Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-160/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-15
Teza: Prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2015 r. (data wpływu do tutejszego organu 10 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W miesiącach sezonu letniego tj. lipiec i sierpień każdego roku prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą w zakresie usług krótkotrwałego zakwaterowania (wynajem pokoi gościnnych). Okresy prowadzonej działalności z 3 ostatnich lat:

*   1 lipca do 31 sierpień 2012 r (likwidacja z dniem 31 sierpień – wykreślenie z CEIDG),
*   1 lipiec do 31 sierpień 2013 r.(likwidacja z dniem 31 sierpień – wykreślenie z CEIDG),
*   1 lipiec do 31 sierpień 2014r.(likwidacja z dniem 31 sierpień – wykreślenie z CEIDG).

Działalność opodatkowuje Pan zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej i składa zgłoszenie rejestracyjne VAT-R jako czynny podatnik VAT. Sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności oraz rolników ryczałtowych obowiązkowo rejestruje za pomocą kasy fiskalnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku likwidacji w 2015 r. indywidualnej działalności gospodarczej (osoba fizyczna – wykreślenie działalności z CEIDG) będzie Pan zobowiązany dokonać odczytu pamięci kasy fiskalnej, w sytuacji gdy w następnym roku, działalność po likwidacji będzie wznowiona w tym samym zakresie i w tej samej formie prawnej jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą?

Pana zdaniem, w dokonywaniu sprzedaży występują okresowe przerwy, działalność prowadzona jest jedynie przez 2 miesiące w roku, a potem następuje likwidacja – wykreślenie z CEIDG. Likwidacja działalności nie jest równoznaczna z zakończeniem pracy kasy w trybie fiskalnym, ponieważ każdorazowo w następnym roku podatkowym ma Pan zamiar dokonywać dalszej sprzedaży usług. Uważa Pan, że nie ma obowiązku wyrejestrowania kasy fiskalnej, ani obowiązku dokonywania czynności odczytu, zawartości pamięci kasy. Czasowe zaprzestanie sprzedaży w wyniku likwidacji i ponowne jej rozpoczęcie w niezmienionej formie prawnej (jednoosobowa działalność gospodarcza – osoba fizyczna) nie powoduje, że jest Pan nowym podatnikiem. Likwidacja działalności i wznowienie działalności w następnym roku podatkowym gdy nie planuje Pan zakończenia pracy kasy w trybie fiskalnym nie powoduje obowiązku dokonywania rozliczeniowego raportu fiskalnego kasy. Ostatnim raportem z kasy fiskalnej powinien być w tej sytuacji raport dobowy z dnia likwidacji i raport miesięczny na koniec miesiąca, w którym nastąpiła likwidacja działalności. Każdorazowe dokonywanie ostatecznego odczytu z pamięci kasy powoduje bowiem jej wyeliminowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy również zauważyć, że na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.), przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy (…). W czasie zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej, podatnik nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14a ust. 3 ww. ustawy).

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Jak wynika z zapisu § 2 pkt 19 tego rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o raporcie fiskalnym (dobowym, okresowym, w tym miesięcznym, oraz rozliczeniowym) – rozumie się przez to dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku.

Na podstawie § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku zakończenia przez kasę pracy w trybie fiskalnym podatnik:

1.  wykonuje raport fiskalny dobowy i raport fiskalny okresowy (miesięczny);
2.  składa w terminie 7 dni od dnia zakończenia pracy kasy w trybie fiskalnym wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o dokonanie odczytu pamięci fiskalnej kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia;
3.  składa wniosek o wyrejestrowanie kasy z ewidencji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego;
4.  dokonuje przy pomocy serwisanta kasy odczytu zawartości pamięci fiskalnej kasy przez wykonanie raportu rozliczeniowego za cały okres pracy kasy w obecności pracownika urzędu skarbowego.

