Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-132/16-5/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-07-29
Teza: Stawka podatku dla sprzedawanego przez Wnioskodawcę produktu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; produkty; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2016 r. (data wpływu 18 maja 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. (data wpływu 16 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedawanego przez Wnioskodawcę produktu, tj. „A”. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedawanego przez Wnioskodawcę produktu, tj. „A”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. (data wpływu 16 czerwca 2016 r.) o opis sprawy, przeformułowane pytanie oraz własne stanowisko.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza wprowadzić do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w czerwcu 2016 r. produkt o nazwie „A” będący środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego, zaspokajającego zapotrzebowanie organizmu przy wzmożonym wysiłku fizycznym i umysłowym. Produkt będzie sprzedawany w postaci proszku pakowanego w saszetki o wadze netto 2,33 g, przeznaczonego do rozpuszczania w napoju. Produkt będzie pakowany w pudełka po 5, 12, 24, 48 saszetek oraz sprzedawany na sztuki jako pojedyncze saszetki. Głównymi składnikami produktu jest kofeina, dekstroza i palatynoza oraz substancje pomocnicze takie jak naturalne aromaty oraz kwas sorbinowy. Produkt będzie oferowany w sprzedaży bezpośredniej poprzez dział handlowy oraz poprzez sprzedaż internetową.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że głównym składnikiem czynnym produktu jest kofeina (100 mg) wykazująca działanie analogiczne do kawy, tj. pobudzające i przeciwnasenne oraz substancje smakowe (słodzące) dekstroza i palatynoza oraz substancje pomocnicze takie jak naturalne aromaty oraz kwas sorbinowy. Produkt będzie oferowany w sprzedaży bezpośredniej poprzez dział handlowy oraz poprzez sprzedaż internetową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu do wniosku z dnia 13 czerwca 2016 r.).

Jaka będzie prawidłowo stosowana stawka VAT dla produktu „A”?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, że oferowany produkt jest produktem wykazującym analogiczne działanie do kawy, tj. pobudzające i przeciwnasenne, jego głównym składnikiem czynnym jest kofeina (analogicznie jak w kawie) oraz wymaga on rozpuszczenia w cieczy, Wnioskodawca kwalifikuje ten produkt do kategorii artykułów spożywczych (dział 10) wg PKWiU nr 10.83.12, tj. substytuty kawy, a tym samym stosowana stawka VAT dla opisywanego produktu wynosi 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem sprzedawanych towarów.

Ponieważ stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza wprowadzić do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produkt o nazwie „A”, będący środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego, zaspokajającego zapotrzebowanie organizmu przy wzmożonym wysiłku fizycznym i umysłowym. Produkt będzie sprzedawany w postaci proszku pakowanego w saszetki o wadze netto 2,33 g, przeznaczonego do rozpuszczania w napoju. Produkt będzie pakowany w pudełka po 5, 12, 24, 48 saszetek oraz sprzedawany na sztuki jako pojedyncze saszetki. Głównym składnikiem czynnym produktu jest kofeina (100 mg) wykazująca działanie analogiczne do kawy, tj. pobudzające i przeciwnasenne oraz substancje smakowe (słodzące) dekstroza i palatynoza oraz substancje pomocnicze takie jak naturalne aromaty oraz kwas sorbinowy. Produkt będzie oferowany w sprzedaży bezpośredniej poprzez dział handlowy oraz poprzez sprzedaż internetową.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania prawidłowej stawki podatku dla sprzedaży produktu o nazwie „A”.

Jak wskazał Wnioskodawca, kwalifikuje on ww. produkt do kategorii artykułów spożywczych (dział 10) wg PKWiU nr 10.83.12, tj. substytuty kawy.

Podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%”, pod poz. 40 wymienione zostały towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 10.83.12.0, tj. „Substytuty kawy; ekstrakty, esencje i koncentraty z kawy lub substytutów kawy; łupiny i łuski kawy – wyłącznie cykoria palona, pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty”.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie dopisku „ex” przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 8% tylko do towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru”. Zatem wynikająca z załącznika nr 3 do ustawy stawka podatku w wysokości 8%, dotyczy wyłącznie danego towaru z danego grupowania.

Poz. 40 załącznika nr 3 do ustawy jest odzwierciedleniem grupowania towarów zawartego w PKWiU. Wszystkie pozycje załącznika nieopatrzone znakiem „ex” bez żadnych zmian powtarzają treść danego grupowania PKWiU. Natomiast analiza pozycji załącznika nr 3 do ustawy opatrzonych znakiem „ex” w powiązaniu z treścią danego grupowania PKWiU prowadzi do wniosku, że pierwsza część opisu towaru (przed myślnikiem) jest pełnym odzwierciedleniem nazwy grupowania, zaś druga część – za myślnikiem – zawiera określone ograniczenia.

Niewątpliwie interpunkcja, budowa zdań, ich sposób łączenia ma ogromne znaczenie przy interpretacji tekstu pisanego. Użycie różnych znaków interpunkcyjnych może zmienić sens zdania. Nie można jednak twierdzić, że ze względu na użycie w rubryce „nazwa towaru lub usługi” w poz. 40 załącznika nr 3 do ustawy, średników do rozdzielenia poszczególnych zawartych w tej rubryce grup towarów, wyrażenie „– wyłącznie cykoria palona, pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty” odnosi się tylko do ostatniej grupy towarów tam wymienionych, tj. łupiny i łuski kawy.

Wykaz towarów i usług zawarty w załączniku nr 3 objętych obniżoną stawką podatku w wysokości 8% w pozycjach oznaczonych „ex” z użyciem słowa „wyłącznie”, należy interpretować w taki sposób, że obniżoną stawką w wysokości 8% objęty jest towar wymieniony po myślniku. W pierwszej części ustawodawca powołał wyłącznie nazwę grupowania, która jest przypisana przez PKWiU danemu symbolowi, dopiero po myślniku wymienił te towary, które mieszczą się w tym grupowaniu i są objęte obniżoną stawką podatku. Zatem do grupy wyrobów sklasyfikowanych do PKWiU 10.83.12.0, stanowiących towary, do których stosuje się stawkę podatku w wysokości 8%, należą wyłącznie cykoria palona, pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że sprzedawany przez Wnioskodawcę towar – „A” zaklasyfikowany przez niego do kategorii artykułów spożywczych, wg PKWiU 10.83.12, tj. substytut kawy – nie mieści się w treści załącznika nr 3 do ustawy, a zatem, do jego dostawy nie będzie można zastosować obniżonej stawki podatku w wysokości 8%. W konsekwencji, sprzedaż ww. towaru powinna zostać opodatkowana stawką podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym – minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej towaru będącego przedmiotem wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.