Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.222.2025.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Zbycie udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku.
Słowa kluczowe: mieszkanie
nieruchomości
spadek
udział
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pana rodzice nabyli (...) 1998 r. mieszkanie aktem notarialnym Rep. A nr (...) w ustawowej
    wspólności w bloku usytuowanym w (...), objętej księgą wieczystą nr (...) i do swojej
    śmierci to mieszkanie użytkowali.
    Pana rodzice przez cały okres małżeństwa kontynuowali wspólnotę majątkową i nie
    zawierali żadnych ograniczeń wspólnoty.
    (...) 2022 r. zmarł Pana tata, a spadek po nim na podstawie testamentu notarialnego
    nabyła w całości Pana mama zostając jedynym właścicielem mieszkania, w którym do
    śmierci zamieszkiwała. Pan wraz z rodzeństwem nie podważaliście testamentu i nie
    występowaliście o zachowek.
    (...) 2025 r. zmarła Pana mama, a spadek po niej z mocy ustawy nabył Pan, Pana brat i
    siostra po 1/3 części.
    (...) 2025 r. wydane zostały Akty Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A nr (...).
    Po ustaleniach z rodzeństwem mieszkanie zostanie sprzedane. Między Panem, a Pana
    rodzeństwem nie będzie i nie było żadnych dopłat i spłat.
    W piśmie z 29 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzował Pan
    opis sprawy o następujące informacje:
    Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność, NIP (...). PKD:
    - 66.19.Z Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe z wyłączeniem
      ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,
    - 66.22.Z Działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych.
    Nie prowadzi Pan działalności związanej z obrotem nieruchomościami.
    Sprzedaż nieruchomości nie jest powiązana z wykonywaną działalnością.
    Po śmierci Pana mamy nie robili Państwo działu spadku.
    W skład spadku po Pana mamie wchodzi tylko mieszkanie.
    Sprzedaż nastąpi w 2025 r., ostatecznie w 2026 r.
    Pana rodzice nabyli mieszkanie w 1998 r. na własność.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedając z rodzeństwem w 2025 r. mieszkanie nabyte w spadku po mamie, Pan od
    swojej części 1/3 zobowiązany będzie do uiszczenia podatku od sprzedaży nieruchomości?
    Rodzice nabyli wspólnie mieszkanie w 1998 r., czyli ponad 5 lat od potencjalnego zbycia.
    Natomiast pytanie, czy ma Pan zapłacić podatek od zbycia nieruchomości przed upływem
    5 lat od części odziedziczonej testamentem przez mamę w 2022 r. (wskutek śmierci męża),
    a należącego do ich wspólnego majątku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że sprzedając teraz mieszkanie podatek nie będzie należny.

    Okres 5 lat powinien być liczony od momentu nabycia mieszkania przez Pana rodziców, tj.
    1998 r., a nie od 2022 r. (śmierć taty), ponieważ było to nabycie we wspólności majątkowej
    i nie da się przypisać udziałów określonej wielkości do któregoś z rodziców. Mieszkanie
    było własnością obojga rodziców, a po śmierci Pana taty Pana mama przecież drugi raz go
    nie nabywała.
    Podobne stanowisko znalazł Pan w indywidualnej interpretacji (627175) z 21 lutego 2025 r.
    sygnatura 0113-KDIPT2-2.4011.983.2024.3.ST.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością

    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę.
    Ze złożonego przez Pana wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że posiada Pan
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. (...) 1998 r.
    Pana rodzice nabyli na własność mieszkanie w ustawowej wspólności w bloku
    usytuowanym w (...) i do swojej śmierci to mieszkanie użytkowali. Pana rodzice przez cały
    okres małżeństwa kontynuowali wspólnotę majątkową i nie zawierali żadnych ograniczeń
    wspólnoty. (...) 2022 r. zmarł Pana tata, a spadek po nim na podstawie testamentu
    notarialnego nabyła w całości Pana mama zostając jedynym właścicielem mieszkania, w
    którym do śmierci zamieszkiwała. Pan z Pana rodzeństwem nie podważaliście testamentu
    i nie występowaliście o zachowek. (...) 2025 r. zmarła Pana mama, a spadek po niej z
    mocy ustawy nabył Pan, Pana brat i siostra po 1/3 części (...) 2025 r. wydane zostały Akty
    Poświadczenia Dziedziczenia. Po śmierci Pana mamy nie robili Państwo działu spadku, a
    między Panem, a Pana rodzeństwem nie będzie i nie było żadnych dopłat i spłat. W skład
    spadku po Pana mamie wchodzi tylko mieszkanie. Po Pana ustaleniach z rodzeństwem
    mieszkanie zostanie sprzedane w 2025 r., ostatecznie w 2026 r. Prowadzi Pan
    jednoosobową działalność niezwiązaną z obrotem nieruchomościami i planowana
    sprzedaż nieruchomości nie jest powiązana z wykonywaną działalnością.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”,
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze
    współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie
    jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma
    jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej
    oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
    korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 ustawy Kodeks cywilny).
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pana rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych
    do majątku wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie

    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanej przez Pana sprzedaży udziału (1
    /3) w nieruchomości (mieszkaniu), nabytego w drodze spadku po Pana zmarłej mamie
    (spadkodawczyni), w pierwszej kolejności zauważyć należy, że uprzednio uprawnionymi do
    nieruchomości, tj. mieszkania, na zasadzie wspólności ustawowej byli Pana zmarli rodzice.
    W konsekwencji, Pana zmarła mama była wyłącznym właścicielem majątku, który nabyła
    wspólnie z mężem, tj. Pana tatą.
    Wobec tego, pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym
    nieruchomość, o której mowa we wniosku, Pana zmarła mama nabyła do majątku
    wspólnego małżeńskiego, tj. 1998 r.
    Z uwagi bowiem na panujący w małżeństwie spadkodawczyni ustrój małżeńskiej
    wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pana mama
    (spadkodawczyni) wraz z mężem (tj. Pana tatą) posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z
    tego względu śmierć Pana taty nie spowodowała wyodrębnienia części ww.
    nieruchomości, którą można przypisać Pana mamie. W rezultacie, Pana mama w chwili
    śmierci męża (Pana taty) nie mogła ponownie nabyć udziału w nieruchomości, która
    została nabyta do wspólności małżeńskiej.
    Zatem skoro Pana mama była właścicielem nieruchomości w ramach wspólności
    ustawowej małżeńskiej od 1998 r., to pięcioletni okres przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana mamę
    (spadkodawczynię) niewątpliwie upłynął.
    Podsumowując, planowana przez Pana sprzedaż udziału (1/3) w mieszkaniu nabytego w
    drodze spadku po Pana mamie nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na
    upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż ww. udziału w
    mieszkaniu (również w części odziedziczonej testamentem przez Pana mamę po śmierci
    męża, tj. Pana taty) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych i nie wystąpi u Pana obowiązek zapłaty podatku dochodowego w związku
    ze sprzedażą tej nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia
    przyszłego.

    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma
    zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób, tj. Pana brata i siostry.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.