Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.200.2025.2.PSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości (sprzedaż lokalu
wybudowanego na działce nabytej do spółki cywilnej).
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spółki-spółka cywilna
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 17-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży z (...) września 2011 r., Rep. A nr (...), nabył
    – w ramach wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej – prawo własności
    nieruchomości gruntowej położonej w (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. nr X,
    ob. (...), dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) (dalej jako
    „Nieruchomość”).
    Następnie, na skutek rozwiązania umowy spółki cywilnej (oświadczenie o rozwiązaniu
    umowy spółki cywilnej z dnia (...) kwietnia 2016 r., rep. (...)), zmianie uległa forma własności
    i Wnioskodawca stał się właścicielem udziału w wysokości ½ w prawie własności
    Nieruchomości. Nieruchomość została zabudowana dwulokalowym budynkiem
    mieszkalnym jednorodzinnym, a budowa została zakończona w grudniu 2018 r.
    (zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...)).
    (...) kwietnia 2022 r. Wnioskodawca oraz drugi ze współwłaścicieli nieruchomości zawarli
    umowę nieodpłatnego zniesienia współwłasności, rep. (...), na podstawie której doszło do
    ustanowienia odrębnej własności lokalu nr A, dla którego Sąd Rejonowy (...) prowadzi
    księgę wieczystą nr (...) oraz lokalu nr B, dla którego (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...). Z
    lokalem nr A związany jest udział w częściach wspólnych nieruchomości w wysokości
    12720/25070, natomiast z lokalem nr B udział w częściach wspólnych nieruchomości w
    wysokości 12350/25070. Na skutek zniesienia współwłasności Nieruchomości
    Wnioskodawca nabył na wyłączną własność lokal nr A, a drugi ze współwłaścicieli nabył na
    wyłączną własność lokal nr B. Zniesienia współwłasności Nieruchomości dokonano bez
    spłat i dopłat, a dotychczasowi współwłaściciele stali się właścicielami wyodrębnionych
    lokali o wartości odpowiadającej wartości ich dotychczasowych udziałów w prawie
    własności Nieruchomości (żaden z nich nie nabył własności nieruchomości o wartości
    ponad wartość udziału we własności Nieruchomości).
    Na podstawie zaświadczenia z (...) kwietnia 2022 r., (...), (...) stwierdził, że podatek od
    spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności Nieruchomości nie
    należy się na podstawie przepisu art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (zgodnie z tym przepisem przy nabyciu w drodze nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw
    majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej
    zniesieniem przysługiwał nabywcy).
    Na podstawie umowy sprzedaży z (...) lutego 2025 r., rep. (...), Wnioskodawca sprzedał
    lokal nr A na rzecz osoby trzeciej.
    W piśmie z 17 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
      Odpowiedź: Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Czy prowadził/prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? W przypadku odpowiedzi
      twierdzącej proszę wyjaśnić:
      a) w jakim dokładnie zakresie prowadził/prowadzi Pan taką działalność (np. w
        zakresie obrotu nieruchomościami)?
      b) czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. lokalu nr A nastąpiła w ramach
        wykonywania tej działalności?
      Odpowiedź: Wnioskodawca nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej.
      Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w okresie od (...) listopada 2005 r.
      do dnia (...) grudnia 2015 r.:
      a) Wnioskodawca prowadził działalność w zakresie realizacji projektów budowlanych
        związanych ze wznoszeniem budynków oraz robót budowlanych związanych ze
        wznoszeniem budynków mieszkalnych; w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej Wnioskodawca m.in. nabywał niezabudowane nieruchomości w celu
        wybudowania na nich budynków mieszkalnych oraz ich sprzedaży;
      b) sprzedaż lokalu nr A nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej
        – zgodnie z tym, co wskazano powyżej Wnioskodawca od (...) stycznia 2016 r. nie
        prowadzi działalności gospodarczej.
    3. W jakim celu wspólnicy spółki cywilnej nabyli na podstawie umowy sprzedaży z (...)
      września 2011 r. prawo własności nieruchomości gruntowej nr X położonej w (...)?
