Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.548.2025.1.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Uznanie realizowanej transakcji za niepodlegającą
opodatkowaniu w Polsce.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
import-import towarów
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanej transakcji za
    niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. GmbH (Spółka) jest spółką prawa austriackiego i członkiem międzynarodowej grupy (...).
    A. GmbH jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce (w tym na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych).
    A. GmbH działa w branży (...). Działalność A. GmbH w Polsce polega głównie na zakupie i
    dystrybucji (...).
    A. GmbH uczestniczy w transakcji, w ramach której:
        A. GmbH kupuje towary (dalej: Towary) od sprzedawcy z kraju trzeciego (Chiny)
        (dalej: Sprzedawca) na warunkach CIF Incoterms (port w (...)). Sprzedawca wystawia
        fakturę na rzecz A. GmbH zgodnie z przepisami chińskimi.
        A. GmbH sprzedaje Towary polskiemu nabywcy (dalej: Nabywca) na warunkach CIF
        Incoterms (port w (...)).
        Zgodnie z warunkami CIF:
        Sprzedawca pokrywa koszty transportu towarów do portu docelowego,
        ubezpiecza je na czas transportu i ponosi koszty odprawy eksportowej.
        Ryzyko uszkodzenia lub utraty Towarów przechodzi ze Sprzedawcy na A. GmbH
        w momencie załadunku Towarów na statek w porcie załadunku (np. Chiny).
        Ryzyko uszkodzenia lub utraty Towarów przechodzi z A. GmbH na Nabywcę w
        momencie załadunku Towarów na statek w porcie załadunku (np. Chiny).
        Towary są transportowane bezpośrednio z Chin do Polski (port w (...)). Nabywca jest
        odpowiedzialny za odprawę celną. Nabywca rozlicza cło i VAT z tytułu tej transakcji
        (importowy VAT).
        Na dokumentach celnych:
        Sprzedawca jest wskazany jako eksporter.
        Nabywca jest wskazany jako importer.
        Wnioskodawca nie jest wskazany na dokumentach celnych ani jako eksporter ani
        jako importer.
        Na świadectwie pochodzenia:
        Sprzedawca jest wskazany jako eksporter.
        Nabywca jest wskazany jako odbiorca,
        Polska jest wskazana jako kraj przeznaczenia.
        Prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel jest przenoszone z A. GmbH na
        Nabywcę przed importem do Polski. W momencie importu Nabywca jest
        właścicielem towarów.

        Polska jest pierwszym krajem UE, do którego Towary transportowane z kraju
        trzeciego są dostarczane.
        Na dokumentach transportowych (konosament morski) Nabywca jest wskazany
        jako odbiorca, podany jest adres Nabywcy.
        A. GmbH odpowiada wyłącznie za transport Towarów z kraju trzeciego (np. Chiny)
        do portu w (...).

## Pytanie

Czy opisana transakcja w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym pomiędzy A. GmbH a
    Nabywcą stanowi transakcję poprzedzającą import towarów na terytorium Polski i jako
    taka nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcja pomiędzy A. GmbH a
    Nabywcą stanowi transakcję poprzedzającą import towarów na terytorium Polski i jako
    taka nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT).
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 Ustawy o VAT – rozumie się zasadniczo terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jedną z czynności opodatkowanych VAT jest import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy).
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z
    terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Za terytorium państwa trzeciego uznaje się terytorium państwa niewchodzące w skład
    terytorium Unii Europejskiej (art. 2 pkt 5 ustawy o VAT). Natomiast terytorium Unii
    Europejskiej to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (art. 2 pkt 3 ustawy o
    VAT).
    W myśl przepisu art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Z powyższych regulacji wynika, że sposób ustalania i poboru podatku VAT przy imporcie
    towarów jest ściśle związany z charakterem tej czynności jako podlegającej
    opodatkowaniu VAT. Sam fakt sprowadzenia towarów do kraju rodzi obowiązek
    rozliczenia i zapłaty VAT, ponieważ:
        definicja importu koncentruje się bowiem na samym fakcie fizycznego przywozu
        towarów,

        dla uznania danego przywozu z państwa trzeciego na terytorium Polski jako
        importu nie jest istotny ani cel przywozu, ani stosunek prawny, w ramach którego
        dokonano tego przywozu.
    Powyższe potwierdza to m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 18 listopada 2024 r. (sygn.
    0111-KDIB3- 3.4012.426.2024.1.MAZ, cyt.:
    „(...) przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
    na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta kładzie nacisk na czynność faktyczną, czyli
    przywóz towarów. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek
    prawny, w ramach którego dokonano przywozu.”
    W konsekwencji, transakcja podlega opodatkowaniu jako import towarów na terytorium
    kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, w sytuacji gdy spełnione są
    łącznie następujące warunki:
        towary są przywożone z terytorium państwa trzeciego na terytorium Polski,
        w momencie wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej towary znajdują się na
        terytorium Polski.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:
        Polska jest pierwszym krajem UE, do którego Towary transportowane z kraju
        trzeciego (Chiny) są dostarczane.
        Odprawa celna Towarów przeprowadzana jest przez Nabywcę w Polsce, gdzie
        następuje dopuszczenie towarów do obrotu na terenie Unii Europejskiej.
        Nabywca rozlicza cło i VAT z tytułu tej transakcji (importowy VAT).
    Mając na uwadze powyższe miejscem importu Towarów jest/będzie terytorium Polski.
    W tym kontekście należy ustalić, który podmiot jest/będzie w świetle przepisów ustawy o
    VAT podatnikiem VAT z tytułu dokonanego importu.
    Podatnikami podatku VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Na gruncie ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Stosownie do treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na
    podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar
    zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub
    zerową stawkę celną.
    Zgodnie z przepisem art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu
    towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego.
    Zgodnie z art. 5 pkt 12, 15, 16, 18 i 19 unijnego kodeksu celnego:

        „zgłoszenie celne” oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w
        określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną,
        wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają
        mieć zastosowanie;
        „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane;
        „procedura celna” oznacza jedną z następujących procedur, którą zgodnie z
        przepisami kodeksu można objąć towary:
      a. dopuszczenie do obrotu;
      b. procedury specjalne;
      c. wywóz;
        „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
        „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do przepisu art. 77 unijnego kodeksu celnego, dług celny w przywozie powstaje
    w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym
    jedną z następujących procedur celnych:
      a. dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b. odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Dłużnikiem jest zgłaszający. W
    przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz
    dokonuje się zgłoszenia celnego.
    Ciężar rozliczenia VAT z tytułu importu spoczywa zatem na podmiocie dokonującym
    przywozu/zgłoszenia celnego. W rezultacie, każdy podmiot importujący towary jest
    zobowiązany uiścić/rozliczyć VAT z tytułu importu towarów, które zostały przywiezione do
    Polski.
    Powyższe potwierdza m.in. interpretacja DKIS z 21 lutego 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.488. 2023.1.MW), cyt.:
    „Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu
    jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy
    podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach
    przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15
    ustawy, czy też nie. W konsekwencji, każdy podmiot importujący towary obowiązany jest
    uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża
    czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów.”
    Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że:
        A. GmbH nabywa Towary od Sprzedawcy na warunkach CIF Incoterms (port w (...)).
        Sprzedawca wystawia fakturę na rzecz A. GmbH zgodnie z przepisami chińskimi.

        A. GmbH sprzedaje Towary Nabywcy na warunkach CIF Incoterms (port w (...)).
        Zgodnie z warunkami CIF:
        Sprzedawca pokrywa koszty transportu towarów do portu docelowego,
        ubezpiecza je na czas transportu i ponosi koszty odprawy eksportowej.
        Ryzyko uszkodzenia lub utraty Towarów przechodzi ze Sprzedawcy na A. GmbH
        w momencie załadunku Towarów na statek w porcie załadunku (tj. Chiny).
        Ryzyko uszkodzenia lub utraty Towarów przechodzi z A. GmbH na Nabywcę w
        momencie załadunku Towarów na statek w porcie załadunku (tj. Chiny).
        Towary są transportowane bezpośrednio z Chin do Polski (port w (...)), tj. Polska jest
        pierwszym krajem UE, do którego Towary transportowane z kraju trzeciego są
        dostarczane.
        Nabywca jest odpowiedzialny za odprawę celną.
        Nabywca rozlicza cło i VAT z tytułu tej transakcji (importowy VAT).
        Na dokumentach celnych:
        Sprzedawca jest wskazany jako eksporter.
        Nabywca jest wskazany jako importer.
        Wnioskodawca nie jest wskazany na dokumentach celnych ani jako eksporter ani
        jako importer.
        Na świadectwie pochodzenia:
        Sprzedawca jest wskazany jako eksporter.
        Nabywca jest wskazany jako odbiorca.
        Polska jest wskazana jako kraj przeznaczenia.
        Na dokumentach transportowych (konosament morski) Nabywca jest wskazany
        jako odbiorca, podany jest adres Nabywcy.
    Nie ulega wątpliwości, iż to Nabywca jest/będzie podatnikiem VAT z tytułu importu
    Towarów, bowiem to na Nabywcy ciąży/ciążyć będzie obowiązek uiszczenia cła i VAT
    importowego z tytułu przywozu Towarów do Polski.
    Klasyfikacja dla potrzeb VAT transakcji następującej przed zaimportowaniem Towarów
    Skoro import Towarów stanowi transakcję, która podlega opodatkowaniu VAT przez
    Nabywcę, należy ustalić, jaki charakter z punktu widzenia polskiego VAT ma dokonana
    przez Spółkę dostawa Towarów na rzecz Nabywcy.
    W opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym:
        w dostawie łańcuchowej Towarów uczestniczą trzy podmioty, tj.:
        pierwszy podmiot w łańcuchu: Sprzedawca (podmiot spoza UE),
        drugi podmiot w łańcuchu: A. GmbH, pełniąca rolę pośrednika (podmiot
        austriacki),
        trzeci podmiot w łańcuchu: Nabywca, składający zgłoszenie celne (podmiot
        polski).
        Towary są transportowane bezpośrednio z Chin do Polski (port w (...)) na
        warunkach CIF (port w (...)) dla obu dostaw,
        A. GmbH odpowiada za transport Towarów z kraju trzeciego (tj. Chiny) do portu w
        (...).

    Oznacza to, że A. GmbH nabywa Towary od Sprzedawcy i jednocześnie sprzedaje je do
    Nabywcy.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów w
    przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
    ich nabywcę lub przez osobę trzecią – jest miejsce, w którym towary znajdują się w
    momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    W myśl przepisu art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są
    przedmiotem kolejnych, następujących po sobie dostaw oraz są wysyłane lub
    transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    Stosownie natomiast do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy o VAT dostawę towarów, która:
        poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
        następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W świetle przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów
    dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest
    również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za
    dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych
    towarów.
    Analogicznie brzmi również przepis art. 32 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa VAT”), który stanowi iż w
    przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub nabywcę lub
    też osobę trzecią, za miejsce dostawy uznaje się miejsce, w którym znajdują się towary w
    momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy.
    Akapit drugi art. 32 Dyrektywy VAT wskazuje jednak iż w przypadku, gdy, cyt. „miejsce
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów znajduje się na terytorium trzecim lub w
    państwie trzecim, uznaje się, że zarówno miejsce dostawy dokonywanej przez importera
    wskazanego lub uznanego zgodnie z art. 201 za osobę zobowiązaną do zapłaty VAT, jak i
    miejsce każdej kolejnej dostawy znajduje się w państwie członkowskim importu towarów.”
    Zarówno przepis art. 32 dyrektywy VAT, jak i stanowiący jego implementację przepis art.
    22 ust. 4 ustawy o VAT wskazują import towarów jako pierwszą transakcję opodatkowaną
    VAT. Ponadto, regulacje te wskazują również, że każda transakcja następująca po
    zaimportowaniu towarów podlega opodatkowaniu VAT w kraju importu.
    W przypadku transakcji dokonywanych przed zaimportowaniem towarów – miejscem
    dostawy towarów będzie miejsce, gdzie towary znajdowały się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
    Żaden z powołanych przepisów (ani żaden inny przepis ustawy o VAT czy Dyrektywy VAT)
    nie odnosi się natomiast do transakcji poprzedzającej import towarów. Powyższe
    jednoznacznie potwierdza, że transakcja taka w ogóle nie podlega regulacjom ustawy o
    VAT albowiem została dokonana poza UE, tj. przed zaimportowaniem towarów na
    terytorium jednego z krajów UE.
    Wniosek: Każda dostawa towarów poprzedzająca import towarów pozostaje poza
    zakresem regulacji ustawy o VAT, ponieważ:

        w odniesieniu do importu towarów na terytorium UE przepisy ustawy o VAT oraz
        Dyrektywy VAT jako pierwszą transakcję opodatkowaną VAT wskazują import
        towarów,
        żaden przepis ustawy o VAT oraz Dyrektywy VAT nie odnosi się do transakcji
        poprzedzającej import towarów.
    Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem Wniosku, w opisanym stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym Nabywca dokonuje importu Towarów na terytorium
    Polski. Jest to pierwsza czynność z jaką ustawa o VAT wiąże powstanie obowiązku
    rozliczenia tego podatku na terytorium Polski. W konsekwencji, dostawy poprzedzające
    dokonany import Towarów pozostają poza zakresem opodatkowania VAT w Polsce.
    Mając powyższe na uwadze:
        do dostawy pomiędzy A. GmbH a Nabywcą nie znajdują zastosowania przepisy art.
        22 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ A. GmbH nie jest podatnikiem z tytułu importu
        albo zaimportowania Towarów,
        import Towarów przez Nabywcę jest pierwszą czynnością podlegającą
        opodatkowaniu VAT w Polsce,
        dostawa Towarów dokonana przez A. GmbH na rzecz Nabywcy, stanowi transakcję
        poprzedzającą import Towarów i jako taka nie podlega opodatkowaniu VAT na
        terytorium Polski – dostawa ta stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
        podlega opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
        trzeciego.
    Spółka podkreśla, że przedstawiony powyżej sposób rozliczenia jest jedynym, który
    pozwala uniknąć podwójnego opodatkowania VAT tej samej dostawy, tj. zarówno z tytułu
    importu towarów, jak i z tytułu jakiejkolwiek innej dostawy. Tym samym odzwierciedla on
    unijną zasadę jednokrotności opodatkowania i neutralności VAT.
    Powyższa zasada została wielokrotnie wyrażona w dyrektywie VAT, zarówno w jej
    preambule, jak i w treści poszczególnych przepisów. Przykładowo w art. 145 ust. 2
    dyrektywy VAT wskazano, że państwa członkowskie powinny dostosowywać przepisy
    krajowe tak, aby zminimalizować zakłócenia konkurencji, a w szczególności, aby uniknąć
    przypadków nieopodatkowania lub podwójnego opodatkowania na terytorium wspólnoty.
    W przedmiocie zakazu podwójnego opodatkowania wypowiadał się również wielokrotne
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”). I tak np. w wyroku z 11
    września 2003 r., w sprawie C-155/01, Cookies World, Trybunał wskazał, iż opodatkowanie
    świadczenia usług w danym państwie, zgodnie z lokalną ustawą o VAT, w sytuacji gdy
    usługi te zostały już opodatkowane VAT wcześniej, powoduje podwójne ich
    opodatkowanie, sprzeczne z zasadą neutralności VAT.
    W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym VAT z tytułu importu towarów
    jest rozliczany przez ostatecznego nabywcę (Nabywcę) na terytorium kraju (w Polsce).
    Nałożenie dodatkowego obowiązku opodatkowania VAT dostawy realizowanej przez
    Spółkę na rzecz Nabywcy na terytorium Polski prowadziłoby zatem do naruszenia zasady
    neutralności podatku VAT.
    Powyższe potwierdza jednolita linia interpretacyjna organów podatkowych, w tym:
        interpretacja indywidualna DKIS z 24 lipca 2025 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.351.2025.2.KK), cyt.:

    „Odnosząc się do przedstawionych przez Państwa wątpliwości należy wskazać, że w
    analizowanym przypadku istotne jest, który uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu
    importu towarów. Zgodnie bowiem, z powołanym art. 22 ust. 4 ustawy, dostawę towarów
    wysyłanych z państwa trzeciego uważa się za dokonaną na terytorium państwa
    członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy
    dostawa ta jest dokonywana przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu
    importu albo zaimportowania tych towarów. Zatem, w przypadku importu towarów,
    pierwszą dostawą, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa
    dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju
    importu lub zaimportowania tych towarów. Dostawa, której przedmiotem jest towar
    niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako
    transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Z uwagi na to, że dostawy tej nie
    dokonuje importer towaru, taka transakcja podlega wyłączeniu z katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1
    ustawy.”
        interpretacja indywidualna DKIS z 18 listopada 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.426. 2024.1.MAZ), cyt.:
    „Uwzględniając uzasadnienie do pytania 1. należy wskazać, że Spółka, na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, będzie podatnikiem z tytułu importu towarów od dostawcy.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję VAT i zasadę jednokrotności opodatkowania, należy uznać,
    że transakcja przeniesienia prawa własności materiałów, dokonywana przez Dostawcę na
    rzecz Spółki, nie będzie ponownie podlegać opodatkowaniu VAT. Podatek od towarów i
    usług będzie już bowiem raz rozliczony z tytułu importu. Skoro zatem opisany we wniosku
    import towarów zostanie opodatkowany VAT w związku z dopuszczeniem towarów do
    obrotu, to należy uznać, iż pobranie ich z magazynu przez Wnioskodawcę jest wyłącznie
    wynikiem przyjętego modelu handlowo-rozliczeniowego pomiędzy Wnioskodawcą a
    Dostawcą i nie stanowi odrębnej czynności opodatkowanej VAT.
    Opodatkowanie VAT transakcji w Polsce po raz drugi prowadziłoby bowiem do
    podwójnego opodatkowania tych samych towarów, na tym samym etapie obrotu między
    Spółką a Dostawcą. Takie działanie godzi jednoznacznie w przytoczoną już zasadę
    jednokrotności opodatkowania.”
        interpretacja indywidualna DKIS z 18 kwietnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.45.
        2024.2.MR), cyt.:
    „Tym samym, posługując się wnioskowaniem a contrario, należy wskazać iż skoro
    ustawodawca wskazał te transakcje (import oraz późniejszą sprzedaż) jako opodatkowane
    VAT, to transakcje, które odbyły się przed importem nie podlegają opodatkowaniu VAT na
    terytorium kraju. Jest to uzasadnione zwłaszcza w świetle faktu, iż żaden inny przepis
    ustawy o VAT, czy Dyrektywy VAT nie odnosi się do transakcji poprzedzających import
    towaru w transakcji łańcuchowej.
    Należy zwrócić uwagę, iż w rozpatrywanym schemacie, odmienna interpretacja
    uregulowania art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powodowałaby podwójne opodatkowanie
    podatkiem VAT - importer byłby zmuszony uiścić VAT z tytułu importu towarów oraz z
    tytułu nabycia towaru (czy to od Wnioskodawcy czy podmiotu występującego w łańcuchu
    po Wnioskodawcy). Taka interpretacja jest niedopuszczalna na gruncie prawa
    wspólnotowego, jako naruszająca zasadę neutralności VAT. Tak więc, w opisanym
    schemacie, sprzedaż towaru przez Wnioskodawcę powinna być uznana za czynność
    nieopodatkowaną VAT w Polsce.”

        interpretacja indywidualna DKIS z 7 grudnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.538.
        2022.1.RM, cyt.:
    „(...) w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem
    z tytułu importu towarów w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Przy tym,
    dostawa, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie
    może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Z
    uwagi na to, że dostawy tej nie dokonuje importer towaru, taka transakcja podlega
    wyłączeniu z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy”.
        interpretacja indywidualna DKIS z 25 stycznia 2022 r., (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.1.
        2022.1.RM), cyt.:
    „Zgodnie z cyt. art. 22 ust. 4 ustawy, dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego
    uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo
    zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana
    przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania
    tych towarów. W świetle tego przepisu, w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez
    podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju importu lub
    zaimportowania tych towarów. Przy tym dostawa, której przedmiotem jest towar
    niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako
    transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Dostawy tej nie dokonuje importer
    towaru, co prowadzi do wyłączenia tej transakcji z katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy”.
    Wniosek:
    Opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcja pomiędzy A. GmbH a
    Nabywcą stanowi transakcję poprzedzającą import Towarów opodatkowany na
    terytorium Polski. Tym samym dostawa Towarów dokonywana przez Spółkę na rzecz
    Nabywcy nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji,
    gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 4-5 ustawy:

      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:
      Przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa
      trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    W myśl art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Zgodnie z zasadą terytorialności wynikającą z cyt. art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione w tym przepisie czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za
    wykonane na terytorium kraju. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia (dostawy)
    determinuje miejsce opodatkowania. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie
    państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana. Określenie miejsca
    świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku dostawy towarów, która odbywa się
    pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy
    dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest ta dostawa.
    W art. 22 ust. 1-4 ustawy uregulowano zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia
    przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji,
    w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy

    czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu.
    Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla
    każdej z nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest
    przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma
    miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno
    przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę
    „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”.
    Przepis art. 22 ust. 3 ustawy wskazuje, że:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl przepisu art. 22 ust. 3 ustawy wszystkie transakcje realizowane przed dostawą
    ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w
    państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy
    mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia
    towaru.
    Jednakże, stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Z powołanych przepisów wynika, że miejscem opodatkowania dostawy towarów, co do
    zasady, jest miejsce (kraj), w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki.
    Na ustalenie miejsca dostawy nie ma przy tym wpływu siedziba dostawcy (podatnika) –
    istotne jest jedynie miejsce, gdzie towar jest przechowywany i z którego jest przewożony
    ostatecznie do nabywcy.
    Z wniosku wynika, że A. GmbH uczestniczy w transakcji, w ramach której kupuje Towary
    od Sprzedawcy z kraju trzeciego (Chiny) na warunkach CIF Incoterms (port w (...)).
    Sprzedawca wystawia fakturę na rzecz A. GmbH zgodnie z przepisami chińskimi.
    Następnie Spółka sprzedaje Towary polskiemu Nabywcy na warunkach CIF Incoterms
    (port w (...)). Towary są transportowane bezpośrednio z Chin do Polski (port w (...)).

    Nabywca jest odpowiedzialny za odprawę celną, rozlicza cło i VAT z tytułu tej transakcji
    (importowy VAT). Jednocześnie na dokumentach celnych: Sprzedawca jest wskazany jako
    eksporter, Nabywca jest wskazany jako importer, natomiast Spółka nie jest wskazana na
    dokumentach celnych ani jako eksporter ani jako importer. Prawo do rozporządzania
    Towarami jak właściciel jest przenoszone z A. GmbH na Nabywcę przed importem do
    Polski. W momencie importu Nabywca jest właścicielem towarów. Polska natomiast jest
    pierwszym krajem UE, do którego Towary transportowane z kraju trzeciego są
    dostarczane. A. GmbH odpowiada wyłącznie za transport Towarów z kraju trzeciego (np.
    Chiny) do portu w (...).
    Wątpliwości sformułowane we wniosku dotyczą ustalenia, czy opisana transakcja
    pomiędzy A. GmbH a Nabywcą stanowi transakcję poprzedzającą import towarów na
    terytorium Polski i jako taka nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    W analizowanej sprawie, towar jest transportowany z kraju trzeciego (Chiny) do Polski.
    Zatem skoro następuje przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium
    Unii Europejskiej (do Polski), to tym samym w Polsce dochodzi do importu towarów, w
    rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych przez Państwa wątpliwości odnośnie opodatkowania
    opisanej transakcji należy wskazać, że w analizowanym przypadku istotne jest, który
    uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Zgodnie bowiem, z
    powołanym art. 22 ust. 4 ustawy, dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego
    uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo
    zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana
    przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania
    tych towarów. Zatem, w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą, która podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który
    jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju importu lub zaimportowania tych
    towarów. Dostawa, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na
    terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu
    VAT w Polsce. Z uwagi na to, że dostawy tej nie dokonuje importer towaru, taka transakcja
    podlega wyłączeniu z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że prawo do rozporządzania Towarami jak
    właściciel jest przenoszone z A. GmbH na Nabywcę przed importem do Polski. W
    momencie importu Nabywca jest właścicielem towarów. Co istotne w sprawie to Nabywca
    jest odpowiedzialny za odprawę celną, rozlicza cło i VAT z tytułu tej transakcji. Ponadto
    także na dokumentach celnych i świadectwie pochodzenia Nabywca jest wskazany jako
    importer.
    Zatem, skoro Spółka A. GmbH nie podatnikiem z tytułu importu towarów, to transakcja
    dokonana pomiędzy Spółką, a Nabywcą nie wpisuje się w dyspozycję art. 22 ust. 4 ustawy.
    W konsekwencji dostawę towarów dokonaną przez Spółkę na rzecz Nabywcy należy uznać
    - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną, a tym samym opodatkowaną, w
    miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Tym samym, dostawa
    towarów dokonana przez A. GmbH rzecz Nabywcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na terytorium kraju.
    W związku z tym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.