Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.860.2024.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-21
Teza: Uznanie, że planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z brakiem zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy, planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. budynków i budowli (poza pylonem reklamowym) posadowionych na działkach nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. budowli w postaci pylonu reklamowego posadowionego na działce nr 1 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. niezabudowanych działek nr 3 i nr 4 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, Kupujący będzie uprawniony do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanej we wniosku oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; informacja; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 27a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowani, tj.:
    · J. S., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: J. S. Polska z siedzibą (...) (dalej jako
      Sprzedający), której przedmiotem jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
      własnymi lub dzierżawionymi,
    · X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą (...) (dalej
      jako Kupujący), której przedmiotem działalności jest obrót nieruchomościami i
      działalność inwestycyjna,
    planują zawarcie umowy, na podstawie której Kupujący nabędzie od Sprzedającego prawo
    własności działek nr 1, 2, 3, 4 położonych w miejscowości (...)– mieście na prawach
    powiatu, województwo (...) (dalej jako Nieruchomość).

    Sprzedający nabył prawo własności Nieruchomości w drodze aktu notarialnego z dnia 1
    kwietnia 2022 r. W ewidencji gruntów ww. działki oznaczone są:
    · działka nr 1 oraz 2 jako Inne tereny niezabudowane (Bi),
    · działka nr 3 oraz 4 jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy
      (Bp).
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren, na którym położona jest
    Nieruchomość oznaczony jest w całości symbolem B2.UC – obszar rozmieszczenia
                                        2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m.
    W momencie planowanej sprzedaży Nieruchomość zabudowana będzie budynkiem (...) o
                        2powierzchni wynoszącej 24.206,00 m (dalej jako Budynek) wraz z infrastrukturą
    (budowlami). Ponadto Nieruchomość zabudowana będzie: budynkiem handlowo-
                                  2usługowym o powierzchni zabudowy wynoszącej 150 m, budynkiem magazynowym
                                    2(zbiornik, silos) o powierzchni zabudowy wynoszącej 277 m i innym budynkiem
                                      2niemieszkalnym o powierzchni zabudowy wynoszącej 277 m (dalej jako Budynki
    Towarzyszące).
    Budynek jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.).
                                            2Budynek handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy wynoszącej 150 m jest
    budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Budynek magazynowy (zbiornik, silos) stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    W chwili zawarcia umowy sprzedaży Budynek obciążony będzie umowami najmu o treści
    zaakceptowanej przez Kupującego.
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości. Sprzedający nie ponosił
    wydatków na ulepszenie Nieruchomości.
    Zainteresowani planują, że umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta w terminie
    do 19 grudnia 2024 r.
    Sprzedawana Nieruchomość nie jest wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie
    Sprzedającego pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub
    innego aktu o podobnym charakterze), nie stanowi ona także jednostki organizacyjnej
    wyodrębnionej w strukturze Sprzedającego (np. oddziału wyodrębnionego w KRS).
    W związku z planowaną transakcją Kupujący nie przejmie od Sprzedającego żadnych
    pracowników Sprzedającego ani nie nabędzie od Sprzedającego know-how dotyczącego
    prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu i zarządzania Nieruchomością.
    W związku z planowaną transakcją nie zostaną przeniesione na Kupującego w
    szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego (nazwa),
    b) koncesje, licencje i zezwolenia,
    c) wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy,
    d) tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, kontakty z
      instytucjami finansowymi,
    e) księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    f) zobowiązania (inne niż wynikające z umów najmu dotyczących nieruchomości),

    g) wierzytelności (inne niż wynikające z umów najmu dotyczących nieruchomości),
    h) rachunki bankowe lub środki pieniężne na rachunkach bankowych,
    i) prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
      umowy najmu siedziby Sprzedającego, usług serwisowych dla Nieruchomości,
    j) znak towarowy stanowiący oznaczenie indywidualizujące Nieruchomość,
    k) zakład pracy Sprzedającego lub jakakolwiek jego część,
    l) zobowiązanie z tytułu kredytów zaciągniętych przez Sprzedającego na budowę
      Nieruchomości,
    m)zobowiązania z tytułu pożyczek otrzymanych od innych jednostek,
    n) inne niż prawa do Nieruchomości składniki majątku trwałego należące do
      przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Sprzedający przeniesie na Kupującego prawa wynikające z przysługujących mu na
    podstawie umów najmu/dzierżawy zabezpieczeń wynikających z umów najmu
    dotyczących Nieruchomości, w zakresie w jakim zabezpieczenia te zostały ustanowione.
    Zatem Sprzedający przeniesie na Kupującego kaucje zabezpieczające płatności należności
    z tytułu umów najmu wpłacone przez najemców, a zapłata przez Sprzedającego kwoty
    kaucji na rzecz Kupującego zostaje dokonana w wyniku potrącenia z ceny sprzedaży.
    Sprzedający przeniesie na Kupującego również majątkowe prawa autorskie oraz prawa
    zależne do dokumentacji projektowej dotyczącej budynków.
    Poza ww. umową najmu Budynku w związku z zawarciem planowanej umowy sprzedaży
    Nieruchomości na Kupującego nie przejdą inne umowy zawarte przez Sprzedającego w
    odniesieniu do Nieruchomości.
    Kupujący nabędzie Nieruchomość w celu jej długoletniego wynajęcia. Tym samym
    Nieruchomość będzie przez niego wykorzystywana dla celów wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do przepisów ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej
    jako ustawa o VAT).
    Sprzedający i Kupujący są i będą w dniu zawarcia umowy zarejestrowani jako podatnicy
    VAT czynni.
    Ponadto Zainteresowani złożą w treści aktu notarialnego zgodne oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia z podatku od towarów i usług oraz o wyborze opcji
    opodatkowania sprzedaży Nieruchomości podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnienie wniosku:
    1. Jakie dokładnie naniesienia znajdują się na działkach nr 1, 2, 3, 4, które były
      przedmiotem sprzedaży? Należy dokładnie wskazać, który obiekt jest budynkiem, a
      który budowlą lub ich częścią, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
      Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) i na której działce się znajduje?
    2. Jeśli na działkach, które były/będą przedmiotem sprzedaży znajdują się urządzenia
      budowalne w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, to należy wskazać,
      jakie są to urządzenia oraz z którym budynkiem/budowlą są one powiązane?
      Odpowiadając na pyt. 1 i 2, wskazują Państwo, że:
    · na działce 1 – znajduje się:
    - budynek (...) – będący budynkiem w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej: Prawo budowlane),
    - parking – będący urządzeniem budowlanym stosownie do przepisów Prawo budowlane,
      powiązany z budynkiem (...),

