Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1031.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Brak obowiązku opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem części we własności budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i z takim samym udziałem w prawie własności gruntu, w drodze licytacji publicznej.
Słowa kluczowe: komornik; lokal-lokal mieszkalny; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem
    wynoszącym ... części we własności budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie
    do użytku właścicieli lokali i z takim samym udziałem w prawie własności gruntu nr ..., w
    drodze licytacji publicznej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla ... w ... w postępowaniu Km ... prowadzi
    egzekucję z lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, dla którego Sąd
    Rejonowy dla ... w ... prowadzi księgą wieczystą nr ... wraz z udziałem wynoszącym ... części
    we własności budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli
    lokali i z takim samym udziałem w prawie własności gruntu nr ... z nieruchomości
    oznaczonej księgą wieczysta nr ...– dalej „nieruchomość”.
    Nieruchomość będzie podlegała sprzedaży w drodze licytacji publicznej przeprowadzonej
    w toku postępowania egzekucyjnego, a więc będzie przedmiotem dostawy towarów, o
    której mowa w uvat.
    Wskazana nieruchomość stanowi własność w częściach ułamkowych przysługującą po ½
    dłużnikowi ... ( NIP: .. PESEL: ... oraz dłużniczce .. (NIP:..; PESEL: ..).
    Nieruchomość została nabyta przez dłużników w 2007 r. od biura nieruchomości.
    Nieruchomość jest wykorzystywana przez dłużników na cele mieszkaniowe. Dłużniczka ...
    nie prowadzi działalności gospodarczej. Jak wynika z informacji zamieszczonych na portalu
    podatki.gov.pl nie była podatnikiem VAT. Z informacji zamieszonych na portalu
    wyszukiwarkaregon.stat.gov.pl nie prowadziła działalności gospodarczej.
    Dłużnik obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Figuruje na portalu podatki.gov.pl
    jako podatnik VAT w okresie 22-04-2013 r. do 7-10-2019 r. Dłużnik obecnie nie figuruje w
    rejestrze VAT. Dłużnik figuruje na portalu wyszukiwarkaregon.stat.gov.pl jako osoba
    fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w okresie 17-04-2013 r. do 1-07-2019 r.
    Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej dłużnika według PKD było: 4754Z -
    Sprzedaż detaliczna elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach, 4711Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona w
    niewyspecjalizowanych klepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,
    4719Z - Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach,
    4742Z - Sprzedaż detaliczna sprzętu telekomunikacyjnego prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach, 4759Z - Sprzedaż detaliczna mebli, sprzętu
    oświetleniowego i pozostałych artykułów użytku domowego prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach, 4764Z - Sprzedaż detaliczna sprzętu sportowego
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 4765Z - Sprzedaż detaliczna gier i zabawek
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 4777Z - Sprzedaż detaliczna zegarków,
    zegarów i biżuterii prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 4779Z- Sprzedaż
    detaliczna artykułów używanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 4789Z -
    Sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach,
    4791Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    Według oświadczenia dłużników nieruchomość nie była oddana przez nich w najem.

## Pytanie

W związku z opisanym stanem faktycznym powstało pytanie czy dokonywana przez
    komornika dostawa nieruchomości w trybie licytacji publicznej w toku postępowania
    egzekucyjnego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem dokonywana przez komornika dostawa nieruchomości w trybie licytacji
    publicznej w toku postępowania egzekucyjnego nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 18 uvat zwanej dalej ustawą – organy egzekucyjne określone w ustawie z
    dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 1314, 1356, 1499 i 1629) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w
    rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od
    dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub
    posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak wskazano w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 tejże ustawy, działalność gospodarcza obejmuje natomiast wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że dłużnicy obecnie nie są podatnikami
    podatku VAT, gdyż nie prowadzą działalności gospodarczej, o której mowa w przywołanym
    przepisie, a zaplanowana dostawa towaru – nieruchomości w toku postępowania
    egzekucyjnego nie posiada znamion prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jak wskazano w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2019
    roku, 0111-KDIB3-2.4012.791.2018.2.MGO: „Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje
    sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie
    zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.”
    W niniejszej sprawie sprzedaż będzie dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego.
    Będzie obejmowała majątek osobisty dłużników. Dokonywana sprzedaż będzie miała
    charakter incydentalny. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż stanowi czynność
    dokonywaną w toku prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ww. ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.

    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze
    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.
    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W odniesieniu do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie

    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem, jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pan, jako komornik sądowy, egzekucję z lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem wynoszącym ...
    części we własności budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku
    właścicieli lokali i z takim samym udziałem w prawie własności gruntu nr .... Wskazana
    nieruchomość stanowi własność w częściach ułamkowych przysługującą po ½ dłużnikowi
    ... oraz dłużniczce .... Nieruchomość została nabyta przez dłużników w 2007 r. od biura
    nieruchomości. Nieruchomość jest wykorzystywana przez dłużników na cele
    mieszkaniowe. Dłużniczka ... nie prowadzi działalności gospodarczej. Dłużnik ... obecnie
    nie prowadzi działalności gospodarczej. Dłużnik obecnie nie figuruje w rejestrze VAT.
    Według oświadczenia dłużników nieruchomość nie była oddana przez nich w najem.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowej
    nieruchomości tj. lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku
    wraz z udziałem wynoszącym ... we własności budynku i innych urządzeń, które nie służą

    wyłącznie do użytku właścicieli lokali i z takim samym udziałem w prawie własności gruntu
    nr ..., która to nieruchomość wykorzystywana jest na cele mieszkaniowe dłużników oraz
    nie była przedmiotem najmu – jako sprzedaż majątku osobistego dłużników, do którego
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania – nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. Dłużnicy przy tej sprzedaży nie wystąpią w charakterze podatników w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy w związku z ww. dostawą.
    W konsekwencji powyższego wskazać należy, że transakcja sprzedaży lokalu mieszkalnego
    wraz z udziałem wynoszącym ... części we własności budynku i innych urządzeń, które nie
    służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i z takim samym udziałem w prawie własności
    gruntu nr ... w drodze licytacji publicznej, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Niniejsza
    interpretacja została wydana na podstawie wskazania przez Pana we wniosku, że „(...)
    Nieruchomość jest wykorzystywana przez dłużników na cele mieszkaniowe. (...) Według
    oświadczenia dłużników nieruchomość nie była oddana przez nich w najem. (...)” W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.