Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.43.2022.8.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: W zakresie ustalenia, czy dokonując wypłaty dywidendy na
rzecz X Spółka może zastosować zwolnienie z podatku
dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22
ust. 4 ustawy o CIT niezależnie od tego czy X będzie
rzeczywistym właścicielem takiej dywidendy, w rozumieniu art.
4a pkt 29 ustawy o CIT; przy założeniu spełnienia wszystkich
warunków uprawniających do zastosowania przedmiotowego
zwolnienia określonych w art. 22 ust. 4; 6, art. 22b oraz art. 26
ust. 1c oraz 1f ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: dywidendy
właściciel
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy dokonując wypłaty dywidendy na rzecz X Spółka może zastosować
    zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22 ust. 4
    ustawy o CIT niezależnie od tego czy X będzie rzeczywistym właścicielem takiej dywidendy,
    w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT - przy założeniu spełnienia wszystkich warunków
    uprawniających do zastosowania przedmiotowego zwolnienia określonych w art. 22 ust. 4-
    6, art. 22b oraz art. 26 ust. 1c oraz 1f ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) jest spółką kapitałową
    posiadającą siedzibę oraz zarząd na terytorium Polski i podlegającą w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) od
    całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka należy do grupy
    kapitałowej, której działalność obejmuje przede wszystkim produkcję i sprzedaż
    kompletnych rozwiązań i systemów do filtracji powietrza i odpylania do zastosowań
    komercyjnych i przemysłowych.
    Właścicielem 100% udziałów Spółki jest X GmbH (dalej: „X”), z siedzibą w Niemczech -
    podlegająca w Niemczech opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania i niekorzystająca ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na
    źródło ich osiągania. X posiada 100% udziałów Spółki nieprzerwanie przez okres dłuższy
    niż dwa lata. Posiadanie udziałów Spółki przez X wynika z tytułu własności.
    X jest spółką holdingową, tj. podmiotem, który nie prowadzi działalności operacyjnej,
    pełniącym w grupie kapitałowej funkcję spółki-matki dla spółek zależnych, czerpiącej
    przychody z posiadania udziałów w spółkach zależnych (tj. w Spółce i spółkach zależnych z
    siedzibą na terytorium Niemiec).
    Spółka może w przyszłości dokonywać wypłat dywidend na rzecz X. Kwota dywidendy,
    wraz z ewentualnymi innymi płatnościami na rzecz X, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art.
    22 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „ustawa o CIT”), nie będzie przekraczać w danym roku podatkowym 2 mln zł.
    Spółka informuje jednocześnie, że uzyskała wcześniej interpretację indywidualną, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w takim samym stanie faktycznym uznał

    stanowisko za prawidłowe na gruncie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2021 r.
    (interpretacja z 10 grudnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.43.2020.11.BM, wydana w
    związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2021 r. sygn. akt II
    FSK 240/21 oraz w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    9 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Łd 322/20). Spółka składa niniejszy wniosek w związku ze
    zmianą przepisów jaka weszła w życie 1 stycznia 2022 r. (w szczególności art. 26 ust. 1, 1c,
    1f i 2e ustawy o CIT), która jednak zdaniem Spółki nie powinna mieć wpływu na
    merytoryczną ocenę stanowiska Spółki.

## Pytanie

Czy dokonując wypłaty dywidendy na rzecz X Spółka może zastosować zwolnienie z
    podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT
    niezależnie od tego czy X będzie rzeczywistym właścicielem takiej dywidendy, w
    rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT - przy założeniu spełnienia wszystkich warunków
    uprawniających do zastosowania przedmiotowego zwolnienia określonych w art. 22 ust. 4-
    6, art. 22b oraz art. 26 ust. 1c oraz 1f ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, dokonując wypłaty dywidendy na rzecz X Spółka może zastosować
    zwolnienie z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT niezależnie od tego
    czy X będzie rzeczywistym właścicielem takiej dywidendy, w rozumieniu art. 4a pkt 29a
    ustawy o CIT.
