Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.706.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
ustawy o VAT planowanego aportu Nieruchomości. Określenie
podstawy opodatkowania VAT dla czynności wniesienia
aportem Nieruchomości do Spółki. Obowiązek dokonania
korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio od
wydatków poniesionych na modernizację Nieruchomości.
Słowa kluczowe: aport
korekta
modernizacja
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
spółki
udział-nabycie udziałów
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT planowanego
      aportu Nieruchomości,
    - określenia podstawy opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem
      Nieruchomości do Spółki,

    - obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków
      poniesionych na modernizację Nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 września 2025 r. (data
    wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    spółką, której głównym przedmiotem działalności jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków. Spółka obecnie jest w trakcie przygotowania
    projektu deweloperskiego. Wnioskodawca realizuje także działalność o charakterze
    pobocznym (handel samochodami).
    Przedmiotem planowanej transakcji jest nieruchomość gruntowa położona w (...) przy ul.
    (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą
    KW nr (...), która zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o
                            2powierzchni użytkowej wynoszącej 269,57 m (dalej jako „Nieruchomość”). Posadowiony
    na Nieruchomości budynek mieszkalny został wybudowany i oddany do użytkowania
    poprzednim właścicielom wiele lat temu (przed 2011 rokiem).
    Wnioskodawca nabył Nieruchomość na podstawie aktu notarialnego z dnia 31.07.2024 r.
    rep. A nr (...) od małżeństwa osób fizycznych. Sprzedawcy z tytułu sprzedaży nie byli
    podatnikami VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (dalej jako „ustawa o VAT”).
    Nabycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpiło w wykonaniu umowy
    przedwstępnej sprzedaży zawartej pod warunkiem z dnia 22.02.2011 r. pomiędzy
    sprzedawcami (małżeństwem osób fizycznych) a (...), na podstawie której sprzedawcy
    zobowiązali się do sprzedaży Nieruchomości na rzecz (...), a (...) zobowiązał się do jej
    zakupu – a w odniesieniu do której to umowy, w dniu 29.08.2019 r. Wnioskodawca wstąpił
    w ogół praw i obowiązków (...).
    Dodatkowo, w okresie od 22.02.2011 r. Nieruchomość pozostawała oddana w najem na
    rzecz (...), w prawa którego na mocy ww. umowy z 29.08.2019 r. także wstąpił
    Wnioskodawca (jako najemca).
    W okresie trwania umowy najmu (od 29.08.2019 r. do 31.07.2024 r.) Wnioskodawca
    ponosił liczne nakłady na modernizację Nieruchomości (w kwocie przekraczającej 15 000
    PLN netto). Dodatkowo, Wnioskodawca poniósł także nakłady modernizacyjne już w
    okresie władania Nieruchomością jako właściciel (od 31.07.2024 r.), w kwocie również
    przekraczającej 15 000 PLN netto, lecz nieprzekraczającej 30% wartości początkowej
    Nieruchomości (rozumianej jako ceny nabycia). Od dnia rozpoczęcia inwestycji przez
    Wnioskodawcę, Nieruchomość niezmiennie pozostaje w trakcie modernizacji i nie została
    do dnia złożenia niniejszego wniosku przyjęta do użytkowania (a tym samym nie została
    wprowadzona do ewidencji środków trwałych dla celów podatku dochodowego).
    Dla celów bilansowych, wydatki na modernizację Nieruchomości poniesione w okresie,
    gdy Wnioskodawca był jej najemcą ujmowano w księgach rachunkowych jako inwestycję w
    obcym środku trwałym. Z kolei wydatki tego rodzaju poniesione po nabyciu prawa
    własności Nieruchomości ujmowano w księgach rachunkowych jako wydatki
    powiększające wartość środka trwałego w budowie.
    Zarówno nabycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę, jak i jej modernizacja związane
    były z działalnością gospodarczą Spółki – były to działania o charakterze inwestycyjnym,
    ukierunkowane na osiągnięcie w przyszłości zysku (i przychodu podatkowego) ze
    sprzedaży Nieruchomości lub jej najmu (stanowiących czynności opodatkowane
    podatkiem VAT).

    Od momentu zarejestrowania Wnioskodawcy jako podatnika VAT (01.09.2021 r.),
    odliczano podatek VAT naliczony od wydatków ponoszonych na modernizację
    Nieruchomości.
    Planowane działanie obejmuje wniesienie prawa własności Nieruchomości przez
    Wnioskodawcę do innego podmiotu – spółki celowej w formie aportu, tj. wniesienia
    wkładu niepieniężnego w zamian za objęcie udziałów w kapitale zakładowym spółki
    celowej. Wnioskodawca planuje, by nadwyżka wartości rynkowej wnoszonej aportem
    Nieruchomości ponad nominalną wartość obejmowanych udziałów zasiliła kapitał
    zapasowy spółki celowej.
    Spółka dokonuje rozliczeń podatku VAT w okresach miesięcznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż:
    1. Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      Tak, Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w
      rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    2. Kiedy planują Państwo dokonać aportu do Spółki nieruchomości zabudowanej
      budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, objętej zakresem wniosku?
      Spółka planuje dokonać aportu Nieruchomości do spółki celowej w 2025 roku.
    3. Czy przedmiotowy budynek jest trwale związany z gruntem?
      Tak, budynek mieszkalny jednorodzinny posadowiony na przedmiotowej
      nieruchomości gruntowej jest trwale związany z gruntem.
    4. Czy przedmiotowy budynek stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
      Tak, przedmiotowy budynek stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia
      7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    5. Czy przedmiotem aportu do Spółki będzie również grunt, na którym budynek jest
      posadowiony?
      Przedmiotem aportu będzie zdefiniowana w opisie zdarzenia przyszłego
      Nieruchomość, na którą zatem zgodnie z zasadą superficies solo cedit, składa się
      zarówno grunt, jak i budynek na nim posadowiony.
    6. Jaki jest numer działki będącej przedmiotem aportu, w zakresie której oczekują Państwo
      wydania interpretacji indywidualnej.
      Nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
      księgę wieczystą KW nr (...) obejmuje działkę numer 1 obrębu (...).
    7. Czy Państwo oraz Spółka, do której będą wnosić Państwo aport, są podmiotami
      powiązanymi w rozumieniu art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Jeżeli tak, to proszę wskazać
      jakiego rodzaju są to powiązania.
      Wnioskodawca planuje wnieść aport do spółki celowej, która będzie podmiotem
      powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z
      art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.
    8. W jaki sposób nieruchomość, objęta zakresem wniosku była/jest/będzie
      wykorzystywana przez Państwa od momentu jej nabycia do momentu jej wniesienia do
      Spółki w drodze aportu?
      Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość od momentu jej nabycia
      przez Wnioskodawcę była poddawana modernizacji celem zwiększenia jej wartości
      inwestycyjnej. Modernizacja Nieruchomości będzie kontynuowana do momentu
      wniesienia jej aportem do spółki celowej.

