Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-15a/14/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-04-01
Teza: Czy wkład finansowy koproducentów w produkcję filmu, w zamian za udział w zyskach z tytułu dystrybucji filmu, nie stanowi dla producenta przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: film; film-produkcja filmowa; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 grudnia 2013 r. (data wpływu 3 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wkładu finansowego wniesionego przez koproducenta w zamian za udział w zysku z dystrybucji filmu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wkładu finansowego wniesionego przez koproducenta w zamian za udział w zysku z dystrybucji filmu.

W ww. wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważający rodzaj działalności gospodarczej to sklasyfikowana według PKD 59.11.Z działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych. Podatkową księgę przychodów i rozchodów prowadzi według zasady uproszczonej. Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 18 września 2013 r. Wnioskodawca zawarł umowę koprodukcyjną, zgodnie z którą producent i koproducent, podejmują współpracę w dziedzinie produkcji filmowej i zamierzają wyprodukować film dokumentalny. Zakończenie produkcji filmu nastąpi 31 marca 2014 r. Produkcja ma się odbyć wspólnie z dwoma koproducentami w oparciu o środki przewidziane umową i kosztorysem. Pierwszy koproducent wniósł do produkcji wkład finansowy zgodnie z zawartą umową koprodukcyjną gdzie dokonał wpłaty tego wkładu na konto bankowe Wnioskodawcy (producenta) w grudniu 2013 r. Wniesiony wkład finansowy koproducenta według umowy stanowi około 57,54% całego kosztu filmu. W kosztorysie podano specyfikacje kosztów produkcji wraz z oznaczeniem, które koszty finansuje Koproducent, który nie zajmuje się bezpośrednio płatnościami, tylko przekazuje producentowi określoną w umowie i kosztorysie kwotę na konkretną płatność. Koproducent jest samorządową instytucją kultury. Zgodnie z zawartą umową producent jest zobowiązany do zwrotu wkładu finansowego przekazanego przez koproducenta w przypadku niewyprodukowania filmu lub niewydatkowania przekazanej kwoty wkładu finansowego na cele związane z produkcją filmu. Producent i koproducent zgodnie z zawartą umową zamierzają wspólnie organizować, finansować produkcję i uzyskiwać przychody z dystrybucji w proporcjach zgodnie z przysługującym im prawem zawartym w umowie. Drugi koproducent wnosi do produkcji wkład w postaci scenariusza. Z tytułu wniesionych wkładów koproducenci mają nabyć współudział w autorskich prawach majątkowych oraz związany z tym udział w zyskach z tytułu dystrybucji, emisji i wyświetlania filmu. Przychody z dystrybucji filmu będą przekazywane koproducentowi na podstawie faktur VAT wystawionych w oparciu o raporty sprzedaży przygotowane przez producenta. Producent będzie uzyskiwał przychody w 100%, natomiast koproducenci będą wystawiać faktury na część uzyskanego zysku z dystrybucji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie, oznaczone we wniosku nr 1.

Czy wkład finansowy koproducentów w produkcję filmu, w zamian za udział w zyskach z tytułu dystrybucji filmu, nie stanowi dla producenta przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesiony wkład finansowy pieniężny we wspólną produkcję filmu, w zamian za udział w zysku z dystrybucji filmu oraz z autorskich praw majątkowych nie stanowi przychodu producenta. W związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych, ponieważ współprodukcja filmu to przedsięwzięcie wspólne stanowiące sumę wkładów finansowych w produkcję filmu. Celem podmiotów realizujących wspólne przedsięwzięcie jest wytworzenie wspólnego składnika majątku z myślą o czerpaniu przyszłych zysków z dystrybucji filmu, w proporcji do wniesionych wkładów finansowych. Wnioskodawca wskazuje, że podobne stanowisko zajmuje Dyrektor Izby Skarbowej w ………..w interpretacji indywidualnej o sygn. akt………………..

