Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.799.2024.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
związanych z Projektem.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
drogi-drogi gminne
gmina
inwestycje
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
rozbudowa
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku prawa
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z Projektem. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina A (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Gmina realizuje od roku 2024 inwestycję pn. „(...)” (dalej: Projekt).
    Wnioskodawca otrzymał dofinasowanie na realizację Projektu ze środków Europejskiego
    Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich dla operacji typu „Budowa lub
    modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z
    tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym
    inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju
    Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Umowę o dofinasowanie podpisano (...) 2023 r.
    Obszar objęty inwestycją znajduje się (...). Droga w stanie istniejącym posiada
    zróżnicowaną nawierzchnię: (...). Szerokość pasa drogowego wynosi (...). Łączna długość
    projektowanej drogi wynosi około (...) m.
    Zakres Projektu obejmował będzie przebudowę odcinka drogi gminnej na długości ok. (...)
    m polegającą na położeniu nowej nawierzchni (...). Szerokość jezdni o nawierzchni
    bitumicznej wynosi od (...) m. Drogi zostaną wyposażone w pobocza. Zjazdy na posesje
    zostaną wykonane z kostki betonowej. Odwodnienie nawierzchni jezdni odbywać się
    będzie poprzez zastosowanie spadków podłużnych oraz poprzecznych. Woda z jezdni, tak
    jak w stanie istniejącym, odprowadzana będzie na przyległe tereny zielone.
    Celem Projektu jest:
    · poprawa zagospodarowania terenu (...),
    · usystematyzowanie i zwiększenie bezpieczeństwa ruchu kołowego,
    · poprawa dostępności (...),
    · poprawa nośności i jakości dróg,
    · poprawa stanu odwodnienia dróg.
    Projektowane drogi stanowią dojazd dla mieszkańców przyległych posesji oraz do terenów
    użytkowanych rolniczo.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją Projektu, zostały/zostaną
    wystawione na Gminę (z NIP Gminy).
    Infrastruktura drogowa powstała w ramach Projektu będzie ogólnodostępna, tj. będzie
    służyła lokalnej społeczności. Gmina nie zamierza pobierać jakichkolwiek opłat w związku
    z realizacją Projektu. Wydatki poniesione w ramach Projektu będą związane z
    wykonywaniem przez Gminę czynności niepodlegających VAT (z działaniem Gminy jako
    organu władzy publicznej w ramach reżimu publiczno-prawnego).

    Gmina w związku z realizacją Projektu wykonuje zadania własne w zakresie zaspokajania
    potrzeb lokalnej społeczności, w szczególności z zakresu gminnych dróg, ulic, mostów,
    placów oraz organizacji ruchu drogowego, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

## Pytanie

Czy w związku z realizacją Projektu Gmina ma/będzie miała prawo do odliczenia VAT
    naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w związku z realizacją Projektu Gmina nie ma/nie będzie miała prawa
    do odliczenia VAT naliczonego.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: ustawa o VAT), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jednocześnie, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z kolei w świetle art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak
      również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do
      lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej
      własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na
      rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Z kolei jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Ponadto, art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Ponadto, zgodnie z art. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, droga
    publiczna jest drogą zaliczoną na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której
    może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami
    określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze
    względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
    1) drogi krajowe;
    2) drogi wojewódzkie;
    3) drogi gminne.
    Jednocześnie, jak wskazuje art. 19 ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych, organ
    administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości

    należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i
    ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Z powyższego wynika zatem, że budowa, przebudowa, remont i utrzymanie oraz
    zarządzanie drogami należy do zarządcy (lub właściciela) terenu, na którym jest
    zlokalizowana droga.
    Skoro inwestycja będzie dotyczyła przebudowy drogi gminnej to będzie stanowiła zadanie
    własne Gminy.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, realizacja Projektu nie jest związana z
    dokonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi VAT. Przebudowana droga
    gminna będzie ogólnodostępna dla lokalnej społeczności. Gmina nie będzie pobierała
    żadnych opłat za korzystanie z przedmiotowej infrastruktury. Zdaniem Gminy, wydatki na
    realizację Projektu będą przez Gminę wykorzystywane do czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT, dokonywanych w ramach reżimu publicznoprawnego. Gmina
    realizując wskazane zadania nie będzie działała jako podatnik VAT.
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami.
    Dodatkowo, art. 88 ustawy o VAT, określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z powyższego wynika zatem, że możliwe jest dokonanie odliczenia VAT od dokonywanych
    wydatków wówczas, gdy łącznie spełnione są następujące przesłanki:
    · wydatek ponoszony jest przez podatnika,
    · wydatek jest związany z dokonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi
      VAT,
    · nie ma zastosowania art. 88 ustawy o VAT.
    Tym samym, nie jest możliwe dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w analizowanej sytuacji Gmina nie
    występuje w charakterze podatnika VAT. Jednostki samorządu terytorialnego zasadniczo
    nie działają jako podatnicy VAT, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie
    zawieranych umów cywilnoprawnych. Realizując Projekt, Gmina wykonuje w ramach
    reżimu publicznoprawnego zadania mające na celu zaspokajanie potrzeb lokalnej
    społeczności. Gmina nie będzie wykorzystywała infrastruktury drogowej do działalności
    gospodarczej. Po zakończeniu inwestycji, infrastruktura będzie ogólnodostępna i nie
    będzie służyła Gminie do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT –
    będzie wykorzystywana do czynności nieodpłatnych.
    W konsekwencji, należy stwierdzić, że w świetle art. 86 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT od
    wydatków na Projekt, jako że wydatki Gminy będą miały związek z wykonywaniem przez
    Gminę czynności niepodlegających ustawie o VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 4 stycznia 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.
    4012.681.2023.1.MBN, wskazano, że „W omawianej sprawie warunki uprawniające do
    odliczenia podatku VAT naliczonego nie będą spełnione. Realizując przedmiotową
    Inwestycję, nie działają Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o

