Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.689.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Dotyczy sprzedaży uprawnień do emisji CO2 w ramach
transakcji pozagiełdowej.
Słowa kluczowe: dochód
przychód-źródła przychodu
sprzedaż
strata
transakcja
uprawnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych-Papiery wartościowe i
pochodne instrumenty finansowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 22
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X (dalej: „X”, „Spółka”) jest spółką z siedzibą w Polsce i polskim rezydentem podatkowym.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie (...). Ze względu na zakres i
    rodzaj prowadzonej działalności, Spółka wykorzystuje instalacje, które w trakcie
    eksploatacji emitują gazy cieplarniane. Z tego względu, wobec Spółki mają zastosowanie
    zasady dotyczące unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów
    cieplarnianych (dalej: „EU ETS”) i tym samym przepisy ustawy o systemie handlu
    uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. W związku z tym Spółka posiada
    uprawnienia do emisji, które uprawniają do wprowadzania do atmosfery dwutlenku węgla
    we wskazanej w uprawnieniach ilości.
    Uprawnienia do emisji mogą być wykorzystywane w następujący sposób:
    · na własne potrzeby w celu umorzenia uprawnień do emisji na danej instalacji,
    · mogą zostać zdeponowane na potrzeby wykorzystania w następnym roku,
    · mogą zostać sprzedane lub przenoszone pomiędzy instalacjami, do których podmiot
      posiada tytuł prawny.
    Wniosek o interpretację prawa podatkowego dotyczy sytuacji, w której Spółka
    zdecydowałaby się na sprzedaż praw do emisji CO2 innemu podmiotowi poprzez właściwą
    umowę polegającą na fizycznym przekazaniu uprawnień do emisji za określoną cenę na
    rynku pozagiełdowym (dalej: „transakcja”).
    X jest podatnikiem podatku CIT w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Spółka składa właściwe deklaracje i rozlicza podatki. Z uwagi na plan sprzedaży
    uprawnień do emisji CO2 pojawiła się wątpliwość dotycząca skutków tej sprzedaży na
    gruncie ustawy o CIT tj. czy taka transakcja zostałaby uznana za przychód z zysków
    kapitałowych określonych w art. 7b ustawy.
    Należy również nadmienić, że jak wskazano wcześniej, Spółka planuje dokonać sprzedaży
    na rynku pozagiełdowym. Sprzedaż zostanie dokonana poprzez fizyczne przeniesienie
    uprawnień.
    Transakcja zostanie rozliczona po cenie ustalonej w chwili zawarcia umowy, a do jej
    rozrachunku (czyli faktycznego przeniesienia środków finansowych lub papierów
    wartościowych między rachunkami kontrahentów) dojdzie najpóźniej w drugim dniu
    roboczym po jej zawarciu.
    Oznacza to, że Spółka nie planuje korzystać z instrumentów finansowych takich jak
    kontrakty Future czy Forward. Transakcja ta będzie mieć charakter rzeczywisty (dojdzie do
    dostawy instrumentu bazowego w postaci uprawnień do emisji CO2, a nie spekulacyjny
    (polegający np. na przedterminowym rozwiązaniu kontraktu).

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku sprzedaży uprawnień do emisji
    CO2 w ramach transakcji, Spółka powinna rozpoznać dochód/stratę na sprzedaży w
    innych źródłach przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, że przychód ze sprzedaży opisanej w zdarzeniu przyszłym nie
    jest przychodem w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT, a zatem dochód (strata) ze sprzedaży
    uprawnień do emisji CO2 w ramach transakcji powinien być rozpoznany w innych
    źródłach przychodów.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki:

    1. Przepisy ustawy o CIT
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:
    „Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
    przychody:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a–c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną”.
    Ponad wszelką wątpliwość przychody z tytułu sprzedaży uprawnień do emisji CO2 w
    ramach transakcji nie należą do kategorii przychodów określonych w art. 7b ust. 1-5 oraz
    w art. 7b ust. 6 lit. a oraz lit. c-f.
