Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-12/16-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-18
Teza: Czy w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia Spółka jest uprawniona do kontynuowania amortyzacji podatkowej i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2016 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. (data wpływu 25 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kontynuowania amortyzacji podatkowej przez Spółkę w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kontynuowania amortyzacji podatkowej przez Spółkę w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podmiotem oferującym rozwiązania bazujące na innowacyjnych produktach i usługach w sektorze ochrony zdrowia. W ramach prowadzonej działalności Spółka między innymi dostarcza odczynniki medyczne oraz urządzenia diagnostyczne dla szpitali oraz firm zajmujących się diagnostyką medyczną.

Spółka zawiera umowy, w ramach których zapewnia stałą dostawę odczynników na rzecz swoich klientów (dalej: Klienci). Ponadto, Spółka udostępnia Klientom urządzenia diagnostyczne (dalej: Urządzenia), gdyż są one niezbędne do korzystania ze sprzedawanych przez Spółkę odczynników. W przypadku państwowych szpitali, urządzania te oddawane są do używania ramach umowy o współpracę, umowy na dostawę odczynników lub na podstawie umowy dzierżawy. Co do zasady, Klient jest zobowiązany do zapłaty określonego wynagrodzenia z tytułu korzystania z Urządzenia.

Dostarczenie Urządzenia stanowi w większości umów warunek konieczny realizacji kontraktu na dostawę odczynników (główne źródło przychodu Spółki). W praktyce, korzyść ekonomiczna z posiadania Urządzeń wiąże się z przychodem uzyskiwanym prze Spółkę z tytułu dostarczania szpitalom odczynników, do których użycia niezbędne są Urządzenia posiadane przez Spółkę. Urządzenia są środkami trwałymi w rozumieniu art. 16a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od posiadanych środków trwałych i zalicza je do kosztów uzyskania przychodów.

W związku ze specyfiką branży, w jakiej działa Spółka, umowy na zakup odczynników ze szpitalami (główny Klient Spółki) podlegają czasochłonnej procedurze przetargowej. Mogą zatem wystąpić przypadki, gdy po wygaśnięciu umowy, na podstawie której Urządzenie jest użytkowane przez Klienta, Urządzenie nie jest wykorzystywane przez pewien okres czasu, gdyż Spółka nie ma podpisanej innej umowy, dla potrzeb której mogłaby to Urządzenie wykorzystać. Urządzenie takie czeka więc na moment, kiedy Spółka podpisze odpowiednią umowę z kolejnym kontrahentem, na podstawie której niewykorzystywane Urządzenie zostanie ponownie przekazane do użytku.

W praktyce mogą wystąpić przypadki, że po wygaśnięciu umowy dane Urządzenie jest zwracane Spółce przez dotychczasowego Klienta i jest przechowywane w magazynie Spółki oraz przypadki, gdzie Urządzenie nie jest fizycznie odbierane od Klienta i czeka na dalsze wykorzystanie przez Spółkę znajdując się fizycznie u tego Klienta.

Powodem pozostawienia Urządzenia u Klienta może być chęć wykorzystania odczynników diagnostycznych zakupionych w ramach wygasłej umowy i nie zużytych dotychczas, a także wysokie prawdopodobieństwo podpisania przez tego Klienta kolejnej umowy na dostawę odczynników ze Spółką. W takim przypadku zwrot Urządzenia do Spółki, a następnie ponowna jego instalacja u Klienta prowadziłoby do ponoszenia przez Spółkę nieuzasadnionych kosztów. W efekcie, Urządzenie Spółki może pozostawać u Klienta bez ważnej umowy do czasu wygrania przez Spółkę kolejnego przetargu i podpisania kolejnej umowy lub też zwrotu do magazynu Spółki.

W każdym przypadku, kiedy po wygaśnięciu umowy Urządzenie nie jest użytkowane, jest ono w pełni sprawne i może być udostępnione ponownie dotychczasowemu lub nowemu Klientowi. W każdym przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia, Spółka planuje dalej wykorzystywać Urządzenie do działalności gospodarczej, jednakże w tym celu niezbędne jest podpisanie nowej umowy. Okres nieużywania urządzeń ma więc charakter przejściowy i wynika ze specyfiki działalności prowadzonej przez Spółkę oraz procedur przetargowych, które poprzedzają zawarcie umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia Spółka jest uprawniona do kontynuowania amortyzacji podatkowej i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzenia opisanego Spółka jest uprawniona do kontynuowania amortyzacji podatkowej i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm; dalej: CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty,

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe podlegają amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

*   zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
*   stanowią własność lub współwłasność podatnika,
*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu (tzw. operacyjnego),
*   nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, Urządzenia będące środkami trwałymi, od wartości których dokonywane są odpisy amortyzacyjne, spełniają wszystkie wyżej wymienione przesłanki.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co do zasady, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, do końca miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Przedmiotowe wyłączenia nie znajdują zastosowania w analizowanym stanie faktycznym.

