Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP3.4512.897.2016.2.ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-27
Teza: W zakresie podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za płatnika podatku VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21.
Słowa kluczowe: pakiet; paliwo; płatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2017, poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2016 r. (data wpływu 5 grudnia 2016 r.), uzupełnionym w dniu 9 lutego 2017 r. (data wpływu 10 lutego 2017 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 3 lutego 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 lutego 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za płatnika podatku VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za płatnika podatku VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21. Wniosek uzupełniony został w dniu 9 lutego 2017 r. (data wpływu 10 lutego 2017 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 3 lutego 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej; Spółka lub O.) jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w magazynowaniu i przeładunku paliw płynnych, prowadzącym bazy paliw na terenie całego kraju. Spółka składuje paliwa do bieżącej dystrybucji, w ramach zapasów obowiązkowych, a także magazynuje państwowe rezerwy paliw ciekłych.

Bazy paliw posiadają status składu podatkowego, ze względu na przyjmowanie, wydawanie oraz magazynowanie na ich terenie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

O. na zlecenie swoich kontrahentów, przyjmuje i wprowadza do swoich składów podatkowych, przemieszczane z innych państw członkowskich Unii Europejskiej w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, paliwa silnikowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej (Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, tj. z dnia 25 marca 2014 r., Dz. U. z 2014 r., poz. 752, ze zmianami, dalej: ustawa akcyzowa), których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy prawo energetyczne (Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne, tj. z dnia 15 czerwca 2012 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 1059, ze zmianami, dalej: prawo energetyczne), jak również inne wyroby, w tym wyroby wskazane w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, które nie stanowią paliw silnikowych w rozumieniu ustawy akcyzowej.

W dniu 1 sierpnia 2016 r. weszły w życie regulacje tzw. pakietu paliwowego (Ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 lipca 2016 r., Dz. U. z 2016 r. poz. 1052, dalej: pakiet paliwowy), które zmieniły zasady dokonywania nabyć wewnątrzwspólnotowych na rzecz innych podmiotów przez podmioty prowadzące składy podatkowe.

Szczególnie istotny z punktu widzenia działalności O. jest znowelizowany art. 48 ust. 9 ustawy akcyzowej, który wskazuje, że podmiot prowadzący skład podatkowy może dokonać nabycia wewnątrzwspólnotowego „paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne” na rzecz innego podmiotu, pod warunkiem że podmiot, na rzecz którego nabywane są te paliwa, m.in. posiada koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą.

Zgodnie z brzmieniem art. 17a ustawy o VAT, Spółka jako podmiot prowadzący skład podatkowy jest płatnikiem podatku VAT od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów o których mowa w art. 48 ust. 9 ustawy akcyzowej.

Jednakże z dniem 2 września 2016 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Ustawa z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2016 r. poz. 1165 dalej; pakiet energetyczny), która m.in. szczegółowo reguluje w ustawie Prawo energetyczne obrót paliwami ciekłymi.

W tym miejscu, należy zauważyć, że regulacje prawa energetycznego posługują się pojęciem „paliwa ciekłe”. Zakres tego pojęcia jest uregulowany w prawie energetycznym. Natomiast wspomniany wyżej art. 48 ust. 9 ustawy akcyzowej posługuje się pojęciem „paliwa silnikowe”. Definicja „paliw silnikowych” jest odrębnie uregulowana w ustawie akcyzowej. Nie są to więc pojęcia tożsame, ale różnią się między sobą zakresem. Jest to istotna kwestia z punktu widzenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Przepisy pakietu energetycznego przewidują delegację ustawową dla ministra właściwego ds. energii do wydania rozporządzenia, w którym zostaną szczegółowo określone m.in. wyroby stanowiące paliwa ciekłe, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji.

