Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.560.2025.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów
ze sprzedaży aplikacji poprzez pośrednika.
Słowa kluczowe: aplikacja
prawa-prawa autorskie
programowanie
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-50% koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 18
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    zakwalifikowania uzyskanego przez Pana wynagrodzenia do źródła przychodów oraz
    możliwości stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 sierpnia 2025 r. Zakres wniosku jest następujący:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, rezydentem podatkowym w Polsce, nieprowadzącą
    działalności gospodarczej. Jest deweloperem aplikacji mobilnych, które udostępnia w
    sklepie (...). Aplikacja mobilna stworzona przez Wnioskodawcę stanowi utwór w
    rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j.
    Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.).
    (...) działa jako agent (lub commissionaire) Wnioskodawcy i w jego imieniu umożliwia
    użytkownikom końcowym pobieranie i korzystanie z aplikacji na podstawie licencji
    niewyłącznych. (...) pobiera opłaty od użytkowników i przekazuje Wnioskodawcy
    wynagrodzenie pomniejszone o prowizję.
    Nie dochodzi do przeniesienia autorskich praw majątkowych, a jedynie do udzielenia
    prawa do korzystania z utworu (licencji). Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest wypłacane
    miesięcznie lub rzadziej. Jego wysokość zależy od liczby sprzedanych praw do korzystania
    z aplikacji. Jest to dla Wnioskodawcy jedynie dodatkowe źródło dochodu, nie stanowi
    głównego zatrudnienia ani działalności gospodarczej (Wnioskodawca nie ma prawa
    prowadzić działalności gospodarczej w Polsce).
    Wnioskodawca ponosi także koszty niezbędne do uzyskania przychodu, m.in. roczna
    opłata za udział w programie deweloperskim (...), koszty sprzętu komputerowego, energii
    elektrycznej oraz dostępu do Internetu. Program deweloperski (...) umożliwia publikację
    aplikacji w sklepie (...) oraz korzystanie z narzędzi programistycznych i usług wsparcia
    technicznego. Opłata jest wymagana do utrzymania statusu dewelopera.
    Wnioskodawca udostępnia aplikacje w sklepie (...) głównie jako część swojego portfolio
    zawodowego, służącego do prezentacji i rozwijania umiejętności programistycznych.
    Dochody z tych aplikacji mają charakter dodatkowy i nie stanowią działalności
    gospodarczej. Głównym źródłem dochodu Wnioskodawcy jest umowa o pracę na
    stanowisku Software Developer, która bezpośrednio nie jest związana z uzyskiwanymi
    dochodami opisanymi powyżej.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z warunkami umowy z (...) cała opłata pobierana od użytkowników za pobranie
    stworzonej przez Wnioskodawcę aplikacji stanowi należność Wnioskodawcy. (...) działa
    jako agent/komisant Wnioskodawcy, pobiera tę opłatę w imieniu Wnioskodawcy, a
    następnie potrąca swoją prowizję jako koszt ponoszony przez Wnioskodawcę na rzecz (...),
    po czym przekazuje Wnioskodawcy pozostałą kwotę. Użytkownik nie uiszcza prowizji na
    rzecz (...) bezpośrednio.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym wynagrodzenie otrzymywane od (...) stanowi
      przychód z praw autorskich, o którym mowa w art. 18 ustawy o PIT?