    - myjnia samochodowa – stanowiąca budowle zgodnie z Prawem budowlanym;
    · na działce 2 – znajduje się:
    - budynek (...) – będący budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego,
    - parking – będący urządzeniem budowlanym stosownie do przepisów Prawo budowlane,
      powiązany z budynkiem (...),
                            2- budynek handlowo-usługowy o pow. 150 m – będący budynkiem w rozumieniu Prawa
      budowlanego,
                                                  2- budynek magazynowy (zbiornik, silos) o powierzchni zabudowy wynoszącej 277 m –
      będący budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego,
    - pylon reklamowy – będący budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego,
    - 3 wiaty pod wózki sklepowe sklepu (...) – będące budowlami w rozumieniu Prawa
      budowlanego,
                                    2- obiekt kontenerowy, stacja gazowa, o powierzchni 24 m – będące budowlami w
      rozumieniu Prawa budowlanego,
                                  2- wiata dostaw z tyłu strefy dostaw, o powierzchni 54 m – będąca budowlą w rozumieniu
      Prawa budowlanego,
                                    2- wiata przy budynku magazynowym, o powierzchni 76 m – będąca budowlą w
      rozumieniu Prawa budowlanego;
    - na działce 3 – brak zabudowań;
    - na działce 4 – brak zabudowań.
    3. Czy Wnioskodawca kupił nieruchomości będące przedmiotem wniosku wraz z
      naniesieniami, czy zostały przez Niego wybudowane? Jeśli Wnioskodawca je
      wybudował, to kiedy budowa została zakończona?
      Wnioskodawca kupił nieruchomości będące przedmiotem wniosku wraz z
      naniesieniami, jedynie w roku 2024 doszło do:
    · rozbudowy budynku (...) poprzez likwidację części parkingu,
    · postawienia pylonu reklamowego na działce nr 2.
      W roku 2024 budowa została zakończona.
      Wnioskodawca wskazuje, że wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu
      przepisów o podatku dochodowym, stanowiły mniej niż 30% wartości początkowej
      budynku (...).
    4. Czy w odniesieniu do budynków/budowli lub ich części, znajdujących się na
      poszczególnych działkach, wchodzących w skład Nieruchomości, doszło już do
      pierwszego zasiedlenia, tj. do pierwszego zajęcia budynków/budowli (oddania do
      używania)? Jeżeli tak, to kiedy? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego
      budynku/budowli lub ich części.
      W odniesieniu do budynku (...), budowli (oprócz pylonu) oraz urządzeń budowlanych
      wymienionych w odpowiedzi na pyt. 1 i 2 doszło do pierwszego zasiedlenia, przed datą
      zakupu nieruchomości przez Wnioskodawcę, tj. przed 1 kwietnia 2022 r. Od momentu
      nabycia nieruchomości Wnioskodawca wykorzystuje całą nieruchomość dla celów
      prowadzonej działalności gospodarczej (której przedmiotem jest najem opodatkowany
      podatkiem VAT).
      Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, wartość wydatków poniesionych na ulepszenie
      budynku (...) nie przekroczyła 30% jego wartości początkowej.

      Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: ustawa o VAT), zwalnia się od podatku
      dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
      Budowa pylonu reklamowego na działce nr 2 rozpoczęła i zakończyła się w roku 2024,
      wobec czego w odniesieniu do tej budowli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego
      dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.
      Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia
      od podatku, którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
      budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca
      budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
    ich części.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego złożonego wniosku wspólnego o
    wydanie interpretacji indywidualnej: „Sprzedający i Kupujący są i będą w dniu zawarcia
    umowy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Ponadto Zainteresowani złożą w
    treści aktu notarialnego zgodne oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z podatku od
    towarów i usług oraz o wyborze opcji opodatkowania sprzedaży Nieruchomości
    podatkiem od towarów i usług.”
    Wobec powyższego:
    · Dostawa nieruchomości, na którą składają się działki nr 1, nr 2, nr 3, nr 4 wraz z
      naniesieniami wymienionymi w odpowiedzi na pyt. 1 i 2 (oprócz pylonu), będzie
      opodatkowana podatkiem VAT, z uwagi na złożone przez strony transakcji
      oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    · Natomiast w odniesieniu do pylonu reklamowego pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
      sprzedażą upłynął okres krótszy niż 2 lata, wobec czego dostawa ta podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    5. Czy między pierwszym zasiedleniem a dniem sprzedaży ww. budynków/budowli lub ich
      części upłynie okres dłuższy, czy krótszy niż 2 lata? Informacji należy udzielić odrębnie
      dla każdego budynku/budowli lub ich części.
      Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pyt. 4 w odniesieniu do budynku (...), budowli
      (oprócz pylonu) oraz urządzeń budowlanych wymienionych w odpowiedzi na pyt. 1 i 2
      doszło do pierwszego zasiedlenia, przed datą zakupu nieruchomości przez
      Wnioskodawcę, tj. przed 1 kwietnia 2022 r. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
      dniem sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lat.
      Natomiast w stosunku do pylonu reklamowego, który powstał w roku 2024, pomiędzy
      pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    6. Czy w odniesieniu do ww. budynków/budowli lub ich części ponoszono wydatki na
      ulepszenie lub przebudowę danego budynku/budowli w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww.

      obiektów, tj. dokonano istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany ich
      wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia?
      Wnioskodawca wskazuje, że wydatki poniesione na ulepszenie budynku (...) w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły mniej niż 30% wartości
      początkowej budynku (...).
    7. Czy Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość wyłącznie do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT, czy również do czynności zwolnionych od podatku?
      W opisie sprawy wskazano jedynie, że „(...) Nieruchomość będzie przez niego
      wykorzystywana dla celów wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT”. Należy wyjaśnić, że wśród czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT wyróżnić należy:
      1) czynności opodatkowane tym podatkiem (np. stawką 8%, 23%) oraz
      2) czynności korzystające ze zwolnienia od podatku.
      Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość do czynności opodatkowanych
      podatkiem VAT.
      Kupujący nie może wykluczyć, że nabywana Nieruchomość będzie wykorzystywana w
      przyszłości także do czynności zwolnionych od podatku.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. Czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z
      opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w przypadku braku
      możliwości zastosowania tego zwolnienia, podlegać będzie zwolnieniu z
      opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?
    3. Czy Kupujący będzie uprawniony do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
      wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanej we wniosku
      oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Zainteresowanych wraz z uzasadnieniem
    1. Opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
      6 pkt 1 ustawy o VAT
    Zdaniem Zainteresowanych, nabycie opisanej we wniosku Nieruchomości przez
    Kupującego będzie podlegało opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o VAT. W odniesieniu do dokonanej transakcji nie znajdzie bowiem zastosowania
    wyłączenie z opodatkowania, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ww. ustawy, zgodnie z którym
    przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ww. ustawy rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi

    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również przeniesienie praw do
    wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności
    prawnej.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności
    spod zakresu stosowania przepisów tej ustawy.
    Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi, jednakże na stosowne wyłączenie, czynności
    te nie podlegają opodatkowaniu.
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się mianowicie do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”.
    Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to
    należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego (aport).
    Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie
    art. 6 pkt 1 powyższej ustawy obejmuje, jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem
    dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część
    przedsiębiorstwa.
    W ocenie Zainteresowanych, brak jest podstaw do uznania transakcji przedstawionej w
    opisie stanu przyszłego za zbycie tak przedsiębiorstwa, jak i zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    1.1. Przedsiębiorstwo
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów
    określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55
    1 Kodeksu cywilnego, który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym
    zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;

