Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.94.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu uczestnictwa pracowników w
programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
programy-program motywacyjny
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 39-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. (dalej jako: „A.", „Spółka Polska” oraz „Wnioskodawca”) należy do grupy spółek
    B., w której spółką matką jest C.
    C. (dalej: „Organizator”) jest organizatorem programów motywacyjnych: D. (dalej: ‘‘D”) oraz
    E. (dalej: “E.”, łącznie jako: „Programy”), w których mogą uczestniczyć wybrani pracownicy,
    pełniący najwyższe stanowiska w ramach grupy B. (dalej: „Uczestnicy”).Programy te zostały
    wprowadzone celem motywacji, wynagradzania oraz zatrzymania w grupie B. osób o
    wyjątkowych kompetencjach i umiejętnościach, którzy osiągają wyjątkowe wyniki
    biznesowe.
    D. jest 3-letnim programem motywacyjnym, w ramach którego Uczestnicy otrzymują
    jednostki uczestnictwa, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do otrzymania
    środków pieniężnych w przyszłości. Jednostki uczestnictwa otrzymane po przystąpieniu do
    Programu zgodnie z postanowieniem regulaminu Programu nie mogą zostać zbyte,
    przeniesione, scedowane lub obciążone. Po 3-letnim okresie trwania Programu uczestnik
    otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek uczestnictwa (dalej jako:
    „Wypłata”), którego wartość jest obliczana na podstawie odpowiednich wskaźników,
    określonych dla D. Jednostki uczestnictwa, reprezentujące prawo do otrzymania wypłaty
    środków pieniężnych z D. nie są papierem wartościowym, o którym mowa w art. 3 pkt 1
    lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U.2024.722 t.
    j. z dnia 2024.05.14) ani pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt
    13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia
    2024.02.21), w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi. Jednostki uczestnictwa są niezbywalne i nie nadają prawa do nabycia lub
    objęcia akcji lub udziałów.
    E. jest również 3-letnim programem motywacyjnym, w przypadku, którego Uczestnik
    otrzymuje jednostki, które po spełnieniu szeregu warunków dają prawo do otrzymania
    środków pieniężnych w przyszłości. Po 3-letnim okresie trwania Programu uczestnik
    otrzymuje ekwiwalent pieniężny z tytułu posiadanych jednostek (dalej jako: „Wypłata”).
    Wypłata środków w Programie E. uzależniona jest od kilku czynników, przykładowo takich
    jak: czynniki ekonomiczne, w tym wynik finansowy C., reputacja korporacyjna, pozytywne
    oddziaływanie społeczne, w tym na ochronę środowiska grupy B. Każdy z czynników ma
    swoją wagę, która ma wpływ na wartość końcową środków pieniężnych, wypłacanych z
    tego programu motywacyjnego. Jednostki, reprezentujące prawo do otrzymania wypłaty
    środków pieniężnych z E. nie są papierem wartościowym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit.
    b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U.2024.722 t. j.
    z dnia 2024.05.14) ani pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 5a pkt 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21),
    w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi. Jednostki są niezbywalne i nie nadają prawa do nabycia lub objęcia akcji lub
    udziałów.
    Wszelkie czynności związane z organizacją, administracją, określaniem zasad, a także
    wyborem Uczestników Programów, zarówno D. i E. spoczywają na Organizatorze, który
    odpowiada za powołanie odpowiedniego organu administrującego (dalej „Administrator”).
    Ponadto wyłącznie Administrator w imieniu Organizatora oraz organy go reprezentujące