    9. W jaki sposób nieruchomość, objęta zakresem wniosku będzie wykorzystywana przez
      Spółkę?
      Wnioskodawca do momentu aportu będzie wykorzystywał Nieruchomość w dalszym
      ciągu poprzez jej modernizację celem zwiększenia jej wartości inwestycyjnej. Spółka
      celowa natomiast także będzie kontynuować modernizację i przeznaczy Nieruchomość
      pod najem.
    10. Do jakich czynności od momentu nabycia do momentu aportu wykorzystywali
    Państwo nieruchomość, objętą zakresem wniosku, tj. do czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę również wskazać jakich);
      b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę również
        wskazać jakich oraz na jakiej podstawie prawnej czynności te korzystają ze
        zwolnienia);
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę również
        wskazać jakich)?
      Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość w okresie od nabycia jej
      przez Wnioskodawcę do momentu aportu podlega w dalszym ciągu modernizacji - były
      to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie w przyszłości
      zysku ze sprzedaży Nieruchomości lub jej najmu (stanowiących czynności
      opodatkowane podatkiem VAT). Przy czym, jak wskazano w opisie zdarzenia
      przyszłego, obecnie Wnioskodawca planuje wniesienie Nieruchomości aportem do
      spółki celowej (a opodatkowanie tej czynności lub jej zwolnienie od podatku jest
      przedmiotem pytania Wnioskodawcy w ramach niniejszego wniosku).
    11. W ramach jakich czynności została nabyta przez Państwa nieruchomość, objęta
    zakresem wniosku tj. czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
      b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nabył Nieruchomość w
      ramach umowy sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT
      (Sprzedawcy z tytułu sprzedaży nie byli podatnikami VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2
      ustawy).
    12. Czy do momentu planowanego aportu będą ponosili Państwo wydatki na ulepszenie
      przedmiotowego budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
      stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku? Jeżeli tak, to
      należy wskazać:
      a) w jakim okresie będą ponoszone te wydatki?
      b) czy w stosunku do tych wydatków będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      c) do jakich czynności będzie wykorzystywany ulepszony budynek, tj. czy do czynności:
    i. opodatkowanych podatkiem VAT,
    ii. czynności zwolnionych od podatku VAT,
    iii. czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
      d) czy po zakończonych ulepszeniach do momentu planowanego aportu wystąpi
      pierwsze zasiedlenie tego budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy? Jeśli tak, to
      należy wskazać:
    i. dzień, miesiąc i rok,
    ii. kto dokona pierwszego zasiedlenia budynku po jego ulepszeniu?
    iii. czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonego budynku a momentem
        planowanego aportu upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    iv. w jaki sposób budynek będzie użytkowany po dokonaniu ulepszeń?

    Wnioskodawca w okresie od nabycia Nieruchomości do momentu planowanego aportu
    ponosił i będzie ponosił wydatki na modernizację Nieruchomości. Jak wskazano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Nieruchomość obecnie stanowi dla Wnioskodawcy środek trwały w
    budowie, a nie środek trwały (nie wypełnia definicji z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, nie
    została przyjęta do używania). Tym samym, obecnie nie jest znana jeszcze wartość
    początkowa budynku (stale się ona zwiększa), a więc wydatki ponoszone przez
    Wnioskodawcę nie stanowią ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisu art. 16g
    ust. 13 ustawy o CIT.
    13. Z opisu sprawy wynika, iż: Planowane działanie obejmuje wniesienie prawa własności
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę do innego podmiotu – spółki celowej w formie
    aportu, tj. wniesienia wkładu niepieniężnego w zamian za objęcie udziałów w kapitale
    zakładowym spółki celowej. Wnioskodawca planuje, by nadwyżka wartości rynkowej
    wnoszonej aportem Nieruchomości ponad nominalną wartość obejmowanych udziałów
    zasiliła kapitał zapasowy spółki celowej. Proszę wskazać:
    a) Czy ww. wartość udziałów zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych?
    Wartość nominalna udziałów wydanych Wnioskodawcy w zamian za wniesienie aportu
    będzie niższa niż wartość rynkowa przedmiotu aportu (Wnioskodawca zamierza
    wykorzystać dopuszczalny przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych mechanizm objęcia udziałów po cenie wyższej niż ich wartość nominalna -
    działanie to zakłada wystąpienie agio, tj. nadwyżki ceny objęcia udziałów ponad ich
    wartość nominalną).
    b) Jakie dokładnie świadczenie zwrotne – poza objęciem udziałów w kapitale zakładowym
    spółki celowej – otrzymają Państwo od Spółki za dokonanie wniesienia aportu
    nieruchomości? Wnioskodawca w zamian za wniesienie aportu otrzyma wyłącznie
    udziały w kapitale zakładowym spółki celowej.
    c) Czy Spółka, do której planują Państwo wnieść aport w postaci ww. nieruchomości
      będzie zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia względem Państwa
      (poza wydaniem udziałów), np. dopłaty w gotówce kwoty podatku?
      Nie, nie jest planowane by spółka celowa była zobligowana do jakiegokolwiek
      świadczenia na rzecz Wnioskodawcy poza wydaniem udziałów.
    d) Jaka będzie wartość rynkowa aportu?
      Wnioskodawca szacuje wartość rynkową Nieruchomości będącej przedmiotem aportu
      na ok. 3 500 000 PLN
    e) Jaka będzie wartość nominalna udziałów?
      Planuje się, by wartość nominalna udziałów wydanych Wnioskodawcy w zamian za
      wniesienie aportu wynosiła 50 000 PLN.
    f) Ile udziałów zostanie Państwu wydane?
      Planuje się, by Wnioskodawcy w zamian za wniesienie aportu zostało wydane 50
      udziałów o jednostkowej wartości nominalnej 1 000 PLN.
    g) Jak w umowie zostanie określona zapłata za wniesiony aport? Czy w umowie zostanie
      określone, że zapłatę za aport będą stanowiły udziały w Spółce?
      W umowie zostanie określone, iż Wnioskodawca wniesie do spółki celowej aport
      mający za przedmiot Nieruchomość, a w zamian otrzyma udziały w kapitale
      zakładowym spółki celowej.
    h) Czy wartość nominalna udziałów będzie zgodna z wartością rynkową aportowanej
      nieruchomości? Prosimy wskazać jakie dokumenty będą potwierdzały wycenę (np.
      operat szacunkowy).

      Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wartość nominalna udziałów wydanych
      Wnioskodawcy będzie niższa niż wartość rynkowa Nieruchomości będącej
      przedmiotem aportu. Wnioskodawca planuje samodzielnie określić wartość rynkową
      Nieruchomości.
    i) W przypadku różnicy między wartością nominalną udziałów a wartością rynkową
      nieruchomości, prosimy o wyjaśnienie i uzasadnienie przyjętej wartości do celów VAT?
      Wnioskodawca nie określa w opisie zdarzenia przyszłego żadnej wartości dla celów
      VAT, jako że przedmiotem niniejszego wniosku jest między innymi pytanie o ustalenie
      podstawy opodatkowania planowanego aportu Nieruchomości. Odpowiadając na to
      pytanie, Wnioskodawca wyręczyłby więc Organ podatkowy. Wnioskodawca od strony
      prawnej wskazuje natomiast, że zamierza wykorzystać dopuszczalny przepisami
      ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych mechanizm objęcia
      udziałów po cenie wyższej niż ich wartość nominalna.
    j) Czy wartość nieruchomości wnoszonej do Spółki zostanie określona w umowie
      aportowej albo innym dokumencie o podobnym charakterze, z którego będzie wynikać
      sposób kalkulacji wynagrodzenia? Proszę wskazać jaki będzie sposób kalkulacji
      wynagrodzenia.
      Tak, wartość Nieruchomości będącej przedmiotem aportu zostanie określona w
      umowie dokumentującej wniesienie aportu. Strony określą wartość Nieruchomości z
      uwzględnieniem jej wartości rynkowej.
    14. Z opisu sprawy wynika, iż: Od momentu zarejestrowania Wnioskodawcy jako
    podatnika VAT (01.09.2021 r.), odliczano podatek VAT naliczony od wydatków
    ponoszonych na modernizację Nieruchomości. Proszę wskazać jakie to były wydatki,
    kiedy poniesione, kiedy i w jakiej wysokości (czy odliczenie było pełne, czy w jednym
    okresie rozliczeniowym) dokonywali Państwo odliczenia podatku naliczonego?
    Wydatki na modernizację Nieruchomości ponoszone przez Wnioskodawcę dotyczyły
    nabywania towarów i usług wykorzystywanych do izolacji fundamentów, odnowienia
    elewacji zewnętrznej, montażu pompy ciepła oraz zmiany aranżacji wnętrza. Wydatki
    stanowiące podstawę do odliczenia podatku VAT naliczonego ponoszone były od
    momentu zarejestrowania Wnioskodawcy jako podatnika VAT (01.09.2021 r.). Podatek
    VAT naliczony podlegał odliczaniu na zasadach ogólnych, tj. w rozliczeniu za okresy, w
    których w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstawał obowiązek podatkowy.
    Wnioskodawca stosował pełne odliczenie VAT. W okresie trwania umowy najmu (od
    29.08.2019 r. do 31.07.2024 r.) Wnioskodawca poniósł wydatki na modernizację
    Nieruchomości w kwocie (...) PLN netto. Dodatkowo, Wnioskodawca ponosił także
    wydatki modernizacyjne już w okresie władania Nieruchomością jako właściciel (od
    31.07.2024 r.) w kwocie (...) PLN netto.
    Pytania
    1. Czy planowane wniesienie Nieruchomości w formie aportu (wkładu niepieniężnego) do
      spółki celowej stanowić będzie odpłatną dostawę towaru w rozumieniu przepisu art. 7
      ust. 1 ustawy o VAT, która skorzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1
      pkt 10 ustawy o VAT?
    2. Czy podstawę opodatkowania planowanego aportu Nieruchomości wyznacza wartość
      nominalna udziałów obejmowanych w zamian za wniesienie wkładu niepieniężnego,
      pomniejszona o kwotę należnego podatku?
    3. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1: Czy (i ewentualnie w deklaracji za
      jaki okres) w wyniku zastosowania do planowanego aportu Nieruchomości zwolnienia