Stosownie do zapisu § 15 ust. 2 powołanego rozporządzenia, odczyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, powinien być zakończony protokołem z czynności odczytania zawartości pamięci fiskalnej kasy sporządzonym przez pracownika urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem § 27. Raport stanowi załącznik do protokołu. Wzór protokołu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Jak wynika z § 35 powołanego rozporządzenia, podatnicy użytkujący kasy, które zostały nabyte w okresie ważności:

1.  decyzji ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania,
2.  potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy, wydanego po dniu 1 września 2011 r.

*   mogą je nadal stosować do prowadzenia ewidencji po upływie tego okresu, pod warunkiem że kasy te zapewniają prawidłowość rozliczeń podatnika.

Należy zauważyć, że użyty w powołanym wyżej przepisie termin „zakończenie (przez kasę) pracy (w trybie fiskalnym)” nie został zdefiniowany w powołanym rozporządzeniu, jak również w ustawie o podatku od towarów i usług, zatem należy odwołać się do definicji słownikowej.

W znaczeniu Internetowego Słownika Języka Polskiego PWN „zakończyć” oznacza doprowadzić coś do końca, przestać coś robić, być ostatnią częścią czegoś, wykończyć czymś jakąś rzecz, natomiast „likwidacja” to – w znaczeniu ww. Słownika – postępowanie zmierzające do uregulowania spraw organizacyjnych i majątkowych rozwiązywanego przedsiębiorstwa lub organizacji.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że kasa rejestrująca jest szczególnym urządzeniem, którego podstawowym zadaniem jest nie tylko rzetelne dokumentowanie osiąganych przez podatników obrotów i podatku należnego, ale również stworzenie dokładnego mechanizmu kontroli obrotów z tytułu sprzedaży dokonywanej na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, czyli na rzecz podmiotów niezainteresowanych uzyskaniem potwierdzenia dokonanej transakcji. Tym samym, zadaniem regulacji dotyczących realizacji obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej jest także zapobieganie ewentualnym nadużyciom. Natomiast w przypadku podatników zwolnionych rzetelna mechaniczna kontrola uzyskiwanych przez nich obrotów pozwala również na dokładne ustalenie momentu przekroczenia kwoty granicznej, która uprawnia do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku.

Użytkowanie kasy rejestrującej musi być zatem zgodne z przepisami określonymi w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w aktach wykonawczych i nadzorowane jest zarówno przez podmiot prowadzący serwis główny, jak i właściwy miejscowo urząd skarbowy.

Analiza powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że likwidacja działalności, a w konsekwencji zaprzestanie pracy kasy w trybie fiskalnym, zobowiązuje podatnika do dokonania odczytu zawartości pamięci fiskalnej kasy, tj. wykonania – z udziałem pracownika urzędu skarbowego – fiskalnego raportu rozliczeniowego.

Należy zauważyć, że zgłoszenie likwidacji działalności gospodarczej jest świadomym działaniem podatnika, mającym u podstaw definitywne zakończenie dokonywania wszelkich czynności w związku z dokonywaniem transakcji sprzedaży.

Wykonanie raportu rozliczeniowego jest zatem zasadne w przypadku likwidacji działalności, bowiem powoduje blokowanie działania kasy, a co za tym idzie – uniemożliwia jej późniejszą pracę, dlatego też powinno być poprzedzone wykonaniem raportu fiskalnego dobowego i raportu fiskalnego okresowego.

Mając powyższe na uwadze, nie oceniając zasadności dokonywania zgłoszenia likwidacji działalności gospodarczej w przypadku jej sezonowego charakteru – zdaniem tutejszego organu – w przedstawionym opisie sprawy zobowiązany Pan jest postąpić zgodnie z regulacjami zawartymi w § 15 ust. 1 powołanego rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że w niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii poruszonych w zadanym pytaniu. Nie dotyczy natomiast kwestii związanych z oceną prawidłowości czynności podjętych w momencie likwidacji działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.