Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-345/13-4/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-10
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z fakturami wystawionymi przez hotele za organizację konferencji/szkoleń (różne nazewnictwo usługi na fakturze)
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi gastronomiczne; usługi-usługi hotelarskie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu 17 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2013 r. (data wpływu 31 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z fakturami wystawionymi przez hotele za organizację konferencji/szkoleń – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z fakturami wystawionymi przez hotele za organizację konferencji/szkoleń.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 maja 2013 r. (data wpływu 31 maja 2013 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organ z dnia 14 maja 2013 r. znak IPPP2/443-345/13-2/KOM (skuteczne doręczenie dnia 20.05.2013 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Jednym z przedmiotów działalności Wnioskodawcy jest organizacja konferencji i szkoleń biznesowych. Wnioskodawca organizuje takie szkolenia najczęściej w hotelach i z tego tytułu osiąga przychody, z jednej strony od uczestników konferencji z tytułu opłat za wstęp, z drugiej od pozyskanych sponsorów.

Na zlecenie Wnioskodawcy, na podstawie umowy bądź zamówienia hotel zajmuje się kompleksową organizacją konferencji bądź szkolenia, czyli udostępnia sale konferencyjne, wynajmuje wyposażenie konferencyjne (rzutniki, projektory etc.), zapewnia wyżywienie (lunche, przerwy kawowe etc.), w razie potrzeby noclegi dla uczestników itp.

Z tytułu organizacji konferencji lub szkolenia hotele wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury. Niektóre hotele wystawiają z tego tytułu faktury za tzw. „pakiet konferencyjny” w całości opodatkowany stawką VAT 23%, niektóre wystawiają faktury za pakiet konferencyjny, jednak z rozdzieleniem na pakiet konferencyjny 23% VAT i pakiet konferencyjny 8% VAT, a niektóre z tytułu organizacji konferencji wystawiają fakturę, na której wyróżniają wszystkie świadczone usługi wchodzące w skład organizacji konferencji, a więc: wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu konferencyjnego, usługi gastronomiczne, hotelowe itp.

W przypadku rozdzielenia i odrębnego wykazania na fakturze pozycji „pakiet konferencyjny 23% VAT i „pakiet konferencyjny 8% VAT”:

1.  na pozycję „pakiet konferencyjny 23% VAT” składają się zazwyczaj: wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu audiowizualnego, elementy składowe przerw kawowych i lunchowych dla uczestników (jedzenie i napoje) opodatkowane stawką VAT 23%;
2.  na pozycję „pakiet konferencyjny 8% VAT” składają się zazwyczaj: elementy składowe przerw kawowych i lunchowych dla uczestników (jedzenie i napoje) opodatkowane stawką VAT 8%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy skoro Wnioskodawca zajmuje się w ramach prowadzenia działalności gospodarczej organizacją szkoleń, konferencji i kongresów, a w skład nabywanej przez niego od hoteli usługi organizacji konferencji i szkoleń wchodzą usługi gastronomiczne i hotelowe, to czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymywanych od hoteli, mimo ograniczeń sformułowanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, we wszystkich trzech opisanych sytuacjach:

1.  gdy przedmiotem faktury jest pakiet konferencyjny ze stawką 23% VAT,
2.  gdy przedmiotem faktury jest osobno a) pakiet konferencyjny ze stawką 23% VAT i b) pakiet konferencyjny ze stawką 8% VAT,
3.  gdy hotel wystawia fakturę, na której wyszczególnia osobno usługi najmu sali konferencyjnej, sprzętu konferencyjnego, usługi gastronomiczne i hotelowe?

Stanowisko Wnioskodawcy

W przedmiotowej sprawie można mówić o jednym świadczeniu głównym - organizacji konferencji, na które składają się inne świadczenia pomocnicze, w tym wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu audio-wizualnego, usługi hotelowe czy usługi gastronomiczne (przerwy kawowe, lunch, napoje), określane łącznie jako „Pakiet Konferencyjny”.

We wszystkich trzech przypadkach przedstawionych we wniosku (faktury za tzw. „pakiet konferencyjny” w całości opodatkowany stawką VAT 23%, faktury za pakiet konferencyjny z rozdzieleniem na pakiet konferencyjny 23% VAT i pakiet konferencyjny 8% VAT, faktury z wyszczególnieniem wszystkich świadczonych usług wchodzących w skład organizacji konferencji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego.

Jednocześnie wykazanie na fakturze odrębnie poszczególnych elementów świadczenia nie wyklucza istnienia jednego świadczenia złożonego („pakietu konferencyjnego”), na które się one składają.

