Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1057/11-4/ISz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-13
Teza: Opodatkowania zbycia działu produkcji podłoża - jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa – nie jest ZCP.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 03.07.2011 r. (data wpływu 05.07.2011 r.), uzupełnionym w dniu 11.10.2011 r. (data wpływu 11.10.2011r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 03.10.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia działu produkcji podłoża jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia działu produkcji podłoża jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 11.10.2011 r. (data wpływu 11.10.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 03.10.2011 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność rolniczą określoną w art. 2 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, w formie gospodarstwa rolnego określonego w art. 2 ust. 16 niniejszej ustawy. Jest małym podatnikiem podatku od towarów usług zgodnie z zapisem art. 2 ust. 25 przywołanej ustawy. Ponadto jest podatnikiem podatku dochodowego od fizycznych w formie podatku od działów specjalnych produkcji rolnej zgodnie z definicjami zawartymi w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy - o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26.07.1991 roku / Dz. U. z 2010 nr 51 poz. 307 ze zm.- w wersji obowiązującej od 03.01.2011 do 31.12.2011/. Jest również podatnikiem podatku rolnego zgodnie z zapisem art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ustawy z 15.11.1984 - o podatku rolnym /Dz. U. 2006 nr 136 poz. 969 ze zm. - w wersji obowiązującej od 01.01.2011 roku/.

Prowadzi więc działalność rolniczą w zakresie produkcji rolniczej - działy specjalne produkcji rolnej - uprawa grzybów określoną w przepisach art. 2 ust. 15 ustawy od towarów i usług, art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność ta zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z 02.07.2004 roku - o swobodzie gospodarczej / Dz. U. 2010 nr 220 poz. 1447 ze zm. - w wersji obowiązującej od 01.01.2011 roku / jest wyłączona ze stosowania przepisów tej ustawy i na mocy tego zapisu nie stanowi działalności gospodarczej.

Ponadto należy podnieść, iż Wnioskodawczyni posiada numer REGON wpisany do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej. Spełnia też definicję pracodawcy w świetle art. 3 ustawy z 26.06.1 974 - kodeks pracy /Dz. U. 1998 nr 21 poz. 94 ze zm. - w wersji obowiązującej od 02.01.2011 - 31.08.2018/.

Prowadzone gospodarstwo w zakresie produkcji pieczarek składa się z dwóch wyodrębnionych komórek organizacyjno - produkcyjnych:

1 - dział produkcji podłoża na własne potrzeby działalności,

2 - dział produkcji i dystrybucji pieczarek.

Działy te umiejscowione są w dwóch oddalonych od siebie miejscowościach, posiadają wyodrębnione stany załóg - pracownicy są przypisani do poszczególnych działów produkcyjnych, posiadają odrębne ewidencje środków trwałych.

Z uwagi na formę opodatkowania w zakresie zarówno podatku dochodowego jak i podatku od towarów i usług nie są prowadzone odrębne w tym ewidencje zakupów VAT, a jedynie ewidencje środków trwałych.

Z uwagi na zmiany organizacyjne Wnioskodawczyni podjęła decyzję o zbyciu części prowadzonego gospodarstwa i zamierza zbyć nieruchomość stanowiącą dział produkcji podłoża na własne potrzeby produkcyjne. Zbycie to będzie obejmowało nieruchomość gruntową wraz z naniesieniami stanowiącymi środki trwałe przypisane do tego działu produkcji zarówno ekonomicznie, prawnie jak i terytorialnie.

W uzupełnieniu dodano, iż zespół zbywanych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo, które będzie realizowało te same zadania gospodarcze co przed zbyciem. W chwili obecnej zbywany zespół składników majątku stanowi wytwórnię podłoża do uprawy pieczarek - inaczej zwanego kompostem. Produkcja tegoż kompostu odbywa się przy wykorzystaniu całego zespołu obiektów.

Nabywca będzie w nabytym obiekcie prowadził również działalność gospodarczą gdyż jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie odzysku odpadów. Po dokonaniu transakcji powstanie tu przedsiębiorstwo produkujące również kompost, lecz wykorzystujące inne komponenty do jego wytwarzania.

Zważyć należy, iż Wnioskodawczyni w produkcji podłoża - kompostu również wykorzystuje procedury odzysku odpadów w postaci gipsu i pomiotu kurzego, zaś nabywca będzie wykorzystywał odpady organiczne w postaci liści, odpadów komunalnych itp.

Prowadzony dział nie jest formalnie wyodrębniony finansowo dla celów prowadzonej dokumentacji. Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Nie mniej jednak dla celów organizacyjnych w zakresie kontroli kosztów, dla własnych potrzeb prowadzone są odrębne ewidencje służące do przypisywania kosztów, należności i zobowiązań do tego działu. Podkreślić należy, iż dział ten nie prowadzi odrębnej sprawozdawczości na potrzeby zewnętrzne, a jedynie dla informacji Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do składania sprawozdań finansowych organom administracji i organom podatkowym. W skład masy zbywanej nie wejdą zobowiązania i należności ani środki finansowe związane z niniejszym działem, z uwagi na fakt, iż takie w chwili obecnej nie istnieją.

Zbywany majątek jest wyodrębniony funkcjonalnie i organizacyjnie. W skład masy zbywalnej nie wejdą jednak prawa i zobowiązania wynikające z umów, z uwagi na fakt, iż w chwili obecnej takie nie istnieją. W kwestii przejęcia pracowników na zasadzie określonej w art. 23 kodeksu pracy, podnieść należy, iż z chwilą zakończenia produkcji podłoża, pracownicy zatrudnieni przy tej produkcji zostali przeniesieni na stanowiska robocze związane z obsługą uprawy pieczarek w N. W chwili obecnej stan zatrudnienia pracowników w dziale zbywanym wynosi zero. W ramach przedmiotowej transakcji zostaną zbyte wszystkie aktywa, przypisane umownie do niniejszego działu to znaczy, majątek trwały w formie gruntów, naniesień, budynków i budowli, praw do korzystania z sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, elektrycznej itp. wartości prawne.

Zbywany dział po realizacji transakcji jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie produkcji podłoża - kompostu. Zważyć należy, iż pod względem powiązań i rozwiązań technicznych nie jest on ściśle powiązany z działem produkcji pieczarek i w każdym momencie może być wyodrębniony do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, bez ujemnych skutków produkcyjnych dla pozostałej części działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zbycie to należy traktować jako transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w świetle przywołanych wyżej przepisów oraz zapisu art. 2 pkt 27e ustawy od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni do planowanej transakcji zbycia części gospodarstwa prowadzącego produkcję rolniczą ma zastosowanie zapis art. 6 pkt 1 ustawy od towarów i usług w związku z art. 2 pkt 27e niniejszej ustawy.

Wnioskodawczyni nie spełnia wprawdzie zapisów ustawy z dnia 02.07.2004 - o swobodzie działalności gospodarczej i zawartych w tych przepisach definicji „przedsiębiorstwa”, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy od towarów i usług. Przy jednoczesnym braku definicji „przedsiębiorstwa” w ustawie z 11.03.2004 - o podatku od towarów i usług wskazane jest posiłkowanie się przepisami ustawy z 23.04.1964 - kodeks cywilny Dz. U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm. - w wersji obowiązującej od 20.02.2011 roku. Definicja zawarta w art. 55 przypis 1 tej ustawy określa definicję przedsiębiorstwa. Mając na względzie zawarte tam warunki uznania podmiotu czynności gospodarczych i prawnych wnioskodawczyni spełnia definicję przedsiębiorstwa: 1 - posiada wyodrębnioną nazwę prowadzonego gospodarstwa i pod tą marką dokonuje czynności obrotu gospodarczego, 2 - posiada własność nieruchomości, 3- posiada wierzytelności, zobowiązania oraz środki pieniężne, 4 - posiada koncesje, licencje, 5 - posiada majątkowe prawa autorskie, 6 - posiada tajemnice handlowe i produkcyjne, 7- posiada dokumentację związaną z prowadzoną działalnością tj. ewidencje: akta itp.

Mimo więc wyraźnego wyłączenia prowadzonej działalności spod rządu ustawy z 02.07.2004 - o swobodzie działalności gospodarczej przyjąć należy, iż podmiot prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności rolniczej spełnia przesłanki definicji przedsiębiorstwa zawartej w przepisach kodeksu cywilnego.

W odniesieniu z kolei do ustawy o podatku od towarów i usług a szczególnie zapisu art. 6 pkt 1 w świetle stanu faktycznego przyjąć należy, iż planowana transakcja stanowić będzie zbycie zorganizowanej części podmiotu gospodarczego. Zważyć należy, iż ustawodawca w zapisie art. 2 pkt 27e zdefiniował pojęcie:

„…27e) zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania;…”

Zbywana część podmiotu gospodarczego spełnia wymogi tej definicji: 1 - jest organizacyjnie wyodrębniona pod względem produkcyjnym i osobowym, 2 - posiada wyodrębnione składniki majątku trwałego, 3 - jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych, a co najważniejsze stanowi, mogła stanowić i może stanowić niezależne przedsiębiorstwo / podmiot obrotu gospodarczego/ samodzielnie realizujące zadania obrotu gospodarczego.

Reasumując zdaniem Wnioskodawczyni zbycie wyodrębnionej, zorganizowanej części gospodarstwa prowadzącego działalność rolniczą jest czynnością zbycia określoną w art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 roku – o podatku od towarów i usług i nie podlega tej ustawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie bowiem do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to wniesienie takiego aportu do innego podmiotu (spółki prawa handlowego lub cywilnego), nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy – organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Tą ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy Kodeks cywilny.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Wobec powyższego podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika m. in., iż prowadzone gospodarstwo w zakresie produkcji pieczarek składa się z dwóch wyodrębnionych komórek organizacyjno - produkcyjnych:

1 - dział produkcji podłoża na własne potrzeby działalności,

2 - dział produkcji i dystrybucji pieczarek.

Działy te umiejscowione są w dwóch oddalonych od siebie miejscowościach, posiadają wyodrębnione stany załóg - pracownicy są przypisani do poszczególnych działów produkcyjnych, posiadają odrębne ewidencje środków trwałych.

W uzupełnieniu dodano, iż zespół zbywanych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo, które będzie realizowało te same zadania gospodarcze co przed zbyciem. W chwili obecnej zbywany zespół składników majątku stanowi wytwórnię podłoża do uprawy pieczarek - inaczej zwanego kompostem.

Prowadzony dział nie jest formalnie wyodrębniony finansowo dla celów prowadzonej dokumentacji. Nie mniej jednak dla celów organizacyjnych w zakresie kontroli kosztów, dla własnych potrzeb prowadzone są odrębne ewidencje służące do przypisywania kosztów, należności i zobowiązań do tego działu. W skład masy zbywanej nie wejdą zobowiązania i należności ani środki finansowe związane z niniejszym działem, z uwagi na fakt, iż takie w chwili obecnej nie istnieją.

Zbywany majątek jest wyodrębniony funkcjonalnie i organizacyjnie. W skład masy zbywalnej nie wejdą jednak prawa i zobowiązania wynikające z umów, z uwagi na fakt, iż w chwili obecnej takie nie istnieją.

W chwili obecnej stan zatrudnienia pracowników w dziale zbywanym wynosi zero. Z chwilą zakończenia produkcji podłoża, pracownicy zatrudnieni przy tej produkcji zostali przeniesieni na stanowiska robocze związane z obsługą uprawy pieczarek w N.

W ramach przedmiotowej transakcji zostaną zbyte wszystkie aktywa, przypisane umownie do niniejszego działu to znaczy, majątek trwały w formie gruntów, naniesień, budynków i budowli, praw do korzystania z sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, elektrycznej itp. wartości prawne.

Zbywany dział po realizacji transakcji jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie produkcji podłoża - kompostu. Zważyć należy, iż pod względem powiązań i rozwiązań technicznych nie jest on ściśle powiązany z działem produkcji pieczarek i w każdym momencie może być wyodrębniony do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, bez ujemnych skutków produkcyjnych dla pozostałej części działalności.

Odnosząc powyżej przywołane przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż planowana przez Wnioskodawczynię transakcja zbycia części majątku nie spełnia wyrażonych w art. 6 pkt 1 ustawy przesłanek do uznania jej za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Opisany we wniosku dział produkcji podłoża na własne potrzeby, nie posiada ww. cech, pozwalających uznać go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e przepisów ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni wskazuje, że „zespół zbywanych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo (…) zbywany majątek jest wyodrębniony funkcjonalnie i organizacyjnie”, jednakże jak wskazano powyżej w skład zbywanej masy nie wchodzą: środki pieniężne, zobowiązania, należności, pracownicy, a zbyte aktywa, przypisane umownie do niniejszego działu to majątek trwały w formie gruntów, naniesień, budynków i budowli, praw do korzystania z sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, elektrycznej itp. wartości prawne.

Zatem stwierdzić należy, że Zainteresowana zbywa grunt wraz z naniesieniami, tj. budynkami, budowlami oraz prawami do korzystania z sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, elektrycznej, a nie zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ dział produkcji podłoża na własne potrzeby działalności nie ma możliwości samodzielnego funkcjonowania bez pracowników, środków pieniężnych, umów z kontrahentami.

W przedmiotowej sprawie brak jest węzła organizacyjnego łączącego elementy wchodzące w skład zbywanego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych. Jak wskazała Wnioskodawczyni, w ww. dziale do produkcji podłoża zatrudnieni byli pracownicy, jednakże z chwilą zakończenia produkcji podłoża, pracownicy zatrudnieni przy tej produkcji zostali przeniesieni na stanowiska robocze związane z obsługą uprawy pieczarek w N.

Zdaniem Organu podatkowego, przedstawiony zakres masy majątkowej która ma być przedmiotem zbycia nie wskazuje na umożliwienie nabywcy podjęcia działalności gospodarczej tylko w oparciu o nabyte składniki. Opisany zespół składników majątkowych nie posiada zdolności funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Zbywana masa majątkowa nie spełnia również definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby uznać dany zespół składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych który ma być przedmiotem transakcji w przedstawionych okolicznościach sprawy nie jest wyodrębniony w ramach struktury organizacyjnej Sprzedającego, np. w formie oddziału. Jest wprawdzie wyodrębniony jako dział produkcji podłoża, jednakże nie jest prowadzona odrębna rachunkowość, sprawozdawczość. Z funkcjonalnego punktu widzenia, masa majątkowa która ma być przedmiotem zbycia nie posiada potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy (w ramach sprzedaży nie dojdzie m.in. do przeniesienia praw Sprzedającego z tytułu szeregu umów, zostaną przeniesione tylko i wyłącznie prawa do korzystania z infrastruktury budynku, budowli – prawa do korzystania z sieci wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej). Do zbywanej masy majątkowej nie są przydzieleni pracownicy. Brak jest również danych wskazujących na odpowiednie wyodrębnienie finansowe.

Reasumując: w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, iż wymienione we wniosku zbywane składniki nie mieszczą się w pojęciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Opisana transakcja stanowić będzie dostawę poszczególnych składników majątku, podlegających opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla dostawy tych składników. W niniejszej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania wyłączenie z opodatkowania wynikające z art. 6 pkt 1 ww. ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`) po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.