcyjnych, z którego wynikało, że: „Konsekwencją nadania S.K.A. podmiotowości na
    gruncie ustawy CIT jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu
    wypracowanego przez tą spółkę – podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do
    pozostałych spółek - podatników podatku CIT, tj. spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością i spółki akcyjnej. Wspólnicy S.K.A., tj. zarówno jej akcjonariusz, jak i
    komplementariusz, zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich
    dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku na
    rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od podatku
    naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez S.K.A. od własnych
    dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez S.K.A. podatek ekonomicznie obniżał
    wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Żaden z nich nie będzie zatem
    opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej przez S.K.A. działalności gospodarczej”.
    Wobec powyższego, celem ustawodawcy konsekwentnie wskazywanym w obu
    uzasadnieniach do ustaw o podatkach dochodowych jest zachowanie jednokrotnego
    poziomu opodatkowania uzyskiwanych przez komplementariusza przychodów. Cel ten
    jest realizowany poprzez przewidziany w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT tzw.
    mechanizm odliczenia. Nie ma przy tym znaczenia czy chodzi o komplementariusza
    pełniącego tę rolę w spółce komandytowo-akcyjnej czy w spółce komandytowej. Skoro
    obowiązek uwzględnienia tych zasad jest niezbędny do prawidłowego obliczenia przez
    płatnika zryczałtowanego podatku to niemożność wywiązania się z tego obowiązku w
    trakcie roku jednoznacznie potwierdza, że pobór i odprowadzenie należnego podatku
    zostało przesunięte do czasu ustalenia przez spółkę komandytową należnego za rok
    podatkowy podatku dochodowego.
    Podejście to znajduje również swoje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2020 r. (sygn. II FSK 2048/18). W przywołanym
    orzeczeniu sąd administracyjny rozstrzygał o ciążącym na płatniku obowiązku poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do zaliczki na poczet zysku
    wypłacanej komplementariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej. Uzasadniając brak
    obowiązku poboru zryczałtowanego podatku istniejącą relacją pomiędzy art. 41 ust. 4e
    z art. 30a ust. 1 pkt 4 z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. W ocenie NSA
    sam fakt powstania przychodu, który wyznacza moment obowiązku podatkowego w
    rozumieniu art. 4 ustawy – Ordynacja Podatkowa jest niewystarczającym elementem,
    by móc stwierdzić konieczność poboru zryczałtowanego podatku. Obowiązek taki
    powstaje bowiem dopiero wtedy, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w
    zobowiązanie podatkowe w rozumieniu art. 5 Ordynacji podatkowej. W myśl
    powołanego przepisu jest to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie
    podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
    terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
    przepisach prawa podatkowego. Skoro definicja zobowiązania podatkowego związana
    jest z koniecznością zapłaty podatku przez podatnika, to aby płatnik mógł je właściwie
    zrealizować powinien mieć możliwość określenia prawidłowej kwoty wysokości
    należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu nie można zasadnie
    twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności zapłaty
    podatku. Inaczej mówiąc obowiązek podatkowy nie przekształcił się jeszcze w
    zobowiązanie podatkowe. To z kolei, zdaniem sądu, wpływa na brak możliwości

    prawidłowego wywiązywania się przez płatnika ze swoich obowiązków. Jak wskazano
    powyżej treść art. 41 ust. 4e ustawy o PIT, odnosząca się do obowiązków Spółki jako
    płatnika, jednoznacznie określa, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem
    wskazuje, że aby obowiązek poboru podatku wystąpił, płatnik powinien wcześniej
    dokonać prawidłowego jego obliczenia.
    Jeżeli do obliczenia wysokości przychodu i podatku komplementariusza, zgodnie z art.
    30a ust. 6a powołanej ustawy, konieczne jest poznanie następujących wartości:
    a) zysku osiągniętego przez spółkę komandytową za dany rok obrotowy, który wynika z
    zatwierdzonego sprawozdania finansowego,
    b) sposobu podziału tego zysku pomiędzy wspólników,
    c) dochodu spółki komandytowej obliczonego na podstawie art. 19 ustawy o CIT oraz
    d) podatku dochodowego należnego od tak obliczonego dochodu to obowiązek
    podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału
    w zyskach przekształci się w zobowiązanie podatkowe nie wcześniej niż w momencie
    obliczenia powyższych wartości.
    Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
    komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować
    swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i
    wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. W ocenie NSA: „Wprowadzenie do art.
    41 ust. 4e ustawy o PIT sformułowania, że pobór podatku ma następować przez
    płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że zamiar
    projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej. Dodatkowo
    jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w przypadku zaliczkowej
    wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania przez SKA zaliczek na
    podatek”.
    Jednocześnie podejście to znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie
    wojewódzkich sądów administracyjnych m.in.:
    1) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 maja 2022 r. sygn. I
    SA/Gl 1513/21: „(...)Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. sformułowania, że pobór
    podatku ma następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a
    ust. 6a-6e oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy
    podatkowej. Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w
    przypadku zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania
    przez spółkę zaliczek na podatek. Powyższa wykładnia mających zastosowanie w
    sprawie przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że stanowisko organu
    interpretacyjnego zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, było
    błędne”.,
    2) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 kwietnia 2022 r.
    sygn. I SA/Po 701/21: „(...)Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku
    pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1
    pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku
    pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać
    się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast możliwe
    dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka wypłacając
    Komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet udziału w zysku
    Spółki nie będzie zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Jest to natomiast możliwe dopiero po

