Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.436.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Brak możliwości opodatkowania dochodów z kwalifikowanych
praw własności intelektualnej preferencyjną stawką
podatkową (opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania
    dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan 3
    września 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 25 września 2014
    roku (z datą zawieszenia działalności gospodarczej 1 września 2022 roku) pod firmą A,
    prowadzoną pod adresem ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i
    numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od
    samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2021 poz. 1128 ze zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek
    liniowy 19%.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Przedstawiony stan faktyczny obejmuje okres od
    początku 2019 roku, do daty zawieszenia działalności gospodarczej, tj. 1 września 2022
    roku. W tych latach podatkowych Wnioskodawca był opodatkowany podatkiem liniowym.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wnoszenie wkładu twórczego w
    wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty
    informatyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie
    po wytworzenie modeli 3D części i komponentów do pojazdów mechanicznych przy
    wykorzystaniu specjalistycznego oprogramowania (...). Zlecenia informatyczne
    realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie
    są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany
    sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje
    możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a
    Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Wnioskodawca tworzy modele 3D za pomocą programu (...). Tworzone modele 3D są u
    klientów bezpośrednio wyeksportowane do formatu (...) na oprogramowanie dla

    komputera w obrabiarce CNC lub drukarce 3D. Oprogramowanie to zapisane jest w języku
    programowania (...). Program ten jest wgrywany np. w postaci pliku txt do komputera, np.
    obrabiarki CNC lub drukarki 3D.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    · tworzy matematyczne opisy powierzchni w specjalistycznym oprogramowaniu, na której
      bazują programy do komputerowego sterowania urządzeń numerycznych;
    · tworzy matematyczne opisy powierzchni w specjalistycznym oprogramowaniu, które
      tworzą fundamenty pod aplikację, programy i systemy służące do tworzenia nowej lub
      zwiększenia funkcjonalności istniejącej maszyny.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021
    r. poz. 106 z późn. zm. - dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie program
    komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując
    interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z
    oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym
    przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa” (wyr. SA w
      Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubL; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157
      /12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność tworzonego programu. Pracując nad danym
    oprogramowaniem Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną

    aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących
    programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania tworzonych
    przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują w szczególności
    tworzenie matematycznych opisów powierzchni, które przy pomocy odpowiedniego
    oprogramowania są przekształcane na kod źródłowy (...).
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiedniego oprogramowania), zaplanowanie prac,
    weryfikacja czy wytworzony model spełnia pierwotne założenia, zakończenie prac.
    W zakresie odpowiednich technologii i oprogramowania Wnioskodawca pracuje głównie w
    programie do projektowania 3D (...).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia informatyczne. Każdy program
    zaprojektowany przez Wnioskodawcę jest wynikiem jego twórczej inwencji i jest tworzony
    od zera, zgodnie ze specyfiką techniczną modelu pojazdu, dla którego dany komponent
    będzie wytwarzany. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej tworzy nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc
    to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy projektowaniu programu
    jest jego wiedza o projektowaniu 3D, z zakresu fizyki i technologii informatycznych oraz o
    narzędziach informatycznych, zarówno występujących w ogólnym stanie nauki, jak i tych
    wykorzystywanych bezpośrednio w projektowaniu 3D oraz konwersji zapisów
    matematycznych na kod źródłowy. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa
    autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych części, co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych
    i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest
    on twórcą utworów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innej części lub
    spełniającej tę samą funkcję jednak w odniesieniu do innego modelu pojazdu (inny wygląd
    i specyfikacje techniczne).
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w związku
    ze świadczonymi usługami przenoszone są wszelkie prawa autorskie do powstałych
    utworów w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności są
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na

