Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.285.2021.9.MK1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatami
komplementariuszom będącym osobami fizycznym zaliczek
na poczet zysku.
Słowa kluczowe: komplementariusz
płatnik
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodów z niezrealizowanych zysków.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A Spółka Komandytowa (dalej: „Spółka”) jest spółką komandytową utworzoną na
    podstawie Kodeksu Spółek Handlowych. Komandytariuszem Spółki jest spółka B Spółka z
    Ograniczoną Odpowiedzialnością (dalej: „Komandytariusz”), natomiast
    komplementariuszami Spółki są osoby fizyczne (dalej: „Komplementariusze”; dalej
    Komandytariusz i Komplementariusze określani są łącznie jako „Wspólnicy”).
    Komplementariusze są rezydentami podatkowymi w Polsce.
    Przedmiotem działalności Spółki jest (...). Rok rachunkowy Spółki trwa od 1 stycznia do 31
    grudnia roku kalendarzowego. Na podstawie art. 12 ust. 2 Ustawy z dnia 28 listopada
    2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw
    (dalej: „Ustawa Zmieniająca”) Spółka postanowiła, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i
    art. 2, w brzmieniu nadanym Ustawą Zmieniającą, stosuje się do Spółki oraz przychodów i
    kosztów związanych z uczestnictwem w Spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W
    rezultacie Spółka uzyska status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z
    dniem 1 maja 2021 r. Spółka nie będzie opodatkowana zgodnie z przepisami rozdziału 6b
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 123 KSH, komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do
    jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
    Zysk przypadający komandytariuszowi za dany rok obrotowy jest przeznaczany w
    pierwszej kolejności na uzupełnienie jego wkładu rzeczywiście wniesionego do wartości
    umówionego wkładu. W razie wątpliwości komandytariusz uczestniczy w stracie jedynie
    do wartości umówionego wkładu. Natomiast zgodnie z art. 103 KSH, w sprawach
    nieuregulowanych w dziale dotyczącym spółek komandytowych, do spółki komandytowej
    stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej. Art. 51
    KSH stanowi odniesieniu do wspólników spółki jawnej, a także poprzez odesłanie z art.
    103 KSH do komplementariuszy spółki komandytowej, że każdy wspólnik ma prawo do
    równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu
    na rodzaj i wartość wkładu.
    Przepisy KSH nie regulują zatem szczegółowo zasad wypłacania zaliczek na poczet zysku
    wspólnikom spółek osobowych, w tym komplementariuszom. Mimo że niniejsza kwestia
    nie została uregulowana przepisami, stanowisko dopuszczające wypłatę zaliczek na poczet
    zysku znalazło potwierdzenie w wyrokach Sądu Najwyższego. Zgodnie z wyrokiem z 5
    marca 2009 r., sygn. akt II CSK 290/08: „Zgodnie z art. 52 § 1 k.s.h. wspólnikowi należy się
    udział w zysku. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lipca 2008 r. IV CSK 101/08
    (nie publ.) w spółce jawnej, w odróżnieniu od spółki kapitałowej, do wypłaty udziału w
    zysku nie jest niezbędne podjęcie przez wspólników uchwały o przeznaczeniu zysku do
    wypłaty. Dopuszczalne jest, zatem pobieranie przez wspólników określonych kwot z tego
    tytułu bez uchwały, a jedynie za zgodą wszystkich wspólników. Na takich samych
    warunkach dopuszczalne jest także pobieranie przez wspólników zaliczek na poczet
    przyszłego zysku, które nie podlegają rozliczeniu, jeżeli spółka nie osiągnie zysku. Oznacza
    to, że w razie nieosiągnięcia zysku wspólnik, który za zgodą wszystkich pozostałych

    wspólników pobrał kwotowe zaliczki na poczet udziału w zysku nie ma obowiązku zwracać
    do kasy spółki jakiejkolwiek kwoty tytułem rozliczenia tej zaliczki. Rozliczenie zaliczki
    następuje w kolejnym okresie obrachunkowym, w którym spółka osiągnie zysk.”
