Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1669/11/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-03-01
Teza: Opodatkowanie zbycia nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2011 r. (data wpływu 13 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości niezabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości niezabudowanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pani osobą fizyczną, prowadzącą od dnia 1 września 2003 r. działalność gospodarczą w formie usługowego zakładu krawieckiego. Jest to mały zakład, którego obrót nigdy nie przekroczył limitu kwotowego po przekroczeniu i w związku z tym miałaby Pani obowiązek zarejestrowania się na potrzeby podatku od towarów i usług. W dniu 11 maja 1990 r. rodzice przekazali Pani gospodarstwo rolne (na podstawie aktu notarialnego), w skład którego wchodziła tylko niezabudowana działka o pow. 0,80 ha. Jednakże w związku z tym, iż od pewnego czasu działka ta nie jest uprawiana, postanowiła Pani ją sprzedać (jako działki budowlane). W związku z tym wystąpiła Pani do Urzędu Miejskiego z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W dniu 23 listopada 2011 r. otrzymała Pani decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, która jednak nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Planuje Pani wynajęcie geodety, który podzieli działkę na 5 mniejszych parceli i wytyczy drogę wewnętrzną. Następnie w celu odsprzedaży zamierza Pani zamieścić w lokalnej telewizji ogłoszenie o sprzedaży wszystkich 5 działek jednocześnie. Przedmiotowa nieruchomość nie jest uzbrojona, tzn. brak jest sieci kanalizacyjnej i wodociągowej. Ponadto na działce usytuowany jest słup energetyczny, dlatego też możliwe będzie podłączenie prądu. Nie zamierza Pani jednak wyposażać tej nieruchomości w ww. media. Oświadczyła Pani, że nie jest rolnikiem i nie posiada wykształcenia rolniczego. W dniu 12 grudnia 2007 r., na podstawie aktu notarialnego nabyła Pani wraz z mężem od spółdzielni mieszkaniowej mieszkanie. Natomiast przedmiotowa działka stanowi Pani osobistą własność i jest jedyną nieruchomością gruntową jaką Pani posiada. Zysk ze sprzedaży działek planuje Pani przekazać w formie darowizny na rzecz dzieci, które z kolei przeznaczą te środki na zakup swoich mieszkań.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy od sprzedanych działek będzie Pani miała obowiązek zapłacić podatek od towarów i usług?

Stoi Pani na stanowisku, że nie powinna odprowadzać od sprzedanych działek podatku od towarów i usług, ponieważ stanowią one Pani majątek prywatny. Prowadzi Pani działalność gospodarczą, ale jest to zakład krawiecki, a zatem nie jest w żaden sposób powiązany ze sprzedażą działek. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu. Ponadto osiągnięty ze sprzedaży zysk nie zostanie przeznaczony na cele działalności gospodarczej, ponieważ zostanie przekazany w formie darowizny Pani dzieciom, które za te środki sfinansują zakup mieszkań. Podobne poglądy można znaleźć w orzecznictwie Sądów Administracyjnych, np. w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 496/11, w wyroku NSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 42/09. Zgodnie z powołanymi wyrokami kluczowe znaczenie dla oceny sprawy ma szczegółowa analiza okoliczności towarzyszących nabyciu gruntów, takich jak: zamiar nabycia gruntów, czas dzielący od momentu jego nabycia do jego zbycia, a także przeznaczenie środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży tych gruntów. W przedmiotowym przypadku nabycie powyższej działki nastąpiło poprzez darowiznę od Pani rodziców 21 lat temu, a celem była jej uprawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art.15 ust. 2).

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pani dokonać sprzedaży otrzymanego w roku 1990 r. w drodze darowizny gruntu o pow. 0,80 ha. Po uzyskaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, zamierza Pani dokonać podziału przedmiotowego gruntu na 5 mniejszych działek, z myślą o sprzedaży ich w przyszłości. Natomiast w momencie ich nabycia nie przyświecał Pani taki cel. Przedmiotowe grunty były przez Panią uprawiane, jednak twierdzi Pani, że nie jest rolnikiem i nie posiada wykształcenia rolniczego. Zyski ze sprzedaży tych parceli zamierza Pani przekazać dzieciom w formie darowizny. Przedmiotowy grunt stanowi składnik majątku osobistego.

W opisanym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowej nieruchomości. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży nieruchomości działała Pani w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła Pani grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w drodze darowizny. Ponadto okoliczności związane z planowaną transakcją sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Oznacza to zatem działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Zamierza Pani dokonać sprzedaży gruntu otrzymanego w drodze darowizny i należącego do majątku prywatnego.

Reasumując uznać należy, iż w tym konkretnym przypadku planowana dostawa gruntów nabytych w drodze darowizny nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń