Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.903.2024.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu przyznania uczniom bonusu.
Słowa kluczowe: bonus; korepetycje; kwota; nauczyciel; obowiązek-obowiązek płatnika; platforma; uczniowie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Pozostali płatnicy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) z siedzibą na
    terytorium Polski, podlegająca na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86 ze zm.: dalej: ustawa o CIT). Spółka prowadzi
    działalność polegającą w przeważającej części na świadczeniu usług w zakresie
    przeprowadzania kursów edukacyjnych, przygotowujących do egzaminu maturalnego
    oraz egzaminu ósmoklasisty.
    Celem rozszerzenia zakresu prowadzonej działalności, w ramach nowego projektu, Spółka
    uruchomiła platformę internetową (dalej: Platforma) umożliwiającą nauczycielom (dalej:
    Nauczyciele), oferującym odpłatne usługi przeprowadzenia korepetycji, odnalezienie
    klientów (dalej: Uczniowie) oraz oferującą odpowiednią infrastrukturę informatyczną
    pozwalającą na przeprowadzenie ww. korepetycji oraz dokonanie zapłaty Nauczycielowi
    przez Ucznia. Lekcje odbywać się mogą z wykorzystaniem infrastruktury zapewnianej
    przez Platformę (tj. online) lub stacjonarnie, poprzez osobiste spotkanie Nauczyciela z
    Uczniem (przy czym możliwe jest w takim przypadku zrealizowanie zapłaty za
    pośrednictwem Platformy).
    Wynagrodzenie Nauczyciela wpłacane jest przez Uczniów na rachunek bankowy Spółki, a
    następnie przekazywane przez Spółkę Nauczycielowi. Uczniami są osoby fizyczne,
    podlegające na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie
    z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    1991 nr 80 poz. 350 ze zm.; dalej: ustawa o PIT).
    Warunkiem korzystania z Platformy przez Nauczyciela jest opłacanie abonamentu na
    rzecz Spółki. Ponadto Spółka pobiera od Nauczyciela opłatę prowizyjną za pierwszą
    faktycznie odpłatnie przeprowadzoną lekcję z danym Uczniem, a także opłatę
    transakcyjną oraz opłatę serwisową. Uczniowie mogą korzystać z Platformy nieodpłatnie,
    po zarejestrowaniu i zaakceptowaniu regulaminu.
    Celem zachęcenia jak największej ilości Uczniów do korzystania z Platformy i tym samym
    celem zwiększenia ilości transakcji dokonywanych za pośrednictwem Platformy, Spółka
    wprowadziła do regulaminu Platformy zapis, zgodnie z którym każdy Uczeń po
    zarejestrowaniu w Platformie otrzymuje na przypisany mu rachunek techniczny środki w
    wysokości 20 zł tytułem bonusu na start (dalej: Bonus).
    Informacja o Bonusie wskazana jest na stronie internetowej Platformy umożliwiającej
    rejestrację w Platformie. Regulamin Platformy nie przewiduje żadnych warunków, od
    których uzależnione jest otrzymanie Bonusu przez zarejestrowanego Ucznia. Bonus może
    być wykorzystany przez Ucznia jedynie na zakup usługi dydaktycznej za pośrednictwem
    Platformy od Nauczyciela, od którego dotychczas Uczeń nie nabywał ww. usług za
    pośrednictwem Platformy. Bonus nie może zostać wykorzystany na zakup usługi
    dydaktycznej od Nauczyciela, który zaprosił Ucznia do korzystania z Platformy z
    wykorzystaniem linku polecającego. Bonus nie może być przez Ucznia wypłacony.
    W momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia zgodnie z regulaminem Platformy, tj. w
    momencie zakończenia lekcji, środki przekazywane są przez Platformę z rachunku
    technicznego przypisanego do Ucznia na rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela
    tytułem części wynagrodzenia za przeprowadzoną lekcję. Nauczyciel ma możliwość
    swobodnej wypłaty otrzymanych środków z rachunku technicznego w Portalu na swój
    rachunek bankowy.
    Pytania
    1. Czy na Spółce, z uwagi na przyznanie Uczniowi Bonusu lub wykorzystanie przez Ucznia
      Bonusu, ciążą obowiązki płatnika, w tym obowiązek informacyjny, o których mowa w
      ustawie o PIT?

    2. Czy wydatek odpowiadający kwocie Bonusu stanowi dla Spółki koszt uzyskania
      przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    3. Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone numerem 2,
      koszt uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej kwocie Bonusu potrącalny
      jest w momencie wykorzystania Bonusu przez Ucznia, tj. w momencie przekazania
      środków przez Platformę z rachunku technicznego przypisanego do Ucznia na
      rachunek techniczny przypisany do Nauczyciela?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W zakresie pytań nr 2 i 3 wydane zostanie odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Spółki, na Spółce z uwagi na przyznanie Uczniowi Bonusu lub wykorzystanie
    przez Ucznia Bonusu nie ciążą obowiązki płatnika, w tym obowiązek informacyjny, o
    których mowa w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej „ustawa o PIT”).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak stanowi ust 2 ww. artykułu:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z ust. 2a ww. artykułu:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub praw lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego
        rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia
        oraz czasu i miejsca udostępnienia.
    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ustawy o PIT).

