Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.710.2024.3.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Uznanie sprzedaży udziału w nieruchomości za czynność
podlegającą opodatkowaniu VAT i prawa Nabywcy do
odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury
wystawionej przez Sprzedającą.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:
        uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży na rzecz
        Spółki udziałów w Nieruchomości, na którą składają się działki zabudowane i
        niezabudowane,
        uznania sprzedaży udziałów w Nieruchomości obejmującej działki zabudowane nr 1
        /4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 za czynność opodatkowaną podatkiem VAT,
        prawa Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabycia udziałów w
        Nieruchomości, tj. działkach zabudowanych nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2
        /5, 2/7.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    7 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w podatku VAT dostawy przez
    Sprzedającego posiadanych udziałów w Nieruchomości, na którą składają się działki
    zabudowane i niezabudowane.
    Uzupełnili go Państwo - pismem z 8 października 2024 r. (wpływ 14 października 2024 r.),
    pismem, które wpłynęło do Organu 8 listopada 2024 r., pismem z 26 listopada 2024 r.
    (wpływ 3 grudnia 2024 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 grudnia 2024 r.
    (wpływ 9 grudnia 2024 r.) oraz pismem z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 31 grudnia 2024 r.)
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:

      - A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      - B.B.
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej zwana: Wnioskodawcą) jest zarejestrowana jako czynny
    podatnik VAT. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektów
    budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków.
    Wnioskodawca 24 września 2024 r. na podstawie aktu notarialnego repertorium (...)/2024
    nabył nieruchomość położoną w (...) (dalej: Nieruchomość), której współwłaścicielem do
    momentu sprzedaży był pan B.B. (dalej „Sprzedający”).
    Sprzedający nabył udziały w Nieruchomości poprzez dziedziczenie:
        spadku po C.C. na podstawie postanowienia o sygn. (...)/04 z dnia 16 listopada 2004
        r. Sądu Rejonowego (...);
        spadku po D.D. na podstawie postanowienia o sygn. (...)/98 z dnia 27 maja 1998 r.
        Sądu Rejonowego (...).
    W związku z tym, Sprzedającemu nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu
    Nieruchomości. Sprzedający stwierdził, że nabył Nieruchomość w celu wynajmowania lub
    dzierżawy Nieruchomości.
    Nieruchomość składa się z następujących działek:
    a) Działka o pow. 3 457 m² (działki o nr ewidencyjnych 1/13, 2/4 i 2/6), dla której
    prowadzona jest księga wieczysta nr (...).
    Działka o numerze ewidencyjnym 1/13 opisana jest w KW jako działka gruntu, natomiast
    działki o numerze ewidencyjnym 2/4 i 2/6 opisane są w KW jako tereny przemysłowe. W
    KW nie ma wzmianki o żadnych budynkach i budowlach postawionych na tych działkach.
    Natomiast z wypisu z rejestru gruntów wynika, że działki mają przeznaczenie „tereny
    przemysłowe”.
    Z wypisu z kartoteki budynków wynika, że działka o numerze ewidencyjnym 1/13
    zabudowana jest budynkiem o pow. 332 m², którego funkcje zostały określone jako
    „zbiorniki, silosy i budynki magazynowe” (rok zakończenia budowy - 1996) oraz innym
    budynkiem niemieszkalnym o pow. 17 m² (rok zakończenia budowy - 1983).
    Natomiast działka o numerze ewidencyjnym 2/4 jest zabudowana częścią budynku
    biurowego o pow. 321 m² (rok zakończenia budowy - 1990).
    Działka o numerze ewidencyjnym 2/6 pozostaje niezabudowana.
    b) Działka o pow. 6 173 m² (działki o nr ewidencyjnych 1/4, 1/6, 1/7, 2/3, 2/5, 2/7), dla
    której prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Działki te opisane są w KW oraz w wypisie
    z rejestru gruntów jako „tereny przemysłowe”. W KW nie ma wzmianki o żadnych
    budynkach i budowlach postawionych na tych działkach.
    Z wypisu kartoteki budynków wynika, że działki o nr ewidencyjnym 2/5 i 2/7 oraz 2/3
    zabudowane są częścią budynku biurowego o pow. 321 m² (rok zakończenia budowy -
    1990), działki o nr ewidencyjnym 1/4, 1/6, 1/7 i 2/3 zabudowane są częścią budynku
    przemysłowego o pow. 4 047 m² (rok zakończenia budowy - 1990). Dodatkowo, działka o
    nr ewidencyjnym 2/3 zabudowana jest innym budynkiem niemieszkalnym o pow. 43 m²
    (rok zakończenia budowy - 1990).
    c) Działka o pow. 610 m² (nr ewidencyjny 1/10), dla której prowadzona jest księga
    wieczysta nr (...). Działka opisana jest w KW jako działka gruntu. W KW nie ma wzmianki o