    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Jak wynika z powyższego, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazane składniki majątkowe mogły posłużyć
    kontynuowaniu działalności gospodarczej zbywcy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo ma
                                1miejsce wtedy, gdy wszystkie wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego elementy (o ile
    występują) stanowiące zorganizowany zespól zostaną przekazane nabywcy. W
    przeciwnym wypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Z perspektywy Zainteresowanych, planowana transakcja dotyczy wyłącznie samej
    Nieruchomości, nie przedsiębiorstwa, jako że nie będzie ona obejmowała kluczowych
    składników, które mają istotne znaczenie dla funkcjonowania przedsiębiorstwa
    Sprzedającego.
    Należy bowiem wskazać, iż Kupujący nie nabędzie wszystkich elementów, które zgodnie z
    przepisami Kodeksu cywilnego tworzą przedsiębiorstwo. W szczególności zaś Kupujący nie
    planuje nabycia od Sprzedającego następujących elementów składających się na
    przedsiębiorstwo zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego:
    a) oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo Sprzedającego (nazwa);
    b) koncesji, licencji i zezwoleń,
    c) wartości niematerialnych składających się na wartość firmy, takich jak: know-how,
      reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy
      klientów, kontakty z instytucjami finansowymi,
    d) ksiąg rachunkowych i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności
      gospodarczej,
    e) zobowiązań (innych niż wynikające z umów najmu dotyczących nieruchomości),
    f) wierzytelności (innych niż wynikających z umów najmu dotyczących nieruchomości),
    g) rachunków bankowych lub środków pieniężnych na rachunkach bankowych,
    h) praw, roszczeń i zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług księgowych,
      umowy najmu siedziby Sprzedającego, usług serwisowych dla Nieruchomości,
    i) znaku towarowego stanowiącego oznaczenie indywidualizujące Nieruchomość,
    j) zakładu pracy Sprzedającego lub jakiejkolwiek jego części,
    k) zobowiązań z tytułu kredytów zaciągniętych przez Sprzedającego na budowę
      Nieruchomości,
    l) zobowiązań z tytułu pożyczek otrzymanych od innych jednostek,
    m)innych niż prawa do Nieruchomości składniki majątku trwałego należących do
      przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    W związku z powyższym, na skutek zawarcia umowy sprzedaży nie dojdzie do sprzedaży
    przedsiębiorstwa, gdyż część składników majątkowych należących do Sprzedającego i
    tworząca jego przedsiębiorstwo, wymieniona w art. 55(1) Kodeksu cywilnego, nie zostanie
    nabyta przez Kupującego, gdyż nie są one przedmiotem niniejszej transakcji. Oznacza to,
    że przedmiot umowy sprzedaży nie będzie stanowił zorganizowanego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej (przekazane składniki nie będą wystarczające do kontynuowania
    całokształtu działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego).

    Na szczególną uwagę w kontekście realiów przedstawionego zdarzenia przyszłego
    zasługuje interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 marca 2016 r., nr
    IPPP3/4512-60/16-/PC, w której organ wydający interpretację potwierdził prawidłowość
    stanowiska wnioskującego, że nabywana przez niego nieruchomość nie będzie stanowiła
    przedsiębiorstwa zbywcy, gdyż „(...) planowana transakcja nie obejmie istotnych
    składników majątkowych służących do prowadzenia działalności gospodarczej, o których
            1stanowi art. 55 Kodeksu cywilnego. W szczególności, w wyniku transakcji Nabywca nie
    nabędzie całego szeregu praw, obowiązków, zobowiązań i należności z umów, których
    stroną jest Zbywca, a które związane są z prawidłowym funkcjonowaniem i obsługą
    Nieruchomości. Na skutek sprzedaży Nieruchomości nie zostaną przeniesione na
    Nabywcę środki pieniężne, umowy rachunków bankowych, zobowiązania kredytowe,
    tajemnice przedsiębiorstwa, księgi rachunkowe i inne dokumenty Zbywcy. W
    konsekwencji po dacie przedmiotowej sprzedaży w rękach Zbywcy pozostanie szereg
    aktywów oraz dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej
    należących obecnie do jego przedsiębiorstwa. Zatem nabyte składniki nie umożliwiają
    dalszego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Jak wynika z wniosku, po
    nabyciu od Zbywcy Nieruchomości, Nabywca będzie prowadzić działalność gospodarczą
    polegającą na wynajmie powierzchni w Nieruchomości przy wykorzystaniu własnych
    zasobów oraz zasadniczo na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami
    trzecimi. W konsekwencji, opisany przedmiot transakcji nie może być uznany za
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia 2020 r. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, nr 0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM uznał za prawidłowe
    stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(...) Tymczasem w ramach planowanej
    Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią prawa i
    obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej Transakcji nie będzie
    towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z
    umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również
    (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów związanych z
    prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji – po nabyciu
    Nieruchomości – Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w odniesieniu do
    Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz zasadniczo, na podstawie
    umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Nie można zatem – zdaniem
    Zainteresowanych – uznać, iż przedmiotem planowanej Transakcji jest zorganizowany
    zespół elementów, które łączy więź o charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym. W
    związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby Transakcję
    zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy”.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, iż Nieruchomość z umową najmu,
    przechodząca na Kupującego z mocy prawa na podstawie art. 678 Kodeksu Cywilnego nie
    będzie tworzyła samodzielnie przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części, co
    zostanie szerzej omówione w punkcie kolejnym).
    Należy tu wskazać, iż samo nabycie praw do gruntu, na którym posadowiony został
    budynek wraz z naniesieniami, nie pozwoli Kupującemu na prowadzenia działalności bez
    zaangażowania dodatkowych własnych zasobów, zapewnienia zaplecza personalnego,
    know-how, podpisania umów na obsługę nieruchomości, itd.
    Stanowisko, iż sama nieruchomość z przejętymi z mocy prawa umowami najmu jej
    dotyczącymi nie stanowi przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    potwierdza również aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych. Tytułem przykładu
    można wskazać, na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia
    24 listopada 2016 r., o sygn. akt I FSK 1316/15, który wskazał, iż „Same w sobie
    nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia
    samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do

    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części (...). Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie
    mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż byłaby
    to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że w
    ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także
    wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z
    nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży
    stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT.” Analogiczne rozstrzygnięcie zapadło również w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 293/17.
    Powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie potwierdza, iż
    nabycia samej nieruchomości wraz z dotyczącymi jej stosunkami najmu nie może zostać
    uznane za nabycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W zdarzeniu
    przyszłym będącym przedmiotem wniosku na Kupującego nie zostaną przeniesione żadne
    inne niż Nieruchomość i prawa bezpośrednio z nią związane elementy, a zatem nie można
    uznać, iż przedmiotowa transakcja będzie dotyczyła przedsiębiorstwa (lub zorganizowanej
    jego części).
    1.2. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    W świetle art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy
    rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W oparciu o powyższy przepis należy stwierdzić, iż w celu uznania, że dany zespół
    składników majątkowych i niemajątkowych stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinien on być wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej.
    1.2.1. Wyodrębnienie organizacyjne
    Wyodrębnienie organizacyjne polega na tym, że działalność zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa dotyczy jednej ze sfer działalności, które są prowadzone odrębnie
    (niezależnie od siebie) oraz dla których działalności został przydzielony określony majątek
    (zespół składników materialnych i niematerialnych) oraz określeni pracownicy. Ponadto
    konieczne jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa miała swoje miejsce w
    strukturze organizacyjnej jako odrębna jednostka organizacyjna: dział, wydział, oddział
    itp., przy czym wyodrębnienie organizacyjne powinno być dokonane na bazie statutu,
    regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    W związku z faktem, że:
    · Nieruchomość nie jest wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego
      pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu
      o podobnym charakterze),
    · Nieruchomość nie stanowi jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w strukturze
      Sprzedającego (np. oddziału wyodrębnionego w KRS),
    – w ocenie Zainteresowanych prawidłowy jest wniosek, iż przedmiot planowanej umowy
    sprzedaży nie spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.
    1.2.2. Wyodrębnienie finansowe
    Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe
    oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych
    możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do

