Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.461.2016.1.MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-07
Teza: w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez nowoutworzoną Spółkę
Słowa kluczowe: aport; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2016 r. (data wpływu 7 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez nowoutworzoną Spółkę:

*   w części objętej zakresem pytania nr 1 wniosku ORD-IN **– jest nieprawidłowe,**

*   w części objętej zakresem pytania nr 2 wniosku ORD-IN **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez nowoutworzoną Spółkę oraz przepisów ustawy Ordynacja podatkowa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca rozważa zawiązanie w przyszłości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mającej podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „Spółka”). Składając niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dla Spółki, Wnioskodawca działa jako osoba planująca utworzenie tej spółki - zgodnie z art. 14n Ordynacji podatkowej.

Wnioskodawca przewiduje w przyszłości wniesienie do nowoutworzonej Spółki wkładu niepieniężnego (aportu), w zamian za co Spółka wyemituje dla Wnioskodawcy swoje udziały. Przedmiotem wkładu niepieniężnego będzie składnik lub składniki majątkowe inne niż przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej: „Składniki majątkowe”). Wskazanymi Składnikami majątkowymi mogą być rzeczy (w tym nieruchomości) i/lub prawa majątkowe. Na moment wniesienia aportu zostanie ustalona rynkowa wartość Składników majątkowych. W zamian za wniesienie Składników majątkowych tytułem wkładu niepieniężnego Spółka wyda Wnioskodawcy:

1.  udziały o określonej wartości nominalnej albo
2.  udziały o określonej wartości nominalnej oraz kwotę pieniężną odpowiadającą kwocie podatku od towarów i usług należnego od przedmiotu wkładu.

W przypadku, gdy wartość rynkowa Składników majątkowych będzie wyższa od wartości nominalnej udziałów Spółki wydanych Wnioskodawcy w zamian za aport, różnica powstała w powyższy sposób zostanie przekazana na kapitał zapasowy Spółki (agio emisyjne). Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 zd. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm. dalej: „KSH”) jeżeli udział jest obejmowany po cenie wyższej od wartości nominalnej, nadwyżkę przelewa się do kapitału zapasowego.

W zależności od tego, który ze Składników majątkowych będzie przedmiotem aportu, czynność wniesienia wkładu niepieniężnego na gruncie ustawy o VAT może zostać określona jako dostawa towarów, jako świadczenie usług lub może być zwolniona z podatku od towarów i usług. W szczególności, przedmiotem aportu może być niezabudowana nieruchomość gruntowa, przeznaczona pod zabudowę bądź prawo użytkowania wieczystego takiej nieruchomości. Wówczas czynność taka będzie uznana za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Niewykluczone, iż w skład Składników majątkowych wchodzić będą określone w art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT - grunty, budynki, budowle lub ich części, których dostawa stanowić będzie czynność zwolnioną z podatku od towarów i usług.

Z tytułu wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego wystawiona zostanie faktura. Cena podana na fakturze zależeć będzie od tego, czy za wniesienie do Spółki Składników majątkowych zostaną wydane jedynie udziały o określonej wartości nominalnej czy udziały o określonej wartości nominalnej oraz kwota pieniężna odpowiadająca kwocie podatku od towarów i usług należnego od przedmiotu wkładu. W zależności od tego, czy w skład przedmiotu aportu będą wchodzić takie Składniki majątkowe, których dostawa stanowi czynność zwolnioną z opodatkowania VAT, czy też nie, kwota należnego podatku VAT od przedmiotu wkładu zostanie skalkulowana w odmienny sposób.

Nabyte przez Spółkę Składniki majątkowe będą wykorzystywane do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych. Spółka nie wyklucza również możliwości, że otrzymane w ramach aportu Składniki majątkowe zostaną w przyszłości zbyte przez Spółkę na rzecz innego podmiotu w ramach transakcji obejmującej zorganizowaną część jej przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e i art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Na gruncie powyższej opisanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie prawa do obniżenia przez Spółkę kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze otrzymanej od Wnioskodawcy w sytuacji, gdy podstawa opodatkowania z tytułu wkładu niepieniężnego zostanie ustalona w wysokości wartości nominalnej wydanych udziałów pomniejszonej o kwotę należnego podatku VAT lub w wysokości wartości nominalnej wydanych udziałów powiększonej o kwotę pieniężną obliczoną, jako iloczyn właściwej stawki podatku i wartości nominalnej udziałów, pomniejszonej o kwotę należnego podatku VAT (oznaczone jako pytanie nr 1 we wniosku ORD-IN)?
2.  Czy w przypadku gdy w skład przedmiotu aportu będą wchodzić zarówno takie Składniki majątkowe, których dostawa będzie podlegać opodatkowaniu VAT, jak i takie, których dostawa będzie zwolniona z opodatkowania, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT skalkulowanego jako iloczyn właściwej stawki podatku oraz części wartości nominalnej wydanych udziałów odpowiadającej proporcji wartości Składników majątkowych podlegających opodatkowaniu VAT do łącznej wartości tych Składników (oznaczone jako pytanie nr 2 we wniosku ORD-IN)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 pkt l ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.