    Zgromadzenie Wspólników Spółki decyduje o przeznaczeniu i podziale zysku po
    zakończeniu każdego roku obrotowego. Uchwały o zaliczkach na udział w zysku oraz o
    zaliczkowym uczestniczeniu Wspólników w zyskach lub stratach Spółki w kolejnym roku
    obrotowym są podejmowane w listopadzie danego roku ze skutkiem od stycznia
    kolejnego roku. Uchwały takie mogą być podejmowane także w trakcie roku obrotowego
    stosownie do bieżących potrzeb.
    Zaliczki na poczet zysku (dalej: „Zaliczki”) są wypłacane Wspólnikom nie później, niż do
    końca każdego miesiąca kalendarzowego. Zaliczki miesięczne są jedynym źródłem
    dochodu Wspólników związanego z działalnością zawodową wykonywaną poprzez
    uczestniczenie w Spółce. Po zakończeniu roku rachunkowego obliczany jest całkowity zysk
    Spółki, zaś Wspólnicy podejmują uchwałę dotyczącą sposobu podziału zysku Spółki
    pomiędzy Wspólników. Na tej podstawie następuje rozliczenie części zysku
    przypadającego na poszczególnych Wspólników z zaliczkami na poczet zysku wypłaconymi
    poszczególnym Wspólnikom w trakcie roku.
    Pytania
    1. Czy Spółka jako płatnik jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku
    obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od przychodów uzyskiwanych przez
    poszczególnych Komplementariuszy z tytułu udziału w zyskach Spółki w formie Zaliczek
    wypłacanych w trakcie roku podatkowego?
    2. Czy art. 30a ust. 6a oraz 6b Ustawy PIT mają odpowiednie zastosowanie do
    dokonywanych przez Spółkę w trakcie roku obrotowego (podatkowego) Spółki wypłat na
    rzecz Komplementariuszy Zaliczek na poczet udziału w zyskach Spółki? W konsekwencji,
    czy zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od sumy
    przychodów uzyskiwanych przez poszczególnych Komplementariuszy z tytułu udziału w
    zyskach Spółki w formie Zaliczek wypłacanych w trakcie roku podatkowego należy
    pomniejszyć o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału danego
    Komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki obliczonego
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „Ustawa
    CIT”) za daną część bieżącego roku podatkowego, którego dotyczy przychód z tytułu
    udziału w zysku w formie Zaliczek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie 1
    Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku obliczonego
    zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od przychodów uzyskiwanych przez
    poszczególnych Komplementariuszy z tytułu udziału w zyskach Spółki w formie Zaliczek
    wypłacanych w trakcie roku podatkowego, ponieważ przed momentem obliczenia
    rocznego podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu Spółki za dany rok
    Spółka nie jest w stanie zastosować art. 30a ust. 6a-6e Ustawy PIT, tzn. Spółka nie jest w
    stanie obliczyć kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w
    rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT. Z tego powodu w datach wypłaty Zaliczek na
    rzecz Komplementariuszy w trakcie danego roku rachunkowego nie konkretyzuje się
    obowiązek Spółki jako płatnika podatku w tym zakresie.
    Pytanie 2
    Jeżeli stanowisko Spółki wyrażone w odniesieniu do Pytania nr 1 jest nieprawidłowe, zaś
    Spółka co do zasady jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku obliczonego
    zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od przychodów uzyskiwanych przez
    poszczególnych Komplementariuszy z tytułu udziału w zyskach Spółki w formie Zaliczek
    wypłacanych w trakcie roku podatkowego, to w tej sytuacji art. 30a ust. 6a oraz 6b Ustawy

    PIT mają odpowiednie zastosowanie do dokonywanych przez Spółkę w trakcie roku
    obrotowego (podatkowego) Spółki wypłat na rzecz Komplementariuszy Zaliczek na poczet
    udziału w zyskach Spółki. W konsekwencji, zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z art.
