Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.806.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury
wystawionej na dane przedsiębiorstwa w spadku.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
odliczenia-termin odliczenia podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-przedsiębiorstwo w spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Przedsiębiorstwo w spadku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Terminy do odliczenia podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 19
    listopada 2024 r., który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury
    wystawionej na dane przedsiębiorstwa w spadku.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 stycznia 2025 r. (wpływ 31
    stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od lutego 2024 r. działalność, którą Pani prowadziła w imieniu zmarłego męża – A. A w
    spadku - była zawieszona. Na podstawie Postanowienia z 10 października 2024 r. Sąd
    Rejonowy w (...) przedłużył okres zarządu sukcesyjnego wykonywanego przez Panią do 31
    grudnia 2025 r.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Prowadzi Pani przedsiębiorstwo w spadku w książce przychodów i rozchodów. Została
    Pani ustanowiona zarządcą sukcesyjnym przedsiębiorstwa. Faktura, o której mowa we
    wniosku została wystawiona na przedsiębiorstwo A. A. w spadku 19 czerwca 2024 r. Wyżej
    wymieniona faktura dotyczyła wykupu samochodu osobowego z (...) Koszty związane z
    wyżej wymienioną fakturą będą kosztami uzyskania prowadzonego przez Panią
    przedsiębiorstwa w spadku do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy w związku z zaistniałą sytuacją może pani odliczyć podatek VAT od faktur
    wystawionych przez Pani Klientów z wcześniejszych miesięcy niż trzy ostatnie?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, powinna mieć prawo do odpisania podatku VAT od faktur wcześniej
    wystawionych niż 3 miesiące z uwagi na niezawinioną przez Panią sytuację związaną z
    zawieszeniem firmy. Zawieszenie nastąpiło automatycznie po 2 latach po śmierci męża, a
    przedłużenie okresu zarządu sukcesyjnego nastąpiło 10 października 2024 r.
    Powołuje się Pani na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Interpretacji
    Skarbowej z 7 kwietnia 2021 r, nr 0114-KDIP1-3.4012.86.2021.2.KP. Jak również na wyrok
    NSA z 7 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 739/16, który stwierdził, że jeśli faktury
    dokumentują rzeczywiste zdarzenie mające miejsce w obrocie gospodarczym,
    zrealizowane przez istniejący, konkretny podmiot je wystawiający, to nie można im

    zarzucić, że są niezgodne z rzeczywistością w zakresie tych elementów faktycznych, które
    są istotne dla powstania i realizacji przez ich nabywcę prawa do odliczenia VAT. Zdaniem
    NSA względy formalne nie mogą stać na przeszkodzie realizacji prawa neutralności
    podatku VAT, o ile podatnik nie miał bądź nie mógł mieć świadomości co do
    nieprawidłowości występujących po stronie kontrahenta.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej „ustawą”, zgodnie z którym:
      W jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z wyżej powołanego art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych. Zatem, warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku i niepodlegających temu podatkowi.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a
    ustawy.
    Art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:
      Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:

      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
      części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
      innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione
      w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
      tych pojazdów.
    Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do
    odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i
    usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu
    towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego
    systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie
    podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z
    równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
    Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność
    tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
    Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w
    art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w:
        1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w
        którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
        2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
        a) (uchylona)
        b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten
        podatek;
      3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik
      uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej,
      w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

    Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Przepis art. 86 ust. 11 ustawy wskazuje dodatkowe terminy obniżenia podatku należnego
    o podatek naliczony w sytuacji, gdy podatnik nie dokonał tego obniżenia w terminie
    otrzymania faktury. I tak, stosownie do tej regulacji:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
        1. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
        2. za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
        podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych
        okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego
      – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powstaje w sytuacji, gdy
    zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
        odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i
        usług,
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych,
        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
        doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
        podatnik jest w posiadaniu faktury bądź dokumentu celnego dokumentujących tę
        transakcję.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych
      na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę
      podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług:
      Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
      spadku do dnia wygaśnięcia:
        1) zarządu sukcesyjnego albo

