Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.959.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Sutki podatkowe umorzenia zaległości oraz otrzymania kwoty i kwoty dodatkowej w ramach zawartej ugody z bankiem
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny; cel-cele mieszkaniowe; kwota-kwota dodatkowa; kwota-kwota należna; ugody; umorzenie; wierzytelność; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 9 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lutego 2025 r. (wpływ 4 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 11 lutego 2025 r. (wpływ 12 lutego 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan Ł.H. (dalej jako: Wnioskodawca) wraz ze swoją żoną K.H. (dalej jako: P. H. lub
    Kredytobiorcy) jako małżeństwo posiadają ustawową wspólność majątkową małżeńską.
    Obydwoje są polskimi rezydentami podatkowymi - podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy PIT.
    Dnia 5 czerwca 2008 roku P. H. zawarli umowę nr .... o kredyt mieszkaniowy ... (kredyt
    budowlano-hipoteczny przeznaczony na finansowanie inwestycji budowlanej), (dalej jako:
    Umowa kredytowa) z bankiem ... z siedzibą w .... Bank (...) został przejęty (...) roku przez
    bank - ... (dalej jako: ... lub Bank). Wobec tego stroną Umowy kredytowej w miejsce Bank ...
    stał się ... jako następca prawny.
    Zgodnie z Umową kredytową P. H. zaciągnęli kredyt w walucie obcej (franki szwajcarskie)
    w wysokości ... CHF, co Bank przeliczył po odpowiednim kursie waluty obcej na kapitał w
    wysokości ... zł (dalej jako: Kredyt). Kredyt miał charakter zwrotny - P. H. zobowiązani byli
    do jego zwrotu wraz z odsetkami zgodnie z harmonogramem spłat wynikającym z Umowy
    kredytowej. Kredyt zatem stanowił umowę kredytową regulowaną przez art. 69 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe.
    Wnioskodawcy zaciągnęli Kredyt w całości na realizację własnych celów mieszkaniowych, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) i d) ustawy PIT, tj. na:
      a) spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w Banku (...) na nabycie gruntu
        położonego w Polsce, w miejscowości (...) oraz budowę własnego budynku
        mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na tym gruncie;
      b) wykończenie i remont ww. własnego budynku mieszkalnego.
    Kredyt był zabezpieczony ustanowioną na rzecz Banku do kwoty ... hipoteką kaucyjną na
    ww. nieruchomości - (...).
    W 2024 roku pomiędzy P. H. a Bankiem zaistniał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy kredytowej, który zawisł w sprawie
    o sygn. akt ... przed Sądem Okręgowym w (...).
    W celu polubownego załatwienia sporu między Kredytobiorcami a Bankiem, w dniu 28
    listopada 2024 roku P. H. zawarli z Bankiem ugodę pozasądową (dalej jako: Ugoda). Bank

    zaproponował zawarcie Ugody na warunkach przewidujących przeliczenie Kredytu od
    początku obowiązywania Umowy kredytowej tak, jakby Kredyt ten został zaciągnięty w
    walucie polskiej, oprocentowany stopą procentową właściwą dla kredytów udzielanych w
    PLN (WIBOR 3M + marża Banku).
    Zgodnie z Ugodą:
      a) zadłużenie Kredytobiorców z tytułu Umowy kredytowej w przeliczeniu na walutę
        polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody -
        4,6408 wynosi łącznie ... zł, w tym:
        · kapitał pozostały do spłaty: ... zł (dalej jako: Zadłużenie);
        · odsetki bieżące: ... zł;
      b) Bank na mocy Ugody z dniem jej podpisania, tj. 28 listopada 2024 roku zwolnił
        Kredytobiorców z obowiązku zwrotu Zadłużenia w wysokości ... zł - nastąpiło
        umorzenie Zadłużenia;
      c) po zmianie waluty zadłużenia z CHF na PLN, strony uzgodniły, że kredyt udzielony na
        podstawie Umowy kredytowej został spłacony i powstała nadpłata należna
        Kredytobiorcom, która wynosi wraz z odsetkami ... zł, w tym:
        · kapitał: ... zł;
        · odsetki bieżące: ... zł;
          - dalej jako: Nadpłata;
      d) Bank zobowiązał się do zwrotu Nadpłaty w terminie 21 dni od dnia zawarcia Ugody;
      e) Bank zobowiązał się także do wypłaty na rzecz Kredytobiorców kwoty dodatkowej w
        wysokości ... zł (dalej jako: Dodatkowa kwota) w terminie 21 dni od dnia zawarcia
        Ugody.
    Do dnia zawarcia Ugody P. H. spłacili na rzecz Banku kwotę kapitału i odsetek w ramach
    Kredytu w wysokości ... zł (dalej jako: Spłata).
    Wobec tego suma Nadpłaty i Dodatkowej kwoty nie przekracza kwoty Spłaty, której
    dokonali wcześniej Kredytobiorcy na rzecz Banku. Wobec tego zarówno Nadpłata jak i
    Dodatkowa kwota stanowią zwrot środków wcześniej wpłaconych na rzecz Banku,
    będących ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych środków
    Kredytobiorców.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Bank ... z którym Wnioskodawca zawarł umowę
    kredytową na nabycie gruntu oraz budowę budynku mieszkalnego (domu
    jednorodzinnego) jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, tj. na
    podstawie ustawy Prawo bankowe.
    Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez Wnioskodawcę w Banku ... został zabezpieczony w
    postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości położonej w miejscowości (...).
    Całość środków uzyskanych w związku z ww. kredytem mieszkaniowym (zaciągniętym w
    Banku ...) została przeznaczona na własne cele mieszkaniowe, tj. na budowę własnego
    budynku mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na gruncie położonym w (...).
    Bank umorzył zadłużenia wszystkim współkredytobiorcom, tj. Wnioskodawcy i jego żonie.
    Wnioskodawca wraz z żoną wspólnie zawarli umowę kredytową i wspólnie zawarli ugodę z
    Bankiem na takich samych warunkach.
    Wnioskodawca był solidarnie wraz z pozostałymi kredytobiorcami (tj. ze swoją małżonką)
    zobowiązany do spłaty kredytu.

    Pan Ł.H. nie korzystał dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jakiejkolwiek
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    Pytania
      1. Czy kwota Nadpłaty i Dodatkowej kwoty, które P. H. otrzymają od Banku na mocy
        Ugody stanowi dla nich przychód z innych źródeł, opodatkowany podatkiem PIT?
      2. Czy kwota Zadłużenia, która została umorzona P. H. przez Bank na mocy Ugody
        stanowi dla nich przychód z innych źródeł, od którego należy zaniechać poboru
        podatku PIT na mocy przepisów Rozporządzenia PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania 1, kwota Nadpłaty i Dodatkowa kwota, które P.
    H. otrzymają od Banku na mocy Ugody nie stanowi dla nich przychodu z innych źródeł i
    tym samym nie podlega opodatkowaniu PIT.
    Natomiast w odniesieniu do pytania 2 uważa Pan, że kwota Zadłużenia, która została
    umorzona P. H. przez Bank na mocy Ugody stanowi dla nich przychód z innych źródeł, od
    którego należy zaniechać poboru podatku PIT na mocy przepisów Rozporządzenia PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1.
    Zgodnie z art. 9 ustawy PIT:
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11. ust. 1 ustawy PIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu PIT zasadniczo podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody osiągnięte przez osobę fizyczną, rozumiane jako przychody
    pomniejszone o koszty uzyskania przychodów.
    Jednakże za przychody podatkowe mogą być uznane wyłącznie takie świadczenia, które
    stanowią przysporzenie majątkowe dla podatnika, tj. zwiększają jego aktywa lub
    zmniejszają jego pasywa. Przysporzenie to musi mieć charakter definitywnego, tj.
    niemającego charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy PIT można zatem mówić w sytuacji, gdy
    podatnik otrzymuje określoną wartość majątkową (środki pieniężne, świadczenia w
    naturze czy też inne nieodpłatne świadczenia) lub też gdy na skutek określonego
    zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów -
    uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W celu ustalenia zasad opodatkowania danego przychody, należy go przypisać do
    określonego źródła przychodów. Katalogi źródeł przychodów znajduje się w art. 10 ust. 1
    ustawy PIT.
    Jednym ze źródeł przychodów są tzw. inne źródła, na co wskazuje art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy PIT.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy PIT:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego

    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użyte w powyższym przepisie sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Przyjęło się zatem, że do innych źródeł
    zalicza się wszelkiego rodzaju przychody, które nie zostały wymienione w innych źródłach
    przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy PIT.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu w całości lub w części lub do umorzenia odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy PIT).
    Mając na uwadze przestawione powyżej regulacje stwierdzić należy, że skoro suma
    Nadpłaty i Dodatkowej kwoty, którą Państwo H. otrzymają z ... nie przekracza kwoty
    Spłaty, której dokonali wcześniej na rzecz Banku, to po ich stronie nie powstaje przychód
    podatkowy. Zarówno Nadpłata jak i Dodatkowa kwota stanowią zwrot środków wcześniej
    wpłaconych do Banku. Nie otrzymają oni zatem żadnego przysporzenia majątkowego w
    związku z otrzymanymi środkami - Nadpłaty i Dodatkowej kwoty. Środki te uznać należy za
    ekwiwalent wydatków, które były uprzednio poniesione ze własnych środków
    Kredytobiorców.
    Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej wydawane w podobnych stanach faktycznych, np.:
      · Pismo z dnia 18 października 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA, w którym
        organ wskazał, że:
    W opisie sprawy wskazała Pani, że zgodnie z projektem ugody Bank przeliczy kredyt od
    początku w taki sposób, jakby był kredytem złotówkowym, oprocentowanym stopą
    procentową właściwą dla kredytów w PLN. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską,
    powstanie nadpłata, którą Bank zobowiązał się wypłacić Wnioskodawcom. Ponadto Bank
    wypłaci na rzecz Wnioskodawców „kwotę dodatkową”. Jak Pani wskazała Bank poprzez
    zapłatę kwoty wymienionej w pytaniu de facto dokona zwrotu części środków uprzednio
    wpłaconych na rzecz Banku przez Wnioskodawców, w związku z wykonaniem umowy.
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymała Pani od banku w wyniku
    zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu
    hipotecznego jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że wypłacona przez Bank w ramach ugody kwota (...) zł, na którą
    składa się kwota (...) zł tytułem zwrotu "nadpłaty" oraz kwota (...) zł tytułem "kwoty
    dodatkowej", nie będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty
    podatku od wypłaconej przez bank kwoty.
      · Pismo z dnia 2 lipca 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.464.2024.2.MKA, w którym organ
        wskazał, że:

    W opisie sprawy wskazała Pani, że w związku z zawarciem ugody bank zwrócił Pani kwotę
    określoną jak nadpłata oraz dodatkową kwotę 277 618,97 zł. Przy czym suma wpłat
    tytułem spłaty kredytu pomniejszona o zwrot proponowany przez bank jest wyższa niż
    kwota otrzymanego kapitału kredytu.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymała Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty rat
    udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem otrzymała Pani środki będące ekwiwalentem
    wydatków, które byty uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana
    na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku.
    Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, tj. kwoty nadpłaty i kwoty dodatkowej nie będzie
    stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank
    kwoty. Nie ma Pani również obowiązku składania jakichkolwiek informacji do urzędu
    skarbowego o otrzymanej od banku kwocie.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2.
    Mając na uwadze regulacje ustawy PIT, wskazane w uzasadnieniu stanowiska
    Wnioskodawcy do pytania nr 1, stwierdzić należy, że umorzona przez Bank kwota
    Zadłużenia Kredytu stanowi przychód podatkowy P. H. w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    PIT z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła przychodów - inne źródła w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy PIT. Niewątpliwie bowiem,
    umorzenie części Kredytu stanowi dla nich przysporzenie majątkowe.
    Jednak wskazać należy, że przepisy Rozporządzenie PIT wprowadzają szczególne zasady
    zaniechania poboru podatku PIT od umorzonego kredytu udzielonego na własne cele
    mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia PIT:
    Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia PIT, kwoty wierzytelności, o których mowa w ust.
    1 pkt 1, obejmują m.in. kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału) - w przypadku P. H.
    umorzony przez Bank został kapitał Zadłużenia.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia PIT:
    Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu
    odpowiadającego równowartości umorzonych kwot wierzytelności z tytułu kredytów

