Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.497.2025.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-11
Teza: Wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej w celu
dalszego jej wykorzystywania w ramach najmu nie będzie
podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a
Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku dokonania
korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
korekta-korekta podatku
najem-najem prywatny
nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności -Korekta podatku należnego z tytułu
dostawy towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6 -pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 19 maja
    2025 r., który dotyczy uznania, że wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej w
    celu dalszego jej wykorzystywania w ramach najmu nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku dokonania
    korekty podatku naliczonego.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu
    do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą: (...), numer
    NIP: (...). Przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawczyni sklasyfikowana jest pod
    kodem PKD: (...). A.A. jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Dochody uzyskiwane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni
    opodatkowuje skalą podatkową. Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy): prowadzi
    książkę przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawczyni zamierza dokonać przekształcenia swojej działalności gospodarczej w
    jednoosobową spółkę kapitałową na podstawie art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

    W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, tj. 30 stycznia 2023 r.,
    nabyła (wspólnie z małżonkiem) nieruchomość (segment mieszkalny), zwaną dalej
    „nieruchomością”. Nieruchomość została nabyta z przeznaczeniem na cele związane z
    prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą, z zamiarem utworzenia
    w niej biura. Małżonkowie dokonali zmiany sposobu użytkowania nabytej nieruchomości z
    mieszkalnego na użytkowy. 18 maja 2023 r. nieruchomość o charakterze użytkowym
    została wprowadzona do środków trwałych prowadzonej przez nią działalności
    gospodarczej. Od nabycia nieruchomości Wnioskodawczyni w całości odliczyła podatek
    VAT. Od dnia wprowadzenia nieruchomości do środków trwałych prowadzonej
    działalności gospodarczej nieruchomość jest nieruchomością niemieszkalną,
    wykorzystywaną wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej.
    W momencie planowanego przekształcenia działalności gospodarczej w jednoosobową
    spółkę kapitałową majątek zgromadzony w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej stanie się majątkiem spółki. Spółce będą przysługiwać wszystkie prawa i
    obowiązki przekształcanego przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni. Spółka z mocy prawa
    przejmie prawa własności wszystkich składników majątkowych wchodzących w skład
    dotychczasowego przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, a ponadto wstąpi również z mocy
    prawa we wszelkie prawa i obowiązki Wnioskodawczyni. Spółka będzie w całości
    kontynuować działalność A.A.
    Wnioskodawczyni przed dokonaniem przekształcenia, planuje wycofać z działalności
    gospodarczej wyżej opisaną nieruchomość do majątku prywatnego, wskutek czego, nie
    wejdzie ona w skład majątku spółki przekształconej. Niezwłocznie po zarejestrowaniu
    przekształcenia i wpisie spółki powstałej w wyniku przekształcenia z jednoosobowej
    działalności gospodarczej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,
    Wnioskodawczyni odpłatnie odda w używanie (najem) wyżej opisaną nieruchomość do
    nowo powstałej spółki. Odpłatne udostępnienie nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, tzw. najem prywatny. Wnioskodawczyni będzie wykonywała najem w
    charakterze czynnego podatnika podatku VAT (tj. najem będzie opodatkowany VAT-em).
    Wnioskodawczyni nie będzie spełniać warunków umożliwiających skorzystanie ze
    zwolnienia z podatku VAT, a także ze względu na planowane przychody z tytułu najmu.
    Wnioskodawczyni nie będzie korzystać w przyszłości z ww. zwolnienia z art. 113 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Pytania
    1) Czy wycofanie nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku
      prywatnego Wnioskodawczyni w celu dalszego wykorzystywania tej nieruchomości (w
      ramach najmu prywatnego) do działalności opodatkowanej podatkiem VAT podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2) Czy w związku z wycofaniem nieruchomości z jednoosobowej działalności
      gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni, w celu dalszego
      wykorzystywania tej nieruchomości (w ramach najmu prywatnego) do działalności
      opodatkowanej podatkiem VAT, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania
      korekty podatku naliczonego VAT, związanego z wydatkami poniesionymi na nabycie
      nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawczyni, wycofanie nieruchomości z jednoosobowej działalności
    gospodarczej Wnioskodawczyni do majątku osobistego, celem dalszego wynajmu na cele
    działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”): opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 (...).
    Uznanie danego świadczenia za odpłatne wymaga, aby istniał stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi zatem istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z treści zacytowanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenie usług wykonywane
    nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2. wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy
    dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy,
    pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061): przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
    używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
    wynajmującemu umówiony czynsz
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części
    nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz
    społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz.
    2224 oraz z 2022 r. poz. 807 i 1561).
    Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług
    wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione
    od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu
    (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu
    (cel mieszkaniowy).
    Wnioskodawczyni będzie wynajmowała nieruchomość niemieszkalną do spółki.
    Nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie na cele prowadzenia działalności
    gospodarczej. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną,
    odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem
    oddanie nieruchomości w ramach umowy najmu osobie trzeciej, skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Na gruncie podatku VAT najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wnioskodawczyni oddając w najem nieruchomość nie utraci statusu podatnika podatku
    VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie nieruchomości w najem prowadzone
    będzie w ramach działalności gospodarczej, rozumianej zgodnie z definicją zawartą w art.
    15 ust. 2 ustawy. Będzie to czynność podlegająca opodatkowaniu, określona w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Tym samym przedmiotowe „wycofanie” nieruchomości z działalności
    gospodarczej, nie będzie stanowiło czynności, o której mowa w art. 7 ust 2 ustawy. W
    istocie nie będzie to bowiem przekazanie Nieruchomości na cele prywatne (osobiste) w
    rozumieniu ustawy o VAT. Nieruchomość będzie bowiem nadal wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług najmu.

