Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-296/10-5/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o jego zwrot?
Słowa kluczowe: aport; gmina; odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; użyczenie; użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie; zadania-zadania publiczne; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 1 marca 2010 r.) uzupełnionym pismami z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 4 marca 2010 r.), z dnia 4 marca 2010 r. (data wpływu 9 marca 2010 r.) oraz z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu 22 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia zapłaconego podatku od wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „Prace (\`(...)\`)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia zapłaconego podatku od wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „Prace (\`(...)\`)”. Ww. wniosek został uzupełniony pismami z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 4 marca 2010 r.), z dnia 4 marca 2010 r. (data wpływu 9 marca 2010 r.) oraz z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu 22 kwietnia 2010 r.) o oryginał wniosku, potwierdzenie uiszczenia opłaty za wydanie interpretacji oraz o doprecyzowanie opisu zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 2009 Wnioskodawca zrealizował inwestycję pn. „Prace (\`(...)\`)”. w ramach tej inwestycji dokonano rekultywacji nieczynnego składowiska odpadów komunalnych. Po rekultywacji teren ten stanowi nieużytek. Gmina nie dokonała odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego wykonawcy na podstawie faktury VAT obejmującej jego wynagrodzenie za wykonane prace.

Inwestycja ta mieści się w zakresie realizacji zadań związanych z ochroną środowiska. Jest to zadanie własne Gminy. Efekty projektu (tj. zrekultywowane składowisko odpadów) nie są ani też nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Grunt po zrekultywowanym składowisku nie zostanie odpłatnie zbyty na rzecz osób trzecich. Inwestycja przeprowadzona została na gruntach użyczonych od Wspólnoty Gruntowej wsi X na podstawie umowy użyczenia z dnia 1 października 1988 r. anektowanej dnia 20 kwietnia 2010 r. Zgodnie z umową prawo użytkowania ustanowione zostało na okres 25 lat. Gmina nie ma więc możliwości zbycia tych gruntów. Po zakończeniu umowy użyczenia grunty wrócą we władanie Wspólnoty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany przy wydatkach na zadanie pn. „Prace (…)” mógł/może dokonać odliczeń zapłaconego podatku od towarów i usług (tj. obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego)?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stosownie do postanowień art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ określona w tym artykule zasada obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyklucza możliwość takiego obniżenia w przypadku podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. w przepisie tym wskazano, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 224, poz. 1799). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 cyt. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w 2009 r. zrealizował inwestycję pn. „Prace (\`(...)\`)”. w ramach tej inwestycji dokonano rekultywacji nieczynnego składowiska odpadów komunalnych. Po rekultywacji teren ten stanowi nieużytek. Zainteresowany nie dokonał odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego wykonawcy na podstawie faktury VAT obejmującej jego wynagrodzenie za wykonane prace. Przedmiotowa inwestycja mieści się w zakresie realizacji zadań związanych z ochroną środowiska. Jest to zadanie własne Gminy. Grunt po zrekultywowanym składowisku nie zostanie odpłatnie zbyty na rzecz osób trzecich. Inwestycja przeprowadzona została na gruntach użyczonych od Wspólnoty Gruntowej wsi X na podstawie umowy użyczenia z dnia 1 października 1988 r. anektowanej dnia 20 kwietnia 2010 r. (prawo użytkowania ustanowione zostało na okres 25 lat). Gmina nie ma więc możliwości zbycia tych gruntów. Po zakończeniu umowy użyczenia grunty wrócą we władanie Wspólnoty. Efekty projektu (tj. zrekultywowane składowisko odpadów) nie są ani też nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika zatem, iż w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek umożliwiający dokonanie odliczenia podatku naliczonego, wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy, czyli związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Tym samym, Wnioskodawcy nie przysługuje (nie przysługiwało) prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „Prace (\`(...)\`)”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.