Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1114/12-2/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-01-24
Teza: Wnioskodawcy w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego ze zgłoszeń celnych importowych, bowiem nie zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług gdyż zaimportowane towary nie służą czynnościom opodatkowanym Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; import-import towarów; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30.10.2012 r. (data wpływu 02.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w związku z importem towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.11.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w związku z importem towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

G. Sp. z o.o. (dalej Jako Wnioskodawca, Spółka,) jest osobą prawną mającą swoją siedzibę w Polsce i jest polskim rezydentem podatkowym. Jednocześnie Spółka jest członkiem grupy kapitałowej L. w której podmiotem dominującym w stosunku do Wnioskodawcy jest C..

Do dnia 07.11.2011 r. nazwa Wnioskodawcy brzmiała D. Sp z o o.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dostaw sprzętu oraz świadczenia usług Informatycznych na rzecz operatorów systemów loteryjnych. Ponadto, Spółka świadczy usługi telekomunikacyjne dla podmiotów z grupy L. w Europie oraz podmiotów niepowiązanych.

C., podmiot dominujący w stosunku do Spółki wygrał przetarg na dostarczenie sprzętu i oprogramowania do obsługi systemu loteryjnego dla litewskiego podmiotu — U., będącego operatorem loterii na Litwie. W związku z tym, pomiędzy U. a C. zawarta została umowa na sprzedaż towarów na rzecz U..

Sprzedaż obejmowała:

*   szafę do automatycznego przetwarzania danych, składająca się z ruterów, równoważnika obciążenia, przełączników,

*   serwera terminalowego oraz oprogramowania,

*   szafę do automatycznego przetwarzania danych, składająca się z następujących towarów serwer, napęd taśmowy,

*   biblioteka taśmowa, szafa, moduł pamięci, oprogramowania,

*   komputer Dell z monitorem i oprogramowaniem,

*   ruter Cisco,

*   przełącznik juniper,

*   wkrętak, pochodzenie,

*   dyski twarde zewnętrzne,

*   urządzenia zabezpieczające (firewall),

*   ruter Cisco,

*   serwer IBM x 3650 wraz z oprogramowaniem,

*   zasilacz telekomunikacyjny,

*   kabel zasilający,

*   pojemnik na kupony do terminala z tworzywa sztucznego.

Wymienione powyżej towary pochodziły z USA, Meksyku, Malezji i Chin. Zgodnie z kontraktem towar ten dostarczony miał być dla U. na warunkach zakładających, że na towarach tych dokonano pełnej odprawy celnej w związku z wprowadzeniem tych towarów na Europejski Obszar Celny. W konsekwencji to nie podmiot litewski miał być tym, który wprowadzał sprzęt na Europejski Obszar Celny, ale C., lub inny podmiot z grupy L.. W związku z powyższym C. zwróciło się do Wnioskodawcy z prośbą o dokonanie odprawy celnej wyżej wymienionych towarów w Polsce, a następnie o dokonanie wywozu tego sprzętu z Polski na terytorium Litwy Spółka, pomimo, że była podmiotem wprowadzającym po raz pierwszy te towary na Europejski Obszar Celny nie dokonała ich zakupu od C. ani nie sprzedawała ich później do U..

W konsekwencji, przedmiotowe towary zostały dostarczone na terytorium Polski, a Spółka widnieje jako odbiorca tych towarów na jednolitych dokumentach administracyjnych — SAD. Zgłoszenia celnego dokonały firmy spedycyjne D. Sp. z o.o., oraz E. Sp. z o.o., które występowały jako przedstawiciele Spółki i dokonały odprawy celnej w jej imieniu i na jej rzecz. Spółka natomiast uiściła cło oraz podatek VAT od Importu tych towarów.

Z tytułu wykonanej usługi polegającej na administrowaniu wprowadzenia towarów na Europejski Obszar Celny Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz C., która obejmować będzie wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonaną usługę oraz zwrot kosztów, która Spółka poniosła w związku z przeprowadzeniem procedury oclenia, m.in. zwrot uiszczonego cła.

