Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.427.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Ustalenie, czy Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki i czy
przysługuje Wnioskodawcy prawo do skorzystania z ulgi na
powrót w latach podatkowych: 2024, 2025, 2026 i 2027
zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych
art. 21 ust. 1 pkt 152.
Słowa kluczowe: Białoruś
karta
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełnił Pan

    wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 maja 2025 r. (data wpływu 23 maja
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Białorusi, posiada Pan Kartę Polaka od 2022 r. W marcu 2023 r.
    zamieszkał Pan na stałe w Polsce, pracuje Pan od kwietnia 2023 r. na umowie o pracę.
    Legalnie wynajmuje Pan mieszkanie. Jest Pan zameldowany w Polsce. Karta Polaka została
    zwrócona do Urzędu w ramach procedury wydania Karty stałego pobytu.
    Z artykułu (...) dowiedział się Pan, że przysługuje Panu możliwość skorzystania z
    podatkowej „ulgi na powrót", dlatego złożył Pan PIT-37 za 2024 r. z rozliczeniem tej ulgi.
    Ponieważ Urząd Skarbowy w (...) po Pana wyjaśnieniach w dalszym ciągu uważa, że nie
    spełnia Pan warunków ulgi, poprosił Pan o odpowiedź na pytanie, z której mógłby Pan
    skorzystać podczas komunikacji z Urzędem Skarbowym w (...). Ponadto poprosił Pan o
    wykaz dokumentów, które musiałby Pan dostarczyć do Urzędu Skarbowego w celu
    udowodnienia prawa do ulgi.
    Wskazał Pan (...).
    Chodzi Panu o wyjaśnienie prawa do skorzystania z ulgi na podstawie interpretacji
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 25 września 2O23 r. nr
    0111-KDSB2-1.4011.307.2023.2.MSU.
    Zacytował Pan komentarz do tego artykułu: „Analizowana interpretacja indywidualna
    pokazuje jedną z sytuacji, w których może zostać przyznana „ulga na powrót". Ulga ta
    przysługuje m.in. osobom, które nigdy wcześniej nie mieszkały w Polsce, ale posiadają
    Kartę Polaka. W przypadku tej grupy osób - pomimo braku wcześniejszego
    zamieszkiwania w Polsce - można mówić o „powrocie" do Polski rozumianym jako powrót
    do kraju przodków. Deklarowany cel regulacji będzie zatem w tym przypadku spełniony –
    podkreśla (...) – radca prawny, doradca podatkowy, szef praktyki podatkowej w kancelarii
    (...).”
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Począwszy od 2024 roku oraz w latach 2025, 2026 i 2027 zamierza Pan skorzystać z ulgi na
    powrót.
    Jest Pan obywatelem Białorusi. Od 2022 roku posiada Pan Kartę Polaka. Do marca 2023
    roku nigdy nie mieszkał Pan w Polsce, mieszkał Pan wyłącznie na Białorusi.
    W dniu 5 marca 2023 r. przyjechał Pan do Polski z zamiarem zmiany stałego miejsca
    zamieszkania na Polskę i posiadał Pan wówczas Kartę Polaka. Karta ta została zwrócona
    przez Pana do Urzędu Wojewódzkiego w związku ze złożonym 31 marca 2023 r.
    wnioskiem o zezwolenie na pobyt stały, na który pozytywną decyzję uzyskał Pan 19
    września 2023 r. Do dnia dzisiejszego nie ma Pan polskiego obywatelstwa.
    Mieszka Pan w miejscowości (...) w woj. (...) w wynajmowanym mieszkaniu, gdzie został
    zameldowany. W dniu 31 marca 2023 r. założył Pan konto bankowe w (...) Banku. W
    kwietniu 2023 roku został Panu nadany numer PESEL.
    Od 4 kwietnia 2023 r. do chwili obecnej (z dwutygodniową przerwą związaną ze zmianą
    pracodawcy) jest Pan zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę.
    Po uzyskaniu karty stałego pobytu dnia 29 grudnia 2023 r. zawarł Pan umowę kredytową.
    W czerwcu 2024 r. kupił Pan samochód, który jest zarejestrowany w Polsce.
    W wyniku przeniesienia do Polski miejsca stałego zamieszkania od 5 marca 2023 r.
    podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Na terenie Białorusi pracował Pan do 28 lutego 2023 r. i mieszkał Pan tam do 4 marca
    2023 r.

