Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.728.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Uznanie działalności Spółki za działalność twórczą w zakresie
architektury i inżynierii budowlanej.
Słowa kluczowe: architekt
działalność
twórcy
utwory
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce. Podstawowy przedmiot działalności
    Spółki to PKD 42.22.Z Roboty związane z budową linii telekomunikacyjnych i
    elektroenergetycznych.
    Ponadto przedmiot działalności Spółki obejmuje:
      · PKD 27.12.Z Produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej,
      · PKD 33.14.Z Naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych,
      · PKD 33.20. Z Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia,
      · PKD 43.11.Z Rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych,
      · PKD 43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych,
      · PKD 43.22.Z Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i
        klimatyzacyjnych,
      · PKD 71.11.Z Działalność w zakresie architektury,
      · PKD 71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,
      · PKD 80.20.Z Działalność ochroniarska w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa.
    Spółka świadczy usługi w zakresie projektowania i uruchamiania instalacji do
    nowoczesnych systemów nadzoru i sterowania, telekomunikacji oraz automatyki sieciowej
    na terenie obiektów energetycznych, przemysłowych oraz w obiektach należących do
    operatorów telekomunikacyjnych.
    Spółka zatrudniania pracowników na podstawie umowy o pracę zgodnie z przepisami
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Spółka jest płatnikiem zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z wypłatą wynagrodzeń dla
    pracowników. Jednym z działów funkcjonujących w ramach Spółki jest pracowniana
    projektowa zajmująca się projektowaniem i doradztwem technicznym w zakresie
    obiektów energetycznych. Pracownicy zatrudnieni w pracowni projektowej (dalej określani
    jako „Pracownicy”) w ramach swoich obowiązków wynikających ze stosunku pracy zajmują
    się m.in. tworzeniem specyficznych i indywidualnych rozwiązań oraz opracowywaniem
    projektów budowlanych i wykonawczych w ramach poszczególnych zleceń realizowanych
    przez Spółkę.
    Pracownicy zajmują się opracowywaniem m.in.:
      · projektów przygotowania obwodów pierwotnych i wtórnych do współpracy z
        systemami sterowania i nadzoru,
      · projektów kompleksowej modernizacji obwodów wtórnych stacji energetycznych
        średniego i wysokiego napięcia,
      · projektów nowych oraz modernizacjach istniejących układów pomiarowych,
        rozliczeniowych oraz kontrolno-bilansowych,
      · projektów instalacji elektrycznych i teletechnicznych w obiektach budownictwa
        przemysłowego i użyteczności publicznej,
      · projektów rozdzielnic niskiego napięcia wykonywanych dokładnie według potrzeb
        klienta.
    Pracownicy w ramach obowiązków wynikających ze stosunku pracy wytwarzają utwory w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwory te są efektem działalności twórczej Pracowników, która ma

    indywidualny charakter. Na podstawie zapisów umów o pracę Spółka nabywa majątkowe
    prawa autorskie do tych utworów. W umowach o pracę zawieranych pomiędzy Spółką a
    Pracownikami znajdują się zapisy, zgodnie z którymi przysługujące Pracownikowi
    wynagrodzenie za pracę składa się z dwóch części. Pierwsza część to wynagrodzenie, które
    stanowi zapłatę z tytułu nabycia przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów
    wytworzonych przez Pracownika. Natomiast druga część to wynagrodzenie za pozostałe
    czynności wykonywane przez Pracowników, która nie stanowi zapłaty za nabycie przez
    Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych przez Pracownika.
    Wysokość poszczególnych części wynagrodzenia w ramach całkowitej kwoty
    wynagrodzenia za pracę należnego Pracownikowi za dany miesiąc będzie ustalana na
    podstawie stosunku czasu pracy poświęconego w danym miesiącu na wykonywanie pracy
    twórczej związanej z wytworzeniem utworów oraz poświęconego na wykonywanie
    pozostałych czynności. W związku z tym pierwsza część wynagrodzenia, która stanowi
    zapłatę z tytułu nabycia przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów
    wytworzonych przez Pracownika będzie określana jako iloczyn całkowitej kwoty
    wynagrodzenia za pracę należnego Pracownikowi za dany miesiąc oraz ułamka w którym
    w liczniku będzie się znajdowała ilość godzin czasu pracy poświęconych na pracę twórczą
    związaną z wytworzeniem utworów w danym miesiącu, a w mianowniku będzie się
    znajdowała całkowita ilość godzin czasu pracy w danym miesiącu.
    Należy wskazać, że w Spółce prowadzona jest ewidencja czasu pracy z której wynika ile
    czasu pracy Pracownik poświęcił na pracę twórczą związaną z wytworzeniem
    poszczególnych utworów, co pozwala na dokładne określenie wysokości poszczególnych
    części wynagrodzenia. Ponadto w Spółce jest sporządzany comiesięczny protokół z
    którego wynika jakie utwory Pracownik wytworzył w danym miesiącu, kiedy zostały
    zakończone prace nad poszczególnymi utworami oraz jaki był czas pracy poświęcony na
    pracę twórczą związaną z wytworzeniem poszczególnych utworów.

