Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.705.2025.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Obowiązki płatnika; wartość dodatkowego wynagrodzenia
wypłacanego w formie wycieczki.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
premia
wycieczka
wynagrodzenia-wynagrodzenie niepieniężne
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
wynagrodzenia-wynagrodzenie za pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili
    go Państwo pismem z 29 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, (...) spółka akcyjna, z siedzibą w (...) KRS: (...), NIP: (...), prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie budownictwa kolejowego i inżynieryjnego (dalej: „Spółka” lub
    „Wnioskodawca”).
    Spółka zatrudnia kadrę w oparciu o różne tytuły prawne:
        zatrudnia pracowników w ramach stosunku pracy, (dalej: „Pracownicy”),
        współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze,
        którzy świadczą swoje usługi na rzecz spółki (dalej: „Współpracownicy”).
    Osoby te tworzą skład kadry kierowniczej i dyrektorskiej Spółki (dalej: „kadra kierownicza”).
    W spółce kadra kierownicza odpowiada za negocjowanie i doprowadzenie do kluczowych
    kontraktów, a także zarządzanie nimi w trakcie ich wykonania, co ma decydujący wpływ na
    przychody spółki.
    W związku z istotnym wpływem kadry kierowniczej na wartość przychodów Spółki, spółka
    zamierza wprowadzić zmiany w umowach zawartych z kadrą kierowniczą (zarówno w
    stosunku do pracowników i współpracowników), które przewidywać będą dodatkowe
    wynagrodzenie należne za spełnienie określonych warunków związanych z realizacją
    kontraktów i z wykonaniem obowiązków nałożonych na mocy umowy na danego
    współpracownika lub pracownika.
    Wynagrodzenie, zależnie od umowy, przyznawane będzie w okresach kwartalnych,
    półrocznych lub rocznych, a jego wysokość będzie ustalona przez strony danej umowy na
    zasadach tam określonych.
    Tymi warunkami uprawniającymi do otrzymania dodatkowego wynagrodzenia w związku z
    realizacją kontraktów mogą być na przykład:
        udział w negocjacjach kontraktu, który został zawarty lub zrealizowany w trakcie
        roku,
        realizacja (finalizacja) stadium określonego kontraktu,
        osiągnięcie określonego wyniku finansowego przez zespół/ dział / komórkę
        organizacyjną Spółki podległą danemu Pracownikowi / Współpracownikowi.
    Zgodnie z zamysłem spółki, to wynagrodzenie będzie przyjmować formę pieniężną lub
    niepieniężną – zależnie od indywidualnych ustaleń stron danej umowy.

    W przypadku, gdy wynagrodzenie dodatkowe przyjmie formę niepieniężną, przyjmie ono
    postać na przykład zorganizowanej wycieczki, którą spółka wykupi danemu pracownikowi
    lub danemu współpracownikowi.
    Pracownik i Współpracownik będzie mieć możliwość wyboru destynacji podróżniczej, choć
    to, a także czas trwania wycieczki będzie uzależniony od wysokości należnej pracownikowi
    premii, gdyż celem spółki jest to, by wartość wycieczki była równa wartości należnego
    pracownikowi lub współpracownikowi wynagrodzenia w związku z realizacją zawartej
    umowy.
    W niektórych przypadkach (zarówno w przypadku pracowników, jak i współpracowników)
    zależnie od postanowień indywidualnej umowy oraz wysokości należnego wynagrodzenia
    dodatkowego, udział w wycieczce przewidziany będzie nie tylko dla samego pracownika
    lub współpracownika, ale także dla krewnego tego pracownika lub współpracownika (w
    domyśle małżonka, partnera lub innej osoby wskazanej przez tego pracownika lub
    współpracownika).
    W obu przypadkach wynagrodzenie, które zamierza przyznawać Spółka, będzie
    wynagrodzeniem należnym za świadczoną pracę lub świadczone usługi.
    Przyznanie takiego wynagrodzenia ma zwiększyć stabilność obecnego zatrudnienia w
    Spółce, a także atrakcyjność Spółki jako pracodawcy / usługobiorcy i potencjalnego
    pracodawcy / usługobiorcy.
    W tak wąskiej branży pozyskanie specjalistów posiadających stosowne kompetencje jest
    trudnym zadaniem i koniecznym jest zapewnienie im atrakcyjnych dla nich warunków
    wynagrodzeń (bez względu na formę prawną związania ze spółką), tak by chcieli być
    związani ze Spółką, a nie innym podmiotem.
