Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.661.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Brak obowiązku poboru podatku u źródła na podstawie art. 41
ust. 4 ustawy.
Słowa kluczowe: podatek-podatek pobierany u źródła
rezydencja-certyfikat rezydencji
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Dochody z zagranicy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 września 2025 r. (data
    wpływu 1 września 2025 r.) oraz pismem z 4 września 2025 r. (data wpływu 9 września
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania, zgodnie art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej: „ustawa o
    CIT”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka organizuje m.in. konferencje,
    kongresy oraz inne wydarzenia (dalej: „Kongresy”). Celem Kongresów jest podejmowanie
    rzeczywistych działań wspierających rozwój gospodarczy, inspirowanie badań naukowych
    w tym zakresie, promowanie współpracy pomiędzy sektorem gospodarczym a
    środowiskiem naukowym, a także budowanie platformy łączącej przedsiębiorców,
    korporacje, przedstawicieli świata nauki i administracji publicznej z czołowymi
    innowatorami, naukowcami, wykładowcami akademickimi, liderami biznesu, a także
    reprezentantami instytucji finansowych, banków, think-tanków, dyplomacji, mediów oraz
    świata kultury.
    W trakcie Kongresów odbywają się prelekcje, wykłady, panele dyskusyjne oraz spotkania z
    udziałem ekspertów, liderów technologicznych, prezesów międzynarodowych korporacji,
    twórców startupów, naukowców oraz przedstawicieli administracji rządowej. Kongresy te
    stanowią przestrzeń do wymiany innowacyjnych idei, prezentacji najnowszych osiągnięć
    naukowych, wdrożeniowych i organizacyjnych, a także do nawiązywania kontaktów i
    współpracy (networking). Wydarzenia te obejmują również przegląd nowoczesnych
    trendów rynkowych, prognoz makroekonomicznych oraz identyfikację ryzyk i ich
    potencjalnych skutków. Dodatkowo Kongresy służą popularyzacji zagadnień
    ekonomicznych oraz promowaniu dobrych praktyk wśród różnych środowisk. Tematyka
    poszczególnych Kongresów obejmuje m.in. zagadnienia z obszarów: gospodarki
    światowej, bankowości, nowych technologii cyfrowych, finansów, ekologii, rynków energii,
    innowacyjności w biznesie i pokrewnych.
    W celu zapewnienia wysokiego poziomu merytorycznego i atrakcyjności Kongresów,
    Spółka zaprasza do udziału w roli prelegentów specjalistów z wybranych dziedzin, takich
    jak: nauka, sztuka, biznes, zarządzanie, coaching, technologie, innowacje, finanse czy
    bankowość (dalej: „Speakerzy”). Dobór Speakerów ma kluczowe znaczenie dla rangi
    wydarzenia oraz zainteresowania uczestników – są to osoby posiadające bogaty dorobek
    naukowy, uznanie w środowiskach zawodowych i eksperckich oraz rozległą wiedzę
    specjalistyczną. Speakerzy świadczą na rzecz Spółki usługi na podstawie umów
    zawieranych bezpośrednio z nimi lub z agencjami ich reprezentującymi. Umowy te
    zawierane są zarówno z osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą w
    państwach swojej rezydencji podatkowej, jak i z innymi podmiotami tam
    zarejestrowanymi i opodatkowanymi. Usługi te są wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej i nie mają charakteru umów cywilnoprawnych (zlecenia, dzieła) – są to
    umowy o świadczenie usług (art. 750 Kodeksu cywilnego), do których odpowiednio stosuje
    się przepisy o zleceniu. Speakerzy oraz agencje ich reprezentujące nie są polskimi
    rezydentami podatkowymi – są to cudzoziemcy lub zagraniczne podmioty niemające
    miejsca zamieszkania ani siedziby w Polsce. Nie posiadają w Polsce zakładu, oddziału ani
    stałej placówki, a ich obecność w Polsce ma charakter incydentalny – ograniczona jest do
    realizacji wystąpienia na Kongresie zgodnie z zawartą umową. Zakres usług świadczonych
    przez Speakerów obejmuje m.in.: wygłoszenie wykładu lub przemówienia (speech),
    prezentację multimedialną, udział lub moderowanie paneli dyskusyjnych, prowadzenie
    sesji Q&A, udzielanie wywiadów mediom itp. Umowy precyzują czas i miejsce wykonania
    usługi – zgodnie z harmonogramem danego Kongresu oraz z określeniem zakresu i
    długości wystąpienia. Speakerzy przygotowują swoje wystąpienia samodzielnie, według
    własnego konspektu i pomysłu, przy czym tematyka ich wystąpienia musi być zgodna z
    ogólną tematyką Kongresu, ustaloną wspólnie ze Spółką. Umowy zawierane ze
    Speakerami lub ich agencjami nie przewidują przeniesienia praw autorskich do treści
    wystąpień czy materiałów prezentacyjnych – Spółka może jedynie wykorzystywać
    informacje o udziale danego Speakera w materiałach promujących Kongres lub samą