    W okresie trzech lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok 2023, w którym
    zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie przebywał
    Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni.
    Nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie
    obejmującym okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
    Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Nie miał Pan miejsca zamieszkania nieprzerwanie co najmniej przez okres trzech lat
    kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
    Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
    Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym
    Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki.
    Posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania poza Polską dla celów
    podatkowych do dnia zmiany miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Jest to historia
    zatrudnienia na Białorusi - "Książka pracy" z tłumaczeniem na język polski. Może Pan
    również uzyskać wyciągi z rachunku bankowego oraz deklaracje podatkowe, ale wskazał
    Pan, że to długa procedura i znacznie wydłuży termin zakończenia sprawy.
    Nie planuje Pan wrócić na Białoruś, złożył Pan wniosek o uznanie Pana za obywatela
    polskiego i obecnie oczekuje Pan na jego rozpatrzenie.
    Od 4 kwietnia 2023 r. do 16 września 2023 r. świadczył Pan pracę na podstawie umowy o
    pracę w (...) Szpitalu (...). Od 1 października 2023 r. do dnia dzisiejszego świadczy Pan
    pracę na podstawie umowy o pracę na czas określony do 30 września 2026 r. w Centrum
    w (...). Wskazane powyżej miejsca zatrudnienia są jedynymi źródłami uzyskiwania przez
    Pana dochodów w Polsce, które opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych i rozliczone w zeznaniach podatkowych PIT-37 za 2023 i 2024 rok złożonych w
    Urzędzie Skarbowym w (...).
    Przewiduje Pan, że suma osiągniętych przez Pana przychodów w latach 2024, 2025, 2026 i
    2027 przekroczy kwotę 85.528 złotych.
    W 2023 roku nie korzystał Pan z ulgi na powrót. Zdecydował Pan, że skorzysta Pan z niej
    począwszy od 2024 roku i takie zeznanie roczne zostało pierwotnie przez Pana złożone,
    ale po weryfikacji przez pracownika Urzędu Skarbowego przedstawionych dokumentów
    uznano, że nie spełnia Pan warunków do zastosowania ulgi na powrót i zasugerowano
    Panu konieczność złożenia korekty zeznania, w którym nie będzie Pan uwzględniał ulgi.
    Zgodnie z sugestią złożył Pan korektę zeznania w celu uniknięcia postępowania
    podatkowego, gdyż w związku z krótkim okresem zamieszkiwania na terytorium Polski
    przepisy prawa podatkowego nie są dla Pana wystarczająco zrozumiałe. Mimo, iż był Pan
    przekonany o prawie do zastosowania ulgi zdecydował się Pan na złożenie korekty i
    wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w celu właściwego
    stosowania przepisów prawa i uniknięcia ewentualnych sporów.

## Pytanie

Czy spełnia Pan wszystkie warunki i czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na
    powrót fizycznych w latach podatkowych: 2024, 2025, 2026 i 2027 zgodnie z ustawą z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 152?
    Pana stanowisko w sprawie
    Analiza warunków zawartych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz stanu faktycznego w Pana opinii daje
    przekonanie, że spełnia Pan wszystkie warunki i ma Pan prawo do korzystania z ulgi na
    powrót w latach 2024, 2025, 2026 i 2027.

