Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.714.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla
eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja
dokumentacja-dokumentacja transakcji
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
    dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką specjalizującą się w produkcji elektroniki z blisko (...)letnim
    doświadczeniem na rynku. Spółka oferuje pełen zakres rozwiązań dla branży inżynieryjnej
    i produkcyjnej – od projektowania i prototypowania, przez produkcję seryjną, aż po usługi
    posprzedażowe.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym w Polsce jako podatnik
    VAT-UE na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka sprzedaje swoje produkty głównie kontrahentom zagranicznym. W przypadku
    sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE towary są transportowane z terytorium Polski do
    odbiorców w krajach trzecich. Transakcje te spełniają definicję eksportu towarów,
    wskazaną w art. 2 pkt 8 ustawy VAT i dokumentowane są fakturami VAT wystawianymi
    przez Spółkę. Przedmiotowy wniosek dotyczy wyłącznie eksportu towarów do
    kontrahentów spoza UE.
    Zdarza się, że towary przed dostarczeniem do odbiorcy z powodów logistycznych trafiają
    najpierw do magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego, działającego w
    imieniu kontrahenta. Niezależnie od tego, transport zawsze rozpoczyna się na terytorium
    Polski i kończy poza granicami UE.

    W celu zastosowania stawki 0% VAT Spółka gromadzi dokumentację potwierdzającą
    wywóz towarów poza UE, współpracuje z agencjami celnymi i pozyskuje dokumenty
    poprzez systemy informatyczne KAS. Zasadniczo odprawa odbywa się przed polskimi
    organami celnymi, co skutkuje uzyskaniem dokumentu CC529C (dawniej: IE-529) przy
    rozpoczęciu procedury oraz dokumentu CC599C (dawniej: IE-599) przy jej zakończeniu,
    choć zdarza się, że Spółka z różnych przyczyn nie dysponuje tymi dokumentami w
    ustawowych terminach.
    Aktualna praktyka rozliczeniowa Wnioskodawcy polega na tym, że jeżeli dokument
    CC599C zostanie uzyskany przed terminem złożenia deklaracji VAT, stosowana jest stawka
    0% na podstawie art. 41 ust. 4, 6 i 6a Ustawy VAT, natomiast w przypadku braku tego
    dokumentu, przy posiadaniu CC529C, eksport jest wykazywany w kolejnym okresie pod
    warunkiem uzyskania potwierdzenia wywozu przed złożeniem deklaracji za ten okres, a
    gdy żaden dokument potwierdzający procedurę wywozu (IE-529/CC529C) ani dokument
    potwierdzający wywóz (IE-599/CC599C) nie zostanie pozyskany, transakcja rozliczana jest
    według stawki krajowej z możliwością późniejszej korekty zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy
    VAT – w rozliczeniu za okres, w którym Spółka uzyskała dokumenty.
    Okoliczności biznesowe sprawiają, że Spółka doświadcza powtarzających się trudności w
    terminowym pozyskiwaniu dokumentów IE-599/CC599C, wynikających m.in. z opóźnień
    po stronie agencji celnych, kontrahentów lub z awarii systemów w krajach trzecich, i stoi
    na stanowisku, że w przypadku braku wskazanych wprost dokumentów możliwe jest
    zastosowanie stawki 0% przy posiadaniu innych dowodów jednoznacznie
    potwierdzających wywóz towarów poza UE. Biorąc pod uwagę dotychczasowe
    doświadczenie Spółki w realizacji transakcji eksportowych, w zależności od ich charakteru,
    Spółka może dysponować różnymi zestawami dokumentów potwierdzających wywóz
    towaru poza terytorium UE.
    W zależności od charakteru transakcji Spółka gromadzi różne zestawy dokumentów:
    Wariant I
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru (dalej jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie
      I).
    Wariant II
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu (dalej
      jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie II).
    Wariant III
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Potwierdzenie zapłaty za fakturę;