    żadnych budynkach i budowlach postawionych na tych działkach. Z wypisu z rejestru
    gruntów wynika, że działka ma przeznaczenie „tereny przemysłowe”. Z wypisu kartoteki
    budynków wynika, że działka zabudowana jest częścią budynku przemysłowego o pow. 4
    047 m² (rok zakończenia budowy - 1990).
    W odniesieniu do budynków znajdujących się na ww. działkach należy podkreślić, że
    Sprzedający nie dokonywał nakładów na ulepszenie tych budynków, które przekraczały
    30% wartości nieruchomości.
    Sprzedający posiada udziały w wysokości:
        1/18 własności działki opisanej w pkt a),
        1/18 własności działki opisanej w pkt b),
        1/18 własności działki opisanej w pkt c).
    Opisana Nieruchomość była przedmiotem umowy dzierżawy zawartej w dniu 27 listopada
    2018 r. z osobą prawną. Sprzedający, wraz z pozostałymi współwłaścicielami
    nieruchomości oświadczył, że Przedmiot dzierżawy nie jest obciążony prawami osób
    trzecich, które mogłyby utrudnić lub uniemożliwić wykonywanie przez Dzierżawcę
    uprawnień określonych umową dzierżawy. W zakresie, w jakim Przedmiot dzierżawy
    objęty jest umowami najmu, które na dzień zawarcia tej umowy nie zostały scedowane na
    Dzierżawcę, Wydzierżawiający (w tym Sprzedający) zobowiązali się do współpracy z
    Dzierżawcą w celu doprowadzenia do przeniesienia wszelkich praw i obowiązków z umów
    najmu na Dzierżawcę tak szybko, jak to będzie możliwe.
    We wskazanej umowie Wydzierżawiający ( w tym Sprzedający) oddali Dzierżawcy
    Przedmiot dzierżawy do odpłatnego użytkowania. Wskazano w niej, że Dzierżawca jest
    uprawniony do korzystania z Przedmiotu dzierżawy zgodnie z jego przeznaczeniem i jest
    uprawniony do wynajmu i wydzierżawiania oraz podnajmu i poddzierżawy Przedmiotu
    dzierżawy w całości albo w częściach według swojego swobodnego uznania. Ponadto,
    Dzierżawca jest uprawniony do dokonywania remontów, prac budowlano-
    modernizacyjnych, w tym budowy nowych oraz budowy, rozbudowy i nadbudowy
    istniejących budynków przy zachowaniu wszelkich mających zastosowanie przepisów
    prawa. Umowa została zawarta na czas oznaczony - do 30 października 2028 r.
    W umowie tej część Wydzierżawiających ( w tym Sprzedający) oświadczyło, że są
    podatnikami VAT. Pozostali Wydzierżawiający oświadczyli, że nie są podatnikami VAT.
    Postanowiono również, że w przypadku objęcia Wydzierżawiających obowiązkiem w
    zakresie VAT, czynsz zostanie podwyższony o kwotę VAT wynikającą z zastosowania
    obowiązującej w danym czasie stawki podatku.
    6 lutego 2019 r. zawarto do tej umowy aneks. Dokonano w nim aktualizacji listy
    Wydzierżawiających, którzy oświadczają, że są podatnikami VAT oraz wskazano, że:
        Wydzierżawiający będący podatnikami VAT będą otrzymywać czynsz podwyższony
        o kwotę VAT wynikającą z zastosowania obowiązującej w danym czasie stawki
        podatku,
        pozostali Wydzierżawiający oświadczają, że nie są podatnikami VAT,
        w przypadku objęcia któregokolwiek z pozostałych Wydzierżawiających
        obowiązkiem w zakresie VAT, należny mu czynsz zostanie podwyższony o kwotę
        VAT wynikającą z zastosowania w danym czasie stawki podatku.

