Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.611.2017.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-24
Teza: Uznanie transakcji wniesienia aportem składników materialnych i niematerialnych za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT ww. transakcji
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 września 2017 r. (data wpływu 26 września 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji wniesienia aportem składników materialnych i niematerialnych za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT ww. transakcji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2017 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji wniesienia aportem składników materialnych i niematerialnych za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT ww. transakcji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jedynymi udziałowcami Spółki są trzy osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić reorganizację swojego przedsiębiorstwa polegającą na wniesieniu wkładu niepieniężnego (aportu) w formie składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do wykonywania przez Spółkę powyższej działalności gospodarczej (dalej: „Transakcja”) do spółki akcyjnej z siedzibą w X (dalej: „Spółka Akcyjna”).

Składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) w ramach Transakcji będą obejmować między innymi:

1.  Sieci światłowodowe,
2.  Sprzęt telekomunikacyjny,
3.  Znak towarowy,
4.  Istotne umowy handlowe,
5.  Należności z tytułu sprzedaży usług Spółki,
6.  Istotne umowy leasingowe,
7.  Rozliczenia międzyokresowe
8.  Rezerwy i zobowiązania, w tym zobowiązania handlowe, kredytowe i leasingowe,
9.  Alokowane zobowiązania pracownicze

(dalej: „Przedmiot Transakcji”).

Ponadto, do Przedmiotu Transakcji przypisani są określeni pracownicy oraz istnieje hierarchiczna struktura zależności służbowej. Struktura organizacyjna Spółki przed dokonaniem Transakcji została ukształtowana w toku dotychczasowej działalności Spółki i nie jest sztucznie tworzona na potrzeby planowanej Transakcji.

W samej Spółce po przeprowadzeniu Transakcji co najwyżej mogą pozostać jedynie funkcje pomocnicze (np. obsługa i najem nieruchomości, w której znajduje się siedziba Spółki i siedziba przyszłej Spółki Akcyjnej) oraz akcje Spółki Akcyjnej otrzymane w zamian za wniesiony przez Spółkę wkład. Zatem można stwierdzić, że zdecydowana większość składników majątkowych Spółki będzie Przedmiotem Transakcji, a jedynie niewielka, nieistotna z punktu widzenia obecnej działalności Spółki część tych składników może pozostać w Spółce. Przedmiot Transakcji jest również wyodrębniony pod względem finansowym. Na podstawie danych z systemu księgowego Spółki możliwe jest bowiem wydzielenie kosztów i przychodów związanych z podstawową działalnością gospodarczą Spółki.

Uwzględniając fakt wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego wraz ze wszystkimi tego faktycznymi konsekwencjami, Przedmiot Transakcji posiada odpowiednie zasoby i kompetencje (tj. przypisanych pracowników, składniki materialne i niematerialne) niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej analogicznej do działalności gospodarczej Spółki przed przeprowadzeniem Transakcji.

Na moment Transakcji, Przedmiot Transakcji będzie w takim stopniu zorganizowany i wyodrębniony, aby wraz z jego wniesieniem aportem do Spółki Akcyjnej została zachowana pełna ciągłość w zakresie przenoszonej do Spółki Akcyjnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zarówno przed przeprowadzeniem Transakcji, za pomocą Przedmiotu Transakcji będzie prowadzona działalność gospodarcza w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X. Jednocześnie, należy zaznaczyć, że po dokonaniu Transakcji w Spółce pozostaną co najwyżej składniki majątku i zasoby pozwalające na kontynuowanie jedynie działalności gospodarczej w zakresie funkcji pomocniczych dla działalności gospodarczej Spółki Akcyjnej. W przypadku pozostania w Spółce składników majątku i zasobów służących do wykonywania funkcji pomocniczych wobec Spółki Akcyjnej, będzie ona korzystać z realizacji tych funkcji na podstawie umowy serwisowej, na przykład obejmującej podnajem nieruchomości na potrzeby siedziby Spółki Akcyjnej.