Dodatkowo, w ramach wynegocjowanego przez C. z U. kontraktu ustalono, że część sprzętu koniecznego do realizacji zamówienia zostanie dostarczona do U. przez Wnioskodawcę. W ramach realizowanych na rzecz U. dostaw towarów Wnioskodawca sprzedał 3000 sztuk Używanych terminali loteryjnych - A., które wcześniej służyły do obsługi kontraktu z T.. Dopiero komplet urządzeń dostarczonych przez C. i Spółkę w ramach umowy zawartej z U. pozwoliły na utworzenie operacyjnego systemu do obsługi loterii organizowanych przez U. na Litwie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka uprawniona będzie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z importem towarów, na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u., w związku z wyświadczeniem usługi na rzecz C., polegającej na zarządzaniu procesem wprowadzania tych towarów na Europejski Obszar Celny i w związku z dokonaniem sprzedaży używanych terminali na rzecz U.?

Zdaniem Wnioskodawcy

W ocenie Wnioskodawcy będzie miał on prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u., ponieważ spełnia on warunki określone w tym przepisie, w szczególności Spółka jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 u.p.t.u., a podatek naliczony jest związany z prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną VAT

Uzasadnienie

Działając w oparciu o poczynione z C. uzgodnienia dotyczące realizacji kontraktu z U., a w szczególności uzgodnienia, co do sprzedaży używanych terminali do U. i wyświadczenia na rzecz C. usługi dokonania wprowadzenia określonych towarów na Europejski Obszar Celny, Spółka dokonała importu tych towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 u.p.t.u. tj. dokonała przywozu towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u., czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę treść art. 17 ust 1 pkt 1 u pt u „Wnioskodawca w zakresie tej czynności jest podatnikiem VAT, gdyż to na nim ciąży obowiązek uiszczenia cła, jako na podmiocie dokonującym wprowadzenia towarów na Europejski Obszar Celny.

W takiej sytuacji obowiązek podatkowy zgodnie z treścią art. 19 ust. 7 u p tu, powstał z chwilą powstania długu celnego.

Natomiast art. 201 wspólnotowego kodeksu celnego stanowi, ze dług celny powstaje z chwilą zgłoszenia celnego. Podmiotem zobowiązanym do zapłacenia cła jest dłużnik celny. Zgodnie z art. 201 ust. 3 wspólnotowego kodeksu celnego dłużnikiem celnym jest zgłaszający, czyli jak stanowi art. 4 pkt 18 tego kodeksu osoba, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu albo osoba, w której imieniu dokonywane jest zgłoszenie celne.

W przedmiotowej sprawie zgłoszenia dokonały firmy spedycyjne, które występowały jako przedstawiciele Spółki i działały w jej imieniu i na jej rzecz.

Konsekwentnie, w świetle powyższego Spółka w zakresie importu towarów z krajów trzecich stała się dłużnikiem celnym, a w konsekwencji i podatnikiem VAT w tym zakresie. Stosowne cło i podatek VAT zostały zapłacone przez Wnioskodawcę w terminach ustawowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jednocześnie zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u., kwotę podatku naliczonego w przypadku importu towarów stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji celnej.

W świetle powyższego, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego o ile zostały spełnione następujący warunki:

1.  podatnik musi być podatnikiem o którym mowa w art. 15 u.p.t.u.,
2.  kwota podatku naliczonego musi wynikać z dokumentu celnego lub deklaracji Importowej,
3.  towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

Ad.1.)

Spółka spełnia pierwszą przesłankę, ponieważ jest osoba prawną, która samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą oraz jest zarejestrowanym i aktywnym podatnikiem VAT.

