Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.450.2025.2.SN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego; targowisko oddane
w zarządzanie spółce.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
targowisko
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT w całości od wydatków
    poniesionych na realizację zadania pn. „(...)”.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 września 2025 r. (wpływ 4 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (zwana dalej: „Gminą”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym,
    gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu targowisk i hal targowych.
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zasadach rozliczeń w
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U.
    2016.1454). W tym zakresie Gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy Urzędem
    Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia
    niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina zrealizowała projekt pn. „(...)” (dalej jako: „Projekt”; „Zadanie”; „Inwestycja”).
    Inwestycja została dofinansowana z Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji
    Strategicznych. Na chwilę obecną koszt realizacji Inwestycji wynosi (...) zł, kwota ta na
    przestrzeni czasu może ulec zmianie wskutek np. korekt faktur VAT.
    W ramach Inwestycji została wykonana wiata zadaszeniowa targowiska miejskiego (...).
    Dach pokryty w części panelami fotowoltaicznymi w liczbie uwarunkowanej
    obowiązującymi przepisami. Dokonano kompleksowej rozbiórki istniejącej zabudowy na
    placu targowym wraz z nawierzchnią. Wybudowano nowe ciągi komunikacyjne, miejsca
    parkingowe, stanowiska handlowe różnego przeznaczenia oraz wybudowano budynki
    pomocnicze i socjalne. Dokonano nowoczesnej aranżacji całości terenu z wykorzystaniem
    elementów zieleni.
    Efekty Inwestycji zostały przekazane w zarządzanie na podstawie Umowy pn. „(...)” – na
    czas określony. Na podstawie umowy Zarządcą zostało (...) sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”;
    „(...)”; „Zarządca”). Umowa jest zawierana na czas określony, jednak Gmina zamierza
    przedłużać ten okres zawierając po upływie określonego czasu kolejne umowy.
    Zawarta umowa ma charakter odpłatny, z określonym wynagrodzeniem Zarządcy które
    jest wynagrodzeniem ryczałtowym, płatnym w miesięcznych ratach.
    Zgodnie z zakresem obowiązków, Zarządca m.in.:

    · wykonuje kompleksowe zarządzanie infrastrukturą i urządzeniami targowiska, w tym
      budynkami, stanowiskami handlowymi, sanitariatami oraz instalacjami;
    · pobiera czynsz za dzierżawę gruntu, czynsz za najem pawilonów i stanowisk
      handlowych, opłaty rezerwacyjne i opłaty eksploatacyjne, opłaty za korzystanie z
      urządzeń targowych od użytkowników targowiska;
    · przekazuje środki z opłat użytkowników targowiska na rachunek bankowy Gminy;
    · prowadzi dokumentację księgowo-finansową, w tym zestawienia wpływów z czynszów i
      opłat;
    · działa w imieniu i na rzecz Gminy przy zawieraniu umów rezerwacyjnych, najmu i
      dzierżawy z użytkownikami targowiska;
    · wystawia w imieniu i na rzecz Gminy faktury za należności (czynsz za najem i dzierżawę,
      opłata eksploatacyjna i rezerwacyjna);
    · prowadzi całokształt spraw związanych z odsprzedażą energii elektrycznej wytworzonej
      przez instalację fotowoltaiczną. Panele fotowoltaiczne, które zostały zamontowane na
      dachu targowiska, będą wytwarzać energię elektryczną, która będzie zużywana na
      bieżąco przez urządzenia zainstalowane w obrębie Targowiska. Natomiast nadwyżka
      energii będzie przekazywana do sieci i rozliczana na zasadach określonych przez
      dystrybutora.
    Zarządca nie nabywa prawa własności ani posiadania do nieruchomości ani infrastruktury.
    Zarządca działa w imieniu i na rzecz Gminy, a wpływy pobierane przez Zarządcę są
    przekazywane w określonych terminach na rachunek Gminy.
    Zarządca, działając w imieniu Gminy, pobiera od użytkowników targowiska następujące
    opłaty:
    · czynsz najmu;
    · czynsz dzierżawy;
    · opłaty rezerwacyjne;
    · opłaty eksploatacyjne – ryczałtowa opłata miesięczna doliczana do czynszu najmu;
    · opłaty dzienne za korzystanie z urządzeń targowiska.
    Wszystkie wskazane powyżej opłaty podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatek VAT należny z tytułu wskazanych opłat jest wykazywany w plikach JPK_V7M Gminy
    oraz odprowadzany na rachunek urzędu skarbowego.
    Gmina nie pobiera opłaty targowej na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o
    podatkach i opłatach lokalnych.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją Inwestycji zostały wystawiane
    na Gminę.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Towary i usługi nabyte przez Gminę w związku z realizacją projektu pn. „(...)” są przez
      Gminę wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od
      towarów i usług.
    2. W związku z montażem paneli fotowoltaicznych na dachu targowiska Gmina nie jest
      prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu ustawy, a wytwórcą.
    3. W związku z wielkością instalacji fotowoltaicznej PV (...) kWp, instalacja nie jest według
      definicji mikroinstalacją, a małą instalacją.
    4. Nie stosuje się zapisów art. 4 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy dla wytwórcy
      energii elektrycznej. Wyprodukowana energia elektrycznie nie wykorzystana na własne

