Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1508/12/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-27
Teza: Opodatkowanie dostawy działek rolnych.
Słowa kluczowe: dostawa; działki-działki rolne; grunty-ewidencja gruntów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2012 r. (data wpływu 14 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek rolnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek rolnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pani osobą fizyczna, od 1 stycznia 2006 r. prowadzącą działalność gospodarczą w formie dwóch spółek cywilnych. Przedmiotem działalności jednej z nich jest produkcja narządzi ogrodniczych i innych wyrobów metalowych oraz produkcja grzejników. Przedmiotem działalności drugiej spółki jest handel środkami ochrony pracy. Obie spółki są podatnikami podatku od towarów i usług. Miejscem prowadzenia działalności jest miejscowość, w której Pani zamieszkuje. Poza działalnością w tych spółkach nie prowadzi Pani żadnej dodatkowej działalności gospodarczej. Nie jest i nigdy nie była rolnikiem ryczałtowym. Nie prowadziła i nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

W dniu 30 maja 1997 r. nabyła Pani wspólnie z mężem, na podstawie aktu notarialnego, do majątku wspólnego niezabudowaną nieruchomość rolną o powierzchni 1,6676 ha. W dniu zakupu nieruchomość stanowiła działkę nr 64. W planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była w części na cele zabudowy mieszkaniowej rezydencjalnej, a w części na cele rolne. Z dniem 31 grudnia 2003 r. ww. plan zagospodarowania przestrzennego przestał obowiązywać z mocy prawa. W dniu 21 listopada 2003 r. wystąpiła Pani z mężem do Starosty z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a Starosta decyzją z dnia 10 grudnia 2003 r. zatwierdził projekt i zezwolił na budowę. Z uwagi na brak podjęcia prac budowlanych z przyczyn finansowych, również ww. decyzja wygasła. Teren działki gruntu nadal pozostawał rolnym i zakwalifikowany był w rejestrze gruntów do klasy działek rolnych oznaczonych symbolem IVbR, IVR. W kwietniu 2010 r. działka gruntu nr 64 została podzielona na dwie o nr 64/1 i 64/2. Następnie, wspólnie z mężem, na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 maja 2010 r. działkę nr 64/2 o pow. 0,7151 ha podarowała Pani synowi. Druga z działek o powierzchni 0,9531 ha nadal stanowi własność Pani i męża. Kryzys na rynku spowodował spadek zamówień na wyroby produkowane przez spółkę, znacznie spadły obroty generowane w spółce w zakresie handlu środkami bhp, co spowodowało zmianę Pani sytuacji finansowej. W kontekście kilku kredytów bankowych zaciągniętych przez spółki, ich kłopoty przełożyły się bezpośrednio na pogorszenie Pani prywatnej sytuacji. W związku z tym wspólnie z mężem podjęła Pani decyzję o sprzedaży działki nr 64/1 w całości. W tym celu zamieściła w lokalnej prasie oraz w lokalnym biurze pośrednictwa nieruchomości ogłoszenie o jej sprzedaży, jednakże nie zgłosił się żaden potencjalny nabywca z zamiarem nabycia działki w całości. Zainteresowani ewentualni nabywcy sugerowali, iż zakupiliby mniejsze działki o pow. ok. 10-20 arów. W tej sytuacji została Pani zmuszona do dokonania podziału działki gruntu nr 64/1 na 5 mniejszych. Do tej pory nie doszło jednak do podziału. Jedną z działek zamierza Pani w przyszłości wykorzystać na własne cele mieszkaniowe.

Działka nr 64/1 nie była udostępniana, ani nie jest udostępniana innym osobom na podstawie na umowy najmu, dzierżawy, itp. Nie posiada Pani innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży oraz nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych gruntów niż wskazane we wniosku. Nie ponosiła żadnych nakładów w celu przygotowania gruntów do sprzedaży, a działka nie jest uzbrojona i nie zostanie uzbrojona. Ponadto nie występowała i nie będzie występować o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki nr 64/1, jak również do działek powstałych w wyniku jej podziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z opisanym wyżej zdarzeniem przyszłym, sprzedaż działek w wykonaniu jednej bądź kilku transakcji nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, działka gruntu nr 64/1 została zakupiona do majątku prywatnego jako grunty rolne (bez podatku od towarów i usług),. Grunt ten nigdy nie był wykorzystywany w działalności rolniczej ani gospodarczej. Sprzedaż odbędzie się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wskazała Pani ponadto, że dokonując sprzedaży gruntów nie będzie działać w charakterze podatnika, tj. jako handlowiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stosownie do brzmienia art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści wniosku wynika, iż prowadzi Pan działalność gospodarczą w formie dwóch spółek cywilnych. W dniu 30 maja 1997 r. na podstawie aktu notarialnego nabyła Pani wspólnie z mężem do majątku wspólnego nieruchomość rolną – działkę gruntu nr 64, która na podstawie wówczas obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była na cele zabudowy mieszkaniowej rezydencjalnej, a w części na cele rolne. Miejscowy plan przestał obowiązywać z mocy prawa z dniem 31 grudnia 2003 r. W dniu 10 grudnia 2003 r. Starosta zatwierdził projekt i wydał pozwolenie na budowę, które wygasło z uwagi na fakt nie podjęcia żadnych prac związanych z budową domu jednorodzinnego. Działka grunt nr 64 nadal pozostaje terenem rolnym zakwalifikowanym w rejestrze gruntów do działek rolnych oznaczonych symbolem IVbR i IV R. Po podziale gruntu na dwie działki, jedna z nich została darowana synowi. Z uwagi na pogorszenie sytuacji wspólnie z mężem postanowiła Pani wspólnie sprzedać działkę nr 64/1. W tym celu zamieściła Pani ogłoszenie w prasie i w lokalnym biurze pośrednictwa nieruchomości. Z uwagi na brak zainteresowania zakupem tak dużego areału gruntu, wspólnie z mężem podjęła Pani decyzję o podziale gruntu na pięć działek, z których jedną przeznaczyła dla siebie.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży działek gruntu, będzie działała Pani w charakterze handlowca. Z treści wniosku nie wynika, aby poza podziałem gruntu, ogłoszeniem w prasie i lokalnym biurze pośrednictwa obrotu nieruchomościami, wykonywała Pani czynności mające na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji sprzedając ww. działki będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż przedmiotowych działek - o ile, na co wskazuje treść wniosku, nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Panią sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo wskazuje się, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze fakt, iż stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Pani, jako współwłaściciel zbywanych nieruchomości, zaznacza się, iż niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla męża, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinnien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.