Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.197.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
komputery
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29
    kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
    Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy PIT w zakresie możliwości objęcia dochodów
    Wnioskodawcy preferencyjnym opodatkowaniem przewidzianym dla dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (tzw. IP-BOX).
    Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z
    oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca rozliczał i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stosując jako formę opodatkowania podatek
    liniowy 19% albo skalę podatkową (Wnioskodawca zmieniał formy opodatkowania na
    przestrzeni lat, przy czym każda z tych form opodatkowania uprawnia do rozliczania IP-
    BOX).
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wnioskodawca począwszy od zarejestrowania 7 listopada 2019 r. działalności
    gospodarczej wykonuje działalność gospodarczą polegającą na pracach
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje w sposób systematyczny usługi programistyczne. Wnioskodawca świadczył i
    świadczy przede wszystkim usługi tworzenia i rozwijania oprogramowania, tworzenia i
    doskonalenia kodu źródłowego oprogramowania.
    Wnioskodawca świadczył i świadczy przedmiotowe usługi na podstawie umowy zawartej
    bezpośrednio z Kontrahentem, który też jest odbiorcą końcowym jego usług albo w
    modelu outsourcingu, w którym końcowymi odbiorcami usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę są klienci jego Kontrahenta. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi
    prowadzą do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań – oprogramowania
    obsługującego dedykowane obszary działalności odbiorców usług Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca jako Back-End Developer, świadczył i świadczy usługi polegające na
    wytworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, jak również testowaniu i
    wdrożeniu rezultatu swojej pracy, w szczególności są to prace programistyczne, pisanie
    testów automatycznych i konsulting IT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim tworzeniem i rozwojem oprogramowania,
    tworzeniem i doskonaleniem kodu źródłowego oprogramowania.

    W tym miejscu należy doprecyzować, że w większości podmiotów, które rozwijają różnego
    rodzaju aplikacje internetowe występuje najczęściej podział na trzy działy:
    (...).
    Wnioskodawca tworząc i rozwijając oprogramowanie, w tym kod źródłowy
    oprogramowania wykorzystywał i wykorzystuje następujące języki programowania: (...).
    W ramach dotychczasowej współpracy ze Kontrahentami Wnioskodawca tworzył i rozwijał
    następujące oprogramowanie współpracując z:
    (...)
    Wnioskodawca podkreśla, że wykonując przedmiot swojej działalności opracowuje
    rozwiązania noszące cechy nowości. Na rynku nie ma bowiem dostępnych w tym zakresie
    gotowych rozwiązań. Oprogramowanie tworzone jest ściśle z ogólnymi założeniami
    klienta, więc nie może być stworzone przy użyciu gotowych rozwiązań. Wnioskodawca jest
    zmuszony do nieustannego nabywania wiedzy oraz łączenia jej ze zdobytym już
    doświadczeniem w celu osiągnięcia optymalnego rozwiązania problemu. Dziedzina, w
    której Wnioskodawca prowadzi działalność jest dynamiczna i ulega stałemu postępowi,
    przez co nie ma jednego sposobu na rozwiązanie problemów natury programistycznej. Z
    tego powodu Wnioskodawca podczas realizacji zlecenia nawet jeżeli korzysta z gotowych
    bibliotek, to jest zmuszony łączyć je i modyfikować za pomocą własnej nabytej wiedzy oraz
    doświadczenia. W ten sposób tworzy oprogramowanie o nowych funkcjonalnościach,
    rozwiązaniach nieistniejących do tej pory w systemie Kontrahenta, czy klienta
    Kontrahenta, zaś łączenie tych bibliotek nie jest pracą odtwórczą – wymaga to od
    Wnioskodawcy uruchomienia procesów myślowych i nie może być wykonywane
    mechanicznie.
    Wnioskodawca, poprzez świadczone usługi programowania, tj. wytwarzany kod, tworzy,
    modyfikuje oraz rozwija oprogramowanie zwiększając jego funkcjonalność, rozszerzając
    możliwości i podnosząc użyteczność poprzez dodawanie nowych modułów/funkcji oraz
    zapewniając jednocześnie zgodność z najnowszymi wymaganiami technologicznymi i
    rynkowymi.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę nowe moduły oprogramowania pozwalają na jego
    obsługę zgodnie ze specyfiką użytkownika tego systemu. Modyfikacje oprogramowania
    tworzone przez Wnioskodawcę pozwalają zapewnić i utrzymać nowoczesny, innowacyjny
    na tle dostępnych na rynku rozwiązań charakter oprogramowania, zapewniając przy tym
    wysoki stopień użyteczności dla jego użytkowników, uwzględniając przy tym dynamicznie
    zmieniające się wymagania technologiczne oraz biznesowe. Z tego względu wytwarzane
    przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rezultatem działań Wnioskodawcy mających
    charakter kreacyjny, indywidualny oraz oryginalny i są innowacyjne w praktyce
    gospodarczej odbiorców końcowych usług Wnioskodawcy.
    W ramach powyższego Wnioskodawca tworzy kod źródłowy programów, z
    wykorzystaniem języków oprogramowania takich jak (...).
    Świadczone usługi, w których dochodzi do ulepszania oprogramowania istniejącego,
    poprzez wprowadzenie innowacyjnych funkcjonalności, wykonywane były i są z
    wykorzystaniem najnowszych rozwiązań programistycznych. Wnioskodawca opracowuje
    nowe, rozwija oraz ulepsza usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub istotnie odróżniające się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Wnioskodawca tworzy, ulepsza i rozwija oprogramowanie tj. tworzy kod samodzielnie, w
    tym ustala zakres zadań poszczególnych modyfikacji i nowych modułów oprogramowania,
    a także weryfikuje je z konsultantami merytorycznymi klienta.
    Wytwarzanie przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej
    o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Działania
    Wnioskodawcy polegające na ulepszeniu bądź rozwijaniu oprogramowania zmierzają do

    poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Zmiany wprowadzane
    przez Wnioskodawcę do rozwijanego bądź ulepszanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. W przypadku gdy Wnioskodawca tworzy,
    rozwija i ulepsza oprogramowanie – Wnioskodawca jest użytkownikiem posiadającym
    prawo do korzystania z tego oprogramowania na zasadach licencji niewyłącznej.
    W wyniku tworzenia, ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody,
    algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do tworzonego oprogramowania oraz do
    ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art.
    74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W
    związku z tworzeniem, ulepszeniem i rozwinięciem oprogramowania Wnioskodawca
    osiąga dochód.
    Autorskie prawa do tworzonego, rozwijanego oraz ulepszonego przez Wnioskodawcę
    oprogramowania podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy
    przenosi na za wynagrodzeniem, majątkowe prawa autorskie do oprogramowania oraz
    samodzielnych części oprogramowania (dalej: „utwory”) powstałych na skutek
    wykonywania przedmiotowej umowy bez konieczności składania dodatkowych
    oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę.
    Działalność Wnioskodawcy jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub
    zwiększonej wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań do prac rozwojowych.
    Poszczególne części oprogramowania są rezultatem własnej, indywidualnej, twórczej
    działalności intelektualnej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, jak również jakichkolwiek
    innych majątkowych praw autorskich należących do innych podmiotów. Wnioskodawca z
    tytułu czynności wykonywanych na podstawie umów ponosił i ponosi odpowiedzialność
    cywilnoprawną za rezultat swoich prac, wykonywanych w ramach zawartej umowy.
    Umowy nie wyłączały odpowiedzialności Wnioskodawcy za rezultat prac wobec osób
    trzecich.
    Efekty prac Wnioskodawcy odznaczają się indywidualnym i oryginalnym, twórczym,
    charakterem, tj. stanowią nowość w kreowaniu nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie jest to efekt pracy, która opiera się na powtarzalnych, rutynowych
    czynnościach, których wynik da się z góry przewidzieć, tj. nie jest to wyłącznie realizacja
    techniczna, a twórcza.
    Czynności zlecone Wnioskodawcy były i są przez niego wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca, jako profesjonalista, nie realizuje czynności na podstawie
    umowy pod kierownictwem, jak również nie świadczy usług w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Kontrahenta. Samodzielnie wybiera czas, miejsce oraz sposób
    realizacji usług. Wnioskodawca zachowuje pełną swobodę jako podmiot świadczący
    profesjonalne usługi programistyczne.
    Wnioskodawca oraz jego Kontrahent nie pozostają w stosunku pracy. Wnioskodawca jako
    wykonujący czynności związane z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem
    oprogramowania ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością (m.in.
    ryzyko inwestycyjne), jak również ponosi odpowiedzialność za skutki niewłaściwego
    wykonania zleconych czynności.
    Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia (metodyka SCRUM). Sprinty, będące

