Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.451.2025.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Przelewy Wierzytelności, które będą dokonywane przez (X) lub
też poszczególne Spółki (X), na rzecz (Y) będą dokonywane w
ramach usługi świadczonej przez (Y) na rzecz (X) (lub danej
Spółki (X)) w rozumieniu ustawy o VAT, w stosunku do której
(X) będzie podatnikiem polskiego podatku VAT i będzie
zobowiązana do rozliczenia z tego tytułu VAT w Polsce, w
wyniku czego (Y) nie będzie zobowiązana do rozliczenia
przedmiotowej transakcji na gruncie polskiego podatku VAT.
Słowa kluczowe: import-import usług
miejsce-miejsce opodatkowania
opodatkowanie
wierzytelność-sprzedaż wierzytelności
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 2. Miejsce świadczenia przy
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii czy w opisanych okolicznościach
    przelewy Wierzytelności, które będą dokonywane przez (X) lub też poszczególne Spółki (X),
    na rzecz Państwa będą dokonywane w ramach usługi świadczonej przez Państwa na rzecz
    (X) (lub danej Spółki (X)) w rozumieniu ustawy o VAT, w stosunku do której (X) będzie
    podatnikiem polskiego podatku VAT i będzie zobowiązana do rozliczenia z tego tytułu VAT
    w Polsce, w wyniku czego Państwo nie będą zobowiązani do rozliczenia przedmiotowej
    transakcji na gruncie polskiego podatku VAT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 lipca 2025 r. (wpływ 3
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

a. (Y) („(Y)", „Wnioskodawca”) jest funduszem inwestycyjnym z siedzibą w (...). (Y) jest (...)
      rezydentem podatkowym, nie posiada w Polsce siedziby ani zakładu w rozumieniu
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie posiada również w
      Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. (Y) jest
      zarejestrowanym podatnikiem VAT w (...) oraz nie jest zarejestrowany dla celów
      podatku VAT w Polsce. Przedmiot działalności (Y) skupia się przede wszystkim na
      inwestycjach w branży (...) i (...) poprzez zapewnienie długoterminowego,
      konkurencyjnego finansowania dla projektów w całej (...).
    b. (X) („(X)”) prowadzi działalność w formie spółki (...) z siedzibą w Polsce i jest polskim
      rezydentem podatkowym oraz jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce.
      Główny przedmiot działalności (X) to działalność (...) z wyłączeniem (...). (X) nie posiada
      siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium (...). (X) nie jest zarejestrowana dla celów podatku od
      wartości dodanej na terytorium (X).
    c. (X) zawarła i planuje zawierać umowy bezpośredniej sprzedaży (...) oraz sprzedaży (...)
      („(...)”) z podmiotami trzecimi („Odbiorcy”). Przedmiotem (...) jest i będzie m.in.
      sprzedaż przez (X) (...). Ponadto, w ramach realizacji przedmiotu (...), (X) dokonuje i
      będzie dokonywać innych czynności, np. sprzedaży (...). Poszczególni Odbiorcy przez
      okres trwania (...) płacą i będą płacić cenę za (...) oraz (...). Odbiorcy mogą również
      ponosić inne opłaty na podstawie (...) („Płatności”).
    d. W celu realizacji powyższych działań, (Y) zawarł z (X) umowę ramową o finansowanie
      („Umowa Finansowania”). Celem Umowy Finansowania jest pozyskanie przez (X)
      środków pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z realizacją zadań w ramach (...).
      W tym celu (Y), na podstawie Umowy Finansowania, zawierał będzie z (X) transakcje
      („Transakcje”), w ramach których - z zastrzeżeniem spełnienia szczegółowo
      określonych w Umowie Finansowania kryteriów dla danej (...) - będzie mógł nabyć
      wierzytelności należne (X) wynikające z (...) („Wierzytelności”). Nabywanie
      Wierzytelności w związku z zawieranymi Transakcjami, będzie odbywało się na
      podstawie odrębnie zawieranych w związku z tym umów pomiędzy (Y) i (X) („Umowy
      Transakcyjne”).
    e. (Y) i (X) nie są podmiotami powiązanymi.
    f. Co do zasady, Wierzytelności nabywane w ramach Umowy Finansowania nie będą
      wymagalne w momencie ich nabycia przez (Y). Staną się one wymagalne jakiś czas po
      ich nabyciu przez (Y), tj. po tym jak nadejdzie ich termin płatności.
    g. Zarazem, w myśl Umowy Finansowania sprzedażą, w ramach Transakcji objęte będą
      tylko te Wierzytelności, które na moment sprzedaży będą spełniać określone kryteria
      kwalifikujące je do objęcia transakcją (tzw. Kwalifikowane Wierzytelności). Zgodnie z
      Umową Finansowania, każda Wierzytelność, aby kwalifikowała się do objęcia
      sprzedażą zgodnie z Umową Finansowania, powinna spełnić kryteria szczegółowo