    Spółkę. Spółka nie ma uprawnienia do kopiowania, modyfikowania ani samodzielnego
    wykorzystywania wystąpień Speakera ani do ich udostępniania innym podmiotom.
    Ponadto w ramach umów zawieranych ze Speakerami Spółka nie uzyskuje licencji
    rozumianej jako prawo do rozporządzania utworem na polach eksploatacji wskazanych w
    art. 50 czy art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym,
    wypłacone w ramach tych umów należności nie stanowią należności licencyjnych na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Speakerzy nie ponoszą
    odpowiedzialności wobec osób trzecich, tj. zwłaszcza uczestników kongresów za rezultat
    czynności wykonywanych na podstawie umów zawieranych ze Spółką. Za przebieg
    Kongresu, jego odbiór, ewentualne szkody powstałe w jego trakcie ponosi Spółka jako
    organizator Kongresu zlecający wykonanie tych czynności Speakerom. Wartość transakcji
    realizowanych z poszczególnymi Speakerami lub ich agencjami może przekroczyć w skali
    roku 2 miliony złotych. Żaden z podmiotów (Speakerzy lub ich agencje) nie jest
    podmiotem powiązanym ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Speakerzy i agencje reprezentujące Speakerów będących osobami fizycznymi, z którym
    Spółka zawiera/będzie zawierać umowy opisane we wniosku, mają miejsce zamieszkania
    /siedzibę na terytorium USA, Kanady, Izraela, Ukrainy, Wielkiej Brytanii, oraz na terytorium
    wszystkich krajów UE, tj. Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Cypru, Czech, Danii, Estonii,
    Finlandii, Francji, Niemiec, Grecji, Węgier, Irlandii, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga,
    Malty, Niderlandów, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Hiszpanii i Szwecji.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Organizowane przez Spółkę Kongresy nie mają charakteru widowiskowego ani
    rozrywkowego. Ich istotą nie jest dostarczanie uczestnikom przeżyć artystycznych,
    emocjonalnych czy rekreacyjnych, lecz zapewnienie przestrzeni do wymiany wiedzy,
    doświadczeń i innowacyjnych rozwiązań pomiędzy przedstawicielami biznesu, nauki,
    administracji publicznej oraz innych środowisk kluczowych dla rozwoju gospodarczego i
    społecznego.
    W szczególności:
        Kongresy mają charakter merytoryczny, edukacyjny i networkingowy, koncentrując
        się na analizie zjawisk gospodarczych, trendów technologicznych, prognoz
        rynkowych oraz badań naukowych.
        Prelegentami są eksperci, naukowcy, liderzy biznesu, przedstawiciele instytucji
        finansowych i administracji, co potwierdza profesjonalny i ekspercki profil
        wydarzeń.
        Forma organizacyjna obejmuje wykłady, panele dyskusyjne, warsztaty i sesje
        networkingowe, a nie występy artystyczne czy rywalizację sportową.
        Celem Kongresów jest podejmowanie rzeczywistych działań wspierających rozwój
        gospodarczy, inspirowanie badań oraz tworzenie platformy współpracy
        międzysektorowej – a więc działania o charakterze naukowo – biznesowym, a nie
        rozrywkowym.
    Dla porównania, wydarzeniami o charakterze widowiskowym lub rozrywkowym są
    koncerty, spektakle, festiwale, zawody sportowe czy pokazy artystyczne – czyli
    przedsięwzięcia, których funkcją jest przede wszystkim dostarczenie widzom wrażeń
    estetycznych, emocjonalnych bądź sportowych. Funkcja ta jest tradycyjnie i jednoznacznie
    przypisywana kategorii imprez rozrywkowych i widowiskowych.
    W konsekwencji, charakter Kongresów organizowanych przez Spółkę w żaden sposób nie
    pokrywa się z istotą wydarzeń rozrywkowych czy widowiskowych. Ich profil, agenda, cele i
    uczestnicy jednoznacznie potwierdzają, że są to wydarzenia biznesowo – naukowe, o

    wysokim poziomie merytorycznym, zorientowane na wiedzę, rozwój i współpracę
    gospodarczą, a nie przedsięwzięcia nastawione na rozrywkę.
    Przedmiotem interpretacji indywidualnej ma być okres podatkowy – rok 2025 (rok
    podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym), ponieważ to w tym okresie
    Spółka będzie zawierała umowy ze Speakerami, a tym samym będą miały zastosowanie
    konsekwencje podatkowe stanowiące przedmiot wniosku.
    Wniosek dotyczy jednego zdarzenia przyszłego, jednak dwóch posiadających odrębne
    uregulowania kwestii podatkowych, które mają zostać wyjaśnione, tj. klasyfikacji
    przychodów do którejkolwiek z kategorii wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT oraz
    obowiązku posiadania ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej Speakerów (w
    przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie nr 1). W związku z powyższym,
    załączyli Państwo potwierdzenie dokonania brakującej opłaty w wysokości 40 zł.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, przychody uzyskiwane
      przez Speakerów/agencje reprezentujące Speakerów na podstawie umów
      zawieranych ze Spółką stanowią przychody należące do którejkolwiek z kategorii
      wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”) i w związku z
      tym na Spółce jako płatniku ciąży obowiązek poboru zryczałtowanego podatku
      dochodowego od należności wypłacanych na rzecz tych Speakerów/agencji
      reprezentujących Speakerów?
    2) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie nr 1 – czy Spółka ma
      obowiązek posiadania ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej Speakerów/agencji
      reprezentujących Speakerów, z którymi zawierane są umowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, przychody
    uzyskiwane przez Speakerów lub agencje reprezentujące Speakerów na podstawie umów
    zawieranych ze Spółką nie kwalifikują się do żadnej z kategorii przychodów określonych w
    art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji na Spółce jako płatniku nie ciąży obowiązek
    poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłacanych na rzecz tych
    Speakerów/agencji reprezentujących Speakerów.
    Ad. 2
    Mając na uwadze powyższe, tj. w sytuacji, gdy przychody osiągane przez Speakerów lub
    agencje reprezentujące Speakerów nie mieszczą się w zakresie przychodów wymienionych
    w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, na Spółce nie ciążą obowiązki w zakresie poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłat
    wynagrodzenia za realizację usług. W szczególności Spółka nie jest zobowiązana do
    posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej Speakerów ani agencji ich reprezentujących.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust.
    1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
        posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

        przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
    1. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w
      art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za
      informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
      handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości
      20% przychodu;
    2. z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
      wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
      przychodu;
    3. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w
      wysokości 10% przychodów;
    4. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w
      wysokości 10% przychodów;
    5. z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Przychody, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 6-9, do których odsyła art. 29 ust. 1 pkt 1 ww.
    ustawy obejmują:
    2. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
    trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny
    nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu,
    stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody
    sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
    6. przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
    samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie
    określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym,
    dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt
    10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w
    komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo
    samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;

    7. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
    należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
    stanowiących osób prawnych;
    7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
    8. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
    dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    a. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    b. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje
        te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    c. przedsiębiorstwa w spadku – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie
        umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
        działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
    9. przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
    kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego
    rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
    działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
    Stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy o PIT, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
    zamieszkania podatnika.
    W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz
    jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych
    do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art.
    29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Państwa zdaniem, przychody Speakerów/agencji reprezentujących Speakerów nie należą
    do przychodów określonych w art. 29 ust. 1, tj. nie są przychodami z:
    1. z działalności określonej w art. 13 pkt 2, 6-9 ustawy o PIT;
    2. 2.odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw
      pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów
      zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie
      tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do
      użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także
      środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);
    3. z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
      wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    4. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych;

