Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1551/09-5/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-10
Teza: Czy Bank ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego [(i) wyodrębnionego przez dostawcę na fakturze lub wskazanego w odrębnej fakturze, (ii) samodzielnie wyodrębnionego przez Bank przy wykorzystaniu kluczy podziału] przy zakupie usług oraz towarów przeznaczonych następnie w całości do realizowania zobowiązań Banku wobec Partnerów i obsługi placówek partnerskich, tj. wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: odliczenia; opodatkowanie; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika Pana, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpływu 15 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług oraz towarów przeznaczonych następnie w całości do realizowania zobowiązań Banku wobec Partnerów i obsługi placówek partnerskich jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej wyodrębnienia podatku naliczonego przez dostawcę na fakturze lub wskazanego w odrębnej fakturze,

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej samodzielnie wyodrębnionego przez Bank podatku naliczonego przy wykorzystaniu kluczy podziału.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług oraz towarów przeznaczonych następnie w całości do realizowania zobowiązań Banku wobec Partnerów i obsługi placówek partnerskich. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 1 marca 2010 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego, wskazanie, które z pytań odnoszą się do stanu faktycznego, a które do zdarzenia przyszłego oraz o pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna (dalej: „Bank” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność bankową za pomocą sieci placówek własnych (tj. oddziałów i punktów obsługi klienta) oraz za pomocą placówek partnerskich. Placówki partnerskie działają pod nazwą (logo) Banku, jednak prowadzone są przez odrębne od Banku podmioty gospodarcze, tzw. partnerów (dalej: „Partnerzy”) na podstawie umów o współpracy zawartych z Bankiem. Partnerzy świadczą na rzecz Banku szeroko rozumiane usługi pośrednictwa finansowego, w tym m. in. usługi pośrednictwa w udzielaniu kredytów, usługi pośrednictwa przy zawieraniu umów o rachunek, usługi obsługi kasowej klientów Banku.

Placówki partnerskie działają na zasadach zbliżonych do franczyzy i korzystają z tej samej co Bank zewnętrznej wizualizacji (w szczególności znaki graficzne, szyld z nazwą Banku, materiały reklamowe). W związku z czym, w praktyce nie odróżniają się wizerunkowo od oddziałów własnych Banku. Partnerzy korzystają jednocześnie z kampanii reklamowych oraz promocyjnych Banku, które wpływają na zwiększenie sprzedaży produktów Banku, a tym samym, z uwagi na fakt, iż Partnerzy oferują produkty promowane w reklamach Banku, na zintensyfikowanie świadczonych przez Partnerów usług pośrednictwa. Analogiczne zasady odnoszą się do wykorzystywania przez Partnerów ujednoliconych materiałów reklamowych i promocyjnych. Ponadto, w celu standaryzacji procedur obowiązujących w Banku, Partnerzy posiadają dostęp i wykorzystują część bankowego systemu informatycznego wraz z oprogramowaniem, w tym systemu informatycznego służącego do realizacji przekazów pieniężnych, jak również korzystają z obsługi serwisu technicznego w zakresie sprzętu i oprogramowania komputerowego.

Bank ponosi także koszty na zakup towarów i usług w celu wyposażenia placówki partnerskiej w zakresie, w jakim reguluje to umowa o współpracy zawarta z Partnerem. Bank planuje pozyskanie nowych Partnerów oraz wprowadzenie zryczałtowanych opłat (o charakterze franczyzowych, tj. za przynależność do sieci placówek partnerskich), którymi będą obciążani Partnerzy w okresach rozliczeniowych ustalonych w umowie o współpracy zawartej pomiędzy Bankiem a Partnerem. Bank opłatę za świadczenie przedmiotowych usług będzie dokumentował wystawiając w ustalonych okresach rozliczeniowych fakturę VAT.

