Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.431.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Opodatkowanie dodatkowej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
nadpłata-zwrot nadpłaty
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani
    pismem złożonym 5 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu ... sierpnia 2006 r. wraz z mężem zawarła Pani z bankiem ... obecnie ... (dalej:
    „Bank”) umowę kredytu hipotecznego nr ... (dalej: „Umowa”) w walucie wymienialnej.
    Przedmiotowa umowa jest umową kredytu hipotecznego, denominowanego
    (waloryzowanego) kursem waluty CHF. Kwotę kredytu wyrażono w Umowie jako 53 436,98
    CHF. Zgodnie z Umową celem kredytu było nabycie spółdzielczego własnościowego prawa
    do lokalu mieszkalnego położonego w ... przy ul. ..., na własne cele mieszkaniowe.
    Wypłacona kwota kredytu wyniosła 126 121,85 PLN. Kwota kredytu wyrażona we frankach
    szwajcarskich stała się następnie podstawą ustalenia harmonogramu spłaty kredytu.
    Kredyt podlegał spłacie w polskich złotych, poprzez każdorazowe przeliczenie przez Bank
    kwot wyrażonych w harmonogramie przez bieżący kurs sprzedaży franka szwajcarskiego
    obowiązujący w Banku. Od daty zawarcia Umowy do dnia 20 października 2021 r.
    (złożenie skargi do Banku i pobranie z Banku zaświadczeń o spłaconych ratach kredytu i
    odsetkach) uiściła Pani wraz z mężem na rzecz Banku łącznie kwotę 67 373,99 PLN oraz 28
    403,28 CHF.
    Od dnia 20 października 2021 r. do dnia zawarcia Ugody z Bankiem, tj. 15 października
    2024 r. spłaciła Pani wraz z mężem kwotę 12 615,55 CHF x kurs przyjęty do Ugody 4,5779
    = 57 752,73 PLN. Łączna wartość wpłacona za kredyt to około 254 165 PLN.
    Ugoda z Bankiem została zawarta w dniu 15 października 2024 r. na podstawie art. 917
    Kodeksu cywilnego. Stronami Ugody jest Pani, Pani mąż oraz Bank. Istotą Ugody jest
    całkowite rozliczenie umowy, zmiana waluty oraz salda kredytu. Zgodnie z pkt 2 Ugody,
    kwota zadłużenia wynosząca 6 191,16 CHF została przeliczona na walutę polską. Zgodnie z
    pkt 3.1 Ugody, Bank zwolnił Panią i Pani męża z długu po przewalutowaniu i umorzył
    zadłużenia w kwocie 28 286,17 PLN. Zgodnie pkt 3.2 Ugody, Bank dodatkowo wypłacił Pani
    i Pani mężowi kwotę 90 500 PLN w związku z rozliczeniem Umowy kredytowej i właśnie tę
    kwotę, podzieloną na równe 2 części dla Pani i Pani męża, którą otrzymali Państwo w PIT-
    11 z Banku. Według pkt. 6.1 Ugody, łączna kwota zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu
    zadłużenia to 28 286,17 PLN oraz 90 500 PLN wypłacona w związku z rozliczeniem umowy
    − jako nadpłata Pani i Pani męża wpłaconych rat kredytu oraz odsetek.
    Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
      oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej.
    Spełniła Pani wraz z mężem te kryteria, pod podpisaną Ugodą do Banku złożyli Państwo
    stosowne oświadczenie. Mimo złożonego oświadczenia o skorzystaniu z prawa zwolnienia
    zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem Bank, wystawił PIT-11.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Kredyt hipoteczny z ... sierpnia 2006 r. został udzielony przez bank ... obecnie bank ...,
    których działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym.

    Zgodnie z umową o kredyt hipoteczny, wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani i Pani mąż
    odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
    Bank ustalił wysokość kwoty, którą dodatkowo wypłacił na podstawie pozwu złożonego do
    Sądu jako unieważnienie umowy kredytowej i wskazanie wszystkich Pani i Pani męża
    wpłaconych rat i odsetek od kredytu (na podstawie zaświadczeń z Banku o dokonanych
    przez Państwa wpłatach).
    Dokonane przez Panią i Pani męża spłaty rat kapitałowo-odsetkowych przewyższają
    wysokość kredytu zaciągniętego w 2006 r.
    Wypłacona przez Bank na podstawie Ugody kwota, o której mowa we wniosku, nie
    stanowi zwrotu nadpłaconej ponad należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu, lecz zwrot
    Pani i Pani męża nadpłaconych rat kredytu i odsetek.
    Wypłacona przez Bank przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty
    uiszczone tytułem spłaty kredytu.
    Ww. kwota nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec
    Banku na drodze sądowej.

