Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.296.2025.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Brak zwolnienia z podatku VAT sprzedaży działek
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
plan-plan miejscowy
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania
    sprzedaży działki A powstałej z działki nr 1 i oraz działki B powstałej z działki nr 1.
    Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 14 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką kapitałową, będącą
    polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Spółka jest
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem
    działalności Spółki jest wydobycie i sprzedaż (...) oraz działalność rolnicza.
    Spółce przysługuje prawo własności następujących gruntów:
    1. Działka nr (...), o powierzchni (...) ha, położonej w obrębie (...), gmina (...). Na wypisie z
      rejestru gruntów działkę oznaczono symbolem RIVa - grunty orne , N - nieużytki. Dla
      terenu, na którym położona jest działka nie został uchwalony miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego, ani nie została wydana decyzja o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu. W aktualnym studium uwarunkowań zawarto
      informację, z której wynika, że na gruncie są udokumentowane złoża kopalin, obszary
      górnicze, obszary rolniczej przestrzeni produkcyjnej, tereny górnicze. Działka nie jest
      zabudowana budowlą lub budynkiem. Spółka nabyła prawo własności działki w dniu
      29. 01.2015 r. na podstawie aktu notarialnego za Rep. A nr (...). Działka ta została
      nabyta przez Spółkę od Pana R.M.. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług. Działka jest wykorzystywana do działalności rolniczej.
    2. Działka nr 1, o powierzchni (...) ha, położonej w obrębie (...) gmina (...). Na wypisie z
      rejestru gruntów działkę oznaczono symbolem RIVa, RIVb, RV - grunty orne. Grunt jest
      częściowo położony na terenie, co do którego został uchwalony miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że teren, na którym położony
      jest grunt został przeznaczony pod zabudowę: 32.RM - tereny zabudowy zagrodowej w
      gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych 35PG - tereny obszarów i
      terenów górniczych, 31.R - tereny obszarów rolniczych, 34.ZL - tereny zieleni
      izolacyjnej, nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu. Działka nie jest zabudowana budowlą lub budynkiem. Na działce gruntu o nr 1
      jest obecnie prowadzona działalność wydobywcza oraz jednocześnie Spółka część
      gruntu wykorzystuje do działalności rolniczej. Spółka nabyła prawo własności działki w
      dniu 29.01.2015 r. na podstawie aktu notarialnego za Rep. A nr (...). Działka ta została
      nabyta przez Spółkę od Pana R.M.. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług. Działka była i jest obecnie wykorzystywana przez
      Spółkę w części na działalność wydobywczą oraz część działki na cele rolnicze pod
      uprawę produkcji roślinnej. Po wydzieleniu części gruntu przeznaczonego na teren
      rolniczy przeznaczony pod uprawę, działka nr 1 będzie zajęta wyłącznie na cele
      prowadzonej działalności gospodarczej – cele wydobywcze.
    3. Spółka planuje dokonać geodezyjnego podziału działki gruntu o nr 1 w ten sposób, że:
    a) Zostanie wydzielona działka gruntu (dalej: „działka A”), o pow. (...), której granice będą
      położone na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
      z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową. Nowo wydzielona działka będzie

      posiadała geodezyjnie wyznaczone linie rozgraniczające oraz słupki graniczne
      wyznaczone przez uprawnionego geodetę. Działka nie jest i nie będzie do dnia jej
      planowanej sprzedaży zabudowana.
    b) Zostanie wydzielona działka gruntu (dalej: „działka B”), o pow. (...), której granice
      częściowo będą położone na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego z przeznaczeniem jako teren rolniczy i faktycznie przez Spółkę jest i
      będzie wykorzystywana do działalności rolniczej. Nowo wydzielona działka będzie
      posiadała geodezyjnie wyznaczone linie rozgraniczające oraz słupki graniczne
      wyznaczone przez uprawnionego geodetę. Działka nie jest i nie będzie do dnia jej
      planowanej sprzedaży zabudowana.
    c) Zostanie wydzielona działka gruntu (dalej: „działka C”), o pow. (...), której granice będą
      położone na terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, nie jest planowane wystąpienie przez Spółkę z wnioskiem o wydanie
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Działka nie jest i do dnia
      jej planowanej sprzedaży nie będzie zabudowana. Nowo wydzielona działka będzie
      posiadała geodezyjnie wyznaczone linie rozgraniczające oraz słupki graniczne
      wyznaczone przez uprawnionego geodetę. Działka nie będzie wykorzystywana do
      działalności rolniczej, lecz będzie prowadzona działalność wydobywcza polegająca na
      wydobywaniu kruszywa.
    Ponadto, na dzień złożenia przedmiotowego wniosku, działka nr 1 nie została jeszcze
    podzielona. Wnioskodawca podejmuje czynności w celu uzyskania decyzji o podziale
    geodezyjnym.
    Spółka powzięła wątpliwość, odnośnie skutków podatkowych wynikających ze planowanej
    sprzedaży ww. działek w kontekście przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o
    CIT”) oraz przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”).
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    1.
    a) Wydzielona część działki B jest częściowo objęta planem zagospodarowania
      przestrzennego jako teren rolniczy. Pozostała część nie będzie objęta miejscowym
      planem zagospodarowania przestrzennego.
    b) Działka B w pozostałej części nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego.
    c) Cała powierzchnia Działki B jest i będzie przeznaczona jako teren rolniczy i nie będzie
      linii rozgraniczających, gdyż cały teren ma i będzie miał jednakową funkcję i jednakowe
      przeznaczenie – rolnicze.
    d) Nie będą się znajdowały linie rozgraniczające, gdyż cała powierzchnia działki będzie
      miała jednakową funkcję - rolniczą.
    e) Część „działki B” oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
      jako część działki z przeznaczeniem jako teren rolniczy nie przewiduje możliwości
      zabudowy.
      Zgodnie z postanowieniami UCHWAŁY NR (...) RADY GMINY (...) z dnia 17 grudnia 2021
      r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „(...) –
      (...), w gminie (...) Zgodnie z działem XXXII. Ustalenia szczegółowe dla terenu: 31.R (o
      powierzchni geodezyjnej ok. (...)) Rozdział 1. Przeznaczenie terenu § 417. Ustala się
      przeznaczenie terenu: R – tereny rolne. § 418. Zakaz lokalizacji zabudowy.
    Pytania (oznaczone jak we wniosku)

