Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-1/14-6/KSM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-19
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania środków finansowych otrzymanych w ramach programu „Mobilność Plus”
Słowa kluczowe: studenci; studia; studia-studia doktoranckie; uczelnie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 grudnia 2013 r. (data wpływu 2 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania środków finansowych otrzymanych w ramach programu „Mobilność Plus” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania środków finansowych otrzymanych w ramach programu „Mobilność Plus”.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 3 lutego 2014 r., Nr IPTPB2/415-1/14-3/KSM, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 lutego 2014 r., natomiast w dniu 14 lutego 2014 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 12 lutego 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest doktorantem w Szkole X, prowadzonej przez Instytut …. w W. W dniu 7 sierpnia 2013 r. Wnioskodawczyni podpisała umowę w sprawie finansowania uczestnictwa w programie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Mobilność Plus”. Przedmiotem umowy jest określenie zasad Jej udziału w projekcie badawczym „…”, realizowanym w zagranicznym ośrodku naukowym w ramach programu „Mobilność Plus”. Tytułem pokrycia kosztów utrzymania i bieżących wydatków związanych z pobytem w zagranicznym ośrodku przyznano Wnioskodawczyni kwotę 168 000 zł (sto sześćdziesiąt osiem tysięcy złotych), w tym 156 000 zł na koszty utrzymania i 12 000 zł na koszty podróży. Termin rozpoczęcia zadania ustalono na dzień 1 września 2013 r., termin zakończenia na dzień 31 sierpnia 2014 r.

Dalej Wnioskodawczyni podała, że w dniu 23 stycznia 2013 r. w W. została zawarta umowa, o finansowanie Jej uczestnictwa w programie „Mobilność Plus” (II edycja programu), na podstawie decyzji z dnia 21 grudnia 2012 r., zawartej pomiędzy Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego a Instytutem…, określająca warunki finansowania i realizacji uczestnictwa Wnioskodawczyni w ww. programie, oraz rozliczania środków finansowych przyznanych Jej na finansowanie zagranicznego pobytu. Następnie dodała, że zgodnie z umową we wrześniu 2013 r. wypłacono Jej kwotę 58 000 zł, w tym na koszty pobytu 52 000 zł, oraz kwotę 6 000 zł na koszty podróży.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni wskazała, że otrzymane przez Nią środki finansowe zostały przyznane na podstawie następujących przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym: art. 2 ust. 1, art. 42. ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 1. Dalej podała, że art. 42 ww. ustawy głosi, że minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 2, określa w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia określając w szczególności:

1.  formy kształcenia, na które mogą być kierowane osoby oraz warunki, jakie muszą spełniać, aby ubiegać się o skierowanie;
2.  formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia i zwrot kosztów przejazdów;
3.  okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę;
4.  warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę;
5.  uprawnienia osób skierowanych za granicę pozostających w zatrudnieniu

\- uwzględniając zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia badań naukowych za granicą.

Wnioskodawczyni wskazała, że na podstawie delegacji określonej w art. 42 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wydano rozporządzenie w dniu 12 października 2006 r. w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególnych uprawnień tych osób.

Na podstawie powyższych przepisów, w dniu 26 kwietnia 2012 r., został ogłoszony Komunikat Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o celach programu „Mobilność Plus”, a na podstawie Komunikatu, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłosił konkurs w ramach II edycji ww. programu.

Dalej podała, że Komunikat Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r. o ustanowieniu programu pod nazwą „Mobilność Plus” ogłoszony w Monitorze Polskim z dnia 30 kwietnia 2012 r., poz. 254, część I.4, wskazuje źródło finansowania programu „Mobilność Plus”: „udział w programie finansowany jest ze środków finansowych na naukę wyodrębnionych w części budżetu państwa – Nauka na finansowanie programów i przedsięwzięć określonych przez ministra właściwego do spraw nauki, zwanego dalej Ministrem”.

