Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.359.2022.1.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-29
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z zakupów związanych z funkcjonowaniem Oddziału oraz prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
Słowa kluczowe: oddział; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 5

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

21 lipca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 lipca 2022 r., który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z zakupów związanych z funkcjonowaniem Oddziału oraz prawa do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego**

A. posiada siedzibę działalności gospodarczej oraz jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium Irlandii.

Główna działalność gospodarcza Spółki polega m.in. na świadczeniu zaawansowanych technologicznie usług dla przemysłu elektroenergetycznego. Spółka działa w ścisłej czołówce branży, tworząc innowacyjne usługi i dostarczając technologie, dzięki którym odbiorcy energii elektrycznej mogą stać się aktywnymi uczestnikami systemu elektroenergetycznego i tym samym tworzyć dodatkowe źródła przychodów.

Działalność Spółki związana jest z programem „(…)”, na podstawie którego dostosowywane jest zużycie energii elektrycznej przez odbiorców w celu świadczenia usług na rynku elektroenergetycznym. W związku z powyższym Spółka zawiera umowy z operatorem sieci elektroenergetycznej, na podstawie których otrzymuje zapłatę za dostosowanie zapotrzebowania na energię elektryczną przez odbiorców końcowych.

Jednocześnie Spółka zawiera również umowy z odbiorcami energii elektrycznej, którzy chcieliby przystąpić do programu „(…)”. Państwa Spółka instaluje u tych podmiotów urządzenia należące do Spółki, a następnie zarządza ich zdolnością do zużywania lub wytwarzania energii elektrycznej. Wskazane urządzenia są produkowane przez Spółkę i pozostają własnością Spółki również w momencie gdy są zainstalowane u klientów Spółki.

W ramach wskazanego modelu biznesowego Spółka:

‒ nabywa usługi od odbiorców energii elektrycznej (którzy wyrażają zgodę na zarządzanie ich zużyciem/wytwarzaniem energii elektrycznej);

‒ świadczy usługi na rzecz operatorów rynku elektroenergetycznego (polegające na zarządzaniu zużyciem/wytwarzaniem energii elektrycznej przez odbiorców końcowych w zależności od bieżącego popytu na energię na rynku).

Ponadto, Spółka zapewnia swoim odbiorcom (posiadającym generatory energii elektrycznej) całodobowy monitoring oraz pośrednictwo w komunikacji z operatorem rynku elektroenergetycznego w przypadku chęci dostarczenia energii elektrycznej z generatorów. We wskazanym modelu biznesowym usługi świadczone są przez Spółkę na rzecz klientów, którzy posiadają generatory energii elektrycznej i dotyczą zarządzania produkcją tej energii. W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę umożliwiają klientom sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem rynku energii elektrycznej.

Opisana wyżej główna działalność gospodarcza Spółki, prowadzona jest przede wszystkim na terytorium Irlandii. Działalność ta dotyczy w szczególności transakcji lokalnych na rzecz innych przedsiębiorców w Irlandii (tzw. transakcji B2B). Ponadto, Spółka obsługuje również klientów (przedsiębiorców) z terytorium Irlandii Północnej - w takich przypadkach transakcje są opodatkowane na terytorium Irlandii Północnej z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia (zgodnie z lokalnymi przepisami podatku od wartości dodanej obowiązującymi na terytorium Irlandii Północnej). Czynności opodatkowane są wykazywane w każdej deklaracji VAT składanej przez Spółkę w Irlandii. Dodatkowo Spółka informuje, że nie prowadzi działalności, która podlegałaby zwolnieniu od podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). W związku z powyższym, Spółka ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w kraju, w którym prowadzi główną działalność gospodarczą (tj. w Irlandii).

Ponadto Spółka wyjaśnia, że gdyby opisane usługi świadczone przez Spółkę poza terytorium kraju (tj. w Irlandii i Irlandii Północnej) były świadczone w Polsce, to byłyby czynnościami opodatkowanymi dającymi prawo do odliczenia podatku naliczonego z nimi związanymi.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz w związku z rozwojem Spółki, A utworzyła oddział na terytorium Polski (dalej: „Oddział”). W związku z powyższym. Spółka dokonała również rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny.

Oddział został utworzony w celu wykonywania świadczeń o charakterze back-office na rzecz A (centrali Spółki w Irlandii), w szczególności działalności o charakterze informatycznym, takiej jak rozwój oprogramowania i przeprowadzanie testów urządzeń używanych przez A w ramach głównej działalności gospodarczej w Irlandii. Tego typu działania są wykonywane przez B, który jest wyspecjalizowanym zespołem badawczo-rozwojowym działającym w ramach Spółki. Pracownicy Oddziału w Polsce są częścią zespołu B. W związku z powyższym, pracownicy Oddziału podlegają kierownikom poszczególnych działów znajdujących się w Irlandii i współpracują z pracownikami centrali Spółki w Irlandii w ramach wykonywanej przez nich codziennej pracy.

W szczególności, Oddział zapewnia wsparcie w ramach następujących urządzeń:

‒ (…) który jest głównym urządzeniem wykorzystywanym przez Spółkę do świadczenia usług związanych z programem „(…)”. Jest to urządzenie pomiarowo-kontrolne, które umożliwia Spółce zarządzanie zużyciem oraz produkcją energii elektrycznej. Umożliwia ono komunikację oraz dwukierunkową transmisję danych w czasie rzeczywistym;

‒ (…) jest kolejnym urządzeniem, nad którym trwają aktualnie prace. Jego działanie jest podobne do opisanego wyżej urządzenia (…), jednak jego koszt produkcji jest niższy. Z tego względu urządzenie (…) jest adresowane do mniejszych obiektów, dla których (…) mógłby być zbyt drogi, aby był opłacalny. Mając na uwadze powyższe, Spółka spodziewa się, że dzięki wprowadzeniu (…) znajdzie nowych klientów (o niższej produkcji/ zużyciu energii elektrycznej).

Główne zadania Oddziału dotyczą rozwoju oprogramowania, które jest niezbędne do świadczenia usług i obsługi urządzeń opisanych powyżej. W szczególności Oddział zajmuje się obecnie następującym oprogramowaniem wykorzystywanym przez Spółkę (…)

Oddział jest odpowiedzialny również za projektowanie, wdrażanie zmian i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania wyżej opisanego oprogramowania oraz sprzętu. Jednocześnie Oddział zajmuje się również bieżącym wsparciem oraz testowaniem oprogramowania, a także sprzętu wykorzystywanego przez A. Dlatego też działalność Oddziału ma kluczowe znaczenie, ponieważ dotyczy sprzętu i oprogramowania, które jest niezbędne do świadczenia przez Spółkę usług opodatkowanych w Irlandii i Irlandii Północnej.

