Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.583.2025.1.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych dotyczący uznania
dokonanych wpłat w wymaganym terminie dotyczących
zakupu domu na rzecz dewelopera – za wydatki na własne
cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
deweloper
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
1

Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. W małżeństwie
    Wnioskodawczyni (zawartym w dniu (...) czerwca 2021 r.) od początku jego trwania
    niezmiennie obowiązuje ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.
    W dniu (...) kwietnia 2022 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali odpłatnego zbycia
    nieruchomości mieszkalnej (mieszkanie) położonej w A, przy ul. b, za łączną cenę (...) PLN .
    Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawczynię oraz jej męża dnia (...) sierpnia
    2020 r. i stanowiła ich własność przez okres niespełna 2 lat (dokładnie 20 miesięcy).
    Z uwagi na zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. przed 31 grudnia 2025 r.), powstał
    dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    udziale Wnioskodawczyni, wynoszącym 2/3 (dwie trzecie), dochód ten, podlegający
    opodatkowaniu, wyniósł (...) PLN, chyba że zostaną spełnione warunki do zastosowania
    ulgi mieszkaniowej.
    Uzyskane ze sprzedaży środki finansowe, w kwocie (...) PLN przypadającej na
    Wnioskodawczynię, zostały przeznaczone na zaspokojenie własnych celów
    mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej męża. Zamiar ten został zadeklarowany przez
    Wnioskodawczynię w zeznaniu podatkowym PIT-39 za rok 2022, złożonym w 2023 roku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz.U. 1991 Nr 80, poz. 350, ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), dochody ze
    sprzedaży nieruchomości mieszkalnych są zwolnione z opodatkowania, jeżeli począwszy
    od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.
    W przypadku Wnioskodawczyni termin ten na wydatkowanie środków upływa z dniem 31
    grudnia 2025 r. W dniu (...) maja 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli z
    deweloperem umowę deweloperską na zakup i budowę domu jednorodzinnego w C, przy
    ulicy d. Umowa ta została zawarta zgodnie z ustawą z dnia (...) maja 2021 r. o ochronie
    praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim
    Funduszu Gwarancyjnym (Dz.U. 2021 poz. 1177, ze zm.).
    Nabywany dom jednorodzinny ma stanowić wyłączny cel mieszkaniowy Wnioskodawczyni
    i jej męża. Do dnia złożenia niniejszego wniosku, w wykonaniu zawartej umowy

