Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.615.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Możliwość kontynuowania amortyzacji lokali mieszkalnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal-lokal mieszkalny
najem-najem mieszkań
najem-najem na cele mieszkalne
najem-najem prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą fizyczną, prowadzącą od 1 marca 2001 r. jednoosobową działalność
    gospodarczą. Działalność ta jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Od 2018 r. zakresem Pani działalności jest wynajem i
    zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, sklasyfikowaną pod kodem
    68.20.Z klasyfikacji działalności gospodarczej. W ramach działalności prowadzi Pani najem
    lokali mieszkalnych jak i niemieszkalnych.
    W latach 2018 – 2021 w drodze aktu notarialnego nabyła Pani lokale mieszkalne i
    usługowe, które zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i były przedmiotem
    amortyzacji do końca 2022 r. Lokale te były i nadal są wykorzystywane w/do działalności
    gospodarczej w ramach wynajmu na cele mieszkaniowe i usługowe. Z tytułu wynajmu,
    osiągane przez Panią przychody stanowią przychody z działalności gospodarczej
    opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe lokale nie
    zostały nabyte z zamiarem kreowania dochodu pasywnego, czyli odpłatnego
    wynajmowania w ramach najmu prywatnego. Zostały one nabyte z zamiarem czerpania z
    nich finansowych korzyści w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Lokale
    mieszkalne jak i niemieszkalne były i będą wykorzystywane w ramach bieżącej działalności
    gospodarczej.

## Pytanie

Czy ma Pani prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od
    lokali mieszkalnych stanowiących środki trwałe w Pani działalności, aż do momentu ich
    pełnego zamortyzowania?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z dniem 1
    stycznia 2022 r. został zmieniony art. 22c pkt 2, który stanowi, że amortyzacji nie
    podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale
    mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do
    lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na
    podstawie umowy.
    Pomimo nowego brzemienia ww. normy uważa Pani, że przysługuje jej prawo uznania za
    koszt uzyskania przychodu amortyzacji lokali mieszkalnych, nabytych do celów
    prowadzenia działalności gospodarczej i ujętych w ewidencji środków trwałych. Prawo do
    amortyzacji ww. lokali i uznania amortyzacji za koszt uzyskania przychodu stanowi prawo
    nabyte i jest wypełnieniem podstawowych zasad konstytucyjnych tj. art. 2 Konstytucji,
    zasady ochrony interesów w toku oraz ochrony praw nabytych. Nowe regulacje prawne, w
    związku z fundamentalną zasadą ochrony praw nabytych, powinny chronić uzyskane
    prawo oraz ekspektatywę nabycia tego prawa, oznacza to, że uzyskane prawo nie
    powinno zostać odebrane lub w niekorzystny sposób zmienione.
    Poza tym znowelizowany od dnia 1 stycznia 2022 r. przepis art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f.
    wyłączający amortyzację budynków mieszkalnych ma zastosowanie do podatników
    osiągających w związku z wymienionymi nieruchomościami przychody ze źródeł

    wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu.
    W wyroku z dnia 9 maja 2024 r. I SA/Wr 960/23, Sąd wskazuje, że „przepis art. 22c pkt 2 u.
    p.d.o.f. został do niej dodany na mocy art. 1 pkt 16 ustawy nowelizującej (ustawa "Polski
    Ład"). Nie bez związku z tym ustawodawca zawarł w ustawie nowelizującej – stanowiący
    przedmiot rozważań organu – przepis art. 71 ust. 2, zgodnie z którym podatnicy podatku
    dochodowego od osób fizycznych i podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych
    mogą, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r., zaliczać do kosztów uzyskania
    przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych będących odpowiednio budynkami mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi
    stanowiącymi odrębną nieruchomość, spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu
    mieszkalnego lub prawem do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    nabytych lub wytworzonych przed dniem 1 stycznia 2022 r.
    Normy prawne odkodowane z powyżej przywołanych i zacytowanych przepisów nie mogą
    być jednak interpretowane w oderwaniu od regulacji wynikającej z art. 71 ust. 1 ustawy
    nowelizującej w świetle której podatnicy osiągający w 2022 r. przychody ze źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy zmieniającej w art. 1, mogą stosować zasady
    opodatkowania tych przychodów obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., z
    zastrzeżeniem ust. 2. Źródła przychodów uregulowane w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. to
    najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w
    tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
    gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
    działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą. W ocenie Sądu, art. 71 ust. 1 ustawy nowelizującej odnosi się
    do podatników, którzy osiągali w 2022 r. przychody ze źródeł przychodów wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. to jest między innymi przychody z najmu, podnajmu czy też
    dzierżawy a wynikająca z niego norma prawna zezwala tym właśnie podatnikom na
    stosowanie zasad opodatkowania przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt
    6 u.p.d.o.f. obowiązujących na dzień 31 grudnia 2021 r. z tym jednak zastrzeżeniem
    wynikającym z ust. 2, że do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będących odpowiednio
    budynkami mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość,
    spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub prawem do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, nabytych lub wytworzonych przed dniem 1
    stycznia 2022 r. mogą zaliczać nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r.
    W związku z powyższym zawarte w art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej zastrzeżenie należy
    odnosić do ust. 1 omawianego przepisu, który normuje sytuację prawną podatników
    osiągających przychody z źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.
    f. Stanowisko to zdaje się być oczywiste wobec po pierwsze tego, iż przepisy prawa nie
    tworzą bezładnego zbioru reguł a to jakie miejsce zajmuje dany przepis w akcie prawnym
    nie jest przypadkowe, lecz ma na celu zapewnienie spójności regulacji prawnej (...) Po
    drugie zaś z treści art. 71 ust. 1 ustawy nowelizującej wyraźnie wybrzmiewa charakter
    ustępu drugiego tego przepisu. Mianowicie treść ust. 2 jest zastrzeżeniem do ust. 1 tegoż
    przepisu, co determinuje jego dodatkowy, uzupełniający charakter wobec podstawowej
    regulacji zawartej w ustępie go poprzedzającym. Stąd też w ocenie Sądu nieuprawnionym
    było interpretowanie art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej w oderwaniu od jego ust. 1 (...)
    zdaniem Sądu
    wykładnia art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f. jako odnoszącej się jedynie do wyłączenia od
    amortyzacji lokali mieszkalnych które służą prowadzonej działalności gospodarczej w
    zakresie ich wynajmu lub dzierżawy koresponduje z regulacją art. 22j ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.
    Przyjęcie bowiem, iż art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f. dotyczy wszystkich lokali mieszkalnych
    skutkowałoby tym, iż przepis art. 22j ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. de facto byłby przepisem
    martwym, gdyż zasadniczo reguluje on okres amortyzacji właśnie dla tych nieruchomości,