Oddział jest wyposażony w odpowiednią infrastrukturę, w tym pomieszczenia biurowe, sprzęt biurowy, media, które są niezbędne do wykonywania powierzonych obowiązków. W związku z powstaniem Oddziału przejął on część obowiązków, które wcześniej były przypisane bezpośrednio Spółce (jej centrali). W celu realizacji obowiązków Oddział zatrudnia aktualnie trzech pracowników na podstawie umowy o pracę. Dodatkowo Oddział jest wspierany przez zewnętrznych podwykonawców. Pracownicy i podwykonawcy wykonują czynności o charakterze back-office wyłącznie na potrzeby centrali znajdującej się w Irlandii.

Obowiązki Oddziału mają charakter pomocniczy w stosunku do podstawowej działalności Spółki, która jest prowadzona głównie na terytorium Irlandii, a czynności back-office są wykonywane wyłącznie na rzecz Spółki. Oddział nie świadczy i nie przewiduje, że w przyszłości będzie wykonywał powyższe czynności na rzecz podmiotów zewnętrznych, w tym np. bezpośrednio na rzecz kontrahentów Spółki. Spółka pragnie podkreślić, że czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Spółki są związane z podstawową działalnością gospodarczą Spółki i są niezbędne do wykonywania czynności opodatkowanych na rzecz kontrahentów w Irlandii oraz Irlandii Północnej. W związku z powyższym, bez czynności wykonywanych przez Oddział, Spółka nie mogłaby prowadzić swojej podstawowej działalności gospodarczej.

Ponadto należy podkreślić, że czynności back-office wykonywane przez Oddział polegają na zapewnieniu stałej obsługi Spółki. Biorąc pod uwagę powyższe, mają one charakter ciągły i będą realizowane w sposób długoterminowy.

W związku z utworzeniem Oddziału, Spółka poniosła i ponosi koszty, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Oddziału na terytorium Polski, w szczególności nabywa:

a) usługi wynajmu powierzchni biurowej;

b) usługi zakupione od zewnętrznych współpracowników (podwykonawców);

c) sprzęt biurowy;

d) media (takie jak prąd, ogrzewanie, dostęp do Internetu i telefonu itp.);

e) usługi prawne;

f) usługi księgowe;

g) usługi rekrutacyjne;

h) komponenty niezbędne do testowania sprzętu;

i) towary do wykończenia wystroju biura.

Wskazane towary są co do zasady dostarczane na terytorium Polski, natomiast nabywane usługi są związane ze stałym miejscem prowadzenia działalności przez Spółkę (Oddział) w Polsce. Wskazane towary i usługi dokumentowane są więc co do zasady fakturami z wykazanymi kwotami VAT (według stawek VAT obowiązujących w Polsce), zgodnie z zasadami dotyczącymi miejsca opodatkowania. Jednakże, niektóre z nabywanych przez Oddział towarów (głównie towary z punktu h - tj. komponenty niezbędne do testowania sprzętu) są dostarczane z innych krajów Unii Europejskiej (dalej: „UE”) do Oddziału Spółki w Polsce. Wskazane zakupy Oddziału dokumentowane są fakturami, na których dostawcy wskazują swoje numery identyfikacji podatkowej nadane im w innych krajach UE, natomiast w przypadku Oddziału dostawcy wskazują polski numer NIP. Zdaniem Spółki, opisane transakcje stanowią wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (dalej: „WNT”) na terytorium Polski. Towary nabywane w ramach WNT są niezbędne do wykonywania czynności przez Oddział, w tym w szczególności do prowadzenia specjalistycznych testów na potrzeby działalności gospodarczej Spółki w Irlandii. Transakcje WNT dokonywane są okresowo (w sposób nieregularny), w zależności od bieżącego zapotrzebowania Oddziału i są realizowane zwłaszcza w przypadku, gdy określone towary nie są dostępne u lokalnych dostawców na terytorium Polski.

Jak wskazano wyżej, poza transakcjami WNT Oddział nie dokonywał i nie planuje dokonywać w przyszłości żadnych innych czynności opodatkowanych w Polsce.

Dodatkowo Spółka podkreśla, iż posiada dokumentację potwierdzającą związek pomiędzy zakupami dokonanymi na terytorium Polski (wymienionymi wyżej w pkt a-i), a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi poza terytorium Polski (tj. w szczególności transakcjami lokalnymi na terytorium Irlandii oraz transakcjami opodatkowanymi w Irlandii Północnej w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia). W szczególności, Spółka posiada:

‒ dokumenty wewnętrzne opisujące rolę i czynności wykonywane przez Oddział w Polsce w ramach działalności gospodarczej Spółki;

‒ faktury dokumentujące usługi świadczone przez Spółkę (z którymi związane są zakupy dokonywane w Polsce);

‒ umowy zawarte z klientami Spółki, zawierające zakres świadczonych usług.

**Pytania**

1\. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonywanych w związku z funkcjonowaniem Oddziału w Polsce, przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego?

2\. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 1, czy Spółce przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z działalnością Oddziału na zasadach ogólnych (w ramach pliku JPK\_V7) niezależnie od tego, iż WNT w Oddziale będzie wykonywane jedynie periodycznie i poza WNT Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych VAT w Polsce?

3\. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 2, czy Spółka jest uprawniona do wnioskowania o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni wynikającym z art. 87 ust. 2 w związku z art. 87 ust. 5 ustawy o VAT?

4\. Jeżeli odpowiedź na pytanie numer 2 jest negatywna, czy Spółce przysługuje prawo do zwrotu VAT w związku z działalnością Oddziału na podstawie wniosku i procedury opisanej w art. 89 ustawy o VAT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

1\. Zdaniem Państwa, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonywanych w związku z funkcjonowaniem Oddziału w Polsce, przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

2\. W opinii Spółki, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 1, Spółce przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z działalnością Oddziału na zasadach ogólnych (w ramach pliku JPK\_V7) niezależnie od tego, iż WNT w Oddziale będzie wykonywane jedynie periodycznie i poza WNT Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych VAT w Polsce.

3\. W opinii Spółki, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 2, Spółka jest uprawniona do wnioskowania o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni wynikającym z art. 87 ust. 2 w związku z art. 87 ust. 5 ustawy o VAT.

4\. W opinii Spółki, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie numer 2, Spółce przysługuje prawo do zwrotu VAT w związku z działalnością Oddziału na podstawie wniosku i procedury opisanej w art. 89 ustawy o VAT.

UZASADNIENIE STANOWISKA

Ad 1

Zgodnie z art. 86 ust 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje w takim zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz 124 ustawy o VAT.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ponadto art. 88 ustawy o VAT enumeratywnie wymienia nabycia, od których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, są to m.in. usługi noclegowe oraz usługi gastronomiczne. Ustawodawca wskazuje również, że prawa do odliczenia nie dają faktury, które zostały wystawione przez podmiot nieistniejący, dokumentujące czynności, które są zwolnione lub nie podlegają podatkowi VAT, stwierdzają czynności które nie zostały dokonane, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością bądź dotyczą czynności pozornych lub stanowiących nadużycie prawa.