## Pytanie

Czy uzyskiwane przez Pracowników wynagrodzenie, w części w jakiej stanowi ono zapłatę
    z tytułu nabycia przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych
    przez tych Pracownika, jest przychodem z art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych określają przepisy
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej w skrócie
    u.p.d.o.f.).
    Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f. „Koszty uzyskania niektórych przychodów określa
    się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw
    pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi
    prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że
    koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym
    miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
    chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
    stanowi ten przychód”.
    Zgodnie z art. 22 ust. 9a u.p.d.o.f. „W roku podatkowym łączne koszty uzyskania
    przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej
    górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1”.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 9b u.p.d.o.f. „Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do
    przychodów uzyskiwanych z tytułu:
      1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i

        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
      2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
      3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
      4) działalności publicystycznej;
      5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
      6) działalności konserwatorskiej;
      7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r.
        poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
      8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej”.
    Z treści przytoczonych przepisów wynika, że 50% koszty uzyskania przychodów mają
    zastosowanie w stosunku do przychodów uzyskiwanych przez twórców z tytułu
    rozporządzania prawami autorskimi do utworów, pod warunkiem że twórcy ci uzyskują
    przychody z działalności twórczej wykonywanej w jednej z dziedzin wskazanych w art. 22
    ust. 9b u.p.d.o.f. W omawianym zdarzeniu przyszłym analizując treść art. 22 ust. 9b u.p.d.o.
    f. należy zwrócić uwagę na działalność twórczą w zakresie architektury oraz w zakresie
    inżynierii budowlanej.
    Przepisy u.p.d.o.f. nie określają co należy rozumieć przez działalność w zakresie
    architektury i inżynierii budowlanej, w związku z tym zdaniem Spółki należy tutaj odwołać
    się do językowego znaczenia tych zwrotów. Architektura zgodnie z internetowym
    Słownikiem Języka Polskiego to „dziedzina wiedzy i umiejętności obejmująca
    projektowanie i wznoszenie budowli”, natomiast zgodnie z Wielkim Słownikiem Języka
    Polskiego to „sztuka projektowania, wznoszenia i artystycznego kształtowania zabudowy”.
    Z kolei zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego inżynieria to „projektowanie i
    konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”, natomiast budowlany oznacza
    „dotyczący budowli lub budowy; służący do budowy”.
    Spółka uważa, że Pracownicy będą uzyskiwali przychody z działalności twórczej
    wykonywanej w dziedzinie architektury i inżynierii budowlanej. W opisie zdarzenia
    przyszłego wskazano, że Spółka świadczy usługi w zakresie projektowania i uruchamiania
    instalacji do nowoczesnych systemów nadzoru i sterowania, telekomunikacji oraz
    automatyki sieciowej na terenie obiektów energetycznych, przemysłowych oraz w
    obiektach należących do operatorów telekomunikacyjnych. Pracownicy zajmują się
    tworzeniem specyficznych i indywidualnych rozwiązań oraz przygotowywaniem
    dokumentacji projektowej w ramach poszczególnych zleceń realizowanych przez Spółkę.
    Zatem czynności twórcze wykonywane przez Pracowników są czynnościami w dziedzinie
    architektury, ponieważ wiążą się z szeroko rozumianym projektowaniem budynków i
    budowli, oraz są czynnościami w dziedzinie inżynierii budowlanej, ponieważ wiążą się z
    projektowaniem urządzeń technicznych jakimi są instalacje elektryczne w budynkach i
    budowlach.
    Przedstawione stanowisko potwierdza np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 31 stycznia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.797.2024.1.JŚ) w której uznano,
    że czynności w zakresie projektowania instalacji elektrycznych są czynnościami w
    dziedzinie architektury oraz interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24

    stycznia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.719.2024.1.PR) w której uznano, że czynności
    w zakresie projektowania instalacji elektrycznych są czynnościami w dziedzinie
    architektury i inżynierii budowlanej.
    Reasumując: uzyskiwane przez Pracowników wynagrodzenie, w części w jakiej stanowi
    ono zapłatę z tytułu nabycia przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów
    wytworzonych przez tych Pracownika, jest przychodem uzyskiwanym z tytułu działalności
    twórczej wykonywanej w dziedzinie architektury i inżynierii budowlanej, o których mowa
    w art. 22 ust. 9b u.p.d.o.f.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej
    ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    W myśl art. 32 ww. ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

    Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4
    omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z art. 22 ust. 1 tej ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i
      artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
      rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego
      przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
      pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
      przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
      1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
      2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
      3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
      4) działalności publicystycznej;
      5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
      6) działalności konserwatorskiej;
      7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 oraz z 2022 r.
        poz. 655), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
      8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z
    nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do
    odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W świetle natomiast art. 1 ust. 2 tej ustawy:
      Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;
      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory
    naukowe lub literackie. Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej utwory
    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności w
    zakresie architektury”, „działalności w zakresie architektury wnętrz”, „działalności w
    zakresie inżynierii budowlanej” i „działalności w zakresie urbanistyki” ani też nie odsyła
    w celu wyjaśnienia zakresu tych pojęć do innych przepisów prawa. Poszukując
    znaczenia tych pojęć, należy odnieść się do języka powszechnego.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:
      1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
      2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
    natomiast twórczy oznacza:
      1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
      2) „dotyczący twórców”.
    Słownik języka polskiego PWN definiuje architekturę jako „sztukę projektowania,
    wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli”.
    Architekturę często definiuje się jednak szerzej, jako dyscyplinę organizującą i
    kształtującą przestrzeń dla zaspokojenia potrzeb człowieka. W tym rozumieniu
    architektura jest dziedziną kształtowania wszelkich przestrzeni i obejmuje również takie
    dziedziny, jak urbanistyka. Natomiast jak wskazuje słownik urbanistyka to „dział
    architektury zajmujący się zasadami planowania przestrzennego miast i osiedli”.
    Encyklopedie i słowniki nie definiują terminu „utwór architektoniczny” ani „utwór
    urbanistyczny”. Przyjąć jednak należy, że utworem architektonicznym jest utwór
    należący do dziedziny architektury, natomiast utworem urbanistycznym utwór należący
    do dziedziny urbanistyki.
    Za „działalność twórczą w zakresie architektury i urbanistyki” należy zatem uznać takie
    czynności, które:
      · mają charakter twórczy,
      · są podejmowane w celu projektowania i wznoszenia budowli,
      · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
    Tym samym wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych „działalność twórczą w zakresie architektury i urbanistyki” należy rozumieć

    jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które
    powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu projektowania i
    wznoszenia budowli.
    Natomiast architekturę wnętrz Słownik języka polskiego PWN definiuje jako „sztuka
    urządzania wnętrz”.
    Efekty pracy twórczej architekta wnętrz mogą być przedmiotem ochrony
    prawnoautorskiej. Projekt zagospodarowania wnętrza, nawet jeśli zawiera dostępne na
    rynku przedmioty wyposażenia mieszkania, może być przedmiotem regulacji ustawy o
    prawie autorskim, jeśli ich dobór i kompozycja w pomieszczeniu wskazują na twórczy i
    oryginalny charakter działań architekta.
    Z kolei Słownik języka polskiego PWN określa inżynierię budowlaną jako „projektowanie i
    konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”.
    Przedmiotem ochrony prawnoautorskiej mogą być również projekty stanowiące
    techniczne uzupełnienie projektu architektonicznego, jak np. okablowanie strukturalne
    budynku, projekt instalacji sanitarnej, elektrycznej.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że Państwa pracownicy
    zatrudnieni w pracowni projektowej w ramach swoich obowiązków wynikających ze
    stosunku pracy zajmują się m.in. tworzeniem specyficznych i indywidualnych rozwiązań
    oraz opracowywaniem projektów budowlanych i wykonawczych w ramach
    poszczególnych zleceń realizowanych przez Spółkę. Pracownicy w ramach obowiązków
    wynikających ze stosunku pracy wytwarzają utwory w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Utwory te są efektem
    działalności twórczej Pracowników, która ma indywidualny charakter. Na podstawie
    zapisów umów o pracę nabywacie Państwo majątkowe prawa autorskie do tych utworów.
    W umowach o pracę zawieranych pomiędzy Państwem a Pracownikami znajdują się
    zapisy, zgodnie z którymi przysługujące Pracownikowi wynagrodzenie za pracę składa się z
    dwóch części. Pierwsza część to wynagrodzenie, które stanowi zapłatę z tytułu nabycia
    przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych przez Pracownika.
    Natomiast druga część to wynagrodzenie za pozostałe czynności wykonywane przez
    Pracowników, która nie stanowi zapłaty za nabycie przez Spółkę majątkowych praw
    autorskich do utworów wytworzonych przez Pracownika.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis okoliczności
    sprawy stwierdzam, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, uzyskiwane przez
    Pracowników wynagrodzenie, w części w jakiej stanowi ono zapłatę z tytułu nabycia przez
    Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów wytworzonych przez tych Pracownika,
    jest przychodem z art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanego przez Państwa we wniosku wyroku sądu, wskazuję, że został
    on wydany w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie
    będącej przedmiotem wniosku. Został wydany w określonym stanie faktycznym i w tej
    sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Nie może on zatem przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić
    funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia
    przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.