      Odpowiedź: Wspólnicy spółki cywilnej nabyli nieruchomość gruntową (dz. nr X) w
      związku z prowadzoną działalnością gospodarczą – w celu wybudowania na niej
      budynku mieszkalnego oraz jej sprzedaży, jednakże cel ten nie został zrealizowany, a
      wspólnicy spółki cywilnej zakończyli prowadzenie działalności gospodarczej (...)
      grudnia 2015 r.
    4. Jaki charakter miała nabyta w ramach wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej –
      nieruchomość gruntowa nr X – na podstawie umowy sprzedaży z (...) września 2011 r.
      (rolna, rekreacyjna, budowlana itp.)?
      Odpowiedź: Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) była działką budowlaną.
    5. Czy nieruchomość gruntowa nr X była wprowadzona na ewidencję środków trwałych?
      Jeśli tak, to którym roku?
      Odpowiedź: Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) nie była wprowadzona do ewidencji
      środków trwałych.
    6. W jaki dokładnie sposób była wykorzystywana nieruchomość gruntowa nr X położona
      w (...) od momentu jej nabycia do momentu rozwiązania umowy spółki cywilnej?
      Odpowiedź: Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) od momentu jej nabycia do momentu
      rozwiązania spółki cywilnej nie była wykorzystywana. Zostało wydane pozwolenia na
      budowę, jednakże budowa nie rozpoczęła się do czasu rozwiązania spółki cywilnej. Po
      rozwiązaniu spółki cywilnej Wnioskodawca złożył wniosek o przeniesienie pozwolenia
      na budowę na byłych wspólników spółki cywilnej, jednakże postępowanie w tym
      zakresie zostało umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu
      decyzji umarzającej przedmiotowe postępowanie wskazano, że pozwolenie na

      budowę – pomimo zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej przez
      inwestorów – zostało wydane na inwestorów będących tymi samymi osobami
      fizycznymi.
    7. W jaki dokładnie sposób była wykorzystywana nieruchomość gruntowa nr X położona
      w (...) od momentu rozwiązania umowy spółki cywilnej do momentu wybudowania
      dwulokalowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego?
      Odpowiedź: Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) od momentu rozwiązania spółki
      cywilnej do momentu wybudowania dwulokalowego budynku mieszkalnego
      jednorodzinnego początkowo nie była wykorzystywana, a budowa przedmiotowego
      budynku została zrealizowana w 2018 r. przez byłych wspólników spółki cywilnej
      będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej.
    8. W jaki dokładnie sposób był wykorzystywany dwulokalowy budynek mieszkalny
      jednorodzinny, który powstał na nieruchomości gruntowej nr X od momentu jego
      wybudowania do momentu nieodpłatnego zniesienia współwłasności?
      Odpowiedź: Dwulokalowy budynek mieszkalny jednorodzinny od momentu jego
      wybudowania do momentu nieodpłatnego zniesienia współwłasności był
      wykorzystywany w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
      współwłaścicieli – byłych wspólników spółki cywilnej.
    9. W jaki dokładnie sposób był wykorzystywany przez Pana lokal nr A od momentu jego
      nabycia na wyłączną własność w wyniku nieodpłatnego zniesienia współwłasności do
      momentu sprzedaży?
      Odpowiedź: Lokal nr A od momentu jego nabycia przez Wnioskodawcę na wyłączną
      własność w wyniku nieodpłatnego zniesienia współwłasności był wykorzystywany w
      celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.
    10. Czy lokal nr A będący przedmiotem sprzedaży stanowił lokal mieszkalny?
      Odpowiedź: Lokal nr A stanowił lokal mieszkalny.
    11. Czy nieruchomość gruntowa nr X położona w (...) oraz dwulokalowy budynek
      mieszkalny jednorodzinny, były oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na
      podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać: w jakim okresie były one
      udostępniane osobom trzecim? Czy były one udostępniane odpłatnie czy nieodpłatnie?
      Odpowiedź: Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) oraz dwulokalowy budynek mieszkalny
      jednorodzinny nigdy nie były oddawane w najem, dzierżawę albo do używania na
      podstawie innych umów.
