Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-948/14-3/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-03
Teza: Zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; gaz; opodatkowanie; podatek-podatek akcyzowy; zakład-zakład energochłonny
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej: Spółka) jest podmiotem działającym w branży hutniczej, który posiada status pośredniczącego podmiotu gazowego. W skład Spółki wchodzą trzy zakłady, które koncentrują się przede wszystkim na produkcji szerokiej gamy rur oraz innych wyrobów stalowych.

Spółka we wszystkich swoich trzech zakładach nabywa i wykorzystuje znaczne ilości gazu ziemnego wysokometanowego (gaz o kodzie CN 2711 21 00). Gaz ziemny wykorzystywany przez Spółkę stanowi, w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2011, Nr 108, poz. 626, zwana dalej: „ustawą akcyzową”), wyrób akcyzowy. Zdecydowaną większość gazu ziemnego - około 93%, Spółka wykorzystuje do celów produkcyjnych.

Spółka jako pośredniczący podmiot gazowy nabywa gaz ziemny od X. bez podatku akcyzowego, z kolei od użycia gazu ziemnego wykorzystywanego do celów niezwolnionych z podatku akcyzowego Spółka odprowadza podatek akcyzowy bezpośrednio do urzędu celnego.

Spółka wykorzystuje gaz ziemny w swoich trzech, wcześniej wspomnianych, zakładach, w celach hutniczych do produkcji szerokiej gamy rur oraz innych wyrobów stalowych. Zdaniem Spółki, gaz ziemny jaki w swojej działalności wykorzystuje ona we wszystkich zakładach, zużywany jest do celów produkcyjnych, tj. produkcji rur oraz innych wyrobów stalowych, i stanowi wykorzystanie gazu ziemnego do celów w procesach metalurgicznych. Jednakże na dzień dzisiejszy Spółka tylko w jednym zakładzie, tj. H., na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy akcyzowej, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego gazu ziemnego w około 20% zużywanego przez ten zakład gazu ziemnego, który przeznaczony jest do celów metalurgicznych.

Na podstawie analizy finansowej działalności Spółki oraz przepisów ustawy akcyzowej, Spółka chciałaby skorzystać z całości zwolnienia z podatku akcyzowego wykorzystywanego przez nią gazu ziemnego.

W roku 2013 koszt zakupu gazu we wszystkich zakładach Spółki wyniósł - 41 942 378 zł, w odniesieniu do całości przychodów Spółki ze sprzedaży własnych wyrobów i usług w roku 2013 – 612 937 647 zł.

Ustawa akcyzowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 przewiduje zwolnienie z podatku akcyzowego czynności, których przedmiotem jest gaz ziemny w zakładzie energochłonnym, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Stosownie do art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej, Spółka jest zakładem energochłonnym, ponieważ udział kosztu zakupu gazu ziemnego w stosunku do wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 r. wynosi u niej 6,8%.

Udział procentowy wymagany przez ustawodawcę w art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej wynoszący dla zakładu energochłonnego nie mniej niż 5%, jest spełniany przez Spółkę rok rocznie.

Wyżej wymienione trzy zakłady Spółki, w których zużywany jest gaz ziemny, uczestniczą w Europejskim Systemie Handlu Emisjami (zwany dalej; „EU ETS”), zgodnie z ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. 2011, Nr 122, poz. 695).

Instalacje eksploatowane przez Spółkę zostały uwzględnione w Krajowym Planie Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenki węgla, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie wykazu instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji (Dz. U. 2014, Nr 439). Spółka, zgodnie z treścią pozycji 656,666 oraz 700 Tabeli nr 1 - Wykaz instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji - stanowiącej załącznik do cytowanego rozporządzenia, otrzymała roczną liczbę uprawnień do emisji na podstawie KRPU.

Ponadto wszystkie trzy zakłady Spółki objęte są systemem ISO 14001, który jest jednym ze standardów zarządzania środowiskowego mającym na celu zmniejszenie negatywnego oddziałania na środowisko poprzez usprawnienie zarządzania w danym podmiocie, czyli stworzenie warunków do funkcjonowania przedsiębiorstwa, aby zmniejszać negatywny wpływ jego działalności na środowisko naturalne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Spółka S.A. w świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej, jest uprawniona do zwolnienia podatku akcyzowego całości zużywanego gazu ziemnego, jako zakład energochłonny wykorzystujący wyroby akcyzowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągnięcia celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, iż w świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz 31b ust. 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, jest uprawniona do zwolnienia w całości wykorzystywanego gazu ziemnego z podatku akcyzowego.

