Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.590.2025.3.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Uznanie planowanej Transakcji za odpłatną dostawę towarów
podlegającą opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT
(jako niepodlegającą zwolnieniu z VAT) oraz prawa Kupującego
do odliczenia podatku VAT z tytułu Transakcji.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług (w zakresie pytań oznaczonych nr 1-3)
    jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 23 września 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    uznania planowanej Transakcji za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    właściwą stawką podatku VAT (jako niepodlegającą zwolnieniu z VAT) oraz prawa
    Kupującego do odliczenia podatku VAT z tytułu Transakcji po jej dokonaniu, wpłynął 23
    września 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismami, które wpłynęły 4 i 14 listopada 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        · A.;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        · B. Sp. z o.o.

## Opis zdarzenia przyszłego

I. Wnioskodawcy i planowana transakcja
    B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Sprzedający”, „Zbywca”) z siedzibą w
    (...) jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego Zbywca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie
    realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, robót
    budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz specjalistycznych robót
    budowlanych. W świetle powyższego, główny profil działalności Zbywcy ma charakter
    deweloperski.
    A. (dalej: „Kupujący”, „Nabywca”) z siedzibą w (...) jest funduszem inwestycyjnym, którego
    głównym przedmiotem działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami

    własnymi lub dzierżawionymi. Celem Nabywcy jest generowanie periodycznych
    przychodów na rzecz jej właściciela, w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów
    najmu i długoterminowego zarządzania nieruchomościami. Główny przedmiot działalności
    Nabywcy jest więc odmienny od dominującej działalności Zbywcy i nie ma charakteru
    deweloperskiego.
    W dalszej części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Strony”
    lub „Wnioskodawcy”.
    Niniejszy wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz
    powiązanych z nieruchomościami aktywów za wynagrodzeniem, na warunkach opisanych
    w dalszej części wniosku (dalej: „Transakcja”), która ma zostać dokonana pomiędzy
    Zbywcą a Nabywcą.
    Przed podpisaniem Umowy Sprzedaży Zbywca i Nabywca zamierzają zawrzeć
    przedwstępną umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”). Wnioskodawcy planują
    przeprowadzić Transakcję poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej własność
    Nieruchomości (umowy przyrzeczonej) (dalej: „Umowa Sprzedaży”) do końca (...) r.
    Nabywca i Zbywca nie są i na moment Transakcji nie będą podmiotami powiązanymi
    zarówno w rozumieniu Ustawy o VAT, jak i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawcy będą w momencie zawarcia Umowy Sprzedaży zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15
    Ustawy o VAT.
    II. Opis Nieruchomości
    Nieruchomości będące przedmiotem Transakcji obejmą:
    a) prawo własności działki gruntowej zlokalizowanej w (...):
      · działka o numerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg
      Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...),
    (dalej: „Grunt”)
    b) prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie:
    • hali magazynowej z częścią socjalno-biurową wraz z niezbędną infrastrukturą,
    • dwóch budynków niemieszkalnych wraz z niezbędną infrastrukturą,
    (dalej: „Budynki”)
    c) prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
    • instalacji wodociągowej,
    • wiaty,
    • powierzchni utwardzonej,
    • zbiornika przeciwpożarowego,
    • instalacji kanalizacji sanitarnej,
    • instalacji kanalizacji deszczowej,
    • instalacji elektrycznej zewnętrznej,
    • zbiornika retencyjnego,
    (dalej: „Budowle”)
    W dalszej części niniejszego wniosku Grunt, Budynki oraz Budowle są łącznie określane
    jako „Nieruchomość” lub „Nieruchomości”.

    Wszystkie Budynki oraz Budowle, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią budynki
    oraz budowle w rozumieniu kolejno art. 3 pkt 2 oraz art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994
    r. Prawo budowlane i są trwale związane z Gruntem.
    Na Gruncie zostały również ustanowione hipoteki umowne na zabezpieczenie zawartych z
    Bankiem (Dalej: „Bank”) umów: Umowy Kredytu Budowlanego Nr (...), Umowy Kredytu
    Inwestycyjnego Nr (...), Umowy Kredytu Obrotowego Odnawialnego nr (...) z dnia (...) r.
    oraz Umowy (...) z dnia (...) r. tj. hipoteka umowna do kwoty (...), hipoteka umowna do
    kwoty (...) oraz hipoteka umowna do kwoty (...), przy czym Zbywca poinformował o
    złożeniu do sądu prowadzącego księgę wieczystą dla Gruntu wniosku o wykreślenie
    hipoteki umownej do kwoty (...) z powodu wygaśnięcia zabezpieczonej nią wierzytelności,
    wniosek został zarejestrowany w dniu (...) r. pod numerem (...).
    Według najlepszej wiedzy Stron, poza wymienionymi powyżej Budynkami oraz
    Budowlami, na Gruncie nie ma innych budowli, instalacji lub naniesień, które są
    własnością Sprzedającego lub stron trzecich, z wyłączeniem elementów infrastruktury
    użytkowej, które nie są własnością Sprzedającego i nie będą przedmiotem Transakcji.
    Grunt, na którym znajdują się Budynki oraz Budowle, jest przeznaczony na tereny
    produkcyjne, zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    uchwalonego uchwałą nr (...) Rady Miasta z dnia (...) r. w sprawie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego „(...)” w (...).
    Dnia (...) r. Starosta wydał na rzecz Zbywcy decyzję nr (...) zatwierdzającą projekt
    zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą
    pozwolenia na budowę hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową wraz z
    niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce ewidencyjnej
    nr (...), położonej w obrębie ewidencyjnym (...), miasto (...), tj. na Gruncie. Decyzja ta
    została następnie zmieniona decyzją nr (...) z dnia (...) r., wydaną przez Starostę, w
    przedmiocie zezwolenia na realizację rozszerzonego projektu budowlanego obejmującego
    budowę m.in.: hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową, portiernią, wiatami,
    zbiornikiem wody przeciwpożarową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną i
    zagospodarowaniem terenu (drogi wewnętrzne, place, miejsca parkingowe) oraz
    rozbiórką budynków na Gruncie.
    Następnie, na podstawie decyzji z dnia (...) r., nr (...), wydanej przez Powiatowego
    Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...), Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji
    została oddana w całości do użytkowania.
    Od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania, Sprzedający nie ponosił wydatków
    na ulepszenie Budynków i Budowli, które przekroczyłyby co najmniej 30% ich wartości
    początkowej oraz nie planuje ponosić takich wydatków do dnia Transakcji.
    III. Okoliczności nabycia Gruntu przez Zbywcę, status Nieruchomości w ramach
      przedsiębiorstwa Zbywcy
    Sprzedający nabył własność Gruntu na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) r.,
    Repertorium A Nr (...) od podmiotu będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w
    ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu VAT według standardowej stawki 23%.
    W momencie nabycia Gruntu przez Zbywcę, stanowił on niezabudowaną działkę, tj. nie
    znajdowały się na nim żadne budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia terenu wraz
    ze związanymi z nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw świadczących
    usługi przesyłowe.
    Zbywca zrealizował prace na terenie Nieruchomości i poniósł nakłady inwestycyjne
    związane z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których przysługiwało mu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego Zbywca skorzystał.
    Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby działalności
    objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do działalności

