Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.446.2017.2.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-05
Teza: Czy w związku z otrzymywaniem przez Wnioskodawcę środków pieniężnych w wyniku realizacji Umowy, u Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: cash pooling; czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 grudnia 2017 r. (data wpływu – 20 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania środków pieniężnych w ramach realizacji zawartej umowy cash poolingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania środków pieniężnych w ramach realizacji zawartej umowy cash poolingu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca należy do międzynarodowego holdingu spółek K. (dalej: „Grupa”) zajmującego się produkcją i dostawą części i podzespołów dla przemysłu samochodowego na całym świecie, a w szczególności metalowych i hybrydowych zespołów szkieletów strukturalnych nadwozi i podwozi samochodowych.

Wnioskodawca podpisał umowę (dalej: „Umowa”) ze spółką niemiecką – należącą do Grupy K.A. GmbH – na podstawie której przystąpił do systemu wspólnego zarządzania płynnością finansową w ramach Grupy (do tzw. cash poolingu). Celem przystąpienia Wnioskodawcy do tego systemu jest poprawa płynności finansowej, optymalizacja obciążeń odsetkowych w ramach Grupy poprzez centralizację zarządzania płynnością, zmniejszenie kosztów finansowania zewnętrznego, zwiększenie efektywności krótkoterminowego zarządzania środkami pieniężnymi oraz efektywne finansowanie zapotrzebowania na kapitał obrotowy uczestników systemu.

Zgodnie z Umową funkcję Pool Lidera (czyli spółki zarządzającej) w powyższym systemie pełni spółka K.A. GmbH (dalej: „Lider”), która jest podmiotem z siedzibą w Niemczech i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W preambule do Umowy wskazano, że Lider udostępnia spółkom z Grupy środki finansowe na korzystnych zasadach pod względem warunków, kosztów i wielkości.

Zgodnie z Umową, Lider (lub jedna z jego spółek zależnych – również z siedzibą w Niemczech, nieposiadająca w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług) umożliwia spółkom z Grupy dokonywanie między uczestnikami systemu cash poolingu bieżących pożyczek pieniężnych oraz składanie przez uczestników tego systemu bieżących depozytów w przypadkach posiadania przez nich nadwyżek finansowych.

Umowa przewiduje, że uczestnicy systemu cash poolingu mogą zwrócić się do spółki zarządzającej systemem o dokonanie w ich imieniu płatności do podmiotów trzecich – w takim przypadku ich rozliczenia w ramach systemu zostaną odpowiednio obciążone.

Zgodnie z Umową spółka zarządzająca systemem cash poolingu będzie obciążać uczestników systemu odsetkami w wysokości odpowiadającej poniesionym przez nią kosztom refinansowania powiększonej o niewielką marżę w celu pokrycia kosztów administracyjnych i obciążeń podatkowych. Umowa przewiduje, że odsetki uzyskane przez uczestników systemu od udzielonych pożyczek będą nieznacznie niższe niż odsetki do zapłaty od zaciągniętych pożyczek. Stosownie do postanowień Umowy odsetki będą obliczane za każdy dzień, a ich płatność będzie rozliczana w okresach miesięcznych. Jeśli należne za dany miesiąc odsetki nie zostaną zapłacone, będą doliczone do podstawy naliczania odsetek w kolejnym miesiącu.

Umowa została zawarta za granicą (w Niemczech). Środki, które Wnioskodawca będzie otrzymywać w związku z realizacją Umowy będą udostępnione (przekazane) Wnioskodawcy z zagranicznego rachunku bankowego.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w związku z otrzymywaniem przez Wnioskodawcę środków pieniężnych w wyniku realizacji Umowy, u Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z otrzymywaniem przez Wnioskodawcę środków pieniężnych w wyniku realizacji Umowy, u Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przywołując art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca wskazał, że czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jednocześnie czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ramach systemu cash pooling, spółki z Grupy będą nawzajem udzielały sobie pożyczek. Jakkolwiek co do zasady umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to w omawianym przypadku nie będzie generowała obowiązku podatkowego w tym podatku, ponieważ została zawarta za granicą, a jej przedmiotem będą środki znajdujące się za granicą (na zagranicznym rachunku bankowym).

