Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-444/13/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-09-02
Teza: Opodatkowanie i dokumentowanie świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz producentów oraz prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez partnerów Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; działalność-działalność gospodarcza; faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; prowizje; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2013r. (data wpływu 22 maja 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 sierpnia 2013r. (data wpływu 21 sierpnia 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz producentów oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez partnerów Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz producentów oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez partnerów Wnioskodawcy.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 sierpnia 2013r. (data wpływu 21 sierpnia 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-444/12/LSz z dnia 9 sierpnia 2013r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością …PL w ramach prowadzonej działalności działa jako grupa handlowa, która reprezentuje zrzeszone podmioty prowadzące działalność gospodarczą takie jak: spółki prawa handlowego, osoby fizyczne lub spółki cywilne osób fizycznych - zwane dalej partnerami Spółki. Wymienione podmioty zrzeszone w grupie dokonują zakupów materiałów budowlanych u dużych producentów w celu ich dalszej odprzedaży.

Prawo do reprezentowania ww. podmiotów, Wnioskodawca uzyskuje na podstawie dwustronnych umów handlowych zawieranych pomiędzy Spółką a tymi podmiotami, które określają również szczegóły współpracy w ramach grupy.

Zgodnie z upoważnieniem partnerów Spółki, Wnioskodawca zawiera umowy handlowe z producentami materiałów budowlanych, w ramach których ustala w imieniu partnerów warunki handlowe zakupu materiałów budowlanych.

Na podstawie umów Wnioskodawca świadczy na rzecz producentów materiałów budowlanych szereg usług, m. in. organizuje oraz koordynuje warunki i zasady dystrybucji towarów producentów materiałów budowlanych do partnerów Spółki w celu intensyfikacji ich współpracy i sprzedaży (np. na bieżąco informuje swoich partnerów o promocjach i zmianach cen stosowanych przez producentów, także za pomocą swojej strony internetowej oraz przy użyciu dedykowanego i dostępnego dla partnerów Spółki specjalnego systemu informatycznego). Wnioskodawca świadczy na rzecz producentów materiałów budowlanych również inne usługi związane z intensyfikacją sprzedaży produktów producentów na rzecz reprezentowanych podmiotów zrzeszonych w grupie (np. organizuje okresowe spotkania przedstawicieli producentów i partnerów Spółki połączone z prezentacją oferty producentów, nowości asortymentowych czy trendów rynkowych).

Z tytułu świadczonych usług Wnioskodawca otrzymuje okresowo od producentów podstawowe wynagrodzenie w formie prowizji naliczanej wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producentów (zrealizowanej w danym okresie czasu na rzecz partnerów zrzeszonych w grupie). Dodatkowe wynagrodzenie prowizyjne Spółka uzyskuje za szczególne, ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży np. określonego asortymentu towarów producentów materiałów budowlanych czy też skutkujące przekroczeniem określonego w umowie z producentem kwotowo progu sprzedaży towarów producentów (zrealizowanej na rzecz partnerów). Takie szczególne, ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży polega m. in. na organizowaniu i odbywaniu przez Spółkę dodatkowych spotkań i negocjacji handlowych z partnerami, ukierunkowanymi na wypromowanie danego asortymentu towarów producenta, którego sprzedaż jest szczególnie wynagradzana w danym czasie. Wnioskodawca zgodnie z art. 5 i 7 ustawy o VAT opodatkowuje VAT omówione powyżej świadczenie usług i wyliczone na podstawie sprzedaży producenta wynagrodzenie za te usługi dokumentuje wystawiając faktury VAT.

Celem dalszej intensyfikacji sprzedaży towarów producentów materiałów budowlanych, partnerzy Spółki w ramach umów z Wnioskodawcą, o których mowa powyżej, zobowiązują się do świadczenia na obszarze swoich hurtowni i pośród swoich klientów uzgodnionych pomiędzy stronami usług marketingowych dotyczących towarów producentów materiałów budowlanych. Wskazane usługi polegają m. in. na wprowadzeniu takiej organizacji zakupów w hurtowniach i takich zmian własnych procedur, aby dostosować je do współpracy z producentami i maksymalizować z nimi obroty handlowe, co jest związane z ponoszeniem istotnych kosztów po stronie partnerów Spółki. Za świadczone usługi, o których mowa powyżej, partnerzy Spółki otrzymują wynagrodzenie od Wnioskodawcy, które są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez partnerów.

