Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-283/16/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-27
Teza: prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami związanymi z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT na Krytej Pływalni
Słowa kluczowe: budowa; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności opodatkowane; inwestycje; odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; pływalnia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 25 kwietnia 2016 r. (data wpływu 4 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z 5 lipca 2016 r. (data wpływu 11 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami związanymi z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT na Krytej Pływalni – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami związanymi z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT na Krytej Pływalni.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 lipca 2016 r. (data wpływu 11 lipca 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 1 lipca 2016 r. znak: IBPP3/4512-283/16/BJ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 5 lipca 2016 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina H. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Składa miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina H. prowadzi szeroko pojętą działalność dotyczącą podatku VAT, do której należy: sprzedaż wody i odprowadzanie ścieków, produkcja i sprzedaż ciepła, usługi cmentarne, najem i dzierżawa. Sporadycznie również występuje sprzedaż nieruchomości.

Gmina H. w latach 2008–2010 wybudowała krytą pływalnię. Od stycznia 2011 roku Gmina zarządza tym obiektem, który jest ujęty w ewidencji środków trwałych gminy. Z obiektu tego korzystają uczniowie placówek oświatowych z terenu gminy od poniedziałku do piątku w godzinach 8–14, od których nie pobiera się opłat, w ramach realizacji zajęć szkolnych – lekcji wychowania fizycznego.

Nieodpłatne wykorzystanie obiektu ma charakter służący realizacji zadań Gminy i tym samym jej działalności na rzecz podległych jednostek. Natomiast w dni powszednie w godzinach 15–21 oraz w soboty i niedziele w godzinach 8–20 z obiektu korzystają tylko osoby prywatne i firmy.

Obiekt gminny – kryta pływalnia jest wykorzystywany (w określonych godzinach) do realizacji zadań własnych gminy oraz udostępniany komercyjnie osobom fizycznym, firmom, instytucjom, na podstawie umów o korzystanie i biletów wstępu, wykupywane też są karnety.

Sprzedaż ta jest dokumentowana na podstawie paragonów i faktur. Czynności te są opodatkowane stawką VAT 8% jako usługi związane z działalnością obiektów sportowych.

1.  Gmina H. od początku realizacji projektu zamierzała przeznaczyć krytą pływalnię do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Dokumentem potwierdzającym przeznaczenie inwestycji jest – Studium Wykonalności dla Projektu pt. „…” z maja 2008 roku sporządzone przez A. W. I. L. S. A. siedziba biura ul. P. X, XX-XXX P.
2.  Zgodnie z decyzją nr PINB XXX/XX/XX z dnia 22 grudnia 2010 r. wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. udzielono Gminie H. pozwolenia na użytkowanie krytej pływalni zlokalizowanej przy Z. P. O. w H. przy ul. K. zrealizowanej na podstawie pozwolenia na budowę nr WB XX/XX/XX z dnia 18 stycznia 2008 r. wydanego przez S. L.
3.  W dniu 13 stycznia 2011 r. Gmina H. dokonała na podstawie dokumentu OT nr X/XX – przyjęcia środka trwałego. Następnie, również dnia 13 stycznia 2011 r. dokonano na podstawie dokumentu PT nr X/XX – przekazania nieodpłatnie środka trwałego pod zarządzanie krytą pływalnią do Z. P. O. w H. Od dnia 1 stycznia 2012 r. zarządzanie obiektem ponownie przejęła Gmina H. zgodnie z dokumentem PT nr X/XX.
4.  W okresie 22 grudnia 2010 – 12 stycznia 2011 w obiekcie nie wykonywano żadnych czynności opisanych we wniosku tj. udostępniania podległym placówkom oświatowym w ramach realizacji zajęć szkolnych – lekcje wychowania fizycznego oraz udostępniania komercyjnego osobom fizycznym, firmom i instytucjom na podstawie umów o korzystanie i biletów wstępu. Obiekt był zamknięty.
5.  Zgodnie z dokumentacją księgową pierwszym dokumentem związanym z realizacją projektu udokumentowanym fakturą VAT jest:
    *   faktura VAT nr XX/X/XX z dnia 22 maja 2007 r. Dokument dotyczy: koncepcji zagospodarowania terenu – pływalnia przy ZPO H., zgodnie z umową nr X/XX/XX
    Natomiast ostatnim dokumentem jest:*   faktura VAT nr 30.10 z dnia 15 grudnia 2010 r.Dokument dotyczy: Świadectwa charakterystyki energetycznej basenu przy Z. P. O. w H. przy ul. K. Dodatkowo na podstawie odrębnej umowy zakupiono i wykonano instalację Elektronicznego Systemu Obsługi Klienta (ESOK) zgodnie z fakturą VAT nr X/XX/XX z dnia 30 grudnia 2010 r.
6.  Gmina H. nie dokonywała odliczeń podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu związanych z realizacją projektu od początku inwestycji. Brak odliczeń spowodowany był założeniem w etapie projektowania, że obiekt zostanie przekazany w zarząd do jednostki podległej, którą jest ZPO H.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi VAT na Krytej Pływalni, Gmina H. może dokonywać odliczeń w pełnej wysokości tj. 100% podatku naliczonego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gmina H. uważa, że istnieją przesłanki do pełnego odliczania podatku naliczonego VAT. Jeśli podatnik wykonuje zarówno czynności opodatkowane jak również czynności niepodlegające opodatkowaniu, to ponosząc koszty, których nie da się przyporządkować bezpośrednio do jednego rodzaju działalności, może skorzystać z pełnego odliczenia podatku VAT. Gmina uważa, że na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, w zakresie udostępniania krytej pływalni na rzecz prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, przez Szkoły, będzie wykonywała czynności własne i w tym zakresie nie będzie podatnikiem VAT tj. udostępnianie krytej pływalni na rzecz Szkoły będzie stanowiło czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Gmina nie jest zobowiązana do naliczania podatku należnego w związku z wykorzystaniem pływalni dla celów gminnych. W godzinach popołudniowych i w weekendy kryta pływalnia jest wykorzystywana dla celów komercyjnych i służy wyłącznie działalności opodatkowanej, przy czym jako usługi związane z obiektami sportowymi. Usługi przez nią świadczone są opodatkowane stawką preferencyjną 8%. W tym zakresie gmina występuje jako podatnik VAT i wykazuje VAT należny. W związku z tym, że na krytej pływalni będącej własnością gminy i użytkowanej przez gminę prowadzona jest działalność opodatkowana podatkiem VAT i działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, uważamy, że na podstawie art. 86 ustawy o VAT mamy prawo odliczać podatek naliczony w całości tj. w 100%, od zakupów dokonywanych na rzecz krytej pływalni, związanych z jej funkcjonowaniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1a w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego ustawodawca określił w art. 86 ust. 10–13 ustawy o VAT.

