Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.204.2017.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-14
Teza: Obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; działalność-działalność wykonywana osobiście; płatnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 1 grudnia 2017 r. (data wpływu 8 grudnia 2017 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (zwany dalej Spółką) powstał 1 stycznia 2013 r. z przekształcenia samorządowego zakładu budżetowego. Na podstawie Uchwały Rady Miasta z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie przekształcenia zakładu budżetowego Miejski Zakład Komunikacji poprzez likwidację w celu utworzenia spółki Miejski Zakład Komunikacji. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Miasto przekształciło swoją jednostkę organizacyjną działającą w formie zakładu budżetowego w spółkę z o.o.

W wyniku przekształcenia pracownicy zakładu budżetowego stali się pracownikami Spółki w trybie określonym w art. 23 (1) Kodeksu pracy. Gmina jest jedynym założycielem i jedynym wspólnikiem Spółki – ma w niej 100 % udziałów. Spółka wstąpiła we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanego zakładu budżetowego (sukcesja uniwersalna). Przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wyczerpało dyspozycję zawartą w art. 93b Ordynacji podatkowej.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. 100% udziałów w Spółce posiada Gmina Głównym przedmiotem działalności jest odpłatne świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego organizowanego przez Miasto na sieci komunikacyjnej Miasta oraz na terenie gmin sąsiadujących na mocy zawartego z nimi Porozumienia Komunalnego. Usługi te są wykonywane na podstawie wieloletniej umowy wykonawczej zawartej pomiędzy Miastem a Spółką i są opodatkowane podatkiem od towarów i usług VAT. Spółka nie wykonuje czynności niepodlegających opodatkowaniu. Wykonuje natomiast czynności opodatkowane i zwolnione od podatku.

Uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 27 listopada 2012 r. Pan A. (dotychczasowy Dyrektor zakładu budżetowego) powołany został na prezesa Zarządu Spółki (zwany dalej Zainteresowany 2), Pani B. (dotychczasowy Dyrektor ds. Finansowych – Główny księgowy zakładu budżetowego) na Członka Zarządu (zwany dalej Zainteresowany 1).

Uchwałą z dnia 18.01.2013 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników ustalono dla Pana A. zatrudnienie w formie umowy o pracę w rozumieniu Kodeksu pracy na czas pełnienia funkcji Prezesa Zarządu – Dyrektora Naczelnego.

Uchwałą z dnia 18.01.2013 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników ustalono dla Pani B. zatrudnienie w formie umowy o pracę w rozumieniu Kodeksu pracy na czas pełnienia funkcji Członka Zarządu – Z-cy Dyrektora ds. Finansowych – Głównego Księgowego.

W dniu 21.01.2013 r. zawarta została umowa o pracę między Spółką a Panią B. Umowa została zawarta na czas pełnienia funkcji Członka Zarządu – Z-cy Dyrektora ds. Finansowych – Głównego Księgowego. Dzień rozpoczęcia pracy: 1 stycznia 2013 r. Czas trwania kadencji – kadencja trwa cztery lata i kończy się z dniem odbycia Zgromadzenia Wspólników, zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za pełny rok obrotowy pełnienia funkcji członka Zarządu. W dniu 06.06.2017 r. stosunek pracy ustał z upływem czasu pełnienia funkcji Członka Zarządu – Zastępcy Dyrektora ds. Finansowych – Głównego Księgowego.

W dniu 21.01.2013 r. zawarta została umowa o pracę między Spółką a Panem A. Umowa została zawarta na czas pełnienia funkcji Członka – Prezesa Zarządu – Dyrektora Naczelnego. Dzień rozpoczęcia pracy: 1 stycznia 2013 r. Czas trwania kadencji – kadencja trwa cztery lata i kończy się z dniem odbycia Zgromadzenia Wspólników, zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za pełny rok obrotowy pełnienia funkcji członka Zarządu. W dniu 06.06.2017 r. stosunek pracy ustał z upływem czasu pełnienia funkcji Członka – Prezesa Zarządu – Dyrektora Naczelnego.

Uchwałą z dnia 07.06.2017 r. Rada Nadzorcza powołała na Członków Zarządu na następną kadencję Pana A. do pełnienia funkcji Członka – Prezesa Zarządu – Dyrektora Naczelnego i Panią B. do pełnienia funkcji Członka Zarządu – Z-cy Dyrektora ds. Finansowych – Głównego Księgowego.

