Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.636.2025.2.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działki wraz z udziałem w drodze wewnętrznej, w sytuacji
kiedy wartość transakcji przekroczy 200 000 zł.
Słowa kluczowe: grunty-darowizna gruntu
grunty-grunt niezabudowany
podatek-podatek od towarów i usług
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działki nr 1 wraz z udziałem w drodze wewnętrznej, w sytuacji kiedy wartość transakcji
    przekroczy 200 000 zł. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 lipca
    2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 10.02.2023 r. umową darowizny od ojca otrzymała Pani niezabudowaną działkę
                              2gruntu nr 1 położoną w (...), o powierzchni 842 m, dla której prowadzona jest księga
    wieczysta i do której przynależy udział w drodze wewnętrznej.
    Dla przedmiotowej nieruchomości nie został uchwalony plan zagospodarowania
    przestrzennego. Działka nigdy nie była wykorzystywania w żadnej działalności
    gospodarczej.
    Nie jest i nigdy nie była Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Nabycie działki nastąpiło w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Działka stanowi Pani majątek prywatny, osobisty. Początkowo nie była Pani zdecydowana,
    czy wybuduje Pani na tej działce swój dom, czy jednak ją Pani sprzeda. Dlatego dla działki
    wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu na realizację
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i podłączone zostało przyłącze energetyczne – są
    postawione puste skrzynki, liczniki będzie można podłączyć, jak do działki zostanie
    wydana decyzja z pozwoleniem na budowę. W międzyczasie zmieniła się Pani sytuacja
    osobista i z dwójką dzieci (3 i 5 lat) nie otrzyma Pani kredytu, który wystarczyłby na
    budowę domu.
    Dodatkowo z uwagi na planowaną zmianę przepisów w niedalekiej przyszłości, która ma
    zezwalać na pobudowanie na tym obszarze wysokiego budownictwa i lokali usługowych,
    podjęła Pani decyzję o sprzedaży działki i zakupie za uzyskane pieniądze mieszkania na
    własne cele osobiste, mieszkaniowe.
    Nie posiada Pani żadnej innej działki, którą mogłaby Pani zbyć. W celu sprzedaży działki
    nie organizuje Pani środków pieniężnych, nie prowadzi Pani działań marketingowych,
    ogłoszenie o sprzedaży działki opublikuje Pani w lokalnym serwisie ogłoszeniowym.
    Tata był przez niespełna 20 lat właścicielem ziemi rolnej, żeby mógł ją podzielić na
    mniejsze działki musiał wytyczyć drogę wewnętrzną – dojazdową i gdy to uczynił darował
    Pani jedną z wyodrębnionych działek wraz z udziałem w drodze wewnętrznej.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Odpowiedzi na zadane pytania:

    1. Nie wykorzystywała/nie wykorzystuje/nie będzie wykorzystywała Pani w żadnym celu
      działki nr 1 od momentu nabycia do czasu sprzedaży.
    2. W celu sprzedaży zamierza Pani napisać samodzielnie ogłoszenie o sprzedaży do
      lokalnych serwisów ogłoszeniowych.
    3. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr 1 nastąpiło z Pani inicjatywy, jako
      warunek A do wykonania przyłącza.
    4. Przed sprzedażą działki nie zostało/nie zostanie wydane pozwolenie na budowę.
    5. Przed sprzedażą działki nie zostały/nie zostaną wydane żadne inne pozwolenia, decyzje.
    6. Przyłącze energetyczne zostało wykonane z Pani inicjatywy. Jednak zaznacza Pani, że na
      działce została na tą chwilę postawiona jedynie skrzynka, nie ma w niej liczników –
      podłączy je nowy właściciel. Nie zna Pani dokładnie daty wykonania przyłącza. Fakturę
      do zapłaty po wykonaniu przyłącza otrzymała Pani 18.06.2025 r.
    7. Przyłącze energetyczne zostało wykonane z uwagi na bardzo długi czas oczekiwania od
      zgłoszenia chęci wykonania przyłącza energetycznego do jego realizacji, tj. ok 2 lata.
      Dlatego postanowiła Pani wykonać je. Z uwagi na brak decyzji (2 lata temu) o budowie
      własnego domu na działce nr 1 lub o jej sprzedaży, żeby w razie potrzeby nie czekać 2
      lata, jeśli postanowi Pani tam jednak zamieszkać.
    8. Przed sprzedażą działki nr 1 nie poczyniła i nie zamierza Pani poczynić jakiekolwiek
      działań dotyczących zwiększenia wartości.
    9. Nie były i nie będą podejmowane działania marketingowe w celu sprzedaży działki nr 1,
      wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, ani przez Panią, ani nikogo innego.
    10. Nie zawarła Pani umowy przedwstępnej. Nie wie Pani, czy zawrze umowę
      przedwstępną, więc nie wie Pani jakie będą jej ewentualne zapisy, zależy to też od
      potencjalnego kupującego, którego na dzień dzisiejszy nie ma, zatem nie może Pani
      jednoznacznie określić treści ewentualnej umowy przedwstępnej.
    11. W związku ze sprzedażą działki nr 1 nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielić nabywcy
      /innemu podmiotowi pełnomocnictw w celu występowania w Pani imieniu w sprawach
      dotyczących działki.
    12. Działka nr 1 nie jest i nie była udostępniana osobom trzecim.
    13. Nie dokonywała Pani nigdy sprzedaży nieruchomości.

