Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-565/12-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-10
Teza: w zakresie prawidłowości ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczonych usług
Słowa kluczowe: twórcy; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2012 r. (data wpływu 2 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 września 2012 r. (data wpływu 19 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2012 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczonych usług.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 września 2012 r. (data wpływu 19 września 2012 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego, własne stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku ORD-IN oraz brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od 23 stycznia 2012 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która polega na organizowaniu koncertu i przygotowaniu oprawy artystycznej imprez. W ramach tej działalności wykonuje czynności, które polegają między innymi na: wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym, opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim (wynagradzane w formie honorarium), wykonaniu i postawieniu scenografii, polegającej na transporcie elementów sceny własnym środkiem transportu na miejsce imprezy, złożeniu sceny, wykonaniu scenografii, zorganizowaniu oprawy muzycznej poprzez wynajęcie artystów na ten koncert, zorganizowaniu oprawy oświetleniowej, prowadzeniu negocjacji w imieniu stowarzyszeń, oraz poszukiwaniu sponsorów i darczyńców. Usługi świadczy na rzecz instytucji samorządowych i organizacji charytatywnych.

Warunki realizacji koncertu z kontrahentami są zawierane na podstawie odrębnych umów, które dotyczą wynagrodzenia za:

1.  honorarium obejmujące opracowanie autorskiego scenariusza imprezy oraz wykonanie konferansjerki koncertu – które wykonuje osobiście i jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
2.  przygotowanie koncertu, które obejmuje: dojazd sprzętu, wykonanie scenografii, wynajęcie artystów, wypożyczenie dodatkowych środków audio-wizualnych służących realizacji koncertu.

Jednocześnie w najbliższej przyszłości Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć umowy związane z realizacją koncertu, które będą łącznie zawierały zapis o organizacji koncertu jak również o wysokości honorarium za opracowanie autorskiego scenariusza imprezy i wykonanie konferansjerki koncertu. A co za tym idzie będą objęte jednym rachunkiem wystawionym za wykonanie powyższych czynności.

Rodzaj działalności firmy Wnioskodawczyni został określony według PKD m. in.:

*   78.10.Z Działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników,

*   79.90.C Pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej niesklasyfikowana,

*   93.29.Z Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna,

*   90.01.Z Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych,

*   90.02.Z Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych,

*   90.03.Z Artystyczna i literacka działalność twórcza,

*   90.04.Z Działalność obiektów kulturalnych.

Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 września 2012 r. Wnioskodawczyni wskazała, iż świadczone przez Nią usługi polegające na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym, opracowanie własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim są usługami kulturalnymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawczyni prawidłowo określa limit obrotów powodujących obowiązek zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT uwzględniając tylko usługi związane z organizacją koncertu wykonane na podstawie odrębnych umów, natomiast usługi polegające na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym oraz opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim wynagradzane w formie honorarium nie wlicza do wartości limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
2.  Czy w sytuacji zawarcia umowy łącznie na organizację koncertu oraz opracowanie autorskiego scenariusza imprezy i wykonanie konferansjerki koncertu z tekstem własnym, wynagradzane w formie honorarium, do limitu uprawniającego do zwolnienia z VAT należy wliczać wynagrodzenie otrzymane w formie honorarium?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorarium, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Analizując treść przytoczonego przepisu, według Wnioskodawczyni, należy dojść do wniosku, że regulowane w nim zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, ponieważ jego zastosowanie uzależnione jest zarówno od charakteru świadczonych usług, jak i określonych cech podmiotu świadczącego usługę.

Objęcie usług zwolnieniem wymaga zatem spełnienia następujących przesłanek:

1.  kulturalny charakter świadczonych usług,
2.  świadczenie usług przez podmioty będące indywidualnymi twórcami i artystami wykonawcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.),
3.  wynagrodzenie w formie honorarium.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, posłużyć się można wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN, kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. W związku z powyższym za usługę kulturalną należy uznać każdą usługę związaną z kulturą, w tym działania polegające na umożliwieniu potencjalnym odbiorcom zapoznanie się z wytworami dorobku artystycznego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażania (utwór).

W myśl ust. 2 ww. artykułu, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Z treści ww. przepisów, zdaniem Wnioskodawczyni, można wywieść, iż twórcą, w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Ponadto, z art. 85 ust. 1 wskazanej ustawy wynika, że każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ustawy).

