Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-688/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-14
Teza: Czy w powyższej sytuacji, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kategorii kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty kwalifikowane; koszt-koszty uzyskania przychodów; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2012 r. (data wpływu 14 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wykładni art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wykładni art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą informatyczną świadczącą usługi IT i inżynierii oprogramowania, przy użyciu najnowszych technologii, która oferuje międzynarodowym i lokalnym klientom wymierne korzyści biznesowe.

Na podstawie Uchwały Rady Ministrów został ustanowiony program wieloletni pod nazwą „…”. W oparciu o przedmiotową Uchwałę, Spółka zawarła z Ministerstwem Gospodarki umowę o dofinansowanie nowej inwestycji polegające na utworzeniu centrum badawczo-rozwojowego, będącą podstawą przyznania dotacji z budżetu państwa (tzw. grant rządowy).

Zgodnie z załącznikiem do Uchwały Spółka zobowiązała się do utworzenia 500 nowych miejsc pracy, w tym w całości dla osób z wyższym wykształceniem i utrzymanie ich przez okres co najmniej 5 lat od ich utworzenia, a także do poniesienia nakładów inwestycyjnych w wysokości 4 000 000 zł oraz utrzymania inwestycji przez okres 5 lat od dnia jej zakończenia.

Harmonogram planowanego zatrudnienia (500 nowych miejsc pracy) został ustalony następująco:

*   w 2010 r.\*) utworzenie 350 nowych miejsc pracy,

*   w 2011 r. utworzenie 150 miejsc pracy.

\[\*) wartość skumulowana za lata 2008-2010\]

Jednocześnie Spółka została zobowiązana do poniesienia nakładów inwestycyjnych w kwocie 4 000 000 zł w latach 2010-2011. W związku z procesem tworzenia nowych miejsc pracy, Spółka poniosła szereg wydatków inwestycyjnych, obejmujących między innymi zakup sprzętu tworzącego infrastrukturę badawczo-rozwojową oraz informatyczną, koszty zorganizowania i wyposażenia miejsc pracy, a także wydatki związane z bieżącą działalnością operacyjną. Spółka ponosiła powyższe wydatki zarówno przed, jak i po otrzymaniu dotacji.

Przyjęto, że kosztami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są dwuletnie koszty zatrudnienia nowych pracowników, które wyniosą 64 049 400 zł.

W związku ze spełnieniem wymagań określonych w załączniku do Uchwały, Spółka otrzymała dotację z budżetu państwa stanowiącą pomoc publiczną na utworzenie nowych miejsc pracy w następujących wysokościach:

*   za koszty utworzenia nowych miejsc pracy w 2010 r.: 1 691 814 zł,

*   za koszty utworzenia nowych miejsc pracy w 2011 r.: 3 933 686 zł.

Z organizacyjnego punktu widzenia, powyższe kwoty dotacji na tworzenie nowych miejsc pracy zostały przelane bezpośrednio na wskazany przez Spółkę rachunek bankowy („Rachunek Bankowy”).

Otrzymane pieniądze, za pośrednictwem Rachunku Bankowego zostały wykorzystane wraz z innymi środkami finansowymi Spółki do sfinansowania bieżących wydatków Spółki, zarówno związanych z tworzeniem stanowisk pracy, wypłatą wynagrodzeń, jak i z innymi celami (m.in. zakupy towarów i usług dla potrzeb bieżącej działalności, spłaty zobowiązań i inne). Taki sposób wydatkowania otrzymanych środków jest zgodny z umową o dofinansowanie, która nie wprowadza bezpośrednich wskazań, bądź ograniczeń w zakresie rodzaju kosztów, jakie muszą być sfinansowane z otrzymanej dotacji, w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy.