    Żaden przepis ustawy o CIT nie uzależnia bowiem zastosowania zwolnienia z podatku CIT,
    o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) od
    posiadania przez spółkę otrzymującą dywidendę statusu jej rzeczywistego właściciela.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1
    pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w
    zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski ustala się w
    wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jednocześnie, stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, dywidendy zwolnione są od
    podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) wypłacającym dywidendę jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Polski,
    2) uzyskującym przychód z dywidendy jest spółka posiadająca w Polsce lub innym niż
      Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    3) spółka otrzymująca dywidendę posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)
      w kapitale spółki wypłacającej dywidendę,
    4) spółka otrzymująca dywidendę nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 4a ustawy o CIT, powyższe zwolnienie ma zastosowanie w
    przypadku, kiedy spółka uzyskująca dywidendę posiada udziały (akcje) w spółce
    wypłacającej dywidendę w wysokości określonej w pkt 3 powyżej (tj. co najmniej 10%),
    nieprzerwanie przez okres dwóch lat (warunek ten uważa się za spełniony również w
    przypadku gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji) w wysokości
    co najmniej 10% przez spółkę uzyskująca dywidendę upływa po dniu uzyskania tej
    dywidendy - vide art. 22 ust. 4b ustawy o CIT).
    Art. 22 ust. 4d ustawy o CIT zastrzega natomiast, że przedmiotowe zwolnienie z podatku
    CIT stosuje się:

    1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji) spółki wypłacającej dywidendę przez spółkę
      otrzymującą dywidendę wynika z tytułu własności;
    2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie
      tytułu:
      a) własności,
      b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze
        zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
    Dodatkowe warunki zastosowania zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust.
    4 ustawy o CIT, zawierają również:
    1) art. 22b ustawy o CIT - zgodnie z którym zwolnienie to stosuje się pod warunkiem
      istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie Unikania podwójnego
      opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
      Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
      podatkowego innego niż Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w
      którym dochód został uzyskany.
    2) art. 22c ust. 1 ustawy o CIT - zgodnie z którym przedmiotowego zwolnienia nie stosuje
      się, jeżeli skorzystanie z tego zwolnienia byłoby:
      a) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem art. 22 ust. 4 ustawy
        CIT;
      b) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności
        albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny (przy
        czym sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących
        okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się
        zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej
        mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych - vide art. 22c ust. 2 ustawy o
        CIT).
    Pobór podatku CIT od dywidendy, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT został
    powierzony przez ustawodawcę spółce wypłacającej dywidendę, działającej w tym
    przypadku w charakterze płatnika - tj. spółka wypłacająca dywidendę jest zobowiązana
    pobrać z kwoty dywidendy należnej udziałowcowi (akcjonariuszowi) kwotę podatku CIT i
    odprowadzić ją do urzędu skarbowego, natomiast dywidenda pomniejszona o pobrany
    podatek CIT jest przelewana na rachunek udziałowca (akcjonariusza). Przepisy
    obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. określają dwa tryby poboru przez płatnika podatku CIT
    od należności, o których w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT (w tym od
    dywidend) wypłacanych na rzecz podmiotów powiązanych:
    1) pierwszy tryb co do zasady ma zastosowanie do płatności z tytułów wskazanych w art.
      21 ust. 1 pkt 1 oraz 22 ust. 1 ustawy o CIT do wysokości nieprzekraczającej w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności (płatnika) łącznie kwoty 2
      000 000 zł na rzecz tego samego podatnika (dalej: „Płatności poniżej 2 mln zł”);
    2) drugi tryb co do zasady ma zastosowanie do płatności z tytułów wskazanych w art. 21
      ust. 1 pkt 1 oraz 22 ust. 1 ustawy o CIT w wysokości przekraczającej w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności (płatnika) łącznie kwoty 2
      000 000 zł na rzecz tego samego podatnika (dalej: „Płatności powyżej 2 mln zł”).