    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak stanowi art. 42a ust. 1 ustawy o PIT:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, celem zachęcenia jak największej ilości
    Uczniów do korzystania z Platformy i tym samym celem zwiększenia ilości transakcji
    dokonywanych za pośrednictwem Platformy Spółka przyznaje każdemu Uczniowi po
    zarejestrowaniu w Platformie Bonus. Spółka ma wątpliwości, czy w momencie przyznania
    Uczniowi Bonusu lub w momencie wykorzystania przez Ucznia Bonusu na zakup usług
    dydaktycznych od Nauczyciela powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń lub
    przychód ze świadczeń częściowo odpłatnych po stronie Ucznia. Z punktu widzenia Spółki
    kwestia ta jest istotna z uwagi na potencjalnie ciążące na Spółce obowiązki płatnika, w tym
    obowiązek informacyjny (sporządzenie informacji PIT-11).
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w
    art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w
    orzecznictwie. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16
    października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie
    tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin "nieodpłatne
    świadczenie" ma "szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy". W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził
    powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku
    dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Kwestia rozumienia pojęcia "nieodpłatnych świadczeń" w aspekcie świadczeń
    pracowniczych była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z
    dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie "innych nieodpłatnych świadczeń" jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację. Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi
    być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z
    pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń
    prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze
    stosunku pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika
    przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem
    pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z
    niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz
    pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód
    pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie
    spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez
    pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne jak należy rozumieć wszelkie
    nieodpłatne świadczenia, a więc przywołane ustalenia pozostają aktualne w opisanym
    przez Spółkę stanie faktycznym. W pierwszej kolejności Spółka pragnie wskazać, że w
    ramach obrotu gospodarczego istnieją sytuacje, kiedy otrzymanie danej rzeczy
    /świadczenia nieodpłatnie nie prowadzi do powstania jakiegokolwiek przychodu po
    stronie otrzymującego takie świadczenie na gruncie ustawy o PIT. W szczególności,
    zdaniem Spółki nie może być mowy o powstaniu przychodu z nieodpłatnego świadczenia,
    kiedy nieokreślonej i otwartej grupie odbiorców przyznawane jest świadczenie, z którego

    wszyscy odbiorcy mogą skorzystać na takich samych zasadach. Jest więc ono przyznawane
    na zasadzie powszechności dla każdego, co często jest elementem gry lub strategii
    rynkowej danego podmiotu gospodarczego oferującego takie świadczenie.
    Mając na uwadze powyższe, świadczenie prowadzące do powstania na gruncie podatku
    dochodowego przychodu ze świadczeń nieodpłatnych powinno być świadczeniem o
    charakterze zindywidualizowanym, wyjątkowym i skierowanym do wąskiego,
    ograniczonego grona odbiorców. Powyższe stanowisko wynika z treści powołanego
    wcześniej wyroku Trybunału Konstytucyjnego (jednym z warunków uznania świadczenia
    za przychód z nieodpłatnych świadczeń jest zdaniem Trybunału Konstytucyjnego brak
    dostępności korzyści w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów), a także znajduje
    potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych (np. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lutego 2020 r., sygn.
    0112-KDIL2-1.4011.63.2019.1.JK).
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt opisywanego stanu faktycznego należy wskazać,
    że Bonus nie jest świadczeniem o charakterze zindywidualizowanym, wyjątkowym i
    skierowanym do wąskiego, ograniczonego grona odbiorców. Bonus przyznawany jest
    każdemu Uczniowi po zarejestrowaniu na Platformie, a jego uzyskanie nie jest
    uzależnione od wykonania żadnych dodatkowych czynności. Zarejestrowanie w Platformie
    jest natomiast warunkiem koniecznym do korzystania z Platformy. Wprowadzenie w
    regulaminie Platformy przedmiotowych Bonusów ma na celu zbudowanie jak największej
    bazy zarejestrowanych w Platformie Uczniów, pełni więc dla Spółki funkcję reklamową
    /marketingową.
    Mając na uwadze powyższe ustalenia, zdaniem Spółki zarówno w związku z przyznaniem
    Uczniowi Bonusu, jak i wykorzystaniem przez Ucznia Bonusu nie dochodzi do powstania
    po stronie Ucznia przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych i tym samym na Spółce nie ciążą żadne obowiązki płatnika, w tym
    obowiązki informacyjne, wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe
    zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z
    późn. zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.