Wnioskodawca dokonuje odliczenia VAT z faktur wystawionych przez partnerów Spółki za usługi związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych.

Przedstawiony w stanie faktycznym układ wzajemnych zobowiązań przynosi korzyści wszystkim zainteresowanym, ponieważ (i) producenci materiałów budowlanych zwiększają swoją sprzedaż, co z kolei (ii) generuje wyższe wynagrodzenie prowizyjne Wnioskodawcy powiązane z wielkością sprzedaży producentów a partnerzy Spółki w ostatecznym rozrachunku, w związku z rosnącą sprzedażą w ramach grupy … PL, (iii) uzyskują korzystniejsze warunki zakupu towarów u producentów.

W uzupełnieniu z dnia 19 sierpnia 2013r. Wnioskodawca poinformował, że:

1.  Wnioskodawca i jego kontrahenci (partnerzy Wnioskodawcy i producenci materiałów budowlanych) są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.
2.  Producenci sprzedają materiały budowlane bezpośrednio partnerom Wnioskodawcy na podstawie ich indywidualnych zamówień (określających m.in. ilość i asortyment zamawianych materiałów budowlanych) partnerów Wnioskodawcy przy uwzględnieniu warunków handlowych (w tym finansowych - zwłaszcza cen) uzgodnionych uprzednio w imieniu partnerów jako grupy przez Wnioskodawcę będącego pełnomocnikiem partnerów (taka konstrukcja umożliwia wynegocjowanie z producentami korzystniejszych warunków zakupów dla partnerów). Partnerzy Wnioskodawcy nabywają materiały budowlane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży z zyskiem przy czym co ważne partnerzy Wnioskodawcy działają przede wszystkim na płaszczyźnie handlu hurtowego jako duża hurtownia zaopatrując mniejsze hurtownie.
3.  Wnioskodawca nie nabywa nigdy materiałów budowlanych we własnym imieniu celem ich dalszej odsprzedaży ani nie prowadzi we własnym imieniu innej sprzedaży materiałów budowlanych. Postanowienia umów Wnioskodawcy z producentami są różne albowiem producenci bazują na własnych wzorach umów, które nadto podlegają jeszcze negocjacjom na linii Wnioskodawca - producent. Wszelako Wnioskodawca zawsze otrzymuje wynagrodzenie od producentów wyłącznie za usługi intensyfikacji/wsparcia sprzedaży ich produktów wyspecyfikowane w umowie a to w zakresie określonym treścią wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, na podstawie faktury wystawionej tytułem „usługi intensyfikacji sprzedaży” lub podobnym. Wynagrodzenie Wnioskodawcy ma postać wynagrodzenia prowizyjnego naliczanego wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producentów zrealizowanej w danym okresie czasu na rzecz partnerów Wnioskodawcy oraz za szczególne, ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży np. określonego asortymentu towarów producentów materiałów budowlanych.
4.  Wnioskodawca świadczy na rzecz producentów usługi intensyfikacji/wsparcia sprzedaży ich produktów na warunkach i w zakresie opisanym szerzej we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej w dwojaki sposób: samodzielnie (bezpośrednio) w imieniu własnym oraz poprzez partnerów działających w tym zakresie na swoim terenie na zlecenie Wnioskodawcy (jako podwykonawcy), w oparciu o odrębną umowę z Wnioskodawcą. Skoro Wnioskodawca otrzymuje za swoje usługi wynagrodzenie od producentów w formie prowizji naliczanej wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producentów zrealizowanej w danym okresie czasu oraz za ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży np. określonego asortymentu produktów producentów to realizacja przez partnerów ich usług wpływa bezpośrednio na poprawę efektywności usług Wnioskodawcy świadczonych producentom w ww. zakresie a w konsekwencji na wzrost wartości wynagrodzenia prowizyjnego należnego Wnioskodawcy od producenta.
5.  Tytuł faktur partnerów dla Wnioskodawcy to: „koszty związane z intensyfikacją zakupów u producentów” lub podobne.