Zakres tego rozporządzenia na moment występowania z wnioskiem Spółki nie jest ostatecznie znany. Jednakże, Spółka przewiduje, że przedmiotowe rozporządzenie Ministra Energii może uznać za paliwa ciekłe, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji, również takie wyroby, które dotychczas nie były objęte obowiązkiem posiadania koncesji i nie stanowiły paliw ciekłych (np. wyroby o kodzie CN 2710 19 29). O. dokonuje nabyć wewnątrzwspólnotowych takich wyrobów na rzecz swojego kontrahenta, jednakże przedmiotowe wyroby nie są przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych (dalej: przeznaczone do innych celów niż napędowe lub opałowe).

Dla celów niniejszego wniosku i opisanego zdarzenia przyszłego Spółka przyjmuje, że może dokonywać nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów, które zostaną objęte obowiązkiem posiadania koncesji z zakresu Prawa energetycznego na ich wytwarzanie lub obrót, a które są przeznaczone do wykorzystania do innych celów niż napędowe lub opałowe.

Spółka rozważa więc, czy będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie art. 17a ustawy o VAT w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z ustawą Prawo energetyczne, jeżeli te wyroby będą przeznaczone do celów innych niż napędowe lub opałowe.

Jeżeli tak, to Spółka rozważa w jaki sposób ustalić podstawę opodatkowania podatkiem VAT dla celów wpłaty tego podatku jako płatnik w związku z dokonywaniem nabyć wewnątrzwspólnotowych takich wyrobów.

W uzupełnieniu do wniosku na pytanie Organu jakie konkretnie wyroby są przedmiotem zapytania Wnioskodawcy (tj. konkretnie jakie wyroby Wnioskodawca nabywa wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta) Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zapytania Spółki zawartego we wniosku z dnia 1 grudnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przepisów dotyczących paliw silnikowych są wyroby o kodach CN (klasyfikacja w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodna z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.), 2710 19 29 oraz 2710 12 21 (odpowiednio kody CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21 wymienione w § 2 pkt 8 i 12 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących, Dz. U. z 2016 r. poz. 2039), nabywane wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta O.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, O. będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 17a ustawy o VAT w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z ustawą Prawo energetyczne, jeżeli te wyroby będą przeznaczone do celów innych niż napędowe lub opałowe?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to w jaki sposób Spółka powinna ustalić podstawę opodatkowania dla celów poboru i wpłaty podatku VAT przez O. jako płatnika tego podatku, przy ustaleniu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 30a ust. 2a ustawy o VAT, jeżeli wśród cen paliw udostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie zostaną określone ceny paliw dla tego wyrobu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

Zdaniem O., mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, Spółka nie będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie art. 17a ustawy o VAT w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskanie koncesji zgodnie z ustawą Prawo energetyczne, jeżeli te wyroby będą przeznaczone do celów innych niż napędowe lub opałowe.

(i)

Od 1 sierpnia 2016 r., w wyniku wejścia w życie ustawy wprowadzającej pakiet paliwowy, zmienione zostały zasady rozliczania podatku VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych.

Zgodnie z nowododanym ust. 5a do art. 103 ustawy o podatku VAT:

„W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietni 1997 r. - Prawo energetyczne, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu celnego do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek izby celnej właściwej w zakresie wpłat podatku akcyzowego:

1.  w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych - jeżeli towar są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedur zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym;
2.  w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego;
3.  z chwilą przemieszczenia tych towarów na terytorium kraju - jeżeli towary są przemieszczane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym”.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17a ustawy o VAT, płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 103 ust. 5a pkt 2, jest podmiot prowadzący skład podatkowy, dokonujący na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.

Aby rozstrzygnąć, czy wyżej przedstawione obowiązki przewidziane „pakietem paliwowym” znajdą zastosowanie w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów wskazanych w zdarzeniu przyszłym przez O. należy ustalić, czy wyroby te są:

*   paliwem silnikowym wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym,

*   oraz czy ich wytwarzanie lub obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne.

