Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-275/15-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-25
Teza: Czy koszty związane z korzystaniem z udostępnianego narzędzia „Raportal” oraz koszty audytów okresowych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów po stronie L. PL?
Słowa kluczowe: audyt; finanse; konsolidacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi rachunkowe; podmiot; sprawozdania-sprawozdania finansowe; spółki; spółki-spółka dominująca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2015 r. (data wpływu 21 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z korzystaniem z udostępnionego narzędzia „Raportal” oraz kosztów audytów okresowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z korzystaniem z udostępnionego narzędzia „Raportal” oraz kosztów audytów okresowych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

L. sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, L. PL, Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce tzw. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: Ustawa CIT). Spółka L. PL jest wyłącznym dealerem wózków widłowych marki L. i prowadzi autoryzowany serwis tej marki w Polsce. Spółka jest spółką zależną spółki niemieckiej, L. GmbH z siedzibą w A. (dalej: L. GmbH), która posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Z kolei 100% udziałów w spółce L. GmbH posiada spółka prawa niemieckiego, K. GmbH. Spółka K. GmbH jest zatem pośrednim udziałowcem Spółki L. PL, natomiast na czele struktury Grupy Kapitałowej stoi spółka K. G. AG, która w sposób bezpośredni lub pośredni posiada udziały lub akcje w spółkach zależnych zlokalizowanych na całym świecie. Łącznie w skład grupy kapitałowej do której również przynależy Wnioskodawca wchodzi ponad 100 powiązanych spółek (dalej: Grupa Kapitałowa).

Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe w dwóch obszarach: księgi polskie prowadzi wg przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości wraz z elementami zasad Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) i Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR), na podstawie których sporządzane jest polskie sprawozdanie finansowe oraz księgi oparte o zasady MSSF i MSR, które prowadzi na potrzeby skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej o odmiennych, w pewnym zakresie, zasadach w stosunku do ksiąg polskich. Wnioskodawca jako członek Grupy Kapitałowej jest zobowiązany do przedstawiania swoich danych w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami w zakresie przedstawiania skonsolidowanych sprawozdań finansowych. Roczne sprawozdanie finansowe L. PL, zarówno to sporządzone dla celów odpowiadających polskiej ustawie o rachunkowości jak i celów Grupy Kapitałowej jak również księgi rachunkowe polskie oraz prowadzone wg MSSF i MSR są badane i zatwierdzane przez pomiot audytujący. Sporządzana jest jedna umowa z podmiotem audytującym na całą usługę obejmującą audyt roczny obu tych obszarów, jak również wynagrodzenie ustalane jest w jednej kwocie. Podmiot audytujący wystawia faktury z tytułu realizacji wspomnianych usług bezpośrednio na L. PL w zakresie w jakim bada księgi rachunkowe i sprawozdania Wnioskodawcy. Z uwagi na fakt, że spółka dominująca w Grupie Kapitałowej, tj. spółka K. G. AG jest obecna na giełdzie, okresowo sprawozdania głównych spółek zależnych w obszarze MSSF tzw. pakiety konsolidacyjne, w tym i L. PL podlegają badaniu przez podmiot audytujący. Powyższe audyty są prowadzone przez niezależny podmiot audytujący i są dokonywane w siedzibie L. PL. Celem weryfikacji prawidłowości pakietu konsolidacyjnego badaniu podlegają dane w obydwu księgach, zarówno w księdze MSR i MSSF jak i w księdze polskiej oraz sprawozdania sporządzone na podstawie obydwu ksiąg. Na uwagę również zasługuje fakt, iż po przeprowadzonym badaniu kwartalnym pakietu konsolidacyjnego, obowiązkowe badanie roczne w obydwu obszarach przebiega łatwiej i sprawniej, co z uwagi na bardzo krótkie terminy na zamknięcie ksiąg na koniec roku jest sprawą bardzo istotną dla L. PL.

Ponadto, okresowo L. PL przedstawia pozostałym członkom Grupy Kapitałowej, w szczególności spółkom mającym w Grupie Kapitałowej charakter dominujący, sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat oraz inne raporty controllingowe i analityczne) sporządzone na podstawie ksiąg prowadzonych wg MSSF i MSR poprzez narzędzie „Raportal” w celu sprawowania nadzoru Grupy Kapitałowej nad wynikami spółek zależnych oraz sporządzenia przez spółkę K. G. AG sprawozdania skonsolidowanego. Narzędzie „Raportal” jest to środowisko informatyczno-finansowe służące Grupie Kapitałowej do prowadzenia analiz finansowych poszczególnych spółek Grupy Kapitałowej oraz Grupy Kapitałowej jako całości. W Grupie Kapitałowej dysponentem środowiska „Raportal”, który następnie udostępnia to środowisko innym członkom Grupy Kapitałowej jest spółka K. GmbH (dalej: K. I. GmbH).