    zwolnionej od podatku VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana jedynie do celów
    zgodnych z treścią umowy najmu zawartej przez Zbywcę z (...) Sp. z o.o. dnia (...) r. (dalej:
    „Umowa Najmu”).
    Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako
    np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne księgi
    rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. W związku z utrzymaniem i obsługą
    Nieruchomości Zbywca ponosi m.in. koszty zarządu, administracyjne, księgowe itd.
    Zbywca w celu zapewnienia obsługi Nieruchomości korzysta z usług podmiotu
    powiązanego świadczącego usługi zarządzania nieruchomością (tzw. usługi property
    management).
    IV. Planowana Transakcja, składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej
      Transakcji
    Przedmiotem Transakcji będzie Nieruchomość (jak również inne prawa i obowiązki
    opisane poniżej), którą Nabywca nabędzie na podstawie Umowy Sprzedaży w formie aktu
    notarialnego w zamian za określoną cenę. Zawarcie Umowy Sprzedaży zostanie
    poprzedzone zawarciem przez strony Umowy Przedwstępnej (przewidującej zawarcie
    Umowy Sprzedaży z zastrzeżeniem spełnienia lub zrzeczenia się określonych warunków
    zawieszających).
    Ponadto, w ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na
    Nabywcę w szczególności (dalej: „Przenoszone Prawa i Obowiązki”):
    • prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu, w tym prawa i obowiązki
    związane z zabezpieczeniami Umowy Najmu;
    • wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy
    Najmu (z wyjątkiem praw wynikających z oświadczeń o dobrowolnym poddaniu się
    egzekucji, które z natury są nieprzenoszalne. Niemniej jednak Zbywca wyda
    Kupującemu, w ramach wydania dokumentacji, oryginały oświadczeń dostarczonych
    przez najemcę);
    • prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, wraz z prawem do
    wykonywania zależnych praw autorskich oraz własność nośników takiej dokumentacji;
    • licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości;
    • wszelkie prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi generalnego wykonawcy na
    podstawie Umowy o roboty budowlane Nr (...) z dnia (...) r., zawartej w (...) przez
    Sprzedającego i C. Sp. z o.o. (dalej: „Wykonawca”) oraz inne prawa Zbywcy wynikające z
    gwarancji i rękojmi udzielonych przez innych wykonawców;
    • wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy
    o roboty budowlane Nr (...) z dnia (...);
    • ruchomości związane z funkcjonowaniem Nieruchomości;
    w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.
    W ramach badania stanu prawnego, technicznego, środowiskowego oraz kwestii
    podatkowych i finansowych związanych z Nieruchomością przeprowadzonego przez
    Nabywcę, Zbywca udostępnił Nabywcy dokumenty oraz informacje dotyczące w
    szczególności Nieruchomości oraz Umowy Najmu, w tym informacje mogące stanowić
    tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy, które nie będą jednak odrębnym przedmiotem
    nabycia przez Nabywcę w ramach Transakcji.
    W celu zapewnienia Nieruchomości nieprzerwanego dostępu do mediów, umowy z
    dostawcami zostaną, w miarę możliwości, rozwiązane lub wypowiedziane przed
    zawarciem Umowy Sprzedaży lub niezwłocznie po jej zawarciu, lecz w okresie od dnia
    Transakcji do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umów z dostawcami mediów, stroną tych
    umów nadal będzie Zbywca. Po Transakcji Nabywca zawrze we własnym zakresie umowy

    w powyżej wskazanym zakresie, przy czym nie można wykluczyć, że część z takich umów
    zawarta zostanie z tymi samymi podmiotami. W takim przypadku, zakres i ustalone
    pomiędzy stronami warunki umów mogą różnić się od obecnie przyjętych przez Zbywcę,
    gdyż wynikać będą z negocjacji i planów Nabywcy, względnie mogą być takie same, jeśli
    uznane zostaną przez Nabywcę za korzystne lub też takie warunki zostaną narzucone
    przez dostawców danych usług.
    Zbywca jest stroną umowy o usługi zarządzania Nieruchomością (usługi „property
    management”), która zostanie rozwiązana lub wypowiedziana przed dokonaniem
    planowanej Transakcji, nie później niż na dzień planowanej Transakcji lub wygaśnie na
    dzień planowanej Transakcji. Po Transakcji Nabywca planuje zawrzeć we własnym
    zakresie umowę o usługi zarządzania Nieruchomością. W szczególności, Nabywca może
    zawrzeć umowę o usługi zarządzania Nieruchomością z tym samym podmiotem, który
    świadczył takie usługi na rzecz Zbywcy. W tym przypadku zakres i warunki umowy będą
    poprzedzone negocjacjami z usługodawcą w celu uzgodnienia treści zgodnej ze
    standardami rynkowymi. Nabywca nie przewiduje, aby przedmiotowa umowa została
    zawarta na takich samych warunkach, na jakich współpracował z tym usługodawcą
    Zbywca, w szczególności Nabywca będzie dążył, aby warunki umowy zostały dostosowane
    do standardowych zapisów tego rodzaju umów stosowanych przez grupę, do której należy
    Nabywca oraz aby umowa została przygotowana według obowiązującego w grupie
    Nabywcy wzoru wykorzystywanego dla tego rodzaju umów.
    Co do zasady, w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy innych niż
    wskazane wyżej Przenoszone Prawa i Obowiązki, a w szczególności nie przeniesie żadnych
    składników majątkowych istotnych w kontekście możliwości prowadzenia działalności
    gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych. W szczególności,
    następujące elementy nie wejdą w skład zbywanego przedmiotu Transakcji:
    • umowy z dostawcami mediów;
    • umowy o usługi zarządzania Nieruchomością („property management”) i umowy
    dotyczące technicznej obsługi nieruchomości zawarte przez Sprzedającego;
    • oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy);
    • wierzytelności Zbywcy;
    • środki pieniężne i umowy rachunków bankowych;
    • prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu
    finansowania dłużnego,
    • zobowiązania Zbywcy;
    • prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
    umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami, umów
    doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu siedziby Zbywcy;
    • koncesje, licencje (poza licencjami i sublicencjami dotyczącymi oprogramowania oraz
    praw autorskich dokumentacji projektowej dotyczącej Nieruchomości) i zezwolenia;
    • polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości;
    • wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
    firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp
    do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi;
    • księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
    przez Zbywcę;
    • umowy z pracownikami;
                        1• zakład pracy w rozumieniu art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (dalej:
    „Kodeks Pracy”), w tym pracownicy Zbywcy.

    W Umowie Sprzedaży Zbywca udzieli standardowych zapewnień dotyczących stanu
    Nieruchomości, Umowy Najmu oraz innych okoliczności mających znaczenie dla Nabywcy
    oraz okaże lub przekaże Nabywcy dokumenty (odnoszące się głównie do kwestii prawnych
    i technicznych związanych z Nieruchomością), w szczególności w zakresie: umocowania do
    zawarcia Umowy Sprzedaży, tytułu prawnego do Nieruchomości, kwestii podatkowych,
    Umowy Najmu.
    Przed transakcją uzyskane zostaną zaświadczenia wydawane na podstawie art. 306g
    Ordynacji Podatkowej dotyczące Zbywcy (jest to standardowa praktyka w przypadku
    takich transakcji).
    V. Okoliczności związane z płatnością ceny planowanej Transakcji oraz dokumentowania
    planowanej Transakcji
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości, Zbywca zamierza wystawić na Nabywcę stosowną
    fakturę VAT wykazującą cenę Transakcji.
    Nabywca zobowiązuje się zapłacić Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży cenę
    sprzedaży w kwocie netto wyrażoną w walucie EUR. Cena Nieruchomości będzie jedynym
    wynagrodzeniem należnym Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz w związku ze
    zbyciem Nieruchomości. Cena będzie płatna w EUR, a kwota VAT - jeśli Transakcja będzie
    podlegała VAT - będzie płatna w PLN. W Umowie Sprzedaży zostanie wykazany podział
    ceny pomiędzy Grunt, Budynek i Budowle oraz ruchomości.
    Strony dokonają rozliczenia czynszów najmu oraz opłat eksploatacyjnych związanych z
    Nieruchomością w szczególności za miesiąc, w którym zostanie dokonana Transakcja,
    według ustalonych przez Strony procedur.
    Ponadto, zgodnie z ustaleniami w Umowie Przedwstępnej zostaną zawarte zobowiązania
    Zbywcy i Nabywcy do zawarcia Umowy Sprzedaży, które będą uzależnione od spełnienia
    szeregu warunków zawieszających lub zrzeczenia się przez Nabywcę z danych warunków
    do określonej daty. W szczególności niektóre warunki zawieszające będą zastrzeżone na
    rzecz Nabywcy. Jeżeli warunki zawieszające nie zostaną spełnione lub przykładowo
    Nabywca nie zrzeknie się tych warunków do określonej daty, każda ze Stron będzie miała
    prawo odstąpić od Umowy Przedwstępnej.
    VI. Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości
    Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej użyciu
    działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na wynajmie
    powierzchni Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne
    podmioty.
    Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych
    zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych.
    Nabycie Nieruchomości oraz Przenoszonych Praw i Obowiązków nastąpi zatem przede
    wszystkim wyłącznie w celu prowadzenia przez Kupującego działalności gospodarczej w
    postaci komercyjnego wynajmu powierzchni Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku, z 4 listopada 2025 r., w odpowiedzi na pytanie Organu:
    1. Czy elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, są własnością
    przedsiębiorstwa przesyłowego - Wnioskodawca wskazuje, że element infrastruktury,
    które nie jest własnością Sprzedającego, stanowi trafostacja energetyczna,
    zlokalizowana na działce nr (...). Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że opisany
    element infrastruktury nie wchodzi w skład przedmiotu transakcji. Wnioskodawca nie
    ma wiedzy na temat kwalifikacji prawnej opisanego elementu infrastruktury przez jej
    właściciela.
    2. Czy przedmiot transakcji będzie na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie
    Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. czy będzie miał potencjalną zdolność do

