Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-252/13/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-05
Teza: Dot. skutków podatkowych otrzymania i wydatkowania środków finansowych przyznanych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 5 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 23 maja 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości:

\-zwolnienia z opodatkowania wskazanych we wniosku środków finansowych, w części przeznaczonej na wydatki:

*   nieinwestycjne – **jest prawidłowe,**
*   inwestycyjne – **jest nieprawidłowe,**

\-zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków sfinansowanych z otrzymanych środków finansowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania i wydatkowania środków finansowych przyznanych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 13 maja 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-252/13/ŚS, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 23 maja 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest właścicielem firmy, zarejestrowanej w prowadzonej przez Ministra Gospodarki \`(...)\` . Działalność gospodarcza obejmuje przede wszystkim usługi wykonywania instalacji w budynkach (wg PKD sklasyfikowane pod symbolem 43.21.Z - wykonywanie instalacji elektrycznych). Wnioskodawca jako formę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wybrał opodatkowanie na „zasadach ogólnych”. Jest także podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarczą rozpoczął 6 czerwca 2012 r. i otrzymał, jako osoba bezrobotna zarejestrowana w urzędzie pracy, dotację na uruchomienie własnej firmy. Wsparcie finansowe (dotacja) zostało udzielone ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, w ramach Poddziałania 8.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Potwierdza to umowa o udzielenie ww. wsparcia finansowego podpisana ze spółką z o.o. Środki finansowe zostały przelane Wnioskodawcy na rachunek bankowy z rachunku bankowego firmy (spółki), z którą podpisał umowę o udzielenie wsparcia finansowego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Wnioskodawca jako beneficjent pomocy otrzymał kwotę 40.000 zł, z przeznaczeniem wykorzystania jej na zakup samochodu o wartości 20.000 zł brutto (będącego środkiem trwałym i podlegającego amortyzacji), sprzętu komputerowego, narzędzi i elektronarzędzi (wyposażenie firmy o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 3.500 zł brutto m.in. notebook, drukarka, młoty udarowe, wiertarko-wkrętarka, drabina, osprzęt do wiertarek i młotów) oraz materiały do wykonywania usług (kable i elementy okablowania, końcówki rj-34 i rj-11 ). Wszystkie ww. zakupy są ściśle związane z wykonywanymi przez Wnioskodawcę usługami, co oznacza, iż wydatki zostały poniesione w celu uzyskania przychodów. Żaden z wydatków nie został wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.o.f.), jako koszt niebędący kosztem uzyskania przychodów. Wszystkie wydatki zostały prawidłowo udokumentowane fakturami VAT.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 21 maja 2013 r., Wnioskodawca wskazał, iż środki finansowe (dotację) otrzymał w ramach projektu „Progres II - program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji małopolskiej gospodarki”, Poddziałania 8.1.2. Projekt był realizowany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Umowa dotycząca otrzymania dotacji podpisana została w dniu 13 czerwca 2012 r. Podmiotem wypłacającym dotację była ww. spółka z o.o., (reprezentowana przez członka zarządu). Pomoc finansowa będąca przedmiotem ww. umowy została udzielona w oparciu o zasadę de minimis, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. Nr 239, poz. 1598 ze zm.). Dotację Wnioskodawca otrzymał, jako osoba bezrobotna (za osobę bezrobotną został uznany z dniem 3 stycznia 2012 r. decyzją Prezydenta Miasta). Środki pieniężne (dotacja) otrzymane zostały w dniu 25 lipca 2012 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wymienione wydatki, sfinansowane środkami pozyskanymi z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Poddziałania 8.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki finansowane bezpośrednio środkami pozyskanymi z ww. wsparcia finansowego, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej - u.p.d.o.f.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio finansowanych m.in. ze środków, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie uważa się wydatków finansowanych przychodami zwolnionymi od podatku.

Art. 14 ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f. wskazuje, że przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje. W świetle ww. przepisu otrzymane przez Wnioskodawcę wsparcie finansowe (dotacja), co do zasady stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Otrzymana ona została ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Poddziałania 8.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, a więc ze środków, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 u.p.d.o.f. Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich.