## Pytanie

Czy transakcja sprzedaży działki nr 1 wraz z udziałem w drodze wewnętrznej podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w sytuacji gdy wartość transakcji
    przekroczy 200.000,00 zł?
    Pani stanowisko w sprawie
    Transakcja sprzedaży niezabudowanej działki stanowić będzie działania w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Zarządzanie majątkiem osobistym nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów. Czynność sprzedaży nie ma
    charakteru zorganizowanego, ani ciągłego i nie cechuje się profesjonalizmem.
    Posiada Pani tylko jedną działkę, którą otrzymała Pani od taty, gdy po niespełna 20 latach
    własności podzielił ziemię rolną na mniejsze działki, każda z udziałem w powstałej drodze
    wewnętrznej.
    Wobec powyższego, Pani zdaniem, przedmiotowa transakcja sprzedaży działki będzie
    zwolniona z podatku od towarów i usług, nawet w sytuacji, gdy wartość transakcji
    sprzedaży przekroczy 200.000,00 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego
    sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o
    której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn.
    akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art.
    195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności

    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr 1 wraz z udziałem w
    drodze wewnętrznej istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że
      sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma
      charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
      sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
      okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
      takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
      wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
      bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    • w dniu 10.02.2023 r. umową darowizny od ojca otrzymała Pani niezabudowaną działkę
                        2gruntu nr 1 o powierzchni 842 m, dla której prowadzona jest księga wieczysta i do
      której przynależy udział w drodze wewnętrznej,
    • Pani tata, żeby mógł podzielić ziemie rolną na mniejsze działki musiał wytyczyć drogę
      wewnętrzną – dojazdową i gdy to uczynił darował Pani jedną z wyodrębnionych
      działek wraz z udziałem w drodze wewnętrznej,
    • działka stanowi Pani majątek prywatny, osobisty. Początkowo nie była Pani
      zdecydowana, czy wybuduje Pani na tej działce swój dom, czy jednak ją Pani sprzeda.
      Dlatego dla działki z Pani inicjatywy:
          jako warunek A do wykonania przyłącza, wydana została decyzja o warunkach
          zabudowy i zagospodarowania ternu na realizację zabudowy mieszkaniowej
          jednorodzinne,
          podłączone zostało przyłącze energetyczne - jednak zaznacza Pani, że na
          działce została na tą chwilę postawiona jedynie skrzynka, nie ma w niej
          liczników – podłączy je nowy właściciel. Przyłącze energetyczne zostało
          wykonane z uwagi na bardzo długi czas oczekiwania od zgłoszenia chęci
          wykonania przyłącza energetycznego do jego realizacji, tj. ok 2 lata. Dlatego
          postanowiła Pani wykonać je. Z uwagi na brak decyzji (2 lata temu) o budowie
          własnego domu na działce nr 1 lub o jej sprzedaży, żeby w razie potrzeby nie
          czekać 2 lata, jeśli postanowi Pani tam jednak zamieszkać,

