Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.3.2021.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-16
Teza: w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców
Słowa kluczowe: faktoring; import-import usług; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2020 r. (data wpływu 5 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 marca 2021 r. (data wpływu 12 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 marca 2021 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie, że w związku z uzupełnieniem wniosku stanowisko Wnioskodawcy oraz uzasadnienie tego stanowiska nie ulegają zmianie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Charakterystyka ogólna

Główną działalnością …Spółki Akcyjnej (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „…”), z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest produkcja i sprzedaż wyrobów chemicznych. Wnioskodawca jest obecnie …w Polsce, a …w Europie, producentem …. Produkuje także …. Na rodzinnym rynku, Spółka jest największym wytwórcą tego asortymentu, pod znaną marką konsumencką: …. W portfolio Wnioskodawcy znajdują się także inne wyroby chemiczne – …, …, …, …, … oraz ….

Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności dokonuje przede wszystkim czynności opodatkowanych, np. sprzedaż towarów i usług, ale też w niewielkim zakresie czynności nieopodatkowanych (zwolnionych), jak np. udzielanie gwarancji finansowych podmiotom powiązanym czy świadczenie usług medycznych na rzecz pracowników (odsprzedaż usług zakupionych od podmiotów medycznych). Obrót z tytułu czynności zwolnionych od VAT jest jednak na tyle niski, że Spółka nie stosuje współczynnika dla celów odliczania podatku naliczonego od zakupów.

Spółka posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 935 ze zm.).

Rozliczenia z Dostawcami

Z uwagi na duże potrzeby zakupowe wynikające z prowadzonej działalności, Spółka podpisuje z niektórymi kluczowymi dostawcami umowy ramowe zakupu towarów (np. surowców, materiałów, części zamiennych), regulujące zasady współpracy pomiędzy stronami w dłuższym okresie. W ten sposób zapewnia sobie stabilność dostaw towarów określonej jakości, zgodnie z bieżącym zapotrzebowaniem Spółki. Również w przypadku nabywania usług Wnioskodawca czasami podpisuje umowy o stałej współpracy ze sprawdzonymi usługodawcami. Zdarzają się jednak dostawy/usługi realizowane tylko na podstawie jednorazowych czy powtarzalnych zleceń, bez zawierania umów ramowych. Na potrzeby niniejszego wniosku ww. dostawcy towarów i usługodawcy będą łącznie określani mianem: „Dostawców”, a zawarte z nimi kontrakty: „Umowami”. Nabywane przez Spółkę towary i usługi, których dotyczy wniosek o interpretację, służą jej do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (przy czym niniejszy wniosek nie dotyczy nabywania przez Spółkę towarów lub usług, w odniesieniu do których istnieje ograniczone prawo do odliczenia VAT naliczonego lub prawo do odliczenia VAT naliczonego w ogóle nie przysługuje, np. usługi noclegowe czy gastronomiczne). W gronie Dostawców mogą być zarejestrowani w Polsce podatnicy VAT – z siedzibą na terytorium kraju albo poza Polską. Spółka nabywa jednak również towary i usługi od Dostawców nieposiadających w Polsce siedziby i niezarejestrowanych w Polsce do celów VAT. Wprawdzie Spółka nie może całkowicie wykluczyć, że któryś z Dostawców nieposiadających w Polsce siedziby działalności gospodarczej posiada/będzie posiadał na terytorium kraju swoje stałe miejsce prowadzenia działalności, to jednak przypadki, w których takie stałe miejsce prowadzenia działalności Dostawców będzie aktywnie uczestniczyło w transakcji Spółka uznaje za mało prawdopodobne i pozostawia poza zakresem niniejszego wniosku. W przypadku zakupu towarów przywożonych do Polski z innych państw członkowskich UE, Spółka rozpoznaje w kraju wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, a w razie nabycia usług od Dostawców z siedzibą poza Polską, Spółka rozpoznaje import usług. Dostawcy i Wnioskodawca zwani są też dalej łącznie: „Stronami”.

Zważywszy na wolumen zamówień od Dostawców, konieczność efektywnego zarządzania zakupami przez Wnioskodawcę oraz mając na uwadze kwestię utrzymania odpowiedniej płynności finansowej, Spółka wraz z innymi podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej, jako jedno z wprowadzanych obecnie rozwiązań, zdecydowała się zaproponować swoim Dostawcom, a w razie ich zgody, renegocjować część dotychczasowych Umów, przyjmując nowy model rozliczeń z nimi. Szczegółowe zapisy aneksów do Umów dotyczące nowego modelu rozliczeń mogą się od siebie różnić, niemniej istota wprowadzanych zmian pozostaje zgodna z opisem przedstawionym poniżej. Należy także wskazać, że opisywany model rozliczeń może być również wprowadzany w zleceniach niepowiązanych z wcześniejszymi umowami ramowymi, jak również w zawieranych w przyszłości umowach i składanych zleceniach. Na dzień złożenia niniejszego wniosku o interpretację indywidualną, część aneksów modyfikujących Umowy w poniższym zakresie została już podpisana i weszła w życie – inne podlegają jeszcze negocjacjom z Dostawcami. Opisywany tu nowy model rozliczeń jest jednym z wdrażanych równolegle przez Spółkę.