Wnioskodawca nabywa od spółki K. I. GmbH jedynie dostęp do narzędzia „Raportal” dla wyżej określonych celów, nie staje się on właścicielem tego środowiska informatycznego i nie rozpoznaje on go jako wartości niematerialnych i prawnych w swoich księgach podatkowych. Wnioskodawca jest okresowo obciążany kosztami dostępu do narzędzia „Raportal” przez spółkę K. I. GmbH na podstawie wystawianych faktur. Wydatki jakie Wnioskodawca ponosi z tytułu użytkowania środowiska „Raportal” oraz związane z nabyciem usług audytorskich nie są Wnioskodawcy zwracane w jakiejkolwiek formie i mają charakter definitywny. Ciężar ekonomiczny powyższych kosztów ponosi wyłącznie Wnioskodawca.

Wymaga podkreślenia, że działalność gospodarcza Spółki w Polsce jest możliwa tylko z uwagi na fakt, iż jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej: korzysta z doświadczenia Grupy Kapitałowej, jej know-how, tajemnicy handlowej i marki oraz jest wyłącznym dystrybutorem w Polsce produktów oferowanych przez Grupę Kapitałową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy koszty związane z korzystaniem z udostępnianego narzędzia „Raportal” oraz koszty audytów okresowych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów po stronie L. PL?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze powyższe wywody oraz piśmiennictwo, ogół interpretacji organów podatkowych oraz stanowisko judykatury, należy wskazać, że warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie przez koszt następujących przesłanek:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Nie ulega wątpliwości, iż Spółka generuje przychody w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Jednakże nie byłoby to możliwe, gdyby Spółka nie czerpała wiedzy, doświadczenia, know-how i praw do marki z faktu przynależności do Grupy Kapitałowej. Oznacza to, że fakt uczestniczenia przez L. PL w Grupie Kapitałowej jest warunkiem koniecznym i niezbędnym do generowania przychodów podatkowych.

Idąc dalej należy stwierdzić, iż co do zasady, koszty jakie ponosi L. PL z tytułu uczestniczenia w Grupie Kapitałowej i koszty jakie ponosi by móc być członkiem tej Grupy Kapitałowej są kosztami służącymi wprost osiąganiu przychodów, jak również zabezpieczeniu ich źródła. By Spółka L. PL mogła być rentowna i by mogła efektywnie prowadzić działalność gospodarczą, pewne procesy w zakresie monitorowania konkurencji, optymalizacji swojej działalności zarówno biznesowej jak i finansowej muszą się odbywać. By tak się jednak stało, Spółka musi sporządzać pewne raporty, sprawozdania finansowe i zestawienia, które w efekcie pozwolą Grupie Kapitałowej prowadzić bardziej efektywnie działalność gospodarczą poprzez wyodrębnione w wielu państwach spółki, w Polsce poprzez spółkę L. PL.

Na tym etapie nie ulega zatem wątpliwości, iż fakt prowadzenia i finansowania przez L. PL audytów finansowych, których wyniki pozwalają Grupie Kapitałowej lepiej optymalizować działalność biznesową i finansową wszystkich spółek Grupy Kapitałowej, w tym L. PL oraz fakt nabywania przez L. PL od Grupy Kapitałowej usługi dostępu do środowiska analitycznego „Raportal” służą Spółce do osiągania przychodów oraz zabezpieczania ich źródła, zatem przesłanka pozytywna kosztu podatkowego z art. 15 ust. 1 ustawy CIT jest spełniona.

W podobnej do analizowanego zagadnienia sprawie, organ podatkowy zgodził się z wnioskodawcą, że jeżeli powyższe okoliczności pozwolą na udowodnienie, że przeprowadzone badanie jest sporządzane w interesie Spółki i w celu uzyskania przez nią przychodów podatkowych, w związku z jej działalnością (a nie wyłącznie w interesie udziałowca), to poniesiony wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów (Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 kwietnia 2010 r., znak ITPB3/423-141/10/DK).

Należy poddać analizie, czy koszty jakie ponosi Spółka nie są wskazane przez ustawodawcę jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów bez względu na fakt, że służą działalności gospodarczej Spółki i generowaniu przez nią przychodów.

