Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.26.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Ugoda z bankiem; zwrot rat kredytowo; odsetkowych.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
przychód-moment powstania przychodów
przychód-powstanie przychodu
przychód-źródła przychodu
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 23 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    12 grudnia 2024 r. w wyniku mediacji podpisał Pan wraz z żoną ugodę z bankiem
    dotyczącą zamknięcia kredytu hipotecznego w CHF na zakup nieruchomości. Zakup
    nieruchomości był pod hipotekę i w całości zaciągnięty na cele mieszkaniowe, na własne
    potrzeby oraz dotychczas nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta która była finansowana kredytem. Warunki, na które
    strony się zgodziły to umorzenie kredytu oraz ustalenie wysokości kwoty do zwrotu.
    Na dzień zawarcia ugody wysokość zadłużenia z tytułu umowy wynosiła 28.450,63 CHF, co
    po przeliczeniu po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody daje
    130.713,57 PLN. W wyniku ugody bank umorzył zadłużenie w kwocie 130.713,57 PLN.
    Umorzenie kredytu korzysta z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dodatkowo bank zobowiązał się do zapłaty kwoty 70.000 zł, 14 dni od zawarcia ugody na
    rachunek bankowy.
    Uzupełnienie wniosku
    Odpowiadał Pan z żoną solidarnie za spłatę kredytu (wspólność majątkowa). Nie było
    przewalutowania kredytu, tylko Bank przeliczył franki na złotówki według średniego kursu
    z danego dnia z czasu podpisania ugody, cytuje Pan odpowiedź Banku przed ugodą:
      (...) zadłużenie w związku z umową kredytu wynosi 28.639,36 CHF. W przeliczeniu na
      złote, według kursu średniego NBP z 13.11.2024 roku, daje to kwotę 132.565,87 PLN.
      Gdybyśmy rozliczyli kredyt zgodnie z naszą propozycją, kredyt może być uznany za
      spłacony.
    W dalszej części pisma Bank zaproponował, iż – poza tym, że kredyt uznany zostanie za
    spłacony – to proponuje kwotę zwrotu, która zostaje ustalona podczas mediacji – jest to
    właśnie kwota 70.000 PLN, ustalona podczas końcowej mediacji, cytuje Pan odpowiedź
    Banku:
      (...) Pozytywnie zakończone mediacje pozwolą natomiast uzyskać od banku zwrot w
      przybliżeniu kwoty (...) W trakcie spotkania wspólnie ustalimy ostateczne warunki
      ugody, w tym wysokość kwoty do zwrotu (...).
    Warunkiem powyższego były pozytywnie zakończone mediacje, które pozwoliły uzyskać
    zwrot od banku, w którym był brany kredyt. Według Pana wypłata kwoty zaproponowanej
    przez bank jest zwrotem środków pieniężnych, gdyż wcześniej na mocy umowy kredytu
    finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz Banku kwoty – w
    ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Na dzień mediacji i podpisania ugody wpłacone zostało do banku przez Pana i żonę
    75.115,92 CHF, co dało po średnim kursie NBP sprzed dnia podpisania ugody kwotę
    345.112,58 PLN, a więc nadpłacili Państwo 95.112,58 PLN, zaś bank wypłacił Państwu
    kwotę zwrotu 70.000 PLN.

## Pytanie

Czy kwota wypłacona przez Bank na Pana rzecz stanowi przychód podatkowy?
    Pana stanowisko w sprawie

    Według Pana zwrot kwoty z banku stanowi różnicę między saldem kredytu a
    nadpłaconymi środkami, tzn. kwota kredytu opiewała na kwotę 250.000 PLN, co dawało
    103.566,55 CHF. Na dzień mediacji i podpisania ugody wpłacone zostało do banku
    75.115,92 CHF, co dało po średnim kursie NBP sprzed dnia podpisania ugody 345.112,58
    PLN, a więc nadpłacono 95.112,58 PLN, zaś bank wypłacił 70.000 PLN.
    W związku z czym kwota ta nie jest przychodem tylko nadpłaconymi środkami, jest to
    wyrównanie stanu majątkowego, nie dochodzi do dodatkowego przysporzenia majątku,
    zatem dochodzi do zwrotu wpłaconych środków i powinno się to traktować jako czynność
    neutralną podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    • dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    • dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są:
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
      wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Źródłami przychodów – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody
    z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności:
      kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej
      przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o
      organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego
      konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby
      uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
      społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy
      przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i
      inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i
      art. 17.
    Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:
    • zawarł Pan umowę o kredyt mieszkaniowy w walucie obcej CHF;
    • w 2024 r. podpisał Pan ugodę z bankiem, na mocy której bank zobowiązał się do
      wypłaty określonej kwoty.
    Powziął Pan wątpliwość, czy wypłata ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pana przypadku otrzymał Pan od banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy umowy kredytu wpłacił Pan tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Otrzymana
    przez Pana kwota stanowi więc zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił Pan
    do banku. Wobec powyższego wypłata przez bank na Pana rzecz tego zwrotu jest dla Pana
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pan bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pana stronie powstania
    przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.