Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-119/14/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-05
Teza: Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy w przykładzie VI powstaje z chwilą wystawienia faktury VAT. Zatem w sytuacji gdy fakturę wystawiono 15 stycznia 2014 r., wpłynęła ona do Wnioskodawcy 20 stycznia 2014 r., data terminu płatności to 1 lutego 2014 r. (obowiązek podatkowy u sprzedawcy powstaje w styczniu 2014 r.) - pierwszym miesiącem, w rozliczeniu za który Wnioskodawca może odliczyć podatek z tej faktury jest styczeń 2014 r. (bowiem w tym miesiącu są spełnione wszystkie przesłanki odliczenia).
Słowa kluczowe: faktura; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 stycznia 2014 r. (data wpływu 4 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji przedstawionej w przykładzie VI – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji przedstawionej w przykładzie VI.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

X zwany dalej Wnioskodawcą lub spółką, w ramach swojej działalności otrzymuje od swoich kontrahentów faktury za zakup towarów i usług. Wnioskodawca w związku ze zmianą przepisów ustawy o VAT od 1 stycznia 2014 r. dla otrzymywanych faktur będzie stosował opisane w poniższych przykładach zasady postępowania odliczenia podatku naliczonego.

Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, spółka nabywa towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Przykład VI.

Dotyczy faktur ze szczególnym obowiązkiem podatkowym art. 19a ust. 5 pkt 4:

*   data wystawienia faktury: 15 stycznia 2014 r.
*   data wpływu do kancelarii spółki: 20 stycznia 2014 r.
*   data terminu płatności: 1 lutego 2014 r.
*   VAT do odliczenia w spółce: możliwość odliczenia w styczniu, lutym albo w marcu 2014 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo postąpi jeśli dokona odliczenia podatku naliczonego w deklaracji za miesiąc styczeń, luty albo marzec 2014?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zmianą przepisów od 1 stycznia 2014 r. ustawy o VAT, zgodnie z art. 86 ust. 10, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (dalej prawo do odliczenia), powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Prawo do odliczenia powstaje jednak nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych – art. 86 ust. 10b pkt 1; art. 86 ust. 11. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług: art. 19a ust. 1 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi z zastrzeżeniem ust. 5 i 7 - 11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. l. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy dla wyszczególnionych rodzajów usług powstaje również na zasadach szczególnych mówi o tym między innymi art. 19a ust. 5 pkt 4.

Stanowisko Wnioskodawcy do przykładu nr VI.

Zgodnie z art. l9a ust. 5 pkt 4 obowiązek podatkowy w przypadku czynności opodatkowanych takich jak np.: dostawa energii elektrycznej, najem dzierżawa, leasing powstaje na zasadach szczególnych tj. po wystawieniu faktury nie później niż z upływem terminu płatności.

Przy szczególnym momencie obowiązku podatkowego ważna jest więc data wystawienia faktury oraz termin płatności. Jeżeli termin płatności przypada na okres późniejszy od daty wystawienia faktury, obowiązek podatkowy powstaje w dacie wystawienia faktury albo w dwóch następnych miesiącach.

W przykładzie VI gdzie faktura została wystawiona w styczniu 2014 i wpłynęła do spółki również w styczniu 2014 r. a termin płatności wyznaczony jest na 1 lutego 2014 r. zdaniem Wnioskodawcy podatek naliczony należy wykazać w deklaracji za miesiąc styczeń, luty albo marzec 2014 r.

Tożsame zasady odliczania VAT będą stosowane przez Wnioskodawcę w analogicznych sytuacjach (odnoszących się do momentu powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy, otrzymania przez Wnioskodawcę faktury oraz daty księgowania faktury), które zaistnieją w innych, aniżeli wskazane w powyższych przykładach, miesiącach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym towarami – stosownie do art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.  suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    1.  nabycia towarów i usług,
    2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;
2.  w przypadku importu towarów - kwota podatku:
    1.  wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    2.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
    3.  wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b.