      od podatku, Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku
      naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków poniesionych na modernizację
      Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Przepisy ustawy o VAT przewidują katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega między
    innymi odpłatna dostawa towarów, przez którą (zg. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT) rozumie
    się między innymi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Definicja odpłatnej dostawy towaru jest więc szersza aniżeli wyłącznie umowa sprzedaży
    w rozumieniu Kodeksu cywilnego, obejmuje bowiem także przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel także na podstawie innych umów, o ile następuje
    to za odpłatnością.
    Wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć organów podatkowych i sądów
    administracyjnych była kwestia uznania za odpłatną dostawę towarów transakcji
    podlegającej na wniesieniu do spółki wkładu niepieniężnego (aportu) w zamian za objęcie
    udziałów tej spółki. Przykładowo zgodnie z interpretacją indywidualną z dnia 13.09.2021 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.510.2021.1.MSU, Dyrektor KIS przychylił się do stanowiska
    wnioskodawcy, zgodnie z którym „Wniesienie Aportu do Spółki przez Wnioskodawcę
    będzie również spełniać warunki do uznania jej jako odpłatną dostawę towarów, ponieważ
    odbędzie się za „wynagrodzeniem”. (...) Wskazuje się przy tym, że odpłatność może
    przybierać różne formy - nie koniecznie w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie
    wzajemne może również przybrać, np.: postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub
    usłudze albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa.
    Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    W orzecznictwie organów podatkowych uznaje się jednolicie, że wniesienie aportu do
    spółek przez jej wspólników spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni
    związek pomiędzy świadczeniem (wniesieniem aportu) a otrzymanym przez wspólnika
    „wynagrodzeniem”, którym będą objęte udziały o określonej wartości nominalnej.
    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie Aportu w postaci
    Nieruchomości do Spółki spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartą w art. 5
    ust. 1 ustawy VAT, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług
    /dostawą towarów a otrzymanym przez Wnioskodawcę wynagrodzeniem w formie
    udziałów o określonej wartości nominalnej, których efektem jest przeniesienie na inny
    podmiot, np. prawa do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel.”
    W ocenie Wnioskodawcy, transakcja wniesienia Nieruchomości aportem do spółki celowej
    w zamian za objęcie w niej udziałów (w związku z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy), stanowi odpłatną dostawę towarów, tj. czynność opodatkowaną
    podatkiem VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, planowana dostawa towaru (tj. aport Nieruchomości) skorzysta
    jednak ze zwolnienia od podatku VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT: zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Wskazane zwolnienie stosuje się, gdy od pierwszego zasiedlenia nieruchomości do
    momentu sprzedaży (aportu) upłynął okres co najmniej 2 lat.
    Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednolicie wskazuje się, że pierwsze zasiedlenie może występować wiele razy (tak: NSA w
    wyroku z 6 czerwca 2019 r. sygn. akt I FSK 483/19), a więc najpierw w wyniku oddania
    nieruchomości do użytkowania po wybudowaniu (pierwotne pierwsze zasiedlenie), a
    następnie ponownie po jej oddaniu do użytkowania po ulepszeniu, którego wartość
    przekracza 30% wartości początkowej (wtórne pierwsze zasiedlenie).
    Jak przedstawiono w opisie zdarzenia przyszłego, posadowiony na Nieruchomości
    budynek został wybudowany i oddany do użytkowania wiele lat temu (przed 2011 rokiem),
    a zatem w ocenie Wnioskodawcy, pierwotne pierwsze zasiedlenie miało miejsce także
    wiele lat temu (tj. przy oddaniu do użytkowania budynku po jego wybudowaniu).
    Wnioskodawca ponosił istotne kwotowo wydatki na modernizację budynku w okresie, gdy
    był najemcą Nieruchomości (a jej właścicielami było małżeństwo osób fizycznych), tj. w
    latach 2019 – 2024.
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatków tych nie można traktować jako wydatków na
    ulepszenie, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, tj. wpływających na ocenę
    momentu „wtórnego” pierwszego zasiedlenia. W szczególności należy podnieść, iż wydatki
    na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (tj. w tej sytuacji art. 16g
    ust. 13 ustawy o CIT) mogą być poniesione wyłącznie przez właściciela nieruchomości.
    Wydatki ponoszone przez najemcę zaś stanowią w myśl przepisów o podatku
    dochodowym inwestycję w obcym środku trwałym (por. art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT),
    a nie wydatki na ulepszenie środka trwałego.
    Jak wynika z powyższego, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na modernizację
    Nieruchomości w okresie gdy był jej najemcą, pozostają bez wpływu na określenie
    momentu pierwszego zasiedlenia Nieruchomości.
    Podobnie wskazał organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z dnia 12.11.2014 r.,
    sygn. IPPP1/443-1011/14-4/MP: „w przedstawionych okolicznościach sprawy wydatki
    poniesione przez najemców (w tym również wydatki przekraczające 30% wartości
    początkowej zabudowania) nie mogą stanowić u Wnioskodawcy wydatków na ulepszenie
    środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nie mogą one zatem
    wpływać na ocenę pierwszego zasiedlenia obiektu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT i możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy tego obiektu, na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT”.
    Z kolei, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na modernizację Nieruchomości po jej
    nabyciu, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, nie przekraczają 30% wartości
    początkowej Nieruchomości.
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, w przedmiotowej sytuacji nie doszło do „wtórnego”
    pierwszego zasiedlenia, a zatem dostawa towaru (aport Nieruchomości) będzie miała
    miejsce po upływie 2 lat od jej pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT.

    W konsekwencji, planowany aport Nieruchomości będzie stanowił czynność zwolnioną od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca jest świadomy, iż przedmiotowe zwolnienie ma charakter fakultatywny
    zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
    Ad. 2
    W opinii Wnioskodawcy, podstawę opodatkowania planowanego aportu Nieruchomości
    wyznacza wartość nominalna udziałów obejmowanych w zamian za wniesienie wkładu
    niepieniężnego, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
    Podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży
    od nabywcy.
    Aport nieruchomości do spółki charakteryzuje się tym, iż świadczeniem wzajemnym
    („zapłatą”) otrzymywanym przez wnoszącego aport są udziały w tej spółce.
    Ugruntowane pozostaje podejście, iż podstawą opodatkowania podatkiem VAT w
    przypadku aportu jest nominalna wartość udziałów/akcji wydanych w zamian za
    wniesienie aportu (por. przykładowo wyrok WSA w Rzeszowie z 19.12.2023 r., sygn. akt I SA
    /Rz 604/23, wyrok NSA z 29.08.2017 r., sygn. akt I FSK 2326/15).
    Podejście to nadal prezentowane jest w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych,
    tak przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24.03.2025 r., sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.665.2024.2.MK: „W przypadku wkładu niepieniężnego (aportu) do
    Spółki, nie powstanie kwota należna (cena) w zamian za wnoszony wkład. Ekwiwalentem
    dla wnoszącego będzie w tym przypadku wartość udziałów w zamian za ten wkład. W
    analizowanej sprawie, podstawę opodatkowania należy ustalić w oparciu o wartość
    nominalną udziałów”.
    Zatem bez wpływu na ustalenie podstawy opodatkowania pozostaje nadwyżka wartości
    rynkowej wnoszonej aportem Nieruchomości (tj. wartości emisyjnej obejmowanych
    udziałów) ponad nominalną wartość obejmowanych udziałów.
    Tożsame stanowisko niezmiennie prezentuje Dyrektor KIS, przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z dnia 28.11.2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.388.2024.1.PJ: „W
    analizowanej sytuacji podstawę opodatkowania należy ustalić zatem w oparciu o wartość
    nominalną udziałów. Oznacza to, że podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług z tytułu wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w
    nieruchomościach będzie wartość nominalna objętych udziałów w spółce w zamian za
    wniesiony wkład niepieniężny, pomniejszona o kwotę podatku VAT. Na podstawę
    opodatkowania nie będzie składać się natomiast kwota przekazana na kapitał zapasowy w
    zamian za to świadczenie, ponieważ nie otrzymają Państwo żadnego świadczenia
    zwrotnego/przysporzenia majątkowego. (...) Należy zatem uznać, że podstawą
    opodatkowania VAT dla czynności przeniesienia aportem udziału we własności/prawie
    użytkowania wieczystego Działek poprzez wniesienie ich do Spółki w formie wkładu
    niepieniężnego w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki, na
    podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie określona jako
    wartość nominalna otrzymanych przez Y. udziałów Spółki. Nie będzie się do niej wliczała
    część wartości Aportu przekazana na kapitał zapasowy Spółki”.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawcy, w wyniku zastosowania do planowanego aportu Nieruchomości
    zwolnienia od podatku, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty
    podatku naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków poniesionych na modernizację

