Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.636.2024.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Skuteczność zmiany roku podatkowego w sytuacji
spóźnionego poinformowania o tej zmianie naczelnika
właściwego urzędu skarbowego.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
korekta-korekta zeznania
rok-rok podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Rok
podatkowy-Zmiana roku podatkowego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 8-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 8-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 8-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy Spółka skutecznie dokonała zmiany roku podatkowego. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (zwany dalej także Spółką) jest polskim podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, zwanego dalej podatkiem CIT. Dla celów wyliczenia
    podatku CIT (a także dla celów bilansowych) Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z
    przepisami ustawy o rachunkowości. Do końca 2022 r. rokiem podatkowym Spółki był rok
    kalendarzowy. (...) 2022 r. dokonano wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego (zwanego
    dalej KRS) o zmianie umowy Spółki (ta zmiana umowy Spółki miała miejsce (...) 2022 r.
    przed notariuszem,).
    Zmiana umowy Spółki dotyczy nowego zdefiniowania roku bilansowego i podatkowego
    Wnioskodawcy (o tym stanowi § 8 umowy Spółki). W wyniku tej zmiany rok podatkowy
    /bilansowy Spółki trwa 12 miesięcy liczonych od 1 lipca danego roku kalendarzowego do
    30 czerwca następnego roku kalendarzowego. Aby ten efekt osiągnąć ustalono w § 8 ust.
    2 umowy Spółki (brzmienie po zmianie), że pierwszy rok bilansowy/podatkowy Spółki trwa
    od 1 stycznia 2023 r. do 30 czerwca 2024 r., następny rok bilansowy/podatkowy będzie
    trwać od 1 lipca 2024 r. do 30 czerwca 2025 r. a następne lata bilansowe/podatkowe także
    przez owe 12 miesięcy liczone od 1 lipca danego roku kalendarzowego do 30 czerwca
    następnego roku kalendarzowego.
    Od 1 stycznia 2023 r. Wnioskodawca rozpoczął w swoim przekonaniu rok bilansowy
    /podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. To przekonanie wynikało
    ze skuteczności zmiany umowy Spółki na gruncie ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks
    spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 18), zmiany wpisanej skutecznie do KRS.
    7 marca 2023 r. Spółka złożyła zeznanie CIT-8 za 2022 r. W tym zeznaniu Wnioskodawca
    nie poinformował, że zmienia rok podatkowy i będzie miał następny inny rok podatkowy
    niż kalendarzowy i w związku z tym nie zaznaczył w polu 315 zeznania – TAK, a zaznaczył w
    tym polu –NIE, a którego to poinformowania wymaga art. 8 ust. 4 ustawy o CIT.
    Zauważywszy swoje uchybienie Spółka 5 lutego 2024 r. złożyła korektę zeznania CIT-8 za
    2022 r., w której zaznaczono w polu 315 – TAK – podatnik wybrał rok podatkowy inny niż
    kalendarzowy. Następnie na żądanie pracowników właściwego dla Spółki urzędu
    skarbowego wysłano do tego urzędu 12 czerwca 2024 r. oświadczenie o zmianie roku
    podatkowego.
    Będąc w przekonaniu o prawidłowości swoich działań 20 sierpnia 2024 r. Wnioskodawca
    złożył zeznanie CIT-8 za rok podatkowy 1 styczeń 2023 r. – 30 czerwiec 2024 r.
    26 września 2024 r. Spółka otrzymała wezwanie – w trybie czynności sprawdzających
    przewidzianych przez Ordynację – ze swojego urzędu skarbowego do złożenia korekty CIT-
    8 za 2023 r., ponieważ w ocenie urzędu skarbowego Spółka wykazała w tym zeznaniu
    błędny rok podatkowy. Innymi słowy, w ocenie urzędu skarbowego Spółka nie ma prawa
    do roku podatkowego innego niż rok podatkowy, ponieważ w ocenie urzędu skarbowego
    nie złożyła informacji o wybraniu zmienionego nowego roku podatkowego do 31 marca
    2023 r. To wezwanie sugerowało, że nadal rok podatkowy Spółki to rok kalendarzowy, co
    miałoby taki skutek, że wybrany przez Spółkę i skutecznie zarejestrowany w KRS rok
    bilansowy/podatkowy 1 styczeń 2023 r. – 30 czerwiec 2024 r. dla celów podatkowych
    skończył się 31 grudnia 2023 r. (czyli trwał znowu rok kalendarzowy).