Niemniej będą to co najwyżej funkcje pomocnicze i niezwiązane stricte z podstawową działalnością Spółki Akcyjnej tj. świadczeniem usług telekomunikacyjnych, internetowych i telewizji kablowej na terenie X.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisana powyżej Transakcja będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na gruncie Ustawy o VAT, i w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e tejże ustawy, Transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

**Stanowisko Wnioskodawcy.**

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana powyżej Transakcja będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na gruncie Ustawy o VAT, i w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e tejże ustawy, Transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Mając na uwadze kwestię określenia sposobu opodatkowania Transakcji na gruncie Ustawy o VAT, w pierwszej kolejności należy określić status Przedmiotu Transakcji w kontekście możliwości uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT (dalej: „ZCP”). Zgodnie z tym przepisem, ZCP jest to „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Na gruncie tego przepisu oraz w oparciu o doktrynę prawa podatkowego i dotychczasową praktykę organów podatkowych, przesłankami uznania danego zespołu składników majątkowych za ZCP jest:

1.  Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) powiązanych funkcjonalnie i przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych
2.  Wyodrębnienie organizacyjne tych składników w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  Wyodrębnienie finansowe tych składników w istniejącym przedsiębiorstwie;
4.  Możliwość stanowienia przez te składniki niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.

Wnioskodawca uważa, że w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Przedmiot Transakcji będący zespołem składników majątkowych wyodrębnionych funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo w ramach Spółki, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy o VAT. Świadczą o tym następujące przesłanki.

1\. Wyodrębnienie funkcjonalne:

W zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego, dla uznania danego zespołu składników za ZCP, składniki te muszą pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należy je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół składników powiązanych funkcjonalnie, nie zaś zespół przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu.

Takie podejście jest utrwalone między innymi w orzecznictwie sądów administracyjnych i znajduje potwierdzenie przykładowo w wyroku NSA z dnia 11 maja 1999 r. (sygn. akt SA/Rz 1840/97).

Zdaniem Wnioskodawcy, pomiędzy składnikami majątkowymi składającymi się na Przedmiot Transakcji będzie istniał wyraźny związek funkcjonalny. Składniki majątku Spółki zaangażowane bezpośrednio w podstawową działalność gospodarczą Spółki tj. świadczenie usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X, działają bowiem w ramach specjalnie wyodrębnionej struktury organizacyjnej Spółki. Przedmiot Transakcji już w chwili obecnej posiada przydzielone do niego kluczowe składniki materialne i niematerialne, w szczególności sieci światłowodowe, sprzęt telekomunikacyjny, znak towarowy, środki transportu. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, zespół składników majątkowych składających się na Przedmiot Transakcji na moment Transakcji nie będzie stanowić zbioru przypadkowych elementów, lecz będzie zespołem składników powiązanych ze sobą w sposób funkcjonalny i celowy. Składniki te w ramach Spółki tworzą jedną funkcjonalną całość. Ponadto, Przedmiot Transakcji będzie służył Spółce Akcyjnej dalszemu prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X.

2\. Wyodrębnienie organizacyjne:

Istotne jest również wyodrębnienie ZCP w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki na płaszczyźnie organizacyjnej. Nie chodzi jednak o formalne wyodrębnienie, a ustalenie, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne faktycznie odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Takie rozumowanie wyodrębnienia organizacyjnego potwierdza stanowisko WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 1624/10), który zauważył, że wyodrębnienie organizacyjne nie musi mieć sformalizowanego charakteru, ani też nie może być uznawane za decydujące dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Takie stanowisko prezentuje również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lutego 2011 r. (sygn. IPPB1/415-1023/10-6/MT).

