Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-400/13-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-02
Teza: W zakresie stawki podatku na pobierane przez Wnioskodawcę opłaty od uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku na wpisowe, czesne, korzystanie z kursów języków obcych, warsztatów tematycznych, kursów komputerowych, zajęć ruchowych oraz wycieczek, a także opodatkowania procedurą marży organizowanych wycieczek.
Słowa kluczowe: marża; nauka-nauka języka; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; usługi-usługi turystyczne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 3-art. 119

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29.04.2013r. (data wpływu 30.04.2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na pobierane przez Wnioskodawcę opłaty od uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku na wpisowe, czesne, korzystanie z kursów języków obcych, warsztatów tematycznych, kursów komputerowych, zajęć ruchowych oraz wycieczek, a także opodatkowania procedurą marży organizowanych wycieczek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.04.2013r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na pobierane przez Wnioskodawcę opłaty od uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku na wpisowe, czesne, korzystanie z kursów języków obcych, warsztatów tematycznych, kursów komputerowych, zajęć ruchowych oraz wycieczek, a także opodatkowania procedurą marży organizowanych wycieczek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Prezydenta Miasta, posiada osobowość prawną i działa w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2012, poz.406). Wnioskodawca funkcjonuje jako czynny podatnik VAT i nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Na podstawie statutu Wnioskodawca realizuje zadania w dziedzinie rozwoju, edukacji i upowszechniania kultury i sztuki. Celem nadrzędnym Wnioskodawcy jest rozwój i kształtowanie potrzeb oraz aspiracji kulturalnych drogą aktywnego uczestnictwa w kulturze mieszkańców miasta. Do podstawowych zadań Wnioskodawcy należy w szczególności:

1.  Tworzenie warunków integracji, rozwoju i promocji środowisk twórczych.
2.  Współdziałanie z lokalnymi animatorami kultury, placówkami kultury, samorządami osiedlowymi i stowarzyszeniami w celu rozwiązywania problemów kulturalnych na szczeblu lokalnym.
3.  Organizacja i prowadzenie różnych form edukacyjnych w formie kursów, warsztatów, plenerów z różnych dziedzin kultury i oświaty.
4.  Impresariat amatorskiego ruchu artystycznego obejmujący przeglądy, konkursy, warsztaty, pokazujący dorobek i osiągnięcia tego ruchu i stanowiący zarazem jego promocję.
5.  Edukacja kulturalna dzieci i młodzieży.
6.  Organizacja i realizacja imprez artystycznych, rozrywkowych, turystycznych oraz przygotowanie i realizacja własnych programów imprez z udziałem wykonawców zawodowych.
7.  Działalność wydawnicza, promocyjna, dokumentacyjna, reklamowa i informacyjna.
8.  Prowadzenie usług plastycznych, fotograficznych, filmowych, fonograficznych i innych.
9.  Realizacja zadań zleconych przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Wnioskodawca prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. Działalność finansowana jest częściowo przez organizatora w formie dotacji podmiotowej ok. 62% przychodów ogółem oraz ze sprzedaży usług kulturalnych tj. przede wszystkim biletów do kina, na koncerty, wpływów z opłat za zajęcia artystyczne oraz w mniejszym zakresie z usług reklamowych, wynajmu sal, plakatowania. Wnioskodawca nie jest nastawione na osiąganie systematycznych zysków, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane na finansowanie działalności statutowej oraz doskonalenie świadczonych usług. Zarządzeniem Dyrektora Centrum z dnia 18 marca 2013 r. został utworzony Uniwersytet Trzeciego Wieku (UTW), jako forma kształcenia i rozwoju osób starszych oraz zaspakajania potrzeby aktywności społecznej, kulturalnej i artystycznej. Uniwersytet będzie funkcjonował w strukturach Wnioskodawcy, jako jedna z form działalności statutowej.

