Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-695/12-5/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-01-17
Teza: Zainteresowany dokonując sprzedaży zabudowanych działek nie utraci prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. W konsekwencji nie będzie zobowiązany do składania deklaracji podatkowych, a w związku z tym nie będzie zobowiązany do wykazania w deklaracji VAT-7 dokonanej sprzedaży dwóch działek zabudowanych w pozycji sprzedaży zwolnionej.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; deklaracje; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż-sprzedaż budynków; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2012 r. (data wpływu 8 października 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego i obowiązku wykazania w deklaracji VAT sprzedaży działek zabudowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działek zabudowanych przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej oraz w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego i obowiązku wykazania w deklaracji VAT ww. sprzedaży.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego oraz w zakresie uzupełnienia opłaty o brakującą kwotę w wysokości 40 zł.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 2006 r. Wnioskodawca (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) zakupił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej 2 sąsiadujące działki położone w miejscowości uzdrowiskowej: działkę oznaczoną numerem o obszarze 0,0612 ha zabudowaną budynkiem gospodarczym o powierzchni użytkowej 72 m2 oraz działkę oznaczoną numerem o obszarze 0,1691 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym, parterowym o powierzchni użytkowej 74 m2 wybudowanym około 1900 r. Zakup został dokonany na podstawie aktu notarialnego, przy zakupie którego VAT nie wystąpił.

Przedmiotowe działki stanowią grunt zabudowany, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy jednorodzinnej i usługowej, położone w strefie ścisłej ochrony konserwatorskiej.

Nabyte działki stanowią majątek osobisty Wnioskodawcy. Zostały nabyte na potrzeby własne. Zakup tych działek w 2006 r. nie miał celu ich późniejszego zbycia i osiągnięcia z tego tytułu zysku. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży działek z majątku prywatnego.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Od września 2006r. nabyte działki są przez Wnioskującego wynajmowane spółce z o.o. z przeznaczeniem m.in. na parking dla klientów tej spółki. W związku z tym, że czynsz za najem tych działek w skali roku przewyższał kwotę określoną limitem do zwolnienia z VAT, Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik VAT czynny w roku 2006. Po podwyższeniu limitu do zwolnienia Wnioskodawca od roku 2010 korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

W trakcie wynajmu tych działek Wnioskodawca nie przeprowadzał żadnych remontów i modernizacji na działkach i w budynkach.

Obecnie Wnioskodawca planuje rozpoczęcie inwestycji w majątku prywatnym w innej miejscowości (budowa domu) i dlatego zamierza dokonać sprzedaży swojego majątku prywatnego – nieruchomości gruntowej z zabudowaniami, a czynność tę wykona jednorazowo, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania. Interpretacja ta jest niezbędna do prawidłowego rozliczenia planowanej transakcji przez zainteresowane strony.

Obiekty znajdujące na działkach są trwale związane z gruntem. Budynek gospodarczy i budynek mieszkalny są murowane trwale związane z gruntem.

Budynek mieszkalny na działce - nr w klasyfikacji PKOB 1110 „Budynek mieszkalny jednorodzinny”, murowany, parterowy, z użytkowym poddaszem, w 1/2 podpiwniczony, kryty blachą.

Budynek gospodarczy na działce - nr w klasyfikacji PKOB 1271 „Pozostałe budynki niemieszkalne, budynki gospodarstw rolnych”, murowany, parterowy, brak ogrzewania, pomieszczenie do przechowywania sprzętu.

Działki te wraz z budynkami zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są terenami zabudowy jednorodzinnej i usługowej, położone w strefie ścisłej ochrony konserwatorskiej.

Od września 2006 r. nabyte działki wraz z budynkami są przez Wnioskującego wynajmowane spółce z o.o. z przeznaczeniem m. in. na parking dla klientów tej spółki. Budynki są wykorzystywane na potrzeby działalności spółki z o.o.

Przychody opodatkowane z najmu stanowią kwotę mniejszą 150.000 zł w skali roku. Natomiast kwota możliwa do uzyskana ze sprzedaży działek przekroczyłaby wartość 150.000 zł. Po sprzedaży działek, ustanie najem, a więc nie będzie innych przychodów opodatkowanych.

Wnioskodawca uważa, że transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej podlega zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym, iż ta transakcja jest zwolniona z opodatkowania, nie wlicza się jej do kwoty limitu 150.000 zł. Po dokonanej transakcji sprzedaży działek zostanie złożone do Urzędu Skarbowego oświadczenie o zaprzestaniu wykonywania czynności opodatkowanych.

Obiekty budowlane znajdujące się na działkach i nie są zaliczane przez Wnioskodawcę do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca wybrał jako formę opodatkowania przychodów z tytułu najmu ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i nie odliczał żadnych kosztów. W związku z tym obiekty budowlane nie podlegały amortyzacji. Przychód uzyskany z najmu podlegał opodatkowaniu w całości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku ORD-IN jako pytanie nr 2).

W związku z tym, że osoba fizyczna korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług do kwoty 150.000 zł czy przed dniem dokonania transakcji sprzedaży będzie zobowiązana zgłosić zaprzestanie korzystania z tego zwolnienia, a następnie wykazać w deklaracji VAT-7 dokonaną sprzedaż w pozycji sprzedaży zwolnionej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie tych dwóch działek, na których znajdują się budynek gospodarczy i budynek mieszkalny trwale związane z gruntem w myśl art. 29 ust. 5 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług z mocy prawa.