Z powyższych przepisów wynika szeroka definicja prawa do odliczenia, zgodnie z którą co do zasady nabycie towarów bądź usług, które będą służyć czynnościom opodatkowanym, będzie dawało podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (pod warunkiem że zastosowania nie mają ograniczenia prawa do odliczenia podatku zawarte w ustawie o VAT). Wskazane wyżej przepisy nie precyzują jednak, czy związek zakupów z działalnością gospodarczą musi mieć charakter bezpośredni, czy też może on być jedynie pośredni.

O bezpośrednim związku zakupów z prowadzoną działalnością gospodarczą możemy mówić, gdy dokonane nabycia odnoszą się do konkretnych czynności opodatkowanych, natomiast w przypadku, gdy nie można wykazać bezpośredniego związku nabyć z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi, jednak nabycia te pozostają na podstawie całokształtu prowadzonej działalności gospodarczej w związku ze świadczonymi czynnościami opodatkowanymi należy traktować je jako nabycia o charakterze pośrednim.

Wskazany podział znajduje odzwierciedlenie również w doktrynie prawa podatkowego m.in. Adam Bartosiewicz w komentarzu do ustawy o VAT - („VAT. Komentarz”, wyd. XV, 2021): „Wydaje się, że do problematyki związku pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnościami opodatkowanymi należy podchodzić racjonalnie, a przez analogię - odnieść tutaj część dorobku doktryny podatkowej w zakresie potrącalności kosztów uzyskania przychodu w podatkach dochodowych, w części dotyczącej „celowości” poniesienia kosztów. Co do zasady więc odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Należy również przyjąć, że nie można absolutyzować wymogu istnienia bezpośredniego związku jako warunku odliczenia podatku naliczonego. W niektórych przypadkach bowiem związek tego rodzaju nie występuje, chociaż nabyte towary i usługi niewątpliwie służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym. Przykładowo, w przypadku prowadzenia przez podatnika działalności wyłącznie opodatkowanej nie występuje żaden bezpośredni związek między np. usługą sprzątania biura czy też środkami czystości zakupionymi w celu jego posprzątania a wykonywaniem konkretnej czynności opodatkowanej. Niezaprzeczalnie jednak w dłuższej perspektywie czasowej posprzątanie biura związane jest z prowadzeniem działalności opodatkowanej. W związku z tym podatnikowi niewątpliwie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usługi sprzątania czy też środków czystości (towarów), chociaż nie występuje żaden bezpośredni związek między tym podatkiem (usługami czy też towarami, w których cenie zawarty był podatek naliczony), a konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.”

Analogiczne konkluzje zostały zawarte również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z 26 maja 2005 r., sygn. C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz) Trybunał stwierdził, że podatek naliczony dotyczący bezpośrednio czynności niepodlegających opodatkowaniu (emisji akcji), lecz związany z całością opodatkowanej działalności podatnika, może podlegać odliczeniu: „Uwzględniając fakt, iż w sprawie przed sądem krajowym, po pierwsze, emisja akcji jest czynnością, która nie należy do zakresu przedmiotowego szóstej dyrektywy, a po drugie, czynność ta została dokonana przez Kretztechnik celem podniesienia kapitału z korzyścią dla jej ogólnie pojętej działalności gospodarczej, należy uznać, iż poniesione koszty świadczeń uzyskanych przez tę spółkę w ramach owej czynności stanowią część kosztów ogólnych, a w konsekwencji stanowią element cenotwórczy jej towarów. Świadczenia takie pozostają w istocie w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika”.

W świetle powyższych przepisów oraz orzecznictwa należy stwierdzić, że nabycia dokonywane przez Spółkę na terytorium kraju stanowią typowe wydatki wymagane do prowadzenia działalności i są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania Oddziału i Spółki. Spółka dokonuje również nabyć komponentów, które są używane przez Oddział do testów urządzeń niezbędnych do świadczenia usługi końcowej na rzecz kontrahentów zewnętrznych Wnioskodawcy.

Oddział działający na terytorium Polski pozostaje integralną częścią Spółki macierzystej działającej na terytorium Irlandii i nie jest wyodrębnioną jednostką, która może samodzielnie dokonywać transakcji gospodarczych. Wobec powyższego czynności wykonywane na rzecz centrali nie mogą być traktowane jako świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT, ponieważ są świadczone w ramach jednego podatnika, gdyż Oddział i centrala Spółki stanowią jeden podmiot.

Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie Ministero dellEconomia e delle Finanze i Agenzia delle Entrate przeciwko FCE Bank pic. sprawie C-210/04 TSUE wskazał, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r.

W związku z powyższym, nabycia dokonywane przez Spółkę na terytorium kraju służą bezpośrednio zapewnieniu możliwości funkcjonowania Oddziału, który działa w ramach Spółki. Działalność Oddziału w Polsce jest powiązana z działalnością Spółki w Irlandii i tym samym pozostaje w związku z czynnościami opodatkowanymi świadczonymi przez Spółkę na terytorium Irlandii oraz Irlandii Północnej (w szczególności, usługami świadczonymi w ramach programu (…), ponieważ czynności wykonywane przez Oddział w tym w szczególności rozwój oprogramowania informatycznego oraz urządzeń należących do Spółki są niezbędne do wykonania usług dla klientów zewnętrznych Spółki. Biorąc pod uwagę powyższe, jak również przytoczone powyżej orzecznictwo oraz komentarze i doktryny stwierdzić należy, że nabycia dokonywane przez Spółkę na terytorium kraju są związane z czynnościami opodatkowanymi Spółki na terytorium Irlandii oraz Irlandii Północnej.

Spółka posiada przy tym faktury zakupowe wystawione zgodnie z zasadami ustawy o VAT, potwierdzające nabycie usług lub towarów wraz z wykazaną kwotą podatku VAT. Wobec powyższego w ocenie Spółki, ogólne warunki prawa do odliczenia podatku naliczonego (zawarte w szczególności w art. 86 ust. 1-2 ustawy o VAT) są spełnione. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę że nabycia są związane ze świadczeniem usług poza terytorium kraju, w przypadku Spółki niezbędne jest również spełnienie warunków z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy VAT.

Zgodnie z powyższym przepisem, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli nabyte towary lub usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Z treści powyższego wynika uprawnienie, które odnosi się do podatników, którzy dokonują czynności opodatkowanych poza terytorium kraju, natomiast nabycia na terytorium kraju pozostają w związku z tymi czynnościami opodatkowanymi. Na gruncie przepisów muszą zostać spełnione trzy warunki aby można było uznać, iż podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT:

‒ po pierwsze, musi istnieć związek importowanych lub nabytych towarów i usług z dostawą lub świadczeniem usług przez podatnika poza terytorium kraju;

‒ po drugie, czynności wykonywane poza terytorium kraju musiałyby dawać prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyby były wykonywane na terytorium Polski (tj. przede wszystkim nie podlegałyby zwolnieniu z podatku VAT);

‒ ponadto, podatnik musi posiadać dokumenty z której wynika, iż nabycia dokonane na terytorium kraju pozostają w związku z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju.