Powyższe stanowisko Spółki wynika z tego, iż ustawodawca w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej przewidział zwolnienie z podatku akcyzowego gazu ziemnego zużywanego do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W odniesieniu do powyższego zwolnienia Spółka powinna spełnić łącznie dwa warunki: po pierwsze powinna być zakładem energochłonnym, po drugie powinna wprowadzić i stosować w swojej działalności system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W odniesieniu do zakładu energochłonnego, w art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej, ustawodawca zdefiniował zakład energochłonny jako podmiot, u którego udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.

Prawodawca w ustawie o podatku akcyzowym nie zdefiniował pojęcia produkcji sprzedanej. Jednakże z definicji tego pojęcia zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2013 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2014 wynika, że produkcja sprzedana to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Udział zakupu gazu w wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 w Spółce wyniósł 6,8% (w roku 2013 koszt zakupu gazu w Spółce wyniósł - 41 942 378 zł, w odniesieniu do całości przychodów Spółki ze sprzedaży własnych wyrobów i usług w roku 2013 - 612 937 647 zł). W związku z powyższym, w myśl art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej, Spółka jest zakładem energochłonnym w roku 2014.

Udział procentowy wymagany przez ustawodawcę w art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej dla zakładu energochłonnego jest spełniany przez Spółkę rok rocznie. Jednakże Spółka jest świadoma tego że rok rocznie powinna sprawdzać udział zakupu gazu ziemnego w wartości produkcji sprzedanej w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział, aby móc skutecznie korzystać ze zwolnienia w przyszłych latach.

W odniesieniu do drugiego warunku zwolnienia, tj. wprowadzenia do działalności Spółki systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, na dzień dzisiejszy Spółka posiada dwa systemy, o których mowa wyżej, tj. system EU ETS oraz system ISO 14001.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż jednym z systemów prowadzących do osiągnięcia celów ochrony środowiska, a także prowadzących do podwyższania efektywności energetycznej jest Europejski System Handlu Emisjami - system EU ETS. System EU ETS wprowadzony został na początku 2005 r. jako pierwszy na świecie międzynarodowy system realizowany na poziomie przedsiębiorstw, oparty na handlu zezwoleniami na emisje dwutlenku węgla (CO2) i innych gazów cieplarnianych. Uczestniczą w nim instalacje energetyczne o mocy powyżej 20 MW. Celem wprowadzenia powyższego systemu była redukcja emisji gazów cieplarnianych zagrażających środowisku poprzez wpływ na zmiany klimatu.

Najważniejszym aktem prawa wspólnotowego w zakresie regulacji dotyczących ograniczania redukcji emisji gazów cieplarnianych do atmosfery jest dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. Urz, WE L 275 z 25.10.2003, s. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, s. 631, z późn. zm.). Argumentacja, że system EU ETS spełnia warunki systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej, znajduje potwierdzenie w treści Dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system EU ETS. W preambule tej Dyrektywy wskazano cele wprowadzenia regulacji unijnych dotyczących systemu EU ETS. Zgodnie z motywem 20 Dyrektywy "niniejsza dyrektywa będzie wspierała wykorzystanie bardziej energooszczędnych technologii, łącznie z produkcją energii cieplnej i elektrycznej w skojarzeniu, wytwarzającą mniej emisji na jednostkę wydajności (\`(...)\`)." Dalej, w art. 1 Dyrektywy 2003/87/WE wskazano również, iż "niniejsza dyrektywa ustanawia system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (zwany dalej "systemem wspólnotowym") w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w efektywny pod względem kosztów oraz, skuteczny gospodarczo sposób.". System EU ETS z założenia jest więc systemem, który ma na celu efektywną ochronę środowiska. W polskim systemie prawnym implementację postanowień Dyrektywy 2003/87/WE stanowią przepisy ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. 2011, Nr 122, poz. 695), która reguluje m.in. jakie instalacje są objęte systemem, zasady rozporządzania uprawnieniami do emisji, zasady zdobywania uprawnień do emisji w drodze aukcji, zasady dotyczące monitorowania emisji przez prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych oraz system sankcji za niewykonywanie obowiązków. Należy więc uznać, że system EU ETS, o którym mowa w przepisach ww. ustawy, to system uregulowany w Dyrektywie 2003/87/WE. W rezultacie, jeżeli instalacje Spółki zostały włączone do systemu EU ETS, zgodnie z ustawą o systemie handlu uprawnieniami, to funkcjonują one w tym systemie również na mocy Dyrektywy 2003/87/WE.

