Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.743.2025.3.JK 0111-KDIB2-
3.4015.321.2025.3.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Opodatkowanie podatkami : od spadków i darowizn oraz
dochodowym od osób fizycznych zwrotu poniesionych
wydatków.
Słowa kluczowe: darowizna
zwrot
zwrot-zwrot wydatków
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od
    spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką mieszkania wraz z trójką rodzeństwa oraz ich
    mamą. Każde z rodzeństwa posiada równy udział w prawie własności lokalu. Z tytułu
    posiadania mieszkania powstają bieżące koszty jego utrzymania (opłaty za prąd, gaz,
    wodę, czynsz do spółdzielni). W celu uproszczenia rozliczeń zostanie przyjęte, że rachunki
    będzie opłacać Wnioskodawczyni, a pozostali współwłaściciele mieszkania będą
    dokonywać na jej rachunek bankowy zwrotu przypadającej na nich części kosztów. Mama,
    ze względów zdrowotnych, jest ubezwłasnowolniona, dlatego nie będzie wliczana do tych
    zwrotów i nie będzie uczestniczyła w rozliczeniach między rodzeństwem. Zwroty
    dokonywane będą w formie przelewów bankowych, w tytule przelewu wskazywana będzie
    treść typu: „Zwrot kosztów za czynsz – październik 2025”. Intencją stron będzie wyłącznie
    rozliczenie wspólnych zobowiązań wynikających z posiadania nieruchomości, a nie
    dokonanie darowizny czy osiągnięcie przychodu. Wszystkie koszty związane z udziałem
    mamy w nieruchomości będą pokrywane przez rodzeństwo, które będzie zwracać sobie
    wydatki nawzajem. Wnioskodawczyni podkreśla, że opisane zwroty kosztów dotyczą
    wyłącznie rozliczenia wydatków między współwłaścicielami (rodzeństwem). Zwroty te nie
    stanowią darowizny, przychodu ani innego przysporzenia majątkowego, a zatem nie
    powodują powstania obowiązku podatkowego z tytułu innych podatków, w tym VAT czy
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Do przepisów prawa podatkowego, do których Dyrektor KIS ma się odnieść, należą:
    § ustawa o podatku od spadków i darowizn z 28 lipca 1983 r. - art. 1 ust. 1, art. 888 K.c.,
    § ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. - art. 11, art. 12
      ust. 1.
    Pytania
    1. Czy opisane zwroty kosztów dokonywane pomiędzy współwłaścicielami mieszkania
      należy traktować jako darowizny podlegające podatkowi od spadków i darowizn?
    2. Czy opisane zwroty kosztów stanowią przychód podlegający opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie:
    W zakresie podatku od spadków i darowizn (ustawa z 28 lipca 1983 r. - art. 1 ust. 1, art.
    888 K.c.): planowane zwroty kosztów nie będą spełniały definicji darowizny w rozumieniu
    art. 888 Kodeksu cywilnego, ponieważ nie będą miały charakteru nieodpłatnego
    przysporzenia. Zwrot kosztu będzie jedynie wyrównaniem wydatku, który w danym
    miesiącu poniesie jeden ze współwłaścicieli mieszkania w imieniu pozostałych. W związku
    z tym nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (ustawa z 26 lipca 1991 r. - art. 11,
    art. 12 ust. 1): planowane zwroty kosztów nie będą stanowiły przychodu w rozumieniu art.
    11 ustawy o PIT, ponieważ nie będą prowadziły do uzyskania realnego przysporzenia

    majątkowego. Żaden ze współwłaścicieli, w tym Wnioskodawczyni, nie będzie osiągał
    dodatkowych korzyści – nastąpi jedynie zwrot poniesionych wydatków. Tym samym
    zwroty kosztów nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych (PIT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
          polecenia testamentowego;
        2) darowizny, polecenia darczyńcy;
        3) zasiedzenia;
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
          spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
    Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie
    dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na
    podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo
    specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, katalog tytułów nabycia podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym.
    Wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią
    jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn może podlegać jedynie
    nieodpłatne nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych wymienionych w ww. art. 1
    ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych z innych tytułów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że jest Pani współwłaścicielką mieszkania wraz
    z trójką rodzeństwa oraz ich mamą. Każde z rodzeństwa posiada równy udział w prawie
    własności lokalu. Z tytułu posiadania mieszkania powstają bieżące koszty jego utrzymania
    (opłaty za prąd, gaz, wodę, czynsz do spółdzielni). W celu uproszczenia rozliczeń będzie
    Pani opłacać rachunki. Pozostali współwłaściciele mieszkania będą dokonywać na Pani
    rachunek bankowy zwrotu przypadającej na nich części kosztów w formie przelewów
    bankowych, w tytule przelewu wskazywana będzie treść typu: „Zwrot kosztów za czynsz –
    październik 2025”. Intencją stron będzie wyłącznie rozliczenie wspólnych zobowiązań
    wynikających z posiadania nieruchomości, a nie dokonanie darowizny czy osiągnięcie
    przychodu.
    Pani zdaniem, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

