Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.33.2025.2.AS1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
wskaźnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    I. Działalność Wnioskodawcy i informacje podstawowe
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    on działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pracach
    programistycznych od (...) 2017 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem, programem
    komputerowym, aplikacją, modułem).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca rozliczał się i będzie rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów i opodatkowuje swoje dochody na zasadach podatku liniowego.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2021 oraz od roku 2026
    lata kolejne.
    II. Działalność twórcza
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych
    uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. rozwijał oprogramowanie niezbędne do rozwoju (...) przeznaczonej dla systemów (...) /
      (...). Wnioskodawca wytwarzał platformę do (...). Rozwiązanie było rozwijanie w języku

      (...) oraz wykorzystywało chmurę obliczeniową (...). W późniejszym okresie
      Wnioskodawca rozwijał moduły oprogramowania na potrzeby rozwoju rozwiązania (...)
      w języku (...) zgodnie z zaleceniami Zamawiającego.
    Od roku 2022 Wnioskodawca rozwija oprogramowanie (...) z wykorzystaniem (...)
    programując w języku (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca staje się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które to
    rozwinięcie stanowi odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskuje brzegowe
    informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustala czy
    jest w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć
    dane rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który testował i
    finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Wnioskodawca podczas świadczonych usług posiada profesjonalną wiedzę z zakresu
    programów komputerowych oraz nowych technologii programistycznych. Wnioskodawca
    za cel podstawowy działań twórczych postawił sobie stworzenie nowego programu
    komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii programistycznych.
    Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Celem
    Wnioskodawcy w zakresie źródeł finansowania była minimalizacja kosztów Zleceniodawcy,
    które mogłyby powstać przez konieczność wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym
    dostosował on technologię do aktualnego zaplecza technicznego Zleceniodawcy. O
    oryginalności tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt
    każdorazowego zastosowania odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę technologii
    programistycznych opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako
    utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Cechuje je to, że
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i które rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania
    programów komputerowych, powstają utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również zamierza uwzględnić
    dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu z IP BOX.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach swojej
    pracy.

    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu
    produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby wymagań
    biznesowych Zleceniodawcy.
    III. Przeniesienie praw majątkowych
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych
    następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez
    fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje
    w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program Zleceniodawcy, a
    Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw będzie fizyczne
    wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
    IV. Obliczenie dochodu
    Wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymuje łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne.
    Zdarza się, że otrzymuje również wynagrodzenie za naprawę błędów oraz konsultacje
    niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów. Dochód ten będzie każdorazowo
    wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki
    podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturze
    osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to jest w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych
    ewidencji i zapisek.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust.
    2 ustawy o PIT dokonuje wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa
    autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego – monitory - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    2. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    3. zakup licencji na oprogramowanie narzędziowe – (...) – potrzebny Wnioskodawcy do
      tworzenia kodu źródłowego, testowania oprogramowania. Nie jest to nabycie WNIP,
      wyników B+R czy gotowego IP .
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,

    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 stycznia 2019 roku.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca poprzez oprogramowanie rozumie zbiór algorytmów oraz kodu
    źródłowego napisanych przy użyciu języków programowania oraz technologii
    programistycznych, które w rezultacie tworzą program komputerowy pozwalający na
    realizację komend na urządzeniach elektronicznych. Wnioskodawca używa te pojęcia
    zamiennie.
    Wnioskodawca nie uczestniczy w cudzych pracach polegających na wytwarzaniu oraz
    rozwijaniu oprogramowania.
    Twórczy charakter prowadzonej działalności przejawia się na zastosowaniu nowoczesnych
    technologii programistycznych oraz języków programowania w reakcji na przedstawione
    przez Zleceniodawcę Wnioskodawcy potrzeby biznesowe, na podstawie których ten
    tworzy nowe oprogramowanie.
    Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskał biznesowe informacje od swojego Zleceniodawcy
    o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustalał, czy jest w stanie w oparciu o aktualne
    rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Wnioskodawca na
    tej podstawie stworzył prototyp, który testował i ostatecznie dokonał implementacji
    rozwiązania.
    Wnioskodawca tworzył i rozwijał programy komputerowe wskazane we wniosku.
    Wnioskodawca używał przy tym technologii określonych we wniosku. Każdorazowo
    Wnioskodawca uzyskiwał warunki biznesowe swojego Zleceniodawcy.
    Przemawia za tym zastosowanie technologii i języków programowania określonych we
    wniosku.
    Wnioskodawca na wstępie postanowił sobie stworzenie nowego programu
    komputerowego. Jedynym źródłem finansowania jest wynagrodzenie otrzymywane przez
    Wnioskodawcę od Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca wykonał zamierzony cel i stworzył nowe programy komputerowe.
    Wnioskodawca ma na myśli harmonogramy będące wewnętrznymi zapiskami i notatkami
    Wnioskodawcy celem dotrzymania odpowiednich terminów.
    Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
    Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania
    skryptów w językach programowania. Wnioskodawca wykorzystywał technologie opisane
    wyżej w odpowiedziach na pytania. Oprogramowania, które stworzył Wnioskodawca nie
    istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie
    działalności swojego Zleceniodawcy.
    Wnioskodawca tworząc i rozwijając Oprogramowanie używa języków programowania i
    technologii dobierając je zarówno do tworzonego programu komputerowego oraz w taki
    sposób, aby Zleceniodawca mógł korzystać z tego oprogramowania przy aktualnej
    możliwości technologicznej urządzeń.
    Wnioskodawca oferuje swojemu Zleceniodawcy takie produkty, jakie są przedmiotem jego
    zapotrzebowania. Wnioskodawca nie posiada konkretnego asortymentu.
    Wnioskodawca oparł swoje działanie na językach i technologiach określonych we wniosku.