W związku z nabyciem przedmiotowej usługi określanej jako „Pakiet Konferencyjny” udokumentowanej:

1.  fakturą za „pakiet konferencyjny” w całości opodatkowany stawką VAT 23%,
2.  fakturą za pakiet konferencyjny, jednak z rozdzieleniem na pakiet konferencyjny 23% VAT i pakiet konferencyjny 8% VAT,
3.  fakturą z wyszczególnieniem wszystkich świadczonych usług wchodzących w skład organizacji konferencji, wykazującą nabycie usługi kompleksowej (obejmującej wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu audio-wizualnego, usługi hotelowe czy usługi gastronomiczne, w tym przerwy kawowe, lunch, napoje)

\- zastosowania nie znajdzie art. 88 ust 1 pkt 4 lit. b.

Wnioskodawcy przysługiwać więc będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur w zakresie, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nabywane usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Definicja dostawy towarów zawarta została w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Generalna zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zatem, stosownie do cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Powyższa reguła wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków ponoszonych w związku z nabyciem usług noclegowych oraz gastronomicznych, za wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Oznacza to, że ograniczenie możliwości pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony ma zastosowanie wyłącznie w przypadku usług noclegowych i gastronomicznych, poza ww. wyjątkiem.

Z opisu sprawy wynika, że jednym z przedmiotów działalności Wnioskodawcy jest organizacja konferencji i szkoleń biznesowych. Wnioskodawca organizuje takie szkolenia najczęściej w hotelach i z tego tytułu osiąga przychody z jednej strony od uczestników konferencji z tytułu opłat za wstęp, z drugiej od pozyskanych sponsorów. Na zlecenie Wnioskodawcy, na podstawie umowy bądź zamówienia hotel zajmuje się kompleksową organizacją konferencji bądź szkolenia, czyli udostępnia sale konferencyjne, wynajmuje wyposażenie konferencyjne (rzutniki, projektory etc.), zapewnia wyżywienie (lunche, przerwy kawowe etc.), w razie potrzeby noclegi dla uczestników itp. Z tytułu organizacji konferencji lub szkolenia hotele wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury. Niektóre hotele wystawiają z tego tytułu faktury za tzw. „pakiet konferencyjny” w całości opodatkowany stawką VAT 23%, niektóre wystawiają faktury za pakiet konferencyjny, jednak z rozdzieleniem na pakiet konferencyjny 23% VAT i pakiet konferencyjny 8% VAT, a niektóre z tytułu organizacji konferencji wystawiają fakturę, na której wyróżniają wszystkie świadczone usługi wchodzące w skład organizacji konferencji, a więc: wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu konferencyjnego, usługi gastronomiczne, hotelowe itp.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług służących Wnioskodawcy do świadczenia usług organizacji szkoleń i konferencji z faktur otrzymywanych od hoteli we wszystkich trzech opisanych sytuacjach, mimo ograniczeń sformułowanych w art. 88 ust.1 pkt 4 ustawy o VAT.

W odpowiedzi na powyższe należy wskazać, że prawidłowa klasyfikacja towarów i usług spoczywa na sprzedawcy towarów i usług, bowiem sprzedawca jako podmiot zainteresowany jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z powyższego wynika, że faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem sprzedaży określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT ustawodawca określił w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), m.in. kto może wystawiać faktury i jakie powinna ona zawierać elementy.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 fakturę wystawia zarejestrowany podatnik VAT czynny, a także faktury mogą również wystawiać zarejestrowani podatnicy VAT zwolnieni.

Natomiast zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów faktura powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku, od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

Stosownie do § 5 ust. 6 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Podatnik może określić w fakturze również kwoty podatku dotyczące wartości poszczególnych dostarczonych towarów i wykonanych usług wykazanych w tej fakturze; w tym przypadku łączna kwota podatku może być ustalona w wyniku podsumowania jednostkowych kwot podatku.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, fakturę wystawia sprzedawca (usługodawca) będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

W przedmiotowej sprawie na zlecenie Wnioskodawcy, na podstawie umowy bądź zamówienia hotel zajmuje się kompleksową organizacją konferencji bądź szkolenia, czyli udostępnia sale konferencyjne, wynajmuje wyposażenie konferencyjne (rzutniki, projektory etc.) zapewnia wyżywienie (lunche, przerwy kawowe etc.), w razie potrzeby noclegi dla uczestników itp. Jednakże, usługodawcy, pomimo zakupu kompleksowej usługi organizowania szkoleń różnorodnie dokumentują przedmiotowe usługi na fakturze, tj. Wnioskodawca otrzymuje faktury za „pakiet konferencyjny 23% VAT”, za „pakiet konferencyjny 23% VAT i „pakiet konferencyjny 8% VAT” oraz na faktury, gdzie hotele wyodrębniają osobno: wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu konferencyjnego, usługi gastronomiczne, usługi hotelowe, ewentualnie inne usługi (obsługa etc.).

