Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.715.2016.2.KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-20
Teza: w zakresie ustalenia czy zamiana nieruchomości pomiędzy Gminą, a Miastem, posiadającymi tożsame numery NIP i Regon, powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie dotyczącym niezabudowanych działek nr 358/99 i nr 512/100
Słowa kluczowe: Skarb Państwa; stawka; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 września 2016 r. (data wpływu 20 września 2016 r.), uzupełnione pismem z 30 listopada 2016 r. (data wpływu 1 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy zamiana nieruchomości pomiędzy Gminą, a Miastem, posiadającymi tożsame numery NIP i Regon, powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie dotyczącym niezabudowanych działek nr 358/99 i nr 512/100 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy zamiana nieruchomości pomiędzy Gminą, a Miastem, posiadającymi tożsame numery NIP i Regon, powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie dotyczącym niezabudowanych działek nr 358/99 i nr 512/100.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 30 listopada 2016 r. (data wpływu 1 grudnia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 21 listopada 2016 r. znak: 2461-IBPP2.4512.715.2016.1.KO.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Na podstawie uchwał Rady Miasta z dnia 25 lutego 2016r. w sprawie utworzenia Technikum, nr … w sprawie utworzenia Zespołu Szkół Techniczno-Zawodowych oraz nr … w sprawie planu sieci publicznych szkół ponadgimnazjalnych oraz szkół specjalnych prowadzonych przez Miasto zmieniono z dniem 1 września 2016 r. siedzibę Zasadniczej Szkoły Zawodowej na budynek przy ul. B, jak również utworzono Technikum nr … z siedzibą pod tym samym adresem, które to szkoły również z dniem 1 września 2016 r. utworzyły Zespół Szkół Techniczno-Zawodowych. W związku z powyższym 10 maja 2016 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wygaśnięcia z dniem 31 sierpnia 2016 r. trwałego zarządu ustanowionego na czas nieoznaczony na rzecz Zasadniczej Szkoły Zawodowej na zabudowanej nieruchomości gruntowej, położonej przy ul. B, stanowiącej własność Miasta - na prawach powiatu, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 593/231 o powierzchni 0,4689 ha, dla której w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta oraz działki nr 358/99 i nr 512//100 o łącznej powierzchni 0,0414 ha, dla których w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta. Równolegle dnia 12 maja 2016 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek dyrektorów szkół - Miejskiego Gimnazjum i Zasadniczej Szkoły Zawodowej o przekazanie trwałego zarządu pomiędzy tymi jednostkami organizacyjnymi w stosunku do zabudowanej nieruchomości położonej przy ul. B. Postępowanie w przedmiocie przekazania trwałego zarządu ustanowionego na rzecz Miejskiego Gimnazjum - Zespołowi Szkół Techniczno-Zawodowych zostało wszczęte z dniem 6 czerwca 2016 r. W związku z koniecznością ujednolicenia powołanych zmian ze stanem faktycznym na gruncie pojawiła się konieczność dokonania zamiany nieruchomości, zabudowanych obiektami powyższych jednostek oświatowych. Zgodnie z dyspozycją § 1 ust. 6 pkt 4 załącznika do uchwały Nr X Rady Miasta z dnia 3 września 2009 r. w sprawie określenia zasad nabycia i zbycia nieruchomości, stanowiących gminny oraz powiatowy zasób nieruchomości Miasta zgody Rady Miasta wyrażonej odrębną uchwałą wymaga zamiana nieruchomości dokonywana na inną nieruchomość Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, bez obowiązku dokonywania dopłat, w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości. W związku z powyższym uchwałą Rady Miasta z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości pomiędzy Gminą a Miastem na prawach powiatu zrealizowano powołany wyżej wymóg dodatkowej zgody Rady Miasta wyrażonej odrębną uchwałą.

