Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.514.2020.2.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-30
Teza: brak obowiązku korekty rozliczenia podatkowego w związku z niezastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2020 r. (data wpływu 7 lipca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 września 2020 r. (data wpływu 25 września 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty rozliczenia podatkowego w związku z niezastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty rozliczenia podatkowego w związku z niezastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 września 2020 r. (data wpływu 25 września 2020 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

Korporacja Budowlana ….. Sp. z o.o., z siedzibą w ….. (dalej także: „Wnioskodawca”), prowadzi działalność usługową, gdzie podstawowym przedmiotem tej działalnością jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków – PKD 41.10.Z.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł w dniu 31 marca 2017 r. umowę o roboty budowlane nr ….. z ….. Uniwersytet ….. (dalej także: „….” lub „Szkoła”). W ww. umowie Wnioskodawca zobowiązał się do wykonania na rzecz ….. (określonego w przedmiotowej umowie jako „Inwestor” realizujący przedmiotową inwestycję) prac związanych z remontem i przebudową części budynku B, znajdującego się na nieruchomości położonej w …… - stanowiącej własność ……- na potrzeby biblioteki ….. Uniwersytetu ….., Wydział Zamiejscowy w ……, na które złożyły się następujące prace: roboty rozbiórkowe, roboty konstrukcyjne, roboty wykończeniowe, stolarka okienna PCV, stolarka drzwiowa drewniana, stolarka drzwiowa PCV, instalacja CO i wentylacja, roboty elektryczne i roboty zewnętrzne.

W przedmiotowej umowie brak jest jakiejkolwiek informacji, że …… realizuje przedmiotową inwestycję, jako główny wykonawca, na podstawie zlecenia jakiegoś inwestora, czy też na rzecz innego podmiotu trzeciego. Do umowy tej nie zawarto także żadnego aneksu, z którego wynikałoby, że status ……, jako Inwestora w toku przedmiotowego procesu budowlanego zmienił się.

Dnia 6 lipca 2017 r. (a więc już po podpisaniu Porozumienia z dnia 29 maja 2017r. pomiędzy ….. i ……Sp. z o.o., o którym mowa poniżej), Wnioskodawca podpisał z ….. kolejną umowę nr ……. na dodatkowe roboty budowlane na przedmiotowej nieruchomości. Również w tej umowie brak jest informacji jakoby …… realizowało te prace jako główny wykonawca, na rzecz podmiotu trzeciego w ramach zawartej z nim umowy na prace budowlane.

Za wykonane prace remontowo-budowlane Wnioskodawca wystawił na rzecz Szkoły trzy faktury z naliczonym 23% podatkiem VAT, w tym dwie stanowiące przedmiot niniejszego wniosku:

*   faktura nr …… z dnia 26.06.2017 r., z datą sprzedaży 26.06.2017 r. na kwotę netto 412.828,35 zł, kwota VAT 94.950,52 zł. W pozycji faktury nazwa towaru lub usługi wykazano następującą treść: „Remont i przebudowa części budynku B na potrzeby biblioteki ….. Uniwersytetu ….., Wydział Zamiejscowy w ….. przy ul. …. …\`(...)\` Umowa o roboty budowlane nr ……. z 31.03.2017 r. Protokół odbioru częściowego nr 2 z dnia 26.06.2017 r.”

*   faktura nr …… z dnia 29.09.2017 r. z datą sprzedaży 29.09.2017 r. na kwotę netto 8.100,00 zł, kwota VAT 1.863,00 zł. W pozycji faktury nazwa towaru lub usługi wykazano następującą treść: „Remont i przebudowa części budynku B na potrzeby biblioteki ….. Uniwersytetu ….., Wydział Zamiejscowy w ….. przy ul. ….. …. - roboty dodatkowe. Umowa nr …… z 06.07.2017 r.”