W ramach poczynionych ustaleń z Dostawcami, zarówno w aneksach do Umów, w zleceniach, jak i w przyszłych umowach, przyjmowany jest/będzie następujący sposób ustalenia ceny za dostarczane towary/usługi. Strony ustalają określoną cenę netto w przypadku płatności zobowiązania Spółki wobec Dostawców w terminie do np. 30 dni (dla towarów cena ta może być określona przy odwołaniu do konkretnej jednostki miary, np. tony lub GJ). Ponadto, Strony wprowadzają odrębną cenę netto (która również może referować do konkretnej jednostki miary dla towaru) stosowaną, gdy termin płatności za dostarczone towary i usługi będzie wynosił np. do 120 dni – w tym przypadku cena ustalona dla terminu płatności np. do 30 dni, powiększana jest o dodatkowy element wyliczany formułą wykorzystującą stawkę referencyjną, np. WIBOR 3M lub inną stopę zmienną ustaloną z Dostawcą, liczbę stanowiącą różnicę między proponowanymi terminami płatności, tutaj np. 90 dni, oraz dodatkową marżę (wzór formuły stosowanej dla danej dostawy różni się w zależności od Umów i zleceń, niemniej uwzględnia powyższe składowe).

Powyższe terminy płatności – w zależności od konkretnych Umów – mogą być liczone od daty wystawienia prawidłowej faktury, niekiedy z zastrzeżeniem zachowania przyjętego okresu na dostarczenie faktury do Spółki, albo od daty dostarczenia faktury Dostawców do Spółki.

Prawo wyboru stosowanej ceny oraz terminu płatności dla dostarczanych towarów/świadczonych usług w danym miesiącu kalendarzowym/innym ustalonym okresie, to elementy negocjacyjne pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcami, które są ustalane przed terminem dostawy towarów/wykonania usług.

Nabycie towarów i usług od Dostawców jest dokumentowane wystawionymi przez nich fakturami, na których do cen netto ustalonych zgodnie z powyższymi zasadami, doliczany jest podatek od towarów i usług według stawki właściwej dla danego towaru/usługi, o ile mamy do czynienia ze świadczeniami opodatkowanymi na terytorium Polski.

Program Faktoringu

Spółka wraz z innymi podmiotami z grupy kapitałowej, wynegocjował i zawarł umowy współpracy dotyczące „finansowania dostawców” (wszystkie dalej łącznie z załącznikami i aneksami do tych umów jako: „Umowy Faktoringu”) z kilkoma polskimi instytucjami finansowymi (dalej łącznie jako: „Faktor”).

Spółka w aneksach do Umów / w zleceniach / w przyszłych umowach opartych o opisywany w niniejszym wniosku model rozliczeń, zawiera informację o tym, że Dostawca może przystąpić do zorganizowanego przez Spółkę programu dyskonta wierzytelności przysługujących im wobec Spółki przy wykorzystaniu mechanizmu mającego charakter faktoringu odwrotnego (dalej: „Program Faktoringu”). W razie zainteresowania Dostawcy przystąpieniem do Programu, będzie on musiał dopełnić określonych formalności z instytucją finansową. Zawarcie niektórych aneksów do Umów zostało uwarunkowane przystąpieniem Dostawców do Programu Faktoringu.

Na podstawie zawartych Umów Faktoringu, Faktor może za zgodą Spółki nabywać wierzytelności przysługujące Dostawcom wobec Spółki, wstępując w prawa wierzyciela w miejsce zaspokojonych przez Faktora Dostawców, do wysokości dokonanej zapłaty. W takich przypadkach, Faktor spłaca udokumentowane fakturami (lub ewentualnie innymi dokumentami) długi Wnioskodawcy wobec poszczególnych Dostawców z tytułu dokonanych przez nich dostaw towarów/świadczenia usług do wysokości limitu określonego w Umowach Faktoringu.

Spółka ma dowolność w zakresie zgłaszania swoich Dostawców do udziału w Programie Faktoringu, przy czym każdorazowo akceptację w tym zakresie musi wyrazić Faktor. Przystąpienie przez Dostawców do Programu Faktoringu wymaga bowiem uprzedniego podpisania przez nich z Faktorem odrębnej umowy ramowej dotyczącej dyskonta wierzytelności z kontraktów handlowych (powiązanej z Umowami Faktoringu zawartymi ze Spółką) albo złożenia odrębnego oświadczenia dla Faktora w związku z Umowami Faktoringu, których Stroną jest Wnioskodawca. Każda wierzytelność zgłoszona do Faktora wymaga przed zapłatą merytorycznej akceptacji ze strony Wnioskodawcy (co do zgody na zapłatę przez Faktora, co do kwoty i terminu płatności). Wierzytelności do Faktora zgłaszają co do zasady Dostawcy, aczkolwiek niektóre z Umów Faktoringu mogą pozwalać też na ich zgłaszanie przez Spółkę (działającą jako pełnomocnik Dostawców). Zgodnie z Umowami Faktoringu, Faktor w określonych przypadkach może jednak odmówić nabycia poszczególnych wierzytelności od zaakceptowanych Dostawców.

