Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-296/13-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-23
Teza: Zakres ustalenia określenia źródła przychodu oraz momentu jego uzyskania z tytułu udziału we wspólnym przedsięwzięciu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; przychód; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 27.02.2013 r. (data wpływu 15.03.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia określenia źródła przychodu oraz momentu jego uzyskania z tytułu udziału we wspólnym przedsięwzięciu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.03.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia określenia źródła przychodu oraz momentu jego uzyskania z tytułu udziału we wspólnym przedsięwzięciu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 15.02.2011 r. Wnioskodawczyni, będąca osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej podpisała z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą (dalej przedsiębiorca) umowę wspólnego przedsięwzięcia.

W imieniu obojga wspólników działać będzie przedsiębiorca Wnioskodawczyni nie prowadzi spraw przedsiębiorstwa nie uczestniczy aktywnie w działalności przedsiębiorcy.

W ramach umowy Wnioskodawczyni wniosła określony wkład pieniężny na wspólne przedsięwzięcie tj. wybudowanie i użytkowanie elektrowni wiatrowej.

Rozliczenie i wypłata przypadającej na Wnioskodawczynię części zysku nastąpi raz w roku w styczniu roku następnego, po przedstawieniu przez przedsiębiorcę rozliczenia za rok poprzedni. Zgodnie z zawartą umową dochody uzyskane ze wspólnego przedsięwzięcia zostaną podzielone pomiędzy Strony umowy w sposób określony w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. przy czym strony umowy ustalają że przychody i koszty a także zysk uzyskany ze wspólnego przedsięwzięcia zostanie podzielony pomiędzy Wnioskodawczynię i przedsiębiorcę w częściach równych. W takich samych proporcjach Strony pokryją straty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zarejestrowania się jako przedsiębiorca z tytułu udziału w zyskach we wspólnym przedsięwzięciu?
2.  Czy przychód otrzymany przez wnioskodawczynię ze wspólnego przedsięwzięcia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych według skali podatkowej?
3.  Czy przychód ten podlega opodatkowaniu w momencie otrzymania tych środków przez Wnioskodawczynię?

Odpowiedź na pytanie Nr 2 i 3 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie Nr 1 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy przychód otrzymywany przez wspólnika z tytułu wspólnego przedsięwzięcia należy zaliczyć do przychodów wspólnika zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować według skali podatkowej 18% lub 32%.

Przychód ten podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dniu otrzymania kwoty wynikającej z rozliczenia umowy wspólnego przedsięwzięcia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, na gruncie przepisów podatkowych, do powyższej umowy należy zastosować przepis art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, których dochód podlega opodatkowaniu wg skali o której mowa w art. 27 ust. 1.

W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Po dokonaniu podziału kosztów i przychodów u przedsiębiorcy jak i u Wnioskodawczyni jako wspólnika należy opodatkować tylko tą część dochodu która przypada proporcjonalnie na każdą ze stron umowy.

W przypadku, gdy wspólnikiem wspólnego przedsięwzięcia jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, wnosi tylko wkład do tego przedsięwzięcia nie uczestnicząc aktywnie w działalności przedsiębiorstwa to nie jest zobowiązana zarejestrować się jako przedsiębiorca. Tytułem prawnym uzyskania korzyści majątkowej przez Wnioskodawczynię nie jest posiadany udział w kapitale przedsiębiorcy ale zawarta umowa cywilnoprawna wspólnego przedsięwzięcia. Powyższy przychód należy zakwalifikować zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze wspólnego przedsięwzięcia opodatkowany wg skali podatkowej. Zgodnie z art. 14 ust. le ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli strony ustalą że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego, określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Jednocześnie z uwagi na rodzaj działalności prowadzonej we wspólnym przedsięwzięciu, tj. sprzedaż energii elektrycznej, zgodnie z art. 14 ust. lh, przepis ust. le stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu partycypacji w przychodach i kosztach przedsiębiorcy określony proporcjonalnie do udziału w zysku, na podstawie umowy wspólnego przedsięwzięcia będzie przychodem z tego wspólnego przedsięwzięcia opodatkowanym na zasadach ogólnych wg skali podatkowej.

Przychód ten, w oparciu o przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstanie w dniu, w którym Wnioskodawczyni otrzyma należną jej część zysku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje za nieprawidłowe.

Zasadę swobody umów przewiduje art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl ww. przepisu strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z zasady tej wynika możliwość zawierania tzw. „umów nienazwanych”, tj. nieuregulowanych w ww. Kodeksie (określanym w dalszej części skrótem k.c.). Pamiętać przy tym należy, iż treść dozwolonej umowy przez prawo wyznaczają postanowienia art. 56 i 58 k.c.

Zgodnie z art. 56 k.c. czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów.

Z uwagi na brak ustawowych uregulowań umowy wspólnego przedsięwzięcia stwierdzić należy, iż umowa ta jest jedną z tzw. umów nienazwanych. Zauważyć przy tym należy, iż o rodzaju zawartej umowy nie decyduje nadana jej przez strony nazwa lecz treść złożonych przy jej zawieraniu oświadczeń woli.

Za wspólne przedsięwzięcie należy uznać wszelkiego rodzaju projekty, których realizacja oraz udział w przyszłych zyskach wiąże się z udziałem co najmniej dwóch podmiotów, a które jednocześnie nie łączą się z zawiązaniem formalnej struktury organizacyjnej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni, będąca osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej podpisała z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą umowę wspólnego przedsięwzięcia. W ramach umowy Wnioskodawczyni wniosła określony wkład pieniężny na wspólne przedsięwzięcie. Rozliczenie i wypłata przypadającej na Wnioskodawczynię części zysku nastąpi raz w roku w styczniu roku następnego, po przedstawieniu przez przedsiębiorcę rozliczenia za rok poprzedni.

Ponieważ dopuszczalne jest stosowanie do umów nienazwanych przepisów o umowach nazwanych, wprost lub przez analogię, w zależności od celu umowy nienazwanej i podobieństwa tego celu do umowy nazwanej, właściwym jest potraktowanie wniesienia wkładu przez Wnioskodawczynię jako udzielenie pożyczki jeżeli przedmiotem wkładu są pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku - na co wskazuje treść art. 720 k.c. Przekazanie przedmiotu wkładu i późniejszy jego zwrot nie stanowi dochodu Wnioskodawczyni. Za dochód taki należy uważać jedynie udział w zysku przedsiębiorcy.

W związku z tym, iż Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, udział w zysku przedsiębiorcy należy zakwalifikować jako przychód z tytułu odsetek od pożyczek, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Przychodów z uzyskanych odsetek od pożyczek nie łączy się z przychodem z innych źródeł.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy stroną umowy wspólnego przedsięwzięcia jest osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej udział w zyskach spółki zakwalifikować należy jako przychód z kapitałów pieniężnych.

Od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a (art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Przy czym, zgodnie z art. 30a ust. 6 ww. ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a i 5d (nie mającego zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Obowiązki płatnika w tym zakresie regulują przepisy art. 41 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym id osób fizycznych.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy o których mowa w art. 41 ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej) są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż udział w zysku przedsiębiorcy należy zakwalifikować jako przychód z tytułu odsetek od pożyczek. Przychód ten podlega opodatkowaniu w chwili postawienia do dyspozycji środków pieniężnych. Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do uiszczenia podatku samodzielnie lecz za pośrednictwem płatnika.

A zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.