Pismem datowanym na dzień 6 kwietnia 2018 r., ….. wezwał Wnioskodawcę do skorygowania wystawionych faktur nr …… i ……., w związku z niezasadnie doliczonym podatkiem VAT. Obowiązek skorygowania ww. faktur, zdaniem Szkoły, wynika z faktu podpisania, niespełna rok przed wspomnianym wezwaniem, w dniu 29 maja 2017 r. Porozumienia pomiędzy …..a ….. Sp. z o.o. (dalej także: „…..” lub „Spółka”), gdzie ten drugi podmiot, wedle stanowiska …… przejął realizację inwestycji na budynku B, przy ul. ….., która została rozpoczęta przez Szkołę.

Na mocy podpisanego porozumienia, w ocenie ….., nastąpiła zmiana statusu …… ze statusu generalnego wykonawcy na status podwykonawcy, dlatego też faktury nr ….. i ……., winny zostać wystawione z uwzględnieniem tzw. mechanizmu odwróconego obciążenia.

W odpowiedzi na ww. pismo ….. Wnioskodawca, z uwagi na wątpliwości, co do zasadności wezwania, w celu ustalenia pełnego stanu faktycznego, pismem z dnia 9 maja 2018 r. wystąpił do Szkoły z wnioskiem o możliwość zapoznania się z:

*   treścią powoływanego przez …..porozumienia z dnia 29 maja 2017 r. oraz fakturami z dnia 31.07.2017r. oraz 17.08.2017r. wystawionymi pomiędzy Szkołą i ……

*   innymi dokumentami, istotnymi dla sprawy, jeśli takowe istniały.

Wnioskodawca wskazał przy tym na niejasności i sprzeczności wynikające z opisanego stanu faktycznego, przy jednoczesnym podkreśleniu, że w sytuacji dokonania żądanych korekt, to na Wnioskodawcę przejdzie całokształt ryzyk, w zakresie powstania zaległości podatkowej oraz tzw. sankcji VAT, związanych z ewentualnym późniejszym zakwestionowaniem przez organy podatkowe prawidłowości dokonanych korekt faktur (tj. zgodnie z żądaniem …..).

22 maja 2019 r. w odpowiedzi na pismo Wnioskodawcy z 9 maja 2018 r., …. przedłożył następujące dokumenty:

*   kopię faktury nr …… z dnia 31 lipca 2017 roku wystawioną przez …. na rzecz …… na kwotę netto 1.652.333,75 zł, kwota VAT 380.036,76 zł. W pozycji nazwa produktu wykazano następującą treść: „Rozliczenie nakładów zgodnie z porozumieniem”

*   kopię faktury nr …… z dnia 24 października 2017 roku wystawioną przez …..na rzecz …… na kwotę netto 1.692.600 zł, kwota VAT 389.298,00 zł. W pozycji nazwa produktu wykazano następującą treść: „Rozliczenie nakładów zgodnie z porozumieniem”

*   kopię porozumienia z dnia 29 maja 2017 r. zawartego pomiędzy S…. a ….. (dalej: „Porozumienie”).

Z treści przekazanego Porozumienia wynikało, że:

*   „Spółka jest zainteresowana współkorzystaniem (razem ze Szkołą) z Budynku w celu prowadzenia w nim działalności i w tym celu Spółka gotowa jest zrealizować inwestycję rozpoczętą przez Szkołę, poprzez odkupienie od Szkoły poniesionych prac budowlanych lub sfinansować na warunkach rynkowych nakłady (dzierżawa), jeśli Strony nie doją do porozumienia w zakresie współkorzystania.” (pkt d) Porozumienia)

*   „Spółka od 01 czerwca 2017 roku staje się Głównym Inwestorem inwestycji” (pkt 1 Porozumienia)

*   „Szkoła przeniesie Pozwolenie na budowę na Spółkę najpóźniej do dnia 30 września 2017 roku” (pkt 2 Porozumienia).

*   „Szkoła będzie realizowała do końca inwestycje i rozliczenia z podwykonawcą jako Generalny realizator inwestycji. Nakłady mogą być rozliczane w częściowych transzach na podstawie prawidłowo wystawionych przez Szkołę na rzecz Spółki faktury VAT. Spółka zobowiązuje się opłacić faktury w ciągu 45 dni od daty wystawienia.” (pkt 3 Porozumienia).