Dzięki udziałowi w Programie Faktoringu Dostawcy uzyskują możliwość spłaty wierzytelności wobec Wnioskodawcy w terminie wcześniejszym niż data wymagalności danego zobowiązania (bez względu na to, czy Wnioskodawca wybierze termin płatności za dokonaną w danym miesiącu dostawę towarów/świadczenie usługi wynoszący np. 30 dni czy więcej). W takim przypadku Faktor przelewa na rachunek Dostawców kwotę z danej faktury, czasami pełną a czasami pomniejszaną o kwotę naliczonych odsetek dyskontowych (dalej: „Koszty Faktoringu”), do których Faktor dolicza 23% VAT (dla Dostawców mających siedzibę na terytorium Polski) i co dokumentuje fakturą wystawianą dla Dostawcy. Dostawcom, którym wypłacana jest pełna kwota z faktury, Faktor wystawia fakturę na Koszty Faktoringu z dodatkowo określonym terminem płatności. Kwota pobieranych od Dostawców Kosztów Faktoringu ustalana jest w oparciu o wartość spłaconego długu Spółki, stawkę referencyjną (np. WIBOR), marżę Faktora oraz liczbę dni pozostałych do terminu płatności faktury. Jedynie uzupełniająco Spółka wskazuje, że przyjęta w niektórych Umowach Faktoringu konstrukcja cywilnoprawna zakłada, że akceptacja przez Faktora określonej wierzytelności i zgoda na jej spłatę przed terminem płatności stanowi zawarcie umowy dyskonta wierzytelności pomiędzy Faktorem a danym z Dostawców osobno w stosunku do każdej z Wierzytelności, na warunkach wynikających z podpisanej pomiędzy nimi umowy ramowej.

Uzyskanie od Faktora spłaty długów Wnioskodawcy przed terminem ich płatności jest opcjonalne – decyzję w tym zakresie podejmują sami Dostawcy. Dostawcy będący dużymi przedsiębiorcami i znaczącymi podmiotami na rynku, nawet jeśli przystąpią do Programu Faktoringu, mogą nie mieć potrzeby przedterminowej spłaty wierzytelności. Należy przy tym zwrócić uwagę, że gdy Dostawcy przedstawią wierzytelność względem Spółki do Faktora, poniesione przez nich w danym miesiącu/innym okresie rozliczeniowym Koszty Faktoringu nie muszą odpowiadać różnicy pomiędzy cenami ustalonymi przez Strony dla dostaw towarów/świadczenia usług w tym miesiącu/innym okresie rozliczeniowym.

Wnioskodawca zobowiązany jest do spłaty kwot wierzytelności nabytych przez Faktora w dacie ich wymagalności. Niektórzy Faktorzy mogą prolongować Spółce termin spłaty długów (ponad termin wymagalności wynikający z faktur Dostawców) w zamian za odrębne wynagrodzenie. Niniejszy wniosek o interpretację nie dotyczy jednak takiej dodatkowej usługi i rozliczeń z nią związanych. Nie są także przedmiotem niniejszego wniosku inne dodatkowe usługi, jakie Faktor może świadczyć na rzecz Spółki na podstawie Umów Faktoringu (np. usługa rozliczeń pieniężnych, ewidencjonowanie rozliczeń lub przygotowywanie raportów).

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano:

1.  Zakupione od dostawców towary i usługi, których może dotyczyć Program faktoringu, są i będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
2.  W odpowiedzi na pytanie Organu, o treści: „W sytuacji, gdy zakupione towary i usługi od Dostawców są/będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych, czy istnieje możliwość przyporządkowania całości lub części kwot podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów czynności?”, Zainteresowany podał: „Nie dotyczy”.
3.  Na pytanie Organu, o treści: „W związku z informacją zawartą w opisie sprawy, że „(…) Obrót z tytułu czynności zwolnionych od VAT jest jednak na tyle niski, że Spółka nie stosuje współczynnika dla celów odliczania podatku naliczonego od zakupów. (…)”, proszę jednoznacznie wskazać:
    1.  czy Wnioskodawca jest zobowiązany do stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.)?
    2.  jeżeli odpowiedź na pytanie nr 3a) jest twierdząca, to należy wskazać ile wynosi ustalona dla Wnioskodawcy zgodnie z art. 90 ust. 2 – ust. 9a ww. ustawy o podatku od towarów i usług ww. proporcja – określa procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ona ustalana?
    3.  czy w sytuacji, gdy ww. proporcja wyliczona dla Wnioskodawcy przekracza 98%, to Wnioskodawca uznaje, iż wynosi ona 100%?
    4.  czy w sytuacji, gdy ww. proporcja wyliczona dla Wnioskodawcy przekracza 98%, to czy kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, jest mniejsza niż 500 zł?”,

Wnioskodawca odpowiedział:

1.  Wnioskodawca nie jest zobowiązany do stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust.3 ustawy o VAT;
2.  nie dotyczy;
3.  proporcja wyliczona dla Wnioskodawcy wynosi powyżej 98%, zatem uznaje, że wynosi ona 100%;
4.  Wnioskodawca ocenia, że kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania proporcji, w skali roku jest mniejsza niż 500 zł”.

