Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-352/15-4/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-10
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dotacji otrzymanej z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; pojazdy-demontaż pojazdów; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 25 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   opodatkowania dotacji otrzymanej z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – **jest nieprawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:
    *   odpisów amortyzacyjnych – **jest prawidłowe,**
    *   zakupu towarów i usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dotacji otrzymanej z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 14 maja 2015 r. znak ILPB1/4511-1-352/15-2/AA ILPP5/4512-1-44/15-2/PG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 18 maja 2015 r., natomiast w dniu 25 maja 2015 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 maja 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, posiada ostateczne decyzje administracyjne i zaświadczenia wymagane prawem dla prowadzenia stacji demontażu pojazdów. Pojazdy do demontażu nabywa od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz od podmiotów gospodarczych. Po demontażu odsprzedaje nadające się do dalszego użytkowania odzyskane części składowe tych pojazdów, a pozostałe elementy odsprzedaje w postaci złomu lub jako odpad nie nadający się do dalszego przetworzenia. Wnioskodawca jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 24 listopada 2014 r. na rachunek bankowy Wnioskodawcy wpłynęła kwota dofinansowania w formie dotacji w wysokości 114.270,50 zł. Otrzymał ją na podstawie umowy dotacji, którą zawarł z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Umowa ta dotyczy dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wartość dopłaty została obliczona na podstawie podanej przez Zainteresowanego we wniosku dopłatowym, łącznej masy pojazdów wycofanych z eksploatacji w 2013 roku, która wyniosła 228,541 Mg. Zgodnie z umową dofinansowanie ma charakter pomocy de minimis.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że środki otrzymane z dotacji przeznaczone zostały na sfinansowanie (w części) inwestycji polegającej na wytworzeniu we własnym zakresie środka trwałego – budowy hali do demontażu pojazdów i magazynowania części pochodzących z tych pojazdów. Obecnie środek trwały jest nadal w budowie (inwestycja nie została oddana do użytkowania). Po oddaniu do użytkowania, amortyzacji będzie podlegała wartość inwestycji, wg kosztu wytworzenia, pomniejszona o wartość otrzymanej dotacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy otrzymane dofinansowanie stanowi dla Wnioskodawcy przychód z prowadzonej działalności gospodarczej lub z innego źródła, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a ponadto w przypadku odpowiedzi twierdzącej, w którym roku powstał obowiązek podatkowy - w 2013 roku, w odniesieniu do którego wyliczono wartość dotacji, czy w 2014 roku, gdy dotację przyznano i wypłacono?
2.  Czy wydatki na zakup towarów i usług, sfinansowane z otrzymanej dotacji, związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub mogą stanowić podstawę ustalenia wartości początkowej środków trwałych, nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 47c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest jednostką państwową, a zatem spełnia wymogi określone w ww. przepisie. Wynika z tego, że otrzymana dotacja jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Według rozumienia przez Wnioskodawcę przepisów art. 21 ust. 1 pkt 47c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód który Zainteresowany uzyskał z dotacji jest zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem zarówno w 2013 roku, jak i w 2014 roku.

Jeśli jednak to stanowisko byłoby błędne to Wnioskodawca uważa, że przychód ten mógłby ewentualnie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok, gdyż w tym roku zawarł umowę z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i otrzymał przedmiotową dotację. Dopiero podpisanie umowy może powodować skutki prawne, tj. ewentualne powstanie obowiązku podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2, zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Ponadto, w myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45 cyt. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wydatki sfinansowane z otrzymanej dotacji. Nie uważa się również za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, w części sfinansowanej otrzymaną dotacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   opodatkowania dotacji otrzymanej z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej **jest nieprawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:
    *   odpisów amortyzacyjnych **jest prawidłowe,**
    *   zakupu towarów i usług **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Z ww. przepisu wynika, że (co do zasady) wszelkie dofinansowanie otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności. Wyjątek stanowią dofinansowania (w tym dotacje) przeznaczone na pokrycie wydatków inwestycyjnych, tj. na nabycie lub wytworzenie podlegających amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji, dopłat i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

W konsekwencji w takiej części w jakiej otrzymana dotacja zostanie przeznaczona na wytworzenie środka trwałego (cele inwestycyjne) nie będzie stanowić przychodu podatkowego, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z tej też przyczyny w zakresie tym dotacja nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania ww. podatkiem.

Z kolei odnosząc się do możliwości zwolnienia z opodatkowania pozostałej części przyznanej Wnioskodawcy dotacji zauważyć należy, że ustawodawca w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidział szereg zwolnień z opodatkowania, w tym otrzymanych przez podatników dotacji.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że przychód z tytułu otrzymania środków pochodzących z dotacji, przeznaczony przez Zainteresowanego na cele nieinwestycyjne powstaje w momencie wpływu tej refundacji na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy, wolne od podatku są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Zastosowanie tego zwolnienia uzależnione jest zatem od pochodzenia źródła finansowania dotacji oraz trybu jej udzielenia.

Stosownie natomiast do treści art. 21 ust. 1 pkt 47c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2014 r., wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa. Przepis ten uchylono ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328).