    jednym z kluczowych elementów tego typu metodyki, są krótkimi okresami czasu, w
    których prace skupiają się na realizacji konkretnych zadań i dostarczeniu konkretnego
    rezultatu oprogramowania, jego dodatkowych modułów.
    Ponadto, Wnioskodawca używa narzędzi do raportowania postępu prac i utrzymania kodu
    programistycznego.
    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP-BOX, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy) za lata 2019-2025 oraz w kolejnych latach podatkowych.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z ulgi IP-BOX posiada
    ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną,
    zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ewidencja była i jest prowadzona, w
    sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Jednocześnie w kolejnych latach podatkowych Wnioskodawca zamierza uzyskiwać
    dochody z oprogramowania w okolicznościach faktycznych odpowiadającym
    przedstawionym w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i takie dochody
    zamierza opodatkować preferencyjną stawką – w przypadku dochodów objętych formą
    opodatkowania, która umożliwi zastosowanie przedmiotowej ulgi. Wnioskodawca nie
    wyklucza, że w przyszłości podejmie współpracę z innymi kontrahentami, jednakże nadal
    współpraca ma dotyczyć wytwarzania oprogramowania, w ramach której Wnioskodawca
    będzie przenosić prawa autorskie na kontrahenta, w zamian za ustalone wynagrodzenie.
    W piśmie z 29 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
        1) w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan i rozwija oraz
        ulepsza „oprogramowania” proszę wyjaśnić:
        a) jakimi zasobami wiedzy dysponuje Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie tworzenia
    oprogramowania (programów komputerowych), popartą wieloletnim doświadczeniem
    zawodowym.
    Wnioskodawca dysponuje i dysponował zasobami wiedzy dotychczas wypracowanymi
    oraz zdobytymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa o wiedzy z
    zakresu programowania, matematyki, logiki, która podlega permanentnemu uzupełnianiu
    w toku zdobywania dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia kwalifikacji.
    Do realizacji danego procesu tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje
    technologie, których przydatność została przez niego przeanalizowana. Wnioskodawca
    odpowiednio wykorzystuje posiadaną wiedzę, kształtując i łącząc ją w celu stworzenia
    nowego rozwiązania, jak również wykorzystuje wiedzę pozyskaną w na potrzeby realizacji
    danego zadania.
    Jak wspomniano we wniosku, Wnioskodawca, tworząc i rozwijając oprogramowanie,
    posługuje się językami programowania oraz technologią dopasowanymi do rodzaju
    tworzonego oprogramowania z uwzględnieniem dostosowania do rozwiązań
    technologicznych stosowanych u kontrahenta, aby kontrahent mógł zaimplementować u
    siebie wytworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy.
        b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywać i rozwija
        /będzie Pan rozwijać w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych

        technologii” powstają/będą powstawać poszczególne innowacyjne rozwiązania,
        jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone oprogramowania
        od już istniejących?
    Odpowiedź: Wnioskodawca dysponuje, dysponował i będzie dysponował zasobami wiedzy
    wypracowanymi oraz zdobytymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa
    o wiedzy z zakresu programowania, matematyki, logiki, która podlega permanentnemu
    uzupełnianiu w toku zdobywania dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia
    kwalifikacji.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę nowe oprogramowanie różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących zarówno u Wnioskodawcy, jego kontrahentów, odbiorców końcowych
    usług Wnioskodawcy, jak też na rynku w ogóle, co przejawia się poprzez wprowadzenie
    nowych (nowoopracowanych) funkcjonalności, parametrów czy zasad działania i nowych
    cech. Jest to skutkiem właściwie zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy,
    technologii, narzędzi oraz języków programowania.
    Oryginalność rozwiązań polega także na tym, że wytworzone oprogramowanie stanowi
    efekt twórczej pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca ma
    zapewnioną swobodę tworzenia. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie o nowych
    funkcjonalnościach, rozwiązaniach nieistniejących do tej pory w systemie Kontrahenta, czy
    klienta Kontrahenta (odbiorcy końcowego usług Wnioskodawcy). Działalność
    Wnioskodawcy nie jest pracą odtwórczą - wymaga od Wnioskodawcy uruchomienia
    procesów myślowych i nie może być wykonywana mechanicznie. Wytwarzane przez
    Wnioskodawcę oprogramowanie jest rezultatem działań Wnioskodawcy mających
    charakter kreacyjny, indywidualny oraz oryginalny i są innowacyjne w praktyce
    gospodarczej odbiorców końcowych usług Wnioskodawcy, jak i rynku w ogóle.
        c) jakie produkty, usługi, procesy oferował/oferuje Pan dotychczas w swojej
        działalności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oferuje usługi programistyczne, polegające na tworzeniu
    oprogramowania dostosowanego do zapotrzebowania jego kontrahenta, odbiorcy
    końcowego usług Wnioskodawcy, co jest powiązane z odpłatnym przeniesieniem
    autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania. Wnioskodawca tworzy
    oprogramowanie (programy komputerowe) zgodnie z przedmiotem zapotrzebowaniem
    kontrahenta, odbiorcy końcowego, a zatem zgodnie z zasadami funkcjonowania w tej
    branży. Wnioskodawca nie posiada konkretnego asortymentu w postaci gotowych
    rozwiązań, które mógłby sprzedać więcej niż jednemu kontrahentowi w niezmienionej
    formie.
        d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte są te produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Efekty działalności Wnioskodawcy były, są i będą oparte na jego wiedzy
    programistycznej (m.in. w zakresie języków programowania, znajomości środowisk
    programistycznych), wiedzy w zakresie informatyki i najnowszych rozwiązań
    technologicznych oraz doświadczeniu, zatem na rozwiązaniach, które podlegały i będą
    podlegały właściwemu wykorzystaniu i łączeniu w celu ulepszenia/rozwijania/tworzenia
    oprogramowania, w zakresie, którego Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i
    bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania. Wnioskodawca
    każdorazowo korzystał więc zarówno z zasobów wiedzy już posiadanej, jak również z
    wiedzy nowo zdobytej.
        e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zaplanował prace w zakresie ulepszenia/rozwijania/tworzenia
    oprogramowania i osiągnięcia zakładanego celu (pomimo tego, że efekt jego prac nie był
    oczywisty i pewny, niemniej osiągalny). Celem Wnioskodawcy było i jest stworzenie
    oprogramowania zgodnie z zapotrzebowaniem, w szczególności Wnioskodawca planuje