Trzeba zauważyć, że Umowa, która stanowi podstawę przystąpienia Wnioskodawcy do systemu cash pooling w Grupie, została zawarta w Niemczech. Środki pieniężne, które Wnioskodawca otrzyma tytułem zaciągniętej pożyczki będą zaś przekazane z zagranicznego rachunku bankowego.

Dla ustalenia, czy pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, niezbędne jest określenie miejsca wykonywania prawa majątkowego, które jest przedmiotem danej czynności. W tym celu zasadne jest odwołanie się do przepisów Kodeksu cywilnego, który stanowi, że świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. Jednocześnie z orzecznictwa sądowego wynika, że w przypadku rozliczeń bezgotówkowych, miejscem świadczenia jest siedziba banku prowadzącego rachunek wierzyciela (SN w uchwale z dnia 4 stycznia 1995 r., sygn. akt: III CZP 164/94). Tym samym, w przypadku gdy wierzyciel (lub bank prowadzący rachunek wierzyciela) ma siedzibę poza terytorium Polski, to prawa majątkowe wynikające z pożyczki wykonywane będą poza terytorium Polski.

Ponadto, jak już wskazano, Umowa została zawarta za granicą (w Niemczech).

W konsekwencji, otrzymywanie przez Wnioskodawcę pożyczek w związku z realizacją Umowy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z uwagi na regulacje art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca zauważył, że nawet w przypadku uznania, iż niezasadny jest pogląd o niepodleganiu omawianej pożyczki podatkowi od czynności cywilnoprawnych z uwagi na art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegałaby ona temu podatkowi na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie powyższego przepisu nie podlegają temu podatkowi, czynności cywilnoprawne, z tytułu których przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Udzielanie pożyczek między członkami Grupy w związku z realizacją Umowy stanowi świadczenie usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, tj. usług w zakresie udzielania pożyczek. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017, poz. 1221, ze zm.) zwalnia się z podatku od towarów i usług m.in. takie właśnie usługi.

Co istotne, pożyczki udzielane w ramach systemu cash pooling stanowią element działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Jakkolwiek czynności podejmowane przez uczestników tego systemu w związku z realizacją Umowy nie stanowią głównego przedmiotu ich działalności gospodarczej (są raczej działalnością okazjonalną i pomocniczą), lecz wchodzą w zakres ich aktywności jako podatników podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej i osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 tej ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody; działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a także regulacje Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, poz. 1, ze zm.) nie przewidują w kwestii opodatkowania tym podatkiem żadnego wyjątku dla działalności okazjonalnej, wykonywanej przez podatnika tego podatku. Wykluczenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług działalności jednorazowej lub okazjonalnej byłoby naruszeniem zasad powszechności opodatkowania, neutralności i równego traktowania transakcji gospodarczych, zgodnie z którymi wszyscy podatnicy podlegają podatkowi od towarów i usług w ten sam sposób w przypadku tej samej działalności. Oznacza to, że nawet jednorazowa pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zarazem zwolnieniu z tego podatku i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Powyższego nie zmienia fakt, iż udzielenie pożyczek nie jest podstawowym przedmiotem działalności żadnego z uczestników systemu cash poolingu w Grupie, a aktywność w tym zakresie stanowi jedynie działalność pomocniczą.

Wnioskodawca, otrzymując pożyczkę w związku z realizacją umowy, będzie zobowiązany do rozliczenia importu usług z tego tytułu na podstawia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będzie zaś zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z otrzymywaniem środków pieniężnych w wyniku realizacji umowy, nie powstanie u niego obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał wybrane interpretacje indywidualne.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych (pytania oznaczonego we wniosku nr 1).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie.