    30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od sumy przychodów uzyskiwanych przez poszczególnych
    Komplementariuszy z tytułu udziału w zyskach Spółki w formie Zaliczek wypłacanych w
    trakcie roku podatkowego należy pomniejszyć o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału danego Komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od
    dochodu Spółki obliczonego zgodnie z art. 19 Ustawy CIT za daną część bieżącego roku
    podatkowego, którego dotyczy przychód z tytułu udziału w zysku w formie Zaliczek.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki do Pytań nr 1 i nr 2
    Zgodnie z art. 1 pkt 2 lit. „a” Ustawy Zmieniającej, w art. 5a w pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, 1291, 1428,
    1492, 1565 i 2122; dalej: „Ustawa PIT”) litera „c” otrzymuje brzmienie: ,,c) spółkę
    komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”. W rezultacie, z dniem 1 stycznia 2021 r., spółka komandytowa
    mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej została objęta definicją
    pojęcia „Spółka” w rozumieniu Ustawy PIT.
    Na skutek tej zmiany, modyfikacji - poprzez objęcie także spółki komandytowej - uległ
    także zakres następujących definicji w art. 5a Ustawy PIT:
    Pkt 29) udziale (akcji) - oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce, o
    której mowa w pkt 28 lit. c-e;
    Pkt 30) kapitale zakładowym - oznacza to również kapitał podstawowy spółki, o której
    mowa w pkt 28 lit. c-e;
    Pkt 31) udziale w zyskach osób prawnych - oznacza to również udział w zyskach spółek, o
    których mowa w pkt 28 lit. c-e;
    Pkt 32) objęciu udziału (akcji) - oznacza to również uzyskanie przez wspólnika spółki, o
    której mowa w pkt 28 lit. c-e, ogółu praw i obowiązków wspólnika w tej spółce.
    Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) z
    dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19%
    zryczałtowany podatek dochodowy. Oznacza to, że w stanie prawnym od 1 stycznia 2021
    r. (z zastrzeżeniem przesunięcia uzyskania statusu podatnika podatku dochodowego od
    osób prawnych przez spółkę komandytową do dnia 1 maja 2021 r. zgodnie z art. 12 ust. 2
    Ustawy Zmieniającej), udział w zysku spółki komandytowej uzyskiwany przez wspólników
    będących osobami fizycznymi (np. Komplementariuszy) stanowi przychód z dywidend i
    innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych opodatkowany 19%
    zryczałtowanym podatek dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6 Ustawy PIT, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-
    4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z
    zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e. Natomiast stosownie do art. 30a ust.
    7 Ustawy PIT, dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami
    opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 Ustawy PIT.
    Art. 30a ust. 6a Ustawy PIT stanowi, że zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1
    pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach
    spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą
    iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku
    należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku został uzyskany (dalej jako: „Pomniejszenie”).
    Zgodnie z art. 30a ust. 6b Ustawy PIT, kwota Pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie
    może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.

    Art. 30a ust. 6c Ustawy PIT przewiduje, że przepisy art. 30a ust. 6a i 6b Ustawy PIT stosuje
    się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w zysku spółki, o której mowa w
    art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez komplementariusza w
    innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5
    kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w
    którym zysk został osiągnięty.
    Uzasadnienie do Ustawy Zmieniającej przedstawione przez Ministra Finansów wskazuje,
    że do komplementariusza spółki komandytowej znajdować będą zastosowanie przepisy
    art. 30a ust. 6a-6e Ustawy PIT pozwalające na odliczenie przez ten podmiot od podatku
    dochodowego wyliczonego od dochodu z udziału w zyskach spółki komandytowej, kwoty
    podatku zapłaconej przez tę spółkę, proporcjonalnie obciążającej zysk komplementariusza
    uzyskany z udziału w takiej spółce. W konsekwencji zysk osiągany przez
    komplementariusza spółki komandytowej efektywnie podlegać będzie podobnym
    obciążeniom podatkowym jak zysk wspólników spółek podatkowo transparentnych
    (spółek niebędących podatnikami podatku dochodowego).
