Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-639/15-5/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-17
Teza: Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z otrzymaniem przez niego z tytułu rozwiązania spółki komandytowej spłaty wierzytelności pożyczkowych. Natomiast w przypadku otrzymania spłaty wierzytelności z tytułu odsetek, Wnioskodawca uzyska przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odsetki; rozwiązanie; spółki-spółka osobowa; spłata; wierzytelność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2015 r. (data wpływu 19 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych spłaty:

*   wierzytelności otrzymanych z tytułu rozwiązania spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**
*   odsetek od tej wierzytelności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych spłaty wierzytelności otrzymanych z tytułu rozwiązania spółki komandytowej oraz odsetek od tej wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

„Wnioskodawca” jest rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca będzie wspólnikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej działalność inwestycyjną, w tym w zakresie obrotu papierami wartościowymi i udziałami w spółkach kapitałowych (dalej: „Sp. z o.o.”).

W związku z zawiązaniem Sp. z o.o. zostanie do niej wniesiony wkład pieniężny na kapitał zakładowy. W trakcie istnienia Sp. z o.o. będą do niej wnoszone wkłady niepieniężne na kapitał zakładowy w postaci udziałów w polskich spółkach kapitałowych. W ramach prowadzonej działalności inwestycyjnej, Sp. z o. o. dokona sprzedaży udziałów w innej polskiej spółce kapitałowej w zamian za cenę sprzedaży. Cena sprzedaży udziałów stanowić będzie przychód Sp. z o. o., o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”). Sp. z o.o. będzie jednocześnie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów ze zbycia udziałów zgodnie z przepisami Ustawy CIT.

Sp. z o. o. zostanie przekształcona w polską spółkę komandytową (dalej: „Sp. k.”). Na majątek Sp. k. składać się będzie majątek Sp. z o. o., tj. wkłady pieniężne na kapitał zakładowy Sp. z o.o. wniesione w związku z zawiązaniem Sp. z o.o. oraz środki pieniężne, które Sp. z o.o. zgromadzi w związku z prowadzoną działalnością, a które stanowić będą jej przychody podatkowe w podatku CIT. Jeśli na moment przekształcenia w Sp. z o. o. będą się znajdowały niepodzielone zyski, zyski te podlegać będą opodatkowaniu podatkiem CIT.

Sp. k. po jej rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, prowadzić będzie działalność gospodarczą, w tym w zakresie obrotu wierzytelnościami i udzielania pożyczek. Przedmiotem działalności gospodarczej Sp. k. będzie m.in. kupno i sprzedaż (obrót) wierzytelnościami, a czynności te będą stanowiły realizację przedmiotu działalności Sp. k.

Sp. k. w ramach swojej działalności gospodarczej wykorzystywać będzie stanowiące jej majątek środki finansowe na udzielanie pożyczek na rzecz klientów będących osobami trzecimi. Może się jednak zdarzyć również, że Sp. k. udzieli pożyczki Wnioskodawcy. W związku z prowadzoną działalnością pożyczkową Sp. k. będzie posiadać wierzytelności wobec pożyczkobiorców (dalej: „Wierzytelności”). Mogą to być Wierzytelności wobec osób trzecich oraz Wierzytelności wobec Wnioskodawcy. Na poszczególne Wierzytelności składać się będą kwoty główne pożyczki i kwoty odsetek od pożyczki.

Wnioskodawca zakłada, iż po zrealizowaniu założeń biznesowych Sp. k. zostanie rozwiązana bez przeprowadzania likwidacji zgodnie z regulacjami kodeku spółek handlowych (KSH). W przypadku rozwiązania Sp. k. wspólnikom zostanie przekazany majątek Sp. k. w pieniądzu lub w naturze. Jednocześnie Wnioskodawca nie przewiduje zbycia tego majątku. W majątku Sp. k. mogą się znajdować środki pieniężne oraz Wierzytelności. W majątku Sp. k. nie znajdą się takie składniki jak papiery wartościowe, pochodne instrumenty finansowe lub udziały w spółkach kapitałowych.

