Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.138.2025.1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Skoro Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczeń na rzecz
Uczestników, po stronie Wnioskodawcy; i to niezależnie, czy
po stronie uczestników powstaje przysporzenie majątkowe,
czy też nie; nie mogą powstać obowiązki płatnika określone w
art. 32 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
programy-program motywacyjny
przychód-przychód ze stosunku pracy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    C. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka polska” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem prawa polskiego
    posiadającym siedzibę w Polsce i będącym częścią międzynarodowej Grupy B. (dalej:
    „Grupa B.”), będącej globalnym liderem w technologiach (...).
    W celu stworzenia wspólnoty interesów pomiędzy Grupą B. a pracownikami spółek
    wchodzących w jej skład, w tym również pracownikami Spółki polskiej, a także w celu
    zwiększenia ich motywacji, Grupa B. oferuje uczestnictwo w rozmaitych pracowniczych
    programach motywacyjnych.
    W szczególności spółka D. Ltd. (dalej: „Spółka szwajcarska”) z siedzibą w (...) w Szwajcarii,
    która jest podmiotem prawa szwajcarskiego oferuje pracownikom spółek z Grupy B.
    możliwość uczestnictwa w Pracowniczym Programie Nabycia Akcji B. (dalej: „PPNA” lub
    „Plan”), tj. pracowniczym programie motywacyjnym, przewidującym oszczędzanie części
    ich wynagrodzenia przez okres 12 miesięcy i po tym okresie możliwość nabycia za
    zaoszczędzone kwoty akcji Spółki szwajcarskiej lub wycofania zaoszczędzonych pieniędzy
    wraz z odsetkami.
    [Ogólne zasady Planu]
    Zasady uczestnictwa pracowników Spółki polskiej (dalej: „Uczestnicy”) w PPNA są ustalane
    przez spółkę E. Limited, podmiot prawa szwajcarskiego, będący częścią Grupy B. Co do
    zasady, do udziału w Planie są uprawnieni wszyscy pracownicy Spółki polskiej zatrudnieni
    na cały lub część etatu i pobierający wynagrodzenie poprzez system płacowy B., którzy
    otrzymali zaproszenie do uczestnictwa. Udział w Planie jest całkowicie dobrowolny.
    Przystąpienie Uczestnika do PPNA poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego
    oznacza akceptację warunków Planu oraz zawarcie umowy oszczędnościowej (dalej:
    „Umowa oszczędnościowa”) z F. Limited (dalej: „Powiernik”), który pełni rolę powiernika
    odpowiedzialnego za przechowywanie oszczędności. Upoważnienie Spółki polskiej jako
    pracodawcy do potrącania składki miesięcznej jest równoznaczne z wyrażeniem przez
    Uczestników zgody na przechowywanie oszczędności na rachunku otworzonym w ich
    imieniu przez Powiernika, który ma prawny obowiązek rozliczenia się z Uczestnikami z
    uzyskanych od nich oszczędności. W sytuacji wcześniejszego zakończenia stosunku pracy
    ze Spółką polską, kwota oszczędności jest pracownikom zwracana.
    Po zawarciu Umowy oszczędnościowej rozpoczyna się 12-miesięczny okres oszczędzania
    przez Uczestnika (dalej: „Okres Oszczędzania”), po zakończeniu którego Powiernik
    dokonuje przeliczenia oszczędności na walutę programu (frank szwajcarski) według
    obowiązującego kursu wymiany.
    Istnieje możliwość wycofania się z PPNA przed końcem Okresu Oszczędzania. W takim
    przypadku kwota oszczędności jest zwracana Spółce polskiej jako pracodawcy, celem
    rozliczenia z pracownikiem w walucie lokalnej. Spółka polska jest tylko pośrednikiem w
    zwrocie oszczędności. Po zakończeniu Okresu Oszczędzania, Uczestnicy mogą nabyć akcje
    zwykłe Spółki szwajcarskiej (w ilości określonej zgodnie z zasadami Planu) po cenie
    ustalonej przed rozpoczęciem Okresu Oszczędzania, niezależnie od aktualnej ceny
    rynkowej (notowań na giełdzie).
    Uczestnicy mogą też zrezygnować z nabycia akcji i wycofać oszczędności wraz z odsetkami.
    Jeśli Uczestnicy zdecydują się nabyć akcje, to zostaną one przekazane na Rachunek Planu
    Akcji, obsługiwany przez administratora programu [(...) lub inny podmiot wybierany co

