Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-336/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-13
Teza: Czy stosowanie przez Wnioskodawcę stawki podstawowej podatku od towarów i usług 23% przy odsprzedaży usług sportowo-rekreacyjnych zakupionych od dostawców w stawce preferencyjnych 8% jest prawidłowe?
Słowa kluczowe: bilety; sprzedaż; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi rekreacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2012r. (data wpływu 10 kwietnia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2012r. (data wpływu 19 czerwca 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie stawki podatku dla usługi polegającej na umożliwieniu skorzystania z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku oraz z obiektów sportowych i urządzeń treningowych,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie stawki podatku dla sprzedaży biletów wstępu (wejściówek) umożliwiających oglądanie filmów, spektakli, przedstawień i występów, występów artystycznych.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2012r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku dla usługi polegającej na umożliwieniu skorzystania z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku oraz z obiektów sportowych i urządzeń treningowych oraz dla usługi polegającej na umożliwieniu oglądania filmów, spektakli, przedstawień i występów, występów artystycznych

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 czerwca 2012r. (data wpływu 19 czerwca 2012r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 13 czerwca 2012r. znak IBPP2/443-336/12/IK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2004r. prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, w zakresie organizatora turystyki. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług od początku prowadzenia działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza jest prowadzona w Polsce.

Podstawową działalnością firmy jest organizacja imprez turystycznych z pełnym programem turystycznym. We wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wyszczególniono między innymi: organizowanie zajęć, zawodów, imprez sportowo-rekreacyjnych, artystyczno-rozrywkowych, stałe pośrednictwo w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz koncesjonowanych organizatorów turystyki.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są sklasyfikowane w ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535).

W załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług jako opodatkowane według stawki 8% bez wskazania symbolu PKWiU wymienione są:

*   pod poz. 182 – usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:
    *   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
    *   do obiektów kulturalnych,
*   pod poz. 183 – usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
*   pod poz. 184 – usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu,
*   pod poz. 185 – wstęp na imprezy sportowe,
*   pod poz. 186 – pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

Wnioskodawca nabywa wymienione usługi od podmiotów zajmujących się statutowo ich świadczeniem, tj. kin, teatrów, domów kultury, agencji artystycznych, ośrodków wypoczynkowych, klubów sportowych, ośrodków sportu i rekreacji, kupując bilety wstępu w stawce 8%. Zakupione bilety są następnie sprzedawane pracownikom firm obsługiwanych przez Wnioskodawcę bez marży, ale w stawce podstawowej VAT 23%.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca faktycznie świadczy usługi wpisane w ewidencji działalności gospodarczej o symbolu PKD 79.90.C: Pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej nie sklasyfikowana. Usługi te polegają na :
    *   Organizacji uczestnictwa w imprezach kulturalnych i rozrywkowych, w szczególności wstępu na widowiska artystyczne, cyrkowe i do obiektów kulturalnych, poprzez dystrybucję biletów i wejściówek.
    *   Organizacji usług związanych z rozrywką i rekreacją, w szczególności wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, do sal tanecznych, poprzez dystrybucje biletów i wejściówek
    *   Organizacji wstępu do muzeów, bibliotek, archiwów poprzez dystrybucję biletów i wejściówek.
    *   Organizacji wstępu na imprezy sportowe poprzez dystrybucję biletów i wejściówek.Organizacja wszelkich pozostałych usług związanych z rekreacją również prowadzona jest poprzez dystrybucję biletów wstępu i wejściówek.
2.  Bilety lub wejściówki, które Wnioskodawca sprzedaje uprawniają nabywców wyłącznie do biernego uczestnictwa poprzez wstęp do następujących obiektów:
    *   kina: oglądanie filmów,
    *   teatry: oglądanie spektakli,
    *   domy kultury: oglądanie przedstawień i występów,
    *   agencje artystyczne: oglądanie występów artystycznych,
    *   ośrodki wypoczynkowe: korzystanie z terenu i urządzeń obiektów przeznaczonych do wypoczynku,
    *   kluby sportowe: korzystanie z obiektów sportowych i urządzeń treningowych,
    *   ośrodki sportu i rekreacji: korzystanie z obiektów rekreacyjnych i sprzętu sportowo- rekreacyjnego.

