Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1170/08/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Opodatkowanie nieodpłatnego wydania towarów w ramach czynności reprezentacyjnych związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów wydawanych nieodpłatnie w ramach czynności reprezentacyjnych
Słowa kluczowe: przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; reklama; reprezentacja; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2008r. (data wpływu 1 października 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 grudnia 2008r. (data wpływu 18 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów w ramach czynności reprezentacyjnych związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów wydawanych nieodpłatnie w ramach czynności reprezentacyjnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów w ramach czynności reprezentacyjnych związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów wydawanych nieodpłatnie w ramach czynności reprezentacyjnych.

W dniu 18 grudnia 2008r. wpłynęło do tut. organu uzupełnienie do ww. wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje nieodpłatnego przekazania towarów (w ramach sprzedaży - premiowej, czynności reprezentacyjnych, czynności o charakterze reklamowym). Spółka przekazuje towary w ramach czynności reprezentacyjnych poszczególnym kontrahentom (np. w ramach odbywanych z nimi spotkań). Przekazywane towary mają na celu zachęcenie kontrahenta do kontynuowania lub nawiązania współpracy. Przekazywane towary mają wartość wyższą niż 5 zł, a Spółka nie prowadzi ewidencji osób, które je otrzymały.

Przy nabyciu (wytworzeniu) przekazywanych towarów Spółka korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W piśmie uzupełniającym w nawiązaniu do prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia), towarów które są przekazywane nieodpłatnie kontrahentom Wnioskodawca wskazał, iż wniosek dotyczy stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r.

Jednocześnie wyjaśniono, że wydatki na nabycie (wytworzenie) towarów, które są przekazywane nieodpłatnie kontrahentom (w celach promocyjnych) nie są potrącane jako koszty uzyskania przychodów w tych przypadkach, których zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych takie przekazanie jest kwalifikowane jako reprezentacja.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy nieodpłatne przekazanie towarów kontrahentom w ramach sprzedaży o charakterze reprezentacyjnym, ma związek z prowadzonym przedsiębiorstwem – a w rezultacie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów, które są przekazywane nieodpłatnie kontrahentom?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie towarów nieodpłatnie w celach promocyjnych, reklamowych lub reprezentacyjnych, przy nabyciu (wytworzeniu) których Spółka odliczyła podatek naliczony, nie wiąże się z koniecznością rozliczenia podatku należnego. Przekazanie takich towarów ma związek z prowadzonym przedsiębiorstwem, a w rezultacie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z powyższą regulacją jeżeli przekazanie towarów ma związek z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem (co w przypadku przekazania towarów w ramach reprezentacji lub reklamy, bądź w ramach sprzedaży premiowej jest ewidentne), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (mimo uprzedniego skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego). Obecne brzmienie tej regulacji jest niezgodne z prawem wspólnotowym, ale korzystniejsze dla Spółki. W związku z tym - powołując się na prawo krajowe - Spółka nie ma obowiązku rozliczania podatku należnego z tytułu przekazywanych towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 listopada 2007r. sygn. III SA/Wa 1268/2007 stwierdził, że „Jeżeli podatnik w celu promocji i reklamy swojej działalności przekazuje nieodpłatnie towary swoim klientom, to takie przekazanie ma związek z prowadzonym przezeń przedsiębiorstwem. A zatem, nieodpłatne wydanie nagród klientom firmy w ramach programu lojalnościowego nie podlega VAT". (\`(...)\`), w tym miejscu zauważyć, iż analiza porównawcza art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 5( 6) VI Dyrektywy prowadzi do wniosku, że przepisy polskiej ustawy są bardziej liberalne, ponieważ nie traktują nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jako opodatkowanej dostawy. Gdy tymczasem sięgając wprost do Dyrektywy, czynność taką należałoby opodatkować. Jednak w sytuacji konfliktu pomiędzy podatnikiem i polskim organem prawo do odwołania się do postanowień dyrektywy ma wyłącznie podatnik, a nie państwo. Państwo bowiem jest zobowiązane do zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z regulacji wspólnotowych, a jeżeli zrobiło to nieprecyzyjnie, nie może obciążać konsekwencjami podatnika".

Podobne stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaprezentował w wyroku z dnia 5 października 2007 r. sygn. III SA/Wa 1255/2007: „Jeżeli podatnik przekazuje nieodpłatnie towary należące do jego przedsiębiorstwa na cele związane z promocją i reklamą a czynność ta jest bezpośrednio związana z jego działalnością gospodarczą wówczas przekazanie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. (\`(...)\`) Nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z promocją działalności podatnika nie jest sprzedażą w rozumieniu przepisów VATU". Pogląd taki prezentują także inne sądy (WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. sygn. I SA/Ol 53/08, WSA w Rzeszowie w wyroku z 14 lutego 2008 r. sygn. I SA/Rz 875/07.