Dodatkowo – w uzupełnieniu wniosku – Spółka wyjaśniła, iż przedmiotowa dotacja została jej przyznana na utworzenie nowych miejsc pracy. Kosztami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem w formie dotacji celowej są dwuletnie koszty zatrudnienia nowych pracowników. Niemniej jednak warunkiem wypłaty dotacji jest spełnienie określonych warunków, w szczególności pod względem utworzenia określonej liczby nowych miejsc pracy i poniesienia nakładów inwestycyjnych na deklarowanym poziomie w poszczególnych latach. Dotacja stanowi refundację (zwrot) wydatków poniesionych uprzednio przez Spółkę. Nie jest możliwe, aby Spółka mogła bezpośrednio przekazać środki otrzymane z dotacji na finansowanie projektu, gdyż koszty wynagrodzeń są wypłacane zanim nastąpi refundacja. Spółka nie jest jednak zobligowana do przeznaczania kwoty otrzymanej dotacji wyłącznie na pokrycie kosztów kwalifikujących się do wsparcia, tj. kosztów wynagrodzeń nowych pracowników. Otrzymana dotacja trafia na rachunek bieżący Spółki i może być przeznaczona do finansowania bieżącej działalności Spółki. Koszty wynagrodzeń nowych pracowników, a także wydatki poniesione na wyposażenie nowych miejsc pracy zostały przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Następnie, po otrzymaniu transzy dotacji, Spółka wyłączała z całkowitej sumy kosztów uzyskania przychodów równowartość otrzymanej dotacji. Z uwagi na niejasne brzmienie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka powzięła wątpliwość w zakresie zasadności swojego działania. Kosztami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są dwuletnie koszty zatrudnienia nowych pracowników. Pozostałe wydatki, związane z bieżącą działalnością Spółki oraz wyposażeniem nowych miejsc pracy nie stanowią kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu dotacji celowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w powyższej sytuacji, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kategorii kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W uzupełnieniu wniosku Spółka wyjaśniła, iż wnioskuje o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do kosztów utworzenia nowych miejsc pracy (wynagrodzeń nowych pracowników stanowiących koszty kwalifikowane projektu), które zostały sfinansowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, a następnie Wnioskodawca otrzymał refundację poniesionych wydatków na utworzenie nowych miejsc pracy w formie dotacji celowej przy zastrzeżeniu, że środki otrzymane z dotacji celowej mogą być przeznaczone na różne cele, w tym na pokrycie wydatków związanych z bieżącą działalnością Spółki, a nie wyłącznie na wypłatę wynagrodzeń. W praktyce bowiem środki z dotacji wpływają na rachunek bieżący Spółki i Spółka nie ma możliwości weryfikacji, czy te środki są realnie przeznaczane na finansowanie kosztów kwalifikowanych, czy innych wydatków związanych z projektem.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o artykuł 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Argumenty przedstawione przez Spółkę przemawiające – jej zdaniem – za przyjętą przez nią interpretacją powyższego przepisu.

1.Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

a)zmiana treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z póżn. zm.).

Zdaniem Spółki, dla prawidłowego odczytania treści analizowanego przepisu oraz intencji ustawodawcy niezbędne jest zwrócenie uwagi na historię jego zmian, w szczególności zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 141, poz. 1179) („Ustawa Zmieniająca”). Przed wejściem w życie „Ustawy Zmieniającej”, za koszty uzyskania przychodów nie uważało się „wydatków i kosztów sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14, 23-25 i 27”. Z kolei, po wejściu w życie „Ustawy Zmieniającej”, za koszty uzyskania przychodów nie uważało się „wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14-14b, 23-25 i 27”. Niniejsza zmiana polegała więc przede wszystkim na dodaniu słowa „bezpośrednio”, zawężając (bądź precyzując) tym samym zakres stosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jedynie do tych wydatków i kosztów, które zostały sfinansowane w sposób bezpośredni z przychodów, o których mowa w stosownych punktach art. 17 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji, od momentu wejścia w życie „Ustawy Zmieniającej”, tj. od dnia 1 stycznia 2003 r., wszelkie wydatki i koszty sfinansowane w sposób inny niż bezpośredni z dochodów (przychodów), o których mowa w stosownych punktach art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Dla wyłączenia jakiegokolwiek wydatku z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest więc wykazanie, że dany wydatek został sfinansowany z dotacji w sposób bezpośredni i w określonej wysokości. Na powyższe zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 lutego 2004 r. (sygn. III SA 1844/02), twierdząc iż: „ Art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie upoważnia organów podatkowych, w przypadku braku lub niemożności ustalenia kosztów i wydatków, o których mowa w tym przepisie, do przyjęcia, że na sfinansowanie tych kosztów przeznaczone zostały w całości przychody wolne od podatku dochodowego”.