Zgodnie ze statutem UTW jego celem działania jest:

1.  Prowadzenie form działalności edukacyjnej, zdrowotnej, kulturalnej, twórczej i krajoznawczo-turystycznej dla osób starszych będących słuchaczami UTW.
2.  Włączanie osób starszych do systemu kształcenia ustawicznego poprzez stymulowanie rozwoju osobowego oraz sprawności intelektualnej i fizycznej.
3.  Dążenie do podnoszenia poziomu intelektualnego i komfortu życia ludzi starszych poprzez aktywizację społeczną.
4.  Upowszechnianie wiedzy gerontologicznej o procesie starzenia się.
5.  Szerzenie współpracy między uniwersytetami w kraju i zagranicą.
6.  Podejmowanie działań rehabilitacyjnych i profilaktycznych dla osób starszych.

UTW swoje cele realizuje poprzez prowadzenie wykładów, lektoratów języków obcych oraz zajęć warsztatowych w zespołach i sekcjach tematycznych, organizowanie wycieczek i innych form działalności turystyczno-krajobrazowej, prowadzenie zajęć ruchowych i rehabilitacji zdrowotnej, prowadzenie działalności informacyjnej, oświatowej i wydawniczej, organizowanie konferencji i sesji naukowych oraz szkoleń i spotkań tematycznych, współdziałanie z organami samorządowymi i instytucjami zajmującymi się problematyką osób starszych, współpracę z krajowymi i zagranicznymi organizacjami pozarządowymi w celu realizacji zadań na rzecz osób starszych, inne działania sprzyjające rozwojowi statutowych celów UTW.

Słuchaczami zwyczajnymi UTW będą mieszkańcy miasta w wieku emerytalnym lub przedemerytalnym.

Na podstawie Regulaminu Organizacyjnego słuchacze będą wnosić opłaty:

*   wpisowe (bezzwrotne),
*   czesne, w ramach którego słuchacz będzie mógł uczestniczyć w wykładach, konferencjach, seminariach i sesjach naukowych z różnych dziedzin wiedzy (medycyna, ekonomia, informatyka, historia, kultura).
*   za zajęcia fakultatywne,
*   warsztaty tematyczne - cykl zajęć dla słuchaczy UTW o różnej tematyce i z różnych dziedzin tj. zajęcia plastyczne, kabaretowe, teatralne, muzyczne, dziennikarskie, kulinarne, umysłowe, historyczne, taneczne, prowadzone w budynkach Wnioskodawcy lub innych instytucjach miejskich przez instruktorów zatrudnionych w instytucji, bądź instruktorów z zewnątrz.
*   kursy komputerowe- nauka obsługi komputera i korzystania z Internetu przez słuchaczy UTW. Kursy prowadzone będą w jednej ze szkół miejskich lub w budynku Patrona Naukowego WSAP.
*   wycieczki - organizacja wycieczek turystyczno - krajobrazowych oraz do teatrów, muzeów, jedno lub kilkudniowych, których celem jest poznawanie ciekawych miejsc, jak również zaspakajanie potrzeb kulturalnych słuchaczy. Wnioskodawca będzie zabezpieczać transport, wyżywienie, nocleg, bilety wstępu, ubezpieczenie, pilota, nabywając te usługi od podmiotów zewnętrznych.
*   zajęcia ruchowe - cykl zajęć ruchowych dla słuchaczy UTW takich jak: gimnastyka, rehabilitacja, aerobik, callanetics, nordic walking, aqua aerobik. Celem zajęć jest rozwój aktywności ruchowej uczestników. Zajęcia będą prowadzone w budynkach Wnioskodawcy, salach gimnastycznych na terenie miasta, w plenerze lub w Parku Wodnym.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania oraz nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Wszystkie opłaty wnoszone przez słuchaczy UTW będą miały charakter symboliczny z przeznaczeniem na pokrycie kosztów, a ewentualne zyski będą przeznaczone na cele statutowe oraz na poprawę świadczonych usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaką stawką VAT należy opodatkować:
    1.  opłaty wnoszone przez słuchaczy UTW tj. bezzwrotne wpisowe oraz czesne, w ramach którego słuchacz może uczestniczyć w wykładach, konferencjach, seminariach oraz sesjach naukowych z różnych dziedzin wiedzy (kultura i sztuka, medycyna, ekonomia, informatyka, historia);
    2.  opłaty fakultatywne wnoszone przez uczestników UTW za:
        *   lektoraty języków obcych - nauka języków obcych (języka angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego, francuskiego) dla słuchaczy UTW;
        *   warsztaty tematyczne - cykl zajęć dla słuchaczy UTW o różnej tematyce i z różnych dziedzin tj. zajęcia plastyczne, kabaretowe, teatralne, muzyczne, dziennikarskie, kulinarne, umysłowe, historyczne, taneczne;
        *   kursy komputerowe - nauka obsługi komputera i korzystania z Internetu;
        *   wycieczki - organizacja wycieczek turystyczno - krajobrazowych oraz do teatrów, muzeów;
        *   zajęcia ruchowe - gimnastyka, rehabilitacja, aerobik, callanetics, nordic walking, aqua aerobik.
2.  Czy wycieczki turystyczno-krajobrazowe oraz wyjazdy do teatrów, muzeów należy objąć szczególną procedurą na zasadach VAT marży zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy opłaty wnoszone przez słuchaczy UTW w formie:

1.  Bezzwrotnego wpisowego oraz czesnego, w ramach którego słuchacz może uczestniczyć w wykładach, konferencjach, seminariach oraz sesjach naukowych z różnych dziedzin wiedzy (medycyna, ekonomia, informatyka, historia, kultura) powinny być opodatkowane podstawową stawką VAT 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz.1054, z późn. zm.) i nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a), ponieważ nie mieszczą się w zakresie usług kulturalnych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 poz.406).
2.  Opłaty fakultatywne wnoszone przez uczestników za:
    *   lektoraty języków obcych powinny być zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie usług nauczania języków obcych,
    *   warsztaty tematyczne - stawka zw. na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług,
    *   kursy komputerowe - stawka 23% na podst. art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    *   wycieczki - stawka 23% art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wg szczególnej procedury VAT marża - art. 119 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usługi kompleksowej.
    *   zajęcia ruchowe - stawka podstawowa 23% - art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, ustawodawca zwolnił od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy zwolnienia, o których mowa w ust.1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle art. 43 ust. 18 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Analizując powołane wyżej regulacje zauważyć należy, iż warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług kulturalnych jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma zastosowania.

Podmiotem mogącym świadczyć usługi kulturalne korzystającym ze zwolnienia może być m.in. podmiot prawa publicznego lub inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym pod warunkiem, że podmiot ten nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Z kolei spełnienie warunku przedmiotowego odnosi się do wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się z podatku usługi kulturalne (…). Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp.

Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 13, poz. 123 ze zm.), działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z przepisem art. 3 ust. 2 działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

W myśl art. 8 ustawy o działalności kulturalnej, ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1). Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i 2).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Prezydenta Miasta). Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Podstawowym celem Wnioskodawcy, zawartym w statucie, jest działalność w dziedzinie rozwoju, edukacji i upowszechniania kultury i sztuki.

Działalność Wnioskodawcy finansowana jest częściowo przez organizatora w formie dotacji podmiotowej oraz ze sprzedaży usług kulturalnych tj. przede wszystkim biletów do kina, na koncerty, wpływów z opłat za zajęcia artystyczne oraz w mniejszym zakresie z usług reklamowych, wynajmu sal, plakatowania. Wnioskodawca nie jest nastawiony na osiąganie systematycznych zysków, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane na finansowanie działalności statutowej oraz doskonalenie świadczonych usług. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania oraz nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Zarządzeniem Dyrektora Centrum został utworzony Uniwersytet Trzeciego Wieku (UTW), jako forma kształcenia i rozwoju osób starszych oraz zaspakajania potrzeby aktywności społecznej, kulturalnej i artystycznej. Uniwersytet będzie funkcjonował w strukturach Wnioskodawcy, jako jedna z form działalności statutowej.

