Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.611.2024.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 29 października 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 12 grudnia 2024 r. (wpływ 16 grudnia 2024 r.)
    oraz z 23 grudnia 2024 r. (wpływ 27 grudnia 2024 r. i 15 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 12 lutego 2015 r. pod
    firmą (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana ustawą o PIT) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez planowanie, projektowanie, implementację, testy,
    wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.

    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem
      języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania
      oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz
      integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie
      jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy wykonywaniu testów regresyjnych po
      wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie
      źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych,
      obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas
      wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie
      użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie
      produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności: (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie program komputerowy nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.

    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie stanowiącymi, że:
      - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013
        r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje

    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
      jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na
      usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady
      prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-
      rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia
      działalności gospodarczej;
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z amortyzacją
      /leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny
      transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego
      oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych
      urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
      programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem
      oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i

      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty;
      natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz
      uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    e) koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
      wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
      tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
      będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
      siedziba Wnioskodawcy;
    f) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt
      opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz
      nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in.
      umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat
      powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
      efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
      przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej
      pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
      funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze
      wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego
      Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
      elektronicznego z siecią internetową;
    g) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    h) koszty dokształcenia zawodowego – koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
      branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy
      podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
      Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
      wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
      Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane przez
      niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu Wnioskodawca
      ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się
      do poszerzenia jego oferty.
    Od 31 października 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji

    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W pismach z 12 i 23 grudnia 2024 r., stanowiących uzupełnienia wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W związku z tym, że z przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, tj.:
      Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a
      w szczególności: (...)
      nie wynika w jednoznaczny i zrozumiały sposób jakie konkretne zlecenia
      programistyczne realizuje Pan na rzecz swoich kontrahentów i tym samym jakie
      konkretne programy komputerowe Pan tworzy lub rozwija, proszę wyjaśnić:
      a) jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
        komputerowych) są przedmiotem wniosku?
        Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów
        komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polega ich
        innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone/rozwinięte w okresie,
        którego dotyczy wniosek.
      b) czy wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „systemy”, „projekty”,
        „funkcjonalności”, to programy komputerowe, które są tworzone i rozwijane
        bezpośrednio przez Pana?
        Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
        określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby
        określić ten sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Działalności opisane we wniosku są jego przedmiotem i nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań. Jako przykład wyników prac twórczych
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku poniższy opis powstałych programów
    komputerowych, na skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę: (...)
    2. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
      Należy ponadto wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania
      nowego „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
      c) co powoduje, że wytworzony nowy lub rozwinięty „program komputerowy” w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      d) na czym polega oryginalność tego „programu komputerowego”?

      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności: (...).
    3. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy.
      proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”
        prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
        pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
      Odpowiedź: Tak, działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
      podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
      pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
      określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
      umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
      należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem.
      b) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
        działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
      Odpowiedź: Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Wnioskodawcę
      działań polega na prowadzeniu ich w sposób uporządkowany, planowy i
      konsekwentny, co zapewnia efektywność oraz zgodność z założonymi celami. Każde
      zadanie jest realizowane w oparciu o przygotowany wcześniej harmonogram prac,
      który dzieli proces na etapy i określa kolejność działań. Każdy etap jest dokładnie
      przemyślany i wdrażany zgodnie z przyjętymi procedurami, co pozwala uniknąć chaosu
      i zwiększa przewidywalność wyników. Systematyczność obejmuje również regularne
      monitorowanie postępów i weryfikację osiąganych rezultatów w odniesieniu do
      założeń.

      c) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia
        istniejącego „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł
        finansowania zaplanowanych prac?
      Odpowiedź: Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
      działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      d) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
      spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
      jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego i
        rozwiniętego „programu komputerowego”?
      Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
      każdorazowo zrealizowane.
    4. Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „programu komputerowego”?
    5. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
    6. Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone i rozwijane „programy
      komputerowe” od już istniejących?
    7. Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone od 4 do 7.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania. Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.