W ramach przedmiotowych opłat Partnerzy będą otrzymywać wsparcie ze strony Banku w postaci szeregu działań umożliwiających Partnerom prowadzenie działalności oraz zwiększenie jej efektywności, m. in. poprzez: działania promocyjne i reklamowe, dbanie o wizerunek i logo Banku, oznakowanie placówki, dostarczanie materiałów promocyjnych i reklamowych, zapewnienie placówkom partnerskim dostępu do bankowego systemu informatycznego, w tym systemu służącego do realizacji przekazów pieniężnych, jak również opieki serwisowej wykorzystywanego oprogramowania oraz obsługi kasowej, a także wykonywanie innych czynności, do których Bank będzie zobowiązany na podstawie umowy o współpracy z Partnerami. Istotnym jest przy tym, że w ramach powyższej usługi wsparcia, Bank nie będzie świadczył na rzecz Partnerów usług finansowych, usług pośrednictwa finansowego ani też usług pomocniczych do usługi pośrednictwa finansowego.

Wnioskodawca podkreśla, iż czynności wskazane powyżej wykonywane przez Bank w ramach wsparcia musiałby być w znacznej części nabyte przez Partnera od podmiotu zewnętrznego. Z uwagi jednakże na specyfikę działań, które podejmowane są przez Partnera w celu świadczenia usług pośrednictwa, w interesie Banku jest zapewnienie odpowiedniego zaplecza technicznego, pozwalającego na utrzymanie określonych, jednolitych standardów w ramach całej sieci sprzedaży, co służy zachowaniu integralności Banku wobec nabywców produktów finansowych. Tym samym przedmiotowe wsparcie nie jest udzielane przez Bank placówkom partnerskim w zamian za świadczenie przez nie usług pośrednictwa finansowego, lecz podyktowane warunkami współpracy oraz specyfiką branży finansowej.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że Bank będzie świadczył na rzecz Partnerów usługę kompleksową, której podstawowym celem jest zapewnienie funkcjonowania poszczególnych placówek jako pewnej całości w ramach sieci tworzonej zarówno przez Bank jak i przez placówki partnerskie. Tym samym, zdaniem Banku, nie sposób powyższej usługi zaklasyfikować do jednego rodzaju usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów dnia 18 marca 1997 r., stanowi ona bowiem swoistą mieszankę usług wskazanych powyżej, z których każda świadczona jest w zależności od konkretnych potrzeb zarówno danego Partnera (np. dostęp do systemów informatycznych Banku, serwis sprzętu i systemu informatycznego), jak i potrzeb Banku oraz Partnerów (np. przeprowadzenie kampanii reklamowej). Bank zaznacza, że żadna z ww. usług nie stanowi usługi dominującej, wszystkie zaś są usługami równorzędnymi.

Bank będzie dokonywał zakupów od zewnętrznych dostawców szeregu towarów i usług, w tym usług reklamowych, usług informatycznych, usług obcych itd. Nabywane usługi i towary będą dotyczyły zarówno potrzeb własnych Banku, jak i zobowiązań wynikających z umów zawartych z Partnerami (co do zasady będą to te same usługi oraz towary), przy czym wyodrębnienie wynagrodzenia za usługi/towary dotyczące potrzeb własnych Banku oraz wynagrodzenia za usługi/towary dotyczące zobowiązań Banku wobec placówek partnerskich, może być dokonywane przez dostawcę, poprzez wystawienie odrębnych faktur lub poprzez wskazanie na wystawionej fakturze odrębnych pozycji, zgodnie z informacją Banku na temat klucza podziału.

Podział zaprezentowany na fakturach będzie wynikał z przyjętego klucza alokacji poszczególnych zakupów do działalności placówek partnerskich i w zależności od przedmiotu nabywanego świadczenia, będzie odzwierciedlał odpowiednio np. stosunek liczby placówek partnerskich do placówek ogółem, liczbę klientów obsługiwanych przez placówki do klientów ogółem, liczbę/wolumen kredytów udzielonych za pośrednictwem placówek partnerskich do kredytów ogółem itd.

Wyodrębnienie tej części wydatków, która dotyczy obsługi placówek partnerskich może być też, w oparciu o przyjęty klucz alokacji, dokonywana przez Bank.

