Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.544.2025.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Odliczenie podatku od towarów i usług z tytułu budowy
basenu.
Słowa kluczowe: basen
miasto
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia całości podatku
    naliczonego od zrealizowanej inwestycji – budowy basenu. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 3 listopada 2025 r. (wpływ 13 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Miasto (...) (dalej: „Miasto” „Wnioskodawca” „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Miasto dokonało centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT od dnia 1
    stycznia 2017 r. i od tego dnia prowadzi wspólne rozliczenie podatku VAT wraz ze
    wszystkimi swoimi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.
    Zarówno wydatki bieżące, jak i inwestycyjne ponoszone przez Miasto i jej jednostki
    organizacyjne są dokumentowane fakturami wystawianymi na Miasto. Obecnie
    Wnioskodawca składa deklaracje VAT-7 za miesięczne okresy rozliczeniowe.
    W 2024 roku Gmina Miasto (...) podpisała umowę na realizację zadania pn. „(...)”. Obiekt,
    który powstał w ramach inwestycji (zwany dalej „Baseny”) został przekazany do
    zarządzania Spółce komunalnej - (...) (zwanej dalej „Spółką”), w której 100% kapitału
    zakładowego należy do Gminy Miasto (...). W konsekwencji, gdy w dalszej części wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego będzie mowa o
    Gminie, należy przyjąć, iż chodzi o działania realizowane przez Gminę za pomocą Spółki.
    Według założeń Gmina będzie udostępniała Baseny odpłatnie, na zasadzie pobierania
    opłaty za wstęp. Opłaty pobierane będą w wysokości wynikającej z cennika - Uchwały Rady
    Miasta (...) z dnia 12 czerwca 2025 roku. Zgodnie z przyjętą uchwałą wstęp na Baseny jest
    odpłatny. Obiekt będzie pełnił wyłącznie funkcję komercyjną. Dzieci do lat 4 oraz osoby ze
    znacznym stopniem niepełnosprawności mają prawo do bezpłatnego wstępu, w praktyce
    korzystanie z basenu jest odpłatne, ponieważ wymagane jest, by przebywały pod opieką
    osoby dorosłej/opiekuna, która musi uiścić opłatę za swój bilet. Bez obecności opiekuna
    /osoby dorosłej, korzystanie z obiektu przez te osoby jest niemożliwe. Na terenie obiektu
    będą też powierzchnie, które w całości zostaną przeznaczone do wykorzystania w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Gminy (np. najem miejsca pod punkt
    gastronomiczny). Gmina nie będzie wykorzystywać, udostępniać basenu na rzecz uczniów
    szkół w ramach zajęć szkolnych. Zgodnie z ww. cennikiem do biletów ulgowych
    uprawnieni są: dzieci w wieku od 4 lat do ukończenia szkoły ponadpodstawowej (za
    okazaniem legitymacji szkolnych oraz dokumentów potwierdzających wiek), studenci do
    ukończenia 26 roku życia (za okazaniem legitymacji studenckiej), emeryci i renciści (za
    okazaniem legitymacji emeryta lub rencisty), osoby posiadający (...) Kartę Mieszkańca
    (karta wydawana w Urzędzie Miasta (...) na wniosek po spełnieniu warunków do jej
    uzyskania - uprawnienia do zniżek).
    Zaznaczyć należy, iż Gmina nie przewiduje wykorzystywania Basenów na inne cele niż
    komercyjne. Gmina sprzedając bilety wstępu na Baseny zawiera z korzystającymi umowy
    cywilnoprawne, które mają charakter odpłatny i na ich podstawie świadczy na rzecz
    korzystających określone usługi.

    Wprowadzone przez Gminę zniżki w zakupie biletów wstępu (dla dzieci od 4 lat i
    młodzieży, studentów, emerytów, rencistów, posiadaczy (...) Karty Mieszkańca), stanowią
    realizację przepisów prawa lokalnego i mają charakter promocyjny, nakierowany na
    zwiększenie ilości osób korzystających z Basenów, co w konsekwencji pozwoli Gminie
    pozyskać przychody ze sprzedaży biletów wstępu.
    Działania Gminy w kontekście komercyjnego udostępniania Basenów będących
    przedmiotem niniejszego wniosku są tożsame do działalności gospodarczej prowadzonej
    przez komercyjne podmioty, które oferują podobne usługi, w których również oferowane
    są zniżki dla klientów oraz bezpłatne wejścia na podobnych warunkach.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem wniosku dotyczącego prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
    realizacją zadania pn. „(...)” są tylko i wyłącznie wydatki w zakresie budowy basenu wraz z
    zapleczem, z wyłączeniem wydatków związanych z wykonaniem infrastruktury drogowej.
    Powstały w wyniku zrealizowanej inwestycji pn. „(...)” obiekt jest własnością Gminy Miasta
    (...). Gmina Miasto (...) będzie udostępniać Basen na zasadzie pobierania opłaty za wstęp
    zgodnie z przyjętym cennikiem, jak również to Gmina będzie wynajmować odpłatnie
    miejsca, np. pod punkt gastronomiczny. W zakresie świadczenia wspomnianych usług to
    Gmina Miasto (...) będzie odprowadzała podatek VAT należny.