    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    8. Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „programów komputerowych” zmierzają do
      poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Tak, działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu programów
    komputerowych zmierzają do poprawy ich użyteczności oraz funkcjonalności.
    9. Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i
      jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były/są/będą
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania/ulepszania/modyfikowania programów komputerowych, zlecane
    przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
    10. Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
    11. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie były/nie są/nie będą efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    12. Dochodów za jaki okres albo okresy (lata podatkowe) dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy dochodów uzyskanych w latach 2019-2023 oraz w latach
    następnych, o ile stan faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie. Wnioskodawca wyłącza
    jednak z objęcia wnioskiem rok 2024, ponieważ w tym roku rozlicza się w formie ryczałtu
    od przychodów ewidencjonowanych, co jak mu wiadomo uniemożliwia skorzystanie z ulgi
    IP BOX.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że opisany we wniosku stan faktyczny w 2024 r.
    nie uległ zmianie w porównaniu z latami poprzednimi – jedyną różnicą była zmiana formy
    opodatkowania na ryczałt. W latach przyszłych Wnioskodawca planuje zmienić formę
    opodatkowania na podatek liniowy oraz wskazuje, że dochody uzyskiwane przez Niego
    będą zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym.
    13. Jaką formą była/jest/będzie opodatkowana Pana działalność gospodarcza w
      poszczególnych latach wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 12 (wg skali
      podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych, w formie karty podatkowej)?
    Odpowiedź: W latach 2019-2023 Wnioskodawca korzystał z opodatkowania w formie
    podatku liniowego. W 2024 r. Wnioskodawca zmienił formę opodatkowania na ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    14. Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
      one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
      we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Przedmiotem wniosku jest okres od 31 października 2019 r. oraz lata
    następne o ile stan faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie. Od tego momentu nie zmienił
    się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również w przyszłości.
    15. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż kontrahent)?
    Odpowiedź: Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego
    Kontrahent są niezależnymi podmiotami. Wnioskodawca występuje jako podmiot
    profesjonalny, w związku z czym ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za
    rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    16. W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”
      (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania, projektowania systemów informatycznych oraz interfejsów

    programistycznych aplikacji. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
    które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    17. Jak należy rozumieć, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym.
      w szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
      prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program komputerowy”
      jest w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
      wartość Pana wynagrodzenia?
    18. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z kontrahentami? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych warunków
      przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych prac albo
      etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub zaistnienie
      jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    19. Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentami wygląda relacja między
      przeniesieniem przez Pana na kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
      upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Odpowiedź na pytania 17-19.
    Poszczególne umowy z kontrahentami jako okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy
    czasowe, zwykle są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego jest
    niezależne od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego. Zaangażowanie w prace nad określonym programem
    komputerowym jest ustalane na podstawie prowadzonej ewidencji, w której
    Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował się danym programem. Kryterium, w oparciu
    o które ustalane jest zaangażowanie, stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na
    tworzenie danej części programu komputerowego.
    20. Jak należy rozumieć sformułowanie:
      Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
      dochód z każdego programu komputerowego,
      które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „programów
      komputerowych”) w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „programów
      komputerowych” na kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
      których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
      wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?

    Odpowiedź: Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na
    Kontrahenta prawa do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje
    na koniec okresu rozliczeniowego wynagrodzenie.
    21. Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Tak, „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    22. Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z kontrahentami wystawia Pan faktury,
      jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych
      praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na kontrahentów? Jeśli nie,
      proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
      przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw
    autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie
    prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    23. W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    24. Czy wydatki na usługi doradcze obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Nie. Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    25. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszty użytkowania
      samochodu? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich
      wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztów użytkowania samochodu
    rozumie koszty paliwa, części samochodowych, serwisu, przeglądu, myjni, ubezpieczenie.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    26. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      wyposażenia biurowego i artykułów biurowych? Proszę o wskazanie, w formie katalogu
      zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.

