Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.682.2024.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Otrzymane przez Podatnika środki pieniężne z wypłaty
gwarancji ubezpieczeniowej nie będą stanowiły u niego
przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych.
Słowa kluczowe: gwarancje
kontrahent
koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód
zaliczka
świadczenie-świadczenie ubezpieczeniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 6a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 grudnia 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 20
    grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:
      - czy w przypadku otrzymania przez Podatnika środków pieniężnych z wypłaty
        gwarancji ubezpieczeniowej będą one stanowiły u niego przychód w rozumieniu
        ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
      - jeżeli środki pieniężne z wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej będą stanowić u
        Podatnika przychód podatkowy, to w jaki sposób Podatnik ma ustalić dochód
        podatkowy z wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej zgodnie z ustawą o podatku
        dochodowym od osób prawnych?
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X spółka z o.o. jest spółką kapitałową prawa polskiego i posiada nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i
    zarządzania nieruchomościami własnymi (PKD 68.20.Z). Spółka była Inwestorem podczas
    realizacji prac budowlanych w budynku przy (...). Obecnie Wnioskodawca zajmuje się
    zarządzaniem nieruchomością oraz wynajmem lokali.
    W dniu (...) r. Spółka zawarła umowę o roboty budowlane z generalnym wykonawcą
    profesjonalnym podmiotem spółką Y S.A. siedzibą w (...) (dalej: „Generalny Wykonawca”).
    Przedmiot umowy obejmował rozbudowę i przebudowę budynku położonego (...) na
    budynek zamieszkania zbiorowego - akademik wraz z funkcjami towarzyszącymi oraz
    infrastrukturą techniczną.
    W ramach zawartej umowy Podatnik wypłacił Generalnemu Wykonawcy zaliczkę w kwocie
    netto 1 175 000,00 zł (słownie jeden milion sto siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych i zero
    groszy), która została w całości objęta gwarancją ubezpieczeniową. Na dzień składania
    wniosku zaliczka nie została rozliczona w kosztach uzyskania przychodu oraz w wartości
    początkowej środka trwałego przy (...).
    Zgodnie z umową Generalny Wykonawca był zobowiązany do przedłożenia gwarancji
    ubezpieczeniowej oraz jej cyklicznego przedłużania, tak żeby obowiązywała ona od dnia jej
    wystawienia do upływu 90 dni od dnia terminu podpisania Protokołu Odbioru
    Końcowego. Generalny Wykonawca w trakcie procesu inwestycyjnego wypowiedział

    umowę na realizację robót budowlanych i zaprzestał dalszego wykonywania prac. W
    związku ze zbliżającym się terminem ważności gwarancji ubezpieczeniowej Generalny
    Wykonawca został wezwany do niezwłocznego zwrotu zaliczki.
    Kwota zaliczki nie została zwrócona, zatem Podatnik skorzystał z przysługującemu mu
    prawa i zwrócił się do ubezpieczyciela o wypłatę kwoty 1 175 000,00 zł. Postępowanie
    likwidacyjne jest obecnie na etapie reklamacji, ponieważ ubezpieczyciel (dalej: „Gwarant”)
    wydał decyzję odmowną w sprawie wypłaty kwoty objętej gwarancją ubezpieczeniową.
    Spółka uważa, iż Gwarant w przyszłości wypłaci jej należną kwotę.
    Pytania
    1. Czy w przypadku otrzymania przez Podatnika środków pieniężnych z wypłaty gwarancji
      ubezpieczeniowej będą one stanowiły u niego przychód w rozumieniu ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych?
    2. Jeżeli środki pieniężne z wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej będą stanowić u Podatnika
      przychód podatkowy, to w jaki sposób Podatnik ma ustalić dochód podatkowy z
      wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od
      osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zaliczka stanowi świadczenie pieniężne na poczet ceny (np. sprzedaży) czy wynagrodzenia.
    W przypadku niedojścia umowy do skutku lub odstąpienia od niej przez jedną ze stron,
    niewywiązaniem się z warunków umowy, kwota ta staje się świadczeniem nienależnym.
    Osoba, która wpłaciła zaliczkę, uzyskuje tym samym roszczenie o zwrot nienależnego
    świadczenia. Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić
    drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy.
    Jeżeli np. jedna ze stron odstąpi od umowy, zaliczka musi być zwrócona w takiej samej
    wysokości, w jakiej została uiszczona. W klasycznej konstrukcji (gdy brak odmiennych
    postanowień) zaliczka przynosi jednostronną korzyść stronie przyjmującej wpłatę, będąc
    formą bezpłatnego kredytowania.
