Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.550.2025.2.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku VAT w związku z
realizacją inwestycji rozwijającej działalność agroturystyczną.
Słowa kluczowe: agroturystyka
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczący możliwości odzyskania
    podatku VAT w związku z realizacją inwestycji rozwijającej działalność agroturystyczną,
    której celem jest (...), na dokonanie której złożyła Pani wniosek o przyznanie pomocy w
    ramach (...). Uzupełniła go Pani pismem z 8 sierpnia 2025 r. (data wpływu 12 sierpnia 2025
    r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą wraz z mężem [zatrudnionym w (...)]
    działalność rolniczą, a ponadto jest zatrudniona na etacie (umowa o pracę).
    W ramach gospodarstwa rolnego realizowana jest działalność agroturystyczna polegająca
    na wynajmie pokoi gościnnych turystom przebywającym na wypoczynku. Budynek
    mieszkalny, w którym wynajmowane są pokoje, należy do gospodarstwa rolnego (o
    powierzchni powyżej 1 hektara), położonego na terenie wiejskim. Budynek ma charakter
    mieszkalny i jest własnością Wnioskodawczyni i Jej męża. Liczba pokoi dla gości nie
    przekracza pięciu.
    W ramach prowadzonego gospodarstwa Wnioskodawczyni - rolnik utrzymuje również
    inwentarz żywy, w tym m.in. kury, kozy, króliki, kaczki, gęsi, indyki, świnki wietnamskie,
    które stanowią część tradycyjnego charakteru gospodarstwa rolnego i pełnią również
    funkcję edukacyjną i rekreacyjną w ramach działalności agroturystycznej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców,
    działalność ta nie wymaga rejestracji w CEIDG.
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i korzysta ze
    zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług. W związku z tym, nie składa deklaracji VAT i nie odlicza
    podatku naliczonego.
    Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach (...).
    Wniosek został wybrany do dofinansowania przez (...) i obecnie jest na etapie weryfikacji w
    Samorządzie (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Z tytułu prowadzenia działalności rolniczej Wnioskodawczyni oraz Jej mąż B.B., będący
    współwłaścicielem gospodarstwa rolnego, nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy
    podatku VAT według art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o VAT jako rolnik ryczałtowy.
    Prowadzenie małego gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. (...) ha, polega na: produkcji
    zboża, siana, słomy i innych płodów rolnych. Wykorzystywane są one na własne potrzeby
    oraz stanowią pokarm i paszę dla zwierząt, które Wnioskodawczyni oraz Jej mąż hodują
    również na własne potrzeby.
    W ramach gospodarstwa rolnego, w budynku mieszkalnym, Wnioskodawczyni oraz Jej
    mąż prowadzą agroturystykę polegającą na wynajmie pokoi w liczbie 5 sztuk.
    Otrzymane dofinansowanie Wnioskodawczyni może przeznaczyć jedynie na cel realizujący
    inwestycję rozwijającą działalność agroturystyczną. Rozwój pozarolniczych funkcji małych
    gospodarstw rolnych poprzez rozwijanie gospodarstwa agroturystycznego.
    Dotacja przeznaczona jest na dofinansowanie konkretnego towaru oraz konkretnego
    rodzaju usługi. Celem projektu jest (...).

    Dofinansowanie jest ściśle przeznaczone na:
        termomodernizację (...),
        budowę (...),
        zakup (...),
        zakup (...),
        zakup (...),
        (...),
        (...).
    (urządzenia te będą stanowić bezpłatne wyposażenie agroturystyki).
    Otrzymane dofinansowanie wykorzystywane będzie wyłącznie na rzecz czynności
    zwolnionych z opodatkowania (prowadzenie gospodarstwa agroturystycznego do 5 pokoi
    przez rolnika).
    Faktury dokumentujące zakup ww. towarów i usług wystawiane będą na A.A., nabywcą
    będzie A.A., ze względu na fakt, iż wniosek o dofinansowanie dotyczy A.A.
    Faktury otrzymywane będą na prowadzenie agroturystyki, prowadzonej w ramach
    działalności rolniczej.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni ma prawną możliwość odzyskania
    podatku VAT naliczonego przy zakupach związanych z inwestycją rozwijającą działalność
    agroturystyczną, prowadzoną w ramach gospodarstwa rolnego, w sytuacji, gdy:
        nie prowadzi działalności gospodarczej,
        nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny,
        działalność agroturystyczna nie podlega wpisowi do CEIDG?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, nie istnieje prawna możliwość odzyskania VAT, ponieważ
    działalność nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a sama
    Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem VAT czynnym. W związku z tym VAT jest kosztem
    nieodzyskiwanym.