      określone w Umowie Finansowania, w tym odnoszące się do ryzyka wypłacalności
      Odbiorcy czy ryzyka braku spłaty należności przez Odbiorcę.
    h. Zawierane poszczególne Transakcje, w ramach których nabywane będą każdorazowo
      Wierzytelności, mogą dotyczyć całości lub części Wierzytelności wynikającej z danej (...),
      jak również dotyczyć Wierzytelności wynikających z więcej niż jednej Umowy (...).
      Wartość nabywanej (nabywanych) Wierzytelności będzie ustalana odrębnie w ramach
      każdorazowego porozumienia pomiędzy (X) a (Y). Cena, za jaką (Y) będzie nabywał
      Wierzytelności, odpowiadała będzie wartości netto nabywanej Wierzytelności
      pomniejszonej o obowiązującą stopę dyskontową opisaną niżej („Cena Zakupu”).
    i. Zgodnie z Umową Finansowania, wartość netto Wierzytelności, nabywanych w ramach
      Transakcji przez (Y), na podstawie Umowy Finansowania w ramach poszczególnych
      Umów Transakcyjnych, będzie ustalana po jej pomniejszeniu o określone koszty
      poniesione przez (X) związane z wykonywaniem Umów (...). Wartość netto
      Wierzytelności mającej być przedmiotem sprzedaży do (Y) będzie pomniejszona o
      kwotę dyskonta określoną w Umowie Finansowania („Dyskonto”). Mechanizm
      ustalania kwoty Dyskonta został szczegółowo wskazany w Umowie Finansowania i co
      do zasady opiera się na określonej rocznej stopie procentowej, która - w zależności od
      ziszczenia się wskazanych w Umowie Finansowania warunków - może ulec
      odpowiedniemu zwiększeniu lub zmniejszeniu.
    j. W konsekwencji, Cena Zakupu, w ramach której dochodziło będzie do sprzedaży
      Wierzytelności przez (X) na rzecz (Y) w ramach danej Transakcji, będzie dokonywana za
      cenę sprzedaży niższą od wartości netto tych Wierzytelności. Różnica wynikająca z
      pomniejszenia wartości netto Wierzytelności o kwotę Dyskonta, będzie w praktyce
      stanowiła wynagrodzenie (Y) za nabywane od (X) Wierzytelności na podstawie Umowy
      Finansowania.
    k. Wnioskodawca podkreśla, że w myśl Umowy Finansowania, na podstawie
      poszczególnych Umów Transakcyjnych, przysporzeniem dla (Y) jako nabywcy
      Wierzytelności będzie wyłącznie kwota Dyskonta. W wyniku sprzedawanych
      Wierzytelności (X) nie będzie płaciła żadnych innych opłat, marży lub im podobnych do
      (Y) z tego tytułu.
    l. Niezależnie od dokonanej ewentualnie sprzedaży Wierzytelności w ramach Transakcji i
      zawieraną w związku z tym Umową Transakcyjną, sytuacja taka nie będzie skutkowała
      zmianą stron danej Umowy (...). W myśl Umowy Finansowania, Płatności wynikające z
      tytułu Umowy (...) będą w dalszym ciągu regulowane przez Odbiorcę na rzecz (X). (X)
      będzie również odpowiedzialna za obsługę i administrowanie Wierzytelnościami, w
      tym podejmowanie działań mających na celu uzyskanie Płatności należnych od
      Odbiorcy.
    m. Płatności Odbiorcy wynikające z Wierzytelności powstałych pod daną Umową (...) będą
      zatem dokonywane do (X), niezależnie od nabycia danej Wierzytelności przez (Y). W
      przypadku sprzedaży danych Wierzytelności do Wnioskodawcy, (X) będzie natomiast
      przekazywać otrzymane od Odbiorcy Płatności do (Y).
    n. W praktyce, w myśl Umowy Finansowania, (Y) będzie miało jedynie prawo wglądu i
      monitorowania stanu ustalonego przez (X) i (Y) konta, na które (X) zobowiązana będzie
      przekazywać należności z tytułu Wierzytelności nabytych przez (Y) w ramach Umów
      Transakcyjnych. (Y) nie będzie uczestniczył w czynnościach poboru czy egzekwowania
      zaległych należności od Odbiorców (z wyjątkiem szczególnych sytuacji, w których (X)
      naruszyła określone obowiązki w Umowie Finansowania). W tym zakresie (Y) będzie
      posiadał jedynie szczególne uprawnienie do żądania zwrotnego nabycia
      Wierzytelności przez (X).
    o. Możliwość domagania się ww. zwrotnego nabycia będzie ograniczona do szczególnych
      sytuacji, określonych ściśle w Umowie Finansowania tj. m.in. do sytuacji, gdy (Y)

      zostanie wprowadzone w błąd w zakresie istnienia danej Wierzytelności, jej zakresu,
      jej szczególnych cech, czy w sytuacjach utrzymującego się przez wskazany w Umowie
      Finansowania okres braku zapłaty należności przez Odbiorcę, jeżeli brak zapłaty
      spowodowany jest działaniami (X), które pozostają sprzeczne z jej obowiązkami
      wynikającymi z Umowy (...) lub naruszają określone warunki poboru należności
      wskazane w Umowie Finansowania. Innymi słowy, zwykłe ryzyko kredytowe zostaje
      przeniesione na (Y).
    p. Okres tak zawieranych Umów Transakcyjnych będzie wynosił co do zasady (...) lat.
    q. W zasadniczym okresie trwania Umowy Transakcyjnej, (X) będzie przekazywała
      Wierzytelności na rzecz (Y) przez okres, który co do zasady będzie wynosił (...) lat, na
      zasadach wskazanych powyżej. W odniesieniu do pozostałego okresu trwania Umowy
      Transakcyjnej (co do zasady (...) lat) („Pozostały Okres”), (Y) – po uprzedniej notyfikacji –
      będzie miał prawo do realizacji opcji typu (...) („Opcja”). W ramach Opcji tej (Y)
      zobowiąże się zbyć Wierzytelności należne (Y) za Pozostały Okres, a (X) zobowiąże się
      w sposób nieodwołalny do nabycia Wierzytelności za ten Okres.
    r. Cena, którą (X) zobowiąże się zapłacić w ramach Opcji, będzie określoną i skalkulowaną
      w Umowie Transakcyjnej wartością, która co do zasady odpowiadać będzie wartości
      Ceny Zakupu przypadającej proporcjonalnie do Pozostałego Okresu. W praktyce, z
      tytułu realizacji Opcji (Y) nie otrzyma wynagrodzenia innego niż Dyskonto za pozostały
      czas do wymagalności Wierzytelności. W konsekwencji Cena Zakupu powinna
      odpowiadać aktualnej wartości Wierzytelności na moment jej wykonania.
    s. Jedynym wyjątkiem, w którym możliwość realizacji Opcji zostanie wyłączona, będzie
      brak wywiązania się Odbiorcy z zobowiązania tj. brak dokonania Płatności w ramach
      danej Wierzytelności, który zarazem nie będzie wynikał z wadliwego wywiązania się
      przez (X) ze swoich obowiązków w ramach Umowy (...) (w efekcie ryzyko kredytowe –
      inne niż ryzyko kredytowe materializujące się po wykonaniu Opcji – w całości
      pozostanie po stronie (Y)).
    t. Niezależnie, w stosunku do Pozostałego Okresu (Y) będzie miał ponadto prawo do
      transferu Wierzytelności należnych (Y) za ten okres w ramach danej Umowy
      Transakcyjnej na rzecz funduszu-następcy (Y), pod warunkiem, że ten będzie
      zarządzany przez (...). Prawo to przysługiwać będzie (Y) przez cały okres trwania
      Umowy Transakcyjnej. W przypadku realizacji tego prawa i transferu Wierzytelności za
      Pozostały Okres do funduszu-następcy (Y), wyłączone zostanie prawo do realizacji
      Opcji. W ramach transferu nie dojdzie zarazem do ustalenia żadnego dodatkowego
      wynagrodzenia, jak również – z wyjątkiem zmiany podmiotowej – zmianie nie ulegną
      żadne inne opisane wyżej warunki, w tym prawa i obowiązki stron w ramach danej
      Umowy Transakcyjnej.
    u. W przyszłości, w ramach Umowy Finansowania, na analogicznych warunkach może
      dochodzić również do Transakcji z innymi podmiotami z grupy, do której należy (X)
      („Spółki (X)”), które wówczas zawierały będą z (Y) analogiczne Umowy Transakcyjne.
      Zawierane wówczas Transakcje, jak i Umowy Transakcyjne, mogą różnić się w
      niewielkim zakresie w odniesieniu do dokładnych wartości Transakcji, czy też stopy
      dyskonta przyjętej w ramach danej Umowy Transakcyjnej, niemniej na poziomie praw i
      obowiązków stron w odniesieniu do Transakcji oraz Umów Transakcyjnych, te nie
      będą się różnić od warunków przyjętych w tych opisanych wyżej i zawieranych przez
      (X).
    v. Wszystkie Spółki (X), podobnie jak (X), prowadzą działalność w formie spółki z
      ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce i są polskimi rezydentami
      podatkowymi, zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni w Polsce. Żadna ze Spółek
      (X) nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium (...). Żadna ze Spółek (X) nie jest
      zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...).

