Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.338.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: 1. Rekompensata stanowi przychód podlegający
opodatkowaniu podatkiem dochodowym do osób prawnych,
nie korzystający w szczególności ze zwolnienia od podatku na
podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych. 2. W odniesieniu do
przychodów z tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał
art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
prawnych, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem
ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze,
wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Zatem
przychód powstanie w momencie otrzymania środków
pieniężnych z tytułu Rekompensaty przez Spółkę.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
polecenie
produkcja
przychód
przychód-moment powstania przychodów
rekompensata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 7 lipca
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy otrzymana Rekompensata stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym do osób prawnych niekorzystający w szczególności ze zwolnienia od
      podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych;
    - czy przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu
      otrzymanej Rekompensaty powstaje zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych w momencie otrzymania środków pieniężnych przez
      Państwa.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka jest
    podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Spółka jest podmiotem należącym do grupy kapitałowej, przedmiotem przeważającej
    działalności Spółki jest wytwarzanie energii elektrycznej. Spółka produkuje i sprzedaje
    energię elektryczną z farmy fotowoltaicznej położonej na terenie Polski. Spółka jest
    również czynnym i zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce.
    X S.A. (dalej: „X S.A.”) jest operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego w
    Polsce (OSP) i odpowiada m.in. za bilansowanie Krajowego Systemu
    Elektroenergetycznego (KSE), czyli dostosowywanie wielkości produkcji energii
    elektrycznej do zużycia energii elektrycznej. System elektroenergetyczny musi być
    zbilansowany w każdej jednostce czasu. Jeżeli w danej chwili produkcja energii
    elektrycznej jest za mała albo za wysoka w stosunku do jej zużycia, dochodzi do odchyłki
    częstotliwości w systemie oraz nieplanowych przepływów mocy na połączeniach
    transgranicznych. To z kolei może doprowadzić do niekontrolowanych wyłączeń
    elementów systemu i w konsekwencji do awarii skutkującej przerwami w dostawach
    energii elektrycznej. Dlatego planując pracę na każdy kolejny dzień, OSP analizuje bilans
    mocy KSE oraz dostosowuje pracę jednostek wytwórczych do zużycia tak, aby w każdej
    chwili zapewnione było bezpieczeństwo funkcjonowania sieci oraz systemu
    elektroenergetycznego jako całości.

    W szczególnych przypadkach X S.A. wydaje polecenia zaniżenia wytwarzania energii
    elektrycznej w instalacjach OZE (dalej: „Polecenia” lub „Redysponowanie Nierynkowe”)
    przyłączonych do krajowego systemu elektroenergetycznego, gdy jest to niezbędne dla
    zapewnienia jego bezpiecznej pracy. Polecenia są wydawane przez OSP (Operatora
    Systemu Elektroenergetycznego) na podstawie art. 9c ust. 7a lub 7b ustawy z dnia 10
    kwietnia 1997 roku - Prawo energetyczne (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 266 z późn. zm. - dalej:
    „PE”), z uwzględnieniem art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2023r. o zmianie ustawy -
    Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023r. poz. 1681 - dalej:
    „ustawa o zmianie Prawa energetycznego”).
    Właściciele instalacji OZE, które zrealizowały Polecenia, mają prawo do rekompensaty
    finansowej z tytułu niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona
    wyprodukowana w przypadku niewydania Polecenia przez X S.A., tj. z tytułu
    redysponowania nierynkowego instalacją fotowoltaiczną (PV) (dalej: „Rekompensata”).
    Rekompensata jest wypłacana na podstawie art. 13 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu
    Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 roku w sprawie rynku
    wewnętrznego energii elektrycznej, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30 ust. 5 i
    6 ustawy o zmianie Prawa energetycznego. Właściciel instalacji OZE w celu otrzymania
    Rekompensaty musi złożyć wniosek o Rekompensatę.
    Spółka w związku z wydaniem przez X S.A. Poleceń w stosunku do farmy fotowoltaicznej
    (...) złożyła do X S.A. następujące wnioski:
    - o Rekompensatę dla Spółki w zakresie instalacji fotowoltaicznej (...) z 6 lipca 2023 r., data
      redysponowania: 30 kwietnia 2023 r.;
    - o Rekompensatę dla Spółki w zakresie instalacji fotowoltaicznej (...) z 6 lipca 2023 r., data
      redysponowania: 23 kwietnia 2023 r.
    W odpowiedzi na złożone wnioski. Spółka otrzymała Informacje Rozliczeniowe w sprawie
    redysponowania nierynkowego instalacją fotowoltaiczną (PV):
    - ustalającą wysokość rekompensaty finansowej z tytułu redysponowania nierynkowego
      instalacją fotowoltaiczną (PV): (...) 23 kwietnia 2023 r. na kwotę: (...) zł netto, tj. bez
      podatku od towarów i usług,
    - ustalającą wysokość rekompensaty finansowej z tytułu redysponowania nierynkowego
      instalacją fotowoltaiczną (PV): (...) 30 kwietnia 2023 r. na kwotę (...) zł netto, tj. bez
      podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z wyjaśnieniami do Informacji Rozliczeniowej, w celu otrzymania Rekompensaty
    w wysokości wskazanej w Informacji Rozliczeniowej Spółka jest obowiązana złożyć do X S.
    A.:
    1) prawidłowo wystawiony dokument księgowy (rozliczeniowy),
    2) oświadczenia o treści: „Niniejszym, działając w imieniu Wnioskującego: (...) Sp. z o.o.
      akceptuję wysokość (kwotę) rekompensaty finansowej wskazaną w Informacji
      Rozliczeniowej z dnia 24.06.2024 r., oraz oświadczam, że zapłata tej kwoty
      rekompensaty wyczerpuje moje roszczenia z tytułu redysponowania nierynkowego
      instalacji PV: (...), objętego Wnioskiem o Rekompensatę nr (...) z dnia 06.07.2023 r.”
      oraz „Niniejszym, działając w imieniu Wnioskującego: (...) Sp. z o.o. akceptuję
      wysokość (kwotę) rekompensaty finansowej wskazaną w Informacji Rozliczeniowej z
      dnia 24.06.2024 r., oraz oświadczam, że zapłata tej kwoty rekompensaty wyczerpuje
      moje roszczenia z tytułu redysponowania nierynkowego instalacji PV: (...), objętego
      Wnioskiem o Rekompensatę nr (...) z dnia 06.07.2023 r.”.
    Zgodnie z wyjaśnieniami do Informacji Rozliczeniowej, podstawą do wystawienia
    dokumentu księgowego jest otrzymana od X S.A. Informacja Rozliczeniowa. Wartość
    rekompensaty zawarta w Informacji Rozliczeniowej, powiększona zostanie o podatek VAT
    jeśli będą tego wymagały obowiązujące przepisy prawa i zgodnie z nimi. Terminem
    płatności należności, o której mowa w Informacji Rozliczeniowej (wyznaczonej kwoty
    rekompensaty finansowej) jest 21 dzień od daty doręczenia X S.A. prawidłowo
    wystawionego dokumentu księgowego.