    zakres prac, definiuje kolejność realizacji poszczególnych etapów, dobiera technologię
    wykorzystywaną do realizacji rozwiązania, weryfikuje wizę twórcy (Wnioskodawcy) z wizją
    odbiorcy rozwiązania. Celem Wnioskodawcy jest niezawodność ulepszanego/rozwijanego
    /tworzonego oprogramowania, terminowość oraz zapewnienie zdefiniowanych zakresów
    wydajnościowych i operacyjnych oprogramowania.
        f) co jest/będzie efektem Pana działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstanie przy
        realizacji opisanego projektu?
    Odpowiedź: Efektem działań Wnioskodawcy jest i będzie wytworzone oprogramowanie,
    innowacyjne przez to, że odróżnia się od oprogramowania wcześniej wytworzonego przez
    Wnioskodawcę. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, z uwagi na swoją
    specyfikę jest niepowtarzalne, tj. nie występuje w analogicznym kształcie na rynku, jak
    również brak możliwości wykorzystania innego istniejącego i gotowego rozwiązania w
    miejsce oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę.
        g) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź: Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie w sposób
    zorganizowany, zaplanowany, według ustalonego harmonogramu. W pierwszej kolejności
    dochodzi do ustalenia wymagań biznesowych oraz analiza istniejących rozwiązań w
    zakresie oprogramowania. Następnie identyfikuje się zagadnienia, które wymagają
    rozwiązania. W dalszej kolejności ma miejsce projektowanie architektury, pisanie kodu
    źródłowego, a finalnie wdrożenie oprogramowania i sporządzenie dokumentacji. Niekiedy
    dodatkowym elementem jest pisanie kodu/skryptów dla testów automatycznych aplikacji
    (pisanie programu, który w sposób automatyczny symuluje zachowanie potencjalnych
    użytkowników aplikacji np. uruchomienie aplikacji i wykonanie w niej określonych akcji).
    2) w czym przejawia/będzie przejawiać się twórczy charakter działalności opisanej we
      wniosku w odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
      Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje/będzie Pan podejmował w celu
      opracowania nowego/rozwijanego „oprogramowania”, a w szczególności:
    a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
      w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały/zostaną podjęte w celu realizacji
      zlecanych zadań?
    b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana
      „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
      niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
    c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
    d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
      „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: W ramach realizacji projektów związanych z tworzeniem i usprawnianiem
    oprogramowania, Wnioskodawca podejmuje działania takie jak:
    - określenie wymagań i zdefiniowanie problemu – Wnioskodawca analizuje potrzeby
      kontrahenta, odbiorcy końcowego oprogramowania identyfikując zagadnienie, które
      należy zaadresować,
    - analiza istniejących rozwiązań – Wnioskodawca identyfikuje ograniczenia aktualnego
      oprogramowania,
    - projektowanie innowacyjnych rozwiązań – Wnioskodawca wykorzystuje swoją wiedzę
      programistyczną do opracowania nowych metod i narzędzi, a w konsekwencji
      rozwiązań,

    - tworzenie oprogramowania – Wnioskodawca pisze kod od podstaw, stosując najlepsze
      praktyki programistyczne i dostosowując rozwiązania do zidentyfikowanych potrzeb,
    - projektowanie algorytmów – Wnioskodawca opracowuje lub modyfikuje algorytmy w
      celu optymalizacji działania programu komputerowego,
    - testowanie – Wnioskodawca przeprowadza testy funkcjonalne oraz wydajnościowe,
      zapewniając wysoką jakość finalnego produktu. Niekiedy dodatkowym elementem jest
      pisanie kodu/skryptów dla testów automatycznych aplikacji (pisanie programu, który
      w sposób automatyczny symuluje zachowanie potencjalnych użytkowników aplikacji
      np. uruchomienie aplikacji i wykonanie w niej określonych akcji),
    - wdrożenia oprogramowania.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się poprzez:
    - indywidualne podejście – każde rozwiązanie jest dostosowane do specyficznych
      warunków kontrahenta, odbiorcy końcowego oprogramowania,
    - wykorzystanie nowoczesnych technologii – Wnioskodawca wdraża najnowsze
      osiągnięcia w dziedzinie programowania,
    - tworzenie nowych funkcjonalności – dodawane są unikalne cechy zwiększające wartość
      i efektywność oprogramowania,
    - opracowywanie autorskiego kodu i algorytmów – Wnioskodawca projektuje oryginalne i
      unikalne rozwiązania programistyczne, co oznacza samodzielne wypracowywanie
      struktur logicznych (algorytmów) oraz pisanie kodu źródłowego w sposób
      umożliwiający implementację zaawansowanych i dopasowanych do potrzeb
      odbiorców funkcjonalności. Wnioskodawca – jako programista – nie korzysta tu
      wyłącznie z powszechnie dostępnych schematów czy gotowych bibliotek, lecz aktywnie
      poszukuje i wdraża nowe, innowacyjne sposoby realizacji konkretnych zadań.
    W rezultacie tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest każdorazowo
    unikalnym utworem. Twórcza praca Wnioskodawcy polega na łączeniu i wykorzystywaniu
    dostępnej wiedzy oraz narzędzi programistycznych, co prowadzi do powstania nowego
    oprogramowania, opisanego we wniosku.
    Opracowane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rozwiązaniem indywidualnym,
    dostosowanym do konkretnego zapotrzebowania i parametrów. Jego oryginalność polega
    na tym, że nie jest to powszechnie dostępny produkt rynkowy, który kontrahent mógłby
    nabyć komercyjnie. Ponadto, oryginalność przejawia się także poprzez okoliczność, że
    oprogramowanie stanowi efekt twórczej pracy Wnioskodawcy, co do której ma on
    zapewnioną swobodę tworzenia.
    Działania Wnioskodawcy nie polegają na powielaniu już wcześniej stworzonych, gotowych
    rozwiązań.
    Wnioskodawca stosuje technologie i narzędzia takie jak (...), środowiska programistyczne,
    a także stosuje takie języki programowania jak (...). Dodatkowo Wnioskodawca pisze kod
    /skrypty dla testów automatycznych aplikacji (pisanie programu, który w sposób
    automatyczny symuluje zachowanie potencjalnych użytkowników aplikacji np.
    uruchomienie aplikacji i wykonanie w niej określonych akcji). W części odpowiedź na to
    pytanie znajduje się także w odpowiedzi na pytanie nr 1 lit. b.
    Odnosząc się do pytania na czym polega oryginalność oprogramowania Wnioskodawca
    wskazuje, że:
          1. Każdorazowo tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest
            tworzone na konkretne zlecenie kontrahenta, odbiorcy końcowego
            oprogramowania, nie są to rozwiązania, które mogą zostać zakupione na
            wolnym rynku. Są to rozwiązania unikalne optymalizujące prowadzenie
            działalności gospodarczej przez kontrahenta, odbiorcę końcowego. O

            oryginalności świadczy fakt, że do każdego projektu Wnioskodawca
            podchodzi indywidualnie. Nowy, ulepszony charakter oprogramowania nie
            jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
            okresowych zmian;
          2. W kontekście samego tworzenia, w pierwszej fazie Wnioskodawca uzyskuje
            brzegowe informacje od kontrahenta, odbiorcy końcowego o
            zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ocenia, czy jest w stanie w oparciu o
            aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane
            rozwiązanie, jaka będzie wymagana technologia, finalnie Wnioskodawca
            ustala zakres prac i poszczególne etapy. Wnioskodawca opiera swoją pracę
            na wiedzy programistycznej (m.in. w zakresie języków programowania,
            znajomości środowisk programistycznych), wiedzy w zakresie informatyki i
            najnowszych rozwiązań technologicznych oraz doświadczeniu). O
            oryginalności świadczy zatem fakt, iż praca Wnioskodawcy jest i będzie
            indywidualnie planowane oraz dotyczy i będzie dotyczyła oprogramowania,
            które jest tworzone na konkretne zlecenie, nie są to rozwiązania, które
            może zakupić na wolnym rynku.
              3) wobec wskazania we wniosku, że:
              (...) działalność Wnioskodawcy jest i była podejmowana w sposób
              systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). W
              szczególności należy podkreślić, że prace jakie Wnioskodawca
              realizował w ramach umowy nie miały incydentalnego charakteru.
              proszę wyjaśnić:
        a) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych
        realizowanych „oprogramowań” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Wnioskodawca każdorazowo stawia sobie za cel stworzenie nowego
    oprogramowania, przy zastosowaniu już istniejących, a także nowych technologii, które to
    oprogramowanie znajdzie zastosowanie w działalności danego kontrahenta, odbiorcy
    końcowego. Celem Wnioskodawcy było i jest stworzenie oprogramowania zgodnie z
    zapotrzebowaniem, w szczególności Wnioskodawca planuje zakres prac, definiuje
    kolejność realizacji poszczególnych etapów, dobiera technologię wykorzystywaną do
    realizacji rozwiązania, weryfikuje wizę twórcy (Wnioskodawcy) z wizją odbiorcy
    rozwiązania. Celem Wnioskodawcy jest niezawodność ulepszanego/rozwijanego
    /tworzonego oprogramowania, terminowość oraz zapewnienie zdefiniowanych zakresów
    wydajnościowych i operacyjnych oprogramowania. Finansowanie następuje ze środków
    własnych.
        b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
        rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
        praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Wnioskodawca stworzył nowe oprogramowanie, co stanowiło główny
    zakładany cel. Następnie, umożliwiło to także usprawnienie działania kontrahenta,
    odbiorcy końcowego oraz ich działalności wskutek implementacji oprogramowania
    wytworzonego przez Wnioskodawcę.
        c) na czym polega/będzie polegać systematyczność w odniesieniu do Pana działań w
        zakresie wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: Systematyczność pracy Wnioskodawcy polega i będzie polegać na regularnym
    prowadzeniu prac zmierzających do wytworzenia oprogramowania (osiągnięcia opisanego
    wyżej celu). Nie były i nie są to działania incydentalne.
    Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do wykonywania współpracy
    zgodnie z harmonogramem oraz należytego jej udokumentowania.

