Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.126.2025.3.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem wycieczki i
wyjazdu integracyjnego pracownikom z ZFŚS.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
integracja-wyjazd integracyjny
pracownik
przychód
przychód-opodatkowanie przychodu
płatnik
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania nr 1
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem wycieczki i wyjazdu
    integracyjnego pracownikom z ZFŚS. Uzupełnili go Państwo pismami z 11 marca 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(po uzupełnieniu)
    Komisja Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Miejskiego Ośrodka Pomocy
    Społecznej ... planuje zorganizować kilkudniową wycieczkę o charakterze integracyjnym
    dla pracowników. Wycieczka zostanie sfinansowana częściowo z ZFŚS. Udział w wycieczce
    będzie dobrowolny i powszechnie dostępny dla pracowników. Wyjazd zostanie
    zorganizowany przez biuro podróży, które określi koszt wycieczki za uczestnictwo
    przypadające na jedną osobę. Na koszt wycieczki składać się będą: koszt dojazdu i
    przejazdu, koszty ubezpieczenia, koszty zakwaterowania i wyżywienia. Pracownicy, którzy
    zapiszą się na wycieczkę, będą wnosić dopłaty do kosztów wycieczki. Pozostała kwota
    będzie dofinansowana z ZFŚS, której wysokość jest taka sama dla wszystkich uczestników
    wycieczki zgodnie z regulaminem z ZFŚS.
    Ponadto Komisja Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Miejskiego Ośrodka
    Pomocy Społecznej .... planuje zorganizować wyjście integracyjne. Wyjście integracyjne
    połączone ze wspólnym wyjściem do kina, teatru, muzeum. Wyjście integracyjne jest
    dobrowolne i powszechnie dostępne dla pracowników. Wyjście na imprezę integracyjną
    zostanie zorganizowane przez biuro podróży, które określi koszt wyjścia integracyjnego
    dla jednego uczestnika. Na koszt będą się składać bilety wstępu np. do kina, teatru,
    muzeum oraz koszt wyżywienia. Pracownicy, którzy zapiszą się na wyjście integracyjne
    będą wnosić dopłaty do kosztów wyjścia integracyjnego. Pozostała kwota będzie
    dofinansowana z ZFŚS, której wysokość jest taka sama dla wszystkich uczestników wyjścia
    integracyjnego zgodnie z regulaminem z ZFŚS.
    Sposób przyznawania oraz sposób dokumentowania świadczeń opisanych we wniosku
    wynikają z obowiązującego u pracodawcy regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych.
    Informacja o zorganizowaniu wycieczki bądź wyjścia będzie dostępna tylko dla
    pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej ... . , ponieważ regulamin
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dotyczący przeznaczenia środków zawiera
    zapis:
       „dofinansowanie do imprezy integracyjnej dla pracowników”,
       „dofinansowanie do wycieczki integracyjnej dla pracowników”.

## Pytanie

1. Czy w związku z wycieczką i wyjściem o charakterze integracyjnym w części
      sfinansowanej z ZFŚS po stronie pracownika powstanie przychód podlegający
      opodatkowaniu, a za tym samym płatnik będzie zobowiązany pobrać i przekazać
      podatek dochodowy od osób fizycznych do właściwego urzędu skarbowego?

    2. Czy udział w przedmiotowej wycieczce oraz wyjściu integracyjnym spowoduje
      powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Z uwagi na wycofanie w uzupełnieniu wniosku pytania nr 2, przedmiotem niniejszej
    interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast w zakresie pytania nr 2 wniosku
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwo stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
    Państwa zdaniem, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Art 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń
    w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i
    świadczeń w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe różnego rodzaju podatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i
    wszelkie inne kwoty nienależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a
    ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 roku sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z
    2014 r. poz. 947 ) stwierdzono, że za przychód pracownika może być uznawane
    świadczenie które:
       po pierwsze, zostały spełnione za zgoda pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
       po drugie, zostały spełnione w jego interesie, a nie interesie pracodawcy i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musieliby
      ponieść,
       po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Powyższe warunki nie zostaną w pełni spełnione w opisanych problemach. Wyjazd oraz
    wyjście ma charakter integracyjny. Wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia
    majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim
    pracownikom udział w spotkaniu integracyjnym. Ponadto, nawet jeśli pracownik
    uczestniczy w wycieczce dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawią się żadne korzyści,
    choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast, bez elementu realnego w postaci
    otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje
    zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez
    skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia (brak jest podstaw do
    określenia jego wysokości). Tak więc udział w wycieczce i wyjściu integracyjnym,
    zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez
    pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać
    indywidualnym uczestnikom, jako ich wymianę korzyści.
    Udział pracowników w wycieczce oraz wyjściu częściowo finansowanej ze środków
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych mających na celu integrację ww. osób praz
    poprawę relacji miedzy nimi, poprawę efektywności wykonywanych przez uczestników
    wycieczki i wyjścia zadań oraz zwiększenie motywacji do pracy, nie będzie generować
    postania po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dofinansowanie do
    wycieczki oraz wyjścia integracyjnego nie stanowi przychodu pracownika, w związku z tym

    wnioskujący nie będzie miał obowiązku do obliczania, pobierania i odprowadzania w
    terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w cytowanej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych
    ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b (art. 12 ust. 3 ww. ustawy).
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu
      i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Art. 11 ust. 2b ww. ustawy stanowi, że:

      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (...).
    Za przychody, należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub
    zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,
    których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest
    nieodpłatne świadczenie, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu
    świadczenie, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia
    „nieodpłatne świadczenie”. W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt II FPS 9/02 oraz z
    16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06 NSA, ustalił znaczenie terminu nieodpłatne
    świadczenie na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stwierdził
    bowiem, że ma ono szerszy zakres niż w prawie cywilnym, ponieważ obejmuje wszelkie
    zjawiska o charakterze gospodarczym i zdarzenia prawne, których konsekwencją jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze w działalności osób prawnych, których następstwem jest nieodpłatne, czyli
    niezwiązane z kosztami lub inną formą świadczenia przysporzenie majątku tej osobie,
    mające wyraźny finansowy wymiar.
    W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził, że powyższe
    stanowisko ma zastosowanie także odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych w
    stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i ust. 3 tej
    ustawy.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Ponadto, treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    W myśl art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.

    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego
    świadczenia” zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca
    2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym stwierdzono, że za przychód
    pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
         po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
         po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
         po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia:
    w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie

    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że
    dofinansowanie wycieczki i wyjścia integracyjnego przez Państwa ze środków ZFŚS dla
    pracowników nie spowoduje powstania po ich stronie przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Państwo,
    jako płatnik nie będziecie zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek
    na podatek dochodowy od osób fizycznych z powyższego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
       Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ...... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
      adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.