Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.425.2025.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
obowiązek-obowiązek podatkowy
przedawnienie
przychód
zasiedzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Podatek za rok podatkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lipca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie rozpoznania skutków podatkowych z tytułu nabycia własności
    nieruchomości przez zasiedzenie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Postanowieniem sygn. akt (...) z dnia (...) 2025 roku sprostowanym postanowieniem (...)
    2025 roku (Postanowienie) sąd właściwy dla wnioskodawcy stwierdził, że Wnioskodawca
    nabył przez zasiedzenie z dniem 2 stycznia 2013 roku prawo własności nieruchomości o
    numerze ewidencyjnym (...), o powierzchni (...) wskazując szczegółowo miejsce położenia
    nieruchomości oraz właściwą jednostkę ewidencyjną (Nieruchomość).
    Postanowienie stało się prawomocne w (...) 2025 r.
    Na Nieruchomości poprzednicy prawni Wnioskodawcy i Wnioskodawca ponosili nakłady
    które były amortyzowane. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem (...) oraz
    budynkiem magazynowym (...). Bazując na treści Postanowienia Wnioskodawca
    wprowadził działkę gruntu wchodzącą w skład Nieruchomości do ewidencji środków
    trwałych jako grunt nabyty na własność drogą zasiedzenia, który jest przeznaczony na
    potrzeby własne jednostki.
    Wnioskodawca jest osobą prawną, ma siedzibę i zarząd na terytorium RP, podlega
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania.
    Nabycie własności Nieruchomości w trybie zasiedzenia skutkowało dla Wnioskodawcy
    zobowiązaniem podatkowym jako wynikającym z obowiązku podatkowego
    zobowiązaniem podatnika podatku dochodowego od osób prawnych do zapłacenia
    podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonym przez przepisy prawa
    podatkowego, przy czym zobowiązanie to powstało z dniem zaistnienia zdarzenia, z
    którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    Przychodem podatnika podatku dochodowego od osób prawnych jest między innymi
    wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie. Wobec nabycia z mocy prawa z dniem 2
    stycznia 2013 roku własności Nieruchomości w trybie zasiedzenia, Wnioskodawca w tym
    dniu uzyskał przychód z tytułu nieodpłatnego nabycia tego prawa. Przychód ten podlegał
    u Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawca był zatem zobowiązany wykazać ww. przychód w zeznaniu podatkowym o
    wysokości dochodu (straty) za 2013 r., składanym do końca marca 2014 r., i w tym
    terminie wpłacić należny podatek.
    Wnioskodawca nie rozpoznał przychodu z tytułu nieodpłatnego nabycia z mocy prawa
    własności nieruchomości w dniu 2 stycznia 2013 r., związanego z tym przychodem
    dochodu, a w konsekwencji nie rozpoznał i nie zapłacił należnego podatku dochodowego.
    Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części między innymi wskutek zapłaty,
    ale również na skutek przedawnienia.
    Z końcem roku podatkowego w którym upłynął termin płatności podatku dochodowego za
    rok 2013, tj. z 31 grudnia 2014 r., rozpoczął się bieg termin przedawnienia zobowiązania
    podatkowego powstałego z tytułu zasiedzenia Nieruchomości jako przychodu z
    nieodpłatnego nabycia własności nieruchomości.

    W okresie przedawnienia, bieg terminu przedawnienia nie został ani zawieszony, ani
    przerwany. W tej sytuacji zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób
    prawnych z tytułu nieodpłatnego nabycia Nieruchomości wygasło na skutek
    przedawnienia z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął
    termin płatności podatku, tj. z dniem 31 grudnia 2019 r.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy:
      - z tytułu nabycia własności Nieruchomości przez zasiedzenie Wnioskodawca uzyskała
        przychód podatkowy;
      - momentem, w którym Wnioskodawca winien wykazać przychód podatkowy jest
        moment nabycia prawa własności Nieruchomości z mocy prawa jest dzień 2
        stycznia 2013 roku,
      - zobowiązanie podatkowe z tytułu przychodu podatkowego j/w przedawniło się 31
        grudnia 2019 roku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (dalej: „pdopU”), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r.,
    przychodem z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość
    innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (...).
    Nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie jest formą nieodpłatnego
    przysporzenia majątkowego, a wartość nieruchomości nabytej przez zasiedzenie należy
    traktować jako wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy lub praw. Tym samym, nabycie
    poprzez zasiedzenie własności nieruchomości, będzie stanowiło przysporzenie
    majątkowe, które podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do art. 12 ust. 5 pdopU, wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw
    określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami
    tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
    zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 27 ust. 1 pdopU, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepis w ustawy wymienionej w art. 40
    ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
    wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca
    trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo
    różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą
    należnych zaliczek za okres od początku roku.
    W tej sytuacji, dla ustalenia momentu powstania przychodu Wnioskodawcy z tytułu
    nabycia własności Nieruchomości w drodze zasiedzenia, istotne jest ustalenie momentu
    nabycia własności Nieruchomości, a w tej sytuacji, jak zrobił to sąd w Postanowieniu,
    należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U.
    z 1964 r. poz. 93, z późn. zm., dalej: „kc”).
    W myśl art. 172 § 1 i 2kc, posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa
    własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od dwudziestu lat jako posiadacz
    samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie trzydziestu
    lat posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Z powyższego przepisu wynika, że na skutek zasiedzenia dotychczasowy posiadacz
    samoistny, czyli ten, który faktycznie włada nieruchomością jak właściciel ex lege nabywa
    własność na skutek upływu czasu i może żądać, aby stwierdził to sąd w orzeczeniu.
    Nabycie własności jest tu tzw. nabyciem pierwotnym, a orzeczenie sądu ma charakter

    deklaratoryjny i stanowi podstawę wpisu nowego właściciela do księgi wieczystej.
    Orzeczenie sądu nie jest warunkiem nabycia prawa własności, nabywa się je bowiem po
    spełnieniu przesłanek określonych w przepisach kodeksu cywilnego. Orzeczenie sądu
    stanowi jednak dowód takiego nabycia, na który będzie się można powołać w celu
    wykazania prawa własności.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), zobowiązanie
    podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże
    powstanie takiego zobowiązania. W myśl art. 59 § 1 pkt 9 ww. ustawy, zobowiązanie
    podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przedawnienia.
    Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłyną termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy -
    Ordynacja podatkowa).
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nabycie
    własności Nieruchomości nastąpiło, w drodze zasiedzenia w dniu wskazanym w
    postanowieniu Sądu, tj. 2 stycznia 2013 r., a wartość Nieruchomości stanowi nieodpłatne
    przysporzenie majątkowe stanowiące dla Wnioskodawcy przychód podatkowy, mający
    wpływ na dochód Wnioskodawcy za rok podatkowy 2013.
    Wnioskodawca był zatem zobowiązany wykazać ww. przychód w zeznaniu podatkowym o
    wysokości dochodu (straty) za 2013 r., składanym do końca marca 2014 r., i w tym
    terminie wpłacić należny podatek. Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od
    osób prawnych za 2013 r. zgodnie z cytowanym art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa,
    przedawniło się z upływem 2019 r., o ile nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art.
    70 § 2-8 Ordynacji podatkowej.
    Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, takie okoliczności nie wystąpiły, a
    więc w konsekwencji ww. zobowiązanie Wnioskodawcy w podatku dochodowym od osób
    prawnych wygasło na skutek przedawnienia, a zatem na Wnioskodawcy nie ciąży
    obowiązek zapłacenia podatku dochodowego wynikający z nabycia własności
    Nieruchomości.
    Na marginesie zauważyć należy, że skoro jak wskazano powyżej, zobowiązanie podatkowe
    Wnioskodawcy wygasło na skutek przedawnienia, bez znaczenia dla okoliczności sprawy
    jest ustalanie dochodu uzyskanego w wyniku nabycia własności Nieruchomości w drodze
    zasiedzenia. Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje DKIS m. in.: z dnia 15
    czerwca 2022 r. znak 0111-KDIB1-2.4010.170.2022.1.EJ, z dnia 17 marca 2025 r. znak 0111-
    KDIB2-1.4010.23.2025.1.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.