1.  Na pytanie Organu, o treści: „Czy między Wnioskodawcą a Dostawcami istnieją powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?”, Zainteresowany wskazał, że: „Na dzień złożenia wniosku o interpretację, żaden z Dostawców objętych Programem faktoringu, nie był podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą, w rozumieniu art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie jest jednak w stanie przewidzieć, czy nie wystąpią takie sytuacje, że podmioty z nim powiązane, chociażby w sposób pośredni, będące dostawcami towarów i usług na jego rzecz, zostaną objęte Programem faktoringu”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku opisanego nowego modelu rozliczeń Spółce przysługuje – bez względu na wysokość ustalonej przez Strony ceny – pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców z siedzibą na terytorium kraju w związku z dokonanymi przez nich na rzecz Wnioskodawcy dostawami towarów i usług?
2.  Czy w przypadku opisanego nowego modelu rozliczeń Spółce przysługuje – bez względu na wysokość ustalonej przez Strony ceny – pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego, pod warunkiem terminowego rozpoznania przez Spółkę wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (w przypadku nabycia towarów przywożonych do Polski z innego państwa członkowskiego UE) lub importu usług (w przypadku nabycia usług od Dostawców z siedzibą poza terytorium kraju)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1)

Tak, Spółce przysługuje – bez względu na wysokość ustalonej przez Strony ceny – pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców z siedzibą na terytorium kraju w związku z dokonanymi przez nich na rzecz Wnioskodawcy dostawami towarów i usług.

Ad 2)

Tak, Spółce przysługuje – bez względu na wysokość ustalonej przez Strony ceny – pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego, pod warunkiem terminowego rozpoznania przez Spółkę wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (w przypadku nabycia towarów przywożonych do Polski z innego państwa członkowskiego UE) lub importu usług (w przypadku nabycia usług od Dostawców z siedzibą poza terytorium kraju).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy (wspólne dla obu pytań)

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest ściśle związany z zasadą neutralności podatkowej wspólnotowego systemu VAT. Zasadza się ona na założeniu, że podatnik ma możliwość odliczenia podatku naliczonego zapłaconego w cenie nabytych towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, przez co podatek ten nie będzie stanowił dla podatnika ekonomicznego obciążenia. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób neutralność obciążeń podatkowych dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą. Warunkiem odliczenia VAT jest jednak jego związek z działalnością, która daje podatnikowi prawo do odliczenia.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”) w wyroku z dnia 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Ghent Coal Terminal NV: „(\`(...)\`) system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób, iż wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi” (teza nr 15).

Dodatkowe wymogi wynikają dla podatników z przepisów ustawy o VAT. Jak wynika z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96. Dodatkowo, w myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, odliczenia VAT naliczonego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych.

Z przytoczonych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wtedy, gdy łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1.  doszło do nabycia towarów i usług opodatkowanych VAT,
2.  nabycia dokonał zarejestrowany podatnik VAT czynny,
3.  podatnik będzie wykorzystywał nabyte towary i usługi do wykonywania własnych czynności opodatkowanych VAT,
4.  wśród nabytych usług nie ma usług, w odniesieniu do których prawo do odliczenia VAT naliczonego w ogóle nie przysługuje (np. usługi noclegowe czy gastronomiczne),
5.  podatnik posiada prawidłowo wystawioną fakturę dokumentującą nabycie towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego do odliczenia w takim przypadku stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Wynikające z faktur wystawionych zgodnie z krajowymi przepisami kwoty podatku naliczonego do odliczenia są natomiast pochodną stawek VAT obowiązujących dla nabytych towarów i usług oraz cen netto przyjętych pomiędzy dostawcą/usługodawcą a nabywcą dla dostaw towarów/świadczenia usług (ceny te wyznaczają wartość podstawy opodatkowania dla celów VAT). Ponadto, w świetle art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a oraz c ustawy o VAT, dla transakcji transgranicznych kwotę podatku naliczonego do odliczenia w przypadku – odpowiednio – importu usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej: „WNT”), stanowi kwota podatku należnego.

