Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1498/09-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-24
Teza: Wniesienie przez osobę fizyczną aportem gruntów do spółki.
Słowa kluczowe: aport; grunty; nieruchomości; osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana …., przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2009 r. (data wpływu 7 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika w sytuacji wnoszenia nieruchomości aportem do spółki oraz opodatkowania ww. czynności – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika w sytuacji wnoszenia nieruchomości aportem do spółki oraz opodatkowania ww. czynności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym prowadzącym działalność rolniczą, która stanowi główne źródło utrzymania jego i członków jego rodziny. w przeszłości Zainteresowany nabywał grunty, na których częściowo prowadzi działalność rolniczą, pozostałe leżą odłogiem. w związku ze zmianą sytuacji rodzinnej Wnioskodawca postanowił na gruntach, na których nie prowadził działalności rolniczej i które zostały przez niego nabyte w latach 1979-1982 uzyskać pozwolenia budowlane i wybudować domy dla swoich dzieci.

Ponieważ w ostatnim roku zmieniła się sytuacja rodzinna i ekonomiczna Zainteresowanego, postanowił on grunty, na których rozpoczął budowę domów, wnieść aportem do nowoutworzonej spółki kapitałowej, której został jedynym wspólnikiem. Spółka ta obecnie prowadzi prace budowlane zmierzające do dokończenia budowy oraz poszukuje nabywców.

Nieruchomości objęte aportem na dzień jego wniesienia miały następujący stan prawny:

1.  działka 135/1 o pow. 0,4345 ha – użytki rolne zabudowane,
2.  działka 154/104 o pow. 0,0821 ha – użytki rolne zabudowane,
3.  działka 154/110 o pow. 0,1028 ha – grunty orne,
4.  działka 154/111 o pow. 0,0817 ha – grunty orne,
5.  działka 154/113 o pow. 0,2381 ha – grunty orne, tereny mieszkaniowe.

Na działkach nr 135/1,154/104 i 154/113 na dzień wniesienia aportu rozpoczęte były budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych w stanie surowym otwartym. Zgodnie z wypisami z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla powyższych działek przedmiotowe działki na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego należą do terenów zabudowy mieszkaniowej wraz z terenami nieuciążliwych usług towarzyszących.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z wniesieniem aportem gruntów wraz z rozpoczętymi budowami budynków mieszkalnych, Wnioskodawca w tym zakresie staje się podatnikiem podatku VAT i czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli grunty te wnoszone są z majątku osobistego (nie były objęte działalnością rolniczą)?
2.  Jeżeli powyższa czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to jaką stawkę podatku należy przyjąć?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie staje się on podatnikiem podatku VAT w związku z wniesieniem aportem przedmiotowych nieruchomości do spółki, ponieważ dokonał tego z majątku osobistego (grunty te od lat 90-tych nie były objęte prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością rolniczą, ani żadną inną przynoszącą korzyści majątkowe, jak np. najem czy dzierżawa).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stan faktyczny uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Z uwagi na powyższe, wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję dostawy towarów – następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. o kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją wykonującego określoną czynność, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność rolniczą, która jest głównym źródłem utrzymania Zainteresowanego oraz jego rodziny. w przeszłości, tj. w latach 1979-1982, Wnioskodawca nabywał grunty. Część posiadanych przez Wnioskodawcę gruntów służy działalności rolniczej, pozostała część leży odłogiem. Dla części gruntów, na których nie jest prowadzona działalność rolnicza Wnioskodawca uzyskał pozwolenia na budowę domów i rozpoczął budowę domów dla dzieci. w związku ze zmianą w ostatnim roku sytuacji rodzinnej i ekonomicznej Zainteresowany wniósł aportem przedmiotowe grunty do spółki kapitałowej.

Należy zauważyć, iż nie zawsze wniesienie aportu rzeczowego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Wnoszenie aportów nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy są one wnoszone przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda, takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Wnioskodawca nie występuje jako podatnik podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wniesienie przez niego, jako aportu do Spółki gruntów stanowiących jego majątek osobisty niemający związku z prowadzoną działalnością rolniczą, nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Biorąc pod uwagę powyższe, odpowiedź na drugie pytanie staje się bezprzedmiotowa.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca – osoba fizyczna – nie występuje jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w związku z tym czynność wniesienia aportem do Spółki gruntów, które nie są wykorzystywane przez Zainteresowanego do prowadzenia działalności rolniczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.