Jak wskazano powyżej, nabycia dokonywane przez Spółkę na terytorium kraju, mają związek z usługami świadczonymi w ramach programu (…) oraz całodobowym monitoringiem i zapewnieniu możliwości sprzedaży energii przez kontrahentów na rynku energii elektrycznej. Biorąc pod uwagę że powyższe usługi są opodatkowane na terytorium Irlandii oraz Irlandii Północnej, nabycia dokonane na terytorium kraju mają związek ze świadczeniem usług przez podatnika poza terytorium kraju.

Spółka wskazuje również, że powyższe czynności, gdyby były wykonywane na terytorium kraju, dawałyby prawo do odliczenia podatku naliczonego (tj. przede wszystkim nie podlegałyby zwolnieniu od VAT).

Ponadto jak wskazano we wniosku Spółka posiada m.in. następujące dokumenty, które potwierdzają związek pomiędzy nabyciami, a czynnościami świadczonymi przez Spółkę poza terytorium kraju:

‒ dokumenty wewnętrzne opisujące rolę i czynności wykonywane przez Oddział w Polsce w ramach działalności gospodarczej Spółki;

‒ faktury dokumentujące usługi świadczone przez Spółkę (z którymi związane są zakupy dokonywane w Polsce);

‒ umowy zawarte z klientami Spółki, zawierające zakres świadczonych usług.

W ocenie Spółki, powyższa dokumentacja jest wystarczająca, aby potwierdzić związek nabyć z czynnościami świadczonymi przez Spółkę poza terytorium kraju, mając na względzie specyfikę działalności gospodarczej Spółki, rodzaj dokonywanych nabyć oraz charakter usług świadczonych na rzecz klientów Spółki.

Powyższe konkluzje Spółki znajdują potwierdzenie w wyroku TSUE z dnia 21 czerwca 2016 r, w sprawie C-393/15, gdzie TSUE uznał, iż „zakres nie może podlegać ograniczeniu jedynie do sytuacji, w których podatek naliczony jest związany z transakcjami opodatkowanymi w państwie członkowskim, w którym podatnik występuje o odliczenie tego podatku VAT”. TSUE stanął na stanowisku, że „art. 168 i art. 169 lit. a) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że oddział spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim, który został zarejestrowany w danym państwie członkowskim na potrzeby zapłaty podatku VAT i który dokonuje głównie niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT wewnętrznych transakcji na rzecz tej spółki, a także sporadycznie czynności opodatkowanych w państwie członkowskim jego rejestracji, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w tym ostatnim państwie, nałożonego na towary i usługi wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych czynności wspomnianej spółki dokonywanych w innym państwie członkowskim, w którym spółka ta ma swoją siedzibę”.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 16 czerwca 2020 r, sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.99.2020.2.KST, w której przychylił się do stanowiska Wnioskodawcy, iż przysługuje mu prawo do odliczenia VAT od zakupów dokonywanych w kraju na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej w kraju siedziby spółki tj. w analizowanym zdarzeniu przyszłym w Finlandii.

Mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy ustawy o VAT regulujące kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego w tym głównie art. 86 ust. 1, 86 ust. 2 oraz 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, orzecznictwo TSUE, interpretacje indywidualne oraz komentarze doktryny, należy stwierdzić, iż w sytuacji Spółki spełnione są wszystkie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku.

Podsumowując, w Państwa ocenie Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonywanych w związku z funkcjonowaniem Oddziału w Polsce, przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Ad 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu VAT podlega:

a) odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie na terytorium kraju;

b) eksport towarów;

c) import towarów;

d) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

e) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawne oraz osoby fizyczne, które samodzielnie wykonują działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast za działalność gospodarczą na gruncie ustawy o VAT, zgodnie z art. 15 ust. 2 uznaje się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym również podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób działających w ramach wolnych zawodów. Ponadto działalność gospodarcza obejmuje na gruncie wskazanego przepisu w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem art. 96 ust. 3.

Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 9 i 9a naczelnik właściwego urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli:

1) podatnik nie istnieje lub;

2) pomimo prób nie mam możliwości kontaktu z podatnikiem;

3) dane podane przez podatnika w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub

4) podatnik albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania;

5) posiadane informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, lub

6) wobec tego podatnika sąd orzekł, na podstawie odrębnych przepisów, zakaz prowadzenia działalności gospodarczej.

Ponadto wykreślenie z urzędu jako podatnika VAT czynnego następuje również w sytuacji gdy podatnik:

1) zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy lub

2) będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, nie złożył takich deklaracji za 3 kolejne miesiące lub takiej deklaracji za kwartał, lub

3) składał przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracje, o których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, w których nie wykazał sprzedaży, nabycia towarów lub usług ani importu towarów z kwotami podatku do odliczenia, lub

4) wystawiał faktury lub faktury korygujące, dokumentujące czynności, które nie zostały dokonane, lub

5) prowadząc działalność gospodarczą wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że dostawcy lub nabywcy biorący udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru lub usługi uczestniczą w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej.

W świetle powyższych przepisów ustawy o VAT rejestracji co do zasady należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT, przy czym przepisy nie określają, jak wcześnie wskazana rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić nie później niż w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego o ile nie zaistniały inne negatywne przesłanki, wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Spółka jest aktualnie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w związku z działalnością Oddziału na terytorium Polski. Rejestracja Spółki jako podatnika VAT czynnego była zasadna w związku z dokonywaniem czynności opodatkowanych, tj. transakcji WNT. Transakcje te nie odbywają się regularnie (zależą od bieżącego zapotrzebowania oraz dostępności towarów w poszczególnych krajach), w związku z czym nie można wykluczyć, iż Spółka nie będzie ich dokonywać w przyszłości. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki nie zaprzestała ona definitywnie wykonywania czynności opodatkowanych w myśl art. 96 ust. 6 ustawy o VAT. W konsekwencji, Spółka nie powinna dokonywać zgłoszenia, o którym mowa w powyższym przepisie, stanowiącym dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT w sytuacji, gdy możliwe jest dokonywanie przez nią transakcji WNT w przyszłości. Innymi słowy, wykreślenie Spółki z rejestru jako podatnika VAT na mocy art. 96 ust. 6 ustawy o VAT powinno mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy dojdzie do definitywnego zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych (tj. w sytuacji Spółki definitywnie zaprzestanie ona dokonywania transakcji WNT).

