Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-770/12-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-12-11
Teza: w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT zajęć tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2012 r. (data wpływu 5 września 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 listopada 2012 r. (data wpływu 21 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT zajęć:

*   tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze – **jest prawidłowe,**

*   jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2012 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT zajęć tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 listopada 2012 r. (data wpływu 21 listopada 2012 r.) poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dom Kultury jest instytucją kultury, jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (samorząd województwa). Posiada osobowość prawną od chwili wpisu do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora.

Podstawowym celem Wnioskodawcy, zawartym w statucie, jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury. Podstawy programowe Zainteresowanego obejmują działania na rzecz rozwoju kultury w województwie. Wnioskodawca świadczy usługi związane z działalnością na rzecz rozwoju i upowszechniania kultury. W ramach swojej działalności organizuje i prowadzi zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki itp. Organizowane przez Wnioskodawcę zajęcia są ściśle związane z usługą podstawową oraz są niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Za wymienione ww. zajęcia pobierane są od uczestników opłaty. Opłaty te przeznaczane są na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług oraz na pozostałą działalność statutową. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Należy nadmienić, iż w protokole z dnia 2 lipca 2012 r. z kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, stwierdzono, iż świadczone usługi przez Wnioskodawcę (zajęcia: gitara A-Z, gitara klasyczna, klub tańca rozrywkowego, klub plastyka amatora, kurs rysunku, kurs tańca rozrywkowego, kurs wokalny, zajęcia Old Boy, studium kultury, taniec, teatr pod lupą, zajęcia wokalne, zajęcia malarskie, gimnastyka, joga, tai-chi, aerobik) są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Zainteresowany do czasu przeprowadzonej kontroli opodatkowywał według stawki 8% podatku VAT usługi dotyczące wpłat dokonywanych przez uczestników ww. zajęć. Wskutek zaleceń pokontrolnych zostały sporządzone odpowiednie korekty deklaracji i obecnie usługi te są traktowane jako zwolnione od podatku VAT.

W piśmie z dnia 19 listopada 2012 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Organizowane przez Wnioskodawcę warsztaty, kursy, zajęcia są ściśle związane z usługą podstawową oraz niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Stosowanie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25.10.1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406) działalność kulturalna w rozumieniu ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Ustawa nie zawiera legalnej definicji określenia „kultura”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństwa oraz jej wytwory”. „Kultura” według Słownika Encyklopedycznego Edukacja Obywatelska to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Encyklopedia popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchownego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania. Zgodnie z art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury. Wnioskodawca jest jedną z form organizacyjnych działalności kulturalnej. Jest podmiotem, o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, jest bowiem instytucją kultury wpisaną do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury. Organizowane przez Wnioskodawcę zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, gimnastyki, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, służą przede wszystkim upowszechnianiu kultury. Uczestnicy zajęć zdobywają umiejętności praktyczne i wiedzę na temat tańca, sztuk walki, tai-chi, malarstwa, rysunki, jogi, teatru. Taniec, teatr, muzyka, joga, tai-chi, malarstwo to przejawy kultury związane z określonym środowiskiem i określoną funkcją. Wnioskodawca nadmienia, iż zajęcia z zakresu tai-chi, zajęcia aerobiku, jogi, nie sprowadzają się wyłącznie do zdobywania umiejętności praktycznych przez uczestników, ale związane są z pogłębianiem wiedzy na temat sztuk walk, medytacji jako przejawów kultury związanej z określonym środowiskiem i służą upowszechnianiu tych zdobyczy kultury. Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie zajęcia wskazane we wniosku wchodzą w zakres działalności kulturalnej, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25.10.1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406).
2.  Celem Wnioskodawcy nie jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu.
3.  Wnioskodawca nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym ani związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.
4.  Klasyfikacja statystyczna – zgodna z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług.Wszystkie wymienione zajęcia jakie prowadzone są przez Wnioskodawcę są traktowane jako zwolnione od podatku od towarów i usług, a w związku z tym nie ma podstawy do zastosowania PKWiU – bo jest zwolnienie na podstawie ustawy art. 43 ust. 1 pkt 33a.