Natomiast aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być w szczególności rzeczy lub prawa.

Czynność wniesienia aportem Składników majątkowych będzie spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 ustawy o VAT lub za świadczenie usług w świetle art. 8 ustawy o VAT (w zależności od przedmiotu aportu). Tym samym czynność ta będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak stwierdzono wyżej, aport Składników majątkowych będzie uznany za dostawę towarów lub za świadczenie usług, w związku z czym będzie w stosunku do tej transakcji przysługiwało Spółce prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. w szczególności odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupionych towarów lub usług z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których konsekwencją jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Jak zaznaczono w stanie faktycznym, nabyte przez Spółkę Składniki majątkowe będą przez nią wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie mogła obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej nabycie Składników majątkowych.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, jak i niezaistnienia tzw. przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy w niniejszej sprawie spełnione będą przesłanki pozytywne. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Ustawa o VAT warunkuje więc możliwość skorzystania z prawa do odliczenia od powstania obowiązku podatkowego w stosunku towarów i usług, których dotyczy odliczenie. Stosownie do art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Zatem z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi (w zależności, czy przedmiotem aportu będzie dostawa towarów czy świadczenie usług) spełniona zostanie pierwsza przesłanka umożliwiająca Spółce skorzystanie z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Drugą przesłanką pozytywną jest posiadanie przez podatnika faktury VAT dokumentującej określoną czynność. W przypadku Spółki zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, który stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę.

Zatem Spółka nabędzie prawo do odliczenia z chwilą, powstania obowiązku podatkowego wobec nabytych przez siebie towarów lub usług (w zależności, czy przedmiotem aportu będzie dostawa towarów czy świadczenie usług), a faktyczna możliwość skorzystania przez Spółkę z prawa do odliczenia będzie przysługiwać najwcześniej w tym okresie, w którym Spółka otrzyma fakturę dokumentującą nabycie Składników majątkowych drogą wkładu niepieniężnego.

Należy też podkreślić, że Spółce powinno przysługiwać prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturze. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Zdaniem Spółki, interpretacja ww. przepisu nie pozostawia wątpliwości, że kwota podatku należnego wykazana na fakturze jest jednocześnie kwotą podatku naliczonego podlegającą odliczeniu, przy spełnieniu pozostałych warunków prawa do odliczenia podatku VAT.

Zdaniem Spółki, w przedmiotowym przypadku nie znajdą też zastosowania tzw. przesłanki negatywne wykluczające możliwości obniżenia podatku należnego o wysokość podatku naliczonego wykazanego na fakturze, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT. W szczególności nie znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3 pkt 4 lit. b) ustawy o VAT, który stwierdza, że nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego faktura, która podaje kwotę niezgodną z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością. Przepis ten znalazłby zastosowanie w sytuacji, gdyby kwota podana na fakturze dokumentującej wniesienie wkładu niepieniężnego nie wskazywała prawdziwej ceny Składników majątkowych uzgodnionej między Wnioskodawcą zbywającym przedmiot aportu, a Spółką będącą nabywcą tego aportu. W przedmiotowej sprawie nie dojdzie jednak do takiej sytuacji, gdyż cena wykazana na fakturze będzie jednocześnie rzeczywistą ceną uzgodnioną pomiędzy stronami transakcji - to jest będzie odpowiadać wartości nominalnej udziałów wydanych przez Spółkę lub wartości nominalnej udziałów powiększonej o kwotę pieniężną odpowiadającą należnemu podatkowi VAT.