*   „W przypadku, gdy chociażby jedna ze Stron nie ustali kwestii współkorzystania lub dzierżawy, o której mowa w pkt d) niniejszego porozumienia w terminie do dnia 31 grudnia 2018 roku, Szkoła będzie zobowiązana do zwrotu Spółce wydatków związanych z wykonaniem nakładów za cenę równą kwotom poniesionym przez Spółkę na nakłady i powiększoną o marżę w wysokości 2% (słownie: dwa procent)” (pkt 4 Porozumienia).

Wnioskodawca wskazuje, iż w powyższym zakresie, zgodnie z jego wiedzą, nie zostały zawarte żadne dodatkowe umowy na roboty budowlane pomiędzy …..a …… oraz z żadnej dokumentacji nie wynika wprost realizacja przedmiotowych robót budowlanych przez ….. na rzecz …… ani też refakturowanie ich kosztów pomiędzy tymi podmiotami.

Dnia 07.11.2019 r. oraz 20.01.2020 r. …… ponownie skierował do Wnioskodawcy wezwania do wystawienia wskazanych wyżej faktur korygujących, a następnie dnia 22.05.2020 r. skierował do Sądu Okręgowego w …… pozew o zapłatę na swoją rzecz przez Wnioskodawcę kwoty 96.813,52zł. (kwoty podatku VAT naliczonego w obydwu ww. fakturach) wraz z odsetkami.

….., …..i ….. na moment dokonywania przedmiotowych czynności byli czynnymi podatnikami VAT.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Klasyfikacja statystyczna czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz ….. Uniwersytet …..:
    *   41.00.40.0 Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków);
    *   43.21.10.2 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych;
    *   43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających;
    *   43.22.12.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych;
    *   43.29.11.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji;
    *   43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej;
    *   43.33.10.0 Roboty związane z wykładaniem posadzek i oblicowywaniem ścian;
    *   43.34.10.0 Roboty malarskie;
    *   43.99.10.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji przeciwwilgociowych i wodochronnych.
2.  W ocenie Wnioskodawcy, czynności wykonywane przez …..Uniwersytet …..na rzecz …… Sp. z o.o. stanowią sprzedaż nakładów budowlanych (inwestycyjnych) poniesionych na nieruchomość.

Na gruncie podatku VAT nakłady budowlane (inwestycyjne) poniesione na nieruchomość są prawem majątkowym (wartością niematerialną), które mogą być przedmiotem obrotu.

Na podstawie art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu w dniu wykonania usług), towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zbycie praw majątkowych nie jest usługą w świetle PKWiU 2008, niemniej jednak na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zbycie tych praw traktowane jest jako usługa i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na zasadach ogólnych, według stawki podstawowej.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz ….. Uniwersytet ….., o których mowa we wniosku, stanowiły usługi wymienione w załączniku nr 14 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym do 31 października 2019r.

Usługi świadczone przez …..Uniwersytet …. na rzecz ….. Sp. z o.o., o których mowa we wniosku, w ocenie Wnioskodawcy, nie stanowiły usług wymienionych w załączniku nr 14 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym do 31 października 2019r.

Na dzień wykonania przedmiotowych usług Wnioskodawca był podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowie się czy w zaistniałym (opisanym) stanie faktycznym zostały spełnione wszystkie przesłanki zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym i mającym zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy – 2017 r.) warunkujące rozliczenie przedmiotowej transakcji w reżimie mechanizmu odwróconego obciążenia i w związku z tym Wnioskodawca jest obowiązany sporządzić przedmiotowe korekty?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym (opisanym) stanie faktycznym, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonania korekt przedmiotowych faktur, z uwagi na brak zaistnienia wszystkich przesłanek warunkujących zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W szczególności, zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie Porozumienia nie wpłynęło na zmianę statusu Wnioskodawcy z „wykonawcy” na „podwykonawcę”, gdyż przedmiotem sprzedaży pomiędzy …..a ….. w ramach tego Porozumienia nie były usługi budowalne wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT, lecz prawa majątkowe do poniesionych nakładów, na co jednoznacznie wskazano na fakturach dotyczących przedmiotowej transakcji.

