Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-143/12/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-15
Teza: Ważenie jest czynnością techniczną, jednym z etapów ustaleń faktycznych, które powinny mieć odzwierciedlenie w adnotacjach w prowadzonych przez Wnioskodawcę ewidencjach i dokumencie e-AD.
Słowa kluczowe: błąd; podatek-podatek akcyzowy; ubytki; wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2012 r. (data wpływu 17 lipca 2012 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie dokumentowania ilości wyrobów akcyzowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2012 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie dokumentowania ilości wyrobów akcyzowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka produkuje, magazynuje oraz sprzedaje m.in. oleje smarowe, klasyfikowane do kodów CN: 2710 19 81; 2710 19 83; 2710 19 85; 2710 19 87; 2710 19 91; 2710 19 99. W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje specjalistyczne urządzenia pomiarowe podlegające prawnej kontroli metrologicznej. Cechą wszystkich urządzeń pomiarowych jest ich ograniczony stopień dokładności, skutkujący powstawaniem błędów pomiarów. Błędy pomiarów mają charakter obiektywny i ich powstanie w żadnym zakresie nie zależy od działań podmiotu dokonującego pomiaru. Dla każdej z wag stosowanych przez Spółkę został określony w stosownym rozporządzeniu Ministra Gospodarki graniczny błąd pomiaru, tj. maksymalny możliwy błąd pomiaru.

Od 1 stycznia 2012 r., Spółka w przypadku dokonywania przemieszczeń olejów smarowych na terenie kraju jest zobligowana do stosowania Systemu Przemieszczania oraz Nadzoru Wyrobów Akcyzowych EMCS PL (System EMCS), z użyciem elektronicznych komunikatów e-AD. W przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem systemu EMCS jest dokonywany pomiar ilości wyrobów wydanych do przemieszczenia. Następnie po przybyciu wyrobów akcyzowych do miejsca dostawy, tj. innego składu podatkowego, wyroby akcyzowe podlegają ponownemu pomiarowi (ważeniu). Jednocześnie, również w toku produkcji i magazynowania, wyroby akcyzowe podlegają dodatkowym pomiarom (ważeniu). Wyniki pomiarów ilości wyrobów akcyzowych, np. dokonane w związku z produkcją, magazynowaniem, jak również po zakończeniu przemieszczenia - powinny zostać odnotowane we właściwych dla podatku akcyzowego ewidencjach, jak również raporcie odbioru systemu EMCS. Spółka oraz jej kontrahenci nie dokonują korekt wzajemnych rozliczeń w sytuacji, gdy różnice pomiędzy ilością wyrobów wysłanych a ilości wyrobów odebranych przez kontrahenta nie przekraczają dopuszczalnych błędów pomiarów. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie, w jaki sposób powinna odnotowywać wyniki pomiaru w prowadzonych ewidencjach dla podatku akcyzowego i w raporcie odbioru w systemie EMCS.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka jest zobowiązania do korygowania ilości wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego, w sytuacji gdy różnica pomiędzy ilością wyrobów akcyzowych wynikająca z rzeczywistego pomiaru a ilością wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach dla celów podatku akcyzowego nie przekracza dopuszczalnego błędu pomiaru?
2.  Czy po dokonaniu pomiaru ilości wyrobów akcyzowych odebranych w związku z zakończonym przemieszczeniem z wykorzystaniem Systemu, Wnioskodawca jest uprawniony do wskazania w raporcie odbioru systemu EMCS - bądź na dokumencie zastępującym raport odbioru - oraz we właściwych dla podatku akcyzowego ewidencjach takiej samej ilości wyrobów akcyzowych, jak wskazana na e-AD, jeżeli różnica pomiędzy rzeczywistym pomiarem dokonanym w związku z odbiorem wyrobów akcyzowych a wartością pomiaru wykazaną na e-AD (bądź na dokumencie zastępującym e-AD) nie przekracza dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad 1.