    Art. 24 ust. 5 Ustawy PIT wskazuje, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób
    prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału. Zgodnie z art. 41 ust.
    4 Ustawy PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany
    podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
    podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 1-
    11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21. Natomiast na podstawie art. 41 ust.
    4e Ustawy PIT, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy
    pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 Ustawy PIT, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują
    kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do
    20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na
    rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
    właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik
    nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy
    płatnik nie posiada siedziby.
    W świetle powołanych przepisów intencją ustawodawcy jest jednokrotne ekonomiczne
    opodatkowanie komplementariuszy spółki komandytowej. Ten typ wspólników spółki
    komandytowej ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki i, zgodnie
    z uzasadnieniem Ustawy Zmieniającej, zamiarem ustawodawcy nie było podwójne
    opodatkowanie dochodów uzyskiwanych przez komplementariuszy.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki do Pytania nr 1
    Zgodnie z art. 8 ustawy Ordynacja Podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba
    prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na
    podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku
    i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Nałożenie na płatnika tego obowiązku musi wynikać z wyraźnego przepisu prawa
    podatkowego oraz być możliwe do wykonania przez płatnika.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4e Ustawy PIT, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. „c” Ustawy
    PIT obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym
    mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a
    ust. 6a-6e Ustawy PIT. Powinność taka powstaje w sytuacji, w której obowiązek podatkowy
    (tj., zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej, wynikająca z ustaw podatkowych
    nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z
    zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach) przekształca się w zobowiązanie
    podatkowe (tj., zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej, wynikające z obowiązku
    podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,

    województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego).
    Obowiązek podatkowy jednak nie może przekształcić się w zobowiązanie podatkowe,
    jeżeli podatnik lub płatnik nie są w stanie określić wysokości należnego do zapłaty
    podatku. W takiej sytuacji nie można uznać, że powstało zobowiązanie podatkowe
    prowadzące do konieczności zapłaty podatku.
    W rezultacie, płatnik musi posiadać dane niezbędne do wyliczenia podatku, aby mieć
    obowiązek pobrania podatku. W szczególności płatnik musi posiadać wiedzę na temat
    wszystkich elementów konstrukcyjnych danej sytuacji podatkowej, które umożliwiają mu
    obliczyć wysokość podatku. Reasumując, obowiązek poboru podatku przez płatnika
    nastąpi dopiero wtedy, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie
    podatkowe. W przeciwnym razie płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się z
    obowiązku, gdyż nie będzie miał przesłanek do określenia wysokości podatku, który
    powinien pobrać od podatnika i wpłacić organowi podatkowemu.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi
    przez Spółkę, jako płatnika, wynika z art. 41 ust. 4e Ustawy PIT. Zgodnie z nim, pobór
    zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w art.
    30a ust. 6a-6e Ustawy PIT. Aby pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej
    dokonać prawidłowego jego obliczenia. Z tego względu, Spółka chcąc pobrać
    zryczałtowany podatek od wypłat Komplementariuszom udziału w zysku, powinna go
    wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 30a ust. 6a-6e Ustawy PIT.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a Ustawy PIT, zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z ust. 1
    pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach
    spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. „c” Ustawy PIT pomniejsza się o kwotę
    odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i
    podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 Ustawy CIT, za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że odliczenie od
    zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału
    w zysku podatku należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi się do roku
    podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Zostaje on
    wykazany w zeznaniu rocznym spółki komandytowej będącej podatnikiem podatku CIT.
    Z uwagi na fakt, że do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art.
    30a ust. 6a Ustawy PIT, niezbędne jest uwzględnienie wysokości należnego podatku CIT
    spółki komandytowej, to obowiązek podatkowy Komplementariusza powstały z chwilą
    wypłaty mu Zaliczki na poczet udziału w zyskach Spółki przekształci się w zobowiązanie
    podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu Spółki na podstawie art. 19 Ustawy
    CIT.
