Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-112/13/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-18
Teza: Czy w sytuacji gdy, pożyczka będzie zwolniona z podatku od towarów i usług, to czy umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Biura w dniu 22 kwietnia 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, będący spółką jawną jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy spółki są osobami fizycznymi podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi m.in. sprzedaż samochodów a także sam również dokonuje zakupów tychże samochodów (nowych i używanych). W związku z prowadzoną działalnością wymagane jest posiadanie odpowiedniej płynności finansowej, co wiąże się z koniecznością zapłaty za usługi czy zakupione towary, w tym za sprzedawany dalej asortyment.

Wnioskodawca zamierza w ramach swojej działalności współpracować z podmiotami trzecimi, z którymi on sam nie posiada bezpośrednich powiązań kapitałowych, tzn. Wnioskodawca nie będzie w tych podmiotach ani wspólnikiem, ani udziałowcem bądź akcjonariuszem. Również ci kontrahenci nie będą wspólnikami Wnioskodawcy. Status taki mogą mieć ewentualnie wspólnicy Wnioskodawcy, będący osobami fizycznymi (mogą być wspólnikami pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy). Współpraca ma się odbywać m.in. poprzez podpisywanie z podmiotami trzecimi umów pożyczek pieniężnych. Środki z otrzymywanych pożyczek Wnioskodawca przeznaczy na ww. cele związane z prowadzeniem swojej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca będzie starał się wynegocjować wysokość odsetek od otrzymywanych pożyczek na poziomie podobnym do odsetek od bankowych zobowiązań długoterminowych. Zarówno Wnioskodawca jak i pożyczkodawcy będą czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług a na kwotę odsetek od pożyczek będą wystawiane faktury VAT (czynności te będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

Może się zdarzyć, że wspólnicy Wnioskodawcy, będący osobami fizycznymi, będą jednocześnie wspólnikami (razem lub z osobna) w spółkach, od których Wnioskodawca będzie otrzymywał oprocentowane pożyczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z podpisywaniem umów pożyczek na warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym (gdzie Wnioskodawca będzie pożyczkobiorcą) będzie trzeba rozliczyć podatek od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowy pożyczek udzielne na warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca powołał art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, na mocy którego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem każda czynność cywilnoprawna, inna niż umowa spółki lub jej zmiana (za zmianę umowy spółki uważa się także pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika – art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy), jeżeli przynamniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej transakcji jest opodatkowania lub zwolniona z podatku od towarów i usług. Wnioskodawca uważa, że ww. czynność udzielania pożyczek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (najprawdopodobniej będzie zwolniona z podatku od towarów i usług).

Wnioskodawca wskazuje, że nie będzie otrzymywał pożyczek od podmiotów, w których jest wspólnikiem, udziałowcem lub akcjonariuszem ani podmioty te nie będą miały takiego statusu u Wnioskodawcy. Zatem czynność udzielania pożyczek nie będzie mogła zostać uznana za czynność zmiany umowy spółki w rozumieniu ustawy o podatku od czynność cywilnoprawnej. Nie ma znaczenia dla przedstawionego stanowiska, że może się zdarzyć taka sytuacja, że wspólnicy Wnioskodawcy, będący osobami fizycznymi, będą jednocześnie wspólnikami (razem lub z osobna) w spółkach, od których Wnioskodawca będzie otrzymywał oprocentowane pożyczki. W świetle przepisów prawa handlowego będą to bowiem odrębne podmioty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Stosownie zaś do treści lit. k) tegoż przepisu podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki. W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają także zmiany umów, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania.

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

W myśl art. 1a ust. 1 powyższej ustawy poprzez spółkę osobową należy rozumieć spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Natomiast, stosownie do treści art. 4 pkt 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży przy umowie spółki cywilnej - na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki - na spółce.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący spółką jawną jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy spółki są osobami fizycznymi podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca zamierza w ramach swojej działalności współpracować z podmiotami trzecimi, z którymi on sam nie posiada bezpośrednich powiązań kapitałowych, tzn. Wnioskodawca nie będzie w tych podmiotach ani wspólnikiem, ani udziałowcem bądź akcjonariuszem. Również ci kontrahenci nie będą wspólnikami Wnioskodawcy. Status taki mogą mieć ewentualnie wspólnicy Wnioskodawcy, będący osobami fizycznymi (mogą być wspólnikami pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy). Współpraca ma się odbywać m.in. poprzez podpisywanie z podmiotami trzecimi umów pożyczek pieniężnych.

Zarówno Wnioskodawca jak i pożyczkodawcy będą czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług a na kwotę odsetek od pożyczek będą wystawiane faktury VAT (czynności te będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

Może się zdarzyć, że wspólnicy Wnioskodawcy, będący osobami fizycznymi, będą jednocześnie wspólnikami (razem lub z osobna) w spółkach, od których Wnioskodawca będzie otrzymywał oprocentowane pożyczki.

Analizując przedstawione zdarzenie przyszłe w kontekście powołanych przepisów należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż opisana przez niego umowa pożyczki nie może być traktowana na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako zmiana umowy spółki. Jak bowiem wynika z opisu pożyczka nie będzie udzielana spółce (Wnioskodawcy) przez jej wspólnika. Zatem, na gruncie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wskazana przez Wnioskodawcę we wniosku umowa pożyczki będzie więc traktowana jako umowa pożyczki w myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) cyt. ustawy.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

b. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek stanowisko Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy.

Zaznaczyć należy, iż niniejszą interpretacją – zgodnie ze złożonym wnioskiem – dokonuje się rozstrzygnięcia jedynie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast nie rozstrzyga się czy czynność udzielenia pożyczki jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub też jest z tego podatku zwolniona.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż podlegająca generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowa pożyczki będzie wyłączona z opodatkowania tym podatkiem, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile istotnie w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) przedmiotowa umowa pożyczki uznana zostanie za podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczącą się w zakresie zwolnienia od tego podatku.

Wnioskodawca uważa, iż pożyczka będzie zwolniona z podatku od towarów i usług, co implikuje brak podlegania umowy pożyczki podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Jeżeli zatem prawidłowe są ustalenia Wnioskodawcy co do tego, że usługa udzielonej pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podlega regulacjom tejże ustawy (na mocy tejże ustawy pożyczka będzie zwolniona z podatku od towarów i usług), to pożyczka ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych – jest z niego wyłączona.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, stwierdzenia Wnioskodawcy odnośnie podatku od towarów i usług zawarte we własnym stanowisku przyjęto jako element zdarzenia przyszłego, bez jego oceny.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.