Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-94/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-07
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zaniechanej inwestycji.
Słowa kluczowe: dokumentacja; inwestycje; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; odstąpienie; zaniechanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2015 r. (data wpływu 18 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zaniechanej inwestycji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zaniechanej inwestycji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jednoosobowa spółka gminy, prowadzona w formie spółki prawa handlowego jest podmiotem gospodarczym, będącym polskim podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług, rozliczającym się z podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie prowadzonych ksiąg handlowych. Spółka wykonuje przekazane zadania własne gminy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy. W roku 2012 Spółka zaczęła realizować inwestycję.

W związku z problemami w pozyskaniu zgód właścicieli działek na lokalizację planowanych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej zaprojektowano inną trasę ww. kanalizacji, co doprowadziło do zaprzestania realizacji ww. zadania i wystąpieniem Działu Techniczno-Inwestycyjnego z wnioskiem do Zarządu Spółki o zaniechanie inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy możliwe będzie zakwalifikowanie przez Spółkę w ciężar kosztów podatkowych roku, w którym podjęto uchwałę o zaniechaniu inwestycji, wydatków poniesionych na opracowanie dokumentacji projektowo-technicznej kanalizacji sanitarnej?
2.  Czy stosownie do obowiązujących uregulowań prawnych „likwidację inwestycji” należy rozumieć jej fizyczną likwidację (zniszczenie) czy też wystarczająca będzie jej likwidacja księgowa, czyli dokonanie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych Spółki po podjęciu decyzji o zaniechaniu ww. inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, jak stanowi art. 15 ust. 4f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.) wydatki poniesione na niezakończoną (zaniechaną) inwestycję umożliwiają zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów w dwóch sytuacjach:

1.  w dacie sprzedaży/zbycia niezakończonej inwestycji,
2.  zlikwidowania zaniechanej inwestycji, przy czym, zgodnie z aktualnymi orzecznictwami sądów administracyjnych, likwidację w kontekście przepisów podatkowych należy rozumieć szerzej niż tylko fizyczną likwidację składników majątkowych, a więc także wszelkie działanie prowadzące do wyeliminowania takiej inwestycji z ewidencji podatnika.

Zaniechanie inwestycji może dotyczyć poniesionych kosztów dokumentacji dotyczących bezpośrednio konkretnego zadania inwestycyjnego (wyrok NSA z dn. 20 listopada 1998 r., syg. I SA/Gd527/97, mówiący że zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji już na etapie wstępnych prac i badań, dotyczących konkretnego obiektu).

W ocenie Spółki, w przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do dokumentacji projektowo-technicznej, przepis art. 15 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy interpretować z uwzględnieniem obowiązków wynikających również z innych przepisów prawa, tj. ustawy o rachunkowości, w tym art. 74 tej ustawy, określającego terminy jej przechowywania.

Przepisy te dają podstawę do uważania, iż w ramach likwidacji zaniechanych inwestycji, wystarczające do uznania wydatków na sporządzenie (nabycie) dokumentacji inwestycyjnej jako kosztów uzyskania przychodów, jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego.

W konsekwencji Spółka uważa, że wolno jej zaliczyć do kosztów podatkowych wydatki poniesione na tego rodzaju dokumentację bez konieczności jej fizycznego zniszczenia, ponieważ fizyczne zniszczenie tych dokumentów pozbawiłoby podatnika możliwości potwierdzenia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zaniechanej inwestycji, jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione warunki:

1.  poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu z działalności gospodarczej,
2.  poniesiony wydatek musi mieć wpływ na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,
3.  wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów negatywnych określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.

Zaniechanie inwestycji jest wynikiem trwałego zaprzestania prowadzenia zadania inwestycyjnego w związku z brakiem kolejnych czynności inwestycyjnych, wynikających z podejmowanych przez podatnika decyzji, skutkujących powstrzymaniem się od działania w celu kontynuacji inwestycji.

Inwestycje oznaczają natomiast środki trwałe w budowie, za które rozumie się zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia. Obowiązujące uregulowania umożliwiają podatnikom zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z zaniechanymi inwestycjami, w zależności od decyzji podatnika, w dacie ich zbycia lub likwidacji.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w 2012 r. Spółka zaczęła realizować inwestycję projektowania sieci kanalizacji sanitarnej. W związku z problemami w pozyskaniu zgód właścicieli działek na lokalizację planowanych odcinków sieci kanalizacji sanitarnej Dział Techniczno-Inwestycyjny zaprzestał realizacji ww. zadania i wystąpił z wnioskiem do Zarządu Spółki o zaniechanie inwestycji.

W przypadku zaniechanych inwestycji koszty podatkowe powstają m.in. w dacie jej likwidacji, za którą na gruncie definicji słownikowych uważa się, co do zasady, fizyczną likwidację.

Należy jednakże wskazać, że art. 15 ust. 4f powołanej ustawy powinien być rozumiany szerzej, niż wynika to z jego literalnego brzmienia. W ramach likwidacji zaniechanych inwestycji, wystarczające do uznania kosztów wytworzenia dokumentacji inwestycyjnej jako kosztów uzyskania przychodów, jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego, bez konieczności przeprowadzenia fizycznej likwidacji dokumentacji. Zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji już na etapie wstępnych prac badawczych, dotyczących konkretnych obiektów. W odniesieniu do nakładów, których efekty mają formę intelektualną i niematerialną nie jest racjonalna ich fizyczna likwidacja, również ze względów dowodowych, bowiem zniszczenie nośników tych wartości pozbawiłoby podatnika możliwości udowodnienia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów. W takim przypadku wystarczające do uznania kosztów zaniechanej inwestycji jest podjęcie decyzji o zaniechaniu inwestycji i sporządzenie protokołu likwidacyjnego, dokumentującego skutki decyzji o zaniechaniu inwestycji. Warunkiem uznania tych wydatków za koszty podatkowe jest, aby efekt nakładów poniesionych na zaniechaną inwestycję nie był wykorzystywany w przyszłości.

Uwzględniając opisane we wniosku zdarzenie przyszłe i powołane przepisy prawa w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że momentem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zaniechanego opracowywania dokumentacji projektowo-technicznej kanalizacji sanitarnej będzie uchwała Zarządu Spółki o trwałym zaniechaniu inwestycji, bez konieczności fizycznej likwidacji dokumentacji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zaniechanej inwestycji należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.