Podkreślić należy, iż do prawidłowego zaklasyfikowania świadczonej usługi czy dostarczanego towaru i zastosowania prawidłowej stawki VAT, jak już wcześniej wspomniano, jest zobowiązany sprzedawca i ten też sprzedawca winien na fakturze odzwierciedlić faktyczne zdarzenie, tj. wpisać taką nazwę usługi jaka faktycznie została wyświadczona, powinna być ona zgodna ze stanem faktycznym i powinna odzwierciedlać charakter danej czynności. Należy wskazać, że powołany przepis § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. określa szczegółowo dane, które powinna zawierać faktura VAT, jest to m. in. nazwa towaru lub usługi. Brak prawidłowej nazwy, może rodzić wątpliwość, co do charakteru świadczonej usługi, a ponadto nie spełnia kryteriów powołanego rozporządzenia wykonawczego. Kontrahent nie ma prawa zmieniać nazwy usług lub towarów w dowolny sposób.

Zatem, jeżeli w przedmiotowej sprawie usługodawca (hotel) zaklasyfikuje świadczone usługi jako usługę noclegową, usługę gastronomiczną, usługę wynajmu sali konferencyjnej, usługę wynajmu sprzętu konferencyjnego itp., opodatkowane odpowiednio stawką 8% lub 23% VAT i następnie wystawi fakturę, na której zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 7 i 13 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, wykaże odrębnie nazwę usługi zgodnie z tą klasyfikacją wraz z wartością sprzedanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku (sytuacja c), to nabywca (Wnioskodawca) nie ma prawa zmieniać nazw wymienionych na fakturze, czy też żądać tego od sprzedawcy, gdyż nazwa podana na fakturze wskazuje na charakter świadczonej usługi, w tym przypadku m.in. usługi noclegowej lub gastronomicznej i tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych usług, gdyż zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych (…). Nadmienić przy tym należy, iż jeśli Wnioskodawca twierdzi, że nabył w istocie inną usługę niż ta, która figuruje na fakturze, winien wyjaśnić ten stan ze sprzedającym i jednoznacznie ustalić co (jaka usługa) była faktycznie przedmiotem nabycia i dokonać ewentualnej korekty. Faktura nie może bowiem zawierać dowolnego opisu niezgodnego z rzeczywistością.

Natomiast, w związku z nabyciem przez Wnioskodawcę usługi określanej przez hotel na fakturze jako „pakiet konferencyjny” (sytuacja a i b), a więc faktura wykazuje nabycie usługi kompleksowej, nie zaś noclegowej czy gastronomicznej należy wyjaśnić, iż aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną, winna składać się z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze.

Zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy „pakiet konferencyjny” obejmuje wynajem sali konferencyjnej, wynajem sprzętu audiowizualnego, elementy składowe przerw kawowych i lunchowych dla uczestników (jedzenie i napoje) i w razie potrzeby noclegi dla uczestników i wykazany zostanie na fakturze jako pozycja „Pakiet konferencyjny” opodatkowany stawką VAT 23 % lub 8% (sytuacja a i b), można mówić o jednym świadczeniu głównym - organizacji konferencji/szkolenia, na które składają się inne świadczenia pomocnicze, takie jak: usługi noclegowe, usługi wynajmu sali konferencyjnej wraz ze sprzętem audio-wizualnym czy usługi gastronomiczne. Zatem usługa organizacji konferencji/szkolenia - w aspekcie gospodarczym - obiektywnie tworzy jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Zatem w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowej usługi określanej jako „Pakiet konferencyjny”, udokumentowanej fakturą wykazującą nabycie usługi kompleksowej, w której usługa noclegowa i gastronomiczna stanowi integralny element przedmiotowej usługi, zastosowania nie znajdzie art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o VAT. Wnioskodawcy przysługiwać więc będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur w zakresie, o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nabywane usługi będą wykorzystywane do wykonywania przez podatnika podatku VAT czynności opodatkowanych, a także nie zajdą inne okoliczności wskazane w art. 88 ustawy o VAT.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez hotele w przypadku, gdy faktura wystawiona jest na „pakiet konferencyjny 23% VAT” oraz gdy faktura wystawiona jest na „pakiet konferencyjny 23% VAT” i „pakiet konferencyjny 8% VAT”, natomiast w przypadku wystawienia faktury z wyodrębnieniem osobno: wynajmu sali konferencyjnej, wynajmu sprzętu konferencyjnego, usług gastronomicznych, usług hotelowych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia z takiej faktury, w części wynikającej ze świadczenia na rzecz Wnioskodawcy usług noclegowych i gastronomicznych, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż przysługuje Mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez hotele z tytułu kompleksowej organizacji konferencji/szkolenia we wszystkich opisanych we wniosku sytuacjach (niezależnie od sposobu udokumentowania tej usługi na fakturze) należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.