Ponadto, Spółka zaznacza, że w jej przypadku nie zachodzą również przesłanki wykreślenia z rejestru jako podatnik VAT opisane w art. 96 ust. 9 oraz 9a ustawy o VAT. W szczególności, Spółka informuje, że w związku z nabyciami krajowymi dla celów prowadzenia Oddziału w Polsce, Spółka regularnie wykazuje w pliku JPK\_V7 te nabycia. Wobec powyższego Spółka nie składa oraz nie planuje składać deklaracji, o których mowa w art. 96 ust. 9a pkt 3 ustawy o VAT (tzw. zerowych deklaracji) przez okres 6 kolejnych miesięcy.

W ocenie Spółki, zachodziły więc przesłanki do zarejestrowania jej jako czynnego podatnika VAT w Polsce, a jednocześnie nie zachodzą przesłanki do wykreślenia jej z rejestru jako podatnika VAT. W związku z powyższym, Spółka ma możliwość realizacji uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego w ramach składanych deklaracji JPK\_V7 niezależnie od częstotliwości dokonywania transakcji WNT.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 1, Spółce przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z działalnością Oddziału na zasadach ogólnych (w ramach pliku JPK\_V7) niezależnie od tego, iż WNT w Oddziale będzie wykonywane jedynie periodycznie i poza WNT Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych VAT w Polsce.

Ad 3

Zasady dokonywania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ustawy o VAT.

Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 87 ust. 2 zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo - kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W podobny sposób kształtują się zasady zwrotu podatku w przypadku podatników dokonujących zakupów objętych regulacją art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, tj. u których podatek naliczony związany jest z dostawą towarów lub świadczeniem usług poza terytorium kraju. Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 5 ustawy o VAT, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i nie dokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Ponadto w myśl art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka wykazuje czynności opodatkowane na terytorium Irlandii (z którymi związane są nabycia na terytorium Polski) w każdej deklaracji VAT. W związku z powyższym, w sytuacji gdy Spółka będzie występować o zwrot podatku w Polsce, w danym okresie rozliczeniowym będzie ona dokonywać czynności wymienione w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT (tj. sprzedaż poza terytorium kraju). Z tego względu, w ocenie Spółki procedura opisana w art. 87 ust. 5a nie będzie miała do niej zastosowania. Biorąc pod uwagę powyższe, w sytuacji gdy Spółka wystąpi o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zastosowanie powinny mieć przepisy art. 87 ust. 5 w związku z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie, zwrot nadwyżki powinien być co do zasady przyznany Spółce w terminie 60 dni.

Powyższe konkluzje są potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2020 r., sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.745.2019.2.RD, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „w sytuacji, gdy kwota podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonanych przez Wnioskodawcę (za pośrednictwem Oddziału) tj. czynności opisanych w pkt 2-6 niniejszego wniosku w danym okresie rozliczeniowym będzie wyższa od kwoty podatku należnego i w danym okresie rozliczeniowym będzie miała miejsce jednocześnie sprzedaż opodatkowana na terytorium kraju to wówczas na mocy art. 87 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 2 ustawy Spółka będzie miała prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Przy czym jeśli Wnioskodawca nie dokona w danym okresie rozliczeniowym, za który wnioskuje o zwrot, czynności opodatkowanych w kraju a wykona w tym okresie jedynie czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, tj. w szczególności sprzedaży wyrobów gotowych na rynku amerykańskim, przy której Oddział wspomagał Jednostkę Macierzystą, wtedy dokonanie przedmiotowego zwrotu nastąpi zgodnie z art. 87 ust. 5 ustawy w zw. z art. 87 ust. 2 ustawy, tj. w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia.”

Podsumowując, zdaniem Spółki, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie numer 2, Spółka jest uprawniona do wnioskowania o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni wynikającym z art. 87 ust. 2 w związku z art. 87 ust. 5 ustawy o VAT.

Ad 4

Zgodnie z przepisami Dyrektywy 2008/9/WE Rady Unii Europejskiej z dnia 12 lutego 2008 r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (dalej: „Dyrektywa”) jej przepisy mają zastosowanie do każdego podatnika, który nie posiadał siedziby w państwie zwrotu ale mającego siedzibę w innym państwie UE, pod warunkiem iż w okresie zwrotu:

a) nie posiadał w państwie zwrotu VAT siedziby swojej działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywano transakcji handlowych lub, w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu oraz,

b) co do zasady nie dokonywał dostawy towarów oraz nie świadczył usług w tym państwie zwrotu VAT (wyjątki w tym zakresie są enumeratywnie wymienione w Dyrektywie).

Analogicznie warunki zostały również opisane w art. 89 ustawy o VAT. Ponadto, wskazano że prawo do zwrotu podatku przysługuje w zakresie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym rozliczają one podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż terytorium kraju. Zgodnie z powyższym przepisem, szczegółowe warunki zostaną określone w drodze rozporządzenia.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (dalej: „Rozporządzenie”) określa, iż zwrot VAT przysługuje podmiotowi uprawnionemu z państwa członkowskiego UE, w przypadku gdy podmiot ten:

a) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o VAT, w państwie członkowskim siedziby lub podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby;

b) nie wykonuje na terytorium kraju, w okresie, za który występuje o zwrot podatku, sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, z wyjątkiem szeregu usług i towarów, w stosunku do których rozporządzenie wprowadza wyłączenie.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Warunki, które wynikają z wskazanych wyżej przepisów w ocenie Spółki są spełnione, ponieważ:

‒ Spółka nie posiada w Polsce siedziby, a jeśli chodzi o stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej Spółki w Polsce, nie są z niego dokonywane transakcje handlowe - w tym kontekście Spółka zwraca uwagę na wyroki TSUE z 25 października 2012 r. w sprawach połączonych C-318/11 i C-319/11, Daimler AG i Widex A/S, w ramach których TSUE uznał, że samo istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie wyklucza wnioskowania o zwrot VAT w ramach Dyrektywy, konieczne jest dodatkowo dokonywanie z takiego miejsca transakcji handlowych tj. takich transakcji od których należny jest podatek w danym państwie członkowskim, w analizowanej sprawie Spółka posiada Oddział na terytorium Polski, jednakże w świetle powyższego wyroku nie dokonuje on transakcji handlowych (czyli sprzedaży od których należny byłby podatek w Polsce);

‒ Spółka nie dokonuje sprzedaży na terytorium kraju - jedynymi transakcjami dokonywanymi przez Spółkę są nabycia krajowe towarów i usług oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów, które nie spełniają wskazanej powyżej definicji sprzedaży;

‒ Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim siedziby (tj. w Irlandii);

‒ nabycia dokonywane przez Spółkę na terytorium kraju są wykorzystywane do wykonywania czynności (świadczenia usług opodatkowanych na terytorium Irlandii oraz Irlandii Północnej) dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym Spółka rozlicza podatek (tj. w Irlandii).

