Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1257/14/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-19
Teza: w zakresie stawki podatku VAT dla usług obejmujących wstęp na basen, do sauny, siłowni i groty solnej
Słowa kluczowe: bilety; stawka-stawki podatku; usługi-usługi rekreacyjne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 4 marca 2015 r. (data wpływu 10 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług obejmujących wstęp na basen, do sauny, siłowni i groty solnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług obejmujących wstęp na basen, do sauny, siłowni i groty solnej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 4 marca 2015 r. (data wpływu 10 marca 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 23 lutego 2015 r. znak: IBPP2/443-1257/14/JJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością - w chwili obecnej ze 100% udziałem Gminy. Świadczy kompleksowe usługi w zakresie oferty rekreacyjno - rozrywkowej dla osób fizycznych oraz osób prowadzących działalność gospodarczą. Spółka w przeważającej części prowadzi działalność z zakresu PKD 93.29 Z - pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna.

Poza ww. działalnością Spółka prowadzi działalność również w zakresie:

*   pozostała działalność związana ze sportem (PKD 93.19 Z)
*   działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki (PKD 93.21 Z)
*   restauracje i inne stałe placów gastronomiczne (PKD 56.10 Z)
*   pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych placówkach (PKD 47.19 Z)

Kompleks składa się z parku wodnego z typowymi dla takich obiektów atrakcjami: saunarium, gabinetu masażu, groty solnej, siłowni, solarium, klubu bilardowego, kręgielni, sali dyskotekowej oraz basenu rekreacyjnego i sportowego. Poza podstawową działalnością tj. świadczeniem usług wstępu na basen, Spółka sprzedaje również usługi o charakterze „towarzyszącym” w tym m.in. karty abonamentowe umożliwiające korzystanie z sauny i basenu, oraz karnety GOLD upoważniające do korzystania z usług: basenu, sauny, siłowni, groty solnej.

W zakresie swojej działalności sprzedawane są bilety obejmujące wstęp wyłącznie na grotę solną rozróżniając bilety normalne, ulgowe i grupowe, lub tylko na basen sportowy od pn-pt w godzinach od 7:00 - 9:00.

Zgodnie z ustalonym cennikiem Jednostka przyjmuje różne stawki VAT uzależnione od rodzaju sprzedawanego biletu zgodnie z poniższym zestawieniem:

*   bilet wstępu na saunę - 23% VAT (w ramach biletu można skorzystać zarówno z sauny, jak i basenu - sportowego, rekreacyjnego oraz siłowni),
*   karty abonamentowe, karnety GOLD - 23 % VAT,
*   bilet wstępu na basen - 8 % VAT (w ramach biletu można korzystać z basenów i siłowni).

W obiekcie nie ma możliwości wyodrębnienia wejść na poszczególne atrakcje oferowane przez kompleks.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że: bilety wstępu do sauny oraz karty abonamentowe, karnety GOLD opisane we wniosku nie obejmują, jak również nie będą obejmowały świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego. Wykazane we wniosku karty abonamentowe i karnety GOLD obejmują tylko opłatę wstępu.

Do obowiązków osób zatrudnionych na stanowisku Koordynator obsługi siłowni i Obsługa siłownia należy utrzymanie porządku na terenie siłowni, dozór nad prawidłowym działaniem i użytkowaniem urządzeń (pokazanie obsługi danego urządzenia i eliminacja zachowań mogących wpłynąć na ewentualne uszkodzenia użytkowanych urządzeń), jak również czuwanie nad bezpieczeństwem klientów w zakresie udzielenia pierwszej pomocy i wezwania odpowiednich służb medycznych.

Wszelkie indywidualne usługi instruktorskie i trenerskie rozliczane są jako osobna opłata ponoszona przez klientów poza biletami wstępów, karnetami, kartami abonamentowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postąpi właściwie w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki8 % w podatku od towarów i usług dla opodatkowania sprzedaży biletów wstępu na saunę, kart abonamentowych i karnetów GOLD, w ramach których można korzystać ze strefy basenowej opodatkowanej wg preferencyjnej stawki VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Usługi rekreacyjne wskazane w 186 pozycji załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT) obejmują również wstęp na basen, polegający także na aktywnym korzystaniu ze znajdujących się tam przyrządów, urządzeń i innych obiektów (np. sauna, grota solna, siłownia). Stąd też bilety wstępu na saunę, karty abonamentowe oraz karnety GOLD powinny być opodatkowane stawką obniżoną 8%.