    W skład kadry kierowniczej wchodzą także podmioty powiązane ze spółką w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ale planowane zmiany w
    modelu wynagrodzeń nie będą zarezerwowane wyłącznie dla tych podmiotów
    powiązanych.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    W zależności od wysokości należnej premii, wykupiona przez Spółkę wycieczka (której
    wartość co od zasady odpowiada wysokości premii) obejmie uczestnictwo osoby
    towarzyszącej względem pracownika /współpracownika. Pracownik/współpracownik
    mógłby zdecydować się na samodzielne uczestnictwo w droższej wycieczce lub
    zdecydować się na wybór wycieczki tańsze by wartość wypracowanego i należnego mu
    wynagrodzenia dodatkowego objęła także sfinansowanie tej wycieczki osobie
    towarzyszącej (np. partnerowi lub małżonkowi tego pracownika/ współpracownika).
    Przedstawiają Państwo związek przyczynowo – skutkowy poniesienia tych wydatków z
    działalnością gospodarczą.
    Po pierwsze Spółka do osiągania i zabezpieczenia przychodów musi posiadać
    wykwalifikowaną kadrę. Wykwalifikowani pracownicy / współpracownicy poza
    otrzymywaniem wynagrodzenia w formie pieniężnej ustalili z Państwem, że
    wynagrodzenie dodatkowe – zależne od efektów pracy przyjmie formę niepieniężną. Jest
    to zatem wynagrodzenie należne za wykonaną pracę / świadczenie usług. Wynagrodzenie
    za wykonaną pracę / świadczenie usług, które jest przewidziane w umowie łączącej
    pracownika / współpracownika z Państwem ma ścisły związek z Państwa przychodami.
    Przypominają Państwo, że strony umowy (Państwo i dany pracownik/ współpracownik) na
    zasadzie swobody umów wynikającej z przepisów Kodeksu Cywilnego mogą w zasadzie
    dowolnie ułożyć swój stosunek prawny, o ile nie sprzeciwia się to zasadom współżycia
                                    1społecznego i naturze danego stosunku prawnego (art. 353 Kodeksu Cywilnego).
    Możliwe jest zatem przewidzenie by wynagrodzenie dodatkowe (premia) miało postać
    niepieniężną – np. w formie zakupu przez Państwa wycieczki. Tak samo, jeśli wysokość

    należnej premii będzie odpowiednio wysoka, forma tego wynagrodzenia może przyjąć
    postać wycieczki nie sfinansowanej nie tylko samemu pracownikowi / współpracownikowi,
    ale także osobie wskazanej przez tego pracownika / współpracownika.
    Żaden z przepisów prawa, w tym prawa podatkowego, nie nakłada na strony ograniczeń
    co do sposobu i formy wynagradzania za faktycznie wykonaną pracę / wyświadczone
    usługi. Jedynym ograniczeniem, przewidzianym w stosunku do osób zatrudnionych w
    ramach stosunku pracy jest wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę wynikająca z
    ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i wydawanych w oparciu o tę ustawę
    rozporządzeń (ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
    pracę, Dz. U. z 2024 r. poz. 1773). Tu Państwo precyzują, że wynagrodzenie podstawowe
    wypłacane pracownikom w formie pieniężnej spełnia warunki przewidziane w ww. ustawie
    i rozporządzeniach wydawanych na tej podstawie. Dodatkowym argumentem w tej kwestii
    jest fakt, że w czasach dużej rotacji kadry pracowniczej, w Państwa interesie jest nie tylko
    pozyskanie, ale i zatrzymanie cennych dla Państwa pracowników/ współpracowników, tj.
    spełniających Państwa oczekiwania i generujących możliwie duże przychody poprzez
    właściwe czuwanie nad wykonaniem kontraktów realizowanych przez Spółkę. W tym celu
    Spółka musi niejako konkurować na rynku pracodawców by pozostać możliwie
    atrakcyjnym pracodawcą / zleceniodawcą. Taki sposób wypłaty wynagrodzenia,
    przewidzianego dobrowolnie i odrębnie w ramach umowy z każdym pracownikiem /
    współpracownikiem jest przykładem innowacyjnego i kreatywnego spojrzenia Państwa na
    kwestię zatrudnienia i utrzymania zrekrutowanej kadry. Wypłata wynagrodzenia
    dodatkowego w tak ustalonej formie niepieniężnej nie jest żadnym mechanizmem
    optymalizacji podatkowej ani nie ma na celu wykreowania sztucznego wehikułu prawnego.