    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania
    gospodarcze - Wnioskodawca wskazuje, że w jego opinii przedmiot transakcji nie będzie
    na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie
    funkcjonalnej, tj. nie będzie miał zdolności do funkcjonowania jako samodzielny
    podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze niezależnie od umów zawartych
    przez Zbywcę oraz posiadanej przez niego infrastruktury.
    3. Czy przedmiot transakcji będzie na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie
    Zbywcy na płaszczyźnie finansowej, tj. czy na podstawie prowadzonej ewidencji
    księgowej możliwe będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zbywanego przedmiotu transakcji - Wnioskodawca wskazuje, że w jego
    opinii na dzień przeprowadzenia transakcji przedmiot transakcji nie będzie
    wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie finansowej – nie jest
    planowane przeprowadzenie takiego wydzielenia przez Zbywcę.
    4. Czy Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość będącą przedmiotem transakcji do
    czynności opodatkowanych - Wnioskodawca wskazuje, że po przeprowadzeniu
    transakcji, Nieruchomość będąca jej przedmiotem będzie wykorzystywana do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    W uzupełnieniu wniosku z 14 listopada 2025 r. doprecyzowali Państwo, że elementy
    infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, są własnością przedsiębiorstwa
    przesyłowego, i ich własność nie zostanie w ramach transakcji przeniesiona na rzecz
    Nabywcy (elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego nie stanowią
    przedmiotu transakcji, Nabywca nie będzie więc stroną transakcji umowy sprzedaży w tym
    zakresie).
    Jednocześnie Wnioskodawca pragnie doprecyzować zdarzenie przyszłe wskazując, że
    Strony rozważają kilka dopuszczalnych prawem wariantów przeprowadzenia transakcji, w
    tym zarówno zawarcie umowy przedwstępnej poprzedzającej umowę sprzedaży, jak i
    pominięcie etapu umowy przedwstępnej i bezpośrednie zawarcie stosownej umowy
    sprzedaży. Na obecnym etapie nie przesądzono jeszcze wyboru konkretnego scenariusza,
    jednak każdy z nich docelowo prowadzić będzie do dokonania odpłatnego zbycia
    nieruchomości, nie wpłynie to w jakikolwiek sposób na zakres transakcji i jej przedmiot.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy planowana Transakcja powinna być traktowana jako odpłatna dostawa towarów
    podlegająca opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT,
    niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w
            1zw. z art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”) ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e
    Ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana
    VAT według właściwej stawki VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT)?
    3. Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. Organ
    podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania
    VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach
    Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT - po
    dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do
    odliczenia VAT z tytułu Transakcji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawców
    1. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że planowana Transakcja
    powinna być traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu
    VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca sprzedaży

                                            1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z art. 55 KC ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e
    Ustawy o VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż Nieruchomości w
    ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki VAT
    (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT).
    3. Zdaniem Wnioskodawców - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie
    pozytywna, tj. Organ podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż
    Nieruchomości w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości
    podatkiem VAT- po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie
    prawo do odliczenia VAT z tytułu Transakcji.
    Uzasadnienie
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy
    oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1
    Ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis
    ten stanowi implementację artykułu 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa
    VAT”), zgodnie z którym, „w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako
    aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego”.
    Wyłączenie zbycia majątku z opodatkowania oparte jest więc na możliwości stworzonej
    przez art. 19 Dyrektywy VAT, który przewiduje, że w przypadku, gdy przedmiotem dostawy
    („odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu”) jest całość lub część majątku podatnika
    („totality of assets or part thereof”), państwa członkowskie mogą uznać, że czynność taka
    nie stanowi dostawy towarów i w takim przypadku nabywca będzie traktowany jak
    następca prawny przekazującego.
    Oznacza to, że transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną
    część (dalej: „ZCP” lub „Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa”) nie jest objęta zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT - tj.
    przedsiębiorstwa oraz ZCP - ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga
    o opodatkowaniu planowanej Transakcji podatkiem VAT albo podatkiem PCC.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt 1
    Ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ wydający
    interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i
    „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT i tym
    samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu planowanej Transakcji (tj. oceny, czy
    przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja sprzedaży będzie dotyczyła
    zbycia przedsiębiorstwa, zbycia ZCP czy też zbycia indywidualnych aktywów
    niestanowiących przedsiębiorstwa lub ZCP).
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w

    doktrynie prawa podatkowego powszechnie akceptowany jest pogląd, że - dla celów
    podatku VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją
              1zawartą w art. 55 KC. Przy czym, jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 20 kwietnia 2018 r., sygn. I FSK 1113/16), przy
    wykładni tego pojęcia należy kierować się przede wszystkim autonomią prawa
    podatkowego, z uwzględnieniem uwarunkowań wynikających z systemu prawa Unii
    Europejskiej.
                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa),
    b) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    c) prawa wynikające z umowy najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
    prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych,
    d) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    e) koncesje, licencje i zezwolenia,
    f) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    g) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    h) tajemnicę przedsiębiorstwa,
    i) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
              2Stosownie do art. 55 KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo
    powinna obejmować wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego
    wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC. Niemniej, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość
    pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że umożliwia realizację zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu.
    Z tych względów przedsiębiorstwo powinno stanowić funkcjonalnie zorganizowany zespół
    składników umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko stanowić
    zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w
    znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa zakłada
    istnienie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w
                                                  1obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 KC
    wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór)
    zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdzają również organy podatkowe, w szeregu
    wydawanych interpretacji podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.
    4512.919.2016.2.EJ).

    Przepis Dyrektywy VAT pozwala państwom członkowskim na wyłączenie z zakresu
    znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na przeniesieniu całości
    lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz
    pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc postawić tezę, że z art. 19 Dyrektywy
    VAT wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy VAT. Niemniej
    polski ustawodawca skorzystał z możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy VAT,
    normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie pojęcia
    „całości lub części majątku”.
    Biorąc pod uwagę autonomię wykładni pojęcia przedsiębiorstwo, w pierwszej kolejności
    należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”) dotyczącego art. 19 Dyrektywy VAT. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie
    Zita Modes (C-497/01) TSUE stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem,
    czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części,
    należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie
    Christel Schriever (C-444/10) TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów”
    obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
    materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo
    lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz
    nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5
    ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Jeżeli
    działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń lub
    pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie
    aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce
    również bez przekazania prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników majątkowych
    za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były wystarczające do
    prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Za
    przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników majątku, który pozwala na
    prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, lecz oceny, czy dana transakcja
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa, należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego
    przypadku. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE i wnioski z niego płynące potwierdzono
    także w postanowieniu TSUE z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. C-729/21. Zdaniem
    Wnioskodawców, nie można uznać, że przedmiot planowanej Transakcji stanowi
    przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej Transakcji, w ocenie
    Wnioskodawców, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa. W
    szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników
    wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, wchodzących w skład normatywnej definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy,
    obejmujących w szczególności należności i zobowiązania Zbywcy.
    Prawidłowość stanowiska, iż brak objęcia zakresem Transakcji któregokolwiek ze
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien
    skutkować uznaniem, iż Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające

    opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT) zbycie przedsiębiorstwa,
    potwierdzona została również w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez
    polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:
    • interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia
    2020 r. (0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM), zgodnie z którą: „(...) tymczasem w ramach
    planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią
    prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej Transakcji nie będzie
    towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z
    umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również
    (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji -
    po nabyciu Nieruchomości - Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w
    odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz, zasadniczo,
    na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Nie można zatem -
    zdaniem Zainteresowanych - uznać, iż przedmiotem planowanej Transakcji jest
    zorganizowany zespół elementów, które łączy więź o charakterze organizacyjnym i
    funkcjonalnym. W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw,
    aby Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy”, oraz
    • interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada
    2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.600.2018.2.KT), zgodnie z którą: „(...) analiza
    przedstawionego opisu sprawy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów
    prawa prowadzi do wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć
    zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy.
    Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w
                1rozumieniu art. 55 ww. ustawy Kodeks cywilny, gdyż - jak wynika z wniosku - transakcji
    nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa, które zostały wymienione w opisie zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa
    niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-
    KDIP4.4012.246. 2019.2.MP), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115-KDIT1-2.4012.239.2019.1.DM), interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2019 r. (0112-
    KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS), interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z dnia 5 stycznia 2012 r., IBPP3/443-1122/11/AM, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r., IPTPP2/443-850/11-2/PR,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2011 r.,
    ILPP2/443-1309/ll-2/Akr, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 2 listopada 2011 r., IPPP1/443-1372/11-2/AW), z powyższej definicji
    wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
    również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    • istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    • zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

    • składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    • zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące te zadania gospodarcze.
    Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same organy
    podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
    indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR, stwierdził:
    „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako
    dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne
    wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w
    przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednie ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie
    funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie
    odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia
    przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie
    oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot
    gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując,
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach,
    takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
    gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek
    wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy, których
    będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych
    składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in. Dyrektor
    Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., IPPP3
    /4512-60/16-2/PC.
    Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
    poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie można
    prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników, przy czym

    punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w
    funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z utrwaloną praktyką, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić wówczas,
    gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze tego przedsiębiorstwa, np. wyodrębniony dział, zakład, wydział czy oddział (w
    wyroku NSA z 22 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 2724/95 sąd uznał, że „zorganizowana
    część przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który
    może stanowić odrębny zakład, oddział”). Co istotne i co wymaga podkreślenia -
    wyodrębnienie organizacyjne może mieć charakter faktyczny (tj. wynikać np. z praktyki
    panującej w przedsiębiorstwie) i niekoniecznie musi zostać potwierdzone w formalnym
    dokumencie (regulaminie, statucie). Co do zasady jednak dla celów dowodowych
    właściwszym byłoby jednak formalne wyodrębnienie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie organizacyjne powinno przejawiać się posiadaniem przez daną masę
    wyznaczonego miejsca w strukturze organizacyjnej firmy. Przejawem takiego
    wyodrębnienia jest również istnienie odrębnego kierownictwa w jakiejkolwiek formie i na
    jakimkolwiek szczeblu struktury. Dowodem wyodrębnienia może być również ustalenie
    odrębnych procedur lub regulaminów dla danego zespołu aktywów. Innymi słowy, muszą
    istnieć procedury (zarządzania, podejmowania decyzji) wskazujące na odrębność
    potencjalnego ZCP od pozostałych składników (tak też w interpretacji DKIS z 18 kwietnia
    2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.105.2018.2.JSO).
    Na rzecz wyodrębnienia organizacyjnego może świadczyć także okoliczność
    wykorzystywania takich aktywów, których nie wykorzystują pozostałe części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie organizacyjne może także oznaczać pewną wewnętrzną
    całość, która mimo braku wyodrębnienia zewnętrznego będzie mogła stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze. Odrębność organizacyjna powinna
    wskazywać na zdolność funkcjonowania ZCP jako odrębnego przedsiębiorstwa. Zdolność
    wydzielonej części organizacji do samodzielnego funkcjonowania nie powinna być
    rozumiana jako pełna niezależność od pozostałej części przedsiębiorstwa i
    samowystarczalność. Dlatego wydzielenie powinno dotyczyć głównego przedmiotu zadań
    realizowanych przez ZCP.
    Dodatkową kwestią jest również konieczność przejścia pracowników związanych z daną
    masą majątkową. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Poznaniu w interpretacji z dnia
    10 października 2008 r., sygn. ILPB3/423-446/08-2/HS stwierdził, iż „elementami zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, stanowiących ZCP, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza".
    Jak wynika z powyższego organy podatkowe uznają, że w sytuacji, gdy pracownicy
    przedsiębiorstwa są związani z jego częścią dla spełnienia kryterium organizacyjnego w
    świetle art. 2 pkt 27e ustawy VAT koniecznym jest również, aby podążali oni w ślad za
    daną masą majątkową (podobnie w interpretacji indywidualnej DKIS z 8 listopada 2017 r.,
    sygn. 0112-KDIL2-1.4012.417.2017.2.AS).
    Analogiczne stanowisko do powyższych, zostało również potwierdzone w innych
    interpretacjach organów podatkowych, w tym m.in.:
    a) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2017 r. (sygn. 1061-IPTPP3.
    4512.18. 2017.2.JM),
    b) DIS w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2016 r. (sygn. 2461-IBPP3.
    4512. 652.2016.2.MN),
    c) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca 2016 r. (sygn. IPTPP3/4512-
    567/15-2/ALN),

    d) DIS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3
    /4512-1080 /15-4/WH).
    Wyodrębnienie finansowe
    Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, Ustawa o VAT nie zawiera
    wytycznych odnośnie do wyodrębnienia finansowego, jednakże co do zasady ani
    prowadzenie osobnych ksiąg rachunkowych, ani sporządzanie bilansu (czyli
    zakwalifikowanie do kategorii „samobilansującego się oddziału”) nie jest wymienione
    wśród warunków niezbędnych do tego by dany zespół składników i zobowiązań mógł
    zostać uznany za ZCP.
    Niemniej, w sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe oddzielenie
    finansów ZCP od jego pozostałej części. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie
    rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby należności i zobowiązania były
    wyodrębnione i dały się przyporządkować finansowo do wyodrębnionego majątku (tak,
    aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Wyodrębnienie to będzie uzewnętrznione
    zwłaszcza w przypadku posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przez taki system należy rozumieć odrębne plany
    finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których
    księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością ZCP (tak np. DIS
    w Katowicach w indywidualnej interpretacji z 18 marca 2008 r., sygn. IBPB3/423-100/08/MS
    /KAN-3205/12/07). Pamiętać jednak należy, że pojęcie „wyodrębnienia finansowego”
    należy rozumieć jako obiektywne istnienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów
    związanych z określonymi składnikami majątku, a nie istnienie finansowego
    wyodrębnienia - dokonanego formalnie przez prowadzącego przedsiębiorstwo.
    Przyjmuje się jednak, że dla zachowania finansowej odrębności nie jest konieczne
    wyodrębnienie wszystkich przychodów i kosztów oraz wszystkich należności i zobowiązań.
    NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1896/11 stwierdził, iż „w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania
    przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem
    jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle
    zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo,
    prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw
    do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników
    majątkowych niektórych zobowiązań (...)”.
    Organy podatkowe wskazują przy tym (tak np. DIS w Warszawie, w indywidualnej
    interpretacji z 11 lutego 2008 r., sygn. IPPB3-423-418/07-2/MB), że „odrębność finansowa
    wymaga posiadania rachunku bankowego, na który wpływać będą środki generowane
    przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane będą
    zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego
    zespołu składników majątkowych wykraczać będzie poza wymiar ewidencyjny, co
    oznaczać będzie, że zapewniona zostanie faktyczna możliwość zarządzania danym
    zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników
    zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont będzie miało wymiar nie tylko
    informacyjny”.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Pojęcie wyodrębnienia funkcjonalnego również nie zostało zdefiniowane w Ustawie o VAT,
    niemniej jednak w świetle orzecznictwa i praktyki organów podatkowych, przez
    wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć przeznaczenie składników do realizacji
    określonych zadań gospodarczych - „ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych”
    (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1823/15). Innymi
    słowy kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do zbadania, czy