Słuchaczami zwyczajnymi UTW będą mieszkańcy miasta w wieku emerytalnym lub przedemerytalnym. Na podstawie Regulaminu Organizacyjnego słuchacze będą wnosić opłaty - wpisowe (bezzwrotne) oraz czesne, w ramach którego słuchacz będzie mógł uczestniczyć w wykładach, konferencjach, seminariach i sesjach naukowych z różnych dziedzin wiedzy (medycyna, ekonomia, informatyka, historia, kultura). W ocenie Wnioskodawcy powyższe opłaty związane z uczestnictwem w ww. zajęciach będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23%.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że Wnioskodawca wypełnia przesłanki podmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Wnioskodawca jest podmiotem, o jakim mowa w tym przepisie, jest bowiem wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Prezydenta Miasta).

Jednakże w odniesieniu do pobieranych przez Wnioskodawcę opłat – wpisowego i czesnego za uczestnictwo w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku w wykładach, konferencjach, seminariach i sesjach naukowych z różnych dziedzin wiedzy należy wskazać, iż powyższe opłaty nie będą pobierane za uczestniczenie w zajęciach kulturalnych. Tym samym w odniesieniu do tych opłat należy stwierdzić, iż nie została spełniona przesłanka przedmiotowa. Ponadto Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania.

Zatem w stosunku do tych opłat nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku na mocy art. 43 ust.1 pkt 33 lit. a) i tym samym pobierane przez Wnioskodawcę opłaty w postaci wpisowego i czesnego będą podlegały opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 23%. Tut. Organ nadmienia, iż dla ww. opłat przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie przewidują obniżonej stawki opodatkowania.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Ponadto Wnioskodawca będzie prowadził warsztaty tematyczne - cykl zajęć dla słuchaczy UTW o różnej tematyce i z różnych dziedzin tj. zajęcia plastyczne, kabaretowe, teatralne, muzyczne, dziennikarskie, kulinarne, umysłowe, historyczne, taneczne, prowadzone w budynkach Wnioskodawcy lub innych instytucjach miejskich. W ocenie Strony powyższe zajęcia będą korzystały ze zwolnienia od VAT na podstawie przepisu art. 43 ust.1 pkt 33 lit. a) ustawy.

Odnosząc się do powyższej charakterystyki terminu „kultura” tut. Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, iż organizacja w formie warsztatów tematycznych zajęć plastycznych, kabaretowych, teatralnych, muzycznych, dziennikarskich, kulinarnych, umysłowych, historycznych, tanecznych, wiąże się z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalną, zatem usługi te mieszczą się w zakresie pojęcia „usługi kulturalne”.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi kulturalne, tj. zajęcia plastyczne, kabaretowe, teatralne, muzyczne, dziennikarskie, kulinarne, umysłowe, historyczne, taneczne, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z powołanym wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy, bowiem Wnioskodawca jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co więcej w przedmiotowej sprawie nie jest spełniona przesłanka negatywna uregulowana w art. 43 ust. 18 ustawy – Wnioskodawca świadcząc ww. usługi kulturalne pobiera od uczestników opłaty, które przeznaczane są na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług oraz na pozostałą działalność statutową.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca będzie prowadził również dla uczestników UTW lektoraty języków obcych /języka angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego, francuskiego/, za które będzie pobierał stosowne opłaty. Zdaniem Strony pobierane opłaty za ww. usługi będą korzystały ze zwolnienia od VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

Jak już wyżej wskazano Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, a zatem nie ma do niego zastosowania regulacja zawarta w art. 26 ust. 1 lit. a) ustawy. Prowadzone przez Wnioskodawcę lektoraty języków obcych dla słuchaczy UTW będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższej kwestii należało uznać za prawidłowe.