    Przed tym momentem nie będzie znana wysokość podatku do zapłaty przez
    Komplementariusza.
    W konsekwencji, dopiero po ustaleniu kwoty należnego podatku CIT od Spółki za dany rok,
    Spółka jako płatnik będzie mogła zrealizować swój obowiązek poprzez obliczenie podatku,
    pobranie go i wpłacenie organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik będzie w
    stanie zrealizować wynikający z art. 41 ust. 4e Ustawy PIT obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e Ustawy PIT.
    Z powyższej analizy wynika, że wypłacając Komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego Zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy
    PIT. Z Ustawy PIT nie wynika, aby Spółka jako płatnik była zobowiązana do pobierania
    zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4
    Ustawy PIT. Obliczenie wysokości podatku powinno zatem odbywać się według zasad

    określonych w art. 30a ust. 6a Ustawy PIT, co nie będzie możliwe przed obliczeniem
    podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku tej Spółki został uzyskany.
    Podsumowując powyższe rozważania, zdaniem Spółki, Spółka jako płatnik nie jest
    zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1
    pkt 4 Ustawy PIT od przychodów uzyskiwanych przez poszczególnych Komplementariuszy
    z tytułu udziału w zyskach Spółki w formie Zaliczek wypłacanych w trakcie roku
    podatkowego. Wynika to z faktu, że przed dokonaniem obliczenia rocznego podatku
    dochodowego od osób prawnych od dochodu Spółki za dany rok, Spółka nie jest w stanie
    zastosować art. 30a ust. 6a-6e Ustawy PIT, czego wymaga art. 41 ust. 4e Ustawy PIT.
    Innymi słowy, Spółka nie jest w stanie obliczyć kwoty zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT w datach
    wypłat Zaliczek. Z tego powodu w datach wypłaty Zaliczek na rzecz Komplementariuszy w
    trakcie danego roku rachunkowego nie konkretyzuje się obowiązek Spółki, jako płatnika
    podatku, do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a
    ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT.
    Przedstawiona powyżej argumentacja została w pełnym zakresie poparta w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. II FSK 2048/18.
    Ponadto, gdyby zamiarem ustawodawcy było opodatkowywanie zaliczek wypłacanych
    komplementariuszom spółki komandytowej, zgodnie z założeniem racjonalności
    ustawodawcy, uregulowałby taką sytuację w przepisach Ustawy PIT. Brak takiej regulacji,
    przy uwzględnieniu deklarowanego przez ustawodawcę celu w postaci braku podwójnego
    opodatkowania komplementariuszy (w tym czasowego podwójnego opodatkowania),
    wskazuje dodatkowo na prawidłowość wniosku, że płatnik nie ma obowiązku poboru
    zaliczek podatku od dokonywanych na rzecz komplementariuszy wypłat na poczet zysku
    ze spółki.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki do Pytania nr 2
    Zakładając, że wbrew stanowisku wyrażonemu przez Spółkę w odniesieniu do Pytania nr 1
    Spółka ma obowiązek pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art.
    30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT, należy wskazać, że Ustawa PIT przewiduje mechanizm
    zapobiegający podwójnemu opodatkowaniu Komplementariuszy.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a Ustawy PIT, zryczałtowany podatek obliczony od przychodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej
    pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki.
    Art. 30a ust. 6a Ustawy o PIT określa, że ostateczne ustalenie kwot Pomniejszenia
    (zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT) jest
    obliczane na podstawie proporcjonalnego zaliczenia podatku od dochodów spółki
    komandytowej (będącej podatnikiem CIT) obliczonego zgodnie z art. 19 Ustawy CIT, za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Należy podkreślić, że artykuł 19 Ustawy CIT reguluje wyłącznie kwestię stawek podatku
    CIT, a nie momentu ustalenia dochodu spółki będącej podatnikiem podatku CIT, czy też
    momentu uiszczenia przez nią podatku CIT, w tym zaliczek. Zgodnie z art. 19 Ustawy CIT,
    stawka podatku CIT wynosi 19% podstawy opodatkowania, zaś w niektórych przypadkach
    9% podstawy opodatkowania.