    W przypadku Płatności poniżej 2 mln zł zastosowanie powinny znaleźć następujące
    regulacje:
    1) art. 26 ust. 1c ustawy o CIT, zgodnie z którym spółka wypłacająca dywidendę stosuje
      zwolnienie z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, pod
      warunkiem udokumentowania przez spółkę otrzymującą dywidendę, mającą siedzibę
      w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego jej miejsca siedziby dla celów
      podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji;
    2) art. 26 ust. 1f ustawy o CIT, zgodnie z którym spółka wypłacająca dywidendę stosuje
      zwolnienie z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, pod
      warunkiem uzyskania od spółki otrzymującej dywidendę pisemnego oświadczenia, że
      spółka ta nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od
      całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania;
    3) art. 26 ust. 1 zdanie trzecie ustawy o CIT, zgodnie z którym przy weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1, zwolnienia lub
      warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o
      unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania
      należytej staranności.
    W przypadku Płatności powyżej 2 mln zł spółka wypłacająca dywidendę zobowiązana jest
    pobrać podatek CIT obliczony według stawki podatkowej 19% od nadwyżki ponad kwotę 2
    mln zł - bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających
    z przepisów szczególnych (w tym art. 22 ust. 4 ustawy o CIT) lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (vide art. 26 ust. 2e ustawy o CIT). W takiej sytuacji
    zastosowanie zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT,
    możliwe jest (w drodze wyjątku) jedynie w następujących przypadkach:
    1) uzyskania tzw. opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT
      (vide art. 26 ust. 2g ustawy CIT),
    2) złożenia przez spółkę wypłacającą dywidendę (płatnika) oświadczenia, że:
      (i) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
        zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, oraz że
      (ii) po przeprowadzeniu (z należytą starannością) weryfikacji, warunków do
        zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, nie
        posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności
        wykluczające możliwość zastosowania tego zwolnienia (art. 26 ust. 7a ustawy o
        CIT).
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że w przypadku Płatności poniżej 2 mln zł
    płatnik ma obowiązek potrącić od wypłacanej dywidendy podatek CIT obliczony według
    stawki 19%, chyba że możliwe jest zastosowanie zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa
    w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i płatnik zweryfikował z należytą starannością spełnienie
    warunków zastosowania tego zwolnienia.
    Warunki dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania dywidend, o którym mowa w art.
    22 ust. 4 ustawy o CIT, zostały określone w art. 22 ust. 4-6, art. 22b oraz art. 26 ust. 1c oraz
    1f ustawy o CIT. W przepisach tych ustawodawca wskazał, że dla zastosowania
    przedmiotowego zwolnienia konieczne jest aby:
    1) wypłacającym dywidendę była spółka mająca siedzibę lub zarząd w Polsce (art. 22 ust. 4
      pkt 1 ustawy o CIT);
    2) otrzymującym dywidendę była spółka, która łącznie spełnia poniższe warunki:
      a) podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w kraju członkowskim Unii
        Europejskiej (EOG), bez względu na miejsce osiągania tych dochodów (art. 22 ust. 4
        pkt 2 ustawy o CIT),
      b) nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości
        swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o
        CIT),

      c) jest właścicielem co najmniej 10% udziałów spółki wypłacającej dywidendę, które
        będzie posiadała w sposób nieprzerwany przez okres co najmniej 2 lat i posiadanie
        udziałów wynika z tytułu własności (art. 22 ust. 4 pkt 3, ust. 4a i 4d pkt 1 ustawy o
        CIT),
    3) istniała podstawa prawna wynikająca z umowy w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
      Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
      podatkowego innego niż Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w
      którym dochód został uzyskany (art. 22b ustawy o CIT).