    Wnioskodawca każdorazowo realizuje swoje usługi w sposób systematyczny.
        d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a
        które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu
        komputerowego?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wdrażał własne wewnętrzne harmonogramy realizacji prac w
    poszczególnych projektach dotyczących wytworzenia oprogramowania w okresie jego
    tworzenia, co umożliwiało mu zachowanie dyscypliny pracy, zaplanowanie działań, a także
    zaplanowanie oraz dotrzymywanie terminów realizacji poszczególnych zadań.
        4) czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że (...) Autorskie prawa do tworzonego,
        rozwijanego oraz ulepszonego przez Wnioskodawcę oprogramowania podlegają
        ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych. (...) należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno
        w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty Pana prac
        były/są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
        5) czy w przypadku rozwoju „oprogramowania” – efekt Pana pracy w postaci
        powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed
        implementacją, stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego
        oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające
        ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Efektem prac Wnioskodawcy były/są odrębne programy komputerowe w
    rozumieniu definicji zawartej w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r.
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (akapity 80, 81, 83, 84 oraz 89):
    „80. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo
    pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania
    algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w
    szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. A contrario,
    żaden wytwór nie jest programem komputerowym, jeżeli nie służy do wyrażania w sposób
    pośredni lub bezpośredni algorytmów lub logicznych relacji pomiędzy funkcjami, które
    mają zostać wykonane, i fizycznymi możliwościami urządzeń używanych do digitalizacji.63
    Przy czym pojęcie „komputer” nie powinno ograniczać się do PC, lecz powinno odnosić do
    wszystkich urządzeń, w których program komputerowy może być wykorzystywany w celu
    realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów komórkowych, czy też
    tabletów lub innych właściwych urządzeń.64 Nie jest bowiem istotny nośnik programu
    komputerowego, lecz jego źródła (kod źródłowy i kod wynikowy) oraz funkcjonalność. 81.
    Ze specjalistycznej literatury i praktyki budowania i stosowania programów
    komputerowych, można również wywnioskować, że za program komputerowy często
    uważany jest za zestaw instrukcji (rozkazów) przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub
    pośrednio na komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu.65 Zbiór
    wspomnianych instrukcji może być wyrażony znakiem językowym , symbolami
    matematycznymi lub nawet znakami graficznymi. (...) Zgodnie z akapitem 10 preambuły
    do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
    sprawie ochrony prawnej programów komputerowych: "Rolą programu komputerowego
    jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu
    komputerowego i użytkownikami, w tym celu wymagane są logiczne i tam, gdzie to
    właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie, tak aby pozwolić
    wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu komputerowego funkcjonować z innym
    oprogramowaniem, sprzętem komputerowym i użytkownikami we wszelkich formach
    działania, do jakich są przeznaczone.
    Części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne

    oddziaływanie między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie
    znane pod nazwą „interfejsów”. To funkcjonalne wzajemne połączenie i wzajemne
    oddziaływanie jest ogólnie znane pod nazwą "interoperacyjności"; podczas gdy sama
    "interoperacyjność" może być zdefiniowana jako zdolność do wymiany informacji oraz
    wszechstronnego wykorzystania informacji już wymienionych.” 84. Zatem właściwe źródło
    interpretacji prawa unijnego używa pojęć: „oprogramowanie” (software), „sprzęt
    komputerowy” (hardware) i „program” niejako synonimicznie i implikuje, że interfejs
    stanowi funkcjonalną część programu komputerowego, umożliwiającą wzajemne
    połączenia i wzajemne oddziaływania z wszystkimi elementami oprogramowania i sprzętu
    komputerowego. Na kanwie tego można uznać, że: – pojęcie "program komputerowy"
    utożsamienie jest z pojęciem "oprogramowanie" oraz, że interfejs może stanowić częścią
    nierozerwalnie związaną z programem komputerowym i funkcjonalnie łączy program
    komputerowy z pozostałym oprogramowaniem i sprzętem komputerowym. (...) 89.
    Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak
    precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w
    świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych
    źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej.
    Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz
    szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być
    ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko
    formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu
    (funkcjonalnie) – jako oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z
    wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej
    interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego””.
    Zgodnie z powyższym, efekty prac wykonywanych przez Wnioskodawcę wpisują się w ww.
    zakres pojęcia oprogramowania, a w konsekwencji podlegają w/w ochronie prawno-
    autorskiej. Zatem, Wnioskodawca wskazuje, że zarówno w przypadku tworzenia
    oprogramowania (programu komputerowego), jak też w przypadku rozwijania
    oprogramowania efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi
    /utworami w postaci programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W świetle powyższego i w kontekście pytania pkt 5) w przypadku rozwoju
    „oprogramowania” – efekt pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań,
    bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, stanowią/będą stanowiły nowe, odrębne od tego
    oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
        6) czy efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan odpowiednio
        „oprogramowaniem” zawsze były/są odrębnymi programami komputerowymi,
        które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa
        autorskie do tych „oprogramowań”?
    Odpowiedź: Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa
    „oprogramowaniem” zawsze były/są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    „oprogramowani”.

        7) czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze, tj. zarówno
        w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów
        o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
        przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa
    „oprogramowaniem” zawsze tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez kontrahentów.
        8) w jaki sposób umowy z Kontrahentem regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
        otrzymuje Pan wynagrodzenie:
        - wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
        - także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu?).
    Odpowiedź: Wynagrodzenie od Kontrahenta jest łączną zapłatą za całość czynności, jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach umowy. Wnioskodawca samodzielnie wyodrębnia
    wartość wynagrodzenia należną za poszczególne rodzaje czynności, tj. za
    oprogramowanie i przeniesienie praw do tego oprogramowania oraz inne usługi IT.
    Wnioskodawca wskazywał już w treści wniosku, że ulgą IP Box chciałby objąć dochód
    powstały w wyniku przeniesienia majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
        9) czy faktury, które wystawiał/wystawia Pan na rzecz Kontrahenta wyodrębniają
        wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
        poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan
        wskazał dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
        przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Faktury, które Wnioskodawca wystawia na rzecz Kontrahenta nie
    wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
    poszczególnych efektów prac, gdyż z ustaleń stron umowy nie wynika taki obowiązek.
    Analogicznie brak takiego obowiązku w przepisach regulujących ulgę IP Box. Ponadto, na
    potrzeby wyodrębnienia Wnioskodawca prowadzi wymaganą przepisami ewidencję, a
    efekty jego prac są również raportowane Kontrahentowi w systemie prowadzonym na
    jego potrzeby, stąd również Kontrahent ma wiedzę odnośnie do poszczególnych prac
    wykonywanych na jego rzecz Wnioskodawcę.
      10) czy sposób „przenoszenia” praw do programów każdorazowo spełnia warunki
        przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
        szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

