Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-911/12-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-05
Teza: 1. Czy Spółka postępuje prawidłowo traktując wynajmowany przez nią lokal użytkowy jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, i tym samym w przypadku ww. sprzedaży towarów w Polsce występuje jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT? 2. Jeżeli prawidłowym jest, że wynajmowany przez Spółkę lokal użytkowy stanowi jej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, to czy Spółka ma prawo uznać, iż nabywane usługi księgowe w zakresie kadr i płac dotyczące ww. pięciu pracowników Spółki są usługami świadczonymi na rzecz jej stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, i w konsekwencji przyjąć, że miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju? 3. Czy Spółka postępuje prawidłowo traktując nabywane usługi księgowe w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT jako usługi świadczone na rzecz Spółki (jej siedziby w Niemczech), uznając tym samym, że miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju?
Słowa kluczowe: działalność-wykonywanie działalności-miejsce wykonywania działalności; terytorium; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 7.09.2012r. (data wpływu 11.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, występowania jako podatnik podatku od towarów i usług dla świadczonych dostaw towarów oraz uznania nabywanych usług księgowych w zakresie kadr i płac jako usług świadczonych na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce oraz uznania nabywanych usług księgowych w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów VAT jako usług świadczonych na rzecz siedziby Spółki w Niemczech i miejsca świadczenia tych usług poza terytorium kraju – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, występowania jako podatnik podatku od towarów i usług dla świadczonych dostaw towarów oraz uznania nabywanych usług księgowych w zakresie kadr i płac jako usług świadczonych na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce oraz uznania nabywanych usług księgowych w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów VAT jako usług świadczonych na rzecz siedziby Spółki w Niemczech i miejsca świadczenia tych usług poza terytorium kraju .

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma H. mbH z siedzibą w F. (Niemcy) - zwana dalej Spółką - jest zarejestrowanym podatnikiem dla celów podatku od towarów i usług (NIP: xxx) i posiada VAT UE (PLyyyy). Spółka jest również podatnikiem niemieckiego podatku od wartości dodanej (niemiecki numer podatkowy) i posiada niemiecki numer identyfikacyjny do transakcji wewnątrzwspólnotowych (DE zzz). Spółka zajmuje się między innymi sprzedażą paszy dla zwierząt oraz innych artykułów rolnych do Polski. Odbiorcami sprzedawanych towarów w Polsce są między innymi przedsiębiorcy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, nie zarejestrowani jako podatnicy VAT UE i rolnicy ryczałtowi, nie zarejestrowani jako podatnicy VAT UE. Sprzedaż tę Spółka traktuje w następujący sposób:

*   najpierw jako przemieszczenie towarów w ramach swojego przedsiębiorstwa z jednego kraju członkowskiego (tu: Republiki Federalnej Niemiec) do innego kraju członkowskiego (tu: Rzeczpospolitej Polskiej); Spółka wykazuje ten obrót w swoich niemieckich miesięcznych deklaracjach o podatku obrotowym jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a w swoich deklaracjach polskich, tj. VAT-7, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (krok 1)
*   a następnie jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju (tu: Rzeczypospolitej Polskiej) jako sprzedaż opodatkowaną VAT (krok 2).

Z dniem 1 lipca 2011 r. weszło w życie Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr L77/1) - zwane dalej Rozporządzeniem wykonawczym nr 282/2011. W rozporządzeniu tym zdefiniowano pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności, które to zostało zaimplementowane do polskiej ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054) - zwanej dalej ustawą o VAT; pojęciem tym posłużył się ustawodawca między innymi w art. 28b ust. 2 i 3 i art. 28c ust. 2 i 3 ustawy o VAT.

W dniu 1 lipca 2011 r. Spółka zawarła na czas nieokreślony umowę najmu lokalu użytkowego, będącego częścią nieruchomości położonej w S., której jedynym użytkownikiem (właścicielem) jest jeden z pracowników Spółki. W lokalu tym Spółka:

*   posiada biuro z wyposażeniem odpowiadającym potrzebom Spółki w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, tj. w szczególności biuro wyposażone jest w numer stacjonarny (numer telefoniczny i fax) i stałe łącze internetowe,
*   prowadzi dystrybucję ww. towarów w Polsce, tzn. przyjmuje tu zamówienia, ustala ich specyfikację, ustala terminy dostaw itd.,
*   rozdziela pracę i wydaje polecenia swoim pięciu pracownikom, dla których głównym miejscem wykonywania pracy jest terytorium Polski,
*   organizuje spotkania pracowników Spółki, spotkania z partnerami biznesowymi Spółki, jej klientami itd.