Spółka nie jest zobowiązana do korygowania ilości wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego, w sytuacji gdy różnica pomiędzy ilością wyrobów akcyzowych wynikająca z rzeczywistego pomiaru a ilością wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach dla celów podatku akcyzowego nie przekracza wartości dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru. W ocenie Spółki, po dokonaniu pomiaru ilości wyrobów akcyzowych odebranych w związku z dokonanym przemieszczeniem z wykorzystaniem Systemu, jest uprawniona do wskazania w raporcie odbioru systemu EMCS (bądź na dokumencie zastępującym raport odbioru) oraz we właściwych dla podatku akcyzowego ewidencjach takiej samej ilości wyrobów akcyzowych jak wskazana na e-AD, jeżeli różnica pomiędzy wynikiem pomiaru dokonanego w związku z odbiorem wyrobów akcyzowych a wartością wykazaną na e-AD (bądź na dokumencie zastępującym e-AD) nie przekracza wartości dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru.

Spółka wskazuje przy tym, że zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r., za księgi podatkowe uznaje się m.in. ewidencje do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci. Z treści tego przepisu wynika więc, iż ewidencje dla celów podatku akcyzowego stanowią księgi podatkowe w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Art. 193 Ordynacji podatkowej wskazuje zasady prowadzenia ksiąg podatkowych, z których wynika, iż księgi podatkowe powinny być prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy. Jednocześnie, ustawodawca wskazał w art. 193 ust. 2, iż księgi uważa się za prowadzone rzetelnie, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Jak wskazuje art. 180 Ordynacji podatkowej, dowody powinny być zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, dane umieszczone w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego powinny być zgodne z powszechnie obowiązującym prawem. Wnioskodawca wskazuje także, iż ustawa prawo o miarach (t.j. Dz. U. Nr 243, poz. 2441 ze zm.) oraz rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy stanowią powszechnie obowiązujące prawo. Z tego względu należy uznać, iż dane umieszczone w ewidencjach właściwych dla podatku akcyzowego powinny uwzględniać przepisy prawa o miarach. W ocenie Spółki, w sytuacji wystąpienia różnicy pomiędzy ilością wyrobów akcyzowych wynikającą z rzeczywistego pomiaru a ilością wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach dla celów podatku akcyzowego nie przekracza dopuszczalnego błędu pomiaru, wtedy należy uznać, iż dane wprowadzone w ewidencjach właściwych dla podatku akcyzowego uwzględniają przepisy prawa o miarach i są rzetelne. W takiej sytuacji, jeżeli przedmiotowe ewidencje są również prowadzone w sposób niewadliwy, stanowią dowód tego co zostało w nich wykazane. Ponadto, Spółka wskazuje, iż przedstawiony powyżej sposób prowadzenia ewidencji jest również dopuszczalny na gruncie przepisów o rachunkowości. Zdaniem Wnioskodawcy, powszechna praktyka obrotu gospodarczego towarami uwzględnia dopuszczalne błędy pomiaru i fakt ich wystąpienia nie stanowi podstawy do korygowania wzajemnych rozliczeń pomiędzy kontrahentami. Z tego względu należy przyjąć, iż również dopuszczalne błędy pomiaru powinny być uwzględniane przy ewidencjonowaniu dokonanych transakcji w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego.

Ad 2.

Zdaniem Spółki, wystąpienie błędów pomiarów wynikających z pewnej dopuszczalnej niedokładność urządzeń pomiarowych posiada charakter obiektywny i niezależny od woli podmiotu dokonującego pomiaru. W przypadku więc, gdy podmiot przemieszczający wyroby akcyzowe dokona przed ich przemieszczeniem pomiaru, wtedy rzeczywista ilość wysłanych wyrobów akcyzowych nie będzie stanowiła ściśle określonej wartości X, ale będzie stanowiła wartość X ± e, gdzie „e” stanowi określone przybliżenie wynikające z klasy dokładności urządzenia pomiarowego. Analogiczna sytuacja będzie miała miejsce również w przypadku pomiaru dokonywanego w ramach odbioru wyrobów akcyzowych przemieszczanych z zastosowaniem systemu EMCS. Jeżeli więc różnica pomiędzy rzeczywistym pomiarem dokonanym w związku z odbiorem wyrobów akcyzowych a wartością pomiaru wykazaną na e-AD (bądź na dokumencie zastępującym e-AD) nie przekracza wartości dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru, w ocenie Spółki, jest ona uprawniona do wskazania w raporcie odbioru systemu EMCS oraz w ewidencjach akcyzowych takiej samej wartości, jak wskazana na e-AD. Należy bowiem mieć na uwadze, iż wskazanie takiej samej wartości, jak wskazana na e-AD, w sytuacji nie przekroczenia dopuszczalnego błędu pomiaru wagi stosowanej podczas odbioru jest rzetelne, ponieważ równie prawdopodobna, jak wskazana w raporcie odbioru wartość tożsama z wartością wskazaną na e-AD, będzie każda inna wartość z zakresu objętego dopuszczalnym błędem pomiaru. W związku z faktem, iż powyżej wskazane działanie podmiotu odbierającego będzie rzetelne, w ocenie Spółki, należy uznać je za prawidłowe i dopuszczalne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwana ustawą, ubytki wyrobów akcyzowych to wszelkie straty:

1.  wyrobów akcyzowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych,
2.  objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie:

1.  napojów alkoholowych,
2.  wyrobów energetycznych przemieszczanych, a w przypadku podmiotu pośredniczącego, również magazynowanych,

4.  wyrobów węglowych przemieszczanych lub magazynowanych przez pośredniczący podmiot węglowy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 26 ustawy, „System” to krajowy system teleinformatyczny służący do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-AD, raportu odbioru i raportu wywozu, unieważnienia e-AD, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.Urz. UE L 197 z 29.07.2009, str. 24).

Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy, procedura zawieszenia poboru akcyzy to procedura stosowana podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 15-15a ustawy, e-AD to elektroniczny administracyjny dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Z kolei, dokument zastępujący e-AD to dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, gdy System jest niedostępny, zawierający takie same dane jak e-AD.

Raport odbioru to raport składany za pośrednictwem Systemu stanowiący dowód, że przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zostało zakończone. Dokument zastępujący raport odbioru to dokument zawierający takie same dane jak raport odbioru, stanowiący dowód, że przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zostało zakończone, stosowany, gdy System jest niedostępny - art. 2 ust. 1 pkt 27-28 ustawy.

Procedura zawieszenia poboru akcyzy miedzy innymi ma zastosowanie, jeżeli wyroby akcyzowe są przemieszczane między składami podatkowymi na terytorium kraju - art. 40 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy.

Przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy nie powstaje zobowiązanie podatkowe i wygasa powstały w wyniku dokonania określonej czynności podlegającej opodatkowaniu obowiązek podatkowy ciążący na podatniku, z chwilą otrzymania przez niego raportu odbioru albo dokumentu zastępującego raport odbioru lub raportu wywozu albo dokumentu zastępującego raport wywozu - w części objętej potwierdzeniem - art. 41 ust. 5 ustawy.

W przypadku dokonania kontroli lub wystąpienia w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy innego zdarzenia, które może mieć wpływ na przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem tej procedury lub na jej dokumentowanie, właściwy naczelnik urzędu celnego zamieszcza w Systemie informację o dokonanej kontroli lub o takim zdarzeniu - art. 41 ust. 15 ustawy.

W myśl art. 41a ust. 2 pkt 1 ustawy, przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy kończy się z chwilą odbioru wyrobów akcyzowych przez podmiot odbierający w przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. a i c oraz ust. 2 pkt 1, 2, 6-9, pkt 10 lit. a-c i pkt 11 lit. a-c;

Z chwilą zweryfikowania projektu e-AD, przed przesłaniem e-AD zgodnie z art. 41b ust. 1, następuje automatyczne odnotowanie obciążenia zabezpieczenia generalnego kwotą akcyzy wynikającą z ilości i rodzaju przemieszczanych wyrobów akcyzowych albo następuje automatyczne odnotowanie objęcia wyrobów akcyzowych zabezpieczeniem ryczałtowym - art. 41a ust. 6 ustawy.

