Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-65/09-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-26
Teza: Nieodpłatne przekazanie towarów klientom w ramach reklamy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieodpłatne przekazanie towarów pracownikom, wynikające z układu zbiorowego pracy znajduje się poza zakresem czynności opodatkowanych VAT.
Słowa kluczowe: materiały-materiały reklamowe; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; praca-zbiorowy układ pracy; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; reklama; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2009 r. (data wpływu 19 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

1.  **prawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów pracownikom Spółki,
2.  **nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom.

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów pracownikom Spółki oraz jej klientom.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonuje nieodpłatnego przekazania klientom towarów w ramach działań promocyjno-reklamowych, są to np.: kalendarze, parasolki, notesy, ubrania robocze, koszulki, czapki, smycze, breloki, flagi, banery, zegary, bluzy, kubki, podkładki na biurko, prezentery ścienne, skrzynki narzędziowe itp.

Działania te mają na celu zwiększenie sprzedaży oraz zbudowanie stałego kręgu lojalnych odbiorców. Każdy z ww. towarów oznaczony jest logo firmy, na większości jest informacja o wyrobach sprzedawanych przez Zainteresowanego.

Ponadto Spółka przekazuje nieodpłatnie swoim pracownikom towary, których fakt wydania wynika z układu zbiorowego lub innych przepisów, są to np.: zegarki wręczane z okazji 25 lat pracy, mundury i szpady górnicze, kufle wręczane na karczmie piwnej z okazji Barbórki itp.

Po otrzymaniu faktur zakupu ww. towarów, Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego oraz wystawia wewnętrzną fakturę VAT opodatkowując nieodpłatne przekazanie ww. towarów podatkiem należnym. Zakup i wydanie powyższych towarów jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne przekazanie towarów związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem pracownikom i klientom Spółki, należy traktować jako dostawę towarów i po odliczeniu podatku VAT naliczonego w momencie zakupu, należy ich wydanie opodatkować podatkiem VAT należnym (wydanie nieodpłatne)?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne wydanie towarów pracownikom wynikające z układu zbiorowego oraz innych przepisów, jak również nieodpłatne przekazanie towarów klientom w ramach działań promocyjno-reklamowych, mających na celu zwiększenie sprzedaży i zbudowanie stałego kręgu lojalnych odbiorców jest przekazaniem na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Takie przekazanie nie jest zatem dostawą towarów, a więc czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (przy jednoczesnej możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w momencie ich zakupu).

Podobne stanowisko potwierdziły:

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 539/08,

WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Rz 875/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się

*   **za prawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów pracownikom Spółki oraz
*   **za nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom.
    
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    
    W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).
    
    Przez dostawę towarów rozumie się również – stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:
    
    1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny
    
    \- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
    
    Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.
    
    Art. 7 ust. 4 ustawy definiuje prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    
    1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
    2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.
    
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega zatem przekazanie klientom towarów, których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa ww. pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny towaru nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość w roku podatkowym nie przekracza 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł, podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.
    
    W myśl art. 7 ust. 7 ustawy, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.
    
    Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki.
    
    Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Do czynności takich ustawodawca zaliczył przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, iż podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności, które ściśle związane są z prowadzonym przedsiębiorstwem drukowane materiały reklamowe i informacyjne, prezenty o małej wartości oraz próbki.
    
    Ponieważ interpretacja art. 7 ust. 2 ustawy, w oparciu o wykładnię wyłącznie gramatyczną budzi pewne wątpliwości, zatem nie można się tylko na niej opierać. Aby dokonać kompleksowej wykładni ww. przepisu, zdaniem tut. Organu, koniecznym jest sięgnięcie do wykładni o charakterze kompleksowym.
    
    Przy wykładni przedmiotowych przepisów ustawy należy wziąć pod uwagę zasadę racjonalności ustawodawcy oraz interpretować przepis art. 7 ust. 2 w zestawieniu z art. 7 ust. 3 ustawy. Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wobec tego w przypadku nie objęcia regulacją art. 7 ust. 2 przekazania lub zużycia towarów przez podatnika na cele związane z jego przedsiębiorstwem, przepis art. 7 ust. 3 byłby zbędny.
    
    Skoro zatem z zakresu opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów, na cele inne niż bezpośrednio związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wyłączono na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, jedynie przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, to należy uznać, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie inne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części. Gdyby przyjąć, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle niezwiązane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
    
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na rzecz swoich klientów, w ramach działań promocyjno reklamowych, zwiększenia sprzedaży i zbudowania stałego kręgu lojalnych odbiorców, dokonuje nieodpłatnego przekazania np.: kalendarzy, parasolek, koszulek, czapek, flag, zegarów itp., posiadających jego logo oraz często informację o wyrobach przez niego sprzedawanych.
    
    Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.
    
    Jeśli zatem towary przekazywane nieodpłatnie klientom przez Wnioskodawcę spełniają warunki, aby uznać je za prezenty o małej wartości lub próbki, obowiązek naliczenia podatku należnego nie powstanie, w pozostałych przypadkach, ma on obowiązek opodatkować dokonane nieodpłatne przekazania towarów.
    
    Stanowisko Spółki w tym względzie jest więc nieprawidłowe.
    
    W opisie sprawy Zainteresowany wskazał również, że dokonuje także nieodpłatnych przekazań np.: zegarków, mundurów, szpad górniczych i kufli, dokonywane są również na rzecz pracowników, zgodnie z ustaleniami układu zbiorowego lub innych przepisów.
    
    Wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji potrzeb osobistych, można jednak przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązku pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.
    
    Uwzględniając powyższe należy uznać, iż nieodpłatne przekazania towarów swoim pracownikom, których obowiązek dokonania wynika z układu zbiorowego pracy i innych przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, jest czynnością związaną z działalnością gospodarczą Spółki oraz służy zgodnemu z przepisami prawa funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. A zatem ww. czynności, jako nie wypełniające warunków art. 7 ust. 2 ustawy, znajdują się poza zakresem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    
    Zatem, w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
    
    Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki sądów, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.