Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-269/10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-16
Teza: Czy Wnioskodawca ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych opisanych w stanie faktycznym?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; miasto; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatnik; urząd-urząd gminy; zadania-zadania publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2010 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 24 lutego 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 marca 2010 r. (data wpływu 18 marca 2010 r.) oraz pismem z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu 22 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 marca 2010 r. (data wpływu 18 marca 2010 r.) oraz pismem z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu 22 marca 2010 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Gmina) rozpocznie w 2010 r. realizację inwestycji współfinansowanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). Inwestycja dotyczy budowy infrastruktury kanalizacyjnej, w ramach której zrealizowane zostaną m.in. następujące kontrakty na roboty budowlane i montażowe:

1.  kontrakt I: budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości X ;
2.  kontrakt II: modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków.

We wszystkich kontraktach inwestorem i właścicielem nowopowstałego majątku będzie Wnioskodawca, który dokonuje rozliczeń z wykonawcami robót wykonywanych w ramach inwestycji. W projekcie uczestniczy także operator infrastruktury wodno – kanalizacyjnej, tj. Zakład Usług Komunalnych (dalej: ZUK), będący wielobranżowym zakładem budżetowym, do zadań którego należy:

*   zaopatrzenie w wodę pitną miasta i gminy,

*   odbiór ścieków,

*   wywóz nieczystości płynnych i stałych,

*   utrzymanie czystości w mieście,

*   odśnieżanie w okresie zimowym,

*   administrowanie zasobami mieszkaniowymi, lokalami użytkowymi w zasobach,

*   usługi transportowe,

*   obsługa wysypiska śmieci,

*   prowadzenie targowiska miejskiego.

Władze stanowiące i wykonawcze Wnioskodawcy planują przekształcić ZUK w spółkę prawa handlowego (dalej: Spółka), przekształcenie nastąpi zgodnie z trybem opisanym w następujących aktach prawnych:

*   ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych,

*   ustawie z dnia 20 grudnia 1996 roku o gospodarce komunalnej,

*   rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006 r. w prawie gospodarki finansowej, jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształcaniu w inną formie organizacyjno-prawną.

Nowoutworzono Spółka zostanie wyposażona w obecny majątek wodno-ściekowy z wyjątkiem oczyszczalni ścieków, która jest przedmiotem inwestycji, gdyż w ramach tego zadania inwestycyjnego będzie prowadzona modernizacyjna i rozbudowa na gruncie, na którym zlokalizowane są obiekty obecnej oczyszczalni ścieków. Nowy majątek (przedmiot inwestycji) będący własnością Gminy, Spółka będzie eksploatować na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy zawieranej na czas określony. Zainteresowany planuje wydzierżawiać przedmiot inwestycji przez okres co najmniej 10 lat. Zgodnie z planowanymi umowami Spółka płacić będzie Wnioskodawcy czynsz w wysokości odpisów amortyzacyjnych. Z tytułu czynszu Gmina wystawiać będzie faktury VAT opodatkowane według właściwej stawki. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż nowoutworzona Spółka zostanie wyposażona w obecny majątek, który eksploatuje ZUK (sieć kanalizacyjna, sieć wodociągowa, przepompownie ścieków, stacje wodociągowe) z wyjątkiem oczyszczalni ścieków, która jest przedmiotem inwestycji, gdyż w ramach tego zadania inwestycyjnego będzie prowadzona modernizacja i rozbudowa na gruncie, na którym zlokalizowane są obiekty obecnej oczyszczalni ścieków. Nowy majątek (przedmiot inwestycji obejmujący zarówno obiekty zmodernizowanej i rozbudowanej oczyszczalni ścieków, jak i nowowybudowanej sieci kanalizacyjnej w miejscowości X) będący własnością Wnioskodawcy, Spółka będzie eksploatować na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy zawieranej na czas określony.

Inwestycja ta zostanie zakończona w 2013 r. W okresie budowy nie będą podejmowane żadne czynności z nią związane. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że w okresie, w którym otrzymywać będzie faktury za świadczone usługi nie będzie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych opisanych w stanie faktycznym?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo do zwrotu podatku naliczonego zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT?

Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych opisanych w stanie faktycznym.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje we prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z kolei, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny, natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1.  wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. nie podlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
2.  wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie mniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Z przepisów ustawy o VAT wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, gdy podatek naliczony wynikać będzie z faktur dokumentujących roboty budowlane i montażowe, których efektem będzie przedmiot, który następnie zostanie oddany w odpłatną dzierżawę, to wymóg związku nabywanych usług z działalnością opodatkowaną zostanie spełniony. Oddanie w odpłatną dzierżawę stanowi niewątpliwie czynność opodatkowaną określoną w art. 8 ust. 1 ustawy VAT - czyli odpłatne świadczenie usług. Ponieważ Spółka przewiduje, że okres dzierżawy będzie dłuższy niż 10 lat wobec tego nie zaistnieją okoliczności wynikające z art. 91 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur.

