Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.883.2020.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-01
Teza: w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży działki
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; podatnik; umowa-umowa przedwstępna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 grudnia 2020 r. (data wpływu 22 grudnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z 12 lutego 2021 r. (data wpływu 18 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży działki nr 2, wydzielonej z działki nr 1 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży działki nr 2, wydzielonej z działki nr 1. Pismem z 12 lutego 2021 r. uzupełniono wniosek poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni … zamierza dokonać transakcji zbycia niezabudowanej działki położonej w miejscowości … nr działki 1. Właścicielem ww. nieruchomości jest Wnioskodawczyni, ½ nieruchomości Zainteresowana nabyła na podstawie postanowienia o przysądzeniu udziału we własności (… z dnia 2015-…), a następne ½ działki otrzymała w drodze darowizny od … i … w dniu 2016-… (rep. …).

Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że opisana nieruchomość należy do jednostki rejestrowej nr G36 i stanowi tereny zabudowy mieszkalnej i grunty orne klasy VI. Z informacji uzyskanej w gminie zgodnie z uchwałą Rady Gminy z 31 grudnia … roku Nr … dla Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy … działka 1 położona w miejscowości … leży na terenach budowlanych.

Nieruchomość ta jest składowa majątku prywatnego Wnioskodawczyni i nigdy nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie prowadzi działalności gospodarczej.

Zainteresowana od momentu nabycia nieruchomości nie dokonywała jej ulepszenia, nie prowadziła również żadnych działań marketingowych oraz innych działań polegających uzbrojeniu terenu, wydzieleniu dróg wewnętrznych oraz warunków technicznych przyłączy kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.

Z opisanej nieruchomości nie są i nie były dokonywane dostawy produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zmianami ost. zm. Dz. U. z 2019 r. poz. 2200).

Nieruchomość nie była wykorzystywana do produkcji roślinnej i zwierzęcej a także materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcji warzywnej, gruntowej, szklarniowej lub pod folią oraz żadnej innej produkcji rolnej.

W dniu 20 grudnia 2017 roku Wnioskodawczyni oddała w odpłatną dzierżawę grunty oznaczone 1 o powierzchni 2500-2600m2 Spółce działającej pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w …, …, ul. … wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Przedsiębiorców pod nr KRS …, NIP … .

Pełnomocnik Wnioskodawczyni jako Pełnomocnik Wnioskodawczyni, zawarł w dniu 20 grudnia … roku „Przedwstępną umowę sprzedaży pod warunkiem, Pełnomocnictwo”, która to umowa Akt notarialny Repertorium … stanowi również pełnomocnictwo.

Na podstawie tego aktu — „Umowy przedwstępnej pod warunkiem, Pełnomocnictwo” Pełnomocnik Wnioskodawczyni działając jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz Wnioskodawczyni (Wnioskodawczyni) zobowiązał się zawrzeć umowę sprzedaży (umowa przyrzeczona) działki o powierzchni 2500-2600m2, która to działka wydzielona zostanie z działki numer 1.

Warunkami zawarcia umowy przyrzeczonej są:

1.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w … prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości opisanej w ustępie I niniejszego aktu – działki wydzielonej z działki numer 1 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w …, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
2.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości wyżej opisanej obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
3.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości,
4.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ o pozwoleniu na budowę wjazdu na przedmiotową nieruchomość według koncepcji spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 251 (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego,
5.  niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji,
6.  potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
7.  wydanie przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki numer 1, zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do niniejszego aktu (wydzielony obszar oznaczony punktami),
8.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.

Jak wynika z części IX pkt 1 „Umowy przedwstępnej Sprzedaży\`(...)\`” Pan Pełnomocnik Wnioskodawczyni działając jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz Pani Wnioskodawczyni udzielił spółce „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w IV pkt 2 aktu notarialnego Rep A nr … .

Jednocześnie strona sprzedająca wystąpiła o podział działki o nr 1 na dwie działki o nr 3 i 2.

Udzielając pełnomocnictwa oraz występując o podział działki strona sprzedająca wykazała aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała:

1.  Do dnia złożenia wniosku Zainteresowana nie dokonywała sprzedaży działek.
2.  Prawa i obowiązki wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży:
    *   Kupujący:
    
    1.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości opisanej w ustępie I niniejszego aktu – działki wydzielonej z działki numer 1 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
    2.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości wyżej opisanej obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
    3.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości,
    4.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ o pozwoleniu na budowę wjazdu na przedmiotową nieruchomość według koncepcji spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 251 (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    5.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    
    *   Sprzedający:
        1.  skuteczne wykreślenie kosztem i staraniem Strony Sprzedającej z księgi wieczystej … hipoteki umownej zwykłej w kwocie 224.830,14 zł, wpisanej na rzecz: „…”,
        2.  wydanie przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki numer 1, zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do niniejszego aktu (wydzielony obszar oznaczony punktami),
        3.  podział działki 1 na dwie działki 3 i 2 oraz udzielenie w umowie przyrzeczonej oświadczenia o ustanowieniu nieodpłatnej i nieograniczonej w czasie, nieograniczonej tonażowo, służebności gruntowej na rzecz każdoczesnego właściciela działki o planowanym obszarze od 2500-2600m2, która powstanie z podziału działki 1. Prawo to będzie dotyczyło swobodnego przechodu i przejazdu przez działkę, która nie będzie przedmiotem zbycia na rzecz Spółki i pozostanie własnością przyrzekającego sprzedaż oraz prawie posadowienia i eksploatacji wszelkich potrzebnych przyłączy i instalacji umożliwiających swobodne funkcjonowanie planowanego budynku zgodnie z planami inwestycyjnymi Strony Kupującej.