    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe
    jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i
    istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału
    samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby przenoszone należności i
    zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo
    do wyodrębnionego majątku (tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze).
    Zdaniem Zainteresowanych, z punktu widzenia oceny tej przesłanki podstawowe
    znaczenie mają w przedmiotowym przypadku następujące okoliczności:
    · Kupujący nie przejmie ksiąg rachunkowych i innych dokumentów Sprzedającego
      związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (poza dokumentacją ściśle
      związaną z Nieruchomością),
    · Kupujący nie przejmie rachunków bankowych Sprzedającego.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że przedmiot planowanej umowy sprzedaży
    nie spełnia kryterium wyodrębnienia finansowego.
    1.2.3. Wyodrębnienie funkcjonalne
    Odrębność funkcjonalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa sprowadza się do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, wyodrębnionych w ramach funkcji
    przedsiębiorstwa. W powyższym zakresie, punktem odniesienia jest rola, jaką składniki
    majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa i na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość.
    W konsekwencji, dany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym
    zobowiązania) powinien być zdolny do samodzielnego prowadzenia działalności
    gospodarczej, po jego zbyciu na rzecz nabywcy, tak jakby był oddzielnym
    przedsiębiorstwem. Co ważne, kontynuowanie działalności nie powinno wymagać
    dodatkowych nakładów finansowych czy też przeprowadzenia restrukturyzacji
    organizacyjnej przejętych składników.
    Jak podkreślają również organy podatkowe, odrębność funkcjonalna jest niejako
    wypadkową istnienia odrębności organizacyjnej i finansowej. Wymagane jest, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede
    wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność
    finansową (tak przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2017 r. wydanej
    przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, nr 3063-ILPP1-1.4512.4.2017.2.SJ).
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Kupujący nie nabędzie wszystkich składników
    majątkowych oraz praw przysługujących Sprzedającemu, które pozwoliłyby na
    prowadzenie działalności gospodarczej przez Kupującego za pomocą nabywanej
    Nieruchomości. W szczególności:
    · Kupujący nie przejmie pracowników Sprzedającego;
    · Kupujący nie nabędzie od Sprzedającego know-how dotyczącego prowadzenia
      działalności gospodarczej w zakresie wynajmu Nieruchomości;
    · żadne inne (poza wyżej wymienionymi) korzyści ani ciężary (tj. prawa, aktywa oraz
      zobowiązania) związane z Nieruchomością nie przejdą na Kupującego.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że przedmiot umowy sprzedaży nie spełnia
    kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego.

    Z uwagi na fakt, że zespół składników majątkowych i niemajątkowych będący
    przedmiotem planowanej umowy sprzedaży nie jest wyodrębniony pod względem
    organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, nie będzie on stanowił zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Należy w tym miejscu również zwrócić uwagę, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że:
    „sprzedaż poszczególnych elementów przedsiębiorstwa, choćby nawet przedstawiały one
    znaczną wartość w porównaniu z wartością całego przedsiębiorstwa, nie stanowi
    podstawy do uznania, iż faktycznie nastąpiła jego sprzedaż” (wyrok NSA z dnia 6
    października 1995 r., sygn. akt SA/Gd 1959/94).
    Ponadto doktryna prawa podatkowego wskazuje, że składniki materialne i niematerialne
    tworzą zorganizowaną część przedsiębiorstwa wówczas, gdy pozostają one we
    wzajemnych relacjach pozwalających na stwierdzenie, że występuje coś więcej niż tylko
    przypadkowy zbiór elementów.
    Dodatkowo, co podkreślane jest w indywidualnych interpretacjach podatkowych
    wydawanych przez organy podatkowe, składniki majątku muszą tworzyć zespół, a nie
    zbiór niepowiązanych ze sobą elementów. Oznacza to, że zorganizowana część
    przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie
    można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, który
    stanowi pewną całość. Powyższe stanowisko znalazło odzwierciedlenie m.in. w
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2021
    r., nr 0112-KDIL3.4012.76.2021.2.AK, Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 kwietnia
    2017 r., nr 3063-ILPP2-2.4512.35.2017.2.EW czy Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z
    31 marca 2016 r., nr IPPP3/4512-60/16-2/PC).
    Mając na uwadze te stanowiska, podstawowa przesłanka do stwierdzenia istnienia
    przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części nie zachodzi w przedstawionym opisie
    zdarzenia przyszłego, gdyż przedmiotem planowanej umowy sprzedaży będą
    wyodrębnione, samodzielne elementy, które mogłyby jedynie potencjalnie być
    przedsiębiorstwem (lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa). W danych
    okolicznościach Nieruchomość stanowi wyłącznie wyodrębniony składnik majątkowy.
    Podkreślenia wymaga, że za samodzielny zespół trudno uznać będącą przedmiotem
    analizowanej transakcji Nieruchomość bez pracowników, środków na rachunkach
    bankowych, przypisanych do Nieruchomości należności i zobowiązań (z wyjątkiem tych
    wynikających z umowy najmu).
    W opinii Zainteresowanych, wskazane powyżej okoliczności jednoznacznie świadczą o
    tym, że przedmiotem planowanej transakcji Sprzedającego z Kupującym będzie jedynie
    jeden ze składników majątku Sprzedającego, tj. Nieruchomość wraz z prawami i
    obowiązkami bezpośrednio związanymi z tą Nieruchomością, a nie przedsiębiorstwo lub
    jego zorganizowana część.
            1Z treści art. 55 kodeksu cywilnego i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przy uwzględnieniu
    poglądów doktryny i orzecznictwa jasno wynika, że dla uznania danych składników
    majątkowych za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część wymagane jest, aby
    składniki te były wystarczające do samodzielnego realizowania zadania gospodarczego.
    Nie można uznać za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część składników
    majątkowych, które będą mogły realizować zadanie gospodarcze dopiero w połączeniu z
    innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero po połączeniu z innym
    przedsiębiorstwem.
    Nieruchomość, którą nabyć ma Kupujący, oraz związane z nią prawa, nie będą stanowiły
    składników majątkowych wystarczających do samodzielnej realizacji działalności
    gospodarczej w zakresie najmu.
    Koniecznym do tego będzie bowiem zorganizowanie przez Kupującego i prowadzenie
    obsługi Nieruchomości w zakresie umów najmu jej dotyczących, co będzie obejmowało m.

