Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.809.2024.1.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Przychód uzyskany ze zbycia wierzytelności (faktoring)
powinien być rozpoznany jako przychód opodatkowany na
zasadach ogólnych, oraz na potrzebę ustalenia klucza alokacji
kosztów przypisany do przychodów opodatkowanych.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
działalność-działalność opodatkowana
faktoring
koszt
przychód
przychód-źródła przychodu
umowa-umowa faktoringu
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
1

z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest (...) i od 1 stycznia 2023 r. posiada status podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Wnioskodawca
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W ramach swojej działalności operacyjnej Spółka prowadzi produkcję (...) pod marką
    własną oraz produktów do (...), a także produkcję kontraktową pod markami klienta
    (private label). Poza działalnością produkcyjną, Spółka prowadzi również działalność
    handlową. Spółka prowadzi działalność poprzez sprzedaż hurtową, gdzie jej produkty
    sprzedawane są do poszczególnych kontrahentów, którzy następnie dystrybuują produkty
    Spółki do konsumentów. Sprzedaż ta jest realizowana zarówno do kontrahentów z Polski,
    jak również z zagranicy.
    W celu dostosowania się do dynamicznie zmieniających się warunków rynkowych oraz
    utrzymania konkurencyjnej pozycji wobec innych podmiotów obecnych na rynku, Spółka
    zdecydowała się na realizację przedsięwzięć gospodarczych ukierunkowanych na
    zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa. Inwestycje te zostały
    objęte decyzją o wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) (dalej: „Decyzja 1”)
    oraz decyzją o wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) (dalej „Decyzja 2”, dalej
    łącznie: „Decyzje”), które obejmują działalność gospodarczą polegającą głównie na (...). Na
    mocy wskazanych Decyzji 1 i 2, Spółka korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP. W związku z rozwojem działalności i stale
    rosnącym zapotrzebowaniem na zwiększanie mocy produkcyjnych, Spółka pozyskała
    kolejne decyzje o wsparciu, tj. decyzję o wsparciu nr (...) z dnia (...) oraz decyzję o wsparciu
    nr (...) z dnia (...) i planuje pozyskać kolejne, z których będzie korzystać w przyszłości.
    W związku z działalnością gospodarczą wykonywaną na podstawie Decyzji, Spółka posiada
    liczne wierzytelności od kontrahentów z różnym terminem płatności, powstałe z tytułu
    zbycia na ich rzecz towarów (dalej: „Transakcje Pierwotne”). Transakcje pierwotne
    zawierane są w ramach podstawowej działalności Spółki (objętej Decyzjami) i będą
    generować dochód zwolniony z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „UPDOP”). W celu poprawy stabilności finansowej oraz
    szybszego pozyskania środków umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa w ramach działalności objętej Decyzjami (tj. regulowanie podstawowych
    zobowiązań związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zobowiązań
    handlowych, publicznoprawnych i przede wszystkim zobowiązań pracowniczych) Spółka