Dodatkowo, na prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie będzie wpływać metoda ustalenia rozliczenia transakcji pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą. Przepisy nie warunkują bowiem możliwości, ani też wielkości prawa do odliczenia od faktu, czy zapłata za usługę/towar wyrażona jest w naturze, pieniądzu, czy też ma postać mieszaną. W przedmiotowej sprawie cena ustalona za wkład niepieniężny może zostać wyrażona albo w wysokości wartości nominalnej określonych udziałów (czyli w naturze) albo poprzez wysokość wartości nominalnej określonych udziałów powiększonej o dopłatę w gotówce (w formie mieszanej). W związku z faktem, że przepisy ustawy o VAT w żaden sposób nie różnicują prawa do odliczenia od przyjętego sposobu rozliczenia pomiędzy stronami w obu tych sytuacjach Spółce przysługiwać będzie pełne prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim Składniki majątkowe będące przedmiotem wkładu niepieniężnego będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w świetle ustawy o VAT.

Wnioskodawca uważa też, że na prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktury dokumentującej aport Składników majątkowych, nie będzie miał wpływu fakt, że Składniki majątkowe mogą zostać w przyszłości zbyte w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która to transakcja podlega wyłączeniu spod przepisów ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy o VAT podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym przez sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. W przypadku, gdy podatnik wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane oraz czynności niepodlegające podatkowi, nie ma obowiązku stosowania odliczenia częściowego.

Należy podkreślić, że przeciwna interpretacja (tj. nakazująca uwzględniać czynności niepodlegające w proporcji odliczenia z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT) doprowadziłaby do niedających się pogodzić rezultatów, gdyż każda taka czynność wykonywana przez podatnika, obniżałaby prawo podatnika do odliczenia pełnego. Powyższe natomiast w istotny sposób naruszałoby zasadę neutralności poprzez bezpodstawne obciążenie podatnika podatkiem naliczonym wynikającym z tego rodzaju wydatków, która to zasada jest podstawową cechą podatku VAT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych:

*   Uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2011 r., sygn. I FPS 9/10:

„Tym samym, na przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne należy odpowiedzieć, że w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535, ze zm.) czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy”.

*   Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. II FSK 1080/12:

„Nie ma podstaw, wobec braku w ustawie jednoznacznej regulacji tego zagadnienia, do pozbawiania podatnika w ogóle możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i niepodlegającymi VAT, gdyż godziłoby to w zasadę neutralności VAT, przez obciążenie podatnika podatkiem naliczonym wynikającym z tego rodzaju wydatków. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym VAT - są to więc tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności niepodlegające w ogóle podatkowi nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Zapis „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy utożsamić z „czynnościami zwolnionymi od podatku” oraz czynnościami opodatkowanymi na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdza, że podatnik nie ma prawa do odliczenia (por. art. 114 ustawy o VAT)”.

*   Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2015 r., sygn. I SA/Po 1085/14:

„Sąd stoi na stanowisku, że w przypadku podatku naliczonego wynikającego z faktur na wydatki związane tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności, co w sprawie nie jest kwestionowane), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej w treści art. 90 ust. 3 u.p.t.u., lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. W przypadku, gdy podatnik wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane oraz czynności niepodlegające podatkowi, nie ma obowiązku stosowania odliczenia częściowego. W tym zakresie Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone przez NSA m.in. w wyroku z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 997/11, uznając za w pełni aktualną i trafną dotychczasową linię orzeczniczą w tym zakresie, wskazując m.in. na swoje orzeczenia z dnia 30 czerwca 2009 r., o sygn. akt I FSK 903/08 i I FSK 904/08 oraz z dnia 8 stycznia 2010 r., o sygn. akt I FSK 1605/08”.

*   Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2012 r., sygn. I SA/Po 697/12:

„W ocenie Sądu podkreślenia wymaga, że Minister Finansów dokonując zaskarżonej interpretacji odniósł się jedynie do przepisów art. 91 ustawy o VAT i stwierdził, że w sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 91 ust. 7a ustawy o VAT. Organ podatkowy nie zwrócił jednakże uwagi na fundamentalną dla sprawy zasadę, że do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT nie stosuje się w ogóle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie, że czynności te nie spowodują obowiązku dokonania korekty rozliczonego przez Skarżącą podatku naliczonego”.