Przepisem, którego zastosowanie należy wykluczyć w analizowanym stanie faktycznym jest przepis z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy CIT, który stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego. Nie sposób bowiem przyjąć, że Spółka dokonuje sfinansowania wydatków, których beneficjentami są tylko udziałowcy spółki (bezpośredni czy pośredni), a ona sama w żadnym zakresie nie czerpie z tych świadczeń korzyści. Spółka ponosząc bowiem koszty audytów prowadzonych przez zewnętrzne niezależne jednostki audytorskie nie dokonuje w ogóle świadczeń na rzecz swoich udziałowców, w tym pośrednich. Podobnie, Spółka ponosząc koszty związane z nabyciem dostępu do środowiska „Raportal” również nie ponosi wydatków na rzecz swoich udziałowców, w tym pośrednich, gdyż wydatki te są ponoszone na rzecz spółki K. I. GmbH, która dysponuje narzędziem „Raportal” i udostępnia je Wnioskodawcy. Należy zatem stwierdzić, iż Spółka w zaprezentowanym stanie faktycznym w ogóle nie ponosi wydatków na rzecz swoich udziałowców, w tym pośrednich. Idąc jednak dalej, należy podkreślić, iż omawiany przepis wyłącza z kosztów podatkowych tylko wydatki związane z jednostronnymi świadczeniami dokonywanymi na rzecz udziałowców. Przytaczając doktrynę należy wspomnieć, iż, cyt.: «pojęcie świadczeń jednostronnych jest nieprecyzyjne, przyjęto że chodzi tu głównie o przysporzenia majątkowe zrównane pod względem ekonomicznym z dywidendą, dla której podstawą nie jest uchwała organu stanowiącego spółki o podziale zysku pomiędzy wspólników (świadczenia te określane są w doktrynie jako „ukryta dywidenda”)» (autor: Kazimierz Szczepański, tytuł: Wydatki na rzecz udziałowców i akcjonariuszy a koszty uzyskania przychodów – korzyści płynące z wnioskowania a contrario). Również Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż tylko jednostronne świadczenia na rzecz udziałowców nie mogą stanowić kosztów podatkowych. Przykładowo, w orzeczeniu z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt II FSK 114/05, NSA stwierdził, iż cyt.: „Z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych \[\`(...)\`\] wynika, że do skutecznego wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz jedynego udziałowca spółki, który jest jednocześnie jej pracownikiem i jedynym członkiem zarządu, może dojść wówczas, gdy ustalone zostanie, że wydatki na jego rzecz miały w istocie charakter jednostronny”.

W analizowanym stanie faktycznym po raz kolejny powyższy przepis nie może mieć zastosowania: nie sposób bowiem przyjąć, aby kwoty, która wypłaca Spółka niezależnym spółkom audytującym miały charakter „ukrytej dywidendy” wypłacanej swojemu udziałowcowi bezpośredniemu czy pośredniemu. Są to kwoty wypłacane na rzecz niezależnego podmiotu, a z efektu usług wykonywanych przez tenże podmiot korzyści czerpie zarówno cała Grupa Kapitałowa jak i Spółka. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przeprowadzany audyt mający służyć zwiększeniu efektywności Spółki jak i całej Grupy Kapitałowej służy zwiększeniu przez Spółkę osiąganych przychodów podatkowych. Również wydatki związane z nabyciem dostępu do środowiska „Raportal” nie mogą pełnić funkcji ukrytej dywidendy: po pierwsze spółka na rzecz której Wnioskodawca ponosi te wydatki nie jest udziałowcem Wnioskodawcy, w tym pośrednim, a po drugie nie sposób stwierdzić, iż wydatki te są świadczeniami jednostronnymi. Spółka ponosząc bowiem określone koszty nabywa realną usługą mającą realne i istotne znaczenie zarówno w jej własnym funkcjonowaniu jak i funkcjonowaniu jej w obrębie Grupy Kapitałowej, bez wątpienia przyczyniając się do zwiększenia przychodów, redukcji kosztów i wzrostu rentowności oraz efektywności gospodarowania aktywami i zarządzania nimi.

