Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4510-111/16/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-09
Teza: w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem i przekazaniem wskazanych we wniosku kwot dodatkowych
Słowa kluczowe: agent; koszt; przekazanie; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 7 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem i przekazaniem wskazanych we wniosku kwot dodatkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem i przekazaniem wskazanych we wniosku kwot dodatkowych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Sp. z o.o. zawarła umowę, na mocy której produkuje na zlecenie zagranicznego Zleceniodawcy (spółka akcyjna) leki oraz zajmuje się pakowaniem do mniejszych opakowań leków, które przyjechały z zagranicy w dużych ilościach. W tym celu Wnioskodawca nabywa od Zleceniodawcy leki lub półprodukty, a od innych podmiotów nabywa towary/usługi niezbędne do wykonania wyrobu finalnego (np. zamawia opakowania, do których pakowane są leki mające trafić na rynek detaliczny) i następnie odsprzedaje leki zagranicznemu podmiotowi z Grupy (dalej: „Zagraniczny Nabywca” spółka akcyjna). Cena odsprzedaży leków Zagranicznemu Nabywcy kalkulowana jest jako wszelkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę (w tym na nabycie leków od Zleceniodawcy), plus marża doliczana do wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na zakup towarów i usług nabywanych w celu wykonania wyrobu gotowego (tj. marża nie jest doliczana do ceny leków lub półproduktów nabytych od Zleceniodawcy, lecz do pozostałych kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę).

Zgodnie z umową pomiędzy Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, Zleceniodawca gwarantuje Wnioskodawcy powyższą marżę oraz to, że Wnioskodawca będzie mógł odsprzedać wyroby gotowe Zagranicznemu Nabywcy za cenę obliczoną w wyżej wskazany sposób. Zgodnie bowiem z umową, wszelkie ryzyko ekonomiczne, związane z produktami, dostarczanymi Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę celem wyrobu/przerobu i odsprzedaży Zagranicznemu Nabywcy, ma obciążać Zleceniodawcę i dlatego wszelkie ewentualne kwoty dodatkowe, jakie faktycznie uzyska Wnioskodawca, a przekraczające ceny gwarantowane przez Zleceniodawcę, mają być przekazywane Zleceniodawcy.

Wnioskodawca odsprzedaje wyroby gotowe Zagranicznemu Nabywcy za cenę obliczoną w sposób opisany wyżej (czyli koszt plus marża od niektórych wydatków). Zagraniczny Nabywca może natomiast odsprzedawać te wyroby drożej, bez żadnych ograniczeń cenowych (celem Zagranicznego Nabywcy jest odsprzedanie wyrobów gotowych jak najdrożej). Zleceniodawca gwarantuje także Zagranicznemu Nabywcy określony poziom rentowności, przejmując na siebie ryzyko ekonomiczne nie tylko względem Wnioskodawcy, ale też względem Zagranicznego Nabywcy. W związku z powyższym, Zagraniczny Nabywca, jeśli uzyska jakiekolwiek nadwyżki ponad marże gwarantowane mu przez Zleceniodawcę, jest zobowiązany do ich przekazania Wnioskodawcy. Następnie, zgodnie z umową między Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, wszelkie ewentualne kwoty, jakie oprócz cen sprzedaży wyrobów gotowych Zagranicznemu Nabywcy, otrzyma od niego Wnioskodawca (dalej: „Kwoty Dodatkowe”), nie będą należne Wnioskodawcy. Wnioskodawca zobowiązany będzie przekazać je Zleceniodawcy i zgodnie z umową w tym zakresie Wnioskodawca będzie działał jako agent płatniczy (za odrębnym wynagrodzeniem, należnym Wnioskodawcy z tego tytułu od Zleceniodawcy), zobowiązany do przekazania Kwot Dodatkowych Zleceniodawcy. W zamian za to, jeśli Wnioskodawca, będzie zmuszony sprzedać wyroby gotowe poniżej ceny obliczonej w sposób wskazany powyżej, tj. udzielić Zagranicznemu Nabywcy rabatów, przyjąć zwroty, wymienić towary wadliwe na niewadliwe, ponieść koszty przechowania wyrobów nieodsprzedanych, utylizacji, etc, wówczas Zleceniodawca zwróci Wnioskodawcy różnicę w cenach wyrobów gotowych oraz koszty wskazane wyżej – obliczone w kwartalnych okresach rozliczeniowych.