Dopiero łączne spełnienie dwóch wskazanych powyżej warunków skutkuje objęciem regulacjami określonymi w pakiecie paliwowym i koniecznością uiszczania podatku VAT zgodnie z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT.

(ii)

Spółka stoi na stanowisku, że wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów z załącznika nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, wykorzystywanych do celów innych niż napędowe lub opałowe nie zostanie objęte obowiązkami określonymi w pakiecie paliwowym w zakresie rozliczeń VAT.

Zdaniem O., aby obowiązki wprowadzone „pakietem paliwowym” dotyczyły wyrobów z załącznika nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, powinny być to wyroby stanowiące „paliwa silnikowe” w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Jak bowiem wynika, z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, przepis ten odwołuje się do pojęcia „paliwa silnikowego” w rozumieniu ustawy akcyzowej poprzez zwrot „paliwa silnikowe” wymienione w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym”. Również art. 17a ustawy o podatku VAT, określając obowiązki płatnika odnosi się do dokonywania nabyć na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 ustawy akcyzowej, a więc na rzecz podmiotu dla którego zgodnie z art. 48 ust. 9 ustawy akcyzowej dokonuje się: „nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy”.

Należy więc podkreślić, że pojęcie „paliwa silnikowego” dla zastosowania art. 103 ust. 5a ustawy o VAT, należy interpretować na gruncie ustawy o podatku akcyzowym.

(iii)

Ustawa o podatku akcyzowym w art. 86 ust. 2 zawiera definicję paliw silnikowych o następującej treści: „Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN.”.

Nabywane wewnątrzwspólnotowo przez O. wyroby będą stanowiły wyroby energetyczne w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Jednakże, definicja paliw silnikowych jasno wskazuje, że konieczne jest dla uznania danego wyrobu energetycznego za paliwo silnikowe jego przeznaczenie do użycia, oferowanie na sprzedaż lub używanie jako paliwa opałowego lub jako dodatku lub domieszki do paliwa silnikowych.

Ustawa akcyzowa nie definiuje terminu „przeznaczenie” - w związku z czym niezbędne jest sięgnięcie do języka powszechnego. Internetowy Słownik Języka Polskiego PWN definiuje to słowo jako „praktyczny cel, do którego coś jest przeznaczone, zakwalifikowane, któremu dana rzecz służy. Ten sam słownik definiuje czasownik „przeznaczyć” jako „określić z góry cel, któremu coś ma służyć”. Z kolei Wielki Słownik Języka Polskiego definiuje termin „przeznaczenie” jako „konkretny cel, w którym coś ma zostać wykorzystane”.

Przedstawione definicje nie pozostawiają żadnej wątpliwości. Przeznaczenie to konieczność wystąpienia określonego z góry konkretnego celu związanego z danym przedmiotem.

(iv)

Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną zdarzenia przyszłego należy uznać, że wyroby nabywane przez O. na rzecz Klienta Spółki nie są paliwem silnikowym.

Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, wyroby będące przedmiotem wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej są przeznaczone do wykorzystania do innych celów niż napędowe lub opałowe. W praktyce są to wyroby do zastosowań stricte przemysłowych i zgodnie z art. 89 ust. 2c ustawy akcyzowej przyjmuje się, że dla tych wyrobów stawkę akcyzy w wysokości 0 zł, a więc stawkę akcyzy inną niż dla pailw silnikowych.

(v)

Reasumując, pomimo tego że nabywane wewnątrzwspólnotowo wyroby będą wymienione w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, a ich wytwarzanie lub obrót zgodnie z przyjętym założeniem wymagać będzie uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne, to nie mogą zostać uznane za paliwa silnikowe w rozumieniu ustawy akcyzowej, ponieważ nie są wykorzystywane do napędu silników spalinowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów opisanych w zdarzeniu przyszłym nie będzie podlegało obowiązkom wprowadzonym pakietem paliwowym, a szczególnie obowiązkowi określonemu w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, Spółka nie będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie art. 17a ustawy o podatku VAT w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z ustawą Prawo energetyczne, jeżeli te wyroby będą przeznaczone do celów innych niż napędowe lub opałowe.

