Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.264.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Skoro okoliczność zwiększenia ZFŚS znajdzie podstawę w
Regulaminie Wynagradzania i odpis zostanie dokonany
poprzez zwiększenie kwoty podstawowego odpisu na
Fundusz, to planowane zwiększenie odpisu podstawowego na
ZFŚS stanowić będzie koszt uzyskania przychodów, o którym
mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie będzie podlegać
wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b tej ustawy.
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
fundusz-odpisy na ZFŚS
koszt-koszty uzyskania przychodów
regulamin
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Odpisy i
wpłaty na różnego rodzaju fundusze-Zakładowy fundusz
świadczeń socjalnych (ZFŚS)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 9-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo 27 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i posiada nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca ustalił ze związkami zawodowymi, że odpis podstawowy na Zakładowy
    Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) zostanie zwiększony o określoną kwotę ponad limit
    ustawowy w ramach odpisu podstawowego.
    Na powyższą okoliczność strony podpisały aneks do Regulaminu Wynagradzania, który
    przewiduje możliwość dokonywania dodatkowych odpisów na ZFŚS oraz zasilania
    środków funduszu w ramach odpisu podstawowego dodatkowymi środkami.

## Pytanie

Czy kwota ustalona ze związkami zawodowymi w aneksie do regulaminu wynagradzania
    przekazująca w roku 2025 w ramach odpisu podstawowego określoną aneksem kwotę
    wykraczającą ponad ustawowy limit na Zakładowy Fundusz Świadczeń socjalnych, będzie
    stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.), zwanej dalej jako „ustawa o CIT”, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z kolei w art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o CIT wskazano, że nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów: odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez
    podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak:
    a) podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich
      tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,

    b) odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń
      socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne
      stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek
      Funduszu,
    c) (uchylona).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń
    socjalnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 288), zwanej dalej jako „ustawa o ZFŚS”, pracodawcy,
    którzy spełniają przesłanki określone w ustawie, mają obowiązek tworzenia ZFŚS i
    dokonywania odpisów podstawowych.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o ZFŚS fundusz tworzy się z corocznego odpisu
    podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych.
    W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o ZFŚS wysokość odpisu podstawowego, o którym mowa w
    ust. 1, wynosi na jednego zatrudnionego, z zastrzeżeniem ust. 2a i 3, 37,5% przeciętnego
    wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim
    półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło
    kwotę wyższą.
    Jednocześnie, w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o ZFŚS, pracodawca może zwiększyć wysokość
    odpisu na ZFŚS ponad wartość określoną w ustawie – jeśli tak stanowi regulamin
    wynagradzania lub układ zbiorowy pracy.
    W opinii Wnioskodawcy, planowane zwiększenie odpisu podstawowego na ZFŚS –
    ustalony na podstawie aneksu do Regulaminu Wynagradzania – stanowi koszt uzyskania
    przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, i nie podlega wyłączeniu na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b tej ustawy.
    Zgodnie z wykładnią przepisów, art. 4 ust. 2 ustawy o ZFŚS wprost przewiduje możliwość
    wprowadzenia dodatkowych odpisów na fundusz, pod warunkiem ich ustanowienia w
    regulaminie wynagradzania.
    Takie odpisy są dokonywane na podstawie odrębnych przepisów (tj. art. 4 ustawy o ZFŚS),
    co oznacza, że nie mają charakteru dobrowolnego w znaczeniu podatkowym, o ile zostały
    prawidłowo określone w aktach wewnątrzzakładowych.
    Planowany odpis nie jest odpisem dodatkowym w rozumieniu ustawy o ZFŚS, lecz stanowi
    zwiększenie odpisu podstawowego. Mimo tego Wnioskodawca uważa, że planowany
    odpis należy traktować na takich samych zasadach jak odpis dodatkowy (czyli taki, który
    przekracza odpis podstawowy określony przepisami prawa).
    Zatem – mimo że odpis jest fakultatywny z punktu widzenia prawa pracy (uzależniony od
    decyzji pracodawcy i uzgodnień ze związkami zawodowymi) – to w momencie jego
    ustanowienia w regulaminie staje się elementem obowiązującym, a jego dokonanie –
    działaniem na podstawie odrębnych przepisów.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, przykładowo:
    1) Interpretacja indywidualna z dnia 28 grudnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.731.2023.1.
      AND – Dyrektor KIS potwierdził, że dodatkowy odpis na każdego zatrudnionego
      pracownika, stanowiący dodatkowe zasilenie funduszu środkami z bieżącej
      działalności będzie dla Spółki kosztem uzyskania przychodu na takich samych
      zasadach, jak odpisy podstawowe.
    2) Interpretacja indywidualna z dnia 12 lutego 2019 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.558.2018.1.
      BG – Dyrektor KIS potwierdził, że dokonanie przez podatnika wpłaty dodatkowego
      odpisu, który jest odpisem fakultatywnym wskazanym w art. 5 ustawy o ZFŚS, będzie
      uznane za wpłatę dokonaną na podstawie ustawy o ZFŚS. Zastosowanie będzie miał
      art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o CIT, w rezultacie czego przedmiotowe zwiększenie