    Uzupełnienie
    Ad I pkt a)
    Ponoszone w ramach Płatności przez Odbiorców inne opłaty, o których mowa we Wniosku
    dotyczą opłat z tytułu:
      a. opłaty jakościowej;
      b. opłaty solidarnościowej (odpowiednik zmiennej opłaty dystrybucyjnej);
      c. opłaty mocowej;
      d. innych opłat dystrybucyjnych takich jak opłata kogeneracyjna;
      - jeżeli - w myśl Umowy (...) - takie opłaty obciążałyby (X).
    Ponadto, Odbiorca może być zobowiązany do poniesienia opłaty za rozwiązanie Umowy
    (...), w przypadkach w tej umowie wskazanych.
    Ad I pkt b)
    Tak jak wskazano w treści Wniosku, (Y) będzie nabywać Wierzytelności (Wniosek spółki z
    dnia 29 maja 2025 r. oraz odpowiedź w zakresie punktu 1 powyżej) w zakresie Płatności
    przysługujących (X) z tytułu zawieranych przez nią niezależnie Umów (...). Wierzytelności
    powstałe z tego tytułu będą następnie przedmiotem Transakcji w ramach Umów
    Transakcyjnych zwieranych przez (X) z (Y).
    Ad I pkt c)
    Umowy Transakcyjne zawierane będą na warunkach szczegółowo opisanych w punktach f
    – u opisu zdarzenia przyszłego zawartego we Wniosku. We wskazanej części opisu
    Wnioskodawca wskazał, w szczególności, jakie Wierzytelności i przy spełnieniu jakich
    warunków/kryteriów wynikających z Umowy Finansowania będą nabywane w ramach
    Umów Transakcyjnych, jak ustalony został mechanizm kalkulacji ceny za nabywane
    Wierzytelności uwzględniającego m.in. kwotę Dyskonta, relacji Umów Transakcyjnych
    względem Umów (...) (w tym braku wpływu na prawa/obowiązki Odbiorcy) czy też rolę i
    obowiązki stron w ramach tak zawieranych Umowach Transakcyjnych.
    Ad I pkt d)
    Kryteria nabycia Wierzytelności wynikające z Umowy Finansowania, o których mowa we
    Wniosku, dotyczą:
    a. oceny:
      i) odpowiedniego ratingu kredytowego (oceny wiarygodności kredytowej) podmiotu
        będącego dłużnikiem w ramach pierwotnie występującej wierzytelności;
      ii) ryzyka niewywiązania się przez podmiot będący dłużnikiem w ramach pierwotnie
        występującej wierzytelności z obowiązku uregulowania takiej wierzytelności
      - w zakresie jakiego dotyczy Wniosek, dłużnikiem podlegającym ww. ocenie będzie
        odpowiednio Odbiorca;
    b. posiadanie odpowiedniego tytułu prawnego do gruntu, na którym posadowiona jest
      dana (...), wraz z odpowiednim przyłączem (...) – w zakresie jakiego dotyczy Wniosek
      ww. (...) będzie jednostka wytwórcza (...) w określona w Umowie (...);
    c. okresu, w stosunku do którego przysługuje dana wierzytelność;
    d. odpowiedni status i przedmiot działalności dłużnika w ramach wierzytelności – Umowa
      Finansowania wyklucza potencjalnych dłużników, będących określonymi podmiotami
      holdingowymi;
    e. faktu pełnoprawności przysługującej wierzytelności (wierzytelność przysługuje tylko
      jednemu podmiotowi);
    f. wykluczenia, że w stosunku do wierzytelności wystąpił określony rodzaj oszustwa, o
      którym mowa w art. 1 konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o
      Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich;
    g. wykluczenia, że w stosunku do wierzytelności wystąpiła określona nieprawidłowość w
      rozumieniu art. 1 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 z dnia 18
      grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich lub