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest co do zasady wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak dodatkowo wskazuje ustawodawca w art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania może ulegać zwiększeniu o dodatkowe elementy – obejmuje ona także:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zaznaczyć należy, że z uwagi na użyte w pkt 2 powyżej sformułowanie „takie jak”, wymieniony w przytoczonym artykule ustawy o VAT, katalog kosztów dodatkowych uwzględnianych w podstawie opodatkowania nie jest katalogiem zamkniętym. Jego składowe zostały podane jedynie celem przykładu, a zatem do podstawy opodatkowania danej czynności mogą zostać doliczone także inne koszty, które z tą czynnością są bezpośrednio związane oraz są pobierane bezpośrednio przez dostawcę towarów/usługodawcę od ich nabywcy/usługobiorcy. Podkreślenia ponadto wymaga, że w treści art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT, ustawodawca wprost wymienił jako składnik podstawy opodatkowania chociażby koszty ubezpieczenia, tj. koszty usługi finansowej samodzielnie zwolnionej z VAT.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca zdecydował się renegocjować część dotychczasowych Umów, przyjmując nowe modele rozliczeń z Dostawcami. W ramach modelu będącego przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną, w aneksach do Umów przyjmowany jest uzgodniony przez Strony sposób ustalenia ceny netto za dostarczane Spółce towary/usługi. W zależności od terminu płatności zobowiązania Spółki wobec Dostawców, przyjęta cena netto może zostać powiększona zgodnie z formułą uzgodnioną pomiędzy Stronami. Taki sposób ustalania ceny może być stosowany także przy nowych umowach i zamówieniach bez umów. Prawo wyboru stosowanej ceny oraz terminu płatności dla dostarczanych towarów/świadczonych usług, to elementy negocjacyjne pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcami, które są ustalane przed terminem dostawy towarów/wykonania usług. W aneksach do Umów zawierane są postanowienia pozwalające Dostawcom na przystąpienie do zorganizowanego przez Spółkę wspólnie z innymi podmiotami z grupy kapitałowej Programu Faktoringu. Postanowienia takie będą się też pojawiały w nowych umowach oraz mogą być przedmiotem ustaleń między Spółką a Dostawcami w przypadku zamówień niezwiązanych z umowami ramowymi. Dzięki udziałowi w Programie Faktoringu Dostawcy uzyskują możliwość spłaty wierzytelności wobec Wnioskodawcy w terminie wcześniejszym niż data wymagalności danego zobowiązania (bez względu, czy Wnioskodawca wybierze termin płatności za dokonaną w danym miesiącu dostawę towarów/świadczenie usługi wynoszący np. 30 dni czy więcej). W takim przypadku Faktor przelewa na rachunek Dostawców kwotę z danej faktury, czasami pełną a czasami potrąca z niej powiększoną o 23% VAT (w przypadku Dostawców krajowych) kwotę naliczonych Kosztów Faktoringu. Wartość Kosztów Faktoringu Faktor dokumentuje fakturą wystawianą dla Dostawców. Uzyskanie od Faktora spłaty długów Wnioskodawcy przed ich terminem płatności jest opcjonalne – decyzję w tym zakresie podejmują sami Dostawcy.

Uwzględniając powyższe rozważania, Spółka dokona analizy pięciu – oznaczonych wyżej literami od a) do e) – warunków odliczenia kwoty VAT naliczonego z faktur wystawianych przez Dostawców na Spółkę, jak również odliczenia VAT należnego naliczonego przez Spółkę w ramach rozliczenia WNT i importu usług, w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Ad a)

Z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, jak również wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się natomiast nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie zaś do dyspozycji art. 25 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Zatem, nabycie przez Spółkę od Dostawców za wynagrodzeniem towarów, które zostaną przywiezione do Polski z innego państwa unijnego, stanowi dla Wnioskodawcy opodatkowane VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Dodatkowo, w przypadku, gdy przepisy ustawy o VAT o miejscu świadczenia usług, wskazują Polskę jako miejsce opodatkowania usług świadczonych na rzecz podatnika z siedzibą na terytorium kraju przez podmiot z siedzibą poza Polską, to na polskim usługobiorcy ciąży obowiązek rozliczenia w kraju VAT należnego z tytułu odpłatnego nabycia danej usługi. Szczegółowe regulacje w tym zakresie zostały zawarte w art. 28a-28n ustawy o VAT, jednak kluczowe znaczenie należy przypisać dyspozycji art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku ich świadczenia na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Rozliczenie takie realizowane jest w schemacie tzw. importu usług, który zdefiniowano w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT jako świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Ze wskazanego art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT wynika natomiast, że podatnikami są również osoby prawne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:

– w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Zgodnie ponadto z art. 17 ust. 1a ustawy o VAT, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.

Z przytoczonych powyżej ogólnych zasad VAT wynika, że dostawa towarów, świadczenie usług, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz import usług na terytorium kraju, podlegają opodatkowaniu przede wszystkim wtedy, gdy są wykonywane odpłatnie, za wynagrodzeniem płaconym dostawcy przez nabywcę.

Podkreślić należy, że nie każda płatność, jaką otrzymuje dostawca czy świadczeniodawca, może zostać uznana za wynagrodzenie w świetle regulacji ustawy o VAT. W tym zakresie niezbędna jest analiza przesłanek wynikających z dotychczasowej praktyki i orzecznictwa. Przede wszystkim należy wskazać, iż pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem (dostawą towarów czy też usługą) powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie winno być należne za wykonanie określonego świadczenia.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy, powyższa przesłanka będzie spełniona w przypadku Spółki. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka nabywa towary i usługi zarówno od Dostawców, będących zarejestrowanymi podatnikami VAT w Polsce, jak również od podatników VAT nieposiadających siedziby i niezarejestrowanych w Polsce do celów VAT. Dostawy towarów i świadczenie usług realizowane odpłatnie na rzecz Spółki przez Dostawców (zarówno w ramach transakcji krajowych, jak i transgranicznych, stanowiących po stronie Wnioskodawcy WNT lub import usług) podlegają więc w Polsce opodatkowaniu VAT zgodnie z regulacjami wskazanymi w ustawie o VAT. Bez wątpienia uznać bowiem należy, że mamy do czynienia ze świadczeniami skonkretyzowanymi, których warunki oraz wynagrodzenie określają zawarte przez strony Umowy, związane z nimi aneksy, jak również konkretne zamówienia. W ocenie Spółki, okoliczność, że zapłata wynagrodzenia Dostawcom za dostarczone przez nich towary/usługi może odbywać się przy udziale Faktora, który może spłacić dług Spółki działając na jej rzecz na podstawie Umów Faktoringu, nie może w żadnym stopniu wpływać na ocenę, że to Spółka dokonuje opodatkowanego VAT nabycia towarów i usług na terytorium kraju, WNT albo importu usług od Dostawców.