    12. Czy lokal nr A był oddawany przez Pana w najem, dzierżawę albo do używania na
      podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać: w jakim okresie był on
      udostępniany osobom trzecim? Czy lokal ten był udostępniany odpłatnie czy
      nieodpłatnie?
      Odpowiedź: Lokal nr A nigdy nie był oddawany w najem, dzierżawę albo do używania
      na podstawie innych umów.
    13. Czy dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, to proszę podać
      odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte?
      c) jakie było przeznaczenie tych nieruchomości (działki budowlane, rolne, leśne)?
      d) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich
        posiadanie do chwili sprzedaży?
      e) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

      f) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych, czy zabudowanych, jeśli
        zabudowanych to były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
      Odpowiedź: Wnioskodawca w okresie prowadzenia działalności gospodarczej do 2014
      r. dokonywał sprzedaży nieruchomości:
      a) nieruchomości były nabywane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
        działalności gospodarczej w okresie od 2005 r. do 2014 r.;
      b) nieruchomości były nabywane przez Wnioskodawcę w celu prowadzenia
        działalności gospodarczej – wybudowania na nich budynków mieszkalnych i ich
        sprzedaży;
      c) nieruchomości nabywane przez Wnioskodawcę były działkami budowlanymi;
      d) nieruchomości nabywane przez Wnioskodawcę od momentu ich nabycia do
        momentu sprzedaży były wykorzystywane w celu prowadzenia działalności
        gospodarczej – wybudowania na nich budynków mieszkalnych i ich sprzedaży;
      e) sprzedaż nieruchomości była dokonywana w okresie od 2005 r. do 2014 r., a
        przyczyną sprzedaży było prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie;
      f) Wnioskodawca w okresie od 2005 r. do 2014 r. sprzedał około 5 działek
        zabudowanych budynkami mieszkalnymi.
    14. Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości lub udziały w nieruchomościach, które
      zamierza Pan sprzedać? Jeśli tak, to czy są zabudowane/niezabudowane oraz ile ich
      jest?
      Odpowiedź: Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości lub udziałów w
      nieruchomościach, które zamierza sprzedać.
    15. Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne nieruchomości? Jeśli tak, proszę wskazać
      w jakim celu zamierza je Pan nabyć?
      Odpowiedź: Wnioskodawca nie zamierza nabywać w przyszłości innych nieruchomości.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu nr A położonego w (...) na podstawie umowy
    sprzedaży z dnia (...) lutego 2025 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu nr A położonego w (...) na podstawie umowy
    sprzedaży z (...) lutego 2025 r., albowiem zbycie przedmiotowego lokalu nastąpiło po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    Nieruchomości oraz zabudowanie jej dwulokalowym budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej jako „ustawa o PIT”) opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Z kolei zaś w myśl przepisu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT źródłem przychodów jest m.in.
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    Mając na względzie przytoczone powyżej regulacji prawne oraz stan faktyczny będący
    podstawą złożonego wniosku, kluczowe dla określenia skutków podatkowych odpłatnego
    zbycia nieruchomości jest ustalenie daty jej nabycia.
    Zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie stanowiskiem organów podatkowych, które
    Wnioskodawca podziela i popiera, zniesienie współwłasności nieruchomości poprzez jej
    podział i/lub ustanowienie odrębnej własności lokali – co do zasady – nie stanowi nabycia
    w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, jeżeli mieści się w ramach udziału
    jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
    Innymi słowy, jeśli w wyniku wyodrębnienia lokali, wielkość nieruchomości posiadanych
    przez byłych współwłaścicieli przed ich wyodrębnieniem nie zmieniła się, ustanowienie
    odrębnej własności lokali nie może być rozpatrywane w charakterze nabycia, albowiem
    nie występuje przysporzenie majątkowe ponad to, czego właścicielem był dokonujący tego
    wyodrębnienia.