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ogólne pojęcie przychodu w rozumieniu ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. Nr 51, poz. 361 z późn. zm.) określone jest w przepisach art. 11 tej ustawy. Nie ma ono jednakże zastosowania w przypadku, gdy inne przepisy ustawy w sposób odmienny określają pojęcie przychodu. Z sytuacją taką mamy do czynienia w przypadku przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W przypadku przychodów z działalności gospodarczej nie jest zatem istotny moment otrzymania pieniędzy (wartości pieniężnych). Przychodem są bowiem kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie pojęcia „kwota należna”, determinuje ono bowiem rozumienie przychodu z działalności gospodarczej.

W przepisach podatkowych oraz w przepisach innych gałęzi prawa brak jest definicji pojęcia „kwota należna”. Konieczne jest zatem odwołanie się do słownikowego rozumienia tego pojęcia. W myśl Słownika języka polskiego, „należny” to „przysługujący, należący się komuś”. Z kolei czasownik „należeć się” oznacza tyle, co „przysługiwać komuś, stanowić dług, powinność, zapłatę”.

Należy jednak mieć też na uwadze fakt, że w większości przypadków umowy występujące w obrocie gospodarczym mają charakter odpłatny. Wierzytelności pieniężne (należności) związane są z dokonywaniem przez podatnika innych świadczeń na rzecz drugiej strony. Są więc kwotami należnymi za świadczenie wykonywane przez podatnika.

Tak więc w celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw otrzymania przez podatnika kwoty należnej. Jest to tym bardziej istotne, jeśli zważyć, że w niektórych przypadkach kwoty otrzymane nie są kwotami należnymi.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowę koprodukcyjną. Zgodnie z tą umową, producent i koproducent, podejmują współpracę w dziedzinie produkcji filmowej i zamierzają wyprodukować film dokumentalny. Zamierzają wspólnie organizować, finansować produkcję i uzyskiwać przychody z dystrybucji w proporcjach, zgodnie z przysługującym im prawem zawartym w umowie. Produkcja filmu ma się odbyć wspólnie z dwoma koproducentami w oparciu o środki przewidziane umową i kosztorysem. Jeden z koproducentów wniósł wkład własny w postaci wkładu pieniężnego. Z tytułu wniesionych wkładów koproducenci mają nabyć współudział w autorskich prawach majątkowych oraz związany z tym udział w zyskach z tytułu dystrybucji, emisji i wyświetlania filmu. Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu wkładu finansowego przekazanego przez koproducenta w przypadku nie wyprodukowania filmu lub nie wydatkowania przekazanej kwoty wkładu finansowego na cele związane z produkcją filmu.

W świetle powyższego należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia ze wspólnym przedsięwzięciem, w którym strony wspólnie, poprzez wkład pracy, wkład finansowy i rzeczowy tworzą wspólne dzieło. Własność tego dzieła przysługuje im w odpowiednich proporcjach, zgodnie z przysługującym im prawem zawartym w umowie. Wkładem tym, ze strony jednego z koproducentów, są przekazane Wnioskodawcy środki finansowe celem wykorzystania ich we wspólnym przedsięwzięciu. Zatem takie przekazanie określonej kwoty pieniężnej przez koproducenta na pokrycie kosztów produkcji filmu, do którego ww. podmioty (koproducenci i producent) nabywają prawa autorskie, nie powoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Przekazane środki finansowe nadal bowiem są własnością koproducenta, jako jego wkład we wspólne przedsięwzięcie. Natomiast w przypadku niewyprodukowania filmu lub niewydatkowania przekazanej kwoty wkładu finansowego na cele związane z produkcja filmu producent jest zobowiązany do zwrotu wkładu finansowego przekazanego przez koproducenta. Tym samym kwoty otrzymane przez Wnioskodawcę tytułem wkładu pieniężnego wniesionego przez koproducenta na pokrycie kosztów produkcji filmu dokumentalnego nie stanowią przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle powyższego, przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.