b)znaczenie określenia „wydatki bezpośrednio sfinansowane”

Dla prawidłowego odkodowania normy art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych konieczne jest ustalenie znaczenia określenia „wydatki bezpośrednio sfinansowane z określonych środków”. W treści ww. ustawy nie zdefiniowano terminu „bezpośrednio sfinansowane”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć, funkcjonującego w języku powszechnym, należy jednak wskazać, że „bezpośrednio” oznacza „wprost, bez pośrednictwa”, natomiast „sfinansować” to „pokryć koszty, dostarczyć środków pieniężnych na coś” (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Można zatem stwierdzić, że wydatki zostały bezpośrednio sfinansowanie z określonych środków, gdy zostały one przeznaczone wprost na pokrycie tych wydatków. Powyższe nie ma zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym, ponieważ dotacja może być przeznaczona na finansowanie dowolnych wydatków i jest wydatkowana „za pośrednictwem” Spółki.

c)dotacje spełniające przesłanki zastosowania restrykcji wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, przepis art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie do sytuacji, w której środki pochodzące z dotacji przelewane są przez podmiot udzielający wsparcia bezpośrednio na rachunek podmiotu świadczącego usługi, bądź dokonującego dostaw towarów objętych wsparciem. W takim przypadku, beneficjent pomocy nie otrzymuje przyznanych środków na swój rachunek (wydatki są finansowane bezpośrednio, a nie za pośrednictwem beneficjenta pomocy). W takiej sytuacji, skoro beneficjent pomocy nie ponosi bezpośrednio całości kosztów, których dotyczy dofinansowanie, zasadne jest wyłączenie z kategorii kosztów uzyskania przychodów tej ich części, która jest bezpośrednio finansowana z przyznanej dotacji.

Sytuacja taka ma miejsce m.in. przy dotacjach na szkolenia, kiedy dofinansowanie jest przelewane bezpośrednio do podmiotu prowadzącego szkolenie, a nie do beneficjenta pomocy, tj. podmiotu wysyłającego swoich pracowników na szkolenie. Jedynie przy takiej strukturze wypłaty środków można mówić o bezpośrednim sfinansowaniu wydatków. Natomiast podatnik (beneficjent pomocy) część wydatków związanych z takim szkoleniem ponosi z własnych środków i jedynie ta część wydatków może być uznana za wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów (pozostała część jest bowiem bezpośrednio finansowana z dotacji).

d)wydatek sfinansowany bezpośrednio a wydatek zwrócony.

Dla prawidłowej interpretacji treści art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest również wskazanie na istotną różnicę pomiędzy sytuacją, w której dany wydatek jest sfinansowany bezpośrednio z danych środków a sytuacją, w której wydatek ten jest finansowany bezpośrednio przez podatnika, a następnie jest mu zwracany.

Na konieczność odmiennego traktowania powyższych sytuacji wskazuje porównanie treści analizowanego art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z treścią art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, zgodnie z którym „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`), od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, (\`(...)\`) zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie”. Podczas gdy do zastosowania restrykcji z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wystarczające jest, aby poniesione przez podatnika wydatki zostały mu zwrócone, w dodatku w jakiejkolwiek formie, tak art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy wprowadza zupełnie inny wymóg, a mianowicie bezpośrednie sfinansowanie danego wydatku z określonych kategorii przychodów (dochodów) zwolnionych z opodatkowania (np. z dotacji).

