Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.531.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości na Białorusi oraz
przewiezienia środków pieniężnych do Polski.
Słowa kluczowe: Białoruś
gotówka
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
pieniądze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem polskim oraz białoruskim, jednak nie posiada na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonego obowiązku podatkowego w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f., bowiem na stałe zamieszkuje i pracuje na terytorium
    Republiki Białoruś, gdzie rozlicza się z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Córka Wnioskodawcy, (...), również posiada obywatelstwo polskie i białoruskie i od (...) r.
    na stałe zamieszkuje i pracuje w Polsce, a więc posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Obecnie córka Wnioskodawcy rozważa zakup mieszkania na terytorium Polski. Mieszkanie
    zamierza nabyć, posiłkując się kredytem hipotecznym. W celu jego uzyskania musi wnieść
    wkład własny. Środki na wkład własny zamierza pozyskać od swojego ojca, tj.
    Wnioskodawcy.
    W celu przekazania córce środków na wkład własny Wnioskodawca sprzedał mieszkanie,
    położone na terytorium Republiki Białoruś, stanowiące jego własność, co zostało
    udokumentowane umową sprzedaży zawartą zgodnie z obowiązującym prawem
    białoruskim. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostały wymienione w
    białoruskim banku na walutę obcą (EUR). Wnioskodawca posiada odpowiednie
    potwierdzenie zakupu waluty.
    Wnioskodawca zamierza przewieźć środki pieniężne w formie gotówkowej, w walucie
    obcej (EUR) przez granicę polsko-białoruską, składając odpowiednią deklarację dewizową.
    Przewiezione środki pieniężne Wnioskodawca przekaże w formie darowizny córce.

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą należącej do Wnioskodawcy nieruchomości, położonej na
    terytorium Republiki Białoruś oraz przewiezieniem środków pieniężnych, uzyskanych z tyt.
    sprzedaży ww. nieruchomości do Polski, powstaje po stronie Wnioskodawcy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, po jego stronie nie powstaje na terytorium Polski obowiązek
    podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze sprzedażą należącej
    do niego nieruchomości, położonej na terytorium Republiki Białoruś, oraz przewiezieniem
    środków pieniężnych uzyskanych z tyt. sprzedaży ww. nieruchomości do Polski.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym (art. 3 ust. 1a u.p.d.o.f.).
    W myśl ust. 2a tegoż artykułu osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z art. 3 ust 2b u.p.d.o.f. wynika, że za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z:
    1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
    służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez
    względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
    względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym
    poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
    nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw
    do takiej nieruchomości;
    5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
    papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze
    zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
    5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
    obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
    uczestnictwa;
    6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
    spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
    instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
    charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
    (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50%
    wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
    inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio
    lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub prawa do takich nieruchomości;
    6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
    uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
    potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia;
    8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Uwzględnić należy także postanowienia wynikające z PL–BY UPO.
    W myśl art. 4 ust. 1 PL–BY UPO określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem
    tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
    zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
    podobnym charakterze.
    Biorąc pod uwagę brzmienie ww. przepisów oraz fakt, że Wnioskodawca:
    1) nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodka interesów życiowych), bowiem na stałe przebywa i pracuje na
    Białorusi, ma tam (poza córką) resztę swojej rodziny i rozlicza się na terytorium Republiki
    Białoruś z tyt. podatku dochodowego od osób fizycznych,
    2) nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym,
    3) spełnia w odniesieniu do Republiki Białoruś definicję „osoby mającej miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie”, wynikającą z art. 4 ust. 1 PL–BY
    UPO,
    – należy uznać, że Wnioskodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Nie można także uznać, że po stronie Wnioskodawcy powstanie w Polsce ograniczony
    obowiązek podatkowy, ponieważ sprzedana nieruchomość jest położona na terytorium
    Republiki Białoruś, a więc nie znajdzie zastosowania przesłanka z art. 3 ust. 2b pkt 4 u.p.d.
    o.f. Ponadto, dochód (przychód) ze zbycia nieruchomości został osiągnięty na terytorium
    Republiki Białoruś i tam powinien zostać opodatkowany zgodnie z regulacjami
    miejscowymi.
    W ocenie Wnioskodawcy, w świetle powyższego w opisanym stanie faktycznym po stronie
    Wnioskodawcy nie powstaje na terytorium Polski obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku ze sprzedażą nieruchomości, położonej na
    Białorusi, oraz przewiezieniem środków pieniężnych uzyskanych z tyt. ww. sprzedaży na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:

      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Stosownie do art. 4a tej ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Rządem Republiki
    Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku z 18 listopada 1992 r. (Dz. U. 1993 r. Nr 120 poz. 534):
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej
      miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne
      kryterium o podobnym charakterze.
    W myśl art. 6 ww. umowy:
      1. Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      jednym Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z
      eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym
      się Państwie, podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie.
      2. Określenie "majątek nieruchomy" posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się
      według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 omawianej umowy:
      Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym
      Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o
      którym mowa w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 4 tej umowy:
      Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie wymienionego w ustępach 1, 2 i 3
      podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba
      przenosząca tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem polskim oraz białoruskim, jednak nie
    posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonego obowiązku
    podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem na stałe zamieszkuje i pracuje Pan na terytorium Republiki Białoruś,
    gdzie rozlicza się Pan z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W celu przekazania córce środków na wkład własny sprzedał Pan mieszkanie położone na
    terytorium Białorusi, stanowiące Pana własność, co zostało udokumentowane umową
    sprzedaży zawartą zgodnie z obowiązującym prawem białoruskim.
    W przedmiotowej sprawie w momencie dokonania sprzedaży nieruchomości nie posiadał
    Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i podlegał Pan ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Polski.
    Jak wynika z wcześniej powołanego art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    uważa się dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

    nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w
    części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    W konsekwencji, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych w Polsce z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości położonej na terytorium
    Białorusi.
    W zakresie przewozu środków pieniężnych – uzyskanych z tytułu sprzedaży
    nieruchomości położonej na Białorusi – do Polski, należy wskazać, że w myśl art. 9 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów, których osiągnięcie powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego, zawarty został w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z jego treścią źródłami przychodów są:
      1. stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2. działalność wykonywana osobiście;
      3. pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4. działy specjalne produkcji rolnej;
      5. (uchylony)
      6. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega każdy dochód
    osiągnięty przez osobę fizyczną. Dochód stanowi nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest natomiast pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Z definicji tej można wywieść, że za przychody podatkowe
    mogą być uznane tylko takie świadczenia, które w istocie są określonym przyrostem
    majątkowym.
    Kwalifikacja do jednego ze źródeł przychodów określonych w zacytowanym art. 10 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest bowiem konsekwencją
    powstania przychodu w rozumieniu ww. ustawy. W art. 10 ust. 1 omawianej ustawy
    wymienione zostały w pkt 9 inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i tym samym powyższa ustawa w
    swoich założeniach daje podstawy prawne, aby do tej kategorii zaliczyć również
    przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    W przedmiotowej sprawie nie sposób uznać, że w związku z przewiezieniem środków
    pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na Białorusi do Polski, w sytuacji
    gdy, podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, osiągnie Pan
    jakąkolwiek korzyść majątkową. Z tego też względu nie osiągnie Pan przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w rezultacie także
    dochodu, który mógłby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, przewiezienie środków pieniężnych – uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości
    położonej na terytorium Białorusi – do Polski, nie spowoduje po Pana stronie powstania
    przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    i w konsekwencji nie wystąpi również obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Należy zaznaczyć, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi wyłącznie w zakresie
    będącym przedmiotem wniosku (zadanego pytania). Inne kwestie przedstawione we
    wniosku i nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia
    miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.