Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-337/12-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-10
Teza: Czy wymienione w stanie faktycznym usługi medyczne, tj.: zabiegi akupunktury i pochodne akupunktury (elektropunktura, aurikuloterapia, moksoterapia), usługi diagnozowania (irydologia, badanie z pulsu), pozostałe usługi lecznicze tj.: bańki lecznicze, świecowanie uszu, akupresura, naświetlanie, podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku przekroczenia progu obrotu umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku VAT?
Słowa kluczowe: lekarze; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi medyczne; usługi-usługi zwolnione
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2012 r. (data wpływu 16 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest lekarzem (uprawnienia do wykonywania zawodu potwierdzone dyplomem), która prowadzi osobiście działalność gospodarczą poprzez prywatny gabinet.

Kwalifikacje Wnioskodawczyni zostały potwierdzone w zaświadczeniu wydanym przez Ministerstwo Zdrowia, które stwierdza, że dyplom wydany przez Akademię Medyczną w Ułan Bator i uzyskane kwalifikacje lekarza są równorzędne z dyplomem ukończenia studiów wyższych oraz tytułem zawodowym lekarza nadanym przez szkoły wyższe Rzeczypospolitej Polskiej.

W ramach świadczonych usług Wnioskodawczyni wykonuje:

*   zabiegi akupunktury i pochodne akupunktury (elektropunktura, aurikuloterapia, moksoterapia),

*   usługi diagnozowania (irydologia, badanie z pulsu),

*   pozostałe usługi lecznicze tj.: bańki lecznicze, świecowanie uszu, akupresura, naświetlanie.

Wykonywane w gabinecie usługi polegają na udzielaniu porad, zlecaniu badań diagnostycznych, stawianiu diagnozy oraz przeprowadzeniu leczenia.

Część pacjentów przy braku satysfakcjonujących efektów leczenia tradycyjnego kierowana jest na zabiegi wykonywane przez Wnioskodawczynię, dzięki czemu pacjenci mogą szybciej i często bez nadmiernego obciążania lekami powrócić do zdrowia.

Działalność, którą wykonuje Wnioskodawczyni w ramach prowadzonego gabinetu służy profilaktyce, zachowaniu i przywracaniu zdrowia osobom z różnymi schorzeniami.

Możliwe jest, że obroty realizowane przez Wnioskodawczynię z tytułu świadczenia przedmiotowych usług przekroczą ustawowy próg uprawniający do zastosowania zwolnienia z VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wymienione w stanie faktycznym usługi medyczne świadczone przez Wnioskodawczynię podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku przekroczenia progu obrotu umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczone usługi podlegają zwolnieniu z VAT jako usługi opieki medycznej służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług także w sytuacji, gdy obroty realizowane przez Wnioskodawczynię z tytułu świadczenia przedmiotowych usług przekroczą ustawowy próg uprawniający do zastosowania zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają - odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. W ustawie o VAT przewidziano możliwość zwolnienia od podatku świadczenie określonych usług. Zakres i zasady zwolnienia zostały wskazane między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Podobnie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty oraz medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112 poz. 654, Nr 149 poz. 887 i Nr 174 poz. 1039).

Powołane wyżej przepisy wskazują, że wynikające z nich zwolnienie ma charakter podmiotowo - przedmiotowy. Zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki - służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu oraz poprawie zdrowia i świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę podmioty (podmioty lecznicze lub w ramach wykonywania zawodów lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położnej, psychologów i osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Mając powyższe na uwadze należy zbadać, zarówno przesłanki podmiotowe - tj. czy Wnioskodawczyni jest podmiotem uprawnionym do skorzystania ze zwolnienia, oraz przesłanki przedmiotowe - tj. czy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi będą należały do usług opieki medycznej korzystających ze zwolnienia.

Przedmiot usług:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Należy zatem zauważyć, że zakres usług zwolnionych od podatku został zdefiniowany przez cel w jakim usługi są świadczone. Należy zauważyć, że celem świadczeń wykonywanych przez wnioskodawcę, jest profilaktyka, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów. W efekcie wykonywanych przez wnioskodawcę usług, dochodzi do poprawy lub ewentualnie zachowania zdrowia pacjentów. Biorąc pod uwagę cel przepisów, zgodnie z którym usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone przez wykwalifikowanych specjalistów podlegają zwolnieniu od podatku, należy uznać, że zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług mieści się w zakresie zwolnienia od podatku.

Należy zauważyć, że celem zabiegów wykonywanych przez Wnioskodawczynię jest uzyskanie poprawy lub zachowanie zdrowia pacjentów. Taki sam jest cel zabiegów diagnostycznych wykonywanych przez Wnioskodawczynię. Zabiegi te są zatem analogiczne do zabiegów tradycyjnej medycyny jednak wykorzystują alternatywne metody zarówno w zakresie diagnostyki jak i leczenia.

Zwolnienie nie odwołuje się przy tym do konkretnych metod leczenia, ale w sposób jednakowy traktuje wszystkie metody, które mają na celu uzyskanie poprawy lub zachowania zdrowia pacjentów.