Prawidłowość przyjętego przez Wnioskodawcę stanowiska potwierdza też sposób ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wniesienia do Spółki wkładu niepieniężnego. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jednocześnie, z uwagi na brak definicji „zapłaty” w ustawie o VAT, w celu ustalenia znaczenia tego terminu, na gruncie ustawy o VAT, należy odwołać się do definicji tego terminu na gruncie języka powszechnego. Stosownie do Słownika języka polskiego, „zapłata” to „uiszczenie należności za coś”, „należność za coś”, „odpłacenie komuś za coś”. Z kontekstu zacytowanego przepisu wynika, że pojęcie zapłaty powinno być rozumiane właśnie, jako należność za daną czynność opodatkowaną (zob. np.: A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz., Warszawa 2014, s. 405). Jak wskazano wyżej, jedynym świadczeniem, jakie otrzyma Wnioskodawca za wniesienie aportem Składników majątkowych będzie określona ilość udziałów Spółki o ustalonej wartości nominalnej lub określona ilość udziałów Spółki o ustalonej wartości nominalnej powiększona o kwotę pieniężną odpowiadającą należnemu podatkowi VAT. Zatem to właśnie wartość nominalna udziałów (plus ewentualna dopłata w gotówce) powinna zostać uznana za zapłatę w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie otrzyma z tego tytułu oprócz powyższych udziałów (i ewentualnej dopłaty w gotówce) żadnego innego świadczenia, które można by uznać za „zapłatę”.

Powyższe znajduje też potwierdzenie w przepisach KSH. To właśnie wartość nominalna udziałów przesądza o tym, iloma głosami na zgromadzeniu wspólników dysponuje dany wspólnik (na każdy udział równej wartości nominalnej przypada co do zasady jeden głos) oraz o tym, do jakiej części dywidendy wspólnik jest uprawniony (dywidenda jest dzielona pomiędzy udziałowców spółki, co do zasady, proporcjonalnie do wartości nominalnej posiadanych przez nich udziałów). Jedynym świadczeniem wzajemnym, jakie otrzyma Wnioskodawca z tytułu wniesienia aportu do Spółki będą wydane mu udziały tej Spółki, o ustalonej wartości nominalnej (plus ewentualna dopłata w gotówce). Skoro zatem podstawą do ustalenia wszelkich świadczeń/praw z tytułu udziału w Spółce będzie wartość nominalna udziałów, a nie np. wartość emisyjna tych udziałów, to powyższe potwierdza, że przez zapłatę należy rozumieć wartość nominalną udziałów otrzymanych w zamian za aport, a nie np. ich wartość emisyjną.

Powyższy sposób ustalenia podstawy opodatkowania potwierdzają zarówno organy podatkowe -np.: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2015 r. (sygn. IPPP1/4512-577/15-3/IGo), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 2 kwietnia 2015 r. (sygn. IBPP2/4512-2l/l5/WN), czy Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2015 r. (sygn. ITPP2/443-1459/14/AK), jak i sądy administracyjne np.: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2014 r. (sygn. I FPS 6/13), Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 marca 2015 r. (sygn. I FSK 478/14), czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. I SA/Kr 1875/14).

Natomiast ustalenie podatku należnego z tytułu wniesienia do Spółki wkładu niepieniężnego, który następnie staje się dla Spółki podatkiem naliczonym zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, odbywa się w oparciu o wysokość podstawy opodatkowania. Zatem skoro podstawa opodatkowania zostanie ustalona w sposób prawidłowy, to tym samym potwierdza to prawidłowość ustalenia wysokości podatku naliczonego z tytułu nabycia Składników majątkowych.

Stanowisko podatnika znajduje ponadto potwierdzenie w następujących interpretacjach prawa podatkowego:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2014 r. (sygn. IPPP1/443-851/14-2/IGo):

„Mając na uwadze fakt, iż sposób ustalenia podstawy opodatkowania w kwocie równej sumie wartości nominalnej akcji pomniejszonej o VAT jest prawidłowy na gruncie przepisów art. 29a ustawy o VAT, SKA ma prawo odliczyć od kwoty VA T należnego kwotę VA T naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport. Na prawo Wnioskodawcy nie będzie w żaden sposób wpływać sposób ustalenia rozliczenia transakcji pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 czerwca 2015 r. (sygn. IPPP3/4512-426/15-2/WH):

„Odnosząc zatem ww. przepisy do przedstawionej sytuacji stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej aport Znaków, w sytuacji gdy podstawa opodatkowania zostanie ustalona w wysokości nominalnej akcji pomniejszonej o kwotę podatku VAT. wydanych w zamian za wkład niepieniężny w postaci Znaków. Powyższe wynika z faktu, że w opisanej sprawie spełniony zostanie podstawowy warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. istnienie związku pomiędzy nabytymi (wniesionymi aportem) Znakami a wykonywanymi przez Zainteresowanego czynnościami opodatkowanymi oraz niezaistnieniem przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy (wniesienie aportem Znaków będzie odpłatnym świadczeniem usług)”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2014 r. (sygn. ILPP1/443-266/I4-2/MK):