Aktem notarialnym z dnia 6 lipca 2016 r. dokonano zamiany nieruchomości pomiędzy Gminą a Miastem na prawach powiatu, której przedmiotem były następujące nieruchomości:

1.  nieruchomość położona przy ul. B, stanowiąca własność Gminy, arkusz mapy 13-3, obejmująca działki: nr 757/45 o pow. 0,9617 ha, dla której w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzona jest księga wieczysta oraz nr 755/45 o pow. 0,0251 ha, dla której w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzona jest księga wieczysta,
2.  nieruchomość położona przy ul. J, stanowiąca własność Miasta - na prawach powiatu, obejmująca działki: nr 593/231 o powierzchni 0,4689 ha, arkusz mapy 8-2, dla której w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta oraz działki nr 358/99 i nr 512/100 o łącznej powierzchni 0,0414 ha, arkusz mapy 7, dla których w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta.

Na potrzeby prowadzonego postępowania w przedmiocie zamiany nieruchomości zlecono rzeczoznawcy majątkowemu - przeprowadzenie czynności związanych z ustaleniem wartości przedmiotowych nieruchomości.

Powołany biegły, sporządzając operat szacunkowy określający wartość rynkową zabudowanych nieruchomości położonych w P. przy ul. B, oszacował wartość nieruchomości na kwotę 5.497.493,00 zł, w tym 4.437.078,00 zł to oszacowana wartość składnika budowlanego, a 1.060.415,00 zł to oszacowana wartość gruntu. Natomiast całkowita wartość nieruchomości położonej przy ul. J wynosi 1.881.260,00 zł, w tym 1.300.086,00 zł to oszacowana wartość składnika budowlanego a 581.174,00 zł to oszacowana wartość gruntu (wartość niezabudowanych działek: nr 358/99 i nr 512/100 o łącznej powierzchni 414 m2 oszacowano na kwotę 51.833,00 zł). W przypadku obydwóch obiektów szkolnych ulepszenia rzeczonych nieruchomości nie przekroczyły 30% wartości początkowej tych nieruchomości.

Pismem z 30 listopada 2016 r. Wnioskodawca uzupełnił zaistniały stan faktyczny następująco.

Na podstawie uchwał Rady Miasta z dnia 25 lutego 2016 r.: w sprawie utworzenia Technikum, nr w sprawie utworzenia Zespołu Szkół Techniczno-Zawodowych oraz nr w sprawie planu sieci publicznych szkół ponadgimnazjalnych oraz szkół specjalnych prowadzonych przez Miasto zmieniono z dniem 1 września 2016 r. siedzibę Zasadniczej Szkoły Zawodowej na budynek przy ul. B, jak również utworzono Technikum z siedzibą pod tym samym adresem, które to szkoły również z dniem 1 września 2016 r. utworzyły Zespół Szkół Techniczno-Zawodowych. W związku z powyższym 10 maja 2016 r, wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wygaśnięcia z dniem 31 sierpnia 2016 r. trwałego zarządu ustanowionego na czas nieoznaczony na rzecz Zasadniczej Szkoły Zawodowej na zabudowanej nieruchomości gruntowej, położonej przy ul. J, stanowiącej własność Miasta - na prawach powiatu, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków m.in. jako działki nr 358/99 i nr 512//100 o łącznej powierzchni 0,0414 ha, dla których w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta. Równolegle dnia 12 maja 2016 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek dyrektorów szkół - Miejskiego Gimnazjum i Zasadniczej Szkoły Zawodowej o przekazanie trwałego zarządu pomiędzy tymi jednostkami organizacyjnymi w stosunku do zabudowanej nieruchomości położonej przy ul. B. Postępowanie w przedmiocie przekazania trwałego zarządu ustanowionego na rzecz Miejskiego Gimnazjum - Zespołowi Szkół Techniczno-Zawodowych zostało wszczęte z dniem 6 czerwca 2016 r. W związku z koniecznością ujednolicenia powołanych zmian ze stanem faktycznym na gruncie pojawiła się konieczność dokonania zamiany nieruchomości, zabudowanych obiektami powyższych jednostek oświatowych. Zgodnie z dyspozycją § 1 ust. 6 pkt 4 załącznika do uchwały Nr Rady Miasta z dnia 3 września 2009 r. w sprawie określenia zasad nabycia i zbycia nieruchomości, stanowiących gminny oraz powiatowy zasób nieruchomości Miasta zgody Rady Miasta wyrażonej odrębną uchwałą wymaga zamiana nieruchomości dokonywana na inną nieruchomość Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, bez obowiązku dokonywania dopłat, w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości. W związku z powyższym uchwałą Nr Rady Miasta z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości pomiędzy Gminą a Miastem na prawach powiatu zrealizowano powołany wyżej wymóg dodatkowej zgody Rady Miasta wyrażonej odrębną uchwałą.

