Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.150.2024.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-06-03
Teza: Czy sposób kalkulacji zaliczek przez Spółkę, wskazany w stanie faktycznym, jest prawidłowy, tj. czy koszty bezpośrednie związane zakupem odprzedawanych towarów, a udokumentowane fakturami dotyczącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; zaliczka-zaliczka miesięczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 3a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

17 marca 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy sposób kalkulacji zaliczek przez Spółkę, wskazany w stanie faktycznym, jest prawidłowy, tj. czy koszty bezpośrednie związane zakupem odprzedawanych towarów, a udokumentowane fakturami dotyczącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 maja 2024 r. (wpływ za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem VAT czynnym zarejestrowanym do celów podatku VAT w Polsce. Wnioskodawca wykonuje czynności w przedmiocie produkcji (\`(...)\`) i handlu (\`(...)\`).

Wnioskodawca w roku 2024 oblicza zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych na podstawie metody podstawowej – comiesięczna kalkulacja zaliczki w oparciu o bieżący dochód. W praktyce gospodarczej Spółki faktury dokumentujące koszty bezpośrednio związane z przychodami miesiąca zamykanego spływają w kolejnym okresie. Są to zarówno koszty dotyczące zarówno usług/dostaw towarów wykonanych w zamykanym miesiącu jak i w kolejnym okresie rozliczeniowym.

Dla potrzeb podatkowych, jak opisano powyżej, Spółka zamierza uwzględniać w danym miesiącu również koszty bezpośrednie tego miesiąca, dotyczące dostaw/usług wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym.

W szczególności, jako przykłady obrazujące przedstawione powyżej założenia można wskazać na transakcje łańcuchową polegającą na tym, że Spółka nabywa towary od podmiotu zagranicznego zlokalizowanego na terenie UE. Towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy zagranicznego do klienta ostatecznego Spółki. Faktura kosztowa za zakup towaru dla Wnioskodawcy jest wystawiona w dniu 31 stycznia 2024 r. Spółka wystawia fakturę sprzedaży na klienta ostatecznego w dniu 31 stycznia 2024 r. ze wskazaniem daty sprzedaży 31 stycznie 2024 r. W praktyce towar jest dostarczony klientowi ostatecznemu w kolejnym okresie, tj. luty.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 10 maja 2024 r. wskazali Państwo, że:

1.  W opinii Wnioskodawcy, wniosek zawiera w sobie elementy właściwe dla sposobu ujęcia w kosztach uzyskania przychodu kosztów bezpośrednich zakupu towarów oraz sposobu ustalenia dochodu za dany miesiąc, od którego należy odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych.
2.  Wnioskodawca dokonuje zakupu towarów handlowych, które dalej następnie Wnioskodawca odprzedaje.
3.  Wnioskodawca jest właścicielem towaru i go dalej odprzedaje klientowi końcowemu.
4.  Zasadniczo faktury Wnioskodawca otrzymuje w momencie wysyłki towaru lub przed nią. Każda dostawa jest fakturowana oddzielnie.
5.  Faktury, o których mowa we wniosku nie stanowią zapłaty za usługi pośrednictwa w sprzedaży towarów.
6.  Wystawiona przez Wnioskodawcę faktura końcowa dotyczy odprzedaży towarów uprzednio zakupionych.
7.  Faktury sprzedaży wystawiane są na bieżąco, zasadniczo po otrzymaniu potwierdzenia realizacji dostawy. Faktury sprzedaży na koniec miesiąca wystawiane są w danym miesiącu (w dacie wysyłki) niezależnie czy dostawa towaru będzie miała miejsce już na początku kolejnego miesiąca. Celem Wnioskodawcy jest wyfakturowanie w danym miesiącu całej sprzedaży towarów, które zostały wysłane do klienta końcowego.
8.  Zasadniczo faktury za towar wystawiane są z odroczonym terminem płatności, a więc po dostawie. Zapłata następuje więc po wystawieniu faktury.
9.  Do momentu kalkulacji zaliczki za dany miesiąc Wnioskodawca zawsze otrzyma od dostawcy faktury zakupu. Niemniej jednak takie faktury mogą dotyczyć dostaw, w których faktura jest wystawiona w miesiącu za którą kalkulowana jest zaliczka, a fizyczna dostawa towarów będzie miała miejsce w miesiącu następującym po miesiącu za którą kalkulowana jest przez Wnioskodawcę zaliczka. Moment wystawiania faktury przez dostawcę może być zatem przedwczesny do realizacji dostawy.
10.  Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest art. 15, art. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa CIT”).