W konsekwencji należy uznać, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi spełniają przesłankę przedmiotową zwolnienia od podatku VAT.

Status Wnioskodawczyni jako podmiotu świadczącego:

Podobnie, należy uznać, że Wnioskodawczyni jako lekarz wykonując usługi mające na celu zachowanie lub poprawę zdrowia pacjentów, spełnia przesłankę podmiotową zastosowania zwolnienia od podatku VAT.

Należy zauważyć, że Wnioskodawczyni posiada stosowane kwalifikacje do wykonywania przedmiotowej działalności. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (dalej jako: „ustawa ODL”), osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy ODL, przez świadczenie zdrowotne rozumie się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi mieszczą się w zakresie definicji świadczenia zdrowotnego. Podstawą do świadczenia przedmiotowych usług jest zdobyte przez Wnioskodawczynię wykształcenie medyczne (tytuł lekarza) oraz wykształcenie uzupełniające w zakresie tradycyjnej medycyny chińskiej. Medyczne wykształcenie Wnioskodawczyni bez wątpienia stanowi fachowe kwalifikacje do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że wskazane w stanie faktycznym usługi świadczone przez Wnioskodawczynię podlegają zwolnieniu od podatku jako usługa wykonywana przez lekarza czyli osobę posiadającą odpowiednie wykształcenie i doświadczenie do wykonywania przedmiotowych zabiegów.

Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w praktyce Trybunału Sprawiedliwości UE, która wskazuje, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie prawa wspólnotowego i mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich. Oznacza to, że zakres przedmiotowy tych zwolnień powinien być taki sam we wszystkich krajach członkowskich, zatem przy jego definiowaniu nie jest zasadne odwoływanie się wyłącznie do ustawodawstwa krajowego, ponieważ takie działania mogłyby prowadzić do rozbieżności w stosowaniu zwolnień w poszczególnych państwach UE.

Uregulowania ustawy o VAT dotyczące zwolnienia z podatku, stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) i lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347) (zwanej dalej „Dyrektywą”).

Nawiązując do zwolnienia przewidzianego w art. 132 Dyrektywy, z orzecznictwa wynika, że pojęcie opieka medyczna dotyczy świadczeń medycznych, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Innymi słowy, aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się przede wszystkim cel świadczenia usługi.

Takie stanowisko przedstawił Europejski Trybunał Sprawiedliwości m.in. w sprawie Peter dAmbrumenil Dispute Resolution Services Ltd, (C-307/01, pkt 60), wyraźnie wskazując, że „to właśnie cel świadczenia usługi medycznej wyznacza to, czy powinna ona zostać zwolniona od VAT”. Z uwagi na fakt, że celem usług świadczonych przez Wnioskodawczynię jest poprawa lub zachowanie zdrowia pacjentów należy uznać, że świadczone usługi podlegają zwolnieniu z podatku VAT.

Należy więc zauważyć, iż stosownie do orzeczeń Trybunału UE, forma świadczenia usług w zakresie opieki medycznej przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT ma drugorzędne znaczenie. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził bowiem wyraźnie w wyroku C-141/00 w sprawie Kügler że: „ art. 13(A)(1)(c) szóstej dyrektywy definiuje transakcje zwolnione z podatku przez odniesienie do charakteru świadczonych usług bez wspominania o formie prawnej osoby, która je świadczy”. Przepis ten nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem.

Spełnione muszą być dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe.

Należy zauważyć, że w przypadku będącym przedmiotem wniosku usługi są świadczone w celu zachowania lub poprawy zdrowia pacjenta oraz przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje (wykształcenie medyczne). Tym samym, świadczenie takiej usługi powinno podlegać zwolnieniu od podatku VAT.

Inne podejście naruszałoby zasadę neutralności podatku. Zgodnie z powyższą zasadą, należy wykluczyć sytuację, w której podmioty prowadzące działalność gospodarczą w takim samym zakresie (taką samą) są traktowane odmiennie, jeśli chodzi o pobieranie podatku VAT. Wynika z tego, że zasada ta zostałaby pominięta, jeśli możliwość skorzystania ze zwolnienia przewidzianego dla świadczenia opieki medycznej, o którym mowa w art. 13(A)(1)(c) zależałaby przykładowo od formy prawnej, pod jaką podatnik prowadzi działalność gospodarczą. Przepis nie uzależnia przyznania zwolnienia z opodatkowania od tego, czy podmiot lub instytucja zapewniająca taką opiekę ma status publicznoprawny albo też są oficjalnie uznane przez dane państwo członkowskie, lecz od tego, czy świadczy ona taką opiekę w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych określonych przez ustawodawstwo krajowe (wyrok w sprawie Solleveld i van den Hout - van Eijnsbergen, pkt 23). Wnioskodawczyni jako lekarz, czyli osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, z pewnością może być uznana za osobę posiadającą kwalifikacje do wykonywania świadczeń zdrowotnych.