    Na części Nieruchomości został wybudowany budynek biurowy, którego budowa
    zakończyła się przed 2001 r. Został on oddany do użytku 20 lipca 2014 r. Od tego dnia był
    on wynajmowany (w ramach prowadzonej działalności) do 27 listopada 2018 r., a
    następnie dzierżawiony. Jest to budynek graniczący z ul. (...) na działce 2/3.
    Sprzedający obecnie nie posiada udziałów w nieruchomościach lub nieruchomości innych
    niż udziały w Nieruchomości, które również planowałby sprzedać, jednak w przeszłości
    posiadał i sprzedawał (w 2015 r. i w 2022 r.) nieruchomości.
    Sprzedający prowadzi działalność polegającą na najmie i dzierżawie Nieruchomości.
    Sprzedający wydzierżawiał Nieruchomość. Sprzedający jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT.
    Sprzedający nie udzielał również innym podmiotom pełnomocnictwa do wykonywania
    czynności zmierzających do sprzedaży Nieruchomości, takich jak reklama (w Internecie,
    prasie, biurze pośrednictwa obrotu nieruchomości itp.).
    Wnioskodawca planuje dalej prowadzić dzierżawę Nieruchomości na cele komercyjne, tj.
    wykonywać działalność podlegającą opodatkowaniu VAT. Po ustaniu okresu, na który
    zostanie zawarta planowana umowa dzierżawy, Spółka przeznaczy Nieruchomość pod
    zabudowę mieszkalną (budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne), a wybudowane lokale
    będą przedmiotem odpłatnej dostawy, czyli również będą przedmiotem czynności
    opodatkowanych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanych uzupełnieniach wskazali Państwo:
    Działka opisana w punkcie a), składająca się z działek o numerach ewidencyjnych 1/13, 2/4
    oraz 2/6 nie jest objęta postanowieniami obowiązującego miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, ale objęta jest uchwałą o przystąpieniu do
    sporządzenia planu i projektem planu miejscowego. Przeznaczenie działek będzie
    dopuszczało zabudowę mieszkaniową.
    W odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniach wskazali Państwo:
    1) Na której konkretnie działce został wybudowany budynek biurowy, który został oddany
      do użytkowania w 2014 r.?
      Odp. Budynek biurowy, który został oddany do użytkowania w 2014 r. został
      wybudowany na działkach nr 1/13, 1/21, 2/3, 2/4, 2/5 oraz 2/7, przy czym budynek ten
      znajduje się również w niewielkiej części na działce ewidencyjnej o numerze 1/3,
      objętej księgą wieczystą KW (...) oraz na działce o numerze 1/21, objętej księgą
      wieczystą KW (...).
      Działki nr 1/3 i 1/21 nie były przedmiotem transakcji, a jedynie obiektami, na których
      znajdowała się część zakupionego budynku.
    2) Czy 2 lata przed sprzedażą Sprzedający ponosił nakłady na ulepszenie budynku
      biurowego (który został oddany do użytku 20 lipca 2014 r.), a jeśli tak, to czy
      przekroczyły one 30% wartości początkowej ww. budynku?
      Sprzedający - Pan B.B. - nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku biurowego.
    3) Czy Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
      tytułu poniesienia nakładów na ulepszenie ww. budynku?
      Odp. Sprzedający nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku biurowego, w związku
      z czym nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu
      poniesienia tego rodzaju nakładów.
    4) Czy Kupujący i Sprzedający złożyli zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od
      podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy VAT?

      Odp. Kupujący i Sprzedający złożyli zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od
      podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy VAT.
    5) Czy dla działki niezabudowanej nr 2/6 na dzień sprzedaży obowiązywał miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego, a jeśli tak, to jakie przeznaczenie wynikało z tego
      planu dla tej działki, a jeśli na dzień transakcji nie było miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego, to czy na dzień sprzedaży dla działki
      niezabudowanej była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu?
      Odp. Działka składająca się z działek o numerach ewidencyjnych 1/13, 2/4 oraz 2/6 nie
      jest objęta postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego, ale objęta jest uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia planu i
      projektem planu miejscowego. Przeznaczenie działek będzie dopuszczało zabudowę
      mieszkaniową.
      Na dzień zawarcia transakcji dla części Nieruchomości obowiązuje (...) z 22 lutego 2024
      r. o warunkach zabudowy (wydana na rzecz podmiotu reprezentującego prawa
      Wnioskodawcy), przewidująca zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.
      Na moment dostawy niezabudowanej działki o nr 2/6 nie była ona objęta decyzją o
      warunkach zabudowy.
    Pytania
    1) Czy opisane we wniosku zdarzenie - sprzedaż Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy -
      stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      prawidłowe, zakup Nieruchomości będzie uprawniał Wnioskodawcę do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury
      wystawionej przez Sprzedających na rzecz Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy stanowi
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Transakcja ta może zostać objęta zwolnieniem od opodatkowania - jeżeli obie strony
    transakcji będą jednak posiadały status zarejestrowanego podatnika VAT czynnego, to
    strony będą mogły zrezygnować ze zwolnienia planowanej transakcji od podatku VAT oraz
    opodatkować transakcję podatkiem VAT na zasadach ogólnych.
    W tym celu muszą złożyć stosowne oświadczenie przed dokonaniem transakcji. W takim
    przypadku przy sprzedaży Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy powstanie dla
    Wnioskodawcy zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm. dalej: „UPTU”), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega
    odpłatna dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPTU, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 6 UPTU, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części.
    Należy podkreślić, że transakcje te podlegają opodatkowaniu VAT tylko wtedy, gdy zostały
    dokonane przez podmiot działający w charakterze podatnika, czyli osobę prowadzącą
    działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPTU, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność

    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ustawa o VAT posiada własną definicję działalności gospodarczej, która jest niezależna od
    definicji zawartych w innych gałęziach prawa (np. w prawie przedsiębiorców).
    Według art. 15 ust. 2 UPTU, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Rozumienie definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 UPTU zostało w
    dużej mierze ukształtowane przez orzecznictwo krajowe sądów administracyjnych oraz
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ten ostatni w sprawie C-180/10 Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (15 września 2011 r.) wypowiedział się odnośnie
    uznania transakcji obejmujących nieruchomość za działalność gospodarczą. Trybunał
    pomniejszył znaczenie ilości i częstotliwości transakcji tego samego sprzedawcy dla
    uznania go za prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zamiast tego trybunał podkreślił rolę cech towarzyszących działalności prowadzonej przez
    danego sprzedawcę. Jak TSUE stwierdził w uzasadnieniu wyroku:
      „Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje
      aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
      do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006
      /138, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w
      rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej.”
    W ślad za wyrokiem TSUE również krajowe sądy administracyjne uznały, że profesjonalne
    działania sprzedawcy np. użycie zasobów, których używa zawodowy sprzedawca, decydują
    o tym, czy prowadzi on działalność gospodarczą.
    Warto również przedstawić stanowisko wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.13.2019.1.KS z 13
    stycznia 2020 r. W cytowanej interpretacji organ stwierdził, że:
      „wydzierżawienie przez Wnioskodawcę udziałów w prawie użytkowania wieczystego
      Nieruchomości powoduje, że utraciły one charakter majątku prywatnego.
      Wykorzystanie przez Wnioskodawcę w sposób ciągły dla celów zarobkowych
      udziałów w prawie użytkowania wieczystego powoduje, że są one wykorzystywane w
      prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
      ramach majątku osobistego” oraz końcowo uznał, że wydzierżawienie nieruchomości
      wyklucza sprzedaż udziałów w nieruchomości w ramach zarządu swoim majątkiem
      prywatnym”.
    W przypadku dostawy terenów niezabudowanych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9) UPTU,
    zwolnienie od podatku VAT znajduje zastosowanie, jeżeli przedmiotem dostawy są tereny
    inne niż budowlane.
    Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 33) UPTU, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym
    W przypadku dostawy terenów zabudowanych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10) UPTU,
    zwolnienie od podatku VAT znajduje zastosowanie, jeżeli przedmiotem dostawy są
    budynki, budowle lub ich części.

    Zwolnienie to znajduje zastosowanie, jeśli dostawa nie jest dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14) ustawy VAT lub przed nim.
    Co więcej, aby zwolnienie znalazło zastosowanie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części musi upłynąć okres dłuższy niż 2 lata.
    Natomiast, przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 UPTU, rozumie się oddanie
    do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki
    poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co
    najmniej 30% wartości początkowej.
    Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 43 ust. 10 UPTU, w przypadku, gdy
    zarówno sprzedawca, jak również kupujący, są zarejestrowanymi podatnikami VAT
    czynnymi i przed dokonaniem dostawy budynków, budowli lub ich części złożą
    naczelnikowi urzędu skarbowego stosowne zgodne oświadczenie, mogą zrezygnować ze
    wskazanego wyżej zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 UPTU i
    opodatkować transakcję na zasadach ogólnych. Oświadczenie powinno zostać złożone do
    naczelnika właściwego dla kupującego.
    W przypadku, jeśli dostawa budynków, budowli lub ich części jest zwolniona z VAT,
    zwolnienie rozciąga się także na dostawę gruntu położonego pod budynkiem lub
    budowlą. Wynika to z tego, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29a ust. 8 UPTU).
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym podkreślenia wymaga, że:
        Sprzedający nabył Nieruchomość w drodze dziedziczenia (bez VAT);
        Sprzedający jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT;
        Sprzedający prowadził działalność gospodarczą polegającą na wynajmie i
        dzierżawie budynków posadowionych na Nieruchomości;
        Sprzedający nie reklamował Nieruchomości;
        Sprzedający nie udzielił pisemnej zgody Spółce na dysponowanie Nieruchomością
        na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa
        budowlanego.
    Analizując ryzyko uznania Sprzedającego za działającego w charakterze podatnika VAT
    należy przede wszystkim wziąć pod uwagę wykorzystywanie Nieruchomości w ramach
    prowadzonej przez Sprzedającego działalności gospodarczej.
    Jak wskazano w interpretacji 0114-KDIP4-2.4012.13.2019.1.KS sprzedaż nieruchomości,
    która była wydzierżawiana jest traktowana jako czynność wykonywana w ramach
    prowadzonej działalności VAT.
    W związku z tym, Zainteresowani stoją na stanowisku, że sprzedaż Nieruchomości nie
    może być uznana za rozporządzanie majątkiem prywatnym. Oddanie w dzierżawę
    Nieruchomości powinno zostać uznane za wykonywanie działalności gospodarczej w
    sposób ciągły i dla celów zarobkowych. Potwierdzeniem takiego stanowiska jest
    okoliczność, że Sprzedający nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, jednakże
    wykorzystywał Nieruchomość do działalności gospodarczej poprzez oddanie
    Nieruchomości w dzierżawę. Oznacza to, że w ramach transakcji sprzedaży
    Nieruchomości Sprzedający powinien być traktowany jako podatnik VAT.
    Konieczne jest zatem przeanalizowanie statusu Nieruchomości pod kątem możliwości
    zastosowania zwolnienia z VAT.