Ad.2)

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 u.p,t.u., kwota podatku naliczonego podlegająca odliczeniu określona jest w przypadku importu towarów, w dokumencie celnym i deklaracji importowej. Jednocześnie kwotą podatku naliczonego jest także kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w art. 33a u.p.t,u. Spółka posiada stosowne dokumenty celne SAD, na podstawie, których dokonano zapłaty stosowanego podatku VAT.

Ad.3)

Przepis art. 86 ust. 1 u.p.t.u., przyjmuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi o ile towary i usługi z nabyciem których związany jest podatek VAT naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W ocenie Spółki, importowane towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. W szczególności w analizowanej sytuacji czynnością opodatkowaną VAT niewątpliwie jest wyświadczenie na rzecz C. usługi polegającej na administrowaniu procesu wprowadzania importowanych towarów na Europejski Obszar Celny oraz na dokonaniu dostawy używanych terminali na rzecz U.. Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że istnieje zarówno bezpośredni jak i pośredni związek pomiędzy czynnością wprowadzenia importowanych towarów na Europejski Obszar Celny, a wyświadczeniem usługi administrowania tym procesem na rzecz C. (związek bezpośredni) i sprzedażą używanych terminali do U. w ramach wynegocjowanego przez C. kontraktu (związek pośredni).

Odnosząc się do związku, jaki powinien zaistnieć pomiędzy towarami czy też usługami a czynnościami opodatkowanymi do wykonania, których miałyby być one wykorzystane, należy zwrócić uwagę na wyrok NSA z dnia 22 lutego 2000 roku o sygn. III SA 7776/98, w którym Sąd stwierdził iż: „Co do zasady, ustawa o VAT nie wymaga - dla odliczenia podatku naliczonego - istnienia bezpośredniego związku między zakupem i sprzedażą tego samego towaru”. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej interpretacji z dnia 4 sierpnia 2011 r., o sygn. IPPP1-443-949/11-2/IGo. Dyrektor stwierdził, że: „prawo do odliczenia przysługuje zarówno w przypadku istnienia bezpośredniego i pośredniego związku między ponoszonymi wydatkami a świadczeniem czynności podlegających opodatkowaniu”.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż skoro w jej przypadku związek pomiędzy sprowadzonymi towarami a wykonaną usługą ma charakter bezpośredni i jednocześnie istnieje związek pośredni, wynikający z tego, że Spółka miała możliwość sprzedania swoich używanych terminali, to w konsekwencji Wnioskodawca powinien mieć prawo odliczenia podatku VAT.

Wnioskodawca również pragnie zwrócić uwagę, iż fakt, że nie jest właścicielem importowanych towarów (spółka ich nie kupiła) nie ma znaczenia dla możliwości odliczenia podatku naliczonego. Prawo bowiem do odliczenia podatku naliczonego nie zostało uzależnione od faktycznego nabycia towarów, a jedynie od dokonania faktycznej czynności importu, tj. przywozu towarów na terytorium kraju oraz posiadania dokumentu celnego, z którego wynika kwota należnego podatku. Z takim stanowiskiem zgodziły się organy podatkowe w wydanych licznych interpretacjach podatkowych. Np.:

*   interpretacja z dnia 8 lutego 2008 roku, o sygn. ILPP2/443-144/07-2/TW, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że: „należy stwierdzić, że prawidłowe jest stanowisko Spółki, że pomimo, iż nie jest właścicielem importowanych towarów, to w świetle art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje jej prawo do odliczenia podatku wynikającego z dokumentu celnego”.

*   interpretacja z dnia 30 listopada 2011 roku, o sygn. IPPP1-443-447/07-3/RK, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że: „w przypadku importu towarów, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od nabycia tych towarów”

Ponadto, Spółka zwraca uwagę, że Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie interpretacją z dnia 02 stycznia 2012 r. o sygn. IPPP3/443-1356/11-2/SM podzielił stanowisko podatnika, iż w przypadku importu towarów i dokonania procedury oclenia w celu dalszego transportu, przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z art. 86 ust.1 u.p.t.u.