W związku z wejściem w życie w dniu 9 września 2016 r. przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016, poz. 1202) pełnienie funkcji członka zarządu może mieć miejsce wyłącznie w ramach umowy o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji, z obowiązkiem świadczenia osobistego takiego członka, bez względu na to, czy działa on w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Wypełniając ten obowiązek Pan A. i Pani B. zawarli obowiązującą od 7 czerwca 2017 roku Umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania (zwaną dalej Umową).

Podkreślić należy, że do dnia 07.06.2017 r. Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 pełnili tę samą funkcję, wykonując te same obowiązki i czynności w oparciu o umowę o pracę w rozumieniu Kodeksu pracy. Tylko i wyłącznie, w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U. z 2016 poz. 1202), Spółka i Zainteresowani 1 i 2 zostali zmuszeni wolą ustawodawcy do zmiany formy świadczenia pracy.

Członek Zarządu – Zastępca Dyrektora ds. Finansowych – Główny Księgowy (Zainteresowany 1) oraz Prezes Zarządu – Dyrektor Naczelny (Zainteresowany 2) są osobami fizycznymi, które posiadają miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie są zarejestrowani jako przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w CEIDG (jednoosobowo lub uczestnicząc w spółce). Nie dokonali również rejestracji jako czynny albo zwolniony podatnik podatku od towarów i usług.

Strony zawarły umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania (Umowa) o następującej treści (wybrane punkty umowy) m.in.:

§ 1

Przedmiot Umowy

1.  W ramach i w okresie pełnienia funkcji Członka Zarządu – Zastępcy Dyrektora ds. Finansowych – Głównego Księgowego (Zainteresowany 1), Członka – Prezesa Zarządu –Dyrektora Naczelnego (Zainteresowany 2).
2.  Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania na zasadach określonych Umową.
3.  Zarządzający zobowiązują się do świadczenia Usług osobiście, bez względu na to, czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej.
4.  Zarządzający oświadcza, że posiada wszelkie niezbędne kompetencje do wykonywania Usług na warunkach Umowy.
5.  Przy wykonywaniu Usług Zarządzający zobowiązany jest wykorzystywać swoje umiejętności oraz doświadczenie dla spraw i interesów Spółki.
6.  Zarządzający zobowiązuje się do takiego prowadzenia własnych i realizacji innych niż określone Umową zobowiązań, by nie kolidowały one z należytym i starannym wykonywaniem Umowy.
7.  Zarządzający rozpocznie świadczenie Usług od dnia 07.06.2017 r.

§ 4

1.  Zarządzającemu udostępnia się do korzystania, w zakresie niezbędnym do wykonywania Usług, urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące mienie Spółki, w szczególności:
    1.  postawione do jego dyspozycji pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi,
    2.  telefon komórkowy wraz z aktywną kartą SIM,
    3.  komputer przenośny i stacjonarny wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu,
    4.  samochód służbowy.

§ 6

Obowiązki Spółki

1.  Spółka oświadcza, iż w ramach obowiązujących przepisów zobowiązuje się współdziałać z Zarządzającym, w celu prawidłowej realizacji Umowy.
2.  Do obowiązków Spółki należy w szczególności:
    1.  udostępnienie Zarządzającemu wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do wykonywania Umowy,
    2.  pozostające w możliwościach Spółki zapewnienie współdziałania z Zarządzającym organów i członków organów Spółki oraz jej personelu,
    3.  terminowa wypłata wynagrodzenia dla Zarządzającego oraz terminowe wykonywanie innych świadczeń przewidzianych w Umowie,
    4.  zapewnienie Zarządzającemu urządzeń technicznych oraz zasobów, o których mowa w § 4 Umowy oraz ponoszenia kosztów ich używania,
    5.  zwrot kosztów udokumentowanych wydatków związanych ze sprawowaną Funkcją,
    6.  ponoszenie kosztów związanych ze świadczeniem Usług poza siedzibą Spółki, niezbędnych do należytego wykonania Usług, w szczególności takich jak: koszty podróży (w tym z użyciem samochodu prywatnego Zarządzającego przy czym Spółka pokrywa koszty używania pojazdu do celów służbowych według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu w wysokości 0,8353 zł), koszty konferencji, kursów, szkoleń i seminariów, koszty wyżywienia i zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywanej Funkcji,
    7.  zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz Zarządzającego z tytułu odpowiedzialności cywilnej w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązków związanych z pełnieniem funkcji Członka Zarządu Spółki i poniesienie kosztów opłacenia składek wynikających z tej umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dla Zarządzającego (Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2), realizującego powierzone im funkcje z wykorzystaniem składników przedsiębiorstwa Spółki i mającego do dyspozycji cały majątek Spółki, fakt korzystania z tego majątku (wyłącznie dla celów działalności Spółki) będzie źródłem przychodu podatkowego, który Spółka powinna uwzględnić przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. A w szczególności:

1.  czy korzystając wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa telefonu komórkowego, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) uzyskuje przychód w wysokości wartości telefonu, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego telefonu, oraz w wysokości miesięcznego abonamentu i rachunku telefonicznego obejmującego koszty wykonanych rozmów,
2.  czy korzystając wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa telefonu stacjonarnego, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) uzyskuje przychód w wysokości wartości telefonu oraz instalacji linii stacjonarnej, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego telefonu oraz linii, oraz w wysokości miesięcznego abonamentu i rachunku telefonicznego obejmującego koszty wykonanych rozmów,
3.  czy korzystając wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa komputera przenośnego i stacjonarnego wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) uzyskuje przychód w wysokości wartości zakupu lub wartości bilansowej tego komputera, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego komputera,
4.  czy korzystając wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z postawionego do jego dyspozycji pomieszczenia biurowego wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi, w siedzibie Spółki, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) uzyskuje przychód w wysokości rynkowej wartości takiego pomieszczenia wraz z zawartym w nim wyposażeniem (ewentualnie w wysokości rynkowej ceny najmu takiego pomieszczenia czy też w wysokości kosztów związanych z jego eksploatacją),
5.  czy korzystając wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa samochodu służbowego, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) uzyskuje przychód w wysokości wartości wskazanego samochodu (ewentualnie w wysokości ceny jego najmu),

– który to przychód Spółka powinna uwzględnić przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, gdy udostępnione Zarządzającemu (Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanemu 2) zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług zarządzania do korzystania, w zakresie niezbędnym do wykonywania Usług, urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące mienie Spółki, w szczególności:

1.  postawione do jego dyspozycji pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi,
2.  telefon komórkowy wraz z aktywną kartą SIM,
3.  komputer przenośny i stacjonarny wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu,
4.  samochód służbowy

nie będzie źródłem przychodu podatkowego, który Spółka powinna uwzględnić przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, gdyż są one konieczne dla wykonania powierzonych im zadań (funkcji) i przedmioty te używane będą wyłącznie do celów służbowych.

Pismem z 1 grudnia 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

Zdaniem Wnioskodawcy dla Zarządzającego (Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2), realizującego powierzone im funkcje z wykorzystaniem składników przedsiębiorstwa Spółki i mającego do dyspozycji cały majątek Spółki, fakt korzystania z tego majątku (wyłącznie dla celów działalności Spółki) nie będzie źródłem przychodu podatkowego i nie należy uwzględniać go przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu:

1.  korzystania wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa telefonu komórkowego, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) nie uzyskuje przychodu w wysokości wartości telefonu, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego telefonu, oraz w wysokości miesięcznego abonamentu i rachunku telefonicznego obejmującego koszty wykonanych rozmów,
2.  korzystania wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa telefonu stacjonarnego Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) nie uzyskuje przychodu w wysokości wartości telefonu oraz instalacji linii stacjonarnej, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego telefonu oraz linii, oraz w wysokości miesięcznego abonamentu i rachunku telefonicznego obejmującego koszty wykonanych rozmów,
3.  korzystania wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa komputera przenośnego i stacjonarnego wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) nie uzyskuje przychodu w wysokości wartości zakupu lub wartości bilansowej tego komputera, ewentualnie rynkowej ceny najmu takiego komputera,
4.  korzystania wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z postawionego do dyspozycji pomieszczenia biurowego wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi, w siedzibie Spółki, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 nie uzyskuje przychodu w wysokości rynkowej wartości takiego pomieszczenia wraz z zawartym w nim wyposażeniem (ewentualnie w wysokości rynkowej ceny najmu takiego pomieszczenia czy też w wysokości kosztów związanych z jego eksploatacją),
5.  korzystania wyłącznie dla celów służbowych – w ramach pełnionej funkcji – z zakupionego przez Spółkę i wchodzącego w skład zarządzanego przedsiębiorstwa samochodu służbowego, Zarządzający (Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) nie uzyskuje przychodu w wysokości wartości wskazanego samochodu (ewentualnie w wysokości ceny jego najmu).

Zdaniem Spółki w odniesieniu do okoliczności towarzyszących realizacji funkcji zarządzania przedsiębiorstwem przez Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2 na terenie biura Spółki i poza nim, z wykorzystaniem infrastruktury wchodzącej w skład przedsiębiorstwa tej Spółki, tak długo, dopóki omawiana infrastruktura wykorzystywana jest wyłącznie w toku działalności i na potrzeby Spółki, nie można mówić o powstaniu przychodu po stronie Prezesa Zarządu (Zainteresowanego 1) i Członka Zarządu (Zainteresowanego 2). Zgodnie z przepisem art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów z działalności wykonywanej osobiście zalicza się przychody uzyskane m.in. na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie przepis art. 11 ust 1 ustawy stanowi, iż przychodami (z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 oraz art. 20 ust. 3 ustawy) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zdaniem Spółki, jak wynika z literalnej wykładni ostatniego z powołanych przepisów, aby wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń stanowiła przychód, świadczenia te muszą zostać faktycznie otrzymane przez osobę, na rzecz której są dokonywane. Taką interpretację potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lutego 1997 r. sygn. akt SA/Sz 1191/1996, zgodnie z którym „z redakcji przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r Nr 90, poz. 416 ze zm.) wynika, że do świadczeń w naturze odnosi się wyłącznie pojęcie »otrzymanych«. Zatem przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 będą wyłącznie wartości otrzymanych świadczeń w naturze, a nie – jak wymaga tego przepis w stosunku do pieniędzy i wartości pieniężnych – również postawionych do dyspozycji podatnika”. Identyczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2009 r. sygn. akt II FSK 536/08.

Zdaniem Spółki w świetle powołanych wyroków stwierdzić należy, iż na gruncie przepisu art. 11 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawową przesłanką powstania przychodu jest zatem fakt otrzymania świadczenia. Konsekwentnie zaś, stawianie tezy o powstaniu przychodu z tytułu świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń u podatnika, który nie jest beneficjantem tych świadczeń (tzn. nie odnosi w ich rezultacie żadnych wymiernych korzyści finansowych), nie znajduje żadnych podstaw prawnych. Nie jest zatem dopuszczalna wykładnia art. 11 ust. 1 ustawy, zgodnie z którą osoba fizyczna, zarządzająca przedsiębiorstwem osoby prawnej na podstawie stosownej umowy zawsze uzyskuje przychód z tytułu korzystania z majątku zarządzanego przedsiębiorstwa.

Zdaniem Spółki zarówno zawarta miedzy Spółką a Zainteresowanym 1 i Zainteresowanym 2 umowa o świadczenie usług w zakresie zarządzania, jak i sposób jej realizacji w praktyce wskazują, że przedsiębiorstwo Spółki jest wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z zarządzeniem działalnością Spółki. Tym samym, tak długo jak przedsiębiorstwo Spółki nie jest wykorzystywane przez Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2 do celów prywatnych (a więc w sposób pozwalający na osiągnięcie osobistej korzyści majątkowej), po stronie Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2 nie może powstać żaden przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, gdyż nie tylko nie mamy tu do czynienia z jakimkolwiek „świadczeniem”, którego beneficjantem miałby być Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2, ale też nie sposób mówić o faktycznym otrzymaniu takiego „świadczenia”. Otrzymanie nieodpłatnego świadczenia ma bowiem miejsce dopiero wówczas, gdy dana osoba wykorzystuje nienależące do niej składniki majątkowe, osiągając dzięki temu wymierną osobistą korzyść majątkową.

Podsumowując zatem powyższą argumentację, podkreślić należy iż – zdaniem Spółki – na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 nie uzyskuje przychodu z tytułu korzystania z majątku przedsiębiorstwa Spółki wymienionego w pkt 1 a-e. Wykorzystywany on jest wyłącznie do celów służbowych (tj. w związku z zawartą umową o świadczenie usług w zakresie zarządzania i w celu jej realizacji).

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 nie uzyskuje przychodów z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani z tytułu udostępniania przez Spółkę przedmiotowych składników majątkowych, ani z tytułu pokrycia kosztów eksploatacyjnych wymienionych w pkt 1 a-e.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie obowiązków płatnika jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca w pkt 2 wymienia działalność wykonywaną osobiście. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został natomiast w art. 13 tej ustawy.

Jednocześnie na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego źródła ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Definicja przychodu zawarta w art. 11, jak również określone w nim zasady ustalania wartości tego przychodu (w tym świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń) mają charakter ogólny, a zatem mają zastosowanie wówczas, gdy nie występują regulacje szczegółowe, inaczej normujące danego rodzaju przychód lub zasady jego ustalania.

Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy: wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a cyt. ustawy: wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne − to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu − przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Mając na uwadze powyższe, przychodem członka zarządu (w sprawie: Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) będzie zarówno wartość wynagrodzenia wynikającego z umowy o świadczenie usług zarządzania, jak i inne świadczenia pozapłacowe, które przysługują mu na podstawie tej umowy i stanowią dla niego definitywne przysporzenie. Jednocześnie, jeżeli dla członka zarządu w związku z realizacją umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania powstanie przychód do opodatkowania, który nie korzysta ze zwolnień przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka zobligowana będzie do realizacji obowiązków płatnika wynikających z cytowanego wyżej art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Z treści wniosku wynika, że zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług zarządzania między Spółką a zarządzającym, udostępniono zarządzającemu (Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanemu 2) do korzystania w zakresie niezbędnym do wykonywania usług, urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące mienie Spółki – wyłącznie dla celów działalności Spółki – w szczególności:

1.  telefon komórkowy wraz z aktywną kartą SIM,
2.  telefon stacjonarny,
3.  komputer przenośny i stacjonarny wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu,
4.  pomieszczenie biurowe wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi,
5.  samochód służbowy.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z nieodpłatnym udostępnieniem zarządzającym (członkom zarządu – Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanemu 2) infrastruktury biurowej oraz składników majątkowych Spółki (komputery, telefony, samochód) wyłącznie do celów działalności Spółki związanych z wykonywaniem umowy, po stronie zarządzających powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Istotą umowy o świadczenie usług zarządzania jest odpłatne i stałe zarządzanie przedsiębiorstwem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Składniki majątku przedsiębiorstwa wykorzystywane przez członka zarządu do celów służbowych mają ułatwić członkowi zarządu zarządzanie i kierowanie przedsiębiorstwem. Wykorzystanie pozostawionego do dyspozycji członka zarządu majątku firmy nie może być uznane za nieodpłatne świadczenie na jego rzecz w sytuacji, gdy owe składniki majątku są wykorzystane jedynie do celów służbowych służących realizacji zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania. Umożliwienie członkom zarządu (tu: Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2) korzystania ze składników majątku Spółki, w której są oni zatrudnieni na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, należy traktować jako formę zabezpieczenia przez Spółkę realizacji powyższej umowy.

W związku z powyższym – nie można przyjąć, że Zainteresowany 1 i Zainteresowany 2 na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania – oprócz przychodu wynikającego z odpłatności za czynności wykonywane w ramach tej umowy – uzyskują dodatkowy przychód z nieodpłatnych świadczeń z tytułu korzystania z majątku należącego do Spółki. Dopiero w sytuacji, w której majątek Spółki byłby wykorzystywany przez nich dla celów osobistych, można mówić o nieodpłatnym świadczeniu i powstaniu przysporzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem należy stwierdzić, że użytkowanie bezpośrednio do celów służbowych (jak wskazuje Wnioskodawca: „wyłącznie dla celów działalności Spółki”) infrastruktury biurowej oraz składników majątkowych Spółki (komputery, telefony, samochód), nie spowoduje u członków zarządu (Zainteresowanego 1 i Zainteresowanego 2) powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki ponoszone są bowiem w interesie Spółki, a co za tym idzie członkowie zarządu nie otrzymają jakiegokolwiek nieodpłatnego świadczenia stanowiącego przysporzenie majątkowe. W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Reasumując – udostępnione zarządzającemu (Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanemu 2), zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług zarządzania, do korzystania, w zakresie niezbędnym do wykonywania usług, urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące mienie Spółki, w szczególności:

1.  telefon komórkowy wraz z aktywną kartą SIM,
2.  telefon stacjonarny,
3.  komputer przenośny i stacjonarny wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem i licencjonowanym oprogramowaniem oraz zapewnionym przez Spółkę dostępem do Internetu,
4.  pomieszczenie biurowe wraz z wyposażeniem oraz materiałami eksploatacyjnymi,
5.  samochód służbowy.

nie będą źródłem przychodu podatkowego, który Spółka powinna uwzględnić przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Ponadto należy wskazać, że przychody członka zarządu w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie – jak wskazał Wnioskodawca – art. 13 pkt 9 tej ustawy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.