Kolejnym rodzajem zajęć prowadzonym przez Stronę dla uczestników UTW będą kursy komputerowe obejmujące naukę obsługi komputera i korzystania z Internetu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, iż dla oceny tego czy kursy komputerowe świadczone przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy, konieczne jest stwierdzenie:

*   czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;
*   czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jak wynika z opisu przedstawionego przez Stronę w złożonym wniosku utworzony przez Wnioskodawcę Uniwersytet Trzeciego Wieku jest formą kształcenia i rozwoju osób starszych oraz zaspakajania potrzeby aktywności społecznej, kulturalnej i artystycznej. Słuchaczami UTW będą mieszkańcy miasta w wieku emerytalnym lub przedemerytalnym. Natomiast ze statutu UTW wynika, że celem jego działania jest m.in. prowadzenie form działalności edukacyjnej dla osób starszych oraz włączanie tej grupy osób do systemu kształcenia ustawicznego poprzez stymulowanie rozwoju osobowego oraz sprawności intelektualnej i fizycznej. Zatem prowadzenie szkoleń z zakresu obsługi komputera i korzystania z Internetu nie ma celu zdobycia nowych uprawnień zawodowych w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych lub dokonania przekwalifikowania zawodowego. Prowadzone ww. szkolenie dotyczy grupy osób, które generalnie nie są aktywne zawodowo, a ponadto organizator tego szkolenia ma na celu jedynie poszerzenie lub zdobycie nowych umiejętności przez jego uczestników służących zaspokajaniu potrzeb osobistych i społecznych. Tym samym więc w przypadku prowadzenia ww. szkolenia nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka zawarta w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, w konsekwencji powyższego pobierane przez Wnioskodawcę opłaty od uczestników kursu komputerowego nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT. Z uwagi na fakt, iż dla tego rodzaju usług w przepisach ustawy i przepisach wykonawczych do ustawy nie przewidziano obniżonych stawek podatku, zatem w stosunku do opłat za uczestnictwo w kursie komputerowym należy zastosować stawkę podstawową VAT w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca ma również zamiar organizować dla uczestników UTW wycieczki turystyczno - krajobrazowe oraz do teatrów, muzeów, jedno lub kilkudniowe, których celem jest poznawanie ciekawych miejsc, jak również zaspakajanie potrzeb kulturalnych słuchaczy. Wnioskodawca będzie zabezpieczać transport, wyżywienie, nocleg, bilety wstępu, ubezpieczenie, pilota, nabywając te usługi od podmiotów zewnętrznych.

Wnioskodawca ma wątpliwości, jaką stawkę podatku VAT należy zastosować do ww. świadczonych usług oraz czy usługi te będą opodatkowane procedurą marży.

Przepis art. 119 ustawy o VAT określa szczególną procedurę opodatkowania usług turystyki. W myśl ust. 1 tego artykułu podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

Z kolei przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2 ustawy o VAT).

Chodzi zatem o usługi, które w całości składają się na usługę turystyczną świadczoną przez organizatora turystyki. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w szczególności” oznacza, iż jest to katalog otwarty. Konsekwentnie inne usługi stanowiące składnik usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy, iż czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Stosownie do art. 119 ust. 3 przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:

1.  /uchylony/;
2.  działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;
3.  przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Łączne spełnienie przedmiotowych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej usług turystyki. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. (poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze VI Dyrektywy). Stosownie do powołanego przepisu transakcje dokonywane przez biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty.

Natomiast, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.), przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Natomiast impreza turystyczna to co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu (art. 3 pkt 2). Turysta w myśl ww. ustawy to osoba, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu na okres nieprzekraczający 12 miesięcy, dla której celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości i która korzysta z noclegu przynajmniej przez jedną noc (art. 3 pkt 9).

Pakietem usług nazywa się w turystyce zestaw usług turystycznych służących zaspokojeniu kompleksowych potrzeb. Pakiet usług bywa kombinacją dwóch (np. hotel i wyżywienie, przejazd i nocleg) lub więcej elementów oferowanych przez sprzedawcę jako jeden produkt po określonej cenie (por. J. Altkorn „Marketing w turystyce”, Warszawa 2002r., s. 99).

