Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.712.2025.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania i
podatku należnego w deklaracji podatkowej za okres
rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna korekty.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego
okres-okres rozliczeniowy
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek naliczony-zwiększenie podatku
naliczonego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku wykazania zwiększenia podstawy
    opodatkowania i podatku należnego w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w
    którym powstała przyczyna korekty. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A (dalej: Spółka) jest podmiotem z siedzibą w Polsce prowadzącym działalność
    gospodarczą przede wszystkim w zakresie (...), jak również usługi serwisowania/napraw
    /konserwacji (...).
    · Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce.
    · W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje dostawy, instalacji
      oraz uruchomienia (...) w oparciu o umowy (kontrakty) zawierane m.in. z polskimi
      kontrahentami (dalej: Nabywca).
    · Przedmiotem standardowej umowy jest dostawa, instalacja oraz uruchomienie
      określonej w umowie ilości (...) (od kilku do kilkunastu (...)) za uzgodnioną cenę (dalej:
      Kontrakt).
    · Poza Kontraktem Spółka zawiera również z Nabywcami umowy serwisowe (dalej:
      Umowa Serwisowa).
    · Na mocy Umów Serwisowych Spółka świadczy usługi w zakresie naprawy, serwisowania
      oraz konserwacji dostarczonych (...) oraz świadczy usługi związane z przywróceniem
      (...) do właściwego ich funkcjonowania obejmujące usunięcie usterek i dokonanie
      innych napraw (...) tak, aby (...) funkcjonowały w sposób prawidłowy i były użytkowane
      zgodnie z przeznaczeniem.
    · Sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu świadczenia ww. usług (dalej „opłaty rocznej”)
      opisany został w Umowach (Kontrakt lub Umowa Serwisowa; dalej jako Umowa).
    · Opłata roczna jest płatna w równych miesięcznych ratach na podstawie faktury
      sprzedaży, w odniesieniu do każdej (...) („Opłata roczna (...)”) i łącznie za wszystkie (...)
      („Łączna opłata roczna”). Spółka nie jest uprawniona do żadnej dodatkowej kwoty z
      tytułu świadczenia usług, z wyjątkiem wyraźnie określonych w Umowie.
    · Zgodnie z Umową taka opłata roczna może zostać skorygowana formułą indeksacyjną.
    · Formuła indeksacyjna powoduje dostosowanie opłaty rocznej do zmieniających się
      warunków rynkowych na podstawie opisanej w Umowie z Nabywcą formuły bazującej
      na publicznie dostępnych danych, głównie Eurostat lub GUS, np.:
      (...)
    · Formuła indeksacyjna może w przyszłości być różna w zależności od ustaleń umownych
      z Nabywcą. Zasadą pozostanie jednak to, że:
      - formuła indeksacyjna będzie odzwierciedlać zmieniające się w czasie trwania
        współpracy warunki ekonomiczne (tzw. otoczenie ekonomiczne),
      - formuła indeksacyjna będzie opierała się o oficjalnie publikowane wskaźniki,
      - jej zastosowanie będzie miało na celu odzwierciedlenie wartości środków
        pieniężnych ustalonych jako stała opłata za usługi świadczone w dłuższym okresie
        czasu (rok, kwartał lub inny okres wskazany w Umowie).
    · W sytuacji, gdy Umowa przewiduje formułę indeksacyjną:
      - po opublikowaniu wskaźników, o których mowa w Umowie, Spółka kalkuluje kwotę
        zwiększenia wynagrodzenia zgodnie z Umową,
      - Spółka prezentuje Nabywcy kalkulację wzrostu ceny w oparciu o wskaźniki/pomiary
        /dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich zażąda),

      - Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację poprzez:
        o akceptację przedstawionej kalkulacji,
        o ewentualnie podpisanie porozumienia, w którym skalkulowany jest wzrost
        wynagrodzenia (...) albo
        o tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji
        Spółki w określonym czasie.
      - Spółka wystawia fakturę korygującą „in plus” dokumentującą wzrost wynagrodzenia
        w związku z ww. okolicznościami (dalej: Korygująca Faktura Indeksująca).
    · Przy czym zastosowanie formuły indeksacji i skalkulowanie zwiększenia wynagrodzenia
      możliwe jest dopiero po opublikowaniu odpowiednich wskaźników ekonomicznych
      znajdujących zastosowanie do danego okresu rozliczeniowego. Do tego czasu Spółka
      nie ma możliwości skalkulowania wzrostu wynagrodzenia zgodnie z Umową.