Dodatkowo Bank ponosi wydatki na zakup towarów i usług wykorzystywanych przez wydzielony „Departament”, którego działania mają służyć tylko i wyłącznie wsparciu funkcjonowania sieci placówek partnerskich i pozyskaniu nowych Partnerów, a nie bezpośredniej sprzedaży produktów bankowych (dalej: Departament). Wydatki te mogą być również ponoszone na podstawie faktury dokumentującej zakup towarów i usług wykorzystywanych także na potrzeby innych departamentów, przy czym w takim przypadku Bank dokonuje, w oparciu o przyjęty klucz, wyodrębnienia kwoty zakupów dokonywanych dla potrzeb Departamentu. Dla celów zarządczych i controllingu, wydatki te są księgowane z odrębnym wyznacznikiem określającym miejsce powstawania kosztów (MPK).

Z pisma z dnia 1 marca 2010 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż na podstawie zawartej z Partnerami umowy, Bank świadczy/będzie świadczył na ich rzecz usługę, której podstawowym celem jest zapewnienie funkcjonowania poszczególnych placówek jako pewnej całości w ramach sieci tworzonej zarówno przez Bank jak i przez placówki partnerskie. Powyższa usługa stanowi w istocie usługę kompleksową polegająca m. in. na działaniach promocyjnych i reklamowych, dbaniu o wizerunek i logo Banku, oznakowaniu placówek, dostarczaniu materiałów promocyjnych i reklamowych, zapewnieniu placówkom partnerskim dostępu do bankowego systemu informatycznego, w tym systemu służącego do realizacji przekazów pieniężnych, jak również opieki serwisowej wykorzystywanego oprogramowania oraz obsługi kasowej, a także wykonywaniu innych czynności, do których Bank jest/będzie zobowiązany na podstawie umowy o współpracy z Partnerami. Bank pragnie w tym miejscu zaznaczyć, że żadna z ww. usług nie stanowi usługi dominującej, wszystkie zaś są usługami równorzędnymi.

Zdaniem Banku, nie sposób wspomnianej usługi zaklasyfikować do jednego rodzaju usług wymienionych w PKWiU, stanowi ona bowiem swoistą mieszankę usług, z których każda świadczona jest w zależności od konkretnych potrzeb zarówno danego Partnera (np. dostęp do systemów informatycznych Banku, serwis sprzętu i systemu informatycznego), jak i potrzeb Banku oraz Partnerów (np. przeprowadzenie kampanii reklamowej). Bank podkreśla, że przedmiotowa usługa nie stanowi w szczególności usługi finansowej.

Ponadto Bank wskazuje, iż „Departament” jest wewnętrznym działem Banku, wyodrębnionym w jego strukturze organizacyjnej. Nie jest to odrębna od Banku jednostka. Departament wykonuje czynności związane bezpośrednio z obsługą placówek Partnerskich oraz ukierunkowane na pozyskiwanie nowych Partnerów (a tym samym, zmierzające do generowania przez Bank obrotu opodatkowanego w postaci opłaty, jaką Bank zamierza pobierać od Partnerów). Wśród zadań Departamentu znajduje się zapewnienie zaplecza technicznego oraz wszelkiego wsparcia, do jakiego Bank jest zobowiązany na podstawie umów z Partnerami. M. in. w zakresie podejmowanych czynności Departament koordynuje/pośredniczy przy nawiązywaniu kontaktu z dostawcami, zapewnia transport wartości, nadzoruje placówki partnerskie, uczestniczy w procesie pozyskiwania lokalu pod prowadzenie działalności, wykonuje czynności administracyjne w zakresie obsługi umów zawieranych z Partnerami itp.

W świetle powyższego, w ocenie Banku, czynności wykonywane przez pracowników Departamentu składają się na kompleksową usługę, stanowiącą mieszankę elementów różnych usług. Celem wspomnianej usługi jest wsparcie funkcjonowania sieci placówek partnerskich i pozyskanie nowych Partnerów. W ramach podejmowanych działań, Departament wykonuje czynności, do których Bank zobowiązał się w ramach umowy o współpracy z Partnerem, za co Bank zamierza pobierać opłatą stanowiącą wynagrodzenie Banku za oferowane wsparcie.

W ocenie Banku nie jest możliwe zaklasyfikowanie do jednego rodzaju usług sklasyfikowanych w PKWiU wspomnianej usługi.

