Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-939/13-2/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-30
Teza: Skutki podatkowe udziału w programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: programy-program motywacyjny; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 6 września 2013 r. (data wpływu 30 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca należy do kadry zarządzającej S.A. (zwana dalej: „Spółka”) świadczącej usługi w zakresie doradztwa podatkowego.

Wnioskodawca ma podpisaną umowę o pracę z S.A. Wnioskodawca pełni również funkcję członka zarządu.

W związku z możliwościami związanymi z prowadzeniem spółki akcyjnej, Spółka (w której zatrudniony jest Wnioskodawca) planuje przygotować program motywacyjny (dalej: „Program”), adresowany do kluczowych osób w Spółce (pracowników wyższego szczebla), w tym do Wnioskodawcy.

Kryteria uczestnictwa będą dość rozbudowane - pod uwagę zostaną wzięte ocena pracy członka kadry zarządzającej, jego staż oraz wyniki całej Spółki.

W celu realizacji postanowień Regulaminu Programu Motywacyjnego, Spółka planuje warunkowo podwyższyć kapitał zakładowy oraz dokonać emisji bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych na okaziciela (uprawniających ich posiadaczy do objęcia akcji).

W ramach przedmiotowego programu Spółka zaoferuje nieodpłatnie członkom kadry zarządzającej - w tym Wnioskodawcy - warranty subskrypcyjne (dalej: „warranty”).

Wnioskodawca w związku z uczestnictwem w programie złoży Spółce ofertę zbycia warrantów (oferta może zostać złożona w chwili objęcia warrantów lub nawet przed tym dniem). Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w terminie nie krótszym niż termin wykonania praw z tych warrantów. Z oferty tej Spółka będzie mogła (ale nie będzie musiała) skorzystać. Program zakładać będzie bowiem możliwość skupienia warrantów od członków kadry zarządzającej celem zaoferowania ich kolejnym beneficjentom programu.

W związku z tym składając ofertę zbycia warrantu Wnioskodawca nie będzie wiedzieć czy i - ewentualnie kiedy - Spółka przyjmie jego ofertę nabycia warrantów. Ponadto, zbywalność i obciążanie warrantów będzie ograniczone w ten sposób, że ich zbycie oraz obciążenie wymagać będzie każdorazowo zgody walnego zgromadzenia Spółki. Co do zasady Wnioskodawca nie będzie mógł zatem zbyć warrantów na rzecz osób trzecich, a jedynie na rzecz Spółki.

Warranty nie będą dawać ich właścicielom, a zatem beneficjentom programu, żadnych praw korporacyjnych, ani prawa do dywidendy w Spółce.

Warranty wydawane członkom kadry zarządzającej w ramach Programu mają na celu zapewnić ich lojalność wobec przedsiębiorstwa. Jest to forma premii oraz dodatkowej motywacji dla zarządzających Spółką, mająca na celu zachęcić, zmotywować i zatrzymać członka kadry zarządzającej oraz powiązać jego interesy z interesem Spółki.

Przyznanie Wnioskodawcy instrumentów finansowych w postaci warrantów subskrypcyjnych nastąpi w sposób nieodpłatny. Przyznanie warrantów subskrypcyjnych stanowić będzie jedynie potencjalną możliwość uzyskania przyszłych korzyści w przypadku realizacji praw z nich wynikających i objęcia akcji niemych. Sam fakt posiadania tych instrumentów finansowych nie uprawnia do żadnych praw korporacyjnych czy też majątkowych, w szczególności nie oznacza posiadania praw głosu czy też dywidendy.

Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej (ang. face value). Zawierają one w sobie dwa odmienne, alternatywne uprawnienia, a mianowicie uprawnienie do złożenia zapisu na akcje w ramach kapitału docelowego (na podstawie art. 453 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „KSH”) w związku z art. 444 § 7 KSH) albo uprawnienie do objęcia akcji nowej emisji w związku z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego (na podstawie art. 453 § 2 KSH w związku z art. 448 § 2 pkt 3 KSH).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy objęcie/nabycie przez Wnioskodawcę warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz Spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) UPDOF płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, objęcie/nabycie warrantów nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (objęcie/nabycie przez Wnioskodawcę warrantów będzie neutralne podatkowo).

W momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz Spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) UPDOF i płatny będzie do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPDOF przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast o przychodzie z działalności wykonywanej osobiście - art. 13 ust. 1 pkt 7 UPDOF - można mówić wyłącznie w sytuacji, gdy określone świadczenia członek zarządu otrzymuje od spółki, w związku z wypełnianiem obowiązków jako członek zarządu.

Zgodnie bowiem ze wskazanym powyżej przepisem za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządu, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Przychodami członków zarządów, rad nadzorczych i innych organów stanowiących osób prawnych z tytułu działalności wykonywanej osobiście opisanej w art. 13 ust. 1 pkt 7 UPDOF są przychody otrzymywane na podstawie samego aktu powołania w skład organu osoby prawnej (np. uchwały Zgromadzenia Wspólników), jak również na podstawie np. umowy zlecenia lub innej umowy cywilnoprawnej, tzw. umowy nienazwanej (umowy o zarządzanie, kontraktu menedżerskiego itp.). Natomiast gdy wynagrodzenia za pełnienie wymienionych funkcji w organach osób prawnych są wypłacane na podstawie umowy o pracę - stanowią przychód ze stosunku pracy opisany w art. 12 UPDOF.

Zatem granicę pomiędzy poszczególnymi elementami wynagrodzenia członka zarządu i ich wysokość określają zazwyczaj zapisy uchwały Zgromadzenia Wspólników (Rady Nadzorczej) lub umowy cywilnoprawnej.

Mając na uwadze wskazane powyżej argumenty, tylko w sytuacji, gdy możliwość objęcia warrantów w ramach Programu, na preferencyjnych zasadach, byłaby przedmiotem postanowień uchwały o powołaniu Wnioskodawcy na Członka zarządu, przychód uzyskany w trakcie realizacji takiego programu mógłby być potraktowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście.

Ponadto pieniądze, wartości pieniężne albo faktycznie otrzymane świadczenia w naturze, członek zarządu musi otrzymać od spółki, w związku z wypełnianiem swoich obowiązków w ramach stosunku łączącego go ze spółką.

Wnioskodawca uważa, że sposób w jaki sformułowane zostały zasady przyznawania warrantów w ramach Programu (m.in. Wnioskodawcy) uniemożliwia także zakwalifikowanie otrzymania warrantów jako przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF.

Zgodnie ze wskazanym przepisem wszelkie dodatki, premie i nagrody uzyskiwane od pracodawcy i związane ze stosunkiem służbowym lub pracy są zaliczane do grupy przychodów ze stosunku służbowego, pracy lub pokrewnych.

Jednakże przedmiotowe objęcie/nabycie warrantów oraz ich późniejsze zbycie przez Wnioskodawcę nie może być traktowane jako przychód ze stosunku pracy (służbowego lub podobnego), bowiem objęcie warrantów (późniejsze zbycie) nie jest związane ze stosunkiem pracy.

Możliwość objęcia warrantów w ramach programu motywacyjnego, na preferencyjnych zasadach nie jest przedmiotem postanowień umowy o pracę lub warunków pracy i płacy.

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku można odwołać się do orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczących programów motywacyjnych dla pracowników.

W orzecznictwie tym (np. NSA w wyroku z 27 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II FSK 2176/09) wskazuje się bowiem, że z treści art. 12 ust. 1 UPDOF jednoznacznie wynika, że stanowi on o przychodach z określonych (w nim) stosunków prawnych, w tym stosunku pracy. Zatem - zdaniem sądu - prawodawca nie użył sformułowań w rodzaju: „przychody związane ze stosunkiem pracy, towarzyszące stosunkowi pracy, osiągnięte przy okazji stosunku pracy”. Jeżeli więc uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF.

Argumentacja zawarta w tych wyrokach dotycząca pracowników i ewentualnego przychodu ze stosunku pracy ma również zastosowanie do członków zarządu i argumentacji na rzecz braku przychodu z działalności wykonywanej osobiście.

Mając powyższe na uwadze, w opinii Wnioskodawcy, w chwili nabycia warrantów nie dochodzi do powstania żadnego przychodu.

Przyznanie warrantów stanowi jedynie potencjalną możliwość uzyskania korzyści w przyszłości.

Trudno w takim przypadku mówić o powstaniu przychodu podatkowego. Z objęciem warrantów nie są związane żadne realne korzyści. Wnioskodawca nie wie bowiem kiedy obejmie akcje Spółki w zamian za warranty, jaka będzie wartość tych akcji, czy warranty zostaną nabyte przez Spółkę, kiedy do takiego nabycia dojdzie, itp.

Wnioskodawca nie będzie mieć prawa do zbycia warrantów na rzecz osób trzecich. Warranty nie uprawniają też do dywidendy Spółki.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy 26 lipca 2011 r. o znaku ITPB2/415-545/11/IB, w której stwierdzono, że „w momencie przyznania w sposób nieodpłatny warrantów subskrypcyjnych niemożliwe jest ustalenie ceny rynkowej stosowanej przy udostępnianiu praw lub w obrocie prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich udostępnienia. (\`(...)\`) Tym samym brak konkretnego wymiaru finansowego tych papierów wartościowych w momencie ich przydzielenia osobom uprawnionym, nabycia przez nie prawa do ich realizacji i wykonania tego prawa poprzez objęcie akcji spółek na zasadach uregulowanych na podstawie stosownej uchwały walnych zgromadzeń spółek komandytowo-akcyjnych, uniemożliwia traktowanie ich w kategorii przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 ww. ustawy”.

Zatem dochód podlegający opodatkowaniu w momencie przyznania warrantów subskrypcyjnych uprawniających do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości akcji Spółki wystąpi dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych warrantów na rzecz Spółki.