W myśl art. 1 ust. 4 ww. ustawy, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego ciąży na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano również sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca podpisał umowę ze spółką niemiecką, na podstawie której przystąpił do systemu wspólnego zarządzania płynnością finansową w ramach Grupy (do tzw. cash poolingu). Celem przystąpienia Wnioskodawcy do tego systemu jest poprawa płynności finansowej, optymalizacja obciążeń odsetkowych w ramach Grupy poprzez centralizację zarządzania płynnością, zmniejszenie kosztów finansowania zewnętrznego, zwiększenie efektywności krótkoterminowego zarządzania środkami pieniężnymi oraz efektywne finansowanie zapotrzebowania na kapitał obrotowy uczestników systemu. Zgodnie z umową, Lider Grupy lub jedna ze spółek zależnych umożliwia dokonanie między uczestnikami systemu cash poolingu bieżących pożyczek pieniężnych.

Umowa przewiduje, że uczestnicy systemu cash poolingu mogą zwrócić się do spółki zarządzającej systemem o dokonanie w ich imieniu płatności do podmiotów trzecich – w takim przypadku ich rozliczenia w ramach systemu zostaną odpowiednio obciążone. Umowa została zawarta za granicą (w Niemczech). Środki, które Wnioskodawca będzie otrzymywać w związku z realizacją Umowy będą udostępnione (przekazane) Wnioskodawcy z zagranicznego rachunku bankowego.

Wątpliwość Wnioskodawcy sprowadza się do oceny czy jeżeli otrzyma środki pieniężne w ramach realizacji umowy, to skutkować to będzie powstaniem obowiązku podatkowego.

Należy stwierdzić, że umowa cash poolingu pozostaje umową nienazwaną. Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.) – w księdze trzeciej zobowiązania – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.

Umowa cash poolingu jest najbardziej zbliżona swą konstrukcją do umowy pożyczki wymienionej w katalogu określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W przypadku cash poolingu mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

Sama konstrukcja umowy cash poolingu, jako sposobu zarządzania płynnością finansową uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Cash pooling polega bowiem na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków podmiotów należących do danej grupy nadwyżkami innych podmiotów należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków.

Umowa cash poolingu sama w sobie nie stanowi także umowy depozytu nieprawidłowego, wymienionego w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych jako czynność podlegająca opodatkowaniu. Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego, przez depozyt nieprawidłowy rozumieć należy umowę, zgodnie z którą przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Do tego rodzaju umów stosuje się przepisy o pożyczce. Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu. Umowa cash poolingu nie wyczerpuje zatem znamion instytucji depozytu nieprawidłowego.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skoro zawarcie umowy cash poolingu nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to także czynności dokonywane w ramach umowy cash poolingu nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jednakże, w przypadku gdyby istotnie – jak wskazane zostało to w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – opisane środki pieniężne są/będą otrzymywane przez Wnioskodawcę na podstawie dokonywanych między uczestnikami systemu cash poolingu czynności, stanowiących umowę/umowy pożyczki/pożyczek, to z uwagi na fakt, że ww. umowa, w ramach której spółki Grupy będą nawzajem udzielały sobie pożyczek zawarta została za granicą tj. w Niemczech, to powyższe czynności nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wynika bowiem z treści wniosku środki pieniężne będące przedmiotem takich umów znajdują się zagranicą a i umowa zawierana jest zagranicą.

Tym samym – w oparciu o powyższe rozważania – zbędna jest analiza wyłączenia omawianej umowy z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ww. ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem zdarzenia podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż zapadły one w odmiennym od sprawy stanie faktycznym. Nadto, podkreślić należy, że co do zasady interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach, a zatem rozstrzygnięcie zawarte w innej interpretacji nie może przesądzić o rozstrzygnięciu w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.