Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-623/12-3/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-01-09
Teza: Czy w przypadku wpływu na rachunek klienta w różnych terminach kilku świadczeń o charakterze emerytalno-rentowym w jednym miesiącu, Wnioskodawca obowiązany jest uwzględnić kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy ustalaniu wysokości zaliczki na podatek dochodowy od pierwszego realizowanego świadczenia, a w przypadku jej niewykorzystania w całości z uwagi na wysokość świadczenia, niewykorzystaną część uwzględnić przy poborze zaliczki na podatek dochodowy od kolejnego świadczenia wypłacanego w tym samym miesiącu?
Słowa kluczowe: banki; kwota-kwota wolna; płatnik; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 35

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2012 r. (data wpływu 15 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poboru zaliczek na podatek dochodowy od kilku świadczeń w miesiącu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poboru zaliczek na podatek dochodowy od kilku świadczeń w miesiącu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca na mocy art. 25 ust. 1 pkt l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pełni funkcje płatnika przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy. W celu prawidłowego ustalenia wysokości zaliczki na podatek dochodowy Wnioskodawca odbiera od otrzymujących świadczenia emerytalno-rentowe z zagranicy oświadczenia PIT-2A, o ile spełnione są przesłanki z art. 35 ust. 4 tej ustawy. W takich przypadkach, przy poborze zaliczki na podatek dochodowy Wnioskodawca zmniejsza zaliczkę o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej.

W praktyce zdarzają się sytuacje, gdy klienci otrzymują w jednym miesiącu kilka świadczeń o charakterze emerytalno-rentowym, od których Wnioskodawca obowiązany jest pobrać zaliczkę na podatek dochodowy (np. przyznano świadczenia w dwóch różnych krajach przez dwie instytucje emerytalne, nastąpiło opóźnienie w wypłacie, etc.).

Wobec powyższego, Wnioskodawca powziął wątpliwość, jak należy prawidłowo ustalić wysokość zaliczki na podatek dochodowy, w przypadku gdy klient:

*   złożył PIT-2A,

*   otrzymuje co najmniej dwa świadczenia w jednym miesiącu,

*   pierwsze wypłacane świadczenie jest w niewielkiej wysokości (np. 8 EUR).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku wpływu na rachunek klienta w różnych terminach kilku świadczeń o charakterze emerytalno-rentowym w jednym miesiącu, Wnioskodawca obowiązany jest uwzględnić kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy ustalaniu wysokości zaliczki na podatek dochodowy od pierwszego realizowanego świadczenia, a w przypadku jej niewykorzystania w całości z uwagi na wysokość świadczenia, niewykorzystaną część uwzględnić przy poborze zaliczki na podatek dochodowy od kolejnego świadczenia wypłacanego w tym samym miesiącu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie dotyczącym zdarzenia przyszłego stanowiącego przedmiot wniosku. Natomiast odnośnie stanu faktycznego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłaty w jednym miesiącu kilku świadczeń emerytalno-rentowych klientowi, dla którego jest jedynym płatnikiem, a klient złożył oświadczenie PIT-2A, należy uwzględnić kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy poborze zaliczki na podatek dochodowy przy pierwszym świadczeniu realizowanym w danym miesiącu, a w przypadku niewykorzystania kwoty w całości z uwagi na wysokość świadczenia, uwzględnić pozostałą część przy poborze zaliczki na podatek dochodowy od kolejnego świadczenia.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 w zw. z art. 32 ust. 3 ww. ustawy, zaliczkę na podatek dochodowy płatnik zmniejsza o kwotę stanowiąca 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej, jeżeli podatnik przed pierwszą wypłatą świadczenia w roku podatkowym (lub przed upływem miesiąca, w którym zaczął osiągać takie dochody), złoży płatnikowi oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że nie osiąga równocześnie innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 30-30c oraz art. 30e (PIT-2A). Ustawodawca ustalił górny limit kwoty zmniejszającej zaliczkę, ustalając go na poziomie 1/12 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej (obecnie: 1/12 z 556,02 zł, czyli 46,34 zł), co oznacza, że płatnik niezależnie od wysokości wypłacanego świadczenia, czy ilości wypłat w danym miesiącu, może pomniejszyć zaliczkę (sumę zaliczek pobranych w danym miesiącu) o kwotę nie wyższą niż 46,34 zł. Wnioskodawca jest szczególnym rodzajem płatnika. Nie wypłaca samodzielnie świadczeń, a jedynie jest pośrednikiem między świadczeniodawcą zagranicznym a krajowym świadczeniobiorcą. Nie posiada wiedzy na temat terminów, częstotliwości ani wysokości świadczeń rentowych, otrzymywanych przez osoby uprawnione. W związku z tym, nie mając pewności, ile świadczeń będzie wypłaconych klientowi w danym miesiącu, konieczne jest uwzględnienie wszystkich możliwych elementów kalkulacji zaliczki na podatek dochodowy już przy pierwszej wypłacie w danym miesiącu, nawet jeżeli nie będą one wykorzystane w pełnej wysokości.

