Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-421/10/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-05-31
Teza: Brak podstaw do opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy oraz prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. napojów.
Słowa kluczowe: odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów; towar-zużycie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2010r. (data wpływu 17 lutego 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 maja 2010r. (data wpływu 10 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. napojów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego oraz w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. napojów.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 maja 2010r. (data wpływu 10 maja 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-152/10/EA z dnia 23 kwietnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem, którego działalność obejmuje produkcję i sprzedaż energii elektrycznej. Jest to działalność opodatkowana VAT.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca ponosi koszty nabycia produktów spożywczych, takich jak w szczególności kawa, herbata oraz napoje chłodzące (woda mineralna, soki itp.). Przedmiotowe artykuły spożywcze są przekazywane nieodpłatnie:

*   dla pracowników Wnioskodawcy w godzinach ich pracy. Wnioskodawca traktuje takie świadczenie, jako napoje, do zapewnienia których, zgodnie z przepisami BHP, zobowiązany jest pracodawca oraz dodatkowo:
*   w związku z organizowaniem narad, konferencji oraz prac zespołów projektowych, w których udział biorą pracownicy Wnioskodawcy, a także przedstawiciele innych spółek z grupy Wnioskodawcy (grupa kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca). W trakcie tych spotkań omawiane są założenia, cele oraz inne istotne sprawy z punktu widzenia bieżącej i przyszłej działalności Wnioskodawcy (również w kontekście jego przynależności do grupy Wnioskodawcy);
*   do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy.

Wnioskodawca traktuje wydatki przeznaczone na zakup napojów jako koszt uzyskania przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym od 1993r. z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.

Opisane przez Wnioskodawcę zaistniałe stany faktyczne dotyczą wydarzeń, które miały miejsce począwszy od 1 maja 2004r.

Wszystkie trzy rodzaje nieodpłatnych przekazań napojów mają związek z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem:

*   w przypadku pierwszego z omawianych przekazań, związek z prowadzonym przedsiębiorstwem wynika z faktu, iż do przekazania wybranym pracownikom napojów zobowiązują Wnioskodawcę przepisy BHP, tj. regulacje nakładające na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikom dostępu do napojów w trakcie pracy (szczegółowe regulacje w tym zakresie Wnioskodawca podaje w uzasadnieniu niniejszego wniosku). Tak więc, przekazanie pracownikom napojów jest warunkiem prowadzenia działalności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;
*   w przypadku drugiego ze stanów faktycznych, udostępnienie napojów w trakcie spotkań zespołów projektowych ma na celu umożliwienie uczestnikom spotkań zaspokojenia pragnienia bez konieczności ich opuszczania lub przerywania. Udostępnienie napojów umożliwia więc przeprowadzenie spotkań zespołów projektowych przy możliwie jak najmniejszej liczbie przerw w celu nabycia i spożycia takich napojów w działających w bezpośrednim sąsiedztwie Wnioskodawcy lokalach gastronomicznych lub sklepach. Tym samym, obecność napojów w trakcie spotkań zespołów projektowych pozwala do pewnego stopnia usprawnić (skrócić) ich przebieg, co stanowi wymierną korzyść dla Wnioskodawcy. W tym kontekście, istnieje związek nieodpłatnego udostępnienia napojów w trakcie spotkań zespołów projektowych z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem;
*   w przypadku wydań napojów na rzecz gości/klientów, Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż napoje te są przez Wnioskodawcę przekazywane w celu wypełnienia zasad biznesowej kurtyzacji, zgodnie z którymi podejmując w swej siedzibie gościa, w szczególności klienta - należy w trakcie spotkania zapewnić dostęp do napojów lub ewentualnie drobnych przekąsek. Zapewnienie napojów na spotkaniach z ww. osobami ma więc na celu podtrzymanie dobrego wizerunku Wnioskodawcy w oczach gości lub klientów. Wizerunku podmiotu gościnnego, przestrzegającego zasad biznesowego savoir-vivre. Z drugiej strony, nie spełniając tych podstawowych wymogów, Wnioskodawca wywierałby na swoich partnerach biznesowych, niekorzystne wrażenie, tj. takie, iż dana wizyta nie jest traktowana z należytą powagą, bądź nawet - iż jest niepożądana. Tym samym, udostępnienie napojów w trakcie spotkań z gośćmi/klientami charakteryzuje ścisły związek z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem.

