Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.198.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży prawa użytkowania
wieczystego niezabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego niezabudowanej nieruchomości nr 1. Uzupełnili go Państwo pismem z 10
    czerwca 2025 r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. jest czynnym podatnikiem VAT, Gmina Miejska (...) widnieje w wykazie czynnych
    podatników VAT.
    A. jest w posiadaniu działki w wieczystym użytkowaniu o nr 1. Na przestrzeni lat działka ta
    została wydzielona z większej ilości działek, na które była zawarta umowa użytkowania
    wieczystego. Na podstawie umowy użytkowania wieczystego zawartej 8 maja 1980 r. rep.
    (...) ówczesny miejski Zarząd Terenami oddał A. w (...) w użytkowanie wieczyste działki o
    numerach: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 i 16.
    Na działkach tych znajdował się i nadal znajduje się budynek zbudowany w latach 1978-
    1979 i wtedy miało też miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT. Budynek
    ten stanowi jedną bryłę jednak administracyjnie podzielony jest na dwa budynki o nr 10
    oraz 10a. Pod budynkiem 10 grunt został wykupiony na własność, pod budynkiem 10a
    grunt nadal znajduje się w wieczystym użytkowaniu. Działki ww. zostały oddane w
    wieczyste użytkowanie celem utrzymania wzniesionego budynku w należytym stanie. Na
    przestrzeni lat podziały i numeracja ww. działek uległy zmianie co przedstawiono poniżej.
    1) dz. 6, 11, 10, 2, 3, 4, 5, 7, 9, 12, 13, 14, 15 i 16 - decyzją z 1 grudnia 2003 r. nr (...)
    wprowadzono zmiany polegające na zniesieniu ww. działek, które tak połączone otrzymały
    oznaczenie 17.
    2) działka 17 decyzją z 1 grudnia 2003 r. (...) zostaje podzielona na działki 18, 19, 20, 21, 2 -
    zawiadomienie z ksiąg wieczystych o wpisaniu podziału 31 marca 2004 r.
    3) zaświadczenia z 13 lutego 2004 r. (...) na działce 19 - budynek nr 10, (...) na działce 20-
    budynek o nr 10a, aktem not Rep. A nr (...) z 29 października 2007 r. nabyto na własność (z
    wieczystego użytkowania), działki 19 i 20 akt rep (...) z 19 lutego 2008 r.- ustanowienie