    W ten sam sposób oceniono sprawę w interpretacji z 20 listopada 2024 r. Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP1-1.4012.668.2024.1.AKA, gdzie wskazano:
    „odnosząc się zatem do Pani wątpliwości stwierdzić należy, że czynność wycofania
    Nieruchomości (lokalu użytkowego) z prowadzonej działalności gospodarczej i dalsze jej
    wykorzystywanie w ramach tzw. „najmu prywatnego”, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy,
    gdyż w analizowanej sprawie nie nastąpi dostawa towarów (Nieruchomości) na Pani cele
    osobiste i ww. Nieruchomość w dalszym ciągu będzie służyła do działalności gospodarczej
    w zakresie najmu, tj. czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że oddając w najem Nieruchomość, po jej uprzednim wycofaniu z
    działalności gospodarczej, nie utraci Pani statusu czynnego podatnika podatku VAT w tym
    zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowej Nieruchomości w najem poza
    dotychczasową działalnością gospodarczą - na gruncie ustawy - skutkować będzie
    wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości),
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem czynności podlegających
    opodatkowaniu (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, ww. czynność wycofania Nieruchomości z działalności gospodarczej nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko można odnaleźć w następujących interpretacjach:
        interpretacja z 13 sierpnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
        0111-KDIB3-3.4012.258.2024.1.MAZ;
        interpretacja z 16 grudnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
        0113-KDIPT1-2.4012.899.2024.1.JSZ;
        interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 listopada 2014 r., sygn.
        ILPP1/443-705/14-5/NS;
        interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 grudnia 2014 r., sygn.
        IPPP2/443-936/14-5/DG.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z wycofaniem nieruchomości z jednoosobowej
    działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do dokonania
    korekty podatku naliczonego VAT, związanego z wydatkami poniesionymi na
    nieruchomości.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do przywołanego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy: po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy: w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów
    o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy: korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy: w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust.
    2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną
    opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Natomiast w myśl art. 91 ust. 5 ustawy: w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta
    powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty.
    Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła
    sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał
    obowiązek podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy: w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust.
    4, zostaną:
    1. opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy: przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku,
    gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy: w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych

    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje
    się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie
    korekty.
    Mając na uwadze przywołane przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe
    należy zauważyć, że Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku dokonania korekty
    podatku naliczonego w odniesieniu do nieruchomości, ponieważ wycofanie
    nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni, w
    celu ich wynajmu do spółki powstałej z przekształcenia działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni, nie będzie stanowiło zmiany w sposobie jej wykorzystania, w
    szczególności nie będzie stanowiło wykonywania czynności zwolnionej od podatku.
    Nieruchomość nadal będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do działalności
    gospodarczej, do czynności opodatkowanych, tj. wynajmu. Wynajem będzie bowiem
    opodatkowany podatkiem VAT.
    Nie nastąpi więc w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości.
    Wnioskodawczyni nie będzie obowiązana do dokonania korekty. Wnioskodawczyni
    prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Planowane
    działania Wnioskodawczyni, tj. wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego oraz
    przekształcenie jednoosobowej działalność gospodarczej w spółkę kapitałową nie
    spowoduje utraty statusu podatnika VAT czynnego. Wnioskodawczyni w dalszym ciągu
    będzie podejmować działania w charakterze czynnego podatnika podatku od towarów i
    usług, polegające na wynajmowaniu nieruchomości o charakterze niemieszkalnym na
    rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, wykorzystywanej wyłącznie do
    celów związanych z tą działalnością gospodarczą.
    Przekazanie nieruchomości z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego, w celu ich dalszego wynajmu, nie stanowi zmiany w sposobie ich
    wykorzystywania, w szczególności nie będzie to stanowić czynności zwolnionych z
    opodatkowania podatkiem VAT. Ponadto przedmiotowa nieruchomość będzie
    wykorzystywana do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT - do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Podobnie uznano w interpretacji z 9 września 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej nr 0114-KDIP4-2.4012.394.2024.2.AA, w której podkreślono że: „w świetle
    powyższych okoliczności, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości, w
    przypadku gdy w związku z wydatkami inwestycyjnymi na przedmiotową nieruchomość
    Wnioskodawca odliczył podatek VAT nie spowoduje, że trzeba będzie naliczyć podatek
    należny od wycofanego majątku. W związku z czym Wnioskodawca nie będzie musiał
    korygować odliczonego wcześniej podatku VAT w sytuacji, gdy ten najem prywatny będzie
    nadal czynnością opodatkowaną podatkiem VAT”.
    Analogiczne stanowisko można odnaleźć w następujących interpretacjach:
        interpretacja z 13 sierpnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
        0111-KDIB3-3.4012.258.2024.1.MAZ,
        interpretacja z 19 kwietnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
        0112-KDIL3.4012.125.2024.1.NS,
        interpretacja z 29 listopada 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.
        0113-KDIPT1-3.4012.540.2022.4.OS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ustawy (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r.
    str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i
    tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:

      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:

        prowadzi Pani jednoosobową działalnością gospodarczą wpisaną do rejestru
        Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej stanowiącą
        działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT i jest Pani czynnym
        podatnikiem podatku VAT;
        przeważającym przedmiotem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej
        jest (...);
        30 stycznia 2023 r. nabyła Pani wraz z mężem nieruchomość (segment mieszkalny)
        z przeznaczeniem na cele związane z prowadzoną przez Panią działalnością
        gospodarczą, z zamiarem utworzenia w niej biura (wraz z mężem dokonała Pani
        zmiany sposobu użytkowania nabytej nieruchomości z mieszkalnego na użytkowy);
        18 maja 2023 r. nieruchomość o charakterze użytkowym została wprowadzona do
        środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (od dnia
        wprowadzenia nieruchomości do środków trwałych prowadzonej działalności
        gospodarczej nieruchomość jest nieruchomością niemieszkalną, wykorzystywaną
        wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej);
        od nabycia nieruchomości w całości odliczyła Pani podatek VAT;
        zamierza Pani dokonać przekształcenia swojej działalności gospodarczej w
        jednoosobową spółkę kapitałową na podstawie art. 551 § 5 ustawy Kodeks spółek
        handlowych;
        przed dokonaniem przekształcenia planuje Pani wycofać z działalności
        gospodarczej nieruchomość do majątku prywatnego;
        po zarejestrowaniu przekształcenia i wpisie spółki powstałej w wyniku
        przekształcenia z jednoosobowej działalności gospodarczej do rejestru
        przedsiębiorców KRS odda Pani w używanie (najem) nieruchomość do nowo
        powstałej spółki;
        odpłatne udostępnienie nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, tzw.
        najem prywatny;
        najem będzie opodatkowany podatkiem VAT, nie będzie Pani korzystała ze
        zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wycofanie nieruchomości z działalności
    gospodarczej do majątku prywatnego, stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości stwierdzić należy, że czynność wycofania nieruchomości
    z prowadzonej działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1
    ustawy, ponieważ w analizowanej sprawie nie nastąpi dostawa towarów (nieruchomości)
    na Pani cele osobiste i ww. Nieruchomość w dalszym ciągu będzie służyła do działalności
    gospodarczej w zakresie najmu, tj. czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Jak wskazano we wniosku, nieruchomość po jej wycofaniu z Pani jednoosobowej
    działalności gospodarczej będzie przez Panią odpłatnie udostępniana (najem
    nieruchomości na rzecz spółki) i w dalszym ciągu wykorzystywana do czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (w ramach usługi najmu
    będzie Pani działać w charakterze czynnego podatnika VAT).

    Zatem skoro nieruchomość po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego nie będzie wykorzystywana do zaspokajania Pani potrzeb osobistych,
    czynność wycofania do majątku prywatnego tej nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ma Pani również wątpliwości, czy w opisanej sytuacji będzie Pani zobowiązana do
    dokonania korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na
    Nieruchomość.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest
      on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
      10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
      ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i
      12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a
      w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat,
      licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w
      przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku
      nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty
      podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków

      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
      przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty
      dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
      pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów
      lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z
      art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby
      czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu
      korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
      miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w
      ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej
      zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nieruchomość stanowi środek trwały w prowadzonej
    przez Panią jednoosobowej działalności gospodarczej. Odliczyła Pani podatek VAT
    naliczony związany z nabyciem nieruchomości. Po planowanym wycofaniu nieruchomości
    z Pani jednoosobowej działalności gospodarczej, będzie ją Pani wynajmowała, a więc
    nadal będzie wykorzystywana przez Panią w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisu
    sprawy wynika, że nieruchomość będzie wykorzystywana przez Panią do wykonywania

    czynności podlegających opodatkowaniu, więc nie będzie wykorzystywana na Pani cele
    osobiste. Wycofana nieruchomość z Pani działalności nadal będzie służyć czynnościom
    opodatkowanym - najem na rzecz jednoosobowej spółki kapitałowej.
    Zatem, nieruchomość nadal będzie przez Panią wykorzystywana do działalności
    gospodarczej - do czynności opodatkowanych. Tym samym, nie nastąpi w tym przypadku
    zmiana przeznaczenia nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty.
    W konsekwencji, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości w odniesieniu do
    której przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT i przeznaczenie do działalności
    w zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego związanego z
    wydatkami poniesionymi na nabycie nieruchomości na podstawie art. 91 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku,
    gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej
    zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.