Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-989/11-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-16
Teza: Czy Spółka będzie mogła koszty poniesione na nabycie przekazywanych produktów spożywczych zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p.? 2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 16 VATU w odniesieniu do przekazywanych na rzecz organizacji pożytku publicznego towarów i czy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT od wydatków stanowiących koszt nabycia ww. produktów?
Słowa kluczowe: darowizna; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; organizacje-organizacje pożytku publicznego; produkty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23.11.2011r. (data wpływu 28.11.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie darowizn na cele charytatywne - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.11.2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest dystrybutorem szerokiej gamy produktów zdrowej żywności dla dzieci, której główną grupę produktową stanowią dania warzywne, zupki, desery owocowe i mleczne, mleko, kaszki mleczne, ciastka, batony, herbatki, napoje, soki i nektary. Ponadto, Wnioskodawca zajmuje się także dystrybucją produktów dla kobiet karmiących i kobiet w ciąży oraz kosmetyków dla dzieci. Zdarza się, iż Wnioskodawca dokonuje przekazań towarów na cele charytatywne.

Schemat takich przekazań wygląda następująco:

1.  Przekazywane są produkty spożywcze - głównie mleko, kaszki, herbatki.
2.  Przekazywane są towary nabyte od innych podmiotów.
3.  Przekazanie następuje na rzecz instytucji pożytku publicznego oraz na rzecz podmiotów nieposiadających takiego statusu.
4.  W przypadku, gdy przekazanie następuje na rzecz organizacji pożytku publicznego, Spółka otrzymuje od tych podmiotów oświadczenie, iż przekazane towary są przeznaczone wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te podmioty.

Wnioskodawca weryfikuje status organizacji pożytku publicznego, poprzez sprawdzenie odpowiedniego wpisu we właściwym rejestrze Krajowego Rejestru Sądowego, bądź poprzez otrzymanie oświadczenia w tym zakresie od ww. organizacji.

Spółka dokonuje odliczenia w całości podatku VAT, jaki widnieje na fakturach dokumentujących wydatki na nabycie produktów przekazywanych później organizacjom pożytku publicznego na cele charytatywne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka będzie mogła koszty poniesione na nabycie przekazywanych produktów spożywczych zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p.?
2.  Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 16 VATU w odniesieniu do przekazywanych na rzecz organizacji pożytku publicznego towarów i czy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT od wydatków stanowiących koszt nabycia ww. produktów?

Niniejsza interpretacja dotyczy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Przysługuje mu prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie produktów spożywczych przekazywanych na rzecz organizacji pożytku publicznego, na cele charytatywne. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010r., Nr 234, poz. 1536), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Jak wynika ze wskazanej regulacji, aby skorzystać z możliwości zastosowania preferencji podatkowej przewidzianej przez ustawodawcę, łącznie muszą wystąpić następujące przesłanki:

1.  Nieodpłatnie przekazywane są towary stanowiące produkty żywnościowe (które nie stanowią napojów alkoholowych).
2.  Przekazanie następuje na rzecz organizacji pożytku publicznego.
3.  Towary są przekazywane na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

W odniesieniu do pierwszej ze wskazanych przesłanek, Wnioskodawca zauważa, iż przekazywane przez niego towary są bez wątpienia produktami spożywczymi. Ustawy podatkowe nie zawierają definicji sformułowania „produkty spożywcze”, co oznacza, iż dla wyjaśnienia tego zwrotu należy posiłkować się jego słownikowym znaczeniem. Zgodnie z Internetowym Słonikiem Języka Polskiego, „produkt” oznacza „to, co jest przeznaczone do spożycia lub przygotowania potraw”. Z kolei spożycie de liniuje się w nim jako „wprowadzenie pokarmu, napoju przez jamę ustną do żołądka”.

Opierając się na definicji słownikowej omawianego terminu, z produktami spożywczymi mamy do czynienia zawsze w przypadku, gdy możliwe jest spożycie wyrobu - jego zjedzenie lub wypicie. Bez wątpienia zatem towarom przekazywanym przez Spółkę można przypisać ten przymiot. Spełniają one zatem warunek przedmiotowy zawarty w art. 16 ust. 1 pkt 14 .u.p.d.o.p.- są produktami spożywczymi.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż z przepisów wynika, że wyłączenie zakazu zaliczania darowizn do kosztów dotyczy wartości produktów spożywczych przekazywanych organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2010 r., nr 234, poz. 1536 ze zm. - dalej u.d.p.p.w., z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 2 u.d.p.p.w., organizacja pozarządowa oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 4 podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego uzyskują status organizacji pożytku publicznego z chwilą wpisania do tego Rejestru informacji o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 20, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: ustawa o KRS). Organizacja pozarządowa inna niż wymieniona w art. 22 ust.. 2 oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 pkt 1, uzyskują status organizacji pożytku publicznego z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego, na zasadach i w trybie określonych w ustawie o KRS (art. 22 ust. 2 u.d.p.p.w.). Z przytoczonych wyżej przepisów u.d.p.p.w. można wysnuć wniosek, iż organizacja pożytku publicznego jest to podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego, posiadający status organizacji pożytku publicznego. Wnioskodawca jest zatem zdania, iż przedstawione w opisie stanu faktycznego organizacje, na rzecz których dokonuje przekazań produktów spożywczych, posiadają status organizacji pożytku publicznego, w rozumieniu u.d.p.p.w. W odniesieniu do trzeciej ze wskazanych przesłanek należy zauważyć, iż Spółka przekazując towary otrzymuje od tych podmiotów oświadczenie, iż przekazane towary są przeznaczone wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te podmioty, które to oświadczenia przechowuje w swojej dokumentacji.

Wnioskodawca dodatkowo podkreśla, iż w jego ocenie treść art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. implikuje wniosek, iż zakres podmiotowy tego przepisu nie ogranicza się jedynie do podmiotów będących producentami produktów spożywczych. Zawiera on odwołanie jedynie do wskazanych w art. 43 ust. 1 akt 16 VATU produktów spożywczych bez jednoczesnego odwołania do podmiotów objętych jego zakresem. Powyższy przepis wskazuje jedynie na wymóg, aby przekazywane produkty spożywcze spełniały warunki wskazane w przepisach VAT, co w praktyce oznacza ograniczenie o charakterze jedynie przedmiotowym. W konsekwencji zakres podmiotowy art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. został ustalony w sposób szeroki i odnosi się do wszystkich podmiotów, które zdecydują się na przekazanie żywności na cele charytatywne. Rozwiązanie przewidziane w tym przepisie nie dotyczy zatem tylko producentów, ale również np. handlowców czy dystrybutorów. Mając zatem na uwadze, iż Wnioskodawca dokonuje, co do zasady darowizn towarów nabytych od innych podmiotów, w jego ocenie, uwzględniając treść art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p., do kosztów uzyskania przychodów będzie mógł zaliczyć wydatki będące ceną nabycia od innych podmiotów przekazywanych produktów. Podsumowując, przekazanie produktów spożywczych, zgodnie ze schematem przedstawionym o opisie stanu faktycznego, na rzecz organizacji pożytku publicznego posiadających status ww. organizacji zgodnie z wpisem to Krajowego Rejestru Sądowego, uprawnia Wnioskodawcę do zaliczenia wartości darowizn produktów spożywczych, nabytych od innych podmiotów, do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.