Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.460.2025.1.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Zwolnienie wywłaszczenia Nieruchomości od podatku VAT na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz moment
powstania obowiązku podatkowego z tytułu wywłaszczenia.
Słowa kluczowe: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
drogi
gmina
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
odszkodowania
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - odszkodowanie - organ władzy
publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
        uznania, że wywłaszczenie Nieruchomości w zamian za odszkodowanie może
        korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
        ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wywłaszczenia
        Nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Gmina wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których została powołana. Większość z nich realizowana jest przez Gminę w ramach
    reżimu publicznoprawnego. Poza tym Gmina dokonuje wybranych czynności na
    podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające ustawie o
    VAT.
    Ponadto, składnikiem mienia komunalnego Wnioskodawcy są w szczególności
    nieruchomości stanowiące jego własność. Na mocy przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia
    2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 311, dalej: „Ustawa drogowa”) określona
    nieruchomość należąca do Gminy może stać się własnością Skarbu Państwa lub innej
    jednostki samorządu terytorialnego (np. województwa). W odniesieniu do dróg krajowych
    i wojewódzkich decyzję w tym zakresie (decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej) wydaje właściwy wojewoda. Jednocześnie za przejęte pod drogi nieruchomości,
    zgodnie z art. 12 ust. 4f Ustawy drogowej, dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości
    przysługuje odszkodowanie.
    Wojewoda A. (dalej: „Wojewoda”) wydał decyzje dotyczące ustalenia na rzecz Gminy
    odszkodowania z tytułu przejęcia przez Skarb Państwa, z mocy prawa, nieruchomości
    stanowiących własność Gminy, tj.:
        decyzję z 5 marca 2025 r., nr (...), znak (...) (dalej: „Decyzja I”), w której ustanowił na
        rzecz Gminy odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia działki o nr ewidencyjnym 1
        położonej w obrębie A. Gmina otrzymała przedmiotową decyzję 5 marca 2025 r.

        oraz nie wniosła w jej zakresie odwołania, w konsekwencji czego 19 marca 2025 r.
        stała się ona ostateczna;
        decyzję z 9 stycznia 2025 r., nr (...), znak (...) (dalej: „Decyzja II”), w której ustanowił
        na rzecz Gminy odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia działki o nr ewidencyjnym 2
        położonej w obrębie B. Gmina otrzymała przedmiotową decyzję 13 stycznia 2025 r.
        oraz nie wniosła w jej zakresie odwołania, w konsekwencji czego 27 stycznia 2025 r.
        stała się ona ostateczna.
    Wskazane decyzje były rezultatem wydanej przez Wojewodę decyzji Nr (...) z 28 kwietnia
    2023 r., znak (...) o zezwoleniu na realizację przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
    Autostrad (dalej: „GDDKiA”) inwestycji drogowej pn. „(...)” (dalej: „Decyzja
    wywłaszczeniowa”).
    Przedmiotowe decyzje dotyczyły działek stanowiących dotychczas wyłączną własność
    Gminy, oznaczonych w ewidencji gruntów w następujący sposób:
        działka o nr ewidencyjnym 1 położona w obrębie A. (dalej: „Nieruchomość I”) oraz
        działka o nr ewidencyjnym 2 położona w obrębie B. (dalej: „Nieruchomość II”) (dalej
        łącznie: „Nieruchomości”).
    Gmina informuje, iż na mocy Decyzji wywłaszczeniowej Nieruchomość I została
    wydzielona z działki o nr ewidencyjnym 3, natomiast Nieruchomość II z działki o nr
    ewidencyjnym 4. Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, iż ww. działki stały się jej
    własnością w 2005 r.
    Część Nieruchomości I na moment wywłaszczenia objęta była miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”), zgodnie z którym przeznaczona była
    pod przebudowę drogi krajowej nr (...) do parametrów drogi (...) oraz lokalizację MOP III na
    działkach nr 5 i 6, natomiast w pozostałej części działka nie była objęta aktualnie
    obowiązującym MPZP. Ponadto, dla terenu działki nieobjętego MPZP na moment
    wywłaszczenia nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto, Nieruchomość II na
    moment wywłaszczenia objęta była MPZP, zgodnie z którym przeznaczona była pod
    przebudowę drogi krajowej nr (...) do parametrów drogi (...).
    Dodatkowo, Nieruchomości stanowiły grunty zabudowane, tj. na terenie rzeczonych
    nieruchomości (zarówno objętym MPZP, jak i nieobjętym) znajdowały się wówczas drogi
    utwardzone asfaltem (dalej: „Drogi”). Ponadto, przez teren Nieruchomości przebiegała
    również infrastruktura techniczna podziemna.
