Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1268/14-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-20
Teza: Odliczenie i zwrotu podatku naliczonego od zakupów związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych świadczonych poza terytorium kraju
Słowa kluczowe: podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony-nadwyżka podatku naliczonego; podatek-zwrot podatku; usługi-usługi telekomunikacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od zakupów związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od zakupów związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

1.  Sp. z o.o. zamierza podjąć świadczenie usług telekomunikacyjnych (tranzyt połączeń telekomunikacyjnych, udostępnianie infrastruktury teletechnicznej). Jej wyłączna działalność będzie polegała na świadczeniu usług telekomunikacyjnych na rzecz innych podmiotów z siedzibą poza terytorium Polski, będących operatorami telekomunikacyjnymi. Podstawowi nabywcy usług Spółki będą mieć siedzibę na terytorium UE (w Portugalii). Nabywcami usług będą również podmioty spoza UE (USA, Kanada). Ze względu na specyfikę świadczonych przez Spółkę usług, nabywcy tych usług niebędący podatnikami polskiego podatku od towarów i usług nie będą mieli siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium RP. Spółka nie będzie świadczyć usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów), ani na terytorium Polski, ani zagranicą. W celu wykonania usługi na rzecz zagranicznego operatora telekomunikacyjnego, o którym mowa powyżej, Spółka będzie nabywać usługi telekomunikacyjne na terenie Polski od polskich operatorów. Usługi te będą obciążone polskim podatkiem od towarów i usług. Spółka na terytorium Polski może również ponosić inne wydatki bezpośrednio lub pośrednio związane ze świadczeniem powyżej opisanych usług. Świadczone oraz nabywane usługi będą dokumentowane zgodnie z właściwymi przepisami oraz w sposób pozwalający stwierdzić związek usług nabywanych przez Spółkę w kraju z usługami świadczonymi przez Spółkę na rzecz zagranicznych operatorów telekomunikacyjnych.

Sposób świadczenia usług:

Usługa tranzytu połączenia teleinformatycznego polega na umożliwieniu kierowania połączenia od centrali abonenckiej, do której przyłączony jest abonent inicjujący połączenie do centrali abonenckiej abonenta, do którego kierowane jest to połączenie. W przedmiotowej sprawie usługi telekomunikacyjne będą świadczone w technologii VoIP (Voice over Internet Protocol, tj. transmisja sygnałów mowy w czasie rzeczywistym, a także innych strumieni informacji za pośrednictwem sieci wykorzystujących protokół IP). W przypadku, gdy centrale te nie są ze sobą bezpośrednio połączone Wnioskodawca ma do czynienia z tranzytem połączenia. Oznacza to, iż dane połączenie musi być przesłane przy wykorzystaniu zasobów innej lub kilku innych central lub serwerów (tego samego lub innego/innych operatorów telekomunikacyjnych).

Sp. z o.o. zamierza świadczyć m.in. usługi tranzytu połączeń od klientów innych operatorów zagranicznych do sieci krajowych operatorów telekomunikacyjnych. Sp. z o.o. będzie korzystało z infrastruktury własnej jak i dzierżawionej – np.: systemu billingowego, serwerów tranzytowych sip, ruterów, dostępu do publicznej sieci a także międzyoperatorskich punktów wymiany ruchu. Urządzenia te zlokalizowane będą w W. w profesjonalnych centrach kolokacyjnych.

W celu wykonania usług na rzecz zagranicznych operatorów telekomunikacyjnych, o których mowa powyżej, Spółka będzie nabywać usługi telekomunikacyjne na terenie Polski od polskich operatorów telekomunikacyjnych. Usługi te będą obciążone polskim podatkiem od towarów i usług. Spółka na terytorium Polski może również ponosić inne wydatki związane ze świadczeniem powyżej opisanych usług. Świadczone oraz nabywane usługi będą dokumentowane zgodnie z właściwymi przepisami oraz w sposób pozwalający stwierdzić związek usług nabywanych przez Spółkę w kraju z usługami świadczonymi przez Spółkę na rzecz zagranicznych operatorów telekomunikacyjnych.

