Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.136.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
udokumentowanych dokumentami.
Słowa kluczowe: dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów udokumentowanych dokumentami, o których
    mowa w Wariancie I i II.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Uwagi ogólne
    „A” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest
    podmiotem z siedzibą na terytorium Polski, zarejestrowanym w Polsce dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług (dalej również: „VAT”) jako czynny podatnik
    VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej także: „UE”),
    zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej:
    „Kontrahenci”). Spółka dokonuje na ich rzecz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

    Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane są wyłącznie z Kontrahentami,
    którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych i podali go Spółce.
    W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku, miejscem rozpoczęcia
    transportu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia
    transportu) jest terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    W ramach opisanych dostaw towary co do zasady nie są transportowane przy użyciu
    własnych środków transportu Spółki lub Kontrahentów, przy czym może zdarzyć się, że w
    niektórych sytuacjach Kontrahent transportuje towar przy użyciu własnego środka
    transportu.
    W niektórych przypadkach towar będący przedmiotem dostawy jest transportowany do
    magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego, który działa na rzecz
    Kontrahenta (dalej: „Magazyn”). Niemniej, w każdym z przypadków będących
    przedmiotem wniosku miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest terytorium Polski, a
    miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego UE.
    Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje w składanych prawidłowo i terminowo
    informacjach podsumowujących (VAT-UE).
    Spółka, w celu zastosowania stawki 0% podatku VAT z tytułu WDT, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na
    terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska.
    Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z
    którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji będą uprawniać Spółkę do
    stosowania stawki VAT 0% przy WDT.
    2. Warianty gromadzonej dokumentacji
    Co do zasady dokumentując WDT Spółka zmierza do zgromadzenia:
    (i) faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku oraz
    (ii) dokumentu w postaci:
      · międzynarodowego listu przewozowego (CMR), lub
      · morskiego listu przewozowego (np. Sea WayBill), lub
      · lotniczego listu przewozowego (np. Air WayBill), lub
      · odpowiedniego dokumentu innego niż list przewozowy potwierdzającego wydanie
        towaru przewoźnikowi i zawierającego analogiczne dane jak list przewozowy,

    - podpisanego przez nadawcę, przewoźnika i odbiorcę towaru. Możliwe są przy tym
      przypadki, w których w polu odbiorcy towaru na dokumencie przewozowym widnieć
      będą dane Magazynu, do którego dostarczane są towary.
    W przypadku transportu towarów przy użyciu własnego środka transportu Kontrahenta
    Spółka, zamiast dokumentu z punktu (ii), będzie dysponować dokumentem wskazanym w
    art. 42 ust. 4 ustawy o VAT.
    Dodatkowo, Spółka zasadniczo może posiadać potwierdzenia zapłaty za towary będące
    przedmiotem opisanych dostaw.
    Niemniej, w niektórych przypadkach w praktyce może się zdarzyć, że Spółka nie będzie
    posiadała kompletu dokumentów wskazanych powyżej (listu przewozowego lub
    potwierdzenia zapłaty – faktura ze specyfikacją sztuk ładunku jest dostępna zawsze), lub
    będzie go posiadała, ale dokumenty nie będą kompletne (w szczególności Spółka może
    nie dysponować kopią dokumentu przewozowego z podpisem odbiorcy towaru ze
    względu na organizację transportu przez nabywcę).
    W takich wypadkach Spółka zamierza gromadzić dodatkową dokumentację
    potwierdzającą dokonanie WDT, opisaną szczegółowo w poniższych wariantach.
    Wariant I:
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących
    dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie – zestawienie to będzie
    przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy
    (np. po zakończeniu miesiąca). Zgodnie z listem inicjującym przesyłanym Kontrahentowi
    by poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę dokumentacji
    potwierdzającej dokonanie WDT lub zgodnie z informacją, która będzie zawarta w
    przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do
    wskazanego dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane
    zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w
    zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia
    dostarczenia wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na
    rzecz Kontrahenta Spółka będzie otrzymywała informacją zwrotną wysyłaną
    automatycznie (tzw. powiadomienie lub zwrotka). Niniejsze dokumenty będą
    archiwizowane wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym
    zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której wiadomość
    zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej informacji
    zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do
    otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki potwierdzenia w tym zakresie.
    Wariant II:

    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących
    dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie – zestawienie to będzie
    przesyłane Kontrahentowi w formie papierowej listem poleconym z potwierdzeniem
    odbioru albo kurierem na adres Kontrahenta z możliwością śledzenia postępu doręczenia,
    po zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu miesiąca). Spółka będzie w
    stanie śledzić przez dostarczane jej potwierdzenia odbioru lub przez elektroniczny portal
    kurierski, czy przesyłka – zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy na rzecz
    Kontrahenta dotarła do Kontrahenta. Zgodnie z listem inicjującym przesyłanym
    Kontrahentowi by poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę
    dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT lub zgodnie z informacją, która będzie
    zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do
    wskazanego dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane
    zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w
    zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze
    zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta będzie
    potwierdzane otrzymanym przez Spółkę potwierdzeniem odbioru listu poleconego lub
    komunikatem na portalu kurierskim o doręczeniu przesyłki do Kontrahenta oraz
    informacją zwrotną wysyłaną papierowo lub elektronicznie przez Kontrahenta. Otrzymane
    potwierdzenia będą archiwizowane jako załącznik wraz z kopią wiadomości papierowej
    zawierającej informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest
    zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i
    tym samym nie odeśle do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie.
    Pytania
    1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
      powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT?
      (zdarzenie przyszłe)?
    2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT?
      (zdarzenie przyszłe)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I powyżej
      powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.
    2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Uwagi ogólne
    Warunki zastosowania dla WDT stawki 0% VAT
    Spółka wskazuje, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0%
    stawki VAT (tzw. zwolnienie z prawem do odliczenia). Art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje
    warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0%
    stawki podatku, tj.: „(...):
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone
      do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Jak zostało podniesione w opisie sprawy, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i
    warunek wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, są i będą przez
    Wnioskodawcę spełnione. Spółka bowiem dokonuje i zamierza dokonywać dostaw na
    rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo członkowskie), którzy podadzą
    go Spółce, a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Spółka spełnia i będzie spełniać również warunek, o którym mowa art. 42 ust. 1a ustawy o
    VAT, tj. składa i będzie składała prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-
    UE.
    Tym samym, kluczowym warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia,
    czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych

    dostaw, jest posiadanie przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały
    wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego (stosownie do ww. treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
      · dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
        wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      · specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do
      nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Art. 42 ust. 4 ustawy o VAT, modyfikuje ww. warunki dla przypadków, gdy wywóz towarów
    dokonywany jest bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez
    ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy. W takiej
    sytuacji Spółka powinna posiadać zamiast dokumentu przewozowego dokument
    zawierający co najmniej:
    1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca
      zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz
      nabywcy tych towarów;
    2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
      działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
    3) określenie towarów i ich ilości;
    4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1
      lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;
    5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub
      numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
    Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w praktyce i orzecznictwie podejściem
    posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury
    dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na
    fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również
    specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo,
    Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014
    r., sygn. ILPP4/443-117/14-2/BA, w której organ wskazał, że: „w związku z tym, że faktura

    jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona
    specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja
    poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie”.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy
    dokumenty wymienione w ust. 3 oraz w ust. 4 nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
    mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      · korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
      · dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
      · dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
        charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
        przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
      · dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka podkreśla, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów
    pomocniczych ma charakter otwarty (na co wskazuje zwrot „w szczególności”), co oznacza,
    iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym
    państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się w zasadzie zupełnie dowolnymi
    dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony
    skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której
    stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z
    uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), w świetle której „jako
    dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest
    sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust.
    3 i 4 ustawy o VAT, nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w
    przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42
    ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne,
    może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy
    wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione

    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy, lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju. Powyższa teza odnosi się również do normy art. 42 ust. 4 u.p.t.u., którą
    pominięto w udzielonej odpowiedzi, z uwagi na brak jej przywołania w przedstawionym do
    rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z
    tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42
    ust. 3 oraz ust. 4 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w
    tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do finalnego nabywcy na terytorium innego
    niż Polska państwa członkowskiego.
    Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 3, ust. 4 i ust. 11 ustawy o VAT, nie zawierają wymogu,
    by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe przyjęły formę elektroniczną, bądź
    też były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka zwraca uwagę, iż do takiego
    wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn.
    akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie wynika
    wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały
    formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów,
    zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była
    autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem
    może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście jest prezentowane również przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia
      2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.480.2022.2.RST, stwierdził, że „Przepisy ustawy nie
      uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku
      w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro
      przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest
      dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
      uprawdopodobniona. (...) Dokumenty zeskanowane przez Spółkę i przechowywane
      tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły dowody dokonania dostaw
      wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i ust. 11 ustawy upoważniają

      Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych dostaw. CMR lub inne
      dokumenty potwierdzające wywóz towarów gromadzone i przechowywane w formie
      elektronicznej, będą dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11
      ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 listopada 2020
      r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.480.2020.1.IZ, podkreślił, iż: „Należy wskazać, że przepisy
      ustawy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
      w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można
      wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
      dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik
      komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi
      sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument
      udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu,
      niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym
      mowa w powołanych przepisach ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia
      2019 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR, stwierdził, że „Przepisy ustawy nie
      uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku
      w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro
      przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest
      dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
      uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR)
      gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej bez jednoczesnego
      przechowywania ich w formie papierowej będą miały moc dowodową dokumentów, o
      których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego
      2018 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT, stwierdził, że „Dla zastosowania stawki
      w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest
      konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej, wystarczy
      ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie elektronicznej,
      niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody
      (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem danej
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium kraju”.
    Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w: interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.117.2017.1.KB, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach
    z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. IBPP4/4512 -191/15/EK, interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. IPPP3/443-484/13-4/JK,

    interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2014 r.,
    sygn. ITPP3/443-98/14/MD, interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w
    Łodzi z dnia 10 marca 2015 r., sygn. IPTPP2/443-929/14-2/DS oraz z dnia 18 lutego 2015 r.
    (sygn. IPTPP2/443-856/14-4/IR).
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki, w przypadku otrzymywania przez
    nią drogą elektroniczną dokumentów wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, będą
    one stanowić dowód, o którym mowa odpowiednio w art. 42 ust. 3, ust. 4 lub ust. 11
    ustawy o VAT.
    2. Analiza dokumentacji Wnioskodawcy
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka
    każdorazowo będzie posiadać fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną WDT,
    zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Co do zasady Spółka zmierza do
    posiadania również podpisanego przez odbiorcę towaru listu przewozowego lub
    dokumentu innego niż list przewozowy potwierdzającego wydanie towaru przewoźnikowi i
    zawierającego analogiczne dane jak list przewozowy oraz potwierdzenia zapłaty. W
    przypadku transportu towarów przy użyciu własnego środka transportu Kontrahenta
    Spółka, zamiast listu przewozowego lub dokumentu innego niż list przewozowy
    potwierdzającego wydanie towaru przewoźnikowi i zawierającego analogiczne dane jak
    list przewozowy, będzie dysponować dokumentem wskazanym w art. 42 ust. 4 ustawy o
    VAT. Mogą zdarzyć się jednak przypadki, w których Spółka nie będzie posiadała
    określonego dokumentu lub będzie go posiadała, ale będzie on zawierał określone braki
    np. nie będzie on podpisany przez odbiorcę towaru – w związku z tym Wnioskodawca
    zamierza gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą wywóz towarów na
    terytorium innego państwa członkowskiego (dowody wynikające z zastosowania art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT), w postaci dowodów opisanych w przedstawionych Wariantach.
    W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z
    przedstawionych Wariantów, będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie dostawy
    towarów do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami
    (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody),
    które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.

    Wobec tego Spółka w szczególności wskazuje, że jej zdaniem brak w przedstawionych
    Wariantach podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT,
    jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, łącznie jednoznacznie
    potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE.
    W obu Wariantach I oraz II Spółka będzie dysponować przynajmniej (i) fakturą (lub jej
    kopią) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) zbiorczym
    zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym
    okresie przesyłanym Kontrahentowi drogą elektroniczną (Wariant I) lub w formie
    papierowej listem poleconym z potwierdzeniem odbioru lub kurierem (Wariant II).
    W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Zestawienie
    będzie potwierdzało dokonanie WDT zarówno w przypadku (i) przesłania do Spółki
    odpowiedzi z potwierdzeniem otrzymania towarów jak i w przypadku (ii) braku informacji
    zwrotnej przesłanej do Spółki w zakresie otrzymanego zestawienia we wskazanym
    terminie, co będzie wynikało z treści listu inicjującego przesyłanego Kontrahentowi, by
    poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę dokumentacji
    potwierdzającej dokonanie WDT lub z informacji, która będzie zawarta w przedmiotowym
    zestawieniu. Status wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących
    dostawy na rzecz Kontrahenta będzie potwierdzany:
      · w przypadku Wariantu I: w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości ze
        zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta
        Spółka będzie otrzymywała informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw.
        powiadomienie lub zwrotka); niniejsze dokumenty będą archiwizowane wraz z
        wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu
        wysłanym do Kontrahenta;
      · w przypadku Wariantu II: dostarczanym Spółce potwierdzeniem odbioru listu lub
        komunikatem na portalu kurierskim o doręczeniu przesyłki do Kontrahenta oraz
        informacją zwrotną wysyłaną papierowo lub elektronicznie przez Kontrahenta;
        otrzymane potwierdzenia będą archiwizowane jako załącznik wraz z kopią
        wiadomości papierowej zawierającej informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym
        do Kontrahenta.
    Brak odpowiedzi na zbiorcze zestawienie faktur będzie miało taki sam skutek jak
    odesłanie do Spółki potwierdzenia otrzymania towarów z otrzymanego zestawienia faktur.
    Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania
    towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego

    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych
    na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń
    może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami
    stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak
    przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów
    udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu). Jak
    wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza
    uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny,
    zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych
    stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak
    niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W świetle powyższego, zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i niezakwestionowane
    przez nich) łącznie z fakturą (lub jej kopią) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk
    ładunku, a także ew. innymi wskazanymi dokumentami (np. kopia listu przewozowego
    CMR niepodpisana przez odbiorcę, potwierdzenie zapłaty za towar), będą potwierdzały
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa
    członkowskiego.
    Stanowiska organów podatkowych
    Spółka podkreśla, iż ww. stanowisko znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów
    podatkowych, przykładowo:
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.649.2024.1.GK) oraz w interpretacjach indywidualnych wydanych w tym
      zakresie w identycznym stanie faktycznym: w interpretacji indywidualnej z dnia 24
      października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1 -2.4012.463.2024.1.GK), w interpretacji
      indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK)
    We wskazanych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    stwierdził, że: „dowody w postaci (...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk
    ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury)
    oraz zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
    Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
    elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres

    miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z
    ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w
    przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w
    odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji
    zwrotnej w tym zakresie); (...) – stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku
    w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)”.
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.
      2024.1.GK)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że: „gromadzona przez Spółkę w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja (...), tj. dokumenty (opisane w Wariantach
    I-VI) w postaci: (...)
    IV. fakturą (lub jej kopią) zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku, oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na
    rzecz Kontrahenta w danym okresie, w stosunku do których Kontrahent uregulował
    należność, które będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu
    okresu którego dotyczy. Zgodnie z porozumieniem, które jest/będzie zawierane z
    Kontrahentem, lub informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu,
    w przypadku braku dokonania potwierdzenia do uzgodnionego przez strony dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka
    będzie uznawała, że towary udokumentowane opłaconymi i wymienionymi w zestawieniu
    fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym
    zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta jest/będzie
    potwierdzane informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj o
    statusie dostarczenia”) przez serwer Kontrahenta. Otrzymane potwierdzenia są/będą
    archiwizowane jako załącznik wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o
    zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której
    Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do
    Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie. (...)
    - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
      zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały

      dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju. Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach
      I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą
      upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
      do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 16 marca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-
      3.4012.634.2021.3.PJ)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził: „(...) W świetle zatem przedstawionego
    przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane przez Wnioskodawcę ww.
    dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z
    opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty potwierdzające, że towary zostały
    wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE niż Polska uprawniają do zastosowania stawki 0%”.
    Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach
    Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku
    oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
    Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez
    Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący
    potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polska (akceptacja
    dorozumiana).
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.304.2021.1.PC)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który
    uważał, że „Sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach realizowanych
    w ramach Modelu G (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, że transakcje te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT),
    przedstawiony w Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    niniejszego wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42
    ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT”.
    Autor wniosku o interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w
    Przypadku 2 jest w posiadaniu przed terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres
    rozliczeniowy kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią
    wiadomością e-mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca potwierdził
    fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej akceptacji.

    · w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-
      3.4012.298.2020.1.TKU)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że: „Mając na uwadze powołane
    przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które
    składają się opisane w: (...)
    Wariancie V, tj. kopie faktur zawierające dane Kontrahenta oraz specyfikacje
    poszczególnych sztuk załadunku, wraz ze zbiorczym zestawieniem faktur
    dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie stanowić
    będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i
    ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów będą potwierdzały dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą
    upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
    ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 15 czerwca 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.161.2020.1.RD)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „Ponadto zdaniem Organu również w
    Przypadku 2b dowody obejmujące:
      · kopię faktury, zawierającej m.in. dane Nabywcy (tj. jego nazwę i adres siedziby) oraz
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru);
      · zbiorcze zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Nabywcy w
        danym okresie, które jest przesyłane Nabywcy drogą elektroniczną, po zakończeniu
        okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest
        przesyłane około 10. dnia następnego miesiąca) i w odniesieniu, do którego zgodnie
        z ustaleniami z Nabywcą oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w
        przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20. dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
        innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Nabywca nie zgłasza
        zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do
        Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie),
    - będą uprawniały Wnioskodawcę w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów, do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu
      pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy). Będą to dowody o których mowa w art.
      42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, które (jak wynika z opisu sprawy) łącznie potwierdzają

      dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju”.
    Podobnie wskazano w m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH), z dnia 13
    czerwca 2017 r. (sygn. 0112- KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP) oraz interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.117.2017.1.KB); oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r. (sygn. ILPP4/4512-1-38/16-2/PR); oraz interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 września 2015 r. (sygn.
    ILPP4/4512-1-208/15-2/HW); a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej
    w Poznaniu z dnia 10 marca 2015 r. (sygn. ILPP4/443 -646/14-2/BA).
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż
    transakcje udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach I i II powinny być
    opodatkowane stawką 0% VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji,
    gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
        innym niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
        niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
        które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą
        zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych
        z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka
    współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej
    (dalej także: „UE”), zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej
    (dalej: „Kontrahenci”). Spółka dokonuje na ich rzecz wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy.
    Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane są wyłącznie z Kontrahentami,
    którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych i podali go Spółce.
    W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku miejscem rozpoczęcia
    transportu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia
    transportu) jest terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    W ramach opisanych dostaw towary co do zasady nie są transportowane przy użyciu
    własnych środków transportu Spółki lub Kontrahentów, przy czym może zdarzyć się, że w

    niektórych sytuacjach Kontrahent transportuje towar przy użyciu własnego środka
    transportu.
    W niektórych przypadkach towar będący przedmiotem dostawy jest transportowany do
    magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego, który działa na rzecz
    kontrahenta (dalej: „Magazyn”). Niemniej, w każdym z przypadków będących
    przedmiotem wniosku miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest terytorium Polski, a
    miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego UE.
    Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje w składanych prawidłowo i terminowo
    informacjach podsumowujących (VAT-UE).
    Spółka, w celu zastosowania stawki 0% podatku VAT z tytułu WDT, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na
    terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska.
    Co do zasady dokumentując WDT Spółka zmierza do zgromadzenia:
    (i) faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku oraz
    (ii) dokumentu w postaci:
      · międzynarodowego listu przewozowego (CMR), lub
      · morskiego listu przewozowego (np. Sea WayBill), lub
      · lotniczego listu przewozowego (np. Air WayBill), lub
      · odpowiedniego dokumentu innego niż list przewozowy potwierdzającego wydanie
        towaru przewoźnikowi i zawierającego analogiczne dane jak list przewozowy,
    - podpisanego przez nadawcę, przewoźnika i odbiorcę towaru. Możliwe są przy tym
      przypadki, w których w polu odbiorcy towaru na dokumencie przewozowym widnieć
      będą dane Magazynu, do którego dostarczane są towary.
    W przypadku transportu towarów przy użyciu własnego środka transportu Kontrahenta
    Spółka, zamiast dokumentu z punktu (ii), będzie dysponować dokumentem wskazanym w
    art. 42 ust. 4 ustawy.
    Dodatkowo, Spółka zasadniczo może posiadać potwierdzenia zapłaty za towary będące
    przedmiotem opisanych dostaw.
    Niemniej, w niektórych przypadkach w praktyce może się zdarzyć, że Spółka nie będzie
    posiadała kompletu dokumentów wskazanych powyżej (listu przewozowego lub
    potwierdzenia zapłaty – faktura ze specyfikacją sztuk ładunku jest dostępna zawsze), lub
    będzie go posiadała, ale dokumenty nie będą kompletne (w szczególności Spółka może
    nie dysponować kopią dokumentu przewozowego z podpisem odbiorcy towaru ze
    względu na organizację transportu przez nabywcę).