    Odpowiedź: Sposób przenoszenia praw do programów każdorazowo spełniał/spełnia
    warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a
    zatem także z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
      11) w jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu
        (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych
        stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa
        się wyodrębnienie konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego
        efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i
        kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy przenosi na Kontrahenta za
    wynagrodzeniem, majątkowe prawa autorskie do oprogramowania oraz samodzielnych
    części oprogramowania powstałych na skutek wykonywania przedmiotowej umowy bez
    konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów
    wytworzonych przez Wnioskodawcę.
    Zatem, zgodnie z treścią umowy, Wnioskodawca przenosi na rzecz Kontrahenta autorskie
    prawa majątkowe do utworów stworzonych lub opracowanych przez niego w wyniku
    realizacji zawartej umowy. Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie
    praw do nich, oprócz postanowień umownych, potwierdzają także czynności faktyczne,
    albowiem Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie, do którego przenosi autorskie
    prawa majątkowe na Kontrahenta, a oprogramowanie jest odbierane przez Kontrahenta.
    Wnioskodawca wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie za wykonane
    prace oraz przeniesienie praw, a Kontrahent dokonuje zapłaty. Ponadto, jak wspomniano
    wyżej, Wnioskodawca wyodrębnia poszczególne oprogramowanie oraz wynagrodzenie za
    przeniesienie praw w ewidencji prowadzonej na potrzeby ulgi IP Box.
      12) czy odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i
        terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego
        zeznania podatkowego za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w
        przewidzianym dla tej czynności terminie?
    Odpowiedź: Wnioskodawca na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box posiada ewidencję
    pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z
    wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów
    prac badawczo-rozwojowych.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję zgodną z wymogami przepisów ustawy o PIT, uznaje,
    że jest to sposób, który umożliwia prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego
    dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za lata podatkowe będące
    przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie.
      13) czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z wzorem, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, a także zgodnie z wytycznymi zawartymi w punkcie 4.2
    Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego usługi
      świadczone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej
      stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca w zw. z art. 5a pkt
      38-40 ustawy o PIT?
    2. Czy Wnioskodawca może opodatkować stawką 5% dochody za 2019 r. oraz za kolejne
      lata podatkowe z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uzyskane w ramach
      opisanej sytuacji gospodarczej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, dochód powstały w wyniku przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego, będącego efektem jego prac badawczo-
    rozwojowych może korzystać z opodatkowania stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1
    W myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie
    prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa obejmuje
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei w myśl art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „U.p.s.w.”), prace rozwojowe
    stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku,
    przedmiotem umowy z kontrahentami było, jest i będzie świadczenie usług
    informatycznych, które w praktyce obejmowało, obejmuje i będzie obejmować tworzenie
    oprogramowania i przenoszenie na kontrahentów autorskich praw majątkowych do
    stworzonego oprogramowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, tworzone przez niego oprogramowanie komputerowe
    powstawało w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, to
    jest działalności nastawionej na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które nie
    mają charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagały
    kreatywnego podejścia, nie były wykonywane na schematach lub w sposób automatyczny,
    lecz każdorazowo wymagały dokonywania rozwiązań koncepcyjnych. Twórczy charakter
    działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż rezultatem jego działań są
    subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów źródłowych czy algorytmów.
    Dodatkowo, działalność Wnioskodawcy jest i była podejmowana w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). W szczególności należy podkreślić, że prace
    jakie Wnioskodawca realizował w ramach umowy nie miały incydentalnego charakteru.
    Ponadto, w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca w celu tworzenia nowych
    zastosowań w postaci innowacyjnego oprogramowania nabywał, łączył, kształtował i
    wykorzystywał dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania.
    W tym miejscu wskazuje się również, że pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    rozumiane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych w sposób szeroki. Na przykład w
    wyroku WSA w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1588/19 wskazano, że
    w zakres definicji prac badawczo-rozwojowych wchodzą również czynności pracowników
    nadzoru i kierownictwa, które nie mają charakteru stricte twórczego, a jednak należy je
    traktować jako czynności o charakterze twórczym.

    W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy oprogramowanie wytworzone oraz mające być
    wytworzone w przyszłości w toku wykonywania umowy powinno być uznane za
    wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.
    W treści Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wskazano bowiem, że: „zgodnie z
    akapitem 34 Raportu BEPS Plan Działania nr 5, copyrighted software, czyli nie tylko
    „program komputerowy” sensu stricto (tj. kod źródło i kod wynikowy), ale szerzej
    „oprogramowanie chronione prawem autorskim”, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje,
    że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,
    ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
    prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie
    powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, iż nie wszystkie jurysdykcje
    zapewniają ochronę patentową oprogramowania, i dlatego wielu podatników, którzy
    wytwarzają, ulepszają, bądź rozwijają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie,
    zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego
    prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia
    również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych
    jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z
    regulacji IP Box. Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy”
    oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu
    komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do
    pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej
    ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu
    (funkcjonalnie) – jako oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z
    wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej
    interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”.”.
    W związku z tym, że w Rzeczpospolitej Polskiej oprogramowanie, definiowane jako ogół
    informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów,
    podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i
    kontekstualną (w/w Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle wykładni art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT., jeżeli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest
    wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Jak wskazano wyżej, działalność Wnioskodawcy spełnia przesłankę systematyczności.
    Zgodnie z rozumieniem językowym, systematyczny oznacza m.in. prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny (Internetowy Słownik
    Języka Polskiego PWN).
    Zauważyć należy, że systematyczność nie oznacza nieprzerwanej ciągłości wykonywania
    działalności, w tym określonego czasu jej prowadzenia, nie jest też wynikiem istnienia

    planu, co do prowadzenia podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest bowiem,
    aby zaplanowany i przeprowadzony został chociaż jeden projekt badawczo-rozwojowy, z
    przyjęciem dla niego określonych celów, harmonogramu oraz zasobów. W sytuacji
    faktycznej Wnioskodawcy powyższe ma mniej relewantne znaczenie, gdyż prowadzi on
    działalność w sposób zorganizowany oraz powtarzalny, a także w oparciu o ustaloną
    metodykę i sposób postępowania z nastawieniem na jej dalsze prowadzenie w przyszłości,
    a w swym zakresie wykonuje działalność wpisująca się w zakres działalności badawczo-
    rozwojowej zgodnie z jej ustawową definicją.
    Wnioskodawca podkreśla, że jego zdaniem prowadzi działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności, na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie posiadanej,
    nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX:
    „Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium «systematyczności» danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego okresu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany”.
    Z przytoczonego powyżej fragmentu Objaśnień podatkowych wynika, że działalność
    systematyczna to przede wszystkim taka działalność, która prowadzona jest w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Należy jednoznacznie wskazać, że Wnioskodawca podejmując pracę nad jakimś projektem
    posiada nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże
    problemy wskazane przez kontrahentów.
    Wnioskodawca prowadzi prace zgodnie z harmonogramem, począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, gdyż
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności, z
    należytą starannością i uwagą.
    Kolejną przesłanką do uznania prowadzonej działalności za badawczo-rozwojową jest
    kryterium wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wiąże się to
    jednocześnie z prowadzeniem prac rozwojowych. Wnioskodawca opisał sposób
    wykorzystywania obecnie posiadanych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania, przygotowane w
    oparciu o obecny stan techniki w branży IT, a także o aktualne zastosowania
    implementowane u Kontrahenta. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług programistycznych. Co istotne, ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie procesów, które dotychczas robione były manualnie.
    Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    która to twórczość wynika z wytwarzania nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań

    niewystępujących dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, a więc
    wprowadzających rozwiązania dotychczas nieistniejące. Wnioskodawca wykorzystuje przy
    tym własną inwencję twórczą, korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności,
    które stale poszerza o nowe informacje, technologie i techniki pojawiające się w branży.
    Takie okoliczności przesądzają m.in. o istnieniu elementu twórczego prowadzonej
    działalności, gdyż odnoszą się do czynności, które choćby w minimalnym stopniu
    odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a tym samym posiadają
    cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (zob. Objaśnienia podatkowe Ministra
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.).
    Podkreślenia wymaga, że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu
    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Co warto zauważyć,
    istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą doprowadzić do takiego efektu. Praca
    programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzone przez niego oprogramowanie doprowadziło i prowadzi również do
    ulepszenia i rozwinięcia już istniejących programów, a także skutkowało stworzeniem
    zupełnie nowych funkcjonalności. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, stworzone
    oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności oraz jest one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej przez niego działalności, jak też i działalności kontrahentów.
    Dokonując podsumowania w zakresie spełniania przez działalność Wnioskodawcy cech
    działalności badawczo-rozwojowej należy podkreślić, iż wykazuje ona:
    - nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie lub jego części
      dostosowane od potrzeb kontrahentów, a kontrahenci mają na celu zwiększenie
      innowacyjności rozwiązań programistycznych,
    - nieprzewidywalność: kontrahenci oczekują od Wnioskodawcy wykonania prac, których
      skutek końcowy jest, co prawda, określony, jednakże sam proces tworzenia danych
      rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod
      informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań,
    - systematyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do
      wykonywania współpracy zgodnie z harmonogramem, należytego jej
      udokumentowania,
    - możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej działalności gospodarczej jest wytworzenie określonego
      oprogramowania lub jego części, a następnie przeniesienie autorskich praw
      majątkowych do oprogramowania lub części oprogramowania na kontrahentów.
    Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Wnioskodawcy można stwierdzić, że tworzenie
    przez niego oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte
    w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawa do oprogramowania były, są i
    będą wytwarzane w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    badawczo- rozwojowej.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2
    Od dnia 1 stycznia 2019 r., przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art.
    30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o PIT oraz do ustawy o CIT korzystne rozwiązanie

    podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych
    lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).
    W uzasadnieniu do projektu przywołanej wyżej nowelizacji, wskazano, że proponowane w
    projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką
    podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej,
    których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa
    do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie
    obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe
    prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane
    dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi IP Box jest dochód uzyskany z tytułu należności
    /opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa
    uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o PIT, podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:

    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlega ochronie na mocy art. 74 ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W
    związku z powyższym nie tylko program komputerowy jest chroniony prawem autorskim,
    ale również szeroko rozumiane oprogramowanie (software) może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje,
    że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,
    ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
    prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie
    powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie
    jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników,
    którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na
    ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do
    definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne
    traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma
    wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych

    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (w/w
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, dochód z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności B+R bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. W ocenie Wnioskodawcy kwalifikowane IP zostało wytworzone, rozwinięte
    oraz ulepszone w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo – rozwojowej.
    Działalność Wnioskodawcy jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub
    zwiększonej wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań do prac rozwojowych. Poprzez
    prace rozwojowe, zgodnie z definicją ustawową, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narządzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług.
    Ponadto, Wnioskodawca na podstawie wystawionych faktur oraz prowadzonej ewidencji
    czasu pracy jest w stanie określić wysokość dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, a zatem spełnia obowiązki ewidencyjne wskazane w przepisie art. 30cb
    ustawy o PIT.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie kryteria
    określone w art. 5a pkt 38-40 zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT, a tym
    samym za lata 2019-2024 oraz w kolejnych latach podatkowych, w których będzie to
    możliwe z uwagi na wybór formy opodatkowania będzie mógł skorzystać z 5% stawki
    podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych
    do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn.
          zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne
    zlecane przez Zleceniodawcę. Świadczył i świadczy Pan przede wszystkim usługi tworzenia
    i rozwijania oprogramowania, tworzenia i doskonalenia kodu źródłowego
    oprogramowania. Świadczył i świadczy Pan przedmiotowe usług na podstawie umowy
    zawartej bezpośrednio z Kontrahentem, który też jest odbiorcą końcowym jego usług albo
    w modelu outsourcingu, w którym końcowymi odbiorcami usług świadczonych przez Pana
    są klienci Pana Kontrahenta. Świadczone przez Pana usługi prowadzą do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań – oprogramowania obsługującego dedykowane
    obszary działalności odbiorców Pana usług. Jako Back-End Developer, świadczył i świadczy
    Pan usługi polegające na wytworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, jak
    również testowaniu i wdrożeniu rezultatu swojej pracy, w szczególności są to prace
    programistyczne, pisanie testów automatycznych i konsulting IT. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zajmuje się Pan przede wszystkim tworzeniem i rozwojem
    oprogramowania, tworzeniem i doskonaleniem kodu źródłowego oprogramowania.
    Tworząc i rozwijając oprogramowanie, w tym kod źródłowy oprogramowania
    wykorzystywał i wykorzystuje Pan następujące języki programowania: (...). W ramach
    dotychczasowej współpracy ze Kontrahentami tworzył i rozwijał Pan następujące
    oprogramowanie współpracując z:
    (...)
    O oryginalności tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych świadczy fakt, że
    do każdego projektu podchodzi Pan indywidualnie. Nowy, ulepszony charakter
    oprogramowania nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian.
    Zarówno w przypadku tworzenia oprogramowania (programu komputerowego), jak też w
    przypadku rozwijania oprogramowania efekty Pana pracy są odrębnymi programami
    komputerowymi/utworami w postaci programów komputerowych, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stworzył
    Pan nowe oprogramowanie, co stanowiło główny zakładany cel. Następnie, umożliwiło to
    także usprawnienie działania kontrahenta, odbiorcy końcowego oraz ich działalności
    wskutek implementacji oprogramowania wytworzonego przez Pana.
    Sposób przenoszenia praw do programów każdorazowo spełniał/spełnia warunki
    przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zatem
    także z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować

    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonuje Pan w sposób systematyczny usługi programistyczne. Świadczone przez Pana
    usługi prowadzą do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań –
    oprogramowania obsługującego dedykowane obszary działalności odbiorców Pana usług.
    Wykonując przedmiot swojej działalności opracowuje Pan rozwiązania noszące cechy
    nowości. Na rynku nie ma bowiem dostępnych w tym zakresie gotowych rozwiązań.
    Oprogramowanie tworzone jest ściśle z ogólnymi założeniami klienta, więc nie może być
    stworzone przy użyciu gotowych rozwiązań. Jest Pan zmuszony do nieustannego
    nabywania wiedzy oraz łączenia jej ze zdobytym już doświadczeniem w celu osiągnięcia
    optymalnego rozwiązania problemu. Dziedzina, w której prowadzi Pan działalność jest
    dynamiczna i ulega stałemu postępowi, przez co nie ma jednego sposobu na rozwiązanie
    problemów natury programistycznej. Z tego powodu Pan podczas realizacji zlecenia,
    nawet jeżeli korzysta z gotowych bibliotek, to jest zmuszony łączyć je i modyfikować za
    pomocą własnej nabytej wiedzy oraz doświadczenia. W ten sposób tworzy
    oprogramowanie o nowych funkcjonalnościach, rozwiązaniach nieistniejących do tej pory
    w systemie Kontrahenta, czy klienta Kontrahenta, zaś łączenie tych bibliotek nie jest pracą
    odtwórczą – wymaga to od Pana uruchomienia procesów myślowych i nie może być
    wykonywane mechanicznie. Przez świadczone usługi programowania, tj. wytwarzany kod,
    tworzy Pan, modyfikuje oraz rozwija oprogramowanie zwiększając jego funkcjonalność,
    rozszerzając możliwości i podnosząc użyteczność poprzez dodawanie nowych modułów
    /funkcji oraz zapewniając jednocześnie zgodność z najnowszymi wymaganiami
    technologicznymi i rynkowymi. Wytwarzane przez Pana nowe moduły oprogramowania
    pozwalają na jego obsługę zgodnie ze specyfiką użytkownika tego systemu. Modyfikacje
    oprogramowania tworzone przez Pana pozwalają zapewnić i utrzymać nowoczesny,
    innowacyjny na tle dostępnych na rynku rozwiązań charakter oprogramowania,
    zapewniając przy tym wysoki stopień użyteczności dla jego użytkowników, uwzględniając
    przy tym dynamicznie zmieniające się wymagania technologiczne oraz biznesowe. Z tego
    względu wytwarzane przez Pana oprogramowanie jest rezultatem Pana działań mających
    charakter kreacyjny, indywidualny oraz oryginalny i są innowacyjne w praktyce
    gospodarczej odbiorców końcowych Pana usług. Tworzy Pan kod źródłowy programów, z
    wykorzystaniem języków oprogramowania takich jak (...). Świadczone usługi, w których
    dochodzi do ulepszania oprogramowania istniejącego, poprzez wprowadzenie
    innowacyjnych funkcjonalności, wykonywane były i są z wykorzystaniem najnowszych
    rozwiązań programistycznych. Opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub istotnie odróżniające się od
    rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Tworzy Pan, ulepsza i rozwija oprogramowanie tj.
    tworzy kod samodzielnie, w tym ustala zakres zadań poszczególnych modyfikacji i nowych
    modułów oprogramowania, a także weryfikuje je z konsultantami merytorycznymi klienta.
    Pana działania polegające na ulepszeniu bądź rozwijaniu oprogramowania zmierzają do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Zmiany wprowadzane
    przez Pana do rozwijanego bądź ulepszanego oprogramowania nie mają charakteru
    rutynowych, okresowych zmian. W wyniku tworzenia, ulepszenia i rozwinięcia
    oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i
    powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Efekty Pana prac odznaczają się
    indywidualnym i oryginalnym, twórczym, charakterem, tj. stanowią nowość w kreowaniu

