Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-1084/15-4/NK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-12-03
Teza: Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na budowę domu do wydatków na własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: budowa; budowa-pozwolenie na budowę; cel-cele mieszkaniowe; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2015 r. (data wpływu 2 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 30 listopada 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 24 listopada 2015 r. nr ILPB2/4511-1-1084/15-2/NK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie zostało wysłane w dniu 24 listopada 2015 r. W dniu 30 listopada 2015 r. wpłynęła do tut. Organu odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełniła wniosek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 15 października 2009 r. Wnioskodawca aktem notarialnym zakupił lokal mieszkalny, który następnie został sprzedany w dniu 8 października 2012 r. W dniu 30 kwietnia 2013 r. zostało złożone w urzędzie skarbowym oświadczenie, że przychód ze sprzedaży powyższego lokalu mieszkalnego Wnioskodawca przeznaczy na cele mieszkaniowe (PIT-39).

W dniu 25 czerwca 2014 r. aktem notarialnym Wnioskodawca nabył działkę gruntu o obszarze 0.0794 ha. Działka ta znajduje się na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą rady gminy z dnia 30 stycznia 2014 r., w którym to planie opisana powyżej działka gruntu przeznaczona jest pod teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Nie posiadając pozwolenia na budowę Wnioskodawca poczynił wydatki z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe w kwocie 83 928,90 zł, są to:

*   usługa pomiarowa na działce;
*   wysypanie ziemi oraz równanie terenu pod budowę domu;
*   wykonanie drenażu opasowego działki;
*   zakup i montaż studni chłonnych;
*   wyrys i wypis z rejestru.

Wyżej wymieniowe wydatki zostały przez Wnioskodawcę poniesione do końca 2014 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wyżej wymienione wydatki można zaliczyć jako przeznaczenie przychodu na cele mieszkaniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione w opisie stanu faktycznego poniesione wydatki są ściśle związane z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe, gdyż bez tych czynności nie można planować budowy domu. Brak pozwolenia na budowę nie może zdaniem Zainteresowanego przesądzać o nieuznaniu wydatków jako przeznaczenia przychodu na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), źródłem przychodów jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i forma jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w dniu 8 października 2012 r. zbył lokal mieszkalny, który nabył w dniu 15 października 2009 r.

Następnie w dniu 25 czerwca 2014 r. nabył działkę, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego opisana jest jako działka przeznaczona do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ponosząc na tej działce szereg nakładów związanych z budową.

W związku z powyższym należy uznać, że skoro nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2009 r., to odpłatne zbycie przedmiotowego lokalu w 2012 r., tj. przez upływem terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, stanowi źródło przychodu, a dochód uzyskany z tego tytułu podlega opodatkowaniu według zasad ujętych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Mając na uwadze przedstawione powyżej uregulowania prawne stwierdzić należy, iż podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie - przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych na cele mieszkaniowe wskazane m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy.

Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazał, że poczynił wydatki na budowę domu - na działce, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Zauważyć należy, że przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Użyte w przepisie pojęcie „własny budynek” oznacza, że osoba chcąca skorzystać z omawianego zwolnienia przedmiotowego musi posiadać tytuł prawny do budynku mieszkalnego, z którego wynikać będzie, że jest współwłaścicielem lub właścicielem tego budynku. Powołany przepis nie uzależnia natomiast prawa do zwolnienia od posiadania przez podatnika w momencie ponoszenia wydatków na budowę decyzji o pozwoleniu na budowę budynku, w związku z którą podatnik poniesie określone wydatki i będzie chciał skorzystać ze zwolnienia. Ustawodawca wymaga jedynie ponoszenia wydatków ze środków uzyskanych ze sprzedaży, w ustawowym terminie, na budowę własnego budynku mieszkalnego, w którym podatnik zaspokajał będzie własne potrzeby mieszkaniowe, a więc mieszkał. Termin, o którym mowa określony został w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy poprzez wskazanie momentu początkowego, od którego mogą być ponoszone wydatki oraz końcowego, do którego mogą być one ponoszone tj. od dnia odpłatnego zbycia nieruchomości i nie później niż do upływu dwóch lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym doszło do odpłatnego zbycia. Innych terminów ustawa nie przewiduje.

Tym samym fakt, że w momencie ponoszenia wydatków związanych z budową domu Wnioskodawca nie posiadał stosownego pozwolenia na budowę nie powoduje, że nie ma prawa odliczyć w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanych we wniosku wydatków poniesionych w związku z budową domu.

Ponadto należy zauważyć, że wskazane przez Zainteresowanego we wniosku wydatki związane z budową budynku mieszkalnego nie zostały wprawdzie literalnie wymienione przez ustawodawcę w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d), jednakże należy mieć na względzie fakt, że przywołane zwolnienie ma charakter ogólny i nie klasyfikuje pojedynczych wydatków składających się na budowę domu.

Stwierdzić należy, że wymienione we wniosku wydatki: usługa pomiarowa na działce, wysypanie ziemi oraz wyrównanie terenu pod budowę domu, wykonanie drenażu opasowego działki, zakup i montaż studni chłonnych oraz wyrys i wypis z rejestru, mieszczą się w pojęciu budowy budynku mieszkalnego, bowiem w rozpatrywanym przypadku były one niezbędne w procesie budowy domu przez Wnioskodawcę.

Patrząc zatem na całokształt wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę, jak i cel ich poniesienia stwierdzić należy, że można je zaliczyć do wydatków na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61- 815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.