    są podmiotami uprawnionymi do podejmowania ostatecznych decyzji w zakresie
    przyznawania wypłaty z tytułu uczestnictwa w Programach.
    Warunkiem koniecznym do zakwalifikowania danej osoby do udziału w Programach jest
    posiadanie stosunku pracy z jedną ze spółek należących do grupy B. Udział w Programach
    nie jest jednak w żaden sposób zagwarantowany w umowie o pracę z A. ani w innych
    dokumentach firmowych, takich jak regulamin wynagradzania. Programy nie generują
    stosunku pracy, a udział w nich nie daje Uczestnikowi prawa do dalszego zatrudnienia
    wewnątrz Grupy B. Ponadto, w określonych przypadkach, w sytuacji ustania stosunku
    pracy pomiędzy Uczestnikiem a spółką zatrudniającą, takiej osobie nadal przysługuje
    wypłata z tytułu posiadanych jednostek uczestnictwa w proporcji wynikającej z
    regulaminów Programów uchwalonych przez Organizatora.
    Pracownik otrzymuje od Organizatora informację o zakwalifikowaniu do Programów w
    postaci D./ E., który określa ogólne warunki uczestnictwa wraz z regulaminem każdego z
    Programów. Oba dokumenty zawierają ww. zastrzeżenie, że stosunek powstały poprzez
    akceptację wskazanych dokumentów, jako przystąpienie do Programów, ma jedynie
    charakter cywilnoprawny i nie powoduje powstania nowego stosunku pracy, ani nie
    wpływa na już istniejący stosunek pracy, a w szczególności nie kreuje w ramach niego
    dodatkowych uprawnień.
    Wypłat środków pieniężnych z Programów dokonują w imieniu Organizatora lokalni
    pracodawcy Uczestników, m.in. A. w stosunku do Uczestników będących pracownikami A.
    Niemniej zarówno koszty wypłaty w ramach Programów, jak i wszelkie uzasadnione
    koszty, opłaty i wydatki poniesione w związku z administracją Programów, w tym wydatki
    poniesione przez Administratora (w proporcjach ustalonych przez Administratora), są
    pokrywane przez lokalnych pracodawców (w tym przez A. w stosunku do pracowników
    tego podmiotu uczestniczących w Programach).
    Wszelkie roszczenia związane z uczestnictwem w Programach przysługują Uczestnikom
    wyłącznie względem Organizatora. Uczestnikom nie przysługują żadne roszczenia
    względem lokalnych pracodawców, włączając w to Wnioskodawcę. Co więcej, w przypadku
    roszczeń względem Uczestników, to Organizator, Administrator lub organy ich
    reprezentujące są wyłącznie uprawnione do ich dochodzenia. Organizator, Administrator i
    organy ich reprezentujące mogą również ustanawiać wewnętrzne procedury odwoławcze
    od decyzji związanych z uczestnictwem w Programach lub przyznaniem nagród.
    Pytania
    1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wypłaty dokonane na rzecz
      pracowników Wnioskodawcy z tytułu uczestnictwa w Programach, skutkują
      powstaniem po stronie pracowników przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 10
      ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”)
      w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie na Wnioskodawcy jako podmiocie
      dokonującym Wypłaty nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób
      fizycznych ani obowiązek wystawienia w tym zakresie informacji PIT-11 przekazywanej
      Uczestnikom oraz właściwym dla nich urzędom skarbowym?
    2. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia wydatków poniesionych na
      funkcjonowanie Programów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o CIT?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku
    dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłaty środków pieniężnych dokonywane przez A. z tytułu
    uczestnictwa w Programach motywacyjnych w ramach Programów D. i E. oraz w imieniu
    C. z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (Organizatora Programów), powinny być

    kwalifikowane jako przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 9
    ustawy o PIT w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
    Z uwagi na kwalifikację omawianych Wypłat jako przychodu z innych źródeł, na
    Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, a
    co za tym idzie, w myśl art. 32 ust. 1 ustawy o PIT Wnioskodawca nie ma obowiązku
    obliczenia oraz pobrania zaliczki na podatek dochodowy z tytułu tak dokonywanej wypłaty.
    Dodatkowo, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie również obowiązek informacyjny z
    art. 39 ust. 1 ani art. 42a ustawy o PIT w zakresie sporządzenia informacji PIT-11.
    Uzasadnienie:
    Dochód podlegający opodatkowaniu powinien być klasyfikowany, w zależności od jego
    charakteru, do jednej z kategorii dochodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z
    póżn. zm.) (dalej jako: „ustawa o PIT”).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m. in.: stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca
    nakładcza, emerytalna lub renta a także zgodnie z pkt. 9 - inne źródła.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że Wypłaty, które mogą być przyznane
    Uczestnikom - pracownikom Wnioskodawcy, nie mogą zostać zakwalifikowane do źródła
    przychodów, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, to jest do przychodów ze stosunku
    pracy, gdyż:
        Prawo do otrzymania Wypłaty nie wynika z umów o pracę zawartych między
        Wnioskodawcą a Uczestnikami, którzy je otrzymują, ani z żadnych innych
        dokumentów z zakresu prawa pracy (np. regulaminu wynagradzania
        obowiązującego u Wnioskodawcy),
        Uprawnienie do otrzymania Wypłaty nie jest w żadnym stopniu powiązane z
        czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy na rzecz Wnioskodawcy.
        Możliwość uczestnictwa w Programie uzależniona jest wyłącznie od zatrudnienia w
        jednej ze spółek w Grupie i została sformułowana w jednolity sposób dla wszystkich