Zatem aby określone dzieło (pracę) można było zakwalifikować jako utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, to dzieło musi łącznie spełniać następujące przesłanki:

*   być rezultatem działań autora (twórcy),

*   stanowić przejaw działalności twórczej,

*   wyróżniać się indywidualnym charakterem.

Ustawa o prawie autorskim, ani ustawa o VAT nie definiują również terminu „honorarium”. Należy zatem posłużyć się znaczeniem tego słowa przyjętym w języku powszechnym: „honorarium – wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach” – Słownik Języka Polskiego PWN. Zwyczajowo używa się tego określenia zwłaszcza w odniesieniu do wynagrodzenia otrzymywanego przez twórców i artystów. Wobec tego wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawczynię od organizatorów wydarzeń artystycznych trzeba sklasyfikować jako honorarium.

Wobec powyższych ustaleń Wnioskodawczyni uważa, że świadczone przez Nią usługi konferansjerki oraz opracowanie scenariusza koncertu opisane w przedmiotowym wniosku spełniają przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącym rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), a także o charakterze podmiotowym (indywidualny twórca i artysta wykonawca), a zatem podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Natomiast pozostałe usługi wynikające z zawartych umów będą podlegały opodatkowaniu stawką 23%.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwalnia się podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 150.000 zł.

Obliczając limit obrotów nie uwzględnia się dostawy towarów i świadczenia usług zwolnionych z VAT, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Ponadto w ocenie Wnioskodawczyni obliczając limit uprawniający do zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, nie należy łączyć usług konferansjerki oraz opracowania scenariusza koncertu z organizacją koncertu. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zawartym w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, z kompleksowością świadczonych usług mamy do czynienia, kiedy czynności te w aspekcie gospodarczym tworzą jednolitą całość, a rozdzielenie ich miałoby sztuczny charakter. W przedmiotowej sprawie świadczone przez Zainteresowaną usługi są rozłączne, gdyż odrębną usługę stanowi opracowanie autorskiego scenariusza imprezy oraz wykonanie konferansjerki koncertu – wynagradzane w formie honorarium, zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, a odrębną czynność stanowi przygotowanie koncertu – podlegające opodatkowaniu stawką 23%. Słuszność takiego twierdzenia potwierdził ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 01.09.2011 r. nr ILPP1/443-804/11-4/AW.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że świadczonych przez Wnioskodawczynię usług konferansjerki oraz opracowanie scenariusza koncertu, zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b. nie należy wliczać do wartości limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast obowiązek zarejestrowania się jako czynny podatnik wystąpi po przekroczeniu kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT z wykonanych usług podlegających opodatkowaniu VAT.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 września 2012 r., Wnioskodawczyni wskazała, iż w sytuacji zawarcia umowy łącznie na organizację koncertu oraz opracowanie autorskiego scenariusza imprezy i wykonanie konferansjerki koncertu z tekstem własnym, wynagradzane w formie honorarium, do limitu uprawniającego do zwolnienia z VAT nie należy wliczać wynagrodzenia otrzymanego w formie honorarium. Świadczone usługi są rozłączne, gdyż odrębną usługę stanowi opracowanie autorskiego scenariusza imprezy oraz wykonanie konferansjerki koncertu – wynagradzane w formie honorarium, zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, a odrębną czynność stanowi przygotowanie koncertu – podlegające opodatkowaniu stawką 23%. Słuszność takiego twierdzenia potwierdził ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 01.09.2011 r. nr ILPP1/443-804/11-4/AW.

Świadczone usługi konferansjerki oraz opracowanie scenariusza koncertu spełniają przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącym rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), a także o charakterze podmiotowym (indywidualny twórca i artysta wykonawca), a zatem podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Natomiast pozostałe usługi wynikające z zawartych umów będą podlegały opodatkowaniu stawką 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy o VAT jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Z kolei zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W myśl art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni od 23 stycznia 2012 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która polega na organizowaniu koncertu i przygotowaniu oprawy artystycznej imprez. W ramach tej działalności wykonuje czynności, które polegają między innymi na: wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym, opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim (wynagradzane w formie honorarium), wykonaniu i postawieniu scenografii, polegającej na transporcie elementów sceny własnym środkiem transportu na miejsce imprezy, złożeniu sceny, wykonaniu scenografii, zorganizowaniu oprawy muzycznej poprzez wynajęcie artystów na ten koncert, zorganizowaniu oprawy oświetleniowej, prowadzeniu negocjacji w imieniu stowarzyszeń, oraz poszukiwaniu sponsorów i darczyńców. Usługi świadczy na rzecz instytucji samorządowych i organizacji charytatywnych.

