Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.583.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Skutki podatkowe w związku ze sprzedażą działki.
Słowa kluczowe: działki
grunty-podział gruntu
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1/5
    nie będzie Pan występował w ramach tej sprzedaży w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 9 września 2025 r. (wpływ 16 września 2025
    r.) w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej niezabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia będzie mowa o Nieruchomości należy przez to
    rozumieć:
    1. niezabudowaną działkę gruntu o powierzchni ok. 0,8938 ha, położoną w miejscowości
    (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), oznaczoną jako ewidencyjna działka o
    numerze 1/5, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą KW nr (...).
    28 maja 2010 roku Wnioskodawca otrzymał od swoich rodziców w darowiźnie
    nieruchomość o numerze ewidencyjnym 1/1 o wielkości 1,2436 ha, położoną w
    miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    13 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną warunkową umowę sprzedaży
    w postaci aktu notarialnego dotyczącą niezabudowanej działki gruntowej o powierzchni
    ok. 0,3500 ha, mającą powstać w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu oznaczonej
    numerem ewidencyjnym 1/1, o powierzchni 1,2436 ha, o której mowa powyżej pod
    warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji - sklepu.
    Doszło do podziału ww. działki na dwie działki: jedna o numerze 1/5 o pow. 0,8938 ha, a
    druga o numerze 1/6 o powierzchni 0,350 ha.
    29 listopada 2024 roku Wnioskodawca zawarł w postaci aktu notarialnego umowę
    sprzedaży opisanej wyżej nieruchomości o numerze 1/6 o powierzchni 0,350 ha.
    Kupującym byłą spółka akcyjna.
    16 grudnia 2024 roku Wnioskodawca podpisał umowę sprzedaży w postaci aktu
    notarialnego dotyczącą Nieruchomości, opisanej powyżej w pkt 1) tj. niezabudowaną
    działkę gruntu o powierzchni ok. 0,8938 ha, położoną w miejscowości (...), gmina (...),
    powiat (...), województwo (...), oznaczoną jako ewidencyjna działka o numerze 1/5, dla
    której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...)).
    Nabywcą jest rolnik indywidualny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003
    roku o kształtowaniu ustroju rolnego, który od ponad 5 lat osobiście prowadzi
    gospodarstwo rodzinne w rozumieniu ww. ustawy.
    Wnioskodawca oświadcza, że:
      1) Przysługuje mu prawo własności Nieruchomości.

      2) Prawo własności Nieruchomości Wnioskodawca nabył od osób fizycznych na
        podstawie umowy darowizny z maja 2010 r., będąc kawalerem i stanu cywilnego nie
        zmienił.
    Nieruchomość nie została nabyta od Skarbu Państwa i jednostek samorządu
    terytorialnego. Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT, a Wnioskodawcy
    nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przy nabyciu Nieruchomości. Przedmiotowa działka nie była w okresie 5 lat i
    obecnie nie jest wykorzystywana przez Sprzedającego na cele związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej. Nieruchomość nie była i nie jest
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele związane z prowadzeniem działalności
    rolniczej.
    Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Przedmiotowa Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak
    również nie stanowi jego zorganizowanej części.
    Ponadto Strony umowy oświadczyły, że działka nr 1/5 na dzień podpisania sprzedaży:
      1) Nie stanowi gruntu, co do którego Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Lasy
        Państwowe, przysługuje na podstawie art. 37a ustawy o lasach prawo pierwokupu,
        w szczególności nie stanowi gruntu, o którym mowa w art. 3 tej ustawy, objętego
        uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3
        tej ustawy;
      2) Nie stanowi gruntu, co do której Skarbowi Państwa przysługuje prawo pierwokupu
        na podstawie art. 217 ust. 13 ustawy Prawo wodne, to jest nie stanowi gruntów pod
        śródlądowymi wodami stojącymi, o których mowa w art. 23 tej ustawy;
      3) Nie jest położona na obszarze rewitalizacji (w odniesieniu do obszaru, na którym
        położona jest nieruchomość, nie została podjęta uchwała, o której mowa w art. 8
        ustawy o rewitalizacji);
      4) Nie jest położona na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji o której mowa w
        rozdziale 5 ustawy o rewitalizacji.
    Wnioskujący przy zawieraniu umowy oświadczył ponadto, że:
      1) Nie ma zaległości podatkowych ani innych wymagalnych zobowiązań, do których
        stosują się przepisy Ordynacji podatkowych;
      2) Zbywana Nieruchomość nie jest obciążona innymi ograniczonymi prawami
        rzeczowymi ani służebnościami gruntowymi;
      3) Osobom trzecim nie przysługują w odniesieniu od przedmiotowej nieruchomości
        roszczenia ani prawa osobiste, w szczególności z tytułu dzierżawy;
      4) Nie ma ograniczeń w rozporządzaniu Nieruchomością, w tym ograniczeń jakie
        związane mogłyby być z osobą sprzedającego.
    Od sporządzonego aktu - umowy sprzedaży uiszczono podatek od umowy sprzedaży na
    podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