        Uczestników Programu z całej Grupy, a nie jedynie dla Uczestników, będących
        pracownikami Wnioskodawcy,
        Wnioskodawca nie ma wpływu na wybór osób, które mogą otrzymać Wypłaty, na
        ich wysokość ani na sposób ich kalkulacji,
        Uczestnicy co roku otrzymują pisma od Organizatora dotyczące przyznanych
        jednostek, którego nadawcą jest Organizator,
        Wnioskodawca nie jest organizatorem ani administratorem Programu, nie ma
        wpływu na decyzje dotyczące Wypłaty, a jej udział w tym procesie ogranicza się
        wyłącznie do technicznego przeprocesowania płatności,
        Jakiekolwiek roszczenia, które pracownicy polskiej Spółki mogliby podnieść w
        związku z prawem do Wypłaty nie są kierowane do Wnioskodawcy i nie będą
        stanowiły roszczeń z zakresu prawa pracy.
    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, należy stwierdzić, że wypłaty dokonywane w
    ramach Programów D. i E. nie spełniają przesłanek do uznania ich za przychody ze
    stosunku pracy. Nie są one bowiem funkcjonalnie powiązane z wykonywaniem pracy na
    rzecz Wnioskodawcy, co stanowi kluczową przesłankę dla zakwalifikowania przychodu
    jako pochodzącego ze stosunku pracy. Przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła
    określonego, jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w
    rozumieniu przepisów kodeksu pracy, czyli musiałby wiązać się funkcjonalnie z
    wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu, wypłacającego to świadczenie.
    Tym samym, świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby
    trzeciej - nawet jeżeli kryterium stanowiące podstawę jego przyznania stanowi fakt
    istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem i jeśli podmiot ten ponosi ostateczny
    koszt świadczenia, nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako
    pochodzącego ze stosunku pracy.
    W konsekwencji, przychód z tytułu Wypłat przyznanych przez C., nie będzie stanowił
    przychodu ze stosunku pracy istniejącego pomiędzy Wnioskodawcą a jej pracownikami -
    Uczestnikami Programu, którzy otrzymują Wypłaty.
    Przychód ten w ocenie Wnioskodawcy, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o PIT, a Wnioskodawca w tym zakresie nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku
    jako zakład pracy w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o PIT i tym samym nie będzie również
    zobowiązana uwzględniać przedmiotowych Wypłat w PIT-11 na podstawie art. 39 ust. 1
    ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż
    wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 ustawy o PIT.
    Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności’’ oznacza wskazanie
    otwartego katalogu rodzajów przychodu, które nie zostały wprost enumeratywnie w nim

    wymienione. Zatem, w przypadku braku możliwości zakwalifikowania do jakiegokolwiek
    źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 1 -8b ustawy o PIT należy uznać
    przysporzenie majątkowe za przychód z innych źródeł.
    Opisane wyżej stanowisko znajduje poparcie m.in. w poniższych indywidualnych
    interpretacjach podatkowych, dotyczących zbliżonych stanów faktycznych:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 19 stycznia 2024 r. o
        sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1023.2023.2.MT,
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 11 stycznia 2024 r. o
        sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.915.2023.1.JŚ,
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 6 grudnia 2023 r. o
        sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.740.2023.1.GG.
    Kwalifikacja przychodu z tytułu Wypłat przyznanych przez C. jako przychód z innych
    źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. art. 20 ust. 1 ustawy o PIT oznacza, że
    po stronie Wnioskodawcy jest brak obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek
    dochodowy z tytułu dokonywanych wypłat., Co więcej, na A. nie ciąży obowiązek
    wystawienia informacji PIT-11, o której mowa w art. 42a ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej obowiązków informacyjnych i prawidłowe w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Natomiast stosownie do art. 7 § 1 ww. ustawy:
      Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
      obowiązkowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Należy zaakcentować, że z przywołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest
    płatnikiem danego podatku, rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej
    dla tego podatku. Ma to swój wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie

    przepisów prawa”. Ustalenie, czy dany podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem,
    możliwe jest więc jedynie w oparciu o szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w
    przedmiotowej sprawie – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych oraz daninę solidarnościową.
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
        tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
        obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na
    podatek przez płatników”.
    Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
        nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
        mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji
    przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,

