Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-457/16-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-08-10
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2016 r. (data wpływu 16 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wspólnie z małżonką na zasadach wspólności ustawowej w roku 2000 r. nabyli nieruchomość. Koszt zakupu nieruchomości został pokryty z majątku dorobkowego małżonków. Sprzedaż nie została udokumentowana fakturą VAT (nabycie od podmiotu prywatnego). Wnioskodawcy, w związku z dokonanym nabyciem, nie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Nabycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zakup powyższej nieruchomości, na moment zawarcia umowy, został dokonany na cele prywatne współmałżonków, z zamiarem późniejszego przekazania nieruchomości dzieciom (komentarz 1). W roku 2006 r. zostało dla danej nieruchomości wydane pozwolenie na budowę. Wnioskodawca wspólnie z małżonką rozpoczęli budowę domu. Dom ten budowano system gospodarczym, cykl budowy trwał ok. 3 lat. W roku 2009 budynek został oddany do użytkowania (dalej: „Dom”). Przez cały okres budowy Domu Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży opału (węgiel, koks, miał), jednak Wnioskodawca nigdy nie odliczał podatku od towaru i usług w zakresie budowy wyżej wymienionego Domu. Wnioskodawca podkreśla, że decyzja zarówno o nabyciu działki jak i budowie na niej domu jednorodzinnego spowodowana była realizacją potencjalnych planów rodzinnych w tym w ramach lokowania kapitału w nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość wraz z Domem nie była nigdy opodatkowana podatkiem VAT. Nigdy też nie odliczano w stosunku do nieruchomości podatku VAT naliczonego.

Wnioskodawca już po oddaniu Domu do użytkowania budowanego systemem gospodarczym rozszerzył działalność gospodarczą o roboty budowlane związane z wznoszeniem budynków mieszkalnych 41.20.Z, nadal prowadząc działalność gospodarczą związaną ze sprzedażą opału. Z chwilą likwidacji w maju 2013 r. działalność 47.78 została zamknięta i przekształcona na 68.10 kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Od dnia 1 lutego 2016 działalność 68.10 została zawieszona z powodu choroby wnioskodawcy (operacja kręgosłupa).

W roku 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką wynajęli Dom na cele mieszkaniowe i w związku z tym wynajmem podlegają pod art. 2 ust. pkt 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (komentarz 2). Aktualnie Wnioskodawca wraz z małżonką planują sprzedać Nieruchomość wraz z posadowionym na niej Domem, informując, że od ostatniej sprzedaży nieruchomości minęło 9 lat (2006 r.).

Komentarz (l): Nigdy nie została ujawniona w ewidencji środków trwałych działalności Wnioskodawcy.

Komentarz (2): tj: osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy i innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolnicznej działalności gospodarczej mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż tej nieruchmości opisanej w stanie faktycznym powyżej będzie zwolniona od towaru i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Z ogólnych zasad podatku VAT wynika, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, tylko wówczas, gdy są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług działającego dla tych czynności w takim właśnie charakterze.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (interpretacja podatkowa: ILPP2/443-1472/09-4/AK). Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Zatem, najem lokalu mieszkalnego przez osobę fizyczną spełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej wcześniej w działalności gospodarczej, jaką jest świadczenie usług najmu. Wobec powyższego Wnioskodawca w odniesieniu do czynności dostawy przedmiotowej nieruchomości, wystąpi w charakterze podatnika. Podsumowując dostawa przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z postanowieniami art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

I tak, stosownie do zapisu art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności opodatkowanych, a za takie należy rozumieć także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Wnioskodawca spełnia przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 10 jako, że pierwsze zasiedlenie miało miejsce już w roku 2012 a sprzedaż planowana jest cztery lata później. Co oznacza, że między pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawa budynku minie ponad dwa lata.

Nadto, nawet gdyby uznać, że opisana wyżej sytuacja tj. najem na cele mieszkaniowe nie spełnia kryteriów, które można uznać za pierwsze zasiedlenie Wnioskodawcy nadal przysługuje zwolnienie z planowanej transakcji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT z uwagi na fakt, iż przy budowie Domu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a tym samym nie mógł ponieść (jakichkolwiek) wydatków na ulepszenie powyżej 30%, gdyż w ogóle nie miał prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ulepszeń. Wnioskodawca podkreśla nadto, że abstrahując od braku prawa odliczenia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a podpunkt b) ustawy Wnioskodawca nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości żadnych ulepszeń (komentarz 1).