    Jak zostało już wskazane, dany pracownik / współpracownik będzie mógł samodzielnie
    zdecydować czy należne mu wynagrodzenie dodatkowe w formie niepieniężnej
    (wycieczka) przyjmie formę wycieczki wyłącznie dla tego pracownika / współpracownika (w
    domyśle droższej), czy wycieczki dla niego i wskazanej osoby towarzyszącej (w domyśle
    tańszej, tak by kwota należnego wynagrodzenia wystarczyła na sfinansowanie wycieczki
    dla dwóch osób). Każdorazowo kwestia ta będzie doprecyzowywana z danym
    pracownikiem / współpracownikiem, gdy na podstawie Państwa danych finansowych,
    odpowiednio przypisanych do osoby danego pracownika/współpracownika, znana będzie
    wysokość należnego tej osobie wynagrodzenia dodatkowego.
    Podkreślają Państwo, że w czasach dużej rotacji kadry pracowniczej, w Państwa interesie
    jest nie tylko pozyskanie, ale i zatrzymanie cennych dla Państwa pracowników /
    współpracowników, tj. spełniających oczekiwania Spółki i generujących możliwie duże
    przychody poprzez właściwe czuwanie nad wykonaniem kontraktów realizowanych przez
    Spółkę. W tym celu muszą Państwo niejako konkurować na rynku pracodawców by
    pozostać możliwie atrakcyjnym pracodawcą / zleceniodawcą. Taki sposób wypłaty
    wynagrodzenia, przewidzianego dobrowolnie i odrębnie w ramach umowy z każdym
    pracownikiem / współpracownikiem jest przykładem innowacyjnego i kreatywnego
    spojrzenia Państwa na kwestię zatrudnienia i utrzymania zrekrutowanej kadry.
    Pragną Państwo przypomnieć, że każdy z pracowników / współpracowników w ramach
    stosunku prawnego wiążącego go ze Spółką otrzymuje umówione wynagrodzenie
    podstawowe, które przyjmuje formę pieniężną. Wynagrodzenie dodatkowe (premia) jest
    zależne od skuteczności danego pracownika / współpracownika (skuteczności rozumianej
    jako przełożenie efektów działań tej osoby na wyniki finansowe Spółki). Zdają sobie
    Państwo sprawę, że taka forma wynagrodzenia dodatkowego jest pewnym odstępstwem
    od typowej formy wypłaty premii, jednak właśnie w tej innowacyjności i kreatywności
    upatrują Państwo swojej przewagi rynkowej nad innymi przedsiębiorcami, również
    konkurującymi o pozyskanie cennego z perspektywy biznesu pracownika /
    współpracownika.
    Korzystają Państwo w tym zakresie ze wspomnianej wyżej zasady swobody umów
    przewidzianej w przepisach Kodeksu Cywilnego. Dodatkowo, podkreślić należy, że to dany

    pracownik/ współpracownik nawiązując współpracę z Państwem samodzielnie godzi się na
    przyjęcie, że w jego przypadku wynagrodzenie dodatkowe przyjmie formę niepieniężną.
    Skoro dany pracownik / współpracownik samodzielnie i z własnej woli godzi się na taką
    treść stosunku prawnego i taką właśnie formę wypłaty wynagrodzenia dodatkowego, to
    znaczy, że jest ona dla niego (chociażby z subiektywnych powodów) bardziej atrakcyjna i
    niż forma pieniężna takiego wynagrodzenia. Ten argument w Państwa ocenie należy
    uznać za decydujący, ponieważ w Państwa interesie leży zaoferowanie pracownikowi
    /współpracownikowi takich warunków, na których zgodzi się on świadczyć pracę/ usługi w
    możliwie najwyższej jakości.
    Wskazać należy, że wynagrodzenie zasadnicze w formie pieniężnej tej części pracowników
    i współpracowników jest na tyle wysokie, że samo w sobie nie jest już jedynym czynnikiem
    motywującym. Dodatkowym czynnikiem może być (i jest w tym przypadku), fakt, że
    wykupią Państwo i zorganizują (oszczędność czasu pracownika / współpracownika) całą
    wycieczkę.