Przepis art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.) stanowi, że sektor finansów publicznych tworzą inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

W myśl art. 400 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r., poz. 1232, z późn. zm.) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Narodowym Funduszem”, jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.). Z treści art. 17 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 215, poz. 1664) wynika, że z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, umowy zawarte przez Narodowy Fundusz z beneficjentami pomocy zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia, z tym że wynikające z tych umów prawa i obowiązki Narodowego Funduszu stają się prawami i obowiązkami państwowej osoby prawnej.

Zgodnie z art. 401 ust. 1 ustawy Prawa ochrony środowiska, przychodami Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy są wpływy z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych pobieranych na podstawie ustawy oraz przepisów szczególnych.

Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z opłat, o których mowa w art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (art. 401 ust. 7 pkt 9 ustawy Prawo ochrony środowiska).

Zgodnie z art. 400b ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, celem działania Narodowego Funduszu jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym art. 400a ust. 1 oraz art. 410a ust. 1 i 4-6.

Stosowanie do treści art. 410a ust. 1 ww. ustawy, Narodowy Fundusz udziela dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  uzyskał wymagane poziomy odzysku i recyklingu, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;
2.  posiada decyzje wymagane w związku z prowadzeniem stacji demontażu;
3.  złożył w terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

W myśl art. 410a ust. 4 ww. ustawy, Narodowy Fundusz może dofinansować działania inwestycyjne w zakresie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  posiada decyzje wymagane w związku z prowadzeniem stacji demontażu;
2.  złożył w terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Narodowy Fundusz może dofinansować działania inwestycyjne w zakresie gospodarowania odpadami powstałymi w wyniku demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu i przedsiębiorcy prowadzącemu strzępiarkę lub inną instalację przetwarzania, odzysku lub recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych eksploatacji, który posiada wymagane decyzje w zakresie gospodarki odpadami oraz spełnia wymagania określone w przepisach o odpadach (art. 410a ust. 5 ww. ustawy).

Narodowy Fundusz może dofinansować działania inwestycyjne w zakresie zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów, który posiada wymagane decyzje w zakresie gospodarki odpadami oraz spełnia wymagania określone w przepisach o odpadach (art. 410a ust. 6 ustawy).

Zgodnie z art. 400q ust. 1 ww. ustawy, Narodowy Fundusz i wojewódzkie fundusze prowadzą samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając z posiadanych środków i uzyskiwanych wpływów wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie oraz kosztów działalności. Podstawą gospodarki finansowej Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy jest roczny plan finansowy (art. 400q ust. 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 400q ust. 4 ww. ustawy, Narodowy Fundusz i wojewódzkie fundusze wyodrębniają w rocznych planach finansowych:

1.  przychody z prowadzonej działalności;
2.  dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
3.  koszty, w tym:
    *   wynagrodzenia i składki od nich naliczane,
    *   płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań,
    *   zakup towarów i usług;
4.  środki na wydatki majątkowe;
5.  środki przekazane innym podmiotom;
6.  stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;
7.  stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.

Mając powyższe na uwadze dotacja ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, będącego państwową osobą prawną, nie stanowi dotacji otrzymanej z budżetu państwa (jednostek samorządu terytorialnego), co jest warunkiem koniecznym do zwolnienia jej z opodatkowania podatkiem dochodowym. Z tego względu nie podlega ona zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymane przez Wnioskodawcę środki nie korzystają również z innych zwolnień przewidzianych przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, przedmiotowa dotacja, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie otrzymania dofinansowania, tj. w 2014 roku.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania dotacji otrzymanej z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej uznano za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii kosztów uzyskania przychodów należy wskazać na treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

– wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W świetle ww. przepisu wydatki na nabycie (wytworzenie) środków trwałych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Jednakże kosztem tym mogą być odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a–22o, z uwzględnieniem art. 23. Przy czym zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zatem jak wynika z powyższego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych od tej części ich wartości, która została Wnioskodawcy zwrócona w jakiejkolwiek formie, a zatem również przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w formie dotacji.

W związku z powyższym odpisy amortyzacyjne, dokonywane od wartości początkowej wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, sfinansowanych z ww. dotacji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z treścią art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że ta część środków finansowych, która zostanie przez Wnioskodawcę przeznaczona na zakup towarów i usług, będzie stanowić przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowa dotacja nie będzie pochodziła ani z budżetu państwa, ani z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a podmiotem wypłacającym dotację będzie Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który nie jest również agencją rządową lub agencją wykonawczą (o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 47c ww. ustawy). W konsekwencji powyższego, ta część dotacji, która zostanie przeznaczona na zakup towarów i usług nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 47c i pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze brzmienie analizowanego przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że w sytuacji przedstawionej we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup towarów i usług, sfinansowane środkami pochodzącymi z otrzymanej dotacji z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - jako nie objęte wyłączeniem zawartym w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:

*   odpisów amortyzacyjnych uznano za prawidłowe,
*   zakupu towarów i usług uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług został rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.