    4) Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu (dalej
      jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie III).
    Wariant IV
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Potwierdzenie zapłaty za fakturę;
    4) Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru (dalej jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie
      IV).
    Potwierdzenie zapłaty w ramach Wariantu III oraz IV zawsze są dokumentami
    potwierdzającymi dostawę już dokonaną – nigdy nie będą to potwierdzenia płatności za
    przyszłe dostawy w rozumieniu art. 41 ust. 9a uVAT. W umowach zawieranych z
    kontrahentami kontrahenci ci zawsze zastrzegają, że płatności dokonają dopiero po
    otrzymaniu towarów.
    Pytania
    1. Czy eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie I powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT w okresie wywozu, jeśli opisane dokumenty zostaną
      otrzymane przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy?
    2. Czy eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie II powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT w okresie wywozu, jeśli opisane dokumenty zostaną
      otrzymane przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy?
    3. Czy eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie III powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT w okresie wywozu, jeśli opisane dokumenty zostaną
      otrzymane przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy?
    4. Czy eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie IV powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT w okresie wywozu, jeśli opisane dokumenty zostaną
      otrzymane przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie I powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    2. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie II powinny być
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    3. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie III powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    4. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie IV powinien być
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. eksport towarów.
    Na podstawie art. 2 pkt 8 Ustawy VAT, przez eksport towarów rozumie się dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez (a) dostawcę lub na jego rzecz (tzw. eksport bezpośredni), lub (b)
    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (tzw. eksport
    pośredni) – jeśli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony
    przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów rozumie się co do zasady
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8
    lit. a Ustawy VAT, stawka podatku wynosi 0%.
    Na mocy art. 41 ust. 6 Ustawy VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający
    wywóz towaru poza terytorium UE.
    Art. 41 ust. 6a Ustawy VAT, precyzuje, że dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru
    są w szczególności:
    1. Dokument elektroniczny z systemu obsługi zgłoszeń wywozowych lub jego wydruk
      potwierdzony przez organ celny.
    2. Dokument elektroniczny pochodzący z systemu obsługi zgłoszeń wywozowych,
      otrzymany poza systemem, pod warunkiem zapewnienia jego autentyczności.
    3. Papierowe zgłoszenie wywozowe złożone poza systemem teleinformatycznym lub jego
      kopia potwierdzona przez organ celny.
    Jeżeli ww. warunek z ust. 6 nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w
    ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 Ustawy VAT, za okres rozliczeniowy, w którym
    powstał obowiązek podatkowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%,
    pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
    do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania
    tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki
    właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju (art. 41 ust. 7 Ustawy VAT).
    Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 8 Ustawy VAT, możliwość zastosowania trybu z art. 41
    ust. 7 jest uzależniona od posiadania dokumentu celnego potwierdzającego procedurę
    wywozu.
    W przypadku otrzymania przez podatnika dokumentów potwierdzających wywóz towaru
    poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7,
    podatnik jest upoważniony do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym otrzymał te dokumenty, co wynika z art. 41 ust. 9 Ustawy
    VAT.
    Z kolei, według art. 41 ust. 11 Ustawy VAT, przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio w
    eksporcie pośrednim towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b Ustawy VAT, jeśli
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa
    w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    Przy czym przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Z opisu zaistniałych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych wynika, że dokonywane
    przez Spółkę transakcje stanowią eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 Ustawy VAT –
    zależnie od okoliczności eksport klasyfikowany jest jako eksport bezpośredni albo
    pośredni. Transakcja taka podlega w związku z tym opodatkowaniu stawką 0% VAT, o ile