W konsekwencji, w wyniku rozwiązania Sp. k. Wnioskodawcy mogą zostać przekazane środki pieniężne oraz składniki majątku w postaci Wierzytelności, natomiast nie zostaną przekazane takie składniki majątku jak papiery wartościowe, pochodne instrumenty finansowe ani udziały w spółkach kapitałowych.

Wnioskodawca zaznacza, że na moment rozwiązania Sp. k. na jej majątek mogą się składać wyłącznie:

*   środki pieniężne, które zostały wniesione na kapitał zakładowy Sp. z o.o. w związku z jej zawiązaniem,
*   środki pieniężne, które pochodzić będą z przysporzeń Sp. z o.o. osiągniętych w związku z prowadzoną przez nią działalnością, stanowiących przychody podatkowe Sp. z o.o. w rozumieniu Ustawy CIT,
*   środki pieniężne, które pochodzić będą z przysporzeń Sp. k. osiągniętych w związku z prowadzoną przez nią działalnością, stanowiących przychody podatkowe wspólników Sp. k. w rozumieniu Ustawy PIT z udziału w tej spółce,
*   Wierzytelności uzyskane w związku z udzieleniem przez Sp. k. pożyczek z wykorzystaniem ww. środków pieniężnych.

Jeżeli w związku z likwidacją Sp. k. Wnioskodawca otrzyma Wierzytelności wobec osób trzecich, Wnioskodawca będzie prowadził windykację tych-należności i może otrzymać spłatę tych należności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę środków pieniężnych w wyniku rozwiązania Sp. k., której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, powstanie u Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w związku z otrzymaniem składników majątku Sp. k. w postaci Wierzytelności wobec osób trzecich, w wyniku rozwiązania Sp. k., której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, powstanie u Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w momencie ich otrzymania?
3.  Czy w związku z otrzymaniem składników majątku Sp. k., w postaci Wierzytelności wobec Wnioskodawcy, w wyniku rozwiązania Sp. k., której Wnioskodawca będzie wspólnikiem i wygaśnięciem tych Wierzytelności w drodze konfuzji, powstanie u Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy dokonana przez osoby trzecie (pożyczkobiorców) na rzecz Wnioskodawcy spłata Wierzytelności wobec osób trzecich, które znajdą się w jej majątku w związku z rozwiązaniem Sp. k., będzie dla Wnioskodawcy wiązała się z powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jeśli tak to w jakiej wysokości?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 4. W zakresie pytań oznaczonych nr 1-3 wydane zostaną odrębne interpretacje indywidualne.

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonane przez osoby trzecie (pożyczkobiorców) na rzecz Wnioskodawcy spłaty Wierzytelności wobec osób trzecich, które znajdą się w majątku Wnioskodawcy w związku z rozwiązaniem Sp. k., będą neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy do wysokości kwoty głównej pożyczki. Zwrócona kwota główna pożyczki nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast spłaty odsetek naliczonych od kwoty głównej pożyczki stanowić będą dla Wnioskodawcy przychód podatkowy.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 Ustawy PIT przez środki pieniężne, o których mowa m.in. w art. 14 ust. 3 pkt 10 Ustawy PIT rozumie się również m.in. wartość wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki - z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

W przypadku więc, gdy Wierzytelność zostanie spłacona na rzecz Wnioskodawcy:

*   do kwoty głównej pożyczki znajdą zastosowanie zasady opodatkowania środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki osobowej w związku z jej likwidacją, wynikające z art. 14 ust. 3 pkt 10 Ustawy PIT. Wnioskodawca otrzyma bowiem wierzytelność z tytułu udzielonej przez Sp. k. pożyczki. Mając na uwadze, że takie środki pieniężne zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 Ustawy PIT nie podlegają opodatkowaniu, spłata na rzecz Wnioskodawca kwoty głównej pożyczki będzie neutralna podatkowo,
*   do spłaconych na rzecz Wnioskodawcy odsetek nie znajdzie zastosowania art. 14 ust. 3 pkt 10 Ustawy PIT, gdyż art. 14 ust. 8 Ustawy PIT wyraźnie wyłącza spod swojego zastosowania wierzytelności z tytułu odsetek od pożyczki udzielonej przez spółkę osobową. W związku z tym odsetki te stanowić będą dla Wnioskodawcy przychód podatkowy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, w świetle, którego za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.