    tj. budynków i lokali mieszkalnych. Świadczy o tym odesłanie w samej treści przepisu do
    art. 22j ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., który odnosi się do budynków (lokali) niemieszkalnych.
    Zatem posługiwanie się zwrotem "budynków (lokali) i budowli, innych" niż budynki (lokale)
    niemieszkalne oznacza m.in. budynki i (...) Sąd podkreśla, iż dokonując wykładni spornego
    w sprawie art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f. i regulowanej nim kwestii, nie można czynić tego w
    oderwaniu od zasad konstytucyjnych, w tym przede wszystkim ochrony interesów w toku
    wywodzonych z art. 2 Konstytucji RP. (...)”
    „(...) w ocenie Sądu znowelizowany od dnia 1 stycznia 2022 r. przepis art. 22c pkt 2 u.p.d.o.
    f. wyłączający amortyzację budynków mieszkalnych wraz ze znajdującymi się w nich
    dźwigami, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość, spółdzielczym
    własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego oraz prawem do domu jednorodzinnego
    w spółdzielni mieszkaniowej ma zastosowanie do podatników osiągających w związku z
    wymienionymi nieruchomościami przychody ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.
    p.d.o.f., co wynika z brzmienia art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy nowelizującej, jak i
    obowiązywania przepisu art. 22j ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. normującego okres amortyzacji
    budynków mieszkalnych a definitywne potwierdzenie znajduje w uzasadnieniu do
    wprowadzonych zmian, z którego wprost wynika, iż nowelizacja dotyczy podatników
    osiągających przychody ze źródeł o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. (...)"

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. (...)
    Zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich
      dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w
      spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
      wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, zwane odpowiednio
      środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    We wniosku podała Pani m.in., że:
    · W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje Pani lokale mieszkalne i
      niemieszkalne.
    · W latach 2018-2021 nabyła Pani lokale mieszkalne i usługowe, które zostały
      wprowadzone do ewidencji środków trwałych i były przedmiotem amortyzacji do
      końca 2022 r.
    · Ww. lokale nadal są wykorzystywane w działalności w ramach najmu na cele
      mieszkaniowe i usługowe.
    · Pani wątpliwość dotyczy ustalenia, czy można zaliczyć do kosztów uzyskania
      przychodów, odpisy amortyzacyjne od lokali mieszkalnych, aż do momentu ich
      pełnego zamortyzowania.