    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wnoszeniu
    wkładu twórczego w wytwarzanie programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów:
    a) Koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis.
      Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac związanych z tworzeniem oprogramowania, co przekłada
      się na jakość tworzonego programu komputerowego, również należy podkreślić, że
      prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
      Natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi
      IP Box (zasięgnięcie porady prawnej). W tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej.
    b) Koszty amortyzacji i użytkowania samochodu - koszty związane z amortyzacją oraz
      użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego programu, czy do specjalistycznego
      sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń informatycznych. Podkreślić należy, iż
      koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Pod tym pojęciem
      Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na zakup samochodu, paliwo,
      ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych.
    c) Koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura. Odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala
      zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na odpowiednie
      wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez
      niego działalności gospodarczej. Pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
      artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła,
      tonerów do drukarki, papieru, długopisów.
    d) Koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - zakup sprzętu
      komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia
      działalności gospodarczej w zakresie tworzenia oprogramowania. Realizacja zleceń
      informatycznych zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu
      komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy
      każdej osoby zajmującej się tworzeniem programów komputerowych, natomiast
      pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej
      efekty. Przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez
      Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem
      programów komputerowych. Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu
      sprzętu komputerowego i elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki,
      modem, router, ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, mysz do
      komputera, serwery.
    e) Koszty zakupu licencji na oprogramowanie - najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy. Poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku.

    f) Koszty związane z wyjazdami służbowymi - Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
      wyznaczonego przez Kontrahenta miejsca. Są one konieczne z punktu widzenia
      działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż Wnioskodawca
      współpracuje bezpośrednio z podmiotami zagranicznymi (Niemcy).
    g) Koszt usług telekomunikacyjnych - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania, dostosowaniu
      go do oczekiwań klienta. Natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy
      szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy jako osoby
      wytwarzającej oprogramowanie, m.in. umożliwia zdalny i szybki kontakt z klientem,
      pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, szybkie dzielenie się
      efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych. Stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
      wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. W procesie tworzenia
      oprogramowania, Wnioskodawca wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie i
      przesyłanie efektów do klienta nie byłoby możliwe bez Internetu. W świetle
      powyższego, Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu
      komputerowego i elektronicznego z siecią internetową.
    h) Składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia opisanych we wniosku usług. Nie można
      również zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie
      środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez
      Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    i) Wynagrodzenie pracowników i zleceniobiorców - Wnioskodawca zatrudnia osoby
      zajmujące się tworzeniem oprogramowania na umowie o pracę oraz na podstawie
      umów cywilnoprawnych (zawieranych prywatnie, a nie w ramach działalności
      gospodarczej osoby zatrudnionej). Są to również koszty związane bezpośrednio z
      wytwarzaniem programów komputerowych.
    Od 1 stycznia 2019 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstają programy
    komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o
    PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę
    jako twórcy o indywidualnym charakterze.

    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych we wskazanych przepisach jest także
    utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi
    są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa” (wyr. SA w
      Łodzi z 4.2.2010 r, I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Efekty prac Wnioskodawcy wpisują się w powyżej wskazane definicje. Wszystkie czynności,
    które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania modeli 3D poprzez wykonywanie
    matematycznych opisów powierzchni, prowadzą do powstania utworów (odrębnych
    programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są autorskie prawa majątkowe.
    Modele 3D prezentowane są w postaci matematycznej i stanowią swoistą dokumentację
    techniczną dla poszczególnych części do pojazdów, które projektowane są przez
    Wnioskodawcę. Na podstawie modelu 3D i przy pomocy odpowiedniego oprogramowania
    generowany jest automatycznie kod źródłowy w języku (...).
    Przykładowe nazwy zleceń, które otrzymuje Wnioskodawca:
    (...)
    Tworzone przez Wnioskodawcę modele 3D są w pełni parametryczne i na każdym etapie
    procesu tworzenia edytowalne. Przeznaczone są do bezpośredniego przetwarzania i
    wyeksportowania na oprogramowanie dla komputera w obrabiarce CNC lub drukarki 3D.
    Oprogramowanie to zapisane jest w języku programowania (...). Program jest wgrywany,
    np. w postaci pliku txt do komputera, np. obrabiarki CNC lub drukarki 3D w celu, np.
    frezowania matrycy dla formy wtryskowej lub wydrukowania prototypów w celu
    weryfikacji funkcjonalności.
    (...)
    Zagadnienie to przyczyniło się i w dalszym ciągu przyczynia się do całkiem nowych wyzwań
    oraz potrzeb wprowadzania innowacji w działalności Wnioskodawcy.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku:
    (...)

