Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.427.2017.1.BG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-12
Teza: czy Spółka może dokonywać zmian stawek amortyzacji podatkowej Środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego
Słowa kluczowe: amortyzacja; stawka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16i

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 16 października 2017 r. (data wpływu 23 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może dokonywać zmian stawek amortyzacji podatkowej Środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2017 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może dokonywać zmian stawek amortyzacji podatkowej Środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Minister Transportu i Gospodarki Wodnej przyznał Spółce koncesję na budowę i eksploatację poszczególnych odcinków płatnej autostrady, poprzez zawarcie umowy koncesyjnej (dalej: „Umowa koncesyjna”). Na podstawie Umowy koncesyjnej, Spółka zaprojektowała, zbudowała, sfinansowała i eksploatuje autostradę. Koncesja została udzielona Spółce na okres 30 lat, tj. do marca 2037 r. W efekcie wybudowania poszczególnych odcinków autostrady, Spółka osiąga obecnie przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (z tytułu udostępniania odcinków autostrady).

Biorąc pod uwagę strukturę przychodów i kosztów podatkowych, Spółka najprawdopodobniej osiągnie za bieżący rok podatkowy stratę podatkową. Spółka posiada również do rozliczenia straty podatkowe z lat ubiegłych, które mogą być rozliczone na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm., dalej: „updop”).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka posiada składniki majątkowe stanowiące środki trwałe w rozumieniu art. 16a ust. 1 updop podlegające amortyzacji (dalej: „Środki trwałe”). Spółka nie wyklucza, że w przyszłości wprowadzi do ewidencji nowe Środki trwałe, od których również będą dokonywane odpisy amortyzacyjne (lub np. dokona modernizacji już posiadanych Środków trwałych). W odniesieniu do Środków trwałych Spółka stosuje, co do zasady, stawki amortyzacyjne nie większe niż te, które zostały określone w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym Załącznik nr 1 do updop (dalej: „Wykaz”), zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 16i ust. 1 updop (tzw. amortyzacja liniowa).

Spółka wskazuje, że biorąc pod uwagę fakt, że:

*   Spółka posiada straty podatkowe do rozliczenia z lat ubiegłych, oraz
*   zgodnie z obecnymi prognozami ekonomiczno-podatkowymi, Spółka również za obecny rok podatkowy wykaże stratę podatkową,

obecnie Spółka rozważa obniżenie stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich Środków trwałych, z zachowaniem zasad wskazanych w art. 16i ust. 5 updop. Spółka nie ustaliła jeszcze ostatecznego poziomu, do którego mogą zostać obniżone stawki amortyzacji. Spółka nie wyklucza jednak, że stawki amortyzacji Środków trwałych mogą zostać obniżone do minimalnego poziomu, tj. np. do poziomu 0,01%.

Spółka ma zamiar stosować obniżone stawki amortyzacyjne również w przyszłości w odniesieniu do Środków trwałych, od wartości których naliczane były odpisy amortyzacyjne zgodnie z postanowieniami art. 16i ust. 1 updop jak i do nowych Środków trwałych wprowadzonych do ewidencji po raz pierwszy.

Dodatkowo, w zależności od sytuacji ekonomiczno-podatkowej, możliwe jest, że w przyszłości Spółka dokona podwyższenia (z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 16i ust. 5 updop) stosowanych stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do niektórych lub wszystkich Środków trwałych (w tym również w odniesieniu do środków trwałych, w stosunku do których stawki zostały obniżone we wcześniejszych latach podatkowych). Spółka podkreśla, że wysokość stawek amortyzacyjnych po ich podwyższeniu nie przekroczy maksymalnych stawek wskazanych w Wykazie.

Ponadto, nie można wykluczyć, że Spółka w przyszłości będzie dokonywać kolejnych zmian stawek amortyzacyjnych, zarówno stawek zgodnych z Wykazem, tych obniżonych, jak i podwyższonych (z uwzględnieniem maksymalnych stawek amortyzacyjnych wynikających z Wykazu i zasad, o których mowa w art. 16i ust. 5 updop).