Komentarz 1 – art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Najem lokalu mieszkalnego przez osobę fizyczną spełnia definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej wcześniej w działalności gospodarczej, jaką jest świadczenie usług najmu. Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w odniesieniu do czynności dostawy przedmiotowej nieruchomości, wystąpi w charakterze podatnika zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem, sprzedaż ww. nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie z podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że istotą pierwszego zasiedlenia - jak wynika z ww. art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - jest oddanie do użytkowania, które następuje w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być więc także oddanie nieruchomości do używania innemu podmiotowi np. na podstawie umowy najmu, czy dzierżawy. Zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380 z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zauważyć należy, że najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, podlegającego na oddaniu rzeczy do używania jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości (bądź jej części) skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu, tym samym podlega opodatkowaniu, jako odpłatne świadczenie usług. Powyższe oznacza jednocześnie, że najem spełnia warunki pierwszego zasiedlenia wynikające z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że;

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Dla nieruchomości, dla których nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, ustawodawca przewidział zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analizując zatem powyższe przepisy należy stwierdzić, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 stanie się bezzasadne.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT - w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wspólnie z małżonką na zasadach wspólności ustawowej w roku 2000 r. nabyli nieruchomość. Koszt zakupu nieruchomości został pokryty z majątku dorobkowego małżonków. Sprzedaż nie została udokumentowana fakturą VAT (nabycie od podmiotu prywatnego). Wnioskodawcy, w związku z dokonanym nabyciem, nie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Nabycie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zakup powyższej nieruchomości, na moment zawarcia umowy, został dokonany na cele prywatne współmałżonków, z zamiarem późniejszego przekazania nieruchomości dzieciom. W roku 2006 r. zostało dla danej nieruchomości wydane pozwolenie na budowę. Wnioskodawca wspólnie z małżonką rozpoczęli budowę domu. W roku 2009 budynek został oddany do użytkowania. Przez cały okres budowy Domu Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży opału (węgiel, koks, miał), jednak Wnioskodawca nigdy nie odliczał podatku od towaru i usług w zakresie budowy wyżej wymienionego Domu. Wnioskodawca podkreśla, że decyzja zarówno o nabyciu działki jak i budowie na niej domu jednorodzinnego spowodowana była realizacją potencjalnych planów rodzinnych w tym w ramach lokowania kapitału w nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość wraz z Domem nie była nigdy opodatkowana podatkiem VAT. Nigdy też nie odliczano w stosunku do nieruchomości podatku VAT naliczonego. Wnioskodawca już po oddaniu domu do użytkowania budowanego systemem gospodarczym rozszeżył działalność gospodarczą o roboty budowlane związane z wznoszeniem budynków mieszkalnych 41.20.Z, nadal prowadząc działalność gospodarczą związaną ze sprzedażą opału. Z chwilą likwidacji w maju 2013 r. działalność 47.78 została zamknięta i przekształcona na 68.10 - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Od dnia 1 lutego 2016 działalność 68.10 została zawieszona z powodu choroby Wnioskodawcy. W roku 2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonką wynajęli Dom na cele mieszkaniowe i w związku z tym wynajmem podlegają pod art. 2 ust. pkt 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Aktualnie Wnioskodawca wraz z małżonką planują sprzedać Nieruchomość wraz z posadowionym na niej Domem, informując, że od ostatniej sprzedaży nieruchomości minęło 9 lat (2006 r.).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, wobec wybudowanego Domu znajdującego się na nieruchomości nabytej w 2000 r. do pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT doszło w momencie wynajęcia tego Domu, tj. w 2012 r. Jako, że Wnioskodawca ww. Dom planuje sprzedać cztery lata po oddaniu go w najem, tym samym planowana dostawa ww. Domu nastąpi po pierwszym zasiedleniu, a od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W związku z tym, dostawa ww. Domu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji powyższych okoliczności, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, również dostawa gruntu związanego z przedmiotowym Domem korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Wobec zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do planowanej sprzedaży ww. Domu brak jest podstaw do analizy zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy o VAT. Jak już wskazano, zwolnienie to ma zastosowanie w przypadku budynków i budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00‑013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.