    Z kolei podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 18 Ustawy CIT, stanowi dochód ustalony
    zgodnie z art. 7 albo art. 7a Ustawy CIT po odliczeniu określonych kategorii kwot. Zgodnie
    z art. 7 ust. 1 Ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest
    dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. Ustęp 2 art. 7 Ustawy CIT wskazuje, że
    dochodem ze źródła przychodów, co do zasady, jest nadwyżka sumy przychodów

    uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
    podatkowym.
    O ile ostateczną wysokość dochodu (albo straty) podatnik podatku CIT ustala w przedziale
    czasowym roku podatkowego (co do zasady, 12 kolejnych miesięcy), to jednak podatek CIT
    jest przez podatnika kalkulowany i uiszczany w trakcie roku podatkowego w postaci
    zaliczek. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ppk „a” ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa, pojęcie „podatku” obejmuje również zaliczki na podatek.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy tego podatku są, co do zasady, obowiązani
    wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy
    pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego
    a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Oznacza to, że w celu obliczenia kwoty
    zaliczki podatnik podatku CIT na bieżąco, w ciągu roku podatkowego, oblicza kwotę
    podatku należnego od dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym. Ta zasada
    dotyczy także spółek komandytowych, które są podatnikami podatku CIT.
    Innymi słowy, spółka komandytowa co miesiąc ustala kwotę podatku należnego od
    dochodu tej spółki, która to kwota wynika z wartości dochodu osiągniętego od początku
    roku podatkowego przez spółkę. W rezultacie spółka uzyskująca w danym okresie (co do
    zasady, w miesiącu danego roku podatkowego) dochód uiszcza podatek należny w postaci
    zaliczki, której wysokość jest ustalana zgodnie z art. 19 Ustawy CIT.
    Art. 30a ust. 6c Ustawy PIT rozszerza zakres stosowania przepisów art. 30a ust. 6a i 6b
    Ustawy PIT pozwalających na Pomniejszenie na sytuacje, w których przychód z tytułu
    udziału w zysku spółki komandytowej za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez
    komplementariusza w innym roku, niż rok następujący po danym roku podatkowym,
    jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku
    podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Jednakże z przepisu art. 30a ust. 6c Ustawy PIT nie wynika zakaz stosowania
    Pomniejszenia (zryczałtowanego podatku od przychodów komplementariusza z zysku
    spółki komandytowej dotyczącego danego roku podatkowego spółki o określoną część
    podatku dochodowego należnego od dochodu spółki komandytowej za tenże rok) w
    innym momencie, niż rok podatkowy następujący po roku, w którym zysk został osiągnięty
    lub pięć kolejnych lat. Art. 30a ust. 6c Ustawy PIT wyznacza datę końcową, w jakiej
    możliwe jest dokonanie Pomniejszenia, ale nie wyznacza daty początkowej. W
    szczególności ani art. 30a ust. 6c Ustawy PIT, ani żaden inny przepis tej Ustawy (bądź
    Ustawy Zmieniającej) nie wyklucza prawa spółki komandytowej (jako płatnika podatku PIT)
    do dokonania Pomniejszenia od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet
    zysku z tytułu udziału w spółce komandytowej za dany rok podatkowy.
    Brak szczegółowych uregulowań w art. 30a Ustawy PIT dotyczących dokonywania
    Pomniejszenia w stosunku do zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku
    z tytułu udziału w spółce komandytowej można nawet uznać za lukę w prawie, którą
    należy usunąć w drodze właściwej interpretacji Ustawy PIT w świetle celu regulacji
    dotyczącej opodatkowania komplementariuszy spółki komandytowej. W prawie
    podatkowym dopuszczalne jest wnioskowanie z analogii w sytuacjach, gdy fakty podobne
    do siebie pod istotnym względem powinny pociągać za sobą te same lub podobne
    konsekwencje podatkowe.