Ad b)

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce, stąd warunek wskazany pod literą b) należy uznać za spełniony.

Ad c)

W przypadku Spółki za spełniony należy też uznać warunek wymieniony pod literą c). Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nabywane przez Spółkę towary i usługi, których dotyczy niniejszy wniosek o interpretację, służą/będą służyły jej do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Na podstawie umów i zamówień Spółka zapewnia sobie bowiem stabilne dostawy kluczowych towarów i surowców, które wykorzystuje w prowadzonej działalności opodatkowanej VAT, w szczególności do wytwarzania własnych produktów czy do dalszej odsprzedaży, jak również zapewnia sobie świadczenie usług związanych z powyższą sprzedażą opodatkowaną.

Ad d)

Na potrzeby niniejszego wniosku o interpretację ten warunek również należy uznać za spełniony, gdyż – jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi służą jej do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, a niniejszy wniosek nie dotyczy nabywania przez Spółkę towarów lub usług, w odniesieniu do których istnieje ograniczone prawo do odliczenia VAT naliczonego lub to prawo w ogóle nie przysługuje (np. usługi noclegowe czy gastronomiczne).

Ad e)

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, każda dostawa towarów/świadczenie usług przez Dostawców są przez nich dokumentowane fakturami wystawionymi zgodnie z przepisami ustawy o VAT (w przypadku Dostawców krajowych) lub przepisami o VAT właściwymi dla Dostawców spoza kraju. Na wystawianych przez Dostawców krajowych fakturach, do ustalonych cen netto – zgodnie z zasadami przedstawionymi w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – doliczany jest podatek od towarów i usług według stawki właściwej dla danego towaru/usługi. W przypadku transakcji krajowych Spółka odlicza VAT naliczony najwcześniej w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów/usług powstał obowiązek podatkowy po stronie Dostawców i nie wcześniej niż po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury, zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 10 w zw. z ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT.

Natomiast w przypadku transakcji stanowiących dla Spółki WNT oraz import usług, z uwagi na przytoczone w punkcie a) powyżej zasady ustalania miejsca opodatkowania tych transakcji, Dostawcy wystawiają faktury bez wykazanego podatku od wartości dodanej. Powyższe wynika z faktu, że w przypadku tych transakcji opodatkowanie następuje w kraju siedziby nabywcy. W obu sytuacjach to Spółka zobowiązany jest do rozliczenia VAT należnego zgodnie z regulacjami obowiązującymi na terytorium Polski. Wnioskodawca jest przy tym świadomy obowiązku rozpoznania w odpowiednim momencie VAT należnego z uwagi na WNT lub import usług, bez względu na to, czy w odpowiednim terminie otrzyma od Dostawców wystawioną przez nich fakturę. W odniesieniu do ww. transakcji, Spółka odlicza VAT naliczony zgodnie ze szczególnymi zasadami przewidzianymi w art. 86 ust. 10b pkt 2 oraz ust. 10g-10i (dla wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów) i zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 10b pkt 3 oraz ust. 10i (dla importu usług). W rezultacie, zdaniem Spółki, warunek wymieniony powyżej pod literą e) również należy przyjąć za spełniony.

Zatem, w świetle spełnienia wszystkich wyżej wymienionych warunków, w ocenie Spółki przysługuje jej – bez względu na wysokość ustalonej przez Strony ceny – pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego:

1.  wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców z siedzibą na terytorium kraju w związku z dokonanymi przez nich na rzecz Wnioskodawcy dostawami towarów i usług służących czynnościom opodatkowanym Spółki,
2.  pod warunkiem terminowego rozpoznania przez Spółkę WNT (w przypadku nabycia towarów przywożonych do Polski z innego państwa członkowskiego UE) lub importu usług (w przypadku nabycia usług od Dostawców z siedzibą poza terytorium kraju), gdy nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym Spółki.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego do odliczenia stanowi dla Spółki suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez Spółkę od Dostawców krajowych z tytułu nabycia towarów i usług. Wynikające z faktur Dostawców kwoty podatku naliczonego do odliczenia przez Spółkę będą natomiast pochodną stawek VAT obowiązujących dla nabywanych towarów i usług oraz cen netto przyjętych pomiędzy Stronami dla dostaw towarów/świadczenia usług w danym okresie rozliczeniowym (ceny te wyznaczać będą wartość podstawy opodatkowania dla celów VAT).

