Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.160.2017.1.APO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-29
Teza: Czy fakt rozpoznania przez Spółkę w roku 2017 przychodu z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na przeprowadzone w 2015 r. badanie sprawozdania finansowego powoduje konieczność przeniesienia tychże kosztów z roku 2015 do kosztów podatkowych roku 2017?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; sprawozdania-sprawozdania finansowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 8 maja 2017 r. (data wpływu 11 maja 2017 r.), uzupełnionym 21 czerwca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy fakt rozpoznania przez Spółkę w roku 2017 przychodu z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na przeprowadzone w 2015 r. badanie sprawozdania finansowego powoduje konieczność przeniesienia tychże kosztów z roku 2015 do kosztów podatkowych roku 2017 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy fakt rozpoznania przez Spółkę w roku 2017 przychodu z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na przeprowadzone w 2015 r. badanie sprawozdania finansowego powoduje konieczność przeniesienia tychże kosztów z roku 2015 do kosztów podatkowych roku 2017.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 czerwca 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.99.2017.1.APO wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 21 czerwca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej jako” „Spółka”, „X S.A.”) jest producentem i formulatorem środków ochrony roślin. Spółka jest częścią międzynarodowego koncernu A.

W październiku 2000 r. R S.A. został przekształcony w RA S.A. W maju 2009 r. głównym udziałowcem RA S.A. został koncern MAI (dalej jako: „MAI”). Nastąpiła restrukturyzacja firmy, a RA S.A. zmieniła nazwę na MAAP S.A., rozpoczynając ekspansję międzynarodową. Dynamiczny rozwój koncernu MAI i długofalowa strategia wzrostu doprowadziły do fuzji z chińskim przedsiębiorstwem chemicznym. W wyniku fuzji nastąpiły zmiany organizacyjne, co doprowadziło do ujednolicenia korporacji. W następstwie tych działań doszło do zmiany modelu biznesowego, firma MAI zmieniła nazwę na AAS Ltd. (dalej jako: „Centrala”). Procesy zmiany objęły wszystkie spółki w grupie, w wyniku czego w 2014 r. MAAP S.A. zmieniła nazwę na X S.A.

W 2015 r. w związku z fuzją grupy A w Chinach, reorganizacją struktury grupy oraz zacieśnieniu współpracy między członkami grupy przeprowadzone zostało badanie sprawozdania finansowego Spółki. Badanie obejmowało okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 lipca 2015 r. Faktura za wykonaną usługę audytową została wystawiona w listopadzie 2015 r. i obejmowała wynagrodzenie za „badanie pakietu grupowego na dzień i za okres kończący się 31.7.2015 r.” wraz z kosztami dodatkowymi. Faktura ta została uregulowana przez Spółkę terminowo. Wydatek ten zgodnie z zasadami rachunkowości oraz zasadami zaliczania kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodów, określonymi w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”), rozliczony został w kosztach uzyskania przychodu roku 2015.

Na moment ponoszenia powyższego wydatku, Spółka nie rozważała ani nie posiadała wiedzy co do możliwości uzyskania zwrotu kosztów badania poprzez obciążenie Centrali. W lutym 2016 r. Spółka podjęła rozmowy z Centralą w kwestii zwrotu kosztów badania sprawozdania finansowego Spółce. Kwestia ta była procedowana w Centrali w okresie od 2016 r. do początku 2017 r. Ostatecznie, w styczniu bieżącego roku Spółka otrzymała informację o możliwości uzyskania od Centrali zwrotu kosztów badania poniesionych w 2015 r., w wyniku czego 1 lutego 2017 r. Spółka obciążyła Centralę powyższymi kosztami. Przychód z tego tytułu został uznany przez Spółkę za przychód z prowadzenia działalności gospodarczej w 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy fakt rozpoznania przez Spółkę w roku 2017 przychodu z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na przeprowadzone w 2015 r. badanie sprawozdania finansowego powoduje konieczność przeniesienia tychże kosztów z roku 2015 do kosztów podatkowych roku 2017? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, przychód z tytułu działalności gospodarczej powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, bądź częściowego jej wykonania, nie później jednak niż w dniu wystawienia faktury lub uregulowania należności. Natomiast, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. W związku z powyższym oczywistym jest, że Spółka prawidłowo rozpoznała przychód wynikający z obciążenia Centrali kosztami przeprowadzonego badania w roku uzyskania przychodu, tj. 2017.

Dodatkowo, zdaniem Spółki, przychodu wynikającego z tego tytułu nie można w bezpośredni sposób powiązać z kosztami badania przeprowadzonego w roku 2015, jako że badanie to zostało wykonane w określonym celu gospodarczym i byłoby wykonane bez względu na istnienie możliwości obciążenia Centrali kosztami z tego tytułu. Tym samym, zdaniem Spółki, rozpoznanie tegoż przychodu w roku 2017 nie powoduje konieczności automatycznego przeniesienia kosztów poniesionych, zaewidencjonowanych w księgach rachunkowych i prawidłowo rozpoznanych jako koszty podatkowe pośrednie roku 2015 z roku 2015 do roku 2017. Żaden przepis ustawy o CIT nie nakazuje podatnikowi dokonania zmiany statusu kosztów podatkowych z pośrednich na bezpośrednie po upływie kilku lat i przeniesienie kosztów poprawnie zaewidencjonowanych w księgach rachunkowych i zadeklarowanych w zeznaniu podatkowym danego roku do innego roku, tylko dlatego, że doszło do ich refakturowania lub innej formy obciążenia/zwrotu tych kosztów. Innymi słowy, nie ma konieczności zmiany kategorii kosztów i przeniesienia ich między latami podatkowymi po upływie znacznego czasu, tylko dlatego, że po tym znacznym okresie doszło do uzyskania przychodu konkretnie związanego z tymi kosztami, jeśli koszty pierwotnie rozpoznane zostały zaksięgowane i ujęte podatkowo poprawnie, a następnie poprawnie definitywnie „zamknięte” w księgach rachunkowych i poprawnie zadeklarowane w zeznaniu podatkowym danego roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.