    in. serwisowanie budynku i infrastruktury, zapewnienie finansowania, zarządzanie
    umowami najmu (bieżące kontakty z najemcami, rozliczanie czynszów najmu i kosztów
    mediów), zapewnienie obsługi księgowej, organizowanie akcji reklamowych i
    marketingowych promujących obiekt, zapewnienie obsługi prawnej etc. Prowadzenie ww.
    działań będzie wymagało znacznego wysiłku organizacyjnego, poniesienia wysokich
    kosztów i byłoby praktycznie niemożliwe bez posiadania przez Kupującego odpowiedniej
    wiedzy i umiejętności (know-how) w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w
    branży nieruchomości.
    Zdaniem Zainteresowanych, dopiero po połączeniu nabywanej od Sprzedającego
    Nieruchomości z ww. „zapleczem organizacyjnym” i know-how Kupującego, możliwe
    będzie realizowanie zamierzonego przez niego celu gospodarczego.
    Należy również podkreślić, iż prezentowane przez Zainteresowanych stanowisko znajduje
    potwierdzenie w wyroku NSA z 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 1831/17: „Mając
    powyższe na względzie podnieść należy, że zasadnie zostało uznane za wadliwe
    stanowisko organów, że o tym, iż nabyte składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa zbywcy przesądzał fakt, że przy ich wykorzystaniu spółka mogła i
    prowadziła działalność w zakresie usług wynajmu powierzchni handlowych na takich
    samych zasadach, jak czynił to zbywca, w szczególności z tego powodu, że weszła jako
    strona w umowy najmu zawarte przez spółkę zbywającą, przejęła też od zbywcy kaucje
    gwarancyjne uiszczone przez najemców. W tym zakresie słusznie Sąd I instancji odwołał
    się do wyroku NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15, w którym wyrażono
    pogląd, że same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości
    zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez
    sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych
    nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich
    części. W sytuacji, gdy dany podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez
    wyodrębniony w strukturze organizacyjnej zakład (dział, wydział, komórkę, czy inną
    „uchwytną” formę wyodrębnienia), obejmujący przypisane do tejże działalności w zakresie
    najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp., sprzedaż
    takiego zakładu – jako całości – może spełniać warunek stosownego wyodrębnienia i
    zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie
    mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby
    to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że w
    ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także
    wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z
    nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży
    stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6
    pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Innymi słowy, okoliczność, że dane nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak u
    ich zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Konieczne jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. Pogląd ten jest obecnie jednolicie
    prezentowany w orzecznictwie i Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w
    pełni go akceptuje (por. przykładowo wyroki NSA: z 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 1127
    /17, z 1 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 999/15, czy z 28 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 293
    /17)”.
    Należy zatem jeszcze raz podkreślić, iż w ramach planowanej transakcji Sprzedający
    dokona na rzecz Kupującego zbycia wyłącznie zabudowanej Nieruchomości, bez struktury
    składającej się w przedsiębiorstwie Sprzedającego na działalność w zakresie wynajmu
    nieruchomości. Będące przedmiotem zbycia składniki majątkowe nie stanowią

    zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego – z uwagi na fakt, że zespół
    składników majątkowych i niemajątkowych będący przedmiotem planowanej umowy
    sprzedaży nie jest w przedsiębiorstwie Sprzedającego wyodrębniony pod względem
    organizacyjnym, finansowym ani funkcjonalnym.
    Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych, Nieruchomość, którą Sprzedający zamierza
    przenieść na Kupującego w związku z zawarciem Umowy sprzedaży będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W związku z tym, że
    Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu cywilnego,
    ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT nie
    znajdzie zastosowania wyłączenie z opodatkowania z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    2. Zwolnienie z opodatkowania
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z
    zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Przy czym, na mocy art. 146aa ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019
    r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art.
    38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż
    43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%,
    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Jednakże w treści ustawy o VAT przewidziane zostały również zwolnienia od podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż dwa lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C 308/16 (Kozuba Premium Selection Sp. z
    o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie) Trybunał Sprawiedliwości UE w
    stwierdził, że „(...) Artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym
    (...), które uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej w związku z dostawą
    budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków
    następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże
    dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie
    przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku »
    ulepszenia« istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30 proc.
    początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie »ulepszenia« jest
    interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie »przebudowy« zawarte w art. 12 ust. 2
    dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem
    istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu
    znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia.(...)”.
    Dostosowując przepisy ustawy o VAT do ww. wyroku TSUE, ustawodawca odstąpił w
    definicji pierwszego zasiedlenia od warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie
    budynków, budowli lub ich części następuje w wykonaniu czynności podlegającej
    opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie – poza oddaniem do użytkowania pierwszemu

    nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części – obejmuje obecnie również
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne tych budynków, budowli lub ich części, po
    ich wybudowaniu lub ulepszeniu.
    Odnosząc powyższą definicję do przedmiotowej sprawy uznać należy, iż w stosunku do
    wszystkich budynków i budowli zlokalizowanych na działkach wchodzących w skład
    Nieruchomości niewątpliwie doszło już do pierwszego zasiedlenia, choćby z uwagi na fakt,
    że od momentu nabycia praw do Nieruchomości dnia 1 kwietnia 2022 r. Sprzedający
    wykorzystuje całą Nieruchomość dla celów prowadzonej działalności gospodarczej (której
    przedmiotem jest najem opodatkowany podatkiem VAT).
    Również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
    upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
    Zdaniem Zainteresowanych, w przedmiotowym przypadku w stosunku do wszystkich
    budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości spełnione będą przesłanki
    zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, możliwa jest rezygnacja ze
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybór
    opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że dokonujący
    dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
    – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2, musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Biorąc zatem pod uwagę, iż Sprzedający i Kupujący są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni i będą zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi w momencie zawarcia umowy
    sprzedaży, strony transakcji będą uprawnione do opodatkowania sprzedaży
    przedmiotowego budynku podatkiem VAT, pod warunkiem złożenia oświadczenia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2) ustawy o VAT.
    Zainteresowani wskazują, że w treści planowanego aktu notarialnego złożą oświadczenie,
    że rezygnują ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, w stosunku do dostawy budynku i budowli, zlokalizowanych na
    Nieruchomości oraz wybierają jednocześnie opodatkowanie przedmiotowej sprzedaży
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT.
    Jednocześnie wskazać należy, iż kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl
    którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
    części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu.

    W przypadku zatem skorzystania przez Zainteresowanych z opcji opodatkowania
    sprzedaży budynków i budowli zlokalizowanych na działkach składających się na
    Nieruchomość według właściwej stawki VAT, podstawa opodatkowania obejmie również
    wartość gruntu, na którym są one posadowione.
    3. Uprawnienie Kupującego do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z
      faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz do zwrotu nadwyżki VAT
      naliczonego nad VAT należnym
    Zdaniem Zainteresowanych, Kupujący będzie uprawniony do obniżenia VAT należnego o
    VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz do
    zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na dzień dokonania transakcji Kupujący będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT i będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 ustawy o VAT. Po
    nabyciu Nieruchomości Kupujący zamierza prowadzić działalność polegającą na wynajmie
    Nieruchomości. Taki typ działalności – jako odpłatne świadczenie usług – podlega
    opodatkowaniu VAT według stawki VAT podstawowej w wysokości 23%. Planowane
    nabycie Nieruchomości będzie zatem związane z wykonywaniem przez Kupującego
    czynności opodatkowanych VAT.
    W świetle powyższego – zdaniem Zainteresowanych – po dokonaniu nabycia
    Nieruchomości i otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT Kupującemu będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony
    przy nabyciu Nieruchomości, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania
    takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Odliczenie podatku
    naliczonego będzie przysługiwało zatem na zasadach ogólnych, tj. z uwzględnieniem
    całokształtu przepisów o odliczaniu VAT, a w szczególności przy założeniu, że nie będą
    miały miejsca okoliczności negatywne wyłączające prawo do odliczenia, w szczególności
    nie będzie miała miejsca żadna z sytuacji opisanych w art. 88 ustawy o VAT.
    Podsumowując, z uwagi na fakt, iż Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji będzie
    wykorzystywana przez Kupującego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, a
    transakcja, jak wskazano powyżej, nie będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT,
    Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku
    VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości od Sprzedającego.
    Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o
    której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku
    należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy o VAT.
    W ocenie Zainteresowanych, w oparciu o wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT, jeżeli
    w okresie rozliczeniowym, w którym Kupujący rozliczy zgodnie z przepisami ustawy o VAT
    fakturę otrzymaną od Sprzedającego dokumentującą nabycie Nieruchomości, kwota
    podatku naliczonego (m.in. z tego tytułu) będzie wyższa od kwoty podatku należnego,
    Kupującemu będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek
    bankowy (w określonym terminie), pod warunkiem, iż nie dokona on obniżenia o tę
    różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy.
    W związku z powyższym Zainteresowani wnoszą o potwierdzenie prawidłowości swojego
    stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    1) planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z brakiem zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy – jest
      prawidłowe,
    2) planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. budynków i budowli (poza pylonem
      reklamowym) posadowionych na działkach nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – jest prawidłowe,
    3) planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. budowli w postaci pylonu reklamowego
      posadowionego na działce nr 1 będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust.
      1 pkt 10 ustawy – jest nieprawidłowe,
    4) planowana sprzedaż Nieruchomości, tj. niezabudowanych działek nr 3 i nr 4 będzie
      zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – jest nieprawidłowe,
    5) Kupujący będzie uprawniony do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z
      faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanej we wniosku oraz do zwrotu
      nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej: ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunty niezabudowane
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.