    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy modele 3D podejmowana jest w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem określonych do osiągnięcia
    celów. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do współpracy, którą
    zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
    Systematyczność prowadzonych prac - prace realizowane są w sposób zapewniający
    dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia oprogramowania spełniającego
    oczekiwane wymagania), przy czym harmonogram ustala każdorazowo we własnym
    zakresie Wnioskodawca. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a
    wynika z praktyki Wnioskodawcy, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać
    każdorazowo zrealizowane, żeby wytworzyć kompletne i działające rozwiązanie, możliwe
    do zaimplementowania w maszynach produkcyjnych (wiąże się to ściśle z pojęciem
    działania zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    Cele i wymagania są zwykle narzucane z góry przez konkretnych klientów, którzy oczekują,
    aby produkt był zgodny z ich zamysłem i przepisami narzucanymi przez poszczególne
    kraje, w których będzie sprzedawany produkt końcowy. Cele i wymagania są przyjmowane
    przez Wnioskodawcę. W dalszej kolejności Wnioskodawca podejmuje wszelkie niezbędne
    działania, żeby te cele osiągnąć. Cele dotyczą w przeważającej mierze sprostania
    wymaganiom technicznym i formalnym dotyczącym np. standardów bezpieczeństwa,
    które zaprojektowana część powinna spełniać. W zasadzie można przyjąć, że za każdym
    razem główny cel jest ten sam - stworzenie oprogramowania, które pozwoli na sprawne i
    bezbłędnie wytworzenie zaplanowanych części, zgodnych z przyjętymi założeniami, celami
    oraz wymogami.
    (...)
    Cele jakie zostały osiągnięte – Wnioskodawcy udało się mimo wielu wymagań i wyzwań
    zakończyć projekty z sukcesem i w związku z tym np.:
    Wnioskodawca tworzył, dysponując swoją wiedzą, doświadczeniem oraz sprzętem
    komputerowym. W pracach brały również udział osoby zatrudnione w firmie
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca działa zgodnie z harmonogramem prac, który wytycza klient. Cały projekt
    jest podzielony na części, gdzie każda część ma określoną swoją datę końcową do której
    konieczne jest oddanie klientowi pewnego zasobu prac. Ze względu na potrzeby symulacji
    i walidacji poszczególnych etapów prac, ważne jest zachowanie terminów.
    Przykładowy harmonogram dla projektu (...)
    W projektach w latach 2019-2022 prace były wykonywane na podstawie harmonogramów,
    w podobny sposób ukształtowanych. Dzięki temu klient mógł również terminowo
    realizować swoje cele, w taki sposób, aby samochód wszedł na rynek w założonym czasie.
    Wykonując zlecenia według takiego harmonogramu, Wnioskodawca podejmuje kolejne
    czynności zmierzające do wytworzenia rozwiązania, które to ma wypełniać wszelkie
    zaplanowane wymagania, założenia i cele.
    Wnioskodawca korzysta z wiedzy z zakresu mechaniki i budowy maszyn, informatyki, fizyki
    oraz znajomości branży samochodowej, którą nabył podczas studiów inżynierskich oraz
    magisterskich na Politechnice (...), w trakcie praktyk i zatrudnienia w firmach związanych z
    branżą samochodową w Niemczech oraz wykonania zleceń dla branży samochodowej od
    momentu założenia działalności gospodarczej w 2014 roku.
    Produkty, usługi, procesy, które oferował Wnioskodawca dotychczas w swojej działalności
    to - tworzenie modeli 3D za pomocą programów do tego przeznaczonych, które są
    następnie wyeksportowane do formatu (...).

