Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-411/13-4/MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-09
Teza: Czy Gmina może odliczyć podatek od towarów i usług przy realizacji zadania pn. „...”?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; odpady (śmieci); projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05 czerwca 2013 r. (data wpływu 06 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 02 sierpnia 2013 r. (data wpływu 05 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacja zadania pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacja zadania pn. „…”.

Wniosek uzupełniono w dniu 05 sierpnia 2013 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wystąpiła do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z wnioskiem o dofinansowanie zadania pn. „…”. Zadanie zostanie w 90% sfinansowane przez WFOŚiGW, a pozostałe 10% stanowić będzie wkład własny Gminy.

Oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zadań własnych gminy nałożonych ustawą z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dotychczas mieszkańcy zawierali indywidualne umowy na odbiór odpadów z firmami wywozowymi. Gmina nie brała udziału w systemie odbioru odpadów. Od 1 lipca 2013 r. sytuacja ulegnie zmianie i odpady staną się „własnością” gminy, przez co zakup oprogramowania jest niezbędny do prowadzenia prawidłowej ewidencji mieszkańców, rozliczania opłaty śmieciowej, sprawozdawczości, egzekucji i należności i monitoringu tak, aby 100% mieszkańców mogło zostać objętych nowym systemem odbioru odpadów komunalnych.

Ponadto Gmina musi zorganizować selektywną zbiórkę odpadów komunalnych. Oprogramowanie pozwoli Gminie na utworzenie bardzo dokładnej bazy danych mieszkańców Gminy, która jest podstawą sprawnego funkcjonowania nowego systemu odbioru odpadów komunalnych. Dzięki niemu będzie możliwość połączenia danych z „podatków”, „ewidencji ludności”, „ewidencji przyłączy wodociągowych” i innych w jedną całość. Dzięki objęciu 100% mieszkańców nowym systemem będzie możliwość w ogromnym stopniu zapobiegać powstaniu „dzikich wysypisk” i nielegalnej utylizacji odpadów na terenie Gminy.

Gmina liczy około 1800 gospodarstw domowych, na których powstają odpady komunalne. Dzięki oprogramowaniu będzie można usprawnić system rozliczania opłaty za odbiór odpadów. Program umożliwi prawidłowe i szybkie rozliczanie wpłat od mieszkańców oraz terminowość ich regulowania. Opłata za gospodarowanie odpadami stanowi dochód Gminy, z którego Gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.

Faktury za zakup oprogramowania, odbiór przez firmę, która wygra przetarg na odbiór odpadów, a także faktury dokumentujące zakupy niezbędne do realizacji obowiązków wynikających z ustawy (np. zakup materiałów biurowych, tonerów, itp.) zostaną wystawione na Gminę Drużbice. Zakup oprogramowania do zarządzania systemem gospodarki odpadami komunalnymi w Gminie należy do zadań własnych Gminy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminy (Dz. U. z 2013 r., poz. 594). Efekty zadania będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina może odliczyć podatek od towarów i usług przy realizacji zadania pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizacja wymienionego zadania posiada bezpośredni związek z utrzymaniem czystości i porządku w gminach należącym do obowiązkowych zadań własnych gminy. W związku z tym Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z tym, że za podatnika nie uznaje się organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Bez wątpienia do zadań gminy należy utrzymanie czystości i porządku. Gmina nie może zawrzeć umów na odbiór odpadów z mieszkańcami, gdyż zgodnie z art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta deklarację. Gmina z tytułu realizacji zadania własnego wyłączona jest z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, dlatego opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jak wynika z powyższego wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo – przedmiotowego.

Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

1.  dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
2.  odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391), utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wystąpiła do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z wnioskiem o dofinansowanie zadania pn. „…”. Oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zadań własnych gminy nałożonych ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dotychczas mieszkańcy zawierali indywidualne umowy na odbiór odpadów z firmami wywozowymi. Gmina nie brała udziału w systemie odbioru odpadów. Od 1 lipca 2013r. sytuacja ulegnie zmianie i odpady staną się „własnością” Gminy, przez co zakup oprogramowania jest niezbędny do prowadzenia prawidłowej ewidencji mieszkańców, rozliczania opłaty śmieciowej, sprawozdawczości, egzekucji i należności i monitoringu tak, aby 100% mieszkańców mogło zostać objętych nowym systemem odbioru odpadów komunalnych. Ponadto Gmina musi zorganizować selektywną zbiórkę odpadów komunalnych. Oprogramowanie pozwoli Gminie na utworzenie bardzo dokładnej bazy danych mieszkańców Gminy, która jest podstawą sprawnego funkcjonowania nowego systemu odbioru odpadów komunalnych. Dzięki niemu będzie możliwość połączenia danych z „podatków”, „ewidencji ludności”, „ewidencji przyłączy wodociągowych” i innych w jedną całość. Dzięki objęciu 100% mieszkańców nowym systemem będzie możliwość w ogromnym stopniu zapobiegać powstaniu „dzikich wysypisk” i nielegalnej utylizacji odpadów na terenie Gminy. Faktury za zakup oprogramowania, odbiór przez firmę, która wygra przetarg na odbiór odpadów, a także faktury dokumentujące zakupy niezbędne do realizacji obowiązków wynikających z ustawy zostaną wystawione na Zainteresowanego. Zakup oprogramowania do zarządzania systemem gospodarki odpadami komunalnymi w Gminie należy do zadań własnych Gminy. Efekty zadania będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie zostanie spełniony, gdyż Wnioskodawca jako jednostka samorządu terytorialnego, realizując zadanie będące przedmiotem pytania, wykonuje zadania własne, a jak wskazał Wnioskodawca, efekty zadania będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, Zainteresowany nie będzie miał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją przedmiotowego zadania.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…”, ponieważ, jak wskazał Wnioskodawca, efekty zadania będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zwrócić uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem wskazać, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono przy założeniu, iż efekty zadania będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.