Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-149/13-3/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; programy-Program Rozwoju Obszarów Wiejskich; projekt; stowarzyszenia; Unia Europejska (Wspólnota Europejska)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia, przedstawione we wniosku z 17 lipca 2013 r. (data wpływu 19 lipca 2013 r.) uzupełnionym pismem z 19 lipca 2013 r. (data wpływu 26 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku. Wniosek został uzupełniony 26 lipca 2013 r. o dokument potwierdzający wniesienie opłaty za złożony wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem non profit, nie prowadzącym działalności gospodarczej. Wykonuje on działalność artystyczną wynikającą z celów statutowych, tj. prezentacja spektakli teatralnych i prowadzenie warsztatów artystycznych. Środki pozyskane z dotacji czy darowizn są w całości przeznaczane na realizację celów statutowych. Podatek VAT jest u niego kosztem kwalifikowalnym we wszystkich projektach. Otrzymywane od sprzedawców faktury VAT z tytułu wszelkich wydatków na realizację celów statutowych Zainteresowany zalicza w ciężar kosztów w kwocie brutto. Ponieważ nie jest on zarejestrowanym, czynnym płatnikiem VAT (nie składał deklaracji VAT-R) nie może odliczać VAT-u naliczonego. Niektóre dotacje czy subwencje nakładają wymóg wystąpienia do US o zwrot VAT naliczonego, który Wnioskodawcy się należy. W związku z tym musi on dołączyć do rozliczenia dotacji jasne pismo z interpretacją indywidualną, które zawierać będzie stwierdzenie, że koszty są ponoszone w cenie brutto i nie ma on możliwości wystąpienia do US o zwrot podatku VAT. Zainteresowany ubiega się obecnie o zwrot poniesionych kosztów przez Urząd Marszałkowski w ramach programu PROW. W projekcie VAT został ujęty jako koszt kwalifikowalny, gdyż nie przysługuje mu odliczenie podatku VAT. Wnioskodawca prosi o pisemne potwierdzenie (interpretacją indywidualną), że jego stanowisko w tej sprawie jest prawidłowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowanemu przysługuje prawo (czy ma możliwość) odliczenia podatku VAT od zakupionych towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT. Nie jest on czynnym podatnikiem podatku VAT, nie składał deklaracji VAT-R, jego działalność nie podlega merytorycznie ustawie o podatku od towarów i usług. Zainteresowany nie sprzedaje towarów ani usług opodatkowanych podatkiem VAT, nie ma on więc nawet możliwości złożenia deklaracji VAT-R i otrzymania statusu czynnego podatnika w zakresie tego podatku. Jest on organizacją (podatnikiem) podmiotowo zwolnionym lub nie podlegającym przepisom tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, na podstawie art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Przedstawiona wyżej zasada dotycząca prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, bądź przez podatnika, który nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem non profit, nie prowadzącym działalności gospodarczej. Wykonuje on działalność artystyczną wynikającą z celów statutowych, tj. prezentacja spektakli teatralnych i prowadzenie warsztatów artystycznych. Środki pozyskane z dotacji czy darowizn są w całości przeznaczane na realizację celów statutowych. Podatek VAT jest u niego kosztem kwalifikowalnym we wszystkich projektach. Otrzymywane od sprzedawców faktury VAT z tytułu wszelkich wydatków na realizację celów statutowych Zainteresowany zalicza w ciężar kosztów w kwocie brutto. Ponieważ nie jest on zarejestrowanym, czynnym płatnikiem VAT (nie składał deklaracji VAT R) nie może odliczać VAT-u naliczonego. Wnioskodawca ubiega się obecnie o zwrot poniesionych kosztów przez Urząd Marszałkowski w ramach programu PROW.

Dodatkowo, jak wskazał Zainteresowany, nie sprzedaje on towarów ani usług opodatkowanych podatkiem VAT.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki poniesione na realizację projektu w ramach programu PROW nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Zatem brak jest podstaw do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji przedmiotowego programu.

Reasumując, Zainteresowanemu nie przysługuje prawo (nie ma on możliwości) odliczenia podatku VAT od zakupionych towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać należy, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tej ustawy, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności konieczności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego oraz wykorzystywania nabywanych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Zauważyć ponadto należy, że organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Zainteresowanemu przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.