Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.149.2018.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-02
Teza: Sposób dokumentowania udzielanych rabatów pośrednich oraz prawa i terminu obniżenia podatku należnego z tytułu udzielanych ww. rabatów.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; podatek-podatek należny; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2018 r. (data wpływu 6 marca 2018 r.), uzupełnionym w dniu 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej sposobu dokumentowania udzielanych rabatów pośrednich oraz prawa i terminu obniżenia podatku należnego z tytułu udzielanych ww. rabatów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2018 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 26 kwietnia 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania udzielanych rabatów pośrednich oraz prawa i terminu obniżenia podatku należnego z tytułu udzielanych ww. rabatów.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Wnioskodawca zawarł umowę z Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości K., ul. N. - dalej jako „Nabywca.” Nabywca prowadzi detaliczną działalność handlową w sieci sklepów S., w skład której wchodzą Sklepy. Produkty wytworzone przez Wnioskodawcę dostarczane są do Sklepów przez wybranych Dystrybutorów. Wnioskodawca jest zainteresowany intensyfikowaniem sprzedaży Produktów poprzez program rabatów pośrednich (bonusów pieniężnych) kierowanych do odbiorców pośrednich. Sieć sklepów wyraziła intencję dokonywania zakupów Produktów Producenta od ich Dystrybutorów. Strony zgodnie zawarły Porozumienie, którego najważniejsza treść reguluje następujące kwestie:

*   przyznane Nabywcy rabaty przekazywane przez Wnioskodawcę stanowią zwrot części ceny zakupionych przez Nabywcę Produktów Wnioskodawcy od ich Dystrybutorów,
*   rabaty pośrednie naliczane będą jako procent wartości obrotu między Dystrybutorami a Nabywcą Produktów Wnioskodawcy,
*   wysokość rabatu pośredniego wynosi odpowiedni % od wartości obrotu Produktami Wnioskodawcy,
*   weryfikacja wartości obrotu stanowiącego podstawę naliczenia rabatu odbędzie się na podstawie danych Dystrybutorów,
*   naliczone rabaty zostaną udokumentowane notami księgowymi wystawionymi przez Wnioskodawcę i przekazanymi Nabywcy w terminie 14 dni po zakończeniu okresu rozliczeniowego,
*   noty księgowe będą wystawiane w kwartalnych okresach rozliczeniowych w miesiącu następującym po zakończeniu kwartału,
*   nota księgowa wystawiona przez Wnioskodawcę powinna określać:
    1.  datę wystawienia i numer kolejny;
    2.  datę zapłaty rabatu pośredniego;
    3.  dane Producenta, w tym jego NIP;
    4.  dane Nabywcy, w tym jego NIP;
    5.  okres, za jaki jest przyznany rabat pośredni;
    6.  kwotę przyznanego rabatu pośredniego brutto, kwotę netto oraz kwotę VAT z podziałem na stawki VAT,
*   zapłata rabatu pośredniego nastąpi w terminie 14 dni od dnia wystawienia noty księgowej lub korekty noty księgowej.

W związku z powyższym opisem we wniosku i jego uzupełnieniu zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z udzieleniem rabatu pośredniego w opisanych wyżej warunkach, Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania rabatu pośredniego fakturą czy też notą księgową (uznaniową)?
2.  Czy w związku z udzieleniem rabatu pośredniego w opisanych wyżej warunkach, stanowiącego w istocie obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca jest uprawniony do obniżenia obrotu na gruncie VAT na podstawie wystawionej noty księgowej (uznaniowej)?
3.  W przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 2, w rozliczeniu za który okres Wnioskodawca powinien dokonać zmniejszenia obrotu w związku z udzieleniem rabatu pośredniego?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym we wniosku i jego uzupełnieniu,

1.  udzielenie rabatu pośredniego w opisanych wyżej warunkach nie powinno być udokumentowane fakturą lecz notą księgową (uznaniową),
2.  w związku z udzieleniem rabatu pośredniego w opisanych wyżej warunkach, stanowiącego w istocie obniżkę ceny w rozumieniu art. 29a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest uprawniony do obniżenia obrotu na gruncie VAT na podstawie wystawionej noty księgowej,
3.  obniżenie obrotu następuje w rozliczeniu za miesiąc faktycznego udzielania rabatu (jego wypłaty).

W związku z udzieleniem Nabywcy rabatu pośredniego w opisanych wyżej warunkach Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania ww. rabatu notą księgową (uznaniową). Wykazanie na fakturze rabatu udzielonego w momencie sprzedaży, jak i wystawienie faktury korygującej po wystawieniu faktury z tytułu udzielenia rabatu po dokonaniu sprzedaży, możliwe jest zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów lub usług. Zgodnie bowiem z ust. 1 ww. artykułu, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, podatnik wystawia fakturę korygującą. Przy czym faktura korygująca, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT, powinna zawierać dane wskazujące na fakturę, której faktura korygująca dotyczy, w tym m. in. dane sprzedawcy i nabywcy, numer i datę wystawienia faktury korygowanej. W konsekwencji, wystawienie faktury korygującej może dotyczyć tylko kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w rzeczywistej transakcji, potwierdzonej wystawieniem faktury. Nie ulega wątpliwości, że w opisanej sprawie mamy do czynienia z pomniejszeniem, czyli z odstępstwem od ustalonej ceny wyrobów przez Wnioskodawcę, który, co prawda, nie sprzedaje bezpośrednio towarów na rzecz Nabywcy, ale na podstawie odpowiednich umów udziela mu rabatu w formie wypłaty bonusu, co powoduje w istocie zwrot części ceny towarów. Przepisy ustawy o VAT nie przewidują szczególnej procedury dokumentowania takiego rabatu. Prawidłowym będzie więc posłużenie się sposobem dokumentowania określonym w odrębnych przepisach, a zwłaszcza w przepisach o rachunkowości. Jednym z nich jest wystawienie noty księgowej, a ściślej - noty uznaniowej, spełniającej wymogi zawarte w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047, 2255 oraz z 2017 r. poz. 61).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, skoro w omawianej sytuacji Wnioskodawca nie może wystawić faktury korygującej na Nabywcę, to dla obniżenia podstawy opodatkowania VAT nie znajdzie zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, gdyż odnosi się on wyłącznie do przypadków, w których wystawiono fakturę korygującą do faktury pierwotnej. Niemniej jednak treść art. 29a ust. 10 wyraźnie wskazuje, że podstawę opodatkowania pomniejsza się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 10 ustawy o VAT jako samoistna podstawa do obniżenia podstawy opodatkowania. Pogląd ten jest zgodny z art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który określa podstawę opodatkowania i przewiduje uprawnienie do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Wystarczającą przesłanką, aby prawidłowo określić podstawę opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności jego dokumentowania w jeden konkretny sposób. Zatem u Wnioskodawcy nastąpi obniżenie podstawy opodatkowania.

W związku z tym może skorzystać z prawa do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego. W okolicznościach sprawy udzielany rabat pośredni staje się upustem - obniżką (rabatem), o którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy. Należy przy tym wskazać, że rzeczywisty obrót gospodarczy winien mieć odzwierciedlenie w prowadzonej dokumentacji. Do obowiązków uczestników obrotu gospodarczego należy uwiarygodnienie dokonanych transakcji. Wnioskodawca udzielający rabatu powinien posiadać dla celów dowodowych dokumenty świadczące o udzielonym rabacie. Posiadanie takich dokumentów jest warunkiem potwierdzającym prawo do obniżenia podatku należnego po stronie sprzedawcy. Jeżeli rabat został przyznany przez podatnika stojącego na początku łańcucha dostaw ostatecznemu odbiorcy, nie zaś przez podmioty transakcji pośrednich lub też tym podmiotom, to podmioty te nie będą mogły wystawiać lub przyjmować faktur korygujących, bowiem w transakcjach przez nie wykonywanych nie dojdzie do zmiany ceny. Nie będzie również możliwe wystawienie faktury korygującej ostatecznemu odbiorcy, ponieważ między Wnioskodawcą a tym odbiorcą nie doszło do żadnej dostawy, zatem pierwszy sprzedawca nie wystawił temu odbiorcy żadnej faktury. Przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający rabatu może ten rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być, np. nota księgowa (uznaniowa). W konsekwencji, wystawiona nota, będzie pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie rabatu. Zatem udzielane przez Wnioskodawcę rabaty pośrednie będące przedmiotem wniosku mogą być dokumentowane wystawioną przez niego notą uznaniową. W nocie uznaniowej winny być zawarte dane, które pozwolą na:

*   określenie stron transakcji oraz jej charakteru i warunków, na jakich została przeprowadzona,
*   dokonanie odpowiedniego rozliczenia noty uznaniowej przez strony transakcji.

Jednocześnie należy wskazać, że noty stanowią dokument księgowy w myśl ustawy z dnia 22 września 1994 r. o rachunkowości, a nie przepisów dotyczących VAT.

Skoro Wnioskodawca udziela rabatu obniżając tym samym swoje wynagrodzenie z tytułu dokonanej przez niego sprzedaży, to ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu udzielonego rabatu. Wnioskodawca nabywa ww. prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z momentem udzielenia rabatu, udokumentowanego wystawioną przez Wnioskodawcę notą na ten podmiot. Zatem przedmiotowego obniżenia może dokonać za okres rozliczeniowy, w którym dokona wypłaty rabatu na rzecz Nabywcy.

Jednocześnie należy wskazać, że Wnioskodawca winien posiadać stosowne dokumenty, które umożliwią precyzyjne określenie, w jakim okresie rozliczeniowym dokonano przekazania należnego rabatu.

W przypadku, gdy wystawienie noty dokumentującej udzielenie rabatu pośredniego nastąpi w innym okresie rozliczeniowym, niż wypłata wynikającej z tej noty kwoty, Wnioskodawca ma prawo obniżyć podstawę opodatkowania (i w konsekwencji podatek należny) za okres, w którym rabat został faktycznie udzielony. Innymi słowy, zasadnicze znaczenie dla rozliczenia przyznanego rabatu pośredniego dla celów VAT ma moment faktycznej wypłaty udzielonego rabatu. Wystawienie noty księgowej dokumentującej udzielenie rabatu pośredniego nie jest bowiem warunkiem koniecznym dla celu uzyskania prawa do obniżenia podatku należnego w związku z udzieleniem rabatu. Moment wystawienia noty nie może być więc decydujący dla momentu rozliczenia rabatu dla celów VAT przez Wnioskodawcę. Istotny jest sam fakt fizycznego udzielenia rabatu, czyli np. dokonania transferu środków pieniężnych na konto Partnera Dystrybutora.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów faktycznych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostaną określone odmienne stany faktyczne, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.