Stanowisko, zgodnie z którym w przypadku spłaty na rzecz wspólnika wierzytelności otrzymanej w związku z rozwiązaniem spółki osobowej, kwota główna pożyczki stanowi dla wspólnika przysporzenie neutralne podatkowo, natomiast kwota odsetek stanowi przychód podatkowy wspólnika potwierdzają jednoznacznie organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych wydawanych od początku 2015 r., m.in.:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 25 marca 2015 r. o sygn.IPTPB1/415-726/14-4/MM,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 9 lutego 2015 r. o sygn. IPPB1/415-1261/14-2/EC, który wskazał, że: „Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z otrzymaniem przez niego w związku z likwidacją spółki - spłaty wierzytelności pożyczkowych. W przypadku natomiast, gdy Wnioskodawca otrzyma odsetki od pożyczki udzielnej osobom trzecim przez SpJ, a przekazanych Wnioskodawcy w toku likwidacji spółki jawnej zważyć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych spłaty: - wierzytelności otrzymanych z tytułu rozwiązania spółki komandytowej jest prawidłowe, - odsetek od tej wierzytelności jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030) spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

Stosownie do przepisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.

W myśl art. 58 ww. ustawy rozwiązanie spółki powodują:

1.  przyczyny przewidziane w umowie spółki,
2.  jednomyślna uchwała wszystkich wspólników,
3.  ogłoszenie upadłości spółki,
4.  śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości,
5.  wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika,
6.  prawomocne orzeczenie sądu.

Stosownie do treści art. 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w przypadkach określonych w art. 58 należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Zgodnie z art. 551 § 1 wskazanej ustawy spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształcona). Z dniem przekształcenia, tj. z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą, a sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną (art. 552 Kodeksu spółek handlowych). Jednocześnie, wspólnicy spółki przekształcanej, uczestniczący w przekształceniu, stają się wspólnikami spółki przekształconej (art. 553 § 3 ww. ustawy). Zgodnie z zasadą wskazaną w art. 553 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (tzw. sukcesja uniwersalna). W ramach tej sukcesji, majątek spółki przekształcanej (którego składniki są wyceniane w związku z procesem przekształcenia) staje się majątkiem spółki przejmowanej.

Kwestię sukcesji praw i obowiązków podatkowych, związanych z transformacjami podmiotowymi reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613). Ogólna zasada w tym zakresie wyrażona została w art. 93a § 2 pkt 1 lit. b) w związku z art. 93 § 1 powoływanej ustawy, zgodnie z którym osobowa spółka handlowa powstała w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki. Taki stan prawny pozwala jednoznacznie stwierdzić, że proces przekształcenia się spółek jest związany z sukcesją podatkową spółki przekształconej. Przewidziana w Ordynacji podatkowej zasada następstwa prawnego ma charakter sukcesji uniwersalnej, czyli oznacza przejście praw i obowiązków z jednego podmiotu (względnie z dwóch lub więcej, w zależności od rodzaju transformacji) na inny podmiot (podmioty).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną - w myśl art. 5b ust. 2 ww. ustawy, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne źródła przychodów. Zgodnie z tym przepisem odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3)

*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit a)-c) (art. 10 ust. 1 pkt 7).

