Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.515.2025.1.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości w
trybie licytacji komorniczej.
Słowa kluczowe: dłużnik
komornik
licytacja
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział I Przepisy ogólne-Płatnik
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 21

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji komorniczej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na mocy wniosku egzekucyjnego wierzyciela Syndyka masy upadłości A. w upadłości
    likwidacyjnej z siedzibą w (...) w oparciu o tytuł wykonawczy stanowiący: Wyrok Sądu
    Okręgowego (...) z 12 października 2020 r., sygn. (...), zaopatrzony w klauzulę wykonalności
    z 24 września 2021 r. Zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne przeciwko B. spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością, NIP: (...), KRS: (...).
    W ramach postępowania egzekucyjnego zostało zajęte wieczyste użytkowanie
    nieruchomości gruntowej położonej pod adresem (...), numer działki 1, identyfikator
    działki (...), obręb ewidencyjny (numer) (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), przysługujące dłużnej spółki.
    Okres użytkowania do 5 grudnia 2089 r., sposób korzystania działka gruntu w wieczystym
    użytkowaniu niezabudowana. Zgodnie ze sporządzonym operatem szacunkowym z 10
    kwietnia 2025 r. wykonanym przez Rzeczoznawcę majątkowego (...) działka
    niezabudowana, niezagospodarowana o wymiarach około 30 m x 36, według informacji
    otrzymanych w biurze geodezji i katastru nieruchomość ta znajduje się w zasięgu
    infrastruktury technicznej: wodociągowa, elektroenergetyczna, teletechniczna, gazowa,
    kanalizacyjna sanitarna, ciepłownicza.
    Działka położona jest w pierwszej linii zabudowy, nieogrodzona, bez widocznych oznaczeń
    granic, obecnie porośnięta dziką roślinnością.
    Z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że zgodnie z uchwałą nr (...) z 24
    listopada 2000 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego miasta (...), określa ww. obszar na strefę MW teren mieszkaniowy -
    zabudowy wielorodzinnej.
    Zgodnie z danymi z serwisu https://www.podatki.gov.pl/wykaz - podatników - vat -
    wyszukiwarka dłużna spółka B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT, adres siedziby (...).
    Komornik pismami z 28 stycznia 2025 r. wezwał dłużną spółkę o wskazanie, czy:
        1) czy dłużna spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i
        usług (VAT) - w przypadku nie złożenia oświadczenia dłużnik będzie traktowany
        jakby nie był czynnym podatnikiem VAT,
        2) wskazania urzędu skarbowego dłużnej spółki, w którym rozlicza się z podatku od
        towarów i usług (VAT) - brak wskazania urzędu skarbowego do rozliczeń VAT
        spowoduje, że komornik podatek dochodowy od towarów i usług (VAT) będzie
        przekazywał do urzędu skarbowego według właściwości miejscowej ustalonej
        według wyżej wskazanego adresu dłużnika,
        3) podanie dłużnej spółki: NIP oraz REGON lub KRS (osoba prawna),
        4) czy użytkowanie wieczyste nieruchomości położone pod adresem: (...), numer
        działki 1, identyfikator działki (...), obręb ewidencyjny (numer) (...) dla której Sąd
        Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze
        (...), stanowi wyłącznie majątek dłużnika,
        5) czy dłużnik pod adresem nieruchomości stanowiącej przedmiot egzekucji w
        niniejszym postępowaniu egzekucyjnym prowadzi działalność gospodarczą oraz
        czy nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia działalności

        gospodarczej (np. siedziba działalności, biura, magazyny itp.) - jeżeli tak wnoszę o
        wskazanie jaki charakter ma prowadzona działalność gospodarcza (sposób jej
        prowadzenia itp.),
        6) czy w stosunku do przedmiotowej nieruchomości dłużnikowi przysługiwało prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        7) czy i kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie w trybie art. 2 pkt 14 ustawy o podatku
        od towarów i usług nieruchomości w trybie licytacji,
        8) czy ewentualnie nabycie nieruchomości było potwierdzone fakturą,
        9) kiedy i w jaki sposób została nabyta przez dłużnika nieruchomość,
      10) czy nieruchomość (zabudowania, budynki znajdujące się na nieruchomości) były
        lub są wykorzystywane przez dłużnika do wykonywania czynności
        opodatkowanych, czy były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
        umów o podobnym charakterze (kiedy zawarte zostały umowy) - jeżeli tak
        wnoszę o wskazanie dat, w których zawarte zostały umowy,
      11) w przypadku jeżeli nieruchomość stanowi nieruchomość zabudowaną wnoszę o
        wskazanie, czy znajdujące się na nieruchomości budynki (budynek mieszkano-
        usługowy, budynek magazynowo-produkcyjny) zostały nabyte czy wybudowane
        przez dłużnika (kiedy),
      12) w przypadku jeżeli nieruchomość stanowi nieruchomość zabudowaną kiedy
        nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14
        ustawy o VAT, przez które rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonywaniu
        czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub
        użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub
        ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30%
        wartości początkowe,
      13) czy dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie nieruchomości (w tym ze wskazaniem
        budynków, budowli lub ich części) przekraczające 30% wartości początkowej tych
        obiektów, w stosunku do których przysługiwało mu prawo odliczenia podatku
        naliczonego.
    Dłużna spółka nie udzieliła odpowiedzi, mimo podjęcia korespondencji oraz zakreśleniu
    przez Komornika rygoru naliczenia stawki 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług. Komornik nie ma kontaktu z dłużną spółką.
    Ponadto dłużnik nie wskazał, w jakim celu nabył prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości gruntowej położonej pod adresem (...), numer działki 1, obręb ewidencyjny
    (numer) (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą o numerze (...).
    Dłużna spółka nie udzieliła również odpowiedzi, czy nieruchomość była dzierżawiona
    przez cały okres jej posiadania przez dłużną spółkę i na czyją rzecz.
    Reasumując, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy prawa użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej położonej pod adresem (...), numer działki 1,
    identyfikator działki (...), obręb ewidencyjny (numer) (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).

