Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.139.2025.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności

    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września
    2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą na terytorium Polski jednoosobową
    działalność gospodarczą pod firmą X. Wnioskodawca posiada w Polsce nieograniczony
    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, a osiągane dochody
    opodatkowuje na zasadach ogólnych, w myśl art. 27 ustawy o PIT.
    Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy według Polskiej
    Klasyfikacji Działalności jest 62.01.Z – działalność związana z oprogramowaniem. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca tworzy, rozwija oraz
    ulepsza oprogramowanie na zlecenie innych podmiotów na zasadach umowy B2B (dalej
    jako: „Kontrahenci).
    Każda współpraca Wnioskodawcy jest udokumentowana właściwą umową. Zgodnie z
    treścią zawieranych z Kontrahentami umów, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
    obejmują szeroko rozumiane prace programistyczne. Szczegółowy zakres usług jest
    każdorazowo ustalany przez Wnioskodawcę oraz Kontrahenta i w zależności od potrzeb
    wynikających z aktualnie realizowanych projektów może obejmować różny zakres prac.
    Umowy regulują także warunki przeniesienia autorskich praw majątkowych.
    Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz Kontrahentów pod kierownictwem, czy też w
    wyznaczonym miejscu i czasie przez danego Kontrahenta. Wnioskodawca ma swobodę w
    zakresie sposobu wykonania usług, przy czym otrzymuje od Kontrahentów jedynie ogólne
    wytyczne w zakresie przedmiotu zlecenia. Wnioskodawca wykonuje zlecone czynności w
    miejscu i czasie wyznaczonym przez niego samego. Wnioskodawca oraz Kontrahenci
    uzgadniają często harmonogram wykonania prac, nie można jednak mówić wówczas o
    jednostronnym wyznaczeniu czasu wykonania zlecenia przez Kontrahenta.
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej ponosi wyłącznie Wnioskodawca. Wykonując
    czynności z zakresu tworzenia oprogramowania, ponosi ryzyko gospodarcze. Należy
    również podkreślić, że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie
    tworzenia oprogramowania Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    efektami swojej pracy, w głównej mierze związane z jakością swoich usług.
    Aktualnie Wnioskodawca współpracuje z innowacyjnym podmiotem, który opracowuje i
    wdraża zaawansowane systemy (...).
    Efektem pracy Wnioskodawcy są w szczególności kody źródłowe, algorytmy w językach
    oprogramowania, części oprogramowania, czy całe programy komputerowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że każde efekty jego pracy posiadają charakter twórczy,
    ponieważ są one nowe, wcześniej niewystępujące w praktyce działalności Wnioskodawcy
    oraz są one dostosowywane do potrzeb Kontrahenta. Efekty prac będące programami
    komputerowymi podlegają ochronie na podstawie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej jako:
    „ustawa o prawie autorskim”). Wszelkie prawa autorskie (majątkowe) do programów
    komputerowych wytworzonych przez Wnioskodawcę na podstawie umów są przenoszone
    na Kontrahentów.
    Przeniesienie całości autorskich praw majątkowych, łącznie z wyłącznym prawem do
    udzielania zezwoleń na wykonywanie zależnego prawa autorskiego oraz do
    nieograniczonego w czasie korzystania i rozporządzania utworem, a w przypadku utworu
    o charakterze programu komputerowego, aplikacji lub utworu o zbliżonym charakterze,
    również prawa do kodu źródłowego następuje, w zależności od umowy, bądź z chwilą
    wydania utworu lub jego części lub z chwilą jego powstania.
    Podczas tworzenia oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje oraz
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym zakresie narzędzi

    informatycznych lub oprogramowania do stworzenia nowych oraz unikalnych rozwiązań
    informatycznych lub oprogramowania do stworzenia nowych oraz unikalnych rozwiązań
    informatycznych. Z uwagi na złożoność procesu tworzenia i rozwijania oprogramowania
    Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę z zakresu technologii informatycznych, obejmującą m.
    in. zaawansowaną znajomość języka (...), metody optymalizacji oprogramowania,
    algorytmy kodowania video, interfejsy komunikacyjne, algorytmy przetwarzania obrazu
    oraz wiedzy z zakresu działania i administrowania systemami (...), czy z zakresu tworzenia
    skalowalnej architektury oprogramowania, a także wiedzę z innych dziedzin np.
    matematyki, czy też nowych technologii.
    Aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania programistycznego,
    Wnioskodawca staje przed koniecznością wcześniejszego rozwiązania wielu problemów
    badawczych. Brak modelowych metod wytwórczych wiąże się również z niepewnością co
    do uzyskanego efektu badawczego. Kluczowym problemem jest przełożenie potrzeby
    funkcjonalnej opisanej językiem zrozumiałym dla człowieka na algorytm możliwy do
    zaimplementowania językiem programowania, przy zachowaniu docelowego rezultatu.
    Działalność mająca na celu stworzenie oprogramowania jest prowadzona przez
    Wnioskodawcę w sposób zaplanowany, metodyczny, według określonego harmonogramu.
    Proces twórczy realizowany przez Wnioskodawcę rozpoczyna się od analizy i projektu
    implementacji. Pierwszym jego etapem, który nie jest stricte związany z programowaniem,
    jest zrozumienie biznesowego sensu oprogramowania. Wnioskodawca otrzymuje ogólny
    opis funkcjonalności oczekiwanych przez Kontrahenta oraz – jeżeli zachodzą nowe
    interakcje z systemami zewnętrznymi – dokumentację techniczną. W ramach tego etapu
    analizuje zagadnienie, nabywa i poszerza swoją wiedzę oraz przygotowuje projekt
    rozwiązania. Na podstawie własnej wiedzy oraz zgromadzonych w trakcie badań i analiz
    informacji dobiera odpowiednie narzędzia, w tym język programowania.
    Następnie przechodzi do etapu implementacji zadanej funkcjonalności, w którym
    zgromadzoną wiedzę przekuwa w formę cyfrową. Równolegle dokonuje bieżącej analizy
    tworzonego oprogramowania i dokłada wszelkich starań, aby stworzyć konkurencyjne
    funkcjonalności względem istniejących standardów. Etap ten – podobnie jak cały proces –
    jest silnie powiązany z potrzebami Kontrahenta, a więc każdorazowo wymaga
    przeprowadzenia indywidualnych prac badawczo-analitycznych.
    Po zakończeniu implementacji Wnioskodawca przeprowadza testy wstępne, a następnie
    przystępuje do przeglądu kodu, w ramach którego identyfikuje potencjalne błędy
    projektowe i implementacyjne. W kolejnym kroku realizuje poprawki znalezionych
    podczas przeglądu błędów projektowych/implementacyjnych, bazując na analizie
    dotychczasowych rezultatów.
    Następnie przeprowadza testy w warunkach rzeczywistych na systemie testowym, mające
    na celu zweryfikowanie praktyczności wcześniejszych założeń oraz działania
    oprogramowania w (...). W przypadku wykrycia błędów lub defektów następuje
    ewentualna naprawa znalezionych defektów, co stanowi kontynuację prowadzonych prac
    badawczo-rozwojowych.
    Cały proces wieńczy zakończenie prac, które następuje po spełnieniu założeń
    projektowych, pozytywnej weryfikacji jakości rozwiązania i upewnieniu się, że
    oprogramowanie spełnia oczekiwania zamawiającego. Wnioskodawca dba również o
    systematyczne monitorowanie działania aplikacji oraz przygotowuje i wykonuje testy
    zautomatyzowane, co pozwala na utrzymanie wysokiej jakości oprogramowania także po
    jego wdrożeniu.
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca współpracuje z zespołami danego
    Kontrahenta. Wówczas Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wyłącznie za dane
    stworzone bezpośrednio przez siebie oprogramowanie. Wnioskodawca wskazuje, że takie
    oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.