    Pytania
    1. Czy otrzymana Rekompensata stanowi przychód podlegający opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym do osób prawnych niekorzystający w szczególności ze
      zwolnienia od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytaniem nr 1 będzie twierdząca, to czy przychód w rozumieniu
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu otrzymanej Rekompensaty
      powstaje zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych w momencie otrzymania środków pieniężnych przez Spółkę?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Zdaniem Spółki prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Rekompensata
    stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym do osób
    prawnych, nie korzystający w szczególności ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ad 2. Zdaniem Spółki prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w odniesieniu do
    przychodów z tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychodami, z
    zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości
    pieniężne, w tym również różnice kursowe. Zatem przychód powstanie w momencie
    otrzymania środków pieniężnych z tytułu Rekompensaty przez Spółkę.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych”) nie
    zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do
    wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice
    kursowe.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
    Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika
    skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania
    przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy
    przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących
    na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Jednak nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę
    opodatkowania. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1. stanowiącego podstawę
    opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na

    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    W art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wymienione zostały
    dochody, które na mocy tego przepisu korzystają ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne
    od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie
    określonym w odrębnych ustawach. Należy przy tym zaznaczyć, że wszelkie ulgi i
    zwolnienia przewidziane w ustawie podatkowej należy traktować jako wyjątek od ogólnej
    zasady powszechności opodatkowania, przez co zawsze należy je stosować w sposób
    ścisły - zgodnie z literą prawa - a nie rozszerzający.
    Wskazać również należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    nie definiują pojęcia "dotacja". Brak ustawowej definicji pojęcia "dotacja" nie uprawnia
    jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego. Mając powyższe na
    względzie, należy odwołać się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
    (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1530 ze zm, dalej: „ustawa o finansach publicznych”) w zakresie
    rozumienia sformułowania "dotacja" zawartego w przepisach podatkowych.
    Zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych, przez dotacje należy rozumieć
    podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu
    jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych
    przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów
    międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
    Zgodnie natomiast z art. 127 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, dotacje celowe
    są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie:
    a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom
      samorządu terytorialnego ustawami,
    b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad
      kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,
    c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
    d) zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b.
    e) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
    f) kosztów realizacji inwestycji.
    W myśl art. 127 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, dotacjami celowymi są także środki
    przeznaczone na:
    1) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5
      ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6 wydatkowane przez podmioty realizujące te programy, inne
      niż państwowe jednostki budżetowe;
    2) realizację projektów pomocy technicznej finansowanych z udziałem środków
      europejskich i środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b;
    3) finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki samorządu
      terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez jednostki, o
      których mowa w art. 9 pkt 5, 7 i 14;
    4) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5
      ust. 3 pkt 5;
    5) współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków
      europejskich;
    6) wyprzedzające finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej, o którym mowa w odrębnych
      przepisach, w części podlegającej refundacji ze środków Unii Europejskiej.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka jest podmiotem należącym do grupy
    kapitałowej, przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest wytwarzanie energii
    elektrycznej. Spółka produkuje i sprzedaje energię elektryczną z farmy fotowoltaicznej

