Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-69/15/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-13
Teza: Czy wycofanie opisanej nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazanie jej na cele własne, w części odpowiadającej udziałowi w zyskach i stratach spółki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od spadków i darowizn; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-spółka jawna; wycofanie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku, który wpłynął do Biura 20 lipca 2015 r., uzupełnionym 21 września 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazania jej na cele osobiste wspólników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazania jej na cele osobiste wspólników.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 3 września 2015 r. znak: IBPB-2-1/4515-69/15/ASz wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 21 września 2015 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki jawnej prowadzącej działalność w zakresie detalicznej sprzedaży leków (apteka). Spółka jest właścicielem nieruchomości składającej się z prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynku usługowego, w którym prowadzona jest działalność Spółki. Nieruchomość ta jest środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych Spółki.

Obecnie Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi wspólnikami ma zamiar podjąć uchwałę wspólników, na mocy której nieruchomość ta zostanie wycofana z majątku Spółki i przekazana na rzecz wspólników. Wspólnicy staną się współwłaścicielami nieruchomości w częściach odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach Spółki. Uchwała wspólników zostanie podjęta w formie aktu notarialnego, jako umowa nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele własne wspólników spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wycofanie opisanej nieruchomości z majątku spółki jawnej i przekazanie jej na cele własne, w części odpowiadającej udziałowi w zyskach i stratach spółki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawczyni, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni wskazała, że art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem i w katalogu tym nie mieści się czynność opisana w pytaniu. Ponadto istotą umowy darowizny jest przysporzenie majątkowe najczęściej polegające na przesunięciu jakiejś wartości majątkowej z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. W opisanym przypadku sytuacja taka nie ma miejsca. Nie następuje przysporzenie majątkowe, zmienia się tylko forma posiadanego majątku. Maleje wartość posiadanego udziału w spółce (zmniejszeniu ulegają aktywa spółki), rośnie wartość posiadanego majątku osobistego (współudział w nieruchomości). Przy czym wartości te są równe, suma wartości posiadanego przez Wnioskodawczynię majątku nie ulega zmianie. Tym samym nie ma miejsca żadne przysporzenie majątkowe.

Ponadto, w opinii Wnioskodawczyni, do zawarcia umowy darowizny niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy, co w tym przypadku nie ma miejsca.

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego strony zawierające umowę mają swobodę w kształtowaniu łączących je stosunków prawnych pod warunkiem, że stosunki te nie naruszają zasad współżycia społecznego lub przepisów prawa. W tym przypadku nie ma miejsca ani naruszenie zasad współżycia społecznego, ani przepisów prawa i w związku z tym, na zasadzie swobody zwierania umów, uchwała wspólników o przekazaniu majątku spółki na rzecz wspólników będzie prawnie skuteczna.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności, Wnioskodawczyni uważa, że opisana czynność przekazania nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ona zaś nie będzie zobowiązana do uiszczenia podatku z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2015 r., poz. 86, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

W myśl ust. 2 tegoż przepisu podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Z powołanego powyżej przepisu art. 1 ust. 1 ww. ustawy wynika, że podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych, m.in. tytułem darowizny.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki jawnej prowadzącej działalność w zakresie detalicznej sprzedaży leków (apteka). Spółka jest właścicielem nieruchomości składającej się z prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynku usługowego, w którym prowadzona jest działalność Spółki. Nieruchomość ta jest środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych Spółki. Obecnie Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi wspólnikami ma zamiar podjąć uchwałę wspólników, na mocy której nieruchomość ta zostanie wycofana z majątku Spółki i przekazana na rzecz wspólników. Wspólnicy staną się współwłaścicielami nieruchomości w częściach odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach Spółki. Uchwała wspólników zostanie podjęta w formie aktu notarialnego, jako umowa nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele własne wspólników spółki.

Z treści wniosku nie wynika więc, aby w analizowanym przypadku miało nastąpić zawarcie umowy darowizny. Wnioskodawczyni wskazała bowiem, że podstawą przeniesienia własności nieruchomości będzie uchwała wspólników spółki jawnej o wycofaniu nieruchomości z majątku Spółki i przekazaniu jej na potrzeby wspólników (w tym Wnioskodawczyni). W jej wykonaniu zostanie zawarta w formie aktu notarialnego umowa nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele własne wspólników.

Z powyższego wynika, że wskazana umowa będzie umową nienazwaną, przenoszącą własność w następstwie wykonania zobowiązania wynikającego z uchwały wspólników o wycofaniu nieruchomości z majątku Spółki. Jako, że uchwała sama w sobie nie powoduje przeniesienia własności nieruchomości przedmiotowa umowa będzie czynnością mającą na celu wykonanie uprawnienia przysługującego wspólnikom spółki jawnej.

Skoro więc istotnie – jak wskazała Wnioskodawczyni – czynność nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę osobową (jawną) nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste będzie umową nienazwaną, przenoszącą własność w następstwie wykonania zobowiązania wynikającego z uchwały wspólników o wycofaniu nieruchomości i nie przyjmie formy umowy darowizny, to wskazana czynność nie będzie podlegała ustawie o podatku od spadków i darowizn. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, iż przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie to bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – ani umowa darowizny ani też inna czynność wymieniona w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlegają jedynie czynności enumeratywnie wymienione w art. 1 ww. ustawy; wśród nich ustawodawca nie wymienił czynności opisanej we wniosku.

Tym samym wycofanie nieruchomości z majątku spółki i nieodpłatne przekazanie jej (udziału w niej) do majątku Wnioskodawczyni nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, zatem nie spowoduje dla Wnioskodawczyni powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo wskazać należy, iż przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem – została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni a zatem tylko dla niej wywołuje skutki prawne. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.