Część dofinansowania przeznaczona na zakup środka trwałego (samochodu o wartości ponad 3.500 zł netto podlegającego amortyzacji), jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 137 u.p.d.o.f. Jednakże wydatek z tych środków sfinansowany (czyli samochód), także nie będzie kosztem uzyskania przychodów (w formie odpisów amortyzacyjnych) na mocy przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych lub co do których nie zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, iż ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca 6 czerwca 2012 r. rozpoczął działalność gospodarczą. W dniu 25 lipca 2012 r., jako osoba bezrobotna zarejestrowana w urzędzie pracy otrzymał dotację na uruchomienie własnej firmy. Wsparcie finansowe zostało udzielone w ramach projektu „Progres II - program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji małopolskiej gospodarki” ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Poddziałania 8.1.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W ramach umowy Wnioskodawca otrzymał w dniu 25 lipca 2012 r., wsparcie finansowe w wysokości 40.000 zł.

Program Operacyjny Kapitał Ludzki jest jednym z programów operacyjnych służących realizacji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007–2013, który został przyjęty decyzją Komisji Europejskiej nr K (2007) 4547 z dnia 28 września 2007 r. Program ten jest współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146).

Zgodnie z art. 117 ustawy o finansach publicznych, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej.

W budżecie środków europejskich ujmuje się:

*   dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich,
*   wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.

Przy czym w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 cyt. ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na:

1.  realizację projektów przez jednostki budżetowe,
2.  płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich,
3.  dotacje celowe dla beneficjentów,
4.  realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe,
5.  realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż otrzymane ze środków europejskich (jak wskazano we wniosku) dofinansowanie w części nie przeznaczonej na sfinansowanie wydatków inwestycyjnych (a więc zakup lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych), będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak wskazano zwolnienie to dotyczy wyłącznie tej części środków, która nie została przeznaczona na cele inwestycyjne. Ww. środki finansowe, w części przeznaczonej przez Wnioskodawcę na zakup środka trwałego (samochodu), nie stanowią bowiem przychodu z prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do kwestii wpływu otrzymania ww. środków finansowych na koszty podatkowe, stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Zatem do wydatków pokrytych otrzymanym wsparciem finansowym, zwolnionym od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137, zastosowanie znajdzie ww. przepis art. 21 ust. 1 pkt 56. W konsekwencji wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, które zostały sfinansowane z otrzymanego wsparcia finansowego, tj. poniesione na nabycie sprzętu komputerowego, narzędzi i elektronarzędzi (wyposażenie firmy o wartości jednostkowo nieprzekraczającej 3.500 zł brutto) oraz materiałów do wykonywania usług (kable i elementy okablowania) nie mogą w świetle art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowić kosztów podatkowych.

W zakresie wydatków inwestycyjnych, zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów (…) w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Zatem w świetle ww. przepisu wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w myśl ww. art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów. Kosztem tym (choć pośrednio), mogą być co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a–22o, z uwzględnieniem art. 23.

Jednakże w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Oznacza to, iż odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środka trwałego zakupionego z otrzymanych na ten cel środków finansowych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż ta część dofinansowania, która została przeznaczona na zakup środka trwałego (samochodu) w ogóle nie będzie stanowiła przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast pozostała część środków, przeznaczona na cele nieinwestycyjne, stanowi przychód Wnioskodawcy z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, zwolniony jednak z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki pokryte otrzymanym wsparciem, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 i 56 ww. ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, ani pośrednio (odpisy amortyzacyjne) ani w sposób bezpośredni.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości:

\-zwolnienia z opodatkowania wskazanych we wniosku środków finansowych, w części przeznaczonej na wydatki:

*   nieinwestycjne – jest prawidłowe,
*   inwestycyjne – jest nieprawidłowe,

\-zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków sfinansowanych z otrzymanych środków finansowych – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.