Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.893.2024.4.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą niezabudowanych działek wydzielonych z Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; grunty-sprzedaż gruntów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
    niezabudowanych działek wydzielonych z Nieruchomości.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 2 lutego 2025 r. i 3 lutego
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości rolnej (oznaczonej Dziale I-O księgi
    wieczystej jako R – grunty orne) o powierzchni 2,9026 ha (dalej jako Nieruchomość).
    Własność udziału w Nieruchomości nabyła Pani w spadku po ojcu w 2009 r. wraz z trójką
    innych spadkobierców. W wyniku dokonanego zniesienia współwłasności w 2016 r.
    otrzymała Pani na własność całość Nieruchomości.
    W momencie nabycia Nieruchomości (zarówno udziału w wyniku spadkobrania, jak i
    całości w wyniku zniesienia współwłasności) nie planowała Pani jej sprzedaży ani w części,
    ani w całości.
    Od 2009 r. do III kwartału 2024 r. Nieruchomość była w całości oddana w nieodpłatne
    użytkowanie osobom trzecim w celu prowadzenia na niej działalności rolnej. Pani (ani też
    do 2016 r. pozostali współwłaściciele) nie pobierali żadnych opłat za korzystanie z
    Nieruchomości. Opłaca Pani podatek rolny z tytułu prawa własności Nieruchomości. Na
    ten moment oddaje Pani 1,5 ha w bezpłatne użytkowanie gruntu ornego osobom trzecim
    w celu prowadzenia na niej działalności rolnej.
    Planuje Pani dokonać podziału Nieruchomości w sumie na 14 działek budowlanych po ok.
    9-11 arów każda. Aktualnie wójt gminy zatwierdził decyzją wydzielenie 5 z ww. 14 działek i
    dodatkowo 1 działkę stanowiącą drogę dojazdową, pozwalającą zachować wszystkim
    działkom budowlanym łączność z drogą publiczną. W następnej kolejności wydzielone ma
    zostać 5 kolejnych działek budowlanych. 18 grudnia 2024 r. dokonała Pani sprzedaży 1 z 5
    wydzielonych na ten moment działek. Pozostała część nie została jeszcze podzielona, ani
    sprzedana.
    Ma Pani zamiar sprzedać 8 z 14 działek, które mają powstać docelowo w przyszłości,
    chyba, że kwota uzyskana ze sprzedaży 8 z ww. działek nie będzie wystarczająca na zakup
    bądź budowę domu lub mieszkania, wtedy ma Pani zamiar sprzedać jeszcze 1 bądź 2
    działki dodatkowo. Resztę działek ma Pani zamiar zostawić dla siebie. Uzyskane ze
    sprzedaży pieniądze planuje Pani przeznaczyć na zakup bądź budowę domu/mieszkania.
    Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z
    tego względu przed zatwierdzeniem planu podziału dotyczącego pierwszych 5 działek dla
    wydzielanych działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy (dla kolejnych
    planowanych 9-ciu działek również zostaną wydane warunki zabudowy).
    W decyzji podziałowej organ gminy zastrzegł warunek ustanowienia służebności
    przechodu i przejazdu po działkach drogowych, bądź sprzedaży udziału w działce
    drogowej. W związku z tym dokonując sprzedaży działki 18 grudnia 2024 r. oraz przy
    sprzedaży następnych działek, Pani jako właścicielka działek drogowych dokonała oraz
    będzie dokonywała sprzedaży działek wraz z udziałem w prawie własności odpowiedniej
    działki drogowej, aby zapewnić sprzedawanym działkom dostęp do drogi publicznej. Przed
    sprzedażą nie będzie Pani ulepszać (utwardzać) dróg dojazdowych do wydzielonych
    działek. Nie będzie Pani również ogradzała działek przeznaczonych na sprzedaż.
    Wydzielone działki nie mają dostępu do mediów. Otrzymała Pani od dostawcy energii
    elektrycznej promesę doprowadzenia prądu do działek. Podobne zapewnienie otrzymała
    Pani od gminy w zakresie dostaw wody. Przed dokonaniem sprzedaży nie będzie Pani
    doprowadzała mediów do oferowanych działek, będzie to pozostawione do dyspozycji
    nabywców.