    Nieruchomości w okresie, gdy był jej najemcą. Jednakże, obowiązek korekty wystąpi w
    stosunku do podatku naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków poniesionych na
    modernizację Nieruchomości w okresie, gdy był jej właścicielem.
    Należy wskazać, iż zgodnie z art. 91 ust. 1 - 10 ustawy o VAT, korekcie związanej ze zmianą
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego mogą
    podlegać wyłącznie:
    a) towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
      nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł
      (art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o VAT),
    b) towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
      nabywcy, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł (art. 91 ust. 7 i 7b
      ustawy o VAT),
    c) towary i usługi inne niż wymienione w pkt a) i b) powyżej, w szczególności towary
      handlowe lub surowce i materiały nabyte z zamiarem wykorzystania ich do czynności,
      w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub
      do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie
      przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany (art. 91
      ust. 7 i 7d ustawy o VAT).
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęć „środka trwałego”, lub „amortyzacji”, a zatem
    zgodnie z wykładnią systemową, pojęcia te należy rozumieć zgodnie z definicjami
    określonymi przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej jako „ustawa o CIT”).
    Tym samym, zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z
    zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub
    wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do
    używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym
    okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby
    związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania
    na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
    środkami trwałymi.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają również, z
    zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do
    używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych
    środkach trwałych” - zwane także środkami trwałymi;
    Wnioskodawca podkreśla więc, iż jedną z cech konstytuujących środek trwały (zarówno w
    postaci budynku, jak i inwestycji w obcym środku trwałym), jest jego „przyjęcie do
    używania”. Innymi słowy, budynki oraz inwestycje w obcym środku trwałym, które nie
    zostały przyjęte do używania, nie stanowią środków trwałych w rozumieniu powołanych
    przepisów.
    Jak przedstawiono w opisie zdarzenia przyszłego, „od dnia rozpoczęcia inwestycji przez
    Wnioskodawcę, Nieruchomość niezmiennie pozostaje w trakcie modernizacji i nie została
    do dnia złożenia niniejszego wniosku przyjęta do użytkowania (a tym samym nie została
    wprowadzona do ewidencji środków trwałych dla celów podatku dochodowego)”.
    Tym samym, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, ani wydatki poniesione na
    modernizację Nieruchomości w okresie gdy Wnioskodawca był jej najemcą, ani wydatki

    poniesione na modernizację Nieruchomości w okresie gdy Wnioskodawca był jej
    właścicielem, nie konstytuowały środka trwałego, jako że modernizacja Nieruchomości nie
    została ukończona, a zatem nie nastąpiło przyjęcie inwestycji do używania.
    Konsekwencją powyższego, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie realizuje się
    hipoteza norm określonych przepisami art. 91 ust. 7a i 7b ustawy o VAT, które to mają
    zastosowanie (w relewantnym zakresie) wyłącznie do środków trwałych.
    W ocenie Wnioskodawcy zatem, jedynym przepisem regulującym kwestie korekty VAT,
    który potencjalnie mógłby mieć zastosowanie w opisanym zdarzeniu przyszłym, jest
    przepis art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, który obejmuje swym zakresem towary i usługi inne
    niż środki trwałe, w szczególności towary handlowe lub surowce i materiały nabyte z
    zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne
    prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo
    do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim
    zamiarem do dnia tej zmiany.
    Wedle wykładni dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia
    15.02.2017 r., sygn. akt I FSK 964/15, przepis ten ma zastosowanie do towarów i usług
    nabytych w związku z wytworzeniem dobra inwestycyjnego (środka trwałego) w sytuacji,
    gdy jeszcze nie doszło do przyjęcia tego dobra inwestycyjnego do używania i nie podlega
    on jeszcze amortyzacji. Sąd wskazał bowiem, iż: „Ustawodawca w art. 91 ust. 7d ustawy o
    VAT wskazał przypadek zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony od towarów i usług innych niż wymienione w art. 91 ust. 7a i 7b ustawy o VAT
    służących do wytwarzania środków trwałych w budowie lub środków trwałych (dóbr
    inwestycyjnych) już wytworzonych, ale jeszcze nie oddanych do użytkowania i
    podlegających amortyzacji”.
    Biorąc pod uwagę cytowany wyrok, w ocenie Wnioskodawcy, przepis art. 91 ust 7d ustawy
    o VAT nie może mieć zastosowania do podatku naliczonego od towarów i usług nabytych
    w związku modernizacją Nieruchomości w okresie, gdy był jej najemcą. W tamtym okresie
    bowiem, nie były to ani towary i usługi służące do wytwarzania środka trwałego w
    budowie, ani towary i usługi nabyte w związku z już wytworzonym, lecz nie oddanym do
    użytkowania środkiem trwałym, bowiem Nieruchomość nie była własnością
    Wnioskodawcy.
    Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy obowiązek korekty wystąpi w stosunku do podatku
    naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków poniesionych na modernizację
    Nieruchomości w okresie, gdy był jej właścicielem.
    Taka sytuacja bowiem wpisuje się w przedstawioną przez NSA wykładnię przepisu art. 91
    ust. 7d ustawy o VAT, jako że Wnioskodawca ponosił wydatki na nabycie towarów i usług
    służących do wytworzenia środka trwałego w budowie, który jeszcze nie został oddany do
    użytkowania i nie podlega amortyzacji.
    W ocenie Wnioskodawcy zatem, w wyniku zastosowania do planowanego aportu
    Nieruchomości zwolnienia od podatku, Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania
    korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków poniesionych na
    modernizację Nieruchomości w okresie, gdy był jej właścicielem (tj. od 31.07.2024 r.).
    Korekty tej Wnioskodawca powinien dokonać w deklaracji podatkowej składanej za okres
    rozliczeniowy, w którym nastąpi dostawa towaru korzystająca ze zwolnienia od podatku
    (tj. planowany aport Nieruchomości). Nie nastąpi natomiast obowiązek dokonania korekty
    w związku z podatkiem naliczonym odliczonym uprzednio od wydatków poniesionych na
    modernizację Nieruchomości w okresie, gdy Wnioskodawca był jej najemcą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

    - zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT planowanego
      aportu Nieruchomości – jest prawidłowe,
    - określenia podstawy opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem
      Nieruchomości do Spółki – jest prawidłowe,
    - obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego uprzednio od wydatków
      poniesionych na modernizację Nieruchomości – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W oparciu o przytoczone powyżej przepisy budynek spełnia definicję towaru określoną w
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą, usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług
    objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności
    określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń,
    które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku Spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy
    lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może zatem spełniać
    przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem, jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde
    świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do
    wartości niematerialnych i prawnych).
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny
    związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie akcji/udziałów spółki, w związku z którą,
    wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można zatem mówić w sytuacji, gdy:
    · istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
      wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,
    · wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
    · związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
      można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być, np. świadczenie usługi lub
    dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma
    otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in.
    wyroki w sprawie C-33/93, czy C-154/80).
    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu
    niepieniężnego) w postaci składników majątku do spółki kapitałowej spełnia definicję
    odpłatnego świadczenia usług/dostawy towarów, zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy, istnieje
    bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług/dostawą towarów a
    otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie akcji lub udziałów, a jej
    efektem jest przeniesienie na inny podmiot, np. prawa do wartości niematerialnych i
    prawnych/rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług od 01.09.2021 r. Głównym przedmiotem Państwa działalności jest
    realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Planują
    Państwo dokonać aportu nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym. W zamian za wniesienie aportu otrzymają Państwo wyłącznie udziały w
    kapitale zakładowym spółki celowej. W okresie od 29.08.2019 r. do 31.07.2024 r.
    wynajmowali Państwo Nieruchomość. Od 31.07.2024 r. są Państwo właścicielami
    Nieruchomości.
    Co ważne, w opisie sprawy wskazali Państwo, że Nieruchomość w okresie od nabycia do
    momentu aportu podlega w dalszym ciągu modernizacji - były to działania o charakterze
    inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie w przyszłości zysku ze sprzedaży
    Nieruchomości lub jej najmu. Modernizacja Nieruchomości będzie kontynuowana do
    momentu wniesienia jej aportem do spółki celowej. Spółka celowa będzie kontynuować
    modernizację i przeznaczy Nieruchomość pod najem.
    W rozpatrywanej sprawie – za wniesiony aport – otrzymają Państwo udziały. Zatem, już na
    moment rozpoczęcia inwestycji, znany był Państwu jej cel, tj. wniesienie nakładów
    aportem.
    Zauważenia wymaga, że aport Nieruchomości do Spółki będzie traktowany na równi z
    odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji ww. czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, dla czynności wniesienia aportem Nieruchomości do Spółki będą działali
    Państwo jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a wniesienie
    wkładem Nieruchomości do Spółki będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług, w tym dostawy budynków, zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub

      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne podatnika – bowiem
    w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Analiza przepisów, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku
    dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych
    towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego
    podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności
    towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie
    zwolnień od podatku, ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub

      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem
    sprzedaży (w tym wniesienie aportem) podlega opodatkowaniu według takiej stawki
    podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim
    posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze
    zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu/prawa użytkowania wieczystego gruntu
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    Jednocześnie wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    I tak, w oparciu o art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku, należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Wskazali Państwo, iż posadowiony na Nieruchomości budynek mieszkalny został
    wybudowany i oddany do użytkowania poprzednim właścicielom wiele lat temu (przed
    2011 rokiem).
    Od 29.08.2019 r. do 31.07.2024 r. ponosili Państwo nakłady na inwestycje w obcym środku
    trwałym. Dodatkowo, ponosili Państwo także nakłady modernizacyjne już w okresie
    władania Nieruchomością jako właściciel, lecz nieprzekraczające 30% wartości
    początkowej Nieruchomości.
    Analizując zatem okoliczności sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia
    stwierdzenia wymaga, że w przedmiotowej sprawie wniesienie aportem nieruchomości do
    Spółki, będzie mogło korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak
    wynika z opisu sprawy, doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego budynku. Od
    pierwszego zasiedlenia budynku jednorodzinnego, upłynie okres dłuższy niż 2 lata, a
    ponadto nie były ponoszone wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym ww. budynku, które przekraczałyby 30% wartości początkowej budynku.
    Zatem w odniesieniu do planowanej transakcji wniesienia aportem nieruchomości do

    Spółki zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, określone w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wskazałem wyżej, na mocy art. 29a ust. 8 ustawy, w sytuacji, gdy budynki, budowle lub
    ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu/prawa
    użytkowania wieczystego gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, z którym
    związany jest budynek jednorodzinny, również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT.
    Podsumowując, wniesienie aportem ww. zabudowanej nieruchomości do Spółki będzie
    korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, o ile
    strony nie zrezygnują ze zwolnienia i nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43
    ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy.
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Państwa gruntu wraz z posadowionym na nim
    budynkiem będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust.
    8 ustawy, o ile strony nie zrezygnują ze zwolnienia i nie wybiorą opcji opodatkowania,
    zgodnie z art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia podstawy opodatkowania dla wniesienia do Spółki
    wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości.
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym
    zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów
    lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z kolei w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z
    podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania). Zgodnie z treścią
    ww. przepisu:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i