W art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE przewidziano możliwość stosowania przez państwa członkowskie maksymalnie dwóch stawek obniżonych w odniesieniu do określonych kategorii towarów i usług. Lista towarów i usług, do których państwa członkowskie mogą stosować stawki obniżone, określona została w załączniku III do tej dyrektywy, co wynika z ust. 2 art. 98. Lista towarów i usług w stosunku, do których przewidziano opcję wprowadzenia przez państwo członkowskie stawek obniżonych świadczy o tym, że decydujące były w tej mierze względy społeczne.

Krajowy ustawodawca korzystając z opcji określonej w powołanym wyżej przepisie dyrektywy w art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy VAT wprowadził obniżoną stawkę podatku VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy.

W poz. 186 tego załącznika wymienione zostały „Pozostałe usługi związane z rekreacją -wyłącznie w zakresie wstępu”.

Sformułowanie „Pozostałe usługi związane z rekreacją” - odnosi się do biletów wstępu na saunę, kart abonamentowych oraz karnetu GOLD. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone na basenie, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne, nie są objęte ww. podstawą prawną - opodatkowane są zaś stawką właściwą dla tych usług.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest wynik wykładni systemowej wewnętrznej. Ustawodawca wprowadza preferencje w zakresie stawki za wejście i aktywne korzystanie z danego obiektu. Nie sposób zresztą sobie wyobrazić, że wstęp do tych obiektów ma polegać wyłącznie na biernym korzystaniu. Wreszcie należy zwrócić uwagę na cele, które przyświecają ustawodawcy, wprowadzającego stawki obniżone na określone towary lub usługi. W ten sposób, obniżając koszt nabycia, można preferować określone zachowania konsumentów. Niewątpliwie wprowadzenie stawki obniżonej na usługi rekreacyjne służy rozpowszechnieniu zdrowego trybu życia poprzez udostępnienie tych usług i obniżenie kosztów.

W tym kontekście nieracjonalne byłoby preferowanie poprzez stawki obniżone wyłącznie usług rekreacyjnych polegających na biernym korzystaniu z obiektów. Nieracjonalne byłoby różnicowanie podatkowe tych usług rekreacyjnych które polegają na konieczności korzystania z urządzeń lub przyrządów.

Ponadto nie sposób wskazać usługi związanej z rozrywką czy rekreacją, która polegałaby wyłącznie na samym wstępie, biernym uczestnictwie, bez aktywnego korzystania z urządzeń znajdujących się w tym obiekcie. Samo pojęcie rozrywki czy rekreacji zakłada aktywne spędzanie wolnego czasu. Zachodzi bowiem sprzeczność między pojęciem rozrywka, rekreacja a bierne uczestnictwo, brak aktywności. Dlatego należy stwierdzić że wykładnia pojęcia „wstęp” wyłącznie do wejścia do obiektu, bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jest błędem. Stanowi bowiem nieuzasadnioną wykładnię zawężającą.

W odniesieniu do ulg, zwolnień, czy też stosowania obniżonych stawek nie powinna mieć miejsca ani wykładnia rozszerzająca, ani też zawężająca.

WSA w Krakowie 28 września 2012 r.( (sygn. akt I SA/Kr 889/12), stwierdził, że pojęcie „wstęp” nie wiąże się z wejściem gdzieś lub prawem uczestniczenia w czymś jedynie w sposób bierny. Powiązanie dwóch określeń znajdujących się w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT „\`(...)\`usługi związane z rekreacją” i „\`(...)\`w zakresie wstępu” wyklucza przyjęcie, że wstęp w zakresie usług związanych z aktywnym wypoczynkiem, jakim jest rekreacja, dotyczy wyłącznie „biernego” w nich uczestniczenia. Zdaniem Sądu wymienione w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT usługi są implementacją regulacji zawartej w załączniku III dyrektywy w sprawie VAT umożliwiającą państwu członkowskiemu stosowanie stawki obniżonej dla usług korzystania z obiektów sportowych (poz. 14). W oparciu o powyższe, w opinii Sądu, „wstęp” przy pozostałych usługach rekreacyjnych mieści się w kategorii unijnej „korzystania z obiektów sportowych”, czyli również wstępu do tych obiektów w celu skorzystania ze znajdujących się tam urządzeń.