    Tytułem przykładu wskazać można następujące interpretacje podatkowe: Interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 listopada 2023 r., 0113-
    KDIPT2-2.4011.659.2023.1.KK:
    „(...) w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania
    prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Mając zatem na
    uwadze powyższe stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia
    rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym
    współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia
    nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku
    zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko
    wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale,
    jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności
    nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu
    (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób
    ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie
    współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia
    podatnik otrzymuje nieruchomość, która przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi
    przysługiwał w rzeczy wspólnej”.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 czerwca 2023 r.,
    0114-KDWP.4011.30.2023.2.IG:
    „Podkreślić należy, że w wyniku wyodrębnienia poszczególnych lokali, wielkość
    nieruchomości, jaką Pani posiadała przed ich wyodrębnieniem nie zmieniła się, z czego
    wynika, że ustanowienie odrębnej własności lokali nie może być rozpatrywane w
    charakterze nabycia. Nie występuje bowiem przysporzenie majątkowe ponad to, czego
    właścicielem był dokonujący tego wyodrębnienia. Z powyższego wynika, że wyodrębnienie
    faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej własności nie zmienia stanu własności
    nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również prawne wyodrębnienie lokali z
    nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia
    odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia
    odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania. W
    przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości dwóch odrębnych lokali
    mieszkalnych nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości. W rezultacie w wyniku
    opisanego wyodrębnienia samodzielnego lokalu mieszkalnego nie dochodzi do nowego
    ukształtowania prawa własności. Dlatego za datę nabycia lokalu mieszkalnego należy
    uznać datę nabycia nieruchomości, z której go wyodrębniono, gdyż w wyniku
    przedmiotowego wyodrębnienia nie nastąpiła zmiana dotychczasowego stanu posiadania,
    czyli nie mamy do czynienia z nabyciem (nie zwiększa się stan posiadanego majątku
    osobistego). Zatem za datę nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy uznać w niniejszej sprawie 2015 rok. Data

    wyodrębnienia drugiego lokalu mieszkalnego z posiadanego lokalu mieszkalnego i data
    utworzenia dla tego lokalu odrębnej księgi wieczystej, w tym przypadku pozostają bez
    znaczenia. W świetle powyższego stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy z tytułu
    sprzedaży wyodrębnionego w 2022 r. lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w (...) nie wystąpił,
    ponieważ nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w (...) z którego ten lokal został
    wyodrębniony, nastąpiło w 2015 r., a więc upłynął okres dłuższy niż 5 lat do dnia jego
    sprzedaży. Reasumując sprzedaż wyodrębnionego lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w (...),
    nastąpiła po upływie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie stanowi źródła przychodu, w
    rozumieniu tego przepisu. W związku z powyższym nie będzie Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego”.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 czerwca 2023 r.,
    0115-KDIT2.4011.208.2023.2.LS:
    „W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalił się przy tym pogląd, że przez pojęcie »
    nabycie« użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Uwzględniając powyższe
    stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie powoduje, że momentem nabycia
    lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej,
    o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie
    dotychczasowego stanu posiadania”.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2021 r.,
    0115-KDIT3.4011.219.2021.2.MJ:
    „(...) wyodrębnienie dwóch lokali mieszkalnych z jednego nie było zdarzeniem
    prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd czynność ta nie ma wpływu
    na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w tym przepisie. W wyniku
    podziału lokalu mieszkalnego i wyodrębnienia z niego dwóch mniejszych lokali
    mieszkalnych Wnioskodawczyni nie nabyła niczego nowego ponad to, czego była
    współwłaścicielem od 2000 r. Oznacza to, że pomimo, że nastąpił podział lokalu
    mieszkalnego z którego wyodrębniono dwa lokale mieszkalne, to dokonany podział nie
    wpłynął na formę prawną władania przez Wnioskodawczynię przedmiotowymi lokalami
    mieszkalnymi. Nie wpływa to także na bieg pięcioletniego terminu określonego w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy liczyć dla obu
    powstałych z podziału lokali od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie,
    tj. od końca 2000 r. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia
    nieruchomości, a nie dacie jej podziału. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że
    sprzedaż udziału w ww. lokalu mieszkalnym partnerowi córki, została dokonana po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawczyni nabyła
    we współwłasności lokal mieszkalny, który został następnie podzielony. Sprzedaż ta nie
    stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych”.