**Py****tanie**

Czy sposób kalkulacji zaliczek przez Spółkę, wskazany w stanie faktycznym, jest prawidłowy, tj. czy koszty bezpośrednie związane zakupem odprzedawanych towarów, a udokumentowane fakturami dotyczącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód?

(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 10 lutego 2024 r.)

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 10 lutego 2024 r.), koszty związane z zakupem odprzedawanych towarów, a udokumentowane fakturami dotyczącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Co do zasady, bezpośrednie koszty uzyskania przychodów mogą zostać potrącone w tym samym roku podatkowym, w którym powstaje odpowiadający im przychód. Co istotne dla przedmiotowej sprawy, brzmienie ww. przepisu wyraźnie wskazuje, że odnosi się on jedynie do klasyfikacji kosztów do poszczególnych lat podatkowych.

Ponadto art. 15 ust. 4 Ustawy CIT nie zawiera mechanizmu korygującego, który pozwala na przedwczesne rozpoznanie bezpośredniego kosztu uzyskania przychodu w roku podatkowym przed rokiem podatkowym, w którym powstał przychód odpowiadający danym kosztom. Zgodnie bowiem z jego brzmieniem, jeśli bezpośrednie koszty uzyskania przychodów zostaną poniesione we wcześniejszym roku aniżeli odpowiadające im przychody, to koszty te będą mogły zostać rozpoznane przez podatnika dopiero w roku, w którym powstaną te przychody. Tym samym art. 15 ust. 4 Ustawy CIT zapewnia alokowania kosztów do właściwych lat podatkowych.

Należy podkreślić, iż ustawa CIT nie reguluje sposobu rozpoznania kosztów w trakcie roku podatkowego. Co więcej, ustawa CIT wskazuje jedynie dwa zastrzeżenia do tej zasady, tj. reguły przewidziane dla kosztów prac rozwojowych (które nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania) oraz zasady określania roku, do którego należy przyporządkować koszty bezpośrednie, w przypadku gdy zostały one poniesione już po końcu roku podatkowego, w którym powstały odpowiadające im przychody. Szczegółowe zasady w tym zakresie określone zostały w art. 15 ust. 4b i 4c Ustawy CIT.

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, że kwestia bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów, które zostały poniesione w kolejnym roku podatkowym po roku podatkowym, w którym powstały odpowiadające im przychody nie jest przedmiotem niniejszego zapytania.

W opinii Wnioskodawcy, należy odróżnić zapłatę podatku dochodowego (rozumianego jako kwota podatku za dany rok podatkowy) od systemu zaliczkowych płatności (zaliczkowania) podatku. Zaliczkowanie bowiem służy jedynie zapewnieniu płynności Skarbu Państwa, a dopiero istotne znaczenie podatkowe ma rozliczenie roczne podatku.

Zgodnie z art. 25 ustawy CIT, miesięczne zaliczki na CIT wyliczane są jako różnica pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Dochodem co do zasady jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.

W opinii Wnioskodawcy, w celu określenia dochodu na potrzeby kalkulacji zaliczki CIT w ciągu roku podatkowego należy brać pod uwagę przychody, które powstały w okresie, za który kalkulowana jest zaliczka oraz koszty pośrednie, dla których data dzienna ich poniesienia powstała w okresie, dla którego kalkulowana jest zaliczka CIT. Odpowiednio powinny być także alokowane koszty bezpośrednie udokumentowane fakturami dotyczycącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw/usług wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód. Tylko takie bowiem podejście zapewni prawidłowość kalkulacji dochodu za dany okres rozliczeniowy.

Warto także odwołać się do przepisu art. 12 ust. 3a ustawy CIT gdzie wskazano, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

W konsekwencji, opisany przez Spółkę sposób ujmowania kosztów bezpośrednich nie doprowadzi do naruszenia zasady potrącalności kosztów w ciągu roku podatkowego. Nie prowadzi bowiem do ujęcia kosztów w niewłaściwym roku podatkowym.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do określonej kategorii kosztów uzyskania przychodów, lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie charakteru związku pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

\- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) zgodnie z art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT,

\- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie) na podstawie art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust 4, 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

– są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym (nie późniejszym jednak niż termin określony do złożenia zeznania podatkowego) – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż koszty pozostające w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z faktycznie otrzymanymi lub należnymi przychodami danego roku podatkowego, podlegającymi opodatkowaniu w tym roku, są kosztami uzyskania przychodu na podstawie przepisów art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c tej ustawy.