      ponad odpis podstawowy, o którym mowa w art. 5 ustawy o ZFŚS Wnioskodawca
      będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1
      ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwota ustalona ze związkami
    zawodowymi w aneksie do regulaminu wynagradzania przekazująca w roku 2025 w
    ramach odpisu podstawowego określoną aneksem kwotę wykraczającą ponad ustawowy
    limit na Zakładowy Fundusz Świadczeń socjalnych będzie stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlega
    wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b tej ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Zatem
    inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie
    zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów pod warunkiem, że
    wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich
    poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź
    zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie
    lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Aby zatem wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, muszą być
    spełnione następujące warunki:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z
      zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika
      wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
      podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie znajduje się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Z ustawowej definicji kosztu podatkowego wynika, że warunki uznania konkretnego
    kosztu (wydatku) za koszt podatkowy muszą być spełnione równocześnie.

    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju
      fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak:
      a) podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich
        tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,
      b) odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu
        świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki
        pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone
        na rachunek Funduszu.
    Zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i
    zasady gospodarowania środkami tego funduszu, przeznaczonego na finansowanie
    działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z
    funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie
    zakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli oraz innych form wychowania
    przedszkolnego określa ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń
    socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288, dalej: „ustawa o ZFŚS”).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ZFŚS:
      Odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych
      świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności
      pracodawcy.
    W świetle powyższego, w przypadku odpisów i zwiększeń, które w rozumieniu przepisów o
    ZFŚS obciążają koszty działalności pracodawcy, może on zaliczyć je do kosztów
    podatkowych działalności.
    Z przytoczonego wyżej art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT wynika, że odpisy i zwiększenia na
    zakładowy fundusz świadczeń socjalnych mogą zostać uznane za koszt podatkowy w
    momencie ich naliczenia i faktycznego przekazania środków pieniężnych na wydzielony
    rachunek funduszu.
    Ustawa stawia więc dwa warunki, które powinny być spełnione łącznie, aby uznać
    przedmiotowy odpis za koszt uzyskania przychodu:
    1) przepisy ustawy o ZFŚS powinny wprost określać, że dany odpis lub zwiększenie jest
      kosztem dla pracodawcy,
    2) środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów muszą być wpłacone na
      wyodrębniony rachunek funduszu.
    Jak wynika z opisu sprawy ustalili Państwo ze związkami zawodowymi, że odpis
    podstawowy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) zostanie zwiększony o
    określoną kwotę ponad limit ustawowy w ramach odpisu podstawowego. Na powyższą
    okoliczność strony podpisały aneks do Regulaminu Wynagradzania, który przewiduje
    możliwość dokonywania dodatkowych odpisów na ZFŚS oraz zasilania środków funduszu
    w ramach odpisu podstawowego dodatkowymi środkami.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy kwota ustalona ze związkami zawodowymi w
    aneksie do regulaminu wynagradzania przekazująca w roku 2025 w ramach odpisu
    podstawowego określoną aneksem kwotę wykraczającą ponad ustawowy limit na
    Zakładowy Fundusz Świadczeń socjalnych, będzie stanowić dla Państwa koszty uzyskania
    przychodów.
    Przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o CIT, wskazać należy, że aby odpis i
    zwiększenie na ZFŚS stanowił koszt uzyskania przychodów, powinien on obciążać koszty
    działalności pracodawcy (w rozumieniu ustawy o ZFŚS) oraz zostać wpłacony na rachunek
    ZFŚS.
    Skoro okoliczność zwiększenia ZFŚS znajdzie podstawę w Regulaminie Wynagradzania i
    odpis zostanie dokonany poprzez zwiększenie kwoty podstawowego odpisu na Fundusz,

    to planowane zwiększenie odpisu podstawowego na ZFŚS stanowić będzie koszt
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie będzie podlegać
    wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b tej ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.