    Obowiązujący od 1 stycznia 2022 r. przepis art. 22c pkt 2 ww. ustawy, został zmieniony
    przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105; dalej: ustawa zmieniająca).
    Zgodnie z art. 71 ust. 1 tej ustawy:
      Podatnicy osiągający w 2022 r. przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1, mogą stosować zasady opodatkowania tych
      przychodów obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
    Jednocześnie z art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że:
      Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych i podatnicy podatku
      dochodowego od osób prawnych mogą, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r.,
      zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
      i wartości niematerialnych i prawnych będących odpowiednio budynkami
      mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość,
      spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub prawem do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, nabytych lub wytworzonych przed
      dniem 1 stycznia 2022 r.
    Tym samym, na podstawie przepisu przejściowego, który jest przepisem szczególnym,
    podatnicy tylko do końca 2022 r. mogli stosować przepisy dotyczące amortyzacji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obowiązujące na 31 grudnia 2021 r., w
    odniesieniu do budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1
    stycznia 2022 r.
    Innymi słowy – na podstawie przepisu przejściowego – podatnicy mogli do końca 2022 r.
    zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od budynków i lokali
    mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r.
    Z literalnego brzmienia przepisu art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej jednoznacznie wynika, że ustawodawca
    celowo zdecydował się na dokonanie ograniczenia, zgodnie z którym podatnicy tylko do
    końca 2022 r. mogli stosować przepisy dotyczące amortyzacji budynków oraz lokali
    mieszkalnych obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r.
    Nie sposób uznać przy tym, że zawarte w art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej zastrzeżenie
    należało odnosić do ust. 1 omawianego przepisu, a co za tym idzie, iż ustęp 2 znajdzie
    zastosowanie tylko do podatników, o których mowa w ustępie pierwszym, czyli do tych
    którzy osiągają w 2022 r. przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, itp., nie zaś do
    wszystkich podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że na skutek wejścia w życie ustawy nowelizującej dokonano
    kompleksowej zmiany reguł rządzących opodatkowaniem przychodów z tytułu wynajmu.
    Przewidziane nowe regulacje zakładały, że wszyscy podatnicy osiągający tego rodzaju
    przychody będą stosować takie same reguły opodatkowania.
    W ich świetle omawiane przychody zostały opodatkowane wyłącznie ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych. Wcześniej podstawową formą opodatkowania
    dochodów z najmu lub dzierżawy były zasady ogólne według skali podatkowej.
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych był fakultatywną formą opodatkowania. W
    przypadku natomiast ryczałtu przedmiotem opodatkowania jest przychód, nie zaś dochód
    rozumiany jako nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Skoro zatem przedmiotem opodatkowania przychodów z najmu na nowych zasadach jest
    wyłącznie przychód, to za pozbawione podstaw należy uznać zachowanie na zasadzie
    praw słusznie nabytych uprawnienia do potrącania w charakterze kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych, aż do końca przewidywanego okresu amortyzacji.

    Nieograniczone w czasie zachowanie tego uprawnienia kolidowałoby bowiem z
    konstrukcją nowego modelu opodatkowania przychodów z najmu. Dlatego też
    wprowadzono przepis przejściowy, a mianowicie art. 71 ust. 1 ustawy nowelizującej.
    Zgodnie z jego brzmieniem, podatnicy osiągający w 2022 r. przychody ze źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1, mogą stosować zasady
    opodatkowania tych przychodów obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., z
    zastrzeżeniem ust. 2.
    W treści art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie
    zaznaczono, iż amortyzacji nie podlegają budynki/lokale mieszkalne służące prowadzonej
    działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.
    Użycie spójnika „lub" wskazuje, iż hipotezą normy prawnej zawartej w tym przepisie
    objęte są zarówno nieruchomości wynajmowane, czy też wydzierżawiane jak i te
    wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej w inny sposób.
    Taka wykładnia przepisów art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej w zestawieniu z art. 22c pkt
    2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zgodna z art. 2 Konstytucji RP.
    Podkreślić bowiem należy, że żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej nie gwarantował
    podatnikowi prawa do ujmowania w kosztach uzyskania przychodów odpisów
    amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych aż do końca przewidywanego okresu amortyzacji.
    Reasumując powyższe, od 2023 r. obowiązuje bezwzględnie i w odniesieniu do wszystkich
    nieruchomości mieszkalnych, bez względu na sposób ich wykorzystania, zasada zapisana
    w art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą nie
    podlegają amortyzacji budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami,
    lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo
    do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo
    wynajmowane na podstawie umowy. Stąd też nieuprawnione jest twierdzenie, że
    nowelizacja dotyczy wyłącznie podatników osiągających przychody ze źródła określonego
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego stanu
    faktycznego stwierdzić należy, że amortyzacja opisanych we wniosku lokali mieszkalnych,
    nabytych i amortyzowanych w okresie poprzedzającym 1 stycznia 2022 r., nie może być
    kontynuowana po 31 grudnia 2022 r., a co za tym idzie odpisy amortyzacyjne nie mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią
    jednoosobowej działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do wyroku, który Pani zacytowała na podparcie własnego stanowiska (sygn.
    akt I SA/Wr 960/23), należy wskazać, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach,
    w których zapadły. Wymieniła Pani wyrok nieprawomocny, w którym Sąd zajął stanowisko
    korzystne dla podatnika, jednak należy wskazać, że istnieje wiele orzeczeń, w których Sąd
    zaprezentował stanowisko odmienne, np. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    13 lipca 2023 r. sygn. akt II FSK 119/23; z 4 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 6/25; WSA w
    Gliwicach z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1066/22; WSA w Krakowie z dnia 16
    września 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 488/22 oraz 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1160
    /22; WSA w Olsztynie z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt I SA/OI 325/22; WSA w Łodzi z
    dnia 19 września 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 439/22 oraz 20 września 2020 r. sygn. akt I SA
    /Łd 482/22; WSA w Gliwicach z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt I SA/GI 856/22; z dnia 17
    stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/GI 1067/22, WSA w Opolu z dnia 26 października 2022 r.,

    sygn. akt I SA/Op 230/22; WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Wa
    1059/22; czy też WSA w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 494/22.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem
    Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.