Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.83.2017.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-07
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez syndyka w części dotyczącej zakwalifikowania przychodów syndyka do działalności wykonywanej osobiście oraz w części dotyczącej terminu zapłaty podatku oraz rodzaju formularza zeznania podatkowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; syndycy; zaliczka; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2017 r. (data wpływu 8 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 9 maja 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez syndyka:

*   w części dotyczącej zakwalifikowania przychodów syndyka do działalności wykonywanej osobiście – **jest prawidłowe**
*   w części dotyczącej terminu zapłaty podatku oraz rodzaju formularza zeznania podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez syndyka.

Ponadto w dniu 9 maja 2017 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest doradcą restrukturyzacyjnym. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej. W marcu 2017 r. Wnioskodawca został wyznaczony przez Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych restrukturyzacyjnych na syndyka masy upadłości dwóch osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy zostanie wyznaczone, po zakończeniu każdego z postępowań, zgodnie z art. 4919 Prawa upadłościowego. Zgodnie z ust. 2 tegoż artykułu, może ono wynieść od ok. 2000,00 zł do ok. 16000,00 zł dla obu postępowań, przy czym najbardziej prawdopodobne wynagrodzenie będzie zbliżone do kwoty 8-10 tys. zł. Na podstawie postanowienia Sądu Wnioskodawca wystawi rachunki osobom upadłym i wypłaci sobie przyznane mu przez sąd wynagrodzenia ze środków zgromadzonych na rachunkach mas upadłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaki podatek od wynagrodzenia i w jakim terminie ma zapłacić osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej, wyznaczona przez sąd na syndyka w postępowaniu upadłościowym osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz jakie deklaracje PIT jest zobowiązana złożyć?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie przyznane mu przez sąd powinno być potraktowane jako działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy (chociaż pełnienie obowiązków syndyka nie zostało w tym art. explicite wymienione). Zainteresowany uważa, że należny podatek powinien rozliczyć i zapłacić składając zeznanie roczne (w jego przypadku PIT-37).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez syndyka:

*   w części dotyczącej zakwalifikowania przychodów syndyka do działalności wykonywanej osobiście – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej terminu zapłaty podatku oraz rodzaju formularza zeznania podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 powołanej ustawy, źródłami przychodów są odpowiednio:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Definicja działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zatem nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone do pozostałych źródeł przychodów, czyli do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy, tj. m.in. przychody zaliczone do działalności wykonywanej osobiście.

Stosownie do treści art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Należy zauważyć, że przychodu z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego, nadzorcy sądowego lub syndyka, nie zalicza się do przychodu uzyskiwanego z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Użycie przez ustawodawcę w art. 13 pkt 6 ww. ustawy słowa „zleca” nie oznacza, że bezwzględnie mamy tutaj do czynienia z umową zlecenia. Zlecenie dokonania czynności ma bowiem swoje źródło w stosownych przepisach prawa.

Stwierdzić należy, że kwalifikacja wynagrodzenia z tytułu wykonywania czynności w charakterze biegłego sądowego, nadzorcy sądowego lub syndyka do określonego źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych jest zależna od formy w jakiej dana osoba wykonuje swoją działalność zawodową.

Jak wynika z informacji przedstawionych w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca jest doradcą restrukturyzacyjnym, nie prowadzi działalności gospodarczej. W marcu 2017 r. Zainteresowany został wyznaczony przez Sąd na syndyka masy upadłości dwóch osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Odnosząc powołane wyżej przepisy prawa do opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu pełnienia czynności w charakterze syndyka masy upadłości należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tej części stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe, nie można jednak zgodzić się z Zainteresowanym, że należny podatek powinien rozliczyć i zapłacić składając zeznanie roczne PIT-37.

Jak wskazano w treści wniosku, na podstawie postanowienia Sądu Wnioskodawca wystawi rachunki osobom upadłym i wypłaci sobie przyznane przez Sąd wynagrodzenie ze środków zgromadzonych na rachunkach mas upadłości. Zatem przychody Wnioskodawcy z tytułu wykonywania czynności w charakterze syndyka zostaną uzyskane bez pośrednictwa płatnika, w konsekwencji w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie tego przepisu, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Zgodnie z art. 44 ust. 3a ww. ustawy, podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do art. 44 ust. 3c ww. ustawy, zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3a zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, zapłaconej w danym miesiącu ze środków podatnika.

Tym samym, Wnioskodawca ma obowiązek samodzielnego odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu dochodów opisanych w treści wniosku obliczonych w sposób oraz w terminach wskazanych w przepisach cytowanych powyżej. Przy tym, nie jest zobowiązany do składania w trakcie roku podatkowego jakichkolwiek deklaracji w związku z osiąganym przez Niego wynagrodzeniem.

Zgodnie natomiast z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

W przypadku Wnioskodawcy właściwym formularzem zeznania podatkowego, z uwagi na obowiązek samodzielnego opłacania zaliczek na podatek z tytułu wynagrodzenia za pełnienie czynności syndyka, będzie formularz PIT-36, a nie jak wskazał Wnioskodawca PIT-37. Formularz PIT-37 przeznaczony jest bowiem dla podatników, którzy w roku podatkowym wyłącznie za pośrednictwem płatnika uzyskali przychody ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej. Natomiast podatnicy, którzy niezależnie od liczby źródeł przychodów, uzyskali przychody m.in. ze źródeł przychodów, od których samodzielnie byli obowiązani opłacać zaliczki na podatek, składają zeznanie na formularzu PIT-36.

W tym samym terminie, stosownie do art. 45 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również zaliczek pobranych przez płatników.

Podsumowując, przychody Wnioskodawcy uzyskane z tytułu pełnienia czynności syndyka masy upadłości stanowią – w myśl art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychody z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Wnioskodawca zobowiązany będzie w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyska dochód, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 44 ust 3a ww. ustawy). Ponadto po zakończeniu roku podatkowego Zainteresowany będzie zobowiązany w terminie do 30 kwietnia złożyć zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym na formularzu PIT-36.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.