Należy przy tym podkreślić, że żaden z dokumentów przekazanych Wnioskodawcy przez ….. nie wskazywał również na zaistnienie w sprawie przewidzianych w ustawie o VAT przesłanek dla uznania, że moglibyśmy mieć w tym przypadku do czynienia z refakturowaniem usług budowlanych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Według art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Wyżej wymienione czynności, tj. dostawa towarów i świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli są wykonywane przez podmiot mający status podatnika podatku VAT - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 przedmiotowej ustawy.

I tak, według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z dniem 1 stycznia 2017 r. ustawodawca wprowadził do ustawy o podatku od towarów i usług nowe regulacje w zakresie odwrotnego obciążenia, w ramach którego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku VAT w miejsce sprzedającego stawał się nabywca.

Katalog czynności rozliczanych w ramach procedury odwrotnego obciążenia został poszerzony i swoim zakresem objął m.in. usługi budowlane. W związku z tym, do ustawy dodano nowy załącznik nr 14, który w poz. 2-48 zawierał wykaz usług budowlanych identyfikowanych poprzez dany symbol PKWIU. Jednakże zgodnie ze wskazaniem ustawodawcy, mechanizm odwrotnego obciążenia dla ww. usług budowlanych miał mieć zastosowanie przy spełnieniu ściśle określonych warunków.

I tak, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy (obowiązującego w 2017 r.), podatnikami były również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione były następujące warunki:

1.  usługodawcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosowało się, jeżeli usługodawca świadczył te usługi jako podwykonawca.

Ponadto, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie był zobowiązany do rozliczenia podatku należnego - art. 17 ust. 2 ustawy.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawierał (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadzał mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona była usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia miał zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczył te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że główny wykonawca - nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, stawał się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług. Z kolei świadczenie ww. usług budowlanych przez wykonawcę (głównego wykonawcę) na rzecz inwestora było opodatkowane według zasad ogólnych, tj. podatek od towarów i usług rozliczany był przez głównego wykonawcę, zaś inwestor otrzymywał fakturę na kwotę należności za wykonane świadczenie zawierającą podatek VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiowała przy tym pojęcia „podwykonawca”, zatem dla prawidłowego rozumienia tego terminu należy posłużyć się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca to firma lub osoba wykonująca prace na zlecenie głównego wykonawcy” (https://sjp.pwn.pl/sjp/ podwykonawca;2503008).

Reasumując, z analizy powyższych przepisów wynika, iż odwrotne obciążenie w stosunku do usług budowlanych znajdowało zastosowanie, w sytuacji, gdy występowały co najmniej trzy podmioty, tj.:

1.  inwestor - podmiot, który zlecał wykonanie Usług budowlanych (z załącznika nr 14 ustawy o VAT);
2.  generalny wykonawca - podmiot, który wykonywał Usługi budowlane zlecone przez inwestora;
3.  podwykonawca - podmiot, który wykonywał Usługi budowlane zlecone przez generalnego wykonawcę.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że powyższe uregulowania prawne wskazywały, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to po pierwsze ich przedmiotem musiały być wyłącznie ściśle określone usługi budowlane, które po drugie, były wykonywane w ramach schematu: podwykonawca - główny wykonawca - inwestor.