Aktem notarialnym z dnia 6 lipca 2016 r. dokonano zamiany nieruchomości pomiędzy Gminą a Miastem na prawach powiatu, której przedmiotem były m.in. działki nr 358/99 i nr 512/100 o łącznej powierzchni 0,0414 ha, arkusz mapy 7, dla których w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta. Na potrzeby prowadzonego postępowania w przedmiocie zamiany nieruchomości zlecono rzeczoznawcy majątkowemu - Pani A - uprawnienia zawodowe nr, przedstawicielowi firmy F - Wycena Nieruchomości, przeprowadzenie czynności związanych z ustaleniem wartości przedmiotowych nieruchomości. Powołany biegły, sporządzając operat szacunkowy określający wartość rynkową oszacował wartość niezabudowanych działek: nr 358/99 i nr 512/100 o łącznej powierzchni 414 m2 na kwotę 51.833,00 zł, przyjmując 125,20 zł/m2 gruntu. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Miasta przyjętym uchwałą Nr Rady Miasta z dnia 31 maja 2006 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa, zmienioną uchwałą nr Rady Miasta z dnia 30 października 2014 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa, zmienioną uchwałą nr z dnia 28 kwietnia 2016 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa, działka nr 358/99 położona jest na terenie o ustalonym podstawowym przeznaczeniu: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonym na rysunku planu symbolem B32 MN i nie była w przeszłości wydana dla niej decyzja o warunkach zabudowy tudzież decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Również działka nr 512/100 zgodnie z ustaleniami powołanego planu położona jest na terenie o ustalonym podstawowym przeznaczeniu: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonym na rysunku planu symbolem B32 MN i nie była w przeszłości wydana dla niej decyzja o warunkach zabudowy tudzież decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy transakcja dokonana pomiędzy Gminą, a Miastem na prawach powiatu, posiadającymi tożsame numery ewidencyjne NIP i REGON, obejmująca zamianę nieruchomości, powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie dotyczącym niezabudowanych działek: nr 358/99 i nr 512/100?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 listopada 2016 r.):

Zdaniem Wnioskodawcy opodatkowaniu nie powinna podlegać transakcja zamiany w zakresie obejmującym działki nr 358/99 i nr 512/100, gdyż wprawdzie są to parcele niezabudowane, to jednak położone na terenie szkolnym. Zważyć również należy, iż rzeczona transakcja została dokonana pomiędzy dwoma zasobami nieruchomości, determinowanymi przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity z 2015 r. Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 z późn. zm.), natomiast w świetle przepisów podatkowych mamy do czynienia z tożsamością podmiotową na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.) rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Stosownie art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z przytoczonych regulacji wynika, że – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Zgodnie z art. 603 Kodeksu cywilnego przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.

Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego zawiera dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisy o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Przy czym zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel.

Zatem, zamianę nieruchomości w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 158 Kodeksu cywilnego umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest to, czy zamiana nieruchomości pomiędzy Gminą, a Miastem, posiadającymi tożsame numery NIP i Regon, powinna podlegać opodatkowaniu w zakresie dotyczącym niezabudowanych działek nr 358/99 i nr 512/100.

Organ zauważa, że istota dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy polega na „przeniesieniu prawa” do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania towarem. Przepis ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona uzyskuje de facto, możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się to z przeniesieniem własności w sensie cywilistycznym, wskazując na uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Znajduje to wyraz w formule „jak właściciel”, co implikuje możliwość uznania za dostawę towarów również owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą bez względu na to, czy w rzeczywistości w ślad za tym doszło do przeniesienia prawa własności. Należy rozróżnić pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel” w ujęciu ustawowym i pojęcie własności w ujęciu cywilistycznym.

Na podstawie art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

W świetle art. 33 Kodeksu cywilnego osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną.

Należy wyjaśnić, że Skarb Państwa stanowi osobę prawną „sui generis” (uważany jest). Do niego odnosi się zasada specjalnej zdolności prawnej (Kodeks cywilny. Księga Pierwsza. Część ogólna. K. Piasecki. Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2003, Komentarz do art. 34).