    Na 9 z 10 działek składających się na Nieruchomość znajdują się budynki, które zostały
    wybudowane wcześniej niż 2 lata przed dokonaniem planowanej transakcji.
    Ponadto, z informacji uzyskanych od Sprzedającego wynika, że budynki były przedmiotem
    najmu, a następnie dzierżawy przez okres dłuższy niż 2 lata od daty planowanej transakcji.
    Jednocześnie, według informacji uzyskanych od Sprzedającego nie dokonywano w
    którymkolwiek z tych budynków lub budowli remontów, których wartość przekraczałaby
    30% wartości remontowanego obiektu. W związku z tym, każdy z tych budynków był już
    przedmiotem pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 UPTU, a planowana
    transakcja zostanie zawarta po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia każdego z tych
    budynków.
    Niezabudowana działka o nr ewidencyjnym 2/6 wchodząca w skład Nieruchomości jako
    grunt przeznaczony pod zabudowę nie może zostać objęta zwolnieniem z VAT, ponieważ
    zwolnienie od podatku VAT znajduje zastosowanie, jeżeli przedmiotem dostawy są tereny
    inne niż budowlane. Zatem prawidłowe jest wyodrębnienie tej działki dla potrzeb podatku
    VAT i opodatkowanie jej sprzedaży podatkiem VAT na zasadach ogólnych.
    Dostawa Nieruchomości podlega zatem zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    UPTU z wyłączeniem działki o numerze ewidencyjnym 2/6. Jeżeli obie strony transakcji
    będą posiadały status zarejestrowanego podatnika VAT czynnego, to strony będą mogły
    zrezygnować ze zwolnienia planowanej transakcji od podatku VAT oraz opodatkować
    transakcję podatkiem VAT na zasadach ogólnych. W tym celu muszą złożyć stosowne
    oświadczenie przed dokonaniem transakcji.
    Ad 2
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie
    pytania nr 1 za prawidłowe, zakup Nieruchomości w sytuacji rezygnacji ze zwolnienia i
    wyboru opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług będzie uprawniał
    Wnioskodawcę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy,
    dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.
    Aby podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia
    nieruchomości muszą zostać spełnione trzy podstawowe warunki:
    1) dostawa nieruchomości musi nastąpić w wykonaniu czynności opodatkowanych;
    2) dostawa nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT;
    3) Nieruchomość musi być wykorzystywana do czynności opodatkowanych.
    Kryteria z punktu 1 oraz 2 rozstrzygnięte zostały w odpowiedzi na pytanie nr 1 (przy
    założeniu, że stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 zostanie uznane za
    prawidłowe), a zatem rozstrzygnięcia wymaga kryterium z punktu 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem
    działalności jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem
    budynków. Wnioskodawca planuje prowadzić dzierżawę zakupionej Nieruchomości na
    cele komercyjne, tj. wykonywać działalność podlegającą opodatkowaniu VAT. Po ustaniu
    okresu dzierżawy, Spółka przeznaczy Nieruchomość pod zabudowę mieszkalną
    (budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne), a wybudowane lokale będą przedmiotem
    odpłatnej dostawy, czyli również będą przedmiotem czynności opodatkowanych.