    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie jest to efekt pracy, która opiera się na
    powtarzalnych, rutynowych czynnościach, których wynik da się z góry przewidzieć, tj. nie
    jest to wyłącznie realizacja techniczna, a twórcza.
    Z uzupełnienia wniosku wynika, że wytworzone przez Pana nowe oprogramowanie różni
    się od rozwiązań już funkcjonujących zarówno u Pana, Pana kontrahentów, odbiorców
    końcowych usług, jak też na rynku w ogóle, co przejawia się poprzez wprowadzenie
    nowych (nowoopracowanych) funkcjonalności, parametrów czy zasad działania i nowych
    cech. Jest to skutkiem właściwie zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy,
    technologii, narzędzi oraz języków programowania. Oryginalność rozwiązań polega także
    na tym, że wytworzone oprogramowanie stanowi efekt Pana twórczej pracy, przy której
    wykonywaniu ma Pan zapewnioną swobodę tworzenia. Tworzy Pan oprogramowanie o
    nowych funkcjonalnościach, rozwiązaniach nieistniejących do tej pory w systemie
    Kontrahenta, czy klienta Kontrahenta (odbiorcy końcowego Pana usług). Wytwarzane
    przez Pana oprogramowanie jest rezultatem działań mających charakter kreacyjny,
    indywidualny oraz oryginalny i są innowacyjne w praktyce gospodarczej odbiorców
    końcowych Pana usług, jak i rynku w ogóle. Oferuje Pan usługi programistyczne,
    polegające na tworzeniu oprogramowania dostosowanego do zapotrzebowania jego
    kontrahenta, odbiorcy końcowego Pana usług, co jest powiązane z odpłatnym
    przeniesieniem autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania. Tworzy Pan
    oprogramowanie (programy komputerowe) zgodnie z przedmiotem zapotrzebowaniem
    kontrahenta, odbiorcy końcowego, a zatem zgodnie z zasadami funkcjonowania w tej
    branży. Nie posiada Pan konkretnego asortymentu w postaci gotowych rozwiązań, które
    mógłby sprzedać więcej niż jednemu kontrahentowi w niezmienionej formie. Efektem
    Pana działań jest i będzie wytworzone oprogramowanie, innowacyjne przez to, że
    odróżnia się od oprogramowania wcześniej wytworzonego przez Pana. Wytwarzane przez
    Pana oprogramowanie, z uwagi na swoją specyfikę jest niepowtarzalne, tj. nie występuje w
    analogicznym kształcie na rynku, jak również brak możliwości wykorzystania innego
    istniejącego i gotowego rozwiązania w miejsce oprogramowania wytworzonego przez
    Pana. Tworzone przez Pana oprogramowanie jest każdorazowo unikalnym utworem.
    Twórcza Pana praca polega na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy oraz narzędzi
    programistycznych, co prowadzi do powstania nowego oprogramowania, opisanego we
    wniosku. Opracowane przez Pana oprogramowanie jest rozwiązaniem indywidualnym,
    dostosowanym do konkretnego zapotrzebowania i parametrów. Jego oryginalność polega
    na tym, że nie jest to powszechnie dostępny produkt rynkowy, który kontrahent mógłby
    nabyć komercyjnie. Ponadto, oryginalność przejawia się także poprzez okoliczność, że
    oprogramowanie stanowi efekt Pana twórczej pracy, co do której ma on zapewnioną
    swobodę tworzenia. Pana działania nie polegają na powielaniu już wcześniej stworzonych,
    gotowych rozwiązań. Stosuje Pan technologie i narzędzia takie jak kompilatory, asemblery,
    debuggery, środowiska programistyczne, a także stosuje takie języki programowania jak
    (...). Dodatkowo pisze Pan kod/skrypty dla testów automatycznych aplikacji (pisanie
    programu, który w sposób automatyczny symuluje zachowanie potencjalnych
    użytkowników aplikacji np. uruchomienie aplikacji i wykonanie w niej określonych akcji).
    Każdorazowo tworzone przez Pana oprogramowanie jest tworzone na konkretne zlecenie
    kontrahenta, odbiorcy końcowego oprogramowania, nie są to rozwiązania, które mogą
    zostać zakupione na wolnym rynku. Są to rozwiązania unikalne optymalizujące
    prowadzenie działalności gospodarczej przez kontrahenta, odbiorcę końcowego. O
    oryginalności świadczy fakt, że do każdego projektu podchodzi Pan indywidualnie. Nowy,
    ulepszony charakter oprogramowania nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian. W kontekście samego tworzenia, w
    pierwszej fazie uzyskuje Pan brzegowe informacje od kontrahenta, odbiorcy końcowego o
    zapotrzebowaniu. Dalej ocenia Pan, czy jest w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w
    dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie, jaka będzie wymagana
    technologia, finalnie ustala Pan zakres prac i poszczególne etapy. Opiera Pan swoją pracę
    na wiedzy programistycznej (m.in. w zakresie języków programowania, znajomości
    środowisk programistycznych), wiedzy w zakresie informatyki i najnowszych rozwiązań

    technologicznych oraz doświadczeniu). O oryginalności świadczy zatem fakt, że Pana
    praca jest i będzie indywidualnie planowane oraz dotyczy i będzie dotyczyła
    oprogramowania, które jest tworzone na konkretne zlecenie, nie są to rozwiązania, które
    może zakupić na wolnym rynku.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w
    sposób systematyczny usługi programistyczne. Pana działalność prowadzona jest w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia (metodyka SCRUM). Sprinty, będące jednym z kluczowych elementów tego
    typu metodyki, są krótkimi okresami czasu, w których prace skupiają się na realizacji
    konkretnych zadań i dostarczeniu konkretnego rezultatu oprogramowania, jego
    dodatkowych modułów.
    Z uzupełnienia wniosku wynika, że zaplanował prace w zakresie ulepszenia/rozwijania
    /tworzenia oprogramowania i osiągnięcia zakładanego celu (pomimo tego, że efekt jego
    prac nie był oczywisty i pewny, niemniej osiągalny). Każdorazowo stawia Pan sobie za cel
    stworzenie nowego oprogramowania, przy zastosowaniu już istniejących, a także nowych
    technologii, które to oprogramowanie znajdzie zastosowanie w działalności danego
    kontrahenta, odbiorcy końcowego. Pana celem było i jest stworzenie oprogramowania
    zgodnie z zapotrzebowaniem, w szczególności planuje Pan zakres prac, definiuje kolejność
    realizacji poszczególnych etapów, dobiera technologię wykorzystywaną do realizacji
    rozwiązania, weryfikuje wizę twórcy (Pana) z wizją odbiorcy rozwiązania. Pana celem jest
    niezawodność ulepszanego/rozwijanego/tworzonego oprogramowania, terminowość oraz
    zapewnienie zdefiniowanych zakresów wydajnościowych i operacyjnych oprogramowania.
    Finansowanie następuje ze środków własnych. Stworzył Pan nowe oprogramowanie, co
    stanowiło główny zakładany cel. Następnie, umożliwiło to także usprawnienie działania
    kontrahenta, odbiorcy końcowego oraz ich działalności wskutek implementacji
    oprogramowania wytworzonego przez Pana. Systematyczność Pana pracy polega i będzie

