Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.329.2018.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-10
Teza: w zakresie ustalenia czy fakt wykorzystywania przez Spółkę wskazanych we wniosku obiektów, zlokalizowanych poza SSE wywiera wpływ na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE.
Słowa kluczowe: strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 sierpnia 2018 r. (data wpływu 16 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy fakt wykorzystywania przez Spółkę wskazanych we wniosku obiektów, zlokalizowanych poza SSE wywiera wpływ na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2018 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy fakt wykorzystywania przez Spółkę wskazanych we wniosku obiektów, zlokalizowanych poza SSE wywiera wpływ na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Spółka z o.o. (dalej: „Spółka”) jest przedsiębiorcą z siedzibą w S. zajmującym się przede wszystkim produkcją gotowych wyrobów piekarniczych, takich jak paluszki, precelki itp.

Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Strefa” lub „SSE”) na podstawie dwóch zezwoleń: z dnia 26 kwietnia 2017 r. (dalej: „Zezwolenie 2017”) oraz z dnia 4 lipca 2016 r. (dalej: „Zezwolenie 2016”). Teren zakładu Spółki objęty został statusem Strefy w 2016 r. na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie (…) specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 11 kwietnia 2016 r.

Oba zezwolenia udzielone zostały na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „wyroby strefowe”):

*   10.72 Suchary i herbatniki; konserwowane wyroby piekarnicze

oraz w zakresie sprzedaży odpadów i surowców wtórnych powstałych w wyniku prowadzenia ww. działalności gospodarczej, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

*   38.11.5 Odpady, inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu,
*   38.3 Usługi w zakresie odzysku surowców; surowce wtórne.

Spółka jest obecnie w trakcie realizacji projektu inwestycyjnego będącego podstawą wydania Zezwolenia 2016 (oraz objęcia terenu zakładu Spółki statusem Strefy). Spółka poniosła już również wydatki kwalifikowane związane z projektem inwestycyjnym na podstawie którego uzyskała Zezwolenie 2017.

Rok podatkowy Wnioskodawcy jest zgodny z rokiem kalendarzowym, tzn. trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.

Spółka nabyła prawo do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (z tytułu Zezwolenia 2016) stosownie do regulacji zawartej w § 5 ust. 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 465, dalej: „Rozporządzenie SSE”) – tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i osiągnięty został poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu. Spółka spełniła powyższe warunki w grudniu 2017 r., a zatem nabyła prawo do zwolnienia począwszy od stycznia 2018 r.

Spółka prowadzi swoją działalność co do zasady w całości na obszarze SSE. Na działkach (w tym stanowiących własność Wnioskodawcy) zlokalizowanych poza Strefą, znajdują się, lub też w przyszłości będą mogły znajdować się np. następujące obiekty z których korzysta (lub będzie mógł korzystać) Wnioskodawca: drogi i parkingi, studnia ze zrzutem wód opadowych do kanału idącego na działce pozastrefowej, przepompownia do systemu tryskaczy przeciwpożarowych, doprowadzenie wód opadowych do studni za pomocą kanału burzowego podziemnego, przyłącza zrzutu deszczówki, czy stacja redukcyjna gazu (dalej zbiorczo jako: „obiekty zlokalizowane poza SSE”).

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że na działkach umiejscowionych poza terenem Strefy nie odbywa się (ani nie będzie odbywać się) żaden z etapów procesu produkcyjnego wyrobów strefowych (ów proces jest i będzie przeprowadzany w całości na terenie SSE). Tym samym, na działkach zlokalizowanych poza SSE nie dochodzi (oraz nie będzie dochodzić) do fizycznego przetworzenia /obróbki wyrobów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy fakt wykorzystywania przez Spółkę obiektów zlokalizowanych poza SSE wywiera wpływ na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt wykorzystywania przez Spółkę obiektów zlokalizowanych poza SSE nie będzie miał żadnego wpływu na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm., dalej: „p.d.o.p.”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650) (\`(...)\`). Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 p.d.o.p., zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Przy określaniu, czy dany dochód uzyskany przez podatnika korzysta ze zwolnienia opisanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. należy zatem wziąć pod uwagę dwa kryteria wynikające z tego przepisu:

*   dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy oraz
*   prowadzonej na podstawie stosownego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE.