    Spółka będzie w posiadaniu dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza
    terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 Ustawy VAT.
    W powyższym kontekście należy podkreślić, że sformułowanie „w szczególności” zawarte
    w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT zawierającym listę dokumentów potwierdzających wywóz
    towarów poza UE, wskazuje, że przewidziany w tym przepisie katalog jest otwarty (nie jest
    wyczerpujący, enumeratywny), a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie
    przykłady dokumentów uznanych za dowód potwierdzający dostawę i wywóz towaru poza
    granicę Unii Europejskiej. Dokumenty wskazane w tym przepisie nie należą zatem do
    jedynych, których posiadanie uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu.
    Istnieje zatem możliwość zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie w przypadku
    posiadania innych dokumentów, jeśli jednoznacznie potwierdzają one fakt wywozu
    towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Takie rozumienie ww. przepisów potwierdza
    treść uzasadnienia projektu ustawy z 7 grudnia 2012 r. zmieniającej m.in. Ustawę VAT z
    dniem 1 kwietnia 2013 r. (druk sejmowy 805, pkt 35 uzasadnienia): „Proponowana zmiana
    w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT określa otwarty katalog dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza Unię Europejską, o których mowa w ust. 6 tego artykułu”.
    Ww. stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie zarówno w wyrokach sądów
    administracyjnych, jak i w licznych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w
    interpretacji indywidualnej z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt 0113-KDIPT1-
    2.4012.386.2022.1.JS, Dyrektor KIS wskazał, że katalog dokumentów z art. 41 ust. 6a
    Ustawy VAT jest katalogiem otwartym i że do wykazania eksportu może zostać
    wykorzystany każdy wiarygodny dokument potwierdzający faktyczny wywóz towarów
    poza terytorium UE. Sprawa dotyczyła spółki dokonującej dostaw towarów z Polski poza
    UE przez przewoźnika działającego na jej zlecenie lub zlecenie nabywcy towarów. Spółka
    ta nie dysponowała dokumentem celnym wydanym przez polskie organy celne,
    potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (komunikatem IE 599). Dyrektor KIS za
    prawidłowe uznał stanowisko spółki, zgodnie z którym do potwierdzenia wywozu towaru
    poza terytorium UE i do spełnienia warunków wskazanych w art. 41 ust. 6 i ust. 6a Ustawy
    VAT, a tym samym do opodatkowania eksportu towarów 0% stawką VAT, wystarczające
    jest posiadanie innych niż wskazane w art. 41 ust. 6a dokumentów, z których wynika
    wywóz towarów poza UE (jako przykład wskazane zostały: oświadczenie nabywcy towarów
    o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE,
    dokument wydany przez administrację celną państwa innego niż Polska, potwierdzający
    wywóz towarów poza obszar celny UE, dokument wydany przez administrację celną kraju
    trzeciego, nienależącego do UE, w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów
    będących przedmiotem dostawy).
    Podobne stanowisko aprobujące możliwość zastosowania stawki 0% w sytuacji możliwości
    udokumentowania eksportu dokumentami spoza katalogu z art. 41 ust. 6a Ustawy VAT,
    Dyrektor KIS zajął także przykładowo w interpretacjach indywidualnych z dnia 21 marca
    2023 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.11.2023.2.AKS; z dnia 15 lutego 2023 r. sygn. 0113-
    KDIPT1-2.4012. 862.2022.1.PRP; z dnia 27 stycznia 2023 r. sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.530.2022.1.JK; z dnia 26 stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4012.618.2022.2.MPU;
    z dnia 18 stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB3-3. 4012.573.2022.2.MAZ; z dnia 11 stycznia
    2023 r. 0111-KDIB3-3.4012.616.2022.2.AM.
    Powyższy pogląd podzielany jest także w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Przykładowo WSA w Kielcach w wyroku z dnia 20 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA
    /Ke 547/24 wskazał, że „Należy również zauważyć, że na gruncie wspólnotowych
    przepisów celnych potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez
    uzyskanie komunikatu IE-599, lecz dopuszczalne jest także w tym zakresie powoływanie
    się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym.
    Skoro zatem przepisy celne nie ograniczają możliwości potwierdzenia wywozu towarów w
    inny sposób niż przy pomocy odpowiedniego komunikatu, wprowadzonego do systemu
    organów celnych, to tym bardziej możliwości tego rodzaju nie można wykluczyć na gruncie