    2. Czy odpłatna dostawa wydzielonej działki A z działki 1 będzie dostawą zwolnioną od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    3. Czy odpłatna dostawa wydzielonej działki B z działki 1 będzie dostawą zwolnioną od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (przeformułowane w piśmie z 14 maja 2025 r.)
    Ad. 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpłatna dostawa wydzielonej działki A z działki 1
    nie będzie dostawą zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    Ad. 3
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpłatna dostawa wydzielonej działki B z działki 1
    będzie dostawą zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie pytań nr 2 i 3 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:

      Przez tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie
      z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Według art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1, 6 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
      1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu
      lub różnych zasadach zagospodarowania;
      6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu,
      maksymalną i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział
      powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy,

      maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do
      parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych
      w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
      9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich
      użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle
    orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje przy tym
    klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 wskazuje jednoznacznie, że
    zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny
    stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia
    określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić
    bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu.
    Sama możliwość wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że grunty te stanowią
    grunty przeznaczone pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca
    nie uzależnił charakteru terenu od głównego celu, który będący przedmiotem
    opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od
    możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu.

    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo dokonać podziału działki gruntu nr 1, z której
    zostanie wydzielona niezabudowana działka A oraz niezabudowana działka B. Działka A o
    pow. (...) będzie położone na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową. Natomiast działka B, o
    pow. (...), częściowo będzie położona na terenie objętym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem jako teren rolniczy. Wydzielona
    część działki B jest częściowo objęta planem zagospodarowania przestrzennego jako teren
    rolniczy. Pozostała część działki B nie będzie objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Na działce B nie będą się znajdowały linie
    rozgraniczające, gdyż cała powierzchnia działki będzie miała jednakową funkcję - rolniczą.
    Zatem cała powierzchnia działki B jest i będzie przeznaczona jako teren rolniczy i nie
    będzie linii rozgraniczających, gdyż cały teren ma i będzie miał jednakową funkcję i
    jednakowe przeznaczenie – rolnicze. Część działki B oznaczonej w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako część działki z przeznaczeniem jako teren rolniczy
    nie przewiduje możliwości zabudowy. Zgodnie z postanowieniami uchwały Gminy w
    sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozdział 1.
    Przeznaczenie terenu § 417. Ustala się przeznaczenie terenu: R – tereny rolne § 418. Zakaz
    lokalizacji zabudowy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że jak Państwo wskazali w
    opisie sprawy, działka A będzie położona na terenie objętym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową.
    Zatem działka A, będąca przedmiotem sprzedaży będzie stanowiła teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie dostawa tej działki nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Natomiast jak wynika z opisu sprawy działki B, będzie częściowo położona na terenie
    objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem jako
    teren rolniczy a w pozostałej części nieobjęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego oraz na działce B nie będą się znajdowały linie rozgraniczające, gdyż cała
    powierzchnia działki będzie miała jednakową funkcję – rolniczą. Ponadto jak Państwo
    wskazali część działki B oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego jako część działki z przeznaczeniem jako teren rolniczy nie przewiduje
    możliwości zabudowy.
    Zatem działka B, będąca przedmiotem sprzedaży nie będzie stanowiła terenu
    budowlanego zdefiniowanego w art. 2 pkt 33 ustawy gdyż jak Państwo wskazali jest to
    teren rolny, dla którego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy. W rezultacie dostawa działki B będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że dostawa działki A nie korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
      tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Jak wynika z wniosku – nabycie działki nr 1, z której powstanie przeznaczona do sprzedaży
    działka A, nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Zatem w
    zaistniałej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać
    odliczeniu przez Państwa.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że nie zostały spełnione również warunki
    do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie działki A na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji, dostawa działki A nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług według stawki właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Kwestia dotycząca zwolnienia z podatku VAT dostawy działki niezabudowanej nr (...) i
    oraz działki niezabudowanej C powstałej z działki nr 1 (pytanie nr 1 i nr 4) jest
    przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia oraz kwestia dotycząca podatku
    dochodowego od osób prawnych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we

    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.