Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.10.2017.1.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-08
Teza: Czy w wyniku otrzymanej spłaty Wnioskodawca jest zobowiązany do odprowadzenia podatku z tego tytułu?
Słowa kluczowe: dziedziczenie; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; spłata; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 marca 2017 r. (data wpływu – 20 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W wyniku otrzymania spadku po rodzicach Wnioskodawca został, wraz bratem, współwłaścicielem lokalu mieszkalnego (każdy w 1/2 części).

W dniu 9 grudnia 2016 r. wydane zostało postanowienie Sądu Rejonowego dokonującego podziału majątku po rodzicach i przyznające na wyłączną własność lokal mieszkalny bratu Wnioskodawcy wraz ze spłatą na rzecz Wnioskodawcy kwoty 68.000 zł.

Jeden z rodziców zmarł 08 października 2008 r. a drugi 01 lutego 2016 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w wyniku otrzymanej spłaty Wnioskodawca jest zobowiązany do odprowadzenia podatku z tego tytułu?
2.  Czy, jeżeli Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku, to musi pomimo to złożyć do Urzędu Skarbowego pismo aby zostać zwolnionym od płacenia podatku?
3.  Kto określa wartość mieszkania a co za tym idzie wartość udziałów?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do odprowadzenia podatku.

Wnioskodawca wskazał, iż według jego wiedzy dokonana kwota spłaty według wartości rynkowej lokalu mieszkalnego nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawcy w tym lokalu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2017 r., poz. 833) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

W myśl ust. 2 tegoż przepisu podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Powyższy katalog ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Określony w tym przepisie przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w wyniku otrzymania spadku po rodzicach Wnioskodawca został, wraz bratem, współwłaścicielem lokalu mieszkalnego (każdy w 1/2 części). W dniu 9 grudnia 2016 r. wydane zostało postanowienie Sądu Rejonowego dokonującego podziału majątku po rodzicach i przyznające na wyłączną własność lokal mieszkalny bratu Wnioskodawcy wraz ze spłatą na rzecz Wnioskodawcy kwoty 68.000 zł.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż w przypadku otrzymania spłaty obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn nie powstanie. Czynność taka nie jest bowiem wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jako podlegająca opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U, Nr 78, poz. 483, ze zm. ) nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustaw. Oznacza to, że jeżeli określona czynność nie została wskazana w ustawie (w tym wypadku w ustawie o podatku od spadków i darowizn), to jej dokonanie nie może powodować powstania obowiązku podatkowego.

Tym samym, otrzymanie przez Wnioskodawcę spłaty z tytułu działu spadku nie rodzi obowiązku w podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do odprowadzenia z tego tytułu podatku od spadków i darowizn.

W niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że spłata w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego. Otrzymana bowiem w wyniku działu spadku kwota w ogóle nie podlega podatkowi od spadków i darowizn.

Skoro Wnioskodawca nie jest zobowiązany do odprowadzenia podatku od spadków i darowizn, pozostałe zadane we wniosku pytania są bezprzedmiotowe. Brak powstania obowiązku w podatku od spadków i darowizn powoduje, że Wnioskodawca nie ma także obowiązku składania w Urzędzie Skarbowym jakichkolwiek deklaracji w zakresie tegoż podatku jak również określania wartości jego udziału spadkowego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie Organ zaznacza, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn – zgodnie z wolą Wnioskodawcy określoną w części A.1 druku ORD-IN, gdzie w poz. 9 jako „rodzaj sprawy” zakreślony został „podatek od spadków i darowizn”. Przy czym nadmienić należy, że opisane we wniosku zagadnienie może wywołać dla Wnioskodawcy skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli Wnioskodawca oczekiwałby w tym zakresie (tj. podatku dochodowym od osób fizycznych) interpretacji winien wystąpić z odrębnym kompletnym wnioskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.