    Wnioskodawca zaplanował stworzenie nowych programów komputerowych w zależności
    od wymagań stawianych przez jego Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca za cel postawił sobie stworzenie takiego programu, który ułatwi
    działalność gospodarczą swojego Zleceniodawcy, a dodatkowo będzie w takich
    technologiach, które umożliwią Zleceniodawcy używanie tych programów na aktualnie
    posiadanych urządzeniach.
    Wnioskodawca realizował te zaplanowane przedsięwzięcie w formie zorganizowanej. W
    pierwszej kolejności Wnioskodawca zebrał wszystkie wymagania biznesowe, dzięki czemu
    mógł On określić zarówno jakie technologie i języki programowania wykorzysta, ale
    również określić czy dane rozwiązane na ten moment jest możliwe do stworzenia.
    Następnie Wnioskodawca korzystając z konkretnych technologii i języków programowania
    tworzy prototyp, który następnie po fazie testów implementował do Zleceniodawcy.
    Efektem tych działań jest program komputerowy, o opisanych we wniosku cechach. Są to
    zupełnie nowe rozwiązania w postaci nowych programów komputerowych.
    Efekty pracy Wnioskodawcy (dotyczy zarówno tworzenia jak i rozwijania
    oprogramowania), które Wnioskodawca nazywa odpowiednio „oprogramowaniem”
    zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy
    przysługują majątkowe prawa autorskie do oprogramowania, z tą uwagą, że
    Wnioskodawca przenosi prawa majątkowe na Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca otrzymuje łączne wynagrodzenie za świadczone usługi. Wnioskodawca
    dokonuje wyodrębnienia wynagrodzenia za przeniesienie praw majątkowych do
    konkretnych programów komputerowych.
    Przenoszenie praw majątkowych odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie
    pisemnej ze wskazanymi polami eksploatacji, na których następuje takie przeniesienie.
    Przeniesienie praw majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie
    ustalenia utworu, poprzez fizyczne przekazanie stworzonej dokumentacji w postaci
    projektu programu komputerowego. Wyodrębnienie programu komputerowego
    /oprogramowania komputerowego następuje w momencie jego ukończenia.
    Wnioskodawca przekazuje Projekt oraz dokumenty stworzone podczas prac nad
    programem Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia
    tych praw będzie fizyczne przekazanie dokumentacji poprzez umieszczenie go w
    repozytorium w chmurze.
    Wnioskodawca wskazuje na funkcjonalny związek:
    1. zakup sprzętu komputerowego – monitory - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    2. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    3. zakup licencji na oprogramowanie narzędziowe – (...) – potrzebny Wnioskodawcy do
      tworzenia kodu źródłowego, testowania oprogramowania. Nie jest to nabycie WNIP,
      wyników B+R czy gotowego IP .
    Wnioskodawca przyporządkowuje w dacie ich poniesienia względem tworzonych lub
    rozwijanych programów komputerowych rozdzielając je proporcjonalnie do przychodów
    IP BOX (z przeniesienia praw majątkowych do programów komputerowych).
    Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego”/„oprogramowania”.
    Są to podmioty polskie i wszystkie usługi są świadczone w Polsce.
    Pytania

    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako całość
      działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy ze
      Zleceniodawcą polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają
      definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
      wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
      komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
      preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery "a" wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad.1.
    Zdaniem Wnioskodawcy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako
    całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze Zleceniodawcą
    polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z
    późn. zm.).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust.1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    UPSWN, rozumie się:
        badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca

    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku, Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a ust 1 pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem
    definicje prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.), Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” oprogramowanie, co
    ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt. 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega ono ochronie prawnej.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w
    ramach sprzedaży tych praw.
    Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.

