Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.56.2025.5.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Pożyczka pieniężna jako odpłatne świadczenie usług będzie
podlegać podatkowi od towarów i usług i będzie korzystać ze
zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku VAT.
Słowa kluczowe: pożyczka
pożyczkodawca
umowa-umowa pożyczki
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia czy pożyczka pieniężna,
    oprocentowana, otrzymana przez Państwa podlegać będzie – jako odpłatne świadczenie
    usług – podatkowi od towarów i usług i czy udzielenie pożyczki będzie korzystać ze
    zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka A”, lub „Pożyczkobiorca”,
    lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym w branży
    (...). Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru
    Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności spółki są (...) związane ze (...) i (...).
    Ponadto, zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od
    towarów i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT
    (tzw. „biała lista podatników VAT”), Spółka A na dzień składania wniosku, jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z realizacją przedsięwzięcia (...) i tym
    samym potrzeby pozyskania dodatkowego finansowania Spółka A zawarła umowy
    pożyczki w rozumieniu art. 720 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
    1) ze spółką (B) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (dalej Spółka B lub
      „Pożyczkodawca”). Spółka B jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym
      w (...). Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru
      Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności spółki są (...) związane ze (...) i (...).
      Ponadto, zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od
      towarów i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru
      VAT (tzw. „biała lista podatników VAT), Spółka B na dzień składania wniosku, jest
      czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka A posiada 100% udziałów w
      Spółce B.
    2) ze spółką (C) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka C”, lub
      „Pożyczkodawca”). Spółka C jest spółką prawa polskiego, działającą na rynku krajowym
      w branży (...). Zgodnie z aktualnym odpisem z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego

      Rejestru Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności spółki jest (...). Ponadto,
      zgodnie z wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów
      i usług, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT (tzw.
      „biała lista podatników VAT’), Spółka C na dzień składania wniosku, jest czynnym
      podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka C nie jest w żaden sposób powiązana
      ze Spółką A.
    Biorącym pożyczki jest Spółka A, zaś dającym pożyczki są Spółka B i Spółka C. Umowy
    pożyczki dotyczyły pieniędzy. Umowy pożyczki mają charakter odpłatny, bowiem Spółka A
    została zobowiązana do zapłaty na rzecz Spółki B i Spółki C odsetek od udostępnionego
    kapitału. Przedmiotowe umowy zostały zawarte w formie pisemnej.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    Pytanie nr 1: Czy, w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czynność udzielenia pożyczki
    Spółce A przez Spółkę B i Spółkę C stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    Pytanie nr 2: Czy, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność udzielenia
    Pożyczki Spółce A przez Spółkę B i Spółkę C stanowi czynność zwolnioną z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we
    wniosku jako stanowisko do pytania 1 i 2)
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1: W świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, Spółka B oraz
    Spółka C udzielając pożyczek na rzecz Spółki A, działają jako podatnik VAT, a tym samym
    czynność udzielenia pożyczek stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    dokonaną przez podatnika VAT.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2: W świetle art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, czynność
    udzielenia pożyczki do Zainteresowanego, stanowi czynność zwolnioną z VAT.
    Wspólne uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1 i 2: Zgodnie z przepisem art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie
    do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące
    dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś
    zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak
    muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Trzeba podkreślić, że oba ww. warunki muszą być spełnione, aby świadczenie jako usługa
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dana czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że
    zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę
    świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Przepis art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywane są przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, ze zm.; dalej „Kodeks
    Cywiny”). Zgodnie z ww. przepisem, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje
    się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych
    tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę
    samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia
    świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się
    własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego
    pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności
    tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju. Udzielanie pożyczek przez
    podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za
    podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu
    nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w
    związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny
    jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Udzielenie
    pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu
    kapitału na wskazany w umowie okres. Każda czynność wykonana (nawet sporadycznie)
    objęta jest definicją działalności gospodarczej wykonywanej przez podmiot występujący w
    charakterze podatnika. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie
    (odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, odsetki otrzymane z tytułu
    udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia. Mając na uwadze
    powyższe stwierdzić należy, że Pożyczkodawca dokonując czynności polegającej na
    udzieleniu oprocentowanej pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy działa w charakterze
    podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a ww.

