Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-485/08/JCi
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-08-22
Teza: Określenie prawidłowego sposobu dokumentowania otrzymywanych premii pieniężnych /bonusów/.
Słowa kluczowe: bonus; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura; faktura-faktura korygująca; premia-premia pieniężna; rabaty; usługi-usługi marketingowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2008r. (data wpływu 26 maja 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 sierpnia 2008r. (data wpływu 13 sierpnia 2008r.) oraz pismem z dnia 19 sierpnia 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości dokumentowania otrzymywanych premii pieniężnych /bonusów/ - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości dokumentowania otrzymywanych premii pieniężnych /bonusów/. W dniu 13 sierpnia 2008r. zostało złożone uzupełnienie do ww. wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie tutejszego organu z dnia 30 lipca 2008r. znak: IBPP2/443-485/08/JCi. Ponadto do wniosku wpłynęło uzupełnienie w dniu 19 sierpnia 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu. Chcąc zacieśnić wzajemne więzy współpracy zawarł z dostawcami towarów oferowanych w placówkach handlowych Wnioskodawcy umowy, które regulują wzajemne działania i sposób ustalania wynagrodzenia. Premia pieniężna (bonus) ustalany jest procentowo od obrotów, ma charakter motywacyjny do dalszej współpracy. Rodzaje zawartych przez Spółkę umów:

1.  Umowa marketingowa, gdzie Wnioskodawca świadczy usługi marketingowe polegające na promocji, reklamie i pozycjonowaniu towarów, w tym Wnioskodawca organizuje dodatkowe promocje, degustacje w sklepach, za co Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od obrotu netto sklepów,
2.  Umowa, która przewiduje, iż Wnioskodawca będzie nabywać towary handlowe i zobowiązuje się dostarczyć zakupiony towar do placówek na własny koszt, za co Wnioskodawca otrzymuje bonus logistyczny w wysokości procentowej od całości zakupów netto,
3.  Umowy przewidujące, iż Wnioskodawca otrzyma procentowy bonus od obrotu lub bonus za osiągnięcie określonego w umowie pułapu zakupów bez świadczenia jakichkolwiek innych usług ze strony Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca informuje, iż premie są rozliczane za miesiąc, premia odnosi się do wszystkich dostaw w określonym czasie. Bonus zależy tylko od obrotu. Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu do wniosku precyzuje, iż firma otrzymuje stały procent (bez jakichkolwiek progów w stawce) bonus, który jest przyznawany procentowo od obrotu, niezależnie od wysokości obrotu. Przedmiotem zapytania w pkt c stanu faktycznego jest wyłącznie stały bonus od obrotu, niezależny od wysokości obrotu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest działanie polegające na dokumentowaniu tzw. premii od obrotu w formie noty księgowej, w odniesieniu do umów w pkt c, natomiast w przypadku umów określonych w pkt a i b dokumentowanie ich za pomocą faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi oraz uznać ją za obojętną z punktu widzenia przepisów podatku od towarów i usług. Odnosząc się do sposobu dokumentowania wypłacanych premii pieniężnych, należy wskazać, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę. Powyższa regulacja nakłada na podatników obowiązek wystawienia faktury VAT w przypadku dokonania sprzedaży opodatkowanej. Jeżeli podatnik dokonuje czynności nie podlegające pod zakres przedmiotowy ustawy, winien je udokumentować innymi dokumentami księgowymi w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Zdaniem Wnioskodawcy czynność polegająca na otrzymaniu premii pieniężnej nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Fakt otrzymania premii pieniężnych bez świadczenia jakichkolwiek innych usług, zgodnie z umowami wskazanymi w pkt c stanu faktycznego może być udokumentowany notami księgowymi. Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług został zawarty w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z pkt 1 tego przepisu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie się do dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z treści cytowanego art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że pojęcie „świadczenie usług”, ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także jego zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu omawianej regulacji jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś zdarzenie z odpłatne świadczenie usług, musi zatem wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli strony muszą zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się do od dokonania określonych czynności, np. w zawartej umowie. Ustawodawca zaznaczył ponadto, że usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru (art. 8 ust. 1 ustawy). Nie może zatem wystąpić taka sytuacja faktyczna, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepis ten wyklucza takie rozwiązanie. Pogląd taki prezentowany jest również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007r. sygn. akt I FSK 94/06. W zakresie dotyczącym dokumentowania otrzymywanych premii pieniężnych, wskazać należy, iż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę. Przepis ten nakłada na podatników obowiązek wystawienia faktury VAT w przypadku dokonania czynności podlegających regulacjom ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do umów wskazanych w pkt a i b stanu faktycznego, gdzie Spółka świadczy na rzecz Sprzedającego usługi (albo marketingową albo logistyczną) dokumentem właściwym jest faktura VAT. W tych bowiem przypadkach doszło do rzeczywistego i odrębnego od tej transakcji świadczenia nabywcy na rzecz sprzedającego towary.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Dostawa towarów oraz świadczenie usług, za wyjątkiem ściśle określonych w art. 7 ust. 2 i 3 oraz w art. 8 ust. 2 przypadków, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem jawny lub zrozumiały stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełnione są świadczenia wzajemne. W doktrynie prawa i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce, gdy zachodzi bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Z bezpośrednim związkiem pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem mamy do czynienia wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasna zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Przedsiębiorcy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). W praktyce występują również sytuacje, w których premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Kwestia dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów nie została uregulowana przepisami prawa podatkowego, a więc również przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego (Słownik Języka Polskiego PWN pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1992): rabat – to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie; skonto – to zniżka ceny towaru objętego sprzedażą kredytową albo ratalną, udzielona nabywcy płacącemu gotówką; opust – to zniżka ceny kupna, przyznawana nabywcy przez sprzedawcę (zwykle przy zakupach hurtowych); bonifikata – to zniżka od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca chcąc zacieśnić wzajemne więzy współpracy zawarł z dostawcami towarów umowy, które regulują wzajemne działania i sposób ustalania wynagrodzenia. Premia pieniężna (bonus) ustalany jest procentowo od obrotów, ma charakter motywacyjny do dalszej współpracy. Premie są rozliczane za miesiąc, premia odnosi się do wszystkich dostaw w określonym czasie. Rodzaje zawartych przez Spółkę umów:

1.  Umowa marketingowa, gdzie Wnioskodawca świadczy usługi marketingowe polegające na promocji, reklamie i pozycjonowaniu towarów, w tym Wnioskodawca organizuje dodatkowe promocje, degustacje w sklepach, za co Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od obrotu netto sklepów,
2.  Umowa, która przewiduje, iż Wnioskodawca będzie nabywać towary handlowe i zobowiązuje się dostarczyć zakupiony towar do placówek na własny koszt, za co Wnioskodawca otrzymuje bonus logistyczny w wysokości procentowej od całości zakupów netto.

Z powyższego wynika, iż pomiędzy stronami (Wnioskodawcą i dostawcami towarów) istnieją umowy, które regulują wzajemne działania i sposób ustalania wynagrodzenia. Jako zapłatę za wykonaną usługę, polegającą na: promocji, reklamie i pozycjonowaniu towarów (umowa marketingowa), nabywaniu towarów handlowych i zobowiązaniu się dostarczenia zakupionych towarów do placówek na własny koszt (umowa logistyczna) - Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie. Wypłacone kwoty nie odnoszą się do żadnej konkretnej dostawy towarów, lecz stanowią świadczenie odrębne i są przyznawane procentowo od obrotów i mają charakter motywacyjny do dalszej współpracy. Premia odnosi się do wszystkich dostaw w określonym czasie – premie rozliczane są za miesiąc. Zatem po uzyskaniu uprawnienia do otrzymania wynagrodzenia, poprzez spełnienie przesłanek określonych w umowie handlowej, tj. umowie na świadczenie usług marketingowych oraz usług logistycznych, wynagrodzenie to nie ma charakteru dobrowolnego lecz jego otrzymanie jest ściśle uzależnione od określonego zachowania kupującego tj. Wnioskodawcy. Pozwala to na stwierdzenie, iż pomiędzy stronami transakcji istnieje relacja zobowiązaniowa, którą należy uznać za świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Wobec czego w takim przypadku należy stwierdzić, iż wypłacone kwoty są formą wynagrodzenia za wykonane czynności.