Do podobnych wniosków doszedł WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 980/12. Jak czytamy w uzasadnieniu ww. wyroku:

„(\`(...)\`) wstęp do parków rozrywki i wesołych miasteczek, na dyskoteki i sale taneczne (pozycja 183 załącznika do cyt. wyżej ustawy), usługi bibliotek, archiwów, muzeów i pozostałe usługi w zakresie kultury (pozycja 184 załącznika), pozostałe usługi związane z rekreacją (pozycja 186 załącznika) nie może oznaczać biernego zachowania nabywcy biletu - klienta po «dokonaniu wstepu» czyli po wejściu do danego obiektu, bo o ile w bibliotece, w archiwum i w muzeum, klient czyta, wybiera książki, ogląda eksponaty, to już jego zachowanie może być inne przy korzystaniu z «pozostałych usług w zakresie kultury» a jeśli chodzi o wstęp na dyskoteki, sale taneczne, czy właśnie do parku rozrywki to zasady doświadczenia życiowego dają podstawy do stwierdzenia, że klient - nabywca biletu «wstępuje» tam po to, by wykazać się pewną aktywnością, sprawnością fizyczną itd. - a więc trudno uznać, że usługi z tych właśnie pozycji załącznika do ustawy mają dotyczyć opłaty za «bierny wstęp (\`(...)\`)”.

Za prawidłowością takiej wykładni wskazanych wyżej przepisów przemawia także wykładnia celowościowa. Wprowadzając stawki obniżone na tego typu usługi można preferować okresowe zachowania konsumentów. Jak to trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z 30 stycznia 2014 r. (I FSK 311/13), wprowadzenie stawek obniżonych na usługi rekreacyjne służy rozpowszechnianiu zdrowego trybu życia. Nieracjonalne też w tej sytuacji byłoby preferowanie, poprzez stawki obniżone, wyłącznie usług rekreacyjnych polegających na biernym korzystaniu z obiektów, w którym znajdują się urządzenia rekreacyjne czy sportowe.

Odmienna wykładnia wymienionych wyżej przepisów byłaby nielogiczna, sprzeczna z wykładnią gramatyczną, systemową wewnętrzną oraz celowościową tych regulacji. Jak trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiotowym wyroku dokonując wykładni tej regulacji - utożsamianie pojęcia "wstęp" użytego w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy VAT wyłącznie do wejścia do obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących stanowi zawężenie tego pojęcia.

Taki sposób rozumienia mającego zastosowanie w tej sprawie przepisu, został już utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (poza powołanym wyżej wyrokiem vide wyroki NSA z 18 lutego 2014 r., sygn. akt I FSK 349/13, z 7 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 504/13, z 24 lipca 2013 r, sygn. akt I FSK 226/13, z 6 sierpnia 2014 r. sygn. akt FSK 1365/13, z 17 września 2014 r. I FSK 1371/13).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

\-poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;

\-poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:

*   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
*   do obiektów kulturalnych
*   bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię”, czy do parku rozrywki).

Pojęcie „Usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu np. na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną, lecz są opodatkowane stawką podstawową.

Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(\`(...)\`) sformułowanie »usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową” (pkt 4.5 uzasadnienia).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca poza podstawową działalnością tj. świadczeniem usług wstępu na basen, sprzedaje również bilety do sauny, karty abonamentowe umożliwiające korzystanie z sauny i basenu oraz karnety GOLD upoważniające do korzystania z basenu, sauny, siłowni i groty solnej. Bilety wstępu do sauny oraz karty abonamentowe, karnety GOLD opisane we wniosku nie obejmują, jak również nie będą obejmowały świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego. Wykazane we wniosku karty abonamentowe i karnety GOLD obejmują tylko opłatę wstępu. Do obowiązków osób zatrudnionych na stanowisku Koordynator obsługi siłowni i Obsługa siłownia należy utrzymanie porządku na terenie siłowni, dozór nad prawidłowym działaniem i użytkowaniem urządzeń (pokazanie obsługi danego urządzenia i eliminacja zachowań mogących wpłynąć na ewentualne uszkodzenia użytkowanych urządzeń), jak również czuwanie nad bezpieczeństwem klientów w zakresie udzielenia pierwszej pomocy i wezwania odpowiednich służb medycznych. Wszelkie indywidualne usługi instruktorskie i trenerskie rozliczane są jako osobna opłata ponoszona przez klientów poza biletami wstępów, karnetami, kartami abonamentowymi.

Z powyższego opisu wynika zatem, że świadczenia oferowane przez Wnioskodawcę, za które pobierane są opłaty w postaci biletów wstępu do sauny, kart abonamentowych i karnetów Gold należą do świadczeń, które są związane z normalnym typowym użytkowaniem tego typu obiektu.

Zatem w takim kształcie sprawy świadczone przez Wnioskodawcę usługi, za które pobierane są opłaty za bilety wstępu, karty abonamentowe i karty Gold obejmujące wstęp na basen, siłownię, do sauny i groty solnej będą korzystać z preferencyjnej, tj. 8% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 w powiązaniu z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, w którym wymienione zostały „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU”.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.