Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1599/11/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-14
Teza: Opodatkowanie czynności przekazania nagród na pracowników i klientów, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi promocyjnej świadczonej na zleceniodawcy.
Słowa kluczowe: nagrody; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; usługi-usługi kompleksowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2011 r. (data wpływu 15 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniu 3 lutego 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania nagród na rzecz pracowników i klientów, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi promocyjnej świadczonej na rzecz zleceniodawcy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 3 lutego 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania nagród na rzecz pracowników i klientów, których koszt wkalkulowany jest w cenę kompleksowej usługi promocyjnej świadczonej na rzecz zleceniodawcy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest jednym z podmiotów działających w grupie kapitałowej E, której spektrum działań biznesowych zawiera się w kompleksowej obsłudze klientów, w imieniu i na rzecz innych podmiotów działających w ramach tej samej grupy kapitałowej. Celem nadrzędnym jest zapewnienie wysokich standardów obsługi klienta oraz zbudowanie z nim trwałych relacji we wszystkich segmentach rynku.

Na gruncie działalności Spółki, z jednym z podmiotów z grupy kapitałowej, prowadzącym handel na krajowym i międzynarodowym hurtowym rynku oraz sprzedaż klientom indywidualnym i biznesowym, zawarta została umowa o przeprowadzenie działań promocyjnych pod nazwą „Kampania promocyjna eBOK” .

Celem przedsięwzięcia było rozpropagowanie nowego, alternatywnego dla tradycyjnego kanału obsługi klienta - Elektronicznego Biura Obsługi Klienta (eBOK). W ramach przedmiotowego zlecenia Spółka zobowiązana została do opracowania koncepcji, przygotowania i przeprowadzenia:

*   konkursu dla klientów indywidualnych zleceniodawcy;
*   kampanii mailingowej promującej wśród wybranych klientów nowy produkt zleceniodawcy, tj. rozliczenie rzeczywiste (RR) według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   akcji masowego zakładania kont w „eBOK” wśród wybranej grupy klientów zleceniodawcy, według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   promocji „eBOK” w „tBOK” (Telefonicznym Biurze Obsługi Klienta) wraz z działaniami wspierającymi według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   konkursu dla pracowników Spółki wraz z działaniami wspierającymi według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   akcji SMS wśród wybranych klientów zleceniodawcy według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   przygotowania i wysyłki materiałów reklamowych do wybranych klientów zleceniodawcy według zasad ustalonych przez Spółkę;
*   kampanii internetowej i medialnej promującej „eBOK” wśród wybranych klientów zleceniodawcy według zasad ustalonych przez Spółkę.

W ramach całego przedsięwzięcia Spółka, prócz innych działań związanych z przedmiotem zlecenia, przygotowała kompleksowo konkursy:

*   dla pracowników Spółki,
*   dla klientów (odbiorców) obsługiwanych przez Spółkę.

Na bazie tych założeń, konkurs, którego grupą docelową byli pracownicy Spółki polegał na osiągnięciu przez wspomnianych ustalonych progów sprzedażowych produktu - aktywowań kont „eBOK” przez klientów. Natomiast konkurs adresowany do odbiorców przewidywał swe rozstrzygnięcie w udzieleniu przez Klientów poprawnych i zarazem najciekawszych odpowiedzi na pytania związane z „eBOK”.

Po zakończeniu każdego z konkursów wyłonieni zostali ich laureaci - każdy z nich otrzymał nagrodę rzeczową w postaci laptopa.

Koszty związane z realizacją całości przedsięwzięcia zostały całościowo uwzględnione w kalkulacji ceny za wykonane przez Spółkę usługi na rzecz zleceniodawcy. Spółka udokumentowała swoje świadczenia wystawiając faktury VAT. Wartość wynagrodzenia należnego za przedmiotowe usługi, od którego Spółka rozliczyła podatek należny, objęły m.in. wartość zakupionych nagród rzeczowych podlegających wydaniu w ramach rzeczonych konkursów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w brzmieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r.:

*   Spółka w odniesieniu do nagród przekazywanych w konkursie dla pracowników postąpiła prawidłowo naliczając podatek należny od przekazania nagród konkursowych laureatom, będących jednocześnie pracownikami Spółki,
*   Spółka w odniesieniu do nagród przekazywanych w konkursie dla obsługiwanych klientów postąpiła prawidłowo, nie naliczając podatku należnego od przekazania nagród konkursowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie istniał obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu wydań nagród w konkursie przeznaczonym dla pracowników Spółki.