Należy podkreślić, że koszty bezpośrednie (poza wyjątkiem określonym w art. 15 ust. 4c ustawy o CIT), są potrącane w momencie uzyskania odpowiadających im przychodów.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy wskazany sposób kalkulacji zaliczek przez Spółkę jest prawidłowy, tj. czy koszty bezpośrednie związane zakupem odprzedawanych towarów, a udokumentowane fakturami dotyczącymi zarówno kosztów bezpośrednich dotyczących dostaw wykonanych w miesiącu zamykanym jak i w miesiącu następnym powinny zostać potrącone w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty te stają się kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zatem jeżeli ponieśliście Państwo koszty bezpośrednio związane z uzyskanym przychodem ze sprzedaży danego towaru, tj. ponieśliście Państwo w danym miesiącu wydatki na zakup towarów, które zostały następnie odsprzedane klientowi w tym samym miesiącu, to wydatki te zobowiązani jesteście Państwo ująć jako koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży tego towaru, w miesiącu w którym powstał przychód ze sprzedaży tego towaru. Przychód podatkowy ze sprzedaży towarów powstaje na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w jednym ze wskazanych w tym przepisie zdarzeń, które następuje jako pierwsze, tj. wydanie towaru, wystawienie faktury lub uregulowanie należności. Zgodnie z przykładem przedstawionym przez Państwa w opisie sprawy, faktury sprzedaży wystawiacie na koniec miesiąca, a towar dostarczany jest w kolejnym miesiącu, natomiast zapłata następuje po dostawie towaru (z odroczonym terminem płatności). Zatem przychód podatkowy powstaje w pierwszym z ww. wymienionych zdarzeń, to jest w dacie wystawienia faktury, a więc na koniec miesiąca. W konsekwencji koszty, które ponieśliście Państwo na zakup towarów które zostały sprzedane na koniec tego miesiąca, nawet w sytuacji gdy towar jeszcze nie dotarł do klienta, powinniście Państwo potrącić w dacie powstania tego przychodu, a więc również na koniec miesiąca.

Zasada zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów bezpośrednich w momencie uzyskania odpowiadających im przychodów obowiązuje także w przypadku ustalania zaliczek na podatek w ciągu roku.

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustalając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych podatnik w pierwszej kolejności zobowiązany jest do prawidłowego obliczenia dochodu osiągniętego od początku roku, który stanowi podstawę ustalenia wysokości miesięcznej zaliczki na podatek.

Przy obliczaniu kwoty miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego, Spółka powinna wziąć pod uwagę:

\- przychody powstałe od początku roku podatkowego do ostatniego dnia miesiąca, za który wpłacana jest zaliczka,

\- koszty podatkowe bezpośrednio związane z tymi przychodami poniesione od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który wpłacana jest zaliczka,

\- koszty podatkowe inne niż bezpośrednio związane z przychodami podatkowymi poniesione od początku roku podatkowego do ostatniego dnia miesiąca, za który wpłacana jest zaliczka.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, iż wskazane koszty bezpośrednie związane z zakupem odsprzedawanych towarów, należy zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy, zaliczyć do kosztów w momencie, w którym powstanie odpowiadający im przychód. Ww. wydatki będą bowiem bezpośrednio związane z osiąganymi przez Państwa przychodami ze sprzedaży tych towarów.

Dlatego też Spółka w celu ustalenia dochodu podatkowego stanowiącego podstawę ustalenia prawidłowej wysokości zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych zobowiązana jest w trakcie roku podatkowego ujmować koszty związane z zakupem odsprzedawanych towarów, w miesiącach, w których osiągnięte zostaną z tego tytułu przychody.

Ponadto przy obliczaniu kwoty miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego, Spółka powinna uwzględnić w danym miesiącu również koszty pośrednio związane z uzyskaniem przychodu poniesione w danym miesiącu oraz ewentualnie inne przychody, jeżeli w danym miesiącu takie uzyskała.

Biorąc powyższe pod uwagę, dla kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w danym miesiącu zasadnym będzie ujęcie wydatków związanych z zakupem odsprzedawanych towarów przez Spółkę w danym miesiącu, tj. w miesiącu, w którym powstał odpowiadający im przychód, jako koszty bezpośrednie, o ile w istocie zostały poniesione w tymże miesiącu, mimo dostawy tych towarów już w miesiącu następnym.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).