6.  Partnerzy mogą świadczyć usługi bezpośredniego wsparcia sprzedaży producentów znacznie skuteczniej od Wnioskodawcy na swoim terenie gdzie partnerzy mają najlepsze rozeznanie i kontakty wśród hurtowni budowlanych i innych potencjalnych dalszych odbiorców materiałów budowlanych (które to materiały partnerzy wcześniej nabywają celem dalszej odsprzedaży z zyskiem od producentów na preferencyjnych zasadach wynegocjowanych w ich imieniu przez Wnioskodawcę). Nadto także dalsze usługi partnerów świadczone na rzecz Wnioskodawcy w specyfikacji określonej w pkt 7 poniżej sprzyjają lepszej identyfikacji na rynku materiałów budowlanych producentów, generowaniu na nie dodatkowego popytu a wreszcie efektywniejszej i sprawniejszej alokacji oraz dystrybucji tych materiałów budowlanych. W ten sposób całość ww. usług partnerów dla Wnioskodawcy wpływa bezpośrednio na poprawę efektywności usług Wnioskodawcy świadczonych na rzecz producentów, intensyfikację sprzedaży producentów do partnerów (do których zgłasza się więcej chętnych na produkty producentów) a w konsekwencji bezpośrednio na wzrost wartości wynagrodzenia prowizyjnego należnego Wnioskodawcy od producenta. Przedstawiony w stanie faktycznym układ wzajemnych zobowiązań przynosi zresztą korzyści wszystkim zainteresowanym, ponieważ (i) producenci materiałów budowlanych zwiększają swoją sprzedaż, co z kolei (ii) generuje wyższe wynagrodzenie prowizyjne Wnioskodawcy powiązane z wielkością sprzedaży producentów a partnerzy Wnioskodawcy w ostatecznym rozrachunku, w związku z rosnącą sprzedażą w ramach grupy, (iii) uzyskują korzystniejsze warunki zakupu towarów u producentów.
7.  Wspomniane usługi marketingowe świadczone przez partnerów na rzecz Wnioskodawcy dotyczą promocji wybranych produktów producentów jak i samych producentów na terenie działania partnerów wśród hurtowni budowlanych i innych potencjalnych dalszych odbiorców materiałów budowlanych (np. bieżące informowanie o promocjach i korzystnych walorach jakościowych tych produktów (np. mailing i strona internetowa), ich ekspozycja, dystrybuowanie materiałów promocyjnych producentów, organizacja spotkań przedstawicieli partnera Wnioskodawcy z potencjalnymi lub aktualnymi klientami połączonych z prezentacją promowanych produktów, nowości asortymentowych czy trendów rynkowych, itp. Nadto, partnerzy celem dodatkowej intensyfikacji sprzedaży produktów producentów np. zatrudniają lub szkolą przedstawicieli handlowych dedykowanych promowanym produktom producentów, sporządzają, analizują i udostępniają statystyki sprzedaży, przeorganizowują pracę magazynów i logistyki celem usprawnienia dystrybucji promowanych produktów (aktualizacje programów komputerowych, wydzielanie powierzchni magazynowej pod promowane produkty czy zakup nowych bądź modernizacja posiadanych środków ich transportu). Niektórzy spośród partnerów już otworzyli a inni planują otwarcie sklepów internetowych obejmujących promowane produkty producentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz producentów materiałów budowlanych polegające m. in. na intensyfikacji sprzedaży producentów podlegają opodatkowaniu VAT i powinny być dokumentowane fakturami VAT?
2.  Czy faktury otrzymane od partnerów Spółki za świadczone przez nich usługi marketingowe polegające m.in. na wprowadzaniu określonej organizacji zakupów w hurtowniach oraz stosowaniu określonych procedur w celu zwiększenia obrotów z producentami materiałów budowlanych, stanowią podstawę do odliczenia naliczonego VAT przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - dalej ustawa o VAT - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ustawy o VAT). Dla uznania danego świadczenia za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą. Ponadto w zamian za wykonanie usługi świadczącemu powinno przysługiwać wynagrodzenie, które wiąże się bezpośrednio z wykonaną usługą. Co więcej z istniejącego stosunku prawnego/świadczenia usługodawcy powinna wynikać wyraźnie bezpośrednia korzyść dla usługobiorcy.

W przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie … PL Sp. z o.o. należne jest nie za określoną wartość sprzedaży produktów producenta, ale za realizację przez określonych czynności wskazanych w umowie, których celem jest intensyfikacja sprzedaży produktów producenta materiałów budowlanych. W związku z powyższym, w sytuacji Spółki spełnione są wymienione przesłanki konieczne dla uznania, że w każdym ze wskazanych przypadków dochodzi do świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT. W tym miejscu warto wskazać, że otrzymane przez Spółkę wynagrodzenie nie stanowi rabatu, ponieważ Spółka nie jest nabywcą produktów producenta (towary są bowiem nabywane bezpośrednio przez partnerów Spółki reprezentowanych przez … PL). Dlatego też, w tym przypadku nie występuje jakikolwiek rabat cenowy w sensie prawno podatkowym, ponieważ … PL Sp. z o. o. nie dokonuje żadnych zakupów materiałów budowlanych od producenta. Otrzymywane przez … PL Sp. z o.o. wynagrodzenie nie może być też zatem traktowane jako w premia pieniężna/rabat stanowiący podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania (w kontekście uchwały NSA z 25 czerwca 2012r. sygn. I FPS 2/12 i interpretacji ogólnej MF z 27 listopada 2012r. PT3/033/10/ 423/AEW/12/PT-618).

Warto zaznaczyć, że również zgodnie z uchwałą NSA oraz interpretacją ogólną MF, w przypadku gdy pomiędzy stronami istnieje stosunek prawny, w oparciu o który nabywca dokonując zakupów u dostawcy uzyskał premię przede wszystkim za realizację określonych czynności - mamy do czynienia ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT.

Tym samym zarówno w przypadku czynności wykonywanych przez … PL na rzecz producentów materiałów budowlanych jak również w sytuacji, gdy określone czynności są wykonywane przez partnerów Spółki na jej rzecz, występuje świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, które powinno być dokumentowane fakturami VAT. Należy przypomnieć, że o świadczeniu usług za wynagrodzeniem można mówić jedynie wtedy, gdy istnieje związek prawny zobowiązujący jedną ze stron do świadczenia usług, a drugą do wypłaty wynagrodzenia za te usługi (ekwiwalentność świadczeń). Takie stanowisko potwierdzają wyroki zarówno na poziomie krajowym, jak i europejskim, przykładowo wyrok TSUE w sprawie R. J. Tolsma (sygn. C-16/93), wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2011r. (sygn. I FSK 725/10). Zdaniem Spółki nie ulega wątpliwości, ze w obu wskazanych przypadkach przesłanki, o których mowa powyżej, są spełnione. Tym samym Spółka postępuje prawidłowo naliczając VAT na świadczonych przez siebie usługach jak i odliczając naliczony VAT z faktur otrzymywanych od partnerów … PL.

Stanowisko, iż usługi polegające m. in. na intensyfikacji sprzedaży wynagradzane w oparciu o procent od obrotów powinny podlegać opodatkowaniu VAT znajduje również potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych przykładowo w wyroku NSA z 19 grudnia 2012r. sygn. I FSK 273/12. We wskazanym orzeczeniu Sąd stwierdził, że w przypadku jeżeli pomiędzy podmiotami istnieje stosunek prawny, na podstawie którego nabywca dokonuje zakupów u dostawcy, uzyskując premię nie tylko za określoną przez dostawcę wysokość obrotów, lecz także za realizację przez nabywcę na rzecz dostawcy innych czynności, wówczas mamy do czynienia ze świadczeniem przez nabywcę na rzecz dostawcy odrębnej usługi, wynagradzanej przez dostawcę stosowną premią pieniężną, która powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Ponadto zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnicy VAT są uprawnieni do obniżania podatku należnego o podatek naliczony wynikających z faktur VAT dokumentujących dokonywane zakupu. W związku z faktem, ze usługi świadczone przez partnerów Spółki podlegają opodatkowaniu VAT (powinny być dokumentowane fakturami VAT) i istnieje związek ich nabycia ze sprzedażą opodatkowaną Spółki, … PL ma prawo do odliczenia naliczonego VAT wykazanego na fakturach otrzymywanych od partnerów.