    deweloperskiej, Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali wpłat na rachunek powierniczy
    dewelopera (Deweloper wskazał Wnioskodawczyni indywidualny rachunek) w łącznej
    wysokości (...) PLN (zgodnie z harmonogramem wpłat). Kwota ta stanowi 60% całkowitej
    ceny nabycia nieruchomości, wynoszącej (...) PLN.
    Należy podkreślić, że suma tych wpłat znacząco przewyższa kwotę dochodu uzyskanego z
    odpłatnego zbycia nieruchomości w 2022 roku (przychód przypadający na
    Wnioskodawczynię wyniósł (...) PLN, a dochód podatkowy (...) PLN). Środki te, w tym cały
    przychód (...) PLN oraz dochód (...) PLN przypadające na Wnioskodawczynię, pochodzą
    bezpośrednio z rachunku bankowego, na który wpłynęły środki ze sprzedaży wcześniejszej
    nieruchomości i zostały wydatkowane na nowy cel mieszkaniowy w terminie.
    Zgodnie z harmonogramem inwestycji deweloperskiej, stanowiącym integralną część
    umowy deweloperskiej, zakończenie budowy domu oraz przeniesienie prawa własności
    nieruchomości na Wnioskodawczynię i jej męża przewidziane jest dopiero na połowę
    czerwca 2026 roku. Oznacza to, że faktyczne przeniesienie prawa własności
    nieruchomości nastąpi po upływie trzyletniego terminu na wydatkowanie środków na
    własne cele mieszkaniowe, tj. po 31 grudnia 2025 r.
    Wnioskodawczyni podkreśla, że zamiarem jej działania (oraz jej męża) było i jest wyłącznie
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez nabycie większej i bardziej
    odpowiedniej nieruchomości. Dokonanie wpłat na poczet umowy deweloperskiej w
    kwocie przekraczającej dochód ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości nastąpiło w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym doszło do zbycia. Opóźnienie w
    przeniesieniu aktu własności jest spowodowane wyłącznie obiektywnym procesem
    deweloperskim i stanowi okoliczność od Wnioskodawczyni niezależną, co uniemożliwia
    formalne dopełnienie warunków ulgi mieszkaniowej w ściśle określonym terminie,
    pomimo faktycznego i znacznego zaangażowania środków ze sprzedaży poprzedniej
    nieruchomości na cele mieszkaniowe.
    Pytania
    1. Czy wpłaty dokonane na poczet umowy deweloperskiej zawartej w dniu (...) maja 2025
      r. na zakup domu jednorodzinnego (o wartości (...) PLN) – w łącznej wysokości (...) PLN
      – mogą zostać uznane za wydatkowanie przychodów ze sprzedaży nieruchomości
      (mieszkania w A, zbytego (...) kwietnia 2022 r., w części przypadającej na
      Wnioskodawczynię w kwocie (...) PLN) na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art.
      21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy
      przeniesienie prawa własności tego domu nastąpi po upływie trzyletniego terminu, o
      którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (tj. po 31 grudnia 2025 r.)?
    2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniającym terminowe (przed 31
      grudnia 2025 r.) wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe środków
      przewyższających dochód ze sprzedaży nieruchomości (w kwocie (...) PLN
      przypadającej na Wnioskodawczynię), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
      potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawczyni, zgodnie z którym nie
      powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię, pomimo przekroczenia
      ustawowego terminu na nabycie prawa własności?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni: Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    W przypadku Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości położonej w A, przy ul. b,
    nastąpiła (...) kwietnia 2022 r., a jej nabycie miało miejsce (...) sierpnia 2020 r. Oznacza to,
    że zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego jej
    nabycia (tj. przed 31 grudnia 2025 r.), co skutkuje powstaniem dochodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W udziale Wnioskodawczyni (2/3), dochód ten, podlegający opodatkowaniu, wyniósł (...)
    PLN, chyba że Wnioskodawczyni spełni warunki do zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest
    ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej
    tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości
    rynkowej.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19%
    podstawy obliczenia podatku.
    Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w art. 30e ust. 2 ustawy o PIT, jest dochód
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości a kosztami
    uzyskania przychodu, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tej
    nieruchomości.
    W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT: „Wolne od podatku dochodowego są dochody z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c), w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego został
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te
    cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych”.
    Z kolei art. 21 ust. 25 ustawy o PIT enumeratywnie wymienia kategorie wydatków
    ponoszonych na własne cele mieszkaniowe, do których zalicza się m.in.: „wydatki
    poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu związanych z
    tym budynkiem lub lokalem”.
    Powyższy przepis stanowi podstawę prawną do zastosowania tzw. ulgi mieszkaniowej.
    Kluczowe jest pojęcie „wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe”.
    Praktyka interpretacyjna organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów
    administracyjnych (np. wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. II FSK 484/10) wskazują,
    że na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, decydującą rolę odgrywa cel, na jaki
    poniesiono wydatki oraz faktyczne ich przeznaczenie. Istotne jest, aby podatnik w okresie
    trzech lat przeznaczył środki na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wnioskodawczyni (wspólnie z mężem) zawarła umowę deweloperską w maju 2025 roku, a
    więc wciąż w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT (przed 31 grudnia
    2025 r).
    Wpłaty na poczet tej umowy również realizowane były w tym okresie. Wnioskodawczyni
    przeznaczyła na ten cel całe środki ze swojej części przychodu ze sprzedaży poprzedniej
    nieruchomości, tj. (...) PLN. Co więcej, dokonane do tej pory wpłaty na rzecz dewelopera w
    łącznej kwocie (...) PLN stanowiące 60% całkowitej ceny nabycia ((...) PLN), wielokrotnie
    przewyższają dochód Wnioskodawczyni w kwocie (...) PLN podlegający zwolnieniu.
    Potwierdza to jednoznacznie, że środki ze sprzedaży wcześniejszej nieruchomości zostały