    polegać na regularnym prowadzeniu prac zmierzających do wytworzenia
    oprogramowania (osiągnięcia opisanego wyżej celu). Nie były i nie są to działania
    incydentalne. Jest Pan zobowiązany w ramach danej umowy do wykonywania współpracy
    zgodnie z harmonogramem oraz należytego jej udokumentowania. Realizował
    zaplanowane przedsięwzięcie w sposób zorganizowany, zaplanowany, według ustalonego
    harmonogramu. W pierwszej kolejności dochodzi do ustalenia wymagań biznesowych
    oraz analiza istniejących rozwiązań w zakresie oprogramowania. Następnie identyfikuje
    się zagadnienia, które wymagają rozwiązania. W dalszej kolejności ma miejsce
    projektowanie architektury, pisanie kodu źródłowego, a finalnie wdrożenie
    oprogramowania i sporządzenie dokumentacji. Niekiedy dodatkowym elementem jest
    pisanie kodu/skryptów dla testów automatycznych aplikacji (pisanie programu, który w
    sposób automatyczny symuluje zachowanie potencjalnych użytkowników aplikacji np.
    uruchomienie aplikacji i wykonanie w niej określonych akcji). Każdorazowo realizuje Pan
    swoje usługi w sposób systematyczny. Wdrażał Pan własne wewnętrzne harmonogramy
    realizacji prac w poszczególnych projektach dotyczących wytworzenia oprogramowania w
    okresie jego tworzenia, co umożliwiało mu zachowanie dyscypliny pracy, zaplanowanie
    działań, a także zaplanowanie oraz dotrzymywanie terminów realizacji poszczególnych
    zadań.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny usługi programistyczne. Świadczone przez Pana usługi
    prowadzą do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań – oprogramowania
    obsługującego dedykowane obszary działalności odbiorców Pana usług. Jest Pan
    zmuszony do nieustannego nabywania wiedzy oraz łączenia jej ze zdobytym już
    doświadczeniem w celu osiągnięcia optymalnego rozwiązania problemu. Pana działalność
    jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub zwiększonej wiedzy w celu tworzenia
    nowych zastosowań do prac rozwojowych. Poszczególne części oprogramowania są
    rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej. Tworząc i
    rozwijając oprogramowanie, w tym kod źródłowy oprogramowania wykorzystywał i
    wykorzystuje Pan następujące języki programowania: (...).
    Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie
    tworzenia oprogramowania (programów komputerowych), popartą wieloletnim
    doświadczeniem zawodowym. Dysponuje Pan i dysponował zasobami wiedzy dotychczas
    wypracowanymi oraz zdobytymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa
    o wiedzy z zakresu programowania, matematyki, logiki, która podlega permanentnemu
    uzupełnianiu w toku zdobywania dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia
    kwalifikacji. Do realizacji danego procesu tworzenia oprogramowania wykorzystuje Pan
    technologie, których przydatność została przeanalizowana. Odpowiednio wykorzystuje
    Pan posiadaną wiedzę, kształtując i łącząc ją w celu stworzenia nowego rozwiązania, jak
    również wykorzystuje wiedzę pozyskaną w na potrzeby realizacji danego zadania. Tworząc

    i rozwijając oprogramowanie, posługuje się Pan językami programowania oraz
    technologią dopasowanymi do rodzaju tworzonego oprogramowania z uwzględnieniem
    dostosowania do rozwiązań technologicznych stosowanych u kontrahenta, aby
    kontrahent mógł zaimplementować u siebie wytworzony przez Pana program
    komputerowy. Wytworzone przez Pana nowe oprogramowanie różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących zarówno u Pana, Pana kontrahentów, odbiorców końcowych usług, jak
    też na rynku w ogóle, co przejawia się poprzez wprowadzenie nowych
    (nowoopracowanych) funkcjonalności, parametrów czy zasad działania i nowych cech. Jest
    to skutkiem właściwie zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy, technologii,
    narzędzi oraz języków programowania. Dotychczas w swojej działalności oferuje Pan
    usługi programistyczne, polegające na tworzeniu oprogramowania dostosowanego do
    zapotrzebowania jego kontrahenta, odbiorcy końcowego Pana usług, co jest powiązane z
    odpłatnym przeniesieniem autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania.
    Tworzy Pan oprogramowanie (programy komputerowe) zgodnie z przedmiotem
    zapotrzebowaniem kontrahenta, odbiorcy końcowego, a zatem zgodnie z zasadami
    funkcjonowania w tej branży. Nie posiada Pan konkretnego asortymentu w postaci
    gotowych rozwiązań, które mógłby sprzedać więcej niż jednemu kontrahentowi w
    niezmienionej formie. Efekty Pana działalności były, są i będą oparte na Pana wiedzy
    programistycznej (m.in. w zakresie języków programowania, znajomości środowisk
    programistycznych), wiedzy w zakresie informatyki i najnowszych rozwiązań
    technologicznych oraz doświadczeniu, zatem na rozwiązaniach, które podlegały i będą
    podlegały właściwemu wykorzystaniu i łączeniu w celu ulepszenia/rozwijania/tworzenia
    oprogramowania, w zakresie, którego Pan każdorazowo korzystał z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania. Każdorazowo korzystał więc
    Pan zarówno z zasobów wiedzy już posiadanej, jak również z wiedzy nowo zdobytej.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahenta.
    Świadczone przez Pana usługi prowadzą do powstania innowacyjnych, indywidualnych
    rozwiązań – oprogramowania obsługującego dedykowane obszary działalności odbiorców
    Pana usług. Wytworzone przez Pana nowe oprogramowanie różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących zarówno u Pana, Pana kontrahentów, odbiorców końcowych usług, jak
    też na rynku w ogóle, co przejawia się poprzez wprowadzenie nowych
    (nowoopracowanych) funkcjonalności, parametrów czy zasad działania i nowych cech. Jest
    to skutkiem właściwie zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy, technologii,
    narzędzi oraz języków programowania. Świadczone przez Pana usługi prowadzą do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań – oprogramowania obsługującego
    dedykowane obszary działalności odbiorców Pana usług. Wykonując przedmiot swojej
    działalności opracowuje Pan rozwiązania noszące cechy nowości. Na rynku nie ma
    bowiem dostępnych w tym zakresie gotowych rozwiązań. Oprogramowanie tworzone jest
    ściśle z ogólnymi założeniami klienta, więc nie może być stworzone przy użyciu gotowych
    rozwiązań. Przez świadczone usługi programowania, tj. wytwarzany kod, tworzy Pan,
    modyfikuje oraz rozwija oprogramowanie zwiększając jego funkcjonalność, rozszerzając
    możliwości i podnosząc użyteczność poprzez dodawanie nowych modułów/funkcji oraz
    zapewniając jednocześnie zgodność z najnowszymi wymaganiami technologicznymi i
    rynkowymi. Tworzy Pan, ulepsza i rozwija oprogramowanie tj. tworzy kod samodzielnie, w
    tym ustala zakres zadań poszczególnych modyfikacji i nowych modułów oprogramowania,
    a także weryfikuje je z konsultantami merytorycznymi klienta. Pana działania polegające

    na ulepszeniu bądź rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo
    funkcjonalności tego oprogramowania. Zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego
    bądź ulepszanego oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    W wyniku tworzenia, ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody,
    algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Efekty Pana prac odznaczają się indywidualnym i oryginalnym, twórczym, charakterem, tj.
    stanowią nowość w kreowaniu nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie jest to
    efekt pracy, która opiera się na powtarzalnych, rutynowych czynnościach, których wynik
    da się z góry przewidzieć, tj. nie jest to wyłącznie realizacja techniczna a twórcza. Pana
    działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia (metodyka SCRUM). Systematyczność Pana
    pracy polega i będzie polegać na regularnym prowadzeniu prac zmierzających do
    wytworzenia oprogramowania (osiągnięcia opisanego wyżej celu). Nie były i nie są to
    działania incydentalne. Jest Pan zobowiązany w ramach danej umowy do wykonywania
    współpracy zgodnie z harmonogramem oraz należytego jej udokumentowania. Pana
    działalność jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub zwiększonej wiedzy w
    celu tworzenia nowych zastosowań do prac rozwojowych. Poszczególne części
    oprogramowania są rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności
    intelektualnej. Tworząc i rozwijając oprogramowanie, w tym kod źródłowy
    oprogramowania stosuje Pan technologie i narzędzia takie jak (...), środowiska
    programistyczne, a także stosuje takie języki programowania jak (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,

        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:

        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług z Kontrahentem, tworzy Pan oraz rozwija
      oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - efekty pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze są/będą odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej
      ustawy;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy,
      przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie umowy,
      zawartej z zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
      ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych;
    - w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej wyodrębnienia Pan każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej (Prawa IP BOX);
    - zamierza Pan zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
      uzyskanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za lata 2019-
      2025 oraz w kolejnych latach podatkowych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za lata 2019-2025 oraz za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony
    stan faktyczny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzeń oraz
    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.