    Należy podkreślić, że deklarowaną przez ustawodawcę intencją był brak podwójnego
    ekonomicznego opodatkowania komplementariuszy spółki komandytowej. Jeżeli zatem, z
    jednej strony, intencją ustawodawcy był brak podwójnego, ekonomicznego
    opodatkowania komplementariuszy, a – z drugiej strony - jeśli wypłaty zaliczek
    dokonywane na rzecz, komplementariuszy w trakcie roku stanowią przychody z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT, to brak
    wyraźnego mechanizmu zapobiegającego podwójnemu opodatkowaniu
    komplementariuszy w trakcie roku podatkowego (nawet, gdyby miało to być jedynie

    czasowe podwójne opodatkowanie z uwagi na możliwość żądania zwrotu nadpłaty przez
    komplementariuszy), stanowi lukę wymagającą usunięcia w drodze wykładni prawa
    (analogia legis, intra legem, tj. analogia poprzez nawiązanie do art. 30a ust. 6a Ustawy PIT,
    w ramach Ustawy PIT, w celu wypełnienia normatywną treścią luki w konstrukcji istniejącej
    instytucji prawnej, pozwalając na jej poprawne funkcjonowanie).
    Brak tego typu szczegółowego przepisu stanowi lukę rzeczywistą (konstrukcyjną), gdyż
    ustawodawca nie zawarł w Ustawie PIT przepisów, które w prawidłowy i pełny sposób
    realizowałyby czytelny zamiar ustawodawcy, tj. w analizowanej sytuacji brak podwójnego
    ekonomicznego opodatkowania komplementariuszy spółki komandytowej. Z tego powodu
    przedmiotowa instytucja prawna, tj. opodatkowanie spółki komandytowej oraz jej
    wspólników w osobach komplementariuszy będzie funkcjonować w sposób ułomny, tj. nie
    realizując założonego przez ustawodawcę celu (jednokrotnego ekonomicznego
    opodatkowania komplementariuszy). Należy przy tym dodać, że nie istnieją ważne
    przesłanki uzasadniające odmienne traktowanie opodatkowania ostatecznie podzielonego
    zysku spółki komandytowej od opodatkowania zaliczek na ten zysk wypłacanych w trakcie
    roku.
    Interesy fiskalne Skarbu Państwa są w tej sytuacji w pełni zabezpieczone, ponieważ
    zgodnie z art. 30a ust. 6b Ustawy PIT, kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie
    może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT.
    Jednocześnie kwota Pomniejszenia w przypadku zaliczek wypłacanych
    komplementariuszom jest liczona od aktualnej wartości zysku spółki komandytowej oraz
    aktualnie należnego od spółki komandytowej podatku należnego od dochodu tej spółki.
    Gdyby zatem okazało się, że aktualny dochód spółki komandytowej i należny z tego tytułu
    podatek CIT (w postaci zaliczek na podatek CIT) jest niższy, niż podatek od zaliczek na
    poczet udziału w zysku spółki komandytowej wypłacanych komplementariuszom, to
    Pomniejszenie nie zniweluje całkowicie kwoty podatku należnego zgodnie z art. 30a ust. 1
    pkt 4 Ustawy PIT.
    Uznanie, że Pomniejszenie zgodne z art. 30a ust. 6a Ustawy PIT nie ma zastosowania do
    zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku powodowałoby konieczność
    corocznego występowania przez komplementariuszy, po zakończeniu roku obrotowego
    spółki komandytowej, o stwierdzenie i zwrot nadpłat od zryczałtowanego podatku PIT
    uiszczonego od zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego. Taka interpretacja
    prawa prowadziłaby do nieefektywności nie tylko po stronie komplementariuszy (brak
    możliwości skorzystania z części dochodu, który co do zasady nie powinien być podwójnie
    opodatkowany), ale także z perspektywy Państwa (konieczność prowadzenia
    permanentnych postępowań w sprawie stwierdzenia nadpłaty).