Następnie dodała, że zgodnie z art. 97 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, zasady i tryb finansowania badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w uczelni, zakwalifikowanych do finansowania ze środków przewidzianych w budżecie państwa na naukę określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Wnioskodawczyni podała, że w art. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki, określono zasady finansowania nauki ze środków finansowych ustalonych na ten cel w budżecie państwa, ujmowanych na wyodrębnionej części budżetu państwa – Nauka, zwanym dalej „środkami finansowymi na naukę”, którymi dysponuje minister właściwy do spraw nauki, zwany dalej „Ministrem”. Szczegółowe zasady finansowania nauki, po spełnieniu których Wnioskodawczyni otrzymała środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków a także na koszty podróży, określone są w art. 2 pkt 7, art. 2 pkt 9b, art. 2 pkt 19, art. 10 pkt 5, art. 18 ust. 1 pkt 3, art. 23 ust. 1 pkt 1, art. 26 ust. 2, 3, i 4 ustawy o zasadach finansowania nauki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy środki pieniężne w wysokości 58 000 zł pochodzące z budżetu państwa przeznaczone na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków oraz kosztów podróży wypłacone Wnioskodawczyni przez Instytut… na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz umowy zawartej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z Instytutem… są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, środki pieniężne w wysokości 58 000 zł pochodzące z budżetu państwa, przeznaczone na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków oraz kosztów podróży, wypłacone Jej przez Instytut… na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz umowy zawartej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z Instytutem…. są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.)

Wnioskodawczyni wskazała, że ww. przepis stanowi, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek terytorialnych oraz ze środków własnych szkół i uczelni – przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym. Zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie powyższego przepisu dotyczy osób, które są uczniami, studentami, uczestnikami studiów doktoranckich lub osobami uczestniczącymi w innych formach kształcenia. Wnioskodawczyni podała, że jest uczestnikiem studiów doktoranckich w Szkole X prowadzonej przez Instytut… .

Dalej wskazała, że użyte w art. 2 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym sformułowanie „studia trzeciego stopnia” oznacza studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę organizacyjną uczelni, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej utworzony na podstawie odrębnych przepisów, na które są przyjmowani kandydaci posiadający kwalifikacje drugiego stopnia, kończące się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia.

Wskazała, że Instytut… spełnia warunki określone w art. 195 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) i jest upoważniony do prowadzenia studiów doktoranckich.

Według Wnioskodawczyni, z treści art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że zwolnione od podatku dochodowego są świadczenia „pomocy materialnej”. Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymane przez Nią środki są bez wątpienia „pomocą materialną” przyznaną na podstawie art. 42 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z treścią ww. przepisu, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa w drodze rozporządzenia warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia, określając w szczególności m.in. formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia i zwrot kosztów przejazdów (art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, oraz okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom kierowanym za granicę).

Na podstawie tej delegacji Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego dnia 12 października 2006 r. wydał rozporządzenie w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególnych uprawnień tych osób. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia, osobom kierowanym za granicę w celu prowadzenia badań naukowych lub w celach szkoleniowych, jednostka kierująca może przyznać świadczenia inne niż stypendium w szczególności:

1.  zwrot kosztów podróży do miejsca prowadzenia badań naukowych lub odbywania szkolenia i z powrotem, a w przypadku gdy okres prowadzenia badań naukowych lub odbywania szkolenia trwa dłużej niż rok akademicki – zwrot kosztów podróży do miejsca prowadzenia badań naukowych lub odbywania szkolenia, raz w ciągu roku akademickiego;
2.  zwrot kosztów zakupu polisy ubezpieczeniowej na wypadek choroby lub następstw nieszczęśliwych wypadków;
3.  zwrot kosztów zakupu pomocy naukowych związanych z realizacją celów, w jakich osoby te zostały skierowane za granicę;
4.  zwrot opłat wizowych lub opłat związanych z legalizacją pobytu za granicą.

Powyższe wyliczenie, ze względu na użyty zwrot „w szczególności” jest katalogiem otwartym.