    służebności gruntowej na działce 21 dla każdoczesnych właścicieli nieruchomości
    składającej się z działki 19.
    4) decyzja (...) z 21 października 2014 r. (...) zatwierdzająca podział działki 18 na 22 i 23.
    5) zawiadomienie (...) z 14 listopada 2014 r. o zmianach w danych ewidencji gruntów i
    budynków zmiana (...) z 14 listopada 2014 r. - opis zmiany działka 18 podział na 22 i 23.
    6) decyzja (...) z 6 grudnia 2018 r. (...) zatwierdzająca podział dz. 23 na 24 i 1.
    Ostatecznie na przestrzeni lat powstały następujące działki:
    18 - która znajduje się w osobnej księdze wieczystej, do której prawo wieczystego
    użytkowania zostało wykupione od Gminy Miejskiej (...) godnie z akrem notarialnym - z 29
    października 2007 r. 21 która znajduje się w osobnej księdze wieczystej, do której prawo
    wieczystego użytkowania zostało wykupione od Gminy Miejskiej (...) zgodnie z aktem
    notarialnym - z 29 października 2007 r.
    Oraz działki znajdujące się w jednej księdze wieczystej, do których A. posiada prawo
    użytkowania wieczystego.
    Są to następujące działki 19, 20, 22, 23, 1.
    Aktualnie przedmiotowa działka nr 1 do której A. posiada prawo wieczystego użytkowania
    gruntu, oznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    symbolem 199.ZPz.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki,
    skwery, zieleńce.
    Poniżej przedstawiamy informacje zawarte w otrzymanym piśmie z Urzędu Miasta (...) nr
    (...) z 23 kwietnia 2024 r:
    „Jak wynika z uzyskanej opinii Wydziału Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta (...),
    działka nr 1 obr. (...) podlega ustaleniom obowiązkowego miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego obszaru (...), zatwierdzonego Uchwałą nr (...) Rady
    Miasta (...) z 12 września 2018 r. i znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu
    symbolem 199.ZPz.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki,
    skwery, zieleńce.
    Dodatkowo, tamt. Wydział zaznaczył, iż dla przedmiotowego terenu nie przystąpiono do
    sporządzenia nowego planu miejscowego.
    Zarząd Zieleni miejskiej poinformował, że zgodnie z polityką Miasta (...) dotyczącą rozwoju
    systemu terenów zieleni wyrażoną w dokumencie pn.: Kierunki rozwoju i zarzadzania
    terenami zieleni na lata 2019-2030, przyjętym zarządzeniem nr (...) z 9 września 2019, na
    terenie wzdłuż ul. (...) w tym na przedmiotowej działce planowane jest utworzenia
    publicznie dostępnego terenu zieleni, tj. parku, który wraz z terenami zieleni przy ul. (...)
    połączy teren zieleni przy (...) z (...) tworząc rozległy kompleks zieleni.
    Powyższe zdaniem ww. Jednostki miejskiej znajduje odzwierciedlenie również w zapisach
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    W dziale I Księgi wieczystej, w której wpisana jest przedmiotowa działka jako właściciel
    wpisana jest Gmina B., a jako użytkownik wieczysty A. Sprzedaż miałaby nastąpić na rzecz
    Gminy Miejskiej B.
    Działka ta nie jest zabudowana budynkami mieszkalnymi, ani niemieszkalnymi, znajduję
    się na niej zieleń oraz drzewa, znajduje się też na tym terenie niedokończona konstrukcja
    betonowa w formie sadzawki (fontanny). Obiekt ten wykonany z betonu, pokryty płytkami
    ceramicznymi, nigdy nie został ukończony, nie był też użytkowany ani napełniony wodą.
    Obiekt ten nie został ukończony i nie pełni żadnej funkcji użytkowej, nie posiada instalacji
    ani urządzeń niezbędnych do eksploatacji, nie jest używany i nie został formalnie oddany
    do użytku, nie posiada statusu samodzielnej inwestycji zakończonej zgodnie z przepisami
    prawa budowlanego. Według otrzymanej opinii z działu technicznego obiekt ten nie

    spełnia przesłanek do uznania go za budowlę, obiekt budowlany ani obiekt małej
    architektury zgodnie z wymogami prawa budowlanego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie otrzymanym z Urzędu Miasta (...) znajdujemy następujący zapis „Jak wynika z
    uzyskanej opinii (...), działka nr 1 obr. (...) podlega ustaleniom obowiązującego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru (...) - etap „...”
    zatwierdzonego Uchwałą Nr (...) Rady miasta (...) z 12 września 2018 r. i znajduje się w
    obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 199.ZPz.1 - teren zieleni urządzonej o
    podstawowym przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce.
    Dodatkowo, Wydział zaznaczył, iż dla przedmiotowego terenu nie przystąpiono do
    sporządzania nowego planu miejscowego.
    Zarząd Zieleni Miejskiej w (...) poinformował, że zgodnie z polityką Miasta (...) dotyczącą
    rozwoju systemu terenów zieleni, wyrażoną w dokumencie pn. „Kierunki rozwoju i
    zarządzania terenami zieleni na lata 2019-2030”, przyjętym zarządzeniem Nr (...) z 9
    września 2019 r., na terenie wzdłuż ul. (...), w tym na przedmiotowej działce planowane
    jest utworzenie publicznie dostępnego terenu, tj. parku, który wraz z terenami zieleni przy
    ul. (...) połączy teren zieleni przy (...) z (...), tworząc rozległy kompleks zieleni. Powyższe,
    zdaniem ww. jednostki miejskiej odnajduje odzwierciedlenie również w zapisach
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Działka ta nie jest zabudowana budynkami, bądź budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3
    prawa budowlanego.
    A. kontaktowała się z Urzędem Miasta (...), od którego uzyskała informację, że jest zapis w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, o tym, że ten teren jest terenem
    zielonym i będzie przeznaczony jako teren zielony pod parki, skwery, zieleńce.
    Zarówno A. jak i Urząd nie posiada informacji, czy będzie na tym terenie dopuszczona
    jakakolwiek zabudowa.
    W Uchwale Rady miasta (...) z 12 września 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego (...) działka ewidencyjna nr 1 znajduje się w
    terenach oznaczonych symbolem 199.ZpZ.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym
    przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce. § 29.1 tej uchwały stanowi „wyznacza się
    Tereny zieleni urządzonej, oznaczone symbolami: 46.ZPz.1, 54.ZPz.1, 81.Zpz.1, 82.ZPz.2,
    92.Zpz.1, 106.Zpz.1, 122.ZPz.1, 127.ZPZ.2, 140.ZPz.1, 147.ZPz.1, 149.ZPz.1, 149.ZPz.2, 171.
    ZPz.1, 194.ZPz.1 ,199.ZPz.1, 203.ZPz.1, o podstawowym przeznaczeniu pod skwery,
    zieleńce.
    2. Zakaz lokalizacji budynków w terenach : 106.ZPz.1, 194.ZPz.1, 2O3.ZPz.1
    3. W zakresie sposobu zagospodarowania terenów dopuszcza się lokalizację:
    1) urządzeń sportu i rekreacji w szczególności takich jak: boiska, skateparki,
    2) ogródków jordanowskich,
    3) wybiegów dla psów,
    4) placów zabaw,
    5) amfiteatrów,
    6) miejsc parkingowych,
    7) urządzeń wodnych - stawów, oczek wodnych wraz z pomostami i mostkami,
    8) placów z urządzeniami sportowo - rekreacyjnymi,
    9) obiektów budowlanych obsługujących tereny zieleni, takich jak:
    a) wypożyczalnie sprzętu sportowego,