    · Spółka nie ma wpływu na termin, w jakim wskaźniki odnoszące się do danego okresu
      rozliczeniowego są publikowane. Może to następować ze znaczącym opóźnieniem
      wynikającym z harmonogramu dostawcy informacji, np. Eurostatu albo GUS.
    · Korygująca Faktura Indeksująca odnosi się do całej opłaty za ustalony w Umowie okres,
      tj. zasadniczo rok, ewentualnie kwartał lub inny okres ustalony w Umowie.
    · Korygująca Faktura Indeksująca spełnia wymogi wskazane w przepisach ustawy o VAT
      dla faktur korygujących.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka jest uprawniona do
    wykazania podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikających z Faktury
    Korygującej Indeksującej w rozliczeniu VAT za okres rozliczeniowy, w którym powstała
    przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, tj. w miesiącu, w którym Spółka obliczyła
    wzrost wynagrodzenia zgodnie z Umową i potwierdziła jego prawidłowość z Nabywcą?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka jest
    uprawniona do wykazania podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikających z
    Faktury Korygującej Indeksującej w rozliczeniu VAT za okres rozliczeniowy, w którym
    powstała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, tj. w miesiącu, w którym
    Spółka obliczyła wzrost wynagrodzenia zgodnie z Umową i potwierdziła jego prawidłowość
    z Nabywcą.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport i import towarów oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie i dostawa towarów.
    Podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi
    dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika (art. 29a ust. 1 ustawy o VAT).
    Przepisy ustawy o VAT wskazują również, o jakie dodatkowe elementy zwiększa się
    podstawę opodatkowania. Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa
    opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;

    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Jednocześnie art. 29a ust. 10 ustawy o VAT stanowi, że podstawę opodatkowania obniża
    się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen,
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań (w określonych przypadkach),
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło,
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.
    Ponadto, zgodnie z obowiązującym od początku 2021 roku przepisem art. 29a ust. 17
    ustawy o VAT, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej
    podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
    zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Powołane wyżej regulacje wskazują na szeroką definicję podstawy opodatkowania, tj.
    „wszystko, co stanowi zapłatę”. Jednocześnie ustawodawca wprowadził regulacje
    określające sposób postępowania na wypadek zmian podstawy opodatkowania. Powyższe
    oznacza, że ustawa o VAT określa z jednej strony szeroką definicję podstawy
    opodatkowania, lecz jednocześnie wprowadza możliwość jej zmiany (korygowania).
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Przepisy ustawy o VAT przewidują również możliwość korygowania uprzednio
    wystawionych faktur.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    3) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
      pkt 4,
    4) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
    – podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Mając na uwadze powołane przepisy, faktury korygujące mogą dokumentować
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (faktury korygujące „in minus”) lub podwyższenie
    podstawy opodatkowania (faktury korygujące „in plus”).
    Przy czym, powołany przepis dokonuje rozróżnienia przyczyn wystawienia faktur z uwagi
    na okoliczności, tzn.:
    · stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury; tego typu faktura korygująca, na
      skutek zmiany faktury pierwotnej, dokumentuje prawidłową wysokość zobowiązania
      podatkowego i podatku należnego (jeśli dotyczy) i jest wystawiana w celu podania
      właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
      decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. W takim przypadku obowiązek
      podatkowy powstał w momencie pierwotnej sprzedaży (ewentualnie wystawienia
      faktury pierwotnej w przypadkach określonych w ustawie o VAT),
    · przyczyna korekty ma charakter wtórny, tj.:

      - nie istniała w momencie wystawienia faktury pierwotnej oraz
      - jej powstanie nie jest uzależnione od błędu popełnionego przy wystawieniu faktury.
    Tego typu korekty obejmują: zmianę ceny po wystawieniu faktury, udzielenie rabatu,
    zwrotu towarów i opakowań lub zaliczki.
    W takim przypadku obowiązek podatkowy w związku z wystawieniem faktury korygującej
    powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty ponieważ korekta
    jest powodowana nowymi okolicznościami, które nie istniały/nie były znane w momencie
    wystawienia faktury pierwotnej.
    Mając powyższe na uwadze, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych,
    tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, w tym w zakresie
    ujęcia w czasie tych zdarzeń, a także rzeczywistą/ostateczną wielkości sprzedaży.