      jakakolwiek inna nieprawidłowość względem prawa unijnego, szczegółowo określona
      w Umowie Finansowania;
    h. wykluczenia, że dłużnik nie narusza żadnego ze swoich zobowiązań, oświadczeń lub też,
      że nie doszło do naruszenia żadnych innych postanowień umowy, w oparciu o które
      odchodzi do powstania następnie wierzytelności.
    Konkretne ustalenia w ramach ww. kryteriów mogą różnić się w odniesieniu do danej
    wierzytelności będącej następnie przedmiotem transakcji w ramach Umowy
    Finansowanej, w tym w szczególności w zależności od jej wartości.
    Ad I pkt e)
    Zgodnie z Umową Finansowania, kwota Dyskonta może różnić się w zależności od rodzaju
    realizowanego projektu, z tytułu którego docelowo mogą powstać Wierzytelności, zaś jej
    ostateczna wartość będzie przedmiotem każdorazowych odrębnych ustaleń pomiędzy
    stronami w stosunku do danej Wierzytelności.
    Ad I pkt f)
    Prócz przekazywania Płatności przez (X) na rzecz (Y) z tytułu zawartych Umów
    Transakcyjnych, w ramach swoich obowiązków, zgodnie z Umową Finansowania, (X) jest i
    będzie ponadto odpowiedzialna za:
    a. wystawianie faktur określających należną kwotę Płatności za dany okres;
    b. monitorowanie regulowania Płatności przez poszczególnych Odbiorców;
    c. informowania o ewentualnej zwłoce w dokonywaniu poszczególnych Płatności przez
      Odbiorców;
    d. wystosowywanie monitów do danych Odbiorców o wartości nieuregulowanych
      Płatności;
    e. w przypadku przekroczenia określonych w Umowie Finansowania terminów zwłoki:
      i) informowanie Odbiorcy o możliwych działaniach, które mogą zostać podjęte w celu
        wyegzekwowania Płatności, co do której Odbiorca jest w zwłoce lub też
      ii) pod warunkiem podjęcia takiej decyzji przez (Y) – przekazanie wyegzekwowania
        danej Płatności przez wyspecjalizowany podmiot lub też zainicjowania stosownego
        postępowania przed sądem.
    Ewentualne koszty usług zewnętrznych poniesione przez (X) w celu wyegzekwowania
    danej zaległej Płatności będą pokrywane przez (Y).
    Ad I pkt g)
    Należności o których mowa we Wniosku dotyczą Płatności, które, w myśl Umowy
    Finansowania, będą przekazywane przez (X) lub odpowiednio daną Spółkę (X) na rzecz (Y).
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytania jak we wniosku)
    1. Czy w opisanych okolicznościach przelewy Wierzytelności, które będą dokonywane
      przez (X) lub też poszczególne Spółki (X), na rzecz (Y) będą dokonywane w ramach
      usługi świadczonej przez (Y) na rzecz (X) (lub danej Spółki (X)) w rozumieniu ustawy o
      VAT, w stosunku do której (X) będzie podatnikiem polskiego podatku VAT i będzie
      zobowiązana do rozliczenia z tego tytułu VAT w Polsce, w wyniku czego (Y) nie będzie
      zobowiązana do rozliczenia przedmiotowej transakcji na gruncie polskiego podatku
      VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Przelewy Wierzytelności, które będą dokonywane przez (X) lub też daną Spółkę (X), na
      rzecz (Y) wynikające z Umowy Finansowania będą dokonywane w ramach świadczenia
      usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Z tytułu tej usługi to usługobiorca ((X) lub

      odpowiednio dana Spółka (X)), a nie usługodawca ((Y)), będzie podatnikiem VAT w
      Polsce, zobowiązanym do rozliczenia w Polsce podatku VAT w ramach tzw. „importu
      usług”.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1
    a. Zdaniem Wnioskodawcy w opisanych okolicznościach przelewy Wierzytelności będą
      dokonywane przez (X) (względnie daną Spółkę (X)) na rzecz (Y) w ramach usługi w
      rozumieniu ustawy o VAT świadczonej przez (Y) na rzecz (X) (względnie daną Spółkę
      (X)), w stosunku do której (X) (względnie dana Spółka (X)) będzie każdorazowo
      podatnikiem polskiego podatku VAT, w wyniku czego (Y) nie będzie zobowiązany do
      rozliczenia przedmiotowej transakcji na gruncie polskiego podatku VAT.
    b. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    c. Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się
      każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
      rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również m.in. przeniesienie praw do wartości
      niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności
      prawnej.
    d. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
      „TSUE”) i polskich sądów administracyjnych, co do zasady, warunkami koniecznymi do
      uznania transakcji za usługę dla celów podatku od towarów i usług są:
      a) działanie w charakterze podatnika w ramach danej transakcji, czyli konieczność
        uznania danej czynności za wykonaną w ramach działalności gospodarczej,
      b) odpłatność, czyli istnienie bezpośredniego związku między świadczeniem a
        płatnością,
      c) istnienie konsumenta danej usługi, czyli podmiotu odnoszącego korzyść w wyniku jej
        wyświadczenia,
      d) istnienie stosunku prawnego będącego podstawą realizacji danej usługi.
    e. W ocenie Wnioskodawcy, przelewy Wierzytelności przez (X) lub względnie daną Spółkę
      (X) na rzecz (Y), które będą dokonywane na podstawie Umowy Finansowania, będą
      spełniały wszystkie wyżej wymienione elementy konieczne do uznania omawianej
      czynności za usługę w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o VAT świadczoną przez (X)
      (względnie określoną Spółkę (X)) na rzecz (Y).
    f. W ramach zawieranych transakcji na podstawie Umowy Finansowania podmiotem
      świadczącym usługę będzie (Y), która z tego tytułu będzie działała w charakterze
      podatnika VAT. W ramach Umowy Finansowania (Y), przy spełnieniu określonych w
      niej warunków, będzie nabywała od (X) (względnie od danej Spółki (X)) określone
      Wierzytelności za Cenę Zakupu. Ta zaś, jak wynika z opisu, będzie równa wartości
      netto tych Wierzytelności pomniejszonej o Dyskonto. Z drugiej strony (X) (względnie
      dana Spółka (X)) zobowiązana będzie w takim wypadku do przeniesienia na rzecz (Y)
      należności wypłacanych przez danych Odbiorców z tytułu tej Wierzytelności.
    g. Pojęcie świadczenia usług rozumie się w praktyce szeroko i co do zasady może to być
      każde zachowanie (w tym powstrzymywanie się od danego zachowania lub
      tolerowanie jakiegoś stanu rzeczy), które zarazem nie jest dostawą towarów, a jest
      świadczone na rzecz innego podmiotu.
    h. W tym miejscu warto zarazem podkreślić, że wierzytelność w rozumieniu prawa
      cywilnego jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu
      gospodarczego. Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana w przepisach
      art. 509-518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      1061 ze zm.).