    Aby ocenić Pani stanowisko należy zbadać, czy nabycie środków pieniężnych od
    rodzeństwa wpisuje się w któryś z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    Opisane przez Panią nabycie środków pieniężnych jako świadczenie bezzwrotne należy
    przeanalizować pod kątem darowizny. Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia
    „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca dokonuje przysporzenia majątkowego
    na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to ekwiwalentu gospodarczego dokonanej
    czynności. (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).
    Podsumowując, darowizna nakłada na darczyńcę obowiązek spełnienia świadczenia
    polegającego na nieodpłatnym przysporzeniu obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.
    Zawarcie darowizny wymaga, by w jej rezultacie (na skutek spełnienia świadczenia przez
    darczyńcę) majątek obdarowanego został powiększony. Zasadniczo chodzi tutaj o taką
    wartość przysporzenia, o jaką równocześnie zostaje uszczuplony majątek darczyńcy.
    Z przedstawionego zdarzenia wynika, że Pani rodzeństwo będzie dokonywać przelewów
    na Pani konto bankowe w celu zwrotu kosztów, jakie poniesie Pani opłacając rachunki, w
    związku z utrzymaniem wspólnego mieszkania.
    Zatem, skoro podstawową cechą darowizny jest by majątek obdarowanego został
    powiększony, to w sytuacji nabywania przez Panią środków pieniężnych na opłaty
    związane z utrzymaniem wspólnego mieszkania, nie można uznać, że ma miejsce
    darowizna.
    Środki pieniężne otrzymane od rodzeństwa w ramach ich partycypowania w kosztach
    związanych z posiadaniem lokalu nie stanowią dla Pani przysporzenia, a tym samym
    należy stwierdzić, że czynność ta (otrzymanie środków pieniężnych od rodzeństwa na ww.
    cele) nie posiada elementów charakterystycznych dla któregokolwiek z tytułów nabycia
    podlegających opodatkowaniu, wymienionych w zamkniętym katalogu umieszczonym w
    art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym, w wyżej wskazanym
    zakresie nie jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn.
    Zatem stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn należało uznać za
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych – w podatku dochodowym od osób
    fizycznych – otrzymania środków pieniężnych, które pozostali współwłaściciele przekazują
    na Pani rachunek bankowy należy w pierwszej kolejności wskazać na brzmienie art. 2 ust.
    1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Zacytowany przepis dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który
    został przez nich uzyskany na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy

    o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo
    przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch
    podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia
    majątkowego.
    Środki przekazane na Pani rachunek przez pozostałych współwłaścicieli nieruchomości
    stanowiące zwrot kosztów nie stanowią darowizny, a więc nie podlegają przepisom o
    podatku od spadków i darowizn.
    Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało do nich zastosowania
    wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w
    przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają zatem wszelkie dochody, z wyjątkiem
    enumeratywnie wymienionych w katalogu zwolnień przedmiotowych lub od których
    zaniechano poboru podatku.
    Ponadto należy wskazać, że z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Zauważyć należy, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie
    przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to
    zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie
    majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa majątek
    podatnika (takie przysporzenie, którym może rozporządzać jak właściciel). Przychód
    podatkowy musi charakteryzować się definitywnością i nie mieć charakteru zwrotnego.
    W świetle wskazanych przepisów opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Stosownie natomiast do definicji dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 tej
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym

    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane – jak już wcześniej wskazano – tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym nie zalicza się natomiast kwot uzyskanych z tytułu różnego
    rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot, pod warunkiem, że
    ów zwrot rzeczywiście odpowiada kwocie uprzednio poniesionych kosztów.
    Powyższe potwierdza również orzecznictwo, np. Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyrokach z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2253/15 oraz II FSK 2076/15 stwierdził, że:
      Przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów.
      Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym. W przypadku
      zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik
      odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu
      opodatkowania.
    Z opisanego zdarzenia wynika, że jest Pani współwłaścicielką mieszkania wraz z trójką
    rodzeństwa oraz ich mamą. Każde z rodzeństwa posiada równy udział w prawie własności
    lokalu. Z tytułu posiadania mieszkania powstają bieżące koszty jego utrzymania (opłaty za
    prąd, gaz, wodę, czynsz do spółdzielni). W celu uproszczenia rozliczeń zostanie przyjęte, że
    rachunki będzie opłacać Pani, a pozostali współwłaściciele mieszkania będą dokonywać na
    jej rachunek bankowy zwrotu przypadającej na nich części kosztów. Mama, ze względów
    zdrowotnych, jest ubezwłasnowolniona, dlatego nie będzie wliczana do tych zwrotów i nie
    będzie uczestniczyła w rozliczeniach między rodzeństwem. Zwroty dokonywane będą w
    formie przelewów bankowych, w tytule przelewu wskazywana będzie treść typu: „Zwrot
    kosztów za czynsz - październik 2025”.
    Odnosząc się do tych środków należy wskazać, że nie sposób uznać ich za Pani przychód
    podatkowy. Pieniądze te otrzymywała będzie Pani bowiem jako zwrot poniesionych przez
    Panią wcześniej kosztów utrzymania wspólnego mieszkania. Tym samym nie uzyska Pani
    przysporzenia majątkowego w związku ze zwrotem pieniędzy przekazanych na pokrycie
    tych wydatków. Środki te nie podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    podatkowych względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych
    współwłaścicieli nieruchomości (lokalu mieszkalnego).

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.