Departament wykonuje czynności wyłącznie związane z obsługą placówek partnerskich. Tym samym, z uwagi na to, że w zamian Bank pobierać będzie opłatę (która zgodnie z oceną Banku jako wynagrodzenie za usługę kompleksową stanowiącą mieszankę różnych czynności, a przez to nie podlegającą klasyfikacji pod określone PKWiU, jako że nie sposób wyodrębnić składowych tejże usługi, podlega opodatkowaniu stawką podstawową 22%), należy uznać, iż zakupy dokonywane dla potrzeb funkcjonowania Departamentu oraz wykonywania czynności na rzecz Partnerów będą związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną.

Ponadto, Bank podkreśla, iż wydatki na funkcjonowanie Departamentu są ściśle wyodrębnione z innych wydatków ponoszonych przez Bank. Dla celów zarządczych i controllingu, wydatki te są księgowane z odrębnym wyznacznikiem określającym miejsce powstawania kosztów (MPK).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Bank ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego (wyodrębnionego przez dostawcę na fakturze lub wskazanego w odrębnej fakturze, bądź samodzielnie wyodrębnionego przez Bank przy wykorzystaniu kluczy podziału) przy zakupie usług oraz towarów przeznaczonych następnie w całości do realizowania zobowiązań Banku wobec Partnerów i obsługi placówek partnerskich, tj. wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym.

Nabywane przez Bank towary i usługi będą przeznaczone do świadczenia na rzecz placówek partnerskich usług opodatkowanych mających na celu wsparcie oraz zapewnienie funkcjonowania tych placówek. Bank w zamian za świadczenie powyższych usług otrzyma wynagrodzenie w formie zryczałtowanej opłaty, której wartość zostanie podwyższona o należny podatek VAT według 22% stawki.

W związku z powyższym, nabywane przez Bank usługi/towary będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów towarów i usług w pełni, przeznaczonych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych na rzecz placówek partnerskich.

Wnioskodawca podkreśla, iż ma możliwość wskazania kwot podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów/usług związanych z obsługą placówek partnerskich w jeden z następujących sposobów:

1.  w oparciu o odrębne faktury bądź wyodrębnione pozycje na fakturach otrzymywanych od dostawców towarów i usług dokumentujące zakupy (wynagrodzenia netto i podatek VAT) dokonywane w związku z obsługą placówek partnerskich;
2.  dokonywanie przez Bank wyodrębnienia z otrzymywanych faktur zakupowych wydatków netto i kwot podatku VAT dotyczących funkcjonowania placówek partnerskich według stosownych kluczy.

W każdym z powyższych przypadków Bank będzie miał zatem możliwość bezpośredniego przyporządkowania zakupów związanych z działalnością zwolnioną oraz opodatkowaną.

Tym samym Wnioskodawca jest zdania, że ma on prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów/usług dotyczących zobowiązań wobec Partnerów, tj. bezpośrednio związanych z obsługą placówek partnerskich.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej wyodrębnienia podatku naliczonego przez dostawcę na fakturze lub wskazanego w odrębnej fakturze,

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej samodzielnie wyodrębnionego przez Bank podatku naliczonego przy wykorzystaniu kluczy podziału.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada, wyłącza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku, bądź niepodlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dotyczy to w szczególności przypadków, gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym

\- stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych z czynnościami w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i art. 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

I tak, na podstawie art. 90 ust. 1 ww. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy o VAT).