    Produkty są tworzone na podstawie wiedzy z dziedziny mechaniki i budowy maszyn,
    informatyki, fizyki oraz znajomości branży samochodowej. Wnioskodawca ukończył studia
    inżynierskie oraz magisterskie na Politechnice (...), następnie pracował w firmie (...) w
    Niemczech. Podczas pracy w tej firmie Wnioskodawca wielokrotnie był w centrach
    badawczo-rozwojowych, takich jak (...).
    Od 2014 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z branżą
    samochodową w której wykonuje wiele zleceń dla klientów: (...).
    Plany Wnioskodawcy – (...).
    Sposób realizacji zaplanowanego przedsięwzięcia - na podstawie konkretnego zlecenia
    oraz wiedzy technicznej, wraz z grupą osób zatrudnionych Wnioskodawca tworzy krok po
    kroku modele 3D zgodnie z harmonogramem czasowym przesłanym przez klienta. Prace
    wykonane są zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy oraz pod jego nadzorem.
    Efekt działań - (...).
    Wnioskodawca w ramach umów zobowiązał się do tworzenia modeli 3D, które są
    eksportowalne do postaci kodu źródłowego. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć
    tylko te dochody, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów
    komputerowych (osiągane wyłącznie z tytułu udzielenia Klientowi bezterminowego prawa
    do programu komputerowego). Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu
    dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    modeli 3D, zlecane przez kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych
    programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
    Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są modele 3D zawsze są utwory
    w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności analitycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    kontrahenta.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem, strony ustaliły, iż kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    - z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
      2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie;
    - z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.

    Wydatki na usługi księgowe, doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Konkretne wydatki to: koszt księgowości, wraz z usługami
    kadrowymi; usługi doradcy podatkowego oraz radcy prawnego.
    Wydatek - koszty zakupu „licencji na oprogramowania” - dotyczy następujących
    programów:
    (...)
    Programy (...) bezpośrednio służą do tworzenia modeli 3D. Aplikacje do tworzenia stron
    internetowych służą do tworzenia i aktualizacji strony internetowej Wnioskodawcy.
    Aplikacje (...) służą do bieżącej pracy, przechowywania części danych, komunikacji z
    klientem, itp. Programy antywirusowe służą do poprawnego działania komputera. Żaden z
    wyżej wskazanych wydatków nie stanowi nabycia, o którym mowa w lit. b. c i d wskaźnika
    nexus.
    Zleceniobiorcy zajmują się również tworzeniem modeli 3D w programach (...) pod
    nadzorem Wnioskodawcy i na podstawie jego wytycznych. Prace zleceniobiorców są
    wprawdzie bezpośrednio związane z działalnością polegającą na tworzeniu modeli 3D we
    wskazanych programach, jednak są to wyłącznie prace techniczne. Bezpośrednim twórcą i
    pomysłodawcą wszelkich innowacyjnych rozwiązań jest Wnioskodawca, a zleceniobiorcy
    realizują jedynie wskazane przez Wnioskodawcę czynności informatyczne polegające na
    stworzeniu modelu 3D zgodnie z wizją Wnioskodawcy. Wyłącznym właścicielem autorskich
    praw majątkowych do programu komputerowego jest Wnioskodawca.
    Przez część, o której mowa w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nie rozumie części
    oprogramowania, tylko część do samochodu, która zostanie wytworzona wskutek
    zaimplementowania oprogramowania Wnioskodawcy do odpowiedniej maszyny
    produkcyjnej klienta.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        g) koszt usług telekomunikacyjnych,
        h) składki na ubezpieczenia społeczne,
        i) wynagrodzenie pracowników, zleceniobiorców
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia

      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od
      potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w
      sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej projekty, na
    podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność powstającego programu
    oraz wytwarzanych przy jego pomocy komponentów. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi
    informatycznych, fizyki oraz matematyki do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności

    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem
    posiadając nakreślony cel, którym jest powstanie oprogramowania rozwiązującego
    problemy nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca
    prowadzi pracę według harmonogramu. Wytwarzanie oprogramowania wymaga wielu
    składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą tworzy to naturalny
    dla branży harmonogram prac, postępując wedle którego wytworzenie programu jest
    możliwe.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi technologiami
    wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne modele w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    tworzone przez niego na rzecz Kontrahentów pozwalały na przeniesienie zupełnie nowych
    modelów niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej, do postaci fizycznej,
    możliwej do zaimplementowania w konstrukcji pojazdu. Zdaniem Wnioskodawcy,
    tworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności, jak i jego Kontrahenta. Jak
    wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,

    Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP. Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach
    wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta
    wytworzone programy oraz majątkowe prawa autorskie do tychże programów. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego. Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych
    do wytworzonego oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 / a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    g) koszt usług telekomunikacyjnych,
    h) składki na ubezpieczenia społeczne,
    i) wynagrodzenie pracowników, zleceniobiorców.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego

    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W związku z tym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 za zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści wniosku wynika, że realizuje Pan projekty informatyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, po wytworzenie modeli 3D części i
    komponentów do pojazdów mechanicznych przy wykorzystaniu specjalistycznego
    oprogramowania.
    Tworzy Pan modele 3D za pomocą programu (...). Tworzone modele 3D są u klientów
    bezpośrednio wyeksportowane do formatu (...) na oprogramowanie dla komputera w
    obrabiarce CNC lub drukarce 3D. Oprogramowanie to zapisane jest w języku
    programowania (...). Program ten jest wgrywany np. w postaci pliku txt do komputera, np.
    obrabiarki CNC lub drukarki 3D.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może

    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku podkreślił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej
    nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana,
    jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Działalność, w ramach której Pan tworzy ma charakter twórczy o indywidualnym
    charakterze. Efekty Pana pracy są wynikiem jego twórczej inwencji i są tworzone od zera,
    zgodnie ze specyfiką techniczną modelu pojazdu, dla którego dany komponent będzie
    wytwarzany.
    Efekty Pana pracy opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują w
    szczególności tworzenie matematycznych opisów powierzchni, które przy pomocy
    odpowiedniego oprogramowania są automatycznie przekształcane na kod źródłowy (...).
    Wskazał Pan, że nowy projekt wiąże się z nowymi koncepcjami i tworzeniem nowych
    rozwiązań. Każdy projekt jest inny, dotyczy innego modelu samochodu i są wyznaczone
    inne założenia, które podczas tworzenia modeli 3D należy spełnić. (...).
    Efektem Pana prac, którym są modele 3D, zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności analitycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

    W treści wniosku zaznaczył Pan, że działalność, w ramach której tworzy modele 3D
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów.
    Ponadto zobowiązany jest Pan, w ramach danej umowy, do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
    Systematyczność prowadzonych prac polega na tym, że prace realizowane są w sposób
    zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu, harmonogram ustala Pan każdorazowo
    we własnym zakresie. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z
    Pana praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo zrealizowane,
    żeby wytworzyć kompletne i działające rozwiązanie, możliwe do zaimplementowania w
    maszynach produkcyjnych (wiąże się to ściśle z pojęciem działania zaplanowanego,
    uporządkowanego i metodycznego).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje przy projektowaniu programu jest jego wiedza o
    projektowaniu 3D, z zakresu fizyki i technologii informatycznych oraz o narzędziach
    informatycznych, zarówno występujących w ogólnym stanie nauki, jak i tych
    wykorzystywanych bezpośrednio w projektowaniu 3D oraz konwersji zapisów
    matematycznych na kod źródłowy.
    Z opisu sprawy wynika ponadto, że pracuje Pan głównie w programie do projektowania
    3D (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań. Zatem powyższe
    pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność w zakresie tworzenia modeli 3D spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym w tym zakresie (odnoszącym się do pytania nr 1) Pana stanowisko jest
    prawidłowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w
    warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak wynika z treści wniosku, tworzy Pan modele 3D części i komponentów do pojazdów
    mechanicznych za pomocą programu (...). Tworzone modele 3D są u klientów
    bezpośrednio wyeksportowane do formatu (...) na oprogramowanie dla komputera w
    obrabiarce CNC lub drukarce 3D. Oprogramowanie to automatycznie zapisane jest w
    języku programowania (...). Program ten jest wgrywany, np. w postaci pliku txt do
    komputera, np. obrabiarki CNC lub drukarki 3D.
    Realizuje Pan zlecenia na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    · tworzy matematyczne opisy powierzchni w specjalistycznym oprogramowaniu, na której
      bazują programy do komputerowego sterowania urządzeń numerycznych;
    · tworzy matematyczne opisy powierzchni w specjalistycznym oprogramowaniu, które
      tworzą fundamenty pod aplikację, programy i systemy służące do tworzenia nowej lub
      zwiększenia funkcjonalności istniejącej maszyny.
    Wskazał Pan, że program do projektowania 3D (...).
    Wskazać trzeba, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia
    przy spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
      m.in. autorskie prawo do programu komputerowego;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, w przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu komputerowego
    (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest
    wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wówczas
    powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

