Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.460.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Odliczenie wydatków w uldze rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: niepełnosprawność
odliczenia-odliczenie od dochodu
ulga-ulga rehabilitacyjna
zabieg
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 30 maja 2025 r. (wpływ 3 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zwrócił się Pan z prośbą o wyjaśnienie następującego problemu odnośnie możliwości
    odliczenia w rozliczeniu rocznym PIT rachunku za prywatny zabieg ....
    W związku z tym, że jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności
    i będącą pod opieką m.in. lekarza neurologa, w dniu ... 2024 r., z powodu nasilającego się
    nieokreślonego drżenia rąk otrzymał Pan skierowanie na badanie EMG (określające
    przyczyny drżenia), które to badanie miało być przeprowadzone w odległym terminie po
    upływie 6 m-cy. W ostatnim czasie drżenie rąk nasiliło się tak bardzo, że uniemożliwiało
    Panu codzienne funkcjonowanie i wykonywanie najprostszych czynności było niemożliwe
    (takie jak, np. samodzielne ubranie się czy jedzenie posiłku, itp.).
    W związku z tym, zdecydował się Pan na przeprowadzenie prywatnego badania EMG,
    które to stwierdziło ..., a co za tym idzie – potrzebę odbarczenia, w celu prawidłowego
    życiowego funkcjonowania. Zabieg ten wykonał Pan prywatnie w .... Koszt takiego zabiegu
    to ... zł + zdjęcie szwów po zabiegu – ... zł. Nadmienił Pan też, że w wyniku
    przeprowadzonego zabiegu ręka powróciła do znacznej sprawności, a Pan nie jest już
    zdany całkowicie na pomoc innych osób.
    W wyroku z dnia 17 marca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku,
    gdy zabieg chirurgiczny jest koniecznym elementem prawidłowego przeprowadzenia
    rehabilitacji pacjenta, to jego koszt można odliczyć od dochodu.
    Dlatego też, chciałby się Pan dowiedzieć, czy może te koszty rozliczyć w całorocznym
    zeznaniu podatkowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że problem dotyczy możliwości odliczenia od
    podatku ulgi rehabilitacyjnej za 2025 r.
    Posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności od dnia 21 czerwca 2024 r. do 31
    października 2027 r. Organ orzekający to Powiatowy Zespół ds. Orzekania o
    Niepełnosprawności w X. Orzeczenie wydano 28 października 2024 r. Nie da się określić
    dokładnej daty powstania niepełnosprawności. Orzeczenie wydano ze względu na
    choroby takie, jak: ...., ..., ..., ..., ....
    Wymaga Pan wsparcia w samodzielnej egzystencji, niepełnosprawność powstała
    wcześniej, niż data wydania orzeczenia.
    Pana orzeczenie obowiązuje w dacie poniesienia wydatków.
    Operację wykonano ... 2025 r. – ... zł. Zdjęcie szwów nastąpiło ... 2025 r. – .. zł. Razem: ... zł.
    Zabieg ten był zabiegiem medycznym. Schorzenie zostało stwierdzone przez lekarza
    neurologa, a operacja, ze względu na okres 10-ciu miesięcy oczekiwania na NFZ, została
    przeprowadzona prywatnie w klinice „...” w ... przez dr A.A.
    Operacja miała ścisły związek z Pana problemami neurologicznymi. Posiada Pan
    dokumentację medyczną, tj. badanie EMG przeprowadzone przez specjalistę – lekarza
    neurologa B.B.
    Posiada Pan rachunki za operację. Kwotę ... zł zamierza Pan zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodu. Koszt operacji sfinansował Pan z własnych środków bez pomocy innych
    organizacji. Uzyskuje Pan dochody z emerytury opodatkowanej podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy w związku z opisanym zdarzeniem, może Pan odliczyć koszt przeprowadzonej
    prywatnie operacji ..., w ramach ulgi rehabilitacyjnej od kosztów uzyskania przychodu za
    2025 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Jest Pan osobą niepełnosprawną, zdaną na częściową pomoc drugiej osoby. Ze względu
    na schorzenia neurologiczne, objawiające się m.in. drżeniem rąk, poddał się Pan
    zabiegowi medycznemu, tj. operacji ..., usprawniającemu w dużym stopniu Pana
    samodzielność. Okres oczekiwania na operację w ramach NFZ wynosił ok. 10 miesięcy. W
    wyniku pogarszającego się stanu zdrowia, co uniemożliwiało Panu codzienne
    funkcjonowanie i wykonywanie najprostszych czynności (takich, jak np. samodzielne
    ubranie się, jedzenie posiłku, toaleta codzienna, itp.), zdecydował się Pan poddać operacji
    usprawnienia funkcjonowania ręki prywatnie, na swój koszt. Nadmienił Pan, że po operacji
    mrowienie ręki ustało, czucie w ręce wróciło, drżenie zmniejszyło się w stopniu znacznym,
    a Pan posiada teraz z powrotem sprawną rękę.
    Uważa Pan, że ten zabieg medyczny był Panu potrzebny i przywrócił Panu w znacznym
    stopniu sprawność ręki i pewność w życiu. Był to koszt poniesiony jako wydatek związany
    z ułatwieniem czynności życiowych na podstawie zasad korzystania z ulgi rehabilitacyjnej
    określonej w przepisach art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7a-7g ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Pana zdaniem, podlega to możliwości odliczenia
    kosztów od przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej,
      w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,