Organy podatkowe w podobnych do analizowanego stanach faktycznych również wskazują, iż wydatki podobne do ponoszonych przez Spółkę mogą stanowić koszty podatkowe, a żadne wyłączenie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT ich nie dotyczy. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie czytamy, że stanowisko wnioskodawcy w zakresie zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych jest prawidłowe. W pytaniu wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny: Spółka ponosi wydatki na przeprowadzanie badań sprawozdań finansowych, które to sprawozdania wraz z opinią i raportem biegłego przekazywane są udziałowcowi Spółki. Dla udziałowca dane przedstawiane przez Spółkę są niezbędne dla celów konsolidacji w jego sprawozdaniu finansowym. Ponadto badanie sprawozdania sporządzonego zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości ma na celu weryfikację jego zgodności z tymi standardami. Dane przedstawiane w sprawozdaniach sporządzanych wg MSR umożliwiają Spółce i jej udziałowcowi zapewnienie porównywalności własnych danych Spółki z danymi przedstawianymi przez inne podmioty z Grupy, zaś uczestnictwo w niej jest kluczowe dla osiąganych przez Spółkę przychodów, decyduje bowiem o możliwości bycia w Polsce wyłącznym dystrybutorem markowych produktów T. Pozwala to na analizę tych danych, m. in. w celu określenia rentowności, porównywalności kosztów i przychodów, oraz wprowadzania stosownych korekt. Spółka pozyskuje informacje o jakości jej sprawozdań finansowych, jak również umożliwia podejmowanie decyzji zarządczych w oparciu o wiarygodne dane. Ponadto zweryfikowane dane umożliwiają Spółce porównywanie swoich wyników do wyników podobnych dystrybutorów w grupie i analizy oraz korygowania decyzji zarządczych (interpretacja indywidualna z dnia 17 lipca 2009 r., znak IPPB3/423-204/09-3/JG).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodu pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną na mocy ustawy uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 330), badaniu podlegają roczne skonsolidowane sprawozdania finansowe grup kapitałowych (…).

Stosownie do art. 65 ust. 1 tej ustawy, celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej opinii wraz z raportem o tym, czy sprawozdanie finansowe rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy badanej jednostki zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawy i przyjętymi zasadami (polityką) rachunkowości.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady, nie wyklucza z kosztów uzyskania przychodów kosztów audytów okresowych oraz kosztów związanych z korzystaniem z udostępnianych narzędzi informatyczno-finansowych, służących do prowadzenia analiz finansowych. Wydatki takie muszą jednak wypełnić generalną regułę art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, tym samym dopiero w takim przypadku można je uznać za koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami. Innymi słowy sam fakt braku wyłączenia tego rodzaju wydatków w art. 16 ust. 1 omawianej ustawy, nie daje podstaw do automatycznego zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Wnioskodawca, jako członek Grupy Kapitałowej jest zobowiązany do przedstawienia swoich danych w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami w zakresie przedstawienia skonsolidowanych sprawozdań finansowych. Roczne sprawozdanie finansowe Wnioskodawcy, zarówno to sporządzane dla celów odpowiadających polskiej ustawie o rachunkowości jak i dla celów Grupy Kapitałowej jak również księgi rachunkowe polskie oraz prowadzone według MSSF i MSR są badane i zatwierdzane przez podmiot audytujący. Sporządzana jest jedna umowa z podmiotem audytującym na całą usługę obejmującą audyt roczny obu tych obszarów, jak również wynagrodzenie ustalane jest w jednej kwocie. Podmiot audytujący wystawia faktury z tytułu realizacji wspomnianych usług bezpośrednio na Wnioskodawcę w zakresie w jakim bada księgi rachunkowe i sprawozdania Wnioskodawcy. Z uwagi na fakt, że spółka dominująca w Grupie Kapitałowej, tj. spółka K. G. AG jest obecna na giełdzie, okresowo sprawozdania głównych spółek zależnych w obszarze MSSF tzw. pakiety konsolidacyjne, w tym i Wnioskodawcy podlegają badaniu przez podmiot audytujący. Powyższe audyty są prowadzone przez niezależny podmiot audytujący i są dokonywane w siedzibie Wnioskodawcy. Celem weryfikacji prawidłowości pakietu konsolidacyjnego badaniu podlegają dane w obydwu księgach, zarówno w księdze MSR i MSSF jak i w księdze polskiej oraz sprawozdania sporządzone na podstawie obydwu ksiąg.