Z kolei, dla transakcji transgranicznych, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a i c ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego do odliczenia przez Spółkę stanowić będzie kwota rozpoznanego przez Spółkę podatku należnego z tytułu importu usług lub WNT.

W ocenie Wnioskodawcy, na powyższą konkluzję nie może mieć wpływu ustalony w opisywanym modelu rozliczeń sposób kalkulacji ceny netto za dostarczane Spółce towary i usługi. Bez względu bowiem na przyjętą w danym okresie cenę, cała wykazana przez Dostawców na ich fakturach kwota netto stanowić będzie podstawę opodatkowania z tytułu dokonanych na rzecz Spółki dostaw towarów/świadczenia usług podlegających VAT.

W pierwszej kolejności Spółka pragnie zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, ze zm., dalej: „KC”), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Przytoczony przepis referuje do zasady swobody umów, zwanej również zasadą swobody kontraktowania, która jest jedną z fundamentalnych norm w prawie cywilnym.

W zakresie swobody umów wyróżnia się:

1.  swobodę zawierania umów, a więc kompetencję do decydowania:
    *   czy umowa w ogóle zostanie zawarta,
    *   z jakim podmiotem zostanie zawarta,
    *   o rozwiązaniu już istniejącego stosunku umownego,
    *   o zmianie już istniejącego stosunku umownego;
2.  swobodę kształtowania treści umowy;
3.  swobodę wyboru formy zawarcia umowy.

W powyższe wpisuje się także swoboda ustalenia wysokości ceny netto kształtującej wynagrodzenie z tytułu dostawy towarów/wykonania usługi oraz terminów płatności za wykonane świadczenia. Z tego względu, w ocenie Spółki, za w pełni akceptowalny należy uznać przyjęty przez Strony sposób ustalania cen netto przy ewentualnym użyciu dodatkowego elementu kalkulacyjnego. Jak bowiem wskazuje doktryna prawa cywilnego (por. komentarz do art. 536 Kodeksu cywilnego T. II, red. Gutowski 2019, wyd. 2, Legalis): „Ustalenie ceny jako elementu konstytutywnego umowy sprzedaży jest warunkiem prawnym dojścia do skutku umowy. Brak tego elementu powoduje, że umowa sprzedaży jest nieważna (\`(...)\`) Cena, co do zasady, powinna być oznaczona konkretną sumą pieniężną. Na gruncie omawianego przepisu dopuszczalne jest także określenie ceny poprzez wskazanie w umowie podstaw do jej ustalenia (wyr. SN z 28.4.1988 r., IV CR 96/88, OSPiKA 1989, Nr 7, poz. 342). Przepis art. 536 § 1 KC nie limituje kryteriów ustalenia ceny. W orzecznictwie i w doktrynie podkreśla się jednak, że powinny być one wynikiem uzgodnienia stron oraz powinny być sformułowane w sposób konkretny i jasny. Ustalenie ceny jest efektem porozumienia między sprzedającym a kupującym. Porozumienie powinno dotyczyć wysokości ceny, a przynajmniej kryteriów jej ustalenia. W tym ostatnim przypadku muszą one mieć charakter obiektywny, być mechanizmem dającym się zastosować bez względu na wolę stron, bez ich udziału. (\`(...)\`) Strony mogą w umowie sprzedaży używać różnych sposobów określenia ceny, byleby były one jasne i niebudzące wątpliwości bądź poddające się wykładni (\`(...)\`). W praktyce można spotkać różne, szczegółowe klauzule umowne w tym zakresie, np. ustalenie wysokości ceny „według cennika”, według wartości materiałów i robocizny, po kursie dnia, według ceny giełdowej, „za taką samą cenę jak ostatnio”. Podstawą ustalenia ceny może być kalkulacja kosztów wyprodukowania kupowanej rzeczy (tzw. cena kosztorysowa, obliczana wprawdzie przez sprzedawcę, zgodnie jednak z przyjętymi przez strony zasadami kosztorysowania, co umożliwia kontrolę prawidłowości obliczeń”.

Przenosząc powyższe na sytuację Spółki, Wnioskodawca pragnie wskazać, że zasadniczo przepisy ustawy o VAT nie ograniczają podatników w swobodzie ustalania ceny – ani w zakresie przyjmowanych formuł ustalania ceny, ani w zakresie ich wysokości.

W ocenie Spółki, z perspektywy VAT istotne znaczenie dla oceny przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ma okoliczność, że ceny netto dla dostarczanych towarów/świadczonych usług, kształtujące wynagrodzenie należne Dostawcom w omawianym modelu rozliczeń, ustalane są wiążąco przed miesiącem kalendarzowym/innym ustalonym przez strony okresem rozliczeniowym, w którym te dostawy/usługi zostaną wykonane, tj. przed momentem powstania obowiązku podatkowego dla celów VAT, ustalanym zgodnie z art. 19a ustawy o VAT i art. 20 ust. 5 ustawy o VAT (w przypadku transakcji stanowiących dla Spółki WNT). Strony przed momentem dokonania dostawy towarów/wykonania usługi ustalają cenę netto należną Dostawcom przy danym terminie płatności za dostarczony towar/usługę wykonaną w danym miesiącu kalendarzowym/innym ustalonym okresie rozliczeniowym. Przyjęta w ten sposób cena nie ulega już potem żadnym modyfikacjom, w szczególności nie jest podwyższana tytułem odroczenia raz przyjętego terminu płatności.