    Nabycie nieruchomości przez zasiedzenie jest formą nieodpłatnego przysporzenia
    majątkowego, a wartość nieruchomości nabytej przez zasiedzenie należy traktować jako
    wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy. Tym samym, nabycie poprzez zasiedzenie
    nieruchomości, będzie stanowiło przysporzenie majątkowe, które podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:
      Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
    Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Dla oceny Państwa stanowiska w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu nabycia
    własności nieruchomości w drodze zasiedzenia, istotne jest ustalenie momentu nabycia
    własności. W celu prawidłowego określenia, kiedy następuje nabycie nieruchomości w
    drodze zasiedzenia, należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm., dalej: „Kc”).
    W myśl art. 172 § 1 i 2 Kc:
      Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada
      nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że
      uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
      Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Z powyższego przepisu wynika, że na skutek zasiedzenia dotychczasowy posiadacz
    samoistny, czyli ten, który faktycznie włada rzeczą jak właściciel ex lege nabywa własność
    na skutek upływu czasu i może żądać, aby stwierdził to sąd w orzeczeniu. Nabycie
    własności jest tu tzw. nabyciem pierwotnym, a orzeczenie sądu ma charakter
    deklaratoryjny i stanowi podstawę wpisu nowego właściciela do księgi wieczystej.
    Orzeczenie sądu nie jest warunkiem nabycia prawa własności, nabywa się je bowiem po
    spełnieniu przesłanek określonych w przepisach kodeksu cywilnego. Orzeczenie sądu
    stanowi jednak dowód takiego nabycia, na który będzie się można powołać w celu
    wykazania prawa własności rzeczy.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa
      podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    W myśl art. 59 § 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przedawnienia.
    Stosownie do art. 70 § 1 ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

    Zgodnie z opisem sprawy, Postanowieniem z (...) 2025 roku sprostowanym
    postanowieniem z (...) 2025 roku sąd właściwy dla wnioskodawcy stwierdził, że
    Wnioskodawca nabył przez zasiedzenie z dniem 2 stycznia 2013 roku prawo własności
    nieruchomości (...). Postanowienie stało się prawomocne w (...) 2025 r.
    Ponadto, w okresie przedawnienia, bieg terminu przedawnienia nie został ani zawieszony,
    ani przerwany.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia m.in. daty którą należy uznać za moment
    uzyskania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego nabycia nieruchomości w
    drodze zasiedzenia.
    Należy stwierdzić, że skoro uzyskali Państwo w (...) 2025 r. postanowienie sądowe
    sprostowane postanowieniem (...), wskazujące, że nabycie w drodze zasiedzenia
    wskazanej we wniosku nieruchomości nastąpiło 2 stycznia 2013 r., to w przedmiotowej
    sprawie nabycie przez Państwa własności nieruchomości nastąpi w dacie wydania
    postanowienia Sądu, czyli 2 stycznia 2013 r.
    Wobec powyższego, należy zauważyć, że nieruchomość nabyta w 2013 r., będzie stanowiła
    nieodpłatne przysporzenie majątkowe stanowiące dla Państwa przychód podatkowy,
    mający wpływ na Państwa dochód za rok podatkowy 2013. Byli Państwo zatem
    zobowiązani wykazać ww. przychód w zeznaniu podatkowym o wysokości dochodu
    (straty) za 2013 r., składanym do końca marca 2014 r. i w tym terminie wpłacić należny
    podatek.
    Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r., zgodnie
    z cytowanym art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przedawniło się wraz z upływem
    2019 r., o ile nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 70 § 2-8 Ordynacji
    podatkowej.
    W konsekwencji, Państwa zobowiązanie w obowiązującym podatku dochodowym od osób
    prawnych z ww. tytułu uległo przedawnieniu, a zatem nie ciąży na Państwu obowiązek
    zapłacenia podatku dochodowego wynikający z nabycia przedmiotowej nieruchomości.
    Reasumując, Państwa stanowisko zgodnie z którym:
      - z tytułu nabycia własności Nieruchomości przez zasiedzenie Wnioskodawca uzyskała
        przychód podatkowy;
      - momentem, w którym Wnioskodawca winien wykazać przychód podatkowy jest
        moment nabycia prawa własności Nieruchomości z mocy prawa jest dzień 2
        stycznia 2013 roku,
      - zobowiązanie podatkowe z tytułu przychodu podatkowego j/w przedawniło się 31
        grudnia 2019 roku,
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one
    indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i
    wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.