    Podsumowując, zdaniem Spółki art. 30a ust. 6a oraz 6b Ustawy PIT mają odpowiednie
    zastosowanie do dokonywanych przez Spółkę w trakcie roku obrotowego (podatkowego)
    Spółki wypłat na rzecz Komplementariuszy Zaliczek na poczet udziału w zyskach Spółki.
    Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT od sumy
    przychodów uzyskiwanych przez poszczególnych Komplementariuszy z tytułu udziału w
    zyskach Spółki komandytowej w formie Zaliczek wypłacanych w trakcie roku podatkowego
    należy pomniejszyć o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału danego
    Komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki obliczonego
    zgodnie z art. 19 Ustawy CIT za daną część bieżącego roku podatkowego (którego dotyczy
    przychód z tytułu udziału w zysku w formie Zaliczek).
    Wobec powyższego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego
    stanowiska.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 10 czerwca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.285.2021.1.MK1, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 14 czerwca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 lipca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Wnieśli Państwo o:
    1. uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości;
    2. zasądzenie na rzecz Skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania według norm
      przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    16 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1810/21
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 4 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK
    586/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 4 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny / Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1526 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność

      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z 28 listopada
    2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123), (dalej: Ustawa Zmieniająca), spółki komandytowe uzyskały status
    podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1
    maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został
    zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej).
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 tej ustawy wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet

    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b tej ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.):

      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Natomiast stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
    podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty.
    W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 16 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1810/21,
      Na podstawie art. 24 ust. 5 ustawy o PIT, dochodem (przychodem) z udziału w
      zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału.
      Mając na uwadze treść ww. art. 24 ust. 5 ww. ustawy należy stwierdzić, że
      momentem rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu wypłaty zaliczki na poczet
      zysku jest moment faktycznej wypłaty tej zaliczki (przychód faktycznie uzyskany). Z
      art. 4 Ordynacji podatkowej wynika, że obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z
      ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia
      pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Samo
      jednak powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze, że na podatniku
      ciąży obowiązek zapłaty podatku. Powstaje on bowiem dopiero wówczas, gdy
      obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe, którym zgodnie z
      art. 5 Ordynacji podatkowej, jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego. Jednym z warunków przekształcenia
      obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest to, że podatnik jest w
      stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu
      nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do
      konieczności zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania
      podatku powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego
      wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy
      obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego
      przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego
      obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który
      powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
    Wobec powyższego – jak wyjaśnił Sąd –
      Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku
      komplementariuszowi przez spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony
      został w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór
      zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w
      art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik
      powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać
      podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego
      obliczenia. Wobec powyższego spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od
      wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z
      uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie. Mając zatem na
      uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że wykładnia językowa
      tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do sięgania po inne

      rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego”
      ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku
      podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, że odliczenie od zryczałtowanego
      podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku
      podatku należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi się do roku
      podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro
      bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku należnego obliczonego
      według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet
      podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w
      zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie
      /wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8). Jeżeli do obliczenia
      wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT,
      konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek
      podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet
      udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie
      obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero wówczas
      znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W
      konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w
      postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
      właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje
      wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT.
    Mając na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16
    lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1810/21 zgodnie z którym:
      wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
      zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
      dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Ustawodawca w
      zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika,
      zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w
      art. 30a ust. 6a ustawy o PIT. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu
      podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z
      tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego
    zdarzenia przyszłego w odniesieniu do pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie za prawidłowe Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego
    we wniosku nr 1, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 2.
    Stanowisko dotyczące pytania 2 było sformułowane warunkowo i oczekiwali Państwo na
    nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało ocenione jako
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Na dzień wniesienia wniosku i wydania rozstrzygnięcia obowiązywały przepisy ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz.
    1426 ze zm.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.