Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.749.2018.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-03
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ustawy o VAT w sytuacji świadczenia usług geodezyjnych i projektowych.
Słowa kluczowe: limit; obrót; rejestracja; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2018 r. (data wpływu 19 października 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.). o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy o VAT w sytuacji świadczenia usług geodezyjnych i projektowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy o VAT w sytuacji świadczenia usług geodezyjnych i projektowych. Wniosek uzupełniono w dniu 27 grudnia 2018 r. o wskazanie we właściwych pozycjach formularza ORD-IN opisu zdarzenia przyszłego, własnego stanowiska i pytań oraz o potwierdzenie uiszczenia dodatkowej, należnej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 8 października 2018 r. Wnioskodawca założył działalność gospodarczą „(…)” wykonującą usługi geodezyjne - PKD 71.12.34 i 74.12.35. W zgłoszeniu CEiDG działalność taką sklasyfikowano w PKD 71.12.Z - działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo. Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu jedynie usług geodezyjnych, wykonywaniu pomiarów, wykonywaniu podziałów działek, wykonywaniu map, bez doradztwa. Ponadto działalność Wnioskodawcy obejmuje również usługi projektowe wg PKD 74.10.Z, 41.10.1, 42.11.1. Działalność Wnioskodawcy w tym zakresie to: projekty w branży drogowej i budowlanej (projekty m.in. dróg, zjazdów, ciągów pieszych i rowerowych, miejsc parkingowych, projekty ścieżek rowerowych i innych dróg, projekty organizacji ruchu, obiekty ogólnobudowlane o niewielkiej kubaturze). Usługi te wykonywane będą w oparciu o przetargi, zlecenia, umowy i w zakresie określonym przez inwestora/zleceniodawcę. Wykonywanie takiej dokumentacji nie obejmuje doradztwa, a wykonywanie konkretnych czynności ściśle określonych w protokołach przetargowych, specyfikacjach umów, zleceniach, ustaleniach ustnych bądź pisemnych z danym inwestorem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wykonując usługi geodezyjne, objęte PKD 71.12.Z nie świadcząc usług doradczych, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT i jego działalność nie jest objęta obowiązkiem rejestracji jako podatnika VAT czynny do chwili przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy (zwolnienie ze względu na wartość sprzedaży)?
2.  Czy wykonując usługi projektowe, bez doradztwa, objęte PKD 74.10.Z Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT i jego działalność nie jest objęta obowiązkiem rejestracji jako podatnika VAT czynny do chwili przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy (zwolnienie ze względu na wartość sprzedaży)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług geodezyjnych i nie świadcząc usług doradczych pomimo sklasyfikowania działalności w PKD 71.12.Z. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne geodeta nie świadczy usług w zakresie doradztwa technicznego. Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2015 r., nr PT3.8101.2.2015.AEW.16, w myśl której usługi doradcze należy definiować w oparciu o „Słownik Języka Polskiego PWN”. Termin doradzać określony jest tam jako „udzielanie porady, wskazanie sposobu postępowania w jakiejś sprawie”. Natomiast doradca to „ktoś kto udziela porad”. W PKD dla usług geodezyjnych nie ma określonego innego numeru, związanego z pracami geodezyjnymi, które dawałyby możliwość skorzystania ze zwolnienia z VAT ze względu na wielkość sprzedaży. Wnioskodawca uważa, że jego działalność tj. usługi geodezyjne nie polega na doradzaniu w związku z tym może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT i nie jest objęta obowiązkiem rejestracji jako podatnik VAT czynny do chwili przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
2.  Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług projektowych nie obejmujących doradztwa, a jedynie wykonywanie projektów w branży drogowej i budowlanej (projekty m.in. dróg, zjazdów, ciągów pieszych i rowerowych, miejsc parkingowych, projekty ścieżek rowerowych i innych dróg, projekty organizacji ruchu, obiekty ogólnobudowlane o niewielkiej kubaturze), zgodnie z wytycznymi zawartymi w umowach, określonych w protokołach przetargowych, specyfikacjach umów, zleceniach i ustaleniach od inwestora. Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2015 r., nr PT3.8101.2.2015.AEW.16, w myśl której usługi doradcze należy definiować w oparciu o „Słownik Języka Polskiego PWN”. Termin doradzać określony jest tam jako „udzielanie porady, wskazanie sposobu postępowania w jakiejś sprawie”. Natomiast doradca to „ktoś kto udziela porad”. Wnioskodawca uważa, że tego typu działalność nie ma nic wspólnego z definicją doradztwa, w związku z tym czynności te mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT i nie są objęte obowiązkiem rejestracji jako podatnik VAT czynny do chwili przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego" a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio (art. 96 ust. 5 ustawy).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę (art. 113 ust. 10 ustawy).

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powołanego przepisu, podatnik świadczący usługi m.in. w zakresie doradztwa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „doradztwo”. W potocznym rozumieniu termin ten obejmuje szereg usług doradczych, np. podatkowe, prawne, finansowe, techniczne i inne.

Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Ze przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług geodezyjnych (PKD 71.12.Z). Działalność Wnioskodawcy polega m.in. na wykonywaniu pomiarów, wykonywaniu podziałów działek, wykonywaniu map i nie obejmuje doradztwa. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy także usługi projektowe (PKD 74.10.Z) – wykonywanie projektów w branży drogowej i budowlanej. Usługi te wykonywane będą w oparciu o przetargi, zlecenia, umowy i w zakresie określonym przez inwestora/zleceniodawcę. Wnioskodawca wskazał, że wykonywanie takiej dokumentacji nie obejmuje doradztwa, a wykonywanie konkretnych czynności ściśle określonych w protokołach przetargowych, specyfikacjach umów, zleceniach, ustaleniach ustnych bądź pisemnych z danym inwestorem.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy wykonując usługi geodezyjne, objęte PKD 71.12 oraz usługi projektowe objęte PKD 74.10.Z, bez czynności doradztwa, może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy i czy nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT, czynny do chwili przekroczenia limitu obrotów uprawniających do zwolnienia.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności doradczych (ani innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy), będzie miał prawo korzystać ze zwolnienia od podatku do chwili gdy wartość sprzedaży przekroczy kwotę wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, zgodnie z treścią art. 96 ust. 3 ustawy, Wnioskodawca nie ma obowiązku rejestrowania się jako podatnik VAT, do chwili utraty zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14na § 2 cyt. ustawy, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.