Każdy z ww. pracowników Spółki posiada ponadto służbowy telefon komórkowy polskiego operatora, który używa w ramach wykonywanej dla Spółki (głównie na terytorium Polski) pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka postępuje prawidłowo traktując wynajmowany przez nią lokal użytkowy jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, i tym samym w przypadku ww. sprzedaży towarów w Polsce występuje jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
2.  Jeżeli prawidłowym jest, że wynajmowany przez Spółkę lokal użytkowy stanowi jej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, to czy Spółka ma prawo uznać, iż nabywane usługi księgowe w zakresie kadr i płac dotyczące ww. pięciu pracowników Spółki są usługami świadczonymi na rzecz jej stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, i w konsekwencji przyjąć, że miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju?
3.  Czy Spółka postępuje prawidłowo traktując nabywane usługi księgowe w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT jako usługi świadczone na rzecz Spółki (jej siedziby w Niemczech), uznając tym samym, że miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Zdaniem Spółki postępuje prawidłowo traktując wynajmowany przez nią lokal użytkowy jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, i tym samym w przypadku ww. sprzedaży towarów w Polsce występuje jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
2.  Jeżeli prawidłowym jest, że wynajmowany przez Spółkę lokal użytkowy stanowi jej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, to zdaniem Spółki Spółka ma prawo uznać, iż nabywane usługi księgowe w zakresie kadr i płac dotyczące ww. pięciu pracowników Spółki są usługami świadczonymi na rzecz jej stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, i w konsekwencji przyjąć, że miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.
3.  Zdaniem Spółki postępuje prawidłowo traktując nabywane usługi księgowe w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT jako usługi świadczone na rzecz Spółki (jej siedziby w Niemczech), uznając tym samym, że miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju.

UZASADNIENIE:

Mimo, iż w ustawie o VAT pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności występuje - przykładowo w przytoczonym wyżej art. 28b ust. 2 i 3 i art. 28c ust. 2 i 3 ustawy o VAT - to ustawa ta nie definiuje tego pojęcia. Pojęcie to jest jednak pojęciem wspólnotowym, tj. wynikającym z przywołanej wyżej Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - patrz w szczególności art. 44 - i uprzednio z VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. jak również wielokrotnie było przedmiotem rozważań Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS).

Artykuł 11 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011 stanowi „Na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/ WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z ust. 3 przywołanego artykułu „fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający by uznać ze podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa ETS uznanie iż podatnik w danym miejscu posiada stałe miejsce prowadzenia działalności wymaga minimalnej trwałości poprzez zgromadzenie w tym miejscu stałych zasobów ludzkich i technicznych koniecznych dla świadczenia określonych usług (por. wyrok ETS z dnia 28 czerwca 2007r C-73/06 pkt 54 i wyrok ETS z dnia 4 lipca 1985r - 168/84 pkt 18). Owa minimalna trwałość oznacza zatem wystarczający stopień trwałości oraz strukturę, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić świadczenie danych usług w sposób niezależny (por. wyrok ETS z dnia 17 lipca 1997r, C-190/95 - pkt 16). Jako stałe miejsce prowadzenia działalności należy więc przyjąć miejsce które charakteryzuje się pewnym minimum stałości wynikającej zarówno ze stałej obecności osób jak i stałego zaplecza technicznego koniecznych do wykonywania danych usług w sposób niezależny. Dane miejsce będzie miało charakter stały „gdy - jak juz sama nazwa na to wskazuje - prowadzona w tym miejscu działalność (z natury) nie będzie miała charakteru okresowego i/lub tymczasowego lecz nieprzemijający i powtarzalny i miejsce to przybierze konkretny wymiar osobowo rzeczowy (w postaci infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego).

Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego, Spółka korzysta z wynajmowanego przez nią lokalu użytkowego w S. na podstawie zawartej na czas nieokreślony umowy najmu. Lokal ten wyposażony jest w odpowiadającą potrzebom Spółki infrastrukturę techniczną (telefon, fax, internet) na co dzień pracuje w nim co najmniej jeden pracownik Spółki, w nim odbywa się proces dystrybucji (sprzedawanych) towarów w Polsce, rozdzielana jest praca, mają miejsce spotkania (meetingi) pracowników Spółki czy organizowane są spotkania z partnerami biznesowymi i klientami Spółki. A zatem w tym miejscu Spółka prowadzi swoją działalność w Polsce w sposób stały i zorganizowany której efektem jest dokonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji miejsce to należy uznać jako stale miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego Spółka sprzedaje w Polsce ww. towary między innymi dla przedsiębiorców zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, nie zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE i rolników ryczałtowych, nie zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE, co stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust 1 pkt 1 w pow. z art. 7 ustawy o VAT. Tym samym Spółka prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o VAT i w związku z tym należy ją uznać jako podatnika tego podatku w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy o VAT.

