Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-872/08/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-18
Teza: Stawka VAT-sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z nieograniczonego ścianami miejsca parkingowego znajdującego się w wielostanowiskowej hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej budynku oraz miejsca parkingowego znajdującego się poza bryłą budynku klasyfikowanego w PKOB 12.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB); lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2008 r. (data wpływu 6 października 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z nieograniczonego ścianami miejsca parkingowego, znajdującego się w niewyodrębnionej jako oddzielna nieruchomość wielostanowiskowej hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej budynku oraz miejsca parkingowego znajdującego się poza bryłą budynku sklasyfikowanego w PKOB 12 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2008 roku został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z nieograniczonego ścianami miejsca parkingowego, znajdującego się w niewyodrębnionej jako oddzielna nieruchomość wielostanowiskowej hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej budynku oraz miejsca parkingowego znajdującego się poza bryłą budynku sklasyfikowanego w PKOB 12.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jest spółką prawa handlowego, która zamierza zrealizować inwestycję polegającą na wybudowaniu budynku zakwaterowania turystycznego (dalej jako „budynek"), w którym znajdować się będzie 13 lokali usługowych oraz 2 lokale mieszkalne, a także 10 miejsc parkingowych w wielostanowiskowej podziemnej hali garażowej (dalej jako „miejsca garażowe") oraz 5 miejsc parkingowych zewnętrznych, znajdujących się obok budynku (dalej jako „miejsca naziemne"). Zarówno miejsca garażowe, jak i miejsca naziemne będą należały do części wspólnych budynku, a prawo do korzystania z wyłączeniem pozostałych mieszkańców z poszczególnych powierzchni miejsc garażowych oraz miejsc naziemnych będzie sprzedawane wraz z lokalem usługowym lub mieszkalnym w ramach jednej transakcji cywilnoprawnej, tj. umowy sprzedaży obejmującej lokal oraz prawo do wyłącznego korzystania ze związanego z nim miejsca naziemnego lub garażowego. Ani miejsca naziemne, ani garażowe, ani też cala hala garażowa znajdująca się pod budynkiem oraz plac parkingowy znajdujący się obok budynku nie będą stanowiły odrębnych nieruchomości i nie będzie dla nich wyodrębniona odrębna księga wieczysta, a nabywca lokalu nie będzie mógł nabyć prawa do korzystania z miejsca naziemnego lub garażowego bez nabywania lokalu w budynku. Tak jak w przypadku lokali użytkowych, znajdujących się w budynku i dostarczanego wraz z nimi prawa do korzystania z miejsca garażowego lub miejsca naziemnego nie ulega wątpliwościom, iż w przypadku sprzedaży zarówno lokali usługowych, jak i do sprzedawanych wraz z nimi miejsc naziemnych oraz miejsc garażowych winna zostać zastosowana podstawowa stawka VAT, tj. 22%, to sytuacja nie jest już jednoznaczna w przypadku sprzedaży prawa do korzystania z miejsca garażowego oraz miejsca naziemnego wraz ze sprzedażą dwóch lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku. 0 ile bowiem nie powinno ulegać wątpliwościom, iż lokale te, o powierzchni mniejszej niż 150 m2 jako znajdujące się w budynku niemieszkalnym sklasyfikowanym w dziale 12 (grupa 121) zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym i w związku z tym ich sprzedaż zgodnie z art. 41 ust. 12 Ustawy oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowana jest stawką VAT 7%, tak nie jest już jednoznacznym, jakiej stawce podlega sprzedaż wraz z tymi lokalami mieszkalnymi prawa do korzystania z miejsc naziemnych oraz miejsc garażowych. Jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, interpretacji indywidualnych wydawanych przez poszczególne organy skarbowe, a także Ministra Finansów w kwestii tej panuje znacząca rozbieżność opinii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować w stosunku do sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania (quad usum) z nieograniczonego ścianami miejsca parkingowego, znajdującego się w niewyodrębnianej jako oddzielna nieruchomość wielostanowiskowej podziemnej hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej budynku miejsce garażowe, w przypadku gdy sprzedaż tego prawa następuje w ramach jednej transakcji cywilnoprawnej, której przedmiotem jest sprzedaż lokalu mieszkalnego (którego sprzedaż objęta jest stawką 7%) znajdującego się w budynku, w którym mieści się ta hala garażowa wraz z przedmiotowym prawem do korzystania z miejsca parkingowego?
2.  Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować w stosunku do sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania (quad usum) z nieograniczonego ścianami miejsca parkingowego znajdującego się obok (na zewnątrz) budynku (miejsce naziemne), w przypadku gdy sprzedaż tego prawa następuje w ramach jednej transakcji cywilnoprawnej, której przedmiotem jest sprzedaż lokalu mieszkalnego (którego sprzedaż objęta jest stawką 7%) znajdującego się w budynku, obok którego znajduje się miejsce naziemne wraz z przedmiotowym prawem do korzystania z miejsca parkingowego?