    W okolicznościach niniejszej sprawy – w ocenie organu – taka sytuacja nie występuje,
    bowiem efektem końcowym Pana prac jest plik z modelem 3D, który reprezentuje
    geometryczny i funkcjonalny opis fizycznego obiektu, a nie – jak Pan twierdzi – program
    komputerowy. W opisie sprawy wielokrotnie wskazał Pan, że tworzy modele 3D za
    pomocą specjalistycznych programów do tego przeznaczonych.
    Tworzenie modeli 3D w programach takich jak (...) nie jest tworzeniem oprogramowania.
    To jest proces projektowania obiektów za pomocą gotowego oprogramowania. Tworzenie
    oprogramowania to pisanie kodu źródłowego, który implementuje logikę, funkcje i
    algorytmy. Programy (...) to narzędzia do modelowania i projektowania. Tworzenie
    oprogramowania wymaga języków programowania, przykładowo (...), środowisk
    programistycznych (IDE), kompilatorów itp. W przypadku tworzenia oprogramowania
    efektem końcowym jest program komputerowy (aplikacja, system), który wykonuje
    określone zadania, a nie plik z modelem 3D, który reprezentuje geometryczny i
    funkcjonalny opis fizycznego obiektu.
    Wobec powyższego, należy stwierdzić, że tworzenie przez Pana modeli 3D jest
    projektowaniem technicznym, a nie programowaniem czy tworzeniem oprogramowania.
    Tym samym, skoro nie tworzy Pan programu komputerowego, to oznacza, że w tym
    przypadku nie mamy do czynienia – wbrew Pana twierdzeniu – z autorskim prawem do
    programu komputerowego.
    Dlatego też uzyskiwane przez Pana dochody z tytułu wykonywanych prac opisanych we
    wniosku, nie stanowią dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu
    komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zatem, skoro tworzy Pan jedynie modele 3D w programach takich jak (...), to w opisanych
    okolicznościach nie można przyjąć, że prawo autorskie do takiego wytworzonego projektu,
    stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej jest bowiem – w świetle tego przepisu – autorskie prawo do
    programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (...), a nie – jak w Pana
    przypadku – autorskie prawo do modeli 3D.
    W konsekwencji, odpłatne przeniesienie przez Pana praw do wytwarzanych modeli 3D
    opisanych we wniosku nie stanowi sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanego IP.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do dochodów z tytułu przeniesienia praw do
    efektów Pana pracy nie ma możliwości zastosowania preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Konsekwentnie, skoro – jak rozstrzygnięto – uzyskane wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia prawa do wytwarzanych modeli 3D nie stanowi przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, będącego podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP, wskazane w opisie sprawy wydatki nie mogą stanowić
    kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko odnoszące się do pytań nr 2, 3 i 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).