    W takich wypadkach Spółka zamierza gromadzić dodatkową dokumentację
    potwierdzającą dokonanie WDT, opisaną szczegółowo w poniższych wariantach.
    Wariant I:
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących
    dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie – zestawienie to będzie
    przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy
    (np. po zakończeniu miesiąca). Zgodnie z listem inicjującym przesyłanym Kontrahentowi
    by poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę dokumentacji
    potwierdzającej dokonanie WDT lub zgodnie z informacją, która będzie zawarta w
    przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do
    wskazanego dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane
    zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w
    zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia
    dostarczenia wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na
    rzecz Kontrahenta Spółka będzie otrzymywała informacją zwrotną wysyłaną
    automatycznie (tzw. powiadomienie lub zwrotka). Niniejsze dokumenty będą
    archiwizowane wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym
    zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której wiadomość
    zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej informacji
    zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do
    otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki potwierdzenia w tym zakresie.
    Wariant II:
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących
    dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie – zestawienie to będzie
    przesyłane Kontrahentowi w formie papierowej listem poleconym z potwierdzeniem
    odbioru albo kurierem na adres Kontrahenta z możliwością śledzenia postępu doręczenia,
    po zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu miesiąca). Spółka będzie w
    stanie śledzić przez dostarczane jej potwierdzenia odbioru lub przez elektroniczny portal
    kurierski, czy przesyłka – zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy na rzecz
    Kontrahenta dotarła do Kontrahenta. Zgodnie z listem inicjującym przesyłanym
    Kontrahentowi by poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę
    dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT lub zgodnie z informacją, która będzie
    zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do
    wskazanego dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane
    zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w
    zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze
    zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta będzie

    potwierdzane otrzymanym przez Spółkę potwierdzeniem odbioru listu poleconego lub
    komunikatem na portalu kurierskim o doręczeniu przesyłki do Kontrahenta oraz
    informacją zwrotną wysyłaną papierowo lub elektronicznie przez Kontrahenta. Otrzymane
    potwierdzenia będą archiwizowane jako załącznik wraz z kopią wiadomości papierowej
    zawierającej informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest
    zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i
    tym samym nie odeśle do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy dostawy,
    udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I i II powinny być, w
    świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca
        jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3
        lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
        dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
        transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
        siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
        lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na
        rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia
        towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i
        nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia
        towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny
        środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz
        nabywcy; oraz

      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
        pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
        pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
        ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
        dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
        nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
        transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
        członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest

    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
      – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy
        przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada

    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
    transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. faktura ze specyfikacją
    sztuk ładunku oraz dowody (opisane w Wariantach I i II) w postaci:

      - Wariant I: Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur
        dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie –
        zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po
        zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu miesiąca). Zgodnie z
        listem inicjującym przesyłanym Kontrahentowi by poinformować go o niniejszym
        sposobie gromadzenia przez Spółkę dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT
        lub zgodnie z informacją, która będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w
        przypadku braku dokonania potwierdzenia do wskazanego dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie
        uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia
        dostarczenia wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących
        dostawy na rzecz Kontrahenta Spółka będzie otrzymywała informacją zwrotną
        wysyłaną automatycznie (tzw. powiadomienie lub zwrotka). Niniejsze dokumenty
        będą archiwizowane wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o
        zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w
        której wiadomość zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma
        automatycznej informacji zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości),
        Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie
        odeśle do Spółki potwierdzenia w tym zakresie.
      - Wariant II: Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu zbiorczego zestawienia faktur
        dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie –
        zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi w formie papierowej listem
        poleconym z potwierdzeniem odbioru albo kurierem na adres Kontrahenta z
        możliwością śledzenia postępu doręczenia, po zakończeniu okresu, którego dotyczy
        (np. po zakończeniu miesiąca). Spółka będzie w stanie śledzić przez dostarczane jej
        potwierdzenia odbioru lub przez elektroniczny portal kurierski, czy przesyłka –
        zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta
        dotarła do Kontrahenta. Zgodnie z listem inicjującym przesyłanym Kontrahentowi
        by poinformować go o niniejszym sposobie gromadzenia przez Spółkę
        dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT lub zgodnie z informacją, która
        będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania
        potwierdzenia do wskazanego dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego
        dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
        udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do
        miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż
        Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur
        dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta będzie potwierdzane otrzymanym
        przez Spółkę potwierdzeniem odbioru listu poleconego lub komunikatem na
        portalu kurierskim o doręczeniu przesyłki do Kontrahenta oraz informacją zwrotną
        wysyłaną papierowo lub elektronicznie przez Kontrahenta. Otrzymane

        potwierdzenia będą archiwizowane jako załącznik wraz z kopią wiadomości
        papierowej zawierającej informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do
        Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń
        do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki informacji zwrotnej
        w tym zakresie,
    stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały
    Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów (WDT).
    Podsumowując, należy uznać, że:
      1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
        powinny być, w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT.
      2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
        powinny być, w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.