    Na wykupioną wycieczkę składają się wydatki takie jak:
        zakwaterowanie przez cały okres trwania wycieczki,
        czasem koszty zakwaterowania obejmują swoim zakresem także koszty wyżywienia
        w trakcie wycieczki w miejscu jej odbywania się (tzw. All inclusive),
        koszty transportu (np. bilety lotnicze, pociągowe, morskie),
        koszty ubezpieczenia,
        koszty niezbędnych opłat lokalnych w miejscu odbywania się wycieczki (np. opłaty
        miejscowe, klimatyczne itp.),
        atrakcje dodatkowe w miejscu docelowym podróży (np. zaplanowane rejsy
        wycieczkowe, wizyty w muzeach, miejscach kultu, parkach narodowych, parkach
        rozrywki, warsztaty i pokazy związane z lokalną kulturą i tradycją),
        dodatkowe opłaty i wynagrodzenie należne zewnętrznym organizatorom wycieczek
        (np. biuro podróży).
    Powyższy katalog ma jedynie przykładowy charakter, gdyż trudno jest Państwu wskazać
    wszystkie koszty mogące wyniknąć w związku z daną wycieczką, ponieważ różni się to od
    konkretnej destynacji.
    Każdorazowo umowa łącząca Spółkę z danym pracownikiem / współpracownikiem będzie
    przewidywać następujące okoliczności:
        możliwość wypłaty wynagrodzenia dodatkowego (premii) w formie niepieniężnej
        (wycieczka) – tu decyduje dany pracownik / współpracownik jaka forma
        wynagrodzenia dodatkowego będzie dla niego bardziej atrakcyjna,
        możliwość wypłaty wynagrodzenia dodatkowego w formie niepieniężnej, tj.
        wycieczki nie tylko dla niego samego, ale także dla wskazanej przez niego osoby
        towarzyszącej.
    Powyższe, jak już kilkukrotnie wskazano jest emanacją zasady swobody umów
    przewidzianej w Kodeksie Cywilnym.
    Dany pracownik / współpracownik nawiązując współpracę z Państwem lub renegocjując
    treść zawartej już umowy będzie mógł przewidzieć, że wynagrodzenie dodatkowe (premia)
    przyjmie właśnie formę niepieniężną. Nic nie stoi i nie będzie stało na przeszkodzie by w
    dowolnym, dogodnym dla siebie momencie i zależnie od subiektywnych okoliczności dany

    pracownik / współpracownik aneksował umowę wiążącą go ze spółką, zmieniając formę
    wynagrodzenia dodatkowego z niepieniężnej na formę pieniężną – zależnie od tego, która
    z form będzie dla niego bardziej atrakcyjna i pożądana.
    Koszty wykupu wycieczki będą dokumentowane w formie faktur VAT od podmiotów
    świadczących usługi zakwaterowania (np. hotele), usługi transportu (np. linie lotnicze,
    przewoźnicy itp.). Gdyby zdarzyło się, że dany usługodawca nie wystawi faktury VAT (np. z
    uwagi na brak takiego obowiązku), spółka będzie dążyć by udokumentować wydatki w
    inny sposób precyzyjnie określający wartość wydatku i jego przedmiot (np. umowa,
    rachunek, inny dowód wewnętrzny).
    Możliwa jest okoliczność, w której wartość wycieczki przekroczy wartość należnej premii.
    Wówczas dany pracownik / współpracownik będzie zobowiązany do zwrotu ww. nadwyżki
    w terminie wskazanym w umowie (jako wynagrodzenie nienależne) lub umowy mogą
    przewidywać, że ww. nadwyżka pomniejszy wartość wynagrodzenia dodatkowego
    należnego za kolejny okres rozliczeniowy – z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku
    ustania stosunku pracy / współpracy (bez względu na przyczynę) dany współpracownik /
    pracownik będzie zobowiązany do zwrotu ww. nadwyżki w terminie wskazanym w umowie
    łączącej go z Wnioskodawcą.
    Możliwa jest również okoliczność, w której wartość wycieczki (wynagrodzenia
    dodatkowego w formie niepieniężnej będzie niższa niż wartość należnej mu premii.
    Wówczas nadwyżka ta powiększy wartość wynagrodzenia dodatkowego należnego
    pracownikowi / współpracownikowi za następny okres rozliczeniowy uprawniający go do
    otrzymania premii. W przypadku ustania stosunku pracy / współpracy (bez względu na
    przyczynę) i tylko w takim przypadku, będą Państwo zobowiązani do zwrotu w formie
    pieniężnej ww. nadwyżki w terminie wynikającym z umowy.