Wnioskodawczyni podała, że Komunikat Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłasza, że celem programu pod nazwą „Mobilność Plus” jest umożliwienie młodym naukowcom, w tym uczestnikom studiów doktoranckich, zwanych dalej uczestnikami programu, udziału w badaniach naukowych prowadzonych w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki. Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe, oraz podróży między miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek. Program ma pomóc uczestnikom programu w dalszym rozwoju kariery naukowej przez zdobycie doświadczenia i wiedzy dzięki udziałowi w badaniach naukowych lub pracach rozwojowych przy wykorzystaniu aparatury i metod niedostępnych w kraju.

Na podstawie komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r. o ustanowieniu programu „Mobilność Plus” Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłosił konkurs w ramach II edycji ww. programu. Konkurs ten określił formę wsparcia dla laureatów konkursu „Mobilność Plus” w kwotach zryczałtowanych w wysokości 10 000 zł na każdy miesiąc pobytu uczestnika programu w miejscowości, w której lub w pobliżu której znajduje się zagraniczny ośrodek (pkt 1.2.a) oraz podwyższył kwotę zryczałtowaną o 30% jeżeli miejscowość, w której lub pobliżu której znajduje się zagraniczny ośrodek, zlokalizowana jest na terytorium państwa należącego do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.

Wnioskodawczyni podała, że użyte w ww. Komunikacie sformułowania „finansowanie pobytu”, „forma wsparcia”, „wypłacanie świadczeń” oraz „pomoc” oznaczają, że przyznane środki są bezspornie „pomocą materialną”.

Kolejnym warunkiem, którego spełnienie jest niezbędne do zwolnienia od podatku dochodowego środków otrzymanych przez Wnioskodawczynię na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków oraz podróży jest „pochodzenie tych środków z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni”. Powoływany powyżej Komunikat wskazuje źródło finansowania programu „Mobilność Plus”. Udział w programie jest finansowany ze środków finansowanych na naukę wyodrębnionych w części budżetu państwa – Nauka na finansowanie programów i przedsięwzięć określonych przez ministra właściwego do spraw nauki, zwanego dalej „Ministrem”. Ostatnim warunkiem wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest przyznanie środków pomocy materialnej na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, uczelnia ma w szczególności prawo do wspierania badań naukowych, prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 ustawy o zasadach finansowania nauki, młody naukowiec – to osoba prowadząca działalność naukową, która nie ukończyła 35 roku życia.

Wnioskodawczyni wskazała, że jest młodym naukowcem – ma 28 lat. Podała, że urodziła się 8 lutego 1985 r.

Wnioskodawczyni prowadzi projekt badawczy „…” realizowany w zagranicznym ośrodku naukowym. Jest również uczestnikiem studiów doktoranckich w X.

Następnie Wnioskodawczyni podała, że treść art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach finansowania nauki jest następująca: „Finansowanie działalności statutowej obejmuje: (…) działalność jednostek naukowych, jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk, instytutów badawczych i międzynarodowych instytutów naukowych polegającą na prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych oraz zadań z nimi związanych, służących rozwojowi młodych naukowców oraz uczestników studiów doktoranckich, finansowanych w wewnętrznym trybie konkursowym. Następnie podała, że Komunikat Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłasza, że celem programu pod nazwą „Mobilność Plus” jest umożliwienie młodym naukowcom, w tym uczestnikom studiów doktoranckich, zwanych dalej uczestnikami programu, udziału w badaniach naukowych prowadzonych w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki. Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe, oraz podróży między miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek. Program ma pomóc uczestnikom programu w dalszym rozwoju kariery naukowej przez zdobycie doświadczenia i wiedzy dzięki udziałowi w badaniach naukowych lub pracach rozwojowych przy wykorzystaniu aparatury i metod niedostępnych w kraju.

Dalej podała, że ponieważ spełnione są wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli środki pieniężne przeznaczone na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków oraz kosztów podróży wypłacone Wnioskodawczyni przez Instytut… w kwocie 58 000 zł, na podstawie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz umowy zawartej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z Instytutem… są bezspornie:

1.  świadczeniem pomocy materialnej;
2.  przyznane na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym;
3.  pochodzą z budżetu państwa;
4.  Wnioskodawczyni jest uczestnikiem studiów doktoranckich.