Wszystkie opisywane w stanie faktycznym przekazania napojów dokonywane są w związku z realizowanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi (a nie np. zwolnionymi lub tzw. działalnością mieszaną).

Nieodpłatne przekazania napojów, o których mowa powyżej nie stanowią prezentów o małej wartości lub próbek w rozumieniu art. 7 ust 3 i 4 ustawy o VAT.

Przekazywanie napojów, o których mowa w stanie faktycznym następuje jedynie w godzinach pracy, w siedzibie Wnioskodawcy.

Jedynie przekazania opisane w pierwszym stanie faktycznym stanowią wypełnienie obowiązku nałożonego na Wnioskodawcę przepisami z zakresu BHP. Pozostałe tj. przekazanie napojów na potrzeby spotkań projektowych i sekretariatu nie stanowią wykonania obowiązków wynikających z przepisów BHP.

Przedmiotem zapytania są napoje wskazane w stanie faktycznym, tj. kawa, herbata, napoje chłodzące (woda mineralna, soki, coca cola, Pepsi).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy nieodpłatne udostępnienie ww. napojów na rzecz pracowników i kontrahentów Wnioskodawcy w okolicznościach opisanych powyżej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy w związku z nabyciem ww. napojów Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  nieodpłatne udostępnienie ww. towarów na rzecz pracowników i kontrahentów Wnioskodawcy w okolicznościach opisanych powyżej nie podlega opodatkowaniu VAT;
2.  w związku z nabyciem ww. towarów Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego.

Ad. 1

W świetle art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ponadto przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumiane jest także w myśl art. 7 ust. 2 „przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W świetle powyższego, aby można było uznać dane świadczenia za odpłatną dostawę towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

*   cel przekazania towarów bądź usług nie jest związany z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem,
*   podatnikowi musi przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub części.

Zdaniem Wnioskodawcy, z literalnego brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, iż na gruncie tych przepisów, nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu VAT.

Na potwierdzenie tego stanowiska Wnioskodawca pragnie przytoczyć wyrok wydany przez NSA w dniu 13 maja 2008r. (sygn. I FSK 600/07), w którym stwierdzono, iż „z literalnego brzmienia części wstępnej art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, to odnosi się ona do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, co oznaczałoby, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika”.

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie opisane w stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup kawy, herbaty i innych napojów charakteryzują się związkiem z prowadzonym przedsiębiorstwem, a tym samym - na gruncie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie podlega ono opodatkowaniu VAT.

Przekazywanie kawy, herbaty i innych napojów dla pracowników Wnioskodawcy w godzinach ich pracy.

Zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tj. z 2003r. Dz. U. Nr 169, poz. 1650; dalej: przepisy BHP) „pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników”(podkreślenie Wnioskodawcy).

Przepisy ww. rozporządzenia nie precyzują, jakiego rodzaju napoje powinny zostać zapewnione pracownikom. Konsekwentnie można stwierdzić, iż ustawodawca pozostawił tę kwestię pracodawcy. Jednakże pracodawca musi zapewnić taką ilość napojów, aby zaspokoiły one potrzeby pracownika w ciągu całego dnia pracy. W gestii pracodawcy pozostaje także forma w jakiej te napoje zostaną przedstawione do dyspozycji pracownikom. W szczególności pracodawca może udostępniać napoje zarówno ciepłe jak i chłodzące. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż oprócz wody, kawa i herbata oraz inne napoje chłodzące są jednymi z najpopularniejszych napojów. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż pracodawca ma dowolność w doborze napojów, można by uznać, że zapewnienie pracownikom kawy, herbaty i innych napojów w godzinach ich pracy w ilościach niezbędnych do zaspokojenia bieżących potrzeb, jest wypełnieniem obowiązków ciążących na Wnioskodawcy, wynikających z powyższego rozporządzenia. Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż w analizowanej sytuacji, pracownicy spożywają napoje jedynie w miejscu pracy - nie są one zabierane przez pracowników poza zakład pracy.

