Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.404.2017.2.SŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz kotłowni.
Słowa kluczowe: gmina; infrastruktura; kotłownia; odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2017 r. (data wpływu 23 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 października 2017 r. (data wpływu 30 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz kotłowni – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz kotłowni. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 października 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (dalej: Wnioskodawca) wykonuje zadania, dla których została powołana, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Odprowadza do Urzędu Skarbowego podatek należny od przychodów związanych z najmem i dzierżawą, a także za dostarczanie wody i odbiór ścieków od mieszkańców Gminy oraz od dostawy energii cieplnej dwóm wspólnotom mieszkaniowym.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT, tym samym Gmina nie działa od momentu centralizacji w charakterze odrębnego od swoich jednostek budżetowych podatnika VAT.

Wnioskodawca posiada własną infrastrukturę wodociągową za pomocą której wydobywa ze źródeł głębinowych i dostarcza ją mieszkańcom oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie Gminy. Część wody zużywana jest na własne potrzeby podatnika, woda dostarczana jest bowiem do budynku Urzędu Gminy, szkół i wiejskich hydrantów oraz do płukania instalacji wodociągowej w punkcie poboru.

Gmina jest w części skanalizowana. Kanalizację sanitarną posiadają mieszkańcy wsi. W miejscowości mieści się też szkoła i ośrodek zdrowia będący własnością Gminy, które korzystają również z kanalizacji.

Dostarczona woda dla mieszkańców jest dokumentowana fakturami VAT ze stawką 8% i należny podatek jest odprowadzony do urzędu skarbowego. Gmina ponosi wydatki związane z eksploatacją całego wodociągu i są to czynności opodatkowane (np. koszty energii elektrycznej).

Ośrodek zdrowia jest własnością Gminy. Ogólna powierzchnia użytkowa budynku wynosi 282,88 m2. W budynku tym znajdują się dwa mieszkania komunalne, z których jedno jest wynajmowane. Powierzchnia wynajmowanego mieszkania wynosi 40,50 m2. W budynku tym znajdują się też lokale użytkowe o powierzchni użytkowej 92,30 m2, co stanowi 32,63% ogólnej powierzchni użytkowej całego budynku. Gmina wynajmuje je dla NZOZ Celem świadczenia usług podstawowej opieki zdrowotnej mieszkańcom Gminy. Pozostała część budynku nie jest wynajmowana. Gmina ponosi nakłady związane z utrzymaniem całego budynku i dokonuje odliczeń kwot podatku naliczonego jedynie w zakresie, jakim wydatki związane z czynnościami opodatkowanymi dotyczą części nieruchomości wykorzystywanej do celów prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie lokali użytkowych. W związku z wynajmem pomieszczeń dla NZOZ, Gmina wystawia co miesiąc faktury za wynajem i ogrzewanie lokalu opodatkowane stawką 23%. Mieszkanie wynajmowane jest ze stawką zwolnioną.

Gmina z tych miejscowości odprowadza ścieki do oczyszczalni w Łapach na podstawie zawartej umowy i otrzymuje comiesięczne faktury za ich odbiór. Sieć wodociągowa służy następującym jednostkom budżetowym:

1.  Urząd Gminy;
2.  Zespół Szkół;
3.  Szkole Podstawowej.

Czynności, które są wykonywane przez Urząd Gminy:

*   czynności opodatkowane VAT: najem i dzierżawa lokali użytkowych, dostawa wody i odprowadzenie ścieków, usługi koparką „Cat”, energię cieplną;
*   czynności zwolnione od podatku: dzierżawa gruntów rolnych, sprzedaż działek rolnych;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu): wydawanie decyzji administracyjnych, pobór podatków i opłat lokalnych.

Czynności, które są wykonywane w ramach zespołu szkół:

*   czynności opodatkowane VAT: za dostawę energii cieplnej, za udostępnienie terenu do użytkowania analizatora THT, za ścieki, za wynajem sali lekcyjnych;
*   czynności zwolnione od podatku: wydawanie legitymacji i duplikatów legitymacji dla uczniów;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu): nieodpłatne usługi edukacyjne świadczone w ramach zadań statutowych szkoły podstawowej i szkoły gimnazjalnej.