Objęte/nabyte przez Wnioskodawcę warranty subskrypcyjne będą mogły być bowiem odpłatnie zbyte na rzecz Spółki (emitenta warrantów subskrypcyjnych).

Środki pieniężne uzyskane z tego tytułu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 UPDOF stanowią przychód z kapitałów pieniężnych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 UPDOF źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 6 UPDOF za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

*   odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
*   realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W konsekwencji samo objęcie przez Wnioskodawcę warrantów nie rodzi skutku w postaci powstania przychodu z działalności wykonywanej osobiście / ze stosunku pracy, zaś przychód powstanie dopiero w momencie ewentualnego zbycia przyznanych warrantów i stanowić będzie zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 UPDOF przychód z kapitałów pieniężnych.

Zatem należy przyjąć, że realne przysporzenie majątkowe Wnioskodawca może otrzymać dopiero w momencie zbycia warrantu na rzecz Spółki. Zbycie warrantów subskrypcyjnych przez Wnioskodawcę będzie pierwszym i jedynym momentem, w którym należy rozpoznać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dochód ten, zgodnie z przepisem art. 30b ust. 1 UPDOF będzie traktowany jako dochód z kapitałów pieniężnych opodatkowany 19% stawką podatku. Podatek płatny będzie w terminie złożenia deklaracji - do 30 kwietnia roku następnego, bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca powołuje szereg indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Stosownie do art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka ma zamiar wprowadzić program motywacyjny. Realizacja Programu będzie polegała na emisji bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych, uprawniających m.in. Wnioskodawcę do objęcia akcji. Przyznanie Wnioskodawcy instrumentów finansowych w postaci warrantów subskrypcyjnych nastąpi w sposób nieodpłatny. Przyznanie warrantów subskrypcyjnych stanowić będzie jedynie potencjalną możliwość uzyskania przyszłych korzyści w przypadku realizacji praw z nich wynikających i objęcia akcji niemych. Sam fakt posiadania tych instrumentów finansowych nie uprawnia do żadnych praw korporacyjnych czy też majątkowych, w szczególności nie oznacza posiadania praw głosu czy też dywidendy. Warranty będą - co do zasady - niezbywalne, za wyjątkiem ich zbycia na rzecz Spółki w celu zaoferowania ich kolejnym beneficjentom programu. Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej (ang. face value). Zawierają one w sobie dwa odmienne, alternatywne uprawnienia, a mianowicie uprawnienie do złożenia zapisu na akcje w ramach kapitału docelowego (na podstawie art. 453 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „KSH”) w związku z art. 444 § 7 KSH) albo uprawnienie do objęcia akcji nowej emisji w związku z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego (na podstawie art. 453 § 2 KSH w związku z art. 448 § 2 pkt 3 KSH).

W tym miejscu zauważyć należy, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 211, poz. 1384 ze zm.).

W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a), lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Zgodnie z treścią art. 453 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych powinna określać:

1.  uprawnionych do objęcia warrantów subskrypcyjnych,
2.  cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia, jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie,
3.  liczbę akcji przypadających na jeden warrant subskrypcyjny,
4.  termin wykonania prawa z warrantu, z tym że nie może on być dłuższy niż 10 lat.

Zauważyć przy tym należy, że żadne przepisy nie nakładają na Spółkę obowiązku określenia wartości emitowanych warrantów subskrypcyjnych. Ich cenę emisyjną, bądź sposób jej ustalenia, należy określić jedynie w przypadku, gdy warranty te mają być emitowane odpłatnie.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka planuje dokonać emisji bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych.

W świetle powyższego należy uznać, że w momencie przyznania wskazanych we wniosku warrantów niemożliwe jest ustalenie ceny rynkowej stosowanej przy udostępnianiu praw lub w obrocie prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich udostępnienia. Z kolei dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Tym samym, brak konkretnego wymiaru finansowego tych papierów wartościowych w momencie ich przyznania osobom uprawnionym uniemożliwia traktowanie ich w kategorii przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 ww. ustawy.

Zatem w przedstawionej we wniosku sytuacji - w momencie przyznania uczestnikom programu motywacyjnego warrantów subskrypcyjnych - nie wystąpi przychód.

Natomiast w przypadku zbycia warrantów subskrypcyjnych po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W myśl art. 30b ust. 1 cyt. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 14, i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy (art. 30b ust. 6 ww. ustawy).

W terminie określonym w art. 45 ust. 1, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b (art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy).

W tym samym terminie, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).

Reasumując, objęcie/nabycie przez Wnioskodawcę warrantów subskrypcyjnych nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jedynym momentem, w którym Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego, będzie moment zbycia warrantów subskrypcyjnych na rzecz Spółki. Dochód ten będzie traktowany jako dochód ze źródła kapitały pieniężne, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winien zostać opodatkowany 19% stawką podatku dochodowego na podstawie art. 30b ust. 1 ww. ustawy. Podatek płatny będzie w terminie złożenia deklaracji (do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdza, że wydane one zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wskazać należy, że przywoływane w treści wniosku orzeczenia sądów nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem tut. Organu podatkowego, tezy tych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.