    pewien czas przez zarząd PPNA]. Od momentu nabycia akcji i ich przekazania na powyżej
    wspomniany rachunek Uczestnik Planu decyduje samodzielnie, kiedy i ile akcji chce
    sprzedać.
    Uczestnicy Planu są odpowiedzialni za wywiązanie się z obowiązków podatkowych w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wynikających z ich udziału w Planie.
    Spółka polska, będąca pracodawcą Uczestników, nie ma wpływu na wybór osób
    uprawnionych do udziału w Planie. Uczestnictwo w Planie nie wynika z treści umów o
    pracę lub innych umów zawartych z Wnioskodawcą, czy innych uregulowań prawnych
    obowiązujących u Wnioskodawcy, a dotyczących wynagradzania pracowników. Nie wynika
    ono z Regulaminu Pracy Wnioskodawcy czy też Regulaminu Wynagradzania
    Wnioskodawcy. Jednocześnie Plan nie stanowi części pakietu wynagrodzeń lub świadczeń
    Uczestników a uczestnictwo w nim wynika wyłącznie z przyjęcia przez Uczestnika
    zaproszenia od spółki E. Limited.
    Dotychczas w przypadkach, gdy aktualna cena rynkowa akcji nabywanych w ramach Planu
    przez Uczestników była wyższa niż cena ustalona przed rozpoczęciem Okresu
    Oszczędzania (czyli cena ostatecznie ponoszona przez Uczestnika, gdy ma miejsce nabycie
    akcji), Spółka polska rozpoznawała ustaloną w ten sposób różnicę jako dodatkowy
    przychód ze stosunku pracy pracowników, którzy są Uczestnikami Planu.

## Pytanie

Czy w związku z uczestnictwem pracowników Spółki polskiej w Pracowniczym Planie
    Nabycia Akcji ewentualny przychód uzyskany przez Uczestników w postaci różnicy
    pomiędzy ceną rynkową akcji Spółki szwajcarskiej nabywanych w ramach Planu a ceną
    zapłaconą przez Uczestnika nie będzie stanowił przychodu ze stosunku pracy i w
    konsekwencji na Spółce polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika ani obowiązki
    informacyjne w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z uczestnictwem pracowników Spółki polskiej w
    Planie, ewentualny przychód uzyskany przez Uczestników nie będzie stanowił dla
    Uczestników przychodu ze stosunku pracy i w związku z tym, na Spółce polskiej nie będą
    ciążyć obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    [Ramy prawne]
        Art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT stanowi, że źródłami przychodów są między innymi:
        stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy.
        Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
        17 ust. 1 pkt 6, 9, 10, 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f są otrzymane
        lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
        wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
        nieodpłatnych świadczeń.
        Art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT wskazuje, że za przychody ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się
        wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
        bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń,
        a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny

        nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany
        urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry
        ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również
        wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
        Z kolei zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami
        fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi
        osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku
        zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów
        przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze
        spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
        wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej
        wypłacanej w spółdzielniach pracy.
        Natomiast art. 45 ust. 1 Ustawy o PIT stanowi, że podatnicy są obowiązani składać
        urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości
        osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia
        15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania
        złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
        następującego po roku podatkowym.
    [Subsumpcja przepisów prawa do analizowanego stanu faktycznego]
    Analiza powyżej powołanych przepisów wskazuje, iż w sprawie będącej przedmiotem
    wniosku o interpretację nie mamy do czynienia z przychodem ze stosunku pracy. Spółka
    polska, będąca pracodawcą Uczestników, nie ma bowiem wpływu na wybór osób
    uprawnionych do udziału w Planie. Uczestnictwo w PPNA nie wynika z zawartych
    pomiędzy Uczestnikami a Spółką polską umów o pracę, ani też regulaminów czy innych
    dokumentów regulujących stosunki pomiędzy pracownikami a pracodawcą. Skoro zatem
    nie powstanie przychód ze stosunku pracy, po stronie Spółki polskiej nie zaistnieją
    obowiązki płatnika.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że przychód ze stosunku pracy stanowią jedynie te
    wypłaty pieniężne i inne świadczenia, które są uzyskiwane w zamian za pracę i pochodzą
    od pracodawcy. Powoduje to, że wszelkie świadczenia wynikające z Planu organizowanego
    przez Grupę B. oraz ewentualne przychody związane z nabyciem akcji nie stanowią
    przychodów Uczestnika ze stosunku pracy. Już sam ten fakt powoduje, że po stronie
    Spółki polskiej nie powinny powstać żadne obowiązki płatnika związane z nabyciem przez
    Uczestników, którzy są pracownikami Spółki polskiej akcji Spółki szwajcarskiej.
    Rola Spółki polskiej ogranicza się bowiem do przekazywania potrąconych kwot na
    rachunek bankowy, utworzony i zarządzany przez Powiernika. Jest to zatem wyłącznie rola
    techniczna i nie ma ona związku z wynagrodzeniem, jakie pracownicy, będący
    jednocześnie Uczestnikami Planu, osiągają ze stosunku pracy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem (potwierdzonym m.in. w
    wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. K 7/13 w sprawie świadczeń
    nieodpłatnych), nie każde świadczenie przekazywane przez pracodawcę pracownikowi
    stanowi przychód ze stosunku pracy. Możliwe jest dokonywanie świadczeń, w stosunku do
    których obowiązki płatnika pełni sam pracownik (np. w przypadku darowizny). Analogiczną
    argumentację można zastosować w analizowanej sprawie, w której pracodawca dokonuje
    wyłącznie technicznej czynności przekazania składki na dedykowany rachunek bankowy.

    Co więcej, Składka miesięczna stanowi określony procent wynagrodzenia netto, co
    oznacza, iż nałożenie na pracodawcę obowiązków płatnika w tym zakresie prowadziłoby
    do podwójnego opodatkowania.
    Zakup akcji przez Uczestników po ustalonej wcześniej cenie również nie powinien
    powodować powstania obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    po stronie Spółki polskiej, ponieważ operacja ta dzieje się zupełnie poza kontrolą
    polskiego pracodawcy i nie wynika ze obowiązków pracodawcy.
    A akcje nabyte w ramach PPNA są przekazywane na Rachunek Planu Akcji, obsługiwany
    przez administratora programu, będący podmiotem prawa szwajcarskiego.
    Obowiązek płatnika nie powstanie również w sytuacji wcześniejszego wycofania się z
    Planu w sytuacji zakończenia stosunku pracy ze Spółką polską. Jak wspomniano w opisie
    stanu faktycznego, w tej sytuacji kwota oszczędności jest Uczestnikom zwracana za
    pośrednictwem Spółki polskiej celem dalszego zwrotu oszczędności pracowników i ich
    rozliczenia w walucie lokalnej. Nadal jest to jednak czynność techniczna, zaś rozliczenie
    udziału w Planie (stanowiące de facto zwrot oszczędności pracownikom) nie powoduje
    powstania przychodu ze stosunku pracy.
    Skoro zatem Wnioskodawca nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku
    świadczeń na rzecz Uczestników to zarówno nabycie, jak i zbycie przez Uczestnika akcji
    nabytych w ramach Planu nie generuje po stronie Wnioskodawcy żadnych obowiązków
    podatkowych w związku z uczestnictwem jego pracowników w PPNA.
    Na zakończenie, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż jego stanowisko potwierdzają
    interpretacje indywidualne wydane w niedawnym czasie w podobnych stanach
    faktycznych. Dla przykładu, Wnioskodawca pragnie powołać interpretację indywidualną
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 września 2023 r., sygn. KDIL2-
    1.4011.619.2023.2.JK, a także w interpretację indywidualną z dnia 7 marca 2024 r., sygn.
    0114-KDIP3-1.4011.40.2024.1.AK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 30 § 1 ww. ustawy:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach.
    Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163), wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach
    wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.

    Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub
    zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,
    których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest
    nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie
    majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Jednocześnie stosownie do art. 11 ust. 2 cyt. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.

    Po myśli art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Źródłami przychodów są m.in. stosunek pracy (art. 10 ust. 1 pkt 1).
    O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy, stanowi art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Po myśli art. 38 ust. 1 cyt. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Powołane przepisy dotyczą sytuacji uzyskiwania określonych rodzajów przychodów od
    zakładów pracy.
    Należy więc rozważyć, czy uczestnictwo wskazanych przez Państwo osób w opisanym
    przez Państwa programie motywacyjnym będzie wiązało się z Państwa obowiązkami jako
    płatnika, o którym mowa w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla tej oceny istotne jest, czy uczestnicy pozostający z Państwem w stosunku pracy
    otrzymują opisane świadczenia związane z programem motywacyjnym od Państwa, a jeśli
    tak - czy podstawą dla uzyskiwania tych świadczeń jest stosunek pracy, czy też inna
    umowa łącząca uczestników z Państwem.
    Tymczasem, jak wskazano we wniosku:
        Uczestnictwo osób wskazanych we wniosku w Planie nie wynika z treści umów o
        pracę lub innych umów tych osób zawartych z Państwa Spółką, czy innych
        uregulowań prawnych obowiązujących u Państwa, a dotyczących wynagradzania
        pracowników. Nie wynika ono z Regulaminu Pracy Wnioskodawcy, czy też
        Regulaminu Wynagrodzenia Wnioskodawcy.

        Umowy zawarte przez Państwa Spółkę z Uczestnikami planu nie wskazują, że plan
        motywacyjny stanowi część pakietu wynagrodzeń lub świadczeń Uczestników.
        Również Regulamin Pracy, ani też żaden inny dokument wprowadzony w Państwa
        Spółce, który obowiązuje pracowników Państwa Spółki, nie wskazuje, że plan
        motywacyjny stanowi element wynagrodzenia Uczestników.
        Stroną umowy planu motywacyjnego i innych dokumentów ustanawiających plany i
        regulujących prawa Uczestników uczestniczących w planach jest Spółka
        szwajcarska, tj. D. Ltd. z siedzibą w (...), a także pracownicy spółek z Grupy B. - w
        tym także Państwa pracownicy. Państwa Spółka nie jest stroną Planu. Jest tylko
        pośrednikiem w zwrocie oszczędności.
        Zasady uczestnictwa pracowników Spółki polskiej w Planie są ustalane przez spółkę
        E. Limited, podmiot prawa szwajcarskiego, będący częścią Grupy B.
    W konsekwencji w opisanych okolicznościach, nie można stwierdzić, że związane z
    uczestnictwem w planie motywacyjnym różnica między ceną rynkową akcji Spółki
    szwajcarskiej, a ceną zapłaconą przez Uczestnika jest świadczeniem uzyskiwanym przez
    Pracowników od Państwa, w tym od Państwa jako ich zakładu pracy.
    Skoro nie są Państwo podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na
    rzecz Uczestników, po Państwa stronie - i to niezależnie, czy po stronie uczestników
    powstaje przysporzenie majątkowe, czy też nie - nie mogą powstać obowiązki płatnika
    określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym
    znaczenia kwalifikacja podatkowa opisanych świadczeń lub zdarzeń związanych z
    uczestnictwem w programie motywacyjnym po stronie uczestników jako podatników.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą
    one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo
    że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu,
    że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę tut. organ jest
    zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo wskazać należy, że dokonując weryfikacji prawidłowości zajętego przez Państwa
    stanowiska tut. organ odniósł się tylko do zadanego pytania. Natomiast Organ nie odniósł
    się do innych kwestii poruszonych we własnym stanowisku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.