Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-2.4511.382.2016.2.MKA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-10
Teza: Zwolnienie przedmiotowe – ulga mieszkaniowa.
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2016 r. (data wpływu 13 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. (data wpływu 12 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z 19 grudnia 2016 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.382.2016.1.MKA, wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a uzupełnieniem wniosku nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano 19 grudnia 2016 r., skutecznie doręczono 9 stycznia 2017 r., natomiast 12 stycznia 2017 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek (nadano w polskiej placówce pocztowej 11 stycznia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W październiku 2014 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Zainteresowana była jedyną córką, nie było innych spadkobierców. W grudniu 2014 r. przeprowadzono postępowanie spadkowe, w wyniku którego Wnioskodawczyni otrzymała w spadku po zmarłej matce mieszkanie. Nieruchomość tą Wnioskodawczyni sprzedała w 2016 r. Z właściwego dla miejsca zamieszkania urzędu skarbowego Zainteresowana otrzymała informację, że pozyskane ze sprzedaży środki Wnioskodawczyni może przeznaczyć na zakup nieruchomości, remont swojego mieszkania, spłatę kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania, które już posiada lub musi zapłacić podatek od sprzedaży mieszkania otrzymanego w spadku w wysokości 19% od kwoty sprzedaży.

Wnioskodawczyni środki uzyskane ze sprzedaży zamierza do końca 2018 r. przeznaczyć po części na zakup mieszkania i remont tego, w którym obecnie zamieszkuje. Jednocześnie Zainteresowana w ww. urzędzie skarbowym otrzymała informację, że nie może zakupić nieruchomości (mieszkania) w tej samej miejscowości, gdyż takie mieszkanie już posiada. Jednakże, gdy będzie ono na parterze a Wnioskodawczyni mieszka wysoko i posiada grupę inwalidzką, to będzie uzasadnione. Albo Wnioskodawczyni posiada małe mieszkanie i kupuje większe to jest to zasadne, żeby poprawić sobie warunki mieszkalne. Uzasadnienie wg urzędu skarbowego ma również sprzedaż mieszkania nabytego w drodze spadku i tego w którym mieszka i zakup w to miejsce domu jednorodzinnego. W przeciwnym wypadku nie obejmie Wnioskodawczyni ulga podatkowa i Zainteresowana będzie zmuszona do zapłaty 19% podatku. Interpretację taką Zainteresowana otrzymała również podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem urzędu skarbowego ze Ś.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana podała, że mieszkanie, które zamierza nabyć będzie służyło własnym celom mieszkaniowym Wnioskodawczyni, nie będzie ono wynajmowane, będzie w nim zamieszkiwała Zainteresowana razem z rodziną. Jeżeli Zainteresowana nabędzie mieszkanie w tym samym budynku, to docelowo połączy oba mieszkania aby stanowiło ono jedną całość. Wnioskodawczyni ma dorosłego syna, który zamieszkuje z rodziną Zainteresowanej, a w obecnym mieszkaniu są dwa pokoje z werandą, którą jest w zimie ciężko ogrzać i ta część mieszkania musi zostać wyłączona z użytkowania. Tym samym rodzina Wnioskodawczyni ma mniejszą powierzchnię do dyspozycji, co jest problemem.

Jeżeli natomiast nie będzie możliwości zakupu mieszkania w tym samym budynku, Wnioskodawczyni będzie się starała poszukać nieruchomości również na terenie J., w pobliżu miejsca zamieszkania matki męża Zainteresowanej, tj. około 10 kilometrów od obecnego mieszkania, która jest osobą w podeszłym wieku, gdyż ma prawie 87 lat i wymaga częściowej pomocy w codziennych czynnościach, zwłaszcza w okresie zimowym. W związku z tym, aby każdego dnia nie jeździć do niej, Zainteresowana będzie mieszkała blisko żeby w każdej chwili być dla niej dostępną.

W sytuacji kiedy środki nie zostaną w całości spożytkowane na zakup nieruchomości, bo jej cena będzie niższa, Zainteresowana planuje pozostałą ich część przeznaczyć na remont mieszkania, w którym obecnie jest zameldowana, mieszka, i którego jest współwłaścicielem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawczyni może nabyć - ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości - mieszkanie w miejscowości, w której obecnie mieszka, niezależnie od metrażu nabywanej nieruchomości i czy może to być np. w tym samym budynku, aby skorzystać z ulgi w podatku?
2.  Czy pozostałą część kwoty Zainteresowana może przeznaczyć na remont mieszkania, w którym obecnie mieszka i którego jest współwłaścicielem.