    położonej na terenie Polski. Spółka jest również czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    VAT w Polsce.
    X S.A. jest operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego w Polsce (OSP) i
    odpowiada m.in. za bilansowanie Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE), czyli
    dostosowywanie wielkości produkcji energii elektrycznej do zużycia energii elektrycznej.
    System elektroenergetyczny musi być zbilansowany w każdej jednostce czasu. Jeżeli w
    danej chwili produkcja energii elektrycznej jest za mała albo za wysoka w stosunku do jej
    zużycia, dochodzi do odchyłki częstotliwości w systemie oraz nieplanowych przepływów
    mocy na połączeniach transgranicznych. To z kolei może doprowadzić do
    niekontrolowanych wyłączeń elementów systemu i w konsekwencji do awarii skutkującej
    przerwami w dostawach energii elektrycznej. Dlatego planując pracę na każdy kolejny
    dzień, OSP analizuje bilans mocy KSE oraz dostosowuje pracę jednostek wytwórczych do
    zużycia tak, aby w każdej chwili zapewnione było bezpieczeństwo funkcjonowania sieci
    oraz systemu elektroenergetycznego jako całości.
    W szczególnych przypadkach X S.A. wydaje Polecenia zaniżenia wytwarzania energii
    elektrycznej w instalacjach OZE przyłączonych do krajowego systemu
    elektroenergetycznego, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia jego bezpiecznej pracy.
    Polecenia są wydawane przez OSP (Operatora Systemu Elektroenergetycznego) na
    podstawie art. 9c ust. 7a lub 7b PE, z uwzględnieniem art. 30 ust. 5 ustawy o zmianie
    Prawa energetycznego.
    Właściciele instalacji OZE, które zrealizowały Polecenia, mają prawo do rekompensaty
    finansowej z tytułu niewyprodukowania energii elektrycznej w ilości, w jakiej zostałaby ona
    wyprodukowana w przypadku niewydania Polecenia przez X S.A., tj. z tytułu
    redysponowania nierynkowego instalacją fotowoltaiczną (PV). Rekompensata jest
    wypłacana na podstawie art. 13 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 roku w sprawie rynku wewnętrznego energii
    elektrycznej, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30 ust. 5 i 6 ustawy o zmianie
    Prawa energetycznego. Właściciel instalacji OZE w celu otrzymania Rekompensaty musi
    złożyć wniosek o Rekompensatę.
    Rekompensata ma rekompensować utracone przez Spółkę zyski ze sprzedaży energii
    elektrycznej. Decyzja o redysponowaniu podejmowana przez X S.A. wpływa na
    ograniczenie produkcji energii przez Spółkę; produkcja energii elektrycznej jest
    ograniczona i w konsekwencji Spółka nie otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenia. W
    zamian za to Spółka otrzymuje Rekompensatę finansową wypłacaną przez X S.A.
    Rekompensata jest zatem konsekwencją przymusowego ograniczenia produkcji energii, a
    jej celem jest rekompensata przychodów netto ze sprzedaży energii, które wytwórca
    energii wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia oraz kwoty dodatkowych kosztów
    operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania Nierynkowego.
    Dodać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera pojęcia
    "rekompensata", zatem zasadne jest posłużenie się wykładnią językową tego pojęcia.
    Jak wskazuje Słownik Języka Polskiego (PWN) "rekompensata", to m.in. "zrównoważenie
    lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś", "zlikwidowanie
    poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd". Aby określone środki stanowiły
    "rekompensatę" musi zaistnieć zatem przyczyna (źródło) generująca stratę/niedobór
    /krzywdę. Niedostatki te następnie są "rekompensowane".
    Ponadto, sam ustawodawca w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.
    j. Dz. U z 2024 r. poz. 266 ze zm.) posługując się pojęciem "rekompensaty" jednoznacznie
    wskazuje, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie
    lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie
    wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem
    "rekompensaty", a nie pojęciem "dotacja" należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.
    Brak określenia omawianej rekompensaty pojęciem "dotacja" stanowi dodatkowy