Na mocy art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.), jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (tj. za pierwszy okres rozliczeniowy w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia), nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Wskazać tutaj należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 grudnia 2012 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 35), do rozliczeń za okresy rozliczeniowe, które upływają w dniu 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy art. 86 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W odniesieniu do powyższego należy wyjaśnić, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo-przedmiotowego.

Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

1.  dotyczy ono wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
2.  odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U.

z 2016 r., poz. 446), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Jak wskazano powyżej, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

TSUE w orzeczeniu w sprawie Portugal Telecom SGPS SA (C-496/11 z dnia 26 września 2012 r.) zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI dyrektywy. Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Jak wynika z okoliczności sprawy Gmina w latach 2008–2010 realizowała projekt pn. „…”. W dniu 13 stycznia 2011 r. Gmina dokonała na podstawie dokumentu OT nr X/XX – przyjęcia środka trwałego. Następnie, również dnia 13 stycznia 2011 r. dokonano na podstawie dokumentu PT nr X/XX – przekazania nieodpłatnie środka trwałego pod zarządzanie krytą pływalnią do Z. P. O. w H. Od dnia 1 stycznia 2012 r. zarządzanie obiektem ponownie przejęła Gmina H. zgodnie z dokumentem PT nr X/XX. W okresie 22 grudnia 2010 – 12 stycznia 2011 w obiekcie nie wykonywano żadnych czynności opisanych we wniosku tj. udostępniania podległym placówkom oświatowym w ramach realizacji zajęć szkolnych – lekcje wychowania fizycznego oraz udostępniania komercyjnego osobom fizycznym, firmom i instytucjom na podstawie umów o korzystanie i biletów wstępu. Obiekt był zamknięty. Z krytej pływalni korzystają uczniowie placówek oświatowych z terenu gminy od poniedziałku do piątku w godzinach 8–14, od których nie pobiera się opłat, w ramach realizacji zajęć szkolnych – lekcji wychowania fizycznego. Nieodpłatne wykorzystanie obiektu ma charakter służący realizacji zadań Gminy i tym samym jej działalności na rzecz podległych jednostek. Natomiast w dni powszednie w godzinach 15–21 oraz w soboty i niedziele w godzinach 8–20 z obiektu korzystają tylko osoby prywatne i firmy. Obiekt gminny – kryta pływalnia jest wykorzystywany (w określonych godzinach) do realizacji zadań własnych gminy oraz udostępniany komercyjnie osobom fizycznym, firmom, instytucjom, na podstawie umów o korzystanie i biletów wstępu, wykupywane też są karnety. Gmina nie dokonywała odliczeń podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu związanych z realizacją projektu od maja 2007 r. do grudnia 2010 r.

