Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-698/15-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-12-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży gospodarstwa rolnego otrzymanego w formie spadku.
Słowa kluczowe: działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunt zabudowany; podatnik; spadek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2015 r. (data wpływu 16 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży gospodarstwa rolnego otrzymanego w formie spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży gospodarstwa rolnego otrzymanego w formie spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Mąż Wnioskodawczyni zmarł 5 stycznia 2014 r. Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy wydał – postanowienie o nabyciu spadku w 1/2 części dla Wnioskodawczyni oraz w 1/2 dla małoletniej córki Wnioskodawczyni (dziedziczenie w stosunku do córki nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza). Postanowienie uprawomocniło się 12 marca 2015 r. Zmarły nie sporządził testamentu. Wnioskodawczyni wraz z córką w drodze spadku po zmarłym mężu odziedziczyła gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą: nieruchomość gruntowa stanowiąca działkę nr 315 (powierzchnia w ha 1.2700), nr 314 (powierzchnia w ha 1.4100), nr 312 (powierzchnia w ha 0,3800), nr 316 (powierzchnia w ha 0,4800) (grunty orne, oznaczenie: RIII a i b), maszyny i urządzenia rolnicze: krajalnica, wózek widłowy i ciągnik rolniczy.

Ponadto dla działki nr 315 dnia 27 listopada 2011 r. zatwierdzony został projekt budowlany oraz zostało wydane pozwolenie na budowę kwaszarni z magazynem i częścią administracyjno-biurową (w zabudowie zagrodowej). Decyzja wydana została na nieżyjącego już męża Wnioskodawczyni prowadzącego gospodarstwo rolne. Wnioskodawczyni wraz z mężem mieli zawartą małżeńską umowę majątkową – intercyzę. Do dnia śmierci męża Wnioskodawczyni, ponoszone były w związku z wydanym pozwoleniem na budowę nakłady inwestycyjne. Mąż Wnioskodawczyni był podatnikiem podatku od towarów usług oraz odliczał podatek naliczony z tytułu inwestycji rozpoczętej. Inwestycja nie została zakończona do dnia dzisiejszego. Wnioskodawczyni po śmierci męża nie podjęła działań w celu zakończenia inwestycji oraz nie kontynuuje po mężu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym i jedynym rodzajem działalności są kompleksowe usługi budowlane (przeważająca działalność gospodarcza: 43.39.Z, pozostała: 41.10.Z, 41.20.Z, 43.12.Z, 43.31.Z, 43.33.Z, 43.99.Z).

Wnioskodawczyni nie posiada kwalifikacji do prowadzenia gospodarstwa rolnego (działalności rolnej), dlatego postanowiła nabyte w drodze spadku gospodarstwo rolne sprzedać wraz z udziałem córki zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Sprzedaż przedmiotu spadku – gospodarstwa rolnego w 1/2 części dla Wnioskodawczyni oraz w 1/2 dla małoletniej córki Wnioskodawczyni będzie podlegać sprzedaży jednemu kupującemu. W momencie sprzedaży działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego będą sklasyfikowane jako grunty rolne (orne). Nie była i nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy odnośnie żadnej z ww. działek. W stosunku do działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego odziedziczonych w drodze spadku nie były i nie będą podejmowane takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, ani żadnych innych działań. Wnioskodawczyni nie dokonała i nie dokona uatrakcyjnienia działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego poprzez np. uzbrojenie terenu, wydzielenie lub budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne itp. W akcie notarialnym sprzedaży gospodarstwa rolnego zostanie ujęty zapis, iż zbyta nieruchomość zostanie przeznaczona przez nabywcę na prowadzenie działalności rolniczej. (IBPBI/1/415-510/12/AP interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, IBPB-2-2/4511-120/15/ZuK interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, ILPP2/443-415/08-4/EN interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zamiarem zbycia gospodarstwa rolnego lub jego części niezależnie od okresu jaki upłynął od nabycia spadku, wystąpi u Wnioskodawczyni zobowiązanie w podatku od towarów usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili sprzedaży towaru.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni wraz z córką w drodze spadku po zmarłym mężu odziedziczyła gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą: nieruchomość gruntowa stanowiąca działkę nr 315 (powierzchnia w ha 1.2700), nr 314 (powierzchnia w ha 1.4100), nr 312 (powierzchnia w ha 0,3800), nr 316 (powierzchnia w ha 0,4800) (grunty orne, oznaczenie: RIII a i b), maszyny i urządzenia rolnicze: krajalnica, wózek widłowy i ciągnik rolniczy.

Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży gospodarstwa rolnego nie będzie działać w charakterze handlowca. Pod pojęciem handel należy bowiem rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. W analizowanej sprawie nie można stwierdzić, że gospodarstwo rolne wraz z maszynami i urządzeniami rolniczymi zostało nabyte w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi z majątku prywatnego, otrzymanego w drodze spadku. Wnioskodawczyni sprzedając gospodarstwo rolne korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Reasumując, jeśli przedmiotowe gospodarstwo rolne nie było i nie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej), należy stwierdzić, że ich sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towaru, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 z późn. zm.) – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowana w celu sprzedaży gospodarstwa rolnego lub jego części podjęła/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługobiorców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Mąż Wnioskodawczyni zmarł 5 stycznia 2014 r. Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy wydał – postanowienie o nabyciu spadku w 1/2 części dla Wnioskodawczyni oraz w 1/2 dla małoletniej córki Wnioskodawczyni (dziedziczenie w stosunku do córki nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza). Postanowienie uprawomocniło się 12 marca 2015 r. Zmarły nie sporządził testamentu. Wnioskodawczyni wraz z córką w drodze spadku po zmarłym mężu odziedziczyła gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą: nieruchomość gruntowa stanowiąca działkę nr 315 (powierzchnia w ha 1.2700), nr 314 (powierzchnia w ha 1.4100), nr 312 (powierzchnia w ha 0,3800) nr 316 (powierzchnia w ha 0,4800) (grunty orne, oznaczenie: RIII a i b), maszyny i urządzenia rolnicze: krajalnica, wózek widłowy i ciągnik rolniczy. Ponadto dla działki nr 315 dnia 27 listopada 2011 r. zatwierdzony został projekt budowlany oraz zostało wydane pozwolenie na budowę kwaszarni z magazynem i częścią administracyjno-biurową (w zabudowie zagrodowej). Decyzja wydana została na nieżyjącego już męża Wnioskodawczyni prowadzącego gospodarstwo rolne. Wnioskodawczyni wraz z mężem mieli zawartą małżeńską umowę majątkową – intercyzę. Do dnia śmierci męża Wnioskodawczyni, ponoszone były w związku z wydanym pozwoleniem na budowę nakłady inwestycyjne. Mąż Wnioskodawczyni był podatnikiem podatku od towarów usług oraz odliczał podatek naliczony z tytułu inwestycji rozpoczętej. Inwestycja nie została zakończona do dnia dzisiejszego. Wnioskodawczyni po śmierci męża nie podjęła działań w celu zakończenia inwestycji oraz nie kontynuuje po mężu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym i jedynym rodzajem działalności są kompleksowe usługi budowlane (przeważająca działalność gospodarcza: 43.39.Z, pozostała: 41.10.Z, 41.20.Z, 43.12.Z, 43.31.Z, 43.33.Z, 43.99.Z).

Wnioskodawczyni nie posiada kwalifikacji do prowadzenia gospodarstwa rolnego (działalności rolnej), dlatego postanowiła nabyte w drodze spadku gospodarstwo rolne sprzedać wraz z udziałem córki zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Sprzedaż przedmiotu spadku – gospodarstwa rolnego w 1/2 części dla Wnioskodawczyni oraz w 1/2 dla małoletniej córki Wnioskodawczyni będzie podlegać sprzedaży jednemu kupującemu. W momencie sprzedaży działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego będą sklasyfikowane jako grunty rolne (orne). Nie była i nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy odnośnie żadnej z ww. działek. W stosunku do działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego odziedziczonych w drodze spadku nie były i nie będą podejmowane takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, ani żadnych innych działań. Wnioskodawczyni nie dokonała i nie dokona uatrakcyjnienia działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego poprzez np. uzbrojenie terenu, wydzielenie lub budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne itp. W akcie notarialnym sprzedaży gospodarstwa rolnego zostanie ujęty zapis, iż zbyta nieruchomość zostanie przeznaczona przez nabywcę na prowadzenie działalności rolniczej.

Zatem, biorąc pod uwagę wyżej cytowane przepisy stwierdzić należy, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że pomimo, iż grunt, spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, to z okoliczności sprawy nie wynika, aby Zainteresowana dokonując zbycia gospodarstwa rolnego lub jego części, będzie podejmowała działania zbliżone do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz jako zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Zatem, sprzedaż gospodarstwa rolnego (nieruchomości gruntowe, nieruchomości z rozpoczętą budową oraz maszyny i urządzenia rolnicze) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Z treści wniosku wynika, że nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. W analizowanej sytuacji Wnioskodawczyni nie wystąpi w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego sprzedaż tej nieruchomości będzie sprzedażą majątku osobistego Wnioskodawczyni, do której regulacje ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W konsekwencji mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w związku ze zbyciem gospodarstwa rolnego (nieruchomości gruntowe, nieruchomości z rozpoczętą budową oraz maszyny i urządzenia rolnicze) lub jego części niezależnie od okresu jaki upłynął od nabycia spadku, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do opodatkowania tej czynności podatkiem od towarów usług.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wobec powyższego, udzielona interpretacja indywidualna jest wiążąca tylko dla Wnioskodawczyni – nie wywiera ona zatem skutku prawnego dla drugiego współwłaściciela gospodarstwa rolnego, tj. dla córki Wnioskodawczyni.

Dodatkowo tut. Organ informuje, że w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży gospodarstwa rolnego wraz z maszynami i urządzeniami rolniczymi zostało wydane dnia 14 października 2015 r. odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/4511-1-899/15-2/AK.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.