Zważając na powyższe uwagi Wnioskodawca uważa, że spełnia przesłankę organizacyjnego wyodrębnienia, gdyż możliwe jest przypisanie ZCP konkretnych umów, zdarzeń gospodarczych oraz dokumentów. Dodatkowo wyodrębnienie organizacyjne przejawia się również w odmiennym przedmiocie działalności ZCP, która ma na celu świadczenie usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X, w przeciwieństwie do składników majątku pozostających ewentualnie w Spółce po Transakcji, których zadaniem może być co najwyżej pełnienie funkcji pomocniczych do podstawowej działalności gospodarczej Spółki Akcyjnej.

Ponadto, struktura organizacyjna Spółki przed dokonaniem Transakcji została ukształtowana w toku dotychczasowej działalności Spółki i nie jest sztucznie tworzona na potrzeby planowanej Transakcji. Stopień wyodrębnienia organizacyjnego zasobów podstawowej działalności Spółki gwarantuje zdolność do realizacji powierzonych działań gospodarczych w strukturach Spółki Akcyjnej.

3\. Wyodrębnienie finansowe:

Warunkiem uznania, że istnieje odpowiednie wyodrębnienie finansowe ZCP jest możność przypisania związanych z ZCP kosztów, przychodów, należności i zobowiązań. Na takim stanowisku stanął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 23 lutego 2016 r. (sygn. akt I SA/Rz 19/16) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 22 grudnia 2014 r. (sygn. ITPP2/443-1577/14/PS).

Wyodrębnienie może nastąpić, gdy faktycznie można powiązać dane finansowe z poszczególnymi częściami składowymi przedsiębiorstwa. Tym samym, powiązanie z ZCP może być dokonywane, na podstawie samej rachunkowości zarządczej. Nie jest przy tym wymagane by dla ZCP sporządzano samodzielny bilans.

W ocenie Spółki, podstawowa działalność Spółki prowadzona przy wykorzystaniu Przedmiotu Transakcji jest wyodrębniona finansowo w ten sposób, że istnieje możliwość zidentyfikowania i wyceny angażowanych aktywów i związanych z nimi zobowiązań oraz alokacji kosztów będących rezultatem tej działalności. W konsekwencji podstawowa działalność Spółki funkcjonuje jako działalność wyodrębniona finansowo.

4\. Zdolność niezależnego funkcjonowania:

Zdaniem Spółki, zespół składników majątkowych stanowiących Przedmiot Transakcji posiada zdolność funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo, które może samodzielnie realizować zadania w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X.

Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane na takich samych zasadach jak w obecnym przedsiębiorstwie. Takie kryterium znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach prawa podatkowego, w tym między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 lipca 2015 r. (sygn. IBPP3/4512-376/15/SR) czy też interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 czerwca 2015 r. (sygn. IPPP1/4512-549/15-2/KR).

Konkluzji o zdolności do niezależnego funkcjonowania Przedmiotu Transakcji w ramach Spółki Akcyjnej nie zmienia możliwość korzystania przez Spółkę Akcyjną z nieruchomości na podstawie umowy najmu zawartej ze Spółką. Zagwarantowanie korzystania z nieruchomości, na podstawie odrębnej umowy, sprawia, że wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa prawa do nieruchomości nie pozbawia Spółki Akcyjnej w żaden sposób możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie, a zatem poprawne jest zakwalifikowanie danej masy majątkowej (Przedmiotu Transakcji) jako ZCP (analogiczne stanowisko prezentują orzeczenia sądów administracyjnych, między innymi: NSA z 28 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II FSK 2529/11); NSA z 30 sierpnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 502/10); NSA z 10 marca 2011 r. (sygn. akt I FSK 1062/10).

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Spółki, składniki, które zostaną wniesione aportem do Spółki Akcyjnej spełniają wszystkie przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego oraz finansowego i jednocześnie mogłyby prowadzić działalność gospodarczą w sposób niezależny, a zatem stanowią ZCP w rozumieniu Ustawy o VAT.

Jako, że kwalifikacja Przedmiotu Transakcji jako ZCP nie ulega wątpliwości, można przystąpić do określenia konsekwencji Transakcji dla Spółki na gruncie przepisów Ustawy o VAT.

Stosownie do art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym aport Przedmiotu Transakcji do Spółki Akcyjnej nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

I tak na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e) ww. ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić reorganizację swojego przedsiębiorstwa polegającą na wniesieniu wkładu niepieniężnego (aportu) w formie składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do wykonywania przez Spółkę powyższej działalności gospodarczej (dalej: „Transakcja”) do spółki akcyjnej z siedzibą w X (dalej: „Spółka Akcyjna”).

Składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) w ramach Transakcji będą obejmować między innymi: Sieci światłowodowe, Sprzęt telekomunikacyjny, Znak towarowy, Istotne umowy handlowe, Należności z tytułu sprzedaży usług Spółki, Istotne umowy leasingowe, Rozliczenia międzyokresowe Rezerwy i zobowiązania, w tym zobowiązania handlowe, kredytowe i leasingowe, Alokowane zobowiązania pracownicze.

Do przedmiotu transakcji przypisani są określeni pracownicy oraz istnieje hierarchiczna struktura zależności służbowej. Struktura organizacyjna Spółki przed dokonaniem Transakcji została ukształtowana w toku dotychczasowej działalności Spółki i nie jest sztucznie tworzona na potrzeby planowanej Transakcji.

W samej Spółce po przeprowadzeniu Transakcji co najwyżej mogą pozostać jedynie funkcje pomocnicze (np. obsługa i najem nieruchomości, w której znajduje się siedziba Spółki i siedziba przyszłej Spółki Akcyjnej) oraz akcje Spółki Akcyjnej otrzymane w zamian za wniesiony przez Spółkę wkład. Zatem można stwierdzić, że zdecydowana większość składników majątkowych Spółki będzie Przedmiotem Transakcji, a jedynie niewielka, nieistotna z punktu widzenia obecnej działalności Spółki część tych składników może pozostać w Spółce.

Przedmiot Transakcji jest również wyodrębniony pod względem finansowym. Na podstawie danych z systemu księgowego Spółki możliwe jest bowiem wydzielenie kosztów i przychodów związanych z podstawową działalnością gospodarczą Spółki.

Uwzględniając fakt wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego wraz ze wszystkimi tego faktycznymi konsekwencjami, Przedmiot Transakcji posiada odpowiednie zasoby i kompetencje (tj. przypisanych pracowników, składniki materialne i niematerialne) niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej analogicznej do działalności gospodarczej Spółki przed przeprowadzeniem Transakcji.

Na moment Transakcji, Przedmiot Transakcji będzie w takim stopniu zorganizowany i wyodrębniony, aby wraz z jego wniesieniem aportem do Spółki Akcyjnej została zachowana pełna ciągłość w zakresie przenoszonej do Spółki Akcyjnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zarówno przed przeprowadzeniem Transakcji, za pomocą Przedmiotu Transakcji będzie prowadzona działalność gospodarcza w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych internetowych i telewizji kablowej na terenie X. Po dokonaniu Transakcji w Spółce pozostaną co najwyżej składniki majątku i zasoby pozwalające na kontynuowanie jedynie działalności gospodarczej w zakresie funkcji pomocniczych dla działalności gospodarczej Spółki Akcyjnej. W przypadku pozostania w Spółce składników majątku i zasobów służących do wykonywania funkcji pomocniczych wobec Spółki Akcyjnej, będzie ona korzystać z realizacji tych funkcji na podstawie umowy serwisowej, na przykład obejmującej podnajem nieruchomości na potrzeby siedziby Spółki Akcyjnej.

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że skoro przedmiot aportu jest wyodrębniony funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo i będzie w takim stopniu zorganizowany i wyodrębniony, że wraz z jego wniesieniem do Spółki Akcyjnej zostanie zachowana pełna ciągłość w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, tym samym zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania majątku, mającego być przedmiotem aportu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji aport wyżej opisanego majątku do Spółki Akcyjnej, nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.