    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku (wyrok NSA z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 572/14). Przy
    czym okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników
    majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej
    należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on
    wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań
    gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników
    majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też
    dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy (wyrok NSA z 23 listopada 2017 r.,
    sygn. akt I FSK 327/16).
    Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić nabywcy prowadzenie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. DIS w Katowicach w interpretacji z
    19 lutego 2014 r., sygn. IBPP4/443-581/13/EK uznał, że „w praktyce przyjmuje się, iż chodzi
    tutaj o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności
    gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. zdolność zespołu
    wyodrębnionych składników do realizacji określonych zadań gospodarczych, który to
    zespół zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania. Zatem kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna odrębna całość
    jest ona w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia.
    Składniki majątkowe, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą
    zatem umożliwić nabywcy natychmiastowe podjęcie określonej działalności gospodarczej
    w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.
    Zespół składników jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania
    gospodarcze wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne musi istnieć w
    ramach przedsiębiorstwa zbywcy, co oznacza, że nie jest wystarczające, aby zbywane
    składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo dopiero u nabywcy. Innymi słowy,
    możliwość kontynuacji działalności przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy
    ją zespół składników majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Jednakże przyjęcie, że ZCP tworzy zespół składników majątkowych umożliwiający
    prowadzenie niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten
    sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on umożliwiać
    wykonywanie określonych zadań gospodarczych bez modyfikacji. Przy czym przy ocenie,
    czy zespół składników majątkowych stanowi funkcjonujące przedsiębiorstwo lub jego
    część, należy uwzględnić raczej aspekt ekonomiczny, niż prawny.
    Podobnie stwierdził NSA w wyroku z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1316/15),
    wskazując że „realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem
    tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy”
    oraz że „zespół składników majątkowych posiada zdolność do prowadzenia takiej
    działalności w sytuacji, gdy stanowi konglomerat, który sam w sobie, bez uzupełniania go
    o dodatkowe elementy (po nabyciu i łączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do
    prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa”. Za element rozróżniający sprzedaż zespołu składników majątkowych
    od sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części NSA uznał więc
    okoliczność, czy przedmiotem transakcji, oprócz samej nieruchomości oraz umów najmu
    jest także struktura składająca się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości (a
    także, czy struktura ta jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
    ramach przedsiębiorstwa dokonującego dostawy).
    Przykładowo, jeśli podmiot gospodarczy prowadzi działalności gospodarczą m.in. w
    zakresie wynajmu lokalu użytkowego i czyni to poprzez wyodrębniony w jego strukturze

