Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1510/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-03
Teza: Czy naliczony podatek VAT przy zakupie usług noclegowych i gastronomicznych na potrzeby reprezentacji, z tytułu których wydatki w wartości netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Spółki oraz które nie obniżają podatku należnego VAT - stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 01 grudnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 04 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług związanego z wydatkami na reprezentację - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 grudnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług związanego z wydatkami na reprezentację.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi m.in. wydatki na reprezentację, których zgodnie z art. 16 ust, 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: „ustawa o CIT") nie uważa za koszty uzyskania przychodów. Są to między innymi usługi gastronomiczne, noclegowe. Wydatki, o których mowa powyżej w każdym przypadku są ponoszone w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: „ustawa o VAT"), Spółka nie dokonuje obniżenia VAT należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych na cele reprezentacji. Podatku VAT związanego z przedmiotowymi wydatkami na reprezentację Spółka nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów.

Przedmiotem wątpliwości Podatnika jest to, czy naliczony podatek VAT wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych na cele reprezentacji, uzasadnione charakterem prowadzonej działalności, ale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, z uwagi na fakt, że znajdują się w negatywnym katalogu kosztów uzyskania przychodu, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 46 litera a tiret drugie ustawy o CIT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy naliczony podatek VAT przy zakupie usług noclegowych i gastronomicznych na potrzeby reprezentacji, z tytułu których wydatki w wartości netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Spółki oraz które nie obniżają podatku należnego VAT stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o CIT?

Zdaniem Spółki, wydatek poniesiony na cele reprezentacji nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w kwocie netto, natomiast podatek VAT naliczony w kwocie, w której nie przysługuje Spółce obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku stanowi koszt uzyskania przychodu. Powyższe wynika z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy o CIT w związku z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 roku, nie uważa się jednak za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy o CIT uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami poniesionymi na cele reprezentacji Spółki.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje interpretacje indywidualne wydane z upoważnienia Ministra Finansów przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 lutego 2008 r. o sygn. IBPB3/423-89/08/NG/KAN-1059/08,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 lipca 2009 r., o sygn. IPPB3/423-264/09-2/KK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2008 roku o sygn. IP-PB3-423-801/08-4/ECH,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r. o sygn. IPPB3/423-252/09-4/KK.

W świetle powyższego Spółka uważa, iż nie jest kosztem uzyskania przychodu wydatek na reprezentację w kwocie netto, natomiast podatek VAT naliczony w kwocie, której nie przysługuje podatnikowi obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodu nawet jeżeli wydatek związany jest z nabyciem usług gastronomicznych i noclegowych na cele reprezentacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji organów podatkowych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnej sprawie i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.