      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Przywołane przepisy dotyczą obowiązków płatniczych i informacyjnych w sytuacji
    przekazywania m.in. przychodów zaliczanych do przychodów ze stosunku pracy.
    W analizowanej sprawie rozważają Państwo, czy ciążą na Państwu obowiązki płatnika oraz
    obowiązki informacyjne wynikające z omawianej ustawy w związku z udziałem Państwa
    Pracowników w omówionym we wniosku programie.
    Należy przeanalizować, czy ww. osoby otrzymują opisane świadczenia od Państwa, czy od
    innych podmiotów oraz czym w rozumieniu podatkowoprawnym te świadczenia są.
    Obowiązki płatnika oraz jednocześnie obowiązki informacyjne po Państwa stronie
    mogłyby bowiem powstać w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwo świadczeń
    ze stosunku pracy na rzecz ww. Pracowników.
    Świadczeniami, do których odnoszą się Państwo, są nagrody w postaci wypłat
    gotówkowych w postaci ekwiwalentu pieniężnego z tytułu posiadanych jednostek
    uczestnictwa przyznanych przez Spółę z grupy spółek B., Państwa pracownikom biorącym
    udział w programie organizowanym przez spółkę matkę C.
    Jak wskazano w opisie sprawy:
        w ramach grupy spółek (której to grupy są Państwo częścią) funkcjonuje Program,
        którym objęci są m.in. Państwa Pracownicy;
        sposób uczestnictwa Państwa pracowników w Programie nie jest powiązany ze
        stosunkiem pracy łączącym Uczestnika z Państwem, tj. warunki Programu nie
        stanowią żadnego elementu umowy o pracę ani nie wynikają z regulaminu
        wynagradzania ani innych źródeł prawa pracy obowiązujących u Państwa;
        nie są Państwo stroną umowy Programu, jak i nie są stroną innych dokumentów
        ustanawiających Program i regulujących prawa Uczestników Programu. Z uwagi na
        brak funkcjonalnego związku uczestnictwa w Programie z zatrudnieniem, nie są
        Państwo również adresatem potencjalnych roszczeń Pracowników z tytułu
        uczestnictwa w Programie. Relacja Uczestników z spółką matkę C. – organizatorem
        programu, podmiotem zarządzającym i administrującym Programem w tym
        zakresie ma charakter pozapracowniczy;
        wypłat środków pieniężnych z Programów dokonują w imieniu Organizatora lokalni
        pracodawcy Uczestników, m.in. Państwo w stosunku do Uczestników będących
        pracownikami spółki polskiej. Niemniej zarówno koszty wypłaty w ramach
        Programów, jak i wszelkie uzasadnione koszty, opłaty i wydatki poniesione w
        związku z administracją Programów, w tym wydatki poniesione przez
        Administratora (w proporcjach ustalonych przez Administratora), są pokrywane
        przez lokalnych pracodawców (w tym przez Państwa w stosunku do pracowników
        tego podmiotu uczestniczących w Programach).
    Z powyższego wynika zatem, że na gruncie opisanych zdarzeń środki pieniężne z tytułu
    uczestnictwa w opisanym programie są przez Państwo wypłacane Pracownikom, ale nie są

    świadczeniami ze stosunku pracy łączącego Państwa z Pracownikami, ponieważ stanowią
    przysporzenia tychże Pracowników w istocie uzyskane od Spółki z grupy -spółki matki, do
    której należy również Państwa spółka.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego stanu faktycznego
    wartość otrzymanego przez danego Pracownika świadczenia pieniężnego należnego z
    tytułu uczestnictwa w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę matkę,
    stanowi dla Pracowników przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przepis ten, zakreślając krąg podmiotów zobowiązanych do pełnienia obowiązków
    informacyjnych, nie posługuje się kategorią podmiotu, na którym spoczywa ciężar
    ekonomiczny świadczenia, lecz wyraźnie wskazuje, że ciężar informacyjny ciąży na
    podmiotach „które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20
    ust. 1”.
    Wobec powyższego, dla ustalenia rzeczonego obowiązku informacyjnego nie ma
    znaczenia kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz na czyje zlecenie
    jest organizowany program. Istotne jest bowiem jedynie, kto (jaki podmiot) wypłaca
    świadczenie.
    W świetle przedstawionej regulacji podmiotami zobowiązanymi do ww. obowiązku
    informacyjnego są podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego
    dysponują środkami finansowymi podatnika (w postaci wypłaconej Nagrody) lub dokonują
    czynności związanych z operacjami na jego majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych
    środków pieniężnych).
    Reasumując: na gruncie opisanego stanu faktycznego, na Państwu – będącym pracodawcą
    Pracownika – w związku z pośredniczeniem w wypłatach na rzecz Państwa Pracowników
    środków pieniężnych wynikających z uczestnictwa w Programie, nie będą ciążyły
    obowiązki płatnika w zakresie pobrania podatku, natomiast będą ciążyły z rzeczonego
    tytułu obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. zobowiązani będziecie sporządzić informację o
    przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek
    dochodowy (na formularzu PIT-11) i przesłać ją podatnikowi oraz właściwemu urzędowi
    skarbowemu.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą
    one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo

    że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu,
    że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę tut. organ jest
    zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.