Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.279.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Prawo do zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla
eksportu towarów, na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja
eksport
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki VAT 0%
    przewidzianej dla eksportu towarów, na podstawie posiadanych dokumentów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A sp. z o.o. (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).
    Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy B. Działa w branży (...). W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów, m.in.
    do krajów nienależących do UE (eksport).
    W przypadku eksportu transport towarów z Polski poza terytorium UE wykonują
    zewnętrzni przewoźnicy. W związku z tym, że są to różne podmioty oraz transport odbywa
    się różnymi środkami transportu, różny jest również sposób organizacji transportu z
    uwagi na odmienny sposób działania przewoźników, Spółka dysponuje różnymi
    dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE. Jednak co do
    zasady, dokumentami stosowanymi przez Spółkę dla potwierdzenia wywozu towarów
    poza terytorium UE są wygenerowane z systemu AES w formie pliku XML komunikaty
    CC599C (poprzednio: IE599).
    Zdarza się jednak, że z różnych przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, nie posiada on
    komunikatów CC599C do danej transakcji, pomimo faktycznego wywozu towarów w
    ramach dostawy poza terytorium UE. W takich sytuacjach Spółka dysponuje jednak innymi
    wiarygodnymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE. Firmy
    przewozowe lub nabywcy dostarczają bowiem Spółce potwierdzenia wywozu towarów z
    UE i dostarczenia ich do miejsca docelowego w kraju przeznaczenia, przy czym forma
    takiego potwierdzenia może być różna (w szczegółach opisana poniżej).
    W ramach stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku, w
    przypadku braku komunikatu CC599C Wnioskodawca, oprócz faktury eksportowej
    zawierającej m.in. nazwy, ilość i wartość sprzedawanych towarów, posiada i będzie
    posiadać przynajmniej jeden z wymienionych niżej dokumentów, który można
    bezpośrednio powiązać z fakturą, tj.:
    (1) list przewozowy opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika oraz osoby
    odbierającej towary poza UE,
    (2) oświadczenie nabywcy towarów (w tym w formie korespondencji e-mail wysłanej przez
    pracownika nabywcy lub skanu podpisanej noty dostawy) o tym, że będące przedmiotem
    dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE;
    (3) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
    przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE (w
    tym w formie wydruku z systemu śledzącego przesyłkę lub też oświadczenia zbiorczego
    dotyczącego większej liczby przesyłek),
    (4) dokument wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w
    związku z przywozem i odprawą celną w tym kraju towarów będących przedmiotem
    dostawy Spółki.
    Dokumenty te mogą zawierać m.in.: nazwę towaru, numer faktury, datę faktury czy
    wartość fakturową. Spółka ma jednak ograniczony wpływ na zakres informacji
    umieszczanych w treści dokumentów obcych, dlatego podany został katalog przykładowy.
    W każdym jednak przypadku dane zawarte na tych dokumentach pozwalają i będą
    pozwalać na ustalenie tożsamości towarów, których dotyczą oraz połączenie ich z
    konkretną fakturą wystawioną przez Spółkę.

    Wskazane w pkt 1-4 dokumenty są i będą Spółce dostarczane w formie papierowej lub
    elektronicznej (treść wiadomości e-mail, skan dokumentu w formie załącznika
    wiadomości, wydruk z systemu śledzącego przesyłkę).

## Pytanie

Czy dla zastosowania przez Wnioskodawcę w odniesieniu do eksportu towarów stawki
    podatku 0% VAT przewidzianej w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT wystarczające jest posiadanie
    przez Wnioskodawcę faktury sprzedaży wraz z przynajmniej jednym dokumentem
    opisanym w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (pkt 1 do 4 powyżej)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla zastosowania w odniesieniu do eksportu towarów stawki
    podatku 0% VAT przewidzianej w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT wystarczające jest posiadanie
    faktury sprzedaży wraz z przynajmniej jednym dokumentem opisanym w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym (pkt 1 do 4 powyżej).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT eksport towarów opodatkowany jest stawką 0% VAT
    w przypadku posiadania dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium
    UE.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT dokumentem takim jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
      do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny
      wydruk tego dokumentu,
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany, poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność,
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Jako że ustawodawca posłużył się zwrotem „w szczególności”, ww. katalog ma charakter
    przykładowy. W rezultacie należy uznać, że podatnik będzie uprawniony do stosowania
    stawki 0% VAT w odniesieniu do eksportu również w sytuacji posiadania dowodów, z
    których bezsprzecznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy opuściły
    terytorium UE.
    Należy w tym miejscu wskazać, że według ugruntowanej linii orzeczniczej Trybunału
    Sprawiedliwości UE (dalej: TSUE) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) w
    kontekście możliwości zastosowania stawki 0% VAT w transakcjach eksportowych, brak
    jest bezwzględnego wymogu posiadania dokumentów wydanych przez polski organ celny,
    potwierdzających zamknięcie procedury wywozu.
    Trafność takiego stanowiska potwierdza wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie
    Milan Vinś (C-275/18). Zgodnie z ww. orzeczeniem w przypadku eksportu stawka 0% VAT
    może zostać zastosowana, o ile spełnione są następujące warunki:
    i. prawo do rozporządzania towarem jak właściciel jest przeniesione na nabywcę,
    ii. towar jest wysłany poza UE oraz
    iii. w wyniku tej wysyłki towar fizycznie opuszcza Unię (pkt 22 wyroku).
    Warunkiem zastosowania stawki 0% VAT nie jest natomiast objęcie towarów celną
    procedurą wywozu, wobec czego, jeśli zostanie wykazane, że towary faktycznie opuściły
    UE, to ich dostawa może być opodatkowana stawką 0% VAT. Skoro dla zastosowania
    stawki 0% VAT w eksporcie nie jest konieczne stosowanie procedury wywozu, to tym
    bardziej warunkiem takim nie może być posiadanie dokumentu potwierdzającego jej
    zamknięcie.