    Uzasadnienie celu wniosku:
    Wnioskodawczyni wnosi o interpretację podatkową, która będzie miała istotne znaczenie
    w procesie weryfikacji kwalifikowalności podatku VAT w ramach operacji zgłoszonej do
    dofinansowania ze środków unijnych.
    W ramach (...), zgodnie z (...), określono:
    „(...)”
    Jednocześnie, zgodnie z lit. b tego samego punktu:
    „(...)”
    Oznacza to, że w praktyce tylko rolnicy zostali pozbawieni możliwości kwalifikowania VAT
    jako kosztu, nawet wtedy, gdy nie mają prawnej możliwości jego odzyskania, w
    przeciwieństwie do innych beneficjentów.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, taki zapis:
        nie znajduje uzasadnienia w ustawie o podatku od towarów i usług (VAT),

        narusza zasadę równości dostępu do środków publicznych, gwarantowaną przez
        prawo Unii Europejskiej,
        może nosić znamiona dyskryminacji ze względu na status zawodowy (rolnik).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z
    dnia 24 czerwca 2021 r.:
    „Państwa członkowskie i Komisja zapewniają zgodność wsparcia z Kartą praw
    podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności, przy wdrażaniu funduszy stosowane są
    zasady równości, niedyskryminacji i równego traktowania.”
    Zgodnie z motywem 30 tego samego aktu:
    „Państwa członkowskie powinny zapewnić równe traktowanie beneficjentów i
    potencjalnych beneficjentów.”
    W świetle powyższego Wnioskodawczyni uważa, że odmienne traktowanie rolników, mimo
    braku możliwości odzyskania VAT, stoi w sprzeczności z zasadami unijnymi dotyczącymi
    równego traktowania oraz kwalifikowalności kosztów nieodzyskiwanych.
    W związku z tym, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że w przedstawionym stanie
    faktycznym nie istnieje prawna możliwość odzyskania podatku VAT, co ma bezpośredni
    wpływ na możliwość jego uznania za koszt kwalifikowalny w projekcie finansowanym ze
    środków (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady, które dotyczą odliczania podatku naliczonego są sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W oparciu o art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane

    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również status danego
    podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że za podatnika
    podatku od towarów i usług będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności
    zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Prowadzi Pani wraz z mężem gospodarstwo rolne, w ramach którego realizuje Pani także
    działalność agroturystyczną, polegającą na wynajmie pokoi gościnnych turystom
    przebywającym na wypoczynku. Budynek mieszkalny, w którym wynajmowane są pokoje,
    ma charakter mieszkalny i jest własnością Pani i Pani męża. Liczba pokoi dla gości nie
    przekracza pięciu.
    Z tytułu prowadzenia działalności agroturystycznej nie jest Pani zarejestrowanym
    podatnikiem VAT czynnym i korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art.
    113 ust. 1 ustawy. Natomiast z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego korzysta Pani ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy jako rolnik ryczałtowy.
    Złożyła Pani wniosek o przyznanie pomocy w ramach (...). Otrzymane dofinansowanie
    może Pani przeznaczyć jedynie na cel realizujący inwestycję rozwijającą działalność
    agroturystyczną. Rozwój pozarolniczych funkcji małych gospodarstw rolnych poprzez
    rozwijanie gospodarstwa agroturystycznego.
    Dotacja przeznaczona jest na dofinansowanie konkretnego towaru oraz konkretnego
    rodzaju usługi. Dofinansowanie jest ściśle przeznaczone na:
        termomodernizację (...),
        budowę (...)
        zakup (...),
        zakup (...),
        zakup (...),
        (...),
        (...).
    Ww. urządzenia będą stanowić bezpłatne wyposażenie agroturystyki.
    Otrzymane dofinansowanie wykorzystywane będzie wyłącznie na rzecz czynności
    zwolnionych z opodatkowania (prowadzenie gospodarstwa agroturystycznego do pięciu
    pokoi przez rolnika).
    Faktury dokumentujące zakup ww. towarów i usług wystawiane będą na Panią.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy
    zakupach związanych z ww. inwestycją rozwijającą działalność agroturystyczną,
    prowadzoną w ramach gospodarstwa rolnego.