Spółka posiadać będzie dowody (dokumenty, dane elektroniczne, ich wydruki), z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Dokumentami takimi będą także zawarte umowy z operatorami za granicą (sprzedaż) oraz na terytorium kraju (zakup), faktury sprzedaży i zakupu oraz dokumenty (dane elektroniczne, ich wydruki), z których wynikać będzie, że dopiero po wykorzystaniu usługi nabytej od polskiego operatora telekomunikacyjnego usługa wyświadczona na rzecz spółki zagranicznej (operator zagraniczny) nabywa cechy usługi kompletnej dla ostatecznego nabywcy.

1.  Spółka nie wyklucza też świadczenia usług telekomunikacyjnych, w sposób i na zasadach opisanych w pkt 1), na rzecz podatników podatku od towarów i usług z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka ma prawo do uzyskania zwrotu podatku naliczonego wynikającego z dokonanych na terytorium RP zakupów związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych na rzecz zagranicznych operatorów telekomunikacyjnych, w przypadku gdy w danym okresie rozliczeniowym nie dokona sprzedaży opodatkowanej na terytorium RP?
2.  Czy w przypadku gdy Spółka, oprócz świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz zagranicznych podatników, dokona sprzedaży na terytorium kraju (usługi świadczone na rzecz podatników z siedzibą na terytorium RP), będzie miała prawo do obniżenia podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za kolejne okresy rozliczeniowe lub do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Odpowiedź na postawione pytanie prawne warunkowana jest zdefiniowaniem związku zakupu towarów i usług nabywanych na terytorium kraju ze sprzedażą opodatkowaną Spółki, czy też - precyzyjniej - z czynnościami dającymi prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy wskazać na zasady, na jakich świadczone przez Spółkę usługi będą podlegać opodatkowaniu zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, między innymi, odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W celu ustalenia czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niezbędne jest precyzyjne określenie normatywnego miejsca, w którym jest ona świadczona na podstawie stosownych przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w szczególności jej art. 28a i in.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i la, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 i art. 28n.

Zgodnie z ust. 2 cyt. przepisu, w przypadku jednak, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Podatnik na potrzeby rozumienia art. 28b ustawy zdefiniowany został w art. 28a ustawy.

Zgodnie z tym przepisem, na potrzeby stosowania rozdziału dotyczącego miejsca świadczenia transakcji usługowych:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia using zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Podatnikiem w rozumieniu tej regulacji jest podatnik podatku od wartości dodanej a także podmiot z kraju trzeciego (np. USA), który prowadzi działalność gospodarczą odpowiadającą definicji art. 15 ust. 2 ustawy, będący operatorem telekomunikacyjnym.

Co do zasady w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika miejscem ich świadczenia jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Ustawa przewiduje także szereg wyjątków od tej zasady. Jednym z nich jest określona w art. 28l pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. reguła, w myśl której w przypadku świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, mających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu poza terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu.

W omawianym przypadku regulacja powyższa nie znajdzie zastosowania wobec faktu, iż nabywcami usług Spółki będą podatnicy w powołanym powyżej rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. A zatem w przypadku świadczenia usług telekomunikacyjnych przez Spółkę na rzecz takiego podmiotu, miejscem świadczenia będzie kraj, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę - stosownie do zasady ogólnej wynikającej z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W konsekwencji usługa taka nie będzie opodatkowana na terytorium kraju, a po stronie Spółki wystąpi sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu (tzw. „eksport usług”).