    W ocenie Spółki, o ile przychód ten nie jest przychodem z pochodnych instrumentów
    finansowych, to należy klasyfikować go do przychodów z pozostałej działalności
    podatnika, a nie do przychodu z zysków kapitałowych.
    Ustalenie czy sprzedaż uprawnień do emisji CO2 jest przychodem z pochodnych
    instrumentów finansowych wymaga kompleksowej analizy ustawy o CIT oraz dokonania
    wykładni systemowej przepisów prawa. Zgodnie ze słowniczkiem definicji legalnych
    zawartym w art. 4a ustawy o CIT, a dokładniej w art. 4a pkt 22 „ilekroć w ustawie jest
    mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to instrumenty finansowe, o
    których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi”.
    Należy zatem stwierdzić, że jeżeli taki rodzaj transakcji nie został wymieniony we
    właściwych przepisach ustawy o obrocie instrumentami finansowymi to nie jest ona
    pochodnym instrumentem finansowym, a tym samym nie może być określona jako
    przychód z zysków kapitałowych.
    2. Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi
    Art. 2 UOIF określa co jest instrumentem finansowym w rozumieniu wskazanej ustawy.
    Jednocześnie, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, część z tych instrumentów (określonych
    w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i) stanowią pochodne instrumenty finansowe. Oznacza to, że
    pozostałe instrumenty określone w art. 2 ustawy o instrumentach finansowych nie
    stanowią pochodnych instrumentów finansowych.
    Innymi słowy, aby uznać że dana transakcja nie była realizowana w oparciu o pochodny
    instrument finansowy musi zostać spełniony jeden z dwóch następujących warunków:
    · nie został on wymieniony w art. 2 ust. 1 lit. c-i UOIF lub,
    · został wymieniony w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a-b lub lit. j UOIF.
    Brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i wskazuje, że „pochodnymi instrumentami finansowymi”
    w rozumieniu ustawy są:

    2) niebędące papierami wartościowymi: (...)
    c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
    d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
    e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
    f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę,
      a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych
      pochodnych instrumentów finansowych,
    g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
    h) kontrakty na różnicę,
    i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz
      inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których
      mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych
      pochodnych instrumentów finansowych”.
    Uprawnienia do emisji są natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j, uznawane za
    „instrument finansowy”, ale nie za pochodny instrument finansowy.
    Jednocześnie transakcji nie można uznać za dotyczącej „innych pochodnych instrumentów
    finansowych”. Definicja instrumentów pochodnych określonej w art. 3 ust. 1 pkt 28a,
    określa że „rozumie się przez to opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz
    inne prawa majątkowe, których cena lub wartość zależy bezpośrednio lub pośrednio od
    ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności,
    indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek
    frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych
    statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników,
    oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego”. Tymczasem
    transakcja opisana przez Spółkę w zdarzeniu przyszłym nie uzależnia wartości
    bezpośredniej lub pośredniej od instrumentu bazowego, ponieważ dotyczy ona
    przeniesienia własności za wartość określoną w umowie na rynku pozagiełdowym (OTC).
    Ponadto, z treści § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w
    sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów
    finansowych wynika, iż instrumentem pochodnym jest instrument finansowy, którego:

    „a) wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej
      stopy procentowej, ceny instrumentu finansowego lub towaru, kursu wymiany walut,
      indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo
      innej podobnej wielkości oraz
    b) zawarcie, w tym nabycie lub wystawienie, nie wymaga żadnych wydatków lub
      wpływów początkowych lub wymaga początkowej inwestycji netto mniejszej niż byłaby
      wymagana dla innych rodzajów kontraktów, dla których oczekuje się podobnych
      reakcji na zmiany czynników rynkowych przy założeniu, że w przypadku zmiennej nie-
      finansowej zmienna ta nie jest specyficzna dla żadnej ze stron kontraktu oraz
    c) rozliczenie nastąpi w przyszłości oraz
    d) rozliczenie nastąpi przez przekazanie instrumentu bazowego, przekazanie innych
      aktywów finansowych lub przez przekazanie aktywów finansowych o wartości równej
      różnicy między bieżącą ceną rynkową instrumentu bazowego i jego ceną umowną”.