Czynności, które są wykonywane w ramach Szkoły Podstawowej:

*   czynności opodatkowane VAT: za dostawę energii cieplnej, za udostępnienie terenu do użytkowania analizatora THT, za ścieki, za wynajem sali lekcyjnych;
*   czynności zwolnione od podatku: wydawanie legitymacji i duplikatów legitymacji dla uczniów;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu): nieodpłatne usługi edukacyjne świadczone w ramach zadań statutowych szkoły podstawowej i szkoły gimnazjalnej.

Gmina posiada kotłownię, z której ciepło służy ogrzewaniu dwóch wspólnot mieszkaniowych oraz budynku Urzędu Gminy. Dostarczone ciepło dla wspólnot mieszkaniowych jest dokumentowane fakturami VAT ze stawką 23% i należny podatek jest odprowadzony do Urzędu Skarbowego. Gmina ponosi wydatki związane z utrzymaniem kotłowni i są to czynności opodatkowane (np. koszty energii elektrycznej, przegląd pieca, koszty zakupu gazu) udokumentowane fakturami opodatkowanymi stawką 23%.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 października 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy o następujące informacje:

Gmina samodzielnie świadczy odpłatne usługi w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest wykorzystywana do świadczenia odpłatnych usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych, tj. do czynności, które zdaniem Gminy podlegają opodatkowaniu VAT i są dokumentowane wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami, które Gmina ujmuje w swoich deklaracjach VAT-7. Niemniej jednak infrastruktura ta wykorzystywana jest przez Gminę na własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania siedzib jednostek budżetowych gminy oraz budynku urzędu gminy jako czynności niepodlegające podatkowi VAT.

Zakupy dotyczące bieżącego utrzymania infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej są to: usługi dystrybucyjne energii elektrycznej, energia elektryczna zakupiona na potrzeby hydroforni i przepompowni ścieków, usługa wynajmu urządzenia transportu bliskiego, olej napędowy do agregatu prądotwórczego w hydroforni, usługa odprowadzania ścieków do oczyszczalni ścieków, opłata ryczałtowa za telemetrię hydroforni oraz przepompowni. W przypadku tych wydatków bieżących Gmina nie potrafi dokonać jednoznacznego przyporządkowania ich do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych, czyli do świadczenia usług wodnokanalizacyjnych na rzecz podmiotów zewnętrznych lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT.

Jedynie w przypadku materiałów zakupionych do budowy nowych przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych oraz do remontu istniejących przyłączy wodociągowych Gmina jest w stanie jednoznacznie określić jakim czynnościom służą te zakupy.

Gmina posiada kotłownię, z której ciepło służy ogrzewaniu dwóch wspólnot mieszkaniowych oraz budynku Urzędu Gminy. Zakupy dotyczące bieżącego utrzymania tej kotłowni to: koszt zakupu energii elektrycznej i usług dystrybucyjnych, koszt zakupu gazu, części wykorzystywanych do remontu pieca gazowego oraz przegląd pieca. W przypadku tych wydatków bieżących Gmina nie jest w stanie określić jednoznacznie jakiemu rodzajowi czynności opodatkowanych czy niepodlegających ustawie o VAT służą te zakupy.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ ustalając ceny wody i odprowadzania ścieków, a także przy ustalaniu ceny energii cieplej dostarczanej dwóm wspólnotom mieszkaniowym Gmina bierze pod uwagę tylko poniesione koszty w roku poprzednim i na takiej zasadzie ustala cenę ww. usług. Kalkulacja cen wody i odprowadzania ścieków oraz ceny energii cieplnej są ustalane po kosztach, nie jest zakładany żaden zysk.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej?
2.  Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury kanalizacyjnej?
3.  Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z utrzymaniem kotłowni?

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym w piśmie z dnia 30 października 2017 r.):

Ad. 1.

W związku z wykorzystywaniem przez Gminę infrastruktury wodociągowej w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie dostarczania wody na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania jednostek budżetowych Gminy oraz budynku Urzędu Gminy, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących bieżące wydatki związane z infrastrukturą wodociągową.

Ad. 2.

W związku z wykorzystywaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie odprowadzania ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych, jaki na własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania szkoły podstawowej, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących bieżące wydatki związane z infrastrukturą kanalizacyjną.

Ad. 3.

