Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-396/12/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-10
Teza: Opodatkowanie usług dowozu dzieci świadczonych na rzecz wskazanych podmiotów
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; gmina; jednostka-jednostka budżetowa; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2012 r. (data wpływu 2 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 6 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług transportu świadczonych na rzecz wskazanych podmiotów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 6 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług transportu świadczonych na rzecz wskazanych podmiotów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, zgodnie z nowym statutem z dnia 25 listopada 2011 r., jako uzupełniający cel działalności prowadzi transport w zakresie niezbędnym do realizacji celów statutowych oraz celów edukacyjno-oświatowych. Wnioskodawca nie prowadzi usług transportowych dla osób fizycznych, a jedynie dla Urzędu Gminy i jednostek jej podległych. Wnioskodawca zajmuje się dowozem dzieci do szkół i na imprezy okolicznościowe.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, a organizatorem – jednostka samorządu terytorialnego (Gmina). Podstawowym celem statutowym Wnioskodawcy jest organizowanie działalności kulturalnej na terenie Gminy. Zgodnie ze statutem (§ 1 pkt 5) Wnioskodawca posiada osobowość prawną, jednak nie jest instytucją zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora (jednostka samorządu terytorialnego). Wnioskodawca z dniem 25 listopada 2011 r. został wpisany do rejestru samorządowych instytucji kultury prowadzonego przez Gminę.

Biblioteka Publiczna, podobnie jak Wnioskodawca, jest samorządową instytucją kultury, wpisaną do rejestru samorządowych instytucji kultury prowadzonego przez Gminę.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie ze statutem (§ 2 pkt 2) uzupełniającym celem jest prowadzenie transportu w zakresie, w jakim jest on niezbędny do realizacji celów statutowych oraz celów edukacyjno-oświatowych. Zgodnie z celem głównym Wnioskodawca organizuje działalność kulturalną, polegającą na zaspokajaniu potrzeb kulturalnych ludności, głównie mieszkańców Gminy. Działalność ta nie stanowi działalności gospodarczej i nie jest nastawiona na osiąganie zysku (§ 2 pkt 3 statutu). Usługi komunikacji miejskiej polegają na wykonywaniu usług dla wszystkich mieszkańców, a nie jak w przypadku Wnioskodawcy w zawężonym zakresie, tj. do realizacji celów statutowych oraz celów edukacyjno-oświatowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, bez względu dla jakiej jednostki podległej Urzędowi Gminy świadczy usługi transportowe, powinien opodatkować usługi dowozu dzieci stawką 8% przy symbolu PKWIU 49.39, czy powinien rozdzielić – dla instytucji kultury i jednostek budżetowych powinien świadczyć usługi ze stawką zwolnioną VAT, a dla „Urzędu Gminy będącego jednostką samorządu terytorialnego” ze stawką 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

*   za usługi dowozu dzieci świadczone na rzecz Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego, Zespołu Szkół – będących jednostkami budżetowymi podległymi Urzędowi Gminy (jednostki te są zwolnione od podatku VAT) Wnioskodawca wystawia faktury, nienaliczając podatku VAT;
*   takie same stanowisko Wnioskodawca przedstawia dla usług świadczonych dla Biblioteki Publicznej, która jest instytucją kultury powołaną przez Urząd Gminy;
*   usługi dowozu świadczone dla „Urzędu Gminy będącej jednostką samorządu terytorialnego” Wnioskodawca opodatkowuje stawką VAT 8% (symbol PKWIU 49.39).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a tej ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne lub możliwość stosowania zwolnień podatkowych.

Stosownie do § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

*   z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej, nie definiują jednakże terminów „jednostka budżetowa” i „samorządowy zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się regulacjami zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

W świetle art. 9 tej ustawy, sektor finansów publicznych tworzą m.in.:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe;
4.  samorządowe zakłady budżetowe;

(…)

13)państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Jak wynika z art. 14 ww. ustawy zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie:

1.  gospodarki mieszkaniowej i gospodarowania lokalami użytkowymi,
2.  dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, ,
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, ,
4.  lokalnego transportu zbiorowego,
5.  targowisk i hal targowych, ,
6.  zieleni gminnej i zadrzewień, ,
7.  kultury fizycznej i sportu, w tym utrzymywania terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, 7a) pomocy społecznej, reintegracji zawodowej i społecznej oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, ,
8.  utrzymywania różnych gatunków egzotycznych i krajowych zwierząt, w tym w szczególności prowadzenia hodowli zwierząt zagrożonych wyginięciem, w celu ich ochrony poza miejscem naturalnego występowania
9.  cmentarzy,

*   mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe.

Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 tej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 1991 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 33 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy.

Jak wynika z powyższego, urząd gminy jest zorganizowanym zespołem osób i środków, służebnym wobec jednostki samorządu terytorialnego. Urząd gminy jako jednostka pomocnicza służy realizowaniu zadań gminy oraz obsługuje gminę w aspekcie techniczno-organizacyjnym. Mając na uwadze nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu ją obsługującego należy stwierdzić, że również na gruncie podatku od towarów i usług nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. To gmina, jako podmiot posiadający zdolność do czynności prawnych, jest stroną stosunków zobowiązaniowych. Zatem każde działanie realizowane przez urząd gminy nie będzie w istocie jego działaniem o charakterze samoistnym, lecz działaniem samej gminy.

Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru prowadzonego przez Gminę, jako uzupełniający cel działalności wykonuje dowóz dzieci do szkół i na imprezy okolicznościowe. Wnioskodawca nie świadczy usług komunikacji miejskiej. Opisane usługi transportowe wykonuje na rzecz:

*   Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego i Zespołu Szkół (jednostek budżetowych),
*   Biblioteki Publicznej (samorządowej instytucji kultury),
*   Urzędu Gminy (Gminy jako jednostki samorządu terytorialnego).

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy zauważyć, że zwolnieniem przewidzianym przez normodawcę w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., objęte jest świadczenie usług pomiędzy jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi. Skoro – jak wynika z wniosku – Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w § 13 ust. 1 pkt 13, regulacja ta nie ma zastosowania w przypadku świadczenia usług transportowych na rzecz wszystkich ww. podmiotów z przyczyn o charakterze podmiotowym.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 157 wskazano na „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany” (PKWiU 49.39).

We wniosku Wnioskodawca wskazał, że usługi transportowe świadczone na rzecz wymienionych podmiotów sklasyfikowane są w PKWiU w grupowaniu 49.39.

W związku z tym, świadczone przez Wnioskodawcę usługi dowozu dzieci wykonywane na rzecz wskazanych podmiotów, sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 49.39, są opodatkowane stawką podatku w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 i poz. 157 załącznika nr 3 do ustawy, pod warunkiem że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać je za nieprawidłowe.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej we wniosku klasyfikacji usługi do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane w złożonym wniosku.

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.