W powyższym zakresie wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny. Wyrokiem z dnia 13 maja 2008r. Sąd ten uznał, że „W świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2005r., nie stanowi dostawy przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa, na cele wiążące się z tym przedsiębiorstwem, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów".

Biorąc powyższe pod uwagę - zdaniem Spółki - należy stwierdzić, że przekazanie towarów w ramach reprezentacji lub reklamy albo sprzedaży premiowej nie wiąże się z obowiązkiem rozliczenia podatku należnego z tego tytułu. Pogląd taki prezentuje jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych. Zdaniem Spółki ma ona prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów, które następnie nieodpłatnie przekazuje kontrahentom (o wartości przekraczającej 5 zł). Przekazanie tych towarów w ramach działań o charterze reklamowym lub reprezentacyjnym, lub w ramach sprzedaży premiowej ma ogólny związek z działalnością opodatkowaną Spółki, ma bowiem wpływ na wielkość sprzedaży jej produktów.

Ponadto Wnioskodawca stwierdza, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Nieodpłatne przekazanie tych towarów ma na celu zwiększenie sprzedaży (obrotu), co w oczywisty sposób wykazuje związek tych towarów z czynnościami opodatkowanymi (dostawami towarów). Zakwalifikowanie danego przekazania towaru jako działalności reklamowej albo reprezentacyjnej wprost dowodzi związku takiego przekazania z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz wykonywaniem czynności opodatkowanych (jako koszt ogólny takiej działalności). W wyroku w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz ETS potwierdził uprawnienie podatnika do odliczenia podatku naliczonego w sposób ogólnie związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W wyroku tym ETS stwierdził, że „W sprawie przed sądem krajowym, uwzględniając fakt, iż, po pierwsze, emisja akcji jest transakcją nienależącą do zakresu przedmiotowego szóstej dyrektywy, po drugie zaś, że transakcja ta została zawarta przez Kretztechnik celem podniesienia kapitału z korzyścią dla jej ogólnie pojętej działalności gospodarczej, należy uznać, iż poniesione koszty świadczeń uzyskanych przez tę spółkę w ramach owej transakcji stanowią część kosztów ogólnych i w konsekwencji stanowią element cenotwórczy jej towarów. Takie świadczenia pozostają w istocie w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika (\`(...)\`) W konsekwencji, zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy, Kretztechnik przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT obciążającego wydatki poniesione przez tę spółkę w związku z różnymi świadczeniami wykonanymi na jej rzecz w ramach przeprowadzonej przez nią emisji akcji, pod warunkiem jednak iż wszystkie transakcje dokonywane przez tę spółkę w ramach jej działalności gospodarczej są opodatkowane".

W odniesieniu do przekazania towarów w ramach reprezentacji w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym Spółka wskazuje, że zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego nie może znajdować zastosowania w przedmiotowej sprawie, bowiem regulacja ta jest niezgodna z prawem wspólnotowym. Pogląd ten prezentuje szeroko orzecznictwo. W wyroku z dnia 4 kwietnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. I SA/Wr 148/2007) stwierdził: „Dodatkowo, przepisy zakazujące odliczania podatku w przypadku, gdy wydatek na ich nabycie nie może być zaliczony do kosztu uzyskania przychodu, naruszają jedną z zasad ogólnych (podstawowych) prawa wspólnotowego, jaką jest zasada proporcjonalności. Zgodnie z tą zasadą przepisy ograniczające prawa muszą być współmierne (proporcjonalne) do celu, w jakim zostają one wprowadzone. Zatem, wszelkie odstępstwa od zasad wynikających z Dyrektywy w przepisach krajowych muszą być tak precyzyjnie skonstruowane, aby osiągały swój cel wypaczając w jak najmniejszym stopniu funkcjonowanie systemu VAT, tzn. muszą być jak najmniej "inwazyjne". Przepis zakazujący odliczenia w tak generalnym wymiarze ewidentnie tego kryterium nie spełnia (patrz: J. Martini, Ł. Karpiesiuk: VAT w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, C.H. Beck 2005, s.495 i 496). Sąd odmawia stosowania art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy ze względu na sprzeczność z przepisami prawa wspólnotowego (art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy), jak też z obowiązującą w prawie unijnym zasadą proporcjonalności". Regulacja art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. jest kwestionowana w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych. Ostatnio odmówił zastosowania tej regulacji WSA w Warszawie w wyroku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (sygn. III SA/Wa 984/08).

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki ma ona prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów, które następnie nieodpłatnie przekazuje w celach promocyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.

Przepis art. 7 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności. I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spół

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jak stanowi art. 7 ust. 3 cyt. ustawy o VAT przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Zauważyć jednocześnie należy, iż stosownie do przepisu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r.) przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.