    Nie będzie Pani samodzielnie znajdować nabywców działek, nie planuje Pani korzystać z
    usług pośredników nieruchomości. Nie będzie Pani prowadzić żadnych kampanii
    marketingowych ani podejmować podobnych działań na większą skalę. Umieści Pani
    jedynie ogłoszenie o sprzedaży działek na popularnych portalach ogłoszeniowych i
    społecznościowych (np. (...) czy (...) lub (...)). Sprzedaż będzie się dokonywała w takim
    tempie, w jakim będą znajdywać się chętni nabywcy.
    Nigdy nie prowadziła Pani działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Nigdy
    wcześniej nie nabywała Pani ani nie sprzedawała innych nieruchomości, nie planuje Pani
    również zająć się taką działalnością w przyszłości. Nigdy nie korzystała Pani z
    Nieruchomości do celów działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przed sprzedażą Działki, która miała miejsce 18 grudnia 2024 r. nie zawierała Pani z
    nabywcą umowy przedwstępnej sprzedaży.
    Przed zbyciem Działek, które dopiero zamierza Pani sprzedać, będzie zawierać z
    potencjalnymi nabywcami umowy przedwstępne sprzedaży, jeśli potencjalni nabywcy
    będą chcieli zawrzeć takową umowę. Umowa ta na pewno będzie zawierała:
        datę zawarcia umowy przedwstępnej oraz datę zawarcia umowy przyrzeczonej,
        kwotę zadatku,
        kwotę sprzedaży.
    Przed sprzedażą Działki, która miała miejsce 18 grudnia 2024 r. nie udzieliła Pani nabywcy
    ww. Działki pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu oraz nie wyraziła Pani zgody na
    dysponowanie ww. Działką do celów budowlanych.
    Przed sprzedażą działek, które dopiero zamierza Pani sprzedać, nie udzieli Pani
    nabywcom Działek pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu oraz nie wyrazi Pani
    zgody na dysponowanie ww. Działkami do celów budowlanych.
    W przeszłości oprócz wskazanej we wniosku nieruchomości, nie dokonywała Pani
    sprzedaży innych nieruchomości.
    Oprócz wskazanych we wniosku nieruchomości, docelowo mających powstać około 14
    działek, do maksymalnie 18 działek, posiada Pani jeszcze jedną nieruchomość o numerze
    geodezyjnym 1 i powierzchni 0,0700 ha, którą nabyła Pani po zmarłym 5 sierpnia 2009 r.
    ojcu w drodze nabycia spadku.
    Nie wyklucza Pani oraz nie planuje sprzedaży powyższej nieruchomości w przyszłości. Na
    dzień dzisiejszy nie planuje Pani sprzedaży działki nr 1. Od momentu wejścia w posiadanie
    ww. nieruchomości, oddaje ją Pani w bezpłatne użytkowanie do dnia dzisiejszego.
    Nieruchomość ta jest niezabudowana i jest łąką.

## Pytanie

Czy sprzedaż działek wydzielonych z Nieruchomości powinna być uznana za działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i z tego tytułu będzie Pani uważana za
    podatnika VAT w zakresie dokonywania sprzedaży tych działek?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem sprzedaż działek wydzielonych z Nieruchomości nie powinna być uznana za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i z tego tytułu nie będzie Pani
    uważana za podatnika VAT w zakresie dokonywania sprzedaży tych działek. Będzie Pani
    dokonywała sprzedaży działek w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