Ad. 2.

W przypadku uznania przez Ministra Finansów stanowiska O. odnośnie pytania 1 za nieprawidłowe i wskazania na konieczność poboru i wpłaty podatku VAT przez Spółkę jako płatnika, zdaniem O., przy ustaleniu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 30a ust. 2a ustawy o VAT, jeżeli wśród cen paliw udostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie zostanie określona cena paliw dla wyrobu od którego należy uiścić podatek VAT, Spółka powinna zastosować cenę paliw określoną w Biuletynie Informacji Publicznej dla wyrobu najbardziej zbliżonego pod względem chemicznym (czyli np. dla wyrobów o kodzie CN 2710 19 29 zastosować cenę paliw dla benzyny bezołowiowej 95).

(i)

Jak już Spółka wskazała, w jej ocenie, zgodnie ze stanowiskiem wskazanym w odniesieniu do pytania 1 nie będzie zobowiązana do uiszczania podatku VAT jako płatnik w opisanym zdarzeniu przyszłym.

Jednakże, jeżeli Minister Finansów uzna stanowisko O. odnośnie pytania 1 za nieprawidłowe i wskaże na konieczność poboru i wpłaty podatku VAT przez Spółkę jako płatnika, należy rozważyć w jaki sposób Spółka powinna ustalić podstawę opodatkowania dla celu poboru podatku VAT.

(ii)

Zdaniem O., ustalenie podstawy opodatkowania VAT w celu obliczenia i wpłacenia kwot podatku przez Spółkę jako płatnika w związku z dokonaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych na rzecz podmiotu o którym mowa w art. 48 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym, musi obligatoryjnie nastąpić z wykorzystaniem metody wskazanej w art. 30a ust. 2a i ust. 2b ustawy o podatku VAT. Spółka odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wniosła o rozstrzygnięcie tej kwestii.

Jednakże, Spółka zakłada, że Minister Finansów może również przyjąć, że w przypadku stosowania „pakietu paliwowego” ustawa o VAT przewiduje dwa opcjonalne mechanizmy ustalania podstawy opodatkowania dla celów wyliczenia wysokości kwoty podatku do wpłaty zgodnie z art. 103 ust. 5a ustawy o VAT:

*   zasady ogólne ustalenia podstawy opodatkowania VAT (art. 30a ust. 1 albo ust. 2 ustawy o VAT),

*   uproszczone zasady ustalania podstawy opodatkowania VAT dla wpłaty zaliczki (art. 30a ust. 2a ustawy o VAT).

Niezależnie jednak od ostatecznego rozstrzygnięcia tej kwestii, w praktyce mogą wystąpić trudności z określeniem podstawy opodatkowania dla wpłaty zaliczki.

Mianowicie mogą wystąpić sytuacje, w których nie będzie możliwości ustalenia podstawy opodatkowania VAT na zasadach ogólnych (np. na moment wystąpienia obowiązku wpłaty podatku VAT nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy i nie jest jeszcze znany kurs przeliczeniowy waluty, który jest niezbędny dla ustalenia podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy o VAT).

W powyższej sytuacji należało będzie zastosować uproszczone zasady ustalenia podstawy opodatkowania VAT.

Natomiast zgodnie z uproszczonymi zasadami ustalenia podstawy opodatkowania VAT o których mowa w art. 30a ust. 2a ustawy o VAT, do jej ustalenia można stosować odpowiednio tylko art. 29a ust. 1 albo ust. 2 ustawy o VAT, z tym że w celu określenia kwoty zapłaty lub ceny nabycia przyjmuje się ceny paliw silnikowych udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów.

