Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.467.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do
odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
poniesionych na realizację Projektu w odniesieniu do
wydatków na infrastrukturę drogową.
Słowa kluczowe: drogi
gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji pn. „(...)”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Gmina wskazuje, że interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana na skutek
    niniejszego wniosku jest niezbędna Gminie do prawidłowego rozliczenia dofinansowania
    inwestycji objętej niniejszym wnioskiem, stąd Gmina prosi uprzejmie o w miarę
    możliwości szybkie załatwienie niniejszego wniosku.
    Stosowanie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. 2024 1465 tj. ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) do zadań własnych
    Gminy należą m.in. sprawy z zakresu gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu drogowego.
    Gmina realizuje projekt pn. „(...)” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”), polegający na budowie
    drogi publicznej. Celem Inwestycji jest (...).
    W ramach Projektu Gmina ponosi w szczególności wydatki na:
    - wykonanie dokumentacji technicznej,
    - budowę drogi z nawierzchni asfaltowej,
    - budowę chodników i zjazdów,
    - budowę kanalizacji deszczowej wraz ze studniami i wypustkami kanalizacyjnymi,
    - instalację elementów bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym oznakowanie pionowe
      drogi,
    - wykonanie instalacji elektrycznej oświetleniowej,
    - roboty ziemne i wykończeniowe,
    - nadzór inwestorski.
    Wskazane wydatki ponoszone przez Gminę na Inwestycję są/będą dokumentowane
    fakturami VAT wystawianymi na Gminę z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT
    naliczonego.

    Ponadto, Gmina wskazuje, że w ramach Inwestycji Gmina ponosi również wydatki na
    przebudowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (...). Tym niemniej, niniejszy wniosek nie
    dotyczy wydatków Gminy ponoszonych na dokumentację techniczną i nadzór inwestorski,
    w części dotyczącej przebudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej oraz robót
    budowlanych w zakresie przebudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej w ramach
    Projektu. Wydatki te stanowią koszty niekwalifikowane Projektu a ponadto Gmina dla
    zadań inwestycyjnych w zakresie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej posiada osobną
    interpretację podatkową. Tym samym niniejszy wniosek Gminy dotyczy wyłącznie
    wydatków na Inwestycję w zakresie infrastruktury drogowej (drogi publicznej) oraz
    kosztów z budową tej infrastruktury związanych a mianowicie dokumentacji technicznej i
    nadzoru inwestorskiego.
    Majątek powstały w ramach realizacji Inwestycji (objęty niniejszym wnioskiem) jest/będzie
    nieodpłatnie udostępniany dla zainteresowanych podmiotów trzecich i udostępnianie to
    będzie odbywać się na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Majątek
    Projektu nie jest/nie będzie udostępniany przez Gminę podmiotom trzecim komercyjnie
    /odpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała majątku Inwestycji (objętego niniejszym
    wnioskiem) do czynności opodatkowanych VAT.
    Gmina na realizację Inwestycji uzyskała dofinansowanie ze środków pochodzących z (...) w
    ramach Programu (...). Na potrzeby dofinansowania Gmina oświadczyła, że podatek VAT
    od wydatków na Inwestycję jest kosztem kwalifikowalnym (tj. został objęty
    dofinansowaniem).

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu w odniesieniu do wydatków
    na infrastrukturę drogową (drogę publiczną)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków na Projekt w odniesieniu do wydatków na infrastrukturę drogową (drogę
    publiczną), w związku z tym, że majątek drogi publicznej powstały w ramach Inwestycji
    będzie udostępniany przez Gminę wyłącznie nieodpłatnie na zasadach ogólnej
    dostępności majątku publicznego, a tym samym towary i usługi nabywane w ramach
    Projektu (objęte niniejszym wnioskiem) będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji
    zadań własnych Gminy niepodlegających VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    a) zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    b) pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT.
    Ad. A. Gmina jako podatnik VAT w ramach wydatków na Projekt .

