Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-98/11-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-11
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłat pobieranych od uczestników warsztatów.
Słowa kluczowe: opłata; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 stycznia 2011 r. (data wpływu 17 stycznia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2011 r. (data wpływu 30 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłat pobieranych od uczestników warsztatów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłat pobieranych od uczestników warsztatów. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 30 marca 2011 r. o dokument, z którego wynika, że osoba podpisana na wniosku ma prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz doprecyzowano opis sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach swojej statutowej działalności prowadzi warsztaty taneczne (tańca nowoczesnego, flamenco, break dance), warsztaty wokalne, warsztaty teatralne. Działalność w ramach warsztatów polega głównie na nauce tańca, śpiewu i występu artystycznego aktorskiego oraz na prezentacji osiągnięć w ramach imprez artystycznych organizowanych przez Wnioskodawcę w plenerze lub w salach widowiskowych. W warsztatach uczestniczą osoby reprezentujące różne grupy wiekowe, zarówno dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Warsztaty prowadzą instruktorzy wykonujący usługi w ramach swojej działalności gospodarczej lub zatrudnieni przez Zainteresowanego w ramach umowy cywilnoprawnej. Za udział w warsztatach, od ich uczestników pobierana jest opłata miesięczna. Obroty z tytułu tej opłaty podlegają rejestracji w kasie fiskalnej – wpłacający otrzymuje paragon fiskalny. Do powyższych opłat Wnioskodawca stosowało 7% stawkę podatku VAT, a od dnia 1 stycznia 2011 r. – 8%. Zainteresowany posiada status samorządowej instytucji kultury, wpisanej do rejestru instytucji prowadzonego przez organizatora – Gminę Miejską.

W związku z brzmieniem przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dotyczącego zwolnienia usług kulturalnych świadczonych przez instytucje kultury oraz wyjaśnieniem zawartym na stronie Ministerstwa Finansów, iż odstąpiono od ścisłego powiązania stawki podatku VAT z klasyfikacją usługi, powstała wątpliwość, czy postępowanie Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania VAT usług prowadzenia warsztatów zaliczonych do grupowania 92.32.10 – usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych, jest prawidłowe i czy usługi powyższe wobec nowego brzmienia treści przepisów nie są zwolnione od podatku.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż uzyskiwane przychody z opłat za warsztaty przeznaczone są na pokrycie kosztów organizacji tych zajęć oraz wypłaty wynagrodzeń osób prowadzących warsztaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opłaty pobierane od uczestników warsztatów są zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, po analizie zagadnienia, na podstawie obecnie obowiązujących przepisów, opłaty pobierane od uczestników warsztatów tanecznych, wokalnych, teatralnych, zaliczone do grupowania 92.32.10 „Usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych” są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie mają charakteru opłaty wnoszonej za wstęp na imprezy albo za wstęp na dyskoteki lub sale taneczne, która nie korzysta ze zwolnienia, zgodnie z zał. nr 3 poz. 182 i 183 do ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, wprowadzonym art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianach niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka ryczałtowego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku tym, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawką podatku w wysokości 8%, w pozycji 182 – bez względu na symbol PKWiU – wymienione zostały „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych”.

Ponadto, w pozycji 183 ww. załącznika – bez względu na symbol PKWiU – wymienione zostały „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.

Tut. Organ informuje, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. wyznaczenie zakresu zwolnienia usługi z opodatkowania podatkiem VAT następowało poprzez zidentyfikowanie usługi (czynności) w klasyfikacji statystycznej (PKWiU). Zwolnienie miało charakter wyłącznie przedmiotowy. Bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia miało to, jaki podmiot wykonywał powyższą usługę. Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Zgodnie z tą ustawą, odstąpiono od identyfikacji świadczonych usług (czynności) przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006.347.1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy Rady, państwa członkowskie zwalniają m.in. świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawa pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do prawa autorskich lub prawa do artystycznego wykonania utworów.

Analizując powołane wyżej regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być:

*   podmiotem prawa publicznego,
*   podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym,
*   podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz
*   indywidualny twórca i artysta wykonawca, w rozumieniu przepisów prawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 19 pkt 2 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do wstępu:

1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, posiadający status samorządowej instytucji kultury, wpisanej do rejestru instytucji prowadzonego przez organizatora – Gminę Miejską, w ramach swojej działalności statutowej prowadzi warsztaty taneczne (tańca nowoczesnego, flamenco, break dance), warsztaty wokalne, warsztaty taneczne. Działalność w ramach warsztatów polega głównie na nauce tańca, śpiewu i występu artystycznego aktorskiego oraz na prezentacji osiągnięć w ramach imprez artystycznych organizowanych przez Zainteresowanego w plenerze lub w salach widowiskowych. W warsztatach tych uczestniczą osoby reprezentujące różne grupy wiekowe – zarówno dzieci, młodzież, jak i osoby dorosłe. Przedmiotowe warsztaty prowadzone są przez instruktorów wykonujących swoje usługi w ramach swojej działalności gospodarczej lub zatrudnieni przez Wnioskodawcę w ramach umowy cywilnoprawnej. Za udział w warsztatach od uczestników pobierana jest opłata miesięczna. Jak wskazał Zainteresowany, opłaty te są przeznaczane na pokrycie kosztów organizacji tych zajęć oraz wypłaty wynagrodzeń osób prowadzących warsztaty. Ponadto, opłaty te nie mają charakteru opłaty wnoszonej za wstęp na imprezy, dyskoteki lub sale taneczne. Przedmiotowa czynność, tj. pobieranie opłat od uczestników warsztatów tanecznych, wokalnych, teatralnych, zaliczana jest do grupowania PKWiU 92.32.10 „Usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych”.

Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Ponadto, podmioty te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Nie spełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Z treści wniosku wynika, iż Zainteresowany posiada status samorządowej instytucji kultury, wpisanej do rejestru instytucji prowadzonego przez organizatora – Gminę Miejską. W ramach swojej działalności statutowej prowadzi warsztaty taneczne, wokalne i teatralne, a za udział w tych warsztatach od ich uczestników pobiera opłaty miesięczne. Wnioskodawca pobierając opłaty od uczestników warsztatów, nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności.

Analizując powyższe stwierdzić należy, iż w sytuacji, gdy pobierane opłaty stanowią wynagrodzenie za otrzymane świadczenie, zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem istnieje bezpośredni związek pomiędzy wnoszoną opłatą, a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie korzyści wnoszącemu opłatę (uczestnikowi warsztatów). A zatem w zakresie, w jakim można pobieranym opłatom przypisać cechy wynagrodzenia za uzyskane świadczenie, opisana czynność podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Jednakże z uwagi na fakt, iż wnoszone opłaty przez uczestników warsztatów przeznaczane są na pokrycie bieżących kosztów związanych z organizacją warsztatów, a Zainteresowany pobierając tą opłatę nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, to czynność ta korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż pobierane przez Zainteresowanego opłaty od uczestników warsztatów, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), od dnia 1 kwietnia 2011 r. przepis art. 43 ust. 17 ustawy otrzymał brzmienie: „zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.