    Przy czym, zgodnie z interpretacjami organów podatkowych, warunki te muszą zostać
    spełnione łącznie.
    Transakcja polegająca na zawarciu umowy po obowiązującej cenie i do przeniesienia
    prawa własności uprawnienia do emisji najpóźniej w drugim dniu roboczym po zawarciu
    transakcji nie spełnia zatem kryteriów wskazanych w definicji.
    Co więcej, nawet gdyby uznać, że spełniona została część którejś z definicji zawartych w
    art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i, to i tak nie można by uznać instrumentu za pochodny instrument
    finansowy w rozumieniu ustawy o CIT. Wynika to z faktu, że każda transakcja odpowiada
    maksymalnie jednej ze wskazanych w art. 2 definicji.
    Tymczasem, nie ulega wątpliwości, że jeżeli zdarzenie przyszłe dotyczy sprzedaży
    uprawnień do emisji (w rozumieniu ustawy o CO2) to transakcja dotyczy instrumentu
    finansowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j. Mając to na uwadze, jak wskazaliśmy
    wcześniej, jeżeli transakcja dotyczy instrumentu finansowego określonego w art. 2 ust. 1
    pkt 1 lub art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a-b lub lit. j to nie jest to transakcja z wykorzystaniem
    pochodnego instrumentu finansowego w rozumieniu ustawy o CIT.
    Należy zatem uznać, że jeżeli sprzedaż nie obejmuje sprzedaży pochodnego instrumentu
    finansowego to zastosowania nie znajduje art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b, a tym samym nie
    dochodzi do powstania przychodu z zysków kapitałowych. W takiej sytuacji, w ocenie
    Spółki, należy uznać, że przychody ze sprzedaży uprawnień do emisji stanowią inne
    przychody związane z pozostałą działalnością gospodarczą podatnika.
    3. Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w podobnych sprawach
    Powyższe stanowisko Spółki zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”).
    W interpretacji z dnia 29 maja 2024 r. o nr. 0111-KDIB2-1.4010.142.2024.2.AR Dyrektor KIS
    potwierdził stanowisko podmiotu występującego o interpretację indywidualną przepisów
    dotyczących art. 7b ustawy o CIT. Podmiot występujący zadał zbliżone pytanie do pytania
    X dotyczącego uznania sprzedaży uprawnień do emisji w ramach transakcji za dochód
    (stratę) na sprzedaży w innych źródłach dochodu.
    Dyrektor KIS w obszernym uzasadnieniu potwierdził stanowisko wskazane przez podmiot
    wnioskujący. W interpretacji uznano, że „w przypadku transakcji, których przedmiotem
    będzie sprzedaż uprawnień do emisji CO2 na rynku SPOT, tj. na rynku giełdowym z ceną
    giełdową z dnia zlecenia sprzedaży, z niezwłoczną realizacją dostawy i niezwłoczną zapłatą
    - przyjąć należy, że ich cechy skutkują, iż będą one samoistnymi transakcjami i nie będą
    zabezpieczać żadnej innej transakcji Spółki ani nie będą z inną transakcją w jakikolwiek
    sposób powiązane.

    Przedmiotem transakcji SPOT będzie sprzedaż instrumentu finansowego (uprawnienia do
    emisji CO2 zostały wymienione jako instrumenty finansowe w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j
    ustawy o obrocie instrumentami finansowymi), który to instrument finansowy nie jest
    pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 4a pkt 22 ustawy o CIT.