## Pytanie

Czy Gminie Miastu (...) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości z tytułu
    nabycia towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Miasto Gmina (...) ma prawo odliczenia podatku VAT w całości z tytułu nabycia towarów i
    usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „(...)”.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W ocenie Gminy Miasta (...), Miasto ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości z tytułu
    nabycia towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „(...)”. Zgodnie z
    zasadami dotyczącymi odliczania podatku naliczonego określonymi w art. 86 ust. 1 ustawy
    o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Powołując się na
    art. 86 ust. 1 Miasto będzie miało prawo do odliczenia podatku VAT w całości. Ustawa
    wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku
    ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających
    opodatkowaniu. Zaś zakupy dokonane w związku z realizacją przedmiotowego projektu
    mają związek tylko i wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną. Tak więc w świetle brzmienia
    art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Miastu (...) przysługuje pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie do ww. przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa
    pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług
    wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.

    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h tej
    ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę
    podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż ta działalność. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.
    Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością
    gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek
    naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu
    niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność
    statutową).
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa odliczenia całości podatku VAT z tytułu nabycia
    towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Budowa basenu
    odkrytego wraz z zapleczem i niezbędną infrastrukturą drogową”.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem wniosku dotyczącego prawa do odliczenia
    podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „(...)” są tylko i wyłącznie wydatki w
    zakresie budowy basenu wraz z zapleczem, z wyłączeniem wydatków związanych z
    wykonaniem infrastruktury drogowej.

    Aby zatem rozstrzygnąć ww. problem w pierwszej kolejności należy ustalić, do jakich
    czynności będą Państwo wykorzystywali obiekt (basen z zapleczem), który powstał w
    ramach inwestycji.
    We wniosku wskazali Państwo, że powstały w wyniku zrealizowanej inwestycji obiekt jest
    Państwa własnością (Gminy Miasta (...)). Państwo będą udostępniać Basen na zasadzie
    pobierania opłaty za wstęp zgodnie z przyjętym cennikiem, jak również to Państwo będą
    wynajmować odpłatnie miejsca, np. pod punkt gastronomiczny. W zakresie świadczenia
    wspomnianych usług to Państwo będą odprowadzać podatek VAT należny.
    Zaznaczają Państwo, że nie przewidują wykorzystywania Basenów na inne cele niż
    komercyjne. Sprzedając bilety wstępu na Baseny zawierają Państwo z korzystającymi
    umowy cywilnoprawne, które mają charakter odpłatny i na ich podstawie świadczą na
    rzecz korzystających określone usługi.
    Wykonywane przez Państwa czynności w zakresie odpłatnego udostępniania Basenów na
    zasadzie pobierania opłaty za wstęp stanowią niewątpliwie działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z wniosku wynika również, że dzieci do lat 4 oraz osoby ze znacznym stopniem
    niepełnosprawności mają prawo do bezpłatnego wstępu. W praktyce korzystanie z basenu
    jest odpłatne, ponieważ wymagane jest, by ww. osoby przebywały pod opieką osoby
    dorosłej/opiekuna, która musi uiścić opłatę za swój bilet. Bez obecności opiekuna/osoby
    dorosłej korzystanie z obiektu przez te osoby jest niemożliwe. Ponadto zgodnie z
    cennikiem do biletów ulgowych uprawnieni są: dzieci w wieku od 4 lat do ukończenia
    szkoły ponadpodstawowej (za okazaniem legitymacji szkolnych oraz dokumentów
    potwierdzających wiek), studenci do ukończenia 26 roku życia (za okazaniem legitymacji
    studenckiej), emeryci i renciści (za okazaniem legitymacji emeryta lub rencisty), osoby
    posiadający (...) Kartę Mieszkańca.
    Należy zauważyć, że w pewnych ściśle określonych przypadkach również nieodpłatne
    przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające
    definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W celu dokonania oceny czynności nieodpłatnych pod względem skutków, jakie mogą
    wywoływać w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, punktem
    wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności
    gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te „towarzyszą”
    działalności gospodarczej.
    Usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą osoby korzystające z danej usługi,
    należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a w konsekwencji usługi te będą

    podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy. Z drugiej jednak strony, jeżeli
    usługa taka nie jest świadczona przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności lub ma z nią nikły związek, to można mówić o świadczeniu usługi nie tyle na
    cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach innej działalności. W tym przypadku
    również czynność ta objęta jest opodatkowaniem zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie Państwa działania w zakresie przyznania prawa do bezpłatnego
    wstępu dzieciom do lat 4 oraz osobom ze znacznym stopniem niepełnosprawności należy
    uznać za świadczenie prowadzone w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. W
    tym przypadku brak jest podstaw, by dzielić Państwa aktywność w zakresie pobierania
    opłaty za wstęp na Baseny na opodatkowane usługi świadczone w sferze działalności
    gospodarczej oraz w zakresie przyznania prawa do bezpłatnego wstępu dla określonych
    grup osób jako usługi spoza systemu VAT. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, w praktyce
    korzystanie z Basenów w ww. przypadkach jest odpłatne, ponieważ wymagane jest, aby
    ww. osoby przebywały pod opieką osoby dorosłej/opiekuna, która musi uiścić opłatę za
    swój bilet. Bez obecności opiekuna/osoby dorosłej korzystanie z obiektu przez te osoby
    jest niemożliwe. Tym samym przyjęcie, że usługa wstępu i korzystania z Basenów dla tych
    osób odbywa się poza Państwa działalnością gospodarczą w ramach władztwa
    publicznoprawnego nie znajduje uzasadnienia.
    Wobec tego należy uznać, że w przedstawionych przez Państwa okolicznościach Basen jest
    /będzie przez Państwa wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Na charakter tego wykorzystywania (tj. w ramach
    działalności gospodarczej) nie wpływa bowiem brak poboru przez Państwa opłat od dzieci
    do lat 4 oraz od osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Ponadto Basen nie jest
    /nie będzie udostępniany na rzecz uczniów szkół podstawowych w ramach zajęć
    szkolnych, tj. nie będą Państwo go wykorzystywać nieodpłatnie na cele publiczne w
    ramach realizacji Państwa zadań własnych.
    Jednocześnie w opisie sprawy wskazali Państwo, że na terenie obiektu będą też
    powierzchnie, które w całości zostaną przeznaczone do wykorzystania w ramach
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej (np. najem miejsca pod punkt
    gastronomiczny – odpłatny).
    Art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa najmu jest
    umową cywilnoprawną, która nakłada na strony – zarówno wynajmującego, jak i
    najemcę – określone przepisami obowiązki. Umówiony między stronami czynsz jest
    wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie
    wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.
    W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie
    mogą skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę najmu, występują Państwo w charakterze podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Czynność odpłatnego najmu miejsca pod punkt
    gastronomiczny stanowi usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym najmie ww. majątku na

    rzecz zewnętrznych podmiotów, w związku z czym usługa ta nie korzysta ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    Zatem odpłatny najem miejsca pod punkt gastronomiczny stanowi/będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą
    ze zwolnienia z VAT.
    W konsekwencji w analizowanej sprawie są/będą spełnione przesłanki, o których mowa w
    art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony.
    Zatem przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia całości podatku VAT
    naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w związku z realizacją zadania
    inwestycyjnego pn. „(...)”, gdzie jak Państwo wskazali przedmiotem wniosku są tylko i
    wyłącznie wydatki w zakresie budowy basenu wraz z zapleczem, z wyłączeniem wydatków
    związanych z wykonaniem infrastruktury drogowej.
    Przy czym prawo to przysługuje/będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że interpretację wydano na podstawie przedstawionego we wniosku
    opisu okoliczności sprawy, w szczególności oparto się na Państwa wskazaniu, że „(...)
    Gmina będzie wynajmować odpłatnie miejsca, np. pod punkt gastronomiczny” oraz że „W
    zakresie świadczenia wspomnianych usług to Gmina Miasto (...) będzie odprowadzała
    podatek VAT należny”. Zatem w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Przedmiotem rozstrzygnięcia dotyczącego prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
    realizacją zadania pn. „(...)” są tylko i wyłącznie wydatki w zakresie budowy basenu wraz z
    zapleczem, z wyłączeniem wydatków związanych z wykonaniem infrastruktury drogowej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.