Z cytowanych wyżej przepisów (art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3) wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych bezpośrednio z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych.

Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest jednak to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Przez odpłatną dostawę towarów należy więc rozumieć także przekazanie towarów bez wynagrodzenia, jeżeli przekazania dokonano na cele związane z przedsiębiorstwem, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów – za wyjątkiem druków reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości oraz próbek.

Dokonując analizy treści przywołanych przepisów należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie zakupionych towarów oraz wyrobów własnych na cele związane z promocją i reklamą, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, co do zasady, traktowane będzie jako związane z prowadzonym przedsiębiorstwem i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów. Należy zauważyć, iż nie dotyczy to nieodpłatnego przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, które to czynności zostały wyłączone z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług z jednoczesnym przyznaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu na mocy art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT.

W związku z tym przekazywane nieodpłatnie niewielkie ilości towarów mogą zostać zaliczone do prezentów o małej wartości, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z przepisu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, tj. że wartość przekazywanych nieodpłatnie towarów dla jednej osoby nie przekroczy w roku podatkowym 100 zł – jeżeli podatnik prowadził stosowną ewidencję albo towarów, których wartość rynkowa nie przekracza 5 zł (brak obowiązku prowadzenia ewidencji). Wówczas przekazanie takie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast wszelkie inne przekazanie towarów (o wartościach przekraczających ww. kwoty) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności.

Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX (art. 86-95) ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego wynika, iż uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego związanego z dokonywanymi zakupami, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Prawo to jednak w dalszych przepisach ustawy (art. 88) zostało ograniczone. Wskazać tu należy brzmienie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy zgodnie z którym, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy tj. zaliczenie poniesionych wydatków na nabycie towarów i usług służących czynnościom premiowym lub reklamowych do kosztów uzyskania przychodów. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem m. in. bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje nieodpłatnego przekazania towarów w ramach czynności reprezentacyjnych poszczególnym kontrahentom (np. w ramach odbywanych z nimi spotkań). Przekazywane towary mają na celu zachęcenie kontrahenta do kontynuowania lub nawiązania współpracy. Przekazywane towary mają wartość wyższą niż 5 zł, a Spółka nie prowadzi ewidencji osób, które je otrzymały.

Przy nabyciu (wytworzeniu) przekazywanych towarów Spółka korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie wyjaśniono, że wydatki na nabycie (wytworzenie) towarów, które są przekazywane nieodpłatnie kontrahentom (w celach promocyjnych) nie są potrącane jako koszty uzyskania przychodów w tych przypadkach, których zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych takie przekazanie jest kwalifikowane jako reprezentacja.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem (wytworzeniem) towarów, które następnie będą przekazywane nieodpłatnie w ramach czynności reprezentacyjnych, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek określonych w art. 88 ustawy, bowiem wydatki na nabycie (wytworzenie) ww. towarów nie są, w ocenie Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Jednocześnie należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy koszty zakupu towarów (wytworzenia) związane z czynnościami o charakterze reprezentacyjnym stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, gdyż nie było to przedmiotem zapytania. Jednakże dla celów niniejszej interpretacji przyjęto stanowisko Wnioskodawcy uznające, iż koszty te, nie są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Skoro zatem Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu bądź wytworzeniu towarów (wyrobów) wykorzystywanych do czynności o charakterze reprezentacyjnym, zatem w świetle wcześniejszych rozważań czynność nieodpłatnego przekazania tych towarów w ramach ww. czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem (wytworzeniem) towarów przekazywanych następnie w ramach czynności reprezentacyjnych należy uznać za nieprawidłowe. Natomiast za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy w kwestii opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów w ramach ww. czynności

W konsekwencji, oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo, należy uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo informuje się, iż ocenę stanowiska Wnioskodawcy dokonano w oparciu o stan prawny obowiązujący do dnia 30 listopada 2008r. Z dniem 1 grudnia 2008r. wchodzą w życie przepisy ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), z zastrzeżeniem przepisów wymienionych w art. 15 tejże ustawy.

W związku z powyższym od dnia 1 grudnia 2008r. zostaje uchylony przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, natomiast z dniem 1 stycznia 2009r. zmianie ulega m.in. przepis art. 7 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o VAT.

Ponadto informuje się, że kwestia dotycząca opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów w ramach sprzedaży premiowej lub reklamy związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia (wytworzenia) towarów wydawanych nieodpłatnego w ramach sprzedaży premiowej lub reklamy, jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Odnośnie przywołanych we wniosku orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wyjaśnić, iż orzeczenia zostały wydane w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Wyroki nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa. Zatem tut. organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie ma obowiązku kierować się stanowiskiem sądów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.