W związku z wykorzystywaniem przez Gminę energii cieplnej wytwarzanej przez kotłownię w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie dostarczania energii cieplnej na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na własne potrzeby, tj. na potrzeby ogrzewania budynku Urzędu Gminy, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących bieżące wydatki związane z utrzymaniem kotłowni.

Zdaniem Gminy dostawa wody, odbiór ścieków i dostarczanie energii cieplnej są to odpłatne usługi na rzecz mieszkańców. Zgodnie ze stanowiskiem dyrektora izby skarbowej w Katowicach interpretacja indywidualna nr IBPP3/4512-188/16/ASz Gmina uważa, że zużycie wody, odprowadzanie ścieków oraz zużycie energii cieplnej na potrzeby własne nie wyklucza pełnego odliczenia podatku VAT od zakupów bieżących dotyczących infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej oraz kotłowni.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści cytowanej powyżej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi VAT w sytuacji, gdy towar i usługa przy nabyciu, których został naliczony podatek są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych.

Zatem, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku należy rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz pozostają, w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Gminy, w analizowanej sytuacjach spełnione zostały obie ze wskazanych powyżej przesłanek. Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej oraz kotłowni wystawiane są na Gminę i zakupy te są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zdaniem Gminy dostawa wody, odbiór ścieków i dostarczanie energii cieplnej są to odpłatne usługi na rzecz mieszkańców oraz osób prowadzących działalność gospodarczą. Natomiast zaopatrzenie w wodę wraz z odprowadzeniem ścieków jednostek budżetowych Gminy, jest czynnością wewnętrzną Gminy, jest wykorzystaniem wody oraz odprowadzeniem ścieków dla celów własnych Gminy. Tak samo jest z dostarczaniem energii cieplnej do budynku Urzędu Gminy. Dostawa dla dwóch wspólnot mieszkaniowych jest odpłatnym świadczeniem usługi, zaś energię cieplną wykorzystywaną do ogrzewania budynku Urzędu Gminy należy traktować jako energię zużytą na własne potrzeby Gminy. Takie stanowisko zostało zawarte w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPP3/4512-188/16/ASz.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Rozpatrując kwestie poruszone we wniosku w pierwszej kolejności należy wskazać na art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454), zwanej dalej ustawą z dnia 5 września 2016 r., zgodnie z którym, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

Stosownie zaś do art. 4 ustawy z dnia 5 września 2016 r., jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Jak stanowi art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r., przez jednostkę organizacyjną rozumie się:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.). W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgonie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy).

Nie uznaje się natomiast za podatnika organów władzy publicznej a także urzędów obsługujących te organy w sytuacji, gdy realizują one zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane, za wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy).

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną.

Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalny, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym Z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich a podatnika w określonych okolicznościach. tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady. jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VA1” kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego. należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te − co do zasady − w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5, w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5, w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Według art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu (art. 86 ust. 2e ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193). Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – w przypadku niektórych podatników – ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego – rozumie się przez to: urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, jednostkę budżetową, zakład budżetowy.

Urzędem obsługującym jednostkę samorządu terytorialnego – w myśl pkt 5 ww. paragrafu – jest urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia – w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.

Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania, czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina wykonuje zadania, dla których została powołana, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Odprowadza do Urzędu Skarbowego podatek należny od przychodów związanych z najmem i dzierżawą, a także za dostarczanie wody i odbiór ścieków od mieszkańców Gminy oraz od dostawy energii cieplnej dwóm wspólnotom mieszkaniowym. Z dniem 1 stycznia 2016 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT, tym samym Gmina nie działa od momentu centralizacji w charakterze odrębnego od swoich jednostek budżetowych podatnika VAT. Gmina posiada własną infrastrukturę wodociągową za pomocą której wydobywa wodę ze źródeł głębinowych i dostarcza ją mieszkańcom oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie Gminy. Część wody zużywana jest na własne potrzeby podatnika, woda dostarczana jest bowiem do budynku Urzędu Gminy, szkół i wiejskich hydrantów oraz do płukania instalacji wodociągowej w punkcie poboru. Gmina jest w części skanalizowana. W miejscowości mieści się też szkoła i ośrodek zdrowia będący własnością Gminy, które korzystają również z kanalizacji. Dostarczona woda dla mieszkańców jest dokumentowana fakturami VAT ze stawką 8% i należny podatek jest odprowadzony do Urzędu Skarbowego. Gmina ponosi wydatki związane z eksploatacją całego wodociągu i są to czynności opodatkowane (np. koszty energii elektrycznej). Ośrodek Zdrowia jest własnością Gminy. Ogólna powierzchnia użytkowa budynku wynosi 282,88 m2. W budynku tym znajdują się dwa mieszkania komunalne, z których jedno jest wynajmowane. Powierzchnia wynajmowanego mieszkania wynosi 40,50 m2. W budynku tym znajdują się też lokale użytkowe o powierzchni użytkowej 92,30 m2, co stanowi 32,63% ogólnej powierzchni użytkowej całego budynku. Gmina wynajmuje je dla NZOZ celem świadczenia usług podstawowej opieki zdrowotnej mieszkańcom Gminy. Pozostała część budynku nie jest wynajmowana. Gmina ponosi nakłady związane z utrzymaniem całego budynku i dokonuje odliczeń kwot podatku naliczonego jedynie w zakresie, jakim wydatki związane z czynnościami opodatkowanymi dotyczą części nieruchomości wykorzystywanej do celów prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie lokali użytkowych. W związku z wynajmem pomieszczeń dla NZOZ, Gmina wystawia co miesiąc faktury za wynajem i ogrzewanie lokalu opodatkowane stawką 23%. Mieszkanie wynajmowane jest ze stawką zwolnioną. Wnioskodawca z tych miejscowości odprowadza ścieki do oczyszczalni na podstawie zawartej umowy i otrzymuje comiesięczne faktury za ich odbiór. Sieć wodociągowa służy następującym jednostkom budżetowym: Urząd Gminy; Zespół Szkół; Szkole Podstawowej. Czynności, które są wykonywane przez Urząd Gminy:

*   czynności opodatkowane VAT: najem i dzierżawa lokali użytkowych, dostawa wody i odprowadzenie ścieków, usługi koparką „Cat”, energię cieplną;
*   czynności zwolnione od podatku: dzierżawa gruntów rolnych, sprzedaż działek rolnych;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu); wydawanie decyzji administracyjnych, pobór podatków i opłat lokalnych.

Czynności, które są wykonywane w ramach zespołu szkół:

*   czynności opodatkowane VAT: za dostawę energii cieplnej, za udostępnienie terenu do użytkowania analizatora THT, za ścieki, za wynajem sali lekcyjnych;
*   czynności zwolnione od podatku: wydawanie legitymacji i duplikatów legitymacji dla uczniów;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu); nieodpłatne usługi edukacyjne świadczone w ramach zadań statutowych szkoły podstawowej i szkoły gimnazjalnej.

Czynności, które są wykonywane w ramach Szkoły Podstawowej:

*   czynności opodatkowane VAT: za dostawę energii cieplnej, za udostępnienie terenu do użytkowania analizatora THT, za ścieki, za wynajem sali lekcyjnych;
*   czynności zwolnione od podatku: wydawanie legitymacji i duplikatów legitymacji dla uczniów;
*   czynności będące poza zakresem opodatkowania VAT (niepodlegające opodatkowaniu); nieodpłatne usługi edukacyjne świadczone w ramach zadań statutowych szkoły podstawowej i szkoły gimnazjalnej.

Gmina posiada kotłownię, z której ciepło służy ogrzewaniu dwóch wspólnot mieszkaniowych oraz budynku Urzędu Gminy. Dostarczone ciepło dla wspólnot mieszkaniowych jest dokumentowane fakturami VAT ze stawką 23% i należny podatek jest odprowadzony do Urzędu Skarbowego. Gmina ponosi wydatki związane z utrzymaniem kotłowni i są to czynności opodatkowane (np. koszty energii elektrycznej, przegląd pieca, koszty zakupu gazu) udokumentowane fakturami opodatkowanymi stawką 23%.

Gmina samodzielnie świadczy odpłatne usługi w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest wykorzystywana do świadczenia odpłatnych usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych, tj. do czynności, które zdaniem Gminy podlegają opodatkowaniu VAT i są dokumentowane wystawianymi przez gminę fakturami, które gmina ujmuje w swoich deklaracjach VAT-7, niemniej jednak infrastruktura ta wykorzystywana jest przez Gminę na własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania siedzib jednostek budżetowych gminy oraz budynku urzędu gminy jako czynności niepodlegające podatkowi VAT.