    mieszkaniowych, od tej części kapitału tych kredytów, od której następuje zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1, w
    przypadku gdy:
      1) umorzenia dokonuje podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
        organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
        podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;
      2) równowartość umorzonych kwot wierzytelności nie pomniejszyła w jakiejkolwiek
        innej formie przychodu, dochodu, podstawy opodatkowania ani podatku podmiotu
        udzielającego kredytu mieszkaniowego lub umarzającego kwoty wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem rezerw i odpisów utworzonych na te
        wierzytelności, które zostały rozwiązane w związku z tym umorzeniem, i w
        następstwie ich rozwiązania ustalony został przychód do opodatkowania podatkiem
        dochodowym od osób prawnych.
    Kredyt mieszkaniowy rozumiany jest jako (§ 3 Rozporządzenia PIT):
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa wart. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku P. H. powyższe warunki, o których mowa w Rozporządzeniu PIT są
    spełnione. Zaciągnęli oni Kredyt na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której
    celem było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa
    domowego (stworzonego przez małżeństwo P. H.), tj. na:
      · spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w Banku ... na nabycie gruntu
        położonego w Polsce, w miejscowości (...) oraz budowę własnego budynku
        mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na tym gruncie
        oraz
      · wykończenie i remont ww. własnego budynku mieszkalnego.
    Mając na uwadze regulacje ustawy PIT wprawdzie umorzona przez Bank kwota Zadłużenia
    Kredytu stanowi przychód podatkowy P. H., ale nie będą oni zobowiązani do zapłaty
    podatku PIT na mocy szczególnych regulacji Rozporządzenia PIT, tj. ma miejsce
    zaniechanie poboru PIT od kwoty Zadłużenia. Spełniają oni bowiem wszystkie przesłanki
    umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.
    Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej wydawane w podobnych stanach faktycznych, np.: w piśmie z dnia
    18 października 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA, w którym organ wskazał, że:
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzić należy, że umorzona przez Bank część kwoty kredytu (kapitału), stanowić
    będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

    Jednocześnie należy wskazać, że w przypadku uzyskania przez Pana do 31 grudnia 2024 r.
    przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r.
    kredytu hipotecznego (na jedną inwestycję mieszkaniową), zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie bowiem Pan spełniać wszystkie
    przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.
    Podkreślić należy, że wobec treści § 4 cytowanego rozporządzenia, zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie tylko wówczas, gdy
    ugoda z Bankiem, na mocy której dojdzie do ww. umorzenia wierzytelności, zostanie
    zawarta w okresie obowiązywania rozporządzenia, tj. do 31 grudnia 2024 r.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie zajętego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za

    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze

    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z

        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a

        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
    kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego - aby został on zaciągnięty na refinansowanie
    (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że zaciągnął Pan kredyt w Banku ... na budowę własnego budynku
    mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na gruncie położonym w miejscowości (...). Całość
    środków uzyskanych w ramach tego kredytu mieszkaniowego została przeznaczona na
    własne cele mieszkaniowe. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej
    na ww. nieruchomości. W 2008 r. zaciągnął Pan kolejny kredyt hipoteczny w Bank (...) .
    Kredyt ten został w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. c i d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na spłatę
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w Banku ... na nabycie gruntu oraz na budowę
    własnego budynku mieszkalnego na tym gruncie oraz na wykończenie i remont ww.
    własnego budynku mieszkalnego.
    Zatem, umorzenie przez Bank ww. kwoty z tytułu kredytu zaciągniętego przez Pana w
    2008 r., stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem, w analizowanym przypadku w związku z uzyskaniem przez Pana przychodu
    związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r. kredytu
    hipotecznego, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Spełnia Pan bowiem przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania. Dochody,
    od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie
    podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie
    nadpłaty w kwocie ... zł oraz kwoty dodatkowej wyjaśniam, że zgodnie z definicją
    dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    Jednakże definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że Bank w zawartej ugodzie zobowiązał się do zapłaty na
    Pana rzecz nadpłaty w kwocie ... zł oraz kwoty dodatkowej w wysokości ... zł. Nadpłata jak i
    kwota dodatkowa stanowią zwrot środków wcześniej wpłaconych na rzecz Banku, które
    uprzednio były poniesione z Pana własnych środków.
    Wobec powyższego, skoro nadpłata oraz kwota dodatkowa, którą otrzyma Pan od Banku
    w wyniku zawartej ugody, mieszczą się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty
    kredytu hipotecznego to ich otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwot nie spowoduje u
    Pana powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych. Nie będzie więc miał Pan obowiązku zapłaty podatku od
    wypłaconych Panu przez Bank ww. kwot.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia;
      - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego
    współkredytobiorcy (Pana małżonki).
    Wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania,
    a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.