    Zarówno tworzone jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe). W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest
    zaprowadzić ewidencję, która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie
    ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej nadto wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie
    przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w
    stawce 5%.
    Ad.4.
    Zdaniem Wnioskodawcy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery "a"
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego – monitory - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    2. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    3. zakup licencji na oprogramowanie narzędziowe – (...) – potrzebny Wnioskodawcy do
      tworzenia kodu źródłowego, testowania oprogramowania. Nie jest to nabycie WNIP,
      wyników B+R czy gotowego IP .
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe
      w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane
    przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych
    rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie
    tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy.
    Wskazuje Pan, że w ramach prowadzonych prac twórczych rozwijał Pan oprogramowanie
    niezbędne do rozwoju (...) przeznaczonej dla systemów (...). Wytwarzał Pan platformę do
    (...). Rozwiązanie było rozwijanie w języku (...) oraz wykorzystywało chmurę obliczeniową
    (...). W późniejszym okresie rozwijał Pan moduły oprogramowania na potrzeby rozwoju
    rozwiązania (...) w języku (...) zgodnie z zaleceniami Zamawiającego. Od roku 2022 rozwija
    Pan oprogramowanie (...) z wykorzystaniem (...) programując w języku (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może

    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Posiada Pan profesjonalną wiedzę z zakresu programów komputerowych oraz nowych
    technologii programistycznych. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia
    programu komputerowego, kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest
    program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Wykorzystuje Pan te wyniki
    we wszystkich efektach swojej pracy.
    Pana projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności oraz niepowtarzalny charakter.
    Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy.
    Ponadto, wskazał Pan, że efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się
    każdorazowo jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i które rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie
    „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania programów komputerowych, powstają utwory
    zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt

    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny
    tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. W pierwszej fazie uzyskuje Pan brzegowe informacje od swojego
    Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej ustala Pan czy jest w stanie w oparciu o aktualne
    rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Na tej podstawie
    stworzył Pan prototyp, który testował i finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Posiada Pan profesjonalną wiedzę z zakresu programów komputerowych oraz nowych
    technologii programistycznych. Za cel podstawowy działań twórczych postawił sobie
    stworzenie nowego programu komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich
    technologii programistycznych. Działania te mają na celu usprawnienie działalności
    gospodarczej Zleceniodawcy. Pana celem w zakresie źródeł finansowania była
    minimalizacja kosztów Zleceniodawcy, które mogłyby powstać przez konieczność
    wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym dostosował Pan technologię do aktualnego
    zaplecza technicznego zleceniodawcy. O oryginalności tworzonych lub rozwijanych
    programów komputerowych przemawia fakt każdorazowego zastosowania odpowiednio
    dobranych przez Pana technologii programistycznych opisanych w niniejszym wniosku.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania
    programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Łączy
    Pan wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania skryptów w
    językach programowania. Rozwijał Pan oprogramowanie niezbędne do rozwoju (...)
    przeznaczoną dla (...). wytwarzał Pan platformę do (...). Rozwiązanie było rozwijanie w
    języku (...) oraz wykorzystywało chmurę obliczeniową (...). W późniejszym okresie rozwijał
    Pan moduły oprogramowania na potrzeby rozwoju rozwiązania (...) w języku (...) zgodnie z
    zaleceniami Zamawiającego. Od roku 2022 rozwija Pan oprogramowanie (...) z
    wykorzystaniem (...) programując w języku (...). Oprogramowania, które Pan stworzył nie
    istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie
    działalności Pana Zleceniodawcy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet

    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Ponadto posiada Pan profesjonalną
    wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim
    doświadczeniem zawodowym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego

      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) * 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;

      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Mógł więc Pan za lata 2019 r., 2020 r., 2021 r. oraz będzie Pan mógł za 2026 r. i lata
    kolejne zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach
    prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i
    prawny).
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów:

        1. zakupu sprzętu komputerowego – monitorów;
        2. usługi księgowych;
        3. zakupu licencji na oprogramowanie narzędziowe – (...);
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na:
        1. zakup sprzętu komputerowego – monitorów;
        2. usługi księgowe;
        3. zakup licencji na oprogramowanie narzędziowe – (...)
    mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności
    intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów
    prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem

    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.