Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-48/14-4/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-10-03
Teza: stanowisko Wnioskodawcy - nieprawidłowe; lakierowanie proszkowe nie jest procesem metalurgicznym.
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; wyroby-wyroby energetyczne; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn.zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn.zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 26 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do nabycia paliwa gazowego zwolnionego z opodatkowania podatkiem akcyzowym zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do nabycia paliwa gazowego zwolnionego z opodatkowania podatkiem akcyzowym zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Pismem z dnia 19 września 2014 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

Wniosek uzupełniono w ustawowym terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka jest producentem regałów magazynowych, sklepowych oraz świadczy usługi w zakresie lakierowania proszkowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa paliwo gazowe oznaczone kodem CN 2711 21 00.

Spółka nabywa paliwo gazowe do następujących celów:

1.  w procesach technologicznych związanych z funkcjonowaniem linii do lakierowania proszkowego,
2.  do ogrzewania.

Spółka podpisała z dostawcą umowę na dostarczania paliwa gazowego - jedna umowa dotyczy dostaw na cele wskazane w punkcie pierwszym, oraz cele wskazane w punkcie drugim. Zużycie gazu na poszczególne cele jest określany w oparciu o moc palników uwzględnieniem podziałów na poszczególne sezony grzewcze.

Wątpliwości Spółki będące przedmiotem zapytania wiążą się ze zużyciem gazu w procesie technologicznym, który przebiega następująco.

Spółka, jako producent regałów magazynowych oraz podmiot świadczący usługi lakierowania proszkowego - zużywa gaz wysokometanowy grupy E - w całym procesie lakierowania proszkowego.

Proces mycia (przygotowania powierzchni) jest pierwszą czynnością w procesie lakierowania proszkowego, który ma za zadanie umycie powierzchni stalowej oraz nałożenie na detale, przy pomocy dysz natryskowych zastosowanych w komorach myjących, warstwy cyrkonu (fosforanowanie cyrkonowe) jako wstępnego działania zabezpieczającego przed korozją. Do ogrzewania komór myjących używane są palniki zasilane gazem wysokometanowym.

Kolejnym etapem procesu jest suszenie detali, które odbywa się w suszarce komorowej w temperaturze od 130 do 150 stopni. Suszarka komorowa jest zasilana przez palniki gazowe.

Następnie detale za pomocą automatycznego transportu są przesuwane do kabiny lakierniczej, gdzie odbywa się nanoszenie farby proszkowej. Po nałożeniu warstwy farby proszkowej detale trafiają do pieca, gdzie w temperaturze około 200 stopni zachodzi proces wypalania. Piec również zasilany jest palnikami gazowymi.

Malowanie proszkowe jest procesem, w którym suche, dobrze zmielone cząsteczki pigmentu i żywicy (farba proszkowa) są elektrostatycznie ładowane i napylane na elektrycznie uziemione przedmioty. Naładowany i napylony proszek przylega do powierzchni przedmiotu do czasu, gdy zostaje stopiony w jednorodną powłokę w piecu , w wyniku działania podwyższonej temperatury.

Lakierowanie proszkowe jest częścią procesu, dzięki któremu powierzchnia metali jest chroniona przed zadrapaniami, korozją, ścieraniem się, jak również przed chemikaliami i detergentami, podobnie jak warstwa zabezpieczająca uzyskana w procesie cynkowania ogniowego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że opisany we wniosku proces lakierowania proszkowego należy do Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r: PKD 2561 Z.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nabywane przez Spółkę paliwo gazowe, wykorzystywane w procesie technologicznym przedstawionym w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, jest wolne od podatku akcyzowego na gruncie przepisów ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywane paliwo gazowe wykorzystywane przez Spółkę w procesie technologicznym przedstawionym w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym jest wolne od podatku akcyzowego.

Uzasadnienie

Z dniem 1 listopada 2013r. ustawodawca dokonał istotnej zmiany w zakresie Ustawy PA: opodatkowaniu tym podatkiem zaczęły podlegać wyroby gazowe. Przewidziano jednak szereg zwolnień od tego podatku.

I tak zgodnie z art. 31 b ust. 1 pkt 4 Ustawy PA, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Ustawodawca nie definiuje w Ustawie PA, co należy rozumieć przez przeznaczenie wyrobów gazowych do celów opałowych; także pojęcie procesów metalurgicznych nie zostało w tejże ustawie zdefiniowane.

Należy zatem w pierwszej kolejności rozpatrzeć, jak winno się rozumieć „cel opałowy”.

Spółka w pierwszej kolejności zwraca uwagę, iż zwrot „zużycie w celach opałowych” był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w sprawie C-40/01, gdzie orzeczono, że pomimo braku w przepisach wspólnotowych takiej definicji, państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji.

Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów stwierdził, iż zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w przytaczanym wyroku opowiedział się za interpretowaniem wyrażenia „użycie jako paliwo opałowe”, jako odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego.

Zdaniem Spółki, zużycie przez nią gazu w urządzeniach służących do mycia, osuszania czy wypalania jest zużyciem w celach opałowych.