We wszystkich przedstawionych przypadkach nabywcy występują w charakterze biernych i ostatecznych konsumentów usług wyłącznie w zakresie wstępu. Nie uprawiają sportu wyczynowego ani też nie występują na scenie jako artyści estradowi lub aktorzy teatralni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stosowanie przez Wnioskodawcę stawki podstawowej podatku od towarów i usług 23% przy odsprzedaży usług sportowo-rekreacyjnych zakupionych od dostawców w stawce preferencyjnych 8% jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będąc podmiotem bezpośrednio wytwarzającym wymienione w załączniku do ustawy usługi, na przykład: nie jest właścicielem lub najemcą kin, sal koncertowych, basenów, innych obiektów sportowych, i podobnych obiektów nie ma prawa do stosowania stawki preferencyjnej 8% przy odsprzedaży, odbiorcom: osobom fizycznym, usług opodatkowanych preferencyjnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe – w zakresie stawki podatku dla usługi polegającej na umożliwieniu skorzystania z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku oraz z obiektów sportowych i urządzeń treningowych,**
*   **nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku dla sprzedaży biletów wstępu (wejściówek) umożliwiających oglądanie filmów, spektakli, przedstawień i występów, występów artystycznych.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Analiza treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, wskazuje na bardzo szerokie pojęcie świadczenia usług obejmujące różnego rodzaju świadczenia nie będące dostawą towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W poz. 182 ww. załącznika nr 3 do ustawy, wskazano „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych.”

– bez względu na symbol PKWiU.

Natomiast w poz. 183 tegoż załącznika, wskazano „Usługi związane z rozrywka i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne” – bez względu na symbol PKWiU.

W poz. 184 ww. załącznika nr 3 wymieniono „Usługi bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W poz. 186 wspomnianego załącznika nr 3 do ustawy figurują „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wskazane powyżej usługi zostały objęte obniżoną do wysokości 8% stawką podatku jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011r. Nr 77/1) obowiązującego od dnia 1 lipca 2011r., usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę (art. 32 ust. 3 ww. rozporządzenia wykonawczego).

Zatem z ww. przepisów rozporządzenia Rady wynika, że świadczenie usług wstępu, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę obejmuje prawo wstępu na spektakle, występy cyrkowe, koncerty, wystawy, mecze, zawody, konferencje, seminaria.

Należy zauważyć, iż w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie definiuje się pojęcia „wstępu”. W konsekwencji należy sięgnąć do wykładni językowej, aby poznać jego znaczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl) pod pojęciem tym należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zgodnie z definicją słownikową „wstęp” należy rozumieć jako możliwość wejścia „gdzieś” co nie jest równoznaczne możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata (bilet, karnet) za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica co do zasady za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (bierne uczestnictwo). Zatem bilet wstępu, np. do klubu sportowego daje możliwość nie tylko wejścia do obiektu, ale przede wszystkim możliwość czynnego korzystania z dostępnych tam urządzeń.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca kupuje bilety wstępu ze stawką podatku VAT w wysokości 8% od kin, teatrów, domów kultury, agencji artystycznych, ośrodków wypoczynkowych, klubów sportowych, ośrodków sportu i rekreacji. Zakupione bilety sprzedaje pracownikom firm, które obsługuje bez marży, ale ze stawką podatku VAT w wysokości 23%. Bilety uprawniają nabywców, w przypadku biletu do kina – do oglądania filmów, teatrów – oglądanie spektakli, domów kultury – oglądanie przedstawień i występów, agencji artystycznych – oglądanie występów artystycznych, ośrodków wypoczynkowych – korzystanie z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku, klubów sportowych – korzystanie z obiektów sportowych i urządzeń treningowych.

Odnosząc opisany we wniosku stan faktyczny do przytoczonych przepisów prawa stwierdzić należy, że bilety wstępu do ośrodków wypoczynkowych czy klubów sportowych, na podstawie których klient ma prawo korzystania z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku, korzystania z obiektów sportowych i urządzeń treningowych nie są tożsame do „opłaty w zakresie wstępu”. Poniesienie opłaty za skorzystanie z urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku, czy też urządzeń treningowych, czy obiektów sportowych nie spowoduje, iż usługobiorca nabędzie jakiekolwiek „prawo wstępu”. W zamian za opłatę za bilet (wejściówkę) klient będzie miał prawo do skorzystania z terenu, urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku, urządzeń treningowych. Zatem wstęp do ośrodków wypoczynkowych czy klubów sportowych, ośrodków sportu i rekreacji nie uprawnia korzystającego do wstępu jedynie w sensie gdzieś, jak to ma miejsce m.in. w przypadku kupienia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne korzystanie ze znajdujących się tam urządzeń. Na tak ścisłą wykładnię pojęcia „wstępu” wskazuje użycie, w poz. 182, 183, 184 i 186 załącznika nr 3 do ustawy, słowa „wyłącznie”, którego znaczenie odnosi się do tych obiektów i stanów rzeczy, które są w nim wymienione (w przedmiotowej sprawie do „wstępu”). Opłata za bilet upoważnia klienta do czynnego korzystania z terenu, urządzeń znajdujących się w ośrodkach wypoczynkowych czy klubach sportowych i nie może być uznana za opłatę za wstęp lecz przede wszystkim za możliwość korzystania z dostępnych urządzeń. Bez znaczenia pozostaje tutaj, że ostateczny konsument usług nie uprawia sportu wyczynowego.