    organizacyjnej zakład, to wyodrębnienie tego zakładu wiąże się z obsługą tej działalności
    przez pracowników, finansowaniem, obsługą istniejących umów i zawieraniem nowych,
    itp. Sprzedaż tak wyodrębnionego zakładu - jako całości - mogłaby spełniać warunek
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. Jednak sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu
    niektórych lub wszystkich nieruchomości, bez struktury składającej się na działalność w
    zakresie wynajmu nieruchomości, nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (tak np. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 października 2017 r. sygn.
    akt I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 972/16).
    Ocena zbywanych składników majątkowych jako przedsiębiorstwa bądź ZCP
    W ocenie Wnioskodawców, planowana przez nich Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa bądź ZCP.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie w szczególności przedsiębiorstwo Zbywcy. W związku z
    dostawą Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego szeregu aktywów i
    zobowiązań stanowiących składniki przedsiębiorstwa.
    Mianowicie na Nabywcę nie zostaną przeniesione prawa i obowiązki z umów, na
    podstawie których udzielono Sprzedającemu finansowania dłużnego, umowy zarządzania
    aktywami, umowy o zarządzanie nieruchomością, polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości,
    prawa i obowiązki z umów serwisowych, w tym m.in. umów sprzątania, ochrony itp.,
    prawa i obowiązki z umów na dostawę mediów, umowy niezwiązane bezpośrednio z
    Nieruchomością (w szczególności dotyczące np. obsługi księgowej, doradztwa prawnego
    lub podatkowego), umowy z pracownikami, oznaczenia indywidualizujące
    przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy), wierzytelności Zbywcy, środki pieniężne i umowy
    rachunków bankowych, inne zobowiązania Zbywcy, wartości niematerialne składające się
    na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa,
    ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami
    finansowymi, ani też zakład pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy, w tym pracownicy
    Zbywcy.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawców, zbywane składniki majątkowe nie będą także
    odpowiadać definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wspomniano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w
    strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości
    prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Przede
    wszystkim jednak przedmiot Transakcji nie jest wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego i nie będzie posiadał bezpośrednio po realizacji
    Transakcji zdolności do działania jako samodzielny podmiot. W ramach planowanej
    Transakcji Kupujący nie przejmie kluczowych umów, w związku z tym świadczenie usług
    przy użyciu Nieruchomości wymagać będzie podjęcia przez Kupującego dodatkowych
    działań faktycznych i prawnych, zaangażowania zasobów ludzkich, dokonywania prac
    serwisowych w budynkach, budżetowania kosztów funkcjonowania budynków itp.
    Prowadzenie planowanej przez Kupującego działalności w zakresie wynajmu
    Nieruchomości w oparciu o sam przedmiot Transakcji (bez podejmowania dodatkowych
    działań) jest niemożliwe.
    Powyższa konkluzja znajduje poparcie w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: „Objaśnienia”). W świetle
    tychże, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o
    którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT lub (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
    przedmiotem transakcji.
    Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku „gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP”.
    Dodatkowo w świetle Objaśnień „za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że
    przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności
    prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do
    prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma
    miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie
    nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
    świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca
    podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy”.
    Odnosząc powyższe kryteria przedstawione w Objaśnieniach do przedstawionego
    zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że przedmiot Transakcji nie spełnia warunków do
    uznania go za przedsiębiorstwo lub ZCP. Na Nabywcę nie zostaną przeniesione kluczowe
    elementy wymienione w punkcie 4.3. Objaśnień, takie jak prawa i obowiązki z umów
    finansowania dłużnego oraz umowy o zarządzanie nieruchomością. Zgodnie z opisem
    zdarzenia przyszłego, Nabywca będzie zobowiązany do samodzielnego zawarcia nowej
    umowy o zarządzanie nieruchomością, co jak wprost wskazują Objaśnienia jest
    okolicznością wykluczającą możliwość uznania, że przejmowany zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności Zbywcy. Ponadto, na Nabywcę nie zostaną
    przeniesione inne istotne składniki przedsiębiorstwa Zbywcy, takie jak środki pieniężne,
    wierzytelności, księgi rachunkowe czy umowy z pracownikami. W rezultacie, Nabywca
    nabędzie jedynie substrat majątkowy (Nieruchomość wraz z Umową Najmu), który
    dopiero przy zaangażowaniu własnych zasobów oraz na podstawie nowo zawartych
    umów będzie mógł być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Taki
    stan rzeczy jednoznacznie wyklucza możliwość uznania Transakcji za zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP w świetle Objaśnień.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, planowana Transakcja będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, nie
    stanowiąc zarazem zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Co za tym idzie, Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 2
    Należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji może
    podlegać jednemu z zwolnień z VAT, przewidzianych przepisami art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
    pkt 10 lub pkt 10a Ustawy o VAT.
    Należy przy tym mieć na względzie zasadę wyrażoną w art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT,
    zgodnie z którą w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych, albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Zbywcę na cele działalności zwolnionej. W konsekwencji, w ocenie
    Wnioskodawców, planowana Transakcja nie powinna podlegać zwolnieniu z VAT w
    oparciu o przywołaną powyżej podstawę prawną.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tereny budowlane zdefiniowane
    zostały w art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Grunt objęty
    Transakcją jest zabudowany Budynkami i Budowlami, co w konsekwencji zdaniem
    Wnioskodawców powoduje, że nie można uznać go za niezabudowany.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolniona z VAT jest dostawa budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Rozpoczęcie użytkowania wszystkich Budynków oraz Budowli nastąpiło w dniu (...) r., co
    zostało udokumentowane decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...)
    w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.
    Tym samym należy uznać, że do pierwszego zasiedlenia całości Budynków i Budowli
    wchodzących w skład Nieruchomości doszło najpóźniej w dniu (...) r.
    Ponadto, w opisie zdarzenia przyszłego zaznaczono, że Sprzedający nie ponosił i nie
    będzie ponosił do momentu planowanej Transakcji wydatków na prace modernizacyjne,
    które przekroczyłyby 30% wartości początkowej danego Budynku, czy też Budowli.
    Z uwagi na fakt, iż w omawianej sytuacji:
    (i) pierwsze zasiedlenie Budynków i Budowli miało miejsce w ciągu 2 lat przed
      planowanym dniem zawarcia Umowy Sprzedaży,
    (ii) po dokonaniu pierwszego zasiedlenia wymienionego w (i), nie zostały poniesione
      nakłady kwalifikowane jako ulepszenie, których łączna wartość przekroczyłaby 30%
      wartości początkowej Budynków lub Budowli (co wiązałoby się z tzw. ponownym
      pierwszym zasiedleniem),
    (iii) w ocenie Wnioskodawców do dostawy Budynków i Budowli nie znajduje co do zasady
      zastosowanie zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    Jednakże w myśl art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z
    VAT, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli
    lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub
    ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
    naczelnikowi urzędu skarbowego, lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Warunkiem skorzystania z opcji opodatkowania VAT będzie: (i) złożenie przez
    Sprzedającego i Kupującego, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości,
    właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym,
    do zawarcia którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, zgodnego oświadczenia w
    przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    i wyborze opcji opodatkowania dostawy Budynków i Budowli i ich części wchodzących w
    skład Nieruchomości oraz (ii) posiadanie statusu czynnego zarejestrowanego podatnika
    VAT przez Sprzedającego i Kupującego.
    Jeżeli Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z
    VAT, przewidziane art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, dostawa Nieruchomości nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
    jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    W ocenie Wnioskodawców powyższe zwolnienie z opodatkowania VAT nie znajdzie
    zastosowania do planowanej Transakcji.
    Jak stanowi przytoczony przepis, przedmiotowe zwolnienie odnosi się wyłącznie do
    dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, w przypadku, w którym dokonujący ich dostawy spełni
    łącznie oba wymienione wyżej warunki, tj. w stosunku do dostawy tych obiektów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosił on wydatków na ulepszenie dostarczanych
    obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedający nabył własność Gruntu
    na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) r., Rep. A (...) od podmiotu będącego spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością, w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu VAT
    wg stawki 23%.
    Działki Gruntu na moment nabycia przez Zbywcę były niezabudowane, tj. nie znajdowały
    się na nich budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia terenu wraz ze związanymi z
    nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw świadczących usługi przesyłowe.
    Sprzedający zrealizował prace na terenie Gruntu i poniósł nakłady inwestycyjne związane z
    rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których przysługiwało mu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego skorzystał.

    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, planowana Transakcja nie spełnia
    przesłanek wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, w wyniku czego nie
    znajdzie do niej zastosowania zwolnienie wynikające z tego przepisu.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    VAT (z zastosowaniem właściwej stawki VAT), tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 3
    W myśl zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Z kolei zgodnie z art.
    87 ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w
    art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik
    ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do
    zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W myśl zaprezentowanych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty VAT
    należnego o kwotę VAT naliczonego przysługuje:
    1) podatnikowi VAT, tj. podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,
    2) jeśli nabywane towary/usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Skoro zatem:
    • nabyta w ramach planowanej Transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana w całości
    do wykonywania czynności opodatkowanych przez Kupującego (jak wskazano w
    zdarzeniu przyszłym),
    • Kupujący na moment Transakcji będzie podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15
    ustawy VAT i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    • Sprzedający jest podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, i jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    zdaniem Wnioskodawców, jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że sprzedaż
    Nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej
    stawki i nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT, Kupującemu będzie przysługiwać pełne
    prawo do odliczenia VAT na podstawie prawidłowo wystawionej przez Sprzedającego
    faktury lub prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy. Wskazane prawo do
    odliczenia będzie przysługiwało - jak już zostało zasygnalizowane powyżej - jeśli
    Sprzedający prawidłowo wystawi fakturę. Jednocześnie w tym miejscu należy wyjaśnić, dla
    zaistnienia prawa do odliczenia VAT nie jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT przy wykorzystaniu nabytych towarów lub
    usług. Kluczowe jest natomiast to, aby podatnik nabywał dany towar lub usługę z
    zamiarem wykorzystania jej do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie. Jak bowiem wskazał TSUE
    w wyroku z 12 listopada 2020 r. w sprawie ITH Comercial Timijoara SRL przeciwko Agenda
    Nationala de Administrare Fiscala - Direcia Generala Regionala a Finanjelor Publice
    Bucureęti (C-734/19): „To zatem nabycie towaru lub usługi przez podatnika działającego w
    takim charakterze determinuje stosowanie systemu VAT i w konsekwencji mechanizmu
    odliczenia. Faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów i usług wyznacza jedynie

    zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony na mocy art. 168
    dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych okresach, nie ma on
    jednakże wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r.,
    Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 39 i przytoczone
    tam orzecznictwo). W tym względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje co do zasady zachowane, nawet jeśli później, ze względu na
    okoliczności niezależne od jego woli, podatnik nie korzysta z tych towarów i usług, które
    prowadziły do odliczenia w ramach opodatkowanych transakcji (wyrok z dnia 28 lutego
    2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 40 i
    przytoczone tam orzecznictwo)”.
    Tym samym należy stwierdzić, że Kupujący będzie spełniał wszystkie warunki
    uprawniające go do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości od Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w podatku od towarów i usług (w
    zakresie pytań oznaczonych nr 1-3), jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie,
    czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z
    tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
    prawnej albo z przepisów szczególnych.