    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    · zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    · faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części
    aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25
    czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316).
    Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-
    444/10 Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do
    utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(...) z punktu widzenia
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn.
    I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane
    nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli
    były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich
    obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną,
    lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który
    wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa oraz
    składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i
    finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych
    zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.

    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że sprzedawana Nieruchomość nie jest
    wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego pod względem
    organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
    charakterze), nie stanowi ona także jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w strukturze
    Sprzedającego (np. oddziału wyodrębnionego w KRS).
    Ponadto w analizowanym przypadku, zgodnie z podanymi przez Zainteresowanych
    informacjami, w związku z planowaną transakcją Kupujący nie przejmie od Sprzedającego
    żadnych pracowników Sprzedającego ani nie nabędzie od Sprzedającego know-how
    dotyczącego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu i zarządzania
    Nieruchomością.
    W związku z planowaną transakcją nie zostaną przeniesione na Kupującego w
    szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo Sprzedającego (nazwa),
    b) koncesje, licencje i zezwolenia,
    c) wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy,
    d) tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, kontakty z
      instytucjami finansowymi,
    e) księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    f) zobowiązania (inne niż wynikające z umów najmu dotyczących nieruchomości),
    g) wierzytelności (inne niż wynikające z umów najmu dotyczących nieruchomości),
    h) rachunki bankowe lub środki pieniężne na rachunkach bankowych,
    i) prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
      umowy najmu siedziby Sprzedającego, usług serwisowych dla Nieruchomości,
    j) znak towarowy stanowiący oznaczenie indywidualizujące Nieruchomość,
    k) zakład pracy Sprzedającego lub jakakolwiek jego część,
    l) zobowiązanie z tytułu kredytów zaciągniętych przez Sprzedającego na budowę
      Nieruchomości,
    m)zobowiązania z tytułu pożyczek otrzymanych od innych jednostek,
    n) inne niż prawa do Nieruchomości składniki majątku trwałego należące do
      przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Sprzedający przeniesie na Kupującego prawa wynikające z przysługujących mu na
    podstawie umów najmu/dzierżawy zabezpieczeń wynikających z umów najmu
    dotyczących Nieruchomości, w zakresie w jakim zabezpieczenia te zostały ustanowione.
    Zatem Sprzedający przeniesie na Kupującego kaucje zabezpieczające płatności należności
    z tytułu umów najmu wpłacone przez najemców, a zapłata przez Sprzedającego kwoty
    kaucji na rzecz Kupującego zostaje dokonana w wyniku potrącenia z ceny sprzedaży.
    Sprzedający przeniesie na Kupującego również majątkowe prawa autorskie oraz prawa
    zależne do dokumentacji projektowej dotyczącej budynków.
    Poza ww. umową najmu Budynku w związku z zawarciem planowanej umowy sprzedaży
    Nieruchomości na Kupującego nie przejdą inne umowy zawarte przez Sprzedającego w
    odniesieniu do Nieruchomości.

    Jak wynika zatem z opisu sprawy, planowana transakcja nie obejmuje istotnych
    składników majątkowych służących do prowadzenia działalności gospodarczej, o których
            1mowa w art. 55 Kodeksu Cywilnego. W analizowanej sytuacji nie można więc uznać, że
    przedmiot transakcji będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego art. 55
    1 Kodeksu cywilnego. Transakcji nie będzie bowiem towarzyszył transfer składników,
    wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa.
    Planowana transakcja sprzedaży nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych
    w art. 2 pkt 27e ustawy. Z okoliczności sprawy podanych przez Zainteresowanych nie
    wynika bowiem, aby przedmiot transakcji stanowił masę majątkową wydzieloną
    organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego,
    która umożliwiłaby funkcjonowanie jako niezależne przedsiębiorstwo.
    W rozpatrywanej sprawie sprzedaż opisanej Nieruchomości nie będzie stanowiła zbycia
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym do transakcji
    tej przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie miał zastosowania.
    Sprzedaż ww. Nieruchomości będzie stanowić w myśl art. 7 ust. 1 ustawy dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 w zw. z brakiem zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Zainteresowani mają również wątpliwości, czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a w
    przypadku braku możliwości zastosowania tego zwolnienia, podlegać będzie zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 ustawy, dla dostawy nieruchomości niezabudowanych (pkt 9 ww. przepisu)
    oraz nieruchomości stanowiących budynki, budowle lub ich części (pkt 10 i pkt 10a)
    spełniających określone w tych przepisach warunki, ustawodawca przewidział zwolnienie
    od podatku VAT. Zwolnienie od podatku sprzedaży ww. towarów jest również możliwe w
    oparciu o normę art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy stanowi, że:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Należy podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie
    powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę.

    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
          inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
          ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub

        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
          prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Z powyższego wynika, że aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”, „budowli”, „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy
    odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2, 3 i 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
        2) budynku należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
          związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
          budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
        3) budowli należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
          budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
          mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące
          maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
          urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
          hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
          urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
          uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla

          pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a
          także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
          elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i
          innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
          pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
          użytkową;
        9) urządzeniu budowlanym należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
          związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania
          obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne,
          w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
          ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    W świetle powyższych przepisów urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne
    związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie
    z jego przeznaczeniem, w szczególności nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w
    art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku
    od towarów i usług. Urządzenia budowlane należy traktować jako elementy przynależne
    do budynku i opodatkować łącznie z budynkiem, z którym są powiązane, a tym samym
    należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego
    się na tej samej działce, co urządzenie. Brak jest podstaw do stosowania przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że – jak Państwo wskazali:
    · Zainteresowani planują zawarcie umowy, na podstawie której Kupujący nabędzie od
      Sprzedającego prawo własności działek nr 1, 2, 3, 4 (Nieruchomość).
    · Sprzedający nabył prawo własności Nieruchomości w drodze aktu notarialnego z dnia 1
      kwietnia 2022 r. W ewidencji gruntów ww. działki oznaczone są:
    - działka nr 1 oraz 2 jako Inne tereny niezabudowane (Bi),
    - działka nr 3 oraz 4 jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy
      (Bp).
    · W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren, na którym położona
      jest Nieruchomość oznaczony jest w całości symbolem B2.UC – obszar rozmieszczenia
                                          2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m.
    · Na działce 1 – znajduje się:
    - budynek (...) – będący budynkiem w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane,
    - parking – będący urządzeniem budowlanym stosownie do przepisów Prawo budowlane,
      powiązany z budynkiem (...),
    - myjnia samochodowa – stanowiąca budowle zgodnie z Prawem budowlanym.
    · Na działce 2 – znajduje się:
    - budynek (...) – będący budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego,
    - parking – będący urządzeniem budowlanym stosownie do przepisów Prawo budowlane,
      powiązany z budynkiem (...),
                            2- budynek handlowo-usługowy o pow. 150 m – będący budynkiem w rozumieniu Prawa
      budowlanego,
                                                  2- budynek magazynowy (zbiornik, silos) o powierzchni zabudowy wynoszącej 277 m –
      będący budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego,

