Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.323.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Ulga rehabilitacyjna.
Słowa kluczowe: adaptacja
parking-miejsce parkingowe
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 13a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7f
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą niepełnosprawną, posiada Pan stosowne orzeczenie Miejskiego Zespołu
    ds. Orzekania o Niepełnosprawności – na dzień zdarzenia stopnia znacznego, obecnie
    stopnia umiarkowanego.
    W dniu (...) listopada 2023 r. zakupił Pan mieszkanie od dewelopera w przedsięwzięciu
    deweloperskim „A". Jako dowód zakupu posiada Pan Umowę Deweloperską oraz
    otrzymane faktury zakupu. Planowany odbiór nieruchomości przez Pana to (...) 2025 r.,
    natomiast podpisanie Aktu Notarialnego z przeniesieniem własności to (...) 2025 r.
    Poza mieszkaniem zakupił Pan dwa miejsca parkingowe w hali garażowej. Pomimo, iż jest
    Pan osobą stanu wolnego, nie będącą w żadnym nieformalnym związku, był Pan
    zobligowany do zakupu dwóch miejsc postojowych jak każdy inny nabywca. Deweloper
    przewidział miejsce parkingowe dostosowane dla osoby niepełnosprawnej jedynie na
    placu przed budynkiem. Niestety długoterminowe korzystanie z miejsca postojowego
    zewnętrznego przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych (tj. mróz, wilgoć) będzie
    negatywnie wpływać na Pana stan zdrowia i pogłębiać Pana niepełnosprawność. Na tę
    okoliczność jest Pan w stanie przedstawić stosowne zaświadczenie lekarskie.
    Zakup dwóch miejsc w hali garażowej będących w swoim bezpośrednim sąsiedztwie
    zmotywowany był przez Pana koniecznością stworzenia dla siebie jednego
    dostosowanego miejsca parkingowego o szerokości 360 cm przewidzianego w
    Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków
    technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. 2022, poz.
    1225). Klasyczne miejsce parkingowe o szerokości około 250 cm jest dla Pana dość wąskie
    w związku z niepełnym czuciem głębokim kończyny górnej lewej parkowanie w takim
    miejscu naraża inne pojazdy na szkodę poprzez nieumyślne uderzenie ich przez Pana
    drzwiami oraz zwiększa ryzyko Pana upadków ze względu na ograniczoną ruchomość i
    czucie kończyny dolnej lewej co może zagrażać Pana życiu i zdrowiu.

    Mając na uwadze układ hali garażowej kupno, a następnie dostosowanie tylko jednego
    miejsca postojowego jest niemożliwe bez ingerencji w czyjąś własność. W związku z
    powyższym pozostałby Pan bez możliwości bezpiecznego korzystania z parkingu bez
    zakupu dwóch miejsc parkingowych w swoim sąsiedztwie. Gdyby nie Pana problemy
    zdrowotne z pewnością zdecydowałby się Pan na tańsze rozwiązania tj. zakup miejsca
    należnego (składającego się z dwóch prostopadłych do siebie miejsc) lub miejsc
    zewnętrznych, których jedno mógłby Pan użyczyć sąsiadom w związku z Pana sytuacją
    osobistą, która wymaga posiadania tylko jednego miejsca.
    Pana stan zdrowia wymaga rozwiązania jakie Pan opisał powyżej by nie mieć barier
    komunikacyjnych i nie być wykluczonym z uwagi na niepełnosprawność co gwarantuje
    Panu art. 69 Konstytucji RP.

## Pytanie

1. Czy wspomniany zakup dwóch sąsiednich miejsc w hali garażowej, które w przyszłości
      tak szybko jak tylko możliwe po odbiorze mieszkania zaadaptuje Pan w jedno miejsce
      dostosowane do Pana stanu zdrowia oraz oznaczy je Pan w stosowny sposób może
      Pan uwzględnić w tzw. Uldze Rehabilitacyjnej w PIT37?
    2. Jeżeli tak to czy przysługuje Panu prawo do uwzględnienia odliczeniu jednego czy
      dwóch miejsc?
    3. W przypadku pozytywnej odpowiedzi w jakim roku podatkowym powinien Pan
      rozliczyć tę ulgę?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, przysługuje Panu możliwość uwzględnienia zakupu, gdyż zakup tych
    miejsc w takiej konfiguracji był zakupem intencjonalnym i w zamiarze jest już procesem
    rozpoczęcia dostosowania miejsca sąsiedniego do Pana niepełnosprawności co ma za
    zadanie ułatwienie Panu wykonywania czynności życiowych. Zakup innej konfiguracji
    miejsc postojowych uniemożliwiłby Panu korzystanie z samochodu.
    W Pana opinii, przysługuje Panu prawo do odliczenia dwóch miejsc postojowych.
    Uważa Pan, że w związku z wystawieniem Faktury VAT w 2024 r. ulga przysługuje Panu za
    2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo
      farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę
      pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł,
      jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale
      lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:

      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy,
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1. I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2. II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy,
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy również podkreślić, że zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami wydatki w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą podlegać odliczeniu od dochodu jedynie w roku
    podatkowym, w którym zostały poniesione.
    Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja
    przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą
    w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi
    podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc
    przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest
    ich interpretacja rozszerzająca.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jest Pan osobą niepełnosprawną
    posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności. W 2023 r. zakupił Pan od dewelopera
    mieszkanie oraz dwa miejsca parkingowe w hali garażowej. Zakup dwóch miejsc będących
    w swoim bezpośrednim sąsiedztwie zmotywowany był koniecznością stworzenia jednego
    miejsca parkingowego o szerokości 360 cm dostosowanego do Pana stanu zdrowia.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6,
    uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków
    mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Rozpatrując, czy poniesione przez Pana wydatki na zakup miejsc postojowych mieszczą się
    w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do
    potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie
    pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
    Zgodnie z językowym znaczeniem termin „adaptacja” to „przystosowanie do innego
    użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka
    budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to
    urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś”. Adaptacją mieszkania
    jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku,
    natomiast wyposażenie mieszkania – to przydanie mu rzeczowych elementów
    zwiększających jego walory użytkowe.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatku na nabycie dwóch miejsc
    parkingowych w hali garażowej nie można zakwalifikować jako wydatku na adaptację bądź
    też wyposażenie budynku mieszkalnego (lokalu mieszkalnego), określonego w art. 26 ust.
    7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakup dwóch miejsc
    będących w swoim bezpośrednim sąsiedztwie, dzięki którym stworzy Pan dla siebie jedno
    dostosowane miejsce parkingowe o szerokości 360 cm niewątpliwie ułatwi Panu
    wykonywanie czynności życiowych, jednakże wydatek na ich nabycie nie stanowi

    ulepszenia i nie poprawia funkcjonalności zakupionego mieszkania. Adaptacja i
    wyposażenie mieszkania czy budynku mieszkalnego musi ułatwiać osobie
    niepełnosprawnej funkcjonowanie w tym mieszkaniu czy budynku, biorąc pod uwagę
    rodzaj niepełnosprawności. W ww. przepisie ustawodawca wyraźnie wskazał, że odliczeniu
    od dochodu podlegają wyłącznie wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie
    mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z
    niepełnosprawności.
    Tym samym, brak jest podstaw do stwierdzenia, że zakup dwóch sąsiednich miejsc w hali
    garażowej, które w przyszłości zaadaptuje Pan w jedno miejsce dostosowane do Pana
    stanu zdrowia, choćby nawet korzystnie położonego i o odpowiednich rozmiarach,
    stanowi wydatek na adaptację lub wyposażenie lokalu mieszkalnego (budynku
    mieszkalnego) stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, ponieważ
    nabycie praw do korzystania z miejsc postojowych nie stanowi adaptowania lub też
    wyposażenia lokalu mieszkalnego (budynku mieszkalnego) stosownie dla potrzeb
    wynikających z Pana niepełnosprawności.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków podlegających odliczeniu na podstawie art. 26 ust.
    7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co
    oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W
    tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie Naczelnego
    Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy
    stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja
    rozszerzająca.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydatku poniesionego na zakup dwóch
    sąsiednich miejsc w hali garażowej, które w przyszłości zaadaptuje Pan w jedno miejsce
    dostosowane do Pana stanu zdrowia nie można uznać za wydatek, o którym mowa w art.
    26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym nie
    może Pan go odliczyć od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.
    Z uwagi na powyższe, odpowiedź na pytania nr 2 i nr 3 jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.