Zakupy dotyczące bieżącego utrzymania infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej są to: usługi dystrybucyjne energii elektrycznej, energia elektryczna zakupiona na potrzeby hydroforni i przepompowni ścieków, usługa wynajmu urządzenia transportu bliskiego, olej napędowy do agregatu prądotwórczego w hydroforni, usługa odprowadzania ścieków do oczyszczalni ścieków, opłata ryczałtowa za telemetrię hydroforni oraz przepompowni. W przypadku tych wydatków bieżących Gmina nie potrafi dokonać jednoznacznego przyporządkowania ich do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych, czyli do świadczenia usług wodnokanalizacyjnych na rzecz podmiotów zewnętrznych lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT. Jedynie w przypadku materiałów zakupionych do budowy nowych przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych oraz do remontu istniejących przyłączy wodociągowych Gmina jest w stanie jednoznacznie określić jakim czynnościom służą te zakupy. Zakupy dotyczące bieżącego utrzymania kotłowni to: koszt zakupu energii elektrycznej i usług dystrybucyjnych, koszt zakupu gazu, części wykorzystywane do remontu pieca gazowego oraz przegląd pieca. W przypadku tych wydatków bieżących Gmina nie jest w stanie określić jednoznacznie jakiemu rodzajowi czynności opodatkowanych czy niepodlegających ustawie o VAT służą te zakupy. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ ustalając ceny wody i odprowadzania ścieków, a także przy ustalaniu ceny energii cieplej dostarczanej dwóm wspólnotom mieszkaniowym Gmina bierze pod uwagę tylko poniesione koszty w roku poprzednim i na takiej zasadzie ustala cenę ww. usług. Kalkulacja cen wody i odprowadzania ścieków oraz ceny energii cieplnej są ustalane po kosztach, nie jest zakładany żaden zysk.

W rozpatrywanej sprawie, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, a ponadto kotłowni ogrzewającej dwie wspólnoty mieszkaniowe oraz budynek Urzędu Gminy.

Mając na uwadze powołane przepisy, wskazać należy, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazano wyżej, uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z uwagi na treść ww. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe – w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy – kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie – jak wskazał Wnioskodawca – opisana infrastruktura wodociągowa, kanalizacyjna oraz kotłownia są wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych, tj. świadczenia, na podstawie umów cywilnoprawnych, usług zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków oraz dostarczania energii cieplnej, jak i na potrzeby funkcjonowania jednostek budżetowych Gminy oraz budynku Urzędu Gminy, czyli do czynności niepodlegających opodatkowaniu. Zainteresowany nie potrafi dokonać jednoznacznego przyporządkowania wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną oraz kotłownią do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności.

Tym samym z uwagi na fakt, że wydatki bieżące związane z infrastrukturą wodociągową, kanalizacyjną i kotłownią służą zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych (działalności gospodarczej), jak i do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu (realizacji w budynkach jednostek budżetowych i Urzędu Gminy zadań publicznych) oraz sytuacji, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia części podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług na wydatki związane z ww. infrastrukturą i kotłownią, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, to kwotę podatku naliczonego Gmina powinna odliczyć zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystujących nabyte towary i usługi do działalności gospodarczej, na zasadach określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy z uwzględnieniem rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

W konsekwencji Gminie, będącej właścicielem infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej oraz kotłowni, nie przysługuje pełne prawo do odliczenia kwot podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz kotłowni.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań zawartych we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Należy nadmienić, że jeżeli nabywane towary i usługi dotyczą bieżącego utrzymania infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz kotłowni służą w ramach prowadzonej działalności do czynności opodatkowanych, jak również do czynności zwolnionych od podatku w sytuacji, gdy nie będzie możliwości odrębnego określenia kwot podatku związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca dodatkowo obowiązany będzie do proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust 2 i ust. 3 ustawy.

Zaznacza się także, że – zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wyjaśnić należy, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stan faktyczny i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i tut. Organ nie jest nimi związany.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.