Użycie w tym samym przepisie (art. 16 ust. 1 omawianej ustawy) różnych sformułowań do opisania stanu faktycznego wskazuje, iż wydatek bezpośrednio sfinansowany nie może być utożsamiany z wydatkiem, który został zwrócony. Powyższe wynika z dyrektywy wykładni językowej wprowadzającej zakaz wykładni synonimicznej, zgodnie z którą w obrębie danego aktu lub gałęzi prawa różnokształtnym zwrotom nie należy przypisywać tego samego znaczenia. W konsekwencji, nie można utożsamiać ze sobą zwrotów „wydatek sfinansowany bezpośrednio” oraz „wydatek zwrócony w jakiejkolwiek formie”.

2.Charakter dotacji otrzymanej przez Spółkę.

Załącznik do Uchwały precyzuje, iż Spółka otrzyma dotacje m.in. na utworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. Powyższy zapis wskazuje na premiowy (gratyfikacyjny i stymulujący) charakter tej części dotacji, którą Spółka otrzymuje na utworzenie nowych miejsc pracy. Powyższy zapis nie mówi o dotacji na dofinansowanie czy sfinansowanie kosztów utworzenia nowych miejsc pracy, a tym bardziej o bezpośrednim ich sfinansowaniu (tak jak zostało to określone w odniesieniu do części dotacji przeznaczonej na dofinansowanie kosztów inwestycji), a jedynie o dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy. Otrzymana dotacja ma więc stanowić dla Spółki swego rodzaju wynagrodzenie (premię) za utworzenie i utrzymanie nowych miejsc pracy, a nie służyć bezpośredniemu sfinansowaniu kosztów utworzenia nowych miejsc pracy.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o artykuł 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 10 sierpnia 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB4/423-4/10-2/ŁM) wydanej w bardzo zbliżonym stanie faktycznym.

Dodatkowo – w uzupełnieniu wniosku – Spółka wskazał, iż podtrzymuje swoje stanowisko, że w jej ocenie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma wyłącznie zastosowanie do sytuacji, w której środki pochodzące z dotacji przelewane są przez podmiot udzielający wsparcia bezpośrednio na rachunek podmiotu świadczącego usługi, bądź dokonującego dostaw towarów objętych wsparciem. W takim przypadku, beneficjent pomocy nie otrzymuje przyznanych środków na swój rachunek (wydatki są finansowane bezpośrednio, a nie za pośrednictwem beneficjenta pomocy), zatem gdy beneficjent pomocy nie ponosi bezpośrednio całości kosztów, których dotyczy dofinansowanie, zasadne jest wyłączenie z kategorii kosztów uzyskania przychodów tej ich części, która jest bezpośrednio finansowana z przyznanej dotacji. Z uwagi na fakt, iż opisana sytuacja nie dotyczy przedmiotowej sprawy (ponieważ wydatki nie są finansowane bezpośrednio z dotacji), w ocenie Spółki art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie powinien mieć zastosowania do żadnych wydatków związanych z projektem Spółki, na który została przyznana dotacja celowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, w 2010 r. Spółka zawarła z Ministerstwem Gospodarki umowę o dofinansowanie nowej inwestycji polegającej na utworzeniu centrum badawczo-rozwojowego, będącą podstawą przyznania dotacji z budżetu państwa. Na podstawie zawartej umowy Spółka zobowiązała się do utworzenia 500 nowych miejsc pracy i utrzymanie ich przez okres co najmniej 5 lat od ich utworzenia, a także do poniesienia nakładów inwestycyjnych w wysokości 4 000 000 zł oraz utrzymania inwestycji przez okres 5 lat od dnia jej zakończenia.

Rozważając charakter otrzymywanych przez Wnioskodawcę środków, należy odnieść się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, ze zm.).

