Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-372/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-08
Teza: Świadczenie usług pomiędzy jednostkami budżetowymi a § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; pomoc-pomoc społeczna; zadania-zadania statutowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2008 r. (data wpływu 8 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie usług świadczonych na rzecz innych jednostek budżetowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług świadczonych na rzecz innych jednostek budżetowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej jest jednostką budżetową Gminy Miejskiej i działa w oparciu o ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Przy Wnioskodawcy działają również „Ośrodki Wsparcia”, które zostały powołane odrębnymi Uchwałami Rady Miejskiej. Ośrodki Wsparcia i MOPS posiadają wspólny numer identyfikacji podatkowej. W Ośrodkach Wsparcia w ramach działalności świadczone są różne usługi np. usługi prania i maglowania oraz obiady komercyjne. Usługi te oprócz tego, że są świadczone dla podopiecznych MOPS są również świadczone na rzecz innych jednostek. Wśród jednostek na rzecz których świadczy się ww. usługi są inne jednostki budżetowe oraz Urząd Miejski, a także Gmina Miejska. Wnioskodawca jako jednostka pomocy społecznej usługi, które świadczy na rzecz podopiecznych (usługi statutowe) traktuje jako usługi zwolnione z podatku od towarów i usług. Usługi, które wykonuje na rzecz Urzędu Miasta, czy Gminy Miejskiej świadczone są na podstawie zleceń. MOPS jako podatnik podatku VAT zobowiązany jest do wystawiania faktur VAT zarówno na rzecz Urzędu Miejskiego jak i na rzecz Gminy Miejskiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi świadczone przez MOPS (jednostka budżetowa) na rzecz Gminy Miejskiej oraz Urzędu Miejskiego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone na rzecz Gminy Miejskie (jednostki samorządu terytorialnego ) jak również Urzędu Miejskiego podlegają podatkowi od towarów i usług. Gmina Miejska bowiem jako jednostka samorządu terytorialnego jest również osobą prawną, a zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami podatku od towarów i usług są także osoby prawne. MOPS jako podatnik VAT zarówno na rzecz Gminy Miejskiej jak również Urzędu Miasta wystawia faktury VAT. Wnioskodawca opiera swoje stanowisko na tym, że Urząd Miejski jest jedynie jednostką służącą realizacji zadań ustawowych Gminy Miejskiej. Z tych też względów traktuje te podmioty w identyczny sposób, wystawiając w obydwu przypadkach faktury VAT. Wobec tego Wnioskodawca nie stosuje w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz tych dwóch podmiotów zwolnienia od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Podstawowa stawka podatku VAT dla dostawy towarów i świadczonych usług, zgodnie z art. 41 ust. 1, wynosi 22% – poza wyjątkami wyszczególnionymi w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych do tejże ustawy.

Stosownie do przepisu § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: „jednostka budżetowa”, „zakład budżetowy” oraz „gospodarstwo pomocnicze jednostki budżetowej.” W związku z tym, należy posiłkować się definicjami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104).

Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. ustawy sektor finansów publicznych tworzą m. in.:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunały;
2.  gminy, powiaty i samorząd województwa, zwane dalej "jednostkami samorządu terytorialnego", oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych;
4.  inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, banków i spółek prawa handlowego.

Jednostkami budżetowymi – w myśli art. 20 ust. 1 ww. ustawy – są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 1-3.

Według przepisu art. 26 ust. 1 cyt. ustawy, gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna.

Natomiast zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 powołanej ustawy, zakładami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które:

1.  odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania;
2.  pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Gmina zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną a zatem zdolność do działania we własnym imieniu. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi – art. 9 ust.1.

Z zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej jest jednostką budżetową Gminy Miejskiej i działa w oparciu o ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Przy Wnioskodawcy działają również „Ośrodki Wsparcia”, które zostały powołane odrębnymi aktami prawa miejscowego. Ośrodki Wsparcia i Wnioskodawca posiadają wspólny numer identyfikacji podatkowej. W Ośrodkach Wsparcia - w ramach działalności - świadczone są różne usługi np. usługi prania i maglowania oraz obiady komercyjne. Usługi te oprócz tego, że są świadczone dla podopiecznych MOPS są również świadczone na rzecz innych jednostek. Wśród tych ostatnich jednostek są inne jednostki budżetowe oraz Urząd Miejski, a także Gmina Miejska. Wnioskodawca jako jednostka pomocy społecznej usługi, które świadczy na rzecz podopiecznych (usługi statutowe) traktuje jako zwolnione od podatku od towarów i usług. Usługi, które wykonuje na rzecz Urzędu Miasta, czy Gminy Miejskiej wykonuje na podstawie zleceń i w tej sytuacji Wnioskodawca (jako podatnik podatku VAT) wystawia faktury VAT zarówno na rzecz Urzędu Miejskiego jak i na rzecz Gminy Miejskiej.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz stan faktyczny sprawy tut. Organ stwierdza, iż świadczenie usług wymienionych we wniosku na rzecz innych jednostek budżetowych korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 8 ust. 1 pkt 14 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów. Analogicznie usługi świadczone na rzecz Urzędu Miejskiego będą korzystały z powołanego zwolnienia od podatku VAT, pod warunkiem, że przedmiotowy urząd jest jednostką budżetową. Natomiast w przypadku świadczenia opisanych we wniosku usług na rzecz Gminy, Wnioskodawca winien czynności te opodatkować właściwą dla danej usługi stawką podatku.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że w myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, w kompetencji Ministra Finansów nie leży dokonywanie oceny przynależności podmiotów do jednostek budżetowych, zakładów budżetowych itp. niniejsza interpretacja indywidualna wydana została więc na podstawie stanu faktycznego podanego przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.