    obliczeniu podatku należnego za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku Spółki został uzyskany.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 3 listopada 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDIL2-1.4011.696.2022.1.MB, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 17 listopada 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    15 grudnia 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie na
    Państwa rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego,
    według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    11 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 140/23.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt II
    FSK 1649/23 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 15 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z treścią art. 5a ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a ust. 28 lit. c ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych oznacza to również
      udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów Ustawy
    Zmieniającej, spółki komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od
    osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został zmieniony przez art. 2 pkt 1
    lit. a tiret pierwszy Ustawy Zmieniającej).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
      komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółki komandytowe stały się więc odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być
    spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez
    spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez
    wspólnika. Zaś wspólnicy tych spółek (w tym komplementariusze) będący osobami
    fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów
    pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
    Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy – są przychodami z kapitałów
    pieniężnych, powstają w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
        emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
        ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Uszczegółowieniem przywołanego przepisu jest art. 24 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału (...).
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ww. ustawy:

      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ww. ustawy:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e tej ustawy:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c (spółki komandytowe i spółki
      komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej), obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o
      którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a
      ust. 6a-6e.
    W tym miejscu wskazać należy za stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Warszawie wyrażonym w prawomocnym wyroku z dnia 11 maja 2023 r. sygn. akt III SA
    /Wa 140/23, który jest podstawą wydania niniejszej interpretacji, że:
        Mając na uwadze treść ww. art. 24 ust. 5 ustawy o PIT, należy stwierdzić, że
        momentem rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu wypłaty zaliczki na
        poczet zysku jest moment faktycznej wypłaty tej zaliczki (przychód faktycznie
        uzyskany).
        Jak wynika z art. 4 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem podatkowym jest
        wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego
        świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych
        ustawach. Samo jednak powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze, że
        na podatniku ciąży obowiązek zapłaty podatku. Powstaje on bowiem dopiero
        wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe,
        którym - zgodnie z art. 5 ordynacji podatkowej - jest wynikające z obowiązku
        podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub
        jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w
        miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Jednym z warunków
        przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest to, że
        podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez
        istnienia tego elementu nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie
        podatkowe, prowadzące do konieczności zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli
        płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien posiadać dane niezbędne do

        jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez
        płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w
        zobowiązanie podatkowe. Bez takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł
        prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do
        określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od podatnika i przekazać
        właściwemu organowi podatkowemu.
        Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku
        komplementariuszowi przez spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony
        został w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór
        zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych
        w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik
        powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać
        podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego
        obliczenia. Wobec powyższego, spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od
        wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z
        uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie. Mając zatem na
        uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że wykładnia językowa
        tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do sięgania po inne
        rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie "podatku należnego"
        ale także "podatku za rok podatkowy". Podatek należny w odniesieniu do roku
        podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, że odliczenie od zryczałtowanego
        podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku
        podatku należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi się do roku
        podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro
        bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku należnego obliczonego
        według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet
        podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w
        zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie
        /wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8).
        Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a
        ust. 6a ustawy o PIT, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki,
        to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki
        na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w
        momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT.
        Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
        komplementariusza. W konsekwencji, w tym momencie płatnik będzie mógł
        zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności -
        pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób
        płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania
        podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT.
        Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
        zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego
        podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
        Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania
        zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się
        według zasad określonych w art. 30a ust. 6a ustawy o PIT. Jest to natomiast
        możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za rok
        podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
        Taki sposób odczytania wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1
        pkt 4 oraz 6a-6e ustawy o PIT, odpowiada zamiarowi projektodawcy,
        zmierzającemu do zakazu podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza
        spółki komandytowej. Konsekwencją nadania spółce komandytowej
        podmiotowości na gruncie ustawy o CIT jest wprowadzenie dwóch poziomów
        opodatkowania dochodu wypracowanego przez tą spółkę - podobnie jak ma to
        miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek - podatników podatku CIT. Wspólnicy
        spółki komandytowej zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich
        dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku

        na rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od
        podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez spółkę
        komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę
        podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki.
        Żaden z nich nie będzie zatem opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej
        przez spółkę komandytową działalności gospodarczej. Wprowadzenie do art. 41
        ust. 4e ustawy o PIT sformułowania, że pobór podatku ma następować przez
        płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że
        zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej.
        Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że w odniesieniu do zaliczkowej wypłaty
        zysku komplementariuszowi ustawodawca nie wprowadził obowiązku pobierania
        przez spółkę zaliczek na podatek.
    W konsekwencji na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu
    sprawy i stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w
    prawomocnym wyroku z 11 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 140/23 stwierdzam, że Spółka
    jako płatnik nie będzie zobowiązana do pobierania – na podstawie art. 41 ust. 4e w zw. z
    art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów wypłacanych
    komplementariuszom z tytułu udziału w zysku Spółki w formie zaliczek na poczet udziału
    w zysku, kiedy nie będzie jeszcze znana kwota zobowiązania podatkowego Spółki z tytułu
    podatku dochodowego od osób prawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania uchylonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.