Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-329/10-3/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-24
Teza: ustalenie kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki osobowej
Słowa kluczowe: aport; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka jawna; zbycie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07.04.2010 r. (data wpływu 12.04.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki osobowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.04.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca („Wnioskodawca” lub „Wspólnik”) zamierza przystąpić do osobowej spółki prawa handlowego lub do spółki cywilnej lub wnieść wkład do spółki istniejącej („Spółka osobowa). Aby pokryć wkłady w Spółce osobowej, planuje on wnieść wkład niepieniężny w postaci domu, dwóch lokali mieszkalnych, garażu i działki budowlanej („Wkład”, „Nieruchomości”).

Nieruchomości te nie będą u Wnioskodawcy spełniać warunków do uznania ich za środek trwały, nie będą również służyły do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.

Wkład będzie wykorzystywany przez Spółkę osobową w prowadzonej działalności gospodarczej, co będzie się wiązało z wykazaniem go w ewidencji środków trwałych. Niewykluczone jest, że Wkład będzie przedmiotem odpłatnego zbycia. Możliwe, iż transakcja ta dokonana będzie w ciągu 12 miesięcy od wniesienia Wkładu do Spółki osobowej, bądź też zbycie nastąpi później.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Jaka będzie wartość początkowa Wkładu do spółki osobowej, od której odpisy amortyzacyjne będą stanowiły koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?,
2.  Jaki będzie koszt uzyskania przychodu, ustalany dla Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży przez Spółkę nieruchomości?

Odpowiedź na pytanie nr 2 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie nr 1 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży przez Spółkę Wkładu kosztem uzyskania przychodu będzie wartość wykazana w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, tj. wartość netto środków trwałych.

Ponadto należy zauważyć, iż Spółka zbywa odpłatnie składnik swojego majątku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sytuację taką reguluje art. 24 ust. 2 Ustawy PIT, który expressis verbis stwierdza, iż dochodem w takim przypadku będzie różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych. Innymi słowy kosztem jest wartość netto zbywanego środka trwałego. Przepis ten, odwołując się do art. 14 Ustawy PIT, zwraca uwagę, iż stosuje się go wyłącznie do sytuacji odpłatnego zbywania składników majątku wykorzystywanych w związku z działalnością gospodarczą. Wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych jest zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT „Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (…) uważa się (…) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartości poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości tynkowej, z dnia wniesienia wkładu.” Za wartość rynkową należy uznać cenę rynkową stosowanych w obrocie rzeczami łub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia, jak zostało stwierdzone w art. 19 ust. 3 Ustawy PIT.

Taka wykładnia przepisów zyskuje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wydanej 1 września 2009 r. (sygn. IPPB1/415-464/09-6/MT) Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika; który stwierdził, iż „W przypadku sprzedaży Nieruchomości przez spółkę osobową dochód stanowiący podstawę opodatkowania obliczony zostanie jako różnica pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia Nieruchomości a wartością Nieruchomości przyjętą na potrzeby wyceny wkładu wniesionego do spółki osobowej.”

Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 10 marca 2009 r. (sygn. IBPBI/1/415-192/09/ZK). Organ stwierdził, iż „w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku trwałego kosztem uzyskania przychodów będzie wartość początkowa tych składników pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne, czyli kwota stanowiąca niezamortyzowaną część wartości tych środków trwałych. (\`(...)\`) Zatem w razie zbycia przez Spółkę komandytową wniesionej do niej w formie aportu nieruchomości gruntowej wraz ze znajdującym się na niej budynkiem mieszkalnym, uznanych za środki trwałe w tej Spółce, koszt uzyskania przychodu stanowić będzie (…) w przypadku budynku mieszkalnego - wartość początkowa tego budynku ustalona przez wspólników na dzień wniesienia aportu (nie wyższa od wartości rynkowej z dnia wniesienia) pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych (w przypadku podjęcia decyzji o jego amortyzacji).

Do analogicznego wniosku doszedł Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2009 r. (ILPB1/415W-14/09-2/AP), w której stwierdził: „W przypadku sprzedaży przez spółkę osobową nieruchomości wniesionej do niej aportem, uzyskany przychód może zostać pomniejszony o koszty uzyskania przychodów w wysokości nieruchomości uwzględnionej w akcie notarialnym dokumentującym wniesienie wkładu do spółki osobowej, pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne poszczególnych składników majątku wchodzących w skład tejże nieruchomości, dokonane przez spółkę osobową przed sprzedażą.”

Tak też stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 12 sierpnia 2009 r. (sygn. IPPB1/415-594/08-3/EC), zgodnie z którym „z przepisów tych wynika jasno, iż dochód do opodatkowania dla osób fizycznych stanowi przychód pomniejszony o wartość początkową środka trwałego uwzględniającą dokonane odpisy amortyzacyjne. Zasada uznawania za koszt uzyskania przychodu wartości nieruchomości (ceny nabycia) zapisanej w księgach spółki powinna znaleźć zastosowanie także w przypadku zapisania przedmiotowej nieruchomości w księgach Spółki komandytowej 2 jako środka obrotowego. Brak bowiem podstaw normatywnych, do przyjęcia innej metody podatkowego rozliczenia sprzedaży takiego składnika majątku Spółki komandytowej 2.”

Takie rozumienie przepisów nie budzi żadnych wątpliwości, gdyż skoro odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej ustalonej zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT mogą być kosztem podatkowym, to również niezamortyzowana jeszcze wartości początkowa tj. wartość netto, powinna być kosztem podatkowym. Gdyby bowiem do sprzeda nie doszło, to cała wartość początkowa stałaby się kosztem poprzez odpisy amortyzacyjne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.