Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-774/12/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-04
Teza: W jaki sposób należy wyliczyć wynagrodzenie dla delegatów za udział w zebraniu przedstawicieli i czy należy wystawić PIT-11?
Słowa kluczowe: banki; członkowie; przedstawiciel; przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 03 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 25 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzeń wypłacanych delegatom na zebranie przedstawicieli banku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 września 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzeń wypłacanych delegatom na zebranie przedstawicieli banku.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 16 października 2012 r. znak: IBPB II/1/415-774/12/BJ wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 25 października 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zgodnie z art. 20 Statutu Banku w (…) zebranie przedstawicieli jest najwyższym organem Banku (Wnioskodawcy).

W zebraniu przedstawicieli biorą udział przedstawiciele wybierani spośród członków wchodzących w skład poszczególnych grup członkowskich w liczbie ustalonej przez radę nadzorczą proporcjonalnie do ilości członków danej grupy, przy czym jeden przedstawiciel powinien przypadać na nie mniej niż 4 członków Banku i nie więcej niż 4% ogólnej liczby członków Banku. Każde zebranie grupy członkowskiej wybiera przynajmniej jednego przedstawiciela. Czas trwania mandatu przedstawiciela wynosi 4 lata. Liczba przedstawicieli na zebraniu przedstawicieli nie może być mniejsza niż 25.

W Banku jest wybranych 37 przedstawicieli składających się z 7 pracowników Banku, 10 członków rady nadzorczej oraz 20 osób pozostałych.

Zebranie przedstawicieli w 2011 r. uchwaliło wynagrodzenie za udział w zebraniu przedstawicieli w kwocie 150 złotych. Delegata z Bankiem nie wiąże żadna umowa. Wynagrodzenie zostało ustalone w formie uchwały zebrania przedstawicieli.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób należy wyliczyć wynagrodzenie dla delegatów za udział w zebraniu przedstawicieli i czy należy wystawić PIT-11?

Zajmując stanowisko, Wnioskodawca wskazał, iż walne zebranie jest podmiotem odrębnym od rady nadzorczej, zarządu i członków, a wynagrodzenie jest wynagrodzeniem za uczestnictwo w tym zebraniu. Tym samym nie będzie to przychód ze stosunku pracy, czy członkowstwa w radze nadzorczej – bycie delegatem jest niezależnym stosunkiem łączącym daną osobę z bankiem.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Walne zebranie jest organem banku; przychody za uczestnictwo w nim mieszczą się w tym zakresie, wobec czego stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście. Przy wyliczeniu wynagrodzenia do wypłaty należy potrącić koszty uzyskania w wysokości 111,25 zł a podatek naliczyć według stawki 18% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wystawić po zakończeniu roku PIT-11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Stosownie do treści art. 13 pkt 7 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z wniosku wynika, iż zgodnie z art. 20 statutu Banku (Wnioskodawcy) zebranie przedstawicieli jest najwyższym organem Banku. W zebraniu przedstawicieli biorą udział przedstawiciele wybierani spośród członków wchodzących w skład poszczególnych grup członkowskich w liczbie ustalonej przez radę nadzorczą proporcjonalnie do ilości członków danej grupy, przy czym jeden przedstawiciel powinien przypadać na nie mniej niż 4 członków Banku i nie więcej niż 4% ogólnej liczby członków Banku.

Wnioskodawca uważa, iż przychody delegatów na zebranie przedstawicieli stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) bankiem spółdzielczym jest bank będący spółdzielnią, do którego w zakresie nieuregulowanym w ustawie z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. Nr 119, poz. 1252, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających”, i niniejszej ustawie, mają zastosowanie przepisy ustawy - Prawo spółdzielcze.

W myśl art. 35 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) organem spółdzielni - w spółdzielniach, w których walne zgromadzenie jest zastąpione przez zebranie przedstawicieli – są zebrania grup członkowskich (art. 59).

Zgodnie z art. 59 § 1 ww. ustawy w spółdzielniach, w których walne zgromadzenie zostaje zastąpione przez zebranie przedstawicieli, z zastrzeżeniem art. 83 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, organami tych spółdzielni są także zebrania grup członkowskich. Zasady podziału członków na grupy członkowskie i zasady działania tych zebrań określa statut.

W świetle powyższego, wynagrodzenia delegatów uzyskiwane za udział w zebraniu przedstawicieli należy uznać za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Argumentem przemawiającym za powyższym stanowiskiem jest fakt, że delegat otrzymuje wynagrodzenie od banku (osoby prawnej) tylko dlatego, że łączą go z osobą prawną zależności w związku z pełnioną funkcją w organie osoby prawnej i świadczenie to otrzymywane jest właśnie w związku z wykonywaną funkcją. Zatem przychód z tego tytułu należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją zaliczenia wynagrodzeń delegatów do przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest spoczywający na Wnioskodawcy obowiązek płatnika, określony w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, tj. 18%.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1a powołanej ustawy terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-4R) (…). Ponadto, stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 1 tej ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11).

Przy czym zaznaczyć należy, iż ustawodawca ukonstytuował w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odmienne zasady opodatkowania dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście, spełniających określone warunki. Zgodnie z tym przepisem od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania (art. 30 ust. 3 ustawy). Dodatkowo, przychody te nie łączą się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej, co wynika z art. 30 ust. 8 ustawy.

Z kolei, zgodnie z art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Jednakże analiza normy wyrażonej w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy wykazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce gdy:

*   przychody są osiągane na podstawie art. 13 pkt 2 lub 5-9,
*   suma należności określona w umowie zawartej ze świadczeniobiorcą nie przekracza kwoty 200 zł oraz
*   umowa lub umowy zawarte są z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.

W świetle powyższego, przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy może mieć zastosowanie do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub pkt 5-9 cytowanej ustawy, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy.

Z wniosku wynika, iż zebranie przedstawicieli w 2011 r. uchwaliło wynagrodzenie za udział w zebraniu przedstawicieli w kwocie 150 złotych. Delegata z bankiem nie wiąże żadna umowa.

W związku z powyższym, skoro Wnioskodawca nie zawiera z delegatem żadnej umowy (jak wynika z wniosku stosunek prawny, na podstawie którego wypłacana jest należność wynika z odrębnych przepisów), to wskazany przepis nie będzie miał zastosowania.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, iż od wynagrodzeń delegatów Wnioskodawca winien pobrać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. potrącić koszty uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 ustawy a podatek naliczyć według stawki 18% i po zakończeniu roku wystawić PIT-11.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.