    argument przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w opisanym przypadku. Należy
    wskazać, że otrzymana pomoc/rekompensata nie stanowi realizacji żadnego celu
    publicznego. Stanowi ona wyłącznie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    Z literalnego brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych wynika wprost, jakie środki mogą podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Dla
    zastosowania zwolnienia określonego w powołanym przepisie wymagane jest, aby środki
    były dotacją oraz aby były otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Rekompensaty w opinii Spółki nie mają charakteru dotacji - nie są przeznaczone na
    konkretny cel (można dysponować tymi środkami dobrowolnie). W opinii Spółki
    rekompensaty nie pochodzą również z budżetu państwa ani z budżetu jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Podsumowując, zdaniem Spółki Rekompensaty stanowią niepodlegający zwolnieniu
    przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ad 2.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania wart. 12 ust. 1 tej
    ustawy przykładowych przysporzeń. zaliczanych do tej kategorii. W szczególności, zgodnie
    z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z
    zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości
    pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    można więc stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do
    majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie "otrzymane"
    oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek
    bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata
    gotówką, nabycie prawa). Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego
    uzyskania przez podatnika.
    Wyjątek od tej zasady wprowadza art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, który stanowi, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Aby dany przychód można było przyporządkować do źródła przychodów, jakim jest
    działalność gospodarcza, musi być on związany z taką działalnością. Chodzi tu o wszystkie
    te przychody, które nie powitałyby, gdyby podatnik nie prowadził działalności.
    Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał wart. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych, że dla zakwalifikowania danych przychodów do źródła przychodów,
    jakim jest działalność gospodarcza, wystarczy, że będą one związane z taką działalnością,
    a więc pomiędzy jej wykonywaniem a powstaniem takiego przychodu powinien istnieć
    związek przyczynowo- skutkowy, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania
    jest prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z
    działalnością gospodarczą o ile nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Przychody z działalności gospodarczej powstają na zasadzie kasowej albo memoriałowej,
    co zostało uregulowane wart. 12 ust. 3-3e ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, zawierającym zasady określające moment powstania tych przychodów.

    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Na mocy tego przepisu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się,
    z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego
    lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment
    powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Tak więc, regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydania
    rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania
    usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasadą
    jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód
    dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli strony
    ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu
    uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na
    wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Art. 12 ust. 3d ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych wskazuje natomiast, że przepis ust. 3c stosuje się
    odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.
    Istnieją również sytuacje szczególne, w których dopiero otrzymanie środków pieniężnych
    rodzi obowiązek zadeklarowania przychodu podatkowego z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej. Kwestię tę reguluje art. 12 ust. 3e ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym w przypadku otrzymania przychodu, o
    którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania
    przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Stosownie do treści art. 12 ust. 3f ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych, za datę powstania przychodu z tytułu
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment
    realizacji tych praw.
    Zdaniem Spółki, w przedstawionych we wniosku okolicznościach do przychodów z
    Rekompensaty zastosowania nie będzie miał art. 12 ust. 3e ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Powyższy przepis odnosi się bowiem do momentu
    powstania przychodów, o których mowa w ust. 3, tj. przychodów z działalności
    gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej, a także z pewnymi wyjątkami do
    przychodów z zysków kapitałowych. Zgodnie z jego brzmieniem za datę powstania
    przychodu uważa się zasadniczo dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
    wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: (...).
    Zdaniem Spółki otrzymanie Rekompensaty nie stanowi żadnego z tych zdarzeń.
    Rekompensata nie stanowi bowiem przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych. Rekompensata jest bowiem wypłacana na
    podstawie art. 13 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z
    dnia 5 czerwca 2019 roku w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30 ust. 5 i 6 ustawy o zmianie Prawa
    energetycznego. Celem jej udzielenia jest rekompensata przychodów ze sprzedaży energii,
    które wytwórca energii wygenerowałby, gdyby nie wydano Polecenia oraz kwoty
    dodatkowych kosztów operacyjnych poniesionych w wyniku Redysponowania
    Nierynkowego.
    Podsumowując, zdaniem Spółki w analizowanej sprawie w odniesieniu do przychodów z
    tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i

    4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe. Zatem przychód powstanie w momencie otrzymania środków
    pieniężnych przez Spółkę.
    Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę jest przy tym zgodne ze stanowiskiem organów
    podatkowych. W ramach przykładu należy wskazać m.in. na:
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 stycznia
        2024 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.615.2023.4.KW,
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15
        października 2024 r. znak: 0111 -KDIB1 -1.4010.391.2024.2.MF,
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2023
        r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.766.2022.1.BJ.
    Podsumowując, zdaniem Spółki w analizowanej sprawie w odniesieniu do przychodów z
    tytułu Rekompensaty zastosowanie będzie miał art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i
    4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe. Zatem przychód powstanie w momencie otrzymania środków
    pieniężnych przez Spółkę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuje od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrz
    ygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.