Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-116/12-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-30
Teza: Wnioskodawca nie może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2012r.
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pana Pawła Wojciechowskiego, przedstawione we wniosku, który wpłynął do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 09 lutego 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 lutego 2012 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego.

Ww. wniosek został przekazany do Biura Krajowej Informacji w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 09 lutego 2012r.), celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Wnioskodawca w dniu 1 czerwca 2011r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, polegającej na sprzedaży detalicznej przez internet oznaczonej wg PKD 2007 symbolem 4791Z i jednocześnie korzystał ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT Wnioskodawca utracił w dniu 17 października 2011r. w związku z przekroczeniem limitu obrotów w wysokości 87.945,00 zł obliczonego jako proporcja okresu prowadzonej działalności do rocznego limitu 150.000,00 zł. Wartość sprzedaży firmy Wnioskodawcy w roku 2011 wyniosła 125.651,25 zł, a więc Wnioskodawca nie przekroczył limitu 150.000,00 zł.

W roku 2012 Wnioskodawca chciał ponownie skorzystać ze zwolnienia w VAT, złożył w Urzędzie Skarbowym zawiadomienie, iż zamierza skorzystać ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wraz z aktualizacją zgłoszenia VAT-R i otrzymał telefoniczną informację, że nie może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca w roku 2012 może korzystać ze zwolnienia podmiotowego w VAT do momentu przekroczenia kwoty 150.000,00 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, działając zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666) oraz w oparciu o art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, spełnił warunki do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w VAT na rok 2012.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Z art. 113 ust. 10 ustawy wynika, że jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik może skorzystać z ponownego zwolnienia od podatku w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

*   od chwili utraty prawa do zwolnienia lub rezygnacji z niego, musi upłynąć okres jednego roku, licząc od końca roku, w którym podatnik utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował,

*   podatnik w poprzednim roku podatkowym nie przekroczył określonej wartości sprzedaży, definiowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy;

*   podatnik nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy oraz w załączniku wydanym na podstawie § 27 rozporządzenia.

Art. 96 ustawy o podatku od towarów i usług reguluje kwestie związane z rejestracją podatników. Zgodnie z art. 96 ust. 1, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Natomiast w myśl art. 96 ust. 12, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 1 czerwca 2011r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, polegającej na sprzedaży detalicznej przez internet oznaczonej wg PKD 2007 symbolem 4791Z i jednocześnie korzystał ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT Wnioskodawca utracił w dniu 17 października 2011r. w związku z przekroczeniem limitu obrotów w wysokości 87.945,00 zł obliczonego jako proporcja okresu prowadzonej działalności do rocznego limitu 150.000,00 zł. Wartość sprzedaży firmy Wnioskodawcy w roku 2011 wyniosła 125.651,25 zł, a więc Wnioskodawca nie przekroczył limitu 150.000,00 zł.

Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, że w roku 2011 Wnioskodawca nie przekroczył kwoty 150.000 zł, wynikającej z art. 113 ust. 1 ustawy. Istotne jest, że w roku 2011 (18 października) Wnioskodawca przekroczył kwotę uprawniającą Go do korzystania z tego zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, obliczoną jako proporcja okresu prowadzonej działalności do rocznego limitu 150.000,00 zł.

Zatem od 1 stycznia 2012r. Wnioskodawca nie mógł ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, ponieważ nie spełnił warunku wynikającego z treści przepisu art. 113 ustawy, tj. ponieważ od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku, tj. od końca roku 2011, nie upłynął okres jednego roku.

Ponowny wybór zwolnienia będzie ewentualnie możliwy od dnia 1 stycznia 2013r., o ile Wnioskodawca spełni warunki wynikające z treści art. 113 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2012r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.