    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez

    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

    W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016
    r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
    polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na
    nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierzają Państwo dokonać
    Transakcji, której przedmiotem będzie Nieruchomość (wraz z innymi prawami i
    obowiązkami), którą Nabywca nabędzie na podstawie Umowy Sprzedaży w formie aktu
    notarialnego w zamian za określoną cenę.
    Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji będzie składała się z prawa własności
    działki nr (...) wraz z prawem własności budynków, budowli i urządzeń znajdujących się na
    tej działce.
    W ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na Nabywcę:
    • prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu, w tym prawa i obowiązki
    związane z zabezpieczeniami Umowy Najmu;
    • wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy
    Najmu (z wyjątkiem praw wynikających z oświadczeń o dobrowolnym poddaniu się
    egzekucji, które z natury są nieprzenoszalne. Niemniej jednak Zbywca wyda
    Kupującemu, w ramach wydania dokumentacji, oryginały oświadczeń dostarczonych
    przez najemcę);
    • prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, wraz z prawem do
    wykonywania zależnych praw autorskich oraz własność nośników takiej dokumentacji;
    • licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości;
    • wszelkie prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi generalnego wykonawcy na
    podstawie Umowy o roboty budowlane oraz inne prawa Zbywcy wynikające z gwarancji
    i rękojmi udzielonych przez innych wykonawców;
    • wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy
    o roboty budowlane;
    • ruchomości związane z funkcjonowaniem Nieruchomości;
    w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.

    Wskazali Państwo, że w celu zapewnienia Nieruchomości nieprzerwanego dostępu do
    mediów, umowy z dostawcami zostaną, w miarę możliwości, rozwiązane lub
    wypowiedziane przed zawarciem Umowy Sprzedaży lub niezwłocznie po jej zawarciu, lecz
    w okresie od dnia Transakcji do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umów z dostawcami
    mediów, stroną tych umów nadal będzie Zbywca. Po Transakcji Nabywca zawrze we
    własnym zakresie umowy w powyżej wskazanym zakresie, przy czym nie można
    wykluczyć, że część z takich umów zawarta zostanie z tymi samymi podmiotami. W takim
    przypadku, zakres i ustalone pomiędzy stronami warunki umów mogą różnić się od
    obecnie przyjętych przez Zbywcę, gdyż wynikać będą z negocjacji i planów Nabywcy,
    względnie mogą być takie same, jeśli uznane zostaną przez Nabywcę za korzystne lub też
    takie warunki zostaną narzucone przez dostawców danych usług.
    Zbywca jest stroną umowy o usługi zarządzania Nieruchomością (usługi „property
    management”), która zostanie rozwiązana lub wypowiedziana przed dokonaniem
    planowanej Transakcji, nie później niż na dzień planowanej Transakcji lub wygaśnie na
    dzień planowanej Transakcji. Po Transakcji Nabywca planuje zawrzeć we własnym
    zakresie umowę o usługi zarządzania Nieruchomością. Podali Państwo, że Nabywca może
    zawrzeć umowę o usługi zarządzania Nieruchomością z tym samym podmiotem, który
    świadczył takie usługi na rzecz Zbywcy. W tym przypadku zakres i warunki umowy będą
    poprzedzone negocjacjami z usługodawcą w celu uzgodnienia treści zgodnej ze
    standardami rynkowymi. Nabywca nie przewiduje, aby przedmiotowa umowa została
    zawarta na takich samych warunkach, na jakich współpracował z tym usługodawcą
    Zbywca, w szczególności Nabywca będzie dążył, aby warunki umowy zostały dostosowane
    do standardowych zapisów tego rodzaju umów stosowanych przez grupę, do której należy
    Nabywca oraz aby umowa została przygotowana według obowiązującego w grupie
    Nabywcy wzoru wykorzystywanego dla tego rodzaju umów.
    Podali Państwo także, że w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy
    innych niż wskazane Przenoszone Prawa i Obowiązki, a w szczególności nie przeniesie
    żadnych składników majątkowych istotnych w kontekście możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych.
    W skład zbywanego przedmiotu Transakcji nie wejdą:
    • umowy z dostawcami mediów;
    • umowy o usługi zarządzania Nieruchomością („property management”) i umowy
    dotyczące technicznej obsługi nieruchomości zawarte przez Sprzedającego;
    • oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy);
    • wierzytelności Zbywcy;
    • środki pieniężne i umowy rachunków bankowych;
    • prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu
    finansowania dłużnego,
    • zobowiązania Zbywcy;
    • prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
    umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami, umów
    doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu siedziby Zbywcy;
    • koncesje, licencje (poza licencjami i sublicencjami dotyczącymi oprogramowania oraz
    praw autorskich dokumentacji projektowej dotyczącej Nieruchomości) i zezwolenia;
    • polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości;
    • wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
    firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp
    do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi;

    • księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
    przez Zbywcę;
    • umowy z pracownikami;
    • zakład pracy, w tym pracownicy Zbywcy.
    W Umowie Sprzedaży Zbywca udzieli standardowych zapewnień dotyczących stanu
    Nieruchomości, Umowy Najmu oraz innych okoliczności mających znaczenie dla Nabywcy
    oraz okaże lub przekaże Nabywcy dokumenty (odnoszące się głównie do kwestii prawnych
    i technicznych związanych z Nieruchomością), w szczególności w zakresie: umocowania do
    zawarcia Umowy Sprzedaży, tytułu prawnego do Nieruchomości, kwestii podatkowych,
    Umowy Najmu.
    Analizując podany przez Państwa opis zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych
    wyżej regulacji prawnych, należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot
    Transakcji, nie będzie stanowił - na moment zawierania Umowy Sprzedaży -
                                1przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu
    nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Zbywcy. Zbyciu będą podlegały wyłącznie Nieruchomość wraz z
    Przenoszonymi Prawami i Obowiązkami, których nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w
    rozumieniu powołanego przepisu.
    Sprzedaż opisanej przez Państwa Nieruchomości wraz z Przenoszonymi Prawami i
    Obowiązkami, nie będzie stanowiła również - na moment zawierania Umowy Sprzedaży -
    zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy, ze względu na niespełnienie
    przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem,
    że Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy
    jako np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne
    księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Ponadto – jak wynika z okoliczności
    sprawy – również na dzień przeprowadzenia transakcji przedmiot transakcji nie będzie
    wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie finansowej – nie jest bowiem
    planowane przeprowadzenie takiego wydzielenia przez Zbywcę.
    Analiza opisu sprawy wskazuje, że również kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego nie
    zostanie spełnione. Przedmiot transakcji nie będzie stanowił funkcjonalnie odrębnej
    całości – obejmującej elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych. Jak bowiem sami Państwo wskazali, przedmiot transakcji nie będzie na
    dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej,
    tj. nie będzie miał zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy
    realizujący zadania gospodarcze niezależnie od umów zawartych przez Zbywcę oraz
    posiadanej przez niego infrastruktury.
    Z opisu sprawy wynika, że po nabyciu Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej
    użyciu działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni Nieruchomości na
    cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne podmioty.
    Z powyższego wynika, że chcąc prowadzić działalność gospodarczą polegającą na
    wynajmie powierzchni Nieruchomości, Nabywca będzie zobowiązany do podjęcia w
    stosunku do Nieruchomości odpowiednich działań. Jak bowiem sami Państwo wskazali,
    planowana działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych
    zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych.
    Sytuacja ta wyklucza możliwość stwierdzenia, że nabywana przez Kupującego
    Nieruchomość wraz z Przenoszonymi Prawami i Obowiązkami będzie umożliwiała
    prowadzenie działalności wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących
    przedmiotem transakcji.