Wnioskodawca podkreśla, że planowane w przyszłości zmiany (tj. obniżanie i podwyższanie) stosowanych przez Spółkę stawek amortyzacyjnych będą stosowane wyłącznie w odniesieniu do środków trwałych amortyzowanych dla celów podatkowych według tzw. metody liniowej (tj. metody przewidzianej w art. 16i ust. 1 w związku z art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, zgodnie z którą odpisów amortyzacyjnych od Środków trwałych dokonuje się przy zastosowaniu stawek nie większych niż stawki podstawowe przewidziane w Wykazie).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka może dokonywać zmian stawek amortyzacji podatkowej Środków trwałych (w tym ich podwyższenia lub obniżenia), amortyzowanych metodą liniową, począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Spółki, może ona obniżać lub podwyższać stawki amortyzacji podatkowej Środków trwałych amortyzowanych metodą liniową począwszy od miesiąca, w którym Środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, jak i dokonywać dalszych zmian stawek amortyzacyjnych Środków trwałych (tj. podwyższać je lub po raz kolejny obniżać) począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Podatnicy mają prawo do dowolnego obniżania/podwyższania stosowanych dla celów podatkowych stawek amortyzacyjnych, w granicach wyznaczonych stawkami wynikającymi z Wykazu. Zgodnie z treścią art. 16i ust. 5 zdanie 2 updop, zmiany stawki amortyzacyjnej (tj. obniżenia stawki amortyzacyjnej lub podwyższenia uprzednio obniżonej stawki amortyzacyjnej) dokonuje się:

*   począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji albo
*   od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

W opinii Spółki, zmiana stawek amortyzacyjnych może zatem nastąpić zarówno w odniesieniu do Środków trwałych wprowadzanych do ewidencji po raz pierwszy (wówczas ma to miejsce począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji), jak i Środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji (wówczas zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych, tj. podwyższenie lub obniżenie stawki, dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego).

Co więcej, zgodnie ze stanowiskiem doktryny, „Zmiany stawek można dokonywać wielokrotnie w czasie trwania okresu amortyzacji, jest tym samym możliwe również podwyższenie uprzednio obniżonych stawek” (M. Wilk, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV, Warszawa 2016).

W związku z powyższym, Spółka może obniżać/podwyższać stawki amortyzacji podatkowej Środków trwałych amortyzowanych metodą liniową począwszy od miesiąca, w którym Środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego oraz może dokonywać wielokrotnych zmian stawek amortyzacyjnych Środków trwałych (tj. podwyższać je lub po raz kolejny obniżać) począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje również potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez organy podatkowe, np. przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 marca 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.4510.1113.2016.1.AJ:

„Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, iż Spółka może obniżyć stawki amortyzacji podatkowej środków trwałych amortyzowanych metodą liniową począwszy od miesiąca, w którym środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, jak i dokonać dalszych zmian stawek amortyzacyjnych środków trwałych (tj. podwyższyć je lub po raz kolejny obniżyć) począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Tak podwyższone stawki amortyzacyjne nie powinny jednak przewyższać tych stawek, które podano w Wykazie”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 czerwca 2013 r., sygn. IPPB5/423-1236/12-2/RS:

„(\`(...)\`) w odniesieniu do momentu dokonywania zmian stawek amortyzacyjnych od ww. środków trwałych ustawodawca w cytowanym wyżej art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie pozostawia wątpliwości, kiedy może nastąpić ww. zmiana stawek z Wykazu, stwierdzając, iż: w odniesieniu do środków trwałych pozostających już w ewidencji - zmiany stawki dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, w odniesieniu do środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji - zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym te środki zostały wprowadzone do ewidencji. Moment zmiany stawki został więc zdefiniowany jasno - jako „pierwszy miesiąc każdego następnego roku podatkowego” lub jako „miesiąc, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 lutego 2011 r., sygn. ILPB4/423-325/10-2/DS:

„(\`(...)\`) stwierdzić należy, iż zmiana stawek amortyzacyjnych może nastąpić zarówno w odniesieniu do środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji, jak i środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji. Dla środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji, zmiana stawki amortyzacyjnej powinna nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego”. 

Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że Spółka może obniżać/podwyższać stawki amortyzacji podatkowej Środków trwałych amortyzowanych metodą liniową począwszy od miesiąca, w którym Środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych lub od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, jak i dokonać dalszych zmian stawek amortyzacyjnych Środków trwałych (tj. podwyższać je lub po raz kolejny obniżać) począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienia się, że w zakresie pytań nr 1, 2 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.