Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1675/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-23
Teza: Jaką stawkę VAT należy stosować od 2011r. w stosunku do rocznych opłat za wieczyste użytkowanie gruntów (budowlanych, przeznaczonych pod zabudowę lub zabudowanych), w przypadku umów notarialnych zawartych w okresie po 1 maja 2004r. do końca 2010r.?
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; opłata-opłata roczna; opłata-opłata za użytkowanie wieczyste; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2011r. (data wpływu 15 listopada 2011r.), uzupełnionego pismem z dnia 6 lutego 2012r. (data wpływu 8 lutego 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT w stosunku do rocznych opłat za wieczyste użytkowanie gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT w stosunku do rocznych opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 lutego 2012r. (data wpływu 8 lutego 2012r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 26 stycznia 2012r. znak IBPP1/443-1675/11/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Oddany przez Gminę po 1 maja 2004r. w użytkowanie wieczyste grunt budowlany, przeznaczony pod zabudowę lub zabudowany objęty został stawką 22% VAT. Od 1 stycznia 2011r. nastąpił wzrost podstawowej stawki VAT z 22% na 23%. Gmina do opłat rocznych zastosowała nową stawkę 23%. Z uwagi, iż oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste następuje z dniem, w którym dokonuje się wpisu prawa wieczystego użytkowania w księdze wieczystej na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy o ustanowieniu tego prawa (art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami (a więc przed zmianą stawki VAT) – budzi wątpliwość prawidłowość zastosowania przez Wnioskodawcę do opłat rocznych stawki 23%.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że od 27 maja 1990r. do 30 września 2004r. Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym pod nazwą Urząd Gminy z tytułu dzierżawy gruntów oraz czynszu za wynajem lokali użytkowych. W dniu 30 września 2004r. nazwa Urząd Gminy została wyrejestrowana, a od 1 października 2004r. Wnioskodawca jest zgłoszony jako czynny podatnik VAT pod nazwą Gmina.Wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie stawki podatku VAT dotyczącej rocznych opłat za wieczyste użytkowanie został objęty stan faktyczny dotyczący oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste do dnia 31 grudnia 2010r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę VAT należy stosować od 2011r. w stosunku do rocznych opłat za wieczyste użytkowanie gruntów (budowlanych, przeznaczonych pod zabudowę lub zabudowanych), w przypadku umów notarialnych zawartych w okresie po 1 maja 2004r. do końca 2010r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, po wnikliwej analizie przepisów przejściowych wprowadzonych na przełomie roku 2010 i 2011, które nasuwały wiele wątpliwości w zakresie stawki dla rocznych opłat za wieczyste użytkowanie Wnioskodawca uznaje, że na podstawie art. 41 ust. 14a ustawy o VAT, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu, która została wykonana przed dniem zmiany stawki, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu jej zmiany lub później, czynność ta jest opodatkowana według stawek obowiązujących w momencie jej wykonania. Zastosowanie tego przepisu pozwala uznać, że roczne opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntów, w przypadku gdy ustanowienie tego prawa nastąpiło przed 1 stycznia 2011r., powinny być opodatkowane 22% stawką VAT. Nie ma przy tym znaczenia, że obowiązek podatkowy powstał w 2011r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy (dodany do ustawy o VAT od dnia 1 grudnia 2008r.) przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 grudnia 2010r.) przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 19 ust. 16b ustawy (dodanego do ustawy o VAT od dnia 1 grudnia 2008r.), w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.

Co do zasady, stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. art. 146a pkt 1 ustawy – od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W ramach dokonanej ustawą z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238 poz. 1578 ze zm.) nowelizacji obwiązującej obecnie ustawy o VAT, skutkującej m.in. okresowym podwyższeniem obowiązujących stawek VAT, przewidziano przepisy przejściowe regulujące w sposób jednoznaczny zasady stosowania podwyższonych okresowo stawek VAT w zależności od rodzaju czynności podlegających opodatkowaniu oraz terminu ich wykonania. Stosowne uregulowania zawarte zostały w znowelizowanym art. 41 ww. ustawy o VAT poprzez dodanie nowych ust. 14a-14h.

Stosownie do treści art. 41 ust. 14a ustawy w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

Należy zatem rozstrzygnąć w pierwszej kolejności, czy w tej sprawie doszło do wykonania czynności i w jakiej dacie.

Prawo wieczystego użytkowania jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Z zawartych tam regulacji wynika, iż użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela. W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. W myśl natomiast art. 238 Kodeksu cywilnego wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.

Stosownie do art. 71 ustawy o gospodarce nieruchomościami za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.

Z powyższych przepisów wywnioskować należy, iż w przypadku użytkowania wieczystego właścicielem gruntu przez cały okres użytkowania pozostaje co prawda Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, jednakże użytkownik wieczysty w tym czasie posiada we władaniu rzecz cudzą. Jego prawo w stosunku do tego gruntu pozwala na dysponowanie rzeczą w sposób zbliżony do właściciela. Wykonanie więc tego świadczenia w całości następuje z chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.

W związku z powyższym w ustawie o podatku od towarów i usług oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste potraktowano jak dostawę towarów.

W przepisie art. 7 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy jako dostawa towaru wymieniono właśnie oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Wykonanie dostawy następuje z chwilą wydania użytkownikowi wieczystemu, który od tej chwili dysponuje gruntem jak właściciel. W momencie oddania gruntu w użytkowanie wieczyste spełniona zatem zostaje przesłanka dostawy towaru określona w art. 7 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż oddany przez Gminę po 1 maja 2004r. w użytkowanie wieczyste grunt budowlany, przeznaczony pod zabudowę lub zabudowany objęty został stawką 22% VAT. Od 1 stycznia 2011r. nastąpił wzrost podstawowej stawki VAT z 22% na 23%. Gmina do opłat rocznych zastosowała nową stawkę 23%. Z uwagi, iż oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste następuje z dniem, w którym dokonuje się wpisu prawa wieczystego użytkowania w księdze wieczystej na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy o ustanowieniu tego prawa (art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami (a więc przed zmianą stawki VAT) – budzi wątpliwość prawidłowość zastosowania przez Wnioskodawcę do opłat rocznych stawki 23%.

Wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie stawki podatku VAT dotyczącej rocznych opłat za wieczyste użytkowanie został objęty stan faktyczny dotyczący oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste do dnia 31 grudnia 2010r.

W świetle powołanych regulacji prawnych należne opłaty roczne pobierane przez Gminę po dniu 31 grudnia 2010r., a dotyczące prawa użytkowania wieczystego gruntu ustanowionego w okresie od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 grudnia 2010r., na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z ust. 14a ustawy o podatku od towarów i usług podlegają opodatkowaniu według 22% stawki VAT, tj. według stawki obowiązującej w momencie dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.