Innymi słowy Zleceniodawca gwarantuje Wnioskodawcy określony poziom marż w ten sposób, że Wnioskodawca odsprzeda Zagranicznemu Nabywcy wyroby gotowe za cenę obliczoną w sposób określony powyżej, ale celem Zleceniodawcy jest by wszelkie nadwyżki, jakie uzyska Zagraniczny Nabywca, spłynęły (za pośrednictwem Wnioskodawcy), do Zleceniodawcy. Wobec tego, jeśli Wnioskodawca otrzyma od Zagranicznego Nabywcy wszelkie Kwoty Dodatkowe, ponad cenę sprzedaży wykazaną na fakturach wystawionych Zagranicznemu Nabywcy, to nadwyżki te będą przekazywane Zleceniodawcy przy czym, Wnioskodawca będzie uprawniony do zatrzymania tej części z Kwoty Dodatkowej, która jest potrzebna na pokrycie wskazanych wyżej różnic, kosztów i strat.

Wnioskodawca nie wie, czy i kiedy oraz w jakiej wysokości Kwotę Dodatkową otrzyma od Zagranicznego Nabywcy, jak skalkulowaną, etc. Wnioskodawca nie jest uprawniony do żądania od Zagranicznego Nabywcy wpłaty jakichkolwiek Kwot Dodatkowych ponad żądanie zapłaty ceny wykazanej na fakturze VAT, wystawionej Zagranicznemu Nabywcy. Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na wielkość Kwoty Dodatkowej, jaka zostanie mu przekazana przez Zagranicznego Nabywcę - ale jak już ją otrzyma, jest zobowiązany do jej przekazania Zleceniodawcy (przy czym, zgodnie z umową między Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, Wnioskodawca będzie uprawniony do zatrzymania sobie części Kwoty Dodatkowej na pokrycie opisanej wyżej różnicy, ewentualnych kosztów i strat).

Od strony techniczno - rozliczeniowej współpraca wygląda i będzie wyglądała w ten sposób, że Wnioskodawca będzie wysyłał Zleceniodawcy informację o otrzymanej od Zagranicznego Nabywcy Kwocie Dodatkowej (lub o spodziewanej Kwocie Dodatkowej do otrzymania - na podstawie informacji otrzymanej od Zagranicznego Nabywcy), wskazując różnice, koszty i straty, do wyrównania których zobowiązany jest Zleceniodawca (czyli kwotę, którą zamierza zatrzymać Wnioskodawca) oraz ostateczną wysokość Kwoty Dodatkowej, jaką Wnioskodawca przekaże Zleceniodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Kwoty Dodatkowe, otrzymane przez Wnioskodawcę od Zagranicznego Nabywcy - w części przekazywanej Zleceniodawcy, będą przychodem podatkowym Wnioskodawcy w podatku dochodowym - a jeśli tak, to czy przekazanie Kwoty Dodatkowej będzie kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, Kwota Dodatkowa, otrzymana od Zagranicznego Nabywcy - w części przekazywanej Zleceniodawcy - nie będzie przychodem podatkowym Wnioskodawcy – a w konsekwencji kwota przekazana Zleceniodawcy nie będzie kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy. Przychodem podatkowym Wnioskodawcy będzie wyłącznie część Kwoty Dodatkowej, jaką Wnioskodawca zgodnie z umową zatrzyma sobie na pokrycie różnic w cenach, kosztów i strat, do pokrycia których zobowiązany jest Zleceniodawca.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), przychodem z działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji „kwoty należnej”, jednak w doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że kwotą należną jest kwota, której dostawca towarów/usług ma prawo domagać się z tytułu wykonania swojego świadczenia. Wnioskodawca zastrzega, że nie utożsamia pojęcia „kwoty należnej” z „kwotą wymagalną” gdyż ta druga jest kwotą, której dostawca może; dochodzić (egzekwować), ze względu na upływ terminu płatności i fakt, że termin płatności jeszcze nie nadszedł nie oznacza, że kwota nie jest należna (a w konsekwencji, że nie stanowi przychodu podatkowego). Innymi słowy kwota należna to kwota, w stosunku do której podatnikowi przysługuje prawo domagania się jej od nabywcy - bez względu na to, czy jest już wymagalna, czy jeszcze nie (bo nie nadszedł jeszcze termin płatności, ale bezspornym jest, że dana kwota należy się dostawcy np. zgodnie z umową).

