Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.682.2025.2.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w
niezabudowanej działce bez uwzględnienia zwolnienia z art.
43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dzierżawa
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w
    niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr ”X”, bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21
    sierpnia 2025 r. (wg daty wpływu) oraz 22 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości na podstawie Aktu
    poświadczenia dziedziczenia z dnia ... lutego 2011 roku, Repertorium A numer ... oraz na
    podstawie Umowy darowizny z dnia ... maja 2011 roku, Repertorium A numer ..., są oni w
    ramach majątku osobistego jest współwłaścicielem w udziale 1/2 części każde z nich
    nieruchomości położonej w ..., powiecie ..., województwie ..., składającej się z działek
    gruntu o numerach „X” i „Y”2 o łącznej powierzchni 1.9390 ha, dla której w Sądzie
    Rejonowym w ... prowadzona jest księga wieczysta numer .... Przedmiotem sprzedaży jest
    nieruchomość stanowiąca działkę o powierzchni około 0,2800 ha, która zostanie
    wydzielona z działki numer „X”. Prawo do nieruchomości Wnioskodawca nabył na
    podstawie spadku po ... zmarłym dnia 26 stycznia 2011 roku jest zwolnione od podatku od
    spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, co
    potwierdził Naczelnik Urzędu Skarbowego w ... w zaświadczeniach z dnia ... marca 2011
    roku, o numerach: ... i ..., złożonych przy akcie notarialnym z dnia 17 maja 2011 roku,
    Repertorium A numer ..., sporządzonym w tutejszej Kancelarii Notarialnej, przed
    notariuszem ... Wypis z rejestru gruntów, sporządzony z upoważnienia Starosty ..., według
    stanu na dzień ....05.2023 r. dla działki gruntu numer „X”, o powierzchni łącznej ... ha, opis
    użytków pastwiska (symbol PsIII i PsIV), położonej w ..., Wypis z miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego wydany z upoważnienia Wójta Gminy ... w dniu ....
    06.2023 r., zarejestrowane pod numerem ..., o przeznaczeniu nieruchomości w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla części terenów wsi ...,
    zatwierdzonym Uchwałą Nr ... Rady Gminy ... z dnia ....12.2007 r., wskazujące że działka
    gruntu numer „X” położona jest na terenie objętym symbolami planu: ... - tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - projektowane, R- tereny rolne, E1- stacje
    transformatorowe - istniejące, KD-D - drogi dojazdowe, a także w strefie oznaczonej
    symbolem STR2 - strefa ochronna. Działka o numerze „X” nie jest objęta uproszczonym
    planem urządzenia lasu dla lasów, jak też decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z
    dnia 28 września 1991 roku o lasach. Działka poosiada dostęp do drogi publicznej.
    Nieruchomość nie jest aktualnie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej.
    Przedmiotem sprzedaży będzie wydzielona działka o pow. ... ha i numerze „X”.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki „X”, dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzona jest
    księga wieczysta numer .... Co ważne działka jest wydzierżawiona spółce mającej dokonać
    jej zakupu pod działalność gospodarczą. Ponadto kupujący podejmie szereg działań
    związanych z nieruchomością, co zostanie opisane poniżej. Kupująca spółka planuje na
                                                  2działkach wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy min. ... m
    wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum ... miejsc postojowych oraz prowadzić
    na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym nr ... z dnia ....06.2023 r. -
    umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia
    wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy
                  2nie mniejszej niż ... m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum ... miejsc
        postojowych.

      2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
        powyżej 25 ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z
        niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także
        uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
        utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.
      3. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji.
      4. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych.
      5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr
        „X” zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
      6. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      7. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
      8. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
        handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę o pow. ... ha powstałą z podziału działki
    nr „X”.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działki osobom trzecim na podstawie
        umów cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani dzierżawę.
      2. W stosunku do działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
        uatrakcyjnienia.
      3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie,
        radiu.
      4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
      6. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę o pow. ... ha o numerze działki nr „X”
        spółce, która planuje je zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia

    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres
    obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
    wygasa wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców. Ponadto Sprzedawcy
    oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością
    opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku
    art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnią
    Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy, celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych czynności
    teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez Kupującego. Sprzedawcy
    oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
    staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku niezawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce
    gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    W odpowiedzi na pytania Organu zawarte w wezwaniu wskazała Pani odpowiednio:
      1) Należy jednoznacznie wskazać, czy jest Pani właścicielką czy współwłaścicielką działki
        nr ”X”?
        Współwłaścicielką.
      2) W jaki dokładnie sposób działka nr „X” była/jest/będzie wykorzystywana przez Panią
        od dnia jej nabycia do dnia wydzielenia z niej działki będącej przedmiotem
        sprzedaży?
        Działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe
        oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyła
        w działalności gospodarczej. Była też dzierżawiona.
      3) W jaki dokładnie sposób działka wydzielona z działki nr „X”, mająca być przedmiotem
        sprzedaży, jest/będzie przez Panią wykorzystywana od momentu jej wydzielenia do
        chwili planowanej sprzedaży?
        Były to cele prywatne i działka stanowiła formę zabezpieczenia majątkowego i nie są
        to czynności opodatkowane podatkiem VAT (art. 5 ustawy o VAT nie podlegają pod
        opodatkowanie). Była też dzierżawa zwolniona z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
      4) Czy działka nr „X” od dnia nabycia do dnia wydzielenia z niej działki będącej
        przedmiotem sprzedaży oraz działka wydzielona tej działki (będąca przedmiotem
        sprzedaży) były/są/będą wykorzystywane przez Panią wyłącznie na cele działalności
        zwolnionej od podatku? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania
        podatkiem VAT, do której wykorzystywane były/są/będą ww. działki, Pani
        wykonywała – należy podać podstawę prawną zwolnienia.
        Nie, były to czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (art. 5 ustawy
        o VAT nie podlegają pod opodatkowanie). Była to dzierżawa zwolniona z art. 113
        ust. 1 ustawy o VAT.
      5) Jakie będzie przeznaczenie według miejscowego planu zagospodarowania
        przestrzennego działki wydzielonej z działki nr „X”?
        Będzie to 316.MNZ, 317MN2 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej -
        projektowane, R - tereny rolne, E1 – stacje transformatorowe - istniejące, KD-D -
        drogi dojazdowe, a także w strefie oznaczonej symbolem STR2 - strefa ochronna.
      6) Czy na działce wydzielonej z działki nr „X” możliwa będzie realizacja zabudowy?
        Tak.