    Pytania
    1. Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki dla Pracownika, który to wydatek jest formą
      wypłaty należnego wynagrodzenia stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    2. Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Pracownikowi w formie
      wycieczki stanowić będzie przychód ze stosunku pracy tego Pracownika, wobec czego
      na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    3. Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego Pracownika, który
      to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia stanowi koszt uzyskania
      przychodu Spółki?
    4. Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego pracownika w formie wycieczki
      sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie przychód ze stosunku pracy
      tego pracownika, wobec czego na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    5. Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki dla Współpracownika, który to wydatek jest
      formą wypłaty należnego wynagrodzenia stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    6. Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
      wycieczki stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego
      Współpracownika, wobec czego na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    7. Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
      Współpracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia
      stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    8. Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
      wycieczki sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie przychód z
      pozarolniczej działalności gospodarczej tego Współpracownika wobec czego na Spółce
      nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?

    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone we wniosku Nr
    2, Nr 4, Nr 6 i Nr 8. W zakresie pytania Nr 1, Nr 3, Nr 5 i Nr 7 zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 2 Uważają Państwo, że wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego
    Pracownikowi w formie wycieczki stanowić będzie przychód ze stosunku pracy tego
    Pracownika, wobec czego na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku.
    Ad. 4. Uważają Państwo, że wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego
    Pracownikowi w formie wycieczki sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie
    przychód ze stosunku pracy tego pracownika, wobec czego na Spółce będą ciążyć
    obowiązki płatnika podatku.
    Ad. 6. Uważają Państwo, że wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego
    Współpracownikowi w formie wycieczki stanowić będzie przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej tego Współpracownika, wobec czego na Spółce nie będą ciążyć
    obowiązki płatnika podatku.
    Ad. 8. Uważają Państwo, że wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego
    Współpracownikowi w formie wycieczki sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić
    będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego Współpracownika, więc na
    Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku.
    Uzasadnienie
    Ad. 2
    W przypadku pracowników (w części, która ich dotyczy), sfinansowanie wycieczki, która
    jest rzeczową formą premii za spełnienie określonych wyników będzie przychodem ze
    stosunku pracy tego pracownika, co nakłada na spółkę obowiązek bycia płatnikiem
    podatku PIT. Wynika to z szerokiej definicji przychodów ze stosunku pracy, którą
    znajdziemy w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT – są to wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalent, a w szczególności są to
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a także świadczenia
    nieodpłatne i częściowo odpłatne.
    W zakresie oceny czy dane przysporzenie pracownika stanowi przychód ze stosunku
    pracy, aktualnym pozostaje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn.
    K 7/13, na który powołują się organy podatkowe.
    Zgodnie z powyższym, za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W Państwa ocenie powyższe przesłanki są spełnione w przedstawionym zdarzeniu
    przyszłym, więc na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku w rozumieniu art. 32
    ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Taką wykładnię przychodu ze stosunku pracy można znaleźć w uzasadnieniach
    interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - tak np.

    interpretacja indywidualna z dnia 26 maja 2023 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.236.2023.2.GG i
    interpretacja indywidualna z dnia 30 czerwca 2020 r., nr 0115-KDIT2.4011.353.2020.4.HD.
    Ad. 4
    Wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego pracownika w formie wycieczki
    sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie przychód ze stosunku pracy tego
    pracownika, wobec czego na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku.
    W tym zakresie podtrzymują Państwo swoje stanowisko dotyczące istoty przychodu ze
    stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT zaprezentowane w części dotyczącej pytania nr
    2 składanego wniosku. W trosce o zwięzłość niniejszego wniosku, odstępują Państwo od
    powielania ww. stanowiska, jedynie do niego odsyłając.
    W tym zakresie pragną Państwo wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 października 2019 r., nr 0113-KDIPT2-
    3.4011.414.2019.3.MS, w której potwierdzono – w sytuacji, gdy pracodawca finansuje
    bliskim pracownika pakiety medyczne, że wartość kosztów poniesionych przez
    pracodawcę przypadająca na tego pracownika i ww. osoby, stanowi przychód ze stosunku
    pracy tego pracownika.
    Ad. 6.
    Wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
    wycieczki stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego
    Współpracownika, wobec czego na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku.
    Wskazują Państwo, że jeśli Współpracownicy prowadzą jednoosobowe działalności
    gospodarcze – bez względu na przyjętą formę opodatkowania – a uzyskiwane przez nich
    przychody nie są zakwalifikowane do żadnego innego źródła przychodów (innego niż
    pozarolnicza działalność gospodarcza) w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, a z treści
    umowy zawartej ze Spółką wynika, że zawierają ją jako przedsiębiorcy, to także
    wynagrodzenie dodatkowe, wypłacone temu Współpracownikowi w formie wycieczki
    stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego Współpracownika, w
    rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o PIT.