Ponadto, okresowo Wnioskodawca przedstawia pozostałym członkom Grupy Kapitałowej sprawozdanie finansowe sporządzane na podstawie ksiąg prowadzonych MSSF i MSR poprzez narzędzie „Raportal” w celu sprawowania nadzoru Grupy Kapitałowej nad wynikami spółek zależnych oraz sporządzenia przez spółkę dominującą w Grupie Kapitałowej sprawozdania skonsolidowanego. Narzędzie „Raportal” jest to środowisko informatyczno-finansowe służące Grupie Kapitałowej do prowadzenia analiz finansowych poszczególnych spółek Grupy Kapitałowej oraz Grupy Kapitałowej jako całości. W Grupie Kapitałowej dysponentem środowiska „Raportal”, który następnie udostępnia to środowisko innym członkom Grupy Kapitałowej jest spółka K. GmbH (dalej: K. I. GmbH).

Wnioskodawca nabywa od spółki K. I. GmbH jedynie dostęp do narzędzia „Raportal” dla wyżej określonych celów, nie staje się on właścicielem tego środowiska informatycznego i nie rozpoznaje on go jako wartości niematerialnych i prawnych w swoich księgach podatkowych. Wnioskodawca jest okresowo obciążany kosztami dostępu do narzędzia „Raportal” przez spółkę K. I. GmbH na podstawie wystawianych faktur. Wydatki jakie Wnioskodawca ponosi z tytułu użytkowania środowiska „Raportal” oraz związane z nabyciem usług audytorskich nie są Wnioskodawcy zwracane w jakiejkolwiek formie i mają charakter definitywny. Ciężar ekonomiczny powyższych kosztów ponosi wyłącznie Wnioskodawca.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że koszty audytów okresowych oraz koszty związane z korzystaniem z udostępnianego narzędzia „Raportal” ponoszone przez Wnioskodawcę są kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki te ponoszone są z myślą optymalizacji działalności biznesowej i finansowej spółek należących do Grupy Kapitałowej. Optymalizacja ta ma z kolei na celu zwiększenie efektywności funkcjonowania całej Grupy, w tym samego Wnioskodawcy. Wnioskodawca, jako członek Grupy, zobowiązany do przedstawienia swoich danych w zakresie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, ponosi ciężar ekonomiczny wspomnianych kosztów, tj. kosztów audytów okresowych oraz kosztów związanych z korzystaniem z udostępnianego narzędzia „Raportal”. Poprzez przeprowadzane audyty oraz sporządzane analizy finansowe Wnioskodawca dąży do poprawienia efektywności prowadzenia własnej działalności gospodarczej, co jest wymogiem jednolitego funkcjonowania całej Grupy Kapitałowej.

Ponadto w przedmiotowej sprawie należy poddać analizie przywołany przez Wnioskodawcę art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl tego przepisu, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Z treści tego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów nie mogą być wydatki związane z ewentualnym dokonywaniem wyłącznie jednostronnych świadczeń na rzecz akcjonariuszy. Tym samym kosztem uzyskania przychodów nie będą takie wydatki na rzecz udziałowców (akcjonariuszy), w zamian za które Spółka nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego. Jeżeli natomiast akcjonariusz otrzymuje świadczenie i w zamian za to wykonuje pewne czynności na rzecz Spółki, to nie mamy do czynienia ze świadczeniem jednostronnym.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że przywołany art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania. Wnioskodawca, ponosząc koszty audytów prowadzonych przez zewnętrzne niezależne jednostki oraz koszty związane z nabyciem dostępu do środowiska „Raportal” udostępnianego przez spółkę K. I. GmbH, nie ponosi tych wydatków na rzecz swoich udziałowców. Ponadto świadczenia pomiędzy Wnioskodawcą a tymi podmiotami nie są świadczeniami jednostronnymi, gdyż Wnioskodawca ponosząc określone koszty na rzecz podmiotów prowadzących audyty oraz na rzecz podmiotu udostępniającego środowisko „Raportal”, nabywa w zamian określoną usługę mającą realne i istotne znaczenie w jego funkcjonowaniu, przyczyniając się do osiągnięcia przychodów lub do zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Podsumowując, koszty związane z korzystaniem z udostępnianego narzędzia „Raportal” oraz koszty audytów okresowych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z korzystaniem z udostępnionego narzędzia „Raportal” oraz kosztów audytów okresowych jest prawidłowe.

Odnosząc się zaś do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroku sądowego, tutejszy organ wskazuje, że interpretacje indywidualne i wyroki sądowe nie stanowią powszechnej wykładni przepisów prawa podatkowego, ponieważ wydawane są w indywidualnych sprawach, w konkretnym indywidualnie określonym stanie faktycznym i wiążą tylko strony postępowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.