Niniejszy wniosek ze strony Spółki uzasadniony jest koniecznością potwierdzenia prawidłowości dotychczasowego postępowania Spółki, akceptowanego już wcześniej przez organy podatkowe, w związku ze zmianami w otoczeniu prawnym tj. wydaniem przez Ministra Finansów ogólnej interpretacji podatkowej z 27 listopada 2012r. nr PT3/033/10/423/AEW/12/PT-6T8, która dotyczy jednak zupełnie innego modelu biznesowego (bezpośrednich relacji dostawca-odbiorca towarów) i zupełnie innego modelu rozliczeń (wypłata premii pieniężnej za osiągnięcie określonego pułapu obrotów, podczas gdy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z fakturowanym wynagrodzeniem za konkretne usługi).

Mając na uwadze całokształt przedstawionej argumentacji Spółka wnosi o potwierdzenie, że postępuje prawidłowo opodatkowując VAT świadczone usługi polegające m. in. na intensyfikacji sprzedaży producentów oraz postępuje prawidłowo odliczając naliczony VAT z faktur otrzymywanych od partnerów z tytułu świadczenia przez nich usług marketingowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na ścisłe powiązanie tematyki będącej przedmiotem wniosku z dnia 15 maja 2013r., tut. organ postanowił ująć kwestie zawarte we wniosku w jednej interpretacji.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Zauważyć tutaj należy, iż jak wynika z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dla uznania, iż dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności działa jako grupa handlowa, która reprezentuje zrzeszone podmioty prowadzące działalność gospodarczą takie jak: spółki prawa handlowego, osoby fizyczne lub spółki cywilne osób fizycznych - zwane dalej partnerami Spółki. Wymienione podmioty zrzeszone w grupie dokonują zakupów materiałów budowlanych u dużych producentów w celu ich dalszej odprzedaży. Prawo do reprezentowania ww. podmiotów, Wnioskodawca uzyskuje na podstawie dwustronnych umów handlowych zawieranych pomiędzy Spółką a tymi podmiotami, które określają również szczegóły współpracy w ramach grupy. Zgodnie z upoważnieniem partnerów Spółki, Wnioskodawca zawiera umowy handlowe z producentami materiałów budowlanych, w ramach których ustala w imieniu partnerów warunki handlowe zakupu materiałów budowlanych.

Na podstawie umów Wnioskodawca świadczy na rzecz producentów materiałów budowlanych szereg usług, m. in. organizuje oraz koordynuje warunki i zasady dystrybucji towarów producentów materiałów budowlanych do partnerów Spółki w celu intensyfikacji ich współpracy i sprzedaży (np. na bieżąco informuje swoich partnerów o promocjach i zmianach cen stosowanych przez producentów, także za pomocą swojej strony internetowej oraz przy użyciu dedykowanego i dostępnego dla partnerów Spółki specjalnego systemu informatycznego). Wnioskodawca świadczy na rzecz producentów materiałów budowlanych również inne usługi związane z intensyfikacją sprzedaży produktów producentów na rzecz reprezentowanych podmiotów zrzeszonych w grupie (np. organizuje okresowe spotkania przedstawicieli producentów i partnerów Spółki połączone z prezentacją oferty producentów, nowości asortymentowych czy trendów rynkowych). Z tytułu świadczonych usług Wnioskodawca otrzymuje okresowo od producentów podstawowe wynagrodzenie w formie prowizji naliczanej wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producentów (zrealizowanej w danym okresie czasu na rzecz partnerów zrzeszonych w grupie). Dodatkowe wynagrodzenie prowizyjne Spółka uzyskuje za szczególne, ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży np. określonego asortymentu towarów producentów materiałów budowlanych czy też skutkujące przekroczeniem określonego w umowie z producentem kwotowo progu sprzedaży towarów producentów (zrealizowanej na rzecz partnerów). Takie szczególne, ponadstandardowe zaangażowanie w intensyfikację sprzedaży polega m. in. na organizowaniu i odbywaniu przez Spółkę dodatkowych spotkań i negocjacji handlowych z partnerami, ukierunkowanymi na wypromowanie danego asortymentu towarów producenta, którego sprzedaż jest szczególnie wynagradzana w danym czasie.