    b) kawiarnie,
    c) cukiernie,
    d) sanitariaty,
    e) altany.
    10) dla obiektów o których mowa w pkt 9 ustala się maksymalną powierzchnię zabudowy
            2do 100 m.
    4. Zakaz lokalizacji budynków za wyjątkiem obiektów określonych w ust. 3 pkt 9.
    5. W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się:
    1) minimalny wskaźnik terenu biologicznego czynnego 90% za wyjątkiem:
    a) terenów: 106.ZPz.1, 147.ZPz.1, 149.ZPz.1, 149.ZPz.2, 199.ZPz.1 - 80%,
    b) terenów: 81.ZPz.1, 82.ZPz.1, 82.ZPz.2 - 80%, a w przypadku realizacji (...) 60%.
    Te zapisy dotyczą planu w całym (...), natomiast informacji na temat szczegółów co do
    przyszłej zabudowy działki 1, A. nie posiada.

## Pytanie

Czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki 1 będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług (VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    A. uważa, iż sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki 1 - oznaczonej w
    Miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 199.ZPz.1 - teren zielni
    urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce, będzie korzystała
    ze zwolnienia z podatku towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o
    podatku od towarów i usług w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, gdyż podstawowe
    przeznaczenie działki 1 wskazuje na niebudowlane ich przeznaczenie, zgodnie z zapisami
    w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Mając na uwadze dostępne interpretacje, a także stanowiska sądów administracyjnych A.
    uważa, iż dla potrzeb określenia charakteru niezabudowanej nieruchomości jako terenu
    budowlanego lub terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany należy
    uwzględniać określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    podstawowe przeznaczenie danego gruntu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) - zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych
    wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od
    podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
      planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
      którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod
    zabudowę.
    W przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji
    będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan
    miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.

