Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.440.132.2023.4.EZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-07-05
Teza: WIS usługa – usługa, za którą pobierana jest opłata za wydanie Karty.
Słowa kluczowe: bilety; film; karta; rabaty; usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 23% ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa - usługa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 13

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 19 kwietnia 2023 r.), uzupełnionego pismem z dnia 31 maja 2023 r. (data wpływu 1 czerwca 2023 r.) oraz pismem sygnowanym datą 31 maja 2023 r. (data wpływu 23 czerwca 2023 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: usługa – usługa, za którą pobierana jest opłata za wydanie Karty (…)

**Opis usługi**:

Usługa, za którą pobierana jest opłata za wydanie „Karty (…)” dla klientów kina jest świadczeniem opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, a sama karta upoważnia do bezpłatnego wejścia na seans filmowy po uzbieraniu (…) naklejek na karcie. Warunkiem stania się posiadaczem „Karty (…)” jest zakupienie karty wraz z biletem na dowolny seans w kinie. Koszt zakupu karty wynosi (…) zł i jest możliwy wyłącznie podczas transakcji zakupu biletu na dowolny seans w kinie. Opłata za wydanie „Karty (…)” została skalkulowana tylko w oparciu o koszty zakupu usługi poligraficznej. Do ceny sprzedaży nie doliczono marży. Opłaty nie ustalono na podstawie cen rynkowych ani w celu uzyskania zysku ze sprzedaży karty. Cena została uzależniona od korzyści, jakie może osiągnąć sprzedawca. Posiadanie karty skłoni klientów do regularnego korzystania z usług kina. Wykorzystana karta podlega zwrotowi kasjerowi. Karta nie uprawnia do zniżek i promocji poza obowiązującymi w aktualnym cenniku kina, jest ważna bezterminowo i jest bezimienna.

**Rozstrzygnięcie**: usługa niewymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, opodatkowana zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy

**Stawka podatku od towarów i usług**: 23%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 1 i ust. 13 w zw. z art. 146ea pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

**Cel wydania WIS**: określenie stawki podatku od towarów i usług.

**Zastrzeżenie:** Wskazuje się, że niniejsza WIS ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy usługa ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, czego weryfikacja pozostaje poza zakresem postępowania w sprawie wydania WIS. W zakresie ustalenia, czy przedmiotowa usługa, objęta niniejszą WIS, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca może zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

**UZASADNIENIE**

W dniu 19 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 1 czerwca 2023 r. poprzez doprecyzowanie opisu usługi, przesłanie (…) oraz w dniu 23 czerwca 2023 r. o przesłanie prawidłowo podpisanego uzupełnienia wniosku z dnia 31 maja 2023 r.

**W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi**

Dom Kultury prowadzi kino pod nazwą „(…)”. W kasie kina wydawane są osobom fizycznym „Karty (…)”. Warunkiem stania się posiadaczem „Karty (…)” jest zakupienie karty wraz z biletem na dowolny seans w kinie. Koszt zakupu karty wynosi (…) zł i jest możliwy wyłącznie podczas transakcji zakupu biletu na dowolny seans w kinie. Karta nie jest kartą płatniczą. „Karta (…)” to (\`(...)\`) karta o wymiarach (…) cm, której druk Dom Kultury zleca firmie poligraficznej. Graficznie karta na awersie zawiera (…).. Karta zawiera okienka ponumerowane od (…) oraz okienko z napisem „wejście bezpłatne”. Na karcie zaznaczony zostaje każdy bilet do kina zakupiony przez posiadacza karty bez względu na jego cenę. Zaznaczenie polega na przyklejeniu przez kasjera naklejki w okienku „Karty (…)”. Po zakupieniu (…) biletów i tym samym zebraniu (…) naklejek, które zostały oznaczone na karcie, posiadacz karty ma prawo do bezpłatnego jednego wejścia na jeden dowolny seans w kinie, posiadacz karty powinien zgłosić się z kartą do kasy kina w celu dokonania weryfikacji i wydania bezpłatnej wejściówki. Wykorzystana karta podlega zwrotowi kasjerowi. Karta nie uprawnia do zniżek i promocji poza obowiązującymi w aktualnym cenniku kina. Karta jest ważna bezterminowo. Karta jest bezimienna.

Pismem z dnia 31 maja 2023 r. Wnioskodawca doprecyzował opis usługi w następujący sposób:

Dom Kultury (…) jest samorządową jednostką instytucją kultury działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 194, z późn. zm.) oraz statutu zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy (…). Dom Kultury posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie podlega zwolnieniu podmiotowemu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 6 ustawy nie stosuje się do:

1) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

2) czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Stosowanie do art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33 lit. a, nie ma zastosowania do usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach; wstępu: na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych, do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym – wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą; usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach; działalności agencji informacyjnych; usług wydawniczych – usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34; usług ochrony praw.