Nabywane usługi księgowe w zakresie kadr i płac dotyczą - jak wyżej wskazano – ww. pięciu pracowników Spółki których głównym miejscem wykonywania pracy jest terytorium Polski, w szczególności wynajmowany przez Spółkę lokal użytkowy w S., tj. - jak wyżej wskazano - jej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Pracownicy ci wykonują w Polsce czynności mające na celu prowadzenie działalności gospodarczej na terytorium kraju, w szczególności dystrybucję paszy dla zwierząt oraz innych artykułów rolnych. W konsekwencji oznacza to, iż przedmiotowe usługi księgowe dotyczące ww. pracowników (w szczególności sporządzanie ich list płac, raportów miesięcznych (RMUA), deklaracji rozliczeniowych do Urzędu Skarbowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) wykonywane są na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności Spółki w Polsce i tym samym jako miejsce wykonania tych usług należy uznać terytorium kraju, a dokładniej miejsce stałego prowadzenia działalności Spółki w S. (art. 28b ust 2 ustawy o VAT).

Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku nabywanych usług księgowych w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT. Ponieważ to Spółka (a dokładniej jej pracownicy w siedzibie Spółki w Niemczech) zajmuje się fakturowaniem przedmiotowych operacji gospodarczych mających swoje odzwierciedlenie zarówno w prowadzonej w Niemczech ewidencji niemieckiego podatku obrotowego (jak przedstawiono w stanie faktycznym Spółka wykazuje w Niemczech wewnątrzwspólnotową dostawę towarów) jak i w ewidencji prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług (jak przedstawiono w stanie faktycznym Spółka wykazuje w Polsce kolejno wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów a następnie odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju) to należy przyjąć iż to na rzecz (siedziby) Spółki, a nie jej stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce wykonywane są przedmiotowe usługi księgowe. W konsekwencji miejsce wykonywania tych usług znajduje się poza terytorium kraju, czyli zgodnie z art. 28b ust 1 ustawy o VAT w siedzibie Spółki tj. w F. (Niemczech).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011r. nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Zgodnie z art. 28a ustawy na potrzeby stosowania rozdziału 3 w dziale V:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Natomiast art. 28b ust. 1 ustawy stanowi, że miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2).

Zgodnie z art. 192a Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006r. Nr 347/1 z późn. zm.) - dla celów niniejszej sekcji podatnika mającego stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, w którym podatek jest należny, uznaje się za podatnika, który nie ma siedziby w tym państwie członkowskim, jeżeli spełnione są następujące warunki:

1.  dokonuje on podlegającej opodatkowaniu dostawy towarów lub podlegającego opodatkowaniu świadczenia usług na terytorium państwa członkowskiego;
2.  przedsiębiorstwo, które dostawca lub usługodawca posiada na terytorium tego państwa członkowskiego, nie uczestniczy w tej transakcji dostawy towarów lub świadczenia usług.

Z dniem 1 lipca 2011 r. weszło w życie Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr L77/1) - zwane dalej Rozporządzeniem wykonawczym nr 282/2011. Przepisy tego rozporządzenia stosowane są bezpośrednio przez wszystkie państwa członkowskie.

Art. 11 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że: na użytek stosowania następujących artykułów stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:

1.  art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
2.  począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
3.  do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
4.  art. 192a dyrektywy 2006/112/WE

Zgodnie z art. 53 ust. 1 tego rozporządzenia – na użytek stosowania art. 192a Dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, w którym uczestniczy.

W przypadku gdy podatnik ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, w którym jest należny VAT, uznaje się, że to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, chyba że zaplecze techniczne i personel tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej są wykorzystywane przez tego podatnika do celów niezbędnych do realizacji podlegającej opodatkowaniu transakcji dostawy towarów lub świadczeniu tych usług w tym państwie członkowskim – przed dostawą towarów lub świadczeniem usług lub w ich trakcie.

W przypadku gdy zasoby stałego miejsca prowadzenia działalności wykorzystuje się jedynie do zadań administracyjnych, takich jak księgowość, fakturowanie i odzyskiwanie należności, uznaje się, że nie są one wykorzystywane do celów realizacji dostawy towarów lub świadczenia usług.

W przypadku gdy podatnik wystawia jednak fakturę, posługując się numerem identyfikacyjnym VAT nadanym mu przez państwo członkowskie, w którym ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, miejsce to uznaje się za uczestniczące w realizacji tej dostawy towarów lub świadczenia usług w tym państwie członkowskim, o ile nie udowodniono, że jest inaczej (art. 53 ust. 2).

