Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.99.2025.2.JPO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
prace-prace rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 kwietnia 2025 r. (data wpływu). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca od 2 listopada 2024 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą A (NIP: (...)), której
    przeważającym przedmiotem jest pozostała działalność w zakresie programowania (PKD:
    62.10.B).
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). W 2024 r. Wnioskodawca był na
    ryczałcie ewidencjonowanym, natomiast od 2025 r. Wnioskodawca rozlicza się z
    zastosowaniem podatku liniowego.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się
    tworzeniem programów komputerowych, rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania. Od
    listopada 2024 r., a więc od początku prowadzenia działalności gospodarczej przez
    Wnioskodawcę, współpracował z polską spółką prawa handlowego B Sp. z o.o. z siedzibą
    w C (nr KRS: (...)) – dalej jako „Spółka” na podstawie pisemnej umowy o świadczenie usług
    zawartej w dniu 1 listopada 2024 r. Na mocy przedmiotowej umowy, Wnioskodawcy
    powierzono realizację usług IT polegających na wspieraniu procesu wytwarzania
    oprogramowania i wdrażania produktów, a w szczególności:
    a) tworzenie programów komputerowych,
    b) szkolenie wskazanych pracowników zamawiającego – Spółki.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są jednak tylko usługi dotyczące tworzenia programów
    komputerowych i przenoszenia autorskich praw majątkowych do nich na Spółkę.
    Wnioskodawca tworząc rozwiązania dla Spółki tworzy je od nowa i korzysta też z narzędzi,
    tj. otwartych bibliotek typu open source lub licencjonowanych. Wnioskodawca jest
    członkiem zespołu programistów. W zespole tym jednak każdy odpowiada za własne
    zadania i realizuje je w ramach własnej działalności. Wnioskodawca pełni rolę (...) – tworzy
    oprogramowanie i infrastrukturę (...). Wnioskodawca pracuje w metodyce pracy (...).
    Wnioskodawca jak i pozostali członkowie zespołu wybierają zadania według (...).
    Wnioskodawca pracuje nad oprogramowaniem dla branży (...), dotyczącym (...). Jest to
    system (...). Wnioskodawca zajmuje się (...). Wnioskodawca odpowiada również za (...).
    Rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę mają charakter innowacyjny, gdyż są to
    prototypy dedykowane odbiorcy (...) . Są to rozwiązania szyte na miarę dla klienta,
    niemające swoich odpowiedników na rynku, powstałe przy użyciu najnowszych
    technologii, oryginalne. Wnioskodawca do tworzenia tych rozwiązań wykorzystuje
    technologię i narzędzia takie jak: .(...).
    Wnioskodawca przed rozpoczęciem współpracy ze Spółką posiadał wieloletnie
    doświadczenie jako (...), jednak na potrzeby tego projektu musiał nauczyć się
    programowania rozwiązań (...).
    Zgodnie z umową i ustaleniami Stron, Wnioskodawca wykonując usługi działa na własne
    ryzyko i odpowiedzialność oraz zachowuje pełną niezależność w ustalaniu sposobu
    świadczenia usług na rzecz Spółki. Wnioskodawca nie jest w szczególności związany
    instrukcjami Spółki ani osób działających w jej imieniu, co do sposobu i treści
    świadczonych usług, nie wiążą go w tym zakresie zlecenia Spółki i nie podlega on
    kierownictwu Spółki ani osób działających w jej imieniu. Świadczenie usług odbywa się w