Jeżeli idzie natomiast o zasady odliczenia podatku naliczonego oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym albo zwrotu podatku naliczonego, w przypadku występowania w Spółce wyłącznie opisanych powyżej usług na rzecz podmiotów zagranicznych, to należy wskazać na wstępie na podstawową cechę podatku od towarów i usług, jako podatku od wartości dodanej, tj. zasadę neutralności. Zasada powyższa przejawia się w umożliwieniu podatnikom odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług od podatku należnego wynikającego ze sprzedaży towarów i usług, a także zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Zgodnie z zasadą neutralności, stanowiącą o istocie konstrukcji podatku, system odliczeń podatku naliczonego ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń ekonomicznych z tytułu zapłaconego podatku w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Faktyczny jego ciężar ma bowiem ponosić konsument, będący ostatecznym odbiorcą. Ograniczenie lub wyłączenie prawa do odliczenia podatku dotyczyć może jedynie sytuacji, w których możliwość taką dopuszczają postanowienia Dyrektywy 112, a także inne regulacje prawa europejskiego, w szczególności przepisy wykonawcze wydane na podstawie tej dyrektywy.

Podstawą prawną zakazu odliczenia są przepisy art. 177 oraz art. 394-395 Dyrektywy 112. Przepis art. 176 Dyrektywy 112, przewiduje wyłączenie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup dóbr niezwiązanych ściśle z działalnością gospodarczą. Przepis ten wymienia przykładowo katalog wydatków związanych z zakupami opodatkowanymi VAT, od których odliczenie nie przysługuje. Są to wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkę itp.

Zauważyć należy, że z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. W wyroku ETS, w sprawie C-50/87, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej, stwierdzono, że system odliczeń podatku naliczonego, ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w toku prowadzonej działalności gospodarczej. Emanacją powyższej zasady neutralności podatku od towarów usług w polskiej ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest art. 86 ust. 1.

Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Powyższa ogólna zasada, określona w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., wymaga dla odliczenia podatku naliczonego, aby istniał związek pomiędzy tym podatkiem a sprzedażą towarów lub usług opodatkowaną na terytorium RP. Jednakże - zgodnie z wymogami Dyrektywy 112 (wcześniej VI Dyrektywa), nakazującej aby system odliczeń podatku naliczonego pozwalał na całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń ekonomicznych z tytułu zapłaconego w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą podatku - ustawodawca przewidział rozszerzenie prawa do odliczenia podatku naliczonego m.in. także na przypadki świadczenia usług poza terytorium kraju.

Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Wprowadzenie powyższego przepisu wynika z faktu, że niewymienienie „eksportu usług” (czyli świadczenia usług – normatywnie – poza terytorium kraju) jako czynności opodatkowanej mogłoby sugerować, że podatnik wykonujący te usługi nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Opodatkowaniu podlegają bowiem czynności wykonane w Polsce. Jeśli więc dana usługa nie jest w sensie normatywnym wykonana w kraju, to nie stanowi sprzedaży opodatkowanej a w związku z tym nie dawałaby prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W opinii Wnioskodawcy, na mocy powołanej regulacji art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w omawianym stanie faktycznym Spółce jednoznacznie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonywanych na terytorium RP zakupów związanych z usługami świadczonymi przez Spółkę na rzecz zagranicznych operatorów. Kwoty powyższe mogłyby być bowiem odliczone, gdyby czynności te były wykonywane (w sensie prawym) na terytorium kraju.

Spółka posiadać będzie natomiast dowody (dokumenty, dane elektroniczne, ich wydruki), z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Aby zachować prawo do odliczenia podatku naliczonego podatnik powinien dysponować dokumentami, z których będzie wynikał związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi za granicą. Przepisy nie definiują, o jakiego rodzaju dokumenty chodzi, więc uznać należy, że mogą to być wszelkiego rodzaju dokumenty, które - przy łącznej analizie - potwierdzą, że nabywane usługi związane są ze świadczeniem usług poza terytorium kraju. Dla Spółki dokumentami takimi będą zawarte umowy z operatorami za granicą (sprzedaż) oraz na terytorium kraju (zakup), faktury sprzedaży i zakupu oraz dokumenty (dane elektroniczne, ich wydruki), z których wynikać będzie, że dopiero po wykorzystaniu usługi nabytej od polskiego operatora telekomunikacyjnego usługa wyświadczona na rzecz spółki zagranicznej (operator zagraniczny) nabywa cechy usługi kompletnej dla ostatecznego nabywcy.

