Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-185/09-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-21
Teza: W przypadku zaewidencjonowania zakupionego lokalu na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zgodnie z art. 16m ust. 4 odpisów amortyzacyjnych dokonuje się przy zastosowanie rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%. Natomiast w przypadku lokalu będącego odrębną własnością podatnika w myśl art. 16j ust. 1 pkt 3 Wnioskodawca może indywidualnie ustalić roczną stawkę amortyzacyjną dla używanego lokalu, po raz pierwszy wprwadzanego do ewidencji Wnioskodawcy w wysokości do 10%.
Słowa kluczowe: ewidencja; lokal-lokal mieszkalny; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; stawka-stawka amortyzacyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16m

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31.03.2009 r. (data wpływu 09.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia rocznej stawki amortyzacyjnej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na poziomie 2,5% - **jest prawidłowe;**

*   możliwości ustalenia indywidualnej rocznej stawki amortyzacyjnej dla lokalu będącego odrębną własnością w wyskości do 10% - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.04.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia rocznej stwki amortyzacyjnej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na poziomie 2,5% oraz możliwości ustalenia indywidualnej rocznej stawki amortyzacyjnej dla lokalu będącego odrębną własnością w wyskości do 10%.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Dnia 25 marca 2009 r Spółka kupiła używany przez 10 lat lokal mieszkalny w zasobach spółdzielni mieszkaniowej na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Zakupiony lokal przeznaczony jest na wynajem. Aktualnie prowadzony jest remont lokalu. Obecnie Wnioskodawca zamierza wystąpić do spółdzielni z wnioskiem o ustanowienie odrębnej własności lokalu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę amortyzacji należy stosować po wyodrębnieniu własności lokalu z uwzględnieniem następujących faktów, że:

1.  zakupiony lokal był użytkowany przez 10 lat
2.  zakupiony lokal dotychczas nie został wprowadzony do ewidencji wartości materialnych jako własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość zakupionego lokalu należy amortyzować:

1.  w przypadku zaewidencjonowania zakupionego lokalu na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zgodnie z artykułem 16m pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stawka roczna wynosi 2,5%.
2.  w przypadku zaewidencjonowania lokalu po ustanowieniu odrębnej własności lokal jako użytkowany przed nabyciem przez okres powyżej 60 miesięcy zgodnie z artykułem 16j ust. 1 pkt 3 może być amortyzowany przez ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości do 10 % rocznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się:

*   w zakresie ustalenia rocznej stawki amortyzacyjnej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na poziomie 2,5% za prawidłowe;

*   w zakresie możliwości ustalenia indywidualnej rocznej stawki amortyzacyjnej dla lokalu będącego odrębną własnością w wyskości do 10% za prawidłowe.

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (odpisów amortyzacyjnych) zamieszczone zostały w przepisach art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W myśl art. 16b ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5% (art. 16m ust. 4).

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 16h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Co do zasady odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiącym Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 16i tej ustawy). Wykaz stawek amortyzacyjnych odwołuje się do symboli grup, podgrup lub rodzajów środków trwałych według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zm.). Wg KŚT lokale mieszkalne będące odrębną własnością należą do grupy 1, podgrupy 12, rodzaju 122.

Według pozycji 01 Wykazu stawek amortyzacyjnych do lokali mieszkalnych zaliczonych wg KŚT do rodzaju 122 stosuje się 1,5 % roczną stawkę amortyzacyjną.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o pdop odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3.500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat.

Należy zaznaczyć, iż w myśl art. 16j ust. 3 środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:

1.  używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub
2.  ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Reasumując, w przypadku zaewidencjonowania zakupionego lokalu na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zgodnie z art. 16m ust. 4 odpisów amortyzacyjnych dokonuje się przy zastosowanie rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%. Natomiast w przypadku lokalu będącego odrębną własnością podatnika w myśl art. 16j ust. 1 pkt 3 Wnioskodawca może indywidualnie ustalić roczną stawkę amortyzacyjną dla używanego lokalu, po raz pierwszy wprwadzanego do ewidencji Wnioskodawcy w wysokości do 10%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. Marii Curie - Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.