    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz jako organ władzy publicznej, w zakresie zadań
    własnych, nałożonych odrębnymi przepisami prawa (art. 15 ust. 6 ustawy), w ramach
    czynności publicznoprawnych.
    Ponadto – jak Państwo wskazali we wniosku – przebudowana droga będzie drogą
    publiczną ogólnodostępną, tj. będzie służyła lokalnej społeczności i korzystanie z niej nie
    będzie wiązało się z pobieraniem przez Gminę jakichkolwiek opłat − będzie nieodpłatne.
    Zatem, realizacja Projektu nie ma charakteru zarobkowego. Ponadto, wskazali Państwo, że
    wydatki poniesione w ramach Projektu będą związane z wykonywaniem przez Gminę
    czynności niepodlegających VAT.
    Podsumowując, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    związanego z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej z 4 marca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.53.2021.1.MKU, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „W
    analizowanej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia
    podatku od towarów i usług, ponieważ wydatki, które zostaną poniesione dla realizacji
    opisanego projektu nie będą wykorzystane do czynności opodatkowanych Wnioskodawcy.
    Jak bowiem wskazał Wnioskodawca, poniesione wydatki będą służyły do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto, co
    również wskazano w opisie sprawy, ww. inwestycja mieści się w katalogu zadań własnych
    Gminy, o których mowa w powołanej wcześniej ustawie o samorządzie gminnym w
    zakresie zapewnienia gminnych dróg oraz organizacji i bezpieczeństwa ruchu drogowego.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
    ponoszone z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, Wnioskodawcy nie przysługuje
    również z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1
    ustawy”.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2021 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-3.4012.27.2021.1.DS, w której stwierdzono, że „W omawianej sprawie
    warunek uprawniający do odliczenia nie będzie spełniony, gdyż – jak wskazała Gmina –
    przedmiotowy projekt dotyczy budowy publicznej infrastruktury utworzonej w celu
    zaspokajania potrzeb mieszkańców, nie zalicza się do generujących dochód z tytułu jej
    użytkowania, w związku z czym wydatek poniesiony na przebudowę infrastruktury
    objętej projektem nie służy czynnościom opodatkowanym.
    Powstała w ramach Projektu infrastruktura będzie ogólnodostępna, użytkownikami
    projektu będą korzystający z transportu publicznego, w tym mieszkańcy (...), pracownicy
    instytucji publicznych i przedsiębiorstw prywatnych, interesariusze firm i instytucji
    publicznych, członkowie organizacji pozarządowych i instytucji biznesu, uczestnicy
    imprez kulturalnych (również spoza (...)), uczniowie, uczestnicy kursów i szkoleń,
    sportowcy, turyści”.
    Analogiczne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 19
    listopada 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.566.2019.1.KS, w której wskazano, iż
    „Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku
    udostępniania dróg publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w
    powyższym zakresie Gmina nie działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy. W konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku VAT i z
    tego względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W omawianych okolicznościach sprawy nie wystąpi więc związek przyczynowo-skutkowy,
    który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z wydatkami
    Wnioskodawcy dotyczącym przebudowy dróg, które służą realizacji zadań publicznych”.
    Podsumowując, Gmina jest zdania, w związku z realizacją Projektu Gmina nie ma/nie
    będzie miała prawa do odliczenia VAT naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika
    ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które

    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Natomiast w myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Stosownie do art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
      zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:

      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    W świetle art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych w związku z realizacją Projektu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi, które są opodatkowane podatkiem VAT, były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej,
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z opisu sprawy wynika bowiem, że
    towary i usługi nabywane w związku z realizacją przedmiotowego Projektu są/będą
    wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Jak Państwo wskazali, infrastruktura drogowa powstała w ramach Projektu będzie
    ogólnodostępna, tj. będzie służyła lokalnej społeczności – Gmina nie zamierza pobierać
    jakichkolwiek opłat w związku z realizacją Projektu.
    Ponadto wskazać należy, że przebudowa i rozbudowa drogi odbywa się/będzie się
    odbywać w ramach władztwa publicznego i Gmina, wykonując to zadanie, działa/będzie
    działała jako organ administracji publicznej i może/będzie mogła korzystać ze środków
    prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być
    uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne, służące
    zaspokajaniu zbiorowych potrzeb społeczności gminnej – Projekt jest realizowany w
    ramach zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, nie są/nie będą spełnione. Przy realizacji Projektu we wskazanym wyżej zakresie
    Gmina nie działa/nie będzie działała w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi

    zakupione w celu realizacji Projektu nie są/nie będą w żadnym zakresie związane z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Państwa.
    W konsekwencji, Gmina nie ma/nie będzie miała prawa – o którym mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy – do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących
    nabycie towarów i usług związanych z realizacją Projektu.
    Podsumowanie
    W związku z realizacją Projektu, Gmina nie ma/nie będzie miała prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków na jego realizację.
    Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.