    Powyższe stanowisko potwierdza również jednolita linia interpretacyjna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
    - interpretacja indywidualna z 16 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.581.2024.1.KT, cyt.:
    „Z ww. przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające
    wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy,
    podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia
    się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w
    jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie
    wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury
    korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych
    i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności
    wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Powyższe uregulowania wskazują, że istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej
    wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Zaznaczyć należy, że faktury
    korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy
    opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki
    odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega
    podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia
    można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:
    - jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia
    faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w
    którym została wykazana faktura pierwotna;
    - w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
    sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem
    podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za
    miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce,
    gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości,
    natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej”.
    - Interpretacja indywidualna z 6 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.528.2023.2.JO,
      cyt.:
      „Zatem, w zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty
      podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała.
      Generalnie, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę
      opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania

      w rozliczeniu bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie
      okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę
      opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży”.
    W stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku:
    · Spółka świadczy usługi w zakresie naprawy, serwisowania oraz konserwacji
      dostarczonych (...) oraz świadczy usługi związane z przywróceniem (...) do właściwego
      ich funkcjonowania obejmujące usunięcie usterek i dokonanie innych napraw (...) tak
      aby (...) funkcjonowały w sposób prawidłowy i były użytkowane zgodnie z
      przeznaczeniem.
    · Na podstawie zawartych Umów Spółka jest uprawniona do skorygowania ceny/wartości
      całkowitego wynagrodzenia rocznego w oparciu o formułę indeksującą bazującą na
      zasadniczo na wskaźnikach Eurostat referujących do wzrostu cen/wynagrodzeń.
    · Sposób kalkulacji (wzory/okres/wskaźniki) wyżej wskazanego wzrostu/dodatkowego
      wynagrodzenia opisany został szczegółowo w Umowach zawieranych z Nabywcami.
    · Zgodnie z zapisami Umów Spółka dokonuje kalkulacji wzrostu/dodatkowego
      wynagrodzenia w oparciu o formułę indeksacyjną wcześniej ustaloną z Nabywcą w
      Umowie.
    · Przy czym nie jest możliwe zastosowanie formuły indeksacji zanim nie zostaną
      opublikowane odpowiednie wskaźniki ekonomiczne znajdujące zastosowanie do
      danego okresu rozliczeniowego.
    · Spółka nie ma wpływu na termin, w jakim wskaźniki odnoszące się do danego okresu
      rozliczeniowego są publikowane. Może to następować ze znaczącym opóźnieniem
      wynikającym z harmonogramu dostawcy informacji, np. Eurostatu albo GUS.
    · W sytuacji, gdy Umowa przewiduje formułę indeksacyjną:
      - po opublikowaniu wskaźników, o których mowa w Umowie, Spółka kalkuluje kwotę
        zwiększenia wynagrodzenia zgodnie z Umową,
      - Spółka prezentuje Nabywcy kalkulację wzrostu ceny w oparciu o wskaźniki/pomiary
        /dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich zażąda),
      - Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację poprzez:
        o akceptację przedstawionej kalkulacji,
        o ewentualnie podpisanie porozumienia, w którym skalkulowany jest wzrost
        wynagrodzenia (jeśli takie porozumienie jest wymagane przez Nabywcę) albo
        o tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji
        Spółki w określonym czasie.
    · Spółka wystawia Fakturę Korygującą Indeksującą dokumentującą wzrost wynagrodzenia
      w związku z ww. okolicznościami.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nie
    ulega wątpliwości, że:
    · W momencie wystawienia faktur pierwotnych przez Spółkę na rzecz Nabywcy z tytułu
      świadczenia usług zgodnie z Umową faktury te odzwierciedlały ustalenia między
      stronami i jako takie były prawidłowo wystawione.
    · Po ich wystawieniu zaistniały nowe okoliczności transakcji, nieznane w momencie
      wystawiania faktur pierwotnych, skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania.
      Okoliczności te nie istniały w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Brak jest
      zatem podstaw do uznania, że faktury pierwotne były przez Spółkę wystawione
      nieprawidłowo.

    · Tym samym wystawiane przez Spółkę Faktury Korygujące Indeksujące dokumentują
      zmianę (wzrost) wynagrodzenia Spółki z przyczyn powstałych po dokonaniu sprzedaży
      i wystawieniu przez Spółkę faktur pierwotnych.
    · Przyczyna korekty powstała zatem w momencie późniejszym niż wystawienie faktur
      pierwotnych, a konkretnie po akceptacji sporządzonej kalkulacji dodatkowej ceny
      /wynagrodzenia Spółki w oparciu o opublikowane wskaźniki znajdujące zastosowanie
      w formule indeksującej za dany okres rozliczeniowy.