    Wskazanych transakcji nie można zakwalifikować jako transakcji dotyczącej pochodnych
    instrumentów finansowych z udziałem instrumentu bazowego, w postaci uprawnień do
    emisji CO2. Nie są to bowiem kontrakty terminowe a także opcje, swapy, umowy forward
    na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym
    miałby być inny instrument finansowy lub pochodny instrument finansowy, w rozumieniu
    art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub towar lub inny przedmiot
    rozumiany jako instrument bazowy od którego uzależniona byłaby cena instrumentu
    pochodnego, w rozumieniu ustawy o CIT. Sprzedaży uprawnień do emisji CO2 w ramach
    transakcji SPOT nastąpi na rynku natychmiastowym a cena sprzedaży tego instrumentu
    finansowego wynikać będzie z ceny giełdowej z dnia sprzedaży.
    W powyższych okolicznościach, przychody ze zbycia instrumentu finansowego jakim są
    uprawnienia do emisji CO2 nie mogą być zaliczone do źródła przychodów - zyski
    kapitałowe, gdyż przedmiot sprzedaży nie jest pochodnym instrumentem finansowym, co
    skutkuje, że przychody osiągnięte ze zbycia tego instrumentu finansowego (uprawnienia
    do emisji CO2) powinny być zaliczane do przychodów z pozostałej działalności podatnika.
    Wynik z tej transakcji powinien być kwalifikowany przez Państwa do źródła przychodów z
    innych źródeł”.
    W przypadku X zachodzą okoliczności, które tym bardziej wskazują na brak powstania
    przychodu z zysków kapitałowych. Spółka również zamierza sprzedać uprawnienia do
    emisji CO2, lecz planuje dokonać tego nie w obrocie giełdowym (rynek SPOT), w obrocie
    pozagiełdowym w ramach zawartej umowy sprzedaży. Zatem, mając powyższą
    interpretację na uwadze należy uznać, że nie jest to przychód z zysków kapitałowych, a
    tym samym powinien być traktowany jako przychody z innych źródeł.
    Interpretacja przepisów prawa z zakresu ustawy o CIT, ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi oraz praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS potwierdzają stanowisko Spółki
    przedstawione w przedmiotowym wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że przychody podatników podatku dochodowego od
    osób prawnych zostały rozdzielone na źródła:
    · z zysków kapitałowych oraz
    · z innych źródeł.

    Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ww. ustawy,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów
    alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 7b ust. 1 ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt
      4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
      uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
      dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
      wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
      wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
      mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki
      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
      jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
      majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
      stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
      inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1
      ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
      następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub
      spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej,

      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
      1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału
      podmiotów;
      1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
      wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej
      spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze
      zbycia otrzymanych składników majątku;
      2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
      3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
      a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
      umorzenia,
      b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
      4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
      5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
      wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
      6) przychody:
      a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
      b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
      wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu
      przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
      c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
      d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
      e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
      majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą
      wirtualną.
    Zgodnie z art. 4a pkt 22 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Stosownie natomiast do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi:
      a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
      b) instrumenty rynku pieniężnego,
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są

      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
      inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,
      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
      są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
      rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne,
      o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      j) uprawnienia do emisji.