      potrzeby i przekazana do sieci elektroenergetycznej, sprzedawana będzie zgodnie z
      zawartą umową sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w małej instalacji
      Odbiorcy energii w cenie uzgodnionej przez strony w umowie.
    5. Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach
      energii.

## Pytanie

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości od wydatków poniesionych na
    realizację zadania pn. „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT w całości od wydatków
    poniesionych na realizację zadania pn. „(...)”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. 2025 poz. 775 t. j. z dnia 21 maja 2025 r.; dalej jako: „ustawa o VAT”)
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy o VAT.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. 2024 poz. 1465 t. j. z dnia 18 września 2024 r.), Gmina wykonuje zadania publiczne
    w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy targowisk i hal targowych.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    W związku z powyższym, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od
    towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich
    aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).
    Jak wynika z przywołanych przepisów, opodatkowaniu podatkiem VAT – co do zasady –
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane
    świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Co istotne, ww. świadczenie musi zostać wykonane przez działającego w tym zakresie
    podatnika podatku VAT.
    Zatem odpłatne udostępnianie terenu targowiska i jego urządzeń na podstawie umów
    cywilnoprawnych, stanowi niewątpliwie czynności cywilnoprawne, i tym samym, dla tych
    czynności Gmina występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a
    czynności te, w świetle ustawy o VAT, są traktowane jako odpłatne świadczenie usług.
    W konsekwencji, odpłatne udostępnianie Targowiska (dzierżawa gruntu, najem pawilonów
    i stanowisk handlowych, opłaty rezerwacyjne i eksploatacyjne, opłaty za korzystanie z
    urządzeń targowych) podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który
    jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sytuacji warunki, o
    których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, są spełnione, ponieważ – jak wynika z opisu
    sprawy – Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a efekty Inwestycji są
    wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W
    konsekwencji, Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnych kwot podatku VAT
    naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją zadania „(...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. W celu odliczenia podatku naliczonego podatnik w pierwszej
    kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje
    prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Ponadto, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują
      takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub
      transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących
      zakłóceń konkurencji. (...)
    Oznacza to, że organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten organy będzie uznany
    za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje
    czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje
    czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powyższych unormowań wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami
    podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą
    to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich
    aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i