        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi więc wynagrodzenie,
    które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
    albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub
    która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być np. świadczenie usługi lub dostawa
    towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać
    podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w
    sprawie C-33/93 czy C-154/80).
    Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w ustaleniu ceny. W polskim
    prawodawstwie obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą
    dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma
    również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Przy ustalaniu wysokości
    należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w art. 32 ustawy, w
    sferę decyzji, co do sposobu określenia należności za sprzedawany towar. Ustawa nie
    reguluje wysokości ceny oraz czy w umowie pomiędzy kontrahentami powinna być
    uzgodniona jako wartość bez podatku VAT (cena netto), czy też wartość z podatkiem VAT
    (cena brutto).
    Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki) wynika ekonomiczna
    wymiana świadczeń pomiędzy wnoszącym wkład niepieniężny i Spółką wydającą w zamian
    udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach). Wnoszący wkład (aport) przenosi na Spółkę,
    do której dokonują wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku
    (materialnymi i niematerialnymi). W zamian za to otrzymują pewne uprawnienia (udziały
    lub akcje), które mają określoną wartość. Ekwiwalentem dla wnoszącego aport będzie w
    tym przypadku wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian za ten wkład. W takich
    przypadkach, przy określeniu podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie zasada
    ogólna – podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą podatnik
    ma otrzymać z tytułu transakcji.
    W tym miejscu należy wskazać, że w dniu 8 maja 2024 r. zapadł wyrok w sprawie C-241
    /23, w którym TSUE wskazał, że:
      27. z utrwalonego orzecznictwa wynika, że podstawą opodatkowania odpłatnej
      dostawy towarów jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez
      podatnika. Owo wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście
      otrzymaną, a nie wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych (zob.
      podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 44 i
      przytoczone tam orzecznictwo).
      28 Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna
      ona, jako wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką odbiorca dostawy
      towarów, stanowiącej zapłatę za inną dostawę towarów, przypisuje towarom, które
      zamierza uzyskać, i musi odpowiadać kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę
      zapłacić (zob. podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:
      832, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo).
      29 W niniejszej sprawie subiektywna wartość zapłaty za wniesienie aportem
      nieruchomości odpowiada wartości pieniężnej, jaką W. i B. przyznały akcjom P., gdy
      przyjęły je w zamian za te wkłady na kapitał tej spółki.
      30 Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający, z umów zawartych pomiędzy W.
      i B. z jednej strony a P. z drugiej strony wynika, że zapłata za włączenie dotychczas
      należących do W. i B. nieruchomości do jej kapitału odpowiada przyznaniu liczby
      akcji, których wartość jednostkowa jest ustalana w zależności od wartości emisyjnej

      takiej akcji. Wynika z tego, że subiektywna wartość każdej z tych akcji, które W. i B.
      objęły w ramach tego podwyższenia kapitału, odpowiada cenie emisyjnej tych akcji.
      31 Ta cena emisyjna, która wynosi 35 287,19 PLN, czyli około 8123 EUR, odpowiada
      zatem wartości pieniężnej uzgodnionej i rzeczywiście otrzymanej przez W. i B. za
      każdą z akcji P.
    Podsumowując, we wskazanym wyroku TSUE zaznaczył, że:
      W świetle całości powyższych rozważań na pytanie sądu odsyłającego należy
      odpowiedzieć, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że
      podstawę opodatkowania wniesienia aportem nieruchomości przez pierwszą spółkę
      do kapitału drugiej spółki w zamian za akcje tej ostatniej należy ustalić na podstawie
      wartości emisyjnej tych akcji, jeżeli spółki te uzgodniły, że zapłatę za ten wkład
      kapitałowy będzie stanowić ta wartość emisyjna.
    Wskazali Państwo, że planowane działanie obejmuje wniesienie prawa własności
    Nieruchomości do innego podmiotu – spółki celowej w formie aportu, tj. wniesienie
    wkładu niepieniężnego w zamian za objęcie udziałów w kapitale zakładowym spółki
    celowej. Planują Państwo, by nadwyżka wartości rynkowej wnoszonej aportem
    Nieruchomości ponad nominalną wartość obejmowanych udziałów zasiliła kapitał
    zapasowy spółki celowej. Wartość nominalna udziałów wydanych Państwu w zamian za
    wniesienie aportu będzie niższa niż wartość rynkowa przedmiotu aportu. W zamian za
    wniesienie aportu otrzymają Państwo wyłącznie udziały w kapitale zakładowym spółki
    celowej. Wartość Nieruchomości będącej przedmiotem aportu zostanie określona w
    umowie dokumentującej wniesienie aportu.
  W przedstawionym przez Państwa zdarzeniu przyszłym, wartość wkładu w postaci udziałów w
    Nieruchomości zostanie określona przez wartość nominalną udziałów.
    W analizowanej sytuacji podstawę opodatkowania należy ustalić zatem w oparciu o
    wartość nominalną udziałów. Należy zatem uznać, że podstawą opodatkowania VAT dla
    czynności przeniesienia aportem Nieruchomości poprzez wniesienie jej do Spółki w formie
    wkładu niepieniężnego w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki,
    na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie określona
    jako wartość nominalna otrzymanych przez Państwa udziałów Spółki, pomniejszona o
    kwotę należnego podatku. Na podstawę opodatkowania nie będzie składać się natomiast
    kwota przekazana przez Państwa na kapitał zapasowy (agio).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, w przypadku, gdy do planowanego
    aportu Nieruchomości znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku VAT, czy będą
    Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego
    uprzednio od wydatków poniesionych na modernizację Nieruchomości.
    Zagadnienie korekty związane jest z prawem do odliczenia podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak wynika z tego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Jak stanowi ust. 7b ww. artykułu:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Stosownie do art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Jak stanowi art. 91 ust. 8 ustawy:

      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym,
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub
    usługi, faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając
    prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do
    środków trwałych oraz nieruchomości, ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej
    i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla
    pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie
    odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o
    charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też
    czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej
    perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Przy czym, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej zbywa dany środek
    trwały.
    W takich sytuacjach przyjmuje się, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności
    opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu, aż
    do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu
    korekty za wszystkie pozostałe okresy.
    Jeśli transakcja zbycia składnika majątku została opodatkowana, wówczas przyjmuje się,
    że przez cały pozostały do końca korekty okres towar ten służy w całości transakcjom
    dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlega
    opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany składnik majątku służy czynnościom
    niedającym prawa do odliczenia.
    Należy zauważyć, że przepisy art. 91 ust. 2 ustawy odsyłają do przepisów o podatku
    dochodowym dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji.
    I tak, zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. 2025 poz. 278 ze zm.), zwana dalej ustawą o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Natomiast w świetle art. 16a ust. 2 ustawy o CIT:

      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania:
      1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej
        "inwestycjami w obcych środkach trwałych",
      2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
      3) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub
        współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z
        prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1,
        zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z
        przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
      - zwane także środkami trwałymi;
      4) tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji
        Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia
        4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U.
        poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020
        r. poz. 556) w grupowaniu o symbolu ex 30.11 ,,Statki i konstrukcje pływające”,
        przy czym oznaczenie ,,ex” oznacza, że zakres wyrobów i usług jest węższy niż
        określony w grupowaniu.
    W myśl art. 16g ust. 3 ustawy o CIT:
      Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Stosownie do art. 16g ust. 5 ustawy o CIT:
      Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w
      ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania
      środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Jak stanowi art. 16g ust. 7 ustawy o CIT:
      Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i
      budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3–5.
    W myśl art. 16j ust. 4 ww. ustawy o CIT:

      Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do
      używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:
      1) inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie
      może być krótszy niż 10 lat;
      2) inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres
      amortyzacji ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
    Posiłkując się zapisem art. 16g ust. 3-5 w związku z ust. 7 tego przepisu ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych należy uznać, że inwestycją w obcym środku trwałym są
    działania podatnika odnoszące się do niestanowiącego jego własności środka trwałego,
    które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegające na jego przebudowie, rozbudowie,
    rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Suma zaewidencjonowanych wydatków takich
    inwestycji pod datą ich zakończenia i przyjęcia do używania stanowić będzie wartość
    początkową środka trwałego, jakim jest w tym przypadku inwestycja w obcym środku
    trwałym, która zgodnie z przepisami art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych podlega amortyzacji. Stanowi ona u inwestora odrębny od
    nieruchomości środek trwały i podlega amortyzacji według zasad określonych dla takich
    środków trwałych (art. 16j ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a nie
    według zasad odnoszących się do nieruchomości.
    Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że inwestycje
    w obcych środkach trwałych są traktowane odrębnie od środków trwałych, w których są
    dokonywane te inwestycje. W konsekwencji nie można uznać, że środek trwały powstały
    wskutek inwestycji w obcym środku trwałym będącym np. nieruchomością również
    stanowi nieruchomość.
    Z opisu sprawy wynika, że w okresie trwania umowy najmu ponosili Państwo liczne
    nakłady na modernizację Nieruchomości. Dodatkowo, ponosili Państwo także nakłady
    modernizacyjne już w okresie władania Nieruchomością jako właściciel. Dla celów
    bilansowych, wydatki na modernizację Nieruchomości poniesione w okresie, gdy Państwo
    byli jej najemcą ujmowano w księgach rachunkowych jako inwestycję w obcym środku
    trwałym. Z kolei wydatki tego rodzaju poniesione po nabyciu prawa własności
    Nieruchomości ujmowano w księgach rachunkowych jako wydatki powiększające wartość
    środka trwałego w budowie. Od momentu zarejestrowania się jako podatnik VAT
    (01.09.2021 r.), odliczali Państwo podatek VAT naliczony od wydatków ponoszonych na
    modernizację Nieruchomości. Modernizacja Nieruchomości będzie kontynuowana do
    momentu wniesienia jej aportem do spółki celowej. Nieruchomość obecnie stanowi dla
    Państwa środek trwały w budowie, a nie środek trwały.
    Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionych okoliczności sprawy należy
    wskazać, że wydatki poniesione na inwestycje w obcych środkach trwałych, należy
    traktować jak wydatki na zakup odrębnego środka trwałego. Korekta podatku naliczonego
    odnoszącego się do takiego środka trwałego o wartości przekraczającej 15.000 zł powinna
    być dokonywana zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy w ciągu 5-cio letniego okresu.
    W okolicznościach tej sprawy inwestycję w obcym środku trwałym rozpoczęli Państwo w
    roku 2019, a zakończyli w 2024, tj. w roku, którym nabyli Państwo przedmiotową
    nieruchomość na własność. W związku z czym w roku 2024 zobowiązani byli Państwo
    oddać do użytkowania ww. środek trwały tj. inwestycję w obcym środku trwałym. Wartość
    nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym przekroczyła 15.000 zł. Podatek
    naliczony z tytułu wydatków poniesionych w ramach inwestycji w obcym środku trwałym
    odliczali Państwo od roku 2021 r., tj. od momentu kiedy stali się zarejestrowanymi
    czynnymi podatnikami.
    W związku z planowaną w roku 2025 czynnością aportu Nieruchomości, która jak wyżej
    wskazano będzie czynnością zwolnioną – to mając na uwadze przepisy art. 91 ust. 5
    ustawy w związku z art. 91 ust. 6 ustawy należy przyjąć, że inwestycja w obcym środku
    trwałym stanowiąca odrębny środek trwały, do końca okresu 5 letniego będzie

    wykorzystywana do czynności zwolnionych. Zatem będą Państwo zobowiązani dokonać
    jednorazowo korekty 4/5 odliczonego podatku naliczonego z tytułu wydatków
    poniesionych na inwestycję w obcym środku trwałym. Korekta ta powinna zostać
    dokonana w deklaracji za okres, w którym nastąpi aport.
    Natomiast, w odniesieniu do wydatków poniesionych na modernizację Nieruchomości w
    okresie, gdy są Państwo właścicielami Nieruchomości, służących do wytworzenia środka
    trwałego w budowie, który jeszcze nie został oddany do użytkowania, powinni dokonać
    Państwo korekty odliczonego podatku VAT na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy z
    uwzględnieniem zasad wskazanych w art. 91 ust. 7d ustawy. Ww. korekty odliczonego
    podatku naliczonego winni Państwo dokonać w deklaracji za okres rozliczeniowy, w
    którym nastąpi planowany aport.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone, dotyczy to kwestii
    czy wartość nominalna udziałów faktycznie odzwierciedla rzeczywistą sytuację
    gospodarczą i handlową i nie jest wynikiem praktyki stanowiącej nadużycie prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.