Z kolei na podstawie art. 16c pkt 5 ustawy o CIT, amortyzacji nie podlegają składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której te składniki były używane. W tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności.

Treść art. 16c pkt 5 ustawy o CIT, wskazuje bezpośrednio, że amortyzacji podatkowej nie podlegają tylko takie składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której były wykorzystywane. W konsekwencji, przesłanką powodującą niemożność dokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątku trwałego jest zaprzestanie działalności, w związku z czym nastąpi zaprzestanie używania tych składników. Należy przez to rozumieć całkowite zaniechanie danego rodzaju działalności, na skutek czego składniki majątkowe przestają być używane.

Przejściowe zaprzestanie użytkowania danych środków trwałych nie jest natomiast przesłanką uzasadniającą zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Tym samym, okresowe zaprzestanie wykorzystywania danego środka trwałego w przypadku dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, w której środek ten był wykorzystywany, nie powoduje utraty prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego. Ponadto, z ww. regulacji nie wynika również, iż tego typu odpisy amortyzacyjne nie stanowią dla podatnika kosztu uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, ze względu na fakt, iż w przypadku przejściowego nieużytkowania Urządzeń, działalność Spółki jest w dalszym ciągu prowadzona (w niezmienionym rodzajowo zakresie) i Spółka planuje ponowne wykorzystane Urządzeń (zaprzestanie użytkowania jest jedynie tymczasowe), Spółka uważa, że odpisy amortyzacyjne za okres, w którym dane Urządzenie było przejściowo nieużytkowana mogą być w dalszym ciągu naliczane i stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

Prezentowane przez Spółkę stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych oraz sadów administracyjnych. Przykładem mogą być:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 grudnia 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1365/08-02/JG), cyt.: „amortyzacji nie podlegają bowiem składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której składniki te były używane (art. 16c pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Ponieważ działalność podatnika (Spółki) jest nadal prowadzona, odpisy amortyzacyjne za okres, w którym środek trwały był czasowo wyłączony z używania z ww. powodów mogą być naliczane i stanowią koszty uzyskania przychodów. Przesłanką powodującą niemożność dokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych jest zaprzestanie działalności, w związku z którym nastąpi zaprzestanie używania tych składników. Należy przez to rozumieć całkowite zaniechanie danego rodzaju działalności, na skutek czego składniki majątkowe przestają być używane. Przejściowe zaprzestanie użytkowania danych środków trwałych nie jest przesłanką uzasadniającą zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych (\`(...)\`)”
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lipca 2009 r. (sygn. IPPB5/423-245/09-3/MB) akceptując w całości stanowisko podatnika, cyt.: „podsumowując, z analizy przepisów updop jednoznacznie wynika, że nie ma obowiązku zaprzestania amortyzacji środków trwałych w przypadku czasowego niewykorzystywania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, nie ma również podstawy prawnej w updop do wyłączenia odpisów amortyzacyjnych od takiego środka trwałego z kosztów uzyskania przychodów. Zatem wnioskująca Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nieużywanych czasowo bocznic kolejowych, a odpisy te są kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 updop”;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 marca 2011 r. (sygn. ILPB4/423-343/10-2/MC);
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 sierpnia 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-810/10/AK);
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2010 r. (sygn. IPPB5/423-566/10-2/IŚ).

Prezentowane przez Spółkę stanowisko zostało również potwierdzone w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2011 r. (sygn. Akt II FSK 725/10).

W świetle więc przepisów ustawy o CIT oraz utrwalonej linii interpretacyjnej sądów administracyjnych i organów podatkowych, nie ulega wątpliwości, że w okresie przejściowego nieużytkowania Urządzeń Spółka może kontynuować amortyzację podatkową tych urządzeń oraz wartość odpisów amortyzacyjnych zaliczać do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Nadmienić przy tym należy, że powołane przez Wnioskodawcę orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzone w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenie sądu jest dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia NSA mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia NSA nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej. Co więcej nie są one sprzeczne z rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.