W obrocie Skarb Państwa (fiskus) bierze udział przez tzw. stationes fisci, będące określonymi jednostkami organizacyjnymi. W konsekwencji, w każdej sprawie przeciwko Skarbowi Państwa zachodzi potrzeba ustalenia właściwego statio fisci. Ponadto Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych jest podmiotem praw i obowiązków, które dotyczą mienia państwowego nie należącego do innych osób prawnych, zatem każda czynność cywilnoprawna państwowej jednostki organizacyjnej jest de iure civili czynnością Skarbu Państwa. Jednostki te działają na rachunek Skarbu Państwa, a przysporzenie majątkowe może nastąpić tylko na rzecz Skarbu Państwa. Jednostka organizacyjna Skarbu Państwa ma jedynie zdolność cząstkową, jej funkcją jest reprezentowanie interesów Skarbu Państwa i podejmowanie za niego czynności (K. Piasecki. Komentarz).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.) z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.

Przepis art. 11 ust. 1 stosuje się do czynności prawnych lub czynności procesowych podejmowanych na rzecz lub w interesie Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego (art. 11a ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Jak wynika z art. 4 pkt 9b1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ilekroć w ustawie jest mowa o staroście należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu.

Do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa (art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Z art. 23 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58-60 oraz art. 60a, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a w szczególności:

1.  ewidencjonują nieruchomości zgodnie z katastrem nieruchomości;
2.  zapewniają wycenę tych nieruchomości;
3.  sporządzają plany wykorzystania zasobu;
4.  zabezpieczają nieruchomości przed uszkodzeniem lub zniszczeniem;
5.  wykonują czynności związane z naliczaniem należności za nieruchomości udostępniane z zasobu oraz prowadzą windykację tych należności;
6.  współpracują z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego;
7.  zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17; 7a.wydzierżawiają, wynajmują i użyczają nieruchomości wchodzące w skład zasobu, przy czym umowa zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony wymaga zgody wojewody; zgoda wojewody jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość;
8.  podejmują czynności w postępowaniu sądowym, w szczególności w sprawach dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o zapłatę należności za korzystanie z nieruchomości, o roszczenia ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia spadku, o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie;
9.  składają wnioski o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości Skarbu Państwa oraz o wpis w księdze wieczystej.

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

Stosownie do treści art. 14 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami nieruchomości mogą być przedmiotem zamiany między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego oraz między tymi jednostkami, bez obowiązku dokonywania dopłat w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 446 ze zm.) organami gminy są:

1.  rada gminy;
2.  wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 814 ze zm.) powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 92 ust. 1 o samorządzie powiatowym funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje:

1.  rada miasta;
2.  prezydent miasta.

Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie (art. 92 ust. 2 o samorządzie powiatowym).

Ustrój i działanie organów miasta na prawach powiatu, w tym nazwę, skład, liczebność oraz ich powoływanie i odwoływanie, a także zasady sprawowania nadzoru określa ustawa o samorządzie gminnym (art. 92 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym).

Z uwagi na powyższe wskazać należy, że organ jednostki samorządu terytorialnego (prezydent miasta) działa jako organ tej jednostki a zatem wszelkie podejmowane przez niego działania są w istocie działaniami podejmowanymi przez jednostkę samorządu terytorialnego. Jednocześnie Prezydent, przejmując nieruchomości, o których mowa we wniosku, na rzecz Skarbu Państwa działa jako reprezentant Skarbu Państwa.

Z powyższych regulacji wynika, że prezydent - jako reprezentant Skarbu Państwa – może podejmować wobec majątku Skarbu Państwa tylko ściśle sprecyzowane działania. Czynności te mają przede wszystkim charakter publicznoprawny, a przy tym administracyjny. Jeżeli nawet prezydent zmierza do zbycia (nabycia), czy też wydzierżawienia, wynajęcia, albo użyczenia określonych nieruchomości, to czynności te - co do zasady - wymagają zgody właściwego wojewody. Tym samym nie są to autonomiczne decyzje prezydenta, które mogłyby przesądzać o jego uprawnieniach zbliżonych do właścicielskich.