    zawarła umowy faktoringu z podmiotami zewnętrznymi (dalej: „Umowa”, „Umowy”).
    Ponadto, Spółka nie wyklucza zawarcia kolejnych umów faktoringu w przyszłości. Zawarcie
    umów faktoringowych wynika bezpośrednio z faktu prowadzenia działalności operacyjnej
    (produkcyjnej) objętej Decyzjami a samo zbywanie wierzytelności nie stanowi dla Spółki
    odrębnego rodzaju działalności. Innymi słowy, gdyby nie fakt prowadzenia działalności
    podstawowej, Spółka nie zawierałaby umów faktoringu i nie dokonywała zbycia
    wierzytelności (ponieważ wierzytelności te w ogóle by nie powstały).
    W ramach wykonania Umów, Spółce będą przysługiwały wierzytelności z tytułu sprzedaży
    wyrobów wytworzonych przez Spółkę w związku z działalnością Spółki podlegającą
    zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP (dalej:
    „Wierzytelność z Transakcji pierwotnej”, „Wierzytelność”) wobec odbiorców końcowych
    (dalej: „Dłużnicy”). Z uwagi jednak na zbycie ww. Wierzytelności z Transakcji pierwotnych
    na podstawie Umów na rzecz podmiotów trzecich (dalej: „Faktor”, „Faktorzy”),
    przedmiotowe Wierzytelności dochodzone będą przez te podmioty. Na podstawie
    istniejących zobowiązań Faktorzy przejmą ryzyko niewypłacalności Dłużników, a w zamian
    za świadczone usługi Faktorzy będą pobierać od Spółki wynagrodzenie, przy czym będą
    składały się na nie prowizje, odsetki oraz opłaty administracyjne (dalej: „Wynagrodzenie”).
    Faktoring wierzytelności w ramach zawartych Umów polega na dokonaniu przez Spółkę na
    konkretnego Faktora cesji wierzytelności pochodzących z faktur, wystawionych w związku
    z odpłatnym zbyciem wyrobów. Cena sprzedaży płatna przez Faktora tytułem nabycia
    wierzytelności wynosi wartość nominalną wierzytelności brutto, tj. obejmuje podatek VAT,
    jeżeli Wierzytelność powstała w wyniku sprzedaży dokonanej przez Spółkę, uprzednio
    obciążonej podatkiem VAT.
    Wraz z zawarciem Umowy Faktor nabywa Wierzytelność Spółki wobec jej klienta,
    natomiast Spółka - należność od Faktora w takiej samej kwocie. Ponadto, dla Spółki
    powstaje również obowiązek zapłaty Wynagrodzenia na rzecz Faktora z tytułu
    świadczonych usług faktoringu (prowizje, odsetki itp.). Jednocześnie z uwagi na
    konieczność sprawnego zaspokojenia wzajemnych roszczeń, rozliczenia (zapłata
    Wynagrodzenia) między Spółką a Faktorem z tytułu świadczonych usług faktoringu może
    sprowadzać się do:
    1) umorzenia wzajemnych wierzytelności do wysokości roszczenia pieniężnego
      opiewającego na niższą kwotę albo
    2) dokonania przez Spółkę zapłaty wartości roszczenia pieniężnego Faktora, czyli
      uiszczenia Wynagrodzenia na jego rzecz.
    W efekcie Spółka może otrzymać od Faktora kwotę opiewającą na cenę zbytych przez nią
    wyrobów (tj. wartość brutto zbywanej wierzytelności) albo tę kwotę pomniejszoną o
    wartość Wynagrodzenia należnego Faktorowi za nabyte usługi faktoringu.
    Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 15
    lutego 2021 r. nr DD5.8201.11.2020 (dalej: „Interpretacja ogólna”), w sprawie zasad
    ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu przy zbyciu wierzytelności własnych w
    ramach umowy faktoringu, Wnioskodawca rozpoznaje przychody i koszty z tytułu umów
    faktoringu w tzw. „szyku rozwartym”, czyli wykazuje odpowiednio przychody i koszty z
    tytułu zbycia wierzytelności, odrębnie od przychodów i kosztów z tytułu Transakcji
    Pierwotnej.
    Pytania
    1. Czy przychody i koszty powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie
      faktycznym, zawartych przez Spółkę jako faktoranta, dotyczące wierzytelności
      powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu na podstawie art.
      17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności opodatkowanej, a nie do
      źródła, z którego powstała wierzytelność będąca przedmiotem umów faktoringu, tj.
      działalności podlegającej zwolnieniu?

    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1: Czy na potrzeby ustalenia klucza
      alokacji kosztów, w przypadku których nie jest możliwe przypisanie ich do źródła
      przychodów (tzw. koszty wspólne), zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a
      UPDOP, przychody powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie
      faktycznym będą zaliczane do przychodów opodatkowanych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody i koszty powstałe w ramach umów faktoringu
    opisanych w stanie faktycznym, zawartych przez Spółkę jako faktoranta, dotyczące
    wierzytelności powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z
    podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do
    działalności opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca
    przedmiotem umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy, skoro przychody powstałe w ramach umów faktoringu
    opisanych w stanie faktycznym należy przypisać do działalności opodatkowanej, również
    na potrzeby ustalenia klucza alokacji kosztów, w przypadku których nie jest możliwe
    przypisanie ich do źródła przychodów (tzw. koszty wspólne), zgodnie z zasadami
    wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a UPDOP, przychody te będą zaliczane do przychodów
    opodatkowanych (co oznacza, że na potrzeby obliczenia proporcji, która służyć będzie
    podziałowi kosztów wspólnych, nie dających się przypisać do działalności zwolnionej bądź
    opodatkowanej, przychody te stanowić będą część „ogólnej kwoty przychodów”, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 UPDOP, natomiast nie będą stanowiły dochodów, które, zgodnie z
    art. 15 ust. 2 i 2a UPDOP „nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są
    zwolnione z podatku dochodowego”).
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 UPDOP: Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPDOP: Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest
    dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art.
    22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Art. 7 ust. 2 UPDOP wskazuje, że: Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało określne w art. 12 UPDOP. Jak wskazano powyżej,
    przychodami będą w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym
    również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP: Wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji
    nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja
    2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane
    na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej
    udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej
    dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
    w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Stosownie do art. 17 ust. 4 UPDOP: Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt
    34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z

