Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-944/08-2/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-08
Teza: Pobieranie przez Spółkę opłaty za zapis konia do gonitwy nie stanowi czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: konkursy; nagrody-nagrody pieniężne; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 czerwca 2008r. (data wpływu 13 czerwca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty pobieranej od właściciela za zapis konia do gonitwy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty pobieranej od właściciela za zapis konia do gonitwy

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza na podstawie uzyskanego zezwolenia organizować gonitwy koni na Torze Wyścigów K na S w W. W związku z organizacją wyścigów konnych Spółka uzyska status tzw. organizatora wyścigów konnych, o którym jest mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 18.01.2001 r. o wyścigach konnych (Dz. U. Nr 11, poz. 86 z późn. zm. zwana dalej „ustawą o wyścigach”). Spółka będzie organizowała w poszczególnych sezonach gonitwy, w których będą uczestniczyły konie będące własnością osób trzecich. Organizacja gonitwy odbywa się na podstawie Regulaminu wyścigów konnych (Regulamin), którego treść jest ustalona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23.08.2001r. w sprawie ustalenia regulaminu wyścigów konnych (Dz. U. Nr 90. poz. 1006 z późn. zm.). Zgodnie z obowiązującymi przepisami, właściciel konia (art. 2 pkt 6 ustawy o wyścigach), jeżeli chce, żeby jego koń wystartował w gonitwie, musi zapisać konia do gonitwy (§ 38 ust. 1 Regulaminu). Wraz z dokonaniem zapisu konia do gonitwy, właściciel konia jest zobowiązany z mocy prawa (§ 38 ust. 4 Regulaminu) wnieść opłatę za zapis konia do wyścigu. Wysokość tej opłaty jest ustalana przez organizatora wyścigów konnych i składa się z dwóch części:

1.  stałej, przeznaczonej na opłacenie jeźdźca za dosiadanie konia oraz na opłacenie pracowników obsługi stajni wyścigowej za wykonywanie obowiązków, o których mowa w § 25 pkt 1-3 Regulaminu, jeżeli wykonują te obowiązki,
2.  zmiennej, uzależnionej od wysokości nagrody w gonitwie.

Z powyższego wynika, że opłata pobierana w związku z zapisem konia do gonitwy jest dzielona na dwie części, z czego jedna część zostaje przeznaczona dla ściśle określonych osób, tj. jeźdźca oraz pracownika stajni, natomiast druga powiązana została wprost z nagrodą. Opłata za zapis konia do gonitwy nie jest zwracana w przypadku, gdy zapis konia do gonitwy zostanie uznany za nieważny (§ 39 ust. 2 Regulaminu). W tej sytuacji Spółka zatrzymuje otrzymaną opłatę (w obydwu jej częściach). Natomiast w razie wycofania konia z gonitwy (§ 42 ust. 2 Regulaminu) zwracana jest cześć stała opłaty, natomiast organizator wyścigów konnych zatrzymuje część zmienną.

Spółka - jako organizator wyścigów konnych - będzie wykonywała na rzecz właścicieli koni pewne świadczenia związane z mającymi się odbywać gonitwami (np. udostępnienie boksów w stajni przed i po wyścigu), za które będzie pobierała wynagrodzenie. Sama natomiast opłata za zapis konia do gonitwy będzie zgodnie z obowiązującymi Spółkę przepisami prawa rozdysponowana na ściśle określone cele, jakie zostały przewidziane w Regulaminie. Spółka nie zamierza więc przeznaczać opłaty za zapis konia do gonitwy na finansowanie jakichkolwiek świadczeń wykonywanych na rzecz wnoszących tą opłatę, gdyż w razie przeznaczenia przez Spółkę tej opłaty na inny cel niż wynikający z Regulaminu naruszyłaby prawo.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opłata, która będzie pobierana przez Spółkę od właściciela konia, za zapis konia do gonitwy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeżeli tak to według jakiej stawki?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pobór przez Spółkę opłaty za zapis konia do gonitwy od właściciela konia nie rodzi konsekwencji w podatku VAT. Wpłacana Spółce opłata nie spełnia funkcji odpłatności za świadczenie Spółki na rzecz wnoszącego tę opłatę. Opłata za zapis konia do gonitwy podlega rozdysponowaniu poprzez jej przekazanie konkretnym osobom (część stała), pełni więc ona funkcję wynagrodzenia dla konkretnych osób za ich pracę, dlatego też nie może być kwalifikowana jako odpłatność za jakiekolwiek świadczenie Spółki. Spółka w zakresie, w jakim przekazuje opłatę stałą dla konkretnych osób działa na zasadzie pośrednika w przekazywaniu pieniędzy. Z mocy prawa jest zmuszona pobrać opłatę za udział konia w gonitwie i z mocy prawa jest obowiązana do przekazania pobranych pieniędzy konkretnym osobom. Natomiast cześć zmienna opłaty za zapis konia do gonitwy także nie stanowi odpłatności za świadczenie Spółki na rzecz wnoszącego tę opłatę, Część zmienna opłaty uzależniona jest od wysokości nagrody co oznacza, że jest powiązana z pulą nagród (zasila ją). Jednocześnie zdaniem Spółki należy zwrócić uwagę ze niestała wysokość części zmiennej opłaty oznacza, że trudno byłoby kwalifikować ją jako zapłatę za jakieś świadczenie (abstrahując od tego, że brak jest możliwości wskazania konkretnego świadczenia) Spółki na rzecz właściciela konia, gdyż opłata zmienna może być w każdej gonitwie inna, co oznaczałoby, że Spółka otrzymuje zapłatę za analogiczne świadczenia (jakie?) w różnych wysokościach (brak ekwiwalentności). Także zapis Regulaminu mówiący o zatrzymaniu przez organizatora wyścigów konnych całości lub części opłaty za zapis konia do gonitwy w razie stwierdzenia nieważności zapisu lub wycofania konia z wyścigu oznacza, że opłata nie może stanowić odpłatności za świadczenie organizatora wyścigów konnych na rzecz właściciela konia, gdyż w przeciwnym wypadku niedopuszczenie konia do udziału gonitwie powinno skutkować zwrotem opłaty, ze względu na fakt, że nie zostało (bo nie mogło) być spełnione świadczenie przez Spółkę na rzecz właściciela konia, za które to świadczenie odpłatnością miała być właśnie wniesiona opłata. Podkreślić także należy, że właściciel konia będzie ponosił odpłatność za stawiane mu do dyspozycji świadczenia Spółki związane z udziałem jego konia w gonitwie (zarówno przed jak i po gonitwie, np. udostępnienie boksu dla konia) Oznacza to, że Spółka nie jest w stanie wskazać świadczenia, za które nie pobiera odpłatności od właściciela konia i do którego możliwe byłoby przypisanie choćby części opłaty za zapis konia do gonitwy (abstrahując od tego, że opłata ma swoje przeznaczenie, o którym decyduje Regulamin).

