Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.67.2019.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-12
Teza: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: gotówka; karta-karta płatnicza; kasa-kasa rejestrująca; rachunki-rachunek bankowy; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2019 r. (data wpływu 6 lutego 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2019 r. (data wpływu 21 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem portali X i Y oraz gotówką **– jest prawidłowe;**

*   zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem portali X i Y, gotówką oraz za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 marca 2019 r. (data wpływu 21 marca 2019 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej.

Jako formę opodatkowania podatkiem dochodowym zamierza wybrać kartę podatkową bowiem prowadzona przez niego działalność mieścić się będzie w kategorii: usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12 pokoi (załącznik nr 3, część XII lp. 4 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 43, dalej powoływana jako ustawa o podatku zryczałtowanym).

Ponadto Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia w podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm., dalej powoływana jako ustawa o VAT), chyba że przekroczy limity określone w art. 113 ustawy o VAT. Wówczas dokona właściwej rejestracji do celów podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą sklasyfikowaną w PKD 55.20.Z, tj. obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług hotelarskich polegających na krótkoterminowym, tj. w systemie dobowym, wynajmie mieszkań (pokoi gościnnych).

Mieszkania, które Wnioskodawca zamierza wynająć, znajdują się w tym samym budynku, jednak są to mieszkania odrębne. Łączna liczba pokoi nie przekracza 12. Przedmiotem wynajmu będą:

1.  kawalerka z oddzielną kuchnią
2.  mieszkanie z jedną sypialnią i pokojem w aneksie,
3.  mieszkanie z dwiema sypialniami i pokojem w aneksie.

Płatności za usługi najmu na doby Wnioskodawca przyjmować będzie tylko na konto bankowe za pośrednictwem portali internetowych X i Y. Nie jest wykluczone, że w przyszłości zostaną dołączone również inne portale tego typu. Ponadto Wnioskodawca rozważa możliwość przyjmowania płatności za wynajem gotówką.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

Określenie „podatnik” użyte w poz. 74 wniosku oznacza Wnioskodawcę.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi na rzecz wszystkich osób fizycznych, bez rozgraniczania, czy prowadzą działalność gospodarczą lub czy są rolnikami ryczałtowymi. Dlatego należy przyjąć, że Wnioskodawca będzie również świadczył usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Wnioskodawca przewiduje, że obrót realizowany w 2019 r. przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy w proporcji do okresu świadczenia usług kwotę 20.000 zł.

Wnioskodawca planuje przyjmować płatności za świadczenie usług za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala.

W przypadku przyjmowania płatności za pośrednictwem portali X i Y Wnioskodawca będzie otrzymywał w całości zapłatę za wykonywane usługi za pośrednictwem banku na swój rachunek bankowy, z tym zastrzeżeniem, że płatność dokonywana przez portale będzie pomniejszona o prowizję należną tym portalom z tytułu świadczonych przez nie usług.

W przypadku portalu Y jest wysyłana suma rezerwacji wraz z wykazem, których rezerwacji ta suma dotyczy. W przypadku X przekazywane są pojedyncze przelewy z których wynika, których rezerwacji dotyczy. Stąd należy uznać, iż z prowadzonej przez Wnioskodawcę dokumentacji będzie jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła ww. zapłata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku rejestrowania transakcji na kasie fiskalnej, jeżeli wszystkie rezerwacje są ewidencjonowane w portalach X i Y i płatność odbywa się przez te portale wprost na konto bankowe?
2.  Czy Wnioskodawca może posiadać terminal płatniczy i przyjąć zapłatę od gościa kartą lub przyjmować płatność gotówką, nie posiadając kasy fiskalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, kwoty wpłacane przez portale typu X lub Y korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej określonego w poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U.2018.2519, dalej: rozporządzenie).

Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Gośćmi Wnioskodawcy będą co do zasady wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Jednakże zgodnie z rozporządzeniem przewidziane zostały przypadki, w których nie ma obowiązku stosowania kas fiskalnych. Zgodnie ze zwolnieniem określonym

w poz. 37 załącznika do rozporządzenia, świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych korzysta ze zwolnienia z obowiązku stosowania kas fiskalnych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę polegają na świadczeniu usług hotelowych, polegających na wynajmie pokoi osobom fizycznym, zaś przelewy otrzymywane na konto Wnioskodawcy pozwalają na dokładne przyporządkowanie kwot do konkretnych świadczonych usług. Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż pieniądze wpływają na konto Wnioskodawcy za pośrednictwem portali, a nie bezpośrednio od gości. Również bez znaczenia pozostaje fakt, iż portale mogą dokonywać zbiorczych, okresowych przelewów, jeżeli do każdego przelewu będzie sporządzona odrębna specyfikacja usług, objętych tym przelewem. W tych przypadkach, w których płatność dokonana przez gości zostanie przekazana przez portale na konto bankowe Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do stosowania kasy fiskalnej.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja karty płatniczej określona została w przepisie art. 2 pkt 15a ustawy o usługach płatniczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2003 z późn zm.), zgodnie z którą jest nią karta uprawniająca do wypłaty gotówki lub umożliwiająca złożenie zlecenia płatniczego za pośrednictwem akceptanta lub agenta rozliczeniowego, akceptowana przez akceptanta w celu otrzymania przez niego należnych mu środków, w tym karta płatnicza w rozumieniu z art. 2 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2015/751.

Należy dodatkowo zwrócić uwagę, że płatność kartą płatniczą stanowi, na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o usługach płatniczych, usługę płatniczą należącą do tej samej kategorii co przelew bankowy, tj. usługę polegającą na wykonywaniu transakcji płatniczych, w tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy.

