Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1500/11-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-01-27
Teza: Czy w świetle ustawy VAT art. 43 ust. 1 pkt 10a sprzedając ww. nieruchomość należy naliczyć i odprowadzić VAT należny?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; ruchomości; stawka-stawki podatku; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2011 r. (data wpływu 31 października 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza w najbliższym czasie sprzedać nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-biurowo-produkcyjnym (młyn wraz z urządzeniami tam zamontowanymi). Jest to własność Zainteresowanego od 1947 r., mimo użytkowania budynek od 10 lat nie był modernizowany ani ulepszany. Od ww. nieruchomości nigdy nie był odliczany VAT jako naliczony.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż ze zgromadzonych przez niego dokumentów wynika, że położona na działce nr (\`(...)\`) przy ul. (\`(...)\`) nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalno-biurowo-produkcyjnym (młyn) jest w użytkowaniu Zainteresowanego od 1947 r., tj. od momentu jej powstania.

Decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia 23 grudnia 1971 r. na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lipca l971 r. w sprawie przekazywania organizacjom społecznym młynów gospodarczych (Dz. U. Nr 18, poz. 179 z 1971 r.) – młyn ten został przekazany w nieodpłatne użytkowanie Wnioskodawcy.

Protokołem z dnia 31 grudnia 1971 r. przekazano: budynek, urządzenia młyńskie i techniczne (protokół przekazania w dokumentach Zainteresowanego).

W dniu przekazania nieruchomość stanowiła jeszcze własność Skarbu Państwa zgodnie z Dekretem z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. Założona została Księga Wieczysta w Sądzie Rejonowym w (\`(...)\`) z wpisem w B dział II- właściciel Gmina (\`(...)\`).

Dnia 19 stycznia 2004 r. na podstawie odwołania do Wojewody UW dokonano zmiany zapisu w Księdze Wieczystej nr (\`(...)\`) B Dział II wpisując w miejsce dotychczasowego właściciela Gmina (\`(...)\`) na właściciela – Wnioskodawcę (odpis w dokumentach Zainteresowanego). Z posiadanych na chwilę obecną dokumentów nie wynika jakoby Wnioskodawca poniósł jakiekolwiek koszty nabycia ww. nieruchomości tym samym nie była obciążona podatkiem VAT.

Wynika z tego, że Zainteresowany od 1947 r. do 2004 r. był długotrwałym użytkownikiem a od 2004 r. jest właścicielem ww. nieruchomości.

Na nieruchomość tą nie było ponoszonych nakładów w postaci inwestycji, czy kapitalnego remontu przekraczającego 30% wartości (budynek jest dość zniszczony z tego względu że nie był remontowany).

Przeprowadzane były tylko drobne remonty pozwalające na eksploatację budynku. W 1997 r. wymienione zostały maszyny młyńskie i urządzenia techniczne służące do produkcji mąki od których prawdopodobnie odliczono VAT (brak dokumentów potwierdzających tę operację księgową, które w wyniku powodzi w 1997 r., a następnie przeprowadzki biura do innego lokalu zaginęły).

Maszyny i urządzenia zakupione w 1997 r. na dzień 31 grudnia 2011 r. są zamortyzowane w 100%. Część mieszkalna była wynajmowana zatrudnionym w młynie pracownikom, a od 2000 r. pow. miesz. 173,5 m2 jest – dzierżawiona osobom fizycznym – byłym pracownikom.

W ciągu ostatnich 5 latach nie było żadnych nakładów przekraczających 30% wartości nieruchomości. Od czerwca 2010 r. młyn zaprzestał produkcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle ustawy VAT art. 43 ust. 1 pkt 10a sprzedając ww. nieruchomość należy naliczyć i odprowadzić VAT należny?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 10a sprzedaż ww. nieruchomości jest zwolniona z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosowanie do art. 2 pkt 14 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie także moment oddania budynku (budowli) lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z opisu sprawy wynika, iż nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalno-biurowo -produkcyjnym (młyn) jest w użytkowaniu Zainteresowanego od 1947 r., tj. od momentu jej powstania.

Decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia 23 grudnia 1971 r. młyn ten został przekazany w nieodpłatne użytkowanie Wnioskodawcy.

W dniu przekazania nieruchomość stanowiła jeszcze własność Skarbu Państwa zgodnie z Dekretem z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. Założona została Księga Wieczysta w Sądzie Rejonowym – z właścicielem – Gminą.

Dnia 19 stycznia 2004 r. na podstawie odwołania do Wojewody UW dokonano zmiany zapisu w Księdze Wieczystej wpisując w miejsce dotychczasowego właściciela – Gminy na właściciela – Wnioskodawcę (odpis w dokumentach Zainteresowanego). Z posiadanych na chwilę obecną dokumentów nie wynika jakoby Wnioskodawca poniósł jakiekolwiek koszty nabycia ww. nieruchomości tym samym nie była obciążona podatkiem VAT.

Wynika z tego, że Zainteresowany od 1947 r. do 2004 r. był długotrwałym użytkownikiem a od 2004 r. jest właścicielem ww. nieruchomości.

Na nieruchomość tą nie było ponoszonych nakładów w postaci inwestycji, czy kapitalnego remontu przekraczającego 30% wartości (budynek jest dość zniszczony z tego względu że nie był remontowany). Przeprowadzane były tylko drobne remonty pozwalające na eksploatację budynku. W 1997 r. wymienione zostały maszyny młyńskie i urządzenia techniczne służące do produkcji mąki od których prawdopodobnie odliczono VAT (brak dokumentów potwierdzających tę operację księgową, które w wyniku powodzi w 1997 r., a następnie przeprowadzki biura do innego lokalu zaginęły). Maszyny i urządzenia zakupione w 1997 r. na dzień 31 grudnia 2011 r. są zamortyzowane w 100%. Część mieszkalna była wynajmowana zatrudnionym w młynie pracownikom, a od 2000 r. pow. miesz. 173,5 m2 jest – dzierżawiona osobom fizycznym byłym pracownikom.

W ciągu ostatnich 5 latach nie było żadnych nakładów przekraczających 30% wartości nieruchomości. Od czerwca 2010 r. młyn zaprzestał produkcji.

Planowana przez Zainteresowanego dostawa nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-biurowo-produkcyjnym (młyn) nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w części mieszkalnej, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca, przedmiotowy budynek w tej części był wynajmowany osobom fizycznym oraz od momentu wynajmu upłynęły więcej niż 2 lata. Zatem, w przypadku dostawy tej nieruchomości, do części budynku (części mieszkalnej), będzie miał zastosowanie wskazany przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym, dostawa przedmiotowej nieruchomości w tej części będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Natomiast dostawa pozostałej części budynku, będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Stąd też, dostawa przedmiotowej nieruchomości w tej części nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie art. 43 ust. 7a ustawy warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jak wskazał Zainteresowany od ww. nieruchomości nigdy nie był odliczany VAT jako naliczony (z posiadanych dokumentów nie wynika aby poniósł on jakiekolwiek koszty nabycia nieruchomości, tym samym nie była ona obciążona podatkiem VAT). Na nieruchomość tą nie ponoszono także nakładów w postaci inwestycji, czy kapitalnego remontu przekraczających 30% wartości. W związku z powyższym, iż zostały wypełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, czynność dostawy przedmiotowej nieruchomości zabudowanej w części biurowo-produkcyjnej będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy.

Z kolei kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów.

A zatem, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż dostawa nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-biurowo -produkcyjnym (młyn) w części mieszkalnej będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Natomiast dostawa pozostałej części tego budynku, tj. części biurowo-produkcyjnej będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy co do zwolnienia od podatku VAT dostawy przedmiotowej nieruchomości należało uznać za prawidłowe, jednakże częściowo na podstawie innego przepisu niż wskazany przez Stronę.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14c ust. 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Dotyczy to w szczególności ruchomości, tj. maszyn i urządzeń znajdujących się w budynku bowiem, pomimo wezwania tut. Organu, Wnioskodawca nie wskazał czy kwestia ta jest także przedmiotem wniosku oraz nie sformułował w tym zakresie pytania, jak również nie przedstawił własnego stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.