Producenci sprzedają materiały budowlane bezpośrednio partnerom Wnioskodawcy na podstawie ich indywidualnych zamówień (określających m.in. ilość i asortyment zamawianych materiałów budowlanych) partnerów Wnioskodawcy przy uwzględnieniu warunków handlowych (w tym finansowych - zwłaszcza cen) uzgodnionych uprzednio w imieniu partnerów jako grupy przez Wnioskodawcę będącego pełnomocnikiem partnerów (taka konstrukcja umożliwia wynegocjowanie z producentami korzystniejszych warunków zakupów dla partnerów). Partnerzy Wnioskodawcy nabywają materiały budowlane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży z zyskiem przy czym co ważne partnerzy Wnioskodawcy działają przede wszystkim na płaszczyźnie handlu hurtowego jako duża hurtownia zaopatrując mniejsze hurtownie.

Wnioskodawca nie nabywa nigdy materiałów budowlanych we własnym imieniu celem ich dalszej odsprzedaży ani nie prowadzi we własnym imieniu innej sprzedaży materiałów budowlanych. Postanowienia umów Wnioskodawcy z producentami są różne albowiem producenci bazują na własnych wzorach umów, które nadto podlegają jeszcze negocjacjom na linii Wnioskodawca - producent. Wnioskodawca zawsze otrzymuje wynagrodzenie od producentów wyłącznie za usługi intensyfikacji/wsparcia sprzedaży ich produktów wyspecyfikowane w umowie, na podstawie faktury wystawionej tytułem „usługi intensyfikacji sprzedaży” lub podobnym.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013r., działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za określone wynagrodzenie.

Z wniosku wynika bowiem, iż należność otrzymywana jest przez Wnioskodawcę w zamian za usługi intensyfikacji sprzedaży polegające m.in. organizacji oraz koordynowania warunków i zasad dystrybucji towarów producentów materiałów budowlanych do partnerów Spółki. Wnioskodawca nie nabywa nigdy materiałów budowlanych we własnym imieniu celem ich dalszej odsprzedaży ani nie prowadzi we własnym imieniu innej sprzedaży materiałów budowlanych.

Zatem otrzymane przez Wnioskodawcę kwoty stanowią rodzaj wynagrodzenia za określone zachowanie się Wnioskodawcy w stosunku do Kontrahenta, które jest przyznawane za podejmowanie przez Wnioskodawcę określonych działań.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie ww. czynności za odpłatną usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy i opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, iż przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem za konkretne działania w celu intensyfikacji sprzedaży producentów Wnioskodawca otrzyma należne wynagrodzenie.

Reasumując należy stwierdzić, iż czynność pobierania przez Wnioskodawcę wynagrodzenia za świadczenie usług producentom – odrębnym podatnikom VAT stanowi zapłatę za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wg właściwej stawki, tj. 23% w oparciu o art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ww. ustawy.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z pewnymi zastrzeżeniami.

Na podstawie delegacji wynikającej z art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r., w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), w którym ustalił szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Mając na uwadze, że faktura winna dokumentować dokonanie sprzedaży (czyli m.in. odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju), Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia faktur z tytułu świadczenia usług gdyż jak wskazano wyżej w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii czy faktury otrzymane od partnerów Spółki za świadczone przez nich usługi marketingowe polegające m.in. na wprowadzaniu określonej organizacji zakupów w hurtowniach oraz stosowaniu określonych procedur w celu zwiększenia obrotów z producentami materiałów budowlanych, stanowią podstawę do odliczenia naliczonego VAT przez Wnioskodawcę.

Aby zatem stwierdzić czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego należy ocenić, czy pomiędzy Wnioskodawcą a partnerami dochodzi do świadczenia usług.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca na rzecz producentów świadczy usługi intensyfikacji/wsparcia sprzedaży ich produktów w dwojaki sposób: samodzielnie (bezpośrednio) w imieniu własnym oraz poprzez partnerów działających w tym zakresie na swoim terenie na zlecenie Wnioskodawcy (jako podwykonawcy), w oparciu o odrębną umowę z Wnioskodawcą.

Celem dalszej intensyfikacji sprzedaży towarów producentów materiałów budowlanych, partnerzy Spółki w ramach umów z Wnioskodawcą zobowiązują się do świadczenia na obszarze swoich hurtowni i pośród swoich klientów uzgodnionych pomiędzy stronami usług marketingowych dotyczących towarów producentów materiałów budowlanych.