    i. W praktyce, w tym mając na względzie orzecznictwo TSUE, rozgranicza się przy tym
      obrót wierzytelnościami z perspektywy możliwości uznania takiego obrotu za
      świadczenie usług dla celów VAT, w tym zwłaszcza z perspektywy tzw. wierzytelności
      trudnych (np. wyrok TSUE w sprawie C-93/10).
    j. Jak wynika z opisu sprawy, w przypadku nabywania przez (Y) Wierzytelności, te będą co
      do zasady wierzytelnościami niewymagalnymi (termin płatności z ich tytułu będzie co
      do zasady następował dopiero po wystawieniu faktury przez (X) (względnie daną
      Spółkę (X)) na rzecz danego Odbiorcy). Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia
      przyszłego, (Y), będzie nabywał Wierzytelności, pod określonymi w Umowie
      Finansowania warunkami, które odnosiły się będą między innymi do ryzyka braku
      spłaty danej Wierzytelności, w ramach zawieranych odrębnie w tym celu Umów
      Transakcyjnych. W efekcie, nie sposób przyjąć, że nabywane w przyszłości
      wierzytelności przez (Y), będą ww. trudnymi wierzytelnościami.
    k. W świetle powyższego, planowane nabywanie w przyszłości przez (Y) Wierzytelności w
      związku z zawartą Umową Finansowania, należy zakwalifikować jako świadczenie
      usług w rozumieniu ustawy o VAT.
    l. Za powyższą usługę (Y) uzyska zarazem wynagrodzenie w kwocie Dyskonta. Zatem (Y)
      dokona czynności podlegających opodatkowaniu VAT, o którym mowa w art. 8 ust. 1 w
      zw. z art. 5 ustawy o VAT, tj. świadczeniu usługi o charakterze odpłatnym.
    m. Przyjmuje się powszechnie, że odpłatność usługi, w celu oceny, czy ta podlega VAT, nie
      musi zawsze przyjmować typowej płatności, w ramach której usługobiorca płaci
      odpowiednią należność pieniężną usługodawcy. Przyjmuje się, że wystarczające jest,
      że o odpłatności można mówić, gdy w zamian za świadczoną usługę, usługobiorca
      uzyskuję formę gratyfikacji, której wartość możliwa jest do wyrażenia w formie
      pieniężnej, nawet jeżeli w praktyce nie dochodzi do żadnego przekazania pieniędzy do
      usługobiorcy. Co więcej, w świetle ustawy o VAT bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
      uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
      wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
      sprzedającego.
    n. W efekcie, w ocenie Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku należy mówić o usłudze,
      która z uwagi na mechanizm rozliczenia, w tym zawierający wartość Dyskonta, którą w
      praktyce uzyskuje (Y), ma charakter odpłatny.
    o. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem i interpretacjami organów podatkowych,
      sprzedaż wierzytelności klasyfikowana jest jako świadczenie usług przez nabywcę
      wierzytelności, bowiem nabywca wierzytelności zapewnia sprzedającemu korzyść
      poprzez zwolnienie z konieczności ściągania wierzytelności oraz zapewnia środki
      pieniężne przed terminem wymagalności wierzytelności. Tym samym należy uznać, że
      sprzedaż Wierzytelności w ramach Umowy Finansowania, na podstawie
      poszczególnych Umów Transakcyjnych, stanowi świadczenie usług w rozumieniu
      ustawy o VAT pomiędzy (Y) pełniącą funkcję usługodawcy a (X) (względnie daną Spółką
      (X)) występującą jako usługobiorca.
    p. Dla ustalenia podmiotu zobowiązanego do rozpoznania dla celów VAT usługi nabywanej
      przez (X) (względnie daną Spółkę (X)) od (Y) w ramach Umowy Finansowania, na
      podstawie poszczególnych Umów Transakcyjnych, konieczne jest określenie miejsca
      świadczenia tej usługi.
    q. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem
      świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w
      którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    r. Podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki
      organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
      samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej

      działalności. Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są
      również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz
      osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju,
      b) usługobiorcą jest, w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT
        (co ma w tym przypadku miejsce), podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o
        VAT lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy
        o VAT.
    s. Biorąc pod uwagę, że:
      a) obie strony będą działały w charakterze podatników VAT,
      b) (Y) jako usługodawca nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia
        działalności w Polsce,
      c) (X) jako usługobiorca posiada siedzibę w Polsce
      - w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia omawianej usługi na podstawie
        Umowy Finansowania, w związku z zawieranymi w tym zakresie Umowami
        Transakcyjnymi, powyższe warunki uznania (X) (względnie danej Spółki (X)) za
        podatnika VAT w odniesieniu do usług świadczonych przez (Y) zostaną spełnione.
    t. Mając zarazem na uwadze, że (X) (względnie określona Spółka (X)) w odniesieniu do
      przedmiotowej usługi będzie występowała w roli podatnika VAT w rozumieniu art. 28a
      ustawy o VAT i jednocześnie będzie usługobiorcą usługi świadczonej przez (Y) w
      ramach Umowy Finansowania, na podstawie poszczególnie zawieranych Umów
      Transakcyjnych, miejscem świadczenia przedmiotowej usługi będzie Polska jako kraj
      siedziby (X) (lub danej Spółki (X)).
    u. Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT świadczenie usług, z tytułu wykonania
      których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
      VAT, stanowi import usług. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku
      importu usług usługodawca nie rozlicza podatku należnego.
    v. Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
      podatkowych, m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej z dnia 16 marca 2023 r., 0111-KDIB3-3.4012.22.2023.2.MW; interpretacji
      indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lutego 2022 r., 0111-
      KDIB3-1.4012.1059.2021.3.ICZ; interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej z dnia 28 lipca 2021 r., 0114-KDIP4-3.4012.243.2021.2.KM czy
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
      października 2018 r., 0114-KDIP4.4012.493.2018.2.KM.
    w. Mając na uwadze powyższe, usługi które będą nabywane przez (X) (lub odpowiednio
      Spółki (X)) od (Y) w ramach Umowy Finansowania, na podstawie zawieranych Umów
      Transakcyjnych, stanowić będą import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT,
      dla których miejscem świadczenia (a więc i miejscem opodatkowania) będzie Polska. W
      efekcie, (X) (lub odpowiednio dana Spółka (X)) jako usługobiorca tych usług, w świetle
      powyższych przepisów, będzie zobowiązana do ich rozliczenia dla celów VAT w Polsce
      w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia.
    x. W ocenie Wnioskodawcy, bez wpływu na powyższe przy tym będzie ewentualna
      realizacja Opcji.
    y. Co do zasady, realizacja Opcji po stronie (Y) może być uznana za mającą charakter
      świadczenia usługi na rzecz (X) (względnie danej Spółki (X)). Niemniej jednak, jak
      wynika z opisu stanu faktycznego, świadczenie takie nie będzie miało charakteru
      odpłatnego, gdyż z tytułu Opcji, (Y), z ekonomicznego punktu widzenia, nie otrzyma
      żadnego dodatkowego wynagrodzenia. W efekcie, w przypadku realizacji Opcji po

      stronie (Y), brak będzie spełnienia konstytutywnego warunku odpłatności świadczonej
      usługi, który wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    z. Rozróżnić przy tym należy fakt samej należności, którą docelowo (Y) otrzyma od (X)
      (względnie danej Spółka (X)) w ramach realizacji Opcji. Podkreślić należy, że w
      omawianej sytuacji, Opcja stanowi jedynie formę rozliczenia należności (tj.
      realizowanego w szybszym okresie), które (Y) docelowo i tak otrzymałby z tytułu
      nabytych Wierzytelności, w ramach przekazywanych Płatności przez (X) (względnie
      daną Spółkę (X)).
    aa. Jednocześnie, ewentualne wykonanie prawa do transferu Wierzytelności na rzecz
      funduszu-następcy (Y) nie spowoduje w istocie zmiany charakteru omawianej
      wcześniej usługi, jaką (Y) zasadniczo świadczył będzie w oparciu o Umowę
      Finansowania. W takim wypadku, w odniesieniu do poszczególnej Umowy
      Transakcyjnej zmianie ulegnie w istocie jedynie podmiot, na rzecz którego (X)
      (względnie dana Spółka (X)) będzie zobowiązana do przekazywania Płatności z tytułu
      Wierzytelności (tj. na rzecz funduszu- następcy (Y)).
    bb. W konsekwencji, (Y) nie będzie zobowiązany do rozpoznania czynności nabycia
      Wierzytelności w ramach usług świadczonych w ramach Umowy Finansowania na
      podstawie poszczególnych Umów Transakcyjnych dla celów podatku VAT w Polsce.
    cc. Końcowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że ww. wnioski znajdują również
      potwierdzenie w ramach interpretacji uzyskanej niezależnie przez Wnioskodawcę na
      gruncie zbliżonego stanu faktycznego – por. interpretacja indywidualna Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2025 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.15.2025.2.
      ICZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W art. 2 pkt 9 ustawy wskazano, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Zatem, przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy
    są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym, przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Jednocześnie, skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy
    uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej
    sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług, określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru
    lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany
    stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

    Z opisu sprawy wynika, że Państwo ((Y)) zawarli z (X) ((X)) umowę ramową o finansowanie -
    „Umowa Finansowania”. Celem Umowy Finansowania jest pozyskanie przez (X) środków
    pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z realizacją zadań w ramach Umów (...). W
    tym celu, Państwo ((Y)) nabędą na podstawie Umowy Finansowania wierzytelności
    wynikające z Umów (...) (Wierzytelności) za cenę nabycia odpowiadającą wartości netto
    nabywanej Wierzytelności pomniejszonej o obowiązującą stopę dyskontową (Cena
    Zakupu).
    W przyszłości, w ramach Umowy Finansowania, na analogicznych warunkach może
    dochodzić również do Transakcji z innymi podmiotami z grupy, do której należy (X) (Spółki
    (X)), które wówczas zawierały będą z (Y) analogiczne Umowy Transakcyjne. Zawierane
    wówczas Transakcje, jak i Umowy Transakcyjne, mogą różnić się w niewielkim zakresie w
    odniesieniu do dokładnych wartości Transakcji, czy też stopy dyskonta przyjętej w ramach
    danej Umowy Transakcyjnej, niemniej na poziomie praw i obowiązków stron w
    odniesieniu do Transakcji oraz Umów Transakcyjnych, te nie będą się różnić od warunków
    przyjętych w tych opisanych wyżej i zawieranych przez (X).
    Wszystkie Spółki (X), podobnie jak (X), prowadzą działalność w formie spółki (...) z siedzibą
    w Polsce i są polskimi rezydentami podatkowymi, zarejestrowanymi jako podatnicy VAT
    czynni w Polsce. Żadna ze Spółek (X) nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium (...). Żadna ze Spółek
    (X) nie jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...).
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy wyjaśnić, że wierzytelność jest
    prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana w przepisach art. 509-518 ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    W myśl art. 509 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w
      szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    Jak stanowi art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą
    trzecią, na podstawie, której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu
    wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu
    wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek
    zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności
    cesjonariusz może dochodzić spełnienia określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje
    mu również uprawnienie do rozporządzania wierzytelnością poprzez jej dalszą
    odsprzedaż, zamianę, darowiznę, zapis w testamencie lub zastaw. W zamian za nabywaną
    wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego
    świadczenia na rzecz cedenta. Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu
    nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za
    cedowaną wierzytelność (w sytuacji, kiedy cesja miała charakter odpłatny).
    Z powyższych przepisów wynika, że przeniesienie wierzytelności z majątku
    dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności, które następuje na
    podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do