    Dokonując czynności inwestycyjnych na Nieruchomości Wnioskodawca będzie spełniał
    przesłanki uznania go za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT, a
    zatem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługiwać mu będzie prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy zakup Nieruchomości przez Wnioskodawcę
    będzie uprawniał go do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedających na rzecz Wnioskodawcy, w
    przypadku, gdy strony transakcji skorzystają z prawa rezygnacji ze zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:
        uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży na rzecz
        Spółki udziałów w Nieruchomości, na którą składają się działki zabudowane i
        niezabudowane,
        uznania sprzedaży udziałów w Nieruchomości obejmującej działki zabudowane nr 1
        /4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 za czynność opodatkowaną podatkiem VAT,
        prawa Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabycia udziałów w
        Nieruchomości, tj. działkach zabudowanych nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2
        /5, 2/7.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...), w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Towarem jest udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest
    to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE

    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1. określone udziały w nieruchomości,
        2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby

    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1/4, 1
    /6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/6, 2/7) istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży udziałów w ww. działkach Sprzedający podjął
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedającego za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż udziału w ww. działkach nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że:
      Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
      Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie -
      zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał

      podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
      elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
      zainteresowanego.
      Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany
      podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
      podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać
      osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
      wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
      wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego:
      Formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
      okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
      z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
      każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
      występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych:
      „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
      przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
      gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym
      okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
      nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, iż Sprzedający podejmowały działania charakterystyczne
    dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać
    nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą,
        której głównym przedmiotem jest realizacja projektów budowlanych związanych ze
        wznoszeniem budynków,

        24 września 2024 r. nabyli Państwo Nieruchomość na mocy aktu notarialnego m.in.
        od Sprzedającego, który jest jednym z kilku współwłaścicieli tej Nieruchomości,
        Sprzedający udział w przedmiotowej Nieruchomości nabył na podstawie
        dziedziczenia po zmarłej C.C. i D.D.,
        Sprzedający swój udział nabył w celu wynajmowania lub dzierżawy Nieruchomości,
        Nieruchomość składa się z dziewięciu działek zabudowanych budynkami i z jednej
        działki niezabudowanej, tj.:
          z działki o pow. 3,457 m², w skład której wchodzą działki zabudowane nr 1/13, 2
          /4 i działka niezabudowana nr 2/6,
          z działki o pow. 6,173 m², w skład której wchodzą działki zabudowane nr 1/4, 1
          /6, 1/7, 2/3, 2/5, 2/7,
          z działki o pow. 610 m², w skład której wchodzi działka zabudowana nr 1/10,
        Sprzedający oraz pozostali współwłaściciele 27 listopada 2018 r. zawarli z osobą
        prawną umowę dzierżawy na okres do 30 października 2028 r.,
        przedmiot dzierżawy objęty jest umowami najmu, które na dzień zawarcia umowy
        nie zostały scedowane na Dzierżawcę, w związku z tym Wydzierżawiający, (w tym
        Sprzedający) zobowiązali się do współpracy z Dzierżawcą w celu doprowadzenia do
        przeniesienia wszelkich praw i obowiązków z umów najmu na Dzierżawcę,
        Dzierżawca uprawniony jest do korzystania z przedmiotu dzierżawy zgodnie z jej
        przeznaczeniem oraz jest uprawniony do wynajmu i wydzierżawiania, podnajmu i
        poddzierżawy, do dokonywania remontów, prac budowlano-modernizacyjnych, w
        tym budowy, rozbudowy i nadbudowy istniejących budynków,
        nabyta przez Spółkę Nieruchomość ma służyć celom komercyjnym, tj. dalej
        zamierzają Państwo prowadzić dzierżawę, tym samym będzie ona służyła Państwu
        do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, natomiast po ustaniu umowy
        dzierżawy zamierzają Państwo przeznaczyć nabytą Nieruchomość pod zabudowę
        mieszkaniową (budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne), a wybudowane lokale
        przeznaczyć do odsprzedaży.
    Ponadto, wskazali Państwo, że:
        Sprzedający nie posiada innych udziałów w innych Nieruchomościach, które
        zamierzałby sprzedać w przyszłości,
        w 2015 r. i 2022 r. Sprzedający dokonał sprzedaży innych Nieruchomości,
        Sprzedający prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości
        i wydzierżawił Nieruchomość, ale nie jest/nie był czynnym podatnikiem podatku
        VAT,
        Sprzedający nie dokonywał czynności zmierzających do sprzedaży przedmiotu
        dzierżawy, tj. nie ogłaszał w Internecie, w prasie, w biurach pośrednictwa obrotu
        nieruchomościami oraz Sprzedający nie udzielał również innym podmiotom
        pełnomocnictwa do wykonywania czynności zmierzających do sprzedaży
        przedmiotowej Nieruchomości.