    2. Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu
      zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1–3 ustawy o PIT?
    3. [anulowane]
    4. Czy Wnioskodawca może wykazać ww. dochody w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-
      36, składanym jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej?
    5. Czy Wnioskodawca może rozliczyć podatek dochodowy od ww. przychodów
      jednorazowo po zakończeniu roku podatkowego, tj. w zeznaniu rocznym PIT-36, bez
      obowiązku opłacania zaliczek w trakcie roku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, przychodem Wnioskodawcy jest kwota przekazana przez (...) po potrąceniu
    prowizji (kwota netto). Wynagrodzenie od (...) stanowi przychód z praw autorskich zgodnie
    z art. 18 ustawy o PIT.
    Wnioskodawcy nie przysługuje jednocześnie prawo do zastosowania 50% kosztów
    uzyskania przychodu oraz do odliczenia tych samych wydatków jako rzeczywistych
    kosztów względem tych samych przychodów. Wnioskodawca wnosi wyłącznie o
    potwierdzenie prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu z tytułu praw
    autorskich. Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu
    zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca może wykazać te dochody w PIT-36 jako osoba nieprowadząca działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia podatku jednorazowo w rocznym zeznaniu PIT-
    36, bez konieczności wpłacania zaliczek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z nim:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są:
    – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
    – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).
    O kwalifikacji do danego źródła przychodów przesądza treść danej umowy, nie natomiast
    forma zawiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło czy umowa zlecenia). Gdy
    przedmiotem umowy są prawa autorskie to przychody z tego tytułu zalicza się do praw
    majątkowych, bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i na moment
    jej zawarcia (przed stworzeniem utworu – dzieła, czy też po jego powstaniu).
    Jak stanowi art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    W rozumieniu tego przepisu przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód,
    którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w
    sposób wyraźny wskazane w ustawie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich, jak
    „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak
    np. „utwór”. Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które
    należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
          publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich albo rozporządzania tymi
    prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki:
    1) konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu,
    2) osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych
      praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego
      korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego
      lub wykonawczego; w umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony
      powinny wyraźnie postanowić, że przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro
      niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
    W piśmiennictwie eksponuje się, że przychodami z korzystania z praw będą przede
    wszystkim przychody w postaci opłat licencyjnych otrzymywane na podstawie umów
    licencyjnych. Na podstawie tych umów twórca umożliwia innym osobom korzystanie z
    utworu, którego jest autorem. Rozporządzanie prawami polega na przeniesieniu tych

    praw (autorskich praw majątkowych lub pokrewnych) na inną osobę (por. Komentarz PIT,
    Wydanie 2, A. Bartosiewicz R. Kubacki).
    W przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z
    praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami), uzyskane z tego tytułu przychody
    należy kwalifikować do źródła przychodów z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa,
    przychody uzyskane przez Pana należy kwalifikować do źródła przychodów z praw
    majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż Pana działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw
    autorskich, a wykonywane przez Pana czynności, jak Pan wskazał we wniosku, nie są
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, ani umowy o pracę. W rezultacie
    uzyskany przez Pana przychód podlega – w roku uzyskania – opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, o którym stanowią
    przepisy art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 45 ust. 1 ustawy, przychód te powinien być wykazany w zeznaniu
    rocznym składanym za określony rok podatkowy (rok uzyskania dochodu) jako przychód z
    praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ustawy. Dochód ten podlega
    opodatkowaniu według skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy. Rozlicza Pan podatek
    dochodowy od ww. przychodów jednorazowo po zakończeniu roku podatkowego, tj. w
    zeznaniu rocznym, bez obowiązku opłacania zaliczek w trakcie roku.
    Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i
      artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
      rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego
      przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
      pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Na podstawie art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności
      twórczej w zakresie programów komputerowych (...).
    Jak stanowi art. 22 ust. 9a ustawy:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
      przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Skoro więc uzyskany przez Pana przychód jest przychodem z praw majątkowych
    określonych w art. 18 ustawy, to zgodnie z przywołanymi wyżej normami prawnymi mają
    do niego zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodu.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że aplikacje mobilne udostępnia Pan w
    sklepie (...). (...) działa jako Pana agent (lub commissionaire) i w Pana imieniu umożliwia
    użytkownikom końcowym pobieranie i korzystanie z aplikacji na podstawie licencji
    niewyłącznych. (...) pobiera opłaty od użytkowników i przekazuje Panu wynagrodzenie
    pomniejszone o prowizję. Pośrednik wykonuje te czynności na Pana rzecz – właściciela
    aplikacji, czyli nie na własny rachunek. Okoliczność ta nie pozbawia właściciela statusu
    podatnika podatku dochodowego. Tym samym obowiązki podatkowe dotyczące
    przychodów z udostępniania aplikacji mobilnych nadal spoczywają na Panu.
    W związku z powyższym, skoro pośrednik (...) działa na Pana rzecz, to otrzymane od
    kupujących należności za udostępnienie aplikacji stanowią dla Pana przysporzenie
    majątkowe (otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym

    pieniądze i wartości pieniężne), od którego należy odprowadzić podatek. Tym samym nie
    można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że Pana przychodem jest kwota przekazana przez
    (...) po potrąceniu prowizji (kwota netto). W przedstawionych okolicznościach Pana
    przychodem jest cała opłata od użytkowników, bez pomniejszenia o prowizję sklepu (...).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.