Z opisu sytuacji wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem dla celów podatku od towarów i usług (NIP: \`(...)\`\`(...)\`) i posiada VAT UE (PLxxx). Spółka jest również podatnikiem niemieckiego podatku od wartości dodanej (niemiecki numer podatkowy) i posiada niemiecki numer identyfikacyjny do transakcji wewnątrzwspólnotowych (DE zzz). Spółka zajmuje się między innymi sprzedażą paszy dla zwierząt oraz innych artykułów rolnych do Polski. Odbiorcami sprzedawanych towarów w Polsce są między innymi przedsiębiorcy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, nie zarejestrowani jako podatnicy VAT UE i rolnicy ryczałtowi, nie zarejestrowani jako podatnicy VAT UE. Sprzedaż tę Spółka traktuje w następujący sposób:

*   najpierw jako przemieszczenie towarów w ramach swojego przedsiębiorstwa z jednego kraju członkowskiego (tu: Republiki Federalnej Niemiec) do innego kraju członkowskiego (tu: Rzeczpospolitej Polskiej); Spółka wykazuje ten obrót w swoich niemieckich miesięcznych deklaracjach o podatku obrotowym jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a w swoich deklaracjach polskich, tj. VAT-7, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (krok 1),
*   a następnie jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju (tu: Rzeczypospolitej Polskiej) jako sprzedaż opodatkowaną VAT (krok 2).

W dniu 1 lipca 2011 r. Spółka zawarła na czas nieokreślony umowę najmu lokalu użytkowego, będącego częścią nieruchomości położonej w S., której jedynym użytkownikiem (właścicielem) jest jeden z pracowników Spółki. W lokalu tym Spółka:

*   posiada biuro z wyposażeniem odpowiadającym potrzebom Spółki w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej, tj. w szczególności biuro wyposażone jest w numer stacjonarny (numer telefoniczny i fax) i stałe łącze internetowe,
*   prowadzi dystrybucję ww. towarów w Polsce, tzn. przyjmuje tu zamówienia, ustala ich specyfikację, ustala terminy dostaw itd.,
*   rozdziela pracę i wydaje polecenia swoim pięciu pracownikom, dla których głównym miejscem wykonywania pracy jest terytorium Polski,
*   organizuje spotkania pracowników Spółki, spotkania z partnerami biznesowymi Spółki, jej klientami itd.

Każdy z ww. pracowników Spółki posiada ponadto służbowy telefon komórkowy polskiego operatora, który używa w ramach wykonywanej dla Spółki (głównie na terytorium Polski) pracy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i występuje jako podatnik VAT z tego tytułu, czy nabywane usługi księgowe w zakresie kadr i płac dotyczące ww. pięciu pracowników Spółki są usługami świadczonymi na rzecz jej stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, i w konsekwencji przyjąć, że miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju oraz czy postępuje prawidłowo traktując nabywane usługi księgowe w zakresie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT jako usługi świadczone na rzecz Spółki (jej siedziby w Niemczech), uznając tym samym, że miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju.

Z przedstawionego opisu jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, za pośrednictwem którego prowadzi dystrybucję towarów w Polsce, przyjmuje zamówienia, ustala ich specyfikację, ustala terminy dostaw. Wnioskodawca wystawia faktury na dostawy towarów jako polski zarejestrowany podatnik podatku VAT spełniający wszystkie kryteria podatnika z art. 15 ustawy.

Z opisu wynika, że posiadana w Polsce struktura w postaci zasobów technicznych i personelu charakteryzuje się stałością umożliwiającą dokonywanie dostaw towarów w Polsce, w której bezpośrednio uczestniczy prowadząc dystrybucję, przyjmując zamówienia ustalając terminy dostaw. W związku z tym ta część usług księgowych, która dotyczy kadr i płac związanych z ww. pięcioma pracownikami Spółki jest usługami świadczonymi na rzecz jej stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Z uwagi na powyższe w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 28b ust. 2 ustawy.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 1 i 2 należy uznać za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka (a dokładniej jej pracownicy w siedzibie Spółki w Niemczech) zajmuje się fakturowaniem przedmiotowych operacji gospodarczych mających swoje odzwierciedlenie zarówno w prowadzonej w Niemczech ewidencji niemieckiego podatku obrotowego (jak przedstawiono w stanie faktycznym Spółka wykazuje w Niemczech wewnątrzwspólnotową dostawę towarów) jak i w ewidencji prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług (jak przedstawiono w stanie faktycznym Spółka wykazuje w Polsce kolejno wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów a następnie odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju). W związku z tym należy przyjąć zgodnie z opisem stanu faktycznego, iż to na rzecz (siedziby) Spółki w Niemczech, a nie jej stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce wykonywana jest ta część przedmiotowych usług księgowych. W konsekwencji miejsce wykonywania tych usług, dotyczących zakupu i sprzedaży VAT zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, znajduje się poza terytorium kraju, czyli na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu zgodnie z siedzibą Spółki tj. w F. (Niemczech).

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 3 również należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.