W świetle powyższego, kluczowe znaczenie dla stwierdzenia, że w przedmiotowej transakcji znajdzie zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia jest ustalenie czy zawarte pomiędzy …. a ….. porozumienie z dnia 29 maja 2017 r. spowodowało przesunięcie roli Wnioskodawcy z głównego wykonawcy na podwykonawcę.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z treścią przedmiotowego Porozumienia, ….. był zainteresowany współkorzystaniem (razem z …..) z budynku B (na którym prace wykonywane przez …… stanowią przedmiot sporu), w celu prowadzenia w nim działalności i w tym celu ….. był gotowy zrealizować inwestycję, rozpoczętą przez ….., poprzez odkupienie od ……poniesionych prac budowlanych lub sfinansowanie na warunkach rynkowych nakładów (dzierżawa), jeśli Strony nie dojdą do porozumienia w zakresie współkorzystania.

W dalszej części tego Porozumienia wskazano, że ……, od 01.06.2017r. staje się Głównym inwestorem Inwestycji (pkt 1 Porozumienia), choć ani z Porozumienia ani też z żadnych innych regulacji między stronami nie wynika, aby ….. miał realizować roboty budowlane na rzecz ….., czy też refakturować ich koszty na ten podmiot (we wszystkich tych uregulowaniach mowa była wyłącznie o sprzedaży (sfinansowaniu) nakładów). Ponadto, w Porozumieniu znalazł się zapis, że ……do dnia 30.09.2017r. przeniesie na ….. pozwolenie na budowę (pkt 2 Porozumienia).

Dalej w pkt 3 Porozumienia wskazano przy tym, że ….. będzie do końca realizowała inwestycje i rozliczenia z podwykonawcami jako Generalny Realizator Inwestycji, a nakłady mogą być rozliczane w częściowych transzach na podstawie faktur wystawionych przez .…. dla ….. Poza tym, w Porozumieniu zapisano, że w przypadku, gdy choćby jedna ze Stron nie ustaliła kwestii współkorzystania lub dzierżawy, o której mowa w pkt d) Porozumienia w określonym terminie, …. będzie zobowiązana zwrócić …… wydatki związane z wykonaniem nakładów za cenę równą kwotom poniesionym przez ….. na nakłady i powiększoną o marżę 2% (pkt 4 porozumienia).

W przesłanej przez ….. dokumentacji znalazły się także dwie faktury nr ….. z dnia 31.07.2017 r. oraz nr …… r. wystawione przez …. dla ….. na „Rozliczenie nakładów zgodnie z porozumieniem”.

Odnosząc się zatem do powołanej wyżej dokumentacji i zawartych w niej uregulowań, zdaniem Wnioskodawcy, brak jest wystarczających podstaw dla innego wniosku aniżeli ten, iż przedmiotem sprzedaży w zawartym Porozumieniu nie były usługi budowalne wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

….. nie umówił się bowiem z ….. na wykonanie konkretnego obiektu budowlanego lub prac obejmujących przebudowę, montaż lub remont obiektu budowlanego, a jedynie i wyłącznie na sprzedaż nakładów. Tak więc, nie były spełnione warunki, które pozwalałyby na uznanie rozliczeń pomiędzy ….. a ….. za rozliczenia z tytułu realizowanych prac budowlanych. W ocenie Wnioskodawcy, nie zmieniają tej konstatacji również, nie do końca czytelne, uregulowania zawarte w Porozumieniu w zakresie przeniesienia na …… pozwolenia na budowę, czy też określenia ….. jako Głównego inwestora inwestycji.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż przedmiotem sprzedaży między …. i ..…były nakłady na nieruchomość, tj. prawa majątkowe, które na gruncie VAT stanowią usługi, niemniej jednak nie są to usługi budowlane. Ewentualnie, z uwagi na brak precyzji i nieczytelność Porozumienia, można się także zastanawiać, czy jego przedmiotem nie były jakiegoś rodzaju usługi o charakterze finansowym.

Usługi budowlane były natomiast przedmiotem sprzedaży wyłącznie na etapie wcześniejszym, tj. w relacji pomiędzy Wnioskodawcą a zamawiającym te usługi …\`(...)\` Jak na to już wskazywano powyżej, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której, zarówno między inwestorem i generalnym wykonawcą, jak również pomiędzy generalnym wykonawcą i podwykonawcą, przedmiotem sprzedaży są usługi budowlane.