    miejscu i czasie swobodnie wybranym przez Wnioskodawcę, w tym również w siedzibie
    Spółki. Powyższe potwierdza, iż usługi oraz efekty prac Wnioskodawcy powstają w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę bezpośrednio pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W myśl postanowień umowy łączącej Strony, Wnioskodawca w ramach wynagrodzenia za
    wykonanie usług przenosi na Spółkę prawa do korzystania i rozporządzania (autorskie
    prawa majątkowe) wszystkimi bez wyjątku utworami, które powstaną w ramach
    wykonywania umowy, w tym do wszystkich wersji roboczych i do modyfikacji.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje na wszystkich znanych w
    momencie podpisania umowy między Stronami polach eksploatacji, a w szczególności na
    polach eksploatacji wymienionych w samej umowie. Przeniesienie autorskich praw
    majątkowych następuje z chwilą każdorazowego przekazania Spółce utworów, które
    powstaną w rezultacie wykonywania usług objętych umową. Przenosząc autorskie prawa
    majątkowe na Spółkę, Wnioskodawca przenosi na Spółkę także wyłączne prawo
    zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich do utworów, łącznie z prawem
    nadzoru autorskiego przez Wnioskodawcę nad wykonaniami zależnymi. Przeniesienie
    praw „jest nie jest” ograniczone ani czasowo ani terytorialnie.
    Strony przyjęły miesięczne okresy rozliczeniowe. Rozliczenie z tytułu wykonywania usług
    następuje w oparciu o stawkę godzinową określoną w karcie zlecenia. Wynagrodzenie
    obliczane jest jako iloczyn stawki godzinowej oraz liczby godzin świadczonych usług.
    Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw
    majątkowych do oprogramowania, kodów, dokumentacji oraz innych utworów
    stworzonych przez Wnioskodawcę w związku z wykonywaniem usług. Do ostatniego dnia
    każdego miesiąca Wnioskodawca przesyła Spółce elektroniczne potwierdzenie ilości
    godzin poświęconych na wykonywanie usług w danym miesiącu. W konsekwencji,
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić czas faktycznie poświęcony na wytworzenie danego
    utworu, co pozwala mu na stwierdzenie jaka część wynagrodzenia przypada na
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów na Spółkę. Wnioskodawca zatem
    skutecznie przenosił/przenosi na rzecz ww. Spółki autorskie prawa majątkowe i uzyskiwał
    /uzyskuje w zamian za to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie programów
    komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww. postanowień zawartych w
    umowie, potwierdzały/potwierdzają także same czynności faktyczne Stron. W danym
    miesiącu Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza programy komputerowe, rozwinięcia
    /ulepszenia oprogramowania, do których przenosił/przenosi autorskie prawa majątkowe
    na Spółkę. Programy były i są odbierane/przyjmowane przez Spółkę. Wnioskodawca
    wystawiał/wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za
    przeniesienie praw), a Spółka opłacała/opłaca taką fakturę. Pomiędzy pracami
    Wnioskodawcy, a uzyskiwanym wynagrodzeniem istniała bezpośrednia i faktyczna
    zależność, albowiem gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów komputerowych, nie
    rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia za wykonanie
    umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do kwalifikowanych IP. Programy komputerowe były wyodrębniane przez
    Wnioskodawcę w prowadzonych przez niego raportach i w ewidencji prowadzonej na
    potrzeby ulgi IP BOX.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności oprogramowania z branży (...).
    Te nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, są
    wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje zapoznawał/zapoznaje się z problemem użytkownika, analizował/analizuje go i
    wymyślał/wymyśla możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował/projektuje
    rozwiązania wstępne (prototypy), analizował/analizuje potencjalne skutki zastosowania,

    wytwarzał/wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadzał/wprowadza rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował/testuje je i następnie przekazywał/przekazuje
    kontrahentowi, wdrażał/wdraża do istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie było
    /jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak, aby było konkurencyjne, odpowiadało na
    potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta/Spółkę.
    Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z
    ww. Spółką tworzy programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy
    ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Ochrona programu
    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na
    gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie
    zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może
    poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć
    działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki
    sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym
    etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur
    geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego
    aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu
    komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły dyrektywy
    2009/24/WE, zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także
    przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z
    zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy
    może korzystać z nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu
    komputerowego wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które
    zawierają dane służące poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi
    rozwiązaniami informatycznymi. Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”,
    przy czym termin ten należy utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami
    interfejsów programu komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików,
    informacje o strukturze danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji,
    zmienne, parametry i wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie
    funkcji programu, parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw
    funkcji i inne informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem
    operacyjnym. Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach
    programowania, przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego
    rodzaju ich usystematyzowania (tak ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Komentarz red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4).
    Nadto w objaśnieniach Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym
    są każde kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania czy
    dokumentacja projektowa/techniczna rozumiana jako zestaw instrukcji. Mając na uwadze
    wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzy tak rozumiane programy
    komputerowe – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania – a więc

    utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa autorskiego i stanowiące
    kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT).
    Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone moduły danego oprogramowania/aplikacji, o
    których mowa powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe Wnioskodawca
    rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego składające się na
    określone moduły (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności, które były/są
    dostarczane Spółce i do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe i
    osobiste. Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w
    ramach współpracy ze Spółką były nowe funkcjonalności – kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania, tj. programy komputerowe – utwory chronione w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności/zadania Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do
    tworzenia utworów chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały/nie mają charakteru rutynowego.
    Wnioskodawca tworząc nowe funkcjonalności rozwijał/rozwija oprogramowanie dla i na
    potrzeby Spółki lub jej klienta (użytkowników oprogramowania z branży (...)) i odbywa się
    to na podstawie umowy z daną Spółką. W przypadku rozwijania/ulepszania
    oprogramowania, Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem takiego
    oprogramowania ani też nie posiada licencji wyłącznej do tego, natomiast odbywa się to
    na podstawie umowy zawartej ze Spółką (indywidulanie przez Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca tworzy rozwiązanie, do którego zgodnie z umową z momentem
    przekazania Spółce przenoszone są autorskie prawa majątkowe. Prowadzona
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność na potrzeby
    kontraktu zawartego ze Spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    albowiem Wnioskodawca nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową
    wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie
    wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy
    komputerowe były/są efektem jego własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem
    zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi
    powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, proces myślowy i efekt tego procesu.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe, jak i rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania były/są to osobne utwory, algorytmy w językach programowania, a więc
    utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności polegające na wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez
    Wnioskodawcę (kodów źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły
    oprogramowania, jak również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa
    majątkowe były następnie przenoszone na Spółkę odbywały się każdorazowo na
    podstawie umowy zawartej z tą Spółką.
    Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu programów
    komputerowych dla Spółki kwalifikuje jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to jednakże
    samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez niego opisu
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jednak w ramach pytania
    interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania również tej kwestii przez organ, gdyż prace
    rozwojowe stanowią element definicji prac badawczo-rozwojowych uregulowanych
    przepisami ustawy o PIT. Podkreślić przy tym trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie
    może uchylać się od swojego obowiązku w tym zakresie, domagając się jednoznacznego
    wskazania przez Wnioskodawcę czy prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem

    prowadziłoby to do samodzielnej odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi
    jego wątpliwość i które poddaje rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w
    najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. w wyroku w sprawie o
    sygn. akt: II FSK 2703/20 z 9 września 2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie mogą
    przerzucać odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na podatnika. Rolą
    wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod
    względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien też dokonać
    wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na finalną
    ocenę podatkową. Tym samym Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie
    fakty, których domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny, czy podejmowana przez niego działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w
    opisany we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy, a opisane przez niego we
    wniosku.
    Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace
    rozwojowe były wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego
    projektu, nad którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej
    funkcjonalności opisanej we wniosku oprogramowania. Prace te obejmowały łącznie:
    nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i
    umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów,
    dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz umiejętnościami, które
    są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac), kształtowanie wiedzy i
    umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do tworzenia
    nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu projektowaniu i tworzeniu
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – programów komputerowych w
    ramach usług świadczonych na rzecz Spółki. Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane
    prace rozwojowe w okresie współpracy ze Spółką i były/są one kontynuowane przez okres
    objęty wnioskiem. Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych
    modułów/funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji rozwinięcie
    /ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały czynności takie jak: zbadanie
    /analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac,
    implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami
    jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni odpowiadającą jej potrzebom/potrzebom
    jej klienta (użytkowników oprogramowania), zaprojektowaną i zaimplementowaną stricte
    pod Spółkę/użytkowników oprogramowania, odróżniającą się od gotowych rozwiązań na
    rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna,
    utrzymalna, skalowalna i bezpieczna. Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat
    swoich prac jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny
    sposób i służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten
    produkt jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystania
    nowo zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu,
    który jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy.
    W wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony:
    produkt, tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług
    świadczonych na rzecz danej Spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone
    na potrzeby realizacji kontraktu ze Spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał
    /uzyskuje kwalifikowane dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej
    działalności gospodarczej. Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były/są innowacyjne,

