Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1108/10-5/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-30
Teza: Do jakiej grupy KŚT należy zaliczyć budowany obiekt chłodni czy należy zaliczyć do KŚT 104 i zastosować stawkę amortyzacyjną 4,5%, czy do KŚT 109 jako budynki zastępcze trwale związane z gruntem i zastosować stawkę amortyzacyjną 10%?
Słowa kluczowe: amortyzacja; budynek; koszt-koszty uzyskania przychodów; stawka-stawka amortyzacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2010 r. (data wpływu 4 października 2010 r.), uzupełnionym w dniach 4 i 8 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji środków trwałych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 27 października 2010 r., znak ILPB1/415-1108/10-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 2 listopada 2010 r., a w dniach 4 i 8 listopada 2010 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Firma prowadzi na terenie należącym do niej budowę hali chłodniczej o powierzchni zabudowy 604,19 m2, powierzchni użytkowej 556,17m2 i kubaturze 6204 m3 do przechowywania lodów i mrożonek. W skład obiektu wchodzą hala mrożni, pomieszczenie biurowe oraz hala garażu. Budowany obiekt posiada konstrukcję stalową. Ściany wykonane są z płyty warstwowej chłodniczej, natomiast od zewnątrz z płyty warstwowej politurowej i postawiony jest na betonowych fundamentach.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż firma buduje obiekt „chłodnię” do przechowywania towarów mrożonych, których handel jest przedmiotem jej działalności.

W skład obiektu wchodzi pomieszczenie chłodni, pomieszczenie biurowe dla magazynierów, oraz hala garażu do wewnętrznego załadunku i rozładunku towarów.

Posiada on konstrukcję stalową, ściany wykonane są z płyty warstwowej chłodniczej natomiast od zewnątrz z płyty warstwowej politurowej, postawionych na fundamentach betonowych.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. rozdział 4 pkt 8 stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22i ust. 1 ustawy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych z zastrzeżeniem art. 22j-22ł dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych.

Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (Dz. U z 1999 r. Nr 112 poz. 1317 ze zmianami) zwanej dalej KŚT, do którego ustawa podatkowa odwołuje się w swojej treści w przepisach dotyczących amortyzacji, „chłodnie” obejmuje grupa 104 ze stawką amortyzacyjną 4,5% jako zbiorniki, silosy oraz magazyny podziemne, zbiorniki i komory podziemne (z wyłączeniem budynków magazynowych i naziemnych) jednak ze względu na zastrzeżenie (z wyłączeniem budynków magazynowych i naziemnych). Chłodnia Wnioskodawcy jako obiekt naziemny nie może być zaliczony do ww. grupy i amortyzowany stawką 4,5% w skali roku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jego zdaniem obiekt „chłodnia” ze względu na jego konstrukcję oraz naziemne usytuowanie winien być amortyzowany 10% w skali roku i zaliczony do grupy 109 KŚT jako „Domki kempingowe, budynki zastępcze trwale związane z gruntem”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Do jakiej grupy KŚT należy zaliczyć budowany obiekt chłodni czy należy zaliczyć do KŚT 104 i zastosować stawkę amortyzacyjną 4,5%, czy do KŚT 109 jako budynki zastępcze trwale związane z gruntem i zastosować stawkę amortyzacyjną 10%?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ chłodnie zaliczane są do KŚT 104 jako zbiorniki, silosy oraz magazyny podziemne zbiorniki i komory podziemne (z wyłączeniem budynków magazynowych naziemnych) i ponieważ budowana przez Zainteresowanego chłodnia jest budynkiem naziemnym nie może być zakwalifikowana do ww. grupy.

Powinna zostać zakwalifikowana do KŚT 109 jako domki kempingowe, budynki zastępcze trwale związane z gruntem z zastosowaniem 10% stawki amortyzacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do powyższej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Zainteresowany zakwalifikował przedmiotowy budynek do pozycji 109 KŚT. Natomiast z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych sklasyfikowanych w pozycji 01 pod symbolem KŚT 109 roczna stawka amortyzacyjna wynosi 10%.

Zatem, odnosząc przedstawiony stan prawny do opisanego zdarzenia przyszłego tutejszy organ stanowisko Wnioskodawcy uznaje za prawidłowe – jeżeli budowany obiekt chłodni jak wskazuje Zainteresowany, należy zakwalifikować do grupy KŚT 109 o stawka amortyzacyjna wynosi 10% w skali roku.

Tutejszy organ wyjaśnia, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Treść art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Kwestia ustalenia symbolu KŚT nie jest regulowana ustawami podatkowymi i nie może stanowić przedmiotu interpretacji indywidualnej.

Nadmienia się, iż to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego (środków trwałych) do odpowiedniej grupy KŚT.

Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.