    przeniesienia wierzytelności, jest skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez
    dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa
    własności. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się
    do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zbywcy wierzytelności (cedenta).
    Spełnienie świadczenia wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie
    wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w
    sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny).
    Podkreślenia wymaga, że podmiot dokonujący sprzedaży wierzytelności jest zobowiązany
    dokonać analizy rodzaju wierzytelności będących przedmiotem cesji, tj. skutkować oceną,
    czy przedmiotowe transakcje nie dotyczą tzw. wierzytelności trudnych, czyli takich, co do
    których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone. Nabycie bowiem na własne
    ryzyko wierzytelności uznanych za trudne, których cena (niższa od wartości nominalnej)
    odzwierciedla faktyczną, ekonomiczną ich wartość, będzie pozostawało poza zakresem
    podatku od towarów i usług, co potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (wyrok w sprawie C-93/10 GFKL Financial Services).
    W kwestii nabycia wierzytelności trudnych po cenie niższej od ich wartości nominalnej
    wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 27 października 2011 r., w
    sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG. W
    powyższym orzeczeniu TSUE wskazał, że „Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 szóstej dyrektywy Rady 77
    /388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od
    wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten
    sposób, że podmiot, który na własne ryzyko nabywa trudne wierzytelności po cenie niższej
    od ich wartości nominalnej, nie świadczy odpłatnie usługi w rozumieniu art. 2 pkt 1 i nie
    dokonuje tym samym czynności z zakresu działalności gospodarczej objętej zakresem
    stosowania wspomnianej dyrektywy, jeżeli różnica między wartością nominalną tych
    wierzytelności a ceną ich sprzedaży odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość
    owych wierzytelności w chwili sprzedaży”. W pkt 25 ww. orzeczenia, Trybunał wskazał, że
    „Różnica między wartością nominalną cedowanych wierzytelności a ceną ich sprzedaży nie
    stanowi bowiem wynagrodzenia za tego rodzaju usługę, lecz odzwierciedla rzeczywistą
    ekonomiczną wartość owych wierzytelności w chwili sprzedaży, która jest uzależniona od
    wątpliwych perspektyw na ich spłatę i zwiększonego ryzyka niewypłacalności dłużników”.
    Podkreślić należy, że ww. wyrok TSUE odwołuje się do wierzytelności „trudnych”, tj.
    wymagalnych, o wątpliwej perspektywie spłaty.
    Z opisu sprawy wynika, że co do zasady, Wierzytelności nabywane w ramach Umowy
    Finansowania nie będą wymagalne w momencie ich nabycia przez (Y). Staną się one
    wymagalne jakiś czas po ich nabyciu przez (Y), tj. po tym jak nadejdzie ich termin
    płatności. Zarazem, w myśl Umowy Finansowania sprzedażą, w ramach Transakcji objęte
    będą tylko te Wierzytelności, które na moment sprzedaży będą spełniać określone kryteria
    kwalifikujące je do objęcia transakcją (tzw. Kwalifikowane Wierzytelności). Zgodnie z
    Umową Finansowania, każda Wierzytelność, aby kwalifikowała się do objęcia sprzedażą
    zgodnie z Umową Finansowania, powinna spełnić kryteria szczegółowo określone w
    Umowie Finansowania, w tym odnoszące się do ryzyka wypłacalności Odbiorcy czy ryzyka
    braku spłaty należności przez Odbiorcę.
    Zatem w opisanych okolicznościach nie będzie dochodzić do nabycia wierzytelności tzw.
    „trudnych”.
    Opisane usługi, wykonywane na podstawie Umowy Finansowania, są wykonywane
    odpłatnie, ponieważ - jak wynika z Państwa wniosku - zgodnie z Umową Finansowania,
    wartość netto Wierzytelności, nabywanych w ramach Transakcji przez (Y), na podstawie
    Umowy Finansowania w ramach poszczególnych Umów Transakcyjnych, będzie ustalana
    po jej pomniejszeniu o określone koszty poniesione przez (X)/dana Spółkę (X) związane z
    wykonywaniem Umów (...). Wartość netto Wierzytelności mającej być przedmiotem
    sprzedaży do (Y) będzie pomniejszona o kwotę dyskonta określoną w Umowie