Zainteresowany uważa, iż będzie miał prawo do uwzględnienia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur w miesiącu ich otrzymania. Prawo takie daje art. 86 ust. 10 ustawy o VAT. Przepis ten w przypadku usług jakie będą nabywane przez Wnioskodawcę daje prawo do odliczenia podatku naliczonego w miesiącu otrzymania faktury. Przepis nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. W związku z tym Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w miesiącu, w którym będzie otrzymywał faktury za świadczone usługi.

Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że Zainteresowany nie będzie podejmował w tym okresie czynności podlegających opodatkowaniu, będzie miał on prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego na zasadach wskazanych w art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz – art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy.

Z przedmiotowego wniosku wynika, że Zainteresowany rozpocznie realizację inwestycji współfinansowanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). Inwestycja dotyczy budowy infrastruktury kanalizacyjnej, w ramach której zrealizowane zostaną m.in. następujące kontrakty na roboty budowlane i montażowe:

1.  kontrakt I: budowa kanalizacji sanitarnej;
2.  kontrakt II: modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków.

We wszystkich kontraktach inwestorem i właścicielem nowopowstałego majątku będzie Wnioskodawca, który dokonuje rozliczeń z wykonawcami robót wykonywanych w ramach inwestycji. W projekcie uczestniczy także operator infrastruktury wodno – kanalizacyjnej, tj. Zakład Usług Komunalnych. Władze stanowiące i wykonawcze Wnioskodawcy planują przekształcić ZUK w spółkę prawa handlowego. Nowoutworzona spółka zostanie wyposażona w obecny majątek wodno-ściekowy z wyjątkiem oczyszczalni ścieków, która jest przedmiotem inwestycji, gdyż w ramach tego zadania inwestycyjnego będzie prowadzona modernizacyjna i rozbudowa na gruncie, na którym zlokalizowane są obiekty obecnej oczyszczalni ścieków. Nowy majątek (przedmiot inwestycji obejmujący zarówno obiekty zmodernizowanej i rozbudowanej oczyszczalni ścieków, jak i nowowybudowanej sieci kanalizacyjnej w miejscowości XX) będący własnością Wnioskodawcy, Spółka będzie eksploatować na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy zawieranej na czas określony. Zainteresowany planuje wydzierżawiać przedmiot inwestycji przez okres co najmniej 10 lat. Zgodnie z planowanymi umowami Spółka płacić będzie Wnioskodawcy czynsz w wysokości odpisów amortyzacyjnych. Z tytułu czynszu Gmina wystawiać będzie faktury VAT opodatkowane według właściwej stawki. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Art. 693 ust. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, iż przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Dzierżawa gruntów stanowi świadczenie usług i czynność ta, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy. Wyjątek stanowi dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie obowiązującego § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224 poz. 1799).

Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”. W art. 2 pkt 15 zdefiniowana została wyłącznie działalność rolnicza, przez którą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnię drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic i entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11), a także świadczenie usług rolniczych.

Posiłkując się zapisem powyższej definicji, uznać należy, że gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który może być wykorzystany do wymienionej w art. 2 pkt 15 cyt. ustawy działalności rolniczej.

Jak wcześniej wskazano, umowa dzierżawy niewątpliwie jest odpłatnym świadczeniem usług na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy i jako taka podlega opodatkowaniu podatkiem.

Zatem, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika podatku od towarów i usług towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunki te zostaną spełnione, gdyż Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji planowanej inwestycji.

Reasumując, Gmina ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie usług budowlanych i montażowych wykorzystywanych w trakcie realizacji inwestycji.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany rozpocznie realizację inwestycji, która dotyczy budowy infrastruktury kanalizacyjnej. Inwestycja ta zostanie zakończona w 2013 r. W okresie budowy nie będą podejmowane żadne czynności z nią związane. Nowy majątek (przedmiot inwestycji obejmujący zarówno obiekty zmodernizowanej i rozbudowanej oczyszczalni ścieków, jak i nowowybudowanej sieci kanalizacyjnej w miejscowości XX) będący własnością Wnioskodawcy, zostanie oddany Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy zawieranej na czas określony. Wnioskodawca wskazał, że w okresie, w którym otrzymywać będzie faktury za świadczone usługi nie będzie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;

Na mocy art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty (art. 87 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 87 ust. 5a ustawy, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 86 ust. 19 ustawy, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Reasumując, Wnioskodawcy przysługuje na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli Wnioskodawca nie będzie wykonywał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.