    W świetle art. 3 ust. 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o instrumentach pochodnych - rozumie się przez to
      opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe,
      których cena lub wartość zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości
      instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów
      finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych
      statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub
      wskaźników, oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka
      kredytowego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4-8 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 listopada 2024 r. w sprawie
    uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1750) wynika, że:
      Użyte w rozporządzeniu pojęcia oznaczają:
      4) instrument pochodny - kontrakt, którego:
      a) wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej
      stopy procentowej, ceny instrumentu finansowego lub towaru, kursu wymiany walut,
      indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo
      innej podobnej wielkości, oraz
      b) zawarcie, w tym nabycie lub wystawienie, nie wymaga żadnych wydatków lub
      wpływów początkowych lub wymaga początkowej inwestycji netto mniejszej niż
      byłaby wymagana dla innych rodzajów kontraktów, dla których oczekuje się
      podobnych reakcji na zmiany czynników rynkowych przy założeniu, że w przypadku

      zmiennej niefinansowej zmienna ta nie jest specyficzna dla żadnej ze stron
      kontraktu, oraz
      c) rozliczenie nastąpi w przyszłości, oraz
      d) rozliczenie nastąpi przez przekazanie instrumentu bazowego, przekazanie innych
      aktywów finansowych lub przez przekazanie aktywów finansowych o wartości równej
      różnicy między bieżącą ceną rynkową instrumentu bazowego i jego ceną umowną;
      5) instrument zabezpieczający - instrument pochodny, w tym wbudowany
      instrument pochodny, a także składnik aktywów finansowych lub składnik
      zobowiązań finansowych niebędący instrumentem pochodnym, co do których
      oczekuje się, że ich wartość godziwa lub związane z nimi przepływy pieniężne
      skompensują w całości lub w części zmiany wartości godziwej zabezpieczanej pozycji
      lub związanych z nią przepływów pieniężnych;
      6) kontrakt forward - instrument pochodny nakładający na jedną stronę obowiązek
      dostarczenia, a na drugą odbioru określonych aktywów w określonym terminie w
      przyszłości i po określonej umownej cenie, w tym cenie zmiennej, ustalonej w
      momencie zawierania kontraktu;
      7) kontrakt futures - instrument pochodny o określonej standardowej
      charakterystyce, będący przedmiotem obrotu rynkowego, nakładający na jedną
      stronę obowiązek dostarczenia, a na drugą odbioru określonych aktywów w
      określonym terminie w przyszłości i po określonej umownej cenie, w tym cenie
      zmiennej, ustalonej w momencie zawierania kontraktu;
      8) kontrakt swap - instrument pochodny przewidujący zamianę przyszłych płatności
      lub aktywów finansowych na warunkach z góry określonych przez strony.
    Warto w tym miejscu wskazać dodatkowo, że w przypadku transakcji terminowych
    wyróżniamy transakcje:
    · nierzeczywiste, w których nie następuje fizyczna dostawa instrumentu bazowego,
      natomiast realizacja transakcji jest dokonywana poprzez rozliczenie między stronami
      różnicy cen, oraz
    · rzeczywiste, w których następuje faktyczne przeniesienie prawa własności ze
      sprzedającego na kupującego w drodze fizycznego dostarczenia instrumentu
      bazowego kupującemu przez sprzedającego, w określonym terminie i miejscu w
      zamian za ekwiwalent pieniężny.
    Uwzględniając powołane wyżej przepisy wskazać należy, że kwalifikując przychody
    osiągane w związku z transakcjami z udziałem instrumentów finansowych należy ustalić,
    czy spełniają one ustawową definicję pochodnych instrumentów finansowych, o których
    mowa w art. 4a pkt 22 ustawy o CIT. Jedynie w przypadku instrumentów spełniających ww.
    definicję można bowiem mówić o przychodach z zysków kapitałowych. W odniesieniu
    natomiast do instrumentów nie spełniających tej definicji, przychody osiągnięte z ich
    udziałem będą stanowiły przychody z innych źródeł.
    Jednocześnie, przy prawidłowym kwalifikowaniu przychodu do odpowiedniego źródła,
    należy określić również charakter danej transakcji z udziałem pochodnych instrumentów
    finansowych.
    Z literalnej wykładni przepisu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT wynika, że co do
    zasady, przychody osiągane z tytułu transakcji z udziałem pochodnych instrumentów
    finansowych (w rozumieniu ustawy o CIT), powinny być kwalifikowane do źródła „zyski
    kapitałowe”. Wyjątek dotyczy jednak pochodnych instrumentów finansowych służących
    zabezpieczeniu przychodów albo kosztów niezaliczanych do zysków kapitałowych (tj.
    instrumentów zabezpieczających przychody/koszty z pozostałej działalności podatnika),
    które powinny być zaliczane do przychodów z innych źródeł.

