Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.925.2025.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem świadczeń
pracownikom i emerytom świadczeń z zakładowego funduszu
świadczeń socjalnych.
Słowa kluczowe: emeryt
fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
integracja-integracja pracowników
obowiązek-obowiązek płatnika
pracodawca
pracodawca-były pracodawca
pracownik
płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje o przychodach z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Rzeczowe świadczenia pracownicze i ich
ekwiwalenty.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Socjalne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Wartość świadczeń w naturze i innych
nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust.
2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy
podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od
spadków i darowizn.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 67
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30-ust. 1-pkt 4
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    X reprezentowany przez Burmistrza (...), jest pracodawcą, który zgodnie z art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych tworzy
    Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Środki funduszu gromadzone są na odrębnym
    rachunku oraz przeznaczone są na działalność socjalną w X.
    Zgodnie z przyjętym Regulaminem ZFŚS w X, środki Funduszu przeznaczone są w
    zależności od ich wielkości na dopłatę do kosztów uczestnictwa osób uprawnionych w
    różnych rodzajach i formach działalności socjalnej w szczególności m.in. na działalność
    kulturowo-oświatową lub sportowo-rekreacyjną. W ramach tej działalności
    dofinansowanie może dotyczyć:
    1) imprez integracyjnych,
    2) wycieczek krajowych i zagranicznych,
    3) zakupu biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery oraz karnetów wstępu na basen,
      siłownię itp.
    Uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy, emeryci i renciści (byli
    pracownicy X dla których ww. X był ostatnim miejscem zatrudnienia przed nabyciem
    prawa do emerytury lub renty) oraz uprawnieni członkowie rodzin. Dofinansowanie do
    ww. działalności odbywa się na wniosek zainteresowanego z zastosowaniem grup
    dochodowych/kryterium socjalnego.
    W 2026 r. i kolejnych latach organizowane będą dla osób uprawnionych spotkania
    integracyjne oraz wycieczki krajowe i zagraniczne, ponadto planowany jest zakup biletów
    wstępu m.in. do kin, teatrów oraz karnety na basen.
    Pracodawca zamierza zorganizować spotkania o charakterze integracyjnym oraz wycieczki
    krajowe i zagraniczne dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Informacja o
    planowanych spotkaniach i wycieczkach jest podawana do wiadomości wszystkim osobom
    uprawnionym. Udział w tych przedsięwzięciach jest dobrowolny. Celem wycieczek czy
    spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i
    atmosferę w pracy, a nie przyczynia się do zwiększenia dochodów uprawnionych. Gdyby X
    nie organizował wycieczek i spotkań, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na
    uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. Korzyść z tytułu uczestnictwa w spotkaniach
    integracyjnych jest niewymierna i nie jest możliwa do przypisania do każdej osoby
    uprawnionej osoby. Koszty udziału w spotkaniach i wycieczkach będą finansowane z ZFŚS,
    przy czym część wydatków jest współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty
    własnej.
    Dodatkowo X zamierza zakupić bilety/karnety w ramach działalności ZFŚS dla
    pracowników, emerytów i osób uprawnionych. Cena jednostkowa będzie znana na
    podstawie zawartej umowy z firmą świadczącą usługi lub otrzymanej noty. Bilety/karnety