Powyższe znajduje także potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 2 czerwca 2009 r. Jest to interpretacja dotycząca oleju jako wyrobu akcyzowego, jednak jak najbardziej ma zastosowanie w odniesieniu do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku. W interpretacji czytamy „Zużyciem oleju na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania oleju opałowego na energię cieplną. Innymi słowy przez zużycie oleju na cele opałowe należy rozumieć takie jego zastosowanie, którego jedynym celem jest uzyskanie energii cieplnej w wyniku procesu spalania. Jednocześnie należy nadmienić, iż zwrot - zużycie w celach opałowych – odnosi się do sytuacji, w których energia uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Jeżeli więc celem nabycia oleju opałowego jest uzyskanie w wyniku procesu jego spalania energii cieplnej koniecznej dla właściwych procesów technologicznych (\`(...)\`), a zarazem olej ten nie jest używany w innym celu (np. napędzanie urządzenia), to olej ciężki jest paliwem opałowym”.

Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że gaz zużywany przez nią w celu ogrzania pieca oraz malarni jest zużywany w celach opałowych.

Przechodząc do dalszej analizy art. 31b ust. 1 pkt 4 Ustawy PA, należy zastanowić się czy gaz zużywany przez Spółkę do celów opałowych jest zużywany w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych, metalurgicznych lub do redukcji chemicznej. Ustawa PA w art. 2 ust. 1 pkt 33 definiuje jedynie pojęcie procesów mineralogicznych jako procesów sklasyfikowanych w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Procesy wykonywane przez Spółkę nie mieszczą się w granicach tego pojęcia. Pozostałe pojęcia zawarte w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy PA, z uwagi na brak ich definicji w Ustawie PA, należy interpretować zgodnie z ich powszechnym rozumieniem. Na gruncie Słownika Języka Polskiego PWN „elektrolityczny” oznacza „odnoszący się do elektrolizy”, „elektroliza” natomiast to „procesy zachodzące wskutek przepływu prądu przez elektrolit”. Procesy produkcyjne, jakie mają miejsce w Spółce nie są procesami elektrolitycznymi. Pod pojęciem „redukcji” należy rozumieć „proces polegający na pobraniu elektronu albo elektronów przez jon, atom lub grupę atomów”, natomiast „chemiczna” pochodzi od „chemii” czyli „nauki zajmującej się badaniem właściwości różnych substancji i przemian, jakim one podlegają”. Proces mające miejsce w Spółce nie są zatem także procesami redukcji chemicznej, o których mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 Ustawy PA.

W ocenie Spółki procesy, jakim poddawane są konstrukcje metalowe, są procesami metalurgicznymi. Zgodnie bowiem ze słownikowym rozumieniem terminu „metalurgia” (od którego pochodzi nazwa procesu metalurgicznego), jest to „nauka o sposobach wytwarzania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i obrabiania; też: dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”.

Jednym ze sposobów obróbki metali jest poddawanie ich procesom antykorozyjnym, jakim w przypadku procesu technologicznego w Spółce, jest lakierowanie proszkowe.

Jak wynika z ogólnodostępnych źródeł informacji (np. Wikipedia), przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali, aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.

Mając na uwadze powyższe, przede wszystkim zaś przytoczoną wyżej definicję słownikową, która w procesie wykładni pojęć ustawowych niezdefiniowanych w Ustawie PA jest wiążąca, należy stwierdzić, że proces technologiczny opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym jest procesem metalurgicznym. Jest to proces obróbki metalu, mający na celu nadanie mu odpowiednich właściwości, doprowadzenia do określonego stanu i zabezpieczenie przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych. Niewątpliwie zatem proces ten jest procesem metalurgicznym, gdyż jest związany z obrabianiem i przetwarzaniem metalu, co jest objęte zakresem pojęciowym metalurgii.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej „ustawą” (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, użyte w ustawie określenie „wyroby akcyzowe” oznacza - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy, określenie „wyroby gazowe” oznacza - wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Stosownie do art. 86 ust.1 pkt 2 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2, a zatem z wyłączeniem paliw silnikowych.

W ww. załączniku nr 1, stanowiącym Wykaz wyrobów akcyzowych, umieszczono pod pozycją 28, z kodem CN 2711 - gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

W myśl art. 9c ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Stosownie do art. 9c ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych, zgodnie z art. 9c ust. 4 i 5 ustawy, sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu oraz może zażądać od nabywcy przedstawienia potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, a w razie odmowy jego przedstawienia przez nabywcę - może odmówić sprzedaży wyrobów gazowych po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

Należy stwierdzić, że zakres opodatkowania akcyzą wyrobów energetycznych, w tym również wyrobów gazowych, został określony w rozdziale 1 działu IV ustawy. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy, stawka akcyzy dla gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych wynosi - 1,28 zł/l gigadżul (GJ).

Jednocześnie ustawodawca przewidział katalog zwolnień od podatku akcyzowego. W świetle art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Zgodnie z art. 3lb ust. 5 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

Cytowane regulacje stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. WE L Nr 283, str. 51 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 405) - zwanej dalej „Dyrektywą energetyczną”.

