Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.223.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Brak prawa od odliczenia podatku VAT z faktur
dokumentujących poniesione wydatki na naprawę szkody, w
związku z dochodzeniem odszkodowawczym.
Słowa kluczowe: budynek
faktura
odliczenia-prawo do odliczenia
odszkodowania
szkody
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku prawa do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami dotyczącymi
    naprawienia szkody.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Spółka – Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Spółka (...) kwietnia 2024 r. zawarła z (...) A oraz B, umowę nr (...) o roboty budowlane.
    Przedmiot umowy obejmował realizację inwestycji (...).
    Przedmiotem umowy było wykonanie m.in. wewnętrznych instalacji wodno-
    kanalizacyjnych. Wykonawca wykonał pełen zakres prac wynikający z umowy, a Spółka
    dokonała odbioru prac i zapłaciła wynagrodzenie. Wykonawca w umowie udzielił
    Zamawiającemu 5-letniej rękojmi i gwarancji na przedmiot umowy.
    (...) grudnia 2024 r., tj. w okresie rękojmi i gwarancji doszło do urwania się zaworu wody
    zimnej w WC na pierwszym piętrze budynku, w wyniku czego doszło do zalania
    pomieszczeń znajdujących się na pierwszym piętrze, parterze oraz piwnicy. Zawór ten był
    zamontowany przez Wykonawcę w ramach umowy (...) r.
    Spółka zgłosiła wadę i szkodę Wykonawcy. Wykonawca nie uznał swojej odpowiedzialności
    za zalanie będące skutkiem wadliwego zaworu. Z uwagi na to Spółka, aby zapobiec
    zwiększającym się rozmiarom szkody, podpisała umowę z podmiotem zewnętrznym z
    firmą C – umowa nr (...) z (...) na likwidację szkody powstałej po zalaniu pomieszczeń w
    budynku przy ul. (...). Szkoda została usunięta (...) marca 2025 r. Protokół odbioru z dnia
    (...) marca 2025 r.
    W wyniku realizacji umowy nr (...) wystawiono 3 faktury VAT na łączną kwotę (...) zł netto,
    VAT (...) zł, brutto (...) zł. Spółka zapłaciła wszystkie ww. faktury.
    Na dzień dzisiejszy trwa spór, co do odpowiedzialności za zaistniała szkodę.
    Zdaniem Spółki, winę za szkodę ponosi Wykonawca w ramach udzielonej rękojmi i
    gwarancji i w związku z tym Spółka wystawiła na Wykonawcę (...) marca 2025 r. notę
    księgową obciążeniową o numerze (...) na kwotę (...) zł (kwota brutto wydatków wraz z
    podatkiem VAT), z tytułu roszczenia odszkodowawczego za naprawę szkody.

## Pytanie

Czy w sytuacji, w której Spółka zdecydowała się na dochodzenie odszkodowania od
    Wykonawcy, to nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
    udokumentowanych fakturami dotyczącymi naprawienia szkody?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka postępuje prawidłowo stojąc na stanowisku, że po
    wystawieniu (...) marca 2025 r. noty księgowej obciążeniowej o numerze (...) nie ma prawa
    do odliczenia podatku VAT od przedmiotowych faktur zakupu, które związane są z
    naprawieniem szkody, a więc z czynnościami odszkodowawczymi, które nie podlegają
    podatkowi VAT.
    Zgodnie z przepisami art. 361-363 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.), istotą odszkodowania nie jest płatność
    za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia
    z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że
    otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Mając na uwadze zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz przepisy
    Kodeksu cywilnego regulujące kwestię odszkodowań należy stwierdzić, że odszkodowania