1.  Do uzyskania wszystkich decyzji i pozwoleń wymienionych poniżej pełnomocnik Wnioskodawczyni upoważnił Kupującego, a wydanie tych decyzji nastąpi z inicjatywy Kupującego. Pełnomocnictwo to obejmuje składanie wniosków oraz odbiór decyzji oraz zezwoleń.
    *   decyzja o warunkach zabudowy,
    *   decyzja o pozwoleniu na budowę,
    *   decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę,
    *   decyzja o pozwoleniu na budowę wjazdu.
    *   decyzja o warunkach technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego.O wszystkie ww. decyzje wystąpił nabywca, natomiast realizacja ich nastąpi po podpisaniu umowy przyrzeczonej.

1.  Nieruchomość będzie zabudowana, decyzja o rozbiórce zostanie wydana na Kupującego, w związku z tym rozbiórka zostanie dokonana po zrealizowaniu umowy przyrzeczonej przez Kupującego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w zakresie planowanej w przyszłości transakcji zbycia działki gruntu o numerze 2 wyżej opisanej, w przedstawionym stanie faktycznym sprawy, Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, będzie Ona podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie przyszłej transakcji sprzedaży działki nr 2.

Zainteresowana na podstawie umowy dzierżawy z dnia 20 grudnia 2017 roku dokonała dzierżawy działki 1, w związku z tym przedmiotowa działka od dnia 20 grudnia 2017 r. były przedmiotem odpłatnej dzierżawy na rzecz X S.A. Wydzierżawienie przez Wnioskodawczynię działek powoduje, że utraciły one charakter majątku prywatnego.

W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności.

Co do zasady sprzedaż gruntu budowlanego jest objęta stawką 23% VAT.

W myśl art. 7 ust. I ustawy o VAT – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Zatem należy stwierdzić, że gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście udzielonego przez sprzedającego, Kupującemu pełnomocnictwa dotyczącego załatwiania wszelkich czynności takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Uznać należy, że podejmowane przez Wnioskodawczynię działania (oddanie w dzierżawę) i przeprowadzone przez Kupującego czynności w ramach udzielonego pełnomocnictwa (od realizacji których uzależnione jest zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży), wykluczają sprzedaż działki nr 2 w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki nr 2 będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Zainteresowana będzie działała jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym sprzedaż działki 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawczyni będzie podatnikiem tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Jak wynika z ww. orzeczenia czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W świetle powyższego, w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działki nr 2, która zostanie wydzielona z działki nr 1 istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży działki nr 2 podjęła/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE z dnia 4 października 1995 r. w sprawie

C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów prawa, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Wnioskodawczyni podjęła/podejmie w odniesieniu do nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Jak wynika z przywołanych przepisów, dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielem działki nr 1. ½ nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła na podstawie postanowienia o przysądzeniu udziału we własności, a następne ½ działki otrzymała w drodze darowizny. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że opisana nieruchomość należy do jednostki rejestrowej nr … i stanowi tereny zabudowy mieszkalnej i grunty orne klasy VI. Nieruchomość ta jest składową majątku prywatnego Wnioskodawczyni i nigdy nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zainteresowana nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni od momentu nabycia nieruchomości nie dokonywała jej ulepszenia, nie prowadziła również żadnych działań marketingowych oraz innych działań polegających uzbrojeniu terenu, wydzieleniu dróg wewnętrznych oraz warunków technicznych przyłączy kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego. W dniu 20 grudnia 2017 roku Wnioskodawczyni oddała w odpłatną dzierżawę grunty oznaczone nr 1 Spółce działającej pod firmą: „X” Spółka Akcyjna.

Pełnomocnik Wnioskodawczyni jako Pełnomocnik Wnioskodawczyni, zawarł w dniu 20 grudnia 2017 roku przedwstępną umowę sprzedaży z „X” S.A.

Na podstawie ww. umowy Pełnomocnik Wnioskodawczyni działając jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz Wnioskodawczyni zobowiązał się zawrzeć umowę sprzedaży (umowa przyrzeczona) działki nr 2, która to działka wydzielona zostanie z działki numer 1.

Jak wynika z opisu sprawy z umowy przedwstępnej sprzedaży wynikają następujące prawa i obowiązki odpowiednio dla:

*   Kupującego:
    1.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości opisanej w ustępie I niniejszego aktu – działki wydzielonej z działki numer 1 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
    2.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości wyżej opisanej obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2 (pięćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych),
    3.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości,
    4.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ o pozwoleniu na budowę wjazdu na przedmiotową nieruchomość według koncepcji spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 251 (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    5.  uzyskanie przez spółkę pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\` warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją spółki pod firmą: „X” Spółka Akcyjna z siedzibą w \`(...)\`, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.