    W związku z powyższym, transakcja sprzedaży opisanej we wniosku Nieruchomości i
    Przenoszonych Praw i Obowiązków, nie będzie mogła być traktowana jako zbycie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot
    transakcji będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”.
    Podsumowując, przedmiot transakcji na moment zawierania Umowy Sprzedaży nie będzie
                              1stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od
    towarów i usług, a tym samym Transakcja, będzie podlegała opodatkowaniu VAT zgodnie
    z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, i nie będzie wyłączona spod opodatkowania VAT na
    podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytana nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii ustalenia czy sprzedaż Nieruchomości w
    ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana według właściwej stawki VAT, tj. nie
    będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Do dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt
    2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
    tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do

    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
    budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
    wyrobów budowlanych.
    Wg art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
    Przez budynek należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
    związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
    posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
    trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
    ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
    instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
    odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
    przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki,
    a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
    elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
    urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
    technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Jak wynika z opisu sprawy przedmiotem Transakcji będą:
    - prawo własności działki nr (...),
    - prawo własności budynków zlokalizowanych na Gruncie:

    • hali magazynowej z częścią socjalno-biurową wraz z niezbędną infrastrukturą,
    • dwóch budynków niemieszkalnych wraz z niezbędną infrastrukturą,
    - prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
    • instalacji wodociągowej,
    • wiaty,
    • powierzchni utwardzonej,
    • zbiornika przeciwpożarowego,
    • instalacji kanalizacji sanitarnej,
    • instalacji kanalizacji deszczowej,
    • instalacji elektrycznej zewnętrznej,
    • zbiornika retencyjnego.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem, wszystkie budynki oraz budowle, stanowią budynki i
    budowle w rozumieniu Prawa budowlanego i są trwale związane z Gruntem.
    Ponadto, na Gruncie znajdują się elementy infrastruktury użytkowej (trafostacja
    energetyczna), które nie są własnością Sprzedającego i nie będą przedmiotem Transakcji.
    Wskazali Państwo, że w momencie nabycia Gruntu przez Zbywcę, stanowił on
    niezabudowaną działkę, tj. nie znajdowały się na nim żadne budynki czy budowle poza
    sieciami uzbrojenia terenu wraz ze związanymi z nimi urządzeniami, będącymi własnością
    przedsiębiorstw świadczących usługi przesyłowe.
    Zbywca zrealizował prace na terenie Nieruchomości i poniósł nakłady inwestycyjne
    związane z rozpoczęciem procesu budowlanego. Nieruchomość jest wykorzystywana
    jedynie do celów zgodnych z treścią umowy najmu zawartej przez Zbywcę z (...) Sp. z o.o.
    dnia (...) r.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji
    została oddana w całości do użytkowania na podstawie decyzji z (...) r., wydanej przez
    Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
    Od momentu oddania Nieruchomości do użytkowania, Sprzedający nie ponosił wydatków
    na ulepszenie Budynków i Budowli, które przekroczyłyby co najmniej 30% ich wartości
    początkowej oraz nie planuje ponosić takich wydatków do dnia Transakcji.
    Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby działalności
    objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do działalności
    zwolnionej od podatku VAT.
    Co, istotne podali Państwo także, że planują przeprowadzić Transakcję poprzez zawarcie
    umowy ostatecznie przenoszącej własność Nieruchomości (umowy przyrzeczonej) do
    końca (...) r.
    Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że w odniesieniu do budynków i budowli,
    zlokalizowanych na Gruncie, nie zostaną spełnione – na dzień planowanej transakcji -
    przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT.
    Jak bowiem wynika z przedstawionego i doprecyzowanego opisu zdarzenia przyszłego,
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, tj. oddaniem Nieruchomości w
    całości do użytkowania, a datą planowanej transakcji nie minie okres dwóch lat.
    Konieczne zatem jest w stosunku do budynków i budowli zbadanie przesłanek do
    zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Wskazali Państwo, że Zbywca zrealizował prace na terenie Nieruchomości i poniósł
    nakłady inwestycyjne związane z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do

    których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego
    Zbywca skorzystał. Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na
    potrzeby działalności objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie
    wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Powyższe wyklucza więc zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy, w odniesieniu do budynków i budowli, znajdujących się na Gruncie, które
    będą przedmiotem sprzedaży.
    W związku z tym, że w stosunku do budynków i budowli posadowionych na działce nie
    znajdą zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy, konieczne stało się przeanalizowanie możliwości skorzystania
    jeszcze ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy, zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 nie będzie miało
    zastosowania w odniesieniu do ww. budynków i budowli, bowiem nie będą spełnione
    wynikające z niego warunki. Zgodnie z podanym opisem Nieruchomość jest używana
    przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby działalności objętej podatkiem VAT i nie była,
    nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku VAT. Zatem,
    dostawa ww. budynków i budowli nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy i
    będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe (bowiem
    pomimo częściowo odmiennej argumentacji wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny
    co do braku zwolnienia dla planowanej dostawy Nieruchomości).
    Mają Państwo także wątpliwości czy po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu
    przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT z tytułu planowanej Transakcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego

    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
    lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że po przeprowadzeniu transakcji, Nieruchomość
    będąca jej przedmiotem będzie wykorzystywana do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Zgodnie z Państwa wskazaniem bezpośrednio po nabyciu
    Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej użyciu działalność gospodarczą
    podlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na wynajmie powierzchni Nieruchomości na
    cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne podmioty. Podali Państwo również,
    że Nabywca będzie w momencie zawarcia Umowy Sprzedaży zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny i będzie spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule
    15 Ustawy o VAT.
    Należy także zauważyć, że na Kupującego przeniesione zostaną ruchomości związane z
    funkcjonowaniem Nieruchomości. Dostawa tych ruchomości, po spełnieniu warunków
    określonych we wskazanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2, mogłyby ewentualnie korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT z tego przepisu. W tym zakresie z wniosku
    wynika jednak, że Zbywca zrealizował prace na terenie Nieruchomości i poniósł nakłady
    inwestycyjne związane z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których
    przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego Zbywca
    skorzystał. Dodatkowo, Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na
    potrzeby działalności objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie
    wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Przedstawione okoliczności wskazują, że dostawa tych ruchomości, które jak wynika z
    wniosku - stanowią element składowy transakcji i są przekazywane razem z
    Nieruchomością, bowiem są związane z jej funkcjonowaniem, nie będzie mogła zostać
    zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie omawianego art. 43 ust. 1 pkt 2,
    zatem będą one opodatkowane właściwą stawką podatku VAT. W tym zakresie nie będzie
    miał więc zastosowania warunek negatywny wskazany w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Ponadto, jak już wskazano Kupujący będzie wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Przeniesione zostaną także licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące
    Nieruchomości. Zdaniem organu, przeniesienie takich licencji stanowi świadczenie usługi,
    ponieważ ich istotą nie jest przeniesienie prawa własności rzeczy (towaru), lecz udzielenie
    uprawnienia do korzystania z określonego dobra niematerialnego – programu
    komputerowego. W praktyce oznacza to, że Nabywca uzyskuje jedynie prawo do używania
    oprogramowania w określonym zakresie i na określonych warunkach. Przepisy nie
    przewidują zwolnienia dla tych usług. Zatem dostawa tej usługi również będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem przeniesienia będą również wymienione przez Państwa przenoszone prawa
    i obowiązki Zbywcy związane z Nieruchomością. Należy uznać, że wskazane prawa i
    obowiązki pozostają w bezpośrednim związku z funkcjonowaniem Nieruchomości i nie są
    przedmiotem odrębnego świadczenia od dostawy Nieruchomości, co za tym idzie dzielą
    los podatkowy Nieruchomości.

    Jednocześnie, jak wyjaśniono w niniejszej interpretacji, dostawa ww. Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy. Ponadto transakcja nie będzie mogła skorzystać z żadnego ze zwolnień
    określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10 czy też 10a, wobec czego będzie opodatkowana
    podatkiem VAT jako dostawa towarów niekorzystająca ze zwolnienia od tego podatku.
    Podsumowując cały przedmiot transakcji będzie opodatkowany właściwą stawką podatku
    od towarów i usług.
    W konsekwencji, po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie
    prawo do odliczenia VAT z tytułu Transakcji.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Natomiast odnośnie przywołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, że
    wyroki sądów to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie
    faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78,
    poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa
    powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego,
    w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system
    precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego

    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy
    zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w obrębie sprawy, w której została
    wydana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.