„Odnosząc zatem ww. przepisy do przedstawionej sytuacji stwierdzić należy, że SKA będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję wniesienia do SKA Znaków Towarowych, w sytuacji gdy podstawa opodatkowania zostanie ustalona w wysokości odpowiadającej WBZT, pomniejszonej o kwotę VAT należnego. Powyższe wynika z faktu, że w opisanej sprawie spełniony zostanie podstawowy warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. istnienie związku pomiędzy nabytymi (wniesionymi aportem) Znakami Towarowymi a wykonywanymi przez SKA czynnościami opodatkowanymi oraz niezaistnieniem przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy (wniesienie aportem Znaków Towarowych będzie odpłatnym świadczeniem usług)”.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 23 czerwca 2015 r. (sygn. IBPP4/443-120/14/PK):

„Odnosząc zatem przywołane przepisy do przedstawionej sytuacji stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego. Wynika to z faktu, że w opisanej sprawie spełniony zostanie podstawowy warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. istnienie związku pomiędzy nabytym (wniesionym aportem) znakiem towarowym a wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi (odpłatne udzielanie licencji na korzystanie z tych znaków) oraz niezaistnieniem przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ust. 3a ustawy”.

Zatem organy podatkowe również potwierdzają stanowisko Wnioskodawcy, że z tytułu wkładu niepieniężnego Spółce będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Reasumując w zakresie, w jakim Składniki majątkowe będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1 z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze. Na prawo to nie wpłynie ewentualne odpłatne zbycie Składników majątkowych na rzecz innego podmiotu w ramach transakcji obejmującej zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki w rozumieniu art. 2 pkt 27e i art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad. 2.

Jak zostało podkreślone w opisie zdarzenia przyszłego, w zależności od tego, czy w skład przedmiotu aportu będą wchodzić takie Składniki majątkowe, których dostawa stanowi czynność zwolnioną z opodatkowania VAT, czy też nie, kwota należnego podatku VAT od przedmiotu wkładu zostanie skalkulowana w odmienny sposób.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy przedmiotem aportu będą jedynie Składniki majątkowe, których dostawa podlega opodatkowaniu VAT, kwota należnego podatku VAT od przedmiotu wkładu powinna zostać ustalona jako iloczyn właściwej stawki podatku i łącznej wartości nominalnej wydawanych udziałów.

W przypadku zaś gdy w skład wkładu niepieniężnego wchodzić będą również Składniki majątkowe, których dostawa stanowi czynność zwolnioną z opodatkowania VAT, podstawa opodatkowania z tytułu wkładu niepieniężnego powinna zostać ustalona w wysokości części wartości nominalnej wydanych udziałów pomniejszonej o kwotę należnego podatku VAT lub w wysokości części wartości nominalnej wydanych udziałów powiększonej o kwotę pieniężną obliczoną, jako iloczyn właściwej stawki podatku i części wartości nominalnej udziałów, pomniejszonej o kwotę należnego podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w celu precyzyjnego ustalenia jaką „część wartości nominalnej udziałów” trzeba brać pod uwagę w tym zakresie, należy ją odnieść do proporcji wartości wnoszonych Składników majątkowych podlegających opodatkowaniu VAT do łącznej wartości tych Składników (tj. wraz ze Składnikami majątkowymi, których dostawa stanowi czynność zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT). Innymi słowy, „część wartości nominalnej udziałów” będzie skalkulowana jako iloczyn powyższej proporcji oraz łącznej wartości nominalnej wydawanych udziałów.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, w przypadku gdy w skład przedmiotu aportu będą wchodzić zarówno takie Składniki majątkowe, których dostawa będzie podlegać opodatkowaniu VAT, jak i takie, których dostawa będzie zwolniona z opodatkowania. Spółka będzie uprawniona do odliczenia kwoty VAT obliczonej jako iloczyn właściwej stawki podatku i częściowej wartości nominalnej wydawanych udziałów odpowiadającej proporcji wartości wnoszonych Składników majątkowych podlegających opodatkowaniu VAT do łącznej wartości tych Składników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez nowoutworzoną Spółkę:

*   w części objętej zakresem pytania nr 1 wniosku ORD-IN **– jest nieprawidłowe,**

*   w części objętej zakresem pytania nr 2 wniosku ORD-IN **– jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że związek zakupu z czynnością opodatkowaną jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług – przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Natomiast – stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 3 pkt 4 lit. b ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku oraz gdy wystawione faktury zawierają kwoty niezgodne z rzeczywistością.

