Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443-6/11-8/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-08-17
Teza: prawo do odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. do końca 2012 r.
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2011 r. (data wpływu 9 maja 2011 r.) uzupełniony pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. (data wpływu 17 czerwca 2011 r.) oraz pismem z dnia 19 lipca 2011 r. (data wpływu 21 lipca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. do końca 2012 r. – **jest prawidłowe,**

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. (data wpływu 17 czerwca 2011 r.) oraz pismem z dnia 19 lipca 2011 r. (data wpływu 21 lipca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. do końca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu powierzchni oraz wynajmu samochodów. W szczególności, jako jeden z przedmiotów działalności Spółki do rejestru przedsiębiorców wpisana została działalność oznaczona symbolem PKD 77.11.Z „…".

Wnioskodawca jest właścicielem 3 samochodów osobowych (o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony) oraz jednego samochodu posiadającego homologację ciężarową. Samochody te zostały wniesione aportem do Spółki 30 grudnia 2010 r. Od 1 stycznia 2011 r. Spółka wynajmuje te samochody na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (dalej: Najemca), na podstawie zawartej z Najemcą umowy najmu.

Zgodnie z tą umową, z dniem 1 stycznia 2011 r. Spółka oddała Najemcy wskazane wyżej samochody do używania. W zamian za wynajem, Najemca samochodów zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Spółki miesięcznego wynagrodzenia. Ponadto, zgodnie z umową koszty zakupu paliwa do wynajmowanych samochodów ponosi Spółka jako wynajmujący. Koszty te powiększają wynagrodzenie należne Spółce. W przypadku dokonania płatności za paliwo przez Najemcę, zgodnie z umową uznaje się, że paliwo zakupione zostało w imieniu i na rzecz Spółki jako wynajmującego. W takim przypadku Najemca jest na podstawie umowy zobowiązany do dostarczenia Spółce faktury VAT dokumentującej zakup paliwa. Ponadto, Najemca zobowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby na takiej fakturze znalazł się numer rejestracyjny pojazdu, do którego zakupiono paliwo oraz dane Spółki jako nabywcy paliwa.

Umowa zawarta została na czas nieokreślony, przy czym jako minimalny czas trwania umowy wskazano 6 miesięcy. W czasie trwania umowy najmu samochody nie są wykorzystywane przez Spółkę do innych celów.

Spółka planuje kontynuowanie powyższej działalności także po 1 stycznia 2013 r., na podstawie opisanej umowy bądź nowych umów, których postanowienia będą identyczne do postanowień opisanych powyżej. Ewentualna zmiana może dotyczyć wysokości wynagrodzenia należnego Spółce lub podmiotu, na rzecz którego samochody będą wynajmowane.

W uzupełnieniu z dnia 21 lipca 2011 r. (data wpływu) Wnioskodawca dodał, iż dla samochodu typu VAN nie zostało wydane zaświadczenie o dodatkowym badaniu technicznym. Zarówno w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, jak i w wyciągu ze świadectwa homologacji wpisana została jedynie kategoria pojazdu (N1).

Powyższy pojazd jest przeznaczony przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest oddanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie umowy najmu, wyłącznie do wykorzystywania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Przedmiotowy pojazd nie jest pojazdem o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Nie jest również pojazdem o którym mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2-7 ustawy o podatku od towarów i usług (wprowadzonym przez art. 1 ust. 1 pkt 12 powołanej wyżej ustawy) w brzmieniu od 1 stycznia 2013 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. Spółka była uprawniona do odliczania podatku od towarów i usług od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów i, konsekwentnie, czy jest uprawniona w dalszym ciągu do takiego odliczania do końca 2012 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie prawnym od 1 stycznia 2011 r. Spółka była i jest nadal uprawniona do obniżania podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup paliwa do wynajmowanych samochodów.Stanowisko swoje Wnioskodawca uzasadnia poniżej.

1.  Stan prawny od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r.

Zgodnie z art. 4 ustawy z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r., Nr 247, poz. 1652; dalej: ustawa zmieniająca), "w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1". Przepis art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej wskazuje na samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Należy jednak wskazać, że ograniczenie zawarte w art. 4 ustawy zmieniającej nie dotyczy pojazdów opisanych w art. 3 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy zmieniającej, przepis ust. 1 tego artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Biorąc pod uwagę zestawienie powołanego wyżej przepisu art. 4 ustawy zmieniającej z przepisem art. 3 ust. 2 pkt 7 lit b) tej ustawy stwierdzić należy, ze ograniczenie dotyczące obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie znajduje zastosowania w przypadku nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu do samochodów osobowych w przypadku, kiedy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie urnowy najmu i samochody te są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Tytułem uzupełnienia wskazać należy, ze zgodnie z art. 9 ustawy zmieniającej, ustawa ta (w zakresie powołanych przepisów) weszła w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

1.  Stanowisko Ministra Finansów.

Stanowisko Wnioskodawcy opisane w pkt 1 znajduje potwierdzenie także w informacji opublikowanej przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (informacja opisana jako "Najważniejsze zmiany w VAT od dnia 1 stycznia 2011 r. (paliwa)"). W informacji tej Ministerstwo Finansów wskazało, że "od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz

*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (także tzw. samochodów z ,,kratką"), w tym użytkowanych na podstawie umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym - Dz. U. Nr 247, poz. 1652 - nie stosuje się ograniczenia podatku)."