W chwili obecnej, ceny paliw są określone dla następujących wyrobów:

*   benzyny bezołowiowej 95,

*   benzyny bezołowiowej 98,

*   oleju napędowego (typu Eurodiesel, Ekodiesel),

*   oleju napędowego (typu Arktyczny 2, I Z-40),

*   oleju napędowego (typu B 100, BIO 100).

Jeżeli więc nie zostaną określone ceny paliw dla inny wyrobów niż wskazane powyżej, to zdaniem Spółki przy ustaleniu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 30a ust. 2a ustawy o podatku VAT, Spółka powinna zastosować cenę paliw określoną w Biuletynie Informacji Publicznej dla wyrobu najbardziej zbliżonego pod względem chemicznym. Przykładowo więc, dla wyrobów o kodzie CN 2710 19 29 należy zastosować cenę paliw dla benzyny bezołowiowej 95. Taka cena paliw wydaje się dla wyrobów o kodzie CN 2710 19 29 odpowiednia, gdyż te wyroby różnią się znacznie od olejów ciężkich (jak np. olej napędowy) i wydają się najbardziej zbliżone do benzyny bezołowiowej 95.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z dniem 1 sierpnia 2016 r. nastąpiły zmiany w rozliczaniu podatku od towarów i usług z tytułu dokonania transakcji wewnątrzwspólnotowych nabyć paliw silnikowych, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.). Zmiany te wprowadzone zostały ustawą z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1052).

I tak, w myśl art. 17a ustawy, płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 103 ust. 5a pkt 1 i 2, jest odpowiednio zarejestrowany odbiorca lub podmiot prowadzący skład podatkowy, dokonujący na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 lub art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 103 ust. 5a ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu celnego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek izby celnej właściwej w zakresie wpłat podatku akcyzowego:

1.  w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych - jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym;
2.  w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego;
3.  z chwilą przemieszczenia tych towarów na terytorium kraju - jeżeli towary są przemieszczane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym.

W świetle art. 48 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 43), zwanej dalej ustawą o podatku akcyzowym, podmiot prowadzący skład podatkowy może dokonać nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, na rzecz innego podmiotu, pod warunkiem że podmiot, na rzecz którego nabywane są te paliwa, łącznie spełnia następujące warunki:

1.  posiada koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą;
2.  jest właścicielem nabywanych paliw;
3.  posiada:
    1.  siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju i nabywa te paliwa na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju albo
    2.  oddział z siedzibą na terytorium kraju utworzony na warunkach i zasadach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i nabywa te paliwa na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju przez ten oddział;
4.  przekaże podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy numer identyfikacji podatkowej poprzedzony kodem PL użyty na potrzeby podatku od towarów i usług przy przemieszczaniu na terytorium kraju paliw.

W załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE. L 1992 Nr 76, str. 1), pod pozycją 20 ujęto wyroby sklasyfikowane według kodu Nomenklatury Scalonej CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69 – oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów.

Ponadto Minister Energii na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietni 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.) w dniu 15 grudnia 2016 r. wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących (Dz. U. z 2016 r. poz. 2039), które weszło w życie z dniem 16 grudnia 2016 r. Niniejsze rozporządzenie w § 1 zawiera wykaz paliw ciekłych oznaczonych kodami CN, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą wymaga uzyskania koncesji. Natomiast w § 2 przedmiotowego rozporządzenia wymieniono paliwa ciekłe oznaczone kodami CN, których przywóz wymaga wpisu do rejestrów podmiotów przywożących.

Wnioskodawca we wniosku wskazał, że jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w magazynowaniu i przeładunku paliw płynnych, prowadzącym bazy paliw na terenie całego kraju. Bazy paliw posiadają status składu podatkowego. O. na zlecenie swoich kontrahentów, przyjmuje i wprowadza do swoich składów podatkowych, przemieszczane z innych państw członkowskich Unii Europejskiej w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, paliwa silnikowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy prawo energetyczne, jak również inne wyroby, w tym wyroby wskazane w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej, które nie stanowią paliw silnikowych w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Wnioskodawca podniósł, że przepisy przewidują delegację ustawową dla ministra właściwego ds. energii do wydania rozporządzenia, w którym zostaną szczegółowo określone m.in. wyroby stanowiące paliwa ciekłe, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji. Przy czym - jak wskazał Wnioskodawca - na moment występowania z wnioskiem zakres tego rozporządzenia nie jest znany.