    W celu zaś potwierdzenia spełnienia tych warunków spółka wypłacająca dywidendę
    powinna posiadać:
    1) aktualny certyfikat rezydencji spółki otrzymującej dywidendę (art. 26 ust. 1c ustawy o
      CIT) oraz
    2) pisemne oświadczenie spółki otrzymującej dywidendę, że spółka ta nie korzysta ze
      zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,
      bez względu na źródło ich osiągania (art. 26 ust. 1f ustawy o CIT).
    Nałożony z początkiem 2019 r. na spółki wypłacające dywidendy ogólny wymóg
    dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków do zastosowania zwolnienia,
    o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, odnosi się zdaniem Spółki właśnie do
    warunków wymienionych powyżej i wynikających wprost z przywołanych powyżej
    przepisów ustawy o CIT.
    Zdaniem Spółki, zarówno warunki jakie muszą zostać spełnione w celu skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania dywidend po stronie podatnika (spółki otrzymującej
    dywidendę) i płatnika (spółki wypłacającej dywidendę), jak i zakres weryfikacji
    dokonywanej przez płatnika, przy której ma on zachować należytą staranność, wynikają
    wprost z literalnego brzmienia przytoczonych przepisów ustawy o CIT. W ocenie Spółki,
    nie można interpretować przedstawionych powyżej przepisów/warunków, w tym w
    szczególności ogólnego wymogu dochowania należytej staranności płatnika, w sposób
    rozszerzający, wykraczający poza to co zostało wprost określone przez ustawodawcę w
    przepisach ustawy o CIT i nakładający na płatnika obowiązki, które nie wynikają z tych
    przepisów.
    W kontekście powyższego, wskazać należy, że przytoczone powyżej przepisy ustawy o CIT,
    dla zastosowania zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT,
    nie określają wymogu posiadania przez podatnika (spółkę otrzymującą dywidendę)
    statusu rzeczywistego właściciela wypłacanych należności. Skoro zaś warunek taki nie
    wynika z żadnego przepisu ustawy o CIT, nie można go zdaniem Spółki wywodzić z
    ogólnego wymogu dochowania przez płatnika (spółkę wypłacającą dywidendę) należytej
    staranności przy weryfikacji warunków zastosowania tego zwolnienia. Zgodnie z art. 26
    ust. 1 zdanie trzecie ustawy o CIT płatnik winien dochować należytej staranności przy
    weryfikacji warunków stosowania zwolnienia wynikających z ustawy o CIT, a wśród
    warunków tych ustawodawca nie wskazał okoliczności posiadania przez podatnika statusu
    rzeczywistego właściciela otrzymanych dywidend.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że wyraźnie odmienne regulacje obowiązują w
    odniesieniu do zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT odsetek i należności
    licencyjnych wypłacanych przez polską spółkę na rzecz zagranicznego podmiotu. Zgodnie
    z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium
    Polski przez podatników, którzy nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu,
    przychodów z odsetek lub należności licencyjnych (tzn. z praw autorskich lub praw
    pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów
    zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie
    tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do

    użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia
    handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w
    dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)) ustala się w wysokości
    20% przychodów. Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT odsetki lub należności
    licencyjne są zwolnione z opodatkowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:
    1) wypłacającym odsetki/należności licencyjne jest spółka będąca podatnikiem podatku
      dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Polski;
    2) uzyskującym przychody z tytułu odsetek lub należności licencyjnych jest spółka
      podlegająca w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
      osiągania i niekorzystająca ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
      od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania;
    3) spółka wypłacająca odsetki/należności licencyjne oraz spółka otrzymująca odsetki
      /należności licencyjne są powiązane kapitałowo w ten sposób, że jedna spółka posiada
      w drugiej bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) lub obie spółki posiadają
      wspólnego udziałowca (akcjonariusza), który posiada bezpośrednio co najmniej 25% w
      obu tych spółkach - nieprzerwany okres posiadania udziałów powinien wynosić co
      najmniej 2 lata;
    4) