Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.634.2024.2.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Wartość stanowiąca Saldo dodatnie stanowi dla Spółki koszt
uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
oraz moment rozpoznania przez Spółkę kosztu podatkowego z
tytułu zwrotu Salda dodatniego.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
saldo
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia:
        czy wartość Salda dodatniego stanowi/ będzie stanowiła dla Spółki koszt uzyskania
        przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
        w którym momencie Spółka powinna rozpoznawać koszt podatkowy z tytułu
        zwrotu Salda dodatniego.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Opis Wnioskodawcy oraz prowadzonej przez niego działalności operacyjnej
    „Spółka” lub dalej „Wnioskodawca” jest polską spółką kapitałową i prowadzi działalność
    gospodarczą w branży OZE, w szczególności polegającą na wytwarzaniu i sprzedaży
    energii elektrycznej. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów i posiada status
    czynnego podatnika VAT. Wyłącznym udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka A.” z
    siedzibą w W. (Republika Litewska).
    Spółka jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej („Grupa”), stanowiącą własność
    państwa litewskiego i prowadzącą działalność operacyjną w zakresie produkcji i sprzedaży
    zielonej energii/paliwa gazowego, dostarczania instalacji fotowoltaicznych oraz systemów
    produkcji energii elektrycznej, jak również świadczy usługi bilansowania jej produkcji i
    popytu. Grupa obecna jest głównie na rynkach państw (...).
    Głównym zadaniem Spółki jest wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej, w tym w
    ramach zrealizowanego projektu farmy wiatrowej, w skład której wchodzi 29 turbin o
    mocy jednostkowej od 3,0 do 3,6 MW. („Projekt”). Projekt zlokalizowany jest w
    województwie (...), w odległości ok. 50 km od linii brzegowej zatoki, na terenie (...) i (...).
    Budowa i uruchomienie farmy zakończyło się w 2021 a od 2022 Spółka wytwarza i
    sprzedaje energię elektryczną w ramach otrzymanej koncesji z dnia 6 grudnia 2021.
    System wsparcia aukcyjnego wytwórców energii elektrycznej wytworzonej z Odnawialnych
    Źródeł Energii („OZE”)
    Wnioskodawca objęty jest systemem pomocy publicznej finansowanej w ramach tzw.
    mechanizmu aukcyjnego, o którym mowa w art. 69a pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
    o odnawialnych źródłach energii („ustawa o OZE”). Spółka została bowiem zwycięzcą aukcji
    organizowanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w ramach której uczestnicy
    przedstawiają oferty w przedmiocie planowanych zdolności produkcji zielonej energii oraz
    ceny jej sprzedaży. Zadeklarowana wówczas cena sprzedaży energii elektrycznej stanowi
    tzw. cenę aukcyjną („cena aukcyjna”) oraz punkt odniesienia dla obowiązującego w Polsce
    systemu pomocy publicznej na zasadach modelu kontraktu różnicowego („CfD”). System
    ten stanowi mechanizm wsparcia dla producentów energii OZE, którego celem jest
    stabilizacja cen na rynku energii elektrycznej oraz jednoczesne zapewnienie
    przewidywalności prowadzenia inwestycji w kontekście możliwości modelowania
    przyszłych przepływów pieniężnych oraz oceny rentowności projektu.

    W ramach systemu aukcyjnego wytwórcy energii, którzy wygrali aukcję i dokonują
    sprzedaży energii za cenę rynkową, rozpoznają: Saldo Dodatnie lub Saldo Ujemne -
    pojęcia te stanowią podstawę dla kalkulacji wartości przysługującej im pomocy publicznej
    na podstawie CfD:
        Saldo Ujemne powstaje, gdy sprzedaż energii odbywa się po cenie rynkowej, która
        jest niższa niż uprzednio ustalona cena aukcyjna,
        Saldo Dodatnie występuje natomiast, gdy transakcja sprzedaży energii odbywa się
        po cenie rynkowej, która przewyższa ustaloną cenę aukcyjną.
    Zgodnie z ustawą OZE, rynkowa cena energii elektrycznej obliczana jest na podstawie
    notowanego na X indeksu TGeBase - jako średnia arytmetyczna ze średnich ważonych cen
    godzinowych w danym dniu dostawy (od 00:00 do 24:00), kalkulowanych na podstawie
    wszystkich kontraktów godzinowych, blokowych i weekendowych. Funkcjonujący Rynek
    Dnia Następnego stanowi odniesienie do kursu ceny energii elektrycznej wynikającego z
    zawieranych transakcji na rynku spot, na którym handel energią odbywa się na dzień
    przed fizyczną dostawą energii elektrycznej. Zarówno oferowane zlecania sprzedaży jak i
    składane zlecenia zakupu przekształcane są przez system w krzywą popytu i podaży
    tworzącą w ten sposób najniższą cenę za energię elektryczną na daną godzinę notowań.
    Zgodnie z powyższymi zasadami, wytwórca energii rozpoznaje Saldo Ujemne albo Saldo
    Dodatnie w ustalonych okresach miesięcznych.
    W przypadku wystąpienia Salda Ujemnego (w wyniku sprzedaży energii za cenę rynkową
    niższą niż cena aukcyjna w zagregowanym ujęciu miesięcznym), po stronie wytwórcy
    powstaje „deficyt”, który następnie jest rekompensowany przez operatora rozliczeń
    systemu aukcyjnego poprzez dopłatę realizowaną na rzecz wytwórcy o wartości
    odpowiadającej rozpoznanemu „deficytowi” (różnicy między ceną rynkową a aukcyjną).
    Pokrycie Salda Ujemnego odbywa się na wniosek wytwórcy w terminie 30 dni od
    otrzymania wniosku wytwórcy (zgodnie z art. 93 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 93 ust. 9 ustawy o
    OZE).
    Odpowiednio, powstanie Salda Dodatniego (wynikającego ze sprzedaży energii po cenie
    rynkowej wyższej niż aukcyjna w danym miesiącu) kreuje obowiązek wytwórcy do jego
    zwrotu na rzecz operatora rozliczeń. Zgodnie z ustawą o OZE - Saldo Dodatnie w pierwszej
    kolejności podlega potrąceniu z wartością Sald Ujemnych rozpoznanych w przyszłości, na
    zasadzie bilansowania. Dopiero w przypadku braku możliwości kompensaty na skutek
    braku powstania lub też wyczerpania Salda Ujemnego, nierozliczone Saldo Dodatnie
    podlega kumulacji, a następnie zwrotowi na rzecz operatora rozliczeń.
    Zgodnie z art. 93 ust. 12 ustawy o OZE zwrot salda dodatniego następuje:
        na koniec okresu rozliczeniowego, o którym mowa w art. 82 ust. 2 ustawy o OZE - tj.
        trzech pełnych lat kalendarzowych, w których wytwórcy przysługiwało wsparcie,
        oraz
        na koniec okresu wsparcia w ramach systemu aukcyjnego (który zgodnie z art. 77
        ust. 1 nie może być dłuższy niż 15 lat liczonych od momentu pierwszego
        wprowadzenia energii do systemu energetycznego), jeżeli w czasie pomiędzy
        ostatnim okresem rozliczeniowym (w rozumieniu art. 82 ust. 2 ustawy o OZE), a
        zakończeniem okresu wsparcia wytwórca energii rozpoznał Saldo Dodatnie, które
        nie uległo skompensowaniu z Saldem Ujemnym.
    Na marginesie Wnioskodawca podnosi, że przytoczone terminy rozliczenia Salda
    Dodatniego wynikają z przepisów ustawy o OZE obowiązujących od 16 października 2022,

    a uprzednio obowiązujące przepisy zakładały zwrot Salda Dodatniego w 6 równych
    miesięcznych ratach począwszy od końca ostatniego miesiąca, w którym zakończył się
    okres wsparcia (również wtedy ustalany na okres do 15 lat). Uzupełniająco, Wnioskodawca
    wskazuje, że do pełnienia funkcji operatora rozliczeń w ramach wyżej opisanego systemu
    aukcyjnego, na podstawie art. 106 ustawy o OZE, powołana została spółka należąca do
    Skarbu Państwa - Zarządca Rozliczeń S.A. („Zarządca Rozliczeń”).
    Efektem tak skonstruowanego mechanizmu wsparcia aukcyjnego jest w założeniu
    osiągnięcie stabilności ceny sprzedawanej przez wytwórcę energii elektrycznej z OZE
    poprzez państwową gwarancję poziomu jej ceny oraz wolumenu sprzedaży (wynikających
    z ustaleń wypracowanych w ramach procesu aukcyjnego) w okresie wsparcia wynoszącym
    do 15 lat od momentu pierwszego wytworzenia i wprowadzenia energii elektrycznej do
    systemu. Na tej podstawie, wytwórcom energii zapewniona jest możliwość uzyskiwania
    stabilnych przychodów przez cały okres trwania wsparcia.
    W toku prowadzonej działalności i w zależności od historycznego kształtowania się cen
    rynkowych sprzedawanej energii na podstawie indeksu TGeBase, Spółka rozpoznawała
    Saldo Ujemne oraz Saldo Dodatnie w poszczególnych miesiącach objętych okresem
    wsparcia. W przypadku wystąpienia Salda Dodatniego - co do zasady podlegało ono
    kumulacji w celu następczego uregulowania na rzecz Zarządcy Rozliczeń na koniec
    aktualnego okresu rozliczeniowego. Z kolei w razie wystąpienia Salda Ujemnego Spółka
    kompensowała je z Saldem Dodatnim.
    Sposób dokumentowania Salda Dodatniego oraz Salda Ujemnego w rozliczeniach z
    Zarządcą Rozliczeń
    Na podstawie art. 93 ust. 2 pkt 3 ustawy o OZE wytwórca energii elektrycznej wytworzonej
    z OZE zobowiązanych jest do przekazywania Zarządcy Rozliczeń sprawozdania
    miesięcznego zawierającego informacje dotyczące m. in.:
        ilości energii elektrycznej wytworzonej z OZE i podlegającej sprzedaży w danym
        miesiącu, jak też ceny rzeczywistej, po której została ona sprzedana, oraz
        wartości sprzedanej energii elektrycznej obliczonej jako iloczyn jej ilości oraz ceny
        wynikającej z notowań TGeBase (średnia arytmetyczna ze średnich ważonych cen
        godzinowych w danym dniu dostawy ustalana na podstawie zawieranych
        kontraktów sprzedażowych) z dwóch dni następujących po sprzedaży rzeczywistej,
        niezawierającej podatku od towarów i usług.
    Wskazane dane przedstawiane są zarówno w rozbiciu dziennym, jak też jako miesięczna
    suma wartości.
    Zgodnie z ustawą o OZE - Spółka jest zobowiązana do składania ww. sprawozdań do
    Zarządcy Rozliczeń w terminie do 15 dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym
    dokonała sprzedaży energii. W tym zakresie Spółka korzysta ze wzoru „Wniosku / Korekty
    Wniosku o pokrycie ujemnego salda wraz ze sprawozdaniem miesięcznym” (dalej również
    jako: „sprawozdanie miesięczne”), stanowiącego załącznik nr 2 do „Instrukcji rozliczeń
    ujemnego salda w rozumieniu przepisów ustawy o OZE”, umieszczonej na stronie
    internetowej Zarządcy Rozliczeń:
    (https://www.zrsa.pl/wp-content/uploads/Instrukcja_Rozliczen_Ujemnego_Salda_wersja
    3.2.pdf).
    Oprócz wymienionych powyżej informacji dokument ten zawiera następujące dane:
        datę jego sporządzenia oraz unikalny numer wniosku generowany po jego
        uzupełnieniu,

        dane identyfikacyjne wnioskodawcy wraz z numerem instalacji OZE, w ramach
        której wyprodukowano energię,
        wskazanie okresu rozliczeniowego, za który jest on składany,
        kwotę Salda Ujemnego, o której pokrycie wnosi wnioskodawca,
        nr rachunku bankowego,
        cenę aukcyjną energii w przeliczeniu za 1 MWh,
        kwotę różnicy pomiędzy wartością rynkową energii sprzedanej w miesiącu, za który
        składany jest wniosek, a jej wartością obliczoną według ceny aukcyjnej,
        wartość Salda Ujemnego z poprzednich okresów rozliczeniowych, przeznaczonych
        do wykorzystania w bieżącym okresie rozliczeniowym,
        wartość Salda Ujemnego przeznaczonego do rozliczeniach w następnych okresach
        rozliczeniowych, oraz
        podpisy osób uprawnionych do reprezentacji wnioskodawcy.
    Wskazane powyżej informacje Wnioskodawca ustala na podstawie danych źródłowych
    przekazywanych przez Operatora (...)- Z. SA. Składany zaś wniosek podlega weryfikacji ze
    strony Zarządcy Rozliczeń, który przekazuje Spółce potwierdzenie (w formie maila) o
    przyjęciu wniosku oraz jego akceptacji. Wszystkie dotychczasowe wnioski składane przez
    Spółkę były akceptowane przez Zarządcę Rozliczeń, tj. w systemie internetowym służącym
    do prowadzenia rozliczeń opatrzone zostały adnotacją „Rozpatrzony pozytywnie”.
    Niezależnie od powyższego Spółka dysponuje również własnym elektronicznym licznikiem
    ewidencjonującym wolumen prowadzonej sprzedaży.
    Traktowanie Salda Dodatniego / Salda Ujemnego z perspektywy rachunkowej
    Spółka prowadzi swoje rozliczenia rachunkowe, w tym w szczególności przygotowuje
    roczne sprawozdania finansowe, w oparciu o Międzynarodowe Standardy
    Sprawozdawczości Finansowej.
    Bieżące księgowanie wskazanych rozliczeń z Zarządcą Rozliczeń (Saldo Ujemne / Saldo
    Dodatnie) odbywa się w okresach miesięcznych na podstawie opisanego powyżej wniosku
    o pokrycie ujemnego salda wraz ze sprawozdaniem miesięcznym, w oparciu o który
    wydawane jest polecenie księgowania. W praktyce - kwoty Salda Ujemnego, w ujęciu
    bieżącym (miesięcznym), księgowane są w poczet należności bilansowych, natomiast z
    perspektywy wyniku finansowego stanowią one dodatnią korektę przychodów
    operacyjnych Spółki. Saldo Dodatnie ujmowane jest z kolei jako zobowiązanie
    Wnioskodawcy, jednocześnie zmniejszając wartość przychodów operacyjnych (korekta
    ujemna).
    Dla potrzeb bilansowych, Spółka rozpoznaje Saldo Dodatnie / Saldo Ujemne jako
    należności lub zobowiązania w ujęciu narastającym. W efekcie na koniec okresu
    sprawozdawczego rozliczenie z Zarządcą Rozliczeń z tytułu systemu aukcyjnego
    prezentowane jest w ramach wyłącznie jednej ze wskazanych pozycji w zależności od tego,
    czy Spółka w swoich rozliczeniach rozpoznaje aktualnie nadwyżkę Salda Dodatniego, czy
    też Salda Ujemnego. Tym samym, na dzień bilansowy, Wnioskodawca sporządza
    sprawozdanie finansowe i prezentuje swoje rozliczenia z Zarządcą Rozliczeń w ujęciu per
    saldo.
    Z kolei w zakresie rachunku zysków i strat (strona wynikowa) rozliczenia z Zarządcą
    Rozliczeń prezentowane są w ramach przychodów operacyjnych (przychody ze sprzedaży,
    pozycja „Przychody - system aukcyjny”). W praktyce - gdy na dzień bilansowy
    Wnioskodawca rozpoznaje nadwyżkę Salda Ujemnego, kwota tego salda powiększa

    przychody, natomiast w razie wystąpienia nadwyżki Salda Dodatniego, Wnioskodawca
    rozpoznaje przychody o wartości ujemnej, efektywnie pomniejszające ogół jego
    przychodów ze sprzedaży.
    Rozliczenie Salda Ujemnego z perspektywy podatku dochodowego od osób prawnych
    Mając na uwadze charakter rozliczeń Salda Ujemnego, jak również sposób jego
    księgowania, tj. jako należności przysługujących Wnioskodawcy - Spółka rozpoznaje Saldo
    Ujemne jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych.
    Zgodnie z powszechnie akceptowanym stanowiskiem, rozpoznanie przychodu z tytułu
    Salda Ujemnego następuje w momencie wynikającym z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, tj. w
    dniu otrzymania zapłaty. Powyższe wynika z braku możliwości zastosowania do ww.
    przychodów przepisów art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3f ustawy o CIT. Rozliczenie Salda Ujemnego
    nie wiąże się bowiem z wydaniem rzeczy, świadczeniem usług, zbyciem prawa
    majątkowego, dostawą energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego, jak
    również realizacją praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych - w
    efekcie dyspozycje ww. przepisów nie mogą znaleźć w tym zakresie zastosowania, a
    przychód z tytułu Salda Ujemnego należy rozpoznać w chwili jego zwrotu od Zarządcy
    Rozliczeń na rachunek bankowy albo kompensacji z rozpoznanym w przyszłości Saldem
    Dodatnim.
    W praktyce - Wnioskodawca rozpoznawał dotychczas przychód podatkowy z tytułu Salda
    Ujemnego w momencie dokonania kompensaty (rozliczenia) z Saldem Dodatnim, co z
    perspektywy ekonomicznej uznać należy za równoważne względem jego zwrotu na
    rachunek bankowy (Spółka w toku prowadzonej działalności nie wnioskowała dotychczas
    o zwrot Salda Ujemnego na rachunek bankowy z uwagi na występującą nadwyżkę Salda
    Dodatniego, z którym mogła je rozliczyć).
    Mając na względzie, że Wnioskodawca rozpoznaje przychód z tytułu sprzedaży energii w
    odniesieniu do pełnej wartości otrzymanej ceny sprzedaży, w tym części ceny, która w
    znaczeniu ekonomicznym podlegać będzie zwrotowi do Zarządcy Rozliczeń z tytułu
    nadwyżki Salda Dodatniego (tj. części otrzymanej ceny rynkowej przewyższającej cenę
    aukcyjną) - powziął on wątpliwości w zakresie rozliczenia Salda Dodatniego z perspektywy
    kosztu uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych.
    Pytania
    1) Czy wartość Salda Dodatniego stanowi / będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów
      Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT? (dotyczy zaistniałego stanu
      faktycznego i zdarzenia przyszłego)?
    2) Czy Spółka powinna rozpoznawać koszt uzyskania przychodów z tytułu zwrotu salda
      dodatniego w momencie jego poniesienia, tj. w miesiącu ujęcia wartości Salda
      Dodatniego w księgach rachunkowych Spółki w oparciu o dokument sporządzony
      przez Wnioskodawcę i przekazywany do operatora systemu aukcyjnego, tj. wniosek o
      pokrycie ujemnego salda wraz ze sprawozdaniem miesięcznym? (dotyczy zaistniałego
      stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, wartość Salda Dodatniego stanowi/ będzie stanowiła koszt
    uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”) (dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego).
    Uzasadnienie

    Stosownie do art. 15 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodu lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z treścią powyższych przepisów oraz ich interpretacją utrwaloną w jednolitym
    orzecznictwie sądów administracyjnych, możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od następujących przesłanek, tj.
    wydatek musi być:
        poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,
        pozostający w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        faktycznie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        obciążać zasoby majątkowe tego podatnika,
        definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie może zostać
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        właściwie udokumentowany,
        nie znajdujący się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przekładając powyższe na przedmiotową sprawę - zdaniem Wnioskodawcy - jest
    bezspornym, że koszty związane z rozpoznawaniem Salda Dodatniego (tj. zobowiązanie
    wobec Zarządcy Rozliczeń) są ponoszone zarówno w celu zabezpieczenia źródła
    przychodów (poprzez system aukcyjny Spółka dąży bowiem do ograniczenia ryzyka
    związanego z wahaniami cen energii oraz zapewnienia przewidywanego poziomu
    rentowności prowadzonej inwestycji), jak też uzyskania przychodów (ponieważ jest
    konsekwencją uzyskiwania przychodów ze sprzedaży energii przez Spółkę w ramach
    systemu aukcyjnego oraz wywiera wpływ na ostateczne wynagrodzenie, które Spółka
    otrzyma z tytułu sprzedaży energii).
    Oznacza to jednocześnie, że wydatki związane z Saldem Dodatnim pozostają w ścisłym
    związku z działalnością prowadzoną przez Spółkę jako podatnika - system aukcyjny
    stanowi bowiem formę wsparcia publicznego dla producentów energii OZE, a
    jednocześnie regulację systemową, w ramach której prowadzoną oni działalność
    operacyjną.
    Należy ponadto zauważyć, że uczestnictwo w systemie aukcyjnym oraz wynikające z niego
    wystąpienie Salda Dodatniego wiążę się nieodłącznie z wykreowaniem zobowiązania
    pieniężnego względem Zarządcy Rozliczeń, którego wykonanie może stanowić przedmiot
    egzekucji z majątku producenta energii. Wskazane zobowiązanie prowadzi zatem do
    ekonomicznego pomniejszenia majątku Spółki, tj. rozpoznania nadwyżki otrzymanego
    wynagrodzenia rynkowego nad wartością sprzedanej energii według ceny aukcyjnej, która
    to nadwyżka podlegać będzie zwrotowi do Zarządcy Rozliczeń albo kompensacji względem
    Salda Ujemnego.
    Obowiązek zwrotu Salda Dodatniego ma jednocześnie charakter definitywny i bezzwrotny.
    Na taki jego charakter wskazuje już sam sposób ujęcia Salda Dodatniego w księgach
    rachunkowych Wnioskodawcy.
    Od strony bilansowej Spółka księguje Saldo Dodatnie w ramach zobowiązań i nie
    zawiązuje z jego tytułu rezerwy rachunkowej. Powyższe wynika z definicji rezerwy przyjętej
    na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości,
    zgodnie z którą rezerwy stanowią zobowiązania, których termin wymagalności lub kwota
    nie są pewne. Jednocześnie zobowiązania do zwrotu Salda Dodatniego już w momencie
    ich powstania są zarazem skonkretyzowane i pewne zarówno w zakresie ich wartości

    (różnica między ceną rynkową i jej wartością wynikającą z ceny aukcyjnej, możliwa do
    skwantyfikowania już na etapie poszczególnych transakcji i podlegająca raportowaniu w
    sprawozdaniach miesięcznych przedkładanych Zarządcy Rozliczeń), jak również co do
    momentu wymagalności - termin zwrotu wynika bowiem z regulacji ustawy o OZE (Saldo
    Dodatnie ulega pełnej kompensacji z następczo rozpoznanym Saldem Ujemnym albo
    podlega zwrotowi do Zarządcy Rozliczeń po zakończeniu 3 letniego okresu
    rozliczeniowego lub na koniec okresu wsparcia).
    Mając powyższe na względzie, koszt związany ze zwrotem Salda Dodatniego odpowiada
    zobowiązaniu z odroczonym w czasie terminem płatności, nie charakteryzuje się zaś
    właściwą dla rezerw niepewnością w kontekście jego powstania, wysokości i terminu
    płatności.
    Jak wskazano powyżej, w celu rozpoznania wydatku jako kosztu uzyskania przychodu,
    powinien on być ponadto należycie udokumentowany w sposób pozwalający
    jednoznacznie i rzetelnie ustalić jego wysokość. W zakresie sposobu dokumentacji
    kosztów podatkowych pomocniczo należy posłużyć się treścią art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,
    zgodnie z którym: „Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem
    ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto
    koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
    sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów”.
    Z powyższego wynika zatem, że koszt podatkowy - w przypadku braku otrzymania faktury
    (rachunku) - może być udokumentowany także na podstawie innego dowodu. Sytuacja
    taka ma miejsce w przedstawionym opisie zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego - Wnioskodawca nie wystawia bowiem ani nie otrzymuje faktury (rachunku) z
    tytułu rozliczeń z Zarządcą Rozliczeń.
    Księgowanie Salda Dodatniego odbywa się natomiast na podstawie polecenia księgowania
    wystawianego w związku ze składanym sprawozdaniem miesięcznym. Jednocześnie celem
    oceny wiarygodności takiego dowodu, wyłącznie posiłkowo (z uwagi na zasadę autonomii
    prawa podatkowego) należy posłużyć się kryteriami formalnymi i merytorycznymi, które
    ustawa o rachunkowości stawia tzw. dowodom księgowym. W szczególności przytoczone
    poniżej wymogi z art. 21 oraz art. 22 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
    Zgodnie z nimi dowód księgowy powinien zawierać:
        określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego,
        kreślenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej,
        opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
        naturalnych,
        datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także
        datę sporządzenia dowodu,
        podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto
        składniki aktywów,
        stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
        rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
        rachunkowych (dekretacja),
        podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania, jak również
        powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji
        gospodarczej, którą dokumentują, kompletne oraz wolne od błędów rachunkowych.

    Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie wskazane w opisie zaistniałego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego elementy wniosku o pokrycie ujemnego salda wraz
    ze sprawozdaniem miesięcznym, należy stwierdzić, że sprawozdanie miesięczne wraz z
    wydawanym na jego podstawie poleceniem księgowania, odpowiadają definicji „innego
    dokumentu” w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT i tym samym stanowią
    wystarczającą podstawę do rozpoznania na ich podstawie kosztu uzyskania przychodu w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    Odnosząc się do ostatniego elementu przedstawionej na wstępie definicji KUP, Spółka
    wskazuje, że wydatek związany ze zwrotem Salda Dodatniego nie podlega również
    wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy wartość Salda Dodatniego stanowi / będzie
    stanowiła koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
    gdyż wydatek ten:
        jest konsekwencją uzyskiwania przychodów ze sprzedaży energii przez
        Wnioskodawcę w ramach systemu aukcyjnego oraz wywiera wpływ na ostateczne
        wynagrodzenie z tytułu jej sprzedaży, jednocześnie służąc zabezpieczeniu źródła
        przychodów Spółki (stanowiąc element systemu pomocy publicznej, z którego
        korzysta Wnioskodawca),
        pozostaje nierozerwalnie związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
        działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej z
        OZE,
        został poniesiony przez Wnioskodawcę, tym samym prowadzi do ekonomicznego
        pomniejszenia majątku Spółki kreując po jej stronie zobowiązanie o charakterze
        pieniężnym,
        jest definitywny i bezzwrotny, zobowiązanie do zwrotu Salda Dodatniego jest
        bowiem w pełni określone co do swojej wysokości jak i terminu płatności już w
        momencie jego powstania, tj. zawarcia transakcji sprzedaży energii,
        jest należycie udokumentowany na podstawie sprawozdania miesięcznego i
        wydawanego na jego podstawie polecenia księgowania,
        nie jest wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
        ustawy CIT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznawać koszt uzyskania przychodów z
    tytułu zwrotu Salda Dodatniego w momencie jego poniesienia, tj. w miesiącu ujęcia
    wartości Salda Dodatniego w księgach rachunkowych Spółki w oparciu o dokument
    sporządzony przez Wnioskodawcę i przekazywany do operatora systemu aukcyjnego, tj.
    wniosek o pokrycie ujemnego salda wraz ze sprawozdaniem miesięcznym (dotyczy
    zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego).
    Uzasadnienie
    Z perspektywy momentu rozpoznania kosztów uzyskania przychodu wynikających z
    rozliczeń Salda Dodatniego, kluczowym jest ustalenie w pierwszej kolejności jego
    kwalifikacji jako kosztu bezpośrednio związanego z przychodami lub też innego niż
    bezpośrednio związanego, czyli tzw. kosztu pośredniego.
    Zgodnie art. 15 ust. 4 ustawy o CIT: „Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane
    z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku

    podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.”
    Jednocześnie w ustawie o CIT brak jest jednoznacznej definicji pojęć kosztów
    bezpośrednich i pośrednich, w tym zakresie koniecznym staje się odwołanie do wykładni
    wypracowanej na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych w przedmiotowej
    kwestii. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II
    FSK 1358/12 wskazano, że: „(...) o zaliczeniu podatkowych kosztów uzyskania przychodów
    do kategorii kosztów bezpośrednich albo „pośrednich” decyduje ich relacja do przychodu,
    jaki mają one obiektywnie zapewnić. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że jeżeli
    dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu, należy zaliczyć go do bezpośrednich
    kosztów uzyskania przychodów. W przypadku natomiast, gdy dany wydatek dotyczy
    szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie można go powiązać ze
    skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do kosztów innych niż
    bezpośrednio związane z przychodem. Inaczej mówiąc, bezpośrednio związane z
    przychodami są takie koszty, gdy można wskazać konkretny przychód, do którego
    odnoszą się koszty mające na celu jego generowanie albo zabezpieczenie bądź
    zachowanie źródła przychodów (...)”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z rozliczeniem Salda Dodatniego należy
    traktować jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem (tj. koszty
    pośrednie).
    Przemawiają za tym następujące względy:
        Saldo Dodatnie, chociaż powstaje w wyniku transakcji sprzedażowych na rynku
        energii elektrycznej, nie wykazuje z nimi bezpośredniego związku. Przysporzenie
        wynikające z ceny sprzedaży energii powstanie bowiem bez względu na to, czy
        Spółka ostatecznie ureguluje na rzecz Zarządcy Rozliczeń zobowiązanie wynikające
        z Salda Dodatniego. Tym samym roszczenie o zapłatę ceny sprzedaży energii oraz
        zobowiązanie do rozliczenia Salda Dodatniego są od siebie niezależne w tym
        sensie, że wykonanie jednego z nich nie warunkuje realizacji drugiego.
        Jednocześnie obydwa przepływy różnią się także od strony podmiotowej, zwrot
        Salda Dodatniego następuje bowiem na rzecz Zarządcy Rozliczeń, transakcja
        sprzedaży energii zawierana jest zaś między uczestnikami rynku (podobnie w
        uzasadnieniu stanowiska podatnika w indywidualnej interpretacji podatkowej z
        dnia 23 maja 2024, sygn. 0114-KDIP 2-2.4010.142.2024.2. KW, stanowisko
        podatnika uznane za prawidłowe),
        Powstanie Salda Dodatniego związane jest uczestnictwem Wnioskodawcy na rynku
        sprzedaży zielonej energii w ramach systemu aukcyjnego, na który - jak wskazano
        powyżej - składa się szereg regulacji stanowiących formę zachęty inwestycyjnej,
        która z jednej strony wprowadza element przewidywalności w zakresie przyszłej
        rentowności projektu OZE, z drugiej zaś stabilizuje rynek energetyczny. Tym samym
        powstawanie Salda Dodatniego (jako elementu systemu aukcyjnego) należy
        postrzegać raczej jako część „szerszego spektrum aktywności gospodarczej
        podatnika”, tj. ram regulacyjnych związanych ze sprzedażą energii pochodzącej z
        OZE oraz wydatku odnoszącego się do funkcjonowania źródła przychodu, nie zaś
        jako kosztu służącego osiągnięciu przychodu z konkretnej transakcji.

    Przedstawiony powyżej pogląd, zgodnie z którym wydatek z tytułu Salda Dodatniego
    należy traktować jako koszt podatkowy „pośredni” i rozpoznawany w momencie
    poniesienia, tj. zaksięgowania na podstawie sprawozdania miesięcznego przesyłanego do
    Zarządcy Rozliczeń, jest zbieżny z szeroko prezentowanym stanowiskiem organów
    podatkowych, w tym m.in. w:
        interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 31 maja 2024 r., sygn. 0111-
        KDIB 1-3.4010.139.2024.2. JM, zgodnie z którą: „kwota Salda Dodatniego, zgodnie z
        cytowanym art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, powinna zostać uznana za koszt
        uzyskania przychodów w dacie poniesienia, tj. na dzień, na który ujęto koszt w
        księgach rachunkowych na podstawie ww. dowodu księgowego dokumentującego
        wysokość powstałego Salda Dodatniego”, czy też
        interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 16 lipca 2024 r., sygn. 0114-
        KDIP 2-2.4010.142.2024.3. KW – „kwota Salda dodatniego, zgodnie z art. 15 ust. 4d i
        4e ustawy o CIT, powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodów w dacie
        poniesienia”.
    Tożsame konkluzje zawarte są również w interpretacjach indywidualnych o sygnaturach:
        0111-KDIB1-3.4010.108.2024.2.MBD,
        0114-KDIP2-2.4010.650.2023.4.ASK,
        0111-KDIB1-1.4010.741.2023.2.BS,
        0111-KDIB1-1.4010.756.2023.2.MF,
        0111-KDIB1-1.4010.742.2023.2.BS,
        0111-KDIB1-1.4010.754.2023.2.MF,
        0111-KDIB1-1.4010.755.2023.2.MF,
        0111-KDIB1-1.4010.739.2023.2.BS,
        0111- KDIB1-1.4010.736.2023.2.KM oraz
        0111-KDIB1-1.4010.735.2023.2.KM.
    Mając to na względzie, moment rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Salda
    Dodatniego należy zatem rozpatrywać z perspektywy regulacji art. 15 ust. 4d oraz art. 15
    ust. 4e ustawy o CIT, zgodnie z którymi: „Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą”.
    „Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa
    się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie
    otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego
    dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to
    ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów”.
    Jak wspomniano w uzasadnieniu do pytania 1 - Spółka nie otrzymuje ani nie wystawia
    faktur (rachunków) dokumentujących rozliczenia z Zarządcą Rozliczeń. W efekcie
    księgowanie zobowiązania z tytułu rozpoznawanego Salda Dodatniego następuje w
    oparciu o inny dowód, o którym mowa w wyżej przytoczonym przepisie (w praktyce
    polecenie księgowania wydawane na podstawie sprawozdania miesięcznego).