W ocenie Wnioskodawcy, należy także stanąć na stanowisku, iż do opisanego stanu faktycznego nie miały zastosowania regulacje o refakturowaniu, tj. art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, przewidujące, iż w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. W powołanym powyżej przepisie ustanowiono fikcję prawną, że jeżeli podatnik, działając we własnym imieniu, dostarcza na rzecz osoby trzeciej usługę, nawet jeżeli jej samodzielnie nie wykonał, to przyjmuje się, że nabył on tę usługę a następnie ją wyświadczył.

W praktyce oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę, nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. W przypadku refakturowania dochodzi zatem do przeniesienia kosztów danej usługi na rzecz jej faktycznego beneficjenta - przy czym przeniesienie danej usługi zakłada, iż jest ona przenoszona w takiej samej, niezmienionej postaci i wola takiego przeniesienia wynika w sposób jednoznaczny z zawartych między stronami umów i innych dokumentów towarzyszących świadczeniu takiej usługi.

W przedmiotowym stanie faktycznym na refakturę nie wskazują ani wystawione dokumenty księgowe - faktury (nie są one określone jako refaktury usług, ale jako rozliczenie sprzedaży nakładów), ani nie potwierdza ich zawarte Porozumienie, z którego nie sposób wywnioskować, że świadczenie przez Wnioskodawcę usług budowlanych następuje na rzecz ….. i że ta Spółka jest, mocą jednoznacznych uzgodnień umownych stron, faktycznym beneficjentem tych usług.

Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne i prawne, wskazać należy, że fakt podpisania przedmiotowego Porozumienia nie spowodował zaistnienia podstawowej przesłanki koniecznej dla rozliczenia przedmiotowej transakcji pomiędzy Wnioskodawcą i …..w reżimie mechanizmu odwrotnego obciążenia, zgodnie z którą zarówno między inwestorem i generalnym wykonawcą, jak również pomiędzy generalnym wykonawcą i podwykonawcą, przedmiotem sprzedaży winny być usługi budowlane.

…. bowiem, na mocy zawartego Porozumienia, nie odsprzedał ….. usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, lecz prawa majątkowe do nakładów poniesionych na przebudowę budynku B, których nie można uznać za usługi budowlane. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym brak było również podstaw dla uznania, że mamy tam do czynienia z refakturowaniem usług budowlanych w rozumieniu ustawy o VAT.

Tym samym, Wnioskodawca prawidłowo wystawił faktury nr …. i ….. opodatkowując je podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, a nie z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia i nie jest obowiązany do ich korygowania zgodnie z żądaniem …..

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że dla udzielenia odpowiedzi w zakresie będącym przedmiotem wniosku dla świadczeń objętych wnioskiem, istotne jest prawidłowe ich zaklasyfikowanie według symbolu PKWiU z 2008 r. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293 z późn. zm.), zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU z 2008 r. można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. Głównego Urzędu Statystycznego z 2005 r., nr 1 poz. 11).

Tut. Organ w postępowaniu z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU z 2008 r. wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU z 2008 r. wymienionych we wniosku czynności), udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy – w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Z powyższego przepisu wynika, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Natomiast według art. 17 ust. 1h ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r., w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W świetle art. 17 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 października 2019 r. w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. do 31 października 2019 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

W załączniku nr 14 do ustawy pod poz.:

*   3 zostały wymienione usługi o symbolu 41.00.40.0 - Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków);

*   23 zostały wymienione usługi o symbolu 43.21.10.2 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych;

*   24 zostały wymienione usługi o symbolu 43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających;

*   25 zostały wymienione usługi o symbolu 43.22.12.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych;

*   27 zostały wymienione usługi o symbolu 43.29.11.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji;

*   31 zostały wymienione usługi o symbolu 43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej;

*   32 zostały wymienione usługi o symbolu 43.33.10.0 Roboty związane z wykładaniem posadzek i oblicowywaniem ścian;

*   35 zostały wymienione usługi o symbolu 43.34.10.0 Roboty malarskie;

*   41 zostały wymienione usługi o symbolu 43.99.10.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji przeciwwilgociowych i wodochronnych.