Zdaniem Wnioskodawczyni z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa z dnia 26 lipca 1991 r.; Dz. U. z 1991 r., Nr 80 poz. 350) - art. 21 ust. 25 nie wynika, że nabycie lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego itd. ma dotyczyć innej miejscowości niż ta, w której podatnik jest zameldowany czy też zamieszkuje. Zdaniem Wnioskodawczyni informacja, którą uzyskała w Urzędzie Skarbowym w J. jest nadinterpretacją obowiązujących przepisów prawa.

W kwestii oceny prawnej zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni uważa, że może nabyć mieszkanie ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości otrzymanej w spadku, o ile Zainteresowana będzie właścicielem tego mieszkania, w tym mieszkaniu będzie zamieszkiwała i nie będzie ono służyło innym celom i nie ma znaczenia położenie nabywanej nieruchomości. Jeżeli kwota nabywanej nieruchomości jest niższa niż kwota otrzymana ze zbycia mieszkania otrzymanego w spadku, to pozostałą jej część Zainteresowana może przeznaczyć na remont mieszkania, którego jest współwłaścicielem i w którym obecnie mieszka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni nabyła lokal mieszkalny w drodze spadku w 2014 r. i dokonała odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości w 2016 r.

Zatem w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W myśl natomiast jego ust. 2 podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne wskazać należy, że ustawodawca uzależnia skorzystanie ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego.

Tut. Organ pragnie podkreślić, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem mieszkania, w którym obecnie mieszka. Ze środków uzyskanych ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Zainteresowana zamierza:

*   nabyć lokal mieszkalny w miejscowości, w której posiada mieszkanie,

oraz

*   przeprowadzić remont mieszkania, które aktualnie posiada i w którym mieszka.

Zgodnie z wcześniej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione między innymi na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu.

Mając na uwadze powyższe nabycie przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego będzie wydatkiem na cele mieszkaniowe. Drugim istotnym warunkiem uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia jest przeznaczenie nabytej nieruchomości na własne potrzeby mieszkaniowe.

Jak wskazała Wnioskodawczyni we wniosku kupując mieszkanie w miejscowości, w której aktualnie mieszka, zamierza realizować własne cele mieszkaniowe. Przy czym Wnioskodawczyni wskazała na dwa rozwiązania. Pierwsze to nabycie mieszkania sąsiadującego z mieszkaniem, które aktualnie posiada w celu powiększenia aktualnego mieszkania o jego powierzchnię. Drugie rozwiązanie, w sytuacji jeżeli nie będzie możliwości zakupu mieszkania spełniającego ww. warunki, nabycie innego mieszkanie w pobliżu miejsca zamieszkania teściowej, aby zamieszkując tam móc się nią opiekować.

Odnosząc się zaś do wskazanego przez Wnioskodawczynię zamiaru poniesienia wydatków na remont posiadanego mieszkania, którego jest współwłaścicielem i zaliczenia ich do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe jako poniesionych na remont/modernizację własnego lokalu mieszkalnego, należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „remont”, zatem właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.). Przepis art. 3 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że przez sformułowanie „roboty budowlane” należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś w myśl art. 3 pkt 8 poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”

Zatem wydatki, poniesione przez Wnioskodawczynię w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielem i obecnie mieszka, mieszczące się w zakresie prac budowlanych o charakterze remontu będą stanowiły wydatek na własne cele mieszkaniowe, gdyż wydatki te zostały wymienione w powołanym art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy.

Podsumowując, przychód uzyskany w 2016 r. ze sprzedaży nieruchomości, nabytej w 2014 r. w spadku, pomniejszony o koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6d podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na podstawie art. 30e ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Jednakże w sytuacji gdy przychód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawczyni wydatkuje na nabycie lokalu mieszkalnego, w którym będzie realizowała własne cele mieszkaniowe oraz remont mieszkania, którego jest współwłaścicielem i w którym mieszka będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa podatkowa nie zastrzega, że wydatki, o których mowa w cytowanym wyżej art. 21 ust. 25, ograniczyć się muszą tylko do jednego rodzaju wydatków. W ustawie podatkowej nie ma również zastrzeżenia, że nieruchomość nabyta na własne potrzeby mieszkaniowe nie może znajdować się w miejscowości, w której podatnik posiada inną nieruchomość. Należy jednakże zastrzec, że wydatki poniesione na remont lokalu, którego Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem mogą podlegać odliczeniu do wysokości posiadanego udziału. Jedynie w sytuacji gdy współwłasność ta ma miejsce w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej to wydatki te mogą zostać odliczone w całości.

Końcowo należy podkreślić, że zakres interpretacji indywidualnej, zdeterminowany jest przede wszystkim przedstawionym przez Wnioskodawczynię stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym jak i własnym stanowiskiem Wnioskodawczyni. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.