Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP2-2.4512.216.2016.2.AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-01-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania w całości lub w części podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dom; gmina; inwestycje; kultura; modernizacja; odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; podatek-odzyskanie podatku; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; projekt; remonty; zadania; zadania-zadania publiczne; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 2 grudnia 2016 r. (data wpływu 7 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismami z 12 stycznia 2017 r. (data wpływu 18 stycznia 2017 r.) oraz z 20 stycznia 2017 r. (data wpływu 26 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania w całości lub w części podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania w całości lub w części podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”. Wniosek uzupełniono pismami z 12 stycznia 2017 r. oraz 20 stycznia 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz uzupełnienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, o numerze NIP X nadanym w dniu 1 sierpnia 2011 r. i składa miesięczne deklaracje VAT-7 w zakresie podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina przystępuje do projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”.

Projekt dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Oś priorytetowa V – Ochrona środowiska, dziedzictwa kulturowego i naturalnego, Poddziałanie 5.3.1 – Dziedzictwo kulturowe i kultura, „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”.

Zakres planowanego przedsięwzięcia wynika z analizy problemów zarówno jednostki, jak i grup docelowych, i obejmuje:

*   wykonanie systemu klimatyzacyjnego typu kanałowego w sali widowiskowej,
*   montaż windy – kabinowej platformy hydraulicznej dostosowanej do przewozu osób niepełnosprawnych,
*   dostosowanie toalety do potrzeb osób niepełnosprawnych w Miejskim Domu Kultury,
*   umieszczenie w holu oraz na I piętrze MDK-u tablic informacyjnych, informujących o bieżącym programie MDK oraz planowanych wydarzeniach,
*   zakup drukarki z możliwością druku ofert kulturalnych w systemie Braillea,
*   zakup i montaż 2 lamp z zasilaniem solarnym,
*   aktualizację strony internetowej MDK wraz ze stworzeniem podstron w dwóch językach obcych – niemieckim i angielskim,
*   wydruk i dystrybucję materiałów informacyjnych na temat celów projektu i lepszego zrozumienia potrzeby realizacji projektu z wykorzystaniem kodów QR oraz alfabetem Braillea.

Wartość projektu: 418.846,28 zł

Dofinansowanie: 356.019,33 zł

Opisany we wniosku projekt realizowany będzie w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, co należy do zadań własnych gminy i związane jest bezpośrednio z realizacją ustawowych i statutowych zadań gminy, stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. Projekt opisany we wniosku, mieści się w następujących kategoriach działań wymienionych w punktach 9 i 15 powołanego wyżej artykułu. Zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w szczególności zadania te obejmują sprawy:

*   instytucji kultury,
*   utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Mienie które powstanie w wyniku realizowanego projektu będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywana czynności niepodlegających opodatkowaniu. Towary i usługi nabyte w ramach ww. projektu będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu do wniosku, Zainteresowany wskazał, że:

1.  Miejski Dom Kultury posiada odrębną podmiotowość prawną od Gminy, art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Posiada numer Regon.
2.  Miejski Dom Kultury prowadzi działalność na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, tj. jako instytucja kultury wpisana jest do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Organizatora.
3.  Miejski Dom Kultury nie podlega centralizacji podatkiem VAT. Miejski Dom Kultury jest odrębnym od Gminy podatnikiem podatku VAT. Miejski Dom Kultury dokonuje odrębnych od Gminy rozliczeń dla potrzeb podatku VAT. Miejski Dom Kultury prowadzi ewidencję sprzedaży odrębnie od jednostki samorządu terytorialnego Gminy.
4.  Gmina nie zarządza budynkiem Miejskiego Domu Kultury.
5.  W budynku który będzie modernizowany w ramach projektu Miejski Dom Kultury realizuje następujące czynności opodatkowane:
    *   wynajem sal,
    *   sprzedaż biletów wstępu na imprezy kulturalne.
6.  Właścicielem budynku Miejskiego Domu Kultury jest Gmina, która na mocy umowy użyczenia z dnia 6 czerwca 2016 r. oddała budynek do bezpłatnego używania przez MDK. Beneficjentem projektu jest Gmina w związku z czym faktury za inwestycję będą wystawiane na Gminę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)” będzie możliwość odzyskania w całości lub części podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (własne stanowisko w sprawie oceny prawnej ostatecznie uzupełnione pismem z 20 stycznia 2017 r.), w odniesieniu do wskazanego we wniosku zdarzenia przyszłego nie będzie prowadził żadnej działalności mającej charakter odpłatny, nie będzie to zatem ani odpłatna dostawa towarów, ani też odpłatne świadczenie usług w rozumieniu przytoczonego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również jakakolwiek z dalej wymienionych w punktach 2-5 rodzajów działalności, które w obrocie gospodarczym skutkują koniecznością naliczenia podatku VAT. A zatem, skoro na przedmiotach wymienionych w treści wniosku, nie będzie odbywała się działalność tego typu, w ocenie Wnioskodawcy brak jest również podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak bowiem wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Wykorzystanie przedmiotu inwestycji nie będzie w żaden sposób wiązało się z opodatkowaniem podatkiem VAT. Faktury VAT dokumentujące zakupy związane z realizowanym projektem będą wystawiane na Gminę.

W zakresie odliczenia podatku VAT w odniesieniu do realizowanego projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenia standardu technicznego (…)” – zdaniem Wnioskodawcy nie ma możliwości odzyskania w całości lub części podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlegają czynności wykonywane odpłatnie. Równocześnie, niektóre czynności wykonywane nieodpłatnie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jako czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług.

Mając na uwadze, że konstrukcja całego systemu podatku od wartości dodanej w krajach członkowskich UE podlega ścisłej harmonizacji, co oznacza, że polskie przepisy dotyczące podatku od towarów i usług muszą być zgodne z przepisami wspólnotowymi, w szczególności z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, przy interpretowaniu przepisów dotyczących funkcjonowania podatku VAT należy brać pod uwagę orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje jak prawidłowo powinny być stosowane przepisy tego podatku.

W wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie 89/81 Hongkong Trade Development Council dotyczącym interpretacji przepisów drugiej dyrektywy Rady 67/228 Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, że w sytuacji gdy „działalność podmiotu polega wyłącznie na świadczeniu usług bez pobrania za te usługi bezpośredniego wynagrodzenia, nie istnieje podstawa prawna naliczenia podatku, w związku z czym usługi świadczone bezpłatnie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT” (pkt 10 wyroku). Ponadto, w wyroku z 6 października 2009 r. w sprawie C-267/08 SPÖ Trybunał zaznaczył, że „podstawą opodatkowania usług jest wszystko to, co zostało otrzymane jako świadczenie wzajemne za wyświadczoną usługę, a tym samym świadczenie usług jest opodatkowane jedynie wtedy, jeżeli istnieje bezpośredni związek pomiędzy wyświadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Wynika stąd, że świadczenie usług dokonywane jest »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy” (pkt 19 wyroku). W wyroku tym Trybunał rozstrzygnął, że działalność reklamowa prowadzona przez oddział partii (SPÖ) nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy, bowiem działalność ta nie pozwala na stałe osiąganie zysków, a jedynie „pozwala na prowadzenie działań informacyjnych w ramach realizacji jej celów politycznych, polegających na rozpowszechnianiu idei partii jako organizacji politycznej. (\`(...)\`) Wykonując tę działalność SPÖ nie działa jednak na żadnym rynku” (pkt 24).