Zgodnie z art. 41b ust. 1 ustawy, jeżeli projekt e-AD zawiera prawidłowe i kompletne dane, w Systemie jest mu automatycznie nadawany numer referencyjny, a następnie dokument ten jest automatycznie przesyłany do podmiotu wysyłającego oraz do:

1.  podmiotu odbierającego, w przypadku przemieszczeń wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, albo
2.  właściwych władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej podmiotu odbierającego, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu dokonywanego przez urząd celny wyprowadzenia znajdujący się w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Jeżeli projekt e-AD zawiera niekompletne lub nieprawidłowe dane, do podmiotu wysyłającego jest automatycznie wysyłana z Systemu informacja o błędach - art. 41b ust. 2 ustawy.

W myśl art. 41e ust. 3 ustawy, jeżeli projekt raportu odbioru zawiera kompletne i prawidłowe dane, raport odbioru jest automatycznie przesyłany z Systemu do podmiotu odbierającego oraz do:

1.  podmiotu wysyłającego, w przypadku przemieszczeń wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, albo
2.  właściwych władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej podmiotu wysyłającego, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Jeżeli projekt raportu odbioru albo projekt raportu wywozu sporządzony przez właściwego naczelnika urzędu celnego zawiera niekompletne lub nieprawidłowe dane, do podmiotu odbierającego albo do właściwego naczelnika urzędu celnego jest automatycznie wysyłana z Systemu informacja o błędach - art. 41e ust. 4 ustawy.

W momencie zarejestrowania w Systemie raportu odbioru lub raportu wywozu następuje automatyczne odnotowanie zwolnienia zabezpieczenia generalnego z obciążenia albo automatyczne odnotowanie zwolnienia wyrobów akcyzowych z objęcia zabezpieczeniem ryczałtowym - art. 41e ust. 7 ustawy.

W przypadku braku raportu odbioru albo gdy raport odbioru potwierdza dostarczenie tylko części przemieszczanych wyrobów akcyzowych do podmiotu odbierającego, odnotowanie zwolnienia zabezpieczenia generalnego z obciążenia, w całości lub w części, albo odnotowanie zwolnienia wyrobów z objęcia zabezpieczeniem ryczałtowym jest dokonywane w Systemie przez właściwego naczelnika urzędu celnego, po uzyskaniu przez niego potwierdzenia, że zobowiązanie podatkowe dotyczące przemieszczanych wyrobów w całości lub w części wygasło lub że nie może już ono powstać - art. 41e ust. 8 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy, zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje w przypadku nieotrzymania przez podmiot wysyłający, w terminie 2 miesięcy od dnia wysyłki wyrobów akcyzowych, odpowiednio: raportu odbioru albo dokumentu zastępującego raport odbioru lub raportu wywozu albo dokumentu zastępującego raport wywozu, jeżeli przemieszczanie miało miejsce na terytorium kraju - następnego dnia po upływie tego terminu.

Stosownie do art. 46 ust. 2 ustawy, użytkownikami Systemu są podmioty prowadzące składy podatkowe, zarejestrowani wysyłający, zarejestrowani odbiorcy, podmioty objęte zwolnieniem od akcyzy wynikającym z art. 31 ust. 1 i organy podatkowe.

Zgodnie z art. 46 ust. 7 ustawy, z urzędu lub na wniosek złożony przez podmiot wysyłający lub podmiot odbierający do właściwego naczelnika urzędu celnego są usuwane stwierdzone w Systemie nieprawidłowości spowodowane niezgodnością czynności dokonywanych w Systemie z przepisami niniejszej ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie. Odmowa uwzględnienia wniosku następuje w drodze decyzji.

Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz. U. Nr 32, poz. 231 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, określają, miedzy innymi, sposób prowadzenia ewidencji ilościowej lub ilościowo-wartościowej wyrobów akcyzowych przez podmiot prowadzący skład podatkowy oraz szczegółowy zakres danych, które powinny się znajdować w tej ewidencji.

Podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych. Ewidencja powinna być prowadzona w sposób ciągły, umożliwiający identyfikację przeprowadzonych operacji gospodarczych, w szczególności czynności produkcyjnych lub związanych z obrotem wyrobami akcyzowymi oraz stanów zapasów tych wyrobów. Wpisów do ewidencji dokonuje się bezpośrednio po zakończeniu czynności podlegającej wpisaniu - § 9 ust. 1-3 rozporządzenia.

Zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia, wpisów do ewidencji dokonuje się w sposób trwały i wyraźny. Wszelkie zmiany i poprawki w ewidencji są dokonywane w taki sposób, aby przekreślony tekst pierwotny pozostał czytelny. Każdą zmianę lub poprawkę należy potwierdzić podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki, z podaniem daty ich wprowadzenia oraz w razie potrzeby należy je opisać w rubryce "uwagi".

Ewidencja w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej ewidencji i w taki sposób, aby:

1.  umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;
2.  umożliwiała dokonywanie korekty danych opatrzonej adnotacją osoby dokonującej tej korekty oraz daty jej dokonania;
3.  pozwalała na drukowanie raportu, o którym mowa w § 9 ust. 5;
4.  pozwalała na drukowanie wpisów w porządku chronologicznym i uniemożliwiała ich usuwanie (§ 11 ust. 1 rozporządzenia).

Ewidencja, zgodnie z § 12 rozporządzenia, powinna zawierać:

1.  nazwy wyrobów akcyzowych wraz z ich kodami Nomenklatury Scalonej (CN) oraz informacje o naniesionych na te wyroby znakach akcyzy lub ich znakowaniu i barwieniu;
2.  ilości wyrobów akcyzowych w jednostkach miary właściwych dla ustalenia podstawy opodatkowania;
3.  datę wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
4.  dane identyfikacyjne podmiotu, od którego wyroby akcyzowe zostały dostarczone;
5.  dane identyfikacyjne właściciela wyrobów akcyzowych, innego niż podmiot prowadzący skład podatkowy;
6.  dane identyfikacyjne osoby, która złożyła zgłoszenie celne w przypadku importowanych wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy;
7.  datę wyprodukowania wyrobów akcyzowych;
8.  dokładne określenie miejsca w składzie podatkowym, w którym wyroby akcyzowe się znajdują, i informacje o ich przemieszczaniu wewnątrz tego składu;
9.  numer referencyjny e-AD, a jeżeli System jest niedostępny - lokalny numer referencyjny umieszczony w dokumencie zastępującym e-AD, albo numer identyfikacyjny dokumentu handlowego, w przypadku wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na podstawie którego wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do składu podatkowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub wyprowadzone ze składu podatkowego w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej;
10.  datę złożenia deklaracji podatkowej;
11.  kwotę podatku akcyzowego przypadającego do zapłaty lub kwotę podatku akcyzowego, której pobór został zawieszony;
12.  datę wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego i dane identyfikacyjne odbiorcy lub datę zapłaty podatku akcyzowego;
13.  informacje na temat wyrobów akcyzowych:

1.  wprowadzonych do składu podatkowego,
2.  zużytych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów,
3.  wyprodukowanych w składzie podatkowym,
4.  magazynowanych w składzie podatkowym,
5.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy,
6.  wyprowadzonych ze składu podatkowego przez właściciela wyrobów niebędącego podmiotem prowadzącym skład podatkowy,
7.  wykorzystanych na własny użytek.

Z opisu wniosku wynika, że Spółka produkuje, magazynuje oraz sprzedaje oleje smarowe, klasyfikowane do kodów CN: 2710 19 81; 2710 19 83; 2710 19 85; 2710 19 87; 2710 19 91; 2710 19 99. W ramach prowadzonej działalności, Spółka dokonuje przemieszczeń olejów smarowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do własnych składów podatkowych, bądź do składów podatkowych kontrahentów. Spółka w przypadku dokonywania przemieszczeń olejów smarowych na terenie kraju stosuje system teleinformatyczny służący do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii korygowania ilości przedmiotowych wyrobów akcyzowych w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego, w sytuacji gdy różnica pomiędzy ilością wyrobów akcyzowych wynikająca z rzeczywistego pomiaru a ilością wyrobów akcyzowych nie przekracza dopuszczalnego błędu pomiaru,

Wątpliwości Spółki dotyczą także kwestii możliwości wskazania w raporcie odbioru systemu EMCS (bądź na dokumencie zastępującym raport odbioru) oraz we właściwych dla podatku akcyzowego ewidencjach takiej samej ilości wyrobów akcyzowych, jak wskazana na e-AD, jeżeli różnica pomiędzy rzeczywistym pomiarem dokonanym w związku z odbiorem wyrobów akcyzowych a wartością pomiaru wykazaną na e-AD - bądź na dokumencie zastępującym e-AD - nie przekracza, wykorzystywanego przez Spółkę, dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia służącego do ważenia wyrobów akcyzowych.