    5. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
    6. z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska wymaga odniesienia się do poszczególnych kategorii
    przychodów wymienionych w art. 29 ust. 1 ww. ustawy.
    Ad. 1
    Art. 13 pkt 2 ustawy o PIT
    Przychody wymienione w ww. art. 29 ust. 1 pkt 1 w części obejmującej odesłanie do art. 13
    pkt 2 obejmują: przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej,
    naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
    dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania
    sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
    przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
    W Państwa ocenie, przychodów, których dotyczy niniejszy wniosek nie można zaliczyć do
    tej kategorii. Przychody, o których mowa w powyższym przepisie są zbiorczo określane
    jako przychody tzw. wolnych zawodów i obejmują osobiście wykonywaną działalność:
    a. Artystyczną
      Przepisy ustaw podatkowych nie definiują pojęcia działalności artystycznej, co
      powoduje konieczność odwołania się do definicji funkcjonujących na gruncie innych
      gałęzi prawa. W szczególności przydatne są tutaj regulacje zawarte w ustawie z 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      350), która w art. 8 ust. 7 i 8 zawiera definicje twórcy oraz artysty jako osób
      prowadzących pozarolniczą działalność zarobkową. Zgodnie z art. 8 ust. 7 ww. ustawy,
      twórcą jest osoba, która tworzy dzieła w zakresie architektury, architektury wnętrz,
      architektury krajobrazu, urbanistyki, literatury pięknej, sztuk plastycznych, muzyki,
      fotografiki, twórczości audiowizualnej, choreografii i lutnictwa artystycznego oraz
      sztuki ludowej, będące przedmiotem prawa autorskiego. Natomiast art. 8 ust. 8
      definiuje artystę jako wykonującą zarobkowo działalność artystyczną w dziedzinie
      sztuki aktorskiej i estradowej, reżyserii teatralnej i estradowej, sztuki tanecznej i
      cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki, instrumentalistyki, kostiumografii,
      scenografii, a także w dziedzinie produkcji audiowizualnej reżyserów, scenarzystów,
      operatorów obrazu i dźwięku, montażystów i kaskaderów. Dodatkowo, według
      definicji stosowanej przez Główny Urząd Statystyczny (GUS), działalność artystyczna i
      rozrywkowa obejmuje w szczególności działalność profesjonalnych instytucji
      scenicznych, muzycznych i rozrywkowych (np. teatrów, filharmonii, orkiestr, agencji
      estradowych), która polega na publicznej prezentacji widowisk w oparciu o
      przygotowany scenariusz dramatyczny, muzyczny lub estradowy (Opracowanie własne
      Głównego Urzędu Statystycznego, Główny Urząd Statystyczny/Metainformacje
      /Słownik pojęć/ Pojęcia stosowane w statystyce publicznej).
      W świetle powyższego, stoją Państwo na stanowisku, że działalność Speakerów lub
      agencji reprezentujących Speakerów, opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu
      przyszłym niniejszego wniosku, nie posiada cech działalności artystycznej w
      rozumieniu przywołanych regulacji. Speakerzy zapraszani do udziału w Kongresach
      organizowanych przez Spółkę nie wykonują działalności o charakterze artystycznym,
      lecz merytoryczne wystąpienia, wykłady lub prezentacje z zakresu takich dziedzin jak
      ekonomia, technologia, zarządzanie, innowacje, nauka czy gospodarka. Treści przez

      nich przekazywane mają charakter ekspercki, informacyjny i analityczny, a nie twórczy
      czy estetyczny, co stanowi podstawowe kryterium odróżniające działalność naukową,
      doradczą czy edukacyjną od działalności artystycznej. Ponadto, same Kongresy
      organizowane przez Spółkę nie mają cech imprez artystycznych czy rozrywkowych.
      Mają one charakter ekspercki, gospodarczy i biznesowy. Celem tych wydarzeń jest
      wymiana wiedzy, prezentacja trendów rynkowych, promowanie innowacyjnych
      rozwiązań oraz budowanie platformy współpracy między światem nauki, biznesu i
      administracji. Tym samym, ani forma, ani treść działalności podejmowanej w ramach
      Kongresów nie uzasadniają kwalifikowania jej jako działalności artystycznej w
      rozumieniu przepisów prawa podatkowego, ubezpieczeniowego ani statystyki
      publicznej.
      W konsekwencji, Państwa zdaniem, przychody osiągane przez Speakerów (lub agencje
      ich reprezentujące) z tytułu świadczenia usług w ramach Kongresów nie mogą zostać
      uznane za przychody z działalności artystycznej, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1
      ustawy o PIT.
    b. Literacką
      W celu interpretacji pojęcia „działalność literacka” zasadne jest odwołanie się do
      klasyfikacji funkcjonujących w obrocie prawnym i gospodarczym, w szczególności do
      Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). Zgodnie z PKD, podklasa 90.11.Z obejmuje
      „działalność literacką i działalność związaną z komponowaniem muzyki”, w ramach
      której mieści się m.in.:
          działalność indywidualnych pisarzy wszystkich dziedzin, w tym pisanie
          beletrystyki i tym podobne,
          komponowanie muzyki,
          pisanie tekstów i kompozycji w czyimś imieniu,
          działalność związana z pisaniem scenariuszy,
          działalność dziennikarzy niebędących wydawcami własnych treści,
          działalność blogerów niebędących wydawcami własnych treści.
      Działalność literacka, zgodnie z tą klasyfikacją, ma zatem charakter indywidualnej,
      oryginalnej twórczości słownej, której celem jest przede wszystkim przekaz
      artystyczny, kulturowy, edukacyjny lub naukowy, utrwalony w postaci tekstu pisanego
      i skierowany do szerokiego grona odbiorców w formie publikacji (książki, artykuły,
      eseje itp.). Działalność wykonywana przez Speakerów zapraszanych przez Spółkę do
      udziału w Kongresach nie wpisuje się w powyższą definicję. Speakerzy nie świadczą
      usług polegających na tworzeniu dzieł literackich w jakiejkolwiek formie – nie są
      autorami publikacji przygotowywanych na rzecz Spółki, nie opracowują utworów
      literackich, ani nie realizują działalności polegającej na przekazie pisanym mającym
      cechy literackiej twórczości indywidualnej. Ich wystąpienia – choć mogą być oparte na
      ich wcześniejszym dorobku intelektualnym – mają formę ustną, są częścią wydarzeń o
      charakterze konferencyjnym i służą przekazaniu wiedzy specjalistycznej, wyników
      analiz, trendów rynkowych, innowacyjnych rozwiązań lub doświadczeń z praktyki
      biznesowej bądź naukowej. Co więcej, celem tej działalności nie jest stworzenie dzieła
      literackiego, lecz przekaz merytoryczny w kontekście gospodarczym i eksperckim.
      Działalność taka nie nosi znamion twórczości literackiej sensu stricto, nie jest
      ukierunkowana na publikację w formie literackiej ani nie posiada cech artystycznych.
      W świetle powyższego, Państwa zdaniem, przychody uzyskiwane przez Speakerów (lub
      agencje ich reprezentujące) z tytułu udziału w Kongresach nie mogą zostać
      zakwalifikowane jako przychody z działalności literackiej, o której mowa w art. 29 ust.
      1 pkt 1 ustawy o PIT. Speakerzy realizują działalność informacyjno – ekspercką lub