Prawo do uzyskania zwrotu VAT na mocy procedury opisanej w Dyrektywie, Rozporządzeniu oraz art. 89 ustawy o VAT, w sytuacji braku obowiązku rejestracji do celów VAT w Polsce w związku z funkcjonowaniem oddziału zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2020 r., sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.690.2019.2.RD, gdzie organ stwierdził, iż „Oddział, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i który nie dokonywał żadnych czynności opodatkowanych na terenie kraju nie będąc jednocześnie zobowiązanym do rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w tym konkretnym przypadku spełnia przesłanki o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy i jest uprawniony do wystąpienia o zwrot podatku w myśl cytowanego przepisu oczywiście w zakresie w jakim wydatki ponoszone w kraju związane są z działalnością opodatkowaną VAT Spółki prowadzoną poza Polską.”

W świetle przytoczonych przepisów oraz w opinii Spółki, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie numer 2, Spółce przysługuje prawo do zwrotu VAT w związku z działalnością Oddziału na podstawie wniosku i procedury opisanej w art. 89 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług_,_ zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy,

rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z zastrzeżeniem art. 2a

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy,

ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy,

rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy,

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy,

kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,

podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego, gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.

Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 168 Dyrektywy,

jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić:

a. VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika;

b. VAT należnego od transakcji uznanych za dostawy towarów i świadczenie usług zgodnie z art. 18 lit. a) i art. 27;

c. VAT należnego od wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) pkt (i);

d. VAT należnego od transakcji uznanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów zgodnie z art. 21 i 22;

e. VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego.

Ponadto w myśl art. 169 lit. a) Dyrektywy,

poza prawem do odliczenia, o którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do odliczenia VAT określonego w tym artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane do następujących celów transakcji podatnika związanych z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, dokonywanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym podatek jest należny lub został zapłacony, w odniesieniu do których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby zostały one dokonane na terytorium tego państwa członkowskiego.

Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.

Ponadto, w myśl art. 87 ust. 1 ustawy,

w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Przy czym, stosowanie do art. 87 ust. 2 ustawy,

zwrot różnicy, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika (…).

Jak wynika z przepisu art. 87 ust. 5 ustawy,

podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 87 ust. 5a ustawy,

w przypadku, gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Jednocześnie na podstawie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy,

w odniesieniu do podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywano transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu na terytorium kraju, niedokonujących sprzedaży na terytorium kraju - mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a-1g oraz w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.

W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-393/15 w którym Trybunał wskazał, że artykuł 168 i art. 169 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że oddział spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim, który został zarejestrowany w danym państwie członkowskim na potrzeby zapłaty podatku od wartości dodanej i który dokonuje głównie niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem wewnętrznych transakcji na rzecz tej spółki, a także sporadycznie czynności opodatkowanych w państwie członkowskim jego rejestracji, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w tym ostatnim państwie, nałożonego na towary i usługi wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych czynności wspomnianej spółki dokonywanych w innym państwie członkowskim, w którym spółka ta ma swoją siedzibę.

W odniesieniu do sposobu odzyskania podatku naliczonego przez podatnika TSUE stwierdził, że istnieją dwie kategorie podatników: pierwsza, czyli podatnicy mający siedzibę w państwie członkowskim, w którym nabywają towary i usługi lub importują towary podlegające VAT, którzy mają prawo do odliczenia VAT, oraz druga kategoria, czyli podatnicy niemający siedziby w tym państwie członkowskim, mający prawo do zwrotu VAT.

Warto również wskazać na wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn., I FSK 979/14 z którego wynika, że uprawnienia wynikające z tych przepisów mają charakter autonomiczny, a zatem podmiot zarejestrowany w danym państwie członkowskim może korzystać z systemu odliczeń bezpośrednich, bazując na czynnościach opodatkowanych wykonywanych poza terytorium tego kraju. Może zatem sporadycznie wykonywać czynności opodatkowane w danym państwie członkowskim, lub nie wykonywać ich wcale. Na gruncie polskich unormowań nie będzie to stanowiło przeszkody w stosowaniu art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.

Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470), zwanej dalej UPZ.

W myśl art. 3 pkt 4 UPZ,

oddział oznacza wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Ponadto, stosownie do przepisu art. 19 pkt 1 UPZ,

przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”.

Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.

W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. Oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią, a tym samym nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.

Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do której należy (…) pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Tak więc spółkę oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy,

podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy,

naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego", a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy,

jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

Stosownie do art. 96 ust. 9 ustawy,

Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli:

1\. podatnik nie istnieje lub

2\. mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem, lub

3\. dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym okażą się niezgodne z prawdą, lub

4\. podatnik albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego, dyrektora izby administracji skarbowej lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, lub

5\. posiadane informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 Ordynacji podatkowej, lub

6\. wobec tego podatnika sąd orzekł, na podstawie odrębnych przepisów, zakaz prowadzenia działalności gospodarczej.

W myśl zaś art. 96 ust. 9a ustawy,

Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który:

1\. zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy lub

2\. będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, nie złożył takich deklaracji za 3 kolejne miesiące lub takiej deklaracji za kwartał, lub

3\. składał przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracje, o których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, w których nie wykazał sprzedaży, nabycia towarów lub usług ani importu towarów z kwotami podatku do odliczenia, lub

4\. wystawiał faktury lub faktury korygujące, dokumentujące czynności, które nie zostały dokonane, lub

5\. prowadząc działalność gospodarczą wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że dostawcy lub nabywcy biorący udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru lub usługi uczestniczą w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej

\- z zastrzeżeniem ust. 9b-9f.