    (...) 2024 r. Spółka otrzymała zwrot podatku CIT za rok podatkowy 1 styczeń 2023 r.– 30
    czerwiec 2024 r., zgodny z kwotą zwrotu wykazaną w złożonym zeznaniu CIT-8 za ten
    okres.
    (...) 2024 r. Spółka wysłana (winno być: wysłała) odpowiedź na wezwanie urzędu
    skarbowego twierdząc, że miała prawo złożyć korektę zeznania rocznego CIT-8 za 2022 r.
    informując w tej korekcie zeznania o zmianie roku podatkowego.

## Pytanie

Czy na gruncie przedstawionego stanu faktycznego Spółka skutecznie dokonała zmiany
    roku podatkowego uznając za pierwszy rok podatkowy po zmianie okres 1 styczeń 2023 r.
    – 30 czerwiec 2024 r. i uznając w konsekwencji za następne lata podatkowe okresy 12
    miesięcy liczonych od 1 lipca danego roku kalendarzowego do 30 czerwca następnego
    roku kalendarzowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego Spółka skutecznie dokonała zmiany roku
    podatkowego uznając za pierwszy rok podatkowy po zmianie okres 1 styczeń 2023 r. – 30
    czerwiec 2024 r. i w konsekwencji następne lata podatkowe Spółki to okresy 12 miesięcy
    liczonych od 1 lipca danego roku kalendarzowego do 30 czerwca następnego roku
    kalendarzowego (czyli teraz biegnie rok podatkowy 1 lipca 2024 r. – 30 czerwca 2025 r.).
    Na to są trzy zasadnicze argumenty:
    I. Generalnie rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy,
        chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w
        innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników;
        wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy
        kalendarzowych (art. 8 ust. 1 ustawy o CIT). W razie zmiany roku podatkowego, za
        pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca
        następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku
        podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i
        dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe (art. 8 ust. 3 ustawy o
        CIT).
        Jak widać regułą jest, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że
        podatnik inaczej postanowi w umowie spółki. Spółka inaczej postanowiła w zmianie
        umowie Spółki o definicji roku bilansowego/podatkowego i ta zmiana jest skuteczna
        bo została wpisana do KRS – zmieniając rok podatkowy (oczywiście bilansowy także)
        zgodnie z treścią nowego brzmienia § 8 umowy Spółki.
        Na mocy art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym
        (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 979, zwanej dalej ustawa o KRS) domniemywa się, że dane
        wpisane do Rejestru są prawdziwe. Taki zapis z ustawy o KRS powoduje, że zmiana
        roku podatkowego Spółki jest zmianą obowiązującą, bo prawdziwą. Skoro taka
        zmiana jest prawdziwa to Spółka z dniem 31 czerwca (winno być: 30 czerwca) 2024
        r. skończyła rok podatkowy 1 styczeń 2023 r. – 30 czerwiec 2024 r, a teraz biegnie u
        niej rok podatkowy 1 lipiec 2024 r. – 30 czerwca 2025 r.
        Nie można sobie zresztą wyobrazić sytuacji, że dla celów prawa bilansowego
        (ustawa o rachunkowości) i w rozumieniu przepisów Kodeksu Spółek Handlowych
        Spółka skutecznie zmieniła rok bilansowy, ale dla celów podatkowych taka zmiana
        była bezskuteczna. To byłby (taki ewentualny dualizm) logiczny i prawny nonsens.
        Raz jeszcze wypada dodać, że skoro umowa Spółki przewiduje od 1 lipca 2023 r.