Zatem, wolne są od podatku dochodowego na podstawie powołanego wyżej przepisu.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przy wykładni przepisów należy uwzględnić również cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy ich wprowadzaniu. Bezspornym zamiarem ustawodawcy wprowadzającego w ww. przepisie zwolnienie od podatku dochodowego pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzącej z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni, przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym, było podniesienie jakości polskiego szkolnictwa poprzez m.in. pomoc materialną dla młodych naukowców i doktorantów, umożliwiając im udział w badaniach międzynarodowych, zapewnienie kontaktu z nauką w wiodących ośrodkach naukowych za granicą. Wnioskodawczyni wskazała, że ewentualne opodatkowanie otrzymanej przez Nią pomocy materialnej (zostanie pobrany podatek dochodowy w wysokości 32%), spowoduje, że po opodatkowania koszt biletu lotniczego z W. do C. (USA) oraz biletu z C. (USA) do W. wraz z nadbagażem będzie wyższy niż pozostała kwota pomocy materialnej przeznaczonej na przelot. Po opodatkowaniu kwota pomocy materialnej przeznaczona na bilety lotnicze wyniesie 4 080 zł, natomiast koszt biletu lotniczego wynosi: 3 769 zł 22 gr + 70 zł + 420 zł = 4 570 zł i jest wyższy o 490 zł od kwoty pomocy materialnej po opodatkowaniu przeznaczonej na bilety lotnicze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Katalog świadczeń określonych w art. 20 ust. 1 ww. ustawy jest katalogiem otwartym, dlatego też do tego rodzaju źródła przychodu należy zaliczyć wszystkie świadczenia, których ustawodawca nie zaliczył do innych kategorii źródła przychodu wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest doktorantem w Szkole X, prowadzonej przez Instytut… . W dniu 7 sierpnia 2013 r. podpisała umowę w sprawie finansowania Jej uczestnictwa w programie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Mobilność Plus”. Przedmiotem umowy jest określenie zasad udziału Wnioskodawczyni w projekcie badawczym „…”, realizowanym w zagranicznym ośrodku naukowym w ramach programu „Mobilność Plus”. Tytułem pokrycia kosztów utrzymania i bieżących wydatków związanych z pobytem w zagranicznym ośrodku przyznano Wnioskodawczyni 168 000 zł, w tym 156 000 zł na koszty utrzymania i 12 000 zł na koszty podróży. Termin rozpoczęcia zadania ustalono na dzień 1 września 2013 r., termin zakończenia na dzień 31 sierpnia 2014 r. W dniu 23 stycznia 2013 r. w W. zawarta została umowa o finansowanie uczestnictwa Wnioskodawczyni w Programie „Mobilność Plus” (II edycja Programu) na podstawie decyzji z dnia 21 grudnia 2012 r., , pomiędzy Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego a Instytutem…, określająca warunki finansowania i realizacji uczestnictwa Wnioskodawczyni w programie „Mobilność Plus” oraz rozliczania środków finansowych przyznanych Jej na finansowanie zagranicznego pobytu. Zgodnie z ww. umową we wrześniu 2013 r. wypłacono Jej kwotę 58 000 zł, w tym na koszty pobytu 52 000 zł, oraz kwotę 6 000 zł na koszty podróży.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni – przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym.

Zwolnienie z opodatkowania świadczeń pomocy materialnej na podstawie przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 40 cyt. ustawy, uzależnione jest od spełnienia następujących warunków:

*   pomoc materialna musi być przyznana na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym;

*   beneficjentem pomocy może być wyłącznie: uczeń, student, uczestnik studiów doktoranckich i osoba uczestnicząca w innych formach kształcenia;

*   źródłem ich pochodzenia może być tylko: budżet państwa, budżety jednostek samorządu terytorialnego oraz środki własne szkół i uczelni.

Zatem niespełnienie którejkolwiek z ww. przesłanek skutkuje brakiem możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie powyższego przepisu.

Podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Program „Mobilność Plus” został ustanowiony Komunikatem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r., na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 69, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy o zasadach finansowania nauki, Minister przyznaje środki finansowe na zadania określone w art. 5 pkt 4-7 oraz pkt 9-11 i 13 w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez uprawnione podmioty, po zasięgnięciu opinii właściwego zespołu, o którym mowa w art. 52 ust. 1-3.