W analizowanym przypadku kwota należna Wnioskodawcy od Zagranicznego Nabywcy to wyłącznie kwota wykazana na fakturze, jaką Wnioskodawca wystawi Zagranicznemu Nabywcy - bez względu na termin płatności, datę jej faktycznego otrzymania, etc. Tylko tej kwoty Wnioskodawca może się domagać od Zagranicznego Nabywcy i w stosunku wyłącznie do tej kwoty podejmować odpowiednie kroki, jeśli jej nie otrzyma w terminie (np. naliczać odsetki) lub wcale (środki egzekucyjne, sprzedaż tej wierzytelności), etc.

Kwota Dodatkowa nie spełnia wymogu uznania jej za „kwotę należną” Wnioskodawcy, skoro Wnioskodawca przede wszystkim nie ma żadnego tytułu do domagania się jej zapłaty od Zagranicznego Nabywcy. Jedynym bowiem zdarzeniem, w związku z wystąpieniem, którego Wnioskodawca będzie uprawniony do żądania od Zagranicznego Nabywcy jakichkolwiek kwot, będzie sprzedaż wyrobów gotowych za cenę obliczoną w sposób wskazany w opisanym zdarzeniu przyszłym i na tak obliczone kwoty zostanie wystawiona faktura. Wszelkie inne kwoty od Zagranicznego Nabywcy mogą do Wnioskodawcy wpłynąć, ale nie muszą i Wnioskodawca nie ma wpływu na to, czy i w jakiej wysokości Kwota Dodatkowa wpłynie.

Nawet jeśli już Kwota Dodatkowa wpłynie, to jak wspomniano, będzie to kwota skalkulowana w sposób, na który Wnioskodawca nie ma wpływu - czyli Wnioskodawca nie może się domagać od Zagranicznego Nabywcy wpłaty kwoty większej albo zwrócić Zagranicznemu Nabywcy „nadpłatę”, nie może żądać od Zagranicznego Nabywcy wyjaśnień co do sposobu jej kalkulacji, itd. (chyba, że na żądanie Zleceniodawcy - ale wówczas Wnioskodawca działałby w imieniu Zleceniodawcy, gdyż to Zleceniodawca jest zainteresowany sposobem obliczenia kwot, które ostatecznie powinien otrzymać od Zagranicznego Nabywcy za pośrednictwem Wnioskodawcy).

Co więcej, po otrzymaniu Kwoty Dodatkowej Wnioskodawca nie będzie mógł nią rozporządzać dowolnie, przeznaczając na wybrane przez siebie cele, lecz będzie zobowiązany do jej przekazania Zleceniodawcy - chyba, że otrzyma od Zleceniodawcy zgodę na zatrzymanie części tej kwoty sobie tytułem np. wyrównania cen, czy pokrycia innych kosztów, przykładowo wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego. Zgodnie bowiem z umową między Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, Wnioskodawca w tym zakresie ma działać jako agent płatniczy - czyli analogicznie jak bank, który otrzymując pieniądze z poleceniem przelewu, jest zobowiązany do ich przekazania adresatowi, zatrzymując sobie jedynie część, należną mu zgodnie z umowami wiążącymi bank ze zlecającym przelew lub z jego adresatem. Kwota otrzymana przez bank celem przelania na rachunek adresata nie jest przychodem podatkowym banku. Wobec tego również w analizowanej sytuacji Wnioskodawca nie uzyska przychodu, otrzymując Kwotę Dodatkową celem jej przelania do Zleceniodawcy.

Ponadto Wnioskodawca nie może się domagać od Zagranicznego Nabywcy tej kwoty również dlatego, że Zleceniodawca i Zagraniczny Nabywca mogą między sobą, z pominięciem Wnioskodawcy, ustalić sposób rozporządzenia przez Zagranicznego Nabywcę Kwotą Dodatkową (np. Zleceniodawca może wskazać Zagranicznemu Nabywcy inny niż Wnioskodawca podmiot, na którego rachunek bankowy Zagraniczny Nabywca przeleje Kwotę Dodatkową lub jej część - oczywiście w takim przypadku nie wyłącza to obowiązku Zleceniodawcy do pokrycia Spółce ewentualnych różnic, kosztów i strat opisanych w zdarzeniu przyszłym).

Tak więc w omawianej sytuacji Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał przychodu podatkowego z tytułu otrzymania Kwoty Dodatkowej - w części przekazywanej Zleceniodawcy. Nie będzie to bowiem kwota, która należy się Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów/usług Zagranicznemu Nabywcy, ani kwota, którą - w razie jej otrzymania - Wnioskodawca może swobodnie rozporządzać. Wręcz przeciwnie, Wnioskodawca będzie musiał ją przekazać Zleceniodawcy, zachowując sobie ewentualnie jej część na pokrycie ewentualnych różnic, kosztów czy strat, opisanych w zdarzeniu przyszłym. Jedynie ta część, zatrzymana przez Wnioskodawcę, będzie przychodem Wnioskodawcy - właśnie dlatego, że będzie to kwota należna Wnioskodawcy od Zleceniodawcy.

W konsekwencji, skoro Kwota Dodatkowa (w części przekazywanej Zleceniodawcy), nie będzie przychodem Wnioskodawcy, to równocześnie jej przekazanie Zleceniodawcy nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu Zleceniodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 updop, wymienione zostały jednak rodzaje przychodów, określono moment ich powstania, jak i enumeratywnie wskazano wyłączenia z katalogu przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa. Wskazać przy tym należy, że przychód w prawie podatkowym nie jest definiowany wynikowo (jako strata lub zysk podmiotu), a jako jakiekolwiek trwałe przysporzenie majątkowe, uzyskane poprzez przyrost aktywów lub zmniejszenie pasywów podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została (zostanie) podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 16 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 16 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Z ww. definicji kosztów wynika także, że kosztami uzyskania przychodu mogą być wyłącznie wydatki o charakterze definitywnym i trwałym.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę, na mocy której produkuje na zlecenie zagranicznego Zleceniodawcy leki oraz zajmuje się pakowaniem do mniejszych opakowań leków, które przyjechały z zagranicy w dużych ilościach. W tym celu Wnioskodawca nabywa od Zleceniodawcy leki lub półprodukty, a od innych podmiotów nabywa towary/usługi niezbędne do wykonania wyrobu finalnego i następnie odsprzedaje leki zagranicznemu podmiotowi z Grupy. Cena odsprzedaży leków Zagranicznemu Nabywcy kalkulowana jest jako wszelkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę (w tym na nabycie leków od Zleceniodawcy), plus marża doliczana do wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na zakup towarów i usług nabywanych w celu wykonania wyrobu gotowego (tj. marża nie jest doliczana do ceny leków lub półproduktów nabytych od Zleceniodawcy, lecz do pozostałych kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę).

Zgodnie z umową pomiędzy Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, Zleceniodawca gwarantuje Wnioskodawcy powyższą marżę oraz to, że Wnioskodawca będzie mógł odsprzedać wyroby gotowe Zagranicznemu Nabywcy za cenę obliczoną w wyżej wskazany sposób. Zgodnie bowiem z umową, wszelkie ryzyko ekonomiczne, związane z produktami, dostarczanymi Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę celem wyrobu/przerobu i odsprzedaży Zagranicznemu Nabywcy, ma obciążać Zleceniodawcę i dlatego wszelkie ewentualne kwoty dodatkowe, jakie faktycznie uzyska Wnioskodawca, a przekraczające ceny gwarantowane przez Zleceniodawcę, mają być przekazywane Zleceniodawcy.

Wnioskodawca odsprzedaje wyroby gotowe Zagranicznemu Nabywcy za cenę obliczoną w sposób opisany wyżej (czyli koszt plus marża od niektórych wydatków). Zagraniczny Nabywca może natomiast odsprzedawać te wyroby drożej, bez żadnych ograniczeń cenowych (celem Zagranicznego Nabywcy jest odsprzedanie wyrobów gotowych jak najdrożej). Zleceniodawca gwarantuje także Zagranicznemu Nabywcy określony poziom rentowności, przejmując na siebie ryzyko ekonomiczne nie tylko względem Wnioskodawcy, ale też względem Zagranicznego Nabywcy. W związku z powyższym, Zagraniczny Nabywca, jeśli uzyska jakiekolwiek nadwyżki ponad marże gwarantowane mu przez Zleceniodawcę, jest zobowiązany do ich przekazania Wnioskodawcy. Następnie, zgodnie z umową między Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, wszelkie ewentualne kwoty, jakie oprócz cen sprzedaży wyrobów gotowych Zagranicznemu Nabywcy, otrzyma od niego Wnioskodawca (dalej: „Kwoty Dodatkowe”), nie będą należne Wnioskodawcy. Wnioskodawca zobowiązany będzie przekazać je Zleceniodawcy i zgodnie z umową w tym zakresie Wnioskodawca będzie działał jako agent płatniczy (za odrębnym wynagrodzeniem, należnym Wnioskodawcy z tego tytułu od Zleceniodawcy), zobowiązany do przekazania Kwot Dodatkowych Zleceniodawcy. W zamian za to, jeśli Wnioskodawca, będzie zmuszony sprzedać wyroby gotowe poniżej ceny obliczonej w sposób wskazany powyżej, tj. udzielić Zagranicznemu Nabywcy rabatów, przyjąć zwroty, wymienić towary wadliwe na niewadliwe, ponieść koszty przechowania wyrobów nieodsprzedanych, utylizacji, etc, wówczas Zleceniodawca zwróci Wnioskodawcy różnicę w cenach wyrobów gotowych oraz koszty wskazane wyżej – obliczone w kwartalnych okresach rozliczeniowych.