    Przenosząc powyższe na grunt okoliczności, Wnioskodawca wskazuje, że obowiązek
    podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu
    nr A nie powstał, albowiem nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości z (...)
    kwietnia 2022 r. nie stanowiło nabycia nieruchomości w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o PIT. Wynika to z faktu, iż na skutek zniesienia współwłasności
    Nieruchomości dotychczasowi współwłaściciele stali się właścicielami wyodrębnionych
    lokali o wartości odpowiadającej wartości ich dotychczasowych udziałów w prawie
    własności Nieruchomości (co potwierdza § 4 umowy nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności z (...) kwietnia 2022 r. oraz zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego
    (...) z (...) kwietnia 2022 r.), a wielkość nieruchomości posiadanych przez byłych

    współwłaścicieli przed ich wyodrębnieniem nie zmieniła się. Ustanowienie odrębnej
    własności lokali nie spowodowało zatem po stronie byłych współwłaścicieli, w tym
    Wnioskodawcy, przysporzenia majątkowego ponad to, czego właścicielami byli dokonując
    tego wyodrębnienia.
    Za najpóźniejszy moment pierwotnego nabycia nieruchomości będącej przedmiotem
    umowy sprzedaży z (...) lutego 2025 r. w realiach niniejszej sprawy uznać należy uznać
    wybudowanie dwulokalowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, do którego
    doszło w 2018 r., a więc pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    PIT upłynął najpóźniej (...) grudnia 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu
    opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych
    wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce
    niebędącej osobą prawną uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego
    wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to
    dochód z udziału w tej spółce będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis ten formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed

      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności
    gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
    mieszkalnych).
    Natomiast, w przypadku gdy co najmniej jeden z podanych warunków nie zostanie
    spełniony, przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła
    przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Według art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
        odpowiednio.

    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.
    Natomiast na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że przychody z odpłatnego zbycia
    składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ww. ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14
    ustawy.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty został przychód z odpłatnego
    zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz
    wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził,
    czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania
    przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.
    O tym, jaki składnik majątku może stanowić środek trwały, decydują regulacje zawarte w
    art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Jak stanowi art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
        od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano
        tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
        prawnymi.
    Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    W myśl art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    Według art. 22f ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli tylko część nieruchomości lub lokalu użytkowego jest wykorzystywana do
      prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowana lub wydzierżawiana, odpisów
      amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej
      nieruchomości lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej
      wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub
      wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości lub lokalu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości
    uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej
    dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
    Należy zatem wskazać, że w sytuacji, gdy nieruchomość jest wykorzystywana w
    działalności gospodarczej, ale nie została ujęta w ewidencji środków trwałych, to dotyczą
    jej wszelkie konsekwencje związane z jej statusem jako środka trwałego.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub
      działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.

    W myśl art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej
      samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów
      specjalnych produkcji rolnej, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności
      gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej,
      spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki
      albo zmniejszenie udziału kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego
      zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Z powołanych przepisów art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychody z odpłatnego zbycia
    wszystkich składników majątku, a więc również składników majątku trwałego, pozostałych
    na dzień likwidacji działalności gospodarczej, jeżeli zbycie to następuje przed upływem
    sześciu lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie do dnia ich
    odpłatnego zbycia, stanowią przychód z tej działalności.
    Zatem, przy ustaleniu źródła przychodu ze sprzedaży składników majątkowych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej istotny jest okres, jaki
    upłynął między datą likwidacji tej działalności a datą ich sprzedaży.