        inne rozumienie roku podatkowego, niż rok kalendarzowy, to na mocy art. 8 ust. 1
        ustawy o CIT taka zmiana wywołała także skutki odnośnie nowego rozumienia roku
        podatkowego na gruncie (winno być: na gruncie prawa podatkowego).
    II. Art. 8 ust. 4 ustawy o CIT przewiduje, że o wyborze roku podatkowego innego niż rok
        kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1,
        składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.
        Taki zapis ustawy o CIT narzuca obowiązek poinformowania organu podatkowego o
        zmianie roku podatkowego w zeznaniu rocznym składanym za poprzedni rok
        podatkowy (w przypadku Spółki rok podatkowy 1 styczeń – 31 grudzień 2022 r.).
        Abstrahując od tego, że Spółka o tej zmianie roku podatkowego poinformowała w
        korekcie zeznania rocznego za 2022 r. (a korekta zeznania to prostu (winno być: po
        prostu) zeznanie roczne, o czym w punkcie następnym) to na gruncie zacytowanych
        przepisów ustawy o CIT nawet brak takiego poinformowania w zeznaniu rocznym
        nie skutkuje zanegowaniem skuteczności zmiany roku podatkowego.
        Argumenty na to zawarto w punkcie powyżej. To poinformowanie organu
        podatkowego o zmianie roku podatkowego ma tylko skutek deklaratoryjny
        (informacyjny), a nie charakter konstytutywny. Aby brak takiego poinformowania o
        zmianie roku podatkowego powodował bezskuteczność takiej zmiany, to musiałby
        być na to odpowiedni zapis w ustawie o CIT, a takiego zapisu w art. 8 (i innych
        przepisach ustawy o CIT) nie ma. Zresztą sama logika podpowiada, że absurdem
        byłoby zanegowanie skuteczności zmiany roku podatkowego tylko dlatego, że w
        polu 315 zeznania rocznego CIT-8 zaznaczono odpowiedź „nie” zamiast odpowiedzi
        „tak”. To byłby nieproporcjonalny przejaw formalizmu, a w dodatku contra legem
        treści art. 8 ust. 1 ustawy o CIT.
    III. Na mocy art. 81 § 1 Ordynacji (winno być: Ordynacji podatkowej) jeżeli odrębne
        przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować
        uprzednio złożoną deklarację. Wynika z tego przepisu jasno, że podatnicy (Spółka
        jest podatnikiem podatku CIT) mogą złożyć korektę deklaracji (na mocy art. 3 pkt 5
        Ordynacji przez deklaracje rozumie się na gruncie Ordynacji (winno być: Ordynacji
        podatkowej) także zeznania składane przez podatników, czyli także zeznanie CIT- 8),
        jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
        W przypadku Spółki te odrębne przepisy to ustawa o CIT ponieważ mówimy o
        podatku CIT. Ustawa o CIT nie zabrania korekt zeznania rocznego CIT-8, także z
        powodu chęci zmiany treści pola 315 tego zeznania rocznego. Spółka złożyła 5
        lutego 2024 r. korektę zeznania CIT-8 za 2022 r., w której zaznaczono w polu 315
        „tak” – podatnik wybrał rok podatkowy inny niż kalendarzowy. Taka korekta jest
        prawnie skuteczna i ta złożona korekta zeznania rocznego CIT-8 za 2022 r. jest w
        konsekwencji ostatecznym i prawidłowym zeznaniem CIT-8 Spółki za 2022 r., w
        którym to zeznaniu zaznaczono w polu 315 „tak”, jak tego wymagają obowiązki
        informacyjne dla zmiany roku podatkowego.
        Pojęcie korekty deklaracji nie zostało w Ordynacji (winno być: Ordynacji
        podatkowej) zdefiniowane. Przyjmuje się powszechnie, że oznacza ono poprawienie
        błędu w tekście uprzednio złożonej deklaracji (zeznaniu). Warunkiem zatem
        skutecznego złożenia skorygowanej deklaracji jest uprzednie złożenie samej
        deklaracji podatkowej (tak NSA w uzasadnieniu uchwały z 22 czerwca 1998 r., FPS 9
        /97, ONSA 1998/4, poz. 110).
        To dokładnie przypadek Spółki – złożyła ona pierwotne zeznanie roczne CIT-8 za
        2022 r., obarczone błędem formalnym, poprzez złe wypełnienie pola 315 tego
        zeznania. Złożenie korekty zeznania rocznego CIT-8 za 2022 r. ten błąd poprawia. W
        dacie złożenia korekty zeznania CIT-8 za 2022 r. Spółka nie była stroną

        postępowania podatkowego, czy kontroli podatkowej za 2022 r., oraz nie zachodziły
        inne przypadki zawieszające prawo do korekty zeznania rocznego za 2022 r.,
        wskazane w art. 81b Ordynacji (winno być: Ordynacji podatkowej).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytanie). Przede wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena
    działania innego organu tj. naczelnika właściwego urzędu skarbowego.
    Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok
      kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy
      kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego
      zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli
      jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to
      można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z
      księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W
      przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien
      być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.
    Z powyższego przepisu wynika, że rok obrotowy stosowany jest również dla celów
    podatkowych.
    Ogólną definicję roku podatkowego zawiera art. 11 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), który stanowi, że:
      Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi
      inaczej.
    Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych
    zostały szczegółowo uregulowane w treści art. 8 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej:
    „ustawa o CIT”):
      Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba
      że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym
      dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników;
      wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy
      kalendarzowych.
    Z kolei art. 8 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że:
      W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się
      okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku
      podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być
      krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
    Z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT wynika natomiast, że:
      O wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w
      zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy
      poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.