Natomiast na mocy art. 99 ust. 1 ustawy,

podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej oraz jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium Irlandii. Główna działalność gospodarcza Spółki polega m.in. na świadczeniu zaawansowanych technologicznie usług dla przemysłu elektroenergetycznego. Spółka działa w ścisłej czołówce branży, tworząc innowacyjne usługi i dostarczając technologie, dzięki którym odbiorcy energii elektrycznej mogą stać się aktywnymi uczestnikami systemu elektroenergetycznego i tym samym tworzyć dodatkowe źródła przychodów. Działalność Spółki związana jest z programem „(…)”, na podstawie którego dostosowywane jest zużycie energii elektrycznej przez odbiorców w celu świadczenia usług na rynku elektroenergetycznym. W związku z powyższym Spółka zawiera umowy z operatorem sieci elektroenergetycznej, na podstawie których otrzymuje zapłatę za dostosowanie zapotrzebowania na energię elektryczną przez odbiorców końcowych. Jednocześnie Spółka zawiera również umowy z odbiorcami energii elektrycznej, którzy chcieliby przystąpić do programu „(…)”. Państwa Spółka instaluje u tych podmiotów urządzenia należące do Spółki, a następnie zarządza ich zdolnością do zużywania lub wytwarzania energii elektrycznej. Wskazane urządzenia są produkowane przez Spółkę i pozostają własnością Spółki również w momencie gdy są zainstalowane u klientów Spółki. W ramach wskazanego modelu biznesowego Spółka nabywa usługi od odbiorców energii elektrycznej (którzy wyrażają zgodę na zarządzanie ich zużyciem/wytwarzaniem energii elektrycznej), świadczy usługi na rzecz operatorów rynku elektroenergetycznego (polegające na zarządzaniu zużyciem/wytwarzaniem energii elektrycznej przez odbiorców końcowych w zależności od bieżącego popytu na energię na rynku). Ponadto, Spółka zapewnia swoim odbiorcom (posiadającym generatory energii elektrycznej) całodobowy monitoring oraz pośrednictwo w komunikacji z operatorem rynku elektroenergetycznego w przypadku chęci dostarczenia energii elektrycznej z generatorów. We wskazanym modelu biznesowym usługi świadczone są przez Spółkę na rzecz klientów, którzy posiadają generatory energii elektrycznej i dotyczą zarządzania produkcją tej energii. W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę umożliwiają klientom sprzedaż energii elektrycznej za pośrednictwem rynku energii elektrycznej. Opisana wyżej główna działalność gospodarcza Spółki, prowadzona jest przede wszystkim na terytorium Irlandii. Działalność ta dotyczy w szczególności transakcji lokalnych na rzecz innych przedsiębiorców w Irlandii (tzw. transakcji B2B). Ponadto, Spółka obsługuje również klientów (przedsiębiorców) z terytorium Irlandii Północnej - w takich przypadkach transakcje są opodatkowane na terytorium Irlandii Północnej z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia (zgodnie z lokalnymi przepisami podatku od wartości dodanej obowiązującymi na terytorium Irlandii Północnej). Czynności opodatkowane są wykazywane w każdej deklaracji VAT składanej przez Spółkę w Irlandii. Dodatkowo Spółka informuje, że nie prowadzi działalności, która podlegałaby zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Spółka ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w kraju, w którym prowadzi główną działalność gospodarczą (tj. w Irlandii). Ponadto Spółka wyjaśnia, że gdyby opisane usługi świadczone przez Spółkę poza terytorium kraju (tj. w Irlandii i Irlandii Północnej) były świadczone w Polsce, to byłyby czynnościami opodatkowanymi dającymi prawo do odliczenia podatku naliczonego z nimi związanymi.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz w związku z rozwojem Spółki, A. utworzyła oddział na terytorium Polski („Oddział”). W związku z powyższym Spółka dokonała również rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny. Oddział został utworzony w celu wykonywania świadczeń o charakterze back-office na rzecz A. (centrali Spółki w Irlandii), w szczególności działalności o charakterze informatycznym, takiej jak rozwój oprogramowania i przeprowadzanie testów urządzeń używanych przez A. w ramach głównej działalności gospodarczej w Irlandii. Tego typu działania są wykonywane przez B, który jest wyspecjalizowanym zespołem badawczo-rozwojowym działającym w ramach Spółki. Pracownicy Oddziału w Polsce są częścią zespołu B. W związku z powyższym, pracownicy Oddziału podlegają kierownikom poszczególnych działów znajdujących się w Irlandii i współpracują z pracownikami centrali Spółki w Irlandii w ramach wykonywanej przez nich codziennej pracy. W szczególności, Oddział zapewnia wsparcie w ramach następujących urządzeń: (…)- który jest głównym urządzeniem wykorzystywanym przez Spółkę do świadczenia usług związanych z programem „(…)”. Jest to urządzenie pomiarowo-kontrolne, które umożliwia Spółce zarządzanie zużyciem oraz produkcją energii elektrycznej. Umożliwia ono komunikację oraz dwukierunkową transmisję danych w czasie rzeczywistym; (…)- jest kolejnym urządzeniem, nad którym trwają aktualnie prace. Jego działanie jest podobne do opisanego wyżej urządzenia (…), jednak jego koszt produkcji jest niższy. Z tego względu urządzenie (…) jest adresowane do mniejszych obiektów, dla których (…) mógłby być zbyt drogi, aby był opłacalny. Mając na uwadze powyższe, Spółka spodziewa się, że dzięki wprowadzeniu (…) znajdzie nowych klientów (o niższej produkcji/ zużyciu energii elektrycznej). Główne zadania Oddziału dotyczą rozwoju oprogramowania, które jest niezbędne do świadczenia usług i obsługi urządzeń opisanych powyżej. W szczególności Oddział zajmuje się obecnie następującym oprogramowaniem wykorzystywanym przez Spółkę (…). Oddział jest odpowiedzialny również za projektowanie, wdrażanie zmian i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania wyżej opisanego oprogramowania oraz sprzętu. Jednocześnie Oddział zajmuje się również bieżącym wsparciem oraz testowaniem oprogramowania, a także sprzętu wykorzystywanego przez A. Dlatego też działalność Oddziału ma kluczowe znaczenie, ponieważ dotyczy sprzętu i oprogramowania, które jest niezbędne do świadczenia przez Spółkę usług opodatkowanych w Irlandii i Irlandii Północnej. W celu realizacji obowiązków Oddział zatrudnia aktualnie trzech pracowników na podstawie umowy o pracę. Dodatkowo Oddział jest wspierany przez zewnętrznych podwykonawców. Pracownicy i podwykonawcy wykonują czynności o charakterze back-office wy łącznie na potrzeby centrali znajdującej się w Irlandii. Obowiązki Oddziału mają charakter pomocniczy w stosunku do podstawowej działalności Spółki, która jest prowadzona głównie na terytorium Irlandii, a czynności back-office są wykonywane wyłącznie na rzecz Spółki. Oddział nie świadczy i nie przewiduje, że w przyszłości będzie wykonywał powyższe czynności na rzecz podmiotów zewnętrznych, w tym np. bezpośrednio na rzecz kontrahentów Spółki. Spółka pragnie podkreślić, że czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Spółki są związane z podstawową działalnością gospodarczą Spółki i są niezbędne do wykonywania czynności opodatkowanych na rzecz kontrahentów w Irlandii oraz Irlandii Północnej. W związku z powyższym, bez czynności wykonywanych przez Oddział, Spółka nie mogłaby prowadzić swojej podstawowej działalności gospodarczej. W związku z utworzeniem Oddziału, Spółka poniosła i ponosi koszty, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Oddziału na terytorium Polski, w szczególności nabywa: a) usługi wynajmu powierzchni biurowej, b) usługi zakupione od zewnętrznych współpracowników (podwykonawców), c) sprzęt biurowy, d) media (takie jak prąd, ogrzewanie, dostęp do Internetu i telefonu itp.), e) usługi prawne, f) usługi księgowe, g) usługi rekrutacyjne, h) komponenty niezbędne do testowania sprzętu, i) towary do wykończenia wystroju biura. Wskazane towary są co do zasady dostarczane na terytorium Polski, natomiast nabywane usługi są związane ze stałym miejscem prowadzenia działalności przez Spółkę (Oddział) w Polsce. Wskazane towary i usługi dokumentowane są więc co do zasady fakturami z wykazanymi kwotami VAT (według stawek VAT obowiązujących w Polsce), zgodnie z zasadami dotyczącymi miejsca opodatkowania. Jednakże, niektóre z nabywanych przez Oddział towarów (głównie komponenty niezbędne do testowania sprzętu) są dostarczane z innych krajów Unii Europejskiej do Oddziału Spółki w Polsce. Wskazane zakupy Oddziału dokumentowane są fakturami, na których dostawcy wskazują swoje numery identyfikacji podatkowej nadane im w innych krajach UE, natomiast w przypadku Oddziału dostawcy wskazują polski numer NIP. Zdaniem Spółki, opisane transakcje stanowią wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów („WNT”) na terytorium Polski. Towary nabywane w ramach WNT są niezbędne do wykonywania czynności przez Oddział, w tym w szczególności do prowadzenia specjalistycznych testów na potrzeby działalności gospodarczej Spółki w Irlandii. Transakcje WNT dokonywane są okresowo (w sposób nieregularny), w zależności od bieżącego zapotrzebowania Oddziału i są realizowane zwłaszcza w przypadku, gdy określone towary nie są dostępne u lokalnych dostawców na terytorium Polski. Poza transakcjami WNT Oddział nie dokonywał i nie planuje dokonywać w przyszłości żadnych innych czynności opodatkowanych w Polsce. Dodatkowo Spółka podkreśla, iż posiada dokumentację potwierdzającą związek pomiędzy zakupami dokonanymi na terytorium Polski (wymienionymi wyżej w pkt a-i), a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi poza terytorium Polski (tj. w szczególności transakcjami lokalnymi na terytorium Irlandii oraz transakcjami opodatkowanymi w Irlandii Północnej w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia). W szczególności, Spółka posiada dokumenty wewnętrzne opisujące rolę i czynności wykonywane przez Oddział w Polsce w ramach działalności gospodarczej Spółki, faktury dokumentujące usługi świadczone przez Spółkę (z którymi związane są zakupy dokonywane w Polsce), umowy zawarte z klientami Spółki, zawierające zakres świadczonych usług.