    Żadna z opisanych powyżej okoliczności nie wskazuje na to, że w zakresie sprzedaży
    działek wydzielonych z Nieruchomości będzie Pani działała w sposób właściwy i z
    zaangażowaniem środków jakie stosują producenci, handlowcy, usługodawcy (patrz:
    wyroki TSUE sygn. akt C-180/10 i C-181/10 z 15 września 2011 r.).
    Nabycie własności Nieruchomości przez Panią nie nastąpiło z zamiarem inwestycji, lecz w
    wyniku spadkobrania. Na Nieruchomości przez wiele lat prowadzono działalność rolną a w
    tej chwili prowadzi się ją w dalszym ciągu, jednak tylko w części - 1,5 ha, jednakże nie
    uzyskiwała Pani z tego tytułu żadnych przysporzeń. Oddanie Nieruchomości do
    bezpłatnego korzystania nie może być poczytane za wykorzystywanie Nieruchomości do
    działalności zarobkowej.
    Motywacją do sprzedaży Nieruchomości nie jest chęć maksymalizacji zysku czy pozyskania
    zwrotu z inwestycji w tę Nieruchomość, lecz zrozumiała chęć spieniężenia jednego ze
    składników swojego prywatnego majątku i przeznaczenie uzyskanych środków na inne
    cele (w tym przypadku cele mieszkaniowe). Będzie Pani przy tym podejmowała jedynie
    niezbędne czynności ułatwiające sprzedaż.
    Podziału Nieruchomości o tak dużej powierzchni (prawie 3 ha) nie można uznać za
    przejaw działalności gospodarczej, gdyż w aktualnych realiach rynkowych znalezienie
    kupca na pojedynczą dużą działkę jest utrudnione i zajęłoby znacznie więcej czasu.
    Powszechne jest więc dokonywanie podziału geodezyjnego i sprzedaż pojedynczych
    działek, na zakup których mogą sobie pozwolić osoby prywatne. Jednocześnie nie będzie
    podejmować Pani żadnych dalszych działań mogących uatrakcyjnić wydzielone działki: nie
    będzie Pani utwardzała dróg dojazdowych, ogradzała działek, doprowadzała mediów,
    ustanawiała służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstw dostarczających media.
    Wszystkie te działania pozostaną w gestii nabywców.
    Nie wyklucza Pani sprzedaży wszystkich działek, w przypadku, gdy kwota ze sprzedaży
    będzie niewystarczająca na zakup domu, bądź mieszkania lub też budowę domu.
    W przypadku uzyskania wystraczającej sumy pieniężnej na zakup nieruchomości w postaci
    domu, bądź mieszkania, lub też budowę domu, pozostawi Pani sobie resztę działek dla
    siebie- podział Nieruchomości miał więc uzasadnienie osobiste dla Pani.
    Nie dokonywała Pani nigdy obrotu nieruchomościami.
    Pani zdaniem, sprzedaż wydzielonych działek pozostaje więc w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym i nie przejawiają cech prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym w zakresie dokonywania sprzedaży
    wydzielonych z Nieruchomości działek oraz działek, które być może zostaną wydzielone,
    nie może być Pani uważana za podatnika VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –

    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne
    działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach
    marketingowych.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie

    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Pani wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy sprzedaż
    działek wydzielonych z Nieruchomości powinna być uznana za działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i z tego tytułu będzie Pani uważana za podatnika VAT w
    zakresie dokonywania sprzedaży tych działek.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek wydzielonych
    z Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego
    podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż wskazanych we wniosku działek będzie wypełniać przesłanki działalności
    gospodarczej. W związku ze sprzedażą działek nie będzie Pani ulepszać (utwardzać) dróg
    dojazdowych do wydzielonych działek, nie będzie Pani ogradzała działek, nie będzie Pani
    doprowadzała mediów do oferowanych działek, będzie to pozostawione do dyspozycji
    nabywców. Nie planuje Pani korzystać z usług pośredników nieruchomości. Nie udzieliła
    Pani i nie zamierza udzielać nabywcy ww. działek pełnomocnictwa do działania w Pani
    imieniu oraz nie wyraziła i nie zamierza Pani wyrażać zgody na dysponowanie ww.
    działkami do celów budowlanych. Zatem nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podjęła Pani również żadnych czynności
    zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Tym samym w odniesieniu do sprzedaży
    działek wydzielonych z Nieruchomości nie będzie zachowywała się Pani jak handlowiec.
    Podział działek wraz z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi czynności, w
    myśl tez wynikających z wyroku TSUE C-180/10 i 181/10 wystarczających do uznania, że w
    odniesieniu do sprzedaży wskazanych działek zachowa się Pani jak handlowiec.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że działka była nieodpłatnie użyczana osobom trzecim
    do celów rolniczych.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że kwestię zawierania umów reguluje
    ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
                                1Zasada swobody umów zapisana została w art. 353 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia
    umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania
    których strony są zobowiązane.
    Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i
    dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową
    nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

    Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używanie na
    pewien czas oraz nieodpłatność.
    Zatem należy uznać, że umowa nieodpłatnego użytkowania stanowiła w swojej istocie
    umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia przedmiotowej
    Nieruchomości nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego.
    W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie omawianej Nieruchomości nie stanowiło
    działalności gospodarczej.
    Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Zatem pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy,
    to nie można uznać, że w związku ze sprzedażą działek wydzielonych z Nieruchomości,
    będzie Pani działała w charakterze podatnika, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzącym działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji odpowiadając na Pani pytanie stwierdzić należy, że transakcja sprzedaży
    niezabudowanych działek wydzielonych z Nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zgodnie z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku (np. udzielenie
    pełnomocnictwa, podjęcie działań marketingowych, itd.), udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się
        Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.