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania (quad usum) z miejsca garażowego znajdującego się w hali garażowej mieszczącej się pod budynkiem, w którym mieści się lokal mieszkalny, jak również sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania (quad usum) z miejsca naziemnego znajdującego się obok budynku, w którym mieści się lokal mieszkalny winno podlegać jednej stawce podatku VAT obowiązującej dla sprzedaży lokalu mieszkalnego tj. stawce 7%.

Na uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje przepisy art. 41 ust. 12 oraz ust 12 a ustawy oraz § 5 rozporządzenia, zgodnie, z którym stawkę 7% stosuje się do obiektów zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, czyli do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej jako PKOB) w dziale 12.

Wnioskodawca zamierza prowadzić sprzedaż nowo wybudowanych lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku niemieszkalnym o przeznaczeniu usługowo-turystycznym sklasyfikowanym w dziale 12 (grupa 121) PKOB tj. budynku usługowym o przeznaczeniu turystycznym, a zatem sprzedaż tych lokali będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 7%. Wraz z tymi lokalami będzie jednak sprzedawane prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego znajdującego się w hali garażowej budynku (miejsce garażowe), w którym znajduje się sprzedawany lokal mieszkalny albo prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego znajdującego się obok budynku, w którym znajduje się sprzedawany lokal mieszkalny (miejsce naziemne). Zarówno wielostanowiskowa hala garażowa, w której znajdować się będą miejsca garażowe jak i plac, na którym znajdować się będą miejsca naziemne stanowią, część wspólną nieruchomości i nie będą stanowiły odrębnej nieruchomości w stosunku do pozostałych części wspólnych nieruchomości gruntowej, na terenie której znajduje się budynek.

Wnioskodawca wskazuje, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani rozporządzenie nie podaje definicji lokalu mieszkalnego ani definicji lokalu użytkowego, w rezultacie koniecznym, jest posłużenie się definicjami wprowadzonymi do przepisów innych niż podatkowe. W przypadku lokalu mieszkalnego powszechnym jest odwoływanie się do definicji, którą posługuje się ustawa z dnia 24 czerwca 1994 o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespól izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 4 tej ustawy do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności; piwnica, strych, komórka, garaż. Definicję lokalu użytkowego zawiera zaś rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tą definicją lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespól pomieszczeń wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędących mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym, przy czym pomieszczeniem technicznym jest pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku, natomiast pomieszczeniem gospodarczym pomieszczenie, znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych.

We własnym stanowisku w sprawie Wnioskodawca wskazuje liczne orzecznictwo sądowe oraz interpretacje podatkowe organów skarbowych, w kwestii dotyczącej stawki podatku VAT, przy sprzedaży prawa do korzystania z miejsca parkingowego wraz z lokalem mieszkalnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 12 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl ust. 12a cyt. przepisu, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b) wskazanej ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej wskazane wyżej limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto, zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. § 5 ust. 1a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), a od dnia 1 grudnia 2008 r. § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem sprzedaży będzie:

1.  lokal mieszkalny w budynku niemieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 12 wraz ze związanym z własnością tego lokalu udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, obejmującej m.in. halę garażową z wyznaczonym miejscem postojowym w budynku, w którym lokal się znajduje,
2.  lokal mieszkalny w budynku niemieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 12 wraz ze związanym z nim miejscem naziemnym znajdujących się poza budynkiem.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy stwierdzić, iż stawką preferencyjną 7% w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12 podlega wyłącznie sprzedaż lokali mieszkalnych. W konsekwencji, sprzedaż udziału w części wspólnej budynku niemieszkalnego, wraz z prawem do wyłącznego korzystania z oznakowanych miejsc postojowych znajdujących się zarówno w hali garażowej, jak i poza budynkiem, podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Wskazane „miejsce garażowe” chociaż może stanowić część składową lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), nie jest pomieszczeniem pomocniczym, ponieważ nie jest przeznaczone na stały pobyt ludzi i nie zaspokaja ich potrzeb mieszkaniowych. To samo dotyczy „miejsc naziemnych”, znajdujących się obok (na zewnątrz) budynku. Zatem dostawa tych miejsc, bez względu na to czy jest dokonywana wraz z lokalem mieszkalnym, czy też nie, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT, tj. 22%.

Obniżone stawki mają bowiem charakter wyjątkowy i winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Wyłączenie sprzedaży lokali użytkowych spod działania zapisu art. 41 ust. 1 pkt 12 lit. a) wskazuje, że intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie lokali mieszkalnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy oraz w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej -powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.