    Dla ustalenia, czy dokonana przez Sprzedającego sprzedaż udziału w Nieruchomości
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w pierwszej kolejności należy
    ustalić, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości występowała z tytułu tej
    transakcji w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą
    w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    W konsekwencji, biorąc pod uwagę analizę przedstawionego przez Państwa opisu sprawy,
    obowiązujące przepisy oraz tezy wynikające z powołanego orzecznictwa należy stwierdzić,
    że z tytułu sprzedaży udziałów w Nieruchomości (w działkach nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2
    /3, 2/4, 2/5, 2/6, 2/7) Sprzedający występował w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług, bowiem ich nabyciu od samego początku przyświecał cel zarobkowy.
    Sprzedający nabył bowiem udziały z zamiarem wynajmu lub dzierżawy Nieruchomości
    przez dłuższy okres. Taki sposób wykorzystywania Nieruchomości jednoznacznie
    wskazuje, że posiadane udziały w Nieruchomości zostały wyłączone z majątku osobistego i
    były przeznaczone do wykorzystywania w działalności gospodarczej, którą w świetle
    ustawy o podatku VAT, co wskazano wyżej, jest wynajem lub dzierżawa w zamian za
    wynagrodzenie w postaci czynszu. Powyższego nie zmienia fakt, że Sprzedający nie jest i
    nie był czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku nie wynika, aby posiadane udziały w
    jakimkolwiek momencie służyły do zaspokojenia potrzeb osobistych Sprzedającego.
    Opisany stan faktyczny wskazuje natomiast, iż przez cały okres władania udziałami w
    Nieruchomości działania Sprzedającego ukierunkowane były na uzyskanie dochodu z tej
    Nieruchomości. Ponadto sposób wykorzystania posiadanego udziału przejawiający się w
    zawarciu umowy dzierżawy bezspornie wskazuje, że Nieruchomość ta utraciła walor
    majątku osobistego, a podjęte w tym zakresie działania nie stanowią zwykłego zarządzania
    majątkiem prywatnym, o którym mowa w powołanych wyżej orzeczeniach TSUE.
    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy z tytułu
    dostawy na rzecz Spółki udziałów w Nieruchomości składającej się z działek
    zabudowanych i niezabudowanych.
    Tym samym, czynność dostawy udziałów Nieruchomości na rzecz Spółki podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych, tj. działek nr 1
    /4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 wchodzących w skład Nieruchomości - należy
    wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich
    częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43
    ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:

      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
          prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.

    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    Z okoliczności wskazanych przez Państwa we wniosku wynika, że:
        działka nr 1/13 zabudowana jest budynkiem o pow. 332 m², którego funkcje zostały
        określone jako „zbiorniki, silosy i budynki magazynowe” (rok zakończenia budowy -
        1996), innym budynkiem niemieszkalnym o pow. 17 m² (rok zakończenia budowy -
        1983) oraz budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w 2014 r. (rok
        zakończenia budowy - 2001),
        działka nr 2/4 jest zabudowana częścią budynku biurowego o pow. 321 m² (rok
        zakończenia budowy - 1990) oraz budynkiem biurowym oddanym do użytkowania
        w 2014 r. (rok zakończenia budowy - 2001),
        działki nr 2/5 i 2/7 zabudowane są częścią budynku biurowego o pow. 321 m² (rok
        zakończenia budowy - 1990) oraz budynkiem biurowym oddanym do użytkowania
        w 2014 r. (rok zakończenia budowy - 2001),
        działka nr 2/3 zabudowana jest częścią budynku biurowego o pow. 321 m² (rok
        zakończenia budowy - 1990), budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w
        2014 r. (rok zakończenia budowy - 2001), budynkiem niemieszkalnym o pow. 43 m²
        oraz częścią budynku przemysłowego o pow. 4 047 m² (rok zakończenia budowy -
        1990),
        działki nr 1/4, 1/6, 1/7 zabudowane są częścią budynku przemysłowego o pow. 4
        047 m² (rok zakończenia budowy - 1990),
        działka nr 1/10 zabudowana jest częścią budynku przemysłowego o pow. 4 047 m²
        (rok zakończenia budowy - 1990).
    Wszystkie ww. budynki były przedmiotem umowy dzierżawy zawartej 27 listopada 2018 r.
    na czas oznaczony do 30 października 2028 r.
    Sprzedający w ciągu 2 lat przed sprzedażą nie ponosił nakładów na ulepszenie żadnego z
    wymienionych budynków, w tym budynku biurowego, tym samym Sprzedającemu nie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od tego typu poniesionych nakładów.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy Budynków zlokalizowanych na
    działkach nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 wchodzących w skład
    Nieruchomości znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy
    w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy ich sprzedaż odbyła się przed pierwszym
    zasiedleniem lub w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.
    W analizowanym przypadku doszło już do pierwszego zasiedlenia ww. Budynków w
    rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dokonaną
    sprzedażą Nieruchomości minął okres dłuższy niż 2 lata. Jak Państwo bowiem wskazali
    Sprzedający nabył Przedmiot transakcji na podstawie postanowienia z 27 maja 1998 r.
    potwierdzającego dziedziczenie po zmarłym D.D. oraz postanowienia z 16 listopada 2004
    r. potwierdzającego dziedziczenie po zmarłej C.C. w celu wynajmu i dzierżawy. Budynki
    były przedmiotem dzierżawy co najmniej od listopada 2018 r. Dodatkowo, Sprzedający nie