Możliwość ustalenia jednej ceny netto za towar/usługę przy terminie płatności wynoszącym np. do 30 dni i odrębnej wyższej ceny netto w razie wyboru przez Spółkę terminu płatności np. do 120 dni, stanowi wyraz obowiązującej pomiędzy Stronami swobody kontraktowania. Dostawcy mają bowiem swobodę w określeniu żądanej ceny za towar/usługę w zależności od wymaganego od klientów terminu płatności. Należy też podkreślić, że to dostawcy decydują o elementach wchodzących w skład bazy kosztowej dostarczanych przez nich towarów/świadczonych usług. Takim elementem z perspektywy Dostawców może być też np. koszt usługi Faktora, którym Dostawcy zostają przez niego obciążeni w razie udziału w Programie Faktoringu i skorzystania z możliwości uzyskania od Faktora spłaty swoich wierzytelności względem Wnioskodawcy w terminie wcześniejszym niż data wymagalności danego długu Spółki. Przy czym, jak już wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, uzyskanie od Faktora spłaty długów Wnioskodawcy przed ich terminem płatności jest opcjonalne – decyzję w tym zakresie podejmują sami Dostawcy. Szczególnie Dostawcy będący dużymi przedsiębiorcami i znaczącymi podmiotami na rynku, nawet jeśli przystąpią do Programu Faktoringu, mogą nie mieć potrzeby finansowej zgłaszania do Faktora poszczególnych długów Spółki celem ich przedterminowej spłaty. W takim przypadku ustalona wyższa cena netto za towar/usługę, pobierana przez Dostawców w opcji dłuższego terminu płatności np. do 120 dni, jest rezultatem oczekiwanego przez Dostawców większego narzutu na ich kosztach i wprost przekłada się na ich wyższy zysk z transakcji ze Spółką, na co jednak Spółka się godzi w razie wyboru na dany miesiąc kalendarzowy/inny okres rozliczeniowy wyższej ceny netto towarów/usług z dłuższym terminem płatności. Co więcej, jak już wskazano, nawet w przypadku, gdy Dostawcy przedstawią wierzytelność względem Spółki do Faktora, poniesione przez nich w danym miesiącu/innym okresie rozliczeniowym Koszty Faktoringu nie muszą odpowiadać różnicy pomiędzy cenami ustalonymi przez Strony dla dostaw towarów/świadczenia usług w tym miesiącu/innym okresie rozliczeniowym.

Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że Spółce przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę podatku naliczonego:

1.  wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców z siedzibą na terytorium kraju w związku z dokonanymi przez nich na rzecz Wnioskodawcy dostawami towarów i usług,
2.  pod warunkiem terminowego rozpoznania przez Spółkę WNT (w przypadku nabycia towarów przywożonych do Polski z innego państwa członkowskiego UE) lub importu usług (w przypadku nabycia usług od Dostawców z siedzibą poza terytorium kraju).

Prawo to przysługuje Spółce w szczególności zważywszy na fakt, iż w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:

*   Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT,

*   nabywane przez Spółkę w ramach Umów (lub poszczególnych zamówień składanych bez umów ramowych) usługi/towary wykorzystywane są/będą przez Spółkę do prowadzenia opodatkowanej VAT działalności gospodarczej Wnioskodawcy,

*   Dostawcy dokumentują realizowane dla Spółki dostawy towarów/świadczenie usług fakturami wystawionymi zgodnie z przepisami ustawy o VAT albo przepisami o VAT obowiązującymi w kraju siedziby danego z Dostawców,

*   wynagrodzenie należne Dostawcom za nabywane przez Spółkę świadczenia, ukształtowane w oparciu o ustalone pomiędzy Stronami ceny netto za dostarczane towary/usługi, w zależności od oferowanego Spółce terminu płatności, podlega w całości w Polsce opodatkowaniu VAT według stawek właściwych dla danych towarów/usług (w szczególności w przypadku, gdy Spółka będzie podatnikiem jako nabywca towarów/usług),

*   płatność za dostarczone towary/usługi uiszczana jest Dostawcom bezpośrednio przez Spółkę lub przez Faktora działającego na rzecz Spółki na podstawie Umów Faktoringu.

W świetle powyższych argumentów, Spółka wnioskuje o potwierdzenie prawidłowości prezentowanego stanowiska w sprawie.

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że inny podmiot z grupy kapitałowej, będący tak jak Spółka uczestnikiem tego samego Programu Faktoringu, opartego o identyczne zasady, złożył analogiczny wniosek o interpretację indywidualną. Uzyskał potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez siebie we wniosku stanowiska i odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy (interpretacja z 9 grudnia 2020 r., sygnatura 0114-KDIP1-2.4012.443.2020.1.RD).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,

*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.