    Mając na względzie argumentację przedstawioną powyżej - w kontekście elementów
    sprawozdania miesięcznego oraz wymogów formalnych i merytorycznych stawianych
    dowodom księgowym - sprawozdanie miesięczne stanowi, zdaniem Wnioskodawcy,
    rzetelny i wiarygodny dokument księgowy, spełniający wymagania innego dowodu, o
    którym mowa w art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Przedstawione stanowisko potwierdzają
    również okoliczności, że wartość Salda Dodatniego raportowana w okresach miesięcznych
    ustalana jest przez Spółkę w oparciu o bazę danych prowadzoną przez niezależny
    podmiot Operatora Systemu Dystrybucyjnego, którym w przypadku Spółki jest Energa
    Operator S.A. oraz podlega następczej weryfikacji ze strony Zarządcy Rozliczeń na
    podstawie dostępnych dla niego danych.
    Jednocześnie, od strony bilansowej - Saldo Dodatnie prezentowane jest w księgach
    Wnioskodawcy w ramach zobowiązań długoterminowych. Wynika to z faktu, że - jak
    wskazano w uzasadnieniu do pytania 1 - wartość Salda Dodatniego w momencie jego
    powstania jest skonkretyzowana, a zobowiązanie do jego zwrotu pewne w zakresie
    momentu wymagalności (Saldo Dodatnie odpowiada zobowiązaniu z odroczonym w
    czasie terminem płatności). Tym samym nie znajduje zastosowania wyłączenie z kosztów
    uzyskania przychodów przewidziane dla rezerw oraz biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Powyższa argumentacja zgodna jest również z wykładnią celowościową przepisów
    ustanawiających system wsparcia aukcyjnego, wprowadzonych do polskiego porządku
    prawnego ustawą o OZE. Zgodnie z przedstawionym uzasadnieniem do projektu
    przytoczonej ustawy: „(...) Projektodawca (...)zaproponował (...) nowy system wsparcia dla
    odnawialnych źródeł energii oparty na mechanizmie aukcyjnym. Celem wprowadzenia
    systemu aukcyjnego jest osiągnięcie nałożonych na Polskę zobowiązań w zakresie
    wytworzenia określonego wolumenu energii ze źródeł odnawialnych w sposób najbardziej
    efektywny kosztowo. (...). Z kolei w dalszej części uzasadnienia projektodawca wskazuje,
    że: „(...) z punktu widzenia inwestora wygrywającego aukcję, taryfa stała/różnicowa jest
    zagwarantowana na stałym poziomie przez 15 lat niezależnie od przyszłych warunków
    rynkowych, cen energii, udziału OZE oraz ewentualnie nowych technologii o znacznie
    niższych kosztach wytwarzania energii (...)”. Mając to na względzie, system aukcyjny
    stanowi tym samym formę pomocy publicznej stanowiącej zachętę inwestycyjną dla
    przedsiębiorców do budowania oraz rozwijania bezemisyjnych instalacji wytwórczych. W
    tym kontekście przyjęcie stanowiska o braku możliwości rozpoznania przez producenta
    energii kosztu podatkowego z tytułu Salda Dodatniego w momencie jego poniesienia,
    stanowiłoby czynnik negatywnie wpływający na uwarunkowania biznesowe prowadzenia
    inwestycji OZE, tym samym przecząc celowi wprowadzenia wsparcia w postaci systemu
    aukcyjnego. Powyższe skutkowałoby bowiem wystąpieniem dysproporcji pomiędzy
    rozpoznawanymi w bieżących okresach rozliczeniowych przychodami (w tym z tytułu
    należnego Salda Ujemnego rozpoznawanego podatkowo w chwili zwrotu / kompensacji z
    Saldem Dodatnim) i kosztami podatkowymi, podczas gdy z perspektywy realizacji celu
    systemu aukcyjnego, tj. m.in. zapewnienia stabilnej rentowności inwestycji oraz w efekcie
    płynności finansowej inwestora, uzasadnionym jest przyznanie producentowi energii
    prawa do rozpoznania kosztów podatkowych w regularnych i powtarzających się
    okresach, gwarantując tym samym stabilność jego bieżącej bazy kosztowej.
    Mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznawać
    koszt uzyskania przychodów z tytułu zwrotu Salda Dodatniego w momencie jego
    poniesienia, tj. w miesiącu ujęcia wartości Salda Dodatniego w księgach rachunkowych
    Spółki w oparciu o dokument sporządzony przez Wnioskodawcę i przekazywany do
    operatora systemu aukcyjnego, tj. wniosek o pokrycie ujemnego salda wraz ze
    sprawozdaniem miesięcznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami organów, to nie ma możliwości zastosowania ich
    wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej::
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.