Transakcje kartami płatniczymi wymienione zostały także w art. 63 ust. 3 pkt 4 Prawa bankowego (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 z późn. zm.), który określa że rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się w szczególności kartą płatniczą.

Ekonomicznym efektem dokonania transakcji płatniczej kartą płatniczą jest co do zasady przekazanie środków pieniężnych pomiędzy podmiotami, np. z rachunku nabywcy towaru lub usługi na rachunek sprzedawcy towaru lub usługi tzw. akceptanta.

W związku z tym należy uznać, że w przypadku otrzymywania wynagrodzenia dokonanego przez gościa przy użyciu karty płatniczej, Wnioskodawca może również w tej sytuacji zastosować zwolnienie wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 37 załącznika do tego rozporządzenia, pod warunkiem, że z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikać jakiej konkretnie czynności ta zapłata dotyczyła.

Gdyby jednak Wnioskodawca zdecydował się na przyjęcie płatności gotówką, wówczas może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa § 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia, przy czym do limitu wskazanego w tych przepisach należy wliczać również obrót zwolniony z obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej, w tym określony w poz. 37 załącznika do tego rozporządzenia. Tym samym Wnioskodawca do czasu przekroczenia limitu 20.000 zł (a w pierwszym roku limitu obliczonego proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności), łącznie z obrotem zwolnionym z obowiązku ewidencjonowania zgodnie z poz. 37 załącznika, nie będzie obowiązany do ewidencjonowania płatności gotówką na kasie rejestrującej. Wraz z przekroczeniem limitu będzie obowiązany do zainstalowania kasy rejestrującej i ewidencjonowania płatności gotówkowych na tej kasie. Nawet jednak w takim przypadku, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku rejestrowania na kasie płatności spełniających kryteria, o których mowa w poz. 37 załącznika do rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem portali X i Y oraz gotówką **– jest prawidłowe;**

*   zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala **– jest nieprawidłowe.**

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnienia z powyższego obowiązku od dnia 1 stycznia 2019 r., reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U., poz. 2519), zwane dalej „rozporządzeniem”.

I tak, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł.

Stosownie do treści § 5 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ze względu na wysokość osiągniętego obrotu jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczy podmiotu.

Zgodnie z zapisem § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Zgodnie z zapisem § 4 ust. 1 zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług wymienionych w tym przepisie.

W poz. 37 załącznika do rozporządzenia, jako czynność korzystającą ze zwolnienia, wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej. Prowadzona przez niego działalność mieścić się będzie w kategorii: usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków). Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wnioskodawca przewiduje, że obrót realizowany w 2019 r. przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy w proporcji do okresu świadczenia usług kwotę 20.000 zł. Płatności za usługi najmu na doby Wnioskodawca przyjmować będzie tylko na konto bankowe za pośrednictwem portali internetowych X i Y. W przypadku przyjmowania płatności za pośrednictwem portali X i Y Wnioskodawca będzie otrzymywał w całości zapłatę za wykonywane usługi za pośrednictwem banku na swój rachunek bankowy. W przypadku portalu Y jest wysyłana suma rezerwacji wraz z wykazem, których rezerwacji suma dotyczy. W przypadku X przekazywane są pojedyncze przelewy z których wynika, których rezerwacji dotyczy. Z prowadzonej przez Wnioskodawcę dokumentacji będzie jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła ww. zapłata. Wnioskodawca rozważa możliwość przyjmowania płatności gotówką. Wnioskodawca planuje przyjmować płatności za świadczenie usług za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem portali X i Y, gotówką oraz za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala.

Z cytowanego wcześniej § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, wynika, że aby czynność korzystała ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej muszą być spełnione następujące warunki:

*   świadczący usługę musi otrzymać w całości zapłatę za usługę za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem) oraz

*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie musi wynikać, jakiej konkretnie czynności ta zapłata dotyczyła.

W analizowanej sprawie, jak wskazał Wnioskodawca, w przypadku przyjmowania płatności za pośrednictwem portali X i Y, Wnioskodawca będzie otrzymywał w całości zapłatę za wykonywane usługi za pośrednictwem banku na swój rachunek bankowy oraz z prowadzonej przez Wnioskodawcę dokumentacji będzie jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata. A zatem należy stwierdzić, że spełnione będą warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 37 załącznika do tego rozporządzenia.

Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż pieniądze wpływają na konto Wnioskodawcy za pośrednictwem portali. W tych przypadkach, w których płatność dokonana przez gości zostanie przekazana przez portale na konto bankowe Wnioskodawcy, a z prowadzonej przez Wnioskodawcę dokumentacji będzie jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem portali X i Y, uznano za prawidłowe.

Odnosząc się do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi gotówką i za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala, należy zauważyć, że takie czynności nie będą mogły korzystać z ww. zwolnienia w oparciu o § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, ponieważ takie płatności nie spełniają warunków uprawniających do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie ww. przepisu rozporządzenia. Należy bowiem zauważyć, że również płatności dokonywane za pomocą kart płatniczych przy użyciu terminala wypełniają walory płatności gotówkowych. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w takich okolicznościach nie zostaną spełnione warunki konieczne do korzystania ze zwolnienia świadczonych usług z ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 37 załącznika, ponieważ zapłata za świadczone usługi nie następuje w sposób określony w tym przepisie. Dla tego rodzaju usług Wnioskodawca w 2019 r. do czasu przekroczenia obrotu ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł w proporcji do okresu wykonywania tych czynności będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi gotówką, uznano za prawidłowe, natomiast stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku otrzymywania zapłaty za świadczone usługi za pośrednictwem karty płatniczej przy użyciu terminala, uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.