Zgodnie z art. 14 ust. 1, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Mocą ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328), wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulacje prawne, m. in. art. 14 ust. 8 - zawierający definicję użytego w art. 10 ust. 3 pkt 10 zwrotu środki pieniężne”.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 3 pkt 10 i 11, rozumie się również wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny, pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

Z treści wniosku wywieść należy, że w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej Wnioskodawca może otrzymać spłatę wierzytelność pożyczkowych w postaci kwot głównych pożyczek oraz odsetek od tych pożyczek.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca po dokonaniu rozwiązania spółki komandytowej otrzyma spłatę wierzytelności pożyczkowych, w pierwszej kolejności ocenić należy, czy realizacja tych wierzytelności przez spółkę komandytową spowodowałaby powstanie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym.

W przypadku spłaty otrzymanych w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej „wierzytelności pożyczkowych” o kwalifikacji, czy przychód taki podlega opodatkowaniu decyduje sposób powstania tego prawa majątkowego w spółce. W przypadku, gdy wierzytelność spółki powstała w wyniku udzielonej przez nią pożyczki – wówczas spłata takiej pożyczki nie stanowi przychodu dla spółki. W konsekwencji spłata tej wierzytelności nie będzie skutkowała powstaniem przychodu do opodatkowania dla wspólnika, który otrzymał taką wierzytelność, jako majątek w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej.

Natomiast w przypadku gdy po rozwiązaniu spółki komandytowej Wnioskodawca otrzyma spłatę odsetek od pożyczki, wówczas spłata takiej wierzytelności stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej a nie jak twierdzi Wnioskodawca przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, (przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej) nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek.

Przepis ten przesuwa w czasie moment powstania przychodów z tytułu odsetek m. in. od udzielonych pożyczek. Przychodem nie jest bowiem kwota odsetek należnych (naliczonych), lecz wyłącznie kwota odsetek faktycznie otrzymanych.

Odsetki od należności, w tym od udzielonych pożyczek, naliczone, lecz nie otrzymane zgodnie z warunkami umowy, nie stanowią u wierzyciela przychodów. Odsetki takie są przychodami w dacie faktycznego otrzymania.

Nadmienić jedynie należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek. Natomiast art. 30a pkt 1 stanowi, że od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem, gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej.

Z powołanych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że w przypadku gdy przedmiotem działalności gospodarczej jest udzielanie pożyczek, wówczas odsetki od pożyczek nie mogą być kwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca w złożonym wniosku wyraźnie wskazał, że spółka komandytowa będzie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie obrotu wierzytelnościami i udzielania pożyczek. Oznacza to, że w przypadku gdyby spółka komandytowa otrzymała spłatę odsetek od pożyczek przed dokonaniem rozwiązania, wówczas taka spłata odsetek stanowiłaby jej przychód z działalności gospodarczej, a nie przychód z kapitałów pieniężnych. Jak wskazano powyżej przychodem z działalności gospodarczej są odsetki otrzymane, dlatego też w przypadku gdy Wnioskodawca po dokonaniu rozwiązania spółki komandytowej otrzyma spłatę odsetek od pożyczek udzielonych przez tę spółkę, wówczas taki przychód będzie stanowił przychód z działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z otrzymaniem przez niego z tytułu rozwiązania spółki komandytowej spłaty wierzytelności pożyczkowych. Natomiast w przypadku otrzymania spłaty wierzytelności z tytułu odsetek, Wnioskodawca uzyska przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zastrzec jednocześnie należy, że konkretny sposób wyliczeń w celach podatkowych stanowi element postępowania kontrolnego lub podatkowego bądź czynności sprawdzających prowadzonych w oparciu o konkretną dokumentację księgową podatnika. Oznacza to, że ocena prawidłowości wyliczeń wykracza poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego. Bowiem celem interpretacji indywidualnej wydanej w trybie art. 14 b Ordynacji podatkowej jest wyjaśnienie obowiązków podatkowych podatnika wynikających z przepisów prawa.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji, należy stwierdzić, że dotyczą one tylko konkretnej sprawy podatnika, wydanych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Zatem rozstrzygnięcia przedstawione w powołanych przez Wnioskodawcę interpretacjach nie mogą zostać odnoszone do innych zaistniałych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych. Dotyczą one konkretnych spraw i nie są wzorcem do stosowania w innych przypadkach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.