Analizując powołane wyżej regulacje zauważyć należy, iż czynność wydania „Karty (…)” jest świadczeniem opodatkowanym niespełniającym przesłanek o charakterze zwolnienia przedmiotowego, tj. świadczenia usług kulturalnych.

Opłata za wydanie „Karty (…)” została skalkulowana tylko w oparciu o koszty zakupu usługi poligraficznej (projekt graficzny wykonany został przez pracownika Domu Kultury, koszty przesyłki poniósł Dom Kultury). Do ceny sprzedaży nie doliczono marży. Opłaty nie ustalono na podstawie cen rynkowych ani w celu uzyskania zysku ze sprzedaży karty. Cena została uzależniona od korzyści, jakie może osiągnąć sprzedawca. Dom Kultury założył, że symboliczna cena sprzedaży „Karty (…)” będzie dostępna dla szerszej grupy nabywców i skłoni ich do dokonania decyzji zakupowej biletów do kina, mając na uwadze prawo do bezpłatnego jednego wejścia. Założono, że posiadanie karty skłoni klientów do regularnego korzystania z usług kina.

Do ww. pisma dołączono

(…).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 0112-KDSL2-2.440.132.2023.3.EZ tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 27 czerwca 2023 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

**Uzasadnienie klasyfikacji usługi**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu, niebędące dostawą towarów. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru czynności należy mieć na względzie, że **ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów, w myśl art. 7 ustawy.**

Stosownie do pkt 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU pod pojęciem usług rozumie się:

\- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych – usługi na rzecz produkcji,

\- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Z powyższego wynika, że usługami w rozumieniu PKWiU są czynności świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów (jednostek organizacyjnych), lub na rzecz ludności, czyli usługami są czynności (będące końcowym efektem działalności) wykonywane na zlecenie innej jednostki lub na rzecz ludności.

Pojęcie usługi na gruncie podatku od towarów i usług ma zatem szersze znaczenie niż pojęcie „czynności o charakterze usługowym” zawarte w zasadach metodycznych PKWiU.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi kino, gdzie w kasie kina wydawane są osobom fizycznym „Karty (…)”. Czynność wydania „Karty (…)” – jak wskazał Wnioskodawca – jest świadczeniem opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Warunkiem stania się posiadaczem „Karty (…)” jest zakupienie karty wraz z biletem na dowolny seans w kinie. Koszt zakupu karty wynosi (…) zł i jest możliwy wyłącznie podczas transakcji zakupu biletu na dowolny seans w kinie. Opłata za wydanie karty została skalkulowana tylko w oparciu o koszty zakupu usługi poligraficznej. Do ceny sprzedaży nie doliczono marży. Opłaty nie ustalono na podstawie cen rynkowych ani w celu uzyskania zysku ze sprzedaży karty. Wnioskodawca założył, że symboliczna cena sprzedaży karty będzie dostępna dla szerszej grupy nabywców i skłoni ich do dokonania decyzji zakupowej biletów do kina, mając na uwadze prawo do bezpłatnego jednego wejścia. Założono, że posiadanie karty skłoni klientów do regularnego korzystania z usług kina. Karta zawiera okienka ponumerowane od (…) oraz okienko z napisem „wejście bezpłatne”. Na karcie zaznaczony zostaje każdy bilet do kina zakupiony przez posiadacza karty bez względu na jego cenę. Zaznaczenie polega na przyklejeniu przez kasjera naklejki w okienku „Karty (…)”. Po zakupieniu (…) biletów i tym samym zebraniu (…) naklejek, które zostały oznaczone na karcie, posiadacz karty ma prawo do bezpłatnego jednego wejścia na jeden dowolny seans w kinie, posiadacz karty powinien zgłosić się z kartą do kasy kina w celu dokonania weryfikacji i wydania bezpłatnej wejściówki. Wykorzystana karta podlega zwrotowi kasjerowi. Karta nie uprawnia do zniżek i promocji poza obowiązującymi w aktualnym cenniku kina. Karta jest ważna bezterminowo i jest bezimienna.

Z opisu usługi będącej przedmiotem wniosku wynika, że usługa, za którą pobierana jest opłata za wydanie „Karty (…)” **nie wyczerpuje znamion usługi w rozumieniu PKWiU**. Wobec powyższego, nie może być ona przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 146ea pkt 1 ustawy, w roku 2023 stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

W myśl art. 41 ust. 13 ustawy, do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę.

W związku z powyższym, do usługi będącej przedmiotem analizy – niewymienionej w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej – stosuje się stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 13 w zw. z art. 146ea pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do **usług** tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do **usługi** będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

\- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

\- **usługa**, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

**Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia** (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

\- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do **usługi** będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

\- klasyfikacja usługi, lub

\- stawka podatku właściwa dla usługi lub

\- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).