        2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
        został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy
        z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i
        płatników.
    Stosownie do art. 15 ust. 1b ustawy:
      Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego
      prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.
    W kontekście omawianej sprawy zauważyć także należy, że przepisy ustawy z dnia 5 lipca
    2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
    związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 170), zwanej dalej „ustawą
    o zarządzie sukcesyjnym”, wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jakim jest
    przedsiębiorstwo w spadku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
    W myśl art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę
      sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od
      chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i
      obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego
      działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia
      przedsiębiorstwa w spadku.
    Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Zarząd sukcesyjny wygasa z:
        1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie
        żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
        windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest
        przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
        działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w
        przedsiębiorstwie w spadku;
        2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
        zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
        poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca
        windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
        3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której
        mowa w art. 3 pkt 3;
        4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba
        że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
        5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
        6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
      7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.

    Jednak, zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Sąd z ważnych przyczyn może przed dniem wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego
      przedłużyć okres zarządu sukcesyjnego na czas nie dłuższy niż pięć lat od dnia
      śmierci przedsiębiorcy. Jeżeli akt zgonu przedsiębiorcy nie zawiera daty zgonu albo
      chwila śmierci przedsiębiorcy została oznaczona w postanowieniu stwierdzającym
      zgon, stosuje się odpowiednio art. 59 ust. 2.
    A stosownie do art. 60 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zarząd sukcesyjny wygasa z upływem okresu
      określonego przez sąd, z uwzględnieniem art. 59 ust. 1 pkt 1-6.
    Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2024 r. działalność, którą Pani prowadziła w imieniu
    zmarłego męża – A. A. w spadku - była zawieszona. Została Pani ustanowiona zarządcą
    sukcesyjnym przedsiębiorstwa. Na podstawie postanowienia z 10 października 2024 r. Sąd
    Rejonowy przedłużył okres zarządu sukcesyjnego wykonywanego przez Panią do 31
    grudnia 2025 r. Faktura, o której mowa we wniosku została wystawiona na
    przedsiębiorstwo A. A. w spadku 19 czerwca 2024 r., tj. w okresie zawieszenia działalności
    przedsiębiorstwa w spadku. Wyżej wymieniona faktura dotyczyła wykupu samochodu
    osobowego z (...) Koszty związane z wyżej wymienioną fakturą będą kosztami uzyskania
    prowadzonego przez Panią przedsiębiorstwa w spadku do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy w związku z zaistniałą sytuacją (wystawieniem
    faktury na rzecz przedsiębiorstwa w spadku w okresie zawieszanie działalności
    gospodarczej) może pani odliczyć podatek VAT z wystawionej faktury.
    W analizowanej sprawie, wskazać należy, że jako zarządca sukcesyjny ma Pani obowiązek
    kontynuować rozliczanie podatku VAT przedsiębiorstwa w spadku tylko do momentu
    wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. W konsekwencji, przedsiębiorstwo w spadku, którego
    jest Pani zarządcą sukcesyjnym, nadal posiada zdolność do wywiązywania się z
    przysługujących mu praw oraz nałożonych obowiązków wynikających z przepisów ustawy
    o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy, przedsiębiorstwo w
    spadku jest podatnikiem w podatku od towarów i usług do dnia wygaśnięcia zarządu
    sukcesyjnego.
    Ponadto, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od
    towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony,
    który będzie związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem
    jest określenie podatku należnego. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia
    czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do
    odliczenia przysługuje także w przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym podatnik
    nie wykonywał czynności opodatkowanych, jednak w związku z brakiem podatku
    należnego, który obniża się o podatek naliczony, podatnik ma prawo do przeniesienia
    tego podatku na następny okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 87 ust. 5a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności
      opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8
      pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego
      odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością
      gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od
      dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na sporządzony na piśmie
      wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu

      pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym
      zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust.
      4a-4f stosuje się odpowiednio.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że
    zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Stosownie do art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
      Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który
      zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów
      dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co
      najmniej 6 kolejnych miesięcy.
    W myśl art. 96 ust. 9b i 9c ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, w okresie zawieszenia działalności
      gospodarczej będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1, jest on
      obowiązany przed dniem:
        1) zawieszenia działalności gospodarczej albo
        2) rozpoczęcia wykonywania takich czynności w okresie zawieszenia działalności
        gospodarczej
        - zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując okres,
        w którym będzie wykonywał te czynności.
      W przypadku złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 9b, naczelnik urzędu
      skarbowego nie wykreśla podatnika z rejestru albo przywraca zarejestrowanie
      podatnika jako podatnika VAT na okres wskazany w zawiadomieniu. Jeżeli okres
      wskazany w zawiadomieniu jest krótszy od okresu zawieszenia działalności
      gospodarczej, przepis ust. 9a pkt 1 stosuje się odpowiednio.
    Przepisy art. 96 ust. 9a pkt 1, ust. 9b i 9c – regulują kwestie związane z wykreśleniem z
    rejestru jako podatnika VAT z uwagi na zawieszenie wykonywania działalności
    gospodarczej oraz obowiązkiem zawiadamiania o wykonywaniu czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT w związku z zawieszeniem wykonywania działalności.
    Zgodnie z art. 96 ust. 9g ustawy:

      Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności
      składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem
      wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał
      przed dniem zawieszenia tej działalności.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy:
      W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
      przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej
      podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za
      okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.
    Odnosząc się zatem do Pani wątpliwości należy wyjaśnić, że ustawa o podatku od
    towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta
    uregulowana została w przepisach ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Zawieszenie działalności gospodarczej na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług
    samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez
    podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien
    czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie
    zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności.
    Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu
    przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Zawieszając działalność gospodarczą podatnik, co do zasady, nie wykonuje czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, a co za tym idzie, nie ma obowiązku składania deklaracji
    i rozliczenia podatku VAT za zawieszone okresy rozliczeniowe. Zachowuje przy tym prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych zakupów,
    które są niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów (utrzymania
    działalności).
    Nie ulega wątpliwości, że prawo do odliczenia przysługuje w przypadku tych wydatków,
    których przedsiębiorca dokonuje stale na podstawie umowy podpisanej przed
    zawieszeniem. Należy ponadto przyjąć, że w przypadku „nowych” zakupów (które nie
    wynikają z kontynuacji wcześniejszych zobowiązań) prawo do odliczania podatku
    naliczonego będzie ewentualnie przysługiwało w odniesieniu do tych towarów i usług,
    których nabycie w okresie zawieszenia bezpośrednio wiąże się z zabezpieczeniem potrzeb
    przedsiębiorstwa, tak aby mogło kontynuować działalność gospodarczą po jej
    odwieszeniu.
    Zakwalifikowanie poniesionych wydatków w czasie zawieszenia działalności w dużej
    mierze zależy od rodzaju działalności. Tym samym, przyznanie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych w okresie zawieszenia wymaga
    każdorazowo dokonania wnikliwej analizy całokształtu okoliczności towarzyszących
    nabyciu towarów i usług oraz oceny czy jest ono niezbędne dla działalności gospodarczej
    podatnika po jej odwieszeniu.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że faktura wystawiona w
    okresie zawieszenia działalności przedsiębiorstwa w spadku dotyczyła wykupu
    samochodu osobowego z (...) Wskazała Pani, że wykup ten jest związany z prowadzoną

    przez Panią jako zarządca sukcesyjny działalnością przedsiębiorstwa w spadku, które
    wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT. Ponadto, sąd 10 października 2024 r.
    przedłużył okres trwania zarządu sukcesyjnego do 31 grudnia 2025 r.
    Mając zatem na uwadze powołane wyżej uregulowania oraz fakt, że do 31 grudnia 2025 r.
    jest Pani zarządcą sukcesyjnym przedsiębiorstwa w spadku przysługiwało Pani prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wydatki dotyczące nabycia
    samochodu osobowego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wymienionych w art. 88 ustawy. Prawo to obowiązuje również z uwzględnieniem
    ograniczeń wynikających z art. 86a ust. 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.