    Jeżeli okres ten nie przekracza sześcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisach,
    to przychód uzyskany ze sprzedaży tych składników majątkowych stanowi przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Natomiast gdy okres ten przekracza sześcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisach,
    to przychód uzyskany ze sprzedaży tych składników majątkowych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Aktualnie nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Prowadził Pan działalność
    gospodarczą w okresie od (...) listopada 2005 r. do (...) grudnia 2015 r. Była to działalność
    w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz
    robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej m.in. nabywał Pan niezabudowane nieruchomości
    w celu wybudowania na nich budynków mieszkalnych oraz ich sprzedaży. Na podstawie
    umowy sprzedaży z (...) września 2011 r., nabył Pan – w ramach wspólności łącznej
    wspólników spółki cywilnej – prawo własności nieruchomości gruntowej (dz. Nr X)
    położonej w (...) – w celu wybudowania na niej budynku mieszkalnego oraz jej sprzedaży,
    jednakże cel ten nie został zrealizowany. Ww. nieruchomość nie była wprowadzona do
    ewidencji środków trwałych. Nieruchomość gruntowa od momentu jej nabycia do
    momentu rozwiązania spółki cywilnej nie była wykorzystywana. Zostało wydane
    pozwolenia na budowę, jednakże budowa nie rozpoczęła się do czasu rozwiązania spółki
    cywilnej. Następnie, na skutek rozwiązania umowy spółki cywilnej, oświadczenie o
    rozwiązaniu umowy spółki cywilnej z (...) kwietnia 2016 r., zmianie uległa forma własności i
    stał się Pan właścicielem udziału w wysokości ½ w prawie własności Nieruchomości. Po
    rozwiązaniu spółki cywilnej złożył Pan wniosek o przeniesienie pozwolenia na budowę na
    byłych wspólników spółki cywilnej, jednakże postępowanie w tym zakresie zostało
    umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Nieruchomość gruntowa (dz. nr X) od
    momentu rozwiązania spółki cywilnej do momentu wybudowania dwulokalowego
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego początkowo nie była wykorzystywana, a jego
    budowa została zrealizowana w 2018 r. przez Pana i byłego wspólnika spółki cywilnej,
    będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. (...) kwietnia

    2022 r. Pan oraz drugi ze współwłaścicieli nieruchomości zawarliście umowę
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności, na podstawie której doszło do ustanowienia
    odrębnej własności lokalu nr A oraz lokalu nr B, powstałych na nieruchomości gruntowej
    nabytej w ramach wspólności łącznej wspólników spółki. Z lokalem nr A związany jest
    udział w częściach wspólnych nieruchomości w wysokości 12720/25070, natomiast z
    lokalem nr B dział w częściach wspólnych nieruchomości w wysokości 12350/25070. Na
    skutek zniesienia współwłasności nieruchomości nabył Pan na wyłączną własność lokal nr
    A, a drugi ze współwłaścicieli nabył na wyłączną własność lokal nr B. Zniesienia
    współwłasności Nieruchomości dokonano bez spłat i dopłat, a dotychczasowi
    współwłaściciele – Pan oraz Pana wspólnik – stali się właścicielami wyodrębnionych lokali
    o wartości odpowiadającej wartości ich dotychczasowych udziałów w prawie własności
    nieruchomości (żaden z Państwa nie nabył własności nieruchomości o wartości ponad
    wartość udziału we własności nieruchomości). Dwulokalowy budynek mieszkalny
    jednorodzinny od momentu jego wybudowania do momentu nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności był wykorzystywany w celu zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych współwłaścicieli – byłych wspólników spółki cywilnej. Lokal nr A od
    momentu jego nabycia przez Pana na wyłączną własność w wyniku nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności był wykorzystywany przez Pana w celu zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Ponadto, nieruchomość gruntowa (dz. nr X) oraz dwulokalowy
    budynek mieszkalny jednorodzinny nigdy nie były oddawane w najem, dzierżawę albo do
    używania na podstawie innych umów. W okresie prowadzenia działalności gospodarczej
    do 2014 r. dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości, nieruchomości, które były nabywane
    przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w okresie od 2005 r. do
    2014 r.; nieruchomości były nabywane przez Pana w celu prowadzenia działalności
    gospodarczej – wybudowania na nich budynków mieszkalnych i ich sprzedaży;
    nieruchomości nabywane przez Pana były działkami budowlanymi. W okresie od 2005 r.
    do 2014 r. sprzedał Pan około 5 działek zabudowanych budynkami mieszkalnymi. Nie
    posiada Pan innych nieruchomości lub udziałów w nieruchomościach, które zamierza
    sprzedać. Nie zamierza Pan nabywać w przyszłości innych nieruchomości. Na podstawie
    umowy sprzedaży z (...) lutego 2025 r., sprzedał Pan lokal nr A na rzecz osoby trzeciej.
