Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-500/12-4/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-26
Teza: Stawka podatku na napój z aloesu
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); podatek-podatek od towarów i usług; stawka; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2012 r. (data wpływu 16 maja 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. (data wpływu 15 czerwca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy sprzedaży napoju aloesowego A – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy sprzedaży napoju aloesowego A. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 15 czerwca 2012 r. o pismo w sprawie terminu wydania interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego z dnia 27 stycznia 2012 r. dystrybuowany przez Wnioskodawcę napój aloesowy A, tj. napój niegazowany z kawałkami aloesu o składzie: naturalna woda mineralna niegazowana, A(…) 30% (12% żel, 9% sok, 9% miąższ), regulator kwasowości – kwas cytrynowy, fruktoza, aromat grapefruitowy, substancja słodząca – Acesulfam K, mieści się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe”.

Sprzedaż ww. produktu jest sezonowa, przy czym szczyt sezonu przypada na miesiące letnie. Wielu dużych odbiorców sieciowych jest zainteresowana przedmiotowym produktem, ale nie chce go wprowadzić do sprzedaży w swoich hiper- i supermarketach, bez pisemnej interpretacji podatkowej, potwierdzającej prawo do stosowania 5% stawki podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ww. wyrób, mieszczący się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe” podlega 5% stawce VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o stanowisko Urzędu Statystycznego z dnia 27 stycznia 2012 r., zgodnie z którym dystrybuowany przez Spółkę napój aloesowy A, opisany we wniosku, mieści się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 – ww. wyrób podlega stawce VAT 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Ponadto ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku VAT dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek i zwolnień.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ustawy.

Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

Wskazać należy jednak, iż stosownie do art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Pod pozycją 52 załącznika nr 3 do ustawy, wymieniono grupę PKWiU ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W świetle objaśnienia do powołanego wyżej załącznika nr 3 do ustawy, ww. wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy. Zatem w odniesieniu do dostaw określonych napoi bezalkoholowych, dla których mocą ww. przepisów przewidziano różne stawki, stosuje się regulacje korzystniejsze dla podatnika.

Bowiem, także w poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy, wymieniono grupę PKWiU ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W świetle zaś objaśnień do tego załącznika, „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania. Natomiast wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawką 0%.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się dystrybucją napoju aloesowego A. Napój ten został sklasyfikowany do grupowania PKWiU 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe”. W skład produktu wchodzi: naturalna woda mineralna niegazowana, A(…) 30% (12% żel, 9% sok, 9% miąższ), regulator kwasowości – kwas cytrynowy, fruktoza, aromat grapefruitowy, substancja słodząca – Acesulfam K.

Wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „owocu” i „warzywa”, w związku z powyższym pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.

Z zawartej w Słowniku języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) definicji „warzywa” wynika, iż jest to roślina zielna, której korzenie, liście, kwiatostany lub owoce używane są jako pożywienie.

Natomiast „owoc” – zgodnie z definicją zawartą w tym samym słowniku – to jadalna część rośliny powstała z kwiatu.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca wskazał, że w skład napoju aloesowego wchodzi A(…) 30% (12% żel, 9% sok, 9% miąższ), więc należy sprawdzić czy roślinę tę można zaliczyć do warzywa lub owocu.

Według definicji zawartej w Słowniku wyrazów obcych PWN, aloes to bylina z rodziny asfodelowatych o grubych, mięsistych liściach zakończonych kolcami, pochodząca z Afryki, mająca zastosowanie w medycynie i kosmetyce, uprawiana także jako roślina doniczkowa (Słownik wyrazów obcych pod redakcją Mirosława Bańko, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 45).

Dodatkowo aloes nie został wymieniony w powszechnie obowiązującej „klasyfikacji warzyw”, także Główny Urząd Statystyczny w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w Sekcji A „Produkty rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa oraz usługi wspomagające”, która zawiera m.in. rośliny uprawne i produkty pochodzenia roślinnego nie zawarł aloesu w grupowaniu wskazującym warzywa i owoce.

Ponadto, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 161/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz. Urz. UE L Nr 51, str. 5), w załączniku wskazuje iż „aloes nie jest owocem objęty działem 8, lecz rośliną objętą działem 6”, który obejmuje „drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne”.

Wobec powyższego, napój niegazowany z kawałkami aloesu T(…) nie mieści się w poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy, gdyż aloes nie jest owocem ani warzywem i tym samym nie może zostać opodatkowany stawką preferencyjną w wysokości 5%. Wyłączenie to powoduje, że podlega on opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.