Zatem zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami, ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu nie dotyczy pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Ponadto, stanowisko takie znajduje potwierdzenie także w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 30 sierpnia 2010 r. (sygn. IPPP3/443-573/10-3/IB) w podobnym stanie faktycznym. W interpretacji tej organ podatkowy stwierdził, co następuje: "Zatem ponieważ, we wskazanych powyżej okolicznościach przedmiotowy samochód będzie spełniał przesłanki art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b), tym samym nie będą go obejmować regulacje zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 3, odnoszące się do pojazdów o których mowa w art. 86 ust. 3. W związku z powyższym, Wnioskodawcy w przedmiotowej sytuacji będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od paliwa zakupywanego do napędu przedmiotowego samochodu osobowego." Warto wskazać, że powołane przez organ przepisy - art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług mają treść analogiczną do przepisów – odpowiednio - art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy zmieniającej.

Zatem Spółka, w stanie faktycznym opisanym w niniejszym wniosku, od 1 stycznia 2011 r. była i jest nadal uprawniona do odliczania podatku od towarów i usług od paliwa nabywanego do wynajmowanych przez Spółkę samochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca umożliwił jednak podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast dodano m. in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei ust. 2 tegoż przepisu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

*   odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
*   oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej).

Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zatem mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz

*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej nie stosuje się ograniczenia podatku).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu samochodów oznaczoną PKD 77.11.Z „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek”.

Wnioskodawca jest właścicielem 3 samochodów osobowych (o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony) oraz jednego samochodu typu VAN posiadającego homologację ciężarową. Ponadto dla samochodu typu VAN nie zostało wydane zaświadczenie o dodatkowym badaniu technicznym. Zarówno w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, jak i w wyciągu ze świadectwa homologacji wpisana została jedynie kategoria pojazdu (N1). Powyższy pojazd nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2-6 ustawy zmieniającej.

Od 1 stycznia 2011 r. Spółka wynajmuje te samochody na podstawie zawartej z Najemcą umowy najmu. Zgodnie z tą umową, z dniem 1 stycznia 2011 r. Spółka oddala Najemcy wskazane wyżej samochody do używania. W zamian za wynajem, Najemca samochodów zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Spółki miesięcznego wynagrodzenia. Ponadto, zgodnie z umową koszty zakupu paliwa do wynajmowanych samochodów ponosi Spółka jako wynajmujący. Koszty te powiększają wynagrodzenie należne Spółce. W przypadku dokonania płatności za paliwo przez Najemcę, zgodnie z umową uznaje się, że paliwo zakupione zostało w imieniu i na rzecz Spółki jako wynajmującego. W takim przypadku Najemca jest na podstawie umowy zobowiązany do dostarczenia Spółce faktury VAT dokumentującej zakup paliwa. Ponadto, Najemca zobowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby na takiej fakturze znalazł się numer rejestracyjny pojazdu, do którego zakupiono paliwo oraz dane Spółki jako nabywcy paliwa.

Umowa zawarta została na czas nieokreślony, przy czym jako minimalny czas trwania umowy wskazano 6 miesięcy. W czasie trwania umowy najmu samochody nie są wykorzystywane przez Spółkę do innych celów.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż jeżeli nie wystąpi żadna z okoliczności wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego (tj. brak związku z czynności opodatkowanymi lub wystąpienie przesłanek określonych w art. 88 ustawy), to ponieważ przedmiotowe 3 samochody osobowe oraz pojazd (o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony) będą wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy poprzez oddanie w odpłatne używanie tych samochodów na podstawie umowy najmu, oraz będą przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, to w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. na podstawie art. 4 ustawy zmieniającej przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowych samochodów spełniających wymogi, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy zmieniającej.

Jeżeli jednak dopuszczalna masa całkowita przedmiotowego VAN-u przekracza 3,5 tony, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowego pojazdu, jako nie objętego wyłączeniami wskazanymi w art. 4 ustawy zmieniającej.

Reasumując, jeżeli nie wystąpi żadna z okoliczności wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego (tj. brak związku z czynności opodatkowanymi lub wystąpienie przesłanek określonych w art. 88 ustawy), to w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanego paliwa do napędu przedmiotowych pojazdów na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z art. 4 ustawy zmieniającej.

Tut. Organ pragnie tutaj wyjaśnić, iż interpretacje organów podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny przedstawiony przez podatnika.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej prawa do odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. do końca 2012 r. Natomiast w zakresie części dotyczącej prawa do odliczania podatku VAT od paliwa nabywanego do wynajmowanych samochodów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.