      7) Czy jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z 11
        marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia od
        podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
        towarów i usług?
        Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
        rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy
        produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze
        zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika
        obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg
        rachunkowych.
        Nie jest Pani.
      8) Czy z działki nr „X” oraz z działki, która zostanie wydzielona z tej działki (będącej
        przedmiotem sprzedaży), dokonywane są/będą zbiory i dostawy (sprzedaż)
        produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i
        usług? Jeżeli tak, to czy sprzedaż ta była opodatkowana podatkiem VAT?
        Nie będą.
      9) Czy przed sprzedażą działki podejmie Pani jakiekolwiek działania dotyczące
        zwiększenia jej wartości (np. uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieć
        energetyczną, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
        wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia)? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to
        będą działania?
        Nie.
      10) Czy dzierżawa działki na rzecz Spółki ma charakter odpłatny czy nieodpłatny?
        Charakter odpłatny.
      11) Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy
        podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
        a) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią?
        b) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w
          ich posiadanie do chwili sprzedaży?
        c) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
        d) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
          jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
        e) czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje
          VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
        f) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
        Nie.
      12) Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?
        Nie.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej wydzielonej działki o powierzchni ... ha z działki o numerze
    „X” jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż wydzielonej działki o powierzchni ... ha z działki o
    numerze „X” jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022
    r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii. W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę
    współwłasności. Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością
    mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku
    osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości
    określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem
    udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału
    pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli
    może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198
    ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział. Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji
    sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana
    podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do
    czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność
    gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną

    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Zdaniem Wnioskodawczyni przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww.
    gruntu podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług. Przypomnijmy, iż na działce „X” od momentu nabycia do
    momentu zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do
    ww. nieruchomości Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w opisie
    powyżej działki „X” oznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    jako tereny 316.MNZ, 317MN2 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej -
    projektowane, R - tereny rolne, E1 - stacje transformatorowe - istniejące, KD-D - drogi
    dojazdowe, a także w strefie oznaczonej symbolem STR2 - strefa ochronna. Tym samym z
    planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te, które
    ustawodawca wymienia w art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT. Ponadto należy podkreślić, iż
    doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki „X” warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 96 ww.
    Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
    (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,

    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w
    imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie dz. „X” warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla
    Kupującego. Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż dokonywała ona czynności, które
    zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji
    zachowuje się jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący
    będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze
    sprzedażą działki „X”. Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych
    niż tereny budowlane zdaniem Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj zastosowania.
    Wnioskodawczyni uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą
    taki charakter, a także obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są
    tereny wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Przez tereny budowlane - w świetle
    art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy zauważyć,
    że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie polityki
    przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania
    przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
    wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych
    gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
      · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać

    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będzie
    objęta decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zdaniem Wnioskodawczyni przy zbyciu
    nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji
    Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż działki nr ”X” o pow. 0,2800 ha stanowiącej teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Na
    zakończenie w związku z tym, iż działki nie korzystają ze zwolnienia będą Państwo musieli
    ich sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką
    transakcję muszą Państwo udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) zwanej dalej „Kodeks
    cywilny”.
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o

    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w niezabudowanej działce
    wydzielonej z działki nr „X” istotne jest, czy w celu dokonania jego sprzedaży podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pani współwłaścicielką działki nr „X”, z której
    zostanie wydzielona działka, którą zamierza Pani sprzedać spółce. W stosunku do działki
    nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. Przed sprzedażą
    działki wydzielonej z działki nr ”X” nie podejmie Pani jakichkolwiek działań dotyczących
    zwiększenia jej wartości (np. uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieć
    energetyczną działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia). W stosunku do ww. nieruchomości nie współpracuje Pani z
    żadnym biurem pośrednictwa nieruchomościami. Powyższa nieruchomość nigdy nie była
    przez Panią wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Ww. działka była wykorzystywana w celach prywatnych.
    Podpisała Pani ze Spółką, która jest Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży i zawarła
    Pani umowę dzierżawy działki będącej przedmiotem umowy przedwstępnej. Udzieliła Pani
    Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    na budowę obiektu handlowego z parkingiem. Umowa przedwstępna sprzedaży została
    zawarta m.in. pod warunkami uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie
              2mniejszej niż ... m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum ... miejsc
    parkingowych.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającej w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności
    nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu
    umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    kupującego (pozwolenia, przyłącza, itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo
    stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży
    uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, Pani jako współwłaściciel gruntu nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń, itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umowy sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej

    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała
    Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz
    kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie
    powodują, że zostanie Pani z tych powodów uznana za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziału w działce wydzielonej z działki nr „X” nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr „X” będzie
    Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co
    nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z
    działki nr ”X” będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie
    mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w niezabudowanej działce wydzielonej z działki nr „X”
    nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W
    związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze
    zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w
    szczególności obowiązek wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Tut. Organ zauważa, że publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług wskazany przez Panią, tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm., jest nieaktualny. Obecnie
    tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.