Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.620.2020.1.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-12
Teza: W zakresie zapłaty należności wynikającej z faktury poprzez zastosowanie „mechanizmu podzielonej płatności” oraz uznania transakcji jako podlegającej ww. mechanizmowi mimo braku umieszczenia na fakturach oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności”
Słowa kluczowe: dokumentowanie; ewidencja; faktura; mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2020 r. (data wpływu 7 września 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zapłaty należności wynikającej z faktury poprzez zastosowanie „mechanizmu podzielonej płatności” oraz uznania transakcji jako podlegającej ww. mechanizmowi mimo braku umieszczenia na fakturach oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” (pytanie oznaczone nr 1 i nr 2) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zapłaty należności wynikającej z faktury poprzez zastosowanie „mechanizmu podzielonej płatności”, uznania transakcji jako podlegającej ww. mechanizmowi mimo braku umieszczenia na fakturach oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” jak również oznaczenia w pliku JPK faktur wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, podatnikiem podatku VAT - czynnym. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji i dystrybucji wędlin i wyrobów garmażeryjnych. W ramach prowadzonej działalności Spółka otrzymuje i wystawia faktury VAT objęte mechanizmem podzielonej płatności (wystawia dla niewielkiej liczby transakcji gospodarczych, natomiast otrzymuje i dokonuje płatności dla większej liczby transakcji).

W zdecydowanej większości przypadków otrzymywanych faktur VAT transakcje, które są nimi dokumentowane nie podlegają mechanizmowi podzielonej płatności (część wystawców faktur oznacza faktury MPP mimo, że transakcje je dokumentujące nie podlegają temu mechanizmowi). Wnioskodawca dokonuje płatności dobrowolnie MPP, za faktury oznaczone jako płatność MPP, a niepodlegające płatności tym mechanizmem oraz także za część faktur nieoznaczonych jako podlegających MPP.

Od dnia 1 października 2020 r. Wnioskodawca zamierza również dla części otrzymanych faktur z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury opłacać dobrowolnie mechanizmem podzielonej płatności za towary lub usługi niewymienione w załączniku nr 15 do ustawy. Jednocześnie w przypadku błędnego wskazania przez kontrahenta na fakturze obowiązku stosowania MPP Wnioskodawca w swych ewidencjach VAT służących do generowania plików JPK\_VAT zgodnie z rozporządzeniem VAT chciałby wykazywać takie zakupy jako podlegające MPP zgodnie ze wskazaniem kontrahenta - wystawcy faktury. Jednocześnie Spółka będzie dokonywać płatności takiej faktury przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności. Natomiast w przypadku nie wykazania przez kontrahenta na fakturze transakcji, która podlega mechanizmowi podzielonej płatności Wnioskodawca wskaże ją w swym JPK\_VAT jako podlegającą mechanizmowi podzielonej płatności i dokona zapłaty w MPP.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy od 1 października 2020 r. nieoznaczone kodem MPP (mechanizmem podzielonej płatności) otrzymane faktury oraz wykazywane w związku z nimi transakcje zakupu w nowym JPK, które to nie podlegają obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej płatności można płacić dobrowolnie mechanizmem podzielonej płatności, mimo braku takiego obowiązku i wykazania zapłaty w nowym JPK?
2.  Czy od 1 października 2020 r. jako obowiązkowy mechanizm podzielonej płatności wykazywany w JPK kwalifikują się tylko transakcje podlegające temu mechanizmowi, także mimo braku oznaczenia przez sprzedawcę na fakturze płatności przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r,. poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą", podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Natomiast w myśl art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (art. 108a ust. 1b ustawy).

W myśl art. 108a ust. 2 ustawy - zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:

1.  zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
2.  zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy - podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Artykuł 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy "mechanizm podzielonej płatności".

Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Załącznik nr 15 do ustawy - stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” - zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację "mechanizm podzielonej płatności".

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją "mechanizm podzielonej płatności" będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura:

*   będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość (art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców);

*   będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy,

*   czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.

Obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy podkreślenia wymaga, że zapis art. 108a ust. 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów faktura dotycząca transakcji objętej obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności powinna zawierać wyrazy "mechanizm podzielonej płatności". Oznaczenie takie stanowi informację dla nabywcy, że dana faktura, z uwagi na przedmiot transakcji, jak i kwotę, powinna zostać zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Zatem, w przypadku, gdy kwota należności ogółem stanowi kwotę przekraczającą 15 000 zł, z tytułu sprzedaży towarów w tym obejmujących towary wyszczególnione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT będzie zachodził obowiązek wynikający z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, tj. obowiązek umieszczenia przez Spółkę na fakturach dokumentujących dostawę tych towarów wyrazów "mechanizm podzielonej płatności".

Wskazać w tym miejscu należy, że w przypadku, gdy na fakturze ujęte są zarówno towary lub usługi wskazane w załączniku nr 15 do ustawy, jak i inne towary i usługi, wówczas obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności dotyczyć będzie wyłącznie kwoty należności za towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT w sposób jednoznaczny wskazano kiedy na fakturze powinny być umieszczone wyrazy "mechanizm podzielonej płatności".