Wątpliwości Spółki dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym niezależnie od tego, iż WNT w Oddziale będzie wykonywane periodycznie, a Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych w Polsce.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy wskazać, że Spółce na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokonywanych na terytorium kraju zakupów (towarów i usług opisanych we wniosku) związanych z działalnością Spółki (Centrali znajdującej się w Irlandii). Jak wskazano czynności wykonywane przez Oddział w związku z którymi nabywane są towary i usługi są niezbędne do wykonywania czynności opodatkowanych na rzecz kontrahentów w Irlandii i Irlandii Północnej. Ponadto co istotne gdyby usługi świadczone przez Spółkę poza terytorium kraju (tj. w Irlandii i Irlandii Północnej) były świadczone w Polsce, to byłyby czynnościami opodatkowanymi dającymi prawa do odliczenia podatku naliczonego z nimi związanymi. Co więcej z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada dokumentację potwierdzającą związek pomiędzy zakupami dokonanymi na terytorium Polski, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi poza terytorium Polski (tj. w szczególności transakcjami na terytorium Irlandii oraz transakcjami opodatkowanymi w Irlandii Północnej). Tym samym Spółce, zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku VAT w Polsce posiadającemu stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów dokonywanych w związku z funkcjonowaniem Oddziału w Polsce, jak również Spółce będzie przysługiwało prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na zasadach ogólnych, niezależnie od tego, iż WNT w Oddziale będzie wykonywane jedynie periodycznie i Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych w Polsce.

Jak wskazaliście Państwo we wniosku towary nabywane w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów są niezbędne do wykonywania czynności przez Oddział, w tym w szczególności do prowadzenia specjalistycznych testów na potrzeby działalności gospodarczej Spółki w Irlandii. Przy czym należy zauważyć, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jest jedną z czynności opodatkowanych, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, a w myśl art. 96 ust. 1 ustawy podmiot prowadzący działalność gospodarczą przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy powinien zostać zarejestrowany jako podatnik VAT. Państwa Spółka po utworzeniu oddziału na terytorium Polski dokonała rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny i taki status też jest wymagany aby Spółka mogła dokonać odliczenia podatku VAT. Czynności wykonywane przez Oddział polegają na zapewnieniu stałej obsługi Spółki i mają one charakter ciągły i będą realizowane w sposób długoterminowy. W takim przypadku, fakt, że transakcje WNT są dokonywane okresowo (w sposób nieregularny) w zależności od bieżącego zapotrzebowania Oddziału nie oznacza, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 96 ust. 6 bądź art. 96 ust. 9 ustawy co stanowiłoby podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT. Należy więc zgodzić się z Państwem że Spółka ma możliwość realizacji uprawnienia do odliczania podatku naliczonego w ramach składanych deklaracji JPK\_V7 niezależnie od częstotliwości dokonywania transakcji WNT mimo tego, że Spółka nie będzie wykonywać innych czynności opodatkowanych w Polsce.

Tym samym stanowisko Państwa Spółki w zakresie pytania oznaczonego nr **1** i **2** należy uznać za **prawidłowe.**

W odniesieniu zaś do wątpliwości związanych z uprawnieniem do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni należy zauważyć, że jak wskazujecie Państwo we wniosku Spółka wykazuje czynności opodatkowane na terytorium Irlandii, zaś poza transakcjami WNT Oddział nie dokonywał i nie planuje dokonywać w przyszłości żadnych innych czynności opodatkowanych w Polsce. Ponadto jak ustalono w odpowiedzi na pytanie nr 1 Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Tym samym należy zgodzić się ze Spółką, że w sytuacji gdy Spółka wystąpi o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zastosowanie powinny mieć przepisy art. 87 ust. 5 w zw. z art. 87 ust. 2 ustawy tj. zwrot podatku naliczonego co do zasady powinien nastąpić w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia.

W konsekwencji stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego nr **3** należy uznać za **prawidłowe**.

W związku z rozstrzygnięciem dokonanym w zakresie pytania nr 2, gdzie Organ uznał stanowisko Spółki za prawidłowe, nie udzielamy odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 4. Wątpliwości Spółki w zakresie pytania 4 obligowały Organ do oceny stanowiska tylko w przypadku gdy odpowiedź jak to wskazujecie Państwo na pytanie numer 2 została uznana przez Organ jako negatywna.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).