Zatem powyższy przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r., wprowadził mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona była usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, obowiązującym do dnia 31 października 2019 r., w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym – zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – mechanizm ten miał zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczył te usługi jako podwykonawca. Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazywało, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagały rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia.

W świetle powyższego, nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r., świadczonych przez podwykonawcę, był odpowiedzialny za rozliczenie podatku VAT od tych usług.

Natomiast transakcje, których przedmiotem było świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegały opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany był przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymywał fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego PWN, podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008).

Z kolei przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należało podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac (i w konsekwencji rozliczy „podzlecone” usługi budowlane na zasadzie odwróconego obciążenia).

Podsumowując przywołane wyżej regulacje należy stwierdzić, że mechanizm odwróconego obciążenia miał zastosowanie przy rozliczaniu podatku z tytułu świadczenia usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r.. (poz. 2-48), objętych wskazanymi w tym załączniku symbolami PKWiU, przez podwykonawcę. Podwykonawcą był każdy podmiot będący usługodawcą, który nie był generalnym wykonawcą w ramach danej inwestycji budowlanej, przyjmującym zlecenie wykonania tej inwestycji bezpośrednio od inwestora.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostawał bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy. Status podwykonawcy wynikał bowiem bezpośrednio z zawartych pisemnych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

A zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia miało zastosowanie, jeśli spełnione były następujące warunki:

*   świadczenie dotyczyło usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU,

*   usługobiorca był podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,

*   usługodawcą był podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,

*   usługodawca świadczył usługi jako podwykonawca, czyli usługodawca nie był generalnym wykonawcą usług.

Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne było spełnienie ww. przesłanek łącznie. W konsekwencji niespełnienie chociażby jednego z tych warunków eliminowało zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik obowiązany jest wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług (…).

Zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy faktura nie zawiera, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca - danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, gdzie w punktach 12 – 14 wymieniono:

*   stawkę podatku (pkt 12),

*   sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku (pkt 13),

*   kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku (pkt 14),

a ponadto, w pkt 18, w brzmieniu obowiązującym do 31 października 2019 r, wskazano, że w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Zatem w sytuacji, gdy podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, wówczas podatnik dokonujący dostaw lub świadczący usługę wystawia na rzecz tego nabywcy fakturę, która nie uwzględnia stawki i kwoty podatku oraz sumy sprzedaży netto, powinna być jednak opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność usługową, gdzie podstawowym przedmiotem tej działalnością jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków – PKD 41.10.Z. Wnioskodawca zawarł umowy o roboty budowlane z …. Uniwersytet ….. Za wykonane prace remontowo-budowlane Wnioskodawca wystawił na rzecz Szkoły faktury z naliczonym 23% podatkiem VAT. ….. wezwał Wnioskodawcę do skorygowania wystawionych faktur. Obowiązek skorygowania ww. faktur, zdaniem Szkoły, wynika z faktu podpisania, niespełna rok przed wspomnianym wezwaniem, w dniu 29 maja 2017 r. Porozumienia pomiędzy …. a ….. Sp. z o.o., gdzie ten drugi podmiot, wedle stanowiska ….., przejął realizację inwestycji, która została rozpoczęta przez Szkołę. Wnioskodawca wskazuje, iż w powyższym zakresie, zgodnie z jego wiedzą, nie zostały zawarte żadne dodatkowe umowy na roboty budowlane pomiędzy …..a ….. oraz z żadnej dokumentacji nie wynika wprost realizacja przedmiotowych robót budowlanych przez …… na rzecz ….. ani też refakturowanie ich kosztów pomiędzy tymi podmiotami. …., …. i ….. na moment dokonywania przedmiotowych czynności byli czynnymi podatnikami VAT. Klasyfikacja statystyczna czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz …… Uniwersytet ….. to:

*   41.00.40.0 Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków);

*   43.21.10.2 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych;

*   43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających;

*   43.22.12.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych;

*   43.29.11.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji;

*   43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej;

*   43.33.10.0 Roboty związane z wykładaniem posadzek i oblicowywaniem ścian;

*   43.34.10.0 Roboty malarskie;

*   43.99.10.0 Roboty związane z zakładaniem izolacji przeciwwilgociowych i wodochronnych.