    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje
    oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen,
      „teren budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei
    dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi,
    które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT, Gmina Miejska B.
    widnieje w wykazie czynnych podatników VAT.
    Są Państwo w posiadaniu działki w wieczystym użytkowaniu o nr 1. Na przestrzeni lat
    działka ta została wydzielona z większej ilości działek, na które była zawarta umowa
    użytkowania wieczystego. Na podstawie umowy użytkowania wieczystego zawartej 8 maja
    1980 r. ówczesny miejski Zarząd Terenami oddał Państwu w użytkowanie wieczyste działki
    o numerach: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 i 16.
    Działki ww. zostały oddane w wieczyste użytkowanie celem utrzymania wzniesionego
    budynku w należytym stanie. Na przestrzeni lat podziały i numeracja ww. działek uległy
    zmianie.
    Aktualnie przedmiotowa działka nr 1 do której Państwo posiadają prawo wieczystego
    użytkowania gruntu, oznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego symbolem 199.ZPz.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym
    przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce.
    W dziale I Księgi wieczystej, w której wpisana jest przedmiotowa działka jako właściciel
    wpisana jest Gmina (...), a Państwo jako użytkownik wieczysty. Sprzedaż miałaby nastąpić
    na rzecz Gminy Miejskiej.
    Działka ta nie jest zabudowana budynkami mieszkalnymi, ani niemieszkalnymi, znajduje
    się na niej zieleń oraz drzewa, znajduje się też na tym terenie niedokończona konstrukcja
    betonowa w formie sadzawki (fontanny). Obiekt ten wykonany z betonu, pokryty płytkami
    ceramicznymi, nigdy nie został ukończony, nie był też użytkowany ani napełniony wodą.
    Obiekt ten nie został ukończony i nie pełni żadnej funkcji użytkowej, nie posiada instalacji
    ani urządzeń niezbędnych do eksploatacji, nie jest używany i nie został formalnie oddany
    do użytku, nie posiada statusu samodzielnej inwestycji zakończonej zgodnie z przepisami
    prawa budowlanego. Według otrzymanej opinii z działu technicznego obiekt ten nie
    spełnia przesłanek do uznania go za budowlę, obiekt budowlany ani obiekt małej
    architektury zgodnie z wymogami prawa budowlanego.
    W piśmie otrzymanym z Urzędu Miasta znajduje się następujący zapis „Jak wynika z
    uzyskanej opinii Wydziału Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta (...), działka nr 1 obr.
    (...) podlega ustaleniom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego obszaru (...) - etap „...” zatwierdzonego Uchwałą Rady miasta z 12 września
    2018 r. i znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 199.ZPz.1 -
    teren zieleni urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce.

    Dodatkowo, Wydział zaznaczył, iż dla przedmiotowego terenu nie przystąpiono do
    sporządzania nowego planu miejscowego.
    Zarząd Zieleni Miejskiej w (...) poinformował, że zgodnie z polityką Miasta (...) dotyczącą
    rozwoju systemu terenów zieleni, wyrażoną w dokumencie pn. „Kierunki rozwoju i
    zarządzania terenami zieleni na lata 2019-2030”, przyjętym zarządzeniem (...) Miasta z 9
    września 2019 r., na terenie wzdłuż ul. (...), w tym na przedmiotowej działce planowane
    jest utworzenie publicznie dostępnego terenu, tj. parku, który wraz z terenami zieleni przy
    ul. (...) połączy teren zieleni przy (...) z (...), tworząc rozległy kompleks zieleni. Powyższe,
    zdaniem ww. jednostki miejskiej odnajduje odzwierciedlenie również w zapisach
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Działka ta nie jest zabudowana budynkami, bądź budowlami w rozumieniu art. 3 pkt. 2 i 3
    prawa budowlanego.
    Uzyskali Państwo informację, że jest zapis w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego, o tym, że ten teren jest terenem zielonym i będzie przeznaczony jako
    teren zielony pod parki, skwery zieleńce.
    W Uchwale Rady miasta z 12 września 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego (...) działka ewidencyjna nr 1 znajduje się w terenach
    oznaczonych symbolem 199. ZpZ.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym
    przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce. § 29.1 tej uchwały stanowi „wyznacza się
    Tereny zieleni urządzonej, oznaczone symbolami: 46.ZPz.1, 54.ZPz.1, 81.Zpz.1, 82.ZPz.2,
    92.Zpz.1, 106.Zpz.1, 122.ZPz.1, 127.ZPZ.2, 140.ZPz.1, 147.ZPz.1, 149.ZPz.1, 149.ZPz.2, 171.
    ZPz.1, 194.ZPz.1, 199.ZPz.1, 203.ZPz.1, o podstawowym przeznaczeniu pod skwery,
    zieleńce.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania
    działki 1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT).
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w związku z tym, że ustawa o
    VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że
    pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane
    są różne formy zabudowy.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” - do którego odnosi się przepis
    art. 2 pkt 33 ustawy - należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Zgodnie bowiem z zapisem art. 3
    pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
      możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
      wyrobów budowlanych.
    Na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe
      i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
      hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
      techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
      konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
      terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.

