Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.239.2018.2.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-02
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 sierpnia 2018 r. (data wpływu 29 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 września 2018 r. (data wpływu 21 września 2018 r.) oraz pismem z dnia 24 września 2018 r. (data wpływu - 26 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego w ramach projektu pn. \[…\]– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego w ramach projektu pn. \[…\].

Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 września 2018 r. (data wpływu 21 września 2018 r.) oraz pismem z dnia 24 września 2018 r. (data wpływu ˗ 26 września 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Opis stanu faktycznego

1.  Gmina (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT)
2.  Gmina realizuje zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2018 roku, poz. 994) w zakresie zaspakajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, dotyczących w szczególności porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej.

Wnioskodawca, mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiego standardu bezpieczeństwa mieszkańców, w roku 2017 poniósł wydatek inwestycyjny dokonując zakupu nowego wozu strażackiego przeznaczonego dla OSP w \[\`(...)\`\]. Jednostka OSP zlokalizowana jest na terenie Gminy, na którym to terenie znajduje się duży zakład z branży chemicznej, jednocześnie powierzchnię gminy w ponad 80% zajmują lasy. Odległość od najbliższej jednostki Państwowej Straży Pożarnej to ok. 25 km.

Zakup nowego wozu strażackiego bezsprzecznie wpłynął na sprawniejszy sposób prowadzenia potencjalnych akcji ratowniczych w zakresie ratowania życia ludzkiego a także mienia.

Obecnie OSP w \[…\] znajduje się w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym, stanowi to podstawę do udzielania pomocy również w sytuacjach związanych z ratownictwem medycznym, technicznym związanym z wypadkami komunikacyjnymi, likwidacją zagrożeń chemicznych i ich negatywnym wpływem na środowisko. Pojazd, który Gmina zakupiła spełnia wszelkie wymagania polskich i europejskich przepisów o ruchu drogowym z uwzględnieniem wymagań dotyczących pojazdów uprzywilejowanych. Oprócz środków własnych Gmina pozyskała środki na dofinansowanie do zakupu wozu strażackiego dla OSP w \[…\] pochodzące z następujących źródeł:

1.  Regionalny Program Operacyjny Województwa \[…\] na lata 2014-2020 w ramach osi priorytetowej \[…\],
2.  Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w \[…\] (poprzez Zarząd Wojewódzki Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP województwa \[…\])
3.  Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej w \[…\].
4.  Budżet Samorządu Województwa.

Zakupiony pojazd strażacki umową użyczenia w dniu 1 września 2017 roku został oddany w użyczenie OSP w \[…\] na potrzeby realizacji przez OSP w \[…\] działalności w zakresie ochrony przeciwpożarowej, a jednocześnie Gmina nie wykorzystywała, nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywała zakupionego pojazdu do wykonywania jakichkolwiek odpłatnych czynności na podstawie jakichkolwiek umów, w szczególności udostępniania, wydzierżawiania innym podmiotom. Wóz strażacki nie był, nie jest i nie będzie więc wykorzystywany do czynności, które w ocenie Gminy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wniosek z dnia 24 sierpnia 2018 r. został uzupełniony o następujące informacje.

Dofinansowanie zostało przyznane na realizację przedsięwzięcia szczegółowo określonego we wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nr \[…\], pt. \[…\].

Zgodnie z zapisami umowy zawartej w dniu 17 maja 2018 roku pomiędzy Województwem a Gminą, Beneficjent (Gmina) zobowiązał się do zrealizowania projektu, a \[…\] zobowiązał się realizację projektu dofinansować ze środków publicznych w ramach w/w projektu.

Całkowite wydatki kwalifikowalne projektu wyniosły 834.924,00 zł, z czego:

*   współfinansowanie UE w kwocie nieprzekraczającej 92.076,52 zł,
*   współfinansowanie z krajowych środków budżetu państwa w kwocie nieprzekraczającej 142.847,48 zł,
*   wkład własny w wysokości 600.000,00 zł.