Zatem usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zarówno usługi własne, jak i usługi nabyte stanowią elementy składowe określonej usługi turystycznej.

Powyższe prowadzi do wniosku, iż usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług, zarówno obcych jak i własnych, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania (stałego pobytu). Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt). Konsekwencje podatkowe powinny być przyporządkowane świadczeniu wiodącemu.

Wnioskodawca organizując wycieczki turystyczno - krajobrazowe oraz do teatrów, muzeów, jedno lub kilkudniowe będzie nabywał od podmiotów zewnętrznych usługi transportu, wyżywienia, noclegi, bilety wstępu, ubezpieczenie, pilota, które bezsprzecznie stanowią usługi dla bezpośredniej korzyści turysty, w celu zrealizowania świadczenia kompleksowego, które należy uznać za świadczenie usług turystyki.

Uwzględniając przedstawiony we wniosku opis sprawy uznać należy, iż charakter świadczonych usług i sposób ich realizacji wskazuje na konieczność opodatkowania przedmiotowych usług organizacji ww. wycieczek według procedury przewidzianej w art. 119 ustawy.

W ustawie o podatku od towarów i usług nie wymieniono usług turystycznych jako usług, dla których obniża się stawkę podatku lub też usług, które zwalnia się od podatku od towarów i usług, zatem uzyskana na danej usłudze marża będzie podlegała opodatkowaniu według 23% stawki podatku od towarów i usług zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Reasumując, usługi organizacji wycieczek turystyczno - krajobrazowe oraz do teatrów, muzeów, jedno lub kilkudniowych Wnioskodawca winien traktować jako usługi turystyki i opodatkować według procedury przewidzianej w art. 119 ustawy stosując do całości usługi stawkę 23%.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie wskazał, iż uczestnicy UTW będą również korzystać z zajęć ruchowych takich jak: gimnastyka, rehabilitacja, aerobik, callanetics, nordic walking, aqua aerobik.

W ocenie Strony pobierane opłaty za uczestnictwo w ww. zajęciach podlegają opodatkowaniu VAT w wysokości 23%.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy prawidłowym będzie zastosowanie stawki podstawowej podatku VAT do ww. zajęć ruchowych.

Odnosząc się z kolei do organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć typu gimnastyka, rehabilitacja, aerobik, callanetics, nordic walking, aqua aerobik, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż celem tych zajęć jest rozwój aktywności ruchowej uczestników UTW i tym samym nie są to usługi kulturalne. Ww. zajęcia stanowią usługi związane z rekreacją.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 2 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, bez względu na symbol PKWiU wskazane zostały pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu jako opodatkowane obniżoną stawką podatku 8%.

Wskazać należy, iż użyte określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” dotyczy opłat pobieranych za wstęp, a nie udział w zajęciach. Jak wskazał Wnioskodawca za przedmiotowe zajęcia pobierane są od uczestników opłaty. Zatem skoro poniesiona opłata wiąże się z opłatą upoważniającą osobę dokonującą płatności do korzystania (uczestnictwa) z zajęć typu gimnastyka, rehabilitacja, aerobik, callanetics, nordic walking, aqua aerobik, to pobierane opłaty nie mogą być uznane za opłaty za wstęp, lecz za możliwość czynnego korzystania z tych zajęć. Zatem pobierane opłaty upoważniające do wejścia na przedmiotowe zajęcia nie uprawniają korzystającego do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce m. in. w przypadku nabycia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne korzystanie (uczestnictwo) z zajęć. Z tych też względów Zainteresowanemu nie przysługuje uprawnienie do stosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług na mocy poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857), sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

\- z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Wskazać należy, że zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie z cyt. powyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857).

Wnioskodawca nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Wobec tego Zainteresowany nie spełnia kryteriów podmiotowych niezbędnych do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Usługi te są zatem opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.