Z uwagi natomiast na charakter kwoty zmniejszającej zaliczkę - miesięczny limit, Wnioskodawca niewykorzystaną część kwoty może odliczyć przy poborze zaliczki od kolejnego świadczenia wypłacanego w danym miesiącu.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, np. interpretacja indywidualna z dnia 16 listopada 2010 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

W myśl art. 35 ust. 3 cyt. ustawy, zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Stosownie do art. 35 ust. 4 tej ustawy, zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę, o której mowa w art. 32 ust. 3, jeżeli zaliczkę pobierają płatnicy określeni w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, a podatnik przed pierwszą wypłatą należności w roku podatkowym lub przed upływem miesiąca, w którym zaczął osiągać takie dochody, złoży płatnikowi oświadczenie według ustalonego wzoru, że nie osiąga równocześnie innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 30-30c oraz art. 30e.

Z przepisu art. 32 ust. 3 ww. ustawy wynika, zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1, 1a i 2 zmniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że:

1.  nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika;
2.  nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną;
3.  nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3;
4.  nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;
5.  ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca pełni funkcje płatnika przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy. Po złożeniu oświadczenia PIT-2A przez osoby otrzymujące świadczenia emerytalno-rentowe z zagranicy, zmniejsza zaliczkę na podatek o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej. W przypadku wypłaty na rzecz jednej osoby, w jednym miesiącu, kilku świadczeń o charakterze emerytalno-rentowym, od których obowiązany jest pobrać zaliczkę na podatek dochodowy, Wnioskodawca uwzględnia kwotę zmniejszającą podatek już przy pierwszej wypłacie świadczenia, niezależnie od jego wysokości, natomiast niewykorzystaną w danym miesiącu część kwoty zmniejszającej podatek, stosuje do kolejnego świadczenia wypłacanego w danym miesiącu, do wysokości limitu.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca obliczając zaliczkę na podatek dochodowy od wypłaconego w danym miesiącu świadczenia, obowiązany jest do dokonania pomniejszenia, o którym mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, należy podkreślić, że jeżeli w danym miesiącu tej samej osobie wypłacane są różne świadczenia, wówczas ww. pomniejszenie zastosować należy co do zasady przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od pierwszego wypłacanego świadczenia. Kwota pomniejszenia stanowi 1/12 kwoty zmniejszającej podatek. Skoro zatem zaliczka na podatek naliczana jest miesięcznie i kwota pomniejszenia podatku jest określana miesięcznie, to jeżeli wartość wypłaconego w danym miesiącu świadczenia pozwala na potrącenie pełnej kwoty pomniejszającej podatek, to należy ją potrącić bez względu na ilość wypłaconych w danym miesiącu świadczeń, stosując potrącenie od kolejno wypłacanych świadczeń, aż do wykorzystania kwoty miesięcznego limitu.

Końcowo należy podkreślić, iż w odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Ponadto Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.