Podsumowując, zdaniem Spółki nie można jej przypisać żadnego świadczenia, które byłoby przez nią spełnione na rzecz właściciela konia w zamian za opłatę za zapis konia do gonitwy, a w konsekwencji brak jest czynności jaka mogłaby zostać opodatkowana podatkiem VAT. Odnosząc powyższe do podatku VAT, należy zauważyć że zgodnie z art. 5 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Tylko więc w sytuacji, gdyby nastąpiła dostawa towaru (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub też nastąpiło świadczenie usługi przez organizatora wyścigów konnych w zamian za opłatę dotyczącą zapisu konia do gonitwy, można by mówić, że doszło do dokonania czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Tymczasem tak jak już wyżej zostało podniesione, pomimo ponoszenia przez właścicieli koni opłat na rzecz organizatora wyścigów konnych, trudno jest wskazać za jakie świadczenie miałaby zostać wniesiona ta opłata. Stąd też, należy uznać, że skoro brak jest czynności opodatkowanej, to z poborem opłaty nie wiąże się żadne zobowiązanie podatkowe w podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ww. ustawy nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawę towarów stanowią co do zasady tylko czynności mające za przedmiot towar, natomiast usługę stanowią te wszystkie czynności podatnika wykonywane w ramach działalności gospodarczej, których nie można sklasyfikować jako dostawy towarów. Mając na uwadze elementy konstrukcyjne systemu VAT wskazać należy, iż usługą jest każde świadczenie w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument (beneficjent) tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną).

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza być organizatorem wyścigów konnych w świetle ustawy z dnia 18.01.2001r. o wyścigach konnych. Właściciel konia (art. 2 pkt 6 ustawy o wyścigach), jeżeli chce, żeby jego koń wystartował w gonitwie, musi zapisać konia do gonitwy oraz wnieść opłatę za zapis konia do wyścigu zgodnie z § 38 ust. 4 Regulaminu (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23.08.2001r.). Wysokość tej opłaty jest ustalana przez organizatora wyścigów konnych i składa się z dwóch części: stałej opłacenie obsługi stajni o której mowa w § 25 Regulaminu i zmiennej wysokość nagrody w gonitwie. Tak więc opłata ta jest zgodnie z obowiązującymi Spółkę przepisami prawa rozdysponowana na określone cele, jakie zostały przewidziane w Regulaminie.

W związku z powyższym w świetle wyżej cytowanych przepisów należy stwierdzić, że nie można w stosunku do opisanej w zdarzeniu przyszłym czynności pobierania opłaty za zapis konia do gonitwy mówić o dostawie towarów ani też świadczeniu usług z uwagi na fakt, że pobieranie przez Spółkę opłaty ma charakter jednostronny i nie stanowi czynności dokonywanej w zamian za wynagrodzenie. Opłata ta bowiem podlega zgodnie z obowiązującymi Spółkę przepisami prawa rozdysponowaniu poprzez przekazanie jej osobom: jeźdźcowi za dosiadanie konia oraz pracownikom obsługi stajni wyścigowej (część stała) i pełni funkcje wynagrodzenia dla konkretnych osób za ich pracę, a więc nie stanowi dla Spółki zapłaty za jakąkolwiek czynność dokonaną na rzecz właściciela koni. Część zmienna opłaty uzależniona jest od wysokości nagrody i jest związana z pulą nagród. Spółka nie nabywa więc prawa własności do nagrody i nie nabywa prawa do dysponowania nagrodą jak właściciel, Reasumując pobieranie przez Spółkę opłaty za zapis konia do gonitwy nie stanowi czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.