    W związku z powyższym, do źródła przychodów z innych źródeł (tj. z pozostałej
    działalności podatnika) powinny być kwalifikowane przychody osiągane przez podatnika z
    tytułu realizacji transakcji z udziałem:
    (i) instrumentów, które nie posiadają na gruncie ustawy o CIT statusu pochodnych
      instrumentów finansowych oraz
    (ii) pochodnych instrumentów finansowych (w rozumieniu ustawy o CIT), których celem
      jest zabezpieczenie dochodu z pozostałej działalności podatnika.
    Natomiast przychody (straty) z tytułu realizacji transakcji z udziałem pozostałych
    instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o CIT (tj. np. o charakterze
    niezabezpieczającym przychodów/kosztów podatnika) należy kwalifikować do źródła
    „zyski kapitałowe”.
    Pochodne instrumenty finansowe o charakterze niezabezpieczającym to takie
    instrumenty, które stanowią samoistne, niezależne operacje (nie związane z przedmiotem
    działalności podatnika), mające na celu osiągnięcie zysku z posiadanego kapitału.
    Natomiast instrumenty o charakterze zabezpieczającym to instrumenty, nie stanowiące
    samoistnych, niezależnych operacji zawieranych w celu osiągnięcia zysku z posiadanego
    kapitału, mające na celu zapewnienie stosownego zabezpieczenia dla określonego rodzaju
    działalności podmiotu w szczególności zabezpieczenie przychodów/kosztów tej
    działalności).
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka zamierza
    sprzedać prawa do emisji CO2 innemu podmiotowi poprzez właściwą umowę polegającą
    na fizycznym przekazaniu uprawnień do emisji za określoną cenę na rynku
    pozagiełdowym.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia źródła przychodu w jakim
    winniście Państwo rozpoznać przychód z tytułu ww. sprzedaży praw do emisji CO2.
    Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego
    należy wskazać, że przedmiotem opisanej transakcji będzie sprzedaż instrumentu
    finansowego (uprawnienia do emisji CO2 zostały wymienione jako instrumenty finansowe
    w art. 2 ust.1 pkt 2 lit. j ustawy o obrocie instrumentami finansowymi), który to instrument
    finansowy nie jest pochodnym instrumentem finansowym w rozumieniu art. 4a pkt 22
    ustawy o CIT. Wskazanej transakcji nie można zakwalifikować jako transakcji dotyczącej
    pochodnych instrumentów finansowych z udziałem instrumentu bazowego, w postaci
    uprawnień do emisji CO2. Nie są to bowiem kontrakty terminowe a także opcje, swapy,
    umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem
    bazowym miałby być inny instrument finansowy lub pochodny instrument finansowy, w
    rozumieniu art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub towar lub inny
    przedmiot rozumiany jako instrument bazowy od którego uzależniona byłaby cena
    instrumentu pochodnego, w rozumieniu ustawy o CIT. Sprzedaż uprawnień do emisji CO2
    w ramach przedstawionej transakcji nastąpi poprzez właściwą umowę polegającą na
    fizycznym przekazaniu uprawnień do emisji za określoną cenę na rynku pozagiełdowym.
    W powyższych okolicznościach, przychody ze zbycia instrumentu finansowego jakim są
    uprawnienia do emisji CO2 nie mogą być zaliczone do źródła przychodów – zyski
    kapitałowe, gdyż przedmiot sprzedaży nie jest pochodnym instrumentem finansowym, co
    skutkuje, że przychody osiągnięte ze zbycia tego instrumentu finansowego (uprawnienia
    do emisji CO2) powinny być zaliczane do przychodów z pozostałej działalności podatnika.
    Wynik z tej transakcji powinien być kwalifikowany przez Państwa do źródła przychodów z
    innych źródeł.
    Zatem, Państwa stanowisko zgodnie z którym przychód ze sprzedaży opisanej w
    zdarzeniu przyszłym nie jest przychodem w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT, a zatem
    dochód (strata) ze sprzedaży uprawnień do emisji CO2 w ramach transakcji powinien być
    rozpoznany w innych źródłach przychodów, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje
    organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.