Innymi słowy Zleceniodawca gwarantuje Wnioskodawcy określony poziom marż w ten sposób, że Wnioskodawca odsprzeda Zagranicznemu Nabywcy wyroby gotowe za cenę obliczoną w sposób określony powyżej, ale celem Zleceniodawcy jest by wszelkie nadwyżki, jakie uzyska Zagraniczny Nabywca, spłynęły (za pośrednictwem Wnioskodawcy), do Zleceniodawcy. Wobec tego, jeśli Wnioskodawca otrzyma od Zagranicznego Nabywcy wszelkie Kwoty Dodatkowe, ponad cenę sprzedaży wykazaną na fakturach wystawionych Zagranicznemu Nabywcy, to nadwyżki te będą przekazywane Zleceniodawcy przy czym, Wnioskodawca będzie uprawniony do zatrzymania tej części z Kwoty Dodatkowej, która jest potrzebna na pokrycie wskazanych wyżej różnic, kosztów i strat.

Wnioskodawca nie wie, czy i kiedy oraz w jakiej wysokości Kwotę Dodatkową otrzyma od Zagranicznego Nabywcy, jak skalkulowaną, etc. Wnioskodawca nie jest uprawniony do żądania od Zagranicznego Nabywcy wpłaty jakichkolwiek Kwot Dodatkowych ponad żądanie zapłaty ceny wykazanej na fakturze VAT, wystawionej Zagranicznemu Nabywcy. Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na wielkość Kwoty Dodatkowej, jaka zostanie mu przekazana przez Zagranicznego Nabywcę - ale jak już ją otrzyma, jest zobowiązany do jej przekazania Zleceniodawcy (przy czym, zgodnie z umową między Wnioskodawcą a Zleceniodawcą, Wnioskodawca będzie uprawniony do zatrzymania sobie części Kwoty Dodatkowej na pokrycie opisanej wyżej różnicy, ewentualnych kosztów i strat).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w takim zakresie w jakim otrzymane przez Wnioskodawcę od Zagranicznego Nabywcy, kwoty pieniężne nie będą mu należne, a więc co do których Wnioskodawca będzie działał jako „Agent płatniczy”, a więc podmiot uprawniony wyłącznie do pobrania (otrzymania) należności od Zagranicznego Nabywcy i jego przekazania Zleceniodawcy – nie będą stanowiły dla niego przychodu podatkowego bowiem ww. zdarzenie (zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) nie będzie związane z żadnym przysporzeniem majątkowym po stronie Wnioskodawcy, które możnaby ocenić jako uzyskanie realnej korzyści ekonomicznej. Skoro więc ww. Kwota Dodatkowa w części przekazanej Zleceniodawcy, nie będzie stanowiła przychodu podatkowego to jednocześnie przekazanie jej Zleceniodawcy nie będzie generowało kosztu podatkowego, bowiem ww. Kwota Dodatkowa nie będzie spełniała warunku określonego w art. 15 ust. 1 updop tj. nie będzie wydatkiem poniesionym przez Wnioskodawcę w celu uzyskania przychodu, bądź też zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów (Wnioskodawca będzie działał jedynie jako Agent płatniczy).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć jednak należy, że wydając niniejszą interpretację indywidualną, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, oparł się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez Wnioskodawcę we wniosku. W tym też kontekście i zakresie, dokonano oceny przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy.

Jeżeli jednak przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od stanu faktycznego jaki wystąpi w rzeczywistości wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Wskazać ponadto należy, że w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy, organ ten może zbadać faktyczny charakter ww. kwot dodatkowych jakie będą przekazywane przez Wnioskodawcę Zleceniodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.