Faktura VAT Nr \[…\] z dnia \[…\] roku na kwotę 834.924,00 zł wystawiona przez Sprzedawcę Spółkę Komandytową z siedzibą w \[…\] na Nabywcę Gmina (NIP: \[…\]) została w całości zapłacona w dniu \[…\] roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4. art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów,
2.  dokonywania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do ust. 2 przywołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych W myśl natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze powyższe - zdaniem Gminy - należy uznać, iż nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego. Jak bowiem Gmina wskazała w opisie sprawy, nie będzie ona pobierała jakichkolwiek opłat z tytułu użytkowania wozu strażackiego przez OSP \[…\], Gmina nie będzie wykorzystywała zakupionego pojazdu do wykonywania jakichkolwiek odpłatnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. W szczególności Gmina nie będzie odpłatnie udostępniała przedmiotowego pojazdu innym jednostkom OSP, nie będzie go wydzierżawiała, etc. Pojazd ten nie generuje i nie będzie generował po stronie Gminy żadnych dochodów.

W konsekwencji - zdaniem Gminy - w tym przypadku nie zostaną spełnione wskazane wyżej przesłanki warunkujące możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego. Gmina w tym przypadku nie występuje bowiem w charakterze podatnika VAT i nie istnieje związek pomiędzy nabyciem wozu strażackiego a wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, wydanych w podobnych sprawach przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dajej: DKIS), w szczególności w interpretacji:

*   z dnia 4 grudnia 2017 roku sygn. 0115-KDIT-2.4012.764.2017.1.KT, w której DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskującej gminy, która zamierzała dokonać zakupu pojazdu celem realizacji zadań własnych z zakresu ochrony przeciwpożarowej, a także celem jego nieodpłatnego przekazania na rzecz OSP, potwierdzając, że „nie będzie ona uprawniona do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej nabycie pojazdu”.
*   z dnia 7 lipca 2017 roku sygn. 0112-KDIL2-1.4012.201.2017.AP w której DKIS stwierdził, że „nabycie nie będzie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Inwestycja gminna pn. „Zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP (\`(...)\`)” wykonywana będzie przez organ władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany - czyli ustawą o samorządzie gminnym”.

Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, iż nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm., zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”). W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i 2 ustawy wynika, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy). Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów o podatku VAT wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o samorządzie gminnym”), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego. (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizował projekt o nazwie \[…\]. Projekt dofinansowany został ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 w ramach osi priorytetowej \[…\]. Ponadto Gmina na realizację projektu pozyskała dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w \[…\] oraz od Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w \[…\] i z Budżetu Województwa.

Zakupiony pojazd strażacki umową użyczenia został oddany do używania OSP w \[…\] na potrzeby realizacji przez Ochotniczą Straż Pożarną działalności w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Gmina nie wykorzystywała, nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywała zakupionego pojazdu do wykonywania jakichkolwiek odpłatnych czynności na podstawie jakichkolwiek umów, w szczególności udostępniania, wydzierżawiania innym podmiotom. Wóz strażacki nie był, nie jest i nie będzie więc wykorzystywany do czynności, które w ocenie Gminy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na fakturze związanej z realizacją projektu jako nabywca wskazana została Gmina.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na zakup wozu strażackiego.

Rozważając możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z realizacją przedmiotowego projektu, należy wskazać, iż w świetle art. 86 ustawy o VAT, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi realizację tego prawa jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem prawo do odliczenia powstaje, jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT, zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z okoliczności sprawy, zakupiony w ramach projektu wóz strażacki nie będzie służył do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina udostępni zakupiony wóz strażacki OSP w \[…\] na podstawie umowy użyczenia. Umowa ta jak wynika z przepisów kodeksu cywilnego jest umową nieodpłatną, bowiem zgodnie z art. 710 kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 z późn. zm.) przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Wobec powyższego, skoro efekt finalny projektu nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to stwierdzić należy, że nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Analiza treści wniosku, przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację projektu w postaci zakupu wozu strażackiego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Równocześnie przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania zainteresowanego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\], w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.