Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1382/09-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-05
Teza: Faktura jako dokument za usługę transportu towarów.
Słowa kluczowe: dokumentacja; faktura-faktura VAT
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2009 r. (data wpływu 12 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania usług transportu towarów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania usług transportu towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi firmę transportowo-spedycyjną. Świadczy usługi przewozu towarów zarówno w kraju, jak i usługi transportu wewnątrzwspólnotowego.

W przypadku transportu wewnątrzwspólnotowego, dokumentami świadczącymi o dokonaniu dostawy jest dokument CMR – list przewozowy stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej.

W przypadku transportu krajowego są to dokumenty dostawy (w formie zależnej od nadawcy towarów np.: WZ – wydania zewnętrzne, PM – przesunięcia magazynowe, DD – dokument dostawy), wydawane w większości w jednym egzemplarzu.

Za usługę dostawy towarów wraz z oryginałem faktury dla zleceniodawcy wysyłany jest oryginalny dokument przewozowy CMR, czy w przypadku transportu krajowego dokument dostawy. w związku z czym, w posiadaniu Zainteresowanego pozostaje kopia faktury, przyjęte zlecenie oraz kopia dokumentu dostawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przepisy prawa podatkowego wymagają, aby Wnioskodawca poza kopią wystawianych faktur za transport dysponował oryginałami dokumentów przewozowych, czy wystarczające będą kserokopie tych dokumentów?
2.  Czy wystarczy przechowywać tylko kserokopie dokumentów przewozowych, czy może dokumenty te wymagają urzędowego potwierdzenia faktu dostawy, jeśli nie są w formie oryginalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 88 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani przechowywać kopie tych rachunków.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 42 ust. 7 wskazuje: „Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których jeden jest wydawany nabywcy, drugi – podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci – podatnik przesyła wraz z fakturą (…)”.

Jeżeli Zainteresowany pośredniczy przy przewozie towarów, występując w roli spedytora, nie jest w posiadaniu oryginału tego dokumentu. w przypadku transportu krajowego najczęściej wydawany jest tylko jeden dokument dostawy, który wysyłany jest wraz z fakturą dla zleceniodawcy. Tak więc, w posiadaniu Wnioskodawcy zostaje kopia dokumentu przewozowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 42 ust. 11 wskazuje, że „Dokumenty, które potwierdzają dostarczenie do nabywcy towarów stanowią:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu”.

Oprócz kopii dokumentów Zainteresowany posiada zlecenia do każdej usługi z ustaloną kwotą frachtu, co stanowi również dowód dostarczenia towaru.

Zatem w jego archiwum pozostaje kopia faktury, kopie dokumentów dostawy oraz zlecenie transportowe – co jest zgodne z przepisami podatkowymi i nie musi posiadać oryginałów dokumentów dostawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi przewozu towarów zarówno w kraju, jak i usługi transportu wewnątrzwspólnotowego. Za usługę dostawy towarów wraz z oryginałem faktury dla zleceniodawcy wysyłany jest oryginalny dokument przewozowy CMR, czy w przypadku transportu krajowego dokument dostawy. w posiadaniu Zainteresowanego znajduje się zatem kopia faktury, przyjęte zlecenie oraz kopia dokumentu dostawy.

Stosownie do art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy, w przypadku świadczenia usług transportowych miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28.

W przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3 (art. 28 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

Art. 106 ust. 1 ustawy wskazuje, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

W myśl art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Powołując się na powyższą delegację ustawową, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Natomiast, § 19 ust. 1 cyt. rozporządzenia wskazuje, iż faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.

Stosownie do § 25 ust. 1 ww. rozporządzenia, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

Mając na uwadze opis sprawy oraz przywołane przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca z tytułu świadczenia usług transportu towarów w kraju, jak i transportu wewnątrzwspólnotowego, obowiązany jest do wystawienia faktur dokumentujących dokonanie przedmiotowych usług. Jako sprzedawca usług zatrzymuje on w swojej dokumentacji kopie faktur, natomiast ich oryginały miał obowiązek przekazać podmiotom, na rzecz których te usługi świadczył (nabywcom).

Żaden z przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych do niej nie nakłada na podmiot świadczący takie usługi transportowe obowiązku posiadania poza kopią faktury VAT, innych, dodatkowych dokumentów, które dokumentowałyby fakt dokonania usługi.

Art. 112 ustawy wskazuje, iż podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczenia podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 88 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani kolejno je numerować i przechowywać kopie tych rachunków, w kolejności ich wystawienia, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Ustosunkowując się zatem do pytania Zainteresowanego stwierdzić należy, że przepisy prawa podatkowego nie wymagają, aby poza kopią wystawianych faktur za transport na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowy transport towarów, dysponował on oryginałami dokumentów przewozowych. Zatem, wystarczające jest posiadanie i przechowywanie w swojej dokumentacji kopii faktur VAT, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wnioskodawca we własnym stanowisku powołał art. 42 ust. 7 oraz ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy wyjaśnić, iż art. 42 ustawy dotyczy możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (m.in. ich dokumentowania). w związku z opisanym stanem faktycznym stwierdzić należy, że nie ma on zastosowania w przedmiotowej sprawie, bowiem Zainteresowany nie dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów lecz świadczy usługi ich transportu w kraju oraz ich transportu wewnątrzwspólnotowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że od dnia 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 195, poz. 1504), która uchyliła art. 27 oraz art. 28 ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.