    Opisane podejście znajduje pełną akceptację w orzecznictwie NSA, który w orzeczeniu z 11
    października 2022 r. (sygn. akt. I FSK 1187/21) oraz z 21 lipca 2020 r. (sygn. akt I FSK 2005
    /17 i I FSK 2022/17) stwierdził, że w przypadku eksportu towarów nie jest kluczowe
    posiadanie określonych dokumentów, lecz sam fakt wywozu towarów poza granice Unii
    Europejskiej. W tych samych wyrokach sąd uznał, że nie można podatnikowi odmówić
    prawa do stosowania stawki 0% VAT w eksporcie wyłącznie dlatego, że nie dopełnił
    formalności, jeśli do wywozu towarów poza UE faktycznie doszło.
    Podobne stanowisko NSA wyrażał już wcześniej, np. w wyroku z 10 września 2014 r. (sygn.
    akt I FSK 1304/13) uznał, że nie można zasadniczo pozbawić podatnika prawa do
    zastosowania stawki VAT 0%, jeśli spełnione zostały warunki merytoryczne eksportu
    towarów, głównie w zakresie wywozu towarów poza terytorium UE. Co istotne, z wyroku
    tego wynika, że okoliczność wywozu może być wykazana innymi dowodami niż
    dokumenty celne.
    Stanowisko Spółki w zakresie możliwości posłużenia się dla zastosowania stawki 0% VAT w
    eksporcie towarów dokumentami innymi niż celne podziela również Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) w wydawanych przez siebie interpretacjach
    indywidualnych. W interpretacjach z dnia 2 stycznia 2023 r. (0114-KDIP1-
    2.4012.515.2022.2.RM), z dnia 2 grudnia 2022 r. (0112-KDIL1-3.4012.461.2022.1.AKS) oraz
    z dnia 20 lipca 2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.386.2022.1.JS) Dyrektor KIS potwierdził, że:
    1) katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter
      przykładowy,
    2) dla zastosowania stawki 0 % VAT w eksporcie konieczne jest posiadanie dokumentu,
      który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii
      Europejskiej oraz
    3) dokument potwierdzający wysyłkę nie musi być wydany bezpośrednio przez organ
      celny.
    W pierwszej z ww. interpretacji Dyrektor KIS stwierdził m.in., że „w przypadku, gdy
    pomimo faktycznego wywozu towarów poza terytorium UE dokonanego w ramach
    eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, nie posiadają Państwo/nie będą
    posiadać komunikatu IE-599, ale posiadają Państwo/będą Państwo posiadać fakturę i co
    najmniej jeden inny wiarygodny dokument potwierdzający wywóz towarów poza
    terytorium UE (...) mają Państwo/będą Państwo mieli prawo do opodatkowania eksportu
    towarów stawką 0% VAT”.
    Takie same wnioski płyną z interpretacji Dyrektora KIS z 24 i 25 sierpnia 2021 r. (nr 0114-
    KDIP1-2.4012.312.2021.1.RM i 0114-KDIP1-2.4012.349.2021.1.RM), w których organ ten
    uznał, że podatnik może zastosować stawkę 0% VAT w eksporcie towarów na podstawie
    dokumentu z aplikacji firmy kurierskiej, opatrzonego komunikatami „przesyłka doręczona
    do odbiorcy” oraz „przesyłka odebrana przez...”, który również nie pochodzi od
    administracji celnej, nie potwierdza zamknięcia procedury wywozu ani nie jest (wprost)
    wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko jest prezentowane także w szeregu rozstrzygnięć wojewódzkich
    sądów administracyjnych, przykładowo:
      · Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. I SA/Bk 200/24
      · Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. I SA/Gl 1355/23
      · Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 marca 2024 r., sygn. I SA/Wr 792/23
      · Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 marca 2024 r., sygn. I SA/Gl 967/23,
      · Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. I SA/Wr 862/23,
      · Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. I SA/Gl 1182/23,

      · Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. I SA/Rz 558/23,
      · Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. I SA/Gl 1374/23,
      · Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Rz 401/23,
      · Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. I SA/Rz 415/23,
      · Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Bd 553/23,
      · Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. I SA/Bk 335/23,
      · Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 października 2023 r., sygn. I SA/Bk 282/23,
      · Wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., sygn. I SA/Kr 769/23,
      · Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 października 2023 r., sygn. I SA/Gd 637/23,
      · Wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. I SA/Kr 683/23.
    W ww. wyrokach sądy jednolicie wskazują, że w przypadku eksportu towarów nie jest
    kluczowe posiadanie określonych dokumentów czy też objęcie towarów określoną
    procedurą celną, lecz sam fakt wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej.
    Jednocześnie podkreślają, że podatnik może posłużyć się każdym dokumentem, który
    jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu.
    W związku z powyższym, alternatywne dowody wywozu towarów są wystarczające dla
    zastosowania stawki 0% VAT w przypadku eksportu towarów, pod warunkiem, że
    dokumentują jednoznacznie fakt wywozu towarów poza terytorium UE. Co za tym idzie,
    dokument wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w
    związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem dostawy
    cechuje się podobną mocą dowodową co dokument wydany przez polską administrację
    celną. W sposób jednoznaczny i wiarygodny potwierdza on fakt opuszczenia przez towary
    obszaru celnego UE, w innym bowiem przypadku nie mogłyby one zostać przedstawione
    do odprawy celnej w danym kraju, a omawiany dokument by nie powstał. Podobnie,
    oświadczenie nabywcy towarów lub oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za
    transport towarów również mogą służyć jako dowód eksportu. Jak wynika bowiem z
    przytoczonych powyżej orzeczeń sądów oraz interpretacji indywidualnych,
    wystarczającym dowodem są dokumenty wydane np. przez firmę kurierską, które mają
    charakter oświadczenia podmiotu niemającego cech władzy publicznej (a dotyczące
    dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia).
    To samo dotyczy listów przewozowych opatrzonych podpisem lub pieczęcią przewoźnika
    oraz osoby odbierającej towary poza UE. Są to bowiem substytuty oświadczeń o tym, że
    będące przedmiotem dostawy towary opuściły UE i dotarły do miejsca przeznaczenia.
    Podsumowując, należy uznać, iż dokonywane przez Spółkę transakcje obejmujące wywóz
    towarów poza terytorium UE spełniają warunki do zastosowania stawki VAT w wysokości
    0%, w przypadku posiadania przez Spółkę w swojej dokumentacji faktury sprzedaży oraz
    przynajmniej jednego z wymienionych dokumentów:
    (1) listu przewozowego opatrzonego podpisem lub pieczęcią przewoźnika oraz osoby
    odbierającej towary poza UE,
    (2) oświadczenia nabywcy towarów (w tym w formie korespondencji e-mail wysłanej przez
    pracownika nabywcy lub skanu podpisanej noty dostawy) o tym, że będące przedmiotem
    dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE;
    (3) oświadczenia przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
    przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE (w
    tym w formie wydruku z systemu śledzącego przesyłkę lub też oświadczenia zbiorczego
    dotyczącego większej liczby przesyłek),

    (4) dokumentu wydanego przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE)
    w związku z przywozem i odprawą celną w tym kraju towarów będących przedmiotem
    dostawy Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej, (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie
      się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
      dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium

    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi
      0%.
    Art. 41 ust. 6 ustawy stanowi, że:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
        jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Według art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7