W ocenie Spółki, nie jest ona zobowiązana do korygowania ilości wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku akcyzowego, w sytuacji gdy różnica pomiędzy ilością wyrobów akcyzowych wynikająca z rzeczywistego pomiaru a ilością wyrobów akcyzowych wskazanych w ewidencjach dla celów podatku akcyzowego nie przekracza wartości dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru.

Ponadto, jeżeli różnica pomiędzy rzeczywistym pomiarem dokonanym w związku z odbiorem wyrobów akcyzowych, a wartością pomiaru wykazaną na e-AD (bądź na dokumencie zastępującym e-AD) nie przekracza wartości dopuszczalnego błędu pomiaru urządzenia metrologicznego wykorzystywanego przez Spółkę do dokonania pomiaru, to w ocenie Spółki, jest ona uprawniona do wskazania w raporcie odbioru systemu EMCS oraz w ewidencjach akcyzowych takiej samej wartości jak wskazana na e-AD.

Biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Należy bowiem stwierdzić, iż ewidencje oraz dokument e-AD należy wypełniać zgodnie ze stanem faktycznym ustalonym przez podmiot podczas pomiaru wyrobów akcyzowych, zgodnie ze wskazaniem tych urządzeń.

Prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe to takie, które zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 Nr 152, poz. 1223 ze zm.) są prowadzone rzetelnie - a więc zgodnie ze stanem rzeczywistym, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco. Sprawdzalność ksiąg rachunkowych polega na umożliwieniu stwierdzenia poprawności dokonywanych w nich zapisów, stanów (sald) oraz działania procedur obliczeniowych, w tym m.in. identyfikację dowodów, chronologiczność zapisów, kontroli kompletności i aktualności danych.

Należy także wskazać, iż w świetle uregulowań zawartych w przepisach ustawy dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 ze zm.), przyrządy pomiarowe stosowane, między innymi, przy pobieraniu opłat, podatków i innych należności budżetowych, podlegają prawnej kontroli metrologicznej. Realizacja obowiązku tej kontroli ma na celu zagwarantowanie realizacji celów wskazanej ustawy, a więc zapewnienia jednolitości miar i wymaganej dokładności pomiarów wielkości fizycznych. Ponadto, w wydanym rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2008 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi nieautomatyczne, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 26, poz. 152), wprowadzono pojęcie błędów granicznych dopuszczalnych, jako określone w wymaganiach wartości skrajne błędów. Mając na uwadze miejsce regulacji tego zagadnienia, nie może budzić wątpliwości, że błąd graniczny dopuszczalny ma normatywne znaczenie w procedurze legalizacji ponownej wag nieautomatycznych, wprowadzonych do obrotu lub użytkowania w wyniku dokonania oceny zgodności, w odniesieniu do wymagań w zakresie wykonania i charakterystyk metrologicznych tych urządzeń. Sama zaś legalizacja, to zespół czynności obejmujących sprawdzenie, stwierdzenie i poświadczenie dowodem legalizacji, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania (techniczne i metrologiczne), które powinien spełniać przyrząd pomiarowy. Czynności te dokonywane są w ramach prawnej kontroli metrologicznej, tj. działań zmierzających do wykazania, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania określone we właściwych przepisach.

Zatem wskazać należy, że w opisanym we wniosku zdarzeniu ważenie jest czynnością techniczną, jednym z etapów ustaleń faktycznych, które powinny mieć odzwierciedlenie - zgodnie z dokonanym odczytem – w adnotacjach w prowadzonych przez Wnioskodawcę ewidencjach i dokumencie (komunikacie) e-AD. Spółka powinna dokonywać zapisów zgodnie ze wskazaniem stosowanego urządzenia pomiarowego. Należy przy tym podkreślić, że to faktyczna ilości wyrobów akcyzowych stanowi podstawę do ustalenia podstawy opodatkowania i prawidłowe rozliczenie podatku akcyzowego.

W związku z powyższym, stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.