Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.25.2019.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-03
Teza: w zakresie skutków podatkowych powstałych dla Wnioskodawcy w związku otrzymaną przez małżonkę Wnioskodawcy darowizną środków pieniężnych.
Słowa kluczowe: darowizna; małżeństwo; obowiązek-obowiązek podatkowy; wspólność-wspólność majątkowa; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 lutego 2019 r. (data wpływu w tym samym dniu za pośrednictwem e-puap) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków podatkowych powstałych dla Wnioskodawcy w związku otrzymaną przez małżonkę Wnioskodawcy darowizną środków pieniężnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków podatkowych powstałych dla Wnioskodawcy w związku otrzymaną przez małżonkę Wnioskodawcy darowizną środków pieniężnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 11 marca 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4015.25.2019.1.SK, 0111-KDIB2-2.4015.41.2019.1.SK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. Wnioskodawca co prawda nie uzupełnił braków formalnych wniosku, jednakże w związku z pouczeniem zawartym w ww. wezwaniu, wniosek podlega rozpatrzeniu w zakresie skutków podatkowych powstałych dla Wnioskodawcy w związku otrzymaną przez małżonkę Wnioskodawcy darowizną środków pieniężnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Brat małżonki Wnioskodawcy zamierza przekazać jej w darowiźnie środki pieniężne w wysokości 50.000 zł. W małżeństwie Wnioskodawcy obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Beneficjentem umowy darowizny będzie tylko małżonka Wnioskodawcy i tylko ona złoży oświadczenie o przyjęciu darowizny. Darowizna będzie zrealizowana w formie umowy darowizny, a pieniądze przekazane zostaną przelewem bankowym na konto małżonki Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca zobowiązany będzie do zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku ponieważ darowiznę otrzyma jego małżonka do jej majątku osobistego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wyłącznie w zakresie skutków podatkowych powstałych dla Wnioskodawcy w związku otrzymaną przez małżonkę Wnioskodawcy darowizną środków pieniężnych, natomiast w pozostałym zakresie, tj. w zakresie skutków podatkowych powstałych dla małżonki Wnioskodawcy w związku z otrzymaniem od brata środków pieniężnych tytułem darowizny, wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 644 ze zm.) – podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny.

Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie zawierają definicji pojęcia darowizny, przy jego interpretacji odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.).

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Zatem w przypadku nabycia np. tytułem darowizny, skutki w podatku od spadków i darowizn powstaną po stronie obdarowanego.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że brat małżonki Wnioskodawcy zamierza przekazać jej w darowiźnie środki pieniężne w wysokości 50.000 zł. Między Wnioskodawcą a małżonką istnieje ustawowa wspólność majątkowa. Beneficjentem umowy darowizny będzie tylko małżonka Wnioskodawcy i tylko ona złoży oświadczenie o przyjęciu darowizny.

W tym miejscy wyjaśnić należy, że w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 682 ze zm.) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Natomiast w myśl art. 33 pkt 2 ww. ustawy – do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie będzie występował jako strona umowy darowizny, a obdarowanym będzie tylko i wyłącznie małżonka Wnioskodawcy i tylko ona złoży oświadczenie o przyjęciu darowizny, to darowizna ta nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn w stosunku do Wnioskodawcy. Na skutek zawarcia ww. umowy nie uzyska on bowiem przysporzenia w swoim majątku osobistym kosztem majątku darczyńcy. Przysporzenie takie uzyska wyłącznie małżonka Wnioskodawcy. W związku z powyższym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.