    ustawy o VAT, tym bardziej, że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, nie dostarcza do tego żadnych
    podstaw. Nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie
    dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do
    zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów.
    Tożsame stanowisko prezentowane jest w doktrynie prawa podatkowego, w której
    wskazuje się, że: „Z dniem 1.04.2013 r. ustawodawca postanowił wskazać przykładowe
    dokumenty potwierdzające eksport (wywóz) towarów. Nastąpiło to w dodanym do
    komentowanego artykułu ust. 6a. Wyliczenie tam zawarte ma charakter jedynie
    przykładowy. W żadnej mierze nie określa ono wyczerpującego katalogu dowodów
    potwierdzających (mogących potwierdzić) wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Także innymi dowodami (dokumentami) niż wymienione w przepisie można
    potwierdzać fakt wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej.” (A. Bartosiewicz [w:]
    VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 41.)
    Z obowiązujących przepisów nie wynika, aby możliwość zastosowania stawki 0% była
    uzależniona wyłącznie od posiadania dokumentów określonego rodzaju. Mając na uwadze
    powyższe, użycie przez ustawodawcę w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT zwrotu „w
    szczególności” należy interpretować jako ustanowienie katalogu otwartego. Wskazane w
    przepisie dokumenty mają zatem charakter przykładowy i służą jedynie zobrazowaniu
    rodzajów dowodów, które mogą potwierdzać dokonanie dostawy oraz faktyczny wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia
    2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1374/2; z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1182/23; WSA w
    Białymstoku z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 200/24; WSA w Bydgoszczy z dnia 19
    grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 553/23; WSA we Wrocławiu z 6 marca 2024 r., sygn. akt I
    SA/Wr 740/23). Stanowisko wojewódzkich sądów administracyjnych jest w tym zakresie
    jednolite i powinno zostać uwzględnione w wydawanej interpretacji.
    Dla analizowanej sprawy kluczowe jest także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”), z którego wynika wprost, że zasada neutralności w stosunku
    do eksportu towarów wymaga, aby odliczenie podatku VAT naliczonego przysługiwało,
    jeżeli zostały spełnione wymogi materialne eksportu, nawet wówczas, gdy niektóre
    wymogi formalne zostały pominięte przez podatników. Jak wynika z wyroku TSUE z 28
    marca 2019 r., sygn. akt C-275/18 (ws. Milan Vinš), niedopełnienie wymogów formalnych
    procedury eksportu nie może pozbawiać eksportera uprawnienia do zwolnienia z VAT,
    jeżeli wykazano bezspornie, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki uzyskania
    zwolnienia, przede wszystkim, że w rzeczywistości doszło do wywozu towarów poza
    granice Unii Europejskiej: „art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w
    sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki
    zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych
    towarów z terytorium Unii”. Dla zastosowania określonej preferencji w zakresie stawki
    podatkowej na gruncie VAT dla eksportu towarów decydujący jest zatem sam fakt wywozu
    towarów poza granice UE, a nie posiadanie dokumentu CC599C.
    Stanowisko takie uzasadnione jest także na gruncie dotychczasowego orzecznictwa NSA,
    zgodnie z którym, w sytuacji gdy dostawa spełnia bezspornie przesłanki eksportu towarów
    przewidziane w art. 2 pkt 8 Ustawy VAT, to zasada neutralności podatkowej wymaga, by
    zastosowanie stawki 0% VAT zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek
    merytorycznych, nawet jeśli przez podatnika nie zostały spełnione pewne wymagania
    formalne (wyroki NSA z 20 dnia grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17; z dnia 21 lipca
    2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17; z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 728/18).
    Przytaczany powyżej wyrok TSUE sygn. akt C-275/18 jest przywoływany także w wyrokach
    sądów administracyjnych dotyczących możliwości zastosowania stawki VAT 0% do