    zostaną przekazane uprawnionym na podstawie złożonego wniosku o dofinansowanie.
    Pracodawca zamierza je częściowo dofinansować z ZFŚS w oparciu o zastosowanie grup
    dochodowych/kryterium socjalne.
    Pytania
    1) Czy dofinansowanie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, do
      spotkań integracyjnych oraz wycieczek krajowych i zagranicznych dla pracowników,
      emerytów, rencistów i osób uprawnionych, będzie stanowiło przychód podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Państwo jako płatnik
      będą zobowiązani do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek
      dochodowy od osób fizycznych?
    2) Czy dofinansowanie na zakup biletów/karnetów dla osób uprawnionych
      zainteresowanych korzystaniem z usług będzie stanowiło przychód podlegający
      opodatkowaniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, dofinansowanie uczestnictwa w spotkaniach o charakterze
    integracyjnym oraz dofinansowanie uczestnictwa w wycieczkach integracyjnych
    (krajowych i zagranicznych ) dla pracowników, emerytów/rencistów i osób uprawnionych,
    organizowanych przez pracodawcę ze środków ZFŚS, nie będzie stanowić dla pracownika,
    emeryta lub rencisty przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, za przychody ze stosunku
    służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa
    się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
    bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń a w
    szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, a co z tym związane na
    pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. nr K 7/13 za
    przychód pracownika mogą być uznawane świadczenia, które:
    1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
    2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Udział w spotkaniach czy też w wycieczkach jest dobrowolny. Świadczenia nie są spełnione
    w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Wystąpienie po stronie pracownika,
    emeryta, rencisty przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy
    pracodawca proponuje swoim pracownikom, emerytom i rencistom udział w spotkaniach
    integracyjnych, czy różnego rodzaju wyjazdach integracyjnych. W tym przypadku, nawet
    jeśli pracownik uczestniczy w wyjeździe lub spotkaniu dobrowolnie, nie ma realnego
    przysporzenia majątkowego, które prowadziłoby do zwiększenia aktywów. Bez
    skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do
    określenia jego wysokości. W związku z tym, iż nie zostają spełnione określone kryteria
    zawarte w wyroku, ww. spotkania oraz wycieczki nie będą stanowić przychodu do
    opodatkowania dla osób uprawnionych.

    Natomiast w przypadku zakupu z ZFŚS biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery oraz
    karnetów na basen, siłownię, itp. dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych,
    dofinansowanie będzie stanowiło przychód i będzie wiązało się z koniecznością rozliczenia
    zaliczki na podatek dochodowy po przekroczeniu limitu zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 76 (w przypadku pracowników), oraz o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38
    (w przypadku emerytów) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego zostaną spełnione przesłanki,
    aby to świadczenie uznać za przychód ze stosunku pracy.
    Przychód pracownika/emeryta będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, które zostanie
    spełnione za zgodą pracownika/emeryta (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie realną
    korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
    ponieść. Ponadto świadczenie będzie przychodem, ponieważ korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi/emerytowi, tj. nie jest dostępna w sposób
    ogólny dla wszystkich.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
      pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      pkt 9 – inne źródła.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.
    Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:

      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Wskazany w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował
    katalog zwolnień podatkowych.
    I tak, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów,
      rencistów lub osoby pobierające nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w
      związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym,
      stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków
      zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł.
    Przepis ten stanowi zatem, że otrzymane świadczenia korzystają ze zwolnienia, jeśli
    spełnione są łącznie następujące warunki:
    · beneficjentem tego świadczenia jest emeryt lub rencista;
    · prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę
      stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy;
    · wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 4500 zł.
    Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w
      związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz
      otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w

      całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy
      związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki,
      uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
    Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną
    łącznie następujące przesłanki:
    · świadczenie otrzymuje pracownik,
    · świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach
      o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
    · świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,
    · źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń
      socjalnych lub funduszy związków zawodowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń
    socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288):
      Użyte w ustawie określenie działalność socjalna – oznacza usługi świadczone przez
      pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-
      oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach
      dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach
      oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej -
      rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele
      mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
    W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu
      uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do
      korzystania z Funduszu.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:
      Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z
      uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na
      poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie
      ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o
      związkach zawodowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 854). Pracodawca, u którego nie działa
      zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym
      przez załogę do reprezentowania jej interesów.
    Podkreślenia wymaga również, że analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez
    ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z
    zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych
    niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów
    uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww.
    funduszy.
    Przechodząc do obowiązków płatnika wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z

      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Natomiast z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy – z tytułu
      świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające
      nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z
      zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub
      spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem
      art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - w wysokości 10% należności.
    Na mocy art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych w stosunku do osób korzystających ze świadczeń, będących
    przedmiotem Państwa zapytania w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych
    świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.
    Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy
    świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik
    Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).
    Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd

    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W
    uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził
    powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku
    dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w
    związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu
    „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.

    Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane powyżej kryteria wynikające z
    wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdzić należy, że
    w związku z dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych
    pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin wycieczek
    (krajowych i zagranicznych) i spotkań integracyjnych – nie powstanie u tych osób przychód
    z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Tym samym nie będą
    Państwo zobowiązani od tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek
    na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani
    zryczałtowanego podatku.
    Jak bowiem wyjaśnili Państwo m.in. we wniosku: Celem wycieczek czy spotkań jest zawsze
    integracja pracowników, co przekłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy, a nie
    przyczynia się do zwiększenia dochodów uprawnionych. Gdyby X nie organizował
    wycieczek i spotkań, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w
    takich przedsięwzięciach. Zatem uznać należy, że zorganizowanie ww. wycieczek i spotkań
    integracyjnych leży w Państwa interesie. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w
    przypadku sfinansowania lub dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych kosztów wycieczek (krajowych i zagranicznych) i spotkań integracyjnych nie
    można mówić o przychodzie uzyskanym przez osoby uprawnione (będące przedmiotem
    Państwa zapytania) z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia.
    Sfinansowanie lub dofinansowanie uprawnionym osobom zakupu biletów wstępu m.in.
    do kin, teatrów, opery oraz karnetów wstępu na basen, siłownię, itp. – będzie natomiast
    stanowiło dla tych osób przychód podatkowy. Świadczenia te zostaną bowiem spełnione
    za zgodą tych osób i w ich interesie (nie zaś w interesie pracodawcy). Skorzystają z nich
    dobrowolnie, a wartość tych świadczeń będzie wymierna i przypisana konkretnej osobie.
    Wartość ww. nieodpłatnych świadczeń powinni zatem Państwo ustalić w oparciu o art. 11
    ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś wartość świadczeń
    częściowo odpłatnych – w oparciu o art. 11 ust. 2b tej ustawy.
    Przy czym wartość świadczeń w postaci sfinansowania/dofinansowania pracownikom i
    uprawnionym członkom ich rodzin biletów m.in. do kin, teatrów, opery oraz karnetów
    wstępu na basen, siłownię itp. stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast wartość tych świadczeń kierowanych do emerytów i rencistów oraz
    uprawnionych członków ich rodzin – stanowić będzie dla emerytów i rencistów przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ponadto, w sytuacji gdy sfinansują/dofinansują Państwo z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w
    postaci biletów m.in. do kin, teatrów, opery oraz karnetów wstępu na basen, siłownię itp.
    – i świadczenia te zostaną przyznane w oparciu o kryterium socjalne, to w łącznej
    wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będą zwolnieniem
    przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety i karnety zostaną sfinansowane
    /dofinansowane emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez
    emerytów i rencistów świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
    kwoty 4500 zł będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Gdy zaś wartość tych świadczeń sfinansowanych/dofinansowanych w roku podatkowym
    przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W związku
    z przekazaniem biletów/karnetów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo
    zobowiązani do poboru zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku
    przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo
    zobowiązani pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Przy czym, obowiązek

    poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit,
    przekazanych pracownikom, wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku
    dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i
    rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, uznałem Państwa stanowisko w części za nieprawidłowe, ponieważ
    nie uwzględnili Państwo tego, że opisane świadczenia dla emerytów i rencistów zaliczane
    są do innego źródła, niż świadczenia dla pracowników. Co za tym idzie, nie uwzględnili
    Państwo, że w odniesieniu do przychodów emerytów/rencistów obowiązki płatnika
    dotyczą podatku zryczałtowanego, a nie zaliczki na podatek.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informacyjnie wskazuję, że we własnym stanowisku w sprawie w odniesieniu do
    pracowników powołali się Państwo na możliwość zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1
    pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to przepis stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są kwoty diet i kieszonkowego dla gości
      zagranicznych przybywających do Polski w ramach programów i umów oraz wartość
      wyżywienia dla tłumaczy (pilotów) towarzyszących tym gościom, z wyjątkiem
      ekwiwalentów za to wyżywienie.
    - co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Zatem powyższe uznałem za omyłkę pisarską i
    przyjąłem, że prawidłowy przepis powinien dotyczyć art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w
      związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz
      otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w
      całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy
      związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki,
      uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.