## Pytanie

Czy komornik sądowy zobowiązany jest do odprowadzenia podatku VAT 23% od
    sprzedaży nieruchomości w trybie licytacji w sądowym postępowaniu egzekucyjnym?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie organu egzekucyjnego, podatek VAT 23% jest należny przy sprzedaży
    nieruchomości w drodze licytacji w sądzie, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy
    przedstawione w pkt G niniejszego wniosku.

    Dłużnik, pomimo odebrania korespondencji dotyczącej zagadnień podatku VAT (liczne
    pytania - jak opisano w pkt G) nie odpowiedział organowi egzekucyjnemu. W jego interesie
    byłoby udokumentować, iż nieruchomość podlega np. zwolnieniu z podatku lub jego
    obniżeniu.
    Skoro nie przedstawił żadnych dokumentów na tą okoliczność, można domniemywać, iż
    liczy się z faktem naliczenia przy sprzedaży licytacyjnej podatku VAT 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775) - zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość gruntowa spełnia definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż, jak również oddanie gruntu w
    użytkowanie oraz zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego
    przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem w rozumieniu ww. przepisu) na rzecz
    użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast
    dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać
    należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel danej nieruchomości - jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, wówczas komornik jest
    płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.
    Z wniosku wynika, że Spółka z o.o. (Dłużnik) będąca czynnym podatnikiem podatku VAT
    jest właścicielem niezabudowanej działki nr 1. Dokonała Pani zajęcia komorniczego prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w drodze licytacji ww. nieruchomości
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z okoliczności sprawy wynika, że dłużnik jest spółką z o.o., czyli podmiotem powołanym w
    celu prowadzenia działalności gospodarczej. Z tego względu, co do zasady, wszystkie
    dokonywane przez dłużnika transakcje (takie jak np. sprzedaż) uznaje się jako czynności
    dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomości stanowią
    mienie Spółki. Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z

    prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek świadomego
    działania organów spółki w okresie jej istnienia i właśnie w celu wykorzystania go do
    prowadzenia działalności spółki.
    Mając na uwadze fakt, że dłużnikiem jest spółka z o.o., która nabyła nieruchomość do
    majątku spółki, stwierdzić należy, że dojdzie do sprzedaży majątku należącego do
    przedsiębiorstwa dłużnika. Zatem przy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
    wskazanej we wniosku działki gruntu, spełnione będą przesłanki do uznania dłużnika za
    podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przedmiotowych nieruchomości przez Panią - komornika
    sądowego - w drodze licytacji publicznej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub
    uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego -
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są
    zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście
    zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać
    przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    W okolicznościach opisanej we wniosku sprawy wskazać także należy art. 43 ust. 21
    ustawy:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia
      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od
      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów dokonana w trybie egzekucji jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia
    zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika
    bezskuteczne.
    Z opisu sprawy wynika, że działka nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego jako teren mieszkaniowy - zabudowy wielorodzinnej.
    W konsekwencji, dostawa Nieruchomości nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunt ten stanowi teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od podatku VAT dla dostawy Nieruchomości, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    W analizowanej sprawie przedstawiony opis zdarzenia przyszłego nie pozwala
    jednoznacznie stwierdzić, czy sprzedaż przez Panią w drodze licytacji komorniczej prawa
    użytkowania wieczystego gruntu (działki niezabudowanej) będzie korzystać ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż brak jest informacji
    niezbędnych do dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisu. Wskazała Pani
    bowiem w opisie sprawy, że z powodu braku odpowiedzi Dłużnika, nie posiada Pani
    wiedzy niezbędnej do ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości będzie zwolniona od
    podatku VAT. W szczególności, z powodu braku odpowiedzi na pytania wskazane w
    wezwaniach wystosowanych przez Panią do Dłużnika, nie jest możliwe ustalenie, czy
    Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    nieruchomości, czy zakup nieruchomości służył działalności zwolnionej od podatku lub
    niepodlegającej opodatkowaniu, czy też dłużnik dzierżawił grunt przez cały okres jego
    posiadania.
    Zaznaczyć jednak należy, co wskazała Pani jednoznacznie, że podjęła Pani próbę kontaktu
    z Dłużnikiem poprzez wysłanie wezwań do Spółki, jednak kontaktu z nią nie ma, jest on
    utrudniony.
    W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj.
    przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Panią
    udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania
    niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania
    do dostawy towarów zwolnienia od podatku.

    Zaznaczyć jednocześnie należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Panią nie była
    przedmiotem mojej analizy.
    Tym samym, w analizowanym przypadku, sprzedaż w drodze licytacji komorniczej
    niezabudowanej działki nr 1 (prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie podlegała
    opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 21 ustawy.
    W związku z powyższym Pani stanowisko w zakresie opodatkowania dostawy
    nieruchomości uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Ponadto zaznaczyć należy, że na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy
    o podatku od towarów i usług podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie
    decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Wystąpienie z
    wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. - przy czym WIS dotyczy
    stanu prawnego obowiązującego od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia ustalenia wysokości
    stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca
    2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej Informacji Stawkowej
    określonej w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie opodatkowania sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanej (prawa użytkowania wieczystego gruntu) w drodze
    licytacji komorniczej. Natomiast nie mogę ocenić, jaka stawka podatku VAT jest właściwa
    dla tej sprzedaży, ponieważ zagadnienie to podlega zakresowi wiążących informacji
    stawkowych.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie z zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.