    - pylon reklamowy – będący budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego,
    - 3 wiaty pod wózki sklepowe sklepu (...) – będące budowlami w rozumieniu Prawa
      budowlanego,
                                    2- obiekt kontenerowy, stacja gazowa, o powierzchni 24 m – będące budowlami w
      rozumieniu Prawa budowlanego,
                                  2- wiata dostaw z tyłu strefy dostaw, o powierzchni 54 m – będąca budowlą w rozumieniu
      Prawa budowlanego,
                                    2- wiata przy budynku magazynowym, o powierzchni 76 m – będąca budowlą w
      rozumieniu Prawa budowlanego.
    Co istotne wskazali Państwo, że:
    - na działce 3 – brak zabudowań;
    - na działce 4 – brak zabudowań.
    Tak więc w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z dostawą 2 działek zabudowanych
    wymienionymi budynkami i budowlanymi, jak również dostawą 2 działek
    niezabudowanych.
    Odnosząc się do sprzedaży Nieruchomości należy zauważyć, że decydujące dla
    rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy działek nr 1 oraz 2
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania czy też opodatkowanie, jest
    rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem budynków i budowli znajdujących się na ww.
    działkach nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Wnioskodawca kupił nieruchomości będące przedmiotem wniosku wraz z
      naniesieniami, jedynie w roku 2024 doszło do rozbudowy budynku (...) poprzez
      likwidację części parkingu oraz postawienia pylonu reklamowego na działce nr 2.
    · W roku 2024 budowa została zakończona. Wydatki poniesione na ulepszenie, w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły mniej niż 30% wartości
      początkowej budynku (...).
    · W odniesieniu do budynku (...), budowli (oprócz pylonu) oraz urządzeń budowlanych
      wymienionych w opisie sprawy doszło do pierwszego zasiedlenia, przed datą zakupu
      nieruchomości przez Wnioskodawcę, tj. przed 1 kwietnia 2022 r. Zatem pomiędzy
      pierwszym zasiedleniem a dniem sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    · Natomiast w stosunku do pylonu reklamowego, który powstał w 2024 r., pomiędzy
      pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    · Wydatki poniesione na ulepszenie budynku (...) w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły mniej niż 30% wartości początkowej budynku (...).
    Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budynków oraz
    budowli znajdujących się na działce 1 (budynek (...), myjnia samochodowa) oraz na działce
    2 [budynek (...), budynek handlowo-usługowy, budynek magazynowy (zbiornik, silos), 3
    wiaty pod wózki sklepowe sklepu, obiekt kontenerowy, stacja gazowa, wiata dostaw z tyłu
    strefy dostaw, wiata przy budynku magazynowym] nie będzie dokonana w ramach
    pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budynki te i
    budowle zostały przed sprzedażą zasiedlone, przed datą zakupu nieruchomości przez
    Wnioskodawcę, tj. przed 1 kwietnia 2022 r. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dniem sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie wydatki poniesione na
    ulepszenie budynku (...) w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły mniej
    niż 30% wartości początkowej budynku (...).

    Natomiast w stosunku do pylonu reklamowego, który powstał w roku 2024, pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem w odniesieniu do budynków i budowli (oprócz pylonu reklamowego) znajdujących
    się na działkach nr 1 i 2 spełnione zostaną przesłanki do zastosowania zwolnienia od
    podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem sprzedaż tych budynków i
    budowli posadowionych na działkach nr 1 i 2, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie – jak wskazano powyżej – urządzenia budowlane stanowią urządzenia
    techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania
    obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, w szczególności nie są to samodzielne budowle
    zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na
    gruncie podatku od towarów i usług. Urządzenia budowlane należy traktować jako
    elementy przynależne do budynku i opodatkować łącznie z budynkiem, z którym są
    powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu
    budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie. Brak jest podstaw do
    stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku
    VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w
    świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Tym samym dostawa urządzeń budowlanych w postaci parkingów znajdujących się na
    działkach nr 1 i 2, które – jak Państwo wskazali – są powiązane z budynkiem (...), będzie
    również korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym
    posadowione są ww. budynki i budowle(oprócz pylonu reklamowego), również będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Natomiast w odniesieniu do pylonu reklamowego, który jest budowlą, znajdującą się na
    działce nr 2 i powstał w roku 2024, gdzie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą
    upłynął okres krótszy niż 2 lata, należy wskazać, że nie będą spełnione warunki niezbędne
    do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym
    samym dostawa ww. pylonu reklamowego nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z faktem, że w odniesieniu do ww. pylonu reklamowego nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy
    przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do

    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jak wskazano w opisie sprawy, od momentu nabycia nieruchomości Wnioskodawca
    wykorzystuje całą nieruchomość dla celów prowadzonej działalności gospodarczej (której
    przedmiotem jest najem opodatkowany podatkiem VAT).
    Zatem transakcja dostawy pylonu reklamowego nie będzie również korzystać ze
    zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, jak i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zauważyć bowiem należy, że wskazane przepisy uzależniają zastosowanie zwolnienia m.
    in. od braku prawa do odliczenia podatku naliczonego. Jednak w chwili ponoszenia
    wydatków na wybudowanie pylonu reklamowego faktycznie wykazany jest związek z
    opodatkowaną czynnością, jaką jest najem Nieruchomości, w konsekwencji istnieje prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z jego wybudowaniem. Skoro
    z tytułu procesu inwestycyjnego, tj. budowy pylonu reklamowego co do zasady
    Sprzedającemu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nakładów
    poniesionych na jego wybudowanie, nie są spełnione przesłanki warunkujące
    zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, jak i art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Tym samym sprzedaż ww. pylonu reklamowego, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, jak i w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem
    sprzedaż ww. pylonu reklamowego będzie opodatkowana podatkiem VAT według
    właściwej stawki podatku.
    Tak więc dostawa gruntu, na którym znajduje się pylon reklamowy, którego sprzedaż nie
    korzysta ze zwolnienia od podatku w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, również nie będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Odnosząc się z kolei do sprzedaży działki nr 3 i działki 4, należy stwierdzić, że w tym
    przypadku nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy,
    gdyż dotyczą one tylko dostawy budynków, budowli lub ich części. Natomiast – jak
    wskazano we wniosku – działka nr 3 i działka nr 4 jest terenem niezabudowanym.
    Zatem w przypadku działki nr 3 i działki nr 4 możliwość zwolnienia od podatku należy
    rozpatrzeć z uwzględnieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, a nie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a
    ustawy.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwolnienie od podatku
    obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych wyłącznie w sytuacji, gdy nie stanowią
    one terenu budowlanego.
    W analizowanym przypadku przedmiotem sprzedaży będzie teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. Jak wskazano bowiem we wniosku, działka nr 3 i
    działka nr 4 w ewidencji gruntów oznaczone są jako zurbanizowane tereny
    niezabudowane lub w trakcie zabudowy (Bp). W miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego teren, na którym położona jest Nieruchomość oznaczony jest w całości
    symbolem B2.UC – obszar rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży
            2powyżej 2000 m. Zatem działki przeznaczone są pod zabudowę.
    W konsekwencji dla sprzedaży działki nr 3 i działki nr 4, nie będą spełnione przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie
    spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1

    pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano w opisie sprawy, od momentu nabycia nieruchomości Sprzedający
    wykorzystuje całą nieruchomość (w tym działkę nr 3 i działkę nr 4) dla celów prowadzonej
    działalności gospodarczej (której przedmiotem jest najem opodatkowany podatkiem VAT),
    więc nieruchomości nie były wykorzystywana przez Sprzedającego wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku VAT. A ponadto z tytułu nabycia nieruchomości
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Tym samym sprzedaż działek niezabudowanych nr 3 i nr 4 nie
    będzie korzystała również ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Podsumowując, w odpowiedzi na Państwa pytanie nr 2 dotyczące ustalenia, czy
    planowana sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a w przypadku braku możliwości zastosowania
    tego zwolnienia, podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy, należy wskazać, że:
    · Dostawa Nieruchomości, tj. budynków i budowli (poza pylonem reklamowym)
      posadowionych na działkach nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy –
      dostawa gruntu, na którym posadowione są ww. budynki i budowle, również będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
      Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do ww. kwestii
      uznano za prawidłowe.
    · Dostawa Nieruchomości, tj. budowli w postaci pylonu reklamowego posadowionego na
      działce nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
      pkt 10, pkt 10a ustawy, jak i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, będzie więc opodatkowana
      podatkiem VAT według właściwej stawki podatku. W tej sytuacji – uwzględniając zapis
      art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym posadowiony jest pylon
      reklamowy, również będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki
      podatku.
      Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do ww. kwestii
      uznano za nieprawidłowe, bowiem we własnym stanowisku wskazali Państwo, że „(...)
      w przedmiotowym przypadku w stosunku do wszystkich budynków i budowli
      znajdujących się na Nieruchomości spełnione będą przesłanki zastosowania zwolnienia
      z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT”.
    · Dostawa Nieruchomości, tj. sprzedaż działki nr 3 i działki nr 4, nie może korzystać ze
      zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy, gdyż
      dotyczą one tylko dostawy budynków, budowli lub ich części. Natomiast – jak
      wskazano we wniosku – działka nr 3 i działka nr 4 jest terenem niezabudowanym.
      Ponadto sprzedaż działek niezabudowanych nr 3 i nr 4 nie będzie korzystała również
      ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, będzie więc
      opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
      Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do ww. kwestii
      uznano za nieprawidłowe, bowiem we własnym stanowisku wskazali Państwo, że „(...)
      w przedmiotowym przypadku w stosunku do wszystkich budynków i budowli
      znajdujących się na Nieruchomości spełnione będą przesłanki zastosowania zwolnienia
      z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT”, nie uwzględniając przy tym
      faktu, że działki nr 3 i nr 4 są niezabudowane.
    Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą także prawa do obniżenia VAT należnego o VAT
    naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanej we
    wniosku oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym.

    Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        c) nabycia towarów i usług,
        d) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika
    rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę
    podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika
    rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który
    musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym
    różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe
    wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.
    Tak więc z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów,
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się

    tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy jednak dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:

      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1
    ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje.
    Należy też jednak podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte
    w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności
    wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem, dotyczą
    czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Przedstawione wyżej zasady odliczania podatku naliczonego wykluczają zatem możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie
    nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno czynnościom opodatkowanym, jak i zwolnionym
    z opodatkowania tym podatkiem podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art.
    90 ust. 2 i następne ustawy.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Kupujący nabędzie Nieruchomość w celu jej
    długoletniego wynajęcia. Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Kupujący nie może wykluczyć, że nabywana
    Nieruchomość będzie wykorzystywana w przyszłości także do czynności zwolnionych od
    podatku. Tym samym Nieruchomość będzie przez niego wykorzystywana dla celów
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do
    przepisów ustawy.
    Z kolei – jak wskazano powyżej:
    · Dostawa Nieruchomości, tj. budynków i budowli (poza pylonem reklamowym)
      posadowionych na działkach nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy –
      dostawa gruntu, na którym posadowione są ww. budynki i budowle, również będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    · Dostawa Nieruchomości, tj. budowli w postaci pylonu reklamowego posadowionego na
      działce nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
      pkt 10, pkt 10a ustawy, jak i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, będzie więc opodatkowana
      podatkiem VAT według właściwej stawki podatku. W tej sytuacji – uwzględniając zapis
      art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym posadowiony jest pylon

      reklamowy, również będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki
      podatku.
    · Dostawa Nieruchomości, tj. sprzedaż działki nr 3 i działki nr 4, nie może korzystać ze
      zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy, gdyż
      dotyczą one tylko dostawy budynków, budowli lub ich części. Natomiast – jak
      wskazano we wniosku – działka nr 3 i działka nr 4 jest terenem niezabudowanym.
      Ponadto sprzedaż działek niezabudowanych nr 3 i nr 4 nie będzie korzystała również
      ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, będzie więc
      opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że prawo to zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający i Kupujący są i będą w dniu zawarcia umowy
    zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Ponadto Zainteresowani złożą w treści aktu
    notarialnego zgodne oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z podatku od towarów i
    usług oraz o wyborze opcji opodatkowania sprzedaży Nieruchomości podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem, jeśli Strony opisanej transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy,
    to również dostawa Nieruchomości, tj. budynków i budowli (poza pylonem reklamowym)
    posadowionych na działkach nr 1 i 2, których sprzedaż może korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie opodatkowana według właściwej
    stawki podatku.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Kupujący będzie uprawniony do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z
    otrzymanej od Sprzedającego faktury dokumentującej dostawę ww. Nieruchomości.
    Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione wskazane w art. 86 ust. 1

    ustawy przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, i nie zaistnieją
    wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy. Ponadto w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego,
    Kupujący będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowanie
    Kupujący będzie uprawniony do obniżenia kwoty należnego o kwotę naliczony wynikający
    z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości opisanej we wniosku. Jednocześnie,
    zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego będzie w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Kupujący będzie miał prawo
    do uzyskania zwrotu tej różnicy
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Należy zatem
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na informacjach,
    że: parking – będący urządzeniem budowlanym stosownie do przepisów Prawo
    budowlane, powiązany jest z budynkiem (...), jak i odpowiednim przyporządkowaniu przez
    Państwa poszczególnych obiektów do budynków i budowli w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane; Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, jak również, że działka nr 3 i działka nr 4 jest terenem
    niezabudowanym. Powyższe stwierdzenia przyjęto jako element opisanego zdarzenia
    przyszłego i nie były one przedmiotem analizy. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy lub własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia właściwej
    stawki podatku w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, obowiązku dokonania korekty
    odliczonego podatku, w sytuacji, gdy Nabywca rozpocznie wykorzystywanie nabywanej
    Nieruchomości w przyszłości także do czynności zwolnionych od podatku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan J. S. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.