Natomiast z art. 26 ust. 1 tej ustawy wynika, że finansowanie programów lub przedsięwzięć ustanawianych przez Ministra obejmuje działania dotyczące realizacji określonych przez Ministra zadań wynikających z polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa. Przy czym Minister właściwy do spraw nauki w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" ogłasza komunikaty o ustanowieniu programu i przedsięwzięcia, z zastrzeżeniem ust. 3 (art. 26 ust. 2 ww. ustawy). Wskazać należy, że zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy o zasadach finansowania nauki, środki finansowe przeznaczone na finansowanie programów lub przedsięwzięć, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane jednostce naukowej lub innemu uprawnionemu podmiotowi na podstawie umowy.

Zatem nie można zgodzić się z Wnioskodawczynią, że środki te zostały przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym, ponieważ przyznano je na podstawie innych przepisów, tj. ustawy o zasadach finansowania nauki, które nie zostały wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadmienić należy, że na mocy art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnieniem przedmiotowym objęto zarówno stypendia, jak również inne świadczenia mające charakter pomocy materialnej dla uczestników studiów doktoranckich.

Rodzaj pomocy materialnej, jaka może zostać przyznana doktorantom, określona została w powoływanej wyżej ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z art. 199 tej ustawy doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie:

1.  stypendium socjalnego;
2.  zapomogi;
3.  stypendium dla najlepszych doktorantów;
4.  stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych;
5.  stypendium ministra za wybitne osiągnięcia.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika jednak, aby środki, które Wnioskodawczyni otrzymała wpisywały się w rozumieniu któregokolwiek z ww. punktów. Zatem, nie można uznać ich jako pomoc materialną, o której mowa w art. 21 ust 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowią one zupełnie inne świadczenie.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie przeanalizować należy czy Wnioskodawczyni, której wypłacono środki finansowe w związku z realizacją projektu badawczego uczestniczy w tzw. „innych formach kształcenia”.

Określając zakres pojęcia „inne formy kształcenia” nie można robić tego w oderwaniu od całej treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na fakt, że ze zwolnienia korzystają wyłącznie świadczenia pomocy materialnej przyznane na podstawie wymienionych w tym przepisie ustaw, to nie powinno budzić wątpliwości, że „inne formy kształcenia” to te, o których mowa w tych właśnie ustawach, tj. tych wymienionych wprost w przepisie. Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.) nie wskazuje „form kształcenia”, które dotyczyłyby osób realizujących projekty badawcze.

Zauważyć również należy, że zgodnie z powołanym wyżej Komunikatem, celem programu pn. „Mobilność Plus” jest umożliwienie młodym naukowcom, w tym uczestnikom studiów doktoranckich, udziału w badaniach naukowych prowadzonych w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki. Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika programu w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe oraz podróży między miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek.

Wskazać należy, że celem uczestnictwa Wnioskodawczyni w ww. Programie, jest udział w badaniach naukowych realizowanych w międzynarodowym ośrodku naukowym (w USA), a przyznane na ten cel środki mają służyć pokryciu m.in. kosztów utrzymania i bieżących wydatków związanych z pobytem w zagranicznych ośrodkach naukowych w celu udziału w badaniach naukowych lub pracach rozwojowych oraz kosztów podróży uczestnika programu. W związku z czym nie można uznać, że otrzymywane w ten sposób środki mają charakter pomocy materialnej, o której mowa w ww. przepisie.

Reasumując, stwierdzić należy, że środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię w 2013 r. z tytułu uczestnictwa w Programie „Mobilność Plus” nie podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie zostały spełnione łącznie warunki, o których mowa w tym przepisie. Podkreślić należy, że przedmiotowe środki nie stanowią stricte pomocy materialnej, w rozumieniu przepisów, do których odwołuje się art. 21 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy oraz nie zostały one wypłacone na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym.

W związku z powyższym otrzymane środki pieniężne z tytułu uczestnictwa w ww. Programie stanowią przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).