Zatem sprzedaż biletów uprawniających nie tylko do wstępu, ale jednocześnie do korzystania z terenu i urządzeń obiektów przeznaczonych do wypoczynku, korzystania z obiektów sportowych i urządzeń treningowych oraz korzystanie z obiektów rekreacyjnych i sprzętu sportowo-rekreacyjnego jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 23%.

Natomiast sprzedaż biletów do kina, teatrów, domów kultury, agencji artystycznych, które nie uprawniają do czynnego uczestnictwa, tylko do oglądania filmów, spektakli, przedstawień i występów, występów artystycznych jest opodatkowana stawką podatku określoną w art. 41 ust. 2 na podstawie poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w wysokości 8%.

Dodatkowo wskazać należy, że stawkę podatku określa w oparciu o obowiązujące przepisy podatnik świadczący usługi, czyli w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca dokonujący odsprzedaży biletów. W opisanej sytuacji Wnioskodawca odsprzedaje bilety, które kupił ze stawką 8%. Jednakże dla części ze świadczonych przez Wnioskodawcę usług prawidłowa stawka to stawka podatkowa w wysokości 23%. Zatem bez względu na fakt, iż bilety zostały zakupione ze stawką obniżoną 8%, Wnioskodawca winien zastosować stawkę właściwą.

Ponadto bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że Wnioskodawca nie jest podmiotem bezpośrednio wytwarzającym wymienione w załączniku do ustawy usługi, na przykład: nie jest właścicielem lub najemcą kin, sal koncertowych, basenów, innych obiektów sportowych, i podobnych obiektów, bowiem stawka w wysokości 8% wskazana w załączniku nr 3 do ustawy odnosi się do towarów i usług, a nie podmiotów dokonujących dostawy towarów czy świadczenia usług.

Zatem w przypadku usług wymienionych w poz. 182, 183, 184 i 186 załącznika nr 3 do ustawy stawka obniżona ma zastosowanie właśnie do tych usług bez względu na to kto świadczy te usługi czy jest to np. właściciel kina czy osoba, która nabywa bilety od właściciela kina, a następnie je odsprzedaje.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:

*   prawidłowe – w zakresie stawki podatku dla usługi polegającej na umożliwieniu skorzystania z terenu i urządzeń, obiektów przeznaczonych do wypoczynku oraz z obiektów sportowych i urządzeń treningowych, jednakże prawidłowość stanowiska w tej części nie wynika tak jak wskazał Wnioskodawca z faktu, iż nie jest On podmiotem bezpośrednio wytwarzającym wymienione w załączniku do ustawy usługi, na przykład: nie jest właścicielem lub najemcą kin, sal koncertowych, basenów, innych obiektów sportowych, i podobnych obiektów, lecz z faktu, że dla tych usług ustawodawca nie przewidział obniżonej stawki podatku.
*   nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku dla sprzedaży biletów wstępu (wejściówek) umożliwiających oglądanie filmów, spektakli, przedstawień i występów, występów artystycznych.

Dodatkowo należy zauważyć, że usługi związane z działalnością obiektów sportowych korzystają z obniżonej stawki 8%, na podstawie art. 146a pkt 2 w związku z art. 41 ust. 2 poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, pod warunkiem, że usługi te zostały sklasyfikowane do grupowania PKWiU 93.11.10.0. Jako, że Wnioskodawca w opisie zaistniałego stanu faktycznego nie wskazał dla świadczonych usług symbolu PKWiU 93.11.10.0, tut. organ przyjął, że takie usługi nie mają miejsca w przedmiotowej sprawie, a tym samym ww. przepis nie ma zastosowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym..

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta, 2a 43-300 Bielsko-Biała.