Spółka nie będzie wykonywać (w sensie normatywnym) na terytorium kraju żadnych usług, w związku z czym w sensie faktycznym nie będzie miała możliwości „odliczenia” podatku naliczonego od podatku należnego, gdyż nie będzie wykazywać podatku należnego. W takiej sytuacji ustawodawca przewidział jednak – w art. 87 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - możliwość realizacji zasady neutralności i uwolnienia podatnika od ekonomicznego ciężaru podatku, poprzez zwrot kwoty podatku naliczonego. Spółce przysługiwać będzie prawo do ubiegania się o zwrot kwoty podatku naliczonego na podstawie tego przepisu. Zgodnie z jego brzmieniem, na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Zwrot powyższy dokonywany jest więc w terminie 60 dni od dnia złożenia przez podatnika rozliczenia wraz z umotywowanym wnioskiem, na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju.

Powyższe stanowisko znajduje jednoznaczne potwierdzenie także w oficjalnych interpretacjach (np. interpretacja Drugiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z 30 czerwca 2005 r. PP/443-63-32/GK/05). Organ podatkowy w interpretacji tej stwierdza, że „Podatnikom wykonującym wyłącznie usługi poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje prawo do zwrotu całości podatku naliczonego, wynikającego z zakupów dokonanych na terenie kraju. W tym celu podatnik obowiązany jest dołączyć do deklaracji podatkowej VAT-7 z wykazaną kwotą zwrotu podatku naliczonego umotywowany wniosek, z którego powinno wynikać, iż świadczone usługi wykonywane były poza terytorium kraju, kwota podatku naliczonego, która podlega zwrotowi, mogłaby być odliczona, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju”. Podobnie rozstrzygnął Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w interpretacji z dnia 3 czerwca 2006 r. (1472/RPP1/443-303/06/AW).

Jednocześnie zauważyć należy, iż w sytuacji, w której Spółka w danym okresie rozliczeniowym nie wykona ani czynności opodatkowanych na terytorium kraju, ani nie wykona czynności poza terytorium kraju (usługi na rzecz zagranicznych operatorów), kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonanych w tym okresie może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy (art. 86 ust. 19). W tym przypadku - alternatywnie - przysługiwać będzie jej także, na umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, prawo do zwrotu kwoty tego podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, tylko że w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe (art. 87 ust. 5a). Powyższe stanowisko pozostaje dalej aktualne - co potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 21 września 2010 r. (ILPP2/443-967/10-2/PG).

1.  W przypadku wystąpienia sprzedaży krajowej usług telekomunikacyjnych, obok sprzedaży zagranicznej, Spółka będzie miała prawo do obniżenia podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za kolejne okresy rozliczeniowe lub do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zatem w sytuacji, gdy Spółka dokona w okresie rozliczeniowym sprzedaży usług telekomunikacyjnych zarówno na rzecz zagranicznych operatorów telekomunikacyjnych, jak również na rzecz podatników polskiego podatku od towarów i usług, będzie miała ona prawo do obniżenia podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, w przypadku wystąpienia takiej nadwyżki w poprzednich okresach rozliczeniowych, lub do zwrotu takiej nadwyżki.

Stosownie do art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisowo kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku tub jego rozłożenia na raty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy wskazać, że cytowany przez Wnioskodawcę art. 28l pkt 8 ustawy obowiązywał do 31 grudnia 2014 r. Z dniem 1 stycznia 2015 r. przepis ten został uchylony. Miejsce świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz podatników niebędących podatnikami uregulowane zostało w art. 28k ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Zaznaczyć należy, że wprowadzona zmiana przepisu nie wpływa na przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.