Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-153/07-7/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-10-18
Teza: Spółka nie będzie zobowiązana do ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez swoich agentów za pomocą kas rejestrujących. Wartość sprzedaży towarów przez agenta w imieniu i na rzecz Spółki wraz z należnym podatkiem VAT, podlega zaewidencjonowaniu w rejestrze sprzedaży Spółki i wykazaniu w deklaracji VAT–7, a wynagrodzenie prowizyjne agenta winno być zaewidencjonowane w jego rejestrze i wykazane w jego deklaracji VAT-7
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; umowa-umowa agencyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.08.2007 r. (data wpływu 03.09.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31.08.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Spółka zajmuje się handlem detalicznym odzieżą dziecięcą, sprzedawaną w sklepach firmowych Spółki, oznaczonych znakiem towarowym „5-10-15”. Spółka zamierza rozszerzyć swoją działalność w ten sposób, iż towary handlowe sprzedawane byłyby klientom poprzez pośredników – odrębne podmioty gospodarcze. Spółka zawierałaby z pośrednikami umowy agencyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego (art. 758-764(9) K.c.). Na tej podstawie agent, w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, za wynagrodzeniem, zawierałby umowy sprzedaży w imieniu i na rzecz Spółki. Innymi słowy, w sklepach lub punktach sprzedaży, należących do agentów, sprzedawane byłyby ubranka dziecięce w imieniu i na rachunek Spółki. Z punktu widzenia prawa cywilnego sprzedawcą byłaby Spółka. Agent nie stawałby się nigdy właścicielem sprzedawanych towarów. Wynagrodzenie uzyskane ze sprzedaży takich towarów byłoby przekazywane Spółce, natomiast agent otrzymywałby od Spółki prowizję od zrealizowanej sprzedaży. Sprzedaż detaliczna byłaby ewidencjonowana w kasach należących do Spółki. Kasy Spółki byłyby umieszczone w sklepach należących do agentów i byłyby przez nich obsługiwane. W kasach tych rejestrowany byłby wyłącznie obrót ubrankami należącymi do Spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy gdyby sprzedaż była ewidencjonowana przez agenta w jego kasie, dający zlecenie byłby zobowiązany do jednoczesnego ewidencjonowania we własnej kasie fiskalnej sprzedaży dokonywanej poprzez tego agenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby sprzedaż zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04.07.2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników, była ewidencjonowana przez agenta w jego kasie, dający zlecenie nie byłby zobowiązany do jednoczesnego ewidencjonowania we własnej kasie fiskalnej tej samej sprzedaży dokonanej przez agenta.

W takim przypadku agent nie wykazywałby w deklaracji VAT-7 sprzedaży agencyjnej, zaewidencjonowanej za pomocą własnej kasy. Agent ewidencjonowałby w swoich dokumentach i deklaracjach VAT-7 wyłącznie fakturę VAT na prowizję za wykonane na rzecz Spółki usługi agencyjne.

Natomiast Spółka wykazywałaby w swojej deklaracji VAT-7 całą sprzedaż, której dokonali agenci w jej imieniu. Na podstawie danych otrzymanych ze sklepów agentów, w tym na podstawie miesięcznych raportów z kas fiskalnych, Spółka tworzyłaby rejestry VAT i na ich podstawie wykazywałaby sprzedaż ze sklepów agentów w deklaracji VAT-7.

Spółka zobowiązana byłaby do wykazania podatku należnego od sprzedaży własnej i prowadzonej na jej rzecz agentów. Agenci, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji, na podstawie zawartej umowy, sprzedają towar będący własnością Spółki, który stosownie do przywołanej regulacji § 5 ust. 5 rozporządzenia, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiągniętego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego, wraz z całą wartością sprzedaży własnej.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki nie byłaby ona zobowiązana do ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez swoich agentów za pomocą kasy fiskalnej. Wartość towarów sprzedanych przez agenta w imieniu i na rzecz Spółki, wraz z należnym podatkiem VAT, podlega zaewidencjonowaniu w rejestrze sprzedaży i wykazaniu w deklaracji VAT-7 Spółki.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzenia funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla zleceniodawcy – kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku, natomiast dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku. Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. nr 108, poz. 948; ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Przepis § 5 ust. 5 rozporządzenia stanowi, iż agenci na potrzeby obliczenia osiągniętego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego, będą mieli obowiązek ewidencjonowania za pośrednictwem kasy rejestrującej całej wartości sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników. Natomiast zleceniodawca (Spółka) nie będzie zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez swoich agentów za pomocą kas rejestrujących. Wartość sprzedaży towarów przez agenta w imieniu i na rzecz Spółki wraz z należnym podatkiem VAT, podlega zaewidencjonowaniu w rejestrze sprzedaży Spółki i wykazaniu w deklaracji VAT–7, a wynagrodzenie prowizyjne agenta winno być zaewidencjonowane w jego rejestrze i wykazane w jego deklaracji VAT-7.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.