Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-322/14/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Określenie podstawy opodatkowania.
Słowa kluczowe: bonifikaty; nieruchomości; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2014 r. (data wpływu 28 marca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości i udzielenie bonifikaty, w której:

1.  Wyraża zgodę na zbycie w drodze bezprzetargowej nieruchomości złożonej z działek oznaczonych numerami: 619 o pow. 0,0812 ha, 620 o pow. 0,0647 ha, 624 o pow. 0,1146 ha, 625 o pow. 0,0945 ha, 627 o pow. 0,0907 ha i 628 o pow. 0,0762 ha, położonych w obrębie– K na rzecz Parafii w K, z przeznaczeniem na cele działalności sakralnej,
2.  Upoważnia Wójta Gminy do udzielania bonifikaty w wysokości 99% ustalonej ceny sprzedaży działki.

Wójt Gminy zamierza przeznaczyć do sprzedaży w trybie bezprzetargowym na rzecz Parafii nieruchomość stanowiącą własność Gminy, położoną w obrębie K oznaczoną w ewidencji gruntów numerami działek 619 o pow. 0,0812 ha, 620 o pow. 0,0647 ha, 624 o pow. 0,1146 ha, 625 o pow. 0,0945 ha, 627 o pow. 0,0907 ha i 628 o pow. 0,0762 ha, z przeznaczeniem na cele działalności sakralnej.

Oszacowana cena nieruchomości wg rzeczoznawcy majątkowego wynosi 701.994,00 zł.

Wójt Gminy zgodnie z udzielonym przez Radę Gminy upoważnieniem zamierza udzielić bonifikaty w wysokości 99% ustalonej ceny.

Po zastosowaniu bonifikaty cena zbycia nieruchomości wynosić będzie „701994,00 - 99% tj. 694974,06 = 7019,94 + 23% VAT”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług podstawę opodatkowania sprzedaży gruntu z zastosowaniem prawnie dopuszczalnego 99% rabatu (tj. bonifikaty udzielonej w oparciu o art. 68 ust. 1 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami) będzie stanowić różnica pomiędzy ustaloną ceną zbycia nieruchomości i ustaloną kwotą bonifikaty czyli 1% wartości nieruchomości, tj. 7019,94 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest zmniejszenie podstawy opodatkowania sprzedaży gruntu o 99% bonifikatę przy zbyciu nieruchomości.

Podstawę opodatkowania w opisanej sytuacji stanowić będzie kwota 7.019,94 zł, tj. 1% ustalonej wartości zbywanej nieruchomości.

Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości z przeznaczeniem na cele działalności sakralnej, upoważniła Wójta Gminy do udzielenia bonifikaty w wysokości 99% ustalonej ceny sprzedaży w oparciu o przepis art. 68 ust. 1 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Gmina wskazała, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość towaru – z uwzględnieniem 99% rabatu.

W sytuacji, gdy przepisy prawa dopuszczają możliwość ustanowienia rabatu (w tym przypadku 99% bonifikaty w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami), podstawa opodatkowania ulegnie odpowiedniemu zmniejszeniu i opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie należność stanowiąca 1% ustalonej wartości zbywanej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do obowiązującego art. 29a ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 7 ww. ustawy podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

W myśl powołanych przepisów kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, a w przypadku udzielenia nabywcy lub usługobiorcy opustów/obniżek ceny (bonifikaty) podstawę opodatkowania (tj. obrót) zmniejsza się o kwotę tej bonifikaty.

Z powyższego wynika zatem, że udzielenie bonifikaty, o ile nie sprzeciwiają się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, ponadto jest ściśle skorelowane z konkretną transakcją, w związku z którą została zastosowana i powoduje obniżenie ceny dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje przeprowadzenie transakcji polegającej na zbyciu nieruchomości gruntowych, w trybie bezprzetargowym, na rzecz Parafii z przeznaczeniem na cele działalności sakralnej. Do ceny zbycia nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, zostanie zastosowana bonifikata w wysokości 99%.

Zgodnie z art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 518) właściwy organ może udzielić bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana:

1.  na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej oraz innych celów publicznych;
2.  osobom fizycznym i osobom prawnym, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, na cele niezwiązane z działalnością zarobkową, a także organizacjom pożytku publicznego na cel prowadzonej działalności pożytku publicznego;
3.  stowarzyszeniom ogrodowym w rozumieniu ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych z przeznaczeniem na rodzinne ogrody działkowe;
4.  poprzedniemu właścicielowi lub jego spadkobiercy, jeżeli nieruchomość została od niego przejęta przed dniem 5 grudnia 1990 r.;
5.  na rzecz Skarbu Państwa albo na rzecz jednostki samorządu terytorialnego;
6.  kościołom i związkom wyznaniowym, mającym uregulowane stosunki z państwem, na cele działalności sakralnej;
7.  jako lokal mieszkalny;
8.  w wyniku uwzględnienia roszczeń, o których mowa w art. 209a ust. 1 i ust. 2;
9.  spółdzielniom mieszkaniowym w związku z ustanowieniem odrębnej własności lokali lub z przeniesieniem własności lokali lub domów jednorodzinnych;
10.  osobie, o której mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6, z zastrzeżeniem, że nieruchomość przyległa jest przeznaczona lub wykorzystywana na cele mieszkaniowe;
11.  podmiotom, o których mowa w art. 61 ust. 1.

W myśl art. 68 ust. 1b cyt. ustawy w zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.

Bonifikata jest to zniżka od ustalonej ceny. Tak jak przy ustalaniu ceny towaru przy sprzedaży, która jest pieniężnym odzwierciedleniem wartości rzeczy, tak cena, jaką ma uiścić nabywca winna już uwzględniać bonifikatę. Zatem należy stwierdzić, że zniżka (bonifikata) udzielona jest od ustalonej wcześniej wartości świadczenia.

Mając powyższe na uwadze, jak również przywołane przepisy stwierdzić należy, że określając podstawę opodatkowania, Gmina powinna uwzględnić przyznaną bonifikatę. A zatem zapłatą z tytułu zamierzonej na rzecz Parafii sprzedaży będzie kwota należna od nabywcy. Tym samym podstawę opodatkowania stanowić będzie kwota opłaty (kwota uwzględniająca bonifikatę) pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Zatem stanowisko Gminy zgodnie, z którym w sytuacji, gdy przepisy prawa dopuszczają możliwość ustanowienia rabatu (w tym przypadku 99% bonifikaty w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami), podstawa opodatkowania ulegnie odpowiedniemu zmniejszeniu i opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie należność stanowiąca 1% ustalonej wartości zbywanej nieruchomości uznać należało za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że w ramach postępowania interpretacyjnego organ podatkowy nie ocenia poprawności dokonanych przez podatnika wyliczeń rachunkowych zawartych we wniosku – w niniejszej sprawie w opisie zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.