    nie miały swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby Spółki
    /użytkowników systemu. Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub
    pogłębić posiadaną przez niego wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych
    funkcjonalności. Wnioskodawca w ramach swojej działalności (opisywanych prac)
    wytwarzał/wytwarza, programy komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez
    działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny tj. metodyczny
    i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe i autorskie
    prawa majątkowe do nich były wynikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac
    opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził chociażby realizację modułów/nowych funkcjonalności
    oprogramowania (rozwinięć każdego opisanego oprogramowania) w ramach danego
    projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do
    osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki/użytkowników końcowych
    systemu, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany, a przy tym regularny. Wnioskodawca ustala
    harmonogramy prac, działa w metodyce pracy (...). Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności (od początku współpracy ze Spółką) nabywał, łączył, kształtował i
    wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Efekty samodzielnej
    działalności Wnioskodawcy (opisywanych prac) były rozwiązaniami niewystępującymi
    dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne, że w znacznym
    stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności Wnioskodawcy nie
    obejmowały prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i poprawy funkcjonalności
    tworzonego oprogramowania.
    Programy komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były i są przenoszone na
    Spółkę były/są tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca
    prowadził te prace w odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca do tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej
    wiedzę, jednak na potrzeby projektów ją poszerzał. Otrzymywane przez Wnioskodawcę
    przychody były/są bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we
    wniosku działalności, były/są efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie
    wytwarzał programów komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby
    przychodów ze współpracy z kontrahentem (Spółką). Opisane prace zostały zakończone
    pozytywnym wynikiem. Tymi wynikami/ wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia,
    funkcjonalności oprogramowania, aplikacji/systemu. Wynik/wyniki tych prac miały
    każdorazowo formę programów komputerowych. Ten wynik/te wyniki były
    wykorzystywane na potrzeby działalności Wnioskodawcy w celach zarobkowych,
    komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosił/przenosi na
    Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanych
    w omówiony sposób programów komputerowych, Wnioskodawca osiągał dochody ze
    zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na rzecz Spółki.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć
    kwalifikowane dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach
    opisanej współpracy ze Spółką w 2025 r. z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
    wynoszącej 5%.

    Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają
    poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy
    o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości pod symbole wzoru. Prowadzenie
    ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało zapoczątkowane z
    chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca zamierza skorzystać z
    preferencji podatkowej. Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75.
    „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”.
    Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów
    komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów
    o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji
    prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.
    Uzupełnienie wniosku
    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów. Nowy, ulepszony
    charakter produktów jest efektem procesu myślowego Wnioskodawcy, do tworzenia
    każdej funkcjonalności/produktu Wnioskodawca podchodzi indywidualnie, w pierwszej
    kolejności badając potrzeby kontrahenta/klienta, wymyślając rozwiązanie, dobierając
    narzędzia i technologie, tworząc prototypy, testując je i wdrażając.
    Wnioskodawca potwierdził, że „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego, każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca doprecyzował, że jest odpowiedzialny za wytworzenie danych
    funkcjonalności do oprogramowania i które są następnie do niego wdrażane. Każdy z
    członków zespołu wykonuje własne zadania i tworzy własne funkcjonalności do
    opisywanego oprogramowania. Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania
    prawa majątkowego do tworzonej funkcjonalności – programu komputerowego. Prawa
    autorskie do funkcjonalności są na podstawie umowy przenoszone na Spółkę, a sama
    funkcjonalność implementowana do systemu/oprogramowania. Tworzone przez
    Wnioskodawcę odrębne funkcjonalności – odrębne programy komputerowe podlegają
    ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca tworzy tak rozumiane programy komputerowe – kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania – a więc utwory podlegające ochronie na mocy
    przepisów prawa autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów
    regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT). Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu
    odsprzedania prawa majątkowego do tworzonej funkcjonalności – programu
    komputerowego na podstawie zawartej pomiędzy nim a Spółką indywidualnej umowy.
    Wnioskodawca przenosi na rzecz Spółki prawa do tworzonych przez niego funkcjonalności
    na podstawie odrębnej, indywidualnie zawieranej przez niego umowy ze Spółką.

    Wnioskodawca od 30 stycznia 2025 r. prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art.
    30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca doprecyzował, iż przedmiotem niniejszego wniosku jest jedynie stan
    faktyczny, tj. 2025 r. Wnioskodawca zamierza zastosować ulgę IP BOX jedynie do
    dochodów kwalifikowanych osiągniętych w 2025 r.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3) Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w 2025 r.?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 1:
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ww.
    ustawy kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami
    Ministerstwa pojęcie programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc
    „programem komputerowym” jest każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku
    programowania. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego
    funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych,
    zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i
    interfejs" (s. 37, https://www.podatki.gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-
    box/, dostęp: 2 sierpnia 2019 r.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jak
    już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona programu komputerowego nie
    jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę wchodzić może zatem
    zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający komendy (w
    zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające postać zbliżoną do
    klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu maszynowego
    (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na gruncie prawa
    autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie zostały one
    zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może poprzedzać
    sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć działań (flow-
    chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki sposób może
    zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad

    nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur geometrycznych, mogą
    być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku
    mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach
    programowania składające się na moduły oprogramowania, w których zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania, jak również dokumentację techniczną
    /wykonawczą. W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa
    majątkowe i osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    Zleceniodawcę). Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 2:
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania
    naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być
    zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów:
    - Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    - Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez
    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i