    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za
    podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do
    ust. 6 wskazanej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych [podkreślenie Gminy],
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zapis cytowanego powyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem art. 13
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347, str. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT
    jest charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłącza, co do zasady te podmioty z kategorii podatników
    VAT, natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo uznaniem
    tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (pkt 2 cytowanego
    przepisu).
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina nabywając towary/usługi celem
    realizacji Projektu dotyczące budowy drogi publicznej, nie nabywa/nie będzie nabywała ich
    do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie
    działa/nie będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej
    ustawy. Wydatki na Inwestycję są/będą bowiem ponoszone w celu realizacji nieodpłatnych
    zadań własnych Gminy. Jak zostało wskazane, Gmina nie przewiduje wykorzystywania
    nabytych towarów/usług w ramach realizacji Projektu do świadczenia odpłatnych usług
    /dostawy towarów, które potencjalnie mogłyby podlegać opodatkowaniu VAT po stronie
    Gminy i stanowiłyby działalność gospodarczą Gminy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Wydatki na Inwestycję objęte niniejszym wnioskiem są zatem ponoszone do realizacji
    zadań własnych, poza działalnością gospodarczą Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, a tym samym nie została spełniona pierwsza przesłanka warunkująca
    prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego
    podatku w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej.

    Ad. B. Związek wydatków na Projekt z działalnością opodatkowaną VAT Gminy.
    Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędnym do
    zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek (co najmniej pośredni)
    ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wskazano powstała w wyniku Inwestycji infrastruktura będzie udostępniana przez
    Gminę wyłącznie nieodpłatnie na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Z
    przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że wydatki, które
    Gmina ponosi w związku z realizacją Projektu będą miały na celu realizację nieodpłatnie
    zadań własnych Gminy w zakresie spraw dotyczących gminnych dróg, ulic, mostów,
    placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Tym samym, w ocenie Gminy, nie istnieje/nie będzie istniał związek pomiędzy wydatkami
    na Inwestycję z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT przez Gminę. W
    konsekwencji druga przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkująca możliwość
    odliczenia VAT naliczonego, również nie została/nie zostanie spełniona.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na gruncie podobnych stanów
    faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej z 4 października 2021 r., sygn.
    0114-KDIP1-3.4012.605.2021.1.AMA.
    Podsumowując, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
    odniesieniu do wydatków na budowę infrastruktury drogowej (drogi publicznej), ponieważ
    efekty zrealizowanego Projektu w tym zakresie nie będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 tej ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku

    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie natomiast do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że realizacja zadań własnych ma służyć zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde
    działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    W konsekwencji czynności wynikające z zadań własnych, z tytułu których gmina nie
    uzyskuje wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one
    bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 320):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Na mocy art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

    Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Stosownie do art. 19 ust. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządzanie drogami publicznymi może być przekazywane między zarządcami w
      trybie porozumienia, regulującego w szczególności wzajemne rozliczenia finansowe.
      Zarządcy dróg mogą zawierać także porozumienia w sprawie finansowania albo
      dofinansowania zadań z zakresu zarządzania drogami z budżetów jednostek
      samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii czy Gmina realizując
    przedmiotowy projekt ma/będzie miała prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki związanych z realizacją
    projektu.
    Jak wskazano na wstępie, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa
    warunki: odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku VAT, a nabyte towary i usługi,
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie będą spełnione, ponieważ towary i usługi nabywane w
    związku z realizacją przedmiotowego projektu nie mają/nie będą miały związku z
    czynnościami opodatkowanymi. Bowiem – jak Państwo wskazali w treści wniosku – Gmina
    nie będzie wykorzystywała majątku Inwestycji (objętego niniejszym wnioskiem) do
    czynności opodatkowanych VAT.
    Ponadto, nie realizują Państwo wskazanej inwestycji w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług lecz w ramach zadań własnych podyktowanych przepisami ustawy z dnia
    8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), które
    pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, nie
    mają/nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu pn. „(...)”.
    W związku z powyższym, nie mają/nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, poniesionego podatku VAT w odniesieniu do
    realizowanego projektu pn. „(...)”.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń
    dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym
    kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez
    przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych
    dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy
    z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz.
    198), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww.
    ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Zaznacza się, że interpretacja rozstrzyga w zakresie braku prawa do odliczenia podatku
    VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Inne
    kwestie przedstawione przez Państwa we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    są przedmiotem interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna

    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie
    przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.
    ). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują
    się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.