    To z kolei oznacza, że na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 32 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 8
    Wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
    wycieczki sfinansowanej krewnemu stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej tego Współpracownika, więc na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika
    podatku.
    W tym zakresie podtrzymują Państwo swoje stanowisko dotyczące istoty kosztów
    uzyskania przychodów zaprezentowane w części dotyczącej pytania nr 6 składanego
    wniosku. W trosce o zwięzłość niniejszego wniosku, odstępują Państwo od powielania ww.
    stanowiska, jedynie do niego odsyłając.
    Pragną Państwo raz jeszcze podkreślić, że ten rodzaj wynagrodzenia stanowić będzie
    jeden z elementów wynagrodzenia należnego Współpracownikowi z związku ze
    świadczeniem usług przez tego Współpracownika, a takie postanowienia w zakresie
                                                    1wynagrodzenia są emanacją zasady swobody kontraktowej, wyartykułowanej w art. 353
    Kodeksu Cywilnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.),
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenia podatku w prawidłowej wysokości,
    2) pobrania podatku,
    3) wpłacenia pobranego podatku do właściwego organu podatkowego.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej :
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie z art. 9 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Według art. 11 ust. 2 ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;

      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika – o czym stanowi art. 11 ust. 2b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie należy zauważyć, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawierają legalnej definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art.
    11 ust. 1 i 2-2b oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są m.in.:
        stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
        produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
        pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako
    pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające
    z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia),
    niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem
    wykonywania pracy. Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje,
    że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść będzie to rodzić obowiązek
    zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Do przychodów pracownika ze stosunku pracy zalicza się zatem zarówno otrzymane przez
    pracownika pieniądze, jak i świadczenia rzeczowe. Będą to też świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika w całości, jak i te, które pracodawca pokrywa jedynie w części.
    Podstawą opodatkowania osoby zatrudnionej na podstawie umowy o pracę jest jej
    przychód z tytułu stosunku pracy. Jak wskazuje w swoim wyroku z 24 czerwca 2009 roku
    Naczelny Sąd Administracyjny, II FSK 251/08: „o zakwalifikowaniu świadczenia jako
    przychodu ze stosunku pracy decyduje bowiem to, czy określone świadczenie może

    otrzymać wyłącznie pracownik, czy również inna osoba niezwiązana tego rodzaju
    stosunkiem prawnym. Istotne jest więc to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny
    danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy”.
    Zatem, należy wskazać, że z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Artykuł 38 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość otrzymanych świadczeń
      w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b,
      z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Analizując skutki podatkowe przyznawania pracownikom i współpracownikom
    dodatkowego wynagrodzenia (premii) w formie niepieniężnej, tj. zorganizowanej
    wycieczki, należy wskazać, że z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze.
    Powołany przez Państwa wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt
    K 7/13 ma zastosowanie do „nieodpłatnych świadczeń”, a termin „nieodpłatne
    świadczenia”, obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia

    prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest
    nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie
    majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
    Powyższy wyrok nie ma zastosowania do wynagrodzenia dodatkowego wypłacanego w
    formie wycieczki. Nie jest to świadczenie nieodpłatne, tylko dodatkowe świadczenie
    (premia) otrzymane za wykonaną pracę.
    Tym samym uznać należy, że wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego
    Pracownikowi i krewnemu Pracownika w formie wycieczki, zatrudnionemu na podstawie
    umowy o pracę skutkuje powstaniem przychodu. Pracownik z tego tytułu uzyskuje
    przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Przychód ten odpowiednio dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę
    wynagradzanego wyłącznie na podstawie stosunku pracy jest przychodem ze stosunku
    pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Od przychodu tego Państwo - jako płatnik - obowiązani są obliczyć, pobrać i odprowadzić
    zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Natomiast wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi oraz
    krewnemu w formie wycieczki stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej tego Współpracownika, wobec czego na Spółce nie będą ciążyć obowiązki
    płatnika podatku. W takim przypadku dochód (przychód) podlega opodatkowaniu według
    tych samych zasad jak dochód podatnika z prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    sądów stwierdzam, że rozstrzygnięcia te dotyczą tylko spraw konkretnych podatników i
    nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.