    w całości i w terminie zaangażowane na nowy cel mieszkaniowy Wnioskodawczyni i jej
    męża.
    Zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu
    mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym,
    umowa deweloperska jest źródłem zobowiązania dewelopera do wybudowania domu i
    przeniesienia prawa własności. Wpłaty na rachunek powierniczy dewelopera są
    bezsprzecznie wydatkami bezpośrednio prowadzącymi do nabycia nieruchomości
    mieszkalnej, tym samym realizującymi własne cele mieszkaniowe.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że faktycznie poniesione i udokumentowane wpłaty
    na rzecz dewelopera, dokonane w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    PIT (tj. przed 31 grudnia 2025 r.), stanowią wydatkowanie przychodu na własne cele
    mieszkaniowe, nawet jeśli formalne przeniesienie prawa własności nastąpi po upływie
    tego terminu. Opóźnienie to wynika wyłącznie z harmonogramu realizacji inwestycji
    deweloperskiej (zakończenie budowy i przeniesienie własności przewidziane na połowę
    czerwca 2026 roku) i jest okolicznością niezależną od Wnioskodawczyni.
    Tym samym, intencja ustawodawcy oraz ducha ulgi mieszkaniowej, mającej na celu
    promowanie zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez faktyczne
    zaangażowanie środków, zostały w pełni zrealizowane.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, Wnioskodawczyni spełnia warunki do
    skorzystania z ulgi mieszkaniowej, a dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w 2022
    roku (w części przypadającej na Wnioskodawczynię) powinien być w całości zwolniony z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni deklaruje i wyraża gotowość przedłożenia wszelkich dokumentów
    potwierdzających przedstawiony stan faktyczny, w tym kopię umowy deweloperskiej,
    dowodów wpłat na rachunek powierniczy, oraz harmonogramu prac deweloperskich.
    Wnioskowane rozstrzygnięcie: W związku z powyższym, na podstawie art. 14b § 1 i art. 14c
    § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 1997 Nr 137, poz. 926,
    ze zm.), Wnioskodawczyni wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego potwierdzającej, że:
    1. Wpłaty w kwocie (...) PLN dokonane na poczet umowy deweloperskiej, zawartej 26
      maja 2025 r., na zakup nieruchomości (dom jednorodzinny, którego docelowa wartość
      to (...) PLN), która to nieruchomość ma stanowić wyłączny cel mieszkaniowy
      Wnioskodawczyni (wspólnie z mężem), mogą zostać uznane za wydatkowanie
      przychodów (w szczególności dochodu (...) PLN) ze sprzedaży nieruchomości z dnia 1
      kwietnia 2022 r. na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy przeniesienie prawa
      własności nieruchomości nastąpi po upływie trzyletniego terminu (tj. po 31 grudnia
      2025 r.).
    2. W przedstawionym stanie faktycznym nie powstanie dla Wnioskodawczyni obowiązek
      zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości z dnia (...) kwietnia 2022 r., ze względu na faktyczne i terminowe
      wydatkowanie środków (w tym dochodu (...) PLN) na poczet realizacji celu
      mieszkaniowego, przy czym kwota wydatkowanych środków znacznie przewyższa
      wymagane minimum, co świadczy o pełnej realizacji celu mieszkaniowego i intencji
      zgodnej z duchem przepisów o uldze mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) kwietnia 2022 r. dokonała Pani sprzedaży udziału 2/3 w
    nieruchomości (mieszkaniu) zakupionym (przed zawarciem związku małżeńskiego (...)
    sierpnia 2020 r.
    Zatem ww. sprzedaż stanowiła źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie mieszkania nie
    zostało dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej i nastąpiło przed upływem 5 lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według do art. 30e ust. 4 ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub

      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8
      lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w
    postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych
    w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25
    ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku
    dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne
    cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty
    i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych
    pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,

      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są
    wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej
    preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo
    do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady
    równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w
    przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma
    prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki
    wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej,
    literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko
    wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo
    określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na
    zastosowanie zwolnienia.
    W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został
    poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z
    przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki
    prawne.
    Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w
    szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne
    od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu
    powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych

    ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi
    słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do
    wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży, a kończy z
    upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż
    nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą
    bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.
    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Katalog
    tych wydatków – jak już wyżej wyjaśniono – ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) kwietnia 2022 r. dokonała Pani
    odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Uzyskane ze sprzedaży środki finansowe, w
    kwocie przypadającej na Panią, zostały przeznaczone na zaspokojenie własnych celów
    mieszkaniowych Pani i męża. Zamiar ten został zadeklarowany przez Panią w zeznaniu
    podatkowym PIT-39 za rok 2022, złożonym w 2023 r. (...) maja 2025 r. wraz z mężem
    zawarli Państwo z deweloperem umowę deweloperską na zakup i budowę domu
    jednorodzinnego w C. Umowa ta została zawarta zgodnie z ustawą o ochronie praw
    nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu
    Gwarancyjnym. Nabywany dom jednorodzinny ma stanowić wyłączny cel mieszkaniowy
    Pani i męża. W wykonaniu zawartej umowy deweloperskiej, wraz z mężem dokonali
    Państwo wpłat na rachunek powierniczy dewelopera. Kwota wpłat stanowi 60% całkowitej
    ceny nabycia nieruchomości. Suma tych wpłat przewyższa kwotę dochodu uzyskanego z
    odpłatnego zbycia nieruchomości w 2022 r. Zgodnie z harmonogramem inwestycji
    deweloperskiej, stanowiącym integralną część umowy deweloperskiej, zakończenie
    budowy domu oraz przeniesienie prawa własności nieruchomości na Panią i męża
    przewidziane jest dopiero na połowę czerwca 2026 r. Podkreśliła Pani, że zamiarem jej
    działania (oraz Pani męża) było i jest wyłącznie zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych poprzez nabycie większej i bardziej odpowiedniej nieruchomości.
    Dokonanie wpłat na poczet umowy deweloperskiej w kwocie przekraczającej dochód ze
    sprzedaży poprzedniej nieruchomości nastąpiło w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym doszło do zbycia. Jak Pani wskazuje, opóźnienie w przeniesieniu
    aktu własności jest spowodowane wyłącznie obiektywnym procesem deweloperskim i
    stanowi okoliczność od Pani niezależną.
    Rozstrzygającym zatem jest ustalenie, czy w związku z zawarciem przez Panią wraz z
    mężem umowy deweloperskiej dokonane przez Panią wpłaty na rachunek powierniczy
    dewelopera mogą stanowić wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany dochód z odpłatnego zbycia przez Panią
    udziału wynoszącego 2/3 w nieruchomości (mieszkaniu) korzystać ze zwolnienia
    określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 omawianej ustawy, w przypadku, gdy zawarcie
    umowy przeniesienia własności domu nie nastąpi do 31 grudnia 2025 r.
    Zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy z 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu
    mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz deweloperskim funduszu gwarancyjnym (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 695 ze zm.):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      umowa deweloperska – umowę zawartą między nabywcą a deweloperem, na
      podstawie której deweloper zobowiązuje się do wybudowania budynku oraz
      ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego
      lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu na nabywcę albo

      zabudowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot własności lub
      użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę
      własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i
      własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną
      nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz
      z prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
      potrzeb mieszkaniowych, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia
      pieniężnego na poczet nabycia tego prawa.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 156 ww. Kodeksu:
      Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania
      wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia
      własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego
      zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego
      zobowiązania.
    Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została
      zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności
      potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę
      na niezwłoczne przejście własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 158 tej ustawy:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że przeniesienie własności
    nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej
    umowy sprzedaży nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy deweloperskiej, jak też
    dokonanie – stosownie do tej umowy – wpłat na poczet ceny, bez wątpienia prowadzi do
    nabycia własności nieruchomości, ale nie jest z nim równoważne.
    Jak już wyżej cytowano, moment przeniesienia własności nieruchomości został określony
    w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. Art. 158 Kodeksu cywilnego przesądza natomiast o
    formie tej czynności prawnej. Umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą
    własność nieruchomości – jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę, po
    zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego, prawa własności do lokalu, co nastąpi
    dopiero w momencie zawarcia, np. umowy sprzedaży przenoszącej własność
    nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej jest zatem jedynie zobowiązanie się stron
    do ustanowienia na rzecz nabywcy – po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego –
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę,
    lecz własności tej (sama) umowa deweloperska nie przenosi.
    Innymi słowy, brak zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu
    notarialnego w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym

    nastąpiło zbycie nieruchomości, ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności
    tej nieruchomości, a tym samym powoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust.
    25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy wiąże skutek prawny w postaci zwolnienia
    określonego dochodu od opodatkowania zarówno z terminem wydatkowania środków
    pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem własności lub
    współwłasności do nieruchomości.
    Tego samego zdania jest Naczelny Sąd Administracyjny, który potwierdził, że:
    · wyrok z 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt II FSK 2511/20:
      Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem być uznany za
      wydatkowany na własne cele podatnika również wtedy, gdy środki uzyskane z tego
      źródła są wydatkowane w formie zaliczki na cenę nabywanej nieruchomości, jednak
      pod warunkiem, że do jej nabycia, to jest do przeniesienia prawa własności tej
      nieruchomości na podatnika, dojdzie przed upływem terminu określonego w art. 21
      ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Jeżeli w tym terminie podatnik nie uzyska tytułu własności,
      czyli nieruchomości w tym terminie nie nabędzie, z omawianego zwolnienia
      podatkowego skorzystać nie może, ponieważ jego warunkiem jest właśnie – między
      innymi – nabycie budynku, mieszkania czy gruntu (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a – c u.p.d.
      o.f.). Dla zanegowania tego zapatrywania i uznania możliwości skorzystania ze
      zwolnienia podatkowego również wtedy, gdy do nabycia nieruchomości dojdzie już
      po upływie wskazanego w ustawie terminu, niewystarczające jest odwołanie się do
      aksjologii i wskazywanie na spełnienie celu zwolnienia podatkowego, jakim jest
      określone przeznaczenie środków uzyskanych ze zbycia nieruchomości, bowiem
      względy celowościowe nie mogą uzasadniać odmowy zastosowania normy prawnej
      warunkującej przyznanie zwolnienia podatkowego od spełnienia określonych
      warunków; odrzucenie tych kryteriów doprowadziłoby do stworzenia normy
      odmiennej od określonej przepisami prawa. Zasadnie zatem Dyrektor Krajowej
      Informacji Skarbowej powołuje się na naruszenie przez Wojewódzki Sąd
      Administracyjny w Gliwicach art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit.
      c u.p.d.o.f. przez bezpodstawne uznanie, że w opisanym przez skarżącego stanie
      faktycznym przychód ze sprzedaży nieruchomości w części przeznaczonej na nabycie
      działek gruntu korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych
      na podstawie wskazanych przepisów. Niewątpliwie bowiem przed upływem terminu
      uprawniającego do zastosowania zwolnienia podatkowego skarżący działki gruntu
      nie nabył, to jest nie uzyskał do niej prawa własności. Jakkolwiek w terminie tym
      wydatkował środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości wypłacając je w formie
      zaliczki na cenę działki, niemniej nie dochował warunku determinującego
      skorzystanie ze zwolnienia, którym jest nabycie, a nie tylko zaliczkowanie,
      nieruchomości przeznaczonej na własne cele mieszkaniowe.
    · wyrok z 20 lutego 2024 r. sygn. akt II FSK 713/21
      Ponadto z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw
      (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) do ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych dodano art. 21 ust. 25a, zgodnie z którym wydatki,
      o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele
      mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Jednocześnie na mocy art. 16
      ustawy zmieniającej, m.in. dodany art. 21 ust. 25a stosuje się do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. (...). Podnieść w tym miejscu
      należy, że - jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2019 r.,

      sygn. akt II FSK 854/17 - dopiero zatem ustawą nowelizującą z dnia 23 października
      2018 r. prawodawca wyraźnie rozszerzył warunki korzystania z tzw. ulgi
      mieszkaniowej o wymóg nabycia preferowanego prawa majątkowego w terminie
      tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków. W ocenie NSA przepis art. 21 ust.
      25a u.p.d.o.f. stanowi novum legislacyjne, podobnie zresztą jak zmiany treści art. 21
      ust. 1 pkt 131 tej ustawy.
    Podsumowując, skoro do 31 grudnia 2025 r. nie zawrze Pani umowy przeniesienia prawa
    własności domu na Pani rzecz, to – w opisanych okolicznościach – nie przysługuje Pani
    możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art.
    21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    nawet pomimo: „faktycznego i terminowego wydatkowania środków na poczet realizacji
    celu mieszkaniowego”.
    Innymi słowy, wpłaty dokonane przez Panią z opisanego we wniosku tytułu, tj. „na poczet
    umowy deweloperskiej zawartej na zakup domu jednorodzinnego” nie będą mogły zostać
    uznane za wydatkowanie przychodów na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności tej nie zmienia także: „opóźnienie w przeniesieniu aktu własności”, które jest:
      (...) spowodowane wyłącznie obiektywnym procesem deweloperskim i stanowi
      okoliczność od Wnioskodawcy niezależną, co uniemożliwia formalne dopełnienie
      warunków ulgi mieszkaniowej w ściśle określonym terminie, pomimo faktycznego i
      znacznego zaangażowania środków ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości na cele
      mieszkaniowe.
    Z treści Pani wniosku wynika bowiem, że termin przeniesienia na Panią i Pani męża prawa
    własności nieruchomości (domu jednorodzinnego), mający mieć miejsce po 31 grudnia
    2025 r., był/jest Pani znany, gdyż został wprost wskazany w: „harmonogramie inwestycji
    deweloperskiej, stanowiącym integralną część umowy deweloperskiej”.
    W związku z powyższym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, niniejsza
    interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla
    Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.