Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.377.2025.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Czynność nieodpłatnego użyczenia przez Gminę zamiatarki
Spółce nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
użyczenie
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, iż czynność nieodpłatnego użyczenia przez Gminę
    zamiatarki Spółce nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na
    podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada
    zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie
    lub przez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy utrzymania czystości i porządku, wysypisk, utrzymania dróg. Część
    tych zadań Gmina wykonuje także przy pomocy Spółki komunalnej ze 100 % udziałem
    Gminy w kapitale zakładowym Spółki. Powierzenie tych zadań Spółce znajduje
    uzasadnienie w posiadanych przez Spółkę zasobach organizacyjnych, kadrowych i
    technicznych, których Gmina nie posiada. Gmina zamierza zakupić zamiatarkę, poniesie
    wydatek na jej zakup, udokumentowany fakturą VAT z wykazaną kwotą VAT naliczonego.
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ
    zakup nie będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Zakup będzie wykorzystywany do wykonywania czynności
    niepodlegających podatkiem VAT. Gmina zamierza udostępnić zamiatarkę nieodpłatnie na
    rzecz swojej spółki komunalnej.
    Właścicielem zamiatarki będzie w dalszym ciągu Gmina, a Spółka będzie z niej korzystać.
    Do zakresu działalności Spółki należy m.in. świadczenie na terenie Gminy odpłatnych
    usług w zakresie oczyszczania miasta i gminy (...). Spółka będzie eksploatowała
    przedmiotowy majątek we własnym imieniu i na własną rzecz do wykonywania odpłatnych
    czynności w zakresie oczyszczania miasta i gminy. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby

    VAT jako podatnik czynny. Świadczone przy pomocy zamiatarki usługi Spółka będzie
    wykazywała w swoich rejestrach sprzedaży i rozliczała VAT należny. Udzielenie Spółce
    prawa do nieodpłatnego korzystania z zamiatarki na podstawie umowy użyczenia będzie
    stanowić dla Gminy czynność wykonywaną w ramach jej działalności, jako organu władzy
    samorządowej. Gmina zapewni sobie realizację zadań własnych, wynikających z ustawy o
    samorządzie gminnym. Jednocześnie nie będzie z tego tytułu pobierać od Spółki
    jakiejkolwiek odpłatności.

## Pytanie

Czy czynność nieodpłatnego użyczenia przez Gminę zamiatarki Spółce będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel .
    Stosownie natomiast do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy - przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 .
    Ponadto, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
    2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Z kolei, podatnikami, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ww. ustawy - obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast, stosownie do treści art. 15 ust. 6 przedmiotowej ustawy - nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których

    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności
    inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności
    mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    1. podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    2. podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Ponieważ tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu cywilnego. W świetle tego
    przepisu, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego
    uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku,
    ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zatem strony mogą dowolnie ustalać
    stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w
    sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.
    Jak wynika z art. 710 Kodeksu cywilnego - przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje
    się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie
    oddanej mu w tym celu rzeczy. Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną.
    Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, w
    pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług bądź
    nieodpłatne użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika należy uznać
    za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu.
    W przypadku Gminy (...), zamiatarka zostanie nieodpłatnie użyczona odrębnemu od
    Gminy podatnikowi, tj. Spółce w ramach władztwa publicznego. W tym miejscu Gmina
    pragnie wskazać na treść art. 15 ust. 6 ustawy o VAT oraz fakt nieuznawania jednostek
    samorządu terytorialnego za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku
    działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny
    przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w
    całości.
    Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie
    okoliczność, że podmioty te - co do zasady - w odniesieniu do niektórych czynności
    występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do
    ww. art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

    Utrzymanie czystości i porządku należy do zadań własnych Gminy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym gmina
    wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast,
    zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
    cieplną oraz gaz. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu
    wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać
    umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gmina oraz inna gminna osoba
    prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o
    charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej
    ustawie.
    Jak stanowi art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, formy prowadzenia gospodarki
    gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej,
    określa odrębna ustawa.
    Jakkolwiek z uwagi na użycie towaru stanowiącego część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy,
    sytuacja ta mogłaby się mieścić w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, to jednak
    ww. świadczenia są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach władztwa publicznego i
    tym samym brak jest, zdaniem Gminy, podstaw do zastosowania treści ww. art. 8 ust. 2
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina jest zdania, że nieodpłatne udostępnienie Spółce
    zamiatarki nie będzie generować po jej stronie VAT należnego, ponieważ w tym zakresie
    będzie ona działać jako organ władzy publicznej, a więc poza sferą VAT.
    W podobnym tonie wypowiedziała się Krajowa Informacja Skarbowa w interpretacji
    indywidualnej z dnia 26 września 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.486.2017.2.MW, w
    której czytamy: „czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi
    przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie
    uzyskuje wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one
    bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W odniesieniu do sytuacji
    Wnioskodawcy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym użyczeniu
    majątku (części nieruchomości gruntowych, lokali) na rzecz stowarzyszeń wymienionych w
    punktach 1) - 5) stanu faktycznego, będącego własnością Wnioskodawcy, realizowane w
    ramach wykonywania zadań własnych gminy w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz promocji gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1
    pkt 10 i pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym, niewątpliwie stanowi sprawę publiczną,
    należącą do sfery działalności jednostki samorządowej. Zatem w analizowanej sprawie nie
    znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, bowiem nieodpłatne udostępnianie ww.
    obiektów wymienionych w punktach 1) - 5) odbywa się w związku z wykonywaniem zadań
    publicznych przez Gminę”.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina (...) stoi na stanowisku, że nieodpłatne udostępnienie
    zamiatarki w ramach umowy użyczenia, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy,
      Towary stanowią rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych,
    ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli

        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując wykładni powołanych wyżej przepisów art. 15 ust. 6 ustawy i art. 13 Dyrektywy
    2006/112/WE należy rozgraniczyć sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych
    wyżej przepisów, organy powinny być traktowane jak podatnicy tego podatku.
    Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz
    urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji
    zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w
    art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy
    organ władzy publicznej bądź obsługujący ten organ urząd jest podatnikiem VAT. Nie
    można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy
    definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu
    ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we
    własnym imieniu i na własny rachunek.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Wykonują Państwo zadania własne samodzielnie lub przez powołane
    gminne jednostki organizacyjne. Część tych zadań wykonują Państwo także przy pomocy
    Spółki komunalnej ze 100 % udziałem Państwa w kapitale zakładowym Spółki. Zamierzają
    Państwo zakupić zamiatarkę. Nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, ponieważ zakup nie będzie wykorzystywany przez Państwa do

    wykonywania czynności opodatkowanych. Zakup będzie wykorzystywany do wykonywania
    czynności niepodlegających podatkiem VAT. Zamierzają Państwo udostępnić zamiatarkę
    nieodpłatnie na rzecz swojej spółki komunalnej. Udzielenie Spółce prawa do
    nieodpłatnego korzystania z zamiatarki na podstawie umowy użyczenia będzie stanowić
    dla Państwa czynność wykonywaną w ramach Państwa działalności, jako organu władzy
    samorządowej. Zapewnią sobie Państwo realizację zadań własnych, wynikających z ustawy
    o samorządzie gminnym. Jednocześnie nie będą Państwo z tego tytułu pobierać od Spółki
    jakiejkolwiek odpłatności.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy udostępnianie na podstawie umowy użyczenia
    przez Państwa Spółce zamiatarki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT .
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, zakres aktywności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady,
    tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców.
    Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie podejmowane przez jednostki w
    imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a
    dotyczące ich mienia należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb
    wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu
    terytorialnego jako zadanie własne.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że czynności wynikające z zadań własnych,
    nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z
    tytułu których jednostka samorządu terytorialnego nie uzyskuje wpływów, pozostają poza
    zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez
    jednostki samorządu terytorialnego poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a jednostki realizując te czynności nie występują w
    charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz w tym
    zakresie działają jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie zamierzają Państwo udostępnić zamiatarkę nieodpłatnie na
    rzecz swojej spółki komunalnej. Podkreślają Państwo, iż udzielenie Spółce prawa do
    nieodpłatnego korzystania z zamiatarki na podstawie umowy użyczenia będzie stanowić
    dla Państwa czynność wykonywaną w ramach Państwa działalności, jako organu władzy
    samorządowej. Tym sposobem zapewnią sobie Państwo realizację zadań własnych,
    wynikających z ustawy o samorządzie gminnym.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku nieodpłatne przekazanie przez Państwa na rzecz Spółki zamiatarki nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle ustawy o podatku od towarów i usług wykorzystywanie przez Państwa
    zamiatarki do zdarzeń spoza zakresu VAT, tj. oddanie w nieodpłatne używanie
    (wykorzystanie na cele publiczne w ramach zadań własnych), nie stanowi podlegającej
    opodatkowaniu dostawy towarów ani świadczenia usług. Dlatego też nieodpłatne
    wykonanie ww. czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wykonane przez Państwa
    świadczenie, tj. nieodpłatne przekazanie na rzecz Spółki zamiatarki, realizowane będzie
    poza zakresem Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a
    realizując to świadczenie nie wystąpicie Państwo w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działacie
    jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. Opisane świadczenie nie będzie
    wykonane przez Państwa w celu osiągnięcia zysku, a wynika jedynie z realizacji zadania o
    charakterze publicznym.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko, że nieodpłatne udostępnienie zamiatarki w
    ramach umowy użyczenia, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy.
    Jeśli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej
    zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.