Podkreślić należy, że zamiar wykorzystywania dokonanych wydatków do działalności gospodarczej musi być obiektywny (np. C-280/10 pkt 37, C-263/11), a podejmowane przez Wnioskodawcę czynności opodatkowane (odpłatne udostępnianie pływalni) muszą zachować charakter działalności gospodarczej, tj. zachować charakter ciągły (nie mogą to być czynności o charakterze sporadycznym) nakierowany na stałe czerpanie zysków. Jak zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lipca 2010 r. sygn. akt I FSK 572/10 „Orzecznictwo ETS wielokrotnie wskazywało, że wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny, pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi (zob. orzeczenie w sprawie C-291/92 „podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku przypadającego do zapłaty kwoty podatku VAT należnego lub do zapłaty od danej rzeczy, pod warunkiem, iż jest ona wykorzystywana na potrzeby transakcji opodatkowanych”, podobnie w sprawie C-302/93 „jeżeli podatnik świadczy usługi na rzecz innego podatnika, który korzysta z nich do celów transakcji zwolnionej, temu ostatniemu nie przysługuje prawo do odliczenia zapłaconego VAT naliczonego” oraz w sprawie C-4/94 „w sytuacji, gdy podatnik świadczy usługi na rzecz innego podatnika, który wykorzystuje je w związku z transakcją zwolnioną, temu ostatniemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku zapłaconego przy nabyciu tych usług, nawet jeśli docelowym efektem transakcji ma być przeprowadzenie transakcji opodatkowanej”).

Tym samym Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślić należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do przyjęcia przy odliczeniu podatku VAT naliczonego obiektywnego kryterium zapewniającego, że obliczenie proporcji pomiędzy działalnością gospodarczą a działalnością niemającą charakteru gospodarczego będzie obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności. Zatem możliwe jest zastosowanie jakiegokolwiek sposobu rozdziału dokonanych zakupów towarów i usług pod warunkiem jednak, że gwarantuje on najdokładniejsze ustalenie kwoty podatku naliczonego do odliczenia (vide: wyrok TSUE w sprawie C-511/10 – pkt 23 i 24 ). Jednakże należy podkreślić, że wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że uwzględniając treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu na Krytej Pływalni przysługuje Wnioskodawcy w części związanej z jego działalnością gospodarczą, zaś w części niezwiązanej z działalnością gospodarczą – prawo takie nie przysługuje.

Zatem Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim ponoszone wydatki będą służyły sprzedaży opodatkowanej, tj. w części przyporządkowanej do czynności opodatkowanych. Natomiast w pozostałej części, tj. która jak wynika z opisu sprawy, związana będzie z czynnościami niepodlegającymi temu podatkowi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w części, w jakiej opisane wydatki są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a istnienie tego prawa determinowane będzie faktycznym wykorzystaniem na cele działalności gospodarczej.

Wnioskodawca, który nie odliczał podatku naliczonego w momencie dokonywania zakupów, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT mógł skorygować podatek naliczony w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a. – czyli dla zakupów dokonanych w 2007 r. Wnioskodawca mógł dokonać korekty do końca roku 2011, natomiast dla zakupów dokonanych w roku 2010 Wnioskodawca mógł dokonać korekty odpowiednio do końca roku 2014. Należy zaznaczyć, że na dzień datowania niniejszej interpretacji prawo do odliczenia podatku naliczonego za lata 2007–2010, zgodnie z brzmieniem przywołanego art. 86 ust. 13 uległo przedawnieniu. W konsekwencji upłynął już termin do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług otrzymanych w latach 2007–2010.

Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług odpłatnego udostępniania pływalni oraz braku opodatkowania nieodpłatnego udostępniania pływalni, gdyż kwestie te nie były przedmiotem wniosku (nie przedstawiono w tym zakresie pytania), a fakt, że powyższe usługi stanowią czynności opodatkowane lub niepodlegające opodatkowaniu przyjęto jako element zdarzenia przyszłego.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Należy wskazać, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan rzeczy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.