      edukacyjną o charakterze ustnym, której nie sposób utożsamiać z działalnością
      pisarską w jakiejkolwiek z form opisanych w PKD.
    c. Naukową
      Zarówno w obowiązujących przepisach prawa, jak i w doktrynie oraz języku
      potocznym brak jest jednej, powszechnie przyjętej definicji pojęcia „działalność
      naukowa”. Z tego względu, przy interpretacji tego terminu na gruncie przepisów
      podatkowych, zasadne jest posiłkowanie się regulacjami innych dziedzin prawa, w
      szczególności przepisami Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 tej
      ustawy, działalność naukowa obejmuje:
      1. Badania naukowe, czyli:
          badania podstawowe – rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
          mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach
          zjawisk i obserwowalnych faktów, bez nastawienia na bezpośrednie
          zastosowanie komercyjne (art. 4 ust. 2 pkt 1);
          badania aplikacyjne – rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (art. 4 ust.
          2 pkt 2);
      2. Prace rozwojowe, tj. działalność polegająca na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i
        wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności (w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania) w celu projektowania lub tworzenia nowych
        bądź ulepszonych produktów, procesów lub usług, przy czym wyłączone są z tego
        pojęcia rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli stanowią ulepszenia (art. 4 ust. 3);
      3. Twórczość artystyczną, obejmującą działania twórcze w sztuce, prowadzące do
        powstania dzieła artystycznego (materialnego lub niematerialnego), stanowiącego
        wkład w rozwój kultury, w tym również artystycznego wykonania (art. 4 ust. 4).
    Na tle powyższych definicji działalność wykonywana przez Speakerów lub agencje ich
    reprezentujące w ramach umów zawartych ze Spółką nie może być uznana za
    działalność naukową – zarówno w znaczeniu legalnym, jak i funkcjonalnym. W
    szczególności:
        Speakerzy zapraszani do udziału w Kongresach organizowanych przez Spółkę nie
        prowadzą w ramach współpracy ze Spółką żadnych badań naukowych w
        rozumieniu art. 4 ust. 2 – ich wystąpienia nie są wynikiem empirycznych ani
        teoretycznych prac badawczych, a tym bardziej nie służą zdobywaniu nowej
        wiedzy o podstawach zjawisk i faktów. Prezentacje te mają charakter praktyczny
        i użytkowy, a ich celem jest dzielenie się doświadczeniem, analizą trendów,
        poglądami lub wiedzą o charakterze publicystycznym czy popularnonaukowym.
        Działalność Speakerów nie nosi również cech badań aplikacyjnych, ponieważ nie
        są oni zaangażowani – ani na rzecz Spółki, ani w kontekście wystąpień na
        Kongresach – w opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług ani też
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Ich przekaz nie jest osadzony w
        środowisku projektowym, badawczo – rozwojowym ani technologicznym.

        Wreszcie, prelegenci nie prowadzą również „prac rozwojowych” w rozumieniu
        art. 4 ust. 3, gdyż nie projektują, nie wdrażają i nie wykorzystują dostępnej
        wiedzy do wytworzenia nowych lub ulepszonych produktów czy procesów w
        rozumieniu działalności B+R. Ich udział w Kongresie nie ma waloru
        wdrożeniowego – służy jedynie przekazowi wiedzy lub refleksji.
        Twórczość artystyczna również nie ma zastosowania w analizowanym
        przypadku, ponieważ prezentacje Speakerów nie stanowią dzieł artystycznych,
        nie są przejawem ekspresji artystycznej ani nie pełnią funkcji kulturotwórczej w
        rozumieniu art. 4 ust. 4 cytowanej ustawy. Fakt, że niektórzy Speakerzy mogą
        mieć tytuły naukowe lub być zawodowo związani z instytucjami badawczymi, nie
        zmienia kwalifikacji świadczonych przez nich usług – to, że osoba ma status
        naukowca, nie oznacza automatycznie, że każde jej wystąpienie ma charakter
        działalności naukowej w rozumieniu przepisów prawa.
      Podsumowując, działalność Speakerów na Kongresach organizowanych przez Spółkę
      nie spełnia przesłanek działalności naukowej, o której mowa m.in. w art. 4 ustawy –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W konsekwencji, przychody uzyskiwane przez
      Speakerów (lub ich agencje) nie mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z
      działalności naukowej w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o PIT.
    d. Trenerską
      Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) działalność trenerska związana jest z
      usługami w zakresie sportu i rekreacji i jest klasyfikowana w PKD 85.51.Z –
      Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych.
      Kategoria ta obejmuje m.in.:
          zajęcia sportowe (siatkówkę, koszykówkę, piłkę nożną itp.),
          obozy sportowe,
          zajęcia gimnastyczne,
          szkoły nauki jazdy konnej,
          naukę pływania,
          działalność profesjonalnych instruktorów sportowych, nauczycieli i trenerów,
          kursy sztuk walki, kursy jogi,
          kursy gry w karty (np. brydż).
      Działalność ta ma zatem ściśle określony profil fizyczno-sportowy, skupiający się na
      wspieraniu rozwoju sprawności fizycznej uczestników, kształtowaniu umiejętności
      sportowych oraz realizacji celów związanych z aktywnością fizyczną, rywalizacją
      sportową czy rekreacją. Tymczasem działalność Speakerów oraz agencji ich
      reprezentujących, opisana we wniosku, w żaden sposób nie odpowiada tej
      charakterystyce. Prelegenci biorący udział w Kongresach organizowanych przez Spółkę
      nie prowadzą szkoleń ani zajęć o charakterze sportowym, nie świadczą usług w
      zakresie wychowania fizycznego, nie kształtują sprawności fizycznej uczestników ani
      nie realizują żadnych działań związanych z aktywnością ruchową. Kongresy mają
      charakter wyłącznie biznesowy, gospodarczy lub ekspercki, a ich głównym celem jest
      wymiana wiedzy, doświadczeń zawodowych i refleksji w obszarach takich jak
      innowacje, rozwój technologiczny, zarządzanie, ekonomia czy nauki społeczne. Nie są
      to wydarzenia o charakterze sportowym, rekreacyjnym ani związane z edukacją
      fizyczną. W konsekwencji, usługi świadczone przez Speakerów i agencje ich