    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z powyższym, wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w art. 16 UPDOP, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami,
    w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 459 ze zm., dalej: „UWNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 UWNI: Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej
    „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach
    określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo
    w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 lit. a UWNI: Użyte w ustawie określenie „nowa inwestycja”
    oznacza m.in. inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
    związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
    zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
    nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego
    istniejącego zakładu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 8 UWNI: Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na
    podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której
    rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Zatem, zakres wsparcia stanowiącego pomoc publiczną, udzielanego w postaci zwolnienia
    podatkowego, determinuje zakres oraz sposób stosowania przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP.
    Mając na uwadze powyższe, zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a UPDOP podlega dochód z nowej inwestycji, rozumiany jako dochód osiągnięty z
    wyodrębnionego zespołu składników majątku składających się na nową inwestycję. Aby
    dany dochód korzystał ze zwolnienia z opodatkowania musi być uzyskany z działalności:
    - prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu,
    - prowadzonej na podstawie wydanej decyzji o wsparciu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie decyzji o
    wsparciu i stosowanie zwolnienia dochodów pochodzących z tej działalności stanowi
    wyjątek od zasady opodatkowania dochodu, w związku z tym przepisy dotyczące
    zwolnienia powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową. Biorąc
    pod uwagę powyższe, dokonując oceny zakresu zwolnienia podatkowego, należy
    uwzględnić, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód
    uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w decyzji o wsparciu i
    uzyskany na terenie określonym w tej decyzji. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności
    gospodarczej nie jest wymieniony w decyzji o wsparciu, to dochód z takiej działalności nie
    podlega zwolnieniu.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 6 marca 2020 r., dotyczącymi sposobu
    ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego

    z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z
    dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (str. 35): Nie wszystkie rodzaje
    przychodów uzyskiwanych przez podatników realizujących nowe inwestycje na podstawie
    decyzji o wsparciu stanowią przychody, z których dochód podlega zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT i art. 21 ust. 1 pkt 63b
    ustawy o PIT. Omawianym zwolnieniem podatkowym są objęte wyłącznie dochody
    osiągane przez podatnika na podstawie decyzji o wsparciu w zakresie realizacji inwestycji
    określonej tą decyzją. Decyzja o wsparciu powinna wskazywać (identyfikować) działalność
    gospodarczą w ramach której realizowana jest, określona w tej decyzji, nowa inwestycja.
    Niewłaściwym zatem jest wskazywanie wszystkich rodzajów działalności, wykonywanych
    przez przedsiębiorcę.
    Dochód zwolniony to dochód, który stanowi nieodłączne (niedające się uniknąć ze
    względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem
    uzyskiwanym bezpośrednio z prowadzonej działalności są dochody w postaci należności
    uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności
    objęty jest zakresem decyzji o wsparciu. W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że
    zawarcie umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym było odrębną decyzją
    biznesową, podjętą w celu poprawy stabilności finansowej oraz szybszego pozyskania
    środków umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Spółka nie miała
    obowiązku zawarcia opisanych we wniosków umów faktoringu, w związku z czym dochód
    uzyskiwany przez Spółkę z tego tytułu nie stanowi nieodłącznego następstwa prowadzenia
    działalności gospodarczej objętej decyzją o wsparciu.
    Powołane powyżej argumenty, zdaniem Wnioskodawcy wskazują, że dochód uzyskany z
    tytułu osiągniętego przez Spółkę przychodu czy poniesionego kosztu w ramach zawartych
    umów faktoringu, nie będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP, mimo że Wierzytelności objęte tymi umowami powstały w związku z
    działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zatem, przychody i koszty z tytułu rozliczenia transakcji umów faktoringu dotyczących
    Wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego zwolnieniu z
    opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie posiadanych Decyzji, a w
    związku z tym powinny podlegać zaliczaniu do działalności Spółki niepodlegającej
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody i koszty powstałe w
    ramach umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym, dotyczące wierzytelności
    powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności
    opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca przedmiotem
    umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu.
    Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę zostało zaaprobowane przez organy
    interpretacyjne w następujących interpretacjach indywidualnych:
    - Interpretacja z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.167.2022.1.JKU, w
      której organ wskazał: Tym samym, należy uznać, że jeżeli Spółka uzyska przychód z
      tytułu umów faktoringu dotyczących wierzytelności, który nie stanowi przychodu z
      działalności wymienionej w zezwoleniu/decyzji o wsparciu, to dochód z tego tytułu nie
      będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.
      p. Powyższe analogicznie dotyczyć będzie również działalności objętej decyzją o
      wsparciu wskazanej w treści art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p.;
    - Interpretacja z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.187.2022.1.KS, w
      której organ wskazał: (...) przychody z tytułu rozliczenia transakcji umów sprzedaży
      wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego zwolnieniu z
      opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie posiadanego
      zezwolenia. W związku z tym, koszty powinny podlegać zaliczaniu do działalności