    Sprzedaż lokalu nr A nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą lokalu nr A położonego w (...) na
    podstawie umowy sprzedaży z (...) lutego 2025 r., który powstał na nieruchomości
    gruntowej nabytej przez Pana w ramach spółki cywilnej w 2016 r.
    W tym miejscu zauważyć należy, że stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia

    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek. Zatem w sytuacji, gdy
    najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek,
    istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy od (...) listopada 2005 r. do (...) grudnia 2015 r. prowadził
    Pan działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków oraz robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków
    mieszkalnych. (...) września 2011 r., nabył Pan – w ramach wspólności łącznej wspólników
    spółki cywilnej – prawo własności nieruchomości gruntowej (dz. Nr X) położonej w (...) – w
    celu wybudowania na niej budynku mieszkalnego oraz jej sprzedaży. Przed rozwiązaniem
    spółki cywilnej dla ww. nieruchomości zostało wydane pozwolenia na budowę.
    W analizowanej sprawie decydujący dla oceny kwestii wykorzystywania nieruchomości
    gruntowej w działalności gospodarczej jest fakt jej nabycia w związku z prowadzoną przez
    Pana działalnością gospodarczą w formie spółki cywilnej – chęci wybudowania na niej
    budynku mieszkalnego i jego sprzedaży. Jak sam Pan wskazał prowadził Pan działalność w
    zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków
    mieszkalnych oraz robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków
    mieszkalnych. Ponadto wskazał Pan, że dla ww. nieruchomości zostało wydane
    pozwolenie na budowę przed rozwiązaniem spółki cywilnej.
    Okoliczność, że nieruchomość (prawo własności nieruchomości gruntowej) została nabyta
    w związku z prowadzoną działalnością oraz późniejsze działania – wyczerpuje przesłankę
    stanowiącą o jej „wykorzystywaniu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej”.
    Podjęcie opisanych we wniosku czynności bezsprzecznie oznacza, że opisana
    nieruchomość gruntowa była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W konsekwencji w ww. sytuacji zastosowania nie będzie miał – wskazany przez Pana – art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    nieruchomość gruntowa, na której został wybudowany m.in. lokal mieszkalny nr A, który
    Pan sprzedał, była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej spółki cywilnej.
    W treści wniosku wskazał Pan, że wspólnicy spółki cywilnej zakończyli prowadzenie
    działalności gospodarczej (...) grudnia 2015 r. i doszło do rozwiązania spółki cywilnej,
    zgodnie z oświadczeniem o rozwiązaniu umowy spółki cywilnej z (...) kwietnia 2016 r.,
    natomiast (...) lutego 2025 r. dokonał Pan sprzedaży nieruchomości gruntowej
    wykorzystywanej w działalności gospodarczej, na której został wybudowany lokal
    mieszkalny nr A. Zatem, nastąpił upływ czasu, o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta nastąpiła po
    upływie 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu likwidacji
    działalności gospodarczej. W konsekwencji, nie powstał po Pana stronie przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że przychód z powyższej sprzedaży nie
    podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tytułu sprzedaży lokalu nr A położonego w (...) na podstawie umowy sprzedaży z (...) lutego
    2025 r.
    Prawidłowo uważa Pan, że nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu nr A, jednakże fakt ten wynika z innych przyczyn
    niż wskazał Pan we wniosku. Zatem – w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna,
    przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska
    podatnika za nieprawidłowe – Pana stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym.
    W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ
    nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.