      reprezentujące nie mają jakiegokolwiek związku z działalnością trenerską w
      rozumieniu PKD 85.51.Z, ani pod względem formy, ani treści. Dlatego też przychody z
      tytułu tych usług nie mogą być zaliczone do kategorii przychodów z działalności
      trenerskiej, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT.
    e. Oświatową
      Pojęcie „oświaty” nie zostało zdefiniowane w ustawach podatkowych, dlatego w celu
      jego interpretacji należy sięgnąć zarówno do definicji słownikowych, jak i regulacji
      innych gałęzi prawa, zwłaszcza ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe
      (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 z późn. zm.). Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN,
      „oświata” to:
          „proces kształcenia, upowszechniania wiedzy i kultury w społeczeństwie”,
          „instytucje zajmujące się upowszechnianiem wykształcenia i kultury; też: ludzie
          zajmujący się taką działalnością”. (oświata - Słownik języka polskiego PWN).
      Na gruncie art. 1 i 2 Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 737 z późn. zm.) jasno określono cele i podmioty wchodzące w skład
      systemu oświaty. System oświaty ma zapewniać m.in.:
          realizację prawa do kształcenia i wychowania (pkt 1),
          dostosowanie nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów (pkt 5),
          prowadzenie procesu dydaktyczno-wychowawczego z udziałem rodziny i
          instytucji edukacyjnych (pkt 2–3),
          przygotowanie do życia zawodowego i społecznego (pkt 17–19),
          zaspokajanie szczególnych potrzeb edukacyjnych (pkt 6–8).
      Ustawodawca szczegółowo określił też zakres podmiotowy systemu oświaty (art. 2),
      obejmujący wyłącznie zinstytucjonalizowane jednostki oświatowe, takie jak m.in.:
          przedszkola i szkoły,
          placówki kształcenia ustawicznego i centra zawodowe,
          poradnie pedagogiczne,
          ośrodki wychowawcze i rewalidacyjne,
          biblioteki pedagogiczne i placówki doskonalenia nauczycieli.
      W świetle powyższego działalność oświatowa ma charakter zinstytucjonalizowany i
      systemowy, ukierunkowany na kształcenie ogólne lub zawodowe oraz realizację
      funkcji wychowawczych, najczęściej w warunkach formalnej edukacji (szkoły, placówki
      oświatowe, instytucje szkoleniowe itp.). Działalność Speakerów oraz agencji ich
      reprezentujących, o której mowa we wniosku, nie spełnia żadnych z powyższych
      kryteriów. Speakerzy nie realizują działań dydaktyczno-wychowawczych ani nie
      prowadzą nauczania w trybie oświatowym. Wystąpienia na Kongresach mają
      charakter okazjonalny, informacyjno-inspiracyjny i motywacyjny – są to mowy oraz
      prezentacje o charakterze biznesowym, gospodarczym, eksperckim lub
      popularnonaukowym, jednak nie mają one na celu systematycznego i
      sformalizowanego kształcenia uczestników ani nie wpisują się w cele systemu oświaty.
      Ponadto, brak jest elementów typowych dla działalności oświatowej, takich jak:
          programy nauczania zatwierdzone przez właściwe organy,
          kadra pedagogiczna realizująca cele oświatowe,

          procesy oceniania, klasyfikowania i egzaminowania uczestników,
          zapewnienie ciągłości i progresji w kształceniu.
      W rezultacie, działalność Speakerów oraz agencji ich reprezentujących nie może zostać
      uznana za działalność oświatową, zarówno na gruncie znaczeniowym, jak i
      funkcjonalnym. Przychody osiągane przez Speakerów z tytułu świadczenia usług na
      rzecz Spółki nie mieszczą się w kategorii przychodów z działalności oświatowej, o
      której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT.
    f. Publicystyczną
      Działalność publicystyczna nie została zdefiniowana w przepisach prawa podatkowego
      ani innych ustawach o charakterze systemowym. Z pomocą przychodzi definicja
      encyklopedyczna (Encyklopedia PWN), zgodnie z którą publicystyka to: „Artykuły,
      komentarze i teksty polemiczne dotyczące aktualnych wydarzeń i problemów,
      ogłaszane w prasie, radiu i telewizji” (publicystyka - Słownik języka polskiego PWN).
      Speakerzy reprezentowani przez agencje świadczą na rzecz Spółki usługi polegające na
      wygłaszaniu wystąpień, prelekcji, prezentacji lub wykładów w ramach konferencji lub
      kongresów. Ich charakter jest zazwyczaj:
          motywacyjny, informacyjny, ekspercki lub inspiracyjny,
          okazjonalny, a nie regularny lub cykliczny,
          adresowany do uczestników konkretnego wydarzenia (a nie do ogółu
          społeczeństwa za pośrednictwem mediów),
          pozbawiony pierwiastka polemicznego, a często wręcz neutralny
          światopoglądowo i politycznie.
      Dodatkowo, usługi te nie mają formy publikacji ani medialnej wypowiedzi (np.
      felietonu, reportażu, artykułu), nie są utrwalane i rozpowszechniane w środkach
      masowego przekazu z intencją oddziaływania na opinię publiczną. Nie są także
      związane z działalnością wydawniczą, redakcyjną czy dziennikarską. Zważywszy na
      powyższe, należy jednoznacznie stwierdzić, że usługi świadczone przez Speakerów na
      rzecz Spółki nie stanowią działalności publicystycznej w rozumieniu definicji
      encyklopedycznych. Ich istota, cel, sposób realizacji oraz odbiorca końcowy zasadniczo
      różnią się od charakterystyki klasycznej działalności publicystycznej.
      Art. 13 pkt 6 ustawy o PIT
      Zgodnie z art. 13 pkt 6 ustawy o PIT, do przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście zalicza się również przychody osób, którym organ władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych
      przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności. Dotyczy to w szczególności
      przychodów biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i
      administracyjnym, a także płatników – z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10 – oraz
      inkasentów należności publicznoprawnych. Przepis ten obejmuje również przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów określonych w pkt 9.
      W kontekście powyższego oczywiste jest, że przychody uzyskiwane przez Speakerów
      lub agencje reprezentujące Speakerów, będące przedmiotem wniosku, nie należą do
      tej kategorii. Wynika to z faktu, że Spółka jest podmiotem prywatnym, a nie organem
      władzy publicznej, administracji państwowej lub samorządowej, sądem czy
      prokuratorem. W konsekwencji nie może on zlecać wykonania czynności w rozumieniu
      art. 13 pkt 6 ustawy o PIT, co jednoznacznie wyklucza możliwość zakwalifikowania
      omawianych przychodów jako objętych zakresem tego przepisu.