Spółka przewidując, że przedmiotowe rozporządzenie może uznać za paliwa ciekłe, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji, również takie wyroby, które dotychczas nie były objęte obowiązkiem posiadania koncesji i nie stanowiły paliw ciekłych przyjęła, że może dokonywać nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów, które zostaną objęte obowiązkiem posiadania koncesji z zakresu Prawa energetycznego na ich wytwarzanie lub obrót, a które są przeznaczone do wykorzystania do innych celów niż napędowe lub opałowe.

Przy czym w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zapytania Spółki są wyroby o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 17a ustawy w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, że w dniu 16 grudnia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Energii z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących.

W § 1 niniejszego rozporządzenia zawierającego wykaz paliw ciekłych oznaczonych kodami CN, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą wymaga uzyskania koncesji nie zostały wykazany wyroby, których dotyczy przedmiotowy wniosek, tj. wyroby o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21.

Zatem wyroby, których dotyczy przedmiotowy wniosek (wyroby o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21) de facto nie są wyrobami, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Przedmiotowe wyroby zostały ujęte jedynie w § 2 pkt 8 i 12 przedmiotowego rozporządzenia jako towary których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących, wpisu do rejestru podmiotów przywożących wymaga przywóz paliw ciekłych oznaczonych następującymi kodami CN:

*   (pkt 8) inne nafty: 2710 19 25, 2710 19 29;

*   (pkt 12) benzyny lakowe i przemysłowe: 2710 12 21, 2710 12 25.

Natomiast art. 17a ustawy w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy dotyczy paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zapytania są wyroby o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21, które de facto nie są wyrobami, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne – nie zostały wymienione w § 1 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących. Zatem należy stwierdzić, że nabywane na rzecz kontrahenta przez Wnioskodawcę do składu podatkowego znajdującego się w Polsce w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy, wyroby sklasyfikowane przez Wnioskodawcę według kodu Nomenklatury Scalonej jako CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21, nie są wyrobami, o których mowa w art. 103 ust. 5a ustawy, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Wobec tego, mając na uwadze, że Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zapytania są wyroby o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21, które de facto nie są wyrobami, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne Wnioskodawca nie będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 17a ustawy w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta tych wyrobów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania Wnioskodawcy za płatnika podatku VAT w przypadku nabywania wewnątrzwspólnotowo na rzecz kontrahenta wyrobów o kodach CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21 należało uznać za prawidłowe.

Z uwagi na to, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym uznano, że Wnioskodawca nie będzie płatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 17a ustawy w zw. z art. 103 ust. 5a ustawy, tj. odpowiedź na pytanie nr 1 nie jest twierdząca, pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy podkreślić, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym tut. Organ podane przez Wnioskodawcę kody Nomenklatury Scalonej (kody CN) potraktował jako element zdarzenia przyszłego.

Zaznaczenia wymaga, że Wnioskodawca w uzupełnieniu wskazał „(\`(...)\`) 2710 11 21 (odpowiednio kody CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21 wymienione w § 2 pkt 8 i 12 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 15 grudnia 2016 r. (\`(...)\`)” zatem tut. Organ potraktował jako oczywistą omyłkę wskazanie, kodu 2710 11 21 i przyjął, że uzupełnienie winno brzmieć „(\`(...)\`) 2710 12 21 (odpowiednio kody CN 2710 19 29 oraz 2710 12 21 wymienione w § 2 pkt 8 i 12 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 15 grudnia 2016 r. (\`(...)\`)”.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.