    Kwestię zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług reguluje art. 113 ust. 1
    ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z
      wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym
      kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę,
      o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Aby rozstrzygnąć Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć czy
    przyznane dofinansowanie stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a
    ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji czy nie będzie musiała być
    wliczona do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z treści art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Należy wskazać, że dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek z ceną
    towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej sytuacji przyjmuje się, że
    dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja „uzupełnia” podstawę
    opodatkowania z tytułu dostawy towaru/usługi i jest opodatkowana na takich samych
    zasadach jak czynność, której dotyczy (wg właściwej stawki lub z zastosowaniem
    zwolnienia od podatku).
    Bezpośredni związek dotacji z ceną (a więc cenotwórczy charakter) występuje w
    przypadku, gdy w sposób precyzyjny można określić jej wpływ na poziom ceny
    konkretnego towaru/usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można uznać za
    „korelat” świadczonej usługi lub dostarczanego towaru, tzn., gdy wypłacana jest tylko w
    razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo również
    zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów. Także wtedy, gdy dopłata
    ustalana jest jako określony procent poniesionych wydatków (określonej kategorii
    poniesionych wydatków), ma ona proste przełożenie na cenę świadczenia, gdy powoduje
    redukcję kwoty należnej od świadczeniobiorcy. W przypadku bowiem nieotrzymania
    dopłaty, odbiorca usług/towarów musiałby zapłacić cenę wyższą od oferowanej przez
    świadczeniodawcę, którego koszty (część kosztów) finansowana jest z zewnętrznego
    źródła.
    Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe
    warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie
    dofinansowania.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, subwencje lub inne dopłaty o podobnym charakterze, które w sposób
    bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług.
    Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne na pokrycie
    kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
    W kontekście tej sprawy wyjaśnić należy również, że prowadzona działalność
    agroturystyczna, bez względu na prowadzenie jej w ramach działalności rolniczej bądź
    jako działalność, dla której nie jest wymagany wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, polega na najmie do pięciu pokoi gościnnych turystom, za
    który uzyskuje Pani wynagrodzenie. Wykonywane przez Panią czynności w ramach
    działalności agroturystycznej spełniają więc warunki do uznania ich za świadczenie usług,
    o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Umowa najmu jest bowiem cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.

    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług świadczenie przez Panią usługi najmu pokoi gościnnych turystom, czyli
    ww. działalność agroturystyczna, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywana w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    W rozpatrywanej sprawie, dotacja, którą Pani otrzyma - jak wynika z treści wniosku - nie
    będzie przyznana jako dopłata do ceny świadczonych przez Panią usług, a przeznaczona
    będzie na dofinansowanie konkretnych ww. zakupów towarów i usług. Oznacza to, że w
    opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym (kosztowym), a nie dotacja
    mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.
    Zatem ww. dotacja celowa, którą Pani otrzyma, nie będzie stanowiła podstawy
    opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie ona wliczona do
    wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4
    ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi
    czynnymi podatnikami podatku VAT.
    Mając na względzie powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że w analizowanej
    sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. projektu. Wynika to z faktu, że nie
    jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny bowiem korzysta Pani ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, a zatem zakupione towary/usługi w związku
    z realizacją ww. projektu nie będą wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, w związku z art. 88 ust. 4 ustawy, nie
    ma Pani prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    związku z zakupem towarów/usług związanych z realizacją ww. projektu, którego celem
    jest (...).
    Tym samym, nie przysługuje Pani również zwrot podatku naliczonego na podstawie art. 87
    ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, nie przysługuje Pani prawo do odzyskania podatku
    naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.
    Podsumowując stwierdzić należy, że w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego
    nie ma Pani prawnej możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego przy zakupach
    towarów i usług związanych z ww. inwestycją rozwijającą działalność agroturystyczną,
    która korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Pani stanowisko, dotyczące braku prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego przy
    zakupach związanych z ww. projektem, uznaję więc za prawidłowe.
    Jednocześnie zaznaczam, co wywiedziono powyżej, że prowadzona przez Panią działalność
    agroturystyczna stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wyjaśniam, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących
    wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności
    podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa
    podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych
    dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy
    z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    198), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww.
    ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Informuję więc, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani
    wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.