Analizując powyższe, należy stwierdzić, iż podatnicy mogą skorzystać ze zwolnienia od akcyzy, określonego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej, pod warunkiem że będą w stanie udokumentować swoje uczestnictwo w Europejskim Systemie Handlu Emisjami.

Jak już zostało wspomniane powyżej, instalacje eksploatowane przez Spółkę zostały uwzględnione w Krajowym Planie Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie wykazu instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji (Dz. U. 2014, Nr 439). Spółka, zgodnie z treścią pozycji 656, 666 oraz 700 Tabeli nr 1 - Wykaz instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji - stanowiącej załącznik do cytowanego rozporządzenia, otrzymała roczną liczbę uprawnień do emisji na podstawie KRPU .

W odniesieniu do systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, zakłady Spółki, w których wykorzystywany jest gaz ziemny, objęte są dodatkowo, oprócz Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS), systemem Zarządzania Środowiskowego ISO 14001.

System Zarządzania Środowiskowego, którym dysponuje Spółka został zatwierdzony przez jednostkę certyfikującą TUV NORD, która posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. System ISO 14001 potwierdza, że zarządzanie środowiskowe w Spółce odbywa się na wysokim poziomie spełniając wymagania prawne w tym zakresie, na dowód czego Spółka uzyskała stosowny certyfikat z datą ważności do 09 lipca 2018.

Zdaniem Spółki, norma ISO 14001 definiuje podstawowe wymagania w odniesieniu do systemu zarządzania środowiskowego i jest instrumentem wspomagającym świadome oddziaływanie ekologiczne przedsiębiorstwa z korzyścią dla środowiska. Wskazana norma ISO określa wymagania umożliwiające sformułowanie polityki i celów z uwzględnieniem wymogów prawnych i informacji o aspektach środowiskowych. System Zarządzania Środowiskowego ma na celu głównie uporządkowanie i ujednolicenie działań na rzecz ochrony środowiska, aby ograniczyć negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne. Nie ulega zatem wątpliwości, że działania przeprowadzone przez Spółkę związane z uzyskaniem samego certyfikatu, a także funkcjonowanie Spółki również przyczyniają się do ochrony środowiska.

W opinii Spółki system ISO 14001, obok systemu EU ETS, należy uznać za system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższania efektywności energetycznej, o którym mowa w ustawie akcyzowej.

Zwolnienie gazu ziemnego z podatku akcyzowego w świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz art. 31b ust. 10 zostało potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 25 sierpnia 2014 r. IPTPP3/443A-35/14-2/KK; Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 5 maja 2014 r. IBPP4/443-21/14/LG; Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 23 stycznia 2014 r. IPTPP3/443A-61/13-5/BJ; Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2014 r. IBPP4/443-85/14/BP; Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 3 kwietnia 2014 r. IBPP4/443-3/14/BP; Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2014 r. IPTPP3/443A-69/13-2/BJ; Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2014 r. IPTPP3/443A-70/13-2/KK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752), zwanej dalej ustawą, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Przy tym zgodnie z art. 31b ust. 10 ustawy przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ponadto w myśl art. 31b ust. 5 ustaw w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

Zatem podmiot ubiegający się o prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, oprócz warunku o którym mowa w art. 31b ust. 5 ustawy, powinien spełniać kumulatywnie obie przesłanki wynikające z niniejszego przepisu, tj. winien być zakładem energochłonnym w rozumieniu definicji ustawowej zawartej w art. 31b ust. 10 ustawy oraz w tym zakładzie energochłonnym powinien być wprowadzony w życie systemem prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub system prowadzący do podwyższenia efektywności energetycznej.

Zgodnie z cytowanym art. 31b ust. 10 ustawy aby Spółkę można było uznać za zakład energochłonny udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej Spółki musi wynosić nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział oraz Spółka nie może być mniejsza niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Spółka w zdarzeniu przyszłym wskazała, że udział kosztu zakupu gazu ziemnego w stosunku do wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 r. wynosi u niej 6,8%.

Tym samym skoro udział zakupu gazu w wartości produkcji sprzedanej w 2013 roku wyniósł więcej niż 5% oraz Spółka nie stanowi jednostki mniejszej niż zorganizowana część przedsiębiorstwa należy uznać, że Spółka jest zakładem energochłonnym.

Ustawodawca nie sprecyzował, jakie systemy obowiązujące w polskim systemie prawnym spełniają wymagania systemów, o których mowa w art. 31b ust.1 pkt 5 ustawy, to jest jakie systemy prowadzą do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej. Tym niemniej przez system należy rozumieć uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość (Język polski. Współczesny słownik języka polskiego, pod red. Bogusław Dunaj, Warszawa 2007, t. 2, s. 1757). Jednak nie każdy tego typu układ elementów może być systemem w rozumieniu analizowanego przepisu. Musi on, co wynika wprost z brzmienia przepisu, prowadzić do osiągania jasno sprecyzowanych celów.