    Wniosek:
    Okres rozliczeniowy, w którym należy rozliczyć Faktury Korygujące Indeksujące
    uzależniony jest od okoliczności, które spowodowały ich powstanie.
    W celu prawidłowego ustalenia momentu ujęcia dla potrzeb VAT Faktur Korygujących
    Indeksujących konieczne jest zatem ustalenie, kiedy powstały okoliczności skutkujące
    wzrost wynagrodzenia Spółki.
    Zgodnie z Umowami zawartymi przez Spółkę:
    · Spółka kalkuluje kwotę zwiększenia wynagrodzenia zgodnie z Umową, w oparciu o
      wskaźniki indeksacji po ich opublikowaniu,
    · Spółka prezentuje Nabywcy kalkulację wzrostu wynagrodzenia w oparciu o wskaźniki
      /pomiary/dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich zażąda),
    · Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację poprzez:
      - akceptację przedstawionej kalkulacji,
      - ewentualnie podpisanie porozumienia, w którym skalkulowany jest wzrost
        wynagrodzenia (...) albo
      - tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji Spółki
        w określonym czasie.
    Tym samym, ostateczna wysokość wzrostu wynagrodzenia Spółki znana jest dopiero w
    momencie, gdy Spółka obliczyła wzrost wynagrodzenia zgodnie z Umową i potwierdziła
    jego prawidłowość z Nabywcą. Dopiero w tym momencie dochodzi do faktycznego
    wzrostu wynagrodzenia Spółki zgodnie z Umową.
    W konsekwencji, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka jest
    uprawniona do wykazania podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikających z
    Faktur Korygujących Indeksujących w rozliczeniu VAT za okres rozliczeniowy, w którym
    powstała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, tj. w miesiącu, w którym
    Spółka obliczyła wzrost wynagrodzenia zgodnie z Umową i potwierdziła jego prawidłowość
    z Nabywcą.
    Powyższe podejście w stosunku do zmiany ceny w oparciu o formułę indeksacyjną
    znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w analogicznych do
    Spółki stanach faktycznych. Przykładowo:
    · W interpretacji z 28 marca 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.38.2024.2.RMA, korekta
      wynagrodzenia oparta została o wskaźnik waloryzacyjny GUS. Organ podatkowy
      zgodził się z podatnikiem, że ma on obowiązek rozliczyć VAT należny od dodatkowego
      wynagrodzenia w rozliczeniu za okres, w którym podatnik wystawia fakturę (usługi
      budowlane), a nie za okres, w którym GUS opublikował dane statystyczne. Samo
      opublikowanie wskaźników umożliwia kalkulację wzrostu wynagrodzenia, nie oznacza
      to jednak, że do niego faktycznie dochodzi, cyt.:
      „Zatem mamy do czynienia z sytuacją, w której przyczyna korekty powstała po dacie
      wystawienia faktur pierwotnych.

      Ponadto, sama publikacja wskaźnika GUS, który jest niezbędny do wyliczenia
      waloryzacji, nie wystarcza do uznania, że zaistniało zdarzenie skutkujące
      podwyższeniem ceny wymagające uwzględnienia go w korekcie rozliczenia za ten
      okres. Umowa i aneks przewidują, że mają Państwo obowiązek dokonać wyliczenia
      waloryzacji zgodnie ze wzorem wskazanym w aneksie, a ponadto przedłożyć to
      wyliczenie usługobiorcy. Dopiero po przedstawieniu wyliczenia możliwe jest
      wystawienie faktury korygującej na wartość waloryzacji”.
    · Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 28
      sierpnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.392.2024.1.MMA, cyt.:
      „Przytoczony przepis wiąże możliwość rozliczenia waloryzacji wynagrodzenia z
      zaistnieniem przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania. Zwaloryzowana kwota
      powinna zostać rozliczona w okresie, w którym została wystawiona faktura korygująca.
      Na moment wystawienia faktury pierwotnej, Wnioskodawca nie jest w stanie dokładnie
      określić faktycznej wartości waloryzacji z uwagi na uzależnienie jej wysokości od
      publikacji Wskaźnika GUS.
      Dodatkowo, samo opublikowanie Wskaźnika GUS nie jest podstawą do waloryzacji
      wynagrodzenia przyjętego pierwotnie w Umowie. Publikacja Wskaźnika GUS jest zatem
      etapem wstępnym który prowadzi do zmiany Umowy i możliwości zmiany
      wynagrodzenia wskazanego w Umowie”.