    • nie jest i nigdy nie była Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. Działka nigdy nie
      była wykorzystywania w żadnej działalności gospodarczej,
    • nie wykorzystywała/nie wykorzystuje/nie będzie wykorzystywała Pani w żadnym celu
      działki nr 1 od momentu nabycia do czasu sprzedaży,
    • nie były i nie będą podejmowane działania marketingowe w celu sprzedaży działki nr 1,
      wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, ani przez Panią, ani nikogo innego,
    • w celu sprzedaży zamierza Pani napisać samodzielnie ogłoszenie o sprzedaży do
      lokalnych serwisów ogłoszeniowych,
    • przed sprzedażą działki nr 1 nie poczyniła i nie zamierza Pani poczynić jakiekolwiek
      działań dotyczących zwiększenia wartości,
    • przed sprzedażą działki nie zostało/nie zostanie wydane pozwolenie na budowę oraz
      nie zostały/nie zostaną wydane żadne inne pozwolenia, decyzje,
    • nie zawarła Pani umowy przedwstępnej. Nie wie Pani, czy zawrze umowę
      przedwstępną, więc nie wie Pani jakie będą jej ewentualne zapisy, zależy to tez od
      potencjalnego kupującego, którego na dzień dzisiejszy nie ma, zatem nie może Pani
      jednoznacznie określić treści ewentualnej umowy przedwstępnej,
    • w związku ze sprzedażą działki nr 1 nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielić nabywcy
      /innemu podmiotowi pełnomocnictw w celu występowania w Pani imieniu w sprawach
      dotyczących działki,
    • działka nr 1 nie jest i nie była udostępniana osobom trzecim,
    • nie dokonywała Pani nigdy sprzedaży nieruchomości,
    • nie posiada Pani żadnej innej działki, którą mogłaby Pani zbyć.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki nr 1 wraz z udziałem w drodze wewnętrznej nie
    będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tej
    nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Jedynymi podjętymi przez Panią działaniami przy sprzedaży ww. działki, było wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu na realizację zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej jako warunek A do wykonania przyłącza oraz podłączone
    zostało przyłącze energetyczne. Jednak zaznacza Pani, że na działce została na tą chwilę
    postawiona jedynie skrzynka, nie ma w niej liczników – podłączy je nowy właściciel.
    Okoliczności uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz podłączenie przyłącza
    energetycznego (pusta skrzynka - nie ma w niej liczników – podłączy je nowy właściciel) nie
    mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży ww. działki jako dostawy dokonanej w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują,
    że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia działki jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.
    Należy podkreślić, że działka stanowi Pani majątek prywatny, osobisty, na której
    planowała Pani wybudować dom. W związku ze sprzedażą działki nie były i nie będą
    podejmowane działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, ani
    przez Panią, ani nikogo innego, poza samodzielnym napisaniem prze Panią ogłoszenie o
    sprzedaży działki do lokalnych serwisów ogłoszeniowych. Ponadto, nie zawarła Pani
    umowy przedwstępnej, nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielić nabywcy/innemu
    podmiotowi pełnomocnictw w celu występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących
    działki oraz nie udostępniała i nie udostępnia Pani działki osobom trzecim.
    Działania podejmowane przez Panią w związku z planowaną sprzedażą działki nie
    stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią działki
    wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności

    sprawy, nie będzie Pani podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Panią czynności stanowiły jedynie
    racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt
    okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące
    do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży działki nr 1 wraz z udziałem w drodze wewnętrznej wystąpi Pani w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży ww. działki będzie Pani korzystała
    z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do
    sprzedaży ww. działki, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Stwierdzam, że w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1 wraz z udziałem w drodze
    wewnętrznej nie będzie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy, nawet w sytuacji, kiedy wartość transakcji przekroczy 200 000 zł.
    Pani stanowisko, pomimo iż wskazała Pani, że przedmiotowa transakcja sprzedaży działki
    będzie zwolniona z podatku od towarów i usług, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.