Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.776.2025.4.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Prawo do odliczenia 50 % podatku VAT od wydatków
związanych z samochodami osobowymi.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50 % podatku VAT od
    wydatków związanych z samochodami osobowymi oraz podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 sierpnia 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności prawniczej (PKD
    69.10.Z) - kancelarię radcy prawnego. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT. Dochody
    uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem
    liniowym. Siedzibą Wnioskodawcy jest miejsc. ... (gmina ...). Specyfika pracy wnioskodawcy
    wymaga częstego przemieszczania się, do czego niezbędnym narzędziem jest samochód
    osobowy. Wnioskodawca porusza się samochodem osobowym do celów prowadzenia
    działalności gospodarczej zarówno na terenie miasta ... (w tym ościennych
    miejscowościach) jak również na dłuższych trasach na terenie Polski (w zależności od
    właściwości sądów, sprawy prowadzone są zarówno w sądach ..., jak i sądach odległych -
    np. w ...).
    Wnioskodawca posiada w leasingu operacyjnym samochód osobowy marki ... (silnik
    benzynowy). Umowa leasingu została zawarta w dniu 9 grudnia 2024 r. na okres 48
    miesięcy. Wnioskodawca korzysta z przedmiotowego samochodu w celach mieszanych (tj.
    do użytku prywatnego oraz do prowadzenia działalności gospodarczej). Wobec
    powyższego wnioskodawca korzysta z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy:
    i. Opłaty leasingowe,
    ii. raty leasingowe,
    iii. koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją samochodu (paliwo, opony, płyny, serwis
      itp.),
    iv. koszty ubezpieczenia.
    Nadto Wnioskodawca korzysta z możliwości odliczenia podatku VAT w wysokości 50%
    wydatków związanych z pojazdem. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji przebiegu
    pojazdu.
    Wnioskodawca w dniu 28 maja 2025 r. zawarł umowę najmu długoterminowego pojazdu
    marki .... Konieczność posiadania drugiego pojazdu w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej wynika m.in. z następujących przyczyn:
    · w przypadku awarii lub serwisowania pojazdu marki ... Wnioskodawca zapewnił sobie
      możliwość ciągłości świadczenia usług, co ma w szczególności niebagatelne znaczenie
      w aspekcie terminów rozpraw sądowych czy konieczności podejmowania innych,
      natychmiastowych działań; zapewni to nieprzerwalną możliwość świadczenia usług co
      stanowi racjonalne zabezpieczenie źródła przychodu oraz pełną i prawidłową
      organizację pracy,
    · samochód marki ... jest samochodem większym, bardziej komfortowym,
      wykorzystywanym głównie do dłuższych podróży po kraju, w tym z dokumentacją
      (czasem obszerną) natomiast,
    · drugi, mniejszy samochód osobowy marki ... z mniejszym silnikiem (1.5 TSI
      benzynowym – z tzw. miękką hybrydą pozwala na ograniczenie kosztów eksploatacji
      (w szczególności kosztów paliwa) w przypadku poruszania się na niewielkich
      odległościach, w tym w mieście ...