    ponosił żadnych nakładów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym na
    ulepszenie Budynków zlokalizowanych na działkach nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2
    /5, 2/7, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych Budynków.
    W związku z tym, że Budynki zostały już zasiedlone i pomiędzy pierwszym zasiedleniem
    Budynków a ich sprzedażą upłynął okres ponad 2 lat, to dostawa tych Budynków
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż
    zostały spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio zwolnieniem tym
    objęta była także dostawa gruntu, na którym ww. Budynki są posadowione, zgodnie z art.
    29a ust. 8 ustawy.
    Zatem, sprzedaż udziałów w ww. działkach zabudowanych stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W związku z tym, że sprzedaż Budynków zlokalizowanych na działkach nr 1/4, 1/6, 1/7, 1
    /10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust.
    1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności - wynikająca
    z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy - jest bezzasadna.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT do dostawy Nieruchomości, w skład której
    wchodzą działki zabudowane nr 1/4, 1/6, 1/7, 1/10, 1/13, 2/3, 2/4, 2/5, 2/7 na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oznaczało możliwość wyboru opcji opodatkowania ich dostawy
    podatkiem VAT na zasadach ogólnych przez Sprzedającego oraz Spółkę. Jak już wyżej
    wskazano, zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest
    fakultatywne i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy,
    dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i
    wyboru opodatkowania planowanej dostawy wskazanych powyżej obiektów.
    We wniosku wskazali Państwo, że Spółka i Sprzedający złożyli zgodne oświadczenie o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w art.
    43 ust. 10 ustawy o VAT. Zatem, skoro podjęli Państwo decyzję o rezygnacji ze zwolnienia
    od podatku, spełniając warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa ww.
    Budynków oddanych do użytkowania ponad 2 lata przed datą Transakcji podlegała
    opodatkowaniu z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawa Nieruchomości (udziałów w
    działkach zabudowanych Budynkami) podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy i jeżeli obie strony transakcji będą posiadały status zarejestrowanego podatnika
    VAT czynnego, to strony mogły zrezygnować ze zwolnienia Transakcji od podatku VAT
    składając stosowne oświadczenie przed dokonaniem transakcji oraz opodatkować
    transakcję podatkiem VAT na zasadach ogólnych uznaję za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących prawa Spółki do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia udziałów w działkach zabudowanych
    Budynkami, należy zauważyć, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku
    naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto
    podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka była w chwili nabycia Nieruchomości zarejestrowana
    jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Przedmiotową Nieruchomość nabyła w
    celu prowadzenia dzierżawy na cele komercyjne, a po ustaniu umowy dzierżawy
    Nieruchomość przeznaczona zostanie pod zabudowę mieszkaniową (budownictwo
    mieszkaniowe wielorodzinne), a wybudowane lokale będą przedmiotem odpłatnej
    dostawy, czyli będą przedmiotem także czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto w przedmiotowej sprawie nie zaistnieją przesłanki wyłączające prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przewidziane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, gdyż
    transakcja sprzedaży udziałów w działkach zabudowanych Budynkami była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy wskazać,
    że skoro dostawa udziałów w działkach zabudowanych Budynkami nie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT i była opodatkowana podatkiem według właściwej stawki, to
    Spółka - jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, który będzie
    wykorzystywał ww. działki zabudowane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, miała prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z prawidłowo wystawionej przez Sprzedającego faktury, który z tytułu
    dokonywanej sprzedaży działał jako podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art.
    15 ust. 2 ustawy i jako podatnik był zobligowany do udokumentowania tej transakcji
    poprzez wystawienie faktury.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym zakup Nieruchomości (działek
    zabudowanych Budynkami) przez Spółkę uprawniał ją do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego w przypadku, gdy strony transakcji skorzystają z prawa do rezygnacji ze
    zwolnienia, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w
    niezabudowanej działce nr 2/6, i w konsekwencji prawa Spółki do odliczenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia od Sprzedającego tego
    udziału, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Ponadto, stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Sprzedającego a nie wywiera skutku
    prawnego dla pozostałych współwłaścicieli Nieruchomości.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze stanem faktycznym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania

    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.