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest więc odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług (ewentualnie nieodpłatne zrównane z odpłatnym świadczeniem), jednak aby takie czynności podlegały opodatkowaniu muszą być one wykonywane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in.:

*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy);
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 cyt. ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że w pozostałym zakresie, np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i przystępuje do projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”. Projekt dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Oś priorytetowa V – Ochrona środowiska, dziedzictwa kulturowego i naturalnego, Poddziałanie 5.3.1 – Dziedzictwo kulturowe i kultura. Zakres planowanego przedsięwzięcia wynika z analizy problemów zarówno jednostki, jak i grup docelowych, i obejmuje:

*   wykonanie systemu klimatyzacyjnego typu kanałowego w sali widowiskowej,
*   montaż windy – kabinowej platformy hydraulicznej dostosowanej do przewozu osób niepełnosprawnych,
*   dostosowanie toalety do potrzeb osób niepełnosprawnych w Miejskim Domu Kultury,
*   umieszczenie w holu oraz na I piętrze MDK-u tablic informacyjnych, informujących o bieżącym programie MDK oraz planowanych wydarzeniach,
*   zakup drukarki z możliwością druku ofert kulturalnych w systemie Braillea,
*   zakup i montaż 2 lamp z zasilaniem solarnym,
*   aktualizację strony internetowej MDK wraz ze stworzeniem podstron w dwóch językach obcych – niemieckim i angielskim,
*   wydruk i dystrybucję materiałów informacyjnych na temat celów projektu i lepszego zrozumienia potrzeby realizacji projektu z wykorzystaniem kodów QR oraz alfabetem Braillea.

Wnioskodawca wskazał, że opisany we wniosku projekt realizowany będzie w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, co należy do zadań własnych gminy i związane jest bezpośrednio z realizacją ustawowych i statutowych zadań gminy. Mienie które powstanie w wyniku realizowanego projektu będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywana czynności niepodlegających opodatkowaniu. Towary i usługi nabyte w ramach ww. projektu będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy. Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku, Zainteresowany wskazał, że Miejski Dom Kultury posiada odrębną podmiotowość prawną od Gminy. Miejski Dom Kultury prowadzi działalność na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, tj. jako instytucja kultury wpisana jest do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Organizatora. Miejski Dom Kultury nie podlega centralizacji podatkiem VAT, jest odrębnym od Gminy podatnikiem podatku VAT oraz dokonuje odrębnych od Gminy rozliczeń dla potrzeb podatku VAT i prowadzi ewidencję sprzedaży odrębnie od jednostki samorządu terytorialnego Gminy. Gmina nie zarządza budynkiem Miejskiego Domu Kultury. W budynku, który będzie modernizowany w ramach projektu Miejski Dom Kultury realizuje następujące czynności opodatkowane – wynajem sal oraz sprzedaż biletów wstępu na imprezy kulturalne. Właścicielem budynku Miejskiego Domu Kultury jest Gmina, która na mocy umowy użyczenia oddała budynek do bezpłatnego używania przez MDK. Beneficjentem projektu jest Gmina w związku z czym faktury za inwestycje będą wystawiane na Gminę.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odzyskania podatku naliczonego w całości lub w części w związku z realizacją projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (\`(...)\`)”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie z całokształtu działań Wnioskodawcy wynika, że nabycie towarów i usług w ramach projektu, o którym mowa w opisie sprawy, nie będzie mieć związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Analizując kwestię prawa do odzyskania zwrotu podatku VAT związanego z wydatkami na zrealizowanie projektu dotyczącego budynku Miejskiego Domu Kultury, który został przekazany na podstawie umowy użyczenia i oddany nieodpłatnie przez Gminę na rzecz MDK, należy wskazać, że Gmina nie będzie wykorzystywała ww. majątku do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Gmina będzie beneficjentem projektu, a nabycie towarów i usług związane z ponoszonymi wydatkami będzie służyło wykonywaniu jej zadań publicznoprawnych (m.in. w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych). Mając na uwadze okoliczność, że projekt będzie dotyczył budynku Miejskiego Domu Kultury, którego właścicielem jest Gmina i został on przekazany nieodpłatnie, wówczas Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynności takie nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji powoduje brak możliwości odzyskania w całości lub w części podatku VAT.

Reasumując, w odniesieniu do realizowanego projektu pn.: „Zakup wyposażenia i podwyższenie standardu technicznego (…)”, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania w całości lub w części podatku VAT, gdyż w analizowanym przypadku – nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, § 2 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

W konsekwencji stwierdzić należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.