      Art. 13 pkt 7 ustawy o PIT
      Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o PIT, do przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście zalicza się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
      Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Speakerzy, w kontekście umów
      zawartych ze Spółką, nie są osobami, o których mowa w przywołanym przepisie, tj.
      członkami zarządów, rad nadzorczych, komisji ani innych organów stanowiących osób
      prawnych. W konsekwencji, przepis art. 13 pkt 7 ustawy o PIT, nie znajduje
      zastosowania w odniesieniu do przychodów otrzymywanych przez Speakerów lub
      agencje ich reprezentujące w przedstawionym stanie faktycznym lub zdarzeniu
      przyszłym.
      Art. 13 pkt 7a ustawy o PIT
      Zgodnie z art. 13 pkt 7a ustawy o PIT, do przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście zalicza się również przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów
      Narodowych. Speakerzy nie są osobami, o których mowa w powyższym przepisie, tj.
      członkami Rady Mediów Narodowych, w związku z czym ich przychody nie mieszczą
      się w tej kategorii i przepis ten nie ma zastosowania w analizowanym stanie
      faktycznym.
      Art. 13 pkt 8 ustawy o PIT
      Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o PIT, do przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście zalicza się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
      Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, umowy zawierane ze
      Speakerami oraz agencjami reprezentującymi Speakerów nie mają charakteru umów
      zlecenia ani umów o dzieło. W związku z tym przepis art. 13 pkt 8 ustawy o PIT, nie
      znajduje w tym przypadku zastosowania.
      Art. 13 pkt 9 ustawy o PIT
      Zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy o PIT, do przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście zalicza się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
      przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze,
      w tym również przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej
      przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7.
      W analizowanym stanie faktycznym usługi świadczone przez Speakerów oraz agencje
      reprezentujące Speakerów nie są realizowane w oparciu o takie umowy, dlatego
      powyższy przepis nie ma zastosowania. Przychody Speakerów oraz agencji
      reprezentujących Speakerów nie są związane z zarządzaniem przedsiębiorstwem i nie
      stanowią kontraktów menedżerskich ani umów o podobnym charakterze. Speakerzy
      nie pełnią funkcji menedżerów wobec Spółki, nie jest im powierzone zarządzanie

      przedsiębiorstwem, a ich działalność ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług
      polegających na udziale w organizowanych przez Spółkę Kongresach.
    Ad. 2
    Spośród przychodów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy (z wyłączeniem odesłania
    do art. 13), teoretycznie można by rozważyć, czy przychody, o których mowa w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nie kwalifikują się jako:
    1. Przychody z praw autorskich lub praw pokrewnych – w ocenie Spółki tak nie jest,
      ponieważ na podstawie umów zawieranych ze Speakerami lub agencjami ich
      reprezentującymi, Spółka nie nabywa praw autorskich ani pokrewnych. Spółka
      pozyskuje jedynie usługę polegającą na zapewnieniu udziału Speakera w
      organizowanym przez siebie Kongresie oraz bardzo ograniczone uprawnienia, które
      sprowadzają się do możliwości promowania Kongresu poprzez informowanie o
      udziale Speakera czy korzystanie z materiałów związanych z wydarzeniem. Nigdy nie
      nabywa jednak praw do samego wystąpienia Speakera, jego prezentacji czy innych
      materiałów, których autorem jest Speaker lub jego agencja. Wypłacone należności nie
      stanowią więc należności licencyjnych na podstawie ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych. Spółka nie uzyskuje licencji rozumianej jako prawo do
      rozporządzania utworem na polach eksploatacji wskazanych w art. 50 czy art. 74 ust. 4
      tej ustawy. Nie ma uprawnienia do kopiowania, modyfikowania ani samodzielnego
      wykorzystywania wystąpień Speakera ani do ich udostępniania innym podmiotom.
    2. Przychody z tytułu udostępnienia informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem
      w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – w ocenie Spółki
      także ten przypadek nie ma zastosowania. Pojęcie „informacje związane ze zdobytym
      doświadczeniem” odnosi się do nieujawnionych publicznie informacji o charakterze
      przemysłowym, handlowym lub naukowym, które mogą przynosić korzyści
      ekonomiczne i są przedmiotem specjalnych umów licencyjnych lub know-how
      (zgodnie z Modelową Konwencją OECD). Przychody z tego tytułu wynikają z
      udostępnienia specjalistycznej, poufnej wiedzy do wykorzystania przez odbiorcę na
      własny rachunek, bez obowiązku dalszego udziału udostępniającego. Taka sytuacja
      wyraźnie różni się od umowy o świadczenie usług, w której jedna strona świadczy
      pracę, wykorzystując własne umiejętności i doświadczenie na rzecz drugiej. W opisie
      stanu faktycznego mamy do czynienia właśnie z usługą, a nie licencją na know-how.
      Dodatkowo w komentarzu do Modelowej Konwencji OECD podkreślono, że przy
      umowach o know-how występują m.in. specjalne postanowienia dotyczące poufności
      przekazywanych informacji, czego w niniejszym stanie faktycznym nie ma –
      wystąpienia Speakerów na Kongresach mają charakter otwarty i publiczny. Usługi
      Speakera nie polegają na przekazywaniu poufnej wiedzy, lecz na realizacji zlecenia w
      formie publicznych wystąpień. Ponadto, w przypadku usług, wykonawca zobowiązuje
      się do wykonania określonej usługi, która może wymagać wykorzystania wiedzy i
      umiejętności, ale nie do przekazywania tych informacji na własność zlecającemu.
      Biorąc pod uwagę powyższe, są Państwo przekonani, że przychody Speakerów i
      agencji ich reprezentujących nie kwalifikują się jako przychody z tytułu know-how.
      Pozostałe przychody wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 1, takie jak przychody z tytułu
      odsetek, praw do wynalazków, znaków towarowych, wzorów zdobniczych, należności
      za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego czy za użytkowanie
      urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych, są – Państwa zdaniem –
      całkowicie odrębną kategorią i nie mają żadnego związku z przedmiotem niniejszego
      pytania ani ze stanem faktycznym.
    Ad. 3
    Państwa zdaniem, przychody Speakerów oraz agencji ich reprezentujących, objęte
    niniejszym wnioskiem, nie kwalifikują się także jako przychody z tytułu usług świadczonych
    w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanych przez
    osoby fizyczne zamieszkałe za granicą i organizowanych za pośrednictwem podmiotów

    prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych
    na terytorium Polski. Przede wszystkim należy podkreślić, że Kongresy organizowane
    przez Spółkę nie mają charakteru imprez o naturze widowiskowej, rozrywkowej ani
    sportowej. Są to konferencje oraz spotkania biznesowo-naukowe, których nadrzędnym
    celem jest stworzenie platformy do wymiany wiedzy i doświadczeń pomiędzy
    przedstawicielami środowisk biznesowych, naukowych, administracyjnych i innych
    sektorów, a nie dostarczenie rozrywki, organizacja widowiska czy rywalizacji sportowej.
    Wskazany przepis odnosi się wyraźnie do imprez artystycznych, rozrywkowych i
    sportowych, takich jak koncerty, spektakle, festiwale, zawody sportowe czy pokazy
    artystyczne – wydarzeń o zupełnie innej, jasno określonej i tradycyjnie rozumianej funkcji
    rozrywkowej lub sportowej, które nie pokrywają się z charakterem i celem
    organizowanych Kongresów. Ponadto, istotne jest, że omawiany przepis dotyczy wyłącznie
    działalności prowadzonej za pośrednictwem osób fizycznych lub prawnych, które
    specjalizują się w organizacji imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
    terenie Polski. Tymczasem Kongresy, które stanowią przedmiot niniejszego wniosku, nie
    są organizowane za pośrednictwem takich podmiotów, lecz bezpośrednio przez Spółkę
    jako organizatora eventów biznesowo-naukowych. W konsekwencji, przychody Speakerów
    i agencji reprezentujących Speakerów nie mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z
    tytułu działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej w rozumieniu wskazanego
    przepisu, co wyraźnie podkreśla różnicę pomiędzy charakterem realizowanych usług a
    zakresem przedmiotowym tego przepisu.
    Ad. 4 i 5
    Przychody Speakerów/agencji reprezentujących Speakerów, których dotyczy wniosek z
    oczywistych względów nie są również przychodami z tytułu należnych opłat za wywóz
    ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne
    przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów
    tranzytowych, ani przychodami uzyskanymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej.
    Ad. 6
    Przychody Speakerów oraz agencji ich reprezentujących, będące przedmiotem niniejszego
    wniosku, nie stanowią przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania
    rynku, usług prawnych, reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych,
    rekrutacji pracowników, pozyskiwania personelu, gwarancji, poręczeń ani świadczeń o
    podobnym charakterze. Usługi świadczone przez Speakerów i agencje na rzecz Spółki nie
    odpowiadają żadnej z wymienionych kategorii ani im nie są podobne. W rzeczywistości
    dotyczą one udziału w Kongresie organizowanym przez Spółkę, obejmującego wygłoszenie
    wystąpienia, udział w dyskusji czy moderowanie paneli, co jest działalnością o charakterze
    wyłącznie merytorycznym i informacyjnym. W szczególności nie można ich zaliczyć do
    usług doradczych. Definicja słowa „doradzać” według Słownika Języka Polskiego PWN
    oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie” (DORADZAĆ -
    Słownik języka polskiego PWN). Tymczasem usługi realizowane przez Speakerów ani
    agencje reprezentujące ich nie polegają na udzielaniu Spółce czy uczestnikom Kongresu
    jakichkolwiek porad czy instrukcji postępowania, lecz wyłącznie na przekazaniu wiedzy
    poprzez wykład, prezentację lub udział w dyskusji na określony temat. W związku z
    powyższym, charakter świadczonych usług jest fundamentalnie odmienny od usług
    doradczych oraz innych wymienionych w przepisie, co wyklucza kwalifikację przychodów
    Speakerów/agencji jako przychodów z wymienionych kategorii.
    Reasumując, Państwa zdaniem, przychody, których dotyczy niniejszy wniosek, nie
    mieszczą się w żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT.
    Analiza charakteru świadczonych usług, ich treści oraz kontekstu prawnego jednoznacznie
    wskazuje, że wypłaty dokonywane na rzecz Speakerów oraz agencji ich reprezentujących

    nie kwalifikują się do żadnego z tytułów wymienionych w ww. przepisie. W związku z tym
    nie zachodzi prawna podstawa do traktowania tych przychodów jako objętych
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, Spółka nie jest obciążona obowiązkami płatnika wynikającymi z art. 41
    ust. 4 ustawy o PIT, dotyczącymi poboru i zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego
    od osób prawnych z tytułu realizowanych transakcji. Ponadto, ze względu na brak takiego
    obowiązku, Spółka nie jest również zobligowana do posiadania certyfikatów rezydencji
    podatkowej Speakerów lub agencji reprezentujących Speakerów, z którymi zawiera
    umowy w ramach opisanego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Stanowisko
    Spółki znajduje również potwierdzenie w dotychczasowej linii interpretacyjnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, prezentowanej w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych dotyczących zbliżonych stanów faktycznych, w tym m.in.:
        interpretacji indywidualnej z 5 listopada 2019 r. sygn. 0114-KDIP3-
        3.4011.398.2019.2.MJ,
        interpretacji indywidualnej z 31 marca 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.914.2022.3.
        MKA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Opodatkowanie dochodów
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:

      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50 % wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Przepis ten wskazuje, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób
    fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów
    uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu
    podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca
    zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko
    przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym
    przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów,
    które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano
    opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje
    się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo

    opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym
    państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera w art. 10 ust. 1 katalog
    źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad
    określonych dla danego źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 cyt. ustawy:
      Źródłem przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność
      gospodarcza.
    W świetle art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Ponadto zgodnie z art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z
    warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być
    klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W kontekście działalności gospodarczej należy także zacytować art. 14 ust. 1 omawianej
    ustawy, zgodnie z którym:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.