    Z kolei w wyroku z 4 lutego 2025 r. sygn. I SA/Po 684/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w Poznaniu uchylił interpretację indywidualną, w której organ uznał, że w
    przedstawionych przez skarżącą Spółkę realiach stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego powinna ona rozpoznać wystawione faktury korygujące „in plus” w miesiącu, w
    którym oszacowano poniesione rzeczywiste koszty świadczonej usługi, a nie w miesiącu, w
    którym ma miejsce pisemna akceptacja rozliczenia.
    Przypadek nie dotyczył formuły indeksacyjnej, jednak ustalenia Sądu mają znaczenie przez
    to, że wskazują na znaczenie ustaleń poczynionych pomiędzy kontrahentami i
    polegającymi na weryfikacji i akceptacji ostatecznej kalkulacji wzrostu ceny przez nabywcę
    usług, cyt.:
    „Skarżąca trafnie dostrzega, że w momencie, w którym zostaną ustalone wszystkie
    elementy składające się na bazę kosztową z tytułu świadczonych usług nie zna ona jeszcze
    ostatecznego kształtu korekty. Trafnie zauważa się, że zgodnie z postanowieniami umów
    skarżąca jest zobligowana do przesłania Zamawiającemu rozliczenia kosztów
    rzeczywistych prac powierzonych w celu weryfikacji, wniesienia zastrzeżeń i ostatecznego
    ich uznania przez Zamawiającego. Sporządzenie zestawienia o wysokości oszacowanych
    poniesionych rzeczywistych kosztów nie stanowi jeszcze o tym, że w takiej wysokości
    zostanie ustalone między stronami ostateczne, faktyczne wynagrodzenie i nie stanowi o
    definitywności wynagrodzenia, jakie będzie należne. Trafnie zauważa się, że nie jest
    wykluczone, iż część kosztów włączonych przez skarżącą do kalkulacji bazy kosztowej
    zostanie uznana za niezasadne, co wpłynie na wysokość ostatecznej kwoty należnego
    wynagrodzenia za realizację kontraktu. Trafnie dostrzega się, że dopiero z momentem
    akceptacji przedłożonego rozliczenia przez Zamawiającego skarżąca nabywa prawo do
    podwyższonej zapłaty w odniesieniu do usług wykonanych i zafakturowanych na
    podstawie rozliczenia wstępnego.
    W świetle art. 29a ust. 17 ustawy o podatku od towarów i usług, ustalenie kiedy zaistniały
    przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania musi zostać poprzedzone ustaleniem
    jakie okoliczności są istotne z punktu widzenia prawidłowego zidentyfikowania wielkości
    podstawy opodatkowania. W konsekwencji, dopiero z momentem akceptacji
    przedłożonego rozliczenia przez zamawiającego skarżąca nabywa prawo do podwyższonej
    zapłaty w odniesieniu do usług wykonanych i zafakturowanych na podstawie rozliczenia
    wstępnego. Wynika to z faktu, że postanowienia art. 29a ust. 17 ww. ustawy wprost
    odwołują się do podstawy opodatkowania, którą w świetle postanowień art. 29a ust. 1

    tego aktu jest zapłata otrzymana z tytułu sprzedaży jak i zapłata, którą sprzedawca ma z
    tego tytułu otrzymać”.
    W tym stanie rzeczy stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
      a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
      obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
      – wyrazy „metoda kasowa”;
      (...).
    Dane jakie powinna zawierać faktura wskazane zostały w art. 106e ustawy.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i
    nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Prawidłowość
    materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub
    usług. Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie
    ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to
    wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują
    zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera
    błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury
    poprzez wystawienie faktury korygującej.

    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      – podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich
    wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży
    w danym okresie rozliczeniowym.
    Dane jakie powinna zawierać faktura korygująca są wskazane w ww. art. 106j ust. 2
    ustawy.
    Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały
    rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które
    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego
    rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich
    wystawienia:
    - jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia
      faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za
      okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
    - w sytuacji, gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
      sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
      zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji
      podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek
      będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w
      prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była
      możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;
    - późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia
      podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym
      została wykazana faktura pierwotna.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli
    po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub
    okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku
    fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w
    cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy
    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i
    obniżek cen.
    Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych
    wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura
    korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu.

    Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby
    dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Z kolei, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z treści art. 19a ust. 3 ustawy wynika, że:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze, mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy,
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W myśl art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest

      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Stosownie do art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Wskazali Państwo, że:
    · Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT – prowadzi działalność
      gospodarczą przede wszystkim w zakresie dostaw, instalacji oraz uruchomienia (...),
      jak również usługi serwisowania/napraw/konserwacji (...) oraz (...) – w oparciu o
      umowy (Kontrakty) zawierane z Nabywcą;
    · poza Kontraktem, Spółka zawiera również z Nabywcami Umowy Serwisowe na mocy
      których Spółka świadczy usługi w zakresie naprawy, serwisowania oraz konserwacji
      dostarczonych (...) oraz świadczy usługi związane z przywróceniem (...) do właściwego
      ich funkcjonowania obejmujące usunięcie usterek i dokonanie innych napraw (...) tak,
      aby (...) funkcjonowały w sposób prawidłowy i były użytkowane zgodnie z
      przeznaczeniem;
    · sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu świadczenia ww. usług („opłaty rocznej”)
      opisany został w Umowach. Opłata roczna jest płatna w równych miesięcznych ratach
      na podstawie faktury sprzedaży, w odniesieniu do każdej (...) („Opłata roczna (...)”) i
      łącznie za wszystkie (...) („Łączna opłata roczna”). Spółka nie jest uprawniona do żadnej
      dodatkowej kwoty z tytułu świadczenia usług, z wyjątkiem wyraźnie określonych w
      Umowie;
    · zgodnie z Umową ww. opłata roczna może zostać skorygowana formułą indeksacyjną,
      która powoduje dostosowanie opłaty rocznej do zmieniających się warunków
      rynkowych na podstawie opisanej w Umowie z Nabywcą formuły bazującej na
      publicznie dostępnych danych, głównie Eurostat lub GUS, (...);
    · formuła indeksacyjna będzie odzwierciedlać zmieniające się w czasie trwania
      współpracy warunki ekonomiczne (tzw. otoczenie ekonomiczne) i będzie opierała się o
      oficjalnie publikowane wskaźniki, a jej zastosowanie będzie miało na celu
      odzwierciedlenie wartości środków pieniężnych ustalonych jako stała opłata za usługi
      świadczone w dłuższym okresie czasu (rok, kwartał lub inny okres wskazany w
      Umowie);
    · w sytuacji, gdy Umowa przewiduje formułę indeksacyjną:
      - po opublikowaniu wskaźników, o których mowa w Umowie, Spółka kalkuluje kwotę
        zwiększenia wynagrodzenia zgodnie z Umową,
      - Spółka prezentuje Nabywcy kalkulację wzrostu ceny w oparciu o wskaźniki/pomiary
        /dane wraz z dodatkowymi dokumentami (...),
      - Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację poprzez: akceptację przedstawionej
        kalkulacji, ewentualnie podpisanie porozumienia, w którym skalkulowany jest
        wzrost wynagrodzenia (...) albo tzw. „milczącą akceptację”,

      - w związku z ww. okolicznościami, Spółka wystawia fakturę korygująca „in plus”
        dokumentującą wzrost wynagrodzenia (Korygująca Faktura Indeksująca);
    · zastosowanie formuły indeksacji i skalkulowanie zwiększenia wynagrodzenia możliwe
      jest dopiero po opublikowaniu odpowiednich wskaźników ekonomicznych
      znajdujących zastosowanie do danego okresu rozliczeniowego. Do tego czasu Spółka
      nie ma możliwości skalkulowania wzrostu wynagrodzenia zgodnie z Umową. Spółka
      nie ma wpływu na termin, w jakim wskaźniki odnoszące się do danego okresu
      rozliczeniowego są publikowane. Może to następować ze znaczącym opóźnieniem
      wynikającym z harmonogramu dostawcy informacji, np. Eurostatu albo GUS;
    · Korygująca Faktura Indeksująca odnosi się do całej opłaty za ustalony w Umowie okres,
      tj. zasadniczo rok, ewentualnie kwartał lub inny okres ustalony w Umowie;
    · Korygująca Faktura Indeksująca spełnia wymogi wskazane w przepisach ustawy dla
      faktur korygujących.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma obowiązek zwiększenia podstawy
    opodatkowania w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym Nabywca
    zaakceptował zwiększenie przez Spółkę wynagrodzenia na podstawie opisanej w Umowie
    Formuły indeksacyjnej.