## Pytanie

Czy wypłacona przez Bank kwota 40 250 PLN, stanowi dla Pani przychód i czy w związku z
    tym ma Pani obowiązek zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    od kwoty 40 250 PLN, którą otrzymała Pani w wyniku zawartej Ugody z Bankiem.
    Kwota ta nie stanowi Pani przychodu. Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f”) wymienia źródła przychodu, z których
    przychód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze fakt, że w Ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank zwrócił
    Pani kwotę 40 250 PLN, kwota ta tym bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako
    że zgodnie z treścią Ugody otrzymała Pani tę kwotę w związku z rozliczeniem Umowy jako
    zwrot Pani nadpłaconych rat kredytu i odsetek.
    Bank na podstawie Umowy udzielił Pani i Pani mężowi kredytu na łączną kwotę 126
    121,85 zł. W wyniku zawarcia w Umowie przez Bank klauzul abuzywnych pozwalających
    Bankowi na dowolność ustalania kursu CHF, ostatecznie dokonała Pani wraz z mężem na
    rzecz Banku spłat w łącznej wysokości około 254 165 zł. Tym samym, Bank pobrał od Pani i
    Pani męża bezpodstawnie świadczenie nienależne w łącznej kwocie 128 043,15 zł, a
    otrzymana przez Panią i Pani męża w wyniku Ugody kwota 90 500 zł i umorzenie
    zadłużenia w kwocie 28 286,17 PLN stanowi jedynie zwrot części kosztu, jaki ponieśli
    Państwo w związku z zawarciem Umowy z Bankiem. Otrzymanie zwrotu nie stanowi dla
    Pani żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny
    z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia umowy kredytu jej abuzywnych
    postanowień.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o których
    mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy, choćby nawet
    odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.p.d.o.f.
    Otrzymanego zwrotu nie może Pani traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po Pani stronie
    żadne przysporzenie majątkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w
    punkcie 9 ww. przepisu – „inne źródła”.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam,
    że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami
    jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku ugody zawartej z Bankiem w dniu 15 października
    2024 r., kredyt hipoteczny został całkowicie rozliczony. W Ugodzie określono, że:
    - kwota zadłużenia wynosząca 6 191,16 CHF została przeliczona na walutę polską;
    - Bank zwolnił Panią i Pani męża z długu po przewalutowaniu i umorzył zadłużenia w
      kwocie 28 286,17 PLN;
    - Bank dodatkowo wypłacił kwotę 90 500 PLN (podzieloną na równe 2 części dla Pani i
      Pani męża) w związku z rozliczeniem Umowy kredytowej;
    - łączna kwota zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia to: 28 286,17 PLN oraz
      90 500 PLN wypłacona w związku z rozliczeniem umowy − jako nadpłata Pani i Pani
      męża wpłaconych rat kredytu oraz odsetek.
    Bank ustalił wysokość kwoty, którą dodatkowo wypłacił na podstawie pozwu złożonego do
    Sądu jako unieważnienie umowy kredytowej i wskazanie wszystkich Pani i Pani męża
    wpłaconych rat i odsetek od kredytu (na podstawie zaświadczeń z Banku o dokonanych
    wpłatach). Ponadto wskazała Pani, że dokonane przez Panią i Pani męża spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych przewyższają wysokość kredytu zaciągniętego w 2006 r.
    Wypłacona przez Bank na podstawie Ugody kwota, o której mowa we wniosku, nie
    stanowi zwrotu nadpłaconej ponad należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu, lecz zwrot
    nadpłaconych rat kredytu i odsetek. Kwota ta nie stanowi przysporzenia ponad kwoty
    uiszczone tytułem spłaty kredytu. Przedmiotowa kwota nie jest wynagrodzeniem za
    odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank przedmiotowej kwoty, o
    której mowa we wniosku, nie spowodowała u Pani powstania przychodu w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy,
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez
    Bank kwoty. Zatem, nie ma Pani obowiązku wykazania ww. kwoty w zeznaniu
    podatkowym składanym za rok podatkowy 2024, w którym otrzymała Pani tę kwotę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego i nie odnosi się do podanych we wniosku kwot i wyliczeń.
    Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja

    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.