Określając jakie systemy spełniają wymagania systemów, o których mowa w art. 31b ust.1 pkt 5 ustawy zasadne jest odwołanie się do regulacji funkcjonujących w Unii Europejskiej, które zostały implementowane do krajowego porządku prawnego.

Stosownie do treści art. 17 Dyrektywy, możliwe jest stosowanie zwolnienia od podatku, „w przypadku gdy wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, o ile prowadzą one do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”. Analiza powyższego zapisu prowadzi wprost do wniosku, że podmioty zamierzające korzystać z powyższego zwolnienia, muszą uzyskać odpowiednie zezwolenie lub też dokonać określonych uzgodnień. Każda z tych sytuacji zakłada istnienie zewnętrznego podmiotu posiadającego uprawnienia kontrolne.

Podobnie wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C-185/00, gdzie wskazał wyraźnie, że zwolnienie od podatku akcyzowego powinno być uzależnione od wykonywania przez państwo kontroli nad zużywaniem wyrobów akcyzowych (zgodnie z przeznaczeniem), aby nie prowadziło to do pogorszenia warunków konkurencji.

Zatem stwierdzić należy, że zwolnienie określone w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, jest zwolnieniem udzielanym podmiotom ze względu na przeznaczenie – tj. takim podmiotom, które wykorzystują wyrób akcyzowy w przypadku, gdy w ich przedsiębiorstwie będącym zakładem energochłonnym lub w zorganizowanej części przedsiębiorstwa będącej zakładem energochłonnym (zgodnie z art. 31b ust. 10 ustawy), wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Analiza art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, uwzględniająca postanowienia Dyrektywy, prowadzi do wniosku, że zwolnienie to podlega kontroli państwowej, mającej na celu przede wszystkim wyeliminowanie ewentualnych nadużyć, aby nie doprowadziły one do naruszenia konkurencji. Tym samym, nie każdy system, rozumiany jako uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość, jest systemem uprawniającym dany podmiot do stosowania zwolnienia od podatku.

Za system, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy należy uznać tzw. EU ETS (European Union Emissions Trading Scheme lub European Union Emissions Trading System – Europejski System Handlu Emisjami), o którym mowa w dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r., ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. U. UE L Nr 275, str. 32 ze zm.). Implementacja powyższych regulacji do krajowego porządku prawnego nastąpiła ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695). Ponadto za przesłankę do stosowania zwolnienia, określonego w art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy, może zostać uznane wdrożenie akredytowanego systemu środowiskowego opartego o normę ISO 14001:2004. Uzyskanie certyfikatu, przyznanego przez uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą, stanowi potwierdzenie wdrożenia i funkcjonowania systemu, a także osiągania w jego ramach celów środowiskowych.

Spółka wskazała, że trzy zakłady Spółki, w których zużywany jest gaz ziemny, uczestniczą w Europejskim Systemie Handlu Emisjami (EU ETS), zgodnie z ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Instalacje eksploatowane przez Spółkę zostały uwzględnione w Krajowym Planie Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenki węgla, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie wykazu instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji. Spółka, zgodnie z treścią pozycji 656,666 oraz 700 Tabeli nr 1 - Wykaz instalacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji - stanowiącej załącznik do cytowanego rozporządzenia, otrzymała roczną liczbę uprawnień do emisji na podstawie KRPU. Ponadto zakłady Spółki, w których wykorzystywany jest gaz ziemny, objęte są, oprócz Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS), systemem Zarządzania Środowiskowego ISO 14001. System Zarządzania Środowiskowego, którym dysponuje Spółka został zatwierdzony przez jednostkę certyfikującą TUV NORD, która posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. System ISO 14001 potwierdza, że zarządzanie środowiskowe w Spółce odbywa się na wysokim poziomie spełniając wymagania prawne w tym zakresie, na dowód czego Spółka uzyskała stosowny certyfikat z datą ważności do 9 lipca 2018 r.

W konsekwencji Spółka spełnia obydwa warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, tj. jest zakładem energochłonnym w rozumieniu definicji ustawowej zawartej w art. 31b ust. 10 ustawy oraz Spółka uczestniczy w systemach prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższenia efektywności energetycznej. Tym samym, wyroby gazowe zużywane przez Spółkę w zakładach w instalacjach objętych systemami prowadzącymi do osiągnięcia celów ochrony środowiska lub podwyższenia efektywności gospodarczej mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.