Nadto dodano, że w Domu Kultury nie było prowadzone postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie. Kontrola z Urzędu Skarbowego miała miejsce w okresie od dnia 13 czerwca 2012 r. do dnia 2 lipca 2012 r. i dotyczyła zwrotu bezpośredniego podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2012 r. Nie została wydana żadna decyzja administracyjna. Została złożona korekta deklaracji VAT.

Zainteresowany ponownie wskazał, iż w protokole z dnia 2 lipca 2012 r. z kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, stwierdzono, iż świadczone usługi przez Wnioskodawcę (zajęcia: gitara A-Z, gitara klasyczna, klub tańca rozrywkowego, klub plastyka amatora, kurs rysunku, kurs tańca rozrywkowego, kurs wokalny, zajęcia Old Boy, studium kultury, taniec, teatr pod lupą, zajęcia wokalne, zajęcia malarskie, gimnastyka, joga, tai-chi, aerobik) są zwolnione od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca do czasu przeprowadzonej kontroli opodatkowywał według stawki 8% podatku VAT usługi dotyczące wpłat dokonywanych przez uczestników ww. zajęć. Wskutek zaleceń pokontrolnych zostały sporządzone odpowiednie korekty deklaracji i obecnie usługi te są traktowane jako zwolnione od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauka gry na gitarze, joga, aerobik, tai-chi, gimnastyka itp. jako usługi kulturalne podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki itp. jako usługi kulturalne są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Zainteresowany jest podmiotem, o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, jest bowiem instytucją kultury wpisaną do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie prowadzenia zajęć tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki itp. służą przede wszystkim upowszechnianiu kultury.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usługi kulturalne”. Znaczenie tego pojęcia należy ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Odnosząc się do terminu „usługi kulturalne” można stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości, wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności”. Jedną z dziedzin kultury jest niewątpliwie kultura fizyczna, która stanowi w dzisiejszym społeczeństwie zasadniczą sferę kultury życia każdego człowieka.

Zgodnie z art. 1 ust. l ustawy z dnia 25.10.1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406), działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Prowadzone przez Wnioskodawcę zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauka gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki itp. służą przede wszystkim upowszechnianiu kultury. Uczestnicy tych zajęć zdobywają umiejętności praktyczne i wiedzę na temat tańca, sztuk walki – tai-chi, malarstwa, rysunku, jogi, teatru. Taniec, teatr, muzyka, joga, tai-chi, malarstwo to przejawy kultury związane z określonym środowiskiem i określoną funkcją. Zatem usługi opisane we wniosku są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe usługi spełniają przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług i podlegają zwolnieniu od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT zajęć:

*   tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze – **za prawidłowe,**

*   jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki – **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, zwolnieniu od podatku podlegają usługi kulturalne świadczone przez: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z kolei w myśl art. 43 ust. 17a ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

W myśl art. 43 ust. 19 ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Analizując powołane wyżej regulacje zauważyć należy, iż warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług kulturalnych jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma zastosowania.

Podmiotem mogącym świadczyć usługi kulturalne korzystającym ze zwolnienia może być m.in. podmiot prawa publicznego lub inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym pod warunkiem, że podmiot ten nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Z kolei spełnienie warunku przedmiotowego odnosi się do wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się z podatku usługi kulturalne (…). Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp.

Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406), działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Zgodnie zaś z przepisem art. 3 ust. 2 działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

W myśl art. 8 ustawy o działalności kulturalnej, ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1). Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i 2).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (samorząd województwa). Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Podstawowym celem Wnioskodawcy, zawartym w statucie, jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury. Wnioskodawca świadczy usługi związane z działalnością na rzecz rozwoju i upowszechniania kultury. W ramach swojej działalności organizuje i prowadzi zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, gimnastyki itp. Organizowane przez Wnioskodawcę zajęcia są ściśle związane z usługą podstawową oraz są niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Za wymienione ww. zajęcia pobierane są od uczestników opłaty. Opłaty te przeznaczane są na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług oraz na pozostałą działalność statutową.

