Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-350/15/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-02
Teza: Opodatkowanie dostawy zabudowanych i niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; dostawa; działki; nieruchomości; obiekt; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2015 r. (data wpływu 20 lipca 2015 r.), uzupełnionym w dniach 11 września 2015 r. i 13 października 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności dostawy niezabudowanych i zabudowanych działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 11 września 2015 r. i 13 października 2054 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności dostawy niezabudowanych i zabudowanych działek.

**We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.**

Wnioskodawca (Gmina) zamierza dokonać dostawy działek w drodze bezprzetargowej – na powiększenie działek sąsiednich (na niżej wymienione działki nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy). I tak:

1.  działka niezabudowana o nr …, położona w …, o powierzchni … ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonymi symbolami …. Przeznaczenie terenu: teren zieleni urządzonej i zabudowy usługowej, w tym sportu, rekreacji i rozrywki oraz infrastruktury technicznej związanej z obsługą przestrzeni. Na działce dopuszcza się lokalizację jednego mieszkania powyżej parteru jako uzupełnienie zabudowy usługowej;
2.  działka niezabudowana o nr …, położona w …., o powierzchni …. ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonymi symbolami …. Przeznaczenie terenu – teren zieleni urządzonej;
3.  działka o nr … położona w … o powierzchni … ha zabudowana budynkiem usługowym wybudowanym przez właściciela budynku (w latach 1990 bez wiedzy Gminy). Gmina nie ponosiła żadnych nakładów związanych z budynkiem. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonym symbolami …. Przeznaczenie terenu – teren zabudowy usługowej, w tym handlu i gastronomii. Na działce dopuszcza się lokalizację jednego mieszkania powyżej parteru, jako uzupełnienie zabudowy usługowej;
4.  działka o nr …, położona w …, o powierzchni … ha, zabudowana budynkiem wybudowanym przez właściciela działki sąsiedniej …. (w latach 1990 bez wiedzy Gminy). Gmina nie ponosiła żadnych nakładów związanych z budynkiem. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonymi symbolami …. Przeznaczenie terenu – teren zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej.

Budynek znajdujący się na działkach … i … położonych w obrębie … wybudował właściciel działki …, sąsiadujący z działką …. Nie był on dzierżawcą działki …. Na działce … znajduje się część budynku, około …%.

Gmina sprzedaje działki gruntowe, stąd nie będzie rozliczała nakładów.

W przypadku działki … poprzedni właściciel poniósł nakłady, a nabywcą będzie nowy właściciel. Natomiast w przypadku działki …, położonej w …, nabywcą jest osoba, która poniosła nakłady.

Właściciel działki nr … nie miał żadnego tytułu prawnego do działki … położonej w …. Nabywcą działki nr … jest inna osoba, niż osoba, która wybudowała budynek. Przedmiotem sprzedaży będzie grunt bez budynku.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1.  Czy działki położone w … o numerach: …, …, …, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%?
2.  Czy działka o nr …, położona w …, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, działki o numerach …, …, …, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23% VAT, ponieważ są to grunty przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Natomiast działka o numerze …, położona w …, będzie korzystała ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zawartego w przytoczonym przepisie art. 7 ust. 1 ustawy wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”, akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

W myśl art. 46 § 1, ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jak stanowi art. 48 ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Zgodnie z brzmieniem art. 47 § 1 Kodeksu, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntów jest również – co do zasady – właścicielem wzniesionych na nich budynków, zatem przedmiotem sprzedaży jest cała nieruchomość (grunt z budynkiem). Sposób rozliczenia się przez strony umowy sprzedaży w związku z ulepszeniami poczynionymi przez osobę niebędącą właścicielem gruntu, w tym przez nabywcę gruntu, na rzecz sprzedawaną, pozostawiony jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku dzierżawy, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z art. 353¹ Kodeksu cywilnego.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane − na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy − rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu − zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionymi we wniosku zdarzeniami przyszłymi należy stwierdzić, że zbycie nieruchomości zabudowanych budynkami wzniesionymi przez osobę niebędącą właścicielem gruntu, w tym przez nabywcę gruntu – w części dotyczącej budynków (tu: w odniesieniu do budynków znajdujących się na działkach nr … oraz nr …) – nie będzie spełniało definicji dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, bowiem Wnioskodawca nie przeniesie na nabywcę prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (tu: Wnioskodawca wskazał, że sprzedaje działki gruntowe i nie będzie rozliczania nakładów). Prawo to jest bowiem po stronie podmiotu, który ten grunt zabudował. Przyjęcie rozwiązania opartego na art. 48 Kodeksu cywilnego prowadziłoby do naruszenia koncepcji dostawy towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Innymi słowy, przedmiotem dostawy dla celów VAT będzie sam grunt, stanowiący teren zabudowany. W niniejszej sprawie zatem zastosowanie znajdzie podstawowa stawka VAT, tj. stawka 23%. Natomiast w odniesieniu do działki gruntu:

1.  nr … niezabudowanej, przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren zieleni urządzonej i zabudowy usługowej, w tym sportu, rekreacji i rozrywki oraz infrastruktury technicznej związanej z obsługą przestrzeni – zastosowanie znajdzie stawka VAT 23%. W tej sytuacji – na co wskazuje całokształt okoliczności sprawy – nie będą bowiem spełnione przesłanki warunkująca zwolnienie w trybie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy;
2.  nr … niezabudowanej, przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren zieleni urządzonej – zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, albowiem stanowi ona teren niezabudowany inny niż teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo zaznacza się, że interpretacji udzielono w odniesieniu do przedstawionych okoliczności, tj. w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy będzie wyłącznie – jak wskazano we wniosku – grunt. Jednocześnie zastrzega się, że oceny stanowiska Wnioskodawcy dokonano przy założeniu, że przedmiotowe transakcje są zgodne z przepisami prawa cywilnego (są dopuszczalne w świetle tych przepisów – w granicach dyspozycji art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – Dz. U. z 2014, poz. 121, z późn. zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.