Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1459/09-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-19
Teza: Możliwość odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przyznane premie pieniężne.
Słowa kluczowe: bonus; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; premia-premia pieniężna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2009 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 26 listopada 2009 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 27 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przyznane premie pieniężne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przyznane premie pieniężne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Dostawcą towaru, który udziela premii pieniężnej Odbiorcy.

W umowie strony ustaliły warunki zamawiania, produkowania i dostarczania etykiet do odbiorcy oraz ustaliły roczną premię pieniężną, płatną przez Dostawcę Odbiorcy, za dokonanie zakupów netto, w okresie od stycznia do grudnia danego roku. Wypłata premii uzależniona jest od przekroczenia określonych w umowie obrotów netto. Dostawca zobowiązuje się zapłacić premię pieniężną w terminie określonym w umowie, po otrzymaniu faktury wystawionej przez Odbiorcę. Kwota premii pieniężnej, będzie powiększona o podatek VAT.

W wyniku przekroczenia przez Odbiorcę towarów, określonych w umowie obrotów, wystawił on Zainteresowanemu w dniu 29 grudnia 2006 r. fakturę VAT, tytułem premii za intensyfikację obrotów i naliczył podatek VAT należny 22%. Wnioskodawca, w oparciu o tak wystawioną fakturę odliczył podatek VAT naliczony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od faktury VAT wystawionej przez Odbiorcę towaru, tytułem udzielonej przez Spółkę premii pieniężnej za przekroczenie określonego w umowie pułapu zakupu, miała ona prawo odliczyć podatek VAT naliczony i czy w roku 2009 będzie mieć takie samo prawo do odliczenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, miał on prawo odliczyć, od wystawionych przez kontrahenta faktur, podatek VAT naliczony, gdyż przy jego odliczeniu kierował się zasadą neutralności w podatku VAT. Skoro kontrahent wystawiając fakturę VAT naliczył w niej podatek należny, to odbiorca tej faktury ma prawo do jego odliczenia, jako podatek VAT naliczony. Zasada neutralności w podatku VAT została uregulowana w VI Dyrektywie Unii Europejskiej i poparta licznymi wyrokami ETS. Również Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w dniu 7 czerwca 2004 r. wyroku (sygn. akt FSK 87/04) stwierdził, iż „Fundamentalna zasada potrącalności podatku naliczonego powinna być pojmowana możliwie jak najszerzej i znajdować zastosowanie także w odniesieniu do podatku naliczonego przy nabyciu towarów handlowych, dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w ramach działalności opodatkowanej (…)”.

Jak wskazuje Spółka, wzięła ona również pod uwagę stanowisko Ministra Finansów zaprezentowane w interpretacji indywidualnej, wydanej bezpośrednio jej kontrahentowi, które nakazywało wystawić fakturę VAT i naliczyć podatek VAT należny.

W ocenie Wnioskodawcy, premia pieniężna – jest to „gratyfikacja”, którą przyznaje on Odbiorcy towaru za przekroczenie określonego pułapu sprzedaży w danym roku kalendarzowym, nie oczekując od Odbiorcy żadnego dodatkowego świadczenia w zamian.

Zamówiony towar zostaje sprzedany, zafakturowany i odebrany przez zamawiającego, a dopiero później, na podstawie zaewidencjonowanego obrotu, przyznawana jest jednorazowo, po zakończeniu roku lub w zależności od zawartych umów po upływie półrocza bądź kwartału, premia pieniężna. Premii tej nie można powiązać z konkretną dostawą towaru, bowiem przyznawana jest ona za osiągnięcie określonego pułapu obrotów w określonym czasie. Aby odbiorca towarów mógł otrzymać premię pieniężną, musi spełnić podstawowy warunek, tj. zakupić u Zainteresowanego towar za określoną wartość. Po zestawieniu (zsumowaniu) wszystkich dostaw, działy księgowe obu firm potwierdzają wartość osiągniętego obrotu i zostaje określony przedział (jest ich kilka), od przekroczenia którego uzależniony jest % przyznanej premii.

W opinii Spółki, przyznawanie premii pieniężnej Odbiorcy towaru i wypłacanie jej w oparciu o zawartą umowę (opisaną powyżej), nie można nazwać wynagrodzeniem za świadczone usługi, ponieważ do żadnego świadczenia usług w tej sytuacji nie dochodzi. Zatem, wypłata premii pieniężnej za przekroczenie określonego pułapu obrotu (zakupu) w danym okresie, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż dochodziłoby do podwójnego opodatkowania tych samych transakcji. Raz opodatkowana byłaby dostawa, a drugi raz pochodna tej dostawy, ponieważ to właśnie na podstawie tego obrotu zostaje przyznana i wypłacona premia pieniężna.