    Zwrot zaliczki przez Generalnego Wykonawcę miał nastąpić w ustalonym terminie.
    Generalny Wykonawca ze swojego obowiązku nie wywiązał się.
    Gwarancja ubezpieczeniowa miała charakter zabezpieczający i rekompensujący. Środki
    otrzymane z tytułu gwarancji są ściśle związane z nierozliczoną wartością zaliczki.
    Wnioskodawca otrzyma zatem równowartość nierozliczonej zaliczki od gwaranta a
    następnie gwarant może dochodzić swoich należności bezpośrednio u Generalnego
    Wykonawcy.
    Wnioskodawca skorzystał z gwarancji ubezpieczeniowej celem otrzymania zwrotu zaliczki i
    zwrócił się do gwaranta o wypłatę środków w wysokości nierozliczonej kwoty zaliczki.
    Wnioskodawca przewiduje, że otrzyma w przyszłości środki w wysokości nierozliczonej
    kwoty zaliczki od Gwaranta. W takiej sytuacji, nie będzie już rościć sobie prawa do zwrotu
    nierozliczonej kwoty od podwykonawcy, gdyż otrzyma jej zwrot od Gwaranta.
    Dla Wnioskodawcy znaczenie ekonomiczne ma zwrot udzielonej zaliczki, nie jest dla niego
    ważne kto przeleje środki na jego rachunek bankowy. To, czy zwrotu dokonuje
    podwykonawca, czy podmiot trzeci w „zastępstwie” podwykonawcy, nie ma dla
    Wnioskodawcy żadnego znaczenia.
    Faktycznie, równie dobrze Wnioskodawca, Generalny Wykonawca oraz wybrany przez nich
    inny podmiot trzeci mogłyby zawrzeć trójstronne porozumienie, iż w imieniu
    podwykonawcy zwrotu nierozliczonej kwoty zaliczki dokona ten podmiot trzeci. Sytuacja
    taka również doprowadziłaby do zwrotu zaliczki.

    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Podatnika środków pieniężnych z
    wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej przez Gwaranta nie spowoduje u niego powstania
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej przepisów prawa
    podatkowego nr 0111-KDIB1-1.4010.165.2017.1.BK wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, w dniu 9 stycznia 2018 r.
    Ad 2.
    W przypadku uznania przez organ interpretacyjny, że zwrot zaliczki przez Gwaranta
    stanowi przychód podatkowy (i tym samym uznania stanowiska Wnioskodawcy w
    odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe), zdaniem Wnioskodawcy, będzie on
    uprawniony do rozpoznania kwoty zaliczki jako wydatku poniesionego w bezpośrednim
    związku z uzyskanym przychodem.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT dochodem jest nadwyżka sumy przychodów ze źródła
    nad kosztami ich uzyskania w roku podatkowym w roku podatkowym.
    Art. 15 ust. 1 ustawy CIT stanowi, że kosztem uzyskania przychodu (dalej KUP) są koszty
    osiągnięte z źródła przychodów, które zostały poniesione w celu osiągnięcia lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów - z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ustawy CIT. Podstawowym warunkiem do uznania koszu za KUP jest istnienie
    związku przyczynowo skutkowego pomiędzy przychodem, a kosztem. Związek ten może
    być bezpośredni lub pośredni, o czym stanowi sama ustawa rozgraniczając moment ich
    potrącenia (art. 15 ust. 4 i art. 15 ust. 4c ustawy CIT).
    W przedstawionym stanie faktycznym istnieje bezpośredni związek przyczynowo skutkowy
    pomiędzy wypłaceniem zaliczki kontrahentowi (wydatkiem), a wypłatą kwoty gwarancji
    ubezpieczeniowej. Wnioskodawca poniósł faktyczną szkodę w związku z niewłaściwym
    wykonaniem umowy przez kontrahenta oraz brakiem zwrotu zaliczki, wskutek czego
    została uruchomiona procedura wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej. W ocenie Podatnika
    ma on zatem prawo do rozpoznania kwoty zaliczki wypłaconej Generalnemu Wykonawcy
    (kwota poniesionej szkody) jako kosztu uzyskania przychodu związanego z przychodem
    osiągniętym z tytułu wypłaty gwarancji ubezpieczeniowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochodem Podatnika w takim przypadku byłaby kwota
    otrzymana od Gwaranta tytułem realizacji gwarancji ubezpieczeniowej, pomniejszona o
    kwotę zapłaconej Generalnemu Wykonawcy zaliczki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 updop można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest
    każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca
    definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną – przychód powstaje zatem
    z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika, czyli wpływu, bezpośrednio do
    majątku podatnika względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego
    powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

    Ponadto, wyjątek od reguły, zgodnie z którą przychodem podatnika są przysporzenia
    faktycznie przez niego uzyskane wprowadza art. 12 ust. 3 updop. Stosownie do tego
    przepisu:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody,
      choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Przepis ten nakazuje ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały
    otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych
    świadczeń.
    Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne
    i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    W piśmiennictwie i judykaturze przychód podatkowy identyfikowany jest z trwałym
    przysporzeniem majątkowym zwiększającym wartość aktywów (zob. P. Małecki, M.
    Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość – Komentarz do art. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. LEX 2014). Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1248/11 stwierdzając, że z
    istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu
    majątkowego (dochodu), a zatem przychodem jest ta wartość, która wchodząc do majątku
    podatnika może powiększyć jego aktywa. Przychodem jest zatem takie przysporzenie
    majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.
    Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej
    osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika lub zmniejszenie jego
    zobowiązania w sposób trwały, a nie tymczasowy. Owa definitywność w zakresie środków
    pieniężnych definiowana powinna być przez pryzmat możliwości swobodnego nimi
    dysponowania. W ocenie organu przysporzenie w postaci otrzymania przez podatnika
    środków pieniężnych zostać może uznane za przychód w podatku dochodowym od osób
    prawnych, o ile łącznie zostaną spełnione poniższe warunki:
    - przysporzenie to ma charakter definitywny, powodujący w sposób trwały zwiększenie
      wartości aktywów podatnika lub też zmniejszenie wysokości jego zobowiązań oraz
    - podatnik może rozporządzać otrzymanymi środkami jak własnymi.
    Przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego
    aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych, na podstawie art. 12 ust.
    4 updop.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a updop:
      Do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do
      kosztów uzyskania przychodów.
    Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis odnosi się wyłącznie do poniesionych i
    zwróconych podatnikowi wydatków niezaliczonych z mocy art. 16 tej ustawy do kosztów
    uzyskania przychodów. Aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych
    wydatków”, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, konieczne jest, by „wydatek ten
    nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów” w rozumieniu przepisu art. 16 tej
    ustawy oraz by wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie
    zwrócony podatnikowi. Przy czym wydatek poniesiony powinien być odpowiednikiem

    wydatku zwróconego. Tak więc „wydatek zwrócony” to ten sam, a nie taki sam wydatek,
    który został poniesiony.
    Jak wynika z opisu sprawy, (...) r. zawarli Państwo umowę o roboty budowlane z
    generalnym wykonawcą profesjonalnym podmiotem spółką Y S.A. Przedmiot umowy
    obejmował rozbudowę i przebudowę budynku położonego w (...) na budynek
    zamieszkania zbiorowego - akademik wraz z funkcjami towarzyszącymi oraz infrastrukturą
    techniczną.
    W ramach zawartej umowy Podatnik wypłacił Generalnemu Wykonawcy zaliczkę, która
    została w całości objęta gwarancją ubezpieczeniową. Na dzień składania wniosku zaliczka
    nie została rozliczona w kosztach uzyskania przychodu oraz w wartości początkowej
    środka trwałego przy (...). Zgodnie z umową Generalny Wykonawca był zobowiązany do
    przedłożenia gwarancji ubezpieczeniowej oraz jej cyklicznego przedłużania, tak żeby
    obowiązywała ona od dnia jej wystawienia do upływu 90 dni od dnia terminu podpisania
    Protokołu Odbioru Końcowego. Generalny Wykonawca w trakcie procesu inwestycyjnego
    wypowiedział umowę na realizację robót budowlanych i zaprzestał dalszego wykonywania
    prac. W związku ze zbliżającym się terminem ważności gwarancji ubezpieczeniowej
    Generalny Wykonawca został wezwany do niezwłocznego zwrotu zaliczki. Kwota zaliczki
    nie została zwrócona, zatem skorzystali Państwo z przysługującego prawa i zwrócili się do
    ubezpieczyciela o wypłatę środków pieniężnych z tytułu gwarancji ubezpieczeniowej.
    Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że środki pieniężne z tytułu wypłaty
    gwarancji ubezpieczeniowej, które zostaną wypłacone przez Gwaranta na rzecz Państwa
    Spółki, nie będą mogły być uznane za pożytek, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a
    updop, ponieważ stanowią one środki pieniężne będące wykonaniem świadczenia z
    umowy gwarancji ubezpieczeniowej Generalnego Wykonawcy, a nie zwrot wydatków
    poniesionych przez Spółkę niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Wobec tego
    w analizowanej sprawie nie został spełniony jeden z warunków art. 12 ust. 4 pkt 6a updop,
    o których mowa powyżej, dlatego też w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania
    art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, a otrzymane od Gwaranta środki pieniężne w myśl art. 12 ust.
    1 pkt 1 tej ustawy, stanowić będą przychód podatkowy.
    W związku z powyższym, skoro dojdzie do wypłaty środków pieniężnych z tytułu gwarancji
    ubezpieczeniowej przez Gwaranta na rzecz Państwa Spółki, kwota otrzymywana przez
    Spółkę stanowi przychód podatkowy z tytułu otrzymanej od Gwaranta kwoty gwarancji
    ubezpieczeniowej, będącej wykonaniem świadczenia z umowy gwarancji
    ubezpieczeniowej i należy traktować ją jako przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 updop.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Ad 2.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej

    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęć „koszty
    bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty pośrednio związane z przychodami”.
    Słownik Języka Polskiego wskazuje, że przez pojęcie „bezpośrednio” należy rozumieć jako
    coś bez pośrednictwa, o stosunkach przestrzennych: bardzo blisko, w chwili następującej
    po czymś lub poprzedzającej coś, krótko przed kimś lub po kimś.
    Z kolei przez pojęcie „pośrednio” rozumiemy coś niedotyczącego czegoś bezpośrednio, w
    porównaniu z dwiema rzeczami, dwoma zjawiskami itp.: mający niektóre cechy wspólne
    im obu, mające charakter przejściowy, znajdujące się między dwoma etapami,
    elementami, stopniami jakiegoś procesu, zjawiska, jakiejś struktury itp.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W świetle natomiast art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Przepisy podatkowe uzależniają więc moment rozpoznania kosztów podatkowych od
    rodzaju ich związku z przychodami, tj. „bezpośredniego” lub „innego niż bezpośredniego”
    (tzw. pośredniego), nie definiują one jednak charakteru tego związku.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach zawartej umowy o roboty budowlane wypłacili
    Państwo Generalnemu Wykonawcy zaliczkę, która została w całości objęta gwarancją
    ubezpieczeniową. Generalny Wykonawca w trakcie procesu inwestycyjnego wypowiedział
    Państwu umowę na realizację robót budowlanych i zaprzestał dalszego wykonywania
    prac. W związku ze zbliżającym się terminem ważności gwarancji ubezpieczeniowej
    Generalny Wykonawca został wezwany do niezwłocznego zwrotu zaliczki. Kwota zaliczki
    nie została zwrócona, zatem skorzystali Państwo z przysługującemu prawa i zwrócili się do
    ubezpieczyciela o wypłatę należności, która jak Państwo wskazali we wniosku, zostanie
    wypłacona. Z wniosku wynika również, że wypłaconej Generalnemu Wykonawcy zaliczki,
    nie zaliczyli Państwo do kosztów podatkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe nie można zgodzić się z Państwem, iż w przedstawionym
    stanie faktycznym istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    wypłaceniem zaliczki kontrahentowi (wydatkiem), a wypłatą kwoty gwarancji
    ubezpieczeniowej. Należy zauważyć, że wypłata zaliczki dla Generalnego Wykonawcy
    została dokonana w związku z zawartą umową o roboty budowlane obejmujące
    rozbudowę i przebudowę budynku, a nie w związku z uzyskaniem kwoty objętej gwarancją
    ubezpieczeniową. Wypłata kwoty z gwarancji, o ile nastąpi, będzie miała związek z faktem,
    że Generalny Wykonawca w trakcie procesu inwestycyjnego wypowiedział umowę o
    realizację robót budowlanych i zaprzestał dalszego wykonywania prac.

    Tym samym brak jest związku przyczynowo-skutkowego wypłaty zaliczki z uzyskaniem
    kwoty z gwarancji ubezpieczeniowej. Wypłacona zaliczka nie może stanowić więc w ogóle
    kosztu uzyskania przychodu powiązanego z wypłatą z gwarancji.
    W konsekwencji, kwoty otrzymanej od Gwaranta tytułem realizacji gwarancji
    ubezpieczeniowej, nie będą Państwo pomniejszać o kwotę zapłaconej Generalnemu
    Wykonawcy zaliczki.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku
    oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż
    rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje
    organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
    funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.