Odnosząc się do powyższego, Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż w analizowanym stanie faktycznym dochodzi do przekazania towarów na rzecz pracowników zgodnie z nakazem wynikającym z przepisów prawa. Przekazanie przedmiotowych towarów ma charakter nieodpłatny i jest dokonywane na cele związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem poprzez wykonywanie przepisów BHP. Tym samym, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż skoro obowiązek zakupu napojów na rzecz jego pracowników wynika z wiążących go przepisów BHP i ma charakter obligatoryjny, to przekazanie pracownikom towarów dokonywane jest na cel związany z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem.

Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wydana 15 stycznia 2008 r. (sygn. ILPP1/443-315/07-2/MK), w której organ podatkowy stwierdził, iż „Zasadą zatem jest, iż wydawanie napojów pracownikom przez pracodawcę w ramach wypełnienia obowiązków nałożonych cytowanymi wyżej przepisami (Kodeks Pracy, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy - przypis Wnioskodawcy) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Podobnie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w interpretacji indywidualnej wydanej dnia 26 marca 2009r. wskazując, iż: „nieodpłatne przekazania towarów swoim pracownikom, których obowiązek wynika z układu zbiorowego pracy i innych przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, jest czynnością związaną z działalnością gospodarczą oraz służy zgodnie z przepisami funkcjonowaniu przedsiębiorstwa”.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, w związku z niespełnieniem pierwszego z warunków koniecznych do potraktowania dostawy towarów za odpłatną dostawę podlegającą opodatkowaniu VAT (jaką jest brak związku z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem), zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatnie przekazane towary znajdują się poza zakresem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczania podatku VAT należnego od nieodpłatnego przekazania tych towarów na rzecz pracowników.

Udostępnianie napojów w związku z organizowaniem narad, konferencji oraz prac zespołów projektowych.

W trakcie organizowanych przez Wnioskodawcę narad, konferencji oraz prac zespołów projektowych omawiany jest szeroki zakres zagadnień związanych z bieżącą działalnością Wnioskodawcy, jej założenia i cele działania - również w kontekście działania w ramach grupy Wnioskodawcy. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przedmiotowe spotkania mają charakter roboczy i są ściśle powiązane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem. Uczestnicy tych spotkań nie realizują bowiem w ich trakcie celów osobistych, a wykonują jedynie swoje obowiązki pracownicze, które wynikają ze stosunku pracy.

Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż uczestnicy spotkań zużywają przedmiotowe towary na zasadzie dobrowolności. Praktycznie niemożliwe jest zatem przypisanie świadczeń przypadających na poszczególnych uczestników.

W świetle powyższego Wnioskodawca twierdzi, iż zużycie towarów (kawy, herbaty i innych napojów) przez pracowników Wnioskodawcy oraz przedstawicieli grupy Wnioskodawcy w trakcie narad, konferencji oraz prac zespołów projektowych jest niewątpliwie zużyciem na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zapewnienie kawy i herbaty podczas przedmiotowych spotkań (trwających nawet do kilku godzin) jest ogólnie przyjętym zwyczajem, naturalnym elementem takich spotkań. Praktyka Wnioskodawcy w tym zakresie stanowi dostosowanie się Wnioskodawcy do standardów powszechnie obowiązującego biznesowego savoir-vivre.

Konsekwentnie, w opinii Wnioskodawcy w związku z faktem, iż przekazanie napojów następuje na cele związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem, nie jest spełniony warunek konieczny do uznania przedmiotowej dostawy towarów za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie ma zatem obowiązku naliczania podatku VAT należnego od nieodpłatnego przekazania tych towarów na rzecz pracowników Wnioskodawcy i przedstawicieli grupy Wnioskodawcy.

Przekazywanie kawy, herbaty i innych napojów na potrzeby sekretariatu.

Napoje przekazywane na potrzeby sekretariatu w celu poczęstunku gości/klientów Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy są zwyczajowo przyjętym w kontaktach handlowych poczęstunkiem. Częstowanie klientów kawą czy herbatą bądź napojami chłodzącymi w trakcie spotkań w żaden sposób nie odznacza się wyjątkowością czy okazałością, a jest jedynie wypełnieniem obowiązujących obecnie norm zachowania na płaszczyźnie współpracy biznesowej.