    Ponadto, podkreślić należy, że określone przychody uznaje się za przychody z działalności
    gospodarczej, pod warunkiem, że przychody te nie mogą być zaliczone do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy.
    Obowiązki płatnika oraz podatek u źródła – przepisy ogólne
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje
    art. 41 ust. 4 i art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 analizowanej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4–9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jak wynika z art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4–5a, 13–17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1–11 oraz 11b–13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Stosownie do art. 41 ust. 12 analizowanej ustawy:
      Jeżeli łączna kwota dokonanych na rzecz podmiotu powiązanego wypłat (świadczeń)
      lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
      określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1–5a przekracza w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2.000.000
      zł na rzecz tego samego podatnika, płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany
      podatek dochodowy, stosując stawki podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art.
      30a ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł, z pominięciem stawki podatku,
      zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepisu zdania
      pierwszego nie stosuje się do wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1, pieniędzy lub wartości pieniężnych z
      tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4.
    W myśl ww. art. 29 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
      1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
        w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,
        oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych

        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
        w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi
        handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego
        wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
        przychodu.
    Jak wynika z art. 29 ust. 2 tej ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Według art. 29 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, są
      uzyskane przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego
      pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, pod warunkiem że podatnik posiada
      zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu, wydane przez właściwy organ
      podatkowy państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania, albo przez właściwy
      organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    Art. 5a pkt 21 ww. ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest
    możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji podatnika,
    potwierdzającego miejsce jego zamieszkania.
    W art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione zostały
    określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom
    zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega
    opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia,
    potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten
    nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który
    dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz
    nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.
    Odnosząc się do zapisu wyżej cytowanego art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, przychody uzyskiwane przez Speakerów/agencje reprezentujące
    Speakerów nie sposób zaliczyć do przychodów wymienionych w tym przepisie.

    Analizując zastosowanie przepisu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy należy wskazać, że
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają przychody z
    działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art.
    30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
    należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how).
    Z wniosku wynika, że umowy zawierane ze Speakerami/agencjami reprezentującymi
    Speakerów są zawierane z tymi podmiotami jako osobami fizycznymi/podmiotami
    prowadzącymi działalność gospodarczą oraz nie są to umowy zlecenia lub o dzieło, zatem
    należy uznać, że nie będą one stanowiły przychodu z działalności określonej w art. 13 pkt
    2 i 6-9 ustawy. Ponadto na podstawie tych umów nie dochodzi do przeniesienia na Spółkę
    praw autorskich do wykładów czy treści zawartych w materiałach czy prezentacjach
    Speakerów oraz Spółka nie uzyskuje licencji rozumianej jako prawo do rozporządzania
    utworem na polach eksploatacji wskazanych w art. 50 czy art. 74 ust. 4 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zatem przychody uzyskiwane przez te podmioty nie
    będą stanowić przychodów z praw autorskich i praw pokrewnych.
    Zatem, nie są to przychody, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W zakresie pkt 2 opodatkowaniu podlegają przychody z opłat za usługi w zakresie
    działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne
    mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób
    fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych,
    rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W uzupełnieniu Państwo wskazali, że organizowane przez Spółkę Kongresy nie mają
    charakteru widowiskowego ani rozrywkowego. Ich istotą nie jest dostarczanie
    uczestnikom przeżyć artystycznych, emocjonalnych czy rekreacyjnych, lecz zapewnienie
    przestrzeni do wymiany wiedzy, doświadczeń i innowacyjnych rozwiązań pomiędzy
    przedstawicielami biznesu, nauki, administracji publicznej oraz innych środowisk
    kluczowych dla rozwoju gospodarczego i społecznego.
    Zatem przychodów Speakerów/agencji nie można zaliczyć do przychodów z tytułu opłat za
    usługi w zakresie działalności widowiskowej, o których mowa w pkt 2 ww. przepisu.
    Ponadto, przychodów uzyskiwanych przez te podmioty nie można też zakwalifikować do
    przychodów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 3, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Analizując treść wniosku oraz uzupełnienia wskazuję, że udział Speakerów/agencji ich
    reprezentujących w Kongresach obejmujących m.in.: wygłoszenie wykładu lub
    przemówienia (speech), prezentację multimedialną, udział lub moderowanie paneli
    dyskusyjnych, prowadzenie sesji Q&A, udzielanie wywiadów mediom itp. nie stanowi
    wywozu ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez
    zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej. Speakerzy bądź agencje ich
    reprezentujące nie są zagranicznymi przedsiębiorstwami żeglugi powietrznej.
    Dodatkowo, Speakerzy/agencje ich reprezentujące biorący udział w Kongresach nie
    uzyskują przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług
    prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług
    rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
    podobnym charakterze.
    Zatem, mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa, stwierdzam, że skoro
    usługi wykonywane przez Speakerów/agencje reprezentujące Speakerów będą
    świadczone przez nierezydenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej poza

    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i usługi te, nie stanowią usług wymienionych w treści
    art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przepis art. 29 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie miał zastosowania.
    W konsekwencji, na Państwu nie będzie ciążył obowiązek poboru podatku u źródła na
    podstawie art. 41 ust. 4 ustawy. Wobec powyższego nie będą Państwo obowiązani do
    posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej Speakerów/agencji reprezentujących
    Speakerów, z którymi zawarta jest umowa.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy
    przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie
    prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego
    postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa
    chroniła.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały
    wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.