    Z powołanego wcześniej art. 8 ust. 3 ustawy o CIT, wynika że skutki prawne zmiany
    dokonanej w dokumencie regulującym ustrój podatnika nastąpią dopiero po zakończeniu
    trwającego roku podatkowego. Aby więc skutecznie przeprowadzić zmiany w statucie
    muszą one być dokonane (uchwalone) przed rozpoczęciem roku podatkowego którego
    dotyczą.
    Aby zmiana była skuteczna dla rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych po
    pierwsze podatnik musi określić rok podatkowy w odpowiednim dokumencie regulującym
    jego ustrój. Treść przepisów ustawy o CIT jako warunek zmiany wskazuje zatem podjęcie
    stosownej uchwały o zmianie umowy lub statucie spółki lub innym dokumencie, który
    reguluje zasady ustrojowe podatnika. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że cytowane wyżej
    przepisy ustawy o CIT nie formułują dodatkowego warunku rejestracji takiej zmiany.
    W myśl natomiast właściwych przepisów ustawy z 15 września 2000 Kodeks spółek
    handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) w tym art. 255 § 1 taka uchwała powinna
    być zgłoszona do rejestracji w KRS, jednak właściwe dla tego przedmiotu przepisy nie
    wskazują wiążącego terminu na zgłoszenie i dokonanie takiej rejestracji i nie wiążą z tym
    jej skuteczności.
    To ustawa o CIT wskazuje termin na przeprowadzenie zmian w zakresie roku
    podatkowego. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 3 ustawy o CIT dotyczącego wskazania
    pierwszego roku po zmianie, początkiem pierwszego roku podatkowego po zmianie
    będzie pierwszy dzień miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku
    podatkowego. Powyższy przepis wskazuje, że skutki prawne zmiany dokonanej w
    dokumencie regulującym ustrój podatnika nastąpią dopiero po zakończeniu trwającego
    roku podatkowego. Aby więc skutecznie przeprowadzić zmiany w statucie w tej materii,
    muszą być one dokonane (uchwalone) przed rozpoczęciem roku podatkowego którego
    dotyczą.
    Drugim obowiązkiem dla skutecznej zmiany roku podatkowego jest obowiązek
    informacyjny. Zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT o wyborze roku podatkowego innego niż
    rok kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1,
    składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy.
    Należy zauważyć, że okres ten ma na celu ukonstytuowanie przeprowadzonych zmian.
    Jest to czas niezbędny na przeprowadzenie procesu rejestracji zmiany roku podatkowego,
    zgodnie z odpowiednimi przepisami. Stąd aby powyższe zawiadomienie odniosło skutek,
    na dzień jego przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego, okoliczność której dotyczy
    powinna być już prawnie skuteczna, w tym przypadku ujawniona poprzez wpis w rejestrze.
    Ustawodawca wskazał zatem, że dla skuteczności zmiany następnego roku podatkowego
    musi być ona podjęta w odpowiednim akcie regulującym ustrój prawny podatnika do
    końca bieżącego roku podatkowego, natomiast na dzień poinformowania naczelnika
    urzędu skarbowego o takiej zmianie musi być ona skuteczna prawnie.
    W związku z powyższym, warunkiem skutecznej zmiany roku podatkowego jest:
      - podjęcie stosownej uchwały o zmianie umowy lub statutu spółki lub innego
        dokumentu, który reguluje zasady ustrojowe podatnika,
      - poinformowanie o zmianie roku podatkowego naczelnika urzędu skarbowego w
        zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy
        poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy,
    przy czym data, do której należy złożyć roczne zeznanie podatkowe jest terminem, do
    upływu którego można złożyć/zmienić złożone oświadczenie.
    W opisie zdarzenia czytamy, że w maju 2022 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym został
    dokonany wpis o zmianie umowy Spółki w zakresie określenia roku obrotowego innego

    niż rok kalendarzowy, tj. trwającego 12 miesięcy liczonych od 1 lipca do 30 czerwca, przy
    czym pierwszy rok po zmianie trwa od 1 stycznia 2023 r. do 30 czerwca 2024 r.
    7 marca 2023 r. Spółka złożyła zeznanie CIT-8 za 2022 r. w którym nie poinformowała
    naczelnika urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego. 5 lutego 2024 r. Spółka
    złożyła korektę deklaracji CIT-8 za 2022 r. w której złożyła oświadczenie o zmianie roku
    podatkowego.
    Z powyższego opisu wynika, że naczelnik urzędu skarbowego został poinformowany o
    zmianie roku podatkowego 5 lutego 2024 r., a więc po upływie terminu do którego można
    było złożyć stosowne oświadczenie.
    A zatem, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków skutecznej zmiany roku
    podatkowego, Państwa stanowisko w sprawie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.