Planowana sprzedaż działek wraz z budynkami nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, gdyż od roku 2006 do dnia dzisiejszego nieruchomości te są przedmiotem najmu. Również pomiędzy pierwszym zasiedleniem (2006) a planowaną dostawą budynku (2013) upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu. Zatem pierwszym zasiedleniem był moment oddania nieruchomości do użytkowania najemcy. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przedmiotowej dostawy, nie będzie miał zastosowania żaden z wyjątków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości zabudowanych budynkami będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Stosownie do treści art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Ponadto Wnioskodawca uważa, że wynajmowanie działek wraz budynkami, jako czynność podlegająca w latach 2006-2009 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną sprzed aż tych działek opodatkować podatkiem od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością i powtarzalnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Wnioskodawca uważa, że nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Sprzedaż majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku VAT. Wnioskodawca uważa, że w przypadku gdy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego – nieruchomości gruntowej z zabudowaniami, a czynność tę wykonuje jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania, transakcja ta nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cyt. wyżej art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem nie wykracza poza zwykłe czynności konieczne do zbycia składników majątku osobistego.

Wnioskodawca uważa, że transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej podlega zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym, iż ta transakcja jest zwolniona z opodatkowania, nie wlicza się jej do kwoty limitu 150.000 zł, nie zachodzi również potrzeba ponownego zgłoszenia się do celów VAT. Transakcja zostanie udokumentowana poprzez wystawienie rachunku. Po dokonanej transakcji zostanie złożone oświadczenie o zaprzestaniu wykonywania czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju (art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego).

Z powyższej definicji wynika, iż umowa najmu ma charakter odpłatny, a czynsz stanowi obligatoryjny element tego stosunku zobowiązaniowego. Najem stanowi zatem świadczenie usług i czynność ta, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne lub zwolnienie od podatku.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – stosownie do brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Według art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy, przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki i budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w roku 2006 r. Wnioskodawca zakupił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej 2 sąsiadujące działki położone w miejscowości: uzdrowiskowej działkę oznaczoną numerem o obszarze 0,0612 ha zabudowaną budynkiem gospodarczym o powierzchni użytkowej 72 m2 oraz działkę oznaczoną numerem o obszarze 0,1691 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym, parterowym o powierzchni użytkowej 74 m2 wybudowanym około 1900 r. Zakup został dokonany na podstawie aktu notarialnego, przy zakupie którego VAT nie wystąpił. Przedmiotowe działki stanowią grunt zabudowany. Od września 2006 r. nabyte działki wraz z budynkami są przez Wnioskodawcę wynajmowane spółce z o.o. z przeznaczeniem m. in. na parking dla klientów tej spółki. Budynki są wykorzystywane na potrzeby działalności spółki z o.o.

W związku z tym, że umowa najmu ma charakter odpłatny, a czynsz stanowi obligatoryjny element tego stosunku zobowiązaniowego, zatem najem stanowi świadczenie usług i czynność ta, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem jako usługa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, w odniesieniu do powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że w rozumieniu ustawy Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, dlatego też sprzedaży działek zabudowanych nie można traktować jako sprzedaży majątku prywatnego.

W przedmiotowym przypadku dostawa obu działek z budynkami nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Od 2006 r. obie działki wraz z budynkami są przedmiotem najmu, a więc nastąpiło już pierwsze zasiedlenie budynków. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuży niż dwa lata.

W związku z powyższym, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT w związku ze sprzedażą dwóch działek zabudowanych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy, pod warunkiem, że strony transakcji nie wybiorą opcji opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy po spełnieniu warunków przewidzianych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Natomiast w świetle art. 96 ust. 5 ustawy, Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Z kolei w myśl art. 99 ust. 2 ustawy, mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

W oparciu o art. 99 ust. 7 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 albo są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a lub art. 91.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

A zatem do kwoty limitu uprawniającego do zwolnienia nie wlicza się obrotu z tytułu odpłatnej dostawy towarów zwolnionych, wlicza się natomiast opodatkowany podatkiem od towarów i usług obrót uzyskiwany przez podatnika.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Ponadto, listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy zawiera załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.).

Zatem, aby ocenić czy dany przychód należy wliczać do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, należy najpierw ustalić, czy czynności, które wykonuje Wnioskodawca podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też nie podlegają temu podatkowi lub ewentualnie korzystają ze zwolnienia.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik VAT czynny w roku 2006. Po podwyższeniu limitu do zwolnienia Wnioskodawca od roku 2010 korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT. Przychody z najmu stanowią w ciągu roku kwotę mniejszą niż 150.000 zł. Wnioskodawca wskazał, że kwota możliwa do uzyskana ze sprzedaży działek przekroczyłaby wartość 150.000 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia wykazania w deklaracji VAT-7 sprzedaży dwóch działek zabudowanych w pozycji sprzedaży zwolnionej.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje ustawy stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie sprzedaż dwóch działek zabudowanych, korzystająca ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy nie wchodzi do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem Zainteresowany dokonując sprzedaży zabudowanych działek nie utraci prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. W konsekwencji nie będzie zobowiązany do składania deklaracji podatkowych, a w związku z tym nie będzie zobowiązany do wykazania w deklaracji VAT-7 dokonanej sprzedaży dwóch działek zabudowanych w pozycji sprzedaży zwolnionej.

Ww. prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, brak obowiązku składania deklaracji podatkowych, a w konsekwencji brak obowiązku wykazania w deklaracji VAT-7 dokonanej sprzedaży w pozycji sprzedaży zwolnionej będzie możliwe tylko wtedy, jeżeli strony transakcji nie wybiorą opcji opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy po spełnieniu warunków przewidzianych w tym przepisie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej korzystania ze zwolnienia podmiotowego i obowiązku wykazania w deklaracji VAT sprzedaży działek zabudowanych. Natomiast wniosek w części dotyczącej zwolnienia od podatku sprzedaży działek zabudowanych przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.