    czynność stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie przez podatnika podatku VAT pożyczki powinno być
    uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niezależnie od
    częstotliwości oraz celu udzielania pożyczek, statusu nabywcy (Pożyczkobiorcy), czy też
    kwestii formalnych, takich jak wpisanie działalności w zakresie udzielania pożyczek do
    umowy spółki lub ujawnienie takiej działalności w Krajowym Rejestrze Sądowym.
    Powyższe stanowisko jest spójne z praktyką organów podatkowych w podobnych
    sprawach. Stanowisko takie wyrażono m.in. w:
    a) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn.
      0114-KDIP4-3.4012.144.2020.2.KM - „(...) Działalność polegająca na udzielaniu
      pożyczek innemu podmiotowi za wynagrodzeniem w formie odsetek stanowiła
      przejaw działalności gospodarczej pożyczkodawcy w rozumieniu ustawy VAT i w
      związku z tym podlega opodatkowaniu VAT (...)”,
    b) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2020 r., sygn.
      0112-KDIL1-2.4012.48.2020.1.PM - „(...) Fakt, że działalność w zakresie pożyczek nie
      została wprost wykazana jako przedmiot działalności Spółki w Rejestrze
      Przedsiębiorców KRS nie przesądza, udzielona pożyczka oraz udzielane w przyszłości
      pożyczki nie są/nie będą prawnie skuteczne lub udzielone poza prowadzoną
      działalnością gospodarczą. Udzielanie pożyczek przez podatnika spełnia przesłanki
      uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i
      celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy (...)”,
    c) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 marca 2020 r., sygn.
      0113-KDIPT1-2.4012.21.2020.1.AM - „(...) Czynność udzielenia pożyczki spełnia
      przesłanki uznania jej za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Mimo, iż
      pożyczka została udzielona poza dotychczasową działalnością gospodarczą, ale
      działanie to należy identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny podmiotu (...)”,
    d) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2018 r.,
      sygn. 0112-KDIL1-2.4012.574.2018.1.JO - „(...) Udzielanie pożyczek przez podatnika
      spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie
      od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem
      pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
      prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a
      więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te
      czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.”,
    e) interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn.
      0113-KDIPT1-2.4012.416.2021.1.AJB - „(...) Udzielanie pożyczek przez podatnika
      podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające
      opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu
      nabywcy.
    Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a
    więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.” W niniejszej sprawie
    należy wskazać, że ustawodawca m.in. w art. 43 ustawy o VAT przewidział zwolnienie od
    podatku od towarów i usług niektórych czynności. I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych
    oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
    pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
    kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Powyższe zwolnienie ma charakter przedmiotowy, co
    oznacza w szczególności, że czynność udzielania pożyczek jest zwolniona od podatku
    niezależnie od tego, kto udziela pożyczki. Wskazać należy, iż powyżej przytoczona

    regulacja stanowi implementację do krajowego porządku prawnego treści Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.U. L 347, 11.12.2006, p. 1 ze zm.). Zgodnie z
    regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe
    oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę powinno być zwolnione z opodatkowania
    przez państwa członkowskie. Zatem, jak wyższej wskazano usługa udzielania
    oprocentowanej pożyczki stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie
    usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Z uwagi jednak na to, że usługi udzielania
    pożyczek mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy o VAT, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na terytorium
    kraju. Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że udzielenie przez Spółkę B i Spółkę
    C na rzecz Spółki A jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jednak z uwagi na fakt, iż powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT - to korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie ww. przepisu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, iż zostali Państwo (Pożyczkobiorca)
    uznani za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z
    możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w
    przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę nie podlegała
    przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja
    definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich
    transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w

    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie
    określają postaci wynagrodzenia.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy wskazane
    we wniosku pożyczki pieniężne, oprocentowane, otrzymane przez Państwa podlegać będą
    – jako odpłatne świadczenie usług – podatkowi od towarów i usług i czy udzielenie
    pożyczki będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
    określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
    zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego
    gatunku i tej samej jakości.

    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów
    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter
    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
    obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę uznać za podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Pożyczkodawców
    odpłatnych pożyczek pieniężnych na rzecz Państwa (Pożyczkobiorcy), jako odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednakże, ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do
    niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także

    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
    1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
    2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
    Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
    początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których
    mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług,
    pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o
    rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynność udzielenia przez Pożyczkodawców odpłatnych pożyczek pieniężnych na rzecz
    Państwa (Pożyczkobiorcy), będzie stanowić czynność mieszczącą się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust.
    1 ustawy. Z uwagi na to, że usługa te mieści się w zakresie czynności, o których mowa w
    cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie, usługa
    udzielenia przez Pożyczkodawców odpłatnych pożyczek pieniężnych, o których mowa we
    wniosku, na rzecz Państwa (Pożyczkobiorcy) będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od
    towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności
    Pożyczkodawcy nie wybiorą opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w art.
    43 ust. 22 ustawy o VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Ponadto, wydana interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko dla Państwa, tj.
    Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej; wydana
    interpretacja nie wywołuje więc skutków prawnopodatkowych dla innych podmiotów, w
    tym Pożyczkodawców.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.