      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
      - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie
    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo
    dostaw towarów, m.in. do krajów nienależących do UE – eksport. W przypadku eksportu
    transport towarów z Polski poza terytorium UE wykonują zewnętrzni przewoźnicy. W
    związku z tym, że są to różne podmioty oraz transport odbywa się różnymi środkami
    transportu, różny jest również sposób organizacji transportu z uwagi na odmienny sposób
    działania przewoźników, dysponują Państwo różnymi dokumentami potwierdzającymi
    wywóz towarów poza terytorium UE. Zdarzają się sytuacje, że z różnych przyczyn
    niezależnych od Państwa, nie posiadają Państwo komunikatów CC599C do danej
    transakcji, pomimo faktycznego wywozu towarów w ramach dostawy poza terytorium UE.
    W takich sytuacjach dysponują Państwo jednak innymi dokumentami potwierdzającymi
    wywóz towarów poza terytorium UE. Firmy przewozowe lub nabywcy dostarczają bowiem
    Państwu potwierdzenia wywozu towarów z UE i dostarczenia ich do miejsca docelowego w
    kraju przeznaczenia, przy czym forma takiego potwierdzenia może być różna. W
    przypadku braku komunikatu CC599C, oprócz faktury eksportowej zawierającej m.in.
    nazwy, ilość i wartość sprzedawanych towarów, posiadają Państwo i będą posiadać
    przynajmniej jeden z wymienionych niżej dokumentów, który można bezpośrednio
    powiązać z fakturą, tj.:
    1) list przewozowy opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika oraz osoby
      odbierającej towary poza UE,
    2) oświadczenie nabywcy towarów (w tym w formie korespondencji e-mail wysłanej przez
      pracownika nabywcy lub skanu podpisanej noty dostawy) o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE;
    3) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE
      (w tym w formie wydruku z systemu śledzącego przesyłkę lub też oświadczenia
      zbiorczego dotyczącego większej liczby przesyłek),

    4) dokument wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w
      związku z przywozem i odprawą celną w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy Spółki.
    Dokumenty te mogą zawierać m.in.: nazwę towaru, numer faktury, datę faktury czy
    wartość fakturową. Mają Państwo ograniczony wpływ na zakres informacji umieszczanych
    w treści dokumentów obcych, dlatego podali Państwo przykładowy katalog. W każdym
    jednak przypadku dane zawarte na tych dokumentach pozwalają i będą pozwalać na
    ustalenie tożsamości towarów, których dotyczą oraz połączenie ich z konkretną fakturą
    wystawioną przez Państwa. Wskazane w punktach 1-4 dokumenty są i będą dostarczane
    Państwu w formie papierowej lub elektronicznej (treść wiadomości e-mail, skan
    dokumentu w formie załącznika wiadomości, wydruk z systemu śledzącego przesyłkę).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazuję, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy,
    możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest
    posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport
    towarów stawką podatku w wysokości 0% - będą Państwo musieli posiadać dokument,
    który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii
    Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a
    ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie
    można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę
    na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub
    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez

    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli
    przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu
    komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje automatycznie komunikat IE-599 lub
    CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem
    celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium
    UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599
    lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez
    inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na
    terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31
      października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C
      otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to
    dokumenty o charakterze „urzędowym” - wygenerowane w systemie AES lub AES/ECS2
    PLUS lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto kierując się wyjaśnieniami
    dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy do zastosowania
    stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych
    państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają
    wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego”
    dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz
    towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek
    dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że w związku z dokonywanymi transakcjami
    będą Państwo posiadać fakturę eksportową zawierającą m.in. nazwy, ilość i wartość
    sprzedawanych towarów. Przy tym, w przypadku braku posiadania komunikatów CC599C
    do transakcji, posiadają/będą Państwo posiadać przynajmniej jeden z dokumentów, który
    można bezpośrednio powiązać z fakturą, tj.:
    1) list przewozowy opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika oraz osoby
      odbierającej towary poza UE,
    2) oświadczenie nabywcy towarów (w tym w formie korespondencji e-mail wysłanej przez
      pracownika nabywcy lub skanu podpisanej noty dostawy) o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE;
    3) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
      przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia poza UE
      (w tym w formie wydruku z systemu śledzącego przesyłkę lub też oświadczenia
      zbiorczego dotyczącego większej liczby przesyłek),
    4) dokument wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w
      związku z przywozem i odprawą celną w tym kraju towarów będących przedmiotem
      dostawy Spółki.
    Zatem posiadane przez Państwa dokumenty nie są/nie będą dokumentami o charakterze
    urzędowym. W posiadanych przez Państwa dokumentach oznaczonych w pkt 1-3 to inny
    podmiot gospodarczy (np. kontrahent podatnika), a nie właściwy organ celny, krajowy lub
    innego państwa członkowskiego, potwierdza wywóz poza terytorium UE. Za dokument
    „urzędowy” nie można uznać również dokumentu wymienionego w pkt 4, bowiem jest on
    wydany przez administrację celną kraju trzeciego czyli kraju nienależącego do UE.
    Tym samym, ww. dokumenty nie są/nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz
    towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy. W
    konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku nie są/nie będą Państwo
    uprawnieni do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu
    towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia
    oraz
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych
    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia organ
    potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na
    ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego orzeczenia jako cennego
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy
    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości
    rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Jednocześnie wyjaśniamy, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.