    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła,
    tonerów do drukarki, papieru do drukarki, uchwytów do monitorów. Wnioskodawca
    oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są
    nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości ponoszenia również
    innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    27. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      sprzętu komputerowego? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    28. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      sprzętu elektronicznego? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Odpowiedź na pytania 27 i 28.
    Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer stacjonarny,
    klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny (laptop),
    telefon, okablowanie, router, zasilacze/ładowarki. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie
    wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia
    działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której
    dotyczy wniosek. Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do
    realizacji wielu zleceń programistycznych.
    29. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszty związane z
      wyjazdami służbowymi? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów dot. wyjazdów służbowych, udziałem w szkoleniach i
    konferencjach Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: zakwaterowanie w hotelu, bilety
    lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, uber, dieta, bilety wstępu.
    W kwestii szkoleń i konferencji Wnioskodawca ponosi wydatki na szkolenia, certyfikacje i
    kursy, zależne od realizowanego przez niego zadania, wynikające z konieczności
    zapoznania się z nową technologią, uzupełnienia wiedzy potrzebnej do realizacji
    konkretnego zadania.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    30. Jaki dokładnie jest cel Pana wyjazdów służbowych? Czy są to podróże służące
      zdobywaniu nowych klientów, czy może są to wyjazdy do konkretnych, posiadanych już
      kontrahentów?
    Odpowiedź: Celem wyjazdów służbowych Wnioskodawcy jest realizacja różnorodnych
    działań związanych z rozwojem zawodowym i działalnością firmy. Wyjazdy te obejmują
    zarówno spotkania z obecnymi kontrahentami w celu utrzymania i rozwijania współpracy,
    jak i działania mające na celu pozyskiwanie nowych klientów. Dodatkowo Wnioskodawca

    uczestniczy w szkoleniach, targach branżowych IT oraz wydarzeniach związanych z
    uzyskiwaniem certyfikacji, co pozwala na podnoszenie kwalifikacji i śledzenie najnowszych
    trendów technologicznych, wspierających realizację działalności Wnioskodawcy.
    31. W odniesieniu do kosztów literatury branżowej proszę wskazać:
      a) jaki był/jest/będzie zakres tematyczny literatury branżowej?
      b) jak wykorzystuje Pan wiedzę zdobytą w wyniku lektury ww. literatury branżowej w
      prowadzonej przez Pana działalności?
      c) w jaki sposób wiedza zdobyta w wyniku lektury ww. literatury branżowej jest
      wykorzystywana przez Pana do bezpośredniego tworzenia i rozwijania konkretnych
      „programów komputerowych” wskazanych we wniosku?
      d) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na ww. literaturę
      branżową z wytworzeniem i rozwijaniem konkretnych „programów komputerowych”
      wskazanych we wniosku?
    Odpowiedź: Wnioskodawca regularnie korzysta z literatury branżowej, co pozwala mu
    nieustannie pogłębiać swoją wiedzę w zakresie programowania i nowych technologii.
    Dzięki temu zyskuje dostęp do najbardziej aktualnych informacji, co umożliwia śledzenie
    dynamicznie zmieniających się trendów w branży IT. Lektura specjalistycznych publikacji
    pozwala mu nie tylko doskonalić swoje umiejętności techniczne, ale również inspirować
    się innowacyjnymi rozwiązaniami i technologiami, które mogą znaleźć zastosowanie w
    jego działalności. W konsekwencji Wnioskodawca jest w stanie sukcesywnie poszerzać
    swoją ofertę usług, dostosowując ją do potrzeb klientów oraz wymagań współczesnego
    rynku technologicznego. Taki rozwój kompetencji przyczynia się do zwiększenia
    konkurencyjności jego działalności i budowania wizerunku eksperta w swojej dziedzinie.
    Wnioskodawca wskazuje także, że zakres tematyczny literatury branżowej obejmował: (...).
    32. W odniesieniu do kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach proszę wskazać:
      a) jaki był/jest/będzie zakres tematyczny szkoleń i konferencji, w których bierze Pan
      udział?
      b) jak wykorzystuje Pan wiedzę zdobytą w ww. szkoleniach i konferencjach w
      prowadzonej przez Pana działalności?
      c) w jaki sposób wiedza zdobyta w ww. szkoleniach i konferencjach była/jest/będzie
      wykorzystywana przez Pana do bezpośredniego tworzenia i rozwijania konkretnych
      „programów komputerowych” wskazanych we wniosku?
      d) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na ww. szkolenia i
      konferencje z wytworzeniem i rozwijaniem konkretnych „programów
      komputerowych” wskazanych we wniosku?
    Odpowiedź: Udział w branżowych konferencjach stanowi dla Wnioskodawcy kluczowy
    element rozwoju zawodowego i budowania pozycji na rynku. Dzięki uczestnictwu w takich
    wydarzeniach ma możliwość bezpośredniego kontaktu z ekspertami, praktykami oraz
    liderami opinii w swojej branży. Uczestnictwo w konferencjach umożliwia Wnioskodawcy
    zdobycie wiedzy o najnowszych trendach, technologiach i rozwiązaniach, co pozwala mu
    stale doskonalić swoje kompetencje i wdrażać innowacje w swojej działalności.
    Dodatkowo takie wydarzenia stwarzają wyjątkową okazję do nawiązywania kontaktów
    biznesowych. W trakcie rozmów z innymi uczestnikami. Wnioskodawca ma możliwość
    wymiany doświadczeń, poznawania potencjalnych kontrahentów oraz budowania sieci
    kontaktów, która może zaowocować współpracą w przyszłości. Regularny udział w
    konferencjach zwiększa również jego rozpoznawalność w środowisku branżowym, co
    przyczynia się do umacniania jego pozycji jako profesjonalisty w swojej dziedzinie.