Przy czym, jak stanowi art. 90 ust. 3 cyt. ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Z kolei, stosownie do treści art. 90 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W myśl art. 90 ust. 5 powołanej ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie – art. 90 ust. 6 ww. ustawy.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność bankową za pomocą sieci placówek własnych (tj. oddziałów i punktów obsługi klienta) oraz za pomocą placówek partnerskich. Placówki partnerskie działają pod nazwą (logo) Banku, jednak prowadzone są przez odrębne od Banku podmioty gospodarcze, tzw. partnerów (dalej: „Partnerzy”) na podstawie umów o współpracy zawartych z Bankiem. Partnerzy świadczą na rzecz Banku szeroko rozumiane usługi pośrednictwa finansowego, w tym m. in. usługi pośrednictwa w udzielaniu kredytów, usługi pośrednictwa przy zawieraniu umów o rachunek, usługi obsługi kasowej klientów Banku. Placówki partnerskie działają na zasadach zbliżonych do franczyzy i korzystają z tej samej co Bank zewnętrznej wizualizacji (w szczególności znaki graficzne, szyld z nazwą Banku, materiały reklamowe). W związku z czym, w praktyce nie odróżniają się wizerunkowo od oddziałów własnych Banku. Partnerzy korzystają jednocześnie z kampanii reklamowych oraz promocyjnych Banku, które wpływają na zwiększenie sprzedaży produktów Banku, a tym samym, z uwagi na fakt, iż Partnerzy oferują produkty promowane w reklamach Banku, na zintensyfikowanie świadczonych przez Partnerów usług pośrednictwa. Analogiczne zasady odnoszą się do wykorzystywania przez Partnerów ujednoliconych materiałów reklamowych i promocyjnych. Ponadto, w celu standaryzacji procedur obowiązujących w Banku, Partnerzy posiadają dostęp i wykorzystują część Bankowego systemu informatycznego wraz z oprogramowaniem, w tym systemu informatycznego służącego do realizacji przekazów pieniężnych, jak również korzystają z obsługi serwisu technicznego w zakresie sprzętu i oprogramowania komputerowego.

Zgodnie z zawartą umową agencyjną Bank pobiera opłaty od Partnerów. W ramach przedmiotowych opłat Partnerzy będą otrzymywać wsparcie ze strony Banku w postaci szeregu działań umożliwiających Partnerom prowadzenie działalności oraz zwiększenie jej efektywności m. in. poprzez: działania promocyjne i reklamowe, dbanie o wizerunek i logo Banku, oznakowanie placówki, dostarczanie materiałów promocyjnych i reklamowych, zapewnienie placówkom partnerskim dostępu do bankowego systemu informatycznego, w tym systemu służącego do realizacji przekazów pieniężnych, jak również opieki serwisowej wykorzystywanego oprogramowania oraz obsługi kasowej, a także wykonywanie innych czynności, do których Bank będzie zobowiązany na podstawie umowy o współpracy z Partnerami. Istotnym jest przy tym, że w ramach powyższej usługi wsparcia, Bank nie będzie świadczył na rzecz Partnerów usług finansowych, usług pośrednictwa finansowego ani też usług pomocniczych do usługi pośrednictwa finansowego

Wnioskodawca wskazał, iż nie sposób powyższej usługi zaklasyfikować do jednego rodzaju usług sklasyfikowanych w PKWiU, stanowi ona bowiem swoistą mieszankę usług, z których każda świadczona jest w zależności od konkretnych potrzeb zarówno danego Partnera (np. dostęp do systemów informatycznych Banku, serwis sprzętu i systemu informatycznego), jak i potrzeb Banku oraz Partnerów (np. przeprowadzenie kampanii reklamowej).

Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku, nabywane towary i usługi są w całości przeznaczone do wykonywania czynności opodatkowanych na rzecz placówek.

Mając na uwadze zdarzenie przyszłe opisane we wniosku oraz stan prawny sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w sytuacji wyodrębnienia podatku naliczonego przez dostawcę na fakturze lub wskazanego w odrębnej fakturze, z uwzględnieniem przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 powołanej ustawy. Natomiast, w przypadku gdy faktury dokumentujące zakup dotyczą sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej, Zainteresowany ma prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 z uwzględnieniem art. 90, pod warunkiem niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usług oraz towarów przeznaczonych następnie w całości do realizowania zobowiązań Banku wobec Partnerów i obsługi placówek partnerskich. Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w zakresie stawki podatku została rozstrzygnięta w interpretacji nr ILPP1/443-1551/09-4/AI w dniu 10 marca 2010 r. Z kolei wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie usług oraz towarów służących funkcjonowaniu Departamentu został załatwiony interpretacją nr ILPP1/443-1551/09-6/AI w dniu 10 marca 2010 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.