Warunki realizacji koncertu z kontrahentami są zawierane na podstawie odrębnych umów, które dotyczą wynagrodzenia za:

1.  honorarium obejmujące opracowanie autorskiego scenariusza imprezy oraz wykonanie konferansjerki koncertu – które wykonuje osobiście i jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
2.  przygotowanie koncertu, które obejmuje: dojazd sprzętu, wykonanie scenografii, wynajęcie artystów, wypożyczenie dodatkowych środków audio-wizualnych służących realizacji koncertu.

W najbliższej przyszłości Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć umowy związane z realizacją koncertu, które będą łącznie zawierały zapis o organizacji koncertu jak również o wysokości honorarium za opracowanie autorskiego scenariusza imprezy i wykonanie konferansjerki koncertu. A co za tym idzie będą objęte jednym rachunkiem wystawionym za wykonanie powyższych czynności.

Ponadto Zainteresowana wskazała, iż świadczone przez Nią usługi polegające na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym, opracowanie własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim są usługami kulturalnymi.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii czy prawidłowo określa limit obrotów powodujących obowiązek zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT uwzględniając tylko usługi związane z organizacją koncertu wykonane na podstawie odrębnych umów, natomiast usługi polegające na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym oraz opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim wynagradzane w formie honorarium nie wlicza do wartości limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy w sytuacji zawarcia umowy łącznie na organizację koncertu oraz opracowanie autorskiego scenariusza imprezy i wykonanie konferansjerki koncertu z tekstem własnym (wynagradzane w formie honorarium), do limitu uprawniającego do zwolnienia z VAT należy wliczać wynagrodzenie otrzymane w formie honorarium?

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawczyni należy w pierwszej kolejności ustalić, które z powyższych czynności podlegają zwolnieniu, a które opodatkowaniu podatkiem VAT.

W art. 41 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

W analizowanej sprawie zwrócić uwagę należy na cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, posłużyć się można wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), zwana dalej „ustawą” – do której odwołuje się ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b - przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m. in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje – na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ustawy).

Mając na uwadze powyżej powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż usługi polegające na realizacji koncertu, obejmujące opracowanie autorskiego scenariusza imprezy oraz wykonanie konferansjerki koncertu, które Zainteresowana wykonuje osobiście jako twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za które pobiera honorarium, podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Natomiast usługi polegające na realizacji koncertu, dotyczące jego przygotowania, które obejmują: dojazd sprzętu, wykonanie scenografii, wynajęcie artystów, wypożyczenie dodatkowych środków audio-wizualnych służących realizacji koncertu, nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Z okoliczności sprawy nie wynika, że Wnioskodawczyni jest podmiotem prawa publicznego ani instytucją o charakterze kulturalnym, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Skoro Wnioskodawczyni zatrudnia artystów na przedmiotowy koncert, to świadczonej przez Zainteresowaną usługi polegającej na przygotowaniu koncertu, nie można również uznać za usługę świadczoną przez indywidualnego twórcę i artystę, a zatem za podmiot wymieniony w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Zatem usługi te podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego wskazać należy, iż do limitu obrotów, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie należy wliczać kwoty ze sprzedaży usług polegających na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym oraz opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim, bowiem w tym zakresie usługi te korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Natomiast do limitu obrotów należy wliczyć kwoty ze sprzedaży usług związanych z organizacją koncertu, o której mowa we wniosku, bowiem usługi te podlegają opodatkowaniu, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, stawką podatku w wysokości 23%.

Tut. Organ wskazuje, iż sposobu wyliczenia/ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie determinuje zawieranie odrębnych bądź łącznych umów z tytułu świadczonych usług.

Reasumując, bez względu na okoliczność zawarcia przez Wnioskodawczynię z kontrahentami odrębnych bądź łącznych umów na realizację przedmiotowych usług, Zainteresowana do limitu obrotów, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, winna uwzględniać obroty z tytułu usług związanych z organizacją koncertu. Natomiast do tego limitu nie należy wliczać obrotów z tytułu usług polegających na wykonaniu konferansjerki koncertu z tekstem własnym oraz opracowaniu własnego scenariusza imprezy z prawem autorskim wynagradzanych w formie honorarium.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczonych usług. Natomiast kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości ustalenia limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu świadczonych usług, została załatwiona w interpretacji indywidualnej Nr IPTPP2/443-565/12-5/JS.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.