    Odnosząc się do kwestii ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym należy wykazać
    podwyższenie ceny z tytułu rozliczenia podwyższonych kosztów świadczonych usług (na
    podstawie Formuły indeksującej) należy wskazać, że w zależności od przyczyny korekty, tj.
    momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik
    jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta
    przyczyna zaistniała. Zasadniczo, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty
    zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia
    podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały
    wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty
    zwiększającej podstawę opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po
    dokonaniu sprzedaży. Jednak, w przypadku gdy przyczyna korekty istniała już w momencie
    wystawienia faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę
    opodatkowania wystąpi w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy
    dla dostawy towarów lub świadczenia usług.
    Należy zauważyć, że korekta zwiększająca („in plus”) dokonywana jest na bieżąco w
    przypadku, kiedy podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej
    wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie,
    które następuje po sprzedaży, stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji
    – dokonania korekty poprzez zwiększenie należnego podatku. Zatem dopiero zdarzenie
    skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wykazanej wcześniej
    podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta
    podstawy opodatkowania, stosownie do ww. art. 29a ust. 17 ustawy, powinna być
    ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.
    Natomiast korekta wsteczna gdy, odnosząc się do rozliczenia dokonywanego wstecz
    (poprzez korektę), dokonywana korekta ma na celu wykazanie prawidłowej wysokości
    podatku należnego z tytułu danego zdarzenia, który w rozliczeniu za dany okres
    powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu został wykazany w wadliwej (zaniżonej)
    wysokości. Istotne jest zatem, że korekta wsteczna dotyczy przypadku gdy wspomniane
    zaniżenie podstawy opodatkowania nastąpiło w świetle okoliczności aktualnych już w
    momencie „pierwotnego” rozpoznania obowiązku podatkowego.
    W takiej sytuacji faktura korygująca dokumentuje jedynie prawidłową wysokość podatku
    należnego z tytułu danej sprzedaży, odnośnie do której obowiązek podatkowy powstał w
    momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej. Wobec tego – w świetle ogólnej
    zasady określającej moment powstania obowiązku podatkowego – sam fakt wystawienia

    faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wysokość ukonstytuowanego już
    zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, w
    przypadku którego doszło jedynie do wadliwego jego udokumentowania i wykazania w
    rozliczeniu za ten okres. Stąd wystawiana faktura korygująca musi zostać ujęta w
    rozliczeniu za ten okres.
    Kluczową rolę w ustaleniu momentu ujęcia korekty w deklaracji stanowi więc
    przeanalizowanie sytuacji i ustalenie, czy przyczyna wystawienia faktury korygującej przez
    sprzedawcę stanowi nową okoliczność, powstałą po wystawieniu faktury pierwotnej.
    Bowiem jak wskazano wyżej, w przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie
    późniejszym, po dokonaniu dostawy lub np. wystąpią nowe okoliczności powodujące
    zmianę ceny po dokonaniu dostawy i wystawieniu faktur dokumentujących te dostawy,
    korekta powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna
    korekty, gdyż faktury zostały wystawione poprawnie, tzn. nie były wynikiem błędu, czy
    pomyłki ze strony wystawiającego faktury.
    Skoro:
    · sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu świadczenia przedmiotowych usług opisany
      został w Umowie;
    · zgodnie z Umową opłata roczna może zostać skorygowana Formułą indeksacyjną, która
      powoduje dostosowanie opłaty rocznej do zmieniających się warunków rynkowych;
    · Formuła indeksacyjna może w przyszłości być różna w zależności od ustaleń umownych
      z Nabywcą, tj. będzie odzwierciedlać zmieniające się w czasie trwania współpracy
      warunki ekonomiczne (tzw. otoczenie ekonomiczne), jak również będzie opierała się o
      oficjalnie publikowane wskaźniki, a jej zastosowanie będzie miało na celu
      odzwierciedlenie wartości środków pieniężnych ustalonych jako stała opłata za usługi
      świadczone w dłuższym okresie czasu (rok, kwartał lub inny okres wskazany w
      Umowie)
    – to w analizowanym przypadku zastosowany mechanizm rozliczeń pomiędzy Spółką a
    Nabywcą od początku przewiduje możliwość korekty wynagrodzenia ze względu na fakt,
    że pierwotna wysokość wynagrodzenia (opłaty rocznej) – jak wynika z opisu sprawy – jest
    ustalana w Umowie, a następnie korygowana w oparciu o opisaną w Umowie Formułę
    indeksacyjną, bazującą na publicznie dostępnych danych (głównie Eurostat lub GUS), która
    dostosowuje opłatę roczną do zmieniających się warunków rynkowych, tj. w oparciu o
    ściśle określone wskaźniki, których wartość nie może być przedmiotem akceptacji, czy
    zmian przez Nabywcę.
