Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.680.2016.1.AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-10-07
Teza: w zakresie zastosowania procedury VAT marża dla dostawy samochodu używanego
Słowa kluczowe: marża; samochód; samochód-sprzedaż samochodu; towar-towar używany; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni - przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2016 r. (data wpływu 13 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania procedury VAT marża dla dostawy samochodu używanego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania procedury VAT marża dla dostawy samochodu używanego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 20 września 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła w komisie używany samochód osobowy rok produkcji 2008. Sprzedawca był czynnym podatnikiem podatku VAT, który do sprzedaży zastosował opodatkowanie na zasadzie marży - towary używane. Wyżej wymieniony samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i dokonywane były od niego odpisy amortyzacyjne. Ponadto od dokonywanych zakupów związanych z eksploatacją ww. pojazdu tj. części samochodowych i paliwa, był (zgodnie z obowiązującymi w danym czasie przepisami) odliczany podatek VAT. Zakupiony samochód osobowy był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Przedmiotowy pojazd pomimo użytkowania w działalności jako środek trwały został zakupiony z zamiarem dalszej odsprzedaży w późniejszym czasie, po pewnym okresie eksploatacji, co nastąpiło. W sierpniu 2016 r. Wnioskodawczyni sprzedała ww. używany samochód osobowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dokonując sprzedaży samochodu osobowego zakupionego w 2014 r. w procedurze VAT – marża, Wnioskodawczyni ma prawo zastosować procedurę przewidzianą dla towarów używanych, zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli wystawić fakturę zawierającą zgodnie z art. 106e ust. 3 wyrazy „procedura marży - towary używane”?

Stanowisko Wnioskodawczyni:

W ocenie Wnioskodawczyni prawidłowym wydaje się wystawienie faktury sprzedaży wg procedury marża, ponieważ samochód osobowy został zakupiony od podatnika, który sprzedał go jako samochód używany i wystawił fakturę VAT marża dla dokonania płatności (art. 120 ust. 10 ustawy o VAT). Zgodnie bowiem z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, który wprowadza do polskiego systemu podatkowego zapis art. 311 ust. 1 pkt 5 Dyrektywy 2006/112/WE procedura marży ma zastosowanie do dokonywanych przez podatnika-pośrednika dostaw towarów używanych, w przypadku, gdy towary te zostały mu dostarczone na terytorium Wspólnoty przez jedną z następujących osób:

1.  osobę niebędącą podatnikiem;
2.  innego podatnika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika dostawa towarów jest zwolniona zgodnie z art. 136;
3.  innego podatnika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika dostawa towarów objęta jest zwolnieniem dla małych przedsiębiorstw przewidzianym w art. 282-292 i obejmuje dobra inwestycyjne;
4.  innego podatnika-pośrednika, o ile dokonywana przez tego innego podatnika-pośrednika dostawa towarów została opodatkowana VAT zgodnie z niniejszą procedurą marży.

Wyżej wymieniony samochód osobowy spełnia definicję towaru używanego, określonego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od wartości dodanej oraz w art. 311 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Ponadto w dniu nabycia środka trwałego, Wnioskodawczyni miała zamiar późniejszej sprzedaży tego samochodu wynikający ze stałej praktyki sprzedaży używanych środków trwałych, celem dostosowania ich do aktualnych potrzeb firmy.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej nr ILPP2/4512-1-205/16-2/MWZ z dnia 12 kwietnia 2016 r. gdzie uzasadniono, że „Wnioskodawca będzie miał prawo przy sprzedaży przedmiotowego samochodu do zastosowania procedury opodatkowania marży, o ile przy sprzedaży środka trwałego (samochodu osobowego) - towaru używanego, przy nabyciu którego nie odliczono podatku VAT (nabycie na fakturę VAT - marża), Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT, może skorzystać z zapisu art. 120 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, i dokonać dostawy z zastosowaniem procedury marża - towary używane, pod warunkiem, że nabyciu pojazdu towarzyszył zamiar jego dalszej sprzedaży”.

W sposób analogiczny wypowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 2 stycznia 2015 który stwierdził: „Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wynika z wniosku przedmiotowy używany samochód osobowy nabyła Pani od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. od podatnika, który przy sprzedaży zastosował procedurę VAT marża, a nabycie tego samochodu - mimo pierwotnego wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej wiązało się docelowo z jego odsprzedażą, przy jego sprzedaży będzie Pani przysługiwało prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT marża, przewidzianej w art. 120 ust. 4 ww. ustawy”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - stosownie do ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Definicję kwoty sprzedaży zawarto w przepisie art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym, przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Ponadto opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują, zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Zatem, do sprzedaży samochodu może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną m.in. warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy.

Ponadto jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy samochód ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej) został jednak nabyty ostatecznie w celu odsprzedaży.

Zgodnie z art. 106e ust. 3 ustawy, w przypadku dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, dla których podstawę opodatkowania stanowi zgodnie z art. 120 ust. 4 i 5 marża, faktura – w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 1–17 – powinna zawierać wyłącznie dane określone w ust. 1 pkt 1–8 i 15–17, a także odpowiednio wyrazy „procedura marży – towary używane”, „procedura marży – dzieła sztuki” lub „procedura marży – przedmioty kolekcjonerskie i antyki”.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 20 września 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła w komisie używany samochód osobowy, rok produkcji 2008. Sprzedawca był czynnym podatnikiem podatku VAT, który do sprzedaży zastosował opodatkowanie na zasadzie marży - towary używane (wystawił fakturę VAT marża). Wyżej wymieniony samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i dokonywane były od niego odpisy amortyzacyjne. Zakupiony samochód osobowy był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Przedmiotowy pojazd pomimo użytkowania w działalności jako środek trwały został zakupiony z zamiarem dalszej odsprzedaży w późniejszym czasie, po pewnym okresie eksploatacji. W sierpniu 2016 r. Wnioskodawczyni sprzedała ww. używany samochód osobowy.

Kwestią do rozstrzygnięcia w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zagadnieniu jest ustalenie, czy w świetle art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż przedmiotowego samochodu powinna być dokonana w procedurze VAT marża stosowanej dla towarów używanych (dostawa udokumentowana fakturą przewidzianą dla procedury marży, zawierająca wyrazy: „procedura marży – towary używane”).

Z analizy sprawy wynika, że przedmiotowy samochód osobowy (towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT) Wnioskodawczyni nabyła od podatnika podatku od towarów i usług (podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy), który dokonał sprzedaży na podstawie faktury VAT marża. Przedmiotowy pojazd pomimo użytkowania przez Wnioskodawczynię w działalności jako środek trwały, był zakupiony z zamiarem dalszej odsprzedaży w późniejszym czasie, po pewnym okresie eksploatacji.

Zatem, uwzględniając okoliczności sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni spełniła warunki wynikające z treści art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, pozwalające na zastosowanie szczególnej procedury VAT-marża dla dostawy towarów używanych, przy sprzedaży przedmiotowego samochodu. Dostawa ta powinna być udokumentowana fakturą w procedurze VAT – marża, przewidzianą dla towarów używanych (zawierającą wyrazy „procedura marży – towary używane” zgodnie z art. 106e ust. 3 ustawy o VAT).

Tym samym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00‑013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.