Podobne rozstrzygnięcie wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 maja 2009 roku, o sygn. ITPP2/443-147/09/AF. Dyrektor stwierdził, że: „Biorąc pod uwagę podane we wniosku fakty oraz treść przywołanych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego ze zgłoszeń celnych importowych, o ile nie zachodzą przesłanki wykluczające to prawo określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług”.

Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez nią stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają import towarów. przez import towarów, na podstawie art. 2 pkt 7 ustawy rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Stosownie do treści art. 201 ust. 1 pkt 1 artykułu rozporządzania Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r.), dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto dłużnikiem jest zgłaszający, a w przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie celne (ust. 3 ww. artykułu).

W myśl art. 213 wyżej cytowanego rozporządzenia Rady jeżeli w odniesieniu do tego samego długu celnego występuje kilku dłużników, są oni solidarnie zobowiązani do pokrycia tego długu.

Kwestie prawa podatników do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług regulują zapisy art. 86 ustawy o VAT. I tak, art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…). W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy - w przypadku importu towarów - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż ww. art. 86 ust. 2 pkt 5 ustawy stanowi wyraźnie o możliwości odliczenia podatku naliczonego, który jednakże musi być związany z importem towarów. A zatem Podatnik dokonując prawidłowego rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej winien być w posiadaniu dokumentów świadczących o tym, iż kwota podatku naliczonego zawarta w deklaracji faktycznie dotyczy towarów, które zostały zaimportowane na terytorium kraju. Dokumentami takimi są wszelkie dokumenty wymagane przez przepisy prawa celnego związane z procedurą celną importu towarów.

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. W przypadku importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Aby zatem podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego, musi istnieć związek pomiędzy importowanym towarem, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, iż Spółka,) jest osobą prawną mającą swoją siedzibę w Polsce i jest polskim rezydentem podatkowym Jednocześnie Spółka jest członkiem Grupy kapitałowej, w której podmiotem dominującym w stosunku do Wnioskodawcy jest C.. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dostaw sprzętu oraz świadczenia usług informatycznych na rzecz operatorów systemów loteryjnych. Ponadto, Spółka świadczy usługi telekomunikacyjne dla podmiotów z Grupy w Europie oraz podmiotów niepowiązanych. C., podmiot dominujący w stosunku do Spółki wygrał przetarg na dostarczenie sprzętu i oprogramowania do obsługi systemu loteryjnego dla litewskiego podmiotu będącego operatorem loterii na Litwie. W związku z tym, pomiędzy podmiotem litewskim a C. zawarta została umowa na sprzedaż towarów na rzecz podmiotu litewskiego. Sprzedaż obejmowała towary które pochodziły z USA, Meksyku, Malezji i Chin. Zgodnie z kontraktem towar ten dostarczony miał być dla podmiotu litewskiego na warunkach zakładających, że na towarach tych dokonano pełnej odprawy celnej w związku z wprowadzeniem tych towarów na Europejski Obszar Celny. W konsekwencji to nie podmiot litewski miał być tym, który wprowadzał sprzęt na Europejski Obszar Celny, ale C., lub inny podmiot z Grupy. W związku z powyższym C. zwróciło się do Wnioskodawcy z prośbą o dokonanie odprawy celnej wyżej wymienionych towarów w Polsce, a następnie o dokonanie wywozu tego sprzętu z Polski na terytorium Litwy. Spółka, pomimo, że była podmiotem wprowadzającym po raz pierwszy te towary na Europejski Obszar Celny nie dokonała ich zakupu od C. ani nie sprzedawała ich później podmiotowi litewskiemu.

W konsekwencji, przedmiotowe towary zostały dostarczone na terytorium Polski, a Spółka widnieje jako odbiorca tych towarów na jednolitych dokumentach administracyjnych — SAD. Zgłoszenia celnego dokonały firmy spedycyjne które występowały jako przedstawiciele Spółki i dokonały odprawy celnej w jej imieniu i na jej rzecz. Spółka natomiast uiściła cło oraz podatek VAT od importu tych towarów. Z tytułu wykonanej usługi polegającej na administrowaniu wprowadzenia towarów na Europejski Obszar Celny Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na rzecz C., która obejmować będzie wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonaną usługę oraz zwrot kosztów, które Spółka poniosła w związku z przeprowadzeniem procedury oclenia, m.in. zwrot uiszczonego cła.