*   Sprzedającego:
    1.  skuteczne wykreślenie kosztem i staraniem Strony Sprzedającej z księgi wieczystej … hipoteki umownej zwykłej w kwocie 224.830,14zł, wpisanej na rzecz: „…”,
    2.  wydanie przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki numer 1, zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do niniejszego aktu (wydzielony obszar oznaczony punktami),
    3.  podziału działki 1 na dwie działki 1/1 i 2 oraz udzieli w umowie przyrzeczonej oświadczenia o ustanowieniu nieodpłatnej i nieograniczonej w czasie, nieograniczonej tonażowo, służebności gruntowej na rzecz każdoczesnego właściciela działki o planowanym obszarze od 2500-2600m2, która powstanie z podziału działki 1.Prawo to będzie dotyczyło swobodnego przechodu i przejazdu przez działkę, która nie będzie przedmiotem zbycia na rzecz Spółki i pozostanie własnością przyrzekającego sprzedaż oraz prawie posadowienia i eksploatacji wszelkich potrzebnych przyłączy i instalacji umożliwiających swobodne funkcjonowanie planowanego budynku zgodnie z planami inwestycyjnymi Strony Kupującej.

Wskazano także, że do uzyskania następujących decyzji i pozwoleń:

*   decyzja o warunkach zabudowy,

*   decyzja o pozwoleniu na budowę,

*   decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę,

*   decyzja o pozwoleniu na budowę wjazdu,

*   decyzja o warunkach technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego,pełnomocnik Wnioskodawczyni upoważnił Kupującego, a wydanie tych decyzji nastąpi z inicjatywy Kupującego. O wszystkie ww. decyzje wystąpił nabywca, natomiast realizacja ich nastąpi po podpisaniu umowy przyrzeczonej.

Nieruchomość będzie zabudowana, decyzja o rozbiórce zostanie wydana na Kupującego, w związku z tym rozbiórka zostanie dokonana po zrealizowaniu umowy przyrzeczonej przez Kupującego

Należy zauważyć, że ww. kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym do kwestie dotyczących przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.).

Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.

Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy).

Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.

Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 ww. Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Na mocy art. 108 ww. Kodeksu cywilnego, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu cywilnego wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Wobec tego działania w postaci uzyskania przez spółkę pod firmą: „X”:

*   prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości – działki wydzielonej z działki numer 1 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2;

*   prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości wyżej opisanej obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi, w tym obiektem handlowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 550m2;

*   prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości;

*   prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ o pozwoleniu na budowę wjazdu na przedmiotową nieruchomość na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 251 (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji. potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;

*   warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,

pomimo, że nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, ale przez osoby trzecie (pełnomocnika) nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawczyni.

Po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez osoby trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawczyni (mocodawcy). Zatem osoby trzecie, dokonując ww. działań uatrakcyjnią przedmiotową nieruchomość, będącą nadal własnością Wnioskodawczyni. Działania te dokonywane za pełną zgodą Wnioskodawczyni, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, Wnioskodawczyni będzie właścicielem nieruchomości, która będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Wnioskodawczyni. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlegają nieruchomości o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.

Zauważyć także należy, że Wnioskodawczyni podejmie działanie celem wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki numer 1.

Wobec powyższego, Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nr 2 nie będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Zainteresowana w taki sposób zorganizowała sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, że niejako jej działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni podejmując ww. czynności zaangażowała środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Należy także zwrócić uwagę na okoliczność, że Wnioskodawczyni do momentu sprzedaży działki nr 2 zawarła umowę dzierżawy odpłatnej działki nr 1 z X S.A, z której wydzielona zostanie ww. działka nr 2.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę dzierżawy, wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości, z uwagi na fakt, iż wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych skutkujących uzyskiwaniem korzyści majątkowych (w pieniądzu lub w świadczeniu innego rodzaju), stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Odnosząc się do sytuacji przedstawionej w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawczyni zawarła umowę dzierżawy przedmiotowej działki nr 1, z której zostanie wydzielona działka nr 2, a dzierżawa ma charakter odpłatny, to działania takiego nie można interpretować inaczej niż jako cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowa nieruchomość wydzierżawiana na podstawie zawartej umowy, de facto wykorzystywana będzie przez Wnioskodawczynię w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Dzierżawa przedmiotowej nieruchomości powoduje, że traci ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie przez Wnioskodawczynię w sposób ciągły dla celów zarobkowych tej nieruchomości powoduje, że działka ta jest wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działki nr 2, wydzielonej z działki nr 1, nie będzie dokonywana w ramach przysługującego Wnioskodawczyni prawa do rozporządzania majątkiem, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności, lecz stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego z tytułu planowanej sprzedaży działki nr 2 Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanej należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach opisu sprawy przedstawionego przez Wnioskodawczynię. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisu sprawy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.