    nie zostały objęte zakresem art. 5 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy zatem, że Spółka próbując pozyskać
    odszkodowanie od Wykonawcy w związku z poniesieniem wydatków na usunięcie szkody
    nie wykonuje – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – żadnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka wykonując prace
    związane z usunięciem szkody nie czyni bowiem tego w celach zarobkowych, lecz w celu
    usunięcia skutków niesolidnego wykonania umowy przez Wykonawcę. Świadczenia
    dotyczące zwrotu kosztów usunięcia szkody, Spółka próbuje odzyskać od Wykonawcy.
    Mając zatem powyższe na uwadze, w świetle okoliczności niniejszej sprawy, nie
    przysługuje Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od wydatków na usunięcie szkody spowodowanej przez Wykonawcę.
    Podatek naliczony od wydatków na usunięcie szkody nie jest związany z żadnymi
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Podatek wynikający z faktur
    wystawionych na Spółkę i dokumentujących wydatki, które Spółka musiała ponieść z
    tytułu działań za wykonawcę, nie podlega odliczeniu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, bowiem w całości ma związek z
    czynnościami odszkodowawczymi.
    Naprawa szkody ma charakter odszkodowawczy i w konsekwencji Wykonawca (jako
    dłużnik) powinien zwrócić pełne koszty, a więc ponieść ciężar ekonomiczny wykonanych
    prac, w tym także w zakresie podatku od towarów i usług. Gdyby bowiem wykonał swoje
    zobowiązanie wobec Spółki, ten nie zostałby obciążony kwotą tego podatku, a zatem
    należność ta stanowi element świadczenia odszkodowawczego od dłużnika na rzecz
    wierzyciela.
    W konsekwencji, nie ma podstaw do tego, aby Wnioskodawca w takich okolicznościach
    korzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, skoro do
    zrekompensowania tej kwoty zobowiązany jest Wykonawca.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas,
    gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane
    towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy,
    czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast, o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy.
    Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi
    przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo-
    skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
    Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw.
    przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    We wniosku wskazano, że:
    - są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT,
    - zawarli Państwo z (...) – Wykonawcą umowę o roboty budowlane, obejmujące realizację
      inwestycji: (...),
    - przedmiotem umowy było wykonanie m.in. wewnętrznych instalacji wodno-
      kanalizacyjnych. Wykonawca wykonał pełen zakres prac wynikający z umowy, a
      Państwo dokonali odbioru prac i zapłacili wynagrodzenie,
    - Wykonawca w umowie udzielił Zamawiającemu 5-letniej rękojmi i gwarancji na
      przedmiot umowy,
    - (...) grudnia 2024 r., tj. w okresie rękojmi i gwarancji doszło do urwania się zaworu wody
      zimnej w WC na pierwszym piętrze budynku, w wyniku czego doszło do zalania
      pomieszczeń znajdujących się na pierwszym piętrze, parterze oraz piwnicy. Zawór ten
      był zamontowany przez Wykonawcę w ramach ww. umowy,
    - Zgłosili Państwo wadę i szkodę Wykonawcy, który nie uznał swojej odpowiedzialności za
      zalanie będące skutkiem wadliwego zaworu,
    - aby zapobiec zwiększającym się rozmiarom szkody, podpisali Państwo umowę z
      podmiotem zewnętrznym na likwidację ww. szkody,
    - szkoda została usunięta (...) marca 2025 r.,
    - w wyniku realizacji ww. umowy wystawiono 3 faktury, które Państwo zapłacili,
    - Spółka wystawiła na Wykonawcę (...) marca 2025 r. notę księgową obciążeniową o
      numerze (...) na kwotę (...) zł (kwota brutto wydatków wraz z podatkiem VAT), z tytułu
      roszczenia odszkodowawczego za naprawę szkody,