    Wnioskodawca od października 2023 r. pracuje nad oprogramowaniem stanowiącym
    kluczowy element innowacyjnego systemu (...), przeznaczonego do (...). System ten oparty
    jest na (...).
    Celem realizowanego przez Wnioskodawcę projektu jest opracowanie kompleksowego
    rozwiązania, które umożliwia (...). Oprogramowanie generuje również (...). Projekt zakłada
    stworzenie (...). Rozwój systemu realizowany jest z wykorzystaniem języków
    programowania (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe jest wyłącznie przykładowym zleceniem
    programistycznym, które jest aktualnie realizowane na rzecz swojego Kontrahenta, w
    przyszłości również nie wyklucza podpisania umów w tzw. modelu B2B z innymi
    podmiotami, gdzie również zakres usług będzie dotyczył tworzenia szeroko pojętego
    oprogramowania. W związku z tym, Wnioskodawca wskazuje, że zamierza objąć ulgą IP
    Box również przyszłą działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania.
    Wnioskodawca również wskazuje, że każde z efektów jego prac, z których powstał
    program komputerowy podlega ochronie na podstawie art. 1 ustawy o prawie autorskim.
    Samą definicję programu komputerowego nie należy rozumieć wąsko, ale szeroko.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
      rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź
      przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak
      red., ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 -
      art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.02.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.02.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wnioskodawca wskazuje, że tworzone przez niego oprogramowanie na podstawie ww.
    projektu jest nowatorskie – w skali działalności, jak i w skali rynku.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie. Umowy co do
    zasady przewidują wynagrodzenie w oparciu o stawkę godzinową, powiększone o należny
    podatek VAT za świadczenie usług (zwane dalej „Wynagrodzeniem”). Wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Płatność co do zasady jest dokonywana po wystawieniu przez Wnioskodawcę faktury
    zawierającej opis wykonanych czynności.
    Wnioskodawca przy realizacji ww. projektów nie zatrudnia pracowników ani nie zleca
    wykonania prac wynikających z umów na rzecz podwykonawców. W praktyce
    Wnioskodawca świadcząc usługi na rzecz Kontrahentów w ramach ww. projektu
    samodzielnie tworzy oprogramowanie.
    W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca ponosi m.in. następujące wydatki
    na:

    a. zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego
      Sprzęt komputerowy i elektroniczny stanowią podstawowe narzędzia do pracy każdej
      osoby działającej w branży IT. Akcesoria komputerowe służą natomiast Wnioskodawcy
      do zwiększenia wydajności, optymalizacji pracy nad tworzeniem oprogramowania oraz
      dają możliwość pracy w komfortowych warunkach;
    b. koszty najmu laptopa
      Dzięki najmowi laptopa Wnioskodawca jest w stanie stworzyć oprogramowanie,
      skontaktować się ze swoim Kontrahentem, czy też zapoznać się z materiałami
      szkoleniowymi.
    c. usługi księgowe
      Koszt prowadzenia księgowości przez Wnioskodawcę jest bezpośrednio związany z
      prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Pod tym pojęciem należy również
      rozumieć usługi sporządzenia ewidencji IP Box, która jest niezbędna do rozliczenia
      ulgi. Warto zwrócić uwagę, że zlecanie profesjonalnemu podmiotowi prowadzenia
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów, czy też ewidencji, pozwala Wnioskodawcy
      poświęcić więcej czasu na stworzenie oprogramowania, co przekłada się na ilość oraz
      jakość tworzonych programów komputerowych przez Wnioskodawcę.
    d. koszty materiałów edukacyjnych i kursów
      Powyższy koszt obejmuje wydatki związane z materiałami edukacyjnymi oraz
      możliwością uczestniczenia w kursach oraz szkoleniach. W tym miejscu należy zwrócić
      szczególną uwagę, iż IT jest jedną z najszybciej rozwijających się branż, w związku z
      czym Wnioskodawca w celu zapewnienia najwyższej jakości oferowanego przez siebie
      oprogramowania nieustannie musi rozwijać swoją wiedzę, w tym z zakresu języka
      angielskiego.
    e. zakup akcesoriów biurowych
      Wnioskodawca ponosząc koszty akcesoriów biurowych dba o swoje ergonomiczne
      stanowisko pracy. Jak powszechnie wiadomo odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    f. Koszty związane z samochodem (np. amortyzacja, paliwo)
      Wydatki związane z samochodem osobowym są niezbędne do prawidłowego
      korzystania z pojazdu, a tym samym w procesie tworzenia oprogramowania.
      Samochód może być wykorzystywany jako podstawowy środek transportu
      Wnioskodawcy. Umożliwia mu to bezpośredni kontakt ze zleceniodawcami, w celu
      dokładniejszego omówienia tworzonego oprogramowania, czy skonsultowaniu
      projektu z innymi osobami współpracującymi.
    Powyższe wydatki są niezbędne do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania. W przypadku
    niemożliwości alokacji konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach
    działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów ze zbycia autorskich
    praw majątkowych do oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona
    jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem
    Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym miesiącu.
    Wnioskodawca na potrzeby obliczenia współczynnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT, uwzględnił/będzie uwzględniał w odrębnej ewidencji prowadzonej w arkuszu
    (...) informacje o:

    a. kosztach faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio
      przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem oprogramowania (lit. a we
      wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT);
    b. kosztach nabycia prac badawczo-rozwojowych związanych z oprogramowaniem od
      podmiotu niepowiązanego/powiązanego w rozumieniu ustawy o PIT (lit. b oraz c we
      wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT);
    c. kosztach nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d we wzorze z
      art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Zważywszy na to, że prace nad stworzeniem oprogramowania, o którym mowa we
    wniosku są realizowane wyłącznie osobiście przez Wnioskodawcę, nie będzie on ponosił
    kosztów wskazanych w lit. b, c oraz d we wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Koszty te
    wynoszą u Wnioskodawcy zero.
    Do kosztów wskazanych pod lit. a we wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (tj. tzw.
    wskaźnika Nexus), jako wydatki na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    Wnioskodawca będzie zaliczał opisane powyżej koszty. W odniesieniu do tych kosztów w
    przypadku niemożliwości alokacji konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę
    w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym miesiącu.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, ww. wskaźnik Nexus wynosi u niego
    1.
    Wnioskodawca, prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, będzie prowadził
    odrębną ewidencję w programie (...), w której uwzględni informacje o:
    a. zbywanym w danym miesiącu oprogramowaniu;
    b. przychodach uzyskiwanych ze zbycia oprogramowania w danym miesiącu;
    c. kosztach poniesionych w danym miesiącu przez Wnioskodawcę na wytworzenie
      oprogramowania (Koszty);
    d. kosztach uwzględnionych w tzw. wskaźniku Nexus, dalej zwaną: „Ewidencją”.
    Ewidencja prowadzona jest na bieżąco, czyli od momentu, kiedy pierwsze koszty, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, zostaną faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową
    zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia oprogramowania, że sprzedaży
    którego Wnioskodawca osiągnie dochód opodatkowany na zasadach IP Box.
    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca chce
    skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie
    5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego na podstawie art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca planuje skorzystać z IP Box za 2023 r. i
    2024 r. oraz za lata kolejne, przy założeniu, że właściwe przepisy nie ulegną zmianie i nie
    zmienią się okoliczności prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.
    Zakresem niniejszego wniosku nie są prace na utrzymanie oprogramowania – w sytuacji,
    gdy Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za takie czynności, nie będzie ono
    uwzględniane przez Wnioskodawcę przy kalkulacji dochodu do opodatkowania stawką 5%.
    Uzupełnienie wniosku
    15 września 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

    1. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem”, „częścią
      oprogramowania”, a także „utworem”, „aplikacją”, zawsze były/będą programami
      komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa
      autorskie do tych programów komputerowych?
    Odpowiedź.
      Efekty pracy Wnioskodawcy, określane „oprogramowaniem”, „częścią
      oprogramowania”, a także „utworem”, „aplikacją”, zawsze były/będą programami
      komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe
      prawa autorskie do tych programów komputerowych, które wytworzył w ramach
      prowadzonej przez siebie działalności.
    2. Czy również w przypadku rozwijania i ulepszania oprogramowania lub jego części
      efekty Pana pracy są zawsze odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
      programów komputerowych?
    Odpowiedź.
      Również w przypadku rozwijania i ulepszania oprogramowania lub jego części efekty
      pracy Wnioskodawcy są zawsze odrębnymi programami komputerowymi, które
      podlegają ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do
      tych programów komputerowych, które wytworzył w ramach prowadzonej przez
      siebie działalności.
    3. Jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
      komputerowych) są przedmiotem wniosku? Proszę podać ich nazwy, funkcje oraz
      wskazać na czym polega ich innowacyjność.
    Odpowiedź.
      Przedmiotem wniosku jest oprogramowanie warstwy sprzętowej i serwerowej
      systemu (...), które realizuje funkcjonalność (...). Realizowany przez Wnioskodawcę
      projekt zakłada opracowanie (...).
      Klasyfikacja ta jest realizowana w oparciu o (...).
      Kluczowym aspektem jest również optymalizacja kodu – zarówno na poziomie
      algorytmicznym, jak i systemowym – w celu zapewnienia maksymalnej wydajności,
      niskich opóźnień przetwarzania oraz niezawodności w (...).
      Dodatkowo, aby w pełni wykorzystać potencjał dedykowanych modułów sprzętowych
      systemu, konieczne jest wprowadzanie modyfikacji w oprogramowaniu sprzętowym
      (...). Zmiany te pozwalają na (...). Takie podejście pozwala na stworzenie rozwiązania
      elastycznego, skalowalnego i wysoce wydajnego, które łączy w sobie zaawansowaną
      analitykę z niezawodnością działania w rzeczywistych warunkach operacyjnych. Jest to
      rozwiązanie wysoce innowacyjne w skali działalności gospodarczej Wnioskodawcy a
      także w skali rynku.
      Wnioskodawca wskazuje, że powyższe jest wyłącznie przykładowym zleceniem
      programistycznym, które jest aktualnie realizowane na rzecz swojego Kontrahenta, w
      przyszłości również nie wyklucza podpisania umów w tzw. modelu B2B z innymi
      podmiotami, gdzie również zakres usług będzie dotyczył tworzenia szeroko pojętego
      oprogramowania. W związku z tym, Wnioskodawca wskazuje, że zamierza objąć ulgą
      IP Box również przyszłą działalność gospodarczą w zakresie tworzenia
      oprogramowania.

    4. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić, jakie
      konkretne działania podejmuje/będzie podejmował Pan w celu opracowania nowego
      /rozwijanego/ulepszonego „oprogramowania”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
      w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych
      zadań?
      b) w oparciu o jakie technologie zostanie wytworzone/rozwinięte/ulepszone przez
      Pana „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
      niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosuje Pan?
      c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
      „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących?
    Odpowiedź.
    a) Działania Wnioskodawcy mieszące się w zakresie usprawnienia wytworzonego już
      wcześniej w praktyce gospodarczej oprogramowania polegają przede wszystkim na
      analizie działania istniejącego oprogramowania oraz na tworzeniu na tej podstawie
      nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
      gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    b) System został wytworzony oraz jest rozwijany i ulepszany w oparciu o technologię
      programowania (...). Efektem realizacji zlecenia jest kod źródłowy. Sam w sobie jest on
      nowym narzędziem implementującym nowe koncepcje wynikające z architektury
      sprzętowej oraz założeń/wymagań dedykowanego systemu.
    c) Jest to oprogramowanie przeznaczone dla autorskiego systemu, którego głównymi
      urządzeniami są autorskie moduły sprzętowe. Projekt wymaga spersonalizowanych
      algorytmów umożliwiających (...). Wymaga również optymalizacji oraz modyfikacji
      oprogramowania sprzętowego w celu osiągnięcia specyficznych dla projektu
      funkcjonalności.
    d) Oprogramowanie jest dedykowane dla docelowego systemu. System jest autorskim
      projektem podmiotu, dla którego realizowane jest zlecenie. Kod źródłowy tworzy
      nowe, dedykowane narzędzie umożliwiające pracę systemu.
    5. Czy efekty Pana pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które
      nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów
      o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    c) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę?
    Odpowiedź.
      Efekty pracy Wnioskodawcy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania),
      określane „oprogramowaniem” zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

        · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej
        · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
        przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Zleceniodawcę.
    6. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
      Działalność mająca na celu stworzenie oprogramowania jest prowadzona przez
      Wnioskodawcę w sposób zaplanowany, metodyczny, według określonego
      harmonogramu.
      – proszę wyjaśnić:
    a) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań
      w zakresie opisanych we wniosku czynności?
    b) jakie harmonogramy zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich
      zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „Oprogramowania”?
    Odpowiedź.
      a) Prace nad tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania są przez Wnioskodawcę
      prowadzone w sposób zaplanowany i systemowy – składają się z kilku etapów.
      • Proces twórczy realizowany przez Wnioskodawcę rozpoczyna się od analizy i
      projektu implementacji. Pierwszym jego etapem, który nie jest stricte związany z
      programowaniem, jest zrozumienie biznesowego sensu oprogramowania.
      Wnioskodawca otrzymuje ogólny opis funkcjonalności oczekiwanych przez
      Kontrahenta oraz – jeżeli zachodzą nowe interakcje z systemami zewnętrznymi –
      dokumentację techniczną. W ramach tego etapu analizuje zagadnienie, nabywa i
      poszerza swoją wiedzę oraz przygotowuje projekt rozwiązania. Na podstawie własnej
      wiedzy oraz zgromadzonych w trakcie badań i analiz informacji dobiera odpowiednie
      narzędzia, w tym język programowania.
        • Następnie przechodzi do etapu implementacji zadanej funkcjonalności, w którym
        zgromadzoną wiedzę przekuwa w formę cyfrową. Równolegle dokonuje bieżącej
        analizy tworzonego oprogramowania i dokłada wszelkich starań, aby stworzyć
        konkurencyjne funkcjonalności względem istniejących standardów. Etap ten –
        podobnie jak cały proces – jest silnie powiązany z potrzebami Kontrahenta, a
        więc każdorazowo wymaga przeprowadzenia indywidualnych prac badawczo-
        analitycznych.
        • Po zakończeniu implementacji Wnioskodawca przeprowadza testy wstępne, a
        następnie przystępuje do przeglądu kodu, w ramach którego identyfikuje
        potencjalne błędy projektowe i implementacyjne. W kolejnym kroku realizuje
        poprawki znalezionych podczas przeglądu błędów projektowych
        /implementacyjnych, bazując na analizie dotychczasowych rezultatów.
        • Następnie przeprowadza testy w warunkach rzeczywistych na systemie testowym,
        mające na celu zweryfikowanie praktyczności wcześniejszych założeń oraz
        działania oprogramowania w symulowanych, ale realistycznych warunkach
        środowiskowych. W przypadku wykrycia błędów lub defektów następuje
        ewentualna naprawa znalezionych defektów, co stanowi kontynuację
        prowadzonych prac badawczo-rozwojowych.
        • Cały proces wieńczy zakończenie prac, które następuje po spełnieniu założeń
        projektowych, pozytywnej weryfikacji jakości rozwiązania i upewnieniu się, że
        oprogramowanie spełnia oczekiwania zamawiającego. Wnioskodawca dba

        również o systematyczne monitorowanie działania aplikacji oraz przygotowuje i
        wykonuje testy zautomatyzowane, co pozwala na utrzymanie wysokiej jakości
        oprogramowania także po jego wdrożeniu.
    b) jakie harmonogramy zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich
      zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „Oprogramowania”?
      Odpowiedź:
        • Harmonogram na okres 10.2023 – 01.2024 obejmował:
        § opracowanie algorytmu (...)
        § minimalizację (...).
        Harmonogram został zrealizowany w stopniu umożliwiającym działanie (...).
        • Harmonogram na okres 01.2024-05.2025 obejmował stworzenie projektu oraz
        implementację narzędzi (...).
        • Harmonogram na okres 05.2024 – 01.2025 obejmował optymalizację
        oprogramowania modułów (...).
        • Harmonogram na okres 01.2025 – 12.2025 obejmuje opracowanie architektury
        oraz oprogramowania umożliwiającego (...).
    7. W jaki sposób umowy ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymywał/otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania” (jeśli
      tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich)?
    Odpowiedź.
      Umowa wskazuje, że w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje
      Wynagrodzenie zależne od czasu świadczenia usług, tj. ustalana jest stawka za każdą
      godzinę świadczenia usług która po przemnożeniu przez sumę godzin lub dni
      roboczych poświęconych na świadczeniu usług w danym miesiącu stanowi należne
      Wnioskodawcy Wynagrodzenie miesięczne. Wynagrodzenie obejmuje honorarium za
      przeniesienie autorskich praw majątkowych – umowa wprost wskazuje, że
      przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje w ramach wynagrodzenia
      Wykonawcy z tytułu wykonania niniejszej umowy. Świadczone na rzecz Kontrahentów
      usługi sprowadzają się przede wszystkim do tworzenia nowych lub ulepszonych
      rozwiązań informatycznych (oprogramowania). W każdym miesiącu zdarzają się także
      prace utrzymaniowe – które są ewidencjonowane przez Wnioskodawcę. W przypadku,
      gdy Wnioskodawca wykonuje ww. prace rutynowe (w zakresie prac utrzymaniowych),
      również otrzymuje za nie wynagrodzenie, które nie dotyczy jednak przenoszenia na
      Zleceniodawcę praw do oprogramowania. Jednakże, Wnioskodawca pragnie
      podkreślić, że do przychodu z tego tytułu nie zamierza stosować preferencyjnego
      opodatkowania według stawki 5%
    8. Czy „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub
      jego części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      rozwijania/ulepszania), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem
      art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?
    Odpowiedź.
      Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
      części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania

      /ulepszania), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
      art. 53 ww. ustawy.
    9. W związku ze wskazaniem:
      Ewidencja prowadzona jest na bieżąco, czyli od momentu, kiedy pierwsze koszty, o
      których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, zostaną faktycznie poniesione
      – proszę wskazać:
      a) Od kiedy poniósł/poniesie Pan pierwsze koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT? Od kiedy (proszę wskazać datę) prowadzi Pan odrębną od podatkowej
      księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
      b) Czy wyodrębnia Pan w prowadzonej ewidencji każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, czy ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
      przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), przypadających na każde ww.
      prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź.
      a) Wnioskodawca poniósł pierwsze koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
      PIT od początku października 2023 r. Od tego momentu Wnioskodawca prowadzi
      odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w
      art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      b) w prowadzonej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art.
      30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), przypadających na
      każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    10. Jakie konkretnie wydatki należy rozumieć pod pojęciem:
      a) sprzęt komputerowy i elektroniczny, akcesoria komputerowe;
      b) koszty materiałów edukacyjnych i kursów;
      c) akcesoria biurowe;
      d) koszty związane z samochodem.
      Proszę o szczegółowe określenie jakich konkretnie wydatków dotyczy wskazana
      kategoria kosztów tak, aby stanowiły one katalog zamknięty (bez zwrotów „inne”, „np.”
      itp.).
    Odpowiedź.
      a) sprzęt komputerowy i elektroniczny, akcesoria komputerowe to: komputery (PC i
      laptop), wyświetlacze (monitory, TV), sprzęt audio wideo, konferencyjny, mikrofon,
      słuchawki, akcesoria drobne lub peryferyjne (mysz, klawiatura, okablowanie,
      ładowarki i akumulatory, akcesoria audio-wideo).
      b) koszty materiałów edukacyjnych i kursów - kurs języka angielskiego, koszty książek
      c) akcesoria biurowe - tusze, papier, materiały piśmiennicze.
      d) koszty związane z samochodem - amortyzacja, paliwo, usługi serwisowe auta.
    11. Czy wydatki na rozwijanie wiedzy z zakresu języka angielskiego mają bezpośredni
      związek z wytworzeniem i ulepszeniem/rozwijaniem oprogramowania

      komputerowego lub jego części? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie przesłanki świadczą
      o bezpośrednim powiązaniu ww. wydatku z wytworzeniem (rozwijaniem)
      oprogramowania komputerowego lub jego części?
    Odpowiedź.
      Język angielski stanowi niezbędne narzędzie do wykonywania czynności
      programistycznych, projektowych czy wdrożeniowych. W praktyce IT znajomość
      angielskiego jest często warunkiem koniecznym do efektywnego prowadzenia prac
      rozwojowych. Zdecydowana większość dokumentacji narzędzi, bibliotek,
      frameworków, czy języków programowania dostępna jest wyłącznie w języku
      angielskim. Aby móc tworzyć i rozwijać oprogramowanie, Wnioskodawca musi być w
      stanie ją czytać i rozumieć. Ponadto, standardem branżowym jest pisanie komentarzy
      w kodzie, nazw funkcji czy klas, a także dokumentacji projektowej w języku angielskim.
      Programiści i inżynierowie oprogramowania korzystają z forów, grup dyskusyjnych,
      repozytoriów open-source (np. (...)), które funkcjonują w języku angielskim.
      Umiejętność komunikowania się w tym języku umożliwia pozyskiwanie wiedzy,
      rozwiązywanie problemów i wdrażanie nowoczesnych rozwiązań.
    Pytania
    1) Czy prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez
      Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy
      o PIT?
    2) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca
      ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT?
    3) Czy wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawcę w ramach sprzedaży autorskich
      praw majątkowych należy uznać za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, a tym samym za kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w
      zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?
    4) Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty w części w jakiej będą proporcjonalnie
      przypisane do przychów przypadających ze zbycia oprogramowania, gdzie proporcja
      zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do
      przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w
      danym miesiącu, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do
      obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?
    5) Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty można uznać przy zastosowaniu
      odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
      działalności związanej z oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
      (lit. a we wskaźniku)?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego oraz
      rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności
      gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art.
      30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca
      na tworzeniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.

    3. Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawcę w ramach
      sprzedaży autorskich praw majątkowych należy uznać za sprzedaż kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej, a tym samym za kwalifikowany dochód w rozumieniu
      art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę koszty w części w jakiej
      będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających ze zbycia
      oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze
      zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej
      działalności gospodarczej w danym miesiącu, można uznać za koszty uzyskania
      przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    5. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę koszty można uznać przy
      zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę działalności związanej z oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust.
      4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku).
    Ad 1
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w tym artykule (zob. art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). Przy
    czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej przepis
    ten wymaga by spełnione zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony powinien być wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej powinno podlegać ochronie prawnej na podstawie
      przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których
      stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
      stroną jest Unia Europejska.
    Zgodnie z ustawą o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, w tym w szczególności
    utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Utwór jest
    przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną,
    a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i następne ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2
    tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona
    przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.
    Odnosząc się do powyższych konstrukcji prawnych przewidzianych w ustawie o prawie
    autorskim, należy uznać, że oprogramowanie komputerowe stanowi przedmiot ochrony
    praw autorskich i to już z momentem jego wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Warto w tym miejscu odnieść się do objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX (dalej zwanymi „Objaśnieniami MF”), które podkreślają,
    że w ustawie o PIT nie znajdziemy definicji pojęcia „programu komputerowego” a także
    brak w świetle polskiego prawa wyczerpującego zdefiniowania „autorskiego prawa do

    programu komputerowego”. Jednocześnie, zgodnie z Objaśnieniami MF praktyka
    stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój
    nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da
    się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności
    interpretacyjnych (Objaśnienia MF, akapit 74).
    W Objaśnieniach MF wskazuje się także, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno
    być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Zatem należy przyjąć, że obejmuje jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, efektem pracy
    Wnioskodawcy są w szczególności kody źródłowe, algorytmy w językach oprogramowania,
    części oprogramowania, czy całe programy komputerowe. Wnioskodawca wskazał, że
    każdy efekt jego prac posiada charakter twórczy, ponieważ są to nowe, wcześniej
    niewystępujące w praktyce działalności Wnioskodawcy rozwiązania, dostosowywane do
    indywidualnych potrzeb Kontrahenta. Powstające oprogramowanie jest nowym
    wytworem intelektu Wnioskodawcy, dzięki któremu Wnioskodawca przyczynia się do
    wzbogacenia dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. W efekcie, zdaniem
    Wnioskodawcy, tworzone przez niego oprogramowanie jest programem komputerowym
    podlegającym ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim – a zatem mieści się w
    zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o PIT.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania
    wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad 2
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika
    w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    badawczo-rozwojowej – oznacza ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe
    lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z brzmieniem art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, badaniami naukowymi są:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; dalej zwana
      „PSWiN”) – rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 PSWiN – rozumiane jako prace
      mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Natomiast, zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 PSWiN, czyli działalność obejmująca nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji

    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Przytoczone wyżej przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia
    uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo-
    rozwojową. Przy czym, kryteria te powinny być spełnione łącznie. Zgodnie z tymi
    kryteriami, działalność badawczo-rozwojowa powinna:
    a. obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe;
    b. mieć twórczy charakter;
    c. być podejmowana w sposób systematyczny;
    d. być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Warto w tym miejscu odwołać się również do kryteriów działalności badawczo-rozwojowej
    przedstawionych w tzw. Podręczniku Frascati (GUS (2018), Podręcznik Frascati 2015:
    Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności
    badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, Paryż:
    OECD Publishing).
    Podręcznik Frascati wyjaśnia, że działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe
    odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach. Z reguły
    nie ma pewności, co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i
    zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli
    jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby
    być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku.
    Aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową, musi ona
    spełniać pięć podstawowych kryteriów. Działalność taka musi być:
    a. nowatorska;
    b. twórcza;
    c. nieprzewidywalna;
    d. metodyczna;
    e. możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wskazać należy, że działalność podejmowana
    przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego oprogramowania oraz rozwijaniu
    oprogramowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu
    przywołanych ustaw, gdyż polegają na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i
    narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, matematyki,
    zarządzania do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących
    dotychczas na rynku, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie klientów.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę spełnia opisane szczegółowo poniżej
    cechy działalności badawczo-rozwojowej.
    a. nowatorskość i twórczość
      Zdaniem Wnioskodawcy, tworzone i rozwijane przez niego oprogramowanie jest
      autorskim rozwiązaniem. Posiada indywidualny i niepowtarzalny charakter, będący
      odpowiedzią na specyficzne zapotrzebowania Kontrahentów i dynamicznie
      zmieniający się rynek informatyczny (tzw. rynek IT).
      Podczas tworzenia oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje oraz
      wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym zakresie narzędzi

      informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych oraz unikalnych
      rozwiązań informatycznych. Z uwagi na złożoność procesu tworzenia i rozwijania
      oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę z zakresu technologii
      informatycznych, obejmującą m.in. zawansowana znajomość języka (...), metody
      optymalizacji oprogramowania, algorytmy kodowania video, interfejsy komunikacyjne,
      algorytmy przetwarzania obrazu oraz wiedzy z zakresu działania i administrowania
      systemami (...), czy z zakresu tworzenia skalowalnej architektury oprogramowania, a
      także wiedzę z innych dziedzin np. matematyki, czy też nowych technologii. Dzięki
      temu, tworzone przez niego oprogramowania mają nowatorski charakter
      (niewystępujący w dotychczasowej w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
      gospodarczej).
      Podejmowane czynności nie obejmują rutynowych i okresowych zmian
      wprowadzanych do tworzenia zmienionego, ulepszonego lub nowego
      oprogramowania. W szczególności, na nierutynowy charakter podejmowanych działań
      wskazuje fakt, że aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania
      programistycznego, Wnioskodawca staje przed koniecznością wcześniejszego
      rozwiązania wielu problemów np.: analitycznych, matematycznych,
      programistycznych. Brak modelowych metod wytwórczych wiąże się również z
      niepewnością co do uzyskanego efektu badawczego. Kluczowym problemem jest
      przełożenie potrzeby funkcjonalnej opisanej językiem zrozumiałym dla człowieka na
      algorytm możliwy do zaimplementowania językiem programowania, przy zachowaniu
      docelowego rezultatu. Powstałe oprogramowanie nie jest skutkiem ubocznym działań
      podejmowanych rutynowo, nie polega także na utrzymaniu i obsłudze już wdrożonych
      rozwiązań.
    b. nieprzewidywalność
      W trakcie tworzenia oprogramowania, Wnioskodawca staje przed koniecznością
      rozwiązania sytuacji charakteryzujących się niepewnością badawczą. Wymagają one
      zmierzenia się z opracowaniem koncepcji danego rozwiązania lub funkcjonalności,
      które nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania, w tym rozważenie czy
      opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod
      informatycznych. Kontrahenci oczekują od Wnioskodawcy wykonywania prac, których
      skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań
      (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i
      języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania
      lub znaczną modyfikację przestarzałych rozwiązań.
    c. metodyczność
      Prace nad tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania są przez Wnioskodawcę
      prowadzone w sposób zaplanowany i systemowy. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie
      stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, jest to proces złożony, wieloetapowy, a
      zatem wymagający określonej systematyki oraz ustalonego harmonogramu. Każda
      faza prac począwszy od zebrania informacji o wymaganiach i oczekiwaniach
      Kontrahentów i jej klientów przez opracowanie koncepcji aż po przekazanie
      rozwiązania z rekomendacjami do wdrożenia jest przez Wnioskodawcę realizowana w
      sposób planowy, uporządkowany i metodyczny.
    d. możliwość przeniesienia lub odtworzenia
      Każdy etap podejmowanej przez Wnioskodawcę działalności jest w odpowiedni
      sposób utrwalany, by możliwe było jego odtworzenie. Program komputerowy
      powstający w wyniku działania twórczego Wnioskodawcy jest możliwy do
      przeniesienia, co wynika już z samej jego istoty oraz z umowy z Kontrahentami
      wiążących Wnioskodawcę.

      W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez niego
      działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Ad 3
    W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    a. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    b. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    c. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    d. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w wykonaniu umowy z Kontrahentami,
    Wnioskodawca świadczy usługi na ich rzecz. Biorąc pod uwagę, że:
    a. świadczone na rzecz Kontrahentów usługi sprowadzają się do tworzenia nowych lub
      ulepszonych rozwiązań informatycznych (oprogramowania);
    b. prawa autorskie do wytworzonego lub rozwiniętego oprogramowania są przenoszone
      na Kontrahentów;
    c. w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje Wynagrodzenie zależne od
      czasu świadczenia usług, tj. ustalana jest stawka za każdą godzinę świadczenia usług,
      która po przemnożeniu przez sumę godzin lub dni roboczych poświęconych na
      świadczeniu usług w danym miesiącu stanowi należne Wnioskodawcy wynagrodzenie
      miesięczne;
    d. wynagrodzenie obejmuje honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych
    - zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie jest wynagrodzeniem za przeniesienie praw
    autorskich do oprogramowania.
    Zatem, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodów związanych z wytworzeniem
    oprogramowania, uzyskane Wynagrodzenie stanowi dochód ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT. W związku z tym, że na podstawie umowy z Kontrahentami prawa autorskie
    do wytworzonego oprogramowania są przenoszone na Kontrahentów za
    wynagrodzeniem (bez ustalenia dodatkowego honorarium), wynagrodzenie z tytułu
    Umowy jest wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do Oprogramowania.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze zbycia prawa autorskiego do
    oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów, o którym mowa w opisie stanu
    faktycznego jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę z
    tytułu umowy jest przychodem wykorzystywanym do obliczenia dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy
    o PIT.
    Ad 4 i 5

