Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.106.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Opodatkowanie zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
lokal-lokal mieszkalny
sprzedaż
spłata
umowa
wkład-wkład własny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podatnik, będąc stanu wolnego 28.06.2018 r. nabył lokal mieszkalny, który sfinansował
    kredytem hipotecznym. Dnia 26.09.2020 r. zawarł związek małżeński i 18.03.2021 r.
    darował swojej żonie lokal mieszkalny (udział 50%) postanawiając jednocześnie, że
    przedmiot darowizny będzie stanowić ich majątek objęty wspólnością ustawową. Dnia
    02.09.2024 r. Podatnik wraz z żoną podpisał umowę deweloperską na nabycie nowego
    lokalu mieszkalnego. Wkład własny został sfinansowany ze środków własnych, pozostała
    część jest finansowana wspólnym kredytem hipotecznym. Podatnik wraz z żoną planuje
    sprzedać mieszkanie, które nabył w 2018 r., a całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży ww.
    mieszkania przeznaczyć na realizację własnych celów mieszkaniowych. Część kwoty
    przeznaczy na całkowitą spłatę kredytu hipotecznego, który Podatnik zaciągnął w 2018 r.,
    a pozostałą część na częściową spłatę obecnego kredytu, który małżeństwo zaciągnęło
    wspólnie na zakup nowego lokalu mieszkalnego.

## Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania będzie podlegał zwolnieniu z PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Podatnika, cały przychód uzyskany ze sprzedaży będzie podlegał zwolnieniu z
    PIT, ponieważ całość kwoty zostanie przeznaczona na spłatę kredytów hipotecznych
    zaciągniętych na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych, zgodnie z art. 21 ust.
    25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od

    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Z opisu sprawy wynika, że będąc stanu wolnego 28 czerwca 2018 r. nabył Pan lokal
    mieszkalny, który sfinansował kredytem hipotecznym. Dnia 26 września 2020 r. zawarł
    Pan związek małżeński i 18 marca 2021 r. darował swojej żonie lokal mieszkalny (udział
    50%) postanawiając jednocześnie, że przedmiot darowizny będzie stanowić majątek
    objęty wspólnością ustawową. Obecnie planuje Pan wraz z żoną sprzedać mieszkanie,
    nabyte w 2018 r., a całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży ww. mieszkania przeznaczyć na
    realizację własnych celów mieszkaniowych.
    W tym miejscu konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), normujących stosunki
    majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
      przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
      przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca
      lub darczyńca inaczej postanowił.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku
    osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem
    Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje
      się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w warunkach niniejszej sprawy
      termin nabycia przez Skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy
      darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej
      nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością
      małżeńską.
    W ocenie Sądu:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
      majątku osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest
      czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych
      przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim
      zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy
      małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie
      nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
      mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
      majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
      konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego
      winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności
      majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że zarówno darowizna do majątku wspólnego
    małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie

    same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej
    nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego
    przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość
    lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego uznać
    należy, że włączenie w 2021 r. do majątku wspólnego małżonków nieruchomości,
    stanowiącej uprzednio Pana majątek osobisty, nie stanowiło nabycia tej nieruchomości
    przez Pana żonę w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W związku z tym, upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca
    roku kalendarzowego, w którym lokal mieszkalny Pan nabył, tj. od końca 2018 r.
    Z uwagi na powyższe, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    upłynął w 2023 r.
    W rezultacie, planowana przez Pana sprzedaż lokalu mieszkalnego nastąpi po upływie
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie tej nieruchomości. Tym samym, odpłatne zbycie nie będzie stanowić dla
    Pana źródła przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, a przychód uzyskany z tej sprzedaży w ogólne nie będzie podlegać
    opodatkowaniu.
    W rezultacie, oceniając Pana stanowisko – w związku ze wskazaniem, że cały przychód
    uzyskany ze sprzedaży będzie podlegał zwolnieniu z PIT – należało uznać za
    nieprawidłowe. Bowiem w Pana sytuacji uzyskany przychód z planowanej sprzedaży lokalu
    mieszkalnego nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w ogóle nie będzie podlegać
    opodatkowaniu. Natomiast nie można zwolnić od podatku czegoś, co nie stanowi
    przedmiotu opodatkowania (nie podlega opodatkowaniu).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy
    podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową
    tylko dla Pana, a nie dla Pana małżonki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.