    eksportu towarów. Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 683/23, którym Sąd uchylił
    niekorzystną dla podatnika interpretację indywidualną. Z wyroku tego wynika dodatkowo,
    że niedopełnienie wymogów formalnych może doprowadzić do utraty prawa do
    preferencji VAT w stosunku do transakcji eksportowej tylko w dwóch sytuacjach: (1) w
    przypadku umyślnego uczestnictwa przez podatnika w oszustwie podatkowym i narażenia
    na niebezpieczeństwo funkcjonowania wspólnego systemu VAT, (2) gdy niedopełnienie
    wymogów formalnych skutkuje uniemożliwieniem przedstawienia przekonującego
    dowodu spełnienia wymogów materialnych, tj. faktycznego wyprowadzenia towarów z
    terytorium UE. Analogiczny pogląd został wyrażony również w wyroku WSA w Krakowie z
    dnia 12 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 769/23. Podobnie orzekł także
    WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 24 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bk
    282/23 (w wyroku tym również powołano się na wyżej wskazane orzeczenie TSUE ws.
    Milan Vinš).
    W orzecznictwie TSUE prezentowane jest także jednolite stanowisko, zgodnie z którym
    transakcje powinny być opodatkowane przy uwzględnieniu ich cech obiektywnych.
    Wskazuje się, że „praktyka krajowa wykracza poza to, co jest niezbędne dla zapewnienia
    prawidłowego poboru podatku, jeśli uzależnia ona prawo do zwolnienia (zastosowania
    stawki 0% – przyp. Wnioskodawcy) z VAT od spełnienia obowiązków formalnych, nie
    uwzględniając przesłanek materialnoprawnych, a w szczególności nie biorąc pod uwagę
    kwestii, czy zostały one spełnione” (por. wyroki TSUE z dnia 17 października 2019 r., sygn.
    akt C-653/18 oraz z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt C-656/19).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą
    sądów administracyjnych, opartą na stanowisku TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w
    eksporcie kluczowy jest zatem fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a
    nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka
    formalna). W konsekwencji czego, nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT tylko na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił. Spółka podkreśla, że będzie w posiadaniu innych dokumentów dokumentujących
    dokonanie eksportu towarów.
    Stanowisko o braku podstaw do odmowy zastosowania stawki VAT w wysokości 0%
    wyłącznie z powodu nieposiadania przez podatnika dokumentu IE-599/CC599C pod
    warunkiem faktycznego dokonania wywozu towarów oraz posiadania na tę okoliczność
    alternatywnych dowodów znajduje potwierdzenie w jednolitej linii orzeczniczej sądów
    administracyjnych, przykładowo w następujących wyrokach:
    · NSA: z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt I FSK 1187/21; z dnia 21 lipca 2020 r., sygn.
      akt I FSK 2022/17; z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17; z dnia 10 września
      2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13; z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I FSK 828/12;
    · WSA w Krakowie z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 972/24;
    · WSA w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 769/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 862/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 739/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 732/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 751/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 792/23;
    · WSA we Wrocławiu z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 732/23;
    · WSA w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 382/24;
    · WSA w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 401/23;

    · WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 488/24;
    · WSA w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 558/23;
    · WSA w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 223/25;
    · WSA w Łodzi z dnia 16 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 200/25.
    Bez wątpienia można więc mówić o utrwalonej linii orzeczniczej, którą powinny
    uwzględnić również organy, których działalność kontrolują sądy administracyjne.
    Przenosząc powyższe rozważania na opisane zdarzenia przyszłe i zaistniały stan faktyczny,
    pomimo iż w każdych opisanych we wniosku Wariantach Spółka nie będzie w posiadaniu
    dokumentów, o których mowa w art. 41 ust. 6a pkt 1 -3 Ustawy VAT, to jak wynika z
    przedstawionych wyżej interpretacji i wyroków, nie wyklucza to możliwości zastosowania
    stawki 0% VAT do opisanych we wniosku transakcji eksportowych. Katalog dokumentów z
    art. 41 ust. 6a Ustawy VAT jest bowiem katalogiem otwartym, a zatem dopuszczalne są
    alternatywne dowody stanowiące potwierdzenie wywozu towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej. Tożsame stanowisko prezentowane jest w przytaczanych powyżej wyrokach
    sądów administracyjnych.
    W ocenie Spółki, dokumenty będą potwierdzać faktyczne dokonanie wywozu poza
    terytorium UE.
    Zdaniem Wnioskodawcy, gromadzona dokumentacja jest wystarczająca do należytego
    wykazania, że towary opuściły UE. W związku z tym, w przypadku posiadania dokumentów
    potwierdzających wywóz (oraz komunikatu IE-529/CC529C), zastosowanie mają przepisy
    art. 41 ust. 6, 7 i 9 ustawy o VAT, w efekcie czego: Wnioskodawca wykazuje eksport w
    okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy, pod warunkiem
    otrzymania dokumentów Potwierdzeń Wywozu przed upływem terminu na złożenie
    deklaracji podatkowej za ten okres.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna
    dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).

    Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
        1) dostawcę lub na jego rzecz, lub
        2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
          wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
          wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych
          statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów
          prywatnych
        - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
          właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
        1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
          służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
          organ celny wydruk tego dokumentu;
        2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
          służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
          jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
        3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
          systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
          jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Przepis art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni)
      lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport
      pośredni),
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie

    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym w
    Polsce jako podatnik VAT-UE na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Sprzedają
    Państwo swoje produkty głównie kontrahentom zagranicznym. W przypadku sprzedaży na
    rzecz podmiotów spoza UE towary są transportowane z terytorium Polski do odbiorców w
    krajach trzecich. Transakcje te spełniają definicję eksportu towarów, wskazaną w art. 2 pkt
    8 ustawy i dokumentowane są fakturami VAT wystawianymi przez Państwa. Przedmiotowy
    wniosek dotyczy wyłącznie eksportu towarów do kontrahentów spoza UE. Zdarza się, że
    towary przed dostarczeniem do odbiorcy z powodów logistycznych trafiają najpierw do
    magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego, działającego w imieniu
    kontrahenta. Niezależnie od tego, transport zawsze rozpoczyna się na terytorium Polski i
    kończy poza granicami UE. W celu zastosowania stawki 0% VAT gromadzą Państwo
    dokumentację potwierdzającą wywóz towarów poza UE, współpracują z agencjami
    celnymi i pozyskują dokumenty poprzez systemy informatyczne KAS. Zasadniczo odprawa
    odbywa się przed polskimi organami celnymi, co skutkuje uzyskaniem dokumentu CC529C
    (dawniej: IE-529) przy rozpoczęciu procedury oraz dokumentu CC599C (dawniej: IE-599)
    przy jej zakończeniu, choć zdarza się, że z różnych przyczyn nie dysponują Państwo tymi
    dokumentami w ustawowych terminach.
    Okoliczności biznesowe sprawiają, że doświadczają Państwo powtarzających się trudności
    w terminowym pozyskiwaniu dokumentów IE-599/CC599C, wynikających m.in. z opóźnień
    po stronie agencji celnych, kontrahentów lub z awarii systemów w krajach trzecich i stoją
    Państwo na stanowisku, że w przypadku braku wskazanych wprost dokumentów możliwe
    jest zastosowanie stawki 0% przy posiadaniu innych dowodów jednoznacznie
    potwierdzających wywóz towarów poza UE. Biorąc pod uwagę Państwa dotychczasowe
    doświadczenie w realizacji transakcji eksportowych, w zależności od ich charakteru, mogą
    Państwo dysponować różnymi zestawami dokumentów potwierdzających wywóz towaru
    poza terytorium UE.
    W zależności od charakteru transakcji gromadzą Państwo różne zestawy dokumentów:
    · W ramach Wariantu I posiadają Państwo lub będą posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru (dalej jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie
      I).
    · W ramach Wariantu II posiadają Państwo lub będą posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu (dalej
      jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie II).
    · W ramach Wariantu III posiadają Państwo lub będą posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Potwierdzenie zapłaty za fakturę;