    Drogi znajdujące się na Nieruchomościach stanowiły na moment wywłaszczenia własność
    Gminy. Dodatkowo, wartość Dróg została uwzględniona w wycenie dla celów ustalenia
    należnego Gminie odszkodowania za wywłaszczenie.
    Wnioskodawca w okresie dwóch lat przed wydaniem Decyzji wywłaszczeniowej nie ponosił
    wydatków na remont/modernizację/ulepszenie (w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym) znajdujących się na Nieruchomościach Dróg, w szczególności takich, które
    stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowych.
    GDDKiA dokonała wypłaty odszkodowań z tytułu wywłaszczenia Nieruchomości w
    terminach przewidzianych odpowiednio w Decyzji I oraz Decyzji II, tj. w terminie 14 dni od
    dnia, w którym dana decyzja stała się ostateczna, jednak nie wcześniej niż 14 dni od dnia,
    w którym Decyzja wywłaszczeniowa stała się ostateczna. W konsekwencji, Gmina
    otrzymała odszkodowanie ustalone na mocy Decyzji I 12 marca 2025 r., natomiast
    odszkodowanie ustalone na mocy Decyzji II 13 marca 2025 r.

    Końcowo, Gmina informuje, iż wykazała przedmiotowe transakcje w rozliczeniu VAT za
    miesiąc, w którym otrzymała ww. odszkodowania, tj. w pliku JPK_V7M za marzec 2025 r.
    oraz odprowadziła z tego tytułu podatek VAT należny do Urzędu Skarbowego.
    Pytania
    1. Czy przekazanie przez Gminę na rzecz Skarbu Państwa Nieruchomości, w zamian za
      odszkodowanie, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z
      art. 29a ust. 8 ustawy o VAT?
    2. Czy w zakresie transakcji wywłaszczenia Nieruchomości obowiązek podatkowy
      powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy o VAT, tj. z chwilą otrzymania
      odszkodowania z tytułu wywłaszczenia Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przekazanie przez Gminę na rzecz Skarbu Państwa Nieruchomości, w zamian za
    odszkodowanie, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z
    art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    W zakresie transakcji wywłaszczenia Nieruchomości obowiązek podatkowy powstaje
    zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy o VAT, tj. z chwilą otrzymania odszkodowania z
    tytułu wywłaszczenia Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu
    władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z
    mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-
    12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie, na
    podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT stawka podatku, o której mowa w art. 41
    ust. 1 została od 2024 r. zmieniona na 23%.
    Co do zasady, dostawa gruntów, traktowanych w świetle przepisów ustawy o VAT jako
    towary, podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej. Od zasady ogólnej
    przewidziano jednak pewne wyjątki, m.in. w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym zwolniona z podatku VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z
    wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie
    do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przytoczonej definicji pierwszego zasiedlenia wynika zatem, iż pierwsze zasiedlenie
    powinno być rozumiane możliwie szeroko, a więc jako rozpoczęcie użytkowania budynku,

    budowli lub ich części, bez względu na okoliczność czy użytkownikiem tego obiektu stanie
    się nabywca, użytkownik czy też sam podmiot, który doprowadził do powstania tego
    obiektu.
    W tym miejscu Gmina pragnie ponadto zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie definiują
    pojęcia budynku czy budowli. Należy więc zwrócić uwagę na uregulowania zawarte w
    ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725 ze zm., dalej:
    „Prawo budowlane”) - na podstawie art. 3 pkt 3 oraz pkt 3a ww. ustawy ilekroć w ustawie
    jest mowa o:
    a) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
      tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
      trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
      ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
      instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
      odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
      przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
      pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową;
    b) obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
      charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
      zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja
      elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi,
      podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej
      zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia
      budowlanego.
    Mając na uwadze powyższe, należałoby przyjąć, że znajdujące się na Nieruchomościach
    Drogi opisane w stanie faktycznym spełniały na moment wywłaszczenia definicję budowli
    w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Zważywszy zatem, że w analizowanym przypadku przedmiotem transakcji były grunty
    wraz z Drogami, zastosowanie powinny znaleźć zasady opodatkowania przewidziane dla
    posadowionych na gruncie obiektów. W związku z tym, zdaniem Gminy, przedmiotową
    transakcję na gruncie VAT Gmina powinna rozpatrywać jako czynność stanowiącą de facto
    dostawę budynków, budowli lub ich części wraz z przynależnym do nich gruntem.
    Powyższe stanowisko zajął przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10
    sierpnia 2011 r., sygn. I FSK1232/10, wskazując iż: „(...) w świetle unormowań zawartych w
    Kodeksie cywilnym niemożliwe jest istnienie własności budynku całkowicie oderwanej od
    prawa do gruntu. Związanie budynku z gruntem przewidziane jest najwyraźniej w art. 47 §
    1 i 2 oraz art. 48 k.c. Z unormowań powyższych wynika jednoznacznie, że budynki są
    częściami składowymi gruntu i mogą istnieć tylko w sytuacjach przewidzianych w Kodeksie
    cywilnym lub też w przepisach szczególnych (...) Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie
    ma również wykładnia art. 29 ust. 5 ustawy VAT. Zgodnie z treścią tego przepisu dostawa
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Przepis ten
    reguluje szczególną sytuację, gdy podatnik dokonuje w ramach jednej transakcji dostawy
    dwóch różnych towarów: budynku (budowli lub ich części) oraz gruntu, z którym budynek
    (budowla tub jej cześć) ten jest trwale związany. Treść tego przepisu, nakazuje
    opodatkować dostawę gruntu według tej samej stawki, co budynek na nim wybudowany.
    (...) Niezasadne w świetle przepisów prawa cywilnego jest zatem dzielenie dostawy gruntu
    zabudowanego na dwie samodzielne i odrębne transakcje dostawy gruntu oraz dostawy
    budynku. Trudno jest również znaleźć uzasadnienie dla takiego podziału na gruncie
    regulacji ustawy o podatku od towarów i usług. (...) przyjęta przez organ konstrukcja

    dzieląca jedną transakcję na dostawę niezabudowanego gruntu i nieodpłatną dostawę
    towarów nie zmienia okoliczności, że grunt podlegający dostawie, to wciąż grunt
    zabudowany, do dostawy którego należy stosować treść tak art. 29 ust. 5, jak i art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy VAT”.
    W konsekwencji, dla określenia sposobu opodatkowania VAT transakcji dot.
    Nieruchomości, biorąc pod uwagę treść art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, kluczowe jest
    określenie sposobu opodatkowania VAT Dróg znajdujących się na moment wywłaszczenia
    na Nieruchomościach.
    Jednocześnie Gmina stoi na stanowisku, że w analizowanym przypadku doszło do
    pierwszego zasiedlenia, a od tego momentu do momentu wywłaszczenia upłynął okres
    zdecydowanie dłuższy niż 2 lata, bowiem Nieruchomości wraz z Drogami zostały przez
    Gminę nabyte w 2005 r., a Gmina w ostatnich dwóch latach przed wywłaszczeniem nie
    ponosiła żadnych nakładów na ich remont/modernizację/ulepszenie.
    Na prawidłowość wskazanego powyżej stanowiska wskazuje przykładowo interpretacja
    indywidulna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 18 grudnia 2024 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.750.2024.2.KAK, w której wskazano: „W opisie sprawy wskazali
    Państwo, że działka nr (...) została utworzona z podziału posiadanych przez Uczelnię
    działek. Działka (...) w roku (...) decyzją nr (...) została wydzielona pod drogę publiczną o
    kategorii drogi gminnej i z mocy prawa stała się własnością Gminy Miejskiej. Na działce
    jest droga z nawierzchnią asfaltową oraz uzbrojenie techniczne tj. kanalizacja opadowa
    zbierająca wodę z powierzchni drogi, oświetlenia drogi - słupy oświetleniowe z oprawami
    + kabel energetyczny, chodnik, teren zielony. Z treści wniosku wynika, że pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem budowli a opisaną dostawą upłynął okres dłuższy niż dwa lata. W
    konsekwencji, dostawa budowli usytuowanych na działce nr (...) korzysta ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. (...) odszkodowanie z tytułu przejścia z
    mocy prawa na rzecz Gminy Miejskiej (...) własności nieruchomości oznaczonej jako
    działka ewidencyjna nr (...) i obr. (...) jedn. ewid. (...) będzie stanowiło wynagrodzenie za
    odpłatną dostawę towarów, która to czynność będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy”.