    - Państwa zdaniem, winę za szkodę ponosi Wykonawca w ramach udzielonej rękojmi i
      gwarancji i w związku z tym, wystawili Państwo na Wykonawcę notę księgową
      obciążeniową z tytułu roszczenia odszkodowawczego za naprawę szkody.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w sytuacji, w której zdecydowali się Państwo
    na dochodzenie odszkodowania od Wykonawcy, to czy mają Państwo prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami dotyczącymi
    naprawienia szkody.
    W analizowanej sprawie, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zwrot kwoty z tytułu
    roszczenia odszkodowawczego za naprawę szkody w związku z kosztami, jakie Państwo
    ponieśli w celu naprawienia szkody, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na
    zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz
    innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych
    stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie,
    którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę
    towarów.
    Tym samym, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Kwestią „odpłatności” zajmował się wielokrotnie w swoim orzecznictwie Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. w sprawach: C-16/93, C-213/99, C-404/99)
    podkreślając, że o dostawie towarów i usług za wynagrodzeniem można mówić jedynie w
    sytuacji, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością
    otrzymanego wynagrodzenia oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami.
    Związek, o którym mowa musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można
    było powiedzieć, że odpłatność następuje za to świadczenie.
    Kwestię odszkodowań regulują przepisy art. 361-363 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanym dalej: Kodeksem cywilnym.
    Na podstawie art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Istotą odszkodowania nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za
    szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną –
    świadczenie w zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie
    wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zgodnie z art. 362 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Natomiast, zgodnie z art. 363 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 471 Kodeksu cywilnego:

      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Mając zatem na uwadze przepisy regulujące kwestię odszkodowań stwierdzić należy, że w
    zakresie opodatkowania podatkiem VAT nie mieści się przeniesienie na Wykonawcę
    kosztów usunięcia szkody, które ponieśli Państwo w celu jej naprawienia. Zwrot kosztów
    związanych z zawartą umową z podmiotem zewnętrznym na likwidację szkody powstałej
    po zalaniu pomieszczeń w budynku ma charakter odszkodowawczy i nie jest związany ze
    zobowiązaniem się Państwa do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania
    czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    W analizowanej sprawie, wskazali Państwo, że Wykonawca nie uznał swojej
    odpowiedzialności za zalanie będącego skutkiem wadliwego zaworu, więc aby zapobiec
    zwiększającym się rozmiarom szkody, zawarli Państwo z podmiotem zewnętrznym umowę
    na jej likwidację. W wyniku realizacji likwidacji szkody wystawiono 3 faktury, które zostały
    przez Spółkę opłacone. W związku z tym, iż Państwa zdaniem, winę za szkodę ponosi
    Wykonawca, wystawili Państwo na Niego notę księgową obciążeniową z tytułu roszczenia
    odszkodowawczego za naprawę szkody.
    Zatem, należy stwierdzić, że koszty związane z usunięciem szkody zostały poniesione w
    całości przez Państwa jako koszty usunięcia szkody za podmiot odpowiedzialny za jej
    wyrządzenie, tj. Wykonawcę. Skoro planowane do odzyskania odszkodowanie od
    Wykonawcy nie wiąże się z żadnym świadczeniem z Państwa strony, to w konsekwencji nie
    stanowi ono wynagrodzenia za świadczenie usługi lub dokonanie dostawy.
    Zatem, powyższe środki na pokrycie kosztów likwidacji szkody przez firmę zewnętrzną
    mają charakter odszkodowawczy, bowiem przeniesienie ich na Wykonawcę nie mieści się
    w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy i
    tym samym środki te nie stanowią wynagrodzenia za wykonanie czynności podlegających
    opodatkowaniu.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie nie są spełnione
    przesłanki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego, o których mowa w art. 86 ust.
    1 ustawy. Obciążenie Wykonawcy ww. kosztami stanowi należność o charakterze
    odszkodowawczym, tj. czynność, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, a w konsekwencji podatek naliczony z faktur dokumentujących nabyte
    towary, czy wykonane roboty przez firmę zewnętrzną nie miał związku z Państwa
    czynnościami opodatkowanymi. Zatem, nie są Państwo uprawnieni do odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki dotyczące naprawienia
    szkody.
    Podsumowanie
    W sytuacji, w której Spółka zdecydowała się na dochodzenie odszkodowania od
    Wykonawcy, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    udokumentowanych fakturami dotyczącymi naprawienia szkody.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.