    nienazwanych). Tylko w takim zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Rolę i zadania gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W świetle art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. targowisk i hal targowych; (...).
    Ponadto, art. 9 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
      2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo gminą, będącą zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizowali Państwo projekt pn. „(...)” (dalej
    jako: „Projekt”; „Zadanie”; „Inwestycja”). W ramach Inwestycji została wykonana wiata
    zadaszeniowa targowiska miejskiego (...). Dach pokryty w części panelami
    fotowoltaicznymi w liczbie uwarunkowanej obowiązującymi przepisami. Dokonano
    kompleksowej rozbiórki istniejącej zabudowy na placu targowym wraz z nawierzchnią.
    Wybudowano nowe ciągi komunikacyjne, miejsca parkingowe, stanowiska handlowe
    różnego przeznaczenia oraz wybudowano budynki pomocnicze i socjalne. Dokonano
    nowoczesnej aranżacji całości terenu z wykorzystaniem elementów zieleni. Efekty
    Inwestycji zostały przekazane w zarządzanie na podstawie Umowy pn. „(...)” – na czas
    określony. Na podstawie umowy Zarządcą zostało (...). Umowa jest zawierana na czas
    określony, jednak Gmina zamierza przedłużać ten okres zawierając po upływie
    określonego czasu kolejne umowy. Zawarta umowa ma charakter odpłatny. Zgodnie z
    zakresem obowiązków, Zarządca m.in.:
    · wykonuje kompleksowe zarządzanie infrastrukturą i urządzeniami targowiska, w tym
      budynkami, stanowiskami handlowymi, sanitariatami oraz instalacjami;
    · pobiera czynsz za dzierżawę gruntu, czynsz za najem pawilonów i stanowisk
      handlowych, opłaty rezerwacyjne i opłaty eksploatacyjne, opłaty za korzystanie z
      urządzeń targowych od użytkowników targowiska;
    · przekazuje środki z opłat użytkowników targowiska na rachunek bankowy Gminy;
    · prowadzi dokumentację księgowo-finansową, w tym zestawienia wpływów z czynszów i
      opłat;
    · działa w imieniu i na rzecz Gminy przy zawieraniu umów rezerwacyjnych, najmu i
      dzierżawy z użytkownikami targowiska;
    · wystawia w imieniu i na rzecz Gminy faktury za należności (czynsz za najem i dzierżawę,
      opłata eksploatacyjna i rezerwacyjna);
    · prowadzi całokształt spraw związanych z odsprzedażą energii elektrycznej wytworzonej
      przez instalację fotowoltaiczną. Panele fotowoltaiczne, które zostały zamontowane na

      dachu targowiska, będą wytwarzać energię elektryczną, która będzie zużywana na
      bieżąco przez urządzenia zainstalowane w obrębie Targowiska. Natomiast nadwyżka
      energii będzie przekazywana do sieci i rozliczana na zasadach określonych przez
      dystrybutora. Wyprodukowana energia elektrycznie nie wykorzystana na własne
      potrzeby i przekazana do sieci elektroenergetycznej, sprzedawana będzie zgodnie z
      zawartą umową sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w małej instalacji
      Odbiorcy energii w cenie uzgodnionej przez strony w umowie.
    Zarządca nie nabywa prawa własności ani posiadania do nieruchomości ani infrastruktury.
    Zarządca działa w imieniu i na rzecz Gminy, a wpływy pobierane przez Zarządcę są
    przekazywane w określonych terminach na rachunek Gminy. Zarządca, działając w imieniu
    Gminy, pobiera od użytkowników targowiska następujące opłaty: czynsz najmu; czynsz
    dzierżawy; opłaty rezerwacyjne; opłaty eksploatacyjne – ryczałtowa opłata miesięczna
    doliczana do czynszu najmu; opłaty dzienne za korzystanie z urządzeń targowiska.
    Wszystkie wskazane powyżej opłaty podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina nie
    pobiera opłaty targowej na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i
    opłatach lokalnych. Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją Inwestycji
    zostały wystawiane na Gminę. Towary i usługi nabyte przez Gminę w związku z realizacją
    projektu pn. „(...)” są przez Gminę wykorzystywane wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do
    odliczenia podatku VAT w całości od wydatków poniesionych na realizację zadania pn.
    „(...)”.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie oba warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione.
    Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto, jak wynika z
    opisu sprawy, towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją Projektu są
    przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym, mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia
    pełnej kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu.
    Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w całości
    od wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko w sprawie należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego

    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, w szczególności na informacji, że
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją Projektu są przez Państwa
    wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.