    Wszystko to wspiera rozwój jego działalności oraz pozwala lepiej dostosować oferowane
    usługi do oczekiwań rynku.
    33. W odniesieniu do kosztów certyfikatów proszę wskazać:
      a) czego dotyczą wskazane przez Pana certyfikaty (np. nabycie jakich umiejętności one
        potwierdzają)?
      b) w jaki sposób ww. certyfikaty były/są/będą wykorzystywane przez Pana do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania konkretnych „programów komputerowych”
      wskazanych we wniosku?
      c) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na ww. certyfikaty z
      wytworzeniem i rozwijaniem konkretnych „programów komputerowych”
      wskazanych we wniosku?
    Odpowiedź: Certyfikaty (...) potwierdzają kluczowe umiejętności niezbędne do tworzenia i
    rozwijania programów komputerowych, w tym obsługi rozwiązań chmurowych,
    technologii powiązanych z platformą (...) oraz zapewniania jakości oprogramowania.
    Certyfikaty te zostały wykorzystane jako potwierdzenie zdobycia wiedzy wymaganej do
    realizacji konkretnych działań programistycznych, takich jak obsługa i integracja narzędzi
    dostępnych w (...), implementacja technologii sztucznej inteligencji w aplikacjach oraz
    testowanie i optymalizacja oprogramowania.
    Przesłanką wskazującą na bezpośrednie powiązanie ww. certyfikatów z wytwarzaniem i
    rozwijaniem przez Wnioskodawcę programów komputerowych jest ich tematyczne
    dopasowanie do technologii wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania. Zakres
    certyfikatów jest ściśle związany z wykorzystywanymi w projektach narzędziami oraz
    technologiami, co pozwala na efektywną realizację prac programistycznych i rozwój
    aplikacji.
    34. Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były/są
      /będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    35. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    36. O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?

    Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    37. Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych, stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      f) koszt usług telekomunikacyjnych,
      g) składki na ubezpieczenia społeczne,

      h) koszty dokształcenia zawodowego,
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
      zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r . – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych

    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.

    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostni softwarová asociace, ECLI:EU:C 2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.). Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    f) koszt usług telekomunikacyjnych,
    g) składki na ubezpieczenia społeczne,
    h) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na

    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 12
    lutego 2015 r., która dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne
    począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez planowanie, projektowanie,
    implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i
    produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji
    wdrożonych systemów. Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    kontrahentów, a w szczególności korzystając z języków programowania (...).
    W uzupełnieniu wniosku przedstawił Pan poniższy opis powstałych programów
    komputerowych, na skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez
    Pana: (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej

    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Wytwarzane
    przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    oprogramowanie, ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w
    pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Efektem Pana prac, którym
    są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.

    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie.
    W uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    oprogramowanie, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach
    danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    Pan należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez niego planem. Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych
    przez Pana działań polega na prowadzeniu ich w sposób uporządkowany, planowy i
    konsekwentny, co zapewnia efektywność oraz zgodność z założonymi celami. Każde
    zadanie jest realizowane w oparciu o przygotowany wcześniej harmonogram prac, który
    dzieli proces na etapy i określa kolejność działań. Każdy etap jest dokładnie przemyślany i
    wdrażany zgodnie z przyjętymi procedurami, co pozwala uniknąć chaosu i zwiększa
    przewidywalność wyników. Systematyczność obejmuje również regularne monitorowanie
    postępów i weryfikację osiąganych rezultatów w odniesieniu do założeń.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i

    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Pana działalność polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Opracowuje Pan
    nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że programowanie jest pracą polegającą na
    tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Program
    stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych
    programów lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca
    polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które
    mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Przed przystąpieniem do
    wykonania oprogramowania każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co
    wiążę się z wykorzystaniem Pana zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie
    posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. W swojej działalności zawsze stara się
    Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    Pana kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności

    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana

    systemów i aplikacji. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy
    Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego.
    W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że program stworzony przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów lub też powodował
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze najbardziej
    wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie
    konkretnej funkcjonalności. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy,
    które Pan posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych, przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,

      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję
    wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    /ulepszania/ modyfikowania programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe;
    - w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenosi Pan wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności
    stanowią przychód z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego;
    - od 31 października 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7

    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważam, że preferencja IP Box jest zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, lecz nie ma jej w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.). W konsekwencji, preferencją IP Box nie są objęte osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu
    ewidencjonowanego.
    Oznacza to, że z preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej IP Box nie mogą skorzystać podatnicy opodatkowani ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach
    rocznych za lata 2019-2023 (tj. za okres od 31 października 2019 r. do 31 grudnia 2023 r.).
    Ponadto, jeśli od 1 stycznia 2025 r. będzie Pan stosował formę opodatkowania
    niewykluczającą możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania, a Pana
    sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej
    preferencji także za 2025 r. oraz kolejne lata podatkowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów

    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem

    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej;
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu [koszty paliwa, części
      samochodowych, serwisu, przeglądu, myjni, ubezpieczenie];
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych [zakup biurka, krzesła,
      tonerów do drukarki, papieru do drukarki, uchwytów do monitorów];
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego [komputer stacjonarny,
      klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny (laptop),
      telefon, okablowanie, router, zasilacze/ładowarki];
    e) koszty związane z wyjazdami służbowymi [zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze,
      bilety kolejowe, taksówki, uber, dieta, bilety wstępu] do obecnych kontrahentów, na
      szkolenia, targi branżowe IT oraz wydarzenia związane z uzyskiwaniem certyfikacji;
    f) koszt usług telekomunikacyjnych [abonament telefoniczny, opłaty za Internet];
    g) składki na ubezpieczenia społeczne – [(emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych];
    h) koszty dokształcenia zawodowego [literatura branżowa (zakres tematyczny: (...)),
      udział w szkoleniach i konferencjach branży IT, certyfikaty (certyfikaty (...)), z
      wyłączeniem udziału w szkoleniach i konferencjach, które służą poznawaniu
      potencjalnych kontrahentów oraz budowaniu sieci kontaktów, które mogą
      zaowocować współpracą w przyszłości
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Odnosząc się z kolei do kosztów związanych z wyjazdami służbowymi (tj.: zakwaterowanie
    w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, uber, dieta, bilety wstępu), które służą
    pozyskiwaniu nowych klientów oraz kosztów związanych z udziałem w szkoleniach i
    konferencjach, które służą poznawaniu potencjalnych kontrahentów oraz budowaniu sieci
    kontaktów, które mogą zaowocować współpracą w przyszłości, wskazać należy, że takie
    wydatki bez wątpienia mają związek z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Jednakże, kierując się treścią art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie poniesione na działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się
    kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. W tym miejscu należy wskazać, że koszty związane z wyjazdami służbowymi
    służące pozyskiwaniu nowych klientów oraz koszty związane z udziałem w szkoleniach i
    konferencjach służące poznawaniu potencjalnych kontrahentów oraz budowaniu sieci
    kontaktów, które mogą zaowocować współpracą w przyszłości nie są wprost związane z
    tworzeniem oprogramowania. Są one związane z Pana działalnością w sensie ogólnym, a
    nie z tworzeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty te
    pozwalają Panu na pozyskanie nowych klientów w przyszłości jednak nie mają
    bezpośredniego związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty te związane są z potencjalnymi zleceniami programistycznymi w przyszłości, a

    zatem z ewentualnym potencjalnym przyszłym przychodem, niepewnym, zbyt odległym i
    warunkowym. Koszty te nie mają zatem bezpośredniego wpływu na wytworzenie
    kwalifikowanego IP, w konsekwencji nie mogą zawierać się we wskaźniku nexus.
    Wobec tego, koszty związane z wyjazdami służbowymi (tj.: zakwaterowanie w hotelu, bilety
    lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, uber, dieta, bilety wstępu), które służą pozyskiwaniu
    nowych klientów oraz koszty związane z udziałem w szkoleniach i konferencjach, które
    służą poznawaniu potencjalnych kontrahentów oraz budowaniu sieci kontaktów, które
    mogą zaowocować współpracą w przyszłości, nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio
    związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których
    mowa w lit. a wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w
    zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.