Akt ten określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Dyrektywa energetyczna, pozostawiając poszczególnym państwom określony margines swobody, ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania.

W art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie Dyrektywa energetyczna zastrzega, że jej postanowienia nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, tj. wykorzystywanych zarówno jako paliwo do ogrzewania, jak też w innych celach, np. do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych.

Na gruncie polskiego porządku prawnego wyłączenie to w odniesieniu do wyrobów gazowych zostało zrealizowane poprzez zastosowanie zwolnienia od podatku.

Jednocześnie, ani Dyrektywa energetyczna, ani ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają definicji legalnej „procesu metalurgicznego”. Ustalenie zaś zakresu znaczeniowego tego pojęcia ma istotne znaczenie dla oceny, czy zużycie danego wyrobu gazowego w danym procesie przemysłowym będzie korzystało ze zwolnienia od akcyzy.

W tym miejscu za zasadne uznać należy odwołanie się do wykładni językowej i systemowej.

Odwołując się do wykładni językowej należy stwierdzić, że „metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977.). Zgodnie zaś z Internetowym Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl) „metalurgia” to: (1) „nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, (2) „dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”.

Z punktu widzenia wykładni językowej, procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych. Procesem metalurgicznym jest zatem taki proces przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metali, w wyniku którego wytwarzany jest metal. Wszelka chemiczna lub termiczna obróbka surowców metalicznych, w wyniku której produkowany jest metal, jest procesem metalurgicznym w rozumieniu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Wyprodukowany z surowców, np. z rud metali, metal może podlegać dalszej obróbce, w tym m.in. lakierowaniu proszkowemu, które polega na oddziaływaniu na powierzchnię metalu w celu wytworzenia określonej powłoki ochronnej, będącej zabezpieczeniem przed korozją oraz w celu zwiększenia wytrzymałości metalu. Tego rodzaju dalsza obróbka wyprodukowanego już metalu nie stanowi procesu metalurgicznego w rozumieniu ustawy.

Ponadto należy stwierdzić, że odwołując się do wykładni systemowej zewnętrznej, narzędziem przydatnym do wyjaśnienia jakie procesy przemysłowe kryją się w zwrocie „procesy metalurgiczne”, może być Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885, z późn. zm.) - dalej rozporządzenie w sprawie PKD.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Działu 24 (Produkcja metali) rozporządzenia w sprawie PKD dział ten obejmuje:

*   wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych;

*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.

Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.

W świetle zaś wyjaśnień do Działu 25 (Produkcja metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń) rozporządzenia w sprawie PKD dział ten obejmuje:

*   produkcję wyrobów wykonanych w całości z metalu (tj. części, pojemników, konstrukcji) mających zazwyczaj charakter statyczny i nieprzemieszczalny w przeciwieństwie do wyrobów z działów 26-30 obejmujących produkcję wyrobów metalowych połączonych lub montowanych (czasami z innymi materiałami), w wyrób bardziej złożony, elektryczny, elektroniczny, optyczny lub zawierający części ruchome;

*   produkcję broni i amunicji.

Podklasa 25.61.Z (Obróbka metali i nakładanie powłok na metale), do której Spółka zaliczyła wykonywane przez nią lakierowanie proszkowe, obejmuje:

*   platerowanie, anodowanie i podobną obróbkę metali;

*   obróbkę termiczną metali;

*   wygładzanie, piaskowanie, bębnowanie, czyszczenie metali;

*   barwienie i grawerowanie metalu;

*   pokrywanie metali powłokami niemetalicznymi, poprzez: emaliowanie, lakierowanie, pokrywanie tworzywami sztucznymi itp.;

*   utwardzanie (hartowanie), polerowanie metali.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka świadczy usługi w zakresie lakierowania proszkowego, które zgodnie Polską Klasyfikacją Działalności należy do podklasy PKD 25.61.Z. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa gaz wysokometanowy grupy E oznaczony kodem CN 2711 21 00, który zużywa w procesach technologicznych związanych z funkcjonowaniem linii do lakierowania proszkowego, takich jak: mycie powierzchni stalowej, nałożenie na detale przy pomocy dysz natryskowych w komorach myjących warstwy cyrkonu, suszenie detali, które odbywa się w suszarce komorowej w temperaturze od 130 do 150 stopni, nanoszenie farby proszkowej w kabinie lakierniczej, wypalanie detali w piecu, w temperaturze około 200 stopni.

Należy stwierdzić, że lakierowanie proszkowe, które Spółka opisała w złożonym wniosku i które polega na obróbce wytworzonego już wcześniej metalu i nakładaniu na niego powłok, nie stanowi procesu metalurgicznego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy przedstawiony we wniosku oraz ww. przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, w sytuacji nabycia paliwa gazowego o kodzie CN 2711 21 00 z przeznaczeniem do użycia go w procesie lakierowania proszkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego opisu sprawy, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony we wniosku udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.