    Finansowania (Dyskonto). Mechanizm ustalania kwoty Dyskonta został szczegółowo
    wskazany w Umowie Finansowania i co do zasady opiera się na określonej rocznej stopie
    procentowej, która – w zależności od ziszczenia się wskazanych w Umowie Finansowania
    warunków - może ulec odpowiedniemu zwiększeniu lub zmniejszeniu. W konsekwencji,
    Cena Zakupu, w ramach której dochodziło będzie do sprzedaży Wierzytelności przez (X)
    /daną Spółkę (X) na rzecz (Y) w ramach danej Transakcji, będzie dokonywana za cenę
    sprzedaży niższą od wartości netto tych Wierzytelności. Różnica wynikająca z
    pomniejszenia wartości netto Wierzytelności o kwotę Dyskonta, będzie w praktyce
    stanowiła wynagrodzenie (Y) za nabywane od (X)/danej Spółki (X) Wierzytelności na
    podstawie Umowy Finansowania.
    Wobec powyższego mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz charakter
    opisanych czynności należy uznać, że w niniejszej sprawie spełnione są przesłanki do
    uznania tych czynności za świadczenie usług. W przedmiotowej sprawie beneficjentem
    świadczenia jest podmiot Polski ((X) \/dana Spółka (X)), od którego Państwo ((Y)) tj.
    kupujący – podmiot z (...), zobowiązuje się na podstawie Umowy Finansowania wykonać
    czynności zmierzające do nabycia wierzytelności za cenę nabycia obliczoną jako różnica
    wynikająca z pomniejszenia wartości netto Wierzytelności o kwotę Dyskonta, będzie w
    praktyce stanowiła wynagrodzenie Państwa ((Y)) za nabywane od (X)/danej Spółki (X)
    Wierzytelności na podstawie Umowy Finansowania.
    Zatem pomiędzy stronami zaistnieje stosunek prawny – zawierana będzie Umowa, a
    czynności wykonywane na podstawie ww. Umowy będą dokonane odpłatnie.
    Z uwagi na fakt, że usługodawca (Państwo) jest podmiotem posiadającym siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium (...) a usługobiorca ((X)/dana Spółka (X)), jest
    podmiotem posiadającym siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, to w
    takiej sytuacji będzie mieć zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, zgodnie
    z którym:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o
        którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym
        mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z
        art. 97 ust. 4.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie tego mechanizmu z
    regulacjami w zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu opodatkowanie
    usług w miejscu ich „konsumpcji”.
    Wobec powyższego podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku z tytułu nabycia
    usług od Państwa (podmiotu z (...) – (Y) jest (X)/dana Spółka (X), jako usługobiorca, w
    mechanizmie odwrotnego obciążenia, tzw. „importu usług”.
    (X)/dana Spółka (X), nabywając usługę od kontrahenta posiadającego siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium (...), staje się podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia
    podatku VAT z tytułu importu usług w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Ponadto w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług, jest również określenie miejsca świadczenia danej usługi.
    Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

    Wskazać należy, że miejsce świadczenia to miejsce opodatkowania danej czynności.
    Zatem, jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w
    którym powstanie obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności.
    Regulacje prawne w zakresie określania miejsca świadczenia usług, zostały zawarte w
    ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy
    świadczeniu usług”.
    W myśl art. 28a ustawy:
      1) Ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej.
    Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz
    podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad
    ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Jak wynika z okoliczności sprawy usługodawcą w omawianej sprawie są Państwo – (Y) czyli
    podmiot z siedzibą (...), bowiem Państwo ((Y)) nabędą na podstawie Umowy Finansowania
    wierzytelności wynikające z Umowy (...) (Wierzytelności) za cenę nabycia obliczoną jako
    wartość nominalna Wierzytelności pomniejszona o obowiązującą stopę dyskontową (Cena
    Zakupu).
    Państwo jako Usługodawca - podmiot (Y), który nabywa wierzytelności w ramach Umowy
    Finansowania, nie posiadają w Polsce siedziby ani zakładu w rozumieniu właściwej umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie posiadają również w Polsce stałego miejsca

    prowadzenia działalności gospodarczej. Są Państwo ((Y)) zarejestrowanym podatnikiem
    VAT w (...) oraz nie są zarejestrowani dla celów podatku VAT w Polsce.
    Jednocześnie usługobiorca - (X)/dana Spółka (X), który przenosi wierzytelności w ramach
    Umowy Finansowania, na rzecz Państwa ((Y)), prowadzi działalność w formie spółki (...) z
    siedzibą w Polsce i jest polskim rezydentem podatkowym oraz jest zarejestrowana jako
    czynny podatnika VAT w Polsce. (X)/dana Spółka (X) nie posiada siedziby działalności
    gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
    (...). (X)/dana Spółka (X) nie jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na
    terytorium (...).
    Zatem, skoro Państwo - (Y) jako usługodawca będą dokonywać czynności na podstawie
    Umowy Finansowania na rzecz podmiotu polskiego tj. na rzecz (X)/danej Spółki (X), to
    czynności te wykonywane na podstawie ww. Umowy Finansowania będą podlegać
    opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy tj. (X)/danej
    Spółki (X), czyli zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będą podlegać opodatkowaniu na
    terytorium Polski.
    Zatem nabycie przez (X)/daną Spółkę (X), usług wykonywanych na podstawie Umowy
    Finansowania przez Państwa (podmiot z siedzibą w (...)) stanowi dla (X)/danej Spółki (X),
    import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, tym samym (X)/dana Spółka (X),
    będzie zobowiązana, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkować ww. usługę
    stosownie do art. 28a ust. 1 ustawy, na terytorium Polski.
    Wobec tego Państwo – (Y) - jako usługodawca nie będą zobowiązani do rozliczenia w
    Polsce podatku VAT w ramach tzw. „importu usług”.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, tj. w kwestii
    objętej pytaniem oznaczonym we wniosku nr 1, że przelewy Wierzytelności, które będą
    dokonywane przez (X) lub też daną Spółkę (X), na rzecz (Y) wynikające z Umowy
    Finansowania będą dokonywane w ramach świadczenia usług w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT. Z tytułu tej usługi to usługobiorca ((X) lub odpowiednio dana Spółka (X)), a
    nie usługodawca ((Y)), będzie podatnikiem VAT w Polsce, zobowiązanym do rozliczenia w
    Polsce podatku VAT w ramach tzw. „importu usług”, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług (w
    zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1). Ocena prawna Państwa stanowiska w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności
    cywilnoprawnych jest przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.
    Z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego –
    zaznacza się, iż rozstrzygnięcie podjęte w niniejszej interpretacji indywidualnej dotyczy
    jedynie Państwa tj. (Y), natomiast interpretacja ta nie wywołuje skutków prawnych dla
    usługobiorcy (tj. (X)/inne podmioty z grupy, do której należy (X) tj. dane Spółki (X)).
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie objętym
    Państwa pytaniem, natomiast inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie podlegają ocenie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna

    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.