    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg,
      linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa,
      przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale
      technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii
      kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
      urządzenia budowlanego.
    Na podstawie art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć
      niewielkie obiekty, a w szczególności:
      a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
      b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
      c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
        huśtawki, drabinki, śmietniki.
    Jak wcześniej wskazano, elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż
    budowlane. Przy ocenie czy przedmiotowy teren stanowi teren budowlany nie wystarczy
    analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Co istotne, w treści art. 2 pkt 33 ustawy, który
    definiuje pojęcie terenu budowlanego, ustawodawca odwołał się do przeznaczenia terenu,
    które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu
    do konkretnej nieruchomości (działki), a nie do funkcji podstawowych przeznaczenia
    terenu, które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w
    odniesieniu do konkretnej nieruchomości (działki).
    Ustawodawca nie uzależnił więc charakteru terenu od głównego celu, który teren będący
    przedmiotem opodatkowania VAT ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT
    zależy od możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu. Zatem, uwzględnić należy
    również zapisy dotyczące przeznaczenia uzupełniającego tych terenów.
    Z opisu sprawy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem transakcji podlega
    ustaleniom obowiązkowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i
    znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 199.ZPz.1 - teren zieleni
    urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki, skwery, zieleńce.
    W Uchwale Rady Miasta w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego (...) działka ewidencyjna nr 1 znajduje się w terenach oznaczonych
    symbolem 199.ZpZ.1 - teren zieleni urządzonej o podstawowym przeznaczeniu pod parki,
    skwery, zieleńce. § 29.1 tej uchwały stanowi „wyznacza się Tereny zieleni urządzonej,
    oznaczone symbolami: 46.ZPz.1, 54.ZPz.1, 81.Zpz.1, 82.ZPz.2, 92.Zpz.1, 106.Zpz.1, 122.ZPz.
    1, 127.ZPZ.2, 140.ZPz.1, 147.ZPz.1, 149.ZPz.1, 149.ZPz.2, 171.ZPz.1, 194.ZPz.1 ,199.ZPz.1,
    203.ZPz.1, o podstawowym przeznaczeniu pod skwery, zieleńce.
    3. W zakresie sposobu zagospodarowania terenów dopuszcza się lokalizację:
    1) urządzeń sportu i rekreacji w szczególności takich jak: boiska, skateparki,
    2) ogródków jordanowskich,
    3) wybiegów dla psów,
    4) placów zabaw,
    5) amfiteatrów,

    6) miejsc parkingowych,
    7) urządzeń wodnych - stawów, oczek wodnych wraz z pomostami i mostkami,
    8) placów z urządzeniami sportowo - rekreacyjnymi,
    9) obiektów budowlanych obsługujących tereny zieleni, takich jak:
        a) wypożyczalnie sprzętu sportowego,
        b) kawiarnie,
        c) cukiernie,
        d) sanitariaty,
        e) altany.
    Dla obiektów o których mowa w pkt 9 ustala się maksymalną powierzchnię zabudowy do
    100 m2. Zakaz lokalizacji budynków za wyjątkiem obiektów określonych w ust. 3 pkt 9.
    Z opisu sprawy wynika zatem, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    dopuszcza budowę na wskazanym terenie. Możliwość wybudowania na gruncie ww.
    obiektów, wynikająca z zapisów dotyczących miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego oznacza, więc że grunt ten w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy stanowi
    teren budowlany. W konsekwencji, sprzedaż tej nieruchomości (prawa wieczystego
    użytkowania działki 1) nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:

      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
      podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
      podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
      podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04
      Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego,
      z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, prawo użytkowania wieczystego działki, z której na podstawie
    podziałów powstało prawo użytkowania wieczystego działki nr 1, zostało ustanowione na
    Państwa rzecz 8 maja 1980 r. Z uwagi na to, że nabyli Państwo tę nieruchomość, kiedy nie
    obowiązywała ustawa o podatku od towarów i usług, to transakcja nabycia tej
    nieruchomości nastąpiła w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Tym samym, nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu opisanej nieruchomości, lub że takie prawo
    nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Wobec powyższego, w omawianej sytuacji, również zwolnienie od podatku VAT na
    podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, że
    nie został spełniony już jeden z warunków zawartych w tym przepisie.
    W konsekwencji, transakcja zbycia prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, powinna być
    zatem opodatkowana właściwą stawką podatku.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.