Na podobne stanowisko wskazuje praktyka organów podatkowych. Przykładowo, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 28 października 2011 r., nr IPTPP3/443-71/11-5/IB, „usługi opieki medycznej oraz opieki medycznej z wykorzystaniem technik tradycyjnej medycyny chińskiej (akupunktura) wykonywane przez lekarza podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ustawy o VAT”.

Reasumując, świadczone przez Wnioskodawczynię usługi opieki medycznej oraz opieki medycznej z wykorzystaniem technik tradycyjnej medycyny chińskiej (akupunktura) podlegają zwolnieniu z podatku na podstawie art. 43 ustawy o VAT, gdyż spełnione są zarówno przesłanki podmiotowe, jak i przedmiotowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności zdefiniowany został odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. I tak, zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podstawowa stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie, na podstawie art. 146a pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub możliwość zwolnienia od podatku VAT oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek i zwolnień.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

W myśl zaś pkt 19 powyższego przepisu zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112 poz. 654, Nr 149 poz. 887 i Nr 174 poz. 1039),
4.  psychologa.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo – przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy mieć na uwadze, że powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach wykonywania zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi. Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie cyt. art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, ustawodawca odwołał się do ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112 poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Z kolei przez świadczenia zdrowotne rozumie się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania (art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy).

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest lekarzem i prowadzi osobiście działalność gospodarczą poprzez prywatny gabinet. Jej kwalifikacje zostały potwierdzone w zaświadczeniu wydanym przez Ministerstwo Zdrowia, które stwierdza, że dyplom wydany przez Akademię Medyczną w Ułan Bator i uzyskane kwalifikacje lekarza są równorzędne z dyplomem ukończenia studiów wyższych oraz tytułem zawodowym lekarza nadanym przez szkoły wyższe Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie spełniona jest podmiotowa przesłanka warunkująca prawo do zastosowania zwolnienia od podatku do świadczonych usług, określona w ww. art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawczyni opisane usługi świadczy w ramach wykonywania zawodu lekarza.

Dokonując oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień. W związku z tym, że świadczone przez Wnioskodawczynię usługi spełniają przesłankę podmiotową warunkującą zwolnienie od podatku, tj. świadczone są przez lekarza, zbadać należy kwestię uznania ich za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Decydujące znaczenie dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT do opisanych w złożonym wniosku usług jest wykazanie, że ich celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia.

Wskazać należy, iż profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

Z kolei interpretując termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Z opisu sprawy wynika, iż w ramach świadczonych usług Wnioskodawczyni wykonuje zabiegi akupunktury i pochodne akupunktury (elektropunktura, aurikuloterapia, moksoterapia), usługi diagnozowania (irydologia, badanie z pulsu) oraz pozostałe usługi lecznicze tj.: bańki lecznicze, świecowanie uszu, akupresura, naświetlanie. Wykonywane w gabinecie usługi polegają na udzielaniu porad, zlecaniu badań diagnostycznych, stawianiu diagnozy oraz przeprowadzeniu leczenia.

Analiza przedstawionej sytuacji w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie prowadzi do wniosku, że świadczone przez Wnioskodawczynię usługi spełniają podstawowe przesłanki umożliwiające zastosowanie do nich zwolnienia od podatku, tj. świadczone są one w ramach wykonywania zawodu lekarza, a ich bezpośrednim celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia – uznać można bowiem, że są skierowane bezpośrednio na poprawienie stanu zdrowia pacjenta, mają bezpośredni i rzeczywisty cel polegający na diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż do wykonywanych świadczeń zdrowotnych, tj. zabiegów akupunktury i pochodnych akupunktury (elektropunktura, aurikuloterapia, moksoterapia), usług diagnozowania (irydologia, badanie z pulsu) oraz pozostałych usług leczniczych (bańki lecznicze, świecowanie uszu, akupresura, naświetlanie) przez Wnioskodawczynię jako lekarza (spełniającego określone wymagania zgodne z prawodawstwem dotyczącym wykonywania zawodu lekarza) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Limit obrotów uprawniający podatników do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług został określony w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. przepis powyższy stanowi, iż zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Taki sam limit obrotów upoważniający do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT obowiązuje również w roku 2012.

Przez sprzedaż – stosownie do brzmienia art. 2 pkt 22 cyt. ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z powyższych uregulowań wynika, iż od 1 stycznia 2011 r. (także w roku 2012) ze zwolnienia podmiotowego mogą korzystać podatnicy, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł oraz że do kwoty limitu nie wlicza się wartości sprzedaży uzyskanej z tytułu świadczenia m.in. usług korzystających ze zwolnienia przedmiotowego od podatku.

Mając na uwadze przywołane regulacje prawne wskazać należy, że do kwoty limitu, po przekroczeniu, którego podatnik traci prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku. Jak zostało wykazane powyżej - Wnioskodawczyni w zakresie usług opisanych w złożonym wniosku będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia o charakterze przedmiotowym (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a cyt. ustawy o VAT), które to zwolnienie przysługuje bez względu na wartość sprzedaży osiągniętej w ciągu roku. Zatem w niniejszej sprawie ww. przepis art. 113 nie znajdzie zastosowania.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.