W świetle powyższego, opisane powyżej zachowanie podmiotu otrzymującego premię (Wnioskodawcy), należy uznać za świadczenie usług, zgodnie z cyt. art. 8 ust. 1 ustawy VAT i opodatkować podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych. Czynność ta winna zostać dokumentowana fakturą VAT. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż wypłacanie wynagrodzenia w formie premii pieniężnej za spełnienie warunków umowy marketingowej czy umowy logistycznej, należy udokumentować fakturą VAT, należało uznać za **prawidłowe.** Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika również, iż istnieją także umowy przewidujące, iż Wnioskodawca otrzyma procentowy bonus od obrotu lub bonus za osiągnięcie określonego w umowie pułapu zakupów bez świadczenia jakichkolwiek innych usług ze strony Wnioskodawcy. Premie te są rozliczane za miesiąc, premia odnosi się do wszystkich dostaw w określonym czasie. Wnioskodawca ponadto wyjaśnił, iż bonus zależy tylko od obrotu. Firma otrzymuje stały procent (bez jakichkolwiek progów w stawce) bonus, który jest przyznawany procentowo od obrotu, niezależnie od wysokości obrotu. Przedmiotem zapytania w pkt c stanu faktycznego jest wyłącznie stały bonus od obrotu, niezależny od wysokości obrotu. Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan faktyczny należy stwierdzić, iż mamy do czynienia z rabatem, który jest określony procentowo (stały procent, bez jakichkolwiek progów w stawce) od dokonanych zakupów. Udzielony rabat ma zatem bezpośredni wpływ na wartość dostawy i prowadzi do obniżenia ceny. Łatwo jest zatem, z uwagi na stałe ustalenia (stały procent od obrotu), ustalić dokładnie o ile nastąpiło obniżenie ceny każdej jednostkowej transakcji udokumentowanej fakturą VAT, nawet jeżeli jest ich więcej niż jedna w okresie rozliczeniowym. Tym samym przyznany rabat potransakcyjny można przyporządkować do konkretnej dostawy. W związku z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, gdzie otrzymanie premii nie jest związane ze świadczeniem jakichkolwiek innych usług ze strony Wnioskodawcy oraz mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy wskazać, iż rabaty (premie) przyznawane Wnioskodawcy przez kontrahentów, winny być traktowane jako „udokumentowane, prawnie dopuszczalne i obowiązkowe rabaty”, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, gdyż pomimo iż nie są związane z konkretną dostawą to jednak mają bezpośredni wpływ na jej wartość. Udzielenie tego rabatu winno być udokumentowane przez kontrahenta Wnioskodawcy poprzez wystawienie faktury korygującej do faktury dokumentującej dostawę towarów, której ten rabat dotyczy, zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95 poz. 798 ze zm.).

Zatem fakt udzielania przez kontrahentów Wnioskodawcy premii, jeżeli nie wiążą się one ze świadczeniem jakichkolwiek innych usług ze strony Wnioskodawcy, należy traktować jako rabat i udokumentować fakturą korygującą. Podkreślić w tym miejscu należy, że przedstawione powyżej stanowisko tut. organu odnosi się wyłącznie do, przedstawionej w pkt c stanu faktycznego wniosku (poz. 50), sytuacji, gdy Wnioskodawca otrzymuje procentowy bonus od obrotu, niezależnie od wysokości tego obrotu. Wynika to z faktu, iż jak wskazał sam Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku (pismo z dnia 19 sierpnia 2008r), przedmiotem zapytania jest wyłącznie stały bonus od obrotu, niezależny od wysokości obrotu. Tak więc wyrażone powyżej stanowisko tut. organu nie odnosi się do sytuacji, gdy Wnioskodawca otrzymuje bonus za osiągnięcie określonego w umowie pułapu zakupów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż powyższe zdarzenie należy dokumentować notą księgową, należało uznać za **nieprawidłowe.** Ponadto należy podkreślić, iż przywołany we wniosku przez Spółkę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007r. (sygn. akt I FSK 94/06), jest rozstrzygnięciem danego, konkretnego przypadku, jest wiążący tylko w sprawie, w której zapadł i nie może być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało całościowo uznać za **nieprawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43 - 300 Bielsko-Biała.