Praktyka Wnioskodawcy, polegająca na częstowaniu kontrahentów napojami w trakcie spotkań służbowych jest dostosowaniem się Wnioskodawcy do powszechnie obowiązujących standardów. Działanie Wnioskodawcy uwzględniające silnie zakorzeniony już biznesowy savoir-vivre ma na celu utrzymanie dobrego wizerunku Wnioskodawcy, dobrych relacji z kontrahentami. W ocenie Wnioskodawcy, powyższe udostępnienie napojów jest normalnym elementem spotkań z kontrahentami, takim jak zapewnienie uczestnikom notesów i długopisów, na których mogliby sporządzać notatki, przekazanie wizytówek, zapewnienie klimatyzacji, odpowiedniego oświetlenia, itp. W przekazaniu tym, element osobistej korzyści kontrahentów jest znikomy, zdecydowanie przeważa zaś natomiast pragmatyka biznesowa. W przypadku niezapewnienia tych napojów, odbycie kilkugodzinnych spotkań mogłoby być niemożliwe (spotkania musiałyby być przerywane). Można wręcz stwierdzić, iż w takiej sytuacji nie dochodzi do nieodpłatnego przekazania napojów, ale do ich zużycia w trakcie spotkań, które to zużycie nie podlega opodatkowaniu VAT jako związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 czerwca 2009r. (sygn. IBPP2/443-417/09/RSz), w której Dyrektor stwierdził, że „nieodpłatne przekazanie artykułów spożywczych do sekretariatu (takich artykułów jak: kawa, herbata, ciastka, cukier, mleko), w celu poczęstunku klientów i potencjalnych klientów Wnioskodawcy, przy czym poczęstunek nie ma charakteru okazałości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (..) Nie podlegają zatem opodatkowaniu takie nieodpłatne czynności zużycia towarów w ramach przedsiębiorstwa, w przypadku gdy beneficjentem jest klient (potencjalny klient), kontrahent przedsiębiorcy - osoba trzecia, niebędąca pracownikiem ani inną osobą wymienioną w tym przepisie (tzn. w art. 7 ust. 2 pkt 1 – przypis Wnioskodawcy).

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej argumenty, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż przekazywanie kawy, herbaty i innych napojów do sekretariatu w celu ich wykorzystania w trakcie wizyt kontrahentów w siedzibie Wnioskodawcy, nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.

Ad.2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż w przedstawionym stanie faktycznym zachowuje on prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupu napojów w pełnej kwocie, jako iż wydatki na zakup przedmiotowych towarów są ponoszone w związku z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, a tym samym - w związku z realizowanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi. Dotyczy to wszystkich przedstawionych w stanie faktycznym przeznaczeń nabywanych artykułów spożywczych (szczegóły poniżej). Jak bowiem wskazano w punkcie 1 powyżej, w każdym z nich, zadysponowanie artykułami spożywczymi dokonywane jest na cele działalności gospodarczej, w celu wypełnienia przepisów prawa lub przyjętego zwyczaju biznesowego. W każdym więc przypadku, zakup tych artykułów dokonywany jest jako jeden z elementów prowadzonego przez Wnioskodawcę procesu gospodarczego, a nie na cele zupełnie niezwiązane z jego działalnością.

Wnioskodawca pragnie w szczególności wskazać, iż konieczność ponoszenia części wydatków wskazanych w stanie faktycznym (kawa, herbata i inne napoje przekazywane pracownikom Wnioskodawcy w godzinach ich pracy) wynika z przepisów prawa pracy, do jakich zaliczają się przepisy BHP (na ich podstawie Wnioskodawca ma obowiązek zapewnienia napojów wszystkim pracownikom). Dokonywanie tych wydatków jest więc jednym z warunków prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z oczywistych względów, wypełnienie obowiązków wynikających z przepisów BHP, jak i prawa pracy pozostaje w ścisłym związku z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi. Tym samym, na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupu kawy, herbaty i innych napojów przekazywanych nieodpłatnie pracownikom w godzinach ich pracy.