Według Wnioskodawcy, gdy na fakturze umieszczono adnotację "mechanizm podzielonej płatności" mimo, że takiego obowiązku ustawowego nie ma, należy zauważyć, że przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz tych elementów zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących wystawienia faktur.

Z dniem 1 października 2020 r. ma wejść w życie rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług. Rozporządzenie to przewiduje, między innymi, wprowadzenie obowiązku wykazywania w ewidencji VAT oznaczeń dotyczących niektórych transakcji (§ 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.U. poz. 1988 ze zm.). Analogiczne oznaczenia wykazywane będą w nowym pliku JPK\_VAT. Do wskazanych oznaczeń należeć będą, między innymi, oznaczenie "MPP" stosowane do oznaczania transakcji objętych obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności (§ 10 ust. 4 pkt 13 oraz § 11 ust. 2 pkt 2).

A zatem od 1 października 2020 r. transakcje objęte obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności będą musiały (zarówno przez sprzedawców, jak i przez nabywców) być w ewidencji VAT oznaczane symbolem "MPP", zaś w nowym pliku JPK\_VAT przez wpisanie wartości "1" w polu MPP.

Zdaniem Wnioskodawcy, podkreślić przy tym należy, że o istnieniu tego obowiązku decydować będzie wyłącznie objęcie transakcji obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności, a nie to czy transakcja faktycznie została opłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Jeżeli zatem faktura sprzedaży lub zakupu, która powinna zostać zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, od 1 października 2020 r. trzeba będzie ją oznaczyć symbolem MPP niezależnie od innych okoliczności (a więc również jeżeli faktury tej z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności nie odznaczył kontrahent jako wystawca faktury).

Reasumując w odpowiedzi na postawione pytania z uwzględnieniem powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Od 1 października 2020 r. nieoznaczone kodem MPP (mechanizmem podzielonej płatności) otrzymane faktury oraz wykazywane w związku z nimi transakcje zakupu w nowym JPK, które to nie podlegają obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej płatności można płacić dobrowolnie mechanizmem podzielonej płatności, mimo braku takiego obowiązku i wykazania zapłaty jako MPP w nowym JPK.
2.  Od 1 października 2020 r. pod mechanizm podzielonej płatności jako obowiązkowy oznaczony na fakturach i wykazywany w JPK kwalifikują się tylko transakcje podlegające temu mechanizmowi, także mimo braku oznaczenia przez sprzedawcę na fakturze płatności przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności. Wówczas na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek prawidłowego oznaczenia transakcji w JPK.
3.  Od 1 października jako podlegające mechanizmowi podzielonej płatności można oznaczać w JPK transakcje wykazane przez kontrahenta na otrzymanej fakturze jako podlegające MPP, tylko jeśli kwalifikują się jako transakcje podlegające temu mechanizmowi niezależnie od zapłaty przez Wnioskodawcę za fakturę przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności. O istnieniu tego obowiązku decydować będzie wyłącznie objęcie transakcji obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności, a nie to czy transakcja faktycznie została opłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) - zwanej dalej „ustawą o VAT” - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Według art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Regulacje dotyczące mechanizmu podzielonej płatności zawarte zostały w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 62), która wprowadziła z dniem 1 lipca 2018 r. m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751) wprowadza z dniem 1 listopada 2019 r. – zmiany do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – w zakresie mechanizmu podzielonej płatności.

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

W myśl art. 108a ust. 1a ustawy, obowiązującego od dnia 1 listopada 2019 r., przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (art. 108a ust. 1b ustawy).

W świetle art. 108a ust. 2 ustawy – zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:

1.  zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
2.  zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.

Według art. 108a ust. 7 ustawy, w przypadku stwierdzenia, że podatnik dokonał płatności z naruszeniem ust. 1a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, wykazane na fakturze, której dotyczy płatność. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

Stosownie do art. 108a ust. 8 ustawy, przepisu ust. 7 nie stosuje się, jeżeli dostawca lub usługodawca rozliczył całą kwotę podatku wynikającą z faktury, która została zapłacona z naruszeniem ust. 1a.

Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Rozdziale 1 Działu XI ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na mocy art. 106g ust. 1 ustawy – faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – faktura powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.

Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292, z późn. zm.) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” i tym samym obowiązek stosowania tego mechanizmu, będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura:

*   będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość (art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców);

*   będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy;

*   czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.

Jednocześnie w myśl art. 106e ust. 12 ustawy, w przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 1 pkt 18a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli zapłata kwoty odpowiadającej kwocie podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na fakturze, została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (art. 106e ust. 13 ustawy).

Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 1988, z późn. zm.), które weszło w życie z dniem 1 października 2020 r. w Rozdziale 3 określają szczegółowy zakres danych zawartych w ewidencji.

Zgodnie z § 9 ww. rozporządzenia ewidencja zawiera:

1.  dane identyfikacyjne podatnika:
    1.  identyfikator podatkowy NIP podatnika,
    2.  w przypadku gdy podatnik jest:
        *   osobą fizyczną - wskazanie nazwiska, pierwszego imienia oraz daty urodzenia podatnika,
        *   – podatnikiem niebędącym osoba fizyczną - wskazanie pełnej nazwy podatnika;
2.  oznaczenie okresu, za który prowadzona jest ewidencja.