    Do dnia 5 marca 2023 r. stale i nieprzerwanie mieszkał Pan na Białorusi i w tym kraju była
    Pana rezydencja podatkowa.
    Na podstawie uzyskanej w 2022 roku Karty Polaka i wizy krajowej w dniu 5 marca 2023 r.
    przyjechał Pan do Polski z zamiarem stałego zamieszkania. Nie zamierza Pan wracać na
    Białoruś ani zamieszkiwać w innym kraju. Nigdy wcześniej nie mieszkał Pan w Polsce. Od
    marca 2023 r. przeniósł Pan do Polski centrum interesów życiowych i rezydencję
    podatkową. Podstawą do zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej była Karta
    Polaka. Osiedlenie się na stałe na terenie Polski wiąże się z uzyskaniem pozwolenia na
    pobyt stały oraz uzyskaniem obywatelstwa polskiego. Takie wnioski zostały przez Pana
    złożone.
    W celu uzyskania zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał Pan 19 września 2023 roku
    musiał Pan zwrócić Kartę Polaka. Zgodnie z art. 229 ust. 7 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.
    o cudzoziemcach (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 519 ze zm.):
    "Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9r następuje
    po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7
    września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598 oraz z 2022 r. poz. 91).”
    Utrata ważności z mocy prawa wydanej Panu Karty Polaka w związku z uzyskaniem przez
    Pana w dniu 19 września 2023 roku zezwolenia na pobyt stały na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z ulgi na powrót.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym regulujące ulgę na powrót i przepisy ustawy o
    Karcie Polaka nie są spójne, czego konsekwencją była rozszerzająca ich interpretacja przez
    pracownika Urzędu Skarbowego i w konsekwencji odmowa uznania Pana prawa do ulgi,
    gdyż podczas weryfikacji złożonego za 2024 rok zeznania podatkowego i podstaw do
    zastosowania ulgi na powrót, zdaniem pracownika Urzędu Skarbowego nie spełniał Pan
    warunków do jej zastosowania.
    Od 5 marca 2023 roku w związku z przeniesieniem na stałe miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskiwaniem stałych dochodów z tytułu umowy o
    pracę podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót, zamierza Pan z niej skorzystać
    pierwszy raz w rozliczeniu za rok 2024 i w trzech kolejnych latach, gdyż w Pana
    przekonaniu spełnia Pan wszystkie warunki, aby ją zastosować.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,

      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
          Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
          Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
          Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 5 marca 2023 r. przeniósł się Pan do Polski. W wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że na terenie Białorusi pracował Pan do 28 lutego 2023 r. i mieszkał
    Pan tam do 4 marca 2023 r. W okresie trzech lat podatkowych poprzedzających
    bezpośrednio rok 2023, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, nie przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni. Nie
    miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie
    obejmującym okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
    Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że posiada Pan Kartę Polaka od 2022 r.
    W dniu 5 marca 2023 r. przyjechał Pan do Polski i posiadał Pan wówczas Kartę Polaka.
    Karta ta została zwrócona przez Pana do Urzędu Wojewódzkiego w związku ze złożonym
    31 marca 2023 r. wnioskiem o zezwolenie na pobyt stały, na który pozytywną decyzję
    uzyskał Pan 19 września 2023 r.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu
        Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
      1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
      2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
        niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
      3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
      4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
        Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957
        przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z
        Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką
        Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem

        Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych
        umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
      1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
      2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        lub
      3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
        (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka
        polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje
        się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeniesienie miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem
    przez Pana Karty Polaka. Utrata ważności z mocy prawa wydanej Panu Karty Polaka w
    związku z uzyskaniem przez Pana w dniu 19 września 2023 r. zezwolenia na pobyt stały na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z
    przedmiotowej ulgi.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie

    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada dokumenty potwierdzające zamieszkanie w celach
    podatkowych na Białorusi, tj. „książkę pracy” - historię zatrudnienia z tłumaczeniem na
    język polski. Dla celów dowodowych, jak wskazałem powyżej, może Pan przedstawić
    również inne dokumenty, które potwierdzają miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Po przyjeździe do Polski od 4 kwietnia 2023 r. uzyskiwał Pan dochody ze stosunku pracy.
    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw.
    „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do
    wskazanych we wniosku przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem
    ust. 39, 43 i 44.
    W związku z powyższym – zgodnie z Pana zapytaniem - przysługuje Panu prawo do
    skorzystania z ulgi na powrót za lata 2024, 2025, 2026 i 2027.
    Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Powołana przez Pana interpretacja została wydana w indywidualnej sprawie i nie ma
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do Pana sprawy, ani do żadnego
    innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.