Celem Wnioskodawcy nie jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu. Wnioskodawca nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym ani związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Organizowane przez Wnioskodawcę zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, gimnastyki, nauki gry na gitarze, jogi, aerobiku, tai-chi, służą przede wszystkim upowszechnianiu kultury. Uczestnicy zajęć zdobywają umiejętności praktyczne i wiedzę na temat tańca, sztuk walki, tai-chi, malarstwa, rysunki, jogi, teatru. Taniec, teatr, muzyka, joga, tai-chi, malarstwo to przejawy kultury związane z określonym środowiskiem i określoną funkcją. Wnioskodawca nadmienia, iż zajęcia z zakresu tai-chi, zajęcia aerobiku, jogi, nie sprowadzają się wyłącznie do zdobywania umiejętności praktycznych przez uczestników, ale związane są z pogłębianiem wiedzy na temat sztuk walk, medytacji jako przejawów kultury związanej z określonym środowiskiem i służą upowszechnianiu tych zdobyczy kultury.

Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie zajęcia wskazane we wniosku wchodzą w zakres działalności kulturalnej, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że Wnioskodawca wypełnia przesłanki podmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Wnioskodawca jest podmiotem, o jakim mowa w tym przepisie, jest bowiem wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (samorząd województwa).

Ponadto odnosząc się do powyższej charakterystyki terminu „kultura” tut. Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, iż organizacja zajęć tanecznych, plastycznych, wokalnych, teatralnych, malarskich, nauki gry na gitarze, wiąże się z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalną, zatem usługi te mieszczą się w zakresie pojęcia „usługi kulturalne”.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi kulturalne, tj. zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauka gry na gitarze, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z powołanym wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, bowiem Wnioskodawca jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co więcej w przedmiotowej sprawie nie jest spełniona przesłanka negatywna uregulowana w art. 43 ust. 18 ustawy – Wnioskodawca świadcząc ww. usługi kulturalne pobiera od uczestników opłaty, które przeznaczane są na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług oraz na pozostałą działalność statutową.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć typu joga, aerobik, tai-chi, gimnastyka, nie sposób zgodzić się z Wnioskodawcą, iż są to usługi kulturalne. Jakkolwiek Zainteresowany wskazuje, że zajęcia z zakresu tai-chi, zajęcia aerobiku, jogi, nie sprowadzają się wyłącznie do zdobywania umiejętności praktycznych przez uczestników, ale związane są z pogłębianiem wiedzy na temat sztuk walk, medytacji jako przejawów kultury związanej z określonym środowiskiem i służą upowszechnianiu tych zdobyczy kultury, to jednak należy stwierdzić, iż ww. zajęcia stanowią usługi związane z rekreacją.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 2 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, bez względu na symbol PKWiU wskazane zostały pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu jako opodatkowane obniżoną stawką podatku 8%.

Wskazać należy, iż użyte określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” dotyczy opłat pobieranych za wstęp, a nie udział w zajęciach. Jak wskazał Wnioskodawca za przedmiotowe zajęcia pobierane są od uczestników opłaty. Zatem skoro poniesiona opłata wiąże się z opłatą upoważniającą osobę dokonującą płatności do korzystania (uczestnictwa) z zajęć typu joga, aerobik, tai-chi, gimnastyka, to pobierane opłaty nie mogą być uznane za opłaty za wstęp, lecz za możliwość czynnego korzystania z tych zajęć. Zatem pobierane opłaty upoważniające do wejścia na przedmiotowe zajęcia nie uprawniają korzystającego do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce m. in. w przypadku nabycia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne korzystanie (uczestnictwo) z zajęć. Z tych też względów Zainteresowanemu nie przysługuje uprawnienie do stosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług na mocy poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy. Usługi te są zatem opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, organizowane przez Wnioskodawcę zajęcia taneczne, plastyczne, wokalne, teatralne, malarskie, nauka gry na gitarze, jako usługi kulturalne podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Natomiast joga, aerobik, tai-chi, gimnastyka, jako usługi związane z rekreacją podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23 % zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto wskazać należy, iż wydana interpretacja dotyczy wymienionych w pytaniu usług. Natomiast zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej przedmiotem interpretacji nie mogą być zdarzenia nieokreślone, nienazwane. Zatem tut. Organ nie dokonywał oceny w zakresie opodatkowania usług stanowiących katalog otwarty zawierający się w określeniu podanym w pytaniu „itp.”.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.