Z kolei stosownie do § 10 ust. 4 pkt 13 cyt. rozporządzenia dodatkowo ewidencja zawiera oznaczenia dotyczące transakcji objętej obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności - oznaczenie "MPP".

W myśl § 11 ust. 2 pkt 2 cyt. wyżej rozporządzenia dodatkowo ewidencja zawiera oznaczenia dotyczące transakcji objętej obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności - oznaczenie "MPP".

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca będący podatnikiem podatku VAT czynnym prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji i dystrybucji wędlin i wyrobów garmażeryjnych. W ramach prowadzonej działalności Spółka otrzymuje i wystawia faktury VAT objęte mechanizmem podzielonej płatności (wystawia dla niewielkiej liczby transakcji gospodarczych, natomiast otrzymuje i dokonuje płatności dla większej liczby transakcji). W zdecydowanej większości przypadków otrzymywanych faktur VAT transakcje, które są nimi dokumentowane nie podlegają mechanizmowi podzielonej płatności (część wystawców faktur oznacza faktury MPP mimo, że transakcje je dokumentujące nie podlegają temu mechanizmowi). Wnioskodawca dokonuje płatności dobrowolnie MPP za faktury oznaczone jako płatność MPP, a niepodlegające płatności tym mechanizmem oraz także za część faktur nieoznaczonych jako podlegających MPP.

Od dnia 1 października 2020 r. Wnioskodawca zamierza również dla części otrzymanych faktur z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury opłacać dobrowolnie mechanizmem podzielonej płatności za towary lub usługi niewymienione w załączniku nr 15 do ustawy. Jednocześnie w przypadku błędnego wskazania przez kontrahenta na fakturze obowiązku stosowania MPP Wnioskodawca w swych ewidencjach VAT służących do generowania plików JPK VAT zgodnie z rozporządzeniem VAT chciałby wykazywać takie zakupy jako podlegające MPP zgodnie ze wskazaniem kontrahenta - wystawcy faktury. Jednocześnie Spółka będzie dokonywać płatności takiej faktury przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności. Natomiast w przypadku niewykazania przez kontrahenta na fakturze transakcji, która podlega mechanizmowi podzielonej płatności Wnioskodawca wskaże ją w swym JPK VAT jako podlegającą mechanizmowi podzielonej płatności i dokona zapłaty w MPP.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionych we wniosku pytań należy wskazać, że obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy. Podkreślenia wymaga, że zapis art. 108a ust. 1 pkt 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

Ad. 1)

W związku z powyższym w okolicznościach niniejszej sprawy, w sytuacji gdy Wnioskodawca otrzyma faktury nieoznaczone adnotacją „MPP” dokumentujące transakcje dostawy towarów lub usług niewymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, to należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując płatności za ww. faktury nie będzie miał obowiązku regulowania ich z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności. Niemniej jednak Wnioskodawca może dobrowolnie dokonywać płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, gdyż należy dodać, że regulowanie płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności daje podatnikowi poczucie bezpieczeństwa transakcji i pewność zachowania należytej staranności.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2)

Udzielając odpowiedzi w kwestii objętej zakresem pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należy zauważyć, że co do zasady faktura podlegająca obowiązkowi rozliczenia przy udziale MPP powinna być oznaczona przez wystawcę informacją „mechanizm podzielonej płatności”. Należy jednak zwrócić uwagę, że wprowadzany obowiązek zapłaty takiej faktury w mechanizmie podzielonej płatności oraz jej ujęcie w ewidencji zawierającej oznaczenie „MPP” nie jest uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto takie oznaczenie. Bowiem obowiązek zapłaty w „MPP” nie jest kreowany przez oznaczenie faktury adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”.

Mając zatem na uwadze powyższe wskazać należy, że w niniejszej sprawie nawet jeżeli sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył faktury dokumentującej transakcję podlegającą obowiązkowi stosowania mechanizmu podzielonej płatności, nabywca ma obowiązek zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z załącznika nr 15 w mechanizmie podzielonej płatności jak również ujęcia ww. faktury w ewidencji z oznaczeniem „MPP”. Podkreślić jednocześnie należy, że zarówno zbywca, jak i nabywca są zobowiązani do analizy, jakie towary lub usługi są przedmiotem transakcji i czy wiążą się z tym dla nich określone obowiązki.

W związku z powyższym, oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Końcowo informuje się, że niniejszym rozstrzygnięciem załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zapłaty należności wynikającej z faktury poprzez zastosowanie „mechanizmu podzielonej płatności” oraz uznania transakcji jako podlegającej ww. mechanizmowi mimo braku umieszczenia na fakturach oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” (pytanie oznaczone nr 1 i nr 2). Natomiast kwestia dotycząca oznaczenia w pliku JPK faktur wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” (pytanie oznaczone nr 3) zostanie rozpatrzona odrębnym rozstrzygnięciem.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.