Natomiast, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W tym miejscu wskazać należy, że zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Ponadto, w świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 91 ust. 9 ustawy).

Przy czym z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że zbycie przedsiębiorstwa oraz zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przywołany przepis polskiej ustawy stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Jak wynika z opisu sprawy Spółka otrzyma w formie aportu wyłącznie Składniki majątkowe opodatkowane podatkiem VAT (niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku) bądź Składniki majątkowe opodatkowane podatkiem od towarów i usług (niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku) i Składniki majątkowe zwolnione od podatku od towarów i usług. Nabyte Składniki majątkowe Spółka będzie wykorzystywała wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem pytań oznaczonych jako pytania nr 1 i 2 wniosku ORD-IN należy wskazać, że na prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie w żaden sposób wpływać sposób rozliczenia transakcji pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą (tzn. czy zapłata za ww. Składniki majątkowe będzie wyrażona w wartości nominalnej udziałów, w pieniądzu czy też ma postać mieszaną). Należy wskazać, iż podstawa opodatkowania wykazana na ww. fakturze dokumentującej nabycie Składników majątkowych przez Spółkę winna być ustalona zgodnie z przepisami art. 29a ustawy.

Ad. 1.

W przypadku, gdy Spółka otrzyma od Wnioskodawcy fakturę dokumentującą dostawę Składników majątkowych opodatkowanych podatkiem VAT, niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku, to Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury pod warunkiem, że Spółka będzie wykorzystywała ww. Składniki majątkowe do czynności opodatkowanych i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Powyższe prawo będzie przysługiwało Spółce pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wynikających z art. 88 ustawy.

Należy zauważyć, iż bez wpływu na prawo do odliczenia, o którym mowa powyżej, pozostanie okoliczność, że przedmiotowe Składniki majątkowe mogą być przez Spółkę zbyte jako zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W przypadku zbycia przez Spółkę przedmiotowych Składników majątkowych jako zorganizowana część przedsiębiorstwa zastosowanie znajdzie przepis art. 91 ust. 9 ustawy, w myśl którego Spółka nie będzie miała obowiązku dokonania korekty uprzednio odliczonego podatku naliczonego. Zobowiązanym do ewentualnego dokonania korekty kwoty podatku naliczonego będzie w ww. sytuacji nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wobec powyższego oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku ORD-IN, należało uznać je za nieprawidłowe. Jakkolwiek Zainteresowany wskazał, że na prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktury dokumentującej aport Składników majątkowych, nie będzie miał wpływu fakt, że Składniki majątkowe mogą zostać w przyszłości zbyte w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, to jednakże oparł to na innych argumentach niż tut. Organ.

Ad. 2.

Z kolei w sytuacji, gdy Spółka otrzyma fakturę dokumentującą w części dostawę Składników majątkowych opodatkowanych podatkiem VAT (niekorzystających ze zwolnienia od podatku VAT) oraz w części dostawę Składników majątkowych podlegających zwolnieniu od tego podatku, to Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury odpowiadającego wartości Składników majątkowych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku), pod warunkiem, że Spółka, Składniki majątkowe opodatkowane na etapie nabycia według właściwej stawki podatku VAT będzie wykorzystywała do czynności opodatkowanych i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Powyższe prawo będzie przysługiwało Spółce pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wynikających z art. 88 ustawy.

Należy podkreślić, że podatek naliczony stanowi iloczyn właściwej stawki podatku VAT oraz podstawy opodatkowania. Przyjęta zatem przez Wnioskodawcę proporcja dla określenia podstawy opodatkowania winna umożliwić w sposób obiektywny określenie wartości Składników majątkowych podlegających opodatkowaniu VAT (niekorzystających ze zwolnienia od podatku VAT) oraz wartości Składników majątkowych podlegających zwolnieniu od tego podatku.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 wniosku ORD-IN, uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Z kolei wniosek w części dotyczącej przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zostanie rozpatrzony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach jako właściwego do wydawania interpretacji indywidualnych w tym zakresie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.