    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 3:
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w 2025 r. W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7
    ustawy, ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany
    dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród
    nich ustawodawca wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy).
    Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia
    usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane
    przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania
    w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku
    prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie
    prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest
    wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z
    wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej. Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw
    własności intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana
    odpłatnie na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac Wnioskodawca
    wytwarzał/wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał
    /zyskuje wszystkie prawa do wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za
    co otrzymał wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem
    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje
    również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK,
    z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 08 lipca 2022
    r. znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z
    kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    Przedmiotowe części oprogramowania, tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko.
    Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Reasumując, tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe – kody źródłowe
    stanowią zatem program komputerowy, które znajduje się w katalogu kwalifikowanych
    praw autorskich IP. Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw
    do oprogramowania lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze
    Zleceniodawcą i uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do
    skorzystania z ulgi IP BOX. Wnioskodawca przenosił/przenosi na danego zleceniodawcę
    całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej otrzymuje i będzie
    otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał
    kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zajmuje się Pan tworzeniem programów komputerowych,
    rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania. Współpracuje Pan z polską spółką prawa
    handlowego B Sp. z o.o. z siedzibą w C na podstawie pisemnej umowy o świadczenie
    usług. Na mocy przedmiotowej umowy powierzono Panu realizację usług IT polegających
    na wspieraniu procesu wytwarzania oprogramowania i wdrażania produktów, w
    szczególności usługi dotyczące tworzenia programów komputerowych i przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do nich na Spółkę. Tworząc rozwiązania dla Spółki tworzy je
    Pan od nowa oraz korzysta z narzędzi, tj. otwartych bibliotek typu open source lub
    licencjonowanych.
    Wskazał Pan, że jest członkiem zespołu programistów, pełni Pan rolę (...) – tworzy
    oprogramowanie i infrastrukturę (...).
    Jest Pan odpowiedzialny za wytworzenie danych funkcjonalności do oprogramowania i
    które są następnie do niego wdrażane. Każdy z członków zespołu wykonuje własne
    zadania i tworzy własne funkcjonalności do opisywanego oprogramowania. Osiąga Pan
    dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do tworzonej funkcjonalności –

    programu komputerowego. Prawa autorskie do funkcjonalności są na podstawie umowy
    przenoszone na Spółkę, a sama funkcjonalność implementowana do systemu
    /oprogramowania. Tworzone przez Pana odrębne funkcjonalności – odrębne programy
    komputerowe podlegające ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Tworzy Pan tak rozumiane programy komputerowe – kody
    źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania – a więc utwory podlegające
    ochronie na mocy przepisów prawa autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na
    gruncie przepisów regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT).
    Pracuje Pan nad oprogramowaniem dla branży (...), dotyczącym (...). Jest to system (...).
    Zajmuje się (...). Odpowiada Pan również za (...). Rozwiązania tworzone przez Pana mają
    charakter innowacyjny, gdyż są to prototypy dedykowane odbiorcy (...). Są to rozwiązania
    szyte na miarę dla klienta, nie mające swoich odpowiedników na rynku, powstałe przy
    użyciu najnowszych technologii, oryginalne. Do tworzenia tych rozwiązań wykorzystuje
    Pan technologię i narzędzia takie jak: .(...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
    odniesieniu do programów komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek,
    przejawia się w tym, że na skutek Pana działań podejmowanych w kierunku tworzenia
    /rozwijania powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności oprogramowania z
    branży (...). Te nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem Pana działalności, są
    wytworem Pana intelektu. Co do zasady w każdym przypadku przyjmując zadanie do
    realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu
    wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o innowacje
    zapoznawał/zapoznaje się z problemem użytkownika, analizował/analizuje go Pan i
    wymyślał/wymyśla możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował/projektuje
    rozwiązania wstępne (prototypy), analizował/analizuje potencjalne skutki zastosowania,
    wytwarzał/wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadzał/wprowadza rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował/testuje je i następnie przekazywał/przekazuje
    kontrahentowi, wdrażał/wdraża do istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie było
    /jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak, aby było konkurencyjne, odpowiadało na
    potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty Pana samodzielnej działalności (opisywanych prac) były rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne,

    że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności nie
    obejmowały prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i poprawy funkcjonalności
    tworzonego oprogramowania.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta/Spółkę. Nowy,
    ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie
    rutynowych i okresowych zmian do tych produktów. Nowy, ulepszony charakter
    produktów jest efektem Pana procesu myślowego, do tworzenia każdej funkcjonalności
    /produktu podchodzi Pan indywidualnie, w pierwszej kolejności badając potrzeby
    kontrahenta/klienta, wymyślając rozwiązanie, dobierając narzędzia i technologie, tworząc
    prototypy, testując je i wdrażając.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność
    badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik
    stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza,
    programy komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o
    charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Systematyczność Pana prac polegała
    /polega na tym, że zaplanował Pan i przeprowadził chociażby realizację modułów/nowych
    funkcjonalności oprogramowania (rozwinięć każdego opisanego oprogramowania) w
    ramach danego projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej
    określone cele do osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby. Działał/działa Pan w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a przy tym regularny.

    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji rozwinięcie
    /ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały czynności takie jak: zbadanie
    /analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac,
    implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami,
    jakie postawił sobie Pan w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni odpowiadającą jej potrzebom/potrzebom
    jej klienta (użytkowników oprogramowania), zaprojektowaną i zaimplementowaną stricte
    pod Spółkę/użytkowników oprogramowania, odróżniającą się od gotowych rozwiązań na
    rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna,
    utrzymalna, skalowalna i bezpieczna. Zatem miał Pan z góry ustalony rezultat swoich prac
    jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i
    służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten produkt
    jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystania nowo
    zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu, który
    jest efektem Pana pracy twórczej, kreatywnej.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem
    badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym,
    czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzona bezpośrednio przez Pana działalność obejmuje
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, albowiem nieustanie, przy codziennym
    świadczeniu usług zdobywa Pan nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, pogłębia ją, a następnie wykorzystuje do wytwarzania programów
    komputerowych. Powstałe programy komputerowe były/są efektem Pana własnej,
    samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w
    tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi powstawał nowy produkt. Wykorzystuje Pan
    technologię i narzędzia takie jak: .(...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazał Pan we wniosku, prace obejmowały łącznie: nabywanie przez Pana wiedzy i
    umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności
    pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań
    naukowych oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    prac), kształtowanie Pana wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    – programów komputerowych. Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych,
    innowacyjnych modułów/funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami
    tych prac było wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji
    rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Wytwarza Pan programy komputerowe w
    ramach działalności o charakterze twórczym, prowadzonej w sposób systematyczny, tj.
    metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na

    wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów. Nowy, ulepszony charakter produktów jest
    efektem Pana procesu myślowego, do tworzenia każdej funkcjonalności/produktu
    podchodzi Pan indywidualnie, w pierwszej kolejności badając potrzeby kontrahenta
    /klienta, wymyślając rozwiązanie, dobierając narzędzia i technologie, tworząc prototypy,
    testując je i wdrażając.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że tworzone przez Pana odrębne funkcjonalności – odrębne
    programy komputerowe – podlegają ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Tworzy Pan tak rozumiane programy komputerowe –
    kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania – a więc utwory

    podlegające ochronie na mocy przepisów prawa autorskiego i stanowiące kwalifikowane
    prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT). Osiąga Pan
    dochód z tytułu sprzedaży prawa majątkowego do tworzonej funkcjonalności – programu
    komputerowego na podstawie zawartej pomiędzy Panem a Spółką indywidualnej umowy.
    Przenosi Pan na rzecz Spółki prawa do tworzonych funkcjonalności na podstawie
    odrębnej, indywidualnie zawieranej przez niego umowy ze Spółką. Przeniesienie
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego, każdorazowo, następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Posiada i prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z
    wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą
    określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a
    także na monitorowanie i śledzenie efektów prac, obejmującą wydatki od początku
    realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie
    wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Ewidencja zawiera comiesięczne
    zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu
    kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Odrębną ewidencję prowadzi Pan od 30
    stycznia 2025 r.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT w 2025 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, jeśli faktycznie – na co wskazują przedstawione okoliczności sprawy –
    efekty Pana pracy (odrębne funkcjonalności) stanowią odrębne programy komputerowe
    podlegające ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, to autorskie prawo do tych odrębnych programów komputerowych
    wytwarzanych przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych na Spółkę mieszczą się w kategorii
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są
    podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za 2025 r. (począwszy od 30
    stycznia 2025 r.).
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.