    W przedmiotowej sprawie, ostateczna cena za świadczone przez Spółkę usługi (ustalona
    na wyższym poziomie niż pierwotnie w Umowie) jest zatem uzależniona od wzrostu
    oficjalnie publikowanych wskaźników powodujących zwiększenie wynagrodzenia z tytułu
    świadczonych usług, a więc okoliczności, które nie były możliwe do przewidzenia w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej. Okoliczności te należy rozpatrywać w kategorii
    dodatkowego warunku, którego spełnienie uzależnia możliwość dokonania korekty
    należnego Spółce wynagrodzenia. Wystawione przez Spółkę faktury korygujące „in plus”
    powinny być zatem ujmowane dla potrzeb podatku VAT „na bieżąco”. Korekta
    wystawionych faktur spowodowana jest bowiem przyczynami, które miały miejsce już po
    wykonaniu usługi i nie były możliwe do przewidzenia w momencie wystawienia faktury
    pierwotnej.
    Obowiązek rozliczenia korekty zwiększającej podstawę opodatkowania u Państwa
    powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, tj. w momencie
    dokonania kalkulacji wzrostu cen po opublikowaniu wskaźników, o których mowa w
    Umowie. Trudno uznać, że miesiącem rozliczenia podatku VAT będzie miesiąc, w którym
    Spółka otrzymała od Nabywcy akceptację przedstawionej kalkulacji, ewentualnie
    podpisanie porozumienia, w którym skalkulowany jest wzrost wynagrodzenia (...) albo tzw.
    „milczącą akceptację” akceptującą rozliczenie wtórne zwiększające wynagrodzenie.

    Przepisy prawa odnoszą się do momentu powstania okoliczności powodujących korektę, a
    nie do momentu akceptacji tych okoliczności przez klienta (nabywcę). W tej sprawie więc
    obowiązek ujęcia dla celów podatku VAT faktury korygującej powstaje w miesiącu, w
    którym została dokonana/zostanie dokonana kalkulacja wzrostu cen po opublikowaniu
    wskaźników na których opiera się Formuła indeksacyjna, opisana w Umowie z Nabywcą.
    Są to głównie – jak Państwo wskazali – dane Eurostat lub GUS, (...).
    Zatem, dla celów podatku VAT, Spółka powinna wykazać podstawę opodatkowania i
    podatek należny wynikający z Faktury Korygującej Indeksującej w miesiącu, w którym
    dokonują Państwo kalkulacji zwiększenia wynagrodzenia po opublikowaniu wskaźników, o
    których mowa w Umowie, a nie w miesiącu, w którym Nabywca zaakceptował większe
    wynagrodzenie za świadczone przez Spółkę usługi, podpisał porozumienie, czy dokonał
    tzw. milczącej akceptacji. W momencie bowiem, gdy dokonują Państwo kalkulacji
    zwiększenia wynagrodzenia znana jest ostateczna wartość korekty, gdyż – jak już
    wskazano – dokonywana jest ona w oparciu o ściśle określone wskazania, zgodnie z
    Umową.
    W konsekwencji, są/będą Państwo zobowiązani – zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy –
    rozliczyć wystawione faktury korygujące do faktur pierwotnych „in plus” w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna korekty, czyli za okres w
    którym dokonują Państwo kalkulacji wzrostu cen świadczonych usług po opublikowaniu
    wskaźników, o których mowa w Umowie.
    Podsumowanie
    W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka – na podstawie art. 29a ust.
    17 ustawy – jest/będzie zobowiązana do wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania
    i podatku należnego – wynikających z Faktury Korygującej Indeksującej – w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna korekty zwiększającej
    podstawę opodatkowania, tj. w miesiącu, w którym dokonują Państwo kalkulacji wzrostu
    wynagrodzenia za świadczone usługi po opublikowaniu wskaźników na których opiera się
    Formuła indeksacyjna zwiększająca wynagrodzenie, opisana w Umowie z Nabywcą.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko, że „Spółka jest uprawniona do wykazania podstawy
    opodatkowania i podatku należnego wynikających z Faktur Korygujących Indeksujących w
    rozliczeniu VAT za okres rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna zwiększenia
    podstawy opodatkowania, tj. w miesiącu, w którym Spółka obliczyła wzrost wynagrodzenia
    zgodnie z Umową i potwierdziła jego prawidłowość z Nabywcą” uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie
    mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Interpretacja ta została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.