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej DKIS z 19
    kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.94.2024.1.KO, w której organ stwierdził: „(...)
    należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budowli w postaci drogi, nie
    została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż - jak wynika z
    opisu sprawy - budowla ta została już zasiedlona. Ponadto jak podali Państwo od daty
    pierwszego zasiedlenia do dostawy budowli minęło więcej niż dwa lata. Ponadto z treści
    wniosku wynika, że w odniesieniu do budowli znajdującej się na działce nie zostały
    poniesione przed dniem przejęcia przez Skarb Państwa wydatki na jej ulepszenie w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości
    początkowej tej budowli. (...) W konsekwencji dostawa działki nr 1, na której znajduje się
    ww. budowla, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta była
    zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Podsumowując, przeniesienie z mocy prawa
    na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomości w zamian za odszkodowanie podlegało
    zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy”.
    Powyższe stanowisko Gminy potwierdzają także inne interpretacje indywidualne DKIS
    wydawane w sprawach o podobnym stanie faktycznym, m.in. interpretacja indywidualna
    DKIS z 2 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.373.2024.2.RK, interpretacja
    indywidualna DKIS z 7 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.294.2023.2.AB, czy
    interpretacja indywidualna DKIS z 5 maja 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.401 2.97.2021.2.KK.
    Mając na uwadze powyższe, przekazanie przez Gminę na rzecz Skarbu Państwa
    Nieruchomości w zamian za odszkodowanie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    Ad 2

    Podstawowa zasada dotycząca powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT została
    sformułowana w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Natomiast zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy o VAT obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu przeniesienia z nakazu
    organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu własności
    towarów w zamian za odszkodowanie.
    Stosownie do treści art. 19a ust. 6 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 5
    pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Z kolei według art. 19a ust. 8 ustawy o VAT jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilę jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy, obowiązek podatkowy w przypadku
    transakcji wywłaszczenia Nieruchomości opisanych w stanie faktycznym powstaje zgodnie
    z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez DKIS w podobnych stanach faktycznych, przykładowo
    w interpretacji indywidualnej z 13 maja 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.150.2024.1.MŻA,
    w której DKIS wskazał: „(...) Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku przeniesienia
    z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu
    lub przeniesienia z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tego
    tytułu. W konsekwencji w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 5 pkt 1
    lit. b u.p.t.u. Jak wynika z opisu sprawy, dokonali Państwo odpłatnej dostawy działek o nr
    1, 2, 3, 4, 5, 6. W związku z dostawą działek powstał obowiązek podatkowy. Odpłatna
    dostawa nieruchomości powinna zostać ujęta w ewidencji sprzedaży VAT i strukturze
    jednolitego pliku kontrolnego za miesiąc (okres rozliczeniowy), w którym otrzymali
    Państwo odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość”.
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej
    DKIS z 10 maja 2023 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.738.2018.8.S.RR oraz z 21 lipca 2023 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-2.4012.294.2023.1.WH.
    Mając powyższe na uwadze, obowiązek podatkowy w zakresie ww. transakcji
    wywłaszczenia Nieruchomości na podstawie Decyzji I oraz Decyzji II powstał z chwilą
    otrzymania przez Wnioskodawcę odszkodowań w przedmiotowym zakresie, tj.
    odpowiednio 12 marca 2025 r. oraz 13 marca 2025 r. W konsekwencji, Gmina prawidłowo
    wykazała przedmiotowe transakcje w rozliczeniu VAT za marzec 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu
    lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy
    nie jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy
    publicznej lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za
    przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną –
    objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to
    na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd
    obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać
    z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla
    realizacji których organy te zostały powołane. Zatem w przedmiotowym zakresie nie
    występują Państwo jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Państwa
    sytuacja w odniesieniu do kwestii własności Nieruchomości jest taka sama jak innych
    podmiotów, dokonujących dostawy gruntów.
    Tym samym dokonując zbycia opisanych Nieruchomości, działają Państwo jako
    podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tak więc przeniesienie przez Państwa własności opisanych we wniosku działek nr 1 i 2
    na rzecz Skarbu Państwa w zamian za odszkodowanie, stanowi odpłatną dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku odszkodowanie pełni funkcję
    wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę
    faktycznie odpłatną. Wyjaśnić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów – przeniesienie
    własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę
    odszkodowania.
    Jak wynika z opisu sprawy, Wojewoda A. wydał decyzje dotyczące ustalenia na Państwa
    rzecz odszkodowania z tytułu przejęcia przez Skarb Państwa, z mocy prawa,
    Nieruchomości (działek nr 1 i 2) stanowiących Państwa własność, tj.:
        Decyzję I z 5 marca 2025 r., w której ustanowił na Państwa rzecz odszkodowanie z
        tytułu wywłaszczenia działki nr 1 (Nieruchomość I),
        Decyzję II z 9 stycznia 2025 r., w której ustanowił na Państwa rzecz odszkodowanie
        z tytułu wywłaszczenia działki nr 2 (Nieruchomość II).