W związku z licznymi sporami, co do zasad dokumentowania i traktowania wypłaty premii pieniężnej na gruncie VAT, Wnioskodawca uważa, iż dokumentem tym winna być nota księgowa – uznaniowa, wystawiana przez dostawcę towaru. Dlatego w pełni zgadza się on z poglądami wyrażanymi przez sądy administracyjne, które uważają, iż otrzymanie czy też wypłata premii pieniężnej, za przekroczenie określonych obrotów, nie powoduje żadnych skutków w podatku VAT i jest neutralna podatkowo. Bowiem, podstawowym celem systemu podatku od towarów i usług, jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji. W związku z tym, za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży, raz jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi raz jako zakupu – usługi, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

NSA w swym wyroku stwierdził, „że nie można uznać za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów, a premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów – nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi”. Art. 8 ust. 1 jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru. W rozumieniu tego unormowania, nie może wystąpić taka sytuacja, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepis ten wyklucza takie rozwiązanie. Sąd również podkreślił, że dokonywanie przez podatników zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie zapłaty, mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu obrotu – za świadczenie usługi. Na określony pułap obrotów w rozumieniu art. 7, składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży lub dostawy towarów. Zatem, czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie poprzez ich zsumowanie stanowić usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r.), nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku – a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana.

Z dniem 1 stycznia 2008 r. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy został zmieniony przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 192, poz. 1382). Według nowego brzmienia ww. przepisu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w świetle postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Usługa, w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę, a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem stanowiącym usługę w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.

Dodać należy, iż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest Dostawcą towaru, który udziela premii pieniężnej Odbiorcy. W umowie strony ustaliły warunki zamawiania, produkowania i dostarczania etykiet do odbiorcy oraz ustaliły roczną premię pieniężną, płatną przez Dostawcę Odbiorcy, za dokonanie zakupów netto, w okresie od stycznia do grudnia danego roku. Wypłata premii uzależniona jest od przekroczenia określonych w umowie obrotów netto. Dostawca zobowiązuje się zapłacić premię pieniężną w terminie określonym w umowie, po otrzymaniu faktury wystawionej przez Odbiorcę. Kwota premii pieniężnej, będzie powiększona o podatek VAT.

W wyniku przekroczenia przez Odbiorcę towarów, określonych w umowie obrotów, wystawił on Zainteresowanemu w dniu 29 grudnia 2006 r. fakturę VAT, tytułem premii za intensyfikację obrotów i naliczył podatek VAT należny 22%. Wnioskodawca, w oparciu o tak wystawioną fakturę odliczył podatek VAT naliczony.

Z opisu sprawy wynika, iż Odbiorca otrzymując premie pieniężne, nie był w żaden sposób zobowiązany przez Spółkę koniecznością wykonywania na jej rzecz jakichkolwiek innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży, czy promocję towarów. Tym samym, otrzymywanie gratyfikacji pieniężnej przez Odbiorcę nie było związane z uzyskaniem przez Wnioskodawcę świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać składania przez odbiorców zamówień czy też dokonywania zakupów o określonym obrocie netto.

Zatem należy uznać, iż w tej sytuacji otrzymujący premię nie świadczył na rzecz Zainteresowanego usługi, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem czynność ta nie podlegała u niego opodatkowaniu i nie powinna być dokumentowana fakturą VAT. Tym samym, skoro wystawca faktur nie świadczył usług na rzecz Wnioskodawcy, to wystawione przez niego faktury zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w nich wykazany.

Reasumując, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Odbiorcę towaru, tytułem udzielonej mu w roku 2006 premii pieniężnej, za przekroczenie określonego w umowie pułapu zakupu, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r., pod warunkiem, że kwota wykazana w fakturze została uregulowana.

Natomiast nie miała ona prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych z tego tytułu w roku 2009, stosownie do treści art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2008 r.

Z uwagi na fakt, iż zdaniem Zainteresowanego, skoro kontrahent wystawiając fakturę VAT naliczył w niej podatek należny, to on miał prawo do jego odliczenia zgodnie z zasadą neutralności w podatku VAT, jego stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż ewentualna interpretacja indywidualna wydana na wniosek kontrahenta nie ma mocy wiążącej dla Zainteresowanego, albowiem stosownie do treści art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach wnioskodawcy, w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14n mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną.

Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii skutków podatkowych w zakresie, czy opisana przez Zainteresowanego premia pieniężna stanowi rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, obniżający wartość towarów, który powinien być dokumentowany fakturami korygującymi zmniejszającymi podstawę opodatkowania.

Dodatkowo tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przyznane premie pieniężne. Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących premie pieniężne, prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących premie pieniężne, prawa do odliczenia podatku naliczonego, uznania wypłaconych premii pieniężnych jako wynagrodzenie za świadczenie usług i prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz uznania transakcji za import usług zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach z dnia 19 lutego 2010 r., odpowiednio o numerach: ILPP1/443-1459/09-2/MT, ILPP1/443-1459 /09-3/MT, ILPP1/443-1459/09-5/MT, ILPP1/443-1459/09-6/MT, ILPP1/443-1459/09-7/MT.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.