Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.43.2019.2.ZD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-02
Teza: Opodatkowanie przeniesienia z mocy prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie.
Słowa kluczowe: działki; odszkodowania; opodatkowanie; wywłaszczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2019 r. (data wpływu 28 stycznia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2019 r. (data wpływu 7 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia z mocy prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia z mocy prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie. Wniosek uzupełniono w dniu 7 marca 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Działki o numerach 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761, 764/1 stanowiły własność Skarbu Państwa, w imieniu którego działa Starosta.

Decyzją z dnia 6 kwietnia 2018 r. Starosta udzielił Gminie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie ulicy. Zgodnie z tą decyzją działki o nr ewid. 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761, 764/1 stały się z mocy prawa własnością gminy. Wyżej wymieniona decyzja stała się ostateczna w dniu 8 maja 2018 r.

W dniu 26 września 2018 r. zostały wydane decyzje ustalające wysokość odszkodowań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu przejścia z mocy prawa na własność Gminy ww. działek. Gmina przekazała kwotę odszkodowań na rachunek Powiatu w dniu 30 października 2018 r.

Burmistrz nie dysponuje planem zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby te działki. Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy i Miasta dla działek o nr ewidencyjnych:

*   761, 797/6, 843/1, 843/2 przewiduje drogę,
*   764/1 przewiduje obszar gruntów rolnych,
*   776/1 przewiduje drogę, obszar gruntów rolnych oraz tereny wód powierzchniowych.

Działki te nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W związku z nabyciem ww. działek Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W piśmie z dnia 6 marca 2019 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – wskazano, co następuje:

*   Działki będące przedmiotem wniosku o numerach ewidencyjnych:
    *   761 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną,
    *   764/1 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną,
    *   797/6 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną,
    *   843/1 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną,
    *   843/2 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną,
    *   776/1 – w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) była nieruchomością niezabudowaną.W dniu 8 maja 2018 r., czyli w dniu przejścia z mocy prawa na własność Gminy, wyżej wymienione działki były niezabudowane. Po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działki te nie są już własnością Skarbu Państwa (w imieniu którego działa Starosta) i posiadają nowego właściciela.
*   Działki będące przedmiotem wniosku o numerach ewidencyjnych:
    *   761 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela,
    *   764/1 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela,
    *   797/6 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela,
    *   843/1 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela,
    *   843/2 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela,
    *   776/1 – przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr 2/2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu, działka ta ma nowego właściciela.Wyżej wymienione działki stały się własnością Gminy na podstawie decyzji Starosty z dnia 6 kwietnia 2018 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Decyzję tą wydano w oparciu o ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1474). Przed wydaniem decyzji w tym trybie nie ma obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wyżej wymienione działki do dnia 8 maja 2018 r. były własnością Skarbu Państwa, w imieniu którego działa Starosta (Powiat), a po tym dniu mają nowego właściciela Gminę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane przez Powiat odszkodowanie z tytułu przejęcia przez Gminę na własność nieruchomości w postaci działek nr 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761, 764/1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jeżeli tak, to według jakiej stawki?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, za dostawę towarów uznaje się przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, wypłacone Powiatowi odszkodowanie podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy podkreślić, że co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Z przywołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że czynność polegająca na przeniesieniu z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (np. nieruchomości) w zamian za odszkodowanie stanowi dostawę towarów. W tej sytuacji bez znaczenia jest fakt, że dostawa nie jest de facto następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa. Odszkodowanie w tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (w tym np. nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.

Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru. Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Innymi słowy, organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach – gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też, aby uznać, że organ działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy cywilistycznej musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania organ ten wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej, ani urząd obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Jednocześnie organ w przedmiotowym zakresie nie występuje jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Jego sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości objętej wnioskiem jest taka sama jak innych podmiotów, których dotknąć może decyzja lokalizacyjna.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Powiat) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Działki o numerach 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761, 764/1 stanowiły własność Skarbu Państwa, w imieniu którego działa Starosta. Decyzją z dnia 6 kwietnia 2018 r. Starosta udzielił Gminie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z tą decyzją działki o nr ewid. 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761, 764/1 stały się z mocy prawa własnością Gminy. Wyżej wymieniona decyzja stała się ostateczna w dniu 8 maja 2018 r. W dniu 26 września 2018 r. zostały wydane decyzje ustalające wysokość odszkodowań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu przejścia z mocy prawa na własność Gminy ww. działek. Gmina przekazała kwotę odszkodowań na rachunek Powiatu w dniu 30 października 2018 r. Burmistrz nie dysponuje planem zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby te działki. Działki te nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W związku z nabyciem ww. działek Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Działki będące przedmiotem wniosku w dniu 8 maja 2018 r. (tj. w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna i wykonalna) stanowiły nieruchomości niezabudowane. Dla działek będących przedmiotem wniosku przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu (decyzja z dnia 6 kwietnia 2018 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przeniesienie z mocy prawa własności nieruchomości za odszkodowaniem podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz jaką stawkę podatku od towarów i usług należy w tym przypadku zastosować.

Jak wyjaśniono wyżej, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów – przeniesienie własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.

Wobec powyższego należy wskazać, że dostawa nieruchomości przez Powiat na rzecz Gminy, dokonywana w związku z decyzją wywłaszczeniową stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca dla tej czynności działa w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W tym przypadku, odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną i ze względu na przedmiot, czynność taka objęta jest podatkiem od towarów i usług.

Potwierdza to stanowisko TSUE zawarte w orzeczeniu z dnia 13 czerwca 2018 r. w sprawie C-665/16 (Minister Finansów przeciwko Gminie Wrocław), w którym Trybunał stwierdza, że: ,,stanowi transakcję podlegającą opodatkowaniu VAT przeniesienie własności nieruchomości należącej do podatnika VAT na rzecz Skarbu Państwa państwa członkowskiego, dokonane z mocy prawa i w zamian za zapłatę odszkodowania, w sytuacji (\`(...)\`), w której ta sama osoba reprezentuje zarazem organ wywłaszczający i wywłaszczaną gminę, i w której ta ostatnia nadal w praktyce zarządza daną nieruchomością, nawet jeżeli wypłata odszkodowania została dokonana tylko jako wewnętrzne przeksięgowanie w budżecie gminy”.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Natomiast w myśl art. 146aa ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Przepis art. 2 pkt 33 ustawy w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz – w przypadku braku takiego planu – wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane w myśl art. 2 pkt 33 ustawy. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, które nie są terenami budowlanymi, jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, z późn. zm.), w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy da innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 2204, z późn. zm.), wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości.

W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.

Z okoliczności sprawy wynika, że przed dniem, w którym wydano decyzję o wywłaszczeniu działek nr 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761 i 764/1 nie istniał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu obejmującego ww. nieruchomości. Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostały też wydane decyzje o warunkach zabudowy. Działki będące przedmiotem dostawy nie stanowią zatem terenu budowlanego zdefiniowanego w art. 2 pkt 33 ustawy.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że czynność przeniesienia przez Powiat z mocy prawa w zamian za odszkodowanie prawa własności nieruchomości – działek nr 776/1, 843/2, 843/1, 797/6, 761 i 764/1 – stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Dostawa korzysta jednak ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem nieruchomości te nie stanowią terenów budowlanych, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.