      Spółki niepodlegającej zwolnieniu z opodatkowania CIT. Zgodzić należy się z Państwa
      argumentacją, że skoro zakres zezwolenia wydanego na rzecz Spółki nie obejmuje
      obrotu wierzytelnościami, to przychód rozpoznany przez Spółkę z tytułu otrzymania
      ceny sprzedaży wierzytelności od Faktora nie może podlegać zaliczeniu do działalności
      Spółki objętej zwolnieniem;
    - Interpretacja z dnia 28 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.781.2023.1.DW, w której
      organ wskazał: Zbycie wierzytelności podmiotowi trzeciemu nie jest związane z
      transakcją zawartą między wierzycielem a jego dłużnikiem - jest odrębnym
      zdarzeniem gospodarczym. Zbycie wierzytelności nie prowadzi do spłaty tej
      wierzytelności przez dłużnika, ponieważ ten w dalszym ciągu nie uregulował swojego
      zobowiązania, tylko po zbyciu tej wierzytelności, jest on zobowiązany wobec innego
      podmiotu. Zatem, przychody z tytułu rozliczenia transakcji umów faktoringu
      dotyczących wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego
      zwolnieniu z opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie
      posiadanego zezwolenia, a w związku z tym powinny podlegać zaliczaniu do
      działalności niepodlegającej zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT. Tym samym,
      należy uznać, że jeżeli uzyskali/uzyskają Państwo przychód/poniosą koszt z tytułu
      zawartych umów faktoringu, to dochód z tego tytułu nie będzie podlegał zwolnieniu z
      opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 UPDOP: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze
    źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
    przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku,
    w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej
    kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2a UPDOP: Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w
    przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część
    dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z
    tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Przepisy art. 15 ust. 2-2a UPDOP ustanawiają zasadę proporcjonalnego podziału
    pośrednich kosztów uzyskania przychodów, których nie można w sposób wyłączny
    przyporządkować do żadnego źródła. Proporcjonalnego podziału dokonuje się w oparciu
    o tzw. klucz przychodowy, który polega na podziale kosztów w takim stosunku, w jakim
    pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 15 ust. 2
    UPDOP ustanawia zasadę proporcjonalnego podziału kosztów pośrednich pomiędzy
    przychody opodatkowane, nieopodatkowane i zwolnione z opodatkowania. Natomiast,
    art. 15 ust. 2a UPDOP reguluje sytuacje, w których w ramach jednego źródła przychodów,
    część kosztów pośrednich alokowana jest do przychodów podlegających opodatkowaniu,
    a część do nieopodatkowanych lub zwolnionych.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro przychody
    powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym należy przypisać do
    działalności opodatkowanej, niezależnie od tego, że wierzytelności których dotyczą
    powstały w związku z działalnością Spółki, podlegającą zwolnieniu z podatku
    dochodowego, to również na potrzeby ustalenia klucza alokacji kosztów wspólnych,
    zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a UPDOP, przychody te należy zaliczać
    do przychodów opodatkowanych (co oznacza, że na potrzeby obliczenia proporcji, która

    służyć będzie podziałowi kosztów wspólnych, nie dających się przypisać do działalności
    zwolnionej bądź opodatkowanej, przychody te stanowić będą część „ogólnej kwoty
    przychodów”, o której mowa w art. 15 ust. 2 UPDOP, natomiast nie będą stanowiły
    dochodów, które, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a UPDOP „nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego”).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.