Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.701.2020.1.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-09
Teza: Skutki podatkowe przekazywania nagród (premii) w ramach zorganizowanego programu lojalnościowego dla osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; konkursy; nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; programy-programy lojalnościowe; promocja-akcja promocyjna; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2020 r. (data wpływu 1 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazywania nagród (premii) w ramach zorganizowanego programu lojalnościowego dla osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazywania nagród (premii) w ramach zorganizowanego programu lojalnościowego dla osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką komandytową, która prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży towarów i usług.

Wnioskodawca planuje zorganizować program lojalnościowy („Program”).

Podstawowe założenie Programu jest takie, że w zamian za zakupienie od Wnioskodawcy towarów lub usług, znajdujących się w jego ofercie za kwotę przekraczającą określony poziom i uregulowanie ceny zakupu w terminie, nabywcy będą mieli prawo do otrzymania nagrody (premii). Szczegóły Programu zostaną określone w regulaminie.

W Programie będą mogły uczestniczyć m.in. osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od nagrody (premii) przekazywanej w ramach Programu osobie fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, jeżeli jej udział w programie będzie związany z tą działalnością?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od nagrody (premii) przekazywanej w ramach Programu osobie fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, jeżeli jej udział w Programie będzie związany z tą działalnością.

Wnioskodawca uważa, że nagrody (premie) przyznawane w ramach Programu osobom fizycznym prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą w związku z tą działalnością będą stanowiły dla nich przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Brak jest bowiem uzasadnienia do wyłączenia ze źródła przychodów – jaką stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza – powyższych nagród (premii) w sytuacji, gdy są one uzyskiwane w związku z tą działalnością.

W ocenie Wnioskodawcy do nagród (premii) przyznawanych w ramach sprzedaży premiowej osobom fizycznym prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą (uczestniczącym w sprzedaży premiowej w związku z tą działalnością) nie ma zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – co potwierdza szereg orzeczeń sądów administracyjnych oraz rozstrzygnięć wydanych przez organy podatkowe (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt, II FSK 1012/07; interpretacja indywidualna z dnia 6 października 2017 r. nr 0111-KDIB1-1.4011.90.2017.2.BS).

W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika na podstawie art. 41 ust. 1, 4 i 7 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Źródłami przychodów są – zgodnie z art. 10 ust. 1 tej ustawy:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
*   inne źródła (pkt 9).

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług – o czym stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 tej ustawy przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Na mocy art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, a zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 – o czym stanowi art. 30 ust. 8 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia (art. 41 ust. 7 pkt 1 ustawy).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej m.in. w zakresie sprzedaży towarów i usług – planuje zorganizować Program lojalnościowy. Podstawowe założenie Programu jest takie, że w zamian za zakupienie od Wnioskodawcy towarów lub usług, znajdujących się w jego ofercie za kwotę przekraczającą określony poziom i uregulowanie ceny zakupu w terminie, nabywcy będą mieli prawo do otrzymania nagrody (premii). Szczegóły Programu zostaną określone w regulaminie. W Programie będą mogły uczestniczyć m.in. osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przystępując do oceny skutków podatkowych przekazywania przez Wnioskodawcę nagród (premii) w ramach zorganizowanego Programu lojalnościowego zauważyć należy, że pomimo, iż ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie. Wskazał jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.

Zatem stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy.” Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn zm.). Ww. przepis stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa. Natomiast za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś – internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Wobec tego strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Zatem można wskazać, że sprzedaż premiową cechuje:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, bądź zebrania określonej ilości punktów,
*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że przedmiotowa akcja promocyjna (Program lojalnościowy) organizowana przez Wnioskodawcę spełnia wskazane powyżej cechy sprzedaży premiowej. Podstawowym warunkiem przyznania uczestnikowi nagrody jest zakup towarów lub usług znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy za kwotę przekraczającą określony poziom i uregulowanie ceny zakupu w terminie. Przyznawana uczestnikowi nagroda (premia) jest zatem ściśle powiązana ze sprzedażą, bowiem wystąpienie sprzedaży jest warunkiem przyznania uczestnikowi nagrody (premii).

Przedmiotem analizy w niniejszej interpretacji – zgodnie z wolą Wnioskodawcy – są skutki podatkowe przekazywania ww. nagród (premii) dla osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą i związanych z tą działalnością, w szczególności obowiązek pobrania przez Wnioskodawcę zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu zauważyć należy, że systematyka ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakłada, iż podlegające opodatkowaniu przychody osób fizycznych przyporządkowane są źródłom przychodów wymienionym w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde źródło przychodów ma przypisane zasady opodatkowania. Wobec tego, w analizowanej sprawie, przychód z przekazywanych nagród (premii) z tytułu udziału w Programie lojalnościowym związanym z prowadzoną przez osobę fizyczną działalnością gospodarczą – stanowi dla uczestnika tego Programu przychód z tej działalności stosownie do art. 14 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że do ww. nagród (premii) przyznawanych w ramach sprzedaży premiowej osobom fizycznym prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą (uczestniczącym w sprzedaży premiowej w związku z tą działalnością) nie ma zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że przychody takie podlegają opodatkowaniu na tych samych zasadach, jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez uczestnika Programu lojalnościowego. Podatnicy, uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów. W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 41 ust. 4 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo, w odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej oraz wyroku sądu administracyjnego tutejszy organ informuje, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.