Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.142.2018.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-14
Teza: Zwolnienie z akcyzy wyrobów gazowych wykorzystywanych do celów opałowych w procesach mineralogicznych
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; gaz; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2018 r. (data wpływu 22 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego wyrobów gazowych zużywanych w procesach mineralogicznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego wyrobów gazowych zużywanych w procesach mineralogicznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje produkcję pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowanych.

Gaz ziemny o kodzie CN 2711 21 00 w działalności Wnioskodawcy jest wykorzystywany przede wszystkim do opalania pieców wannowych szklarskich, w których ma miejsce wytop fryty szklanej. Niewielki udział wyrobów gazowych wykorzystywany przez wnioskodawcę do celów opałowych, które podlegają opodatkowaniu akcyzą, nie jest przedmiotem wniosku o interpretację.

Należy uzupełnić, że ww. piece opalane są mieszaniną gazowo-tlenową. Proces opalania, do którego wykorzystywany jest, m in. gaz ziemny, jest procesem ciągłym. Taki proces polega na stałym podawania i topieniu zestawu surowców (ok. 90% surowców stanowią surowce mineralne, tj. skalenie, kwarc, krzemian cyrkonu, dolomit, kamień wapienny, kolemanit; w pozostałym zakresie są to takie związki chemiczne jak związki boru, węglany, tlenki cynku) w wysokich temperaturach. W trakcie takiego procesu uzyskiwana jest jednorodna masa szklana, która następnie jest studzona w wodzie (proces tzw. frytowania). Jako wynik takiego procesu, wskutek dużej różnicy temperatur i powstających naprężęń, szkło zastyga w formie granulatu.

Tak wytworzona fryta stanowi gotowy produkt, sprzedawany bezpośrednio klientom lub też półprodukt, wykorzystywany przez Wnioskodawcę do dalszej produkcji. Należy jednak podkreślić, że wyroby gazowe są wykorzystywane tylko w ww. piecach wannowych szklarskich, w których uzyskiwana jest fryta szklana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sposób wykorzystania przez Wnioskodawcę wyrobów gazowych w procesie wytwarzania fryty szklanej pozwala na zastosowanie zwolnienia wyrobów gazowych od akcyzy z tytułu ich przeznaczenia do celów opałowych w procesach mineralogicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykorzystanie gazu ziemnego w piecach do produkcji fryty szklanej korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego.

Co prawda gaz ziemny jest wyrobem energetycznym, podlegającym co do zasady podatkowi akcyzowemu, w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, ale ta sama dyrektywa energetyczna w art. 2 ust. 4 stanowi, że niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do wyrobów energetycznych, zatem również do gazu ziemnego, wykorzystywanych, m in. w procesach mineralogicznych.

Dyrektywa energetyczna jednocześnie zawiera również definicję procesów mineralogicznych. Stosownie do tej definicji procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

Za komentarzem „Akcyza” Wydawnictwa C.H. Beck należy wskazać, że „za sprawą rozporządzenia (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 20.12.2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. WE L 393 z 30.12.2006 r., s. 1 ze zm.), miała miejsce rewizja klasyfikacji NACE, zakresu pojęcia procesu mineralogicznego należy teraz szukać odpowiednio w dziale 23 klasyfikacji NACE 2”. Jednakże pomimo zmian w samej klasyfikacji statystycznej pojęcie procesów mineralogicznych nie uległo zmianie i dalej brzmi „produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych”.

Przechodząc na grunt krajowych regulacji prawnych w zakresie opodatkowania wyrobów gazowych, wskazać należy, że ww. unijne przepisy dotyczące opodatkowania wyrobów gazowych, w tym przeznaczenia takich wyrobów do wykorzystania w procesach mineralogicznych, zostały przeniesione do krajowego porządku prawnego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

Wyroby gazowe jako wyroby energetyczne zostały również wymienione w art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem do wyrobów energetycznych zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Co do zasady wyroby gazowe są również opodatkowane realną stawką podatku akcyzowego. Jednakże należy pamiętać, że ustawa o podatku akcyzowym przewiduje również szereg zwolnień od podatku. Zwolnienia te na ogół implementują do krajowego porządku prawnego unijne rozwiązania prawne.

Tak jak unijne przepisy w ogóle wyłączają z zakresu ww. dyrektywy 2003/96 wykorzystanie wyrobów energetycznych, w tym wyrobów gazowych, do procesów mineralogicznych, w ustawie o podatku akcyzowym przyjęto rozwiązanie z zastosowaniem zwolnienia akcyzowego w takim przypadku. Zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej. Tym samym wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych korzystają ze zwolnienia akcyzowego.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne oraz zachodzące u Wnioskodawcy procesy produkcyjne należy zatem wskazać, że wyroby gazowe wykorzystywane do zasilania pieców, w których z surowców pochodzenia przede wszystkim mineralnego jest uzyskiwana fryta szklana, korzystają z dobrodziejstwa zwolnienia akcyzowego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1114, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy, wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Z art. 86 ust. 1 pkt 2 wynika, że do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2701 oraz od 2704 do 2715.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy, procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Na podstawie art. 9c ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyza jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

W myśl art. 11b ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich sprzedaży na terytorium kraju;
3.  powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5.

Zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Na podstawie art. 31b ust. 5 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4 podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

Wskazane powyżej przepisy w zakresie zwolnienia wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych w procesach mineralogicznych, stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE, Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych i energii elektrycznej. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „produkty energetyczne” podlegające tej regulacji. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b cyt. Dyrektywy 2003/96/WE, dyrektywa nie ma zastosowania do następującego wykorzystania produktów energetycznych i energii elektrycznej:

*   produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania,
*   podwójnego zastosowania produktów energetycznych; produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku, gdy jest wykorzystywany zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo silnikowe i paliwo do ogrzewania. Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne zastosowanie,
*   energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych,
*   energii elektrycznej, w przypadku gdy stanowi ona ponad 50 % kosztu produktu. „Koszt produktu” oznacza sumę wszystkich nabytych towarów i usług oraz koszty personelu i amortyzację środków trwałych na poziomie zakładu, którego definicję przedstawiono w art. 11. Te koszty są obliczane średnio w odniesieniu do jednostki. „Koszt energii elektrycznej” oznacza rzeczywistą wartość nabycia energii elektrycznej lub koszt wyprodukowania energii elektrycznej, jeśli jest ona pozyskiwana w zakładzie,
*   procesów mineralogicznych; „procesy mineralogiczne” oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (…).

Wyłączenia te nie oznaczają jednak, że ww. produkty energetyczne podlegają obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania. Wyłączenie to oznacza jedynie, że państwo członkowskie przy opodatkowaniu produktów energetycznych wykorzystywanych m.in. w procesach mineralogicznych nie jest związane z regułami harmonizacyjnymi na poziomie wspólnotowym. Tym samym zakres zwolnienia produktów energetycznych wykorzystywanych do procesów mineralogicznych może być określany dowolnie przez każde z państw członkowskich.

Przepisy krajowej ustawy o podatku akcyzowym, jak i powołanej dyrektywy, zawierają definicję procesów mineralogicznych, zgodnie z którą procesy mineralogiczne zostały zdefiniowane jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26, tj. „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Równocześnie, zgodnie z encyklopedią PWN, mineralogia to nauka o minerałach, ich strukturze, składzie chemicznym i właściwościach fizycznych, powstawaniu, przeobrażaniu się i występowaniu w skorupie ziemskiej. Stosownie natomiast do Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, mineralogia to „nauka o właściwościach chemicznych i fizycznych minerałów, badająca warunki ich tworzenia się, przeobrażania itp.”

Odwołać się również należy do znaczenia pojęć procesu oraz produkcji.

Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego, produkcja to zorganizowana działalność mająca na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr kultury; też: to, co zostało wytworzone (http://sjp.pwn.pl/slowniki/produkcja).

Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Zgodnie z Małym Słownikiem języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993 r., str. 708): „proces to przykładowo przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, p. fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny”.

Zauważyć należy, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu, lecz może być też efektem kilku procesów, lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu, jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces. A zatem użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w procesach mineralogicznych”, bierze pod uwagę możliwość zachodzenia w toku produkcji danego wyrobu kilku procesów mineralogicznych.

Zgodnie zaś z definicjami zaczerpniętymi z Leksykonu Naukowo Technicznego Wydawnictwa Naukowo-Technicznego WNT, Warszawa 1984 „proces produkcji” oznacza zespół czynności przetwarzania surowców, materiałów i półwyrobów w wyroby; proces produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu i przebiega w określonych w komórkach produkcyjnych; podstawową częścią procesu produkcji jest proces technologiczny; ponadto w jego skład wchodzą procesy pomocnicze (magazynowanie; transport, kontrola itd.)”. Ten sam leksykon podaje również definicję procesu technologicznego, zgodnie z którą jest to podstawowa część procesu produkcyjnego, podczas której następuje zmiana kształtu przedmiotu i jego własności fizycznych, chemicznych i innych.

Wobec powyższego, przez proces mineralogiczny w rozumieniu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym należy rozumieć proces, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych).

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, celem tego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej. Należy także wskazać, że ww. nomenklatura klasyfikuje produkcję danego towaru, natomiast w definicji procesów mineralogicznych jest mowa o procesach sklasyfikowanych na podstawie tej nomenklatury. Jest tu zatem mowa o dwóch różnych czynnościach, które w praktyce mogą lecz nie musza się pokrywać.