I tak, stosownie do treści art. 126 ww. ustawy, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Z kolei dotacjami celowymi – zgodnie z art. 127 ust. 1 wskazanej ustawy – są środki przeznaczone na:

1.  finansowanie lub dofinansowanie:
    1.  zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,
    2.  ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,
    3.  bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
    4.  zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b,
    5.  zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
    6.  kosztów realizacji inwestycji;
2.  dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Wydatkami z budżetu państwa są m.in. – zgodnie z art. 124 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych – wydatki na dotacje i subwencje.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Spółka otrzyma pomoc w formie dotacji celowej na dofinansowanie nowej inwestycji. Dofinansowanie to jest przekazywane na pokrycie poniesionych kosztów kwalifikowanych i stanowi refundację (zwrot) wydatków poniesionych uprzednio przez Spółkę.

Przenosząc powyższe na grunt podatku dochodowego od osób prawnych, wskazać należy, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W kontekście powyższego, środki finansowe, które Wnioskodawca otrzyma na utworzenie nowych miejsc pracy stanowić będą jego przychód podatkowy w dacie ich otrzymania.

Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje zwolnienie dotacji otrzymywanych z budżetu państwa lub budżetu samorządu terytorialnego. Stosownie bowiem do art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Wobec tego otrzymana przez Wnioskodawcę pomoc publiczna w formie dotacji celowej na utworzenie nowych miejsc pracy będzie wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Konsekwencją zwolnienia od podatku środków otrzymywanych przez Wnioskodawcę jest brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych z tych środków. Zgodnie bowiem z treścią art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Należy przy tym zauważyć, iż zawarte w powołanym przepisie sformułowanie „bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów)” nie oznacza, że chodzi wyłącznie o wydatki i koszty wcześniej, uprzednio sfinansowane z określonych dochodów (przychodów) podatnika, tj. sfinansowane przed ich poniesieniem, lecz również o wydatki i koszty, które zostały poniesione, a następnie zwrócone. Innymi słowy, sformułowanie to dotyczy także wydatków, które zostały najpierw poniesione, a dopiero później zrefundowane.

Zatem, wydatki Spółki poniesione w ramach realizowanego programu pokryte środkami zwolnionymi od opodatkowania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec tego w opisanym stanie faktycznym, nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów wydatki na które Spółka otrzyma dotację, stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji wydatki Spółki poniesione w ramach realizowanego projektu pokryte środkami wolnymi od opodatkowania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Zatem – odnosząc powyższe do analizowanej sytuacji – po otrzymaniu dotacji podatnik jest zobowiązany do skorygowania – zmniejszenia – kosztów uzyskania przychodów, a tym samym skorygowania – zwiększenia – podatku dochodowego (zaliczek za okresy rozliczeniowe), w których wykazał te koszty w wysokości zawyżonej.

Zauważyć przy tym należy, że czym innym jest kwalifikacja wydatków pod względem podatkowym, a czym innym na potrzeby programu, w którym uczestniczy Wnioskodawca. Tak więc w sytuacji, gdy Spółka w ramach programu otrzyma środki stanowiące refundację (zwrot) uprzednio poniesionych wydatków (kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, tj. w analizowanej sprawie dwuletnich kosztów zatrudnienia pracowników), to trudno mówić, iż ich kwalifikację podatkową determinuje możliwość swobodnego dysponowania tymi środkami. Możliwość wydatkowania środków na różne cele związane z bieżącą działalnością Spółki (zgodny z umową o dofinansowanie) nie zmienia faktu, iż stanowią one refundację kosztów kwalifikowanych projektu.

Dodatkowo – odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia – należy wskazać, że wydając niniejszą interpretację indywidualną tutejszy organ dokonał analizy przedstawionej w nim argumentacji, odpowiadającej w dużej mierze argumentom Wnioskodawcy. Jednocześnie, warto zauważyć, że w obrocie prawnym funkcjonują również rozstrzygnięcia, w których zaprezentowano odrębne niż Wnioskodawca stanowisko w przedmiotowej sprawie. Funkcjonowanie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnych, w których odmiennie oceniono podobne stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce, choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Należy także podkreślić, że podstawowym zadaniem tutejszego organu jest wydawanie interpretacji prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego, a nie utrwalających raz wyrażony pogląd w tym zakresie. Należy też wyjaśnić, iż rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie osoby, która się o nie ubiegała i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.