    4) Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu (dalej
      jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie III).
    · W ramach Wariantu IV posiadają Państwo lub będą posiadać:
    1) Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529);
    2) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3) Potwierdzenie zapłaty za fakturę;
    4) Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru (dalej jako: Potwierdzenie Wywozu w Wariancie
      IV).
    Potwierdzenie zapłaty w ramach Wariantu III oraz IV zawsze są dokumentami
    potwierdzającymi dostawę już dokonaną – nigdy nie będą to potwierdzenia płatności za
    przyszłe dostawy w rozumieniu art. 41 ust. 9a ustawy. W umowach zawieranych z
    kontrahentami kontrahenci ci zawsze zastrzegają, że płatności dokonają dopiero po
    otrzymaniu towarów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy eksport udokumentowany dokumentami
    wskazanymi w Wariancie I powinien być opodatkowany stawką 0% VAT w okresie wywozu,
    jeśli opisane w każdym Wariancie dokumenty zostaną otrzymane przed upływem terminu
    do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje
    się w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy
    ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można
    uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na
    terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.

    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub
    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu.
    Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar
    celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do
    urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub
    CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po
    otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje
    automatycznie komunikat IE-599 lub CC599C i przesyła go zgłaszającemu.
    Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów
    podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu
    wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599 lub CC599C, może być wydany nie
    tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli
    odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa
    członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES lub obowiązujący od 31
      października 2024 r. komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES lub komunikat CC599C
      otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe.

    W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu
    objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do
    tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna).
    W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych.
    W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu CC529C (dawniej: IE-529), faktura (lub jej kopia)
    dokumentująca dokonany eksport, oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego
    towarów będących przedmiotem dostaw, dokument transportowy (list CMR) podpisany
    przez przewoźnika oraz osobę reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu
    działającego w jego imieniu, potwierdzenie zapłaty za fakturę.
    Zatem posiadanych przez Państwa dokumentów wskazanych w Wariantach I-IV, nie
    można /nie będzie można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, gdyż mają
    /będą miały one jedynie charakter informacyjny. W ww. dowodach to nie właściwy organ
    celny krajowy lub innego państwa członkowskiego lecz podmiot gospodarczy, tj.
    przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów, kupujący lub inny podmiot,
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE.
    Tym samym, dokumenty opisane w Wariantach I-IV, nie są/nie będą dokumentami
    potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w

    zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku w
    Wariantach I-IV nie mogą /nie będą mogli Państwo zastosować stawki VAT w wysokości 0%
    przewidzianej dla eksportu towarów.
    Podsumowując stwierdzić należy, że:
    1. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie I nie jest/nie będzie
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    2. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie II nie jest/nie będzie
      opodatkowany stawką 0% VAT.
    3. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie III nie jest/nie
      będzie opodatkowany stawką 0% VAT.
    4. Eksport udokumentowany dokumentami wskazanymi w Wariancie IV nie jest/nie
      będzie opodatkowany stawką 0% VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 1,
    2, 3 i 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje/będzie
    dysponować Wnioskodawca, rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej,
    przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym
    wydania interpretacji indywidualnej.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych
    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z

    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ
    potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na
    ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy
    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę. Tym samym, powołane wyroki i interpretacje nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Niemniej jednak, odnosząc się do tezy wynikającej z powołanego orzecznictwa, że dla
    zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów kluczowy jest fakt wywozu poza
    terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w
    konkretnej procedurze (przesłanka formalna), należy wskazać, że odnosi się to do sytuacji,
    w której okoliczność wywozu towaru poza terytorium UE nie była kwestionowana, tj. była
    ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego. Ze
    względu na to, że w toku postępowania interpretacyjnego Organ nie wyjaśnia stanu
    faktycznego (tj. nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz dokonuje oceny
    prawnej stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, nie sposób uznać, że
    przesłanka materialnoprawna dla zastosowania stawki 0% (tj. fakt wywozu) została
    rzeczywiście spełniona. Tym samym nie sposób przyjąć, że podatnik ma prawo do
    zastosowania stawki VAT 0% pomimo niedopełnienia wymogów formalnych, tj. braku
    „urzędowego” dokumentu, w którym właściwy organy celny potwierdza wywóz towarów
    poza UE.
    Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.