    Ww. decyzje były rezultatem wydanej przez Wojewodę Decyzji wywłaszczeniowej z 28
    kwietnia 2023 r.
    Na mocy Decyzji wywłaszczeniowej Nieruchomość I została wydzielona z działki nr 3, a
    Nieruchomość II z działki nr 4. Jak Państwo wskazali, ww. działki stały się Państwa
    własnością w 2005 r.
    Nieruchomości na moment wywłaszczenia stanowiły grunty zabudowane, tj. na ich
    terenie znajdowały się wówczas Drogi utwardzone asfaltem. Ponadto, przez teren
    Nieruchomości przebiegała infrastruktura techniczna podziemna.

    GDDKiA dokonała wypłaty odszkodowań z tytułu wywłaszczenia Nieruchomości w
    terminach przewidzianych w Decyzji I oraz Decyzji II. W konsekwencji 12 marca 2025 r.
    otrzymali Państwo odszkodowanie ustalone na mocy Decyzji I, natomiast 13 marca
    2025 r. - odszkodowanie ustalone na mocy Decyzji II.
    Państwa wątpliwości w sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy
    przekazanie przez Państwa na rzecz Skarbu Państwa Nieruchomości, w zamian za
    odszkodowanie, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Zauważenia wymaga, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie
    podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia
    poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.

    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej „ustawą
    Prawo budowlane”.
    W myśl art. 3 pkt 1, pkt 3, pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1. obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych;
      3. budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
        lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
        estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
        wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
        reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
        zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
        oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
        konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
        jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
      3a. obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
        charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
        zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i
        trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
        bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
        kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable
        zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne
        dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu
        budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od
    opodatkowania wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy w pierwszej kolejności
    rozstrzygnąć, czy i kiedy względem budowli posadowionych na działkach nr 1 i 2
    nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Z opisu sprawy wynika, że działki nr 3 i 4, z których zostały wydzielone działki nr 1 i 2,
    stały się Państwa własnością w 2005 r. Na moment wywłaszczenia Nieruchomości
    stanowiły grunty zabudowane, tj. na ich terenie znajdowały się Drogi. Zgodnie z
    Państwa wskazaniem, w okresie dwóch lat przed wydaniem Decyzji wywłaszczeniowej
    nie ponosili Państwo wydatków na remont/modernizację/ulepszenie (w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym) znajdujących się na Nieruchomościach Dróg, w
    szczególności takich, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowych.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionych okoliczności sprawy,
    prowadzi do wniosku, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli (Dróg)
    znajdujących się na działkach nr 1 i 2 a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W
    związku z powyższym, w odniesieniu do transakcji dostawy ww. budowli spełnione
    zostały przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, określone w art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy.

    Jednocześnie dostawa gruntów (działek nr 1 i 2), na których znajdują się ww. budowle –
    stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – również korzysta ze zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, dostawa Nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w
    zamian za odszkodowanie, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jednakże na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy korzysta ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w dalszej kolejności dotyczą ustalenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego z tytułu wywłaszczenia Nieruchomości.
    Podstawowa zasada dotycząca powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług została sformułowana w art. 19a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Natomiast na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z
      tytułu przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienia z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Stosownie do treści art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Należy zauważyć, że art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy uzależnia moment powstania
    obowiązku podatkowego w przypadku wywłaszczenia nieruchomości w zamian za
    odszkodowanie od samego faktu otrzymania tego odszkodowania w całości lub w części
    (w chwili jego otrzymania i w odniesieniu do otrzymanej kwoty).
    Jak wynika z wniosku, otrzymali Państwo odszkodowania z tytułu wywłaszczenia działek nr
    1 i 2 odpowiednio 12 marca 2025 r. i 13 marca 2025 r.
    Zatem mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że
    obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu przekazania Nieruchomości
    w trybie wywłaszczenia, w zamian za odszkodowanie, powstał w momencie otrzymania
    przez Państwa należnych odszkodowań, stosownie do treści art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań). Inne kwestie
    przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności
    kwestii, czy prawidłowo wykazali Państwo przedmiotowe transakcje w rozliczeniu podatku
    VAT za marzec 2025 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.