Spółka wskazała, iż na kanwie przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Oznacza to więc, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług powinno podlegać każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczanego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów. Nie ma znaczenia, czy przekazanie towarów zostanie dokonane na cele związane, czy też inne niż związane z przedsiębiorstwem podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem nagród konkursowych (laptopów), jednakże przedmiotowe nagrody stanowią element całościowej usługi wykonywanej przez Spółkę na rzecz zleceniodawcy. Oznacza to, że ich przekazanie zostało wkalkulowane w całkowitą kwotę wynagrodzenia z tytułu usługi, od której Spółka zobowiązana była odprowadzić podatek należny, gdy została ona wykonana.

W opinii Spółki, fakt przekazania nagród laureatom konkursu, uwzględniając treść art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym po 1 kwietnia 2011 r., nie rodzi obowiązku rozliczenia podatku należnego, gdyż przedmiotowe przekazanie nastąpiło za wynagrodzeniem.

Spółka wskazała, iż takie stanowisko znajduje oparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2007 r. (sygn. akt I SA/Kr 963/05). W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że: „(\`(...)\`) sam fakt wręczenia nabytej przez Spółkę nagrody nie stanowi w analizowanym przypadku oddzielnej dostawy towarów (\`(...)\`). Wręczenie nagrody jest natomiast nierozerwalnie związane z usługą świadczoną przez wnioskodawcę na rzecz zlecającego usługę reklamową. Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług wskazanej czynności prowadziłoby do podwójnego opodatkowania towaru (nagrody), którego wartość została już uwzględniona w opodatkowaniu usługi świadczonej przez Spółkę”.

Zatem biorąc powyższe pod uwagę, po stronie Spółki nie powstają żadne obowiązki w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, związane z nieodpłatnym przekazaniem towarów stanowiących nagrody w konkursie.

Przedmiotowe wydanie nagród nie może być traktowanie odrębnie od kompleksowej usługi wykonywanej przez Spółkę. Zawarta umowa przewidywała przeprowadzenie całości akcji promocyjnej przez Spółkę, której tylko jednym z elementów było przeprowadzenie powyżej opisanych konkursów.

Za całość świadczenia Spółka otrzymała stosowne wynagrodzenie, co w Jej opinii jest przesłanką dodatkowo potwierdzoną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, aby uznać, że czynność przekazania nagród nie może być traktowane jako odrębny element i podlegać opodatkowaniu VAT (orzeczenie w sprawie C-349/96 - Card Protection Plan Ltd, C-231/94 - Faaborg-Gelting Linien). W przywołanych orzeczeniach Trybunał konsekwentnie podkreślał, że z perspektywy VAT nie należy sztucznie rozdzielać poszczególnych czynności wchodzących w skład jednej złożonej usługi, a opodatkowaniu podatkiem winna podlegać właśnie ta kompleksowa (złożona) usługa.

Reasumując, w odniesieniu do przestawionego stanu faktycznego oraz uwzględniając powyższą argumentację, Spółka w stanie prawnym obowiązującym po 1 kwietnia 2011 r., zgodnie z zapisami art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie miała obowiązku naliczania podatku należnego od czynności przekazania nagród laureatom konkursu przeznaczonego dla pracowników.

Stanowisko Spółki dotyczące odpowiedzi na drugie pytanie uwzględnia przedstawioną powyżej argumentację, co oznacza, że prawidłowym postępowaniem Spółki było nienaliczanie podatku należnego od przekazanych zwycięzcom konkursu dla klientów nagród rzeczowych (laptopów).

Spółka nadmieniła, że podobne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPP1-443-725/11-2/PR oraz IPPP1-443-851/11-2/lgo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, według art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 a w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zauważyć należy, iż z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dla uznania, iż dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Można w tym miejscu wskazać, iż kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, iż czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem).