Dopiero kumulatywne spełnienie obu tych warunków uprawnia podatnika do rozpoznania dochodu pochodzącego z takiej działalności jako dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jak wskazano we wcześniejszej części niniejszego wniosku wyroby o których mowa powyżej będą w całości wytwarzane w zakładzie Spółki na terenie SSE. W odniesieniu do wskazanych wyrobów strefowych, czynności wykonywane w ramach procesu produkcyjnego przesądzają o wartości dodanej danego produktu (wyroby strefowe nie będą w ramach obiektów zlokalizowanych poza SSE poddawane żadnym czynnościom, które mogłyby przyczynić się do wzrostu ich wartości), zaś „działania”, które mają miejsce na działkach pozastrefowych, nie zwiększają wartości produktu dla kupującego. Potencjalne „procesy” mogące odbywać się na działkach umiejscowionych poza Strefą mogą spełniać co najwyżej tylko funkcję pomocniczą wobec głównej działalności Spółki, prowadzonej na terenie SSE.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że fakt korzystania z obiektów zlokalizowanych poza SSE w żaden sposób nie może pozbawiać opisywanych wyrobów strefowych przymiotu produktu strefowego, wytworzonego na podstawie i w zakresie Zezwolenia. W konsekwencji dochody uzyskane ze sprzedaży wyrobów strefowych będą podlegały w całości zwolnieniu podatkowemu (z uwzględnieniem limitu pomocy publicznej dostępnego dla Spółki). Wykorzystywanie obiektów zlokalizowanych poza SSE, jak zostało wskazane ww. opisie, nie będzie stanowiło etapu produkcji tych wyrobów, jak również nie będzie wpływało na zwiększenie wartości wyrobu dla klienta. W konsekwencji, podkreślić trzeba, że działalność polegająca na produkcji wyrobów strefowych będzie prowadzona w całości na terenie zakładu strefowego Spółki.

Konkludując należy stwierdzić, że wykorzystywanie przez Wnioskodawcę obiektów zlokalizowanych poza SSE nie będzie miało negatywnego wpływu na możliwość oraz zakres korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w ramach dochodu uzyskanego ze sprzedaży tych wyrobów (powstałych fizycznie w SSE, na podstawie zezwolenia).

Stanowisko takie potwierdzane jest w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego. Co istotne dotyczą one m.in. sytuacji, gdzie wyroby strefowe są pakowane poza SSE, zaś niniejsze (zgodnie z podejściem organów podatkowych) w żaden sposób nie wpływa na sposób i zakres korzystania ze zwolnienia podatkowego – stąd zgodnie z regułą wnioskowania a fortiori fakt korzystania przez Wnioskodawcę z obiektów zlokalizowanych poza SSE tym bardziej nie powinien mieć żadnego wpływu na możliwość oraz zakres korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 p.d.o.p. w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych przez Spółkę na terenie SSE.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca wskazał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 14 czerwca 2018 r. Znak: 0114-KDIP2-3.4010.118.2018.1.MS, w której za prawidłowe uznano stanowisko Wnioskodawcy, że „W opinii Wnioskodawcy, korzystanie przez Spółkę z Magazynu stanowi wyłącznie formę organizacji sprzedaży wyrobów produkowanych w ramach działalności objętej zezwoleniem. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, podejmowanie wyżej opisanych działań w ramach sprzedaży nie stanowi częściowego „przeniesienia” działalności gospodarczej objętej zezwoleniem poza teren SSE. Magazynowanie przez Wnioskodawcę poza SSE gotowych wyrobów, których produkcja jest objęta zezwoleniem strefowym i dokonywana jest wyłącznie w ramach SSE, nadal jest zatem działalnością strefową. Mając powyższe na względzie Wnioskodawca wskazuje, że wyłącznie miejsce powstania wyrobów decyduje o tym, czy podatnik sprzedaje wyroby strefowe, a w konsekwencji czy dochody uzyskane z tego tytułu podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych (\`(...)\`).

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, magazynowanie wyrobów gotowych poza specjalną strefą ekonomiczną oraz wykonywanie poza SSE czynności związanych z magazynowaniem takich jak: pakowanie, konfekcjonowanie, przygotowanie do odbioru, załadowanie na pojazdy klientów oraz sprawdzenie zgodności z dokumentami transportowymi i innymi towarzyszącymi dostawie oraz spedycja wyrobów gotowych powstałych w całości na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, nie będzie miało wpływu na korzystanie przez Spółkę ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 1 sierpnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.178.2017.1.JKT,
*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 11 lipca 2017 r. Znak: 0112-KDIL5.4010.80.2017.1.EK,
*   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 9 czerwca 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.113.2017.1.JKT,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 11 stycznia 2017 r. Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.1036.2016.1.JKT,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 15 lipca 2015 r. Znak: IBPB-1-2/4510-213/15/SD,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi 26 marca 2015 r. Znak: IPTPB3/4510-13/15-2/KJ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi 26 marca 2015 r. Znak: IPTPB3/4510-14/15-2/KJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W tym miejscu należy wskazać, że pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach są one wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a,
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Karków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.