Natomiast, czynności wykonywane przez …. Uniwersytet …..na rzecz …… Sp. z o.o. stanowią sprzedaż nakładów budowlanych (inwestycyjnych) poniesionych na nieruchomość, co potwierdzają wystawione przez …… faktury. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz …. Uniwersytet ……, o których mowa we wniosku, stanowiły usługi wymienione w załączniku nr 14 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym do 31 października 2019r. Usługi świadczone przez ….. Uniwersytet ….. na rzecz ….. Sp. z o.o., o których mowa we wniosku, w ocenie Wnioskodawcy, nie stanowiły usług wymienionych w załączniku nr 14 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym do 31 października 2019r. Na dzień wykonania przedmiotowych usług, Wnioskodawca był podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, wskazać należy, iż skoro – jak wynika z wniosku - Wnioskodawca świadczył przedmiotowe usługi - wymienione w załączniku nr 14 do ustawy - na rzecz kontrahenta (….. Uniwersytet …..), który wykorzystywał te usługi w celu realizacji świadczenia, które nie zostało wymienione w pozycjach 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to Wnioskodawca nie świadczył tych usług na rzecz ……Uniwersytet ……jako podwykonawca, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. W tym bowiem przypadku, nabyte od Wnioskodawcy usługi wskazane pod poz. 3, 23, 24, 25, 27, 31, 32, 35, 41 załącznika nr 14 do ustawy, …..Uniwersytet …… nabywał w celu realizacji świadczeń, które nie mieszczą się w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy. Innymi słowy w tym przypadku następuje nabycie przez ….. Uniwersytet …… usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy w celu wykonania świadczenia innego niż usługa wymieniona w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy. Natomiast mechanizm odwrotnego obciążenia występuje w przypadku ciągłości wykonywania robót budowlanych na poszczególnych etapach obrotu. W sytuacji, gdy kontrahent dokonywał zakupu określonych usług wymienionych w poz. 3, 23, 24, 25, 27, 31, 32, 35, 41 załącznika nr 14 do ustawy w celu realizacji świadczeń niewymienionych w załączniku nr 14 do ustawy – sprzedaż nakładów - Wnioskodawca, który świadczył na rzecz kontrahenta przedmiotowe usługi, nie jest podwykonawcą, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Zatem w przypadku, gdy Wnioskodawca świadczył wskazane usługi na rzecz kontrahenta (….. Uniwersytet …..), który wykorzystywał te usługi w celu realizacji świadczenia, które nie zostało wymienione w pozycjach 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. W tym przypadku świadczone przez Wnioskodawcę usługi wskazane pod poz. 3, 23, 24, 25, 27, 31, 32, 35, 41 załącznika nr 14 do ustawy nie były realizowane na rzecz kontrahenta przez podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. W konsekwencji w tym przypadku nie znajduje zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego było realizowane świadczenie, tj. kontrahenta, natomiast usługa wykonana na rzecz kontrahenta powinna zostać opodatkowana na zasadach ogólnych, tj. przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca winien wystawić fakturę z wykazaną stawką podatku.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Wydając niniejszą interpretację, Organ przyjął jako element stanu faktycznego wskazaną przez Wnioskodawcę okoliczność, iż usługi świadczone przez …..Uniwersytet ….na rzecz …… Sp. z o.o., o których mowa we wniosku, nie stanowiły usług wymienionych w załączniku nr 14 do ww. ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym do 31 października 2019r. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ……, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.