Dodatkowo, w ramach wynegocjowanego przez C. z podmiotem litewskim kontraktu ustalono, że cześć sprzętu koniecznego do realizacji zamówienia zostanie dostarczona do podmiotu litewskiego przez Wnioskodawcę. W ramach realizowanych na rzecz podmiotu litewskiego dostaw towarów Wnioskodawca sprzedał 3000 sztuk używanych terminali loteryjnych.

Jak wskazano powyżej podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Aby zatem podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego, musi istnieć związek pomiędzy importowanym towarem, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Zapłacony podatek VAT od importu staje się podatkiem naliczonym podlegającym odliczeniu jeżeli wydatek związany jest z działalnością opodatkowaną i są spełnione warunki odnośnie prawa do odliczenia określone w art. 86 ustawy tj. towary od których zostało uiszczone cło mają służyć czynnościom opodatkowanym Wnioskodawcy. Zatem w przypadku importu towarów podatnik najpierw zobowiązany jest do zapłaty podatku VAT do urzędu celnego, a dopiero potem dokonuje jego odliczenia po spełnieniu warunków zawartych w art. 86 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostaw sprzętu oraz świadczenia usług informatycznych na rzecz operatorów systemów loteryjnych, usługa jaką Wnioskodawca wykonuje na rzecz kontrahenta to usługa polegająca na zarządzaniu procesem wprowadzania towarów od których Wnioskodawca uiścił cło na Europejski Obszar Celny, nie można jednak twierdzić iż poprzez dokonanie odprawy celnej przedmiotowego towaru Wnioskodawca wykorzystuje go do czynności opodatkowanych swojej działalności. Zwrot wydatków, jakie Wnioskodawca poniósł z tytułu dokonania odprawy celnej przedmiotowych towarów Wnioskodawca otrzymał od kontrahenta na rzecz, którego dokonywał odprawy celnej towarów. Tym samym, kwota zapłaconego podatku VAT z tytułu importu towarów zostanie Wnioskodawcy zwrócona przez Jego kontrahenta który jest właścicielem towaru. Ponadto wskazać należy iż towary będące przedmiotem wniosku od których Wnioskodawca uiścił cło w żaden sposób nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie będzie dokonywał ich dalszej sprzedaży na rzecz podmiotu litewskiego, czynności tej dokonuje kontrahent Wnioskodawcy na zlecenie, którego Wnioskodawca dokonywał odprawy celnej towarów, zatem towary te będą służyły czynnościom opodatkowanym kontrahentowi, a nie jak wskazuje Wnioskodawca w sposób bezpośredni w związku z wykonywaną usługą na rzecz kontrahenta i w sposób pośredni w związku z dokonaniem sprzedaży własnych towarów na rzecz podmiotu litewskiego.

W świetle powołanych wyżej norm prawnych należy wskazać, że podatnikiem podatku VAT z tytułu importu towarów jest podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła. Jednakże warunkiem koniecznym do tego, aby podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów jest wykorzystywanie przedmiotowego towaru do czynności opodatkowanych. Brak związku towarów zaimportowanych z wykorzystywaniem ich do czynności opodatkowanych w działalności gospodarczej nie generuje prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów. Sam fakt wykonania usługi polegającej na odprawie celnej i uiszczenia z tego tytułu cła nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść przywołanych przepisów stwierdzić należy że Wnioskodawcy w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego ze zgłoszeń celnych importowych, bowiem nie zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług gdyż zaimportowane towary nie służą czynnościom opodatkowanym Wnioskodawcy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.