W tym miejscu wskazać należy, że podatnikiem podatku od towarów i usług nie może być prezydent, przede wszystkim z tego względu, że nie jest on podmiotem samodzielnie prowadzącym działalność gospodarczą. Prezydent nie działa bowiem na własny rachunek i na własną odpowiedzialność, chociażby z tego powodu, że nie jest - ze względu na brak wyodrębnienia - jednostką organizacyjną.

Mając na uwadze ww. przepisy prawa należy stwierdzić, że w przypadku wykonywania czynności z zakresu zadań zleconych nałożonych na starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) ustawą o gospodarce nieruchomościami w stosunku do nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa, wynikających z zawartych umów cywilnoprawnych, to miasto na prawach powiatu posiada status podatnika podatku od towarów i usług.

Wynika to bowiem z faktu, że Skarb Państwa – jako osoba prawna niemająca własnych organów – opisane działania zleca jako zadanie z zakresu administracji rządowej prezydentowi miasta. Taka procedura ustanowiona została w powołanym art. 11 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez dosłowne wskazanie podmiotu reprezentującego Skarb Państwa przy realizacji zadań w zakresie gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa.

Wobec powyższego Skarb Państwa reprezentowany przez starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) w związku z gospodarowaniem własnością Skarbu Państwa, nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, bowiem obowiązki wynikające z czynności cywilnoprawnej spoczywają na podmiocie ustawowo zobowiązanym do realizacji tego zadania – gospodarowania nieruchomościami – tj. na prezydencie miasta na prawach powiatu. Uwzględniając jednakże zapisy ustawy o samorządzie gminnym i samorządzie powiatowym oraz ustawy o podatku od towarów i usług należy wskazać, że rolę podatnika w związku z gospodarowaniem nieruchomościami będącymi własnością Skarbu Państwa pełni w rozpatrywanej sprawie Miasto (gmina).

W sprawie będącej przedmiotem wniosku mamy zatem do czynienia z sytuacją, kiedy podmiotem będącym właścicielem nieruchomości, które stają się przedmiotem zamiany, i podmiotem przejmującym te nieruchomości, jest ten sam podatnik podatku od towarów i usług. Jednakże należy podkreślić, że dokonując dostawy nieruchomości należącej do gminnego zasobu, Wnioskodawca występuje w roli właściciela nieruchomości – Gminy, z kolei dokonując – w zamian za tę nieruchomość – dostawy (zamiany) nieruchomości z zasobów Skarbu Państwa reprezentuje Skarb Państwa. A zatem własność nieruchomości zostanie przeniesiona na tego samego podatnika, ale co istotne na inny podmiot. Podkreślić tu należy, że – jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 850/10 „warunkiem dostawy towaru jako czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie jest przeniesienie własności rzeczy na innego podatnika podatku od towarów i usług, tylko na inny podmiot (wtedy w ogóle można mówić o przeniesieniu prawa)”.

W świetle wyżej powołanych przepisów, w sytuacji zamiany nieruchomości dochodzi do dwóch odrębnych odpłatnych dostaw spełniających definicję zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Przy czym odpłatność za nieruchomość w obu tych przypadkach stanowi inna nieruchomość.

W niniejszej sprawie natomiast prawo własności nieruchomości zostanie przeniesione z Gminy Miasta na Skarb Państwa oraz ze Skarbu Państwa na Gminę Miasto. Zmieni się zatem właściciel przedmiotowych nieruchomości.

Zmiana właściciela nieruchomości spowoduje, że Gmina Miasto nie będzie mogła już dysponować przedmiotowym towarem jak właściciel. Wynika to m. in. z powołanego wyżej art. 23 ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym Prezydent może zbyć nieruchomość należącą do zasobu Skarbu Państwa jedynie za zgodą wojewody. To samo dotyczy najmu i użyczenia nieruchomości na czas nieokreślony lub też na czas dłuższy niż 3 lata (art. 23 ust. 1 pkt 7a ww. ustawy).

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy wskazać, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w sytuacji zamiany nieruchomości dochodzi do dwóch odrębnych odpłatnych dostaw spełniających definicję zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Przy czym odpłatność za nieruchomość w obu tych przypadkach stanowi inna nieruchomość. Zatem dostawa niezabudowanych działek nr 358/99 i nr 512/100 powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów zaistniałego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 57a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.