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r., które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). W wyroku tym Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym podkreślono, iż dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka zawarła ze zlecającym umowę o przeprowadzenie działań promocyjnych, w ramach których zobowiązała się do została do opracowania koncepcji, przygotowania i przeprowadzenia konkursu dla klientów indywidualnych zleceniodawcy, kampanii mailingowej promującej wśród wybranych klientów nowy produkt zleceniodawcy, tj. rozliczenie rzeczywiste (RR), akcji masowego zakładania kont w „eBOK” wśród wybranej grupy klientów zleceniodawcy, promocji „eBOK” w „tBOK” (Telefonicznym Biurze Obsługi Klienta) wraz z działaniami wspierającymi, konkursu dla pracowników Spółki wraz z działaniami wspierającymi, akcji SMS wśród wybranych klientów zleceniodawcy, przygotowania i wysyłki materiałów reklamowych do wybranych klientów zleceniodawcy, kampanii internetowej i medialnej promującej „eBOK” wśród wybranych klientów zleceniodawcy. W ramach całego przedsięwzięcia Spółka, prócz innych działań związanych z przedmiotem zlecenia, przygotowała kompleksowo konkursy: dla pracowników Spółki oraz dla klientów (odbiorców) obsługiwanych przez Spółkę. Po zakończeniu każdego z konkursów wyłonieni zostali ich laureaci - każdy z nich otrzymał nagrodę rzeczową w postaci laptopa. Koszty związane z realizacją całości przedsięwzięcia zostały całościowo uwzględnione w kalkulacji ceny za wykonane przez Spółkę usługi na rzecz zleceniodawcy. Spółka udokumentowała swoje świadczenia wystawiając faktury VAT. Wartość wynagrodzenia należnego za przedmiotowe usługi, od którego Spółka rozliczyła podatek należny, objęły m.in. wartość zakupionych nagród rzeczowych podlegających wydaniu w ramach rzeczonych konkursów.

Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowa czynność wydania przez Spółkę pracownikom i klientom nagród w ramach konkursów wypełnia znamiona dostawy towarów w rozumieniu przepisu art. 7 ustawy. Zauważyć bowiem trzeba, że następuje tu przeniesienie na pracowników i klientów prawa do rozporządzania jak właściciel wydawanymi towarami (nagrodami), nabytymi uprzednio przez Spółkę we własnym imieniu i na własny rachunek. Podkreślić też należy, że fakt, iż wydanie ww. nagród tym osobom następuje nieodpłatnie, nie oznacza, że czynność ta jest czynnością nieodpłatną. Jak wynika bowiem z wniosku, wynagrodzenie z tytułu świadczenia przez Spółkę na rzecz zlecającego usługi promocyjno-reklamowej obejmuje koszty nabycia ww. nagród (laptopów). A zatem w przypadku ww. wydania nagród zapłaty nie dokonuje nabywca (pracownik lub klient), lecz zlecający.

W tych okolicznościach przedmiotowa czynność wydania nagród w ramach konkursu, jako odpłatna dostawa towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać również należy, iż problem, jak przedstawiony w niniejszej sprawie, był przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-53/09 i C-55/09 Commissioners for Her Majesty´s Revenue and Customs przeciwko Loyalty management UK Limited (sprawa C-53/09) oraz przeciwko Baxi Group Ltd (sprawa C-55/09). W sprawie tej TSUE stwierdził, iż aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczeniu prezentów lojalnościowych podlega VAT należy ustalić, czy na mocy art. 2 ust. 1 Szóstej Dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie na terytorium kraju przez podatnika działającego w takim charakterze. TSUE powołał art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy, który stanowi, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. TSUE stwierdził, iż z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel. Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 Szóstej Dyrektywy, zgodnie z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów. Dalej TSUE wskazał, iż z przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka X, której Spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego Spółka X nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem. Ponadto w przedmiotowej sprawie Spółka X dostarcza prezenty lojalnościowe.

TSUE stwierdził, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 Szóstej Dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.

Szósta Dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej Dyrektywy, by wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a tej Dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.

W świetle powyższego TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora (zleceniodawcę) na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie wydanie przez Spółkę nagród należy uznać za odpłatną dostawę towarów, a w konsekwencji za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania przez Spółkę czynności wykonywanych na rzecz zlecającego, nie przedstawiono bowiem w tym zakresie stanowiska i nie postawiono pytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.