Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4515-6/16-4/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-29
Teza: podatek od spadków i darowizn – skutki podatkowe nabycia spadku.
Słowa kluczowe: cudzoziemiec; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek; spadek-nabycie spadku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2016 r. (data wpływu 18 stycznia 2016 r.) uzupełnionego pismem z dnia 17 marca 2016 r. (data nadania 18 marca 2016 r., data wpływu 21 marca 2016 r.) na wezwanie z dnia 14 marca 2016 r. Nr IPPB2/4515-6/16-2/MZ (data nadania 15 marca 2016 r., data doręczenia 17 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 30 maja 2003 r. obywatelka Ukrainy, Yevgeniya G., dokonała zakupu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu - akt notarialny. Pani G. była obywatelką Ukrainy i nie zamieszkiwała w Polsce na stałe, czas od czasu przyjeżdżała w sprawach służbowych do Warszawy. 03 marca 2010 r. Pani G., jako obywatelka Ukrainy sporządziła testament notarialny na Ukrainie, w którym cały swój majątek, położony na Ukrainie, jak i poza jej granicami, przekazała w spadku Wnioskodawcy, również obywatelce Ukrainy, z którą nie jest spokrewniona. W dniu 27 lipca 2010 r. od zawału serca Pani G. zmarła na terytorium Bułgarii. Na Ukrainie, Wnioskodawca objęła spadek zgodnie z testamentem i uzyskała zgodnie z prawem ukraińskim, dokument potwierdzający wejście w spadkobranie. W 2013 r. złożyła wniosek w sądzie rejonowym o stwierdzenie nabycia spadku również na terenie Polski, gdyż prawo polskie jest właściwe do spraw spadkowych, w których występuje nieruchomość lub ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości.

Aktualnie postępowanie sądowe jest w toku i ma się zakończyć w 2016 r. Wnioskodawca nie jest rezydentem podatkowym w Polsce i nie zamieszkuje w Polsce.

Pismem z dnia 14 marca 2016 r. Nr IPPB2/4515-6/16-2/MZ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:

*   Podanie numeru identyfikacji podatkowej pełnomocnika.

*   Wskazanie czy pełnomocnik Wnioskodawcy jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.

*   Jeżeli pełnomocnik – jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym to należy przedłożyć pełnomocnictwo zgodnie z art. 138c § 1 Ordynacji podatkowej, w którym to pełnomocnictwie wskazany będzie adres elektroniczny pełnomocnika w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organ podatkowy, tj. w systemie ePUAP, bądź informacja o odbiorze pism w siedzibie Organu.

Ponadto organ podatkowy w celu prawidłowego wydania interpretacji indywidualnej wzywa o uzupełnienie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie:

*   czy w chwili śmierci spadkodawczyni miała miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

*   Czy w chwili nabycia spadku (śmierci spadkodawczyni) Wnioskodawczyni miała miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

W terminie ustawowym zostało przesłane uzupełnienie, w którym wskazano, że:

*   Pełnomocnik nie jest jeszcze aktualnie adwokatem (trwa postępowanie o jego wpis na listę adwokatów), a tym samym wystarczające jest pełnomocnictwo zwykłe pisemne (pełnomocnik pracuje w kancelarii adwokackiej i oczekuje na wpis na listę). Pełnomocnik podał swój nr NIP.

*   Przechodząc zaś do kwestii merytorycznych, spadkodawczyni, Pani Yevgeniya G., na stałe zamieszkiwała na Ukrainie, – w Polsce miała wyłącznie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Również Wnioskodawczyni, zamieszkuje na stałe na Ukrainie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca nie podlega podatkowi od spadku na terytorium Polski zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak zostało to wskazane w opisie stanu faktycznego, nieruchomość położona w Polsce, została kupiona przez zmarłą Yevgeniya G. w formie spółdzielczego własnościowego prawa. Stosownie do treści art. 244 § 1 k.c., spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest ograniczonym prawem rzeczowym, vide nie jest własnością, zaś zgodnie z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych, jest prawem majątkowym. Treścią tego prawa majątkowego są dwa podstawowe uprawnienia: prawo do korzystania z lokalu oraz prawo do rozporządzania swoim prawem, w tym wynajęcia albo oddania do bezpłatnego korzystania zgodnie z przeznaczeniem lokalu. Zaś powyższe prawo nie jest prawem absolutnym jak własność, lecz prawo ograniczone. Zarówno pani G. (spadkodawca), jak i Wnioskodawca (spadkobierca) nie są polskimi obywatelami - są obywatelami Ukrainy i nie mają stałego miejsca zamieszkania na terenie Polski. Stosownie do ustawy o cudzoziemcach, stałym miejscem zamieszkania cudzoziemca na terenie Polski jest zezwolenie o udzieleniu mu zezwolenia na pobyt stały albo na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Polski. Zarówno spadkodawca, jak i spadkobierca nie mają karty stałego pobytu w Polsce, co więcej nie mają nawet kart czasowego pobytu, co implikuje, iż nie mają stałego miejsca zamieszkania w naszym kraju.

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, Wnioskodawca nie podlega temu podatkowi w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Organ zauważa że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.