      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja
    przepisu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi
    winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki

      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy podkreślić, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej
    zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane
    ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem
    wydatki poniesione na inne cele − nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z
    niepełnosprawnością − nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    poniesionego przez Pana wydatku na zabieg operacyjny .... Posiada Pan orzeczenie o
    stopniu niepełnosprawności wydane 28 października 2024 r. przez Powiatowy Zespół do
    Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, które obowiązuje od 21 czerwca 2024 r. do 31
    października 2027 r. Wymaga Pan wsparcia w samodzielnej egzystencji,
    niepełnosprawność powstała wcześniej, niż data wydania orzeczenia. Operację wykonano
    ... 2025 r., zdjęcie szwów nastąpiło ... 2025 r. Zatem, wydatek został poniesiony w okresie,
    kiedy obowiązywało przedmiotowe orzeczenie o niepełnosprawności.
    Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku
    poniesionego na zabieg operacyjny ..., wskazać należy, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 6b
    ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej
    ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-
    rehabilitacyjne.
    Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest
    wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu
    rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów
    obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję
    mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym
    przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to
    przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie
    odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie
    leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne,
    wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
    Organ podatkowy nie jest właściwy merytorycznie do stwierdzania, czy dany zabieg można
    zakwalifikować do zabiegu leczniczo-rehabilitacyjnego, wprowadzono do ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek przedłożenia przez podatnika
    dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-
    rehabilitacyjnych (stosownie do art. 26 ust. 7c tej ustawy). Dokument ten stanowi
    potwierdzenie przez lekarza, czyli podmiot posiadający odpowiednie w tej kwestii
    kompetencje, charakteru odbytych zabiegów, tj., że są to zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne
    niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej.
    W celu wyjaśnienia spełnienia powyższej przesłanki, Organ wezwał Pana do wskazania, czy
    wspomniany w opisie stanu faktycznego zabieg, był zabiegiem rehabilitacyjnym, leczniczo -
    rehabilitacyjnym czy medycznym/operacyjnym oraz czy posiada Pan stosowne
    zaświadczenie wystawione przez lekarza specjalistę potwierdzające, że zabieg ten jest
    zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym oraz jest niezbędny w Pana
    leczeniu/rehabilitacji, jednocześnie służącym poprawie Pana stanu zdrowia, stosownie do

    potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności. W odpowiedzi wskazał Pan, że zabieg
    ten był zabiegiem medycznym i posiada Pan dokumentację medyczną, tj. badanie EMG
    przeprowadzone przez lekarza neurologa. Wskazał Pan, że „operacja” miała ścisły związek
    z Pana problemami neurologicznymi oraz, że „operację” wykonano ... 2025 r. Ponadto
    wskazał Pan, że „operację”, której się Pan poddał przeprowadzono w prywatnej klinice.
    W zamkniętym katalogu wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej
    nie mieszczą się wydatki na ww. opisany zabieg operacyjny, który, nawet jeśli został
    zlecony przez lekarza specjalistę oraz był zabiegiem niezbędnym i służył poprawie Pana
    stanu zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności – nie może zostać
    zaliczony do zabiegów rehabilitacyjnych.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK
    1417/10:
      Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a
      nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg
      rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo – rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca
      posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można
      przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez
      wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu
      siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2,
      poz. 39). (...)
      Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach
      medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja
      językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne
      znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje
      operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje
      zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej
      lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację
      kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub
      fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).
    Zatem, nie wszystkie wydatki, które ponosi osoba niepełnosprawna mogą podlegać
    odliczeniu w ramach przywołanego przepisu, a tylko te, które są w nim wymienione.
    Odliczenie od dochodu wydatków możliwe jest tylko wówczas, gdy mieszczą się one w
    katalogu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, skorzystanie przez Pana z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    poniesionego wydatku na zabieg operacyjny ..., mimo tego, że niewątpliwie był to wydatek
    poniesiony w celu poprawy Pana zdrowia – nie może zostać odliczony przez Pana od
    dochodu w rocznym zeznaniu podatkowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatek ten
    nie może zostać odliczony na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6b w zw. z ust. 7c i art. 26 ust. 7
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie może zostać
    odliczony z żadnego innego przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy, traktującego o odliczeniu
    wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem
    wykonywania czynności życiowych. Jak wskazał Pan wielokrotnie w opisie sprawy,
    przeprowadzony zabieg był „operacją”. Ponadto, nie posiada Pan zaświadczenia
    potwierdzającego, że ww. zabieg jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-
    rehabilitacyjnym.
    W związku z tym, nie przysługuje Panu prawo odliczenia od dochodu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej za 2025 r. wydatku poniesionego na zabieg operacyjny ....

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Odnosząc się do powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać
    należy, że tutejszy Organ przeanalizował rozstrzygnięcie w nim zawarte, jednakże dotyczy
    ono tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w
    tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące, zatem nie może przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego
    powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.