Zakres czynności, które zgodnie rozporządzeniem ws. PKD wchodzą w do działu 23 - Produkcja Wyrobów z Pozostałych Mineralnych Surowców Niemetalicznych (odpowiednika unijnej klasyfikacji NACE opisanej pod kodem DI 26), a tym samym do „procesów mineralogicznych” jest bardzo rozległy i zawiera zarówno czynności stanowiące procesy mineralogiczne, jak i szereg innych czynności niestanowiących procesów mineralogicznych.

Podkreślić należy, że zwolnienie, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Sam fakt, że podatnik wykonuje działalność skalsyfikowaną w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 tj. uzyskuje gotowe produkty w wyniku m.in. procesów mineralogicznych, nie oznacza, że wszystkie etapy produkcji winne być objęte ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio są związane z procesem mineralogicznym, lecz które obiektywnie rzecz ujmując nie mogą być uznane za procesy mineralogiczne.

Interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe wymaga dokonania ścisłej wykładni, aby inne podmioty, nie korzystające przywileju podatkowego, jakim niewątpliwie jest zwolnienie z akcyzy, nie były dyskryminowane. Rozszerzanie procesu mineralogicznego na inne czynności obiektywnie i racjonalnie niezwiązane bezpośrednio z tym procesem jest zatem niedopuszczalne. Fakt, że podmiot wytwarza produkty m.in. w wyniku procesów mineralogicznych, nie może stanowić przesłanki, aby dla celów podatkowych całą jego działalność traktować kompleksowo. Ustawodawca wprowadzając narzędzie wsparcia dla podmiotów, które w ramach prowadzonej działalności przeprowadzają m.in. procesy mineralogiczne, objął bowiem tym wsparciem wyłącznie pewien ściśle określony etap działalności produkcyjnej.

Istotą przepisu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy jest zwolnienie z akcyzy dla wyrobów gazowych wykorzystywanych do celów opalowych w procesie mineralogicznym – procesie technologicznym będącym częścią procesu produkcyjnego, w wyniku którego następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych). Tym samym zwolnienie to dotyczy wyłącznie wyrobów gazowych używanych do celów opalowych w ściśle określonym procesie i nie obejmuje zużycia ich do przygotowania tego procesu, w trakcie tego procesu, ale bezpośrednio nie uczestniczących w tym procesie, jak również ich wykorzystania po zakończeniu procesu mineralogicznego.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje produkcji wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych. W tym celu zużywa gaz ziemny do opalania pieców wannowych szklarskich, w których ma miejsce wytop tzw. fryty szklanej  powstającej w 90% z surowców mineralnych, topionych w wysokich temperaturach. Wyroby gazowe, zgodnie ze stwierdzeniem Spółki, są wykorzystywane tylko w piecach wannowych szklarskich opalanych mieszaniną gazowo-tlenową. Spółka wnosi o potwierdzenie, że wykorzystanie gazu ziemnego w ww. piecach podlega zwolnieniu od akcyzy.

Zauważyć należy, że jednym z etapów działalności produkcyjnej Spółki jest przedstawiony we wniosku przetop surowców mineralnych na jednorodną masę szklaną w piecach wannowych szklarskich. Etap ten odbywa się w piecach wannowych szklarskich i polega na topieniu zestawu surowców (w ok. 90% skaleni, kwarcu, krzemianu cyrkonu, dolomitu, kamienia wapiennego, kolemanitu oraz pozostałych  związków boru, węglanów, tlenku cynku) w wysokich temperaturach. Podczas tego procesu zmianie ulegają zatem właściwości fizykochemiczne surowców – minerałów. Stanowi on zatem proces mineralogiczny, stanowiący część prowadzonej przez Spółkę produkcji fryty szklanej. W procesie tym Spółka wykorzystuje wyroby gazowe do celów opałowych, tj. do opalania pieców wannowych szklarskich.

Mając na uwadze wskazane wyżej definicje, dokonując ich syntezy w odniesieniu do przedstawionego opisu stanu faktycznego, stwierdzić należy, że wyroby gazowe o kodzie CN 2711 21 00 przeznaczone do opalania pieców wannowych szklarskich, są zużywane przez Spółkę w procesie mineralogicznym (przetopienia surowców mineralnych w ww. piecach). W konsekwencji, wykorzystanie tych wyrobów gazowych w piecach wannowych szklarskich podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo zaznacza się, że zgodnie z art. 31b ust. 5 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4 podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

Jednocześnie, organ pragnie zaznaczyć, że niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy z uwzględnieniem treści zadanego pytania. Dotyczy zatem wykorzystania gazu ziemnego w piecach wannowych szklarskich do produkcji fryty szklanej, nie zaś wszystkich czynności dokonywanych w ramach działalności produkcyjnej Spółki, w tym podawania, magazynowania czy obróbki wyrobów po zakończeniu właściwego procesu mineralogicznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.