Wnioskodawca twierdzi również, iż przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w odniesieniu do pozostałych przypadków przedstawionych w stanie faktycznym. Zarówno towary przekazywane w związku z organizowaniem narad i konferencji oraz na potrzeby sekretariatu w celu ich udostępnienia w trakcie wizyt u Wnioskodawcy jego kontrahentów handlowych, stanowią wykorzystanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, w ramach jego działalności gospodarczej, która jest działalnością opodatkowaną VAT. Zakupy tych towarów, podobnie jak np. materiałów biurowych, wizytówek i innych podobnych materiałów charakteryzuje się związkiem z realizowanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi.

Konsekwentnie, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia VAT naliczanego od zakupu napojów przekazywanych w związku z organizowaniem wskazanych na wstępie narad zespołów projektowych oraz wizyt kontrahentów u Wnioskodawcy.

Reasumując, Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, iż przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w pełnej kwocie w związku z nabywaniem napojów przekazywanych nieodpłatnie:

*   dla pracowników Wnioskodawcy w godzinach ich pracy;
*   w związku z organizowaniem narad, konferencji oraz prac zespołów projektowych, w których udział biorą pracownicy Wnioskodawcy, a także przedstawiciele spółek z grupy Wnioskodawcy;
*   do sekretariatu w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnioskuje jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności. I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Analiza powołanego art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje wyraźnie, iż ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Z cytowanych wyżej przepisów, tj. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy wynika, że podlega opodatkowaniu tylko zużycie towarów na rzecz podmiotów wymienionych w tym przepisie. Nie podlega zatem opodatkowaniu nieodpłatna czynność zużycia towarów na cele reprezentacji i reklamy w ramach prowadzonej działalności, w przypadku, gdy beneficjentem jest kontrahent przedsiębiorcy – osoba trzecia, nie będąca pracownikiem, udziałowcem, ani inną osobą która została wymieniona w przepisie art. 7 ust. 2 pkt 1.

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca dokonuje nieodpłatnego przekazania napojów do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy. Zapewnienie napojów na spotkaniach z ww. osobami ma na celu podtrzymanie dobrego wizerunku Wnioskodawcy w oczach gości lub klientów. Wizerunku podmiotu gościnnego, przestrzegającego zasad biznesowego savoir-vivre. Z drugiej strony, nie spełniając tych podstawowych wymogów, Wnioskodawca wywierałby na swoich partnerach biznesowych, niekorzystne wrażenie, tj. takie, iż dana wizyta nie jest traktowana z należytą powagą, bądź nawet - iż jest niepożądana.

Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie dochodzi do zużycia napojów przez krąg osób wymienionych w dyspozycji art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Zatem biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz powołane wyżej przepisy stwierdza się, że zużycie napojów w drodze poczęstunku klientów Wnioskodawcy stanowi czynność niepodlegającą ustawie o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania napojów do sekretariatu, w celu zapewnienia poczęstunku gościom/klientom Wnioskodawcy w trakcie wizyt na terenie siedziby Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. napojów należy zauważyć, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupionymi towarami, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Jak wynika z wniosku, wszystkie opisywane w stanie faktycznym przekazania napojów dokonywane są w związku z realizowanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi (a nie np. zwolnionymi lub tzw. działalnością mieszaną).

Mając na względzie ww. przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem ww. towarów, jeżeli istnieje związek pomiędzy zakupem a wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych i jednocześnie nie zachodzą ograniczenia tego prawa określone w art. 88 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym odpowiednio w datach zaistnienia danego stanu faktycznego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem przez Wnioskodawcę napojów na rzecz pracowników należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów informuje, że poruszone w przedmiotowym wniosku kwestie opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego udostępnienia napojów na rzecz pracowników w godzinach ich pracy oraz nieodpłatnego przekazania napojów pracownikom Wnioskodawcy, a także przedstawicielom innych spółek z grupy Wnioskodawcy (grupa kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca) w związku z organizowaniem narad, konferencji i prac zespołów projektowych jak również zagadnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. napojów będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.