Usługi marketingowe świadczone przez partnerów na rzecz Wnioskodawcy dotyczą promocji wybranych produktów producentów jak i samych producentów na terenie działania partnerów wśród hurtowni budowlanych i innych potencjalnych dalszych odbiorców materiałów budowlanych (np. bieżące informowanie o promocjach i korzystnych walorach jakościowych tych produktów (np. mailing i strona internetowa), ich ekspozycja, dystrybuowanie materiałów promocyjnych producentów, organizacja spotkań przedstawicieli partnera Wnioskodawcy z potencjalnymi lub aktualnymi klientami połączonych z prezentacją promowanych produktów, nowości asortymentowych czy trendów rynkowych, itp. Nadto, partnerzy celem dodatkowej intensyfikacji sprzedaży produktów producentów np. zatrudniają lub szkolą przedstawicieli handlowych dedykowanych promowanym produktom producentów, sporządzają, analizują i udostępniają statystyki sprzedaży, przeorganizowują pracę magazynów i logistyki celem usprawnienia dystrybucji promowanych produktów (aktualizacje programów komputerowych, wydzielanie powierzchni magazynowej pod promowane produkty czy zakup nowych bądź modernizacja posiadanych środków ich transportu). Niektórzy spośród partnerów już otworzyli a inni planują otwarcie sklepów internetowych obejmujących promowane produkty producentów.

Wnioskodawca wskazał, iż partnerzy mogą świadczyć usługi bezpośredniego wsparcia sprzedaży producentów znacznie skuteczniej od Wnioskodawcy na swoim terenie gdzie partnerzy mają najlepsze rozeznanie i kontakty wśród hurtowni budowlanych i innych potencjalnych dalszych odbiorców materiałów budowlanych (które to materiały partnerzy wcześniej nabywają celem dalszej odsprzedaży z zyskiem od producentów na preferencyjnych zasadach wynegocjowanych w ich imieniu przez Wnioskodawcę). Nadto także dalsze usługi partnerów świadczone na rzecz Wnioskodawcy sprzyjają lepszej identyfikacji na rynku materiałów budowlanych producentów, generowaniu na nie dodatkowego popytu a wreszcie efektywniejszej i sprawniejszej alokacji oraz dystrybucji tych materiałów budowlanych. W ten sposób całość ww. usług partnerów dla Wnioskodawcy wpływa bezpośrednio na poprawę efektywności usług Wnioskodawcy świadczonych na rzecz producentów, intensyfikację sprzedaży producentów do partnerów (do których zgłasza się więcej chętnych na produkty producentów) a w konsekwencji bezpośrednio na wzrost wartości wynagrodzenia prowizyjnego należnego Wnioskodawcy od producenta.

Za świadczone usługi, o których mowa powyżej, partnerzy Spółki otrzymują wynagrodzenie od Wnioskodawcy, które jest dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez partnerów.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych w niniejszej interpretacji przepisów prawa stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez partnerów na rzecz Wnioskodawcy, na podstawie zawartych umów stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT za wynagrodzeniem podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, które dokumentowane jest fakturami wystawianymi przez partnerów z podatkiem należnym.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, a mianowicie zakupione towary i usługi mają być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wynika, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Wskazane przez Wnioskodawcę usługi świadczone przez partnerów Wnioskodawcy na rzecz Wnioskodawcy stanowią czynności opodatkowane podatkiem VAT w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie zatem przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od partnerów Wnioskodawcy za usługi związane z intensyfikacją zakupów od producentów materiałów budowlanych, gdyż istnieje związek ich nabycia ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych. Jak sam bowiem Wnioskodawca wskazał przedstawiony w stanie faktycznym układ wzajemnych zobowiązań przynosi korzyści wszystkim zainteresowanym, ponieważ producenci materiałów budowlanych zwiększają swoją sprzedaż, co z kolei generuje wyższe wynagrodzenie prowizyjne Wnioskodawcy powiązane z wielkością sprzedaży producentów a partnerzy Wnioskodawcy w ostatecznym rozrachunku, w związku z rosnącą sprzedażą w ramach grupy, uzyskują korzystniejsze warunki zakupu towarów u producentów.

W związku z powyższym za prawidłowe należało również uznać stanowisko Wnioskodawcy, że będzie mu przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących świadczenie usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.