      1) O podział działki z której powstała m.in. działka nr 1/5 będąca przedmiotem
        sprzedaży, w imieniu Wnioskodawcy występował pełnomocnik - przedstawiciel
        inwestora - spółki akcyjnej o której mowa we wniosku. Miało to miejsce 29 listopada
        2024 roku,
      2) Działka od chwili nabycia nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana. Była to
        działka rolna, która leżała „odłogiem”,
      3) Działka nr 1/5 nie była i nie jest udostępniana osobom trzecim,
      4) Do momentu sprzedaży działki Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności
        zmierzających do podniesienia wartości działek;
      5) Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności marketingowych mających na
        celu uzyskanie nabywcy działki. Przedstawiciel inwestora sam zwrócił się do
        Wnioskodawcy w celu uzyskania informacji o działce oraz z propozycją jej nabycia;
      6) Wnioskodawca nie udzielał pełnomocnictwa w zakresie przygotowania działki nr 1/5
        do sprzedaży;
      7) Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości jako podatnik
        podatku VAT.

## Pytanie

Czy Wnioskujący dokonuje sprzedaży Nieruchomości jako podatnik w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Ponadto, zachowanie wnioskodawcy
    nie wyczerpuje działalności opisanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu
    za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym,
    taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa
    towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług

    w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    statusu podatnika.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej
    sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w
    jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    Wnioskodawca nie uzbrajał terenu oraz nie prowadził działalność marketingowej. Podziału
    nieruchomości w imieniu Wnioskodawcy dokonała spółka akcyjna, która zgłosiła się do
    Wnioskodawcy i zaproponowała mu, że kupi od niego część nieruchomości, pod
    warunkiem dokonania podziału oraz uzyskania pozwolenia na budowę. Wnioskodawca
    nie wykonywał faktycznie żadnych czynność dotyczącej podziału nieruchomości.
    W zakresie nieruchomości, co do której Wnioskodawca zadaje pytanie nie były
    wykonywane również żadne czynność uzbrajania terenu, ani marketingowe.
    Nieruchomość była w akcie notarialnym określona jako nieruchomość rolna i kupiona
    przez Kupującego, który posiadał status rolnika.
    Co prawda doszło do podziału nieruchomości na dwie działki i zostały one sprzedane, w
    krótkim okresie czasu, ale te czynności nie były wywołane działaniem Wnioskodawcy w
    celu prowadzenia stałej działalności gospodarczej, ani nie były przez niego inicjowane.
    Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków związanych z podziałem nieruchomości.
    Wnioskodawca był właścicielem nieruchomości od 28 maja 2010 roku, którą nabył w
    darowiźnie od swoich rodziców.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy nie dokonuje on sprzedaży
    Nieruchomości jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust 1 i ust 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne
    jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    cytowanej wyżej ustawy.
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym natomiast jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby

    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży
    działki istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania Pana za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o

    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać działkę nr 1/5, działka ta powstała w
    wyniku podziału działki 1/1 z której wydzielono dwie działki jedna o numerze 1/5 o pow.
    0,8938 ha, a druga o numerze 1/6 o powierzchni 0,350 ha. Działkę 1/1 otrzymał Pan w
    drodze darowizny od swoich rodziców w roku 2010 r.
    Pana wątpliwości dotyczą tego czy z tytułu sprzedaży działki 1/5 powinien Pan być uznany
    podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W odniesieniu do sprzedaży działki nr 1/5 należy uznać, że brak jest przesłanek
    pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W
    analizowanej sprawie brak jest również przesłanek świadczących o takiej aktywności Pana
    w przedmiocie sprzedaży działki, które mogłyby być porównywalne do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż nieruchomości wypełniać będzie
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Działka będąca przedmiotem sprzedaży nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była udostępniana osobom trzecim, nie
    podejmował Pan też żadnych czynności zmierzających do podniesienia jej wartości. Nie
    podejmował Pan żadnych czynności marketingowych mających na celu uzyskanie nabywcy
    działki, nabywca zgłosił się do Pana sam. Jedynymi działaniami jakie zostały podjęte to
    podział działki 1/1 z której powstała m.in. działka 1/5 będąca przedmiotem sprzedaży.
    Zatem działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając ww. działkę skorzystał Pan z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, gdyż nie wypełnił Pan przesłanek zdefiniowanych w
    art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpił w roli podatnika podatku od towarów i usług
    prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do tych transakcji.

    W konsekwencji dokonując sprzedaży działki nr 1/5 nie występował Pan w charakterze
    podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a sprzedaż tej działki nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Tytułem wydania interpretacji indywidualnej z zakresu podatku VAT dokonał Pan wpłaty w
    łącznej wysokości 80,00 zł. Wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego. Należna opłata od
    wniosku wyniosła więc 40 zł, stąd 40 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3
    Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na rachunek bankowy z którego dokonano
    opłaty za wniosek.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu sprawy. Nadmienia się, że ta interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.