W myśl art. 86 ust. 10 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

*   powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
*   doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
*   podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Termin „dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku jest liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

W myśl art. 19a ust. 1 ww. ustawy (obowiązującego od 1 stycznia 2014 r.) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Zatem generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej art. 19a ust. 1 ustawy, wskazuje, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Zgodnie z tą regulacją podatek staje się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady winien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Ponadto, należy wskazać, iż regulacja art. 19a ust. 1 jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.), który mówi, że zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Natomiast zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT (obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:

1.  dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
2.  świadczenia usług:
    *   telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych,
    *   wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
    *   najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
    *   ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
    *   stałej obsługi prawnej i biurowej,
    *   dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
    *   z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT (obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

Stosownie do art. 106i ust. 3 ustawy o VAT, fakturę wystawia się nie później niż:

1.  30\. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a;
2.  60\. dnia od dnia wydania towarów - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, z zastrzeżeniem ust. 4;
3.  90\. dnia od dnia wykonania czynności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. c;
4.  z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

W myśl art. 106i ust. 4 ustawy o VAT, przypadku dostawy towarów, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, gdy umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, fakturę wystawia się nie później niż 120. dnia od pierwszego dnia wydania towarów.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, nabywa towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku ze zmianą przepisów ustawy o VAT od 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie terminów odliczenia podatku naliczonego w przypadku faktury ze szczególnym obowiązkiem podatkowym określonym w art. 19a ust. 5 pkt 4, data wystawienia faktury: 15 stycznia 2014 r., data wpływu do kancelarii Wnioskodawcy: 20 stycznia 2014 r., data terminu płatności 1 lutego 2014 r.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy w przykładzie VI powstaje z chwilą wystawienia faktury VAT. Zatem w sytuacji gdy fakturę wystawiono 15 stycznia 2014 r., wpłynęła ona do Wnioskodawcy 20 stycznia 2014 r., data terminu płatności to 1 lutego 2014 r. (obowiązek podatkowy u sprzedawcy powstaje w styczniu 2014 r.) - pierwszym miesiącem, w rozliczeniu za który Wnioskodawca może odliczyć podatek z tej faktury jest styczeń 2014 r. (bowiem w tym miesiącu są spełnione wszystkie przesłanki odliczenia). Jeżeli w rozliczeniu za ten okres (styczeń 2014 r.) Wnioskodawca nie odliczy podatku VAT może to zrobić w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (tj. za luty lub marzec 2014 r.).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w przykładzie VI gdzie faktura została wystawiona w styczniu 2014 i wpłynęła do Wnioskodawcy również w styczniu 2014 r. a termin płatności wyznaczony jest na 1 lutego 2014 r. podatek naliczony należy wykazać w deklaracji za miesiąc styczeń, luty albo marzec 2014 r., należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczyć jednak należy, iż wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy zawartemu we własnym stanowisku wniosku ORD-IN, obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nie powstaje po wystawieniu faktury nie później niż z upływem terminu płatności. Również nie jest prawidłowa dokonana przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku wykładnia przepisu art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT zgodnie z którą przy szczególnym momencie powstania obowiązku podatkowego ważna jest data wystawienia faktury oraz termin płatności.

Zgodnie bowiem z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. brzmieniem przepisu art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu dostaw towarów oraz świadczenia usług wskazanych w tym przepisie nie zależy od terminu płatności tylko powstaje z chwilą wystawienia faktury bądź z chwilą upływu terminu do wystawienia faktury (jeżeli podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem).

Mimo powyższych zastrzeżeń, w zakresie objętym zadanym przez Wnioskodawcę pytaniem, stanowisko Wnioskodawcy co do tego, że podatek naliczony należy wykazać w deklaracji za miesiąc styczeń, luty albo marzec 2014 r., uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że jak wskazał Wnioskodawca we wniosku, obowiązek podatkowy w opisanym przez Wnioskodawcę przykładzie VI powstaje za zasadach określonych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem ORD-IN wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.