Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-522/07-2/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-10
Teza: Dochody uzyskane przez wnioskodawcę w 2006 roku z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Zjednoczonego Królestwa należy rozliczyć w miejscu ich uzyskania, tj. w Zjednoczonym Królestwie. Tym samym nie był Pan zobowiązany do złożenia w Polsce zeznania PIT-36 za 2006 r
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; obowiązek-obowiązek podatkowy; rezydencja-certyfikat rezydencji; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 23.11.2007 r. (data wpływu 10.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce w 2006 r. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.12.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce w 2006 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 23.08.2005 r. Wnioskodawca wyjechał z Polski i przeniósł swój ośrodek interesów życiowych do T\`(...)\` w Wielkiej Brytanii. Ostatni zapłacony podatek dochodowy od osób fizycznych został uregulowany w ustawowym terminie tj. 15.03.2006 r. Obejmował okres pracy w Polsce i pierwsze miesiące pracy w Anglii. Umowa z polskim pracodawcą została rozwiązana z dniem 31.12.2005 r. W styczniu 2006 r. został zlikwidowany rachunek bankowy Wnioskodawcy, 15.03.2006 r. Wnioskodawca sprzedał mieszkanie i tego samego dnia zapłacił podatek w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w G. Tego samego dnia wymeldował się i do dnia dzisiejszego nie posiada zameldowania stałego ani czasowego na terenie Polski. W okresie styczeń - grudzień 2006 r. Wnioskodawca mieszka i pracuje tylko na terenie Wielkiej Brytanii. Informację o zmianie miejsca zamieszkania NIP-3 złożył (z czynnym żalem) dopiero w 2007 roku. Na terenie Polski nie posiada nieruchomości i nie dokonuje żadnych inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca był zobowiązany do złożenia w Polsce zeznania rocznego za 2006 r.?

Powołując się na art. 25 Kodeksu cywilnego, w związku z przeniesieniem przez Wnioskodawcę w 2005 roku swojego centrum interesów życiowych do Wielkiej Brytanii i uzyskiwaniem dochodów tylko w Anglii, Wnioskodawca uważa, że przy metodzie wyłączenia z progresją dochód uzyskany za granicą ma jedynie wpływ na wysokość podatku należnego od dochodów uzyskanych w Polsce. Tym samym tylko w przypadku, gdy oprócz zagranicznych dochodów Wnioskodawca uzyskałby dochód ze źródeł położonych w Polsce dochody Wnioskodawcy podlegałyby wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-36, natomiast dochód Wnioskodawcy uzyskany za granicą jest jedynym dochodem Wnioskodawcy i uważa, że nie był zobowiązany do złożenia deklaracji rocznej, gdyż w Polsce nie uzyskał dochodu do opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. t. j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31.12.2006 r. osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie do treści art. 3 ust. 2a osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków

od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

W myśl art. 4 ust. 2 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r., jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się następujące zasady:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić zgodnie z postanowieniami litery a), b) oraz c) niniejszego ustępu, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja miejsca zamieszkania odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

W przypadku natomiast kolizji ustawodawstw wewnętrznych państw będących stronami umowy, jeśli zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. podatnik posiada miejsce zamieszkania w obydwu państwach, państwo rezydencji podatnika należy ustalić w oparciu o reguły zawarte w art. 4 ust. 2 umowy.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż:

*   do dnia wyjazdu do Wielkiej Brytanii podlegał Pan opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskanych dochodów, na zasadach określonych w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
*   od dnia 23.08.2005 r. ośrodek interesów życiowych przeniósł Pan do Zjednoczonego Królestwa, nie posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W okresie styczeń – grudzień 2006 r. nie uzyskał Pan w Polsce żadnych dochodów (umowa z polskim pracodawcą została rozwiązana z dniem 31.12.2005 r.). Na terenie Polski nie posiada Pan nieruchomości (posiadane mieszkanie sprzedał Pan w dniu 15.03.2006 r. i nie dokonuje Pan żadnych inwestycji.

Z powyższego wynika, iż ze Zjednoczonym Królestwem łączą Pana ściślejsze powiązania gospodarcze.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, iż posiada Pan rodzinę która pozostaje na Pana utrzymaniu, jednocześnie w przypadku jej posiadania, nie wiadomo czy przebywa ona w Polsce czy wraz z Panem w Zjednoczonym Królestwie.

Przy założeniu, że jest Pan osobą samotną lub Pana rodzina wraz z Panem przebywa na terytorium Zjednoczonego Królestwa należy przyjąć, iż od dnia wyjazdu do Zjednoczonego Królestwa podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega Pan opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Reasumując, należy stwierdzić, iż dochody uzyskane przez Pana w 2006 roku z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Zjednoczonego Królestwa należy rozliczyć w miejscu ich uzyskania, tj. w Zjednoczonym Królestwie. Tym samym nie był Pan zobowiązany do złożenia w Polsce zeznania PIT-36 za 2006 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.