    Wnioskodawca wykorzystuje samochód w najmie długoterminowym (...) w trybie
    mieszanym tj. do użytku prywatnego oraz do prowadzenia działalności gospodarczej –
    wobec czego Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z
    samochodem ... z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy:
    i. miesięczną opłatę czynszu najmu,
    ii. koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją samochodu (paliwo, opony, płyny, serwis
      itp.)
    Nadto Wnioskodawca korzysta z możliwości odliczenia podatku VAT w wysokości 50%
    wydatków związanych z pojazdem. Mając na uwadze fakt, iż oba pojazdy używane są w
    trybie mieszanym, Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenia na poczet kosztów
    uzyskania przychodu kosztów eksploracyjnych ww. pojazdów do wysokości 75%. Nadto
    wartość pojazdu marki ... przekracza limit 150 000,00 zł, wobec czego odliczenia od
    podatku dochodowego podlegają stosownym korektom – zgodnie z przepisami. Wartość
    pojazdu marki ... nie przekracza wartości 150 000,00 zł. Wynajmujący pojazd marki ... jak i
    leasingodawca pojazdu marki ... wystawiają faktury VAT na firmę Wnioskodawcy.
    Przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej pozwalają Wnioskodawcy na opłatę za
    użytkowanie drugiego samochodu, który uchroni i zabezpieczy przed utratą obecne źródło
    dochodów. Oba samochody są samochodami osobowymi, o których mowa w art. 5a pkt
    19a ustawy i podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    a. samochody osobowe wykorzystane będą w formie mieszanej (do użytku prywatnego
      oraz prowadzenia działalności gospodarczej), natomiast w zakresie prowadzonej
      działalności gospodarczej będą wykorzystywane do działalności opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług,
    b. przedmiotowe samochody osobowe w prowadzonej działalności nie będą
      wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT. Działalność w zakresie:
      usługi prawne jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług – nie korzysta ze
      zwolnienia,
    c. z uwagi na odpowiedz w lit. b powyżej – nie dotyczy;
    d. faktury dotyczące wydatków poniesionych na przedmiotowe samochody, o których
      mowa we wniosku oraz niniejszym piśmie, będą wystawiane na Wnioskodawcę,
    e. wydatki dotyczące obu samochodów objęte zakresem wniosku złożonego w zakresie
      podatku od towarów i usług, z tytułu których zamierza Pan dokonywać odliczenia
      podatku VAT, to:
        - opłaty leasingowe,
        - raty leasingowe,
        - czynsz najmu,
        - opłaty eksploatacyjne (paliwo, opony, płyny, serwis itp.);
    f. nie składał Pan deklaracji VAT-26 – oba pojazdy używane są w formie mieszanej – do
      użytku prywatnego oraz prowadzenia działalności gospodarczej;
    g. nie prowadzi Pan ewidencji przebiegu samochodu marki ... – pojazd używany jest do
      użytku mieszanego – prywatnego oraz do prowadzenia działalności gospodarczej;
    h. przedmiotowe samochody osobowe są pojazdami samochodowymi w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
      tony;

    i. samochody osobowe, o których mowa we wniosku, nie są pojazdami konstrukcyjnie
      przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.

## Pytanie

Czy podatnik w przedstawionym stanie faktycznym może dokonywać odliczeń podatku
    VAT w związku z wydatkami na oba samochody?
    Pana stanowisko w sprawie
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy podatkowe,
    należy uznać, że podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków związanych z użytkowaniem zarówno pojazdu marki ...
    (wynajmowanego na zasadach najmu długoterminowego), jak i pojazdu marki ... (leasing).
    Odliczenia te powinny być jednak dokonywane przy uwzględnieniu ograniczeń
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności limitu
    150 000,00 zł dla samochodów osobowych oraz możliwości uwzględnienia kosztów
    eksploatacyjnych do wysokości 75% w przypadku użytkowania mieszanego.
    Należy zaznaczyć, iż zarówno ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jak i ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie
    przewidują ograniczenia co do liczby samochodów osobowych wykorzystywanych w
    działalności gospodarczej podatnika. Kluczowe jest natomiast, aby pojazdy te były
    faktycznie wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności, a ponoszone wydatki
    wykazywały związek z osiąganiem przychodów lub zachowaniem bądź zabezpieczeniem
    ich źródła, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz art. 86a ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kluczowe
    znaczenie w kwalifikacji wydatków jako kosztów uzyskania przychodów ma nie liczba
    wykorzystywanych pojazdów, lecz fakt istnienia rzeczywistego związku ponoszonego
    wydatku z osiąganymi przychodami, ich zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła. Każdy
    wydatek, niezależnie od tego, czy dotyczy jednego, dwóch czy większej liczby samochodów
    osobowych, podlega ocenie wyłącznie pod kątem tego, czy spełnia powyższe kryteria.
    W opisywanym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, że związek ten został wykazany –
    oba pojazdy służą realizacji celów związanych z działalnością gospodarczą podatnika, co
    znajduje odzwierciedlenie w treści niniejszego wniosku. Istotne jest także, by wydatek
    został właściwie udokumentowany (np. poprzez faktury, umowy) oraz by nie został
    wskazany w zamkniętym katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów, określonym w art. 23 ustawy o PIT.
    Zgodnie z tym przepisem, wyłączone są m.in. wydatki o charakterze osobistym, koszty
    nabycia gruntów, wartości niematerialnych i prawnych czy wydatki nieudokumentowane –
    w katalogu tym nie przewidziano żadnych ograniczeń dotyczących liczby pojazdów
    osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej.
    Prawidłowe dokumentowanie oraz stosowanie ustawowych limitów i ograniczeń (w tym
    limitu wartości pojazdu i proporcji kosztów eksploatacyjnych) umożliwia zaliczenie
    wydatków na oba pojazdy do kosztów uzyskania przychodów oraz skorzystanie z
    odliczenia podatku VAT w granicach określonych przepisami prawa.
    Podatnik w opisywanym stanie faktycznym ma prawo do odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z oboma pojazdami w wysokości 50%, z uwagi na fakt, że
    samochody są wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i
    prywatnych.
    Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym podatnik może zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów koszty związane z użytkowaniem obu pojazdów osobowych oraz
    korzystać z odliczenia podatku VAT zgodnie z obowiązującymi limitami i zasadami
    przewidzianymi w przepisach podatkowych.

    Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydawane przez
    organy podatkowe. Przykładem może być interpretacja indywidualna z dnia 25 czerwca
    2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.389.2025.3.MGR, jak również interpretacja
    indywidualna z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. 0115-KDWT.4011.46.2025.2.AK, które
    wydane zostały w zbliżonym stanie faktycznym. Zarówno z pierwszej, jak i z drugiej
    interpretacji indywidualnej jednoznacznie wynika, że przepisy nie przewidują limitu liczby
    samochodów osobowych, których koszty mogą być zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, wobec czego zaliczenie kosztów związanych także z drugim samochodem, w
    opisanym stanie faktycznym, przez podatnika jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku
    naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i
    usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych
    zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi

    zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami
    samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
        1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
        2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
        3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
        4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
          przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
          ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
      Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
        1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
          części składowych;
        2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
          innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
          wymienione w pkt 3;
        3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
          wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
          tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
          używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
        1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie;
        2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
          towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
          towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
          działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
        1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
          ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
          prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
          wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
        2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup
    pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których
    konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże
    pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód
    osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania
    ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach
    obiektywnych.
    W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać
    spełnione łącznie dwa warunki:
    - sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów
      prywatnych,
    - wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
      podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności
    gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy
    samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą jest nieistotne.

    Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
        1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd
          siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków
          ścianą lub trwałą przegrodą:
        a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
          wielozadaniowy, van lub
        b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
        2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
          kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
          ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
        3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
          przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
        a) agregat elektryczny/spawalniczy,
        b) do prac wiertniczych,
        c) koparka, koparko-spycharka,
        d) ładowarka,
        e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
        f) żuraw samochodowy
      - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że
      dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu:
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
        1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego
          przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
          zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego
          pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
        2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami
          o ruchu drogowym.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Jak wskazano powyżej, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia
    podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
    przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych nie tylko w działalności
    gospodarczej, ale również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Ograniczenie to – co do zasady – nie ma zastosowania w przypadku pojazdów
    samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów
    pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być
    jednak rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia

    podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych
    pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania,
    wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi
    zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu
    pojazdu.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Posiada Pan dwa samochody osobowe, tj. jeden w leasingu operacyjnym
    marki ..., a drugi w ramach zawartej w dniu 28 maja 2025 r. umowy najmu
    długoterminowego marki .... Opisane samochody osobowe, są wykorzystywane w formie
    mieszanej (do użytku prywatnego oraz prowadzenia działalności gospodarczej), natomiast
    w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej będą wykorzystywane do działalności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowe samochody osobowe w
    prowadzonej działalności nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku
    VAT. Nie składał Pan deklaracji VAT-26 oraz nie prowadzi Pan ewidencji przebiegu
    samochodów. Przedmiotowe samochody osobowe są pojazdami samochodowymi w
    rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej
    nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy wskazać, że z uwagi na fakt, że
    przedmiotowe samochody osobowe, są wykorzystywany przez Pana do celów
    mieszanych, tj. zarówno do działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, jak i prywatnie, to przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% podatku
    naliczonego od wydatków związanych z tymi pojazdami..
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że przysługuje Panu,
    na podstawie art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy, prawo do odliczenia 50 % podatku VAT od
    wydatków związanych z przedmiotowymi pojazdami, tj. z tytułu opłat leasingowych, rat
    leasingowych, czynszu najmu oraz opłat eksploatacyjnych (paliwo, opony, płyny, serwis).
    Przy czym prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ww. wydatków przysługuje
    Panu, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego
    oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci
    swoją aktualność.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.