    Stawkę 5% podatku PIT można zastosować do osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT).
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W praktyce zatem, w celu obliczenia dochodu do opodatkowania preferencyjną stawką 5%
    niezbędne jest:
    a. ustalenie jakie przychody przypadające na oprogramowanie uzyskuje Wnioskodawca
      oraz jakie ma z tymi przychodami związane koszty ich uzyskania (w tym ich obliczenie);
    oraz
    a. obliczenie współczynnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w którym
      należy uwzględnić koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną
      bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową, związaną z każdym
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty uzyskania przychodów z oprogramowania.
    W części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów, zdaniem Wnioskodawcy, należy
    uwzględnić koszty zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw (zgodnie z art. 22 i art. 23 ustawy o PIT). Zatem, kosztami
    związanymi z przychodami z oprogramowania będą wszelkie koszty, które są
    funkcjonalnie związane z tymi przychodami, i które to w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu.
    Prawidłowość takiego stanowiska znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień MF (akapit
    136):
    „(...) konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności ponosi wydatki mające na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów (będące kosztami w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT),
    na które składają się m.in.:
    a. zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego;
    b. koszty najmu laptopa;
    c. usługi księgowe;
    d. koszty materiałów edukacyjnych;
    e. zakup akcesoriów biurowych;
    f. koszty związane z samochodem (np. amortyzacja, paliwo).
    Wydatki są nierozerwalnie związane z tworzeniem przez Wnioskodawcę oprogramowania
    i należy traktować je jako stały element prowadzenia działalności gospodarczej.

    Dzięki komputerowi Wnioskodawca jest w stanie stworzyć oprogramowanie,
    skontaktować się ze swoim Kontrahentem, czy też zapoznać się z materiałami
    szkoleniowymi. Akcesoria komputerowe służą natomiast Wnioskodawcy do zwiększenia
    wydajności, optymalizacji pracy nad tworzeniem oprogramowania oraz dają możliwość
    pracy w komfortowych warunkach.
    Wydatki związane z samochodem osobowym są niezbędne do prawidłowego korzystania z
    pojazdu, a tym samym w procesie tworzenia oprogramowania samochód może być
    wykorzystywany jako podstawowy środek transportu Wnioskodawcy. Umożliwia mu to
    bezpośredni kontakt ze zleceniodawcami, w celu dokładniejszego omówienia tworzonego
    oprogramowania, czy skonsultowania projektu z innymi osobami współpracującymi.
    Koszt prowadzenia księgowości przez Wnioskodawcę jest bezpośrednio związany z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Pod tym pojęciem należy również
    rozumieć usługi sporządzenia ewidencji IP Box, która jest niezbędna do rozliczenia ulgi.
    Ze względu na fakt, że branża IT jest jedną z najszybciej rozwijających się branż,
    Wnioskodawca jest zmuszony do poszerzania swojej wiedzy, w tym w zakresie języka
    angielskiego, w celu zapewnienia, że stworzone oprogramowanie jest na jak najwyższym
    poziomie.
    Wnioskodawca ponosząc koszty akcesoriów biurowych dba o swoje ergonomiczne
    stanowisko pracy. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce pracy
    pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na odpowiednie
    wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Może zdarzyć się, że Wnioskodawca uzyska również dochody, które nie mogą być
    zaliczone do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT. W takiej sytuacji do wyliczenia dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnia się koszty związane z jego
    powstaniem. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu
    poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze
    zbycia oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym roku
    na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z wytworzeniem
    oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako
    stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z
    prowadzonej działalności gospodarczej w danym miesiącu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dzięki zastosowaniu proporcji w stosunku do kosztów możliwe
    będzie ustalenie kosztów, jakie zostały rzeczywiście poniesione przez Wnioskodawcę w
    związku z osiąganym przychodem z oprogramowania, a w konsekwencji ustalenie
    dochodu z oprogramowania, który jest później przemnażany przez wskaźnik nexus w celu
    obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5%.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać za koszty
    uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Obliczenie współczynnika nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT tzw. wskaźnik nexus obliczany jest według wzoru:
    (a + b) x 1,3
    a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej;

    b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego;
    c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego;
    d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Jak wskazuje się w praktyce organów podatkowych istotne jest, aby ze wskaźnika nexus
    wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z
    wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek
    między:
    a. wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    b. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej;
    c. dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Przy czym nie chodzi tu o koszty bezpośrednie w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT, tylko o
    koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej, z
    wyjątkiem kosztów wprost wskazanych w art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.
    Jak wskazano powyżej, wszystkie Koszty są niezbędne dla wytworzenia oprogramowania –
    istnieje zatem związek tych Kosztów z oprogramowaniem oraz z uzyskanym dochodem z
    tego oprogramowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zważywszy na to, że Koszty są związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością polegająca na tworzeniu
    oprogramowania, powinny być przypisane do litery „a” wzoru nexus.
    Podkreślić należy, że z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT nie wynika, w jaki sposób ww. koszty
    należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i
    do pozostałych przychodów. Zdaniem Wnioskodawcy, w celu alokowania kosztów do
    przychodów z oprogramowania można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z
    treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o PIT.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim, jeżeli podatnik ponosi
    koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz
    koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów
    uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku,
    w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, stosuje się również w przypadku, gdy
    część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
    wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1
    pkt 1 i 2 (art. 22 ust. 3a ww. ustawy).
    W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego Kosztu poniesionego przez
    Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, Wnioskodawca może przyporządkować wydatki do przychodów ze
    zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym miesiącu.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę koszty w części w
    jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających ze zbycia
    oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności

    gospodarczej w danym miesiącu, można uznać za koszty uzyskania przychodu
    wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę koszty można uznać
    przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności związanej z oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej tworzy, rozwija oraz ulepsza Pan oprogramowanie na zlecenie
    innych podmiotów na zasadach umowy B2B. Wskazał Pan, że pracuje nad
    oprogramowaniem stanowiącym kluczowy element innowacyjnego systemu (...). Celem
    realizowanego przez Pana projektu jest opracowanie kompleksowego rozwiązania, które
    umożliwia (...). Oprogramowanie generuje (...). Rozwój systemu realizowany jest z
    wykorzystaniem języków programowania (...).
    Wskazał Pan, że wymienione efekty Pana pracy w przypadku zarówno tworzenia, jak i
    rozwijania/ulepszania ww. „Oprogramowania” lub jego części, zawsze są i będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się

    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że działalność mająca na celu stworzenie oprogramowania
    jest prowadzona w sposób zaplanowany, metodyczny, według określonego
    harmonogramu. Wszystkie efekty pracy posiadają charakter twórczy, ponieważ są one
    nowe, wcześniej niewystępujące w praktyce Pana działalności oraz są dostosowywane do
    potrzeb Kontrahenta. Tworzone przez Pana oprogramowanie na podstawie realizowanych
    Projektów jest nowatorskie – w skali działalności, jak i w skali rynku. Z uwagi na złożoność
    procesu tworzenia i rozwijania oprogramowania wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu
    technologii informatycznych, obejmującą m.in. zaawansowaną znajomość języka (...),
    metody optymalizacji oprogramowania, algorytmy kodowania video, interfejsy
    komunikacyjne, algorytmy przetwarzania obrazu oraz wiedzy z zakresu działania i
    administrowania systemami (...) czy z zakresu tworzenia skalowalnej architektury
    oprogramowania, a także wiedzę z innych dziedzin np. matematyki, czy też nowych
    technologii.
    Efekty Pana pracy (tworzenie, jak i rozwijanie/ulepszanie Oprogramowania) są/będą
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i
    której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie
    są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność mająca na celu stworzenie oprogramowania jest prowadzona
    przez Pana w sposób zaplanowany, metodyczny, według określonego harmonogramu.

    Proces twórczy realizowany przez Pana rozpoczyna się od analizy i projektu
    implementacji. Następnie przechodzi Pan do etapu implementacji zadanej
    funkcjonalności, w którym zgromadzoną wiedzę przekuwa w formę cyfrową. Po
    zakończeniu implementacji przeprowadza Pan testy wstępne, a następnie przystępuje Pan
    do przeglądu kodu, w ramach którego identyfikuje Pan potencjalnie błędy projektowe i
    implementacyjne. W przypadku ich wykrycia realizuje Pan poprawki znalezionych błędów
    projektowych/implementacyjnych. W kolejnym etapie przeprowadza Pan testy w
    warunkach rzeczywistych na systemie testowym. Cały proces wieńczy zakończenie prac,
    które następuje po spełnieniu założeń projektowych, pozytywnej weryfikacji jakości
    rozwiązania i upewnieniu się, że oprogramowanie spełnia oczekiwania zamawiającego.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że podczas tworzenia oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje oraz
    wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania do stworzenia nowych oraz unikalnych rozwiązań
    informatycznych. Z uwagi na złożoność procesu tworzenia i rozwijania oprogramowania
    wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu technologii informatycznych obejmującą m.in.
    zaawansowaną znajomość języka (...), metody optymalizacji oprogramowania, algorytmy
    kodowania video, interfejsy komunikacyjne, algorytmy przetwarzania obrazu oraz wiedzy
    z zakresu działania i administrowania systemami (...), czy z zakresu tworzenia skalowalnej
    architektury oprogramowania, a także wiedzę z innych dziedzin, np. matematyki, czy też
    nowych technologii. Aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania
    programistycznego staje Pan przed koniecznością wcześniejszego rozwiązania wielu
    problemów badawczych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika, że pracując nad tworzeniem i rozwijaniem
    oprogramowania analizuje Pan zagadnienie, nabywa i poszerza swoją wiedzę oraz
    przygotowuje projekt rozwiązania. Na podstawie własnej wiedzy oraz zgromadzonych w
    trakcie badań i analiz informacji dobiera odpowiednie narzędzia, w tym język
    programowania. Pana działania polegają przede wszystkim na analizie działania
    istniejącego oprogramowania oraz na tworzeniu na tej podstawie nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Pana lub na
    tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących.
    Tworzone przez Pana oprogramowanie na podstawie realizowanych Projektów jest
    nowatorskie – w skali działalności, jak i w skali rynku.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu oprogramowania spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności

    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:

      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku oraz jego uzupełnienia, zarówno w przypadku rozwijania i
    ulepszania oprogramowania lub jego części efekty Pana pracy są zawsze odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ust. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i majątkowe
    prawa autorskie do tych programów komputerowych, które wytworzył Pan w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    W zamian za wykonane usługi otrzymuje Pan wynagrodzenie, zależne od czasu
    świadczenia usług. Wynagrodzenie obejmuje honorarium za przeniesienie autorskich
    praw majątkowych – umowa wprost wskazuje, że przeniesienie autorskich praw
    majątkowych następuje w ramach wynagrodzenia z tytułu wykonania niniejszej umowy.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego części,
    każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania) następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Od października 2023 r. prowadzona jest odrębna od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencja, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Wyodrębnia Pan w prowadzonej ewidencji każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, a ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), przypadających na każde ww. prawo
    w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2023-2024 oraz za lata kolejne.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2023-2024 oraz za lata
    kolejne, przy założeniu, że właściwe przepisy nie ulegną zmianie i nie zmienią się
    okoliczności prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest

    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
    którym dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
    24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7
    cytowanej ustawy.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy zawierającym
    katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    Z informacji przedstawionych w treści wniosku, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca ponosi i będzie Pan ponosić następujące wydatki na:
    a) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, czyli: komputer (PC i laptop),
      wyświetlacze (monitory, TV), sprzęt audio, video konferencyjny, mikrofon, słuchawki,
      akcesoria drobne lub peryferyjne (mysz, klawiatura, okablowanie, ładowarki i
      akumulatory, akcesoria audio-wideo);
    b) najem laptopa;
    c) usługi księgowej;
    d) zakup materiałów edukacyjnych i kursów (kurs języka angielskiego, szkolenia, zakup
      książek)
    e) zakup akcesoriów biurowych (tusze, papier, materiały piśmiennicze);
    f) związane z samochodem (amortyzacja, paliwo, usługi serwisowe auta).
    Ponadto wyjaśnił Pan, że wydatki te są niezbędne do prowadzenia przez Niego
    działalności gospodarczej w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, w związku z
    prowadzoną przez Niego działalnością badawczo-rozwojową, to wydatki związane z

    wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przenosząc zaprezentowane wyżej wyjaśnienia odnoszące się do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej na grunt rozpatrywanej sprawy, należy
    wskazać, że kosztami uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie praw
    autorskich do wytworzonego oprogramowania będą wskazane we wniosku koszty
    poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-
    rozwojową podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z
    przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a odnośnie do środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych - odpisy amortyzacyjne od ich wartości
    początkowej.
    Zdaniem organu, w celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować
    zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim, jeżeli podatnik ponosi
    koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz
    koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów
    uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku,
    w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    (art. 22 ust. 3a ww. ustawy).
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    Pana w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich,
    winien Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    Pana ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do wątpliwości Pana dotyczących uznania ponoszonych przez Niego
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, wyżej wymienione wydatki ponoszone przez Pana mogą stanowić koszty, o których
    mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika Nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zakresie, w jakim służyły prowadzeniu
    działalności badawczo-rozwojowej, której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanego
    IT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.