Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-780/15/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-18
Teza: Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 r. i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; nagrody; pracownik; wynagrodzenia; zyski; zyski-wypłata z zysku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 31 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 roku i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 roku i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (dalej również jako: „Wnioskodawca”) realizuje zadanie własne gminy, polegające na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na terenie miasta. Wnioskodawca jest spółką komunalną (100% udziałów ma Gmina). Spółka prowadzi działalność na podstawie zezwolenia – Decyzji Prezydenta Miasta z 1 stycznia 2003 r. i świadczy usługi wodno-kanalizacyjne dla ok. 40 tys. odbiorców. Spółka uzyskując dodatnie wyniki z działalności, zamknęła rok obrotowy 2014 jak i lata wcześniejsze zyskiem. Zysk netto (po opodatkowaniu) podlegał podziałowi przez Zgromadzenie Wspólników Spółki. Zgodnie z uchwałami Zgromadzenia, część wypracowanego zysku netto za dany rok obrotowy była przeznaczana i wypłacana na nagrody dla pracowników Spółki. Wypłata nagród z zysku następowała na podstawie Regulaminu przyznawania nagród z podziału zysku, zgodnie z którym do otrzymania tej nagrody uprawnieni byli pracownicy Spółki, pozostający jako zatrudnieni w dniu wypłaty nagrody i mający minimum roczny staż pracy w Spółce. Kwoty przekazane na nagrody i wypłacone w 2015 r. za 2014 r., w 2014 r. za 2013 r., w 2013 r. za 2012 r., w 2012 r. za 2011 r., w 2011 r. za 2010 r., w 2010 r. za 2009 r. nie zostały zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca korzysta z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 r. i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Nagrody z zysku netto (z dochodu po opodatkowaniu) są elementem wynagrodzenia pracowników Spółki. Stanowią wynagrodzenie za wykonaną pracę, dzięki której Spółka osiągnęła zysk (dochód). Mają więc charakter motywacyjny, bezpośrednio związany z dążeniem do uzyskiwania przez Spółkę obecnie i w przyszłości dobrych wyników gospodarczych i finansowych. Nagrody z zysku stanowią zatem składnik wynagrodzenia pracowników Spółki, obciążony ZUS-em i PIT-em, tak jak każde inne wynagrodzenie. Spółka od tego wynagrodzenia odprowadzała składki na ZUS, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, których nie zaliczała do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o CIT. Ponieważ, ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów tylko tę kategorię wydatków finansowanych z dochodu po opodatkowaniu, to zdaniem Spółki, regulacja zawarta w przepisie art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, daje Spółce prawo do zaliczenia wypłaconych pracownikom nagród z zysku netto do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu podstawy opodatkowania CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione stanowisko potwierdza Uchwała NSA w składzie 7 sędziów z 22 czerwca 2015 r. (sygn. akt. II FPS 3/15).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W świetle powyższego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 updop. Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami podatkowymi są również tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, prowizje, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, a także odprawy i rekompensaty za wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.

W myśl art. 15 ust. 4g updop, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że zgodnie z uchwałami Zgromadzenia, część wypracowanego przez Spółkę zysku netto za dany rok obrotowy była przeznaczana i wypłacana na nagrody dla pracowników Spółki. Wypłata nagród z zysku następowała na podstawie Regulaminu przyznawania nagród z podziału zysku, zgodnie z którym do otrzymania tej nagrody uprawnieni byli pracownicy Spółki, pozostający w zatrudnieniu w dniu wypłaty nagrody i mający minimum roczny staż pracy w Spółce. Kwoty przekazane na nagrody, wypłacane były w roku następującym po roku, za który były należne (w 2015 r. za 2014 r., w 2014 r. za 2013 r. itd.).

Mając na względzie powołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że nagrody z zysku po opodatkowaniu wypłacone pracownikom Spółki stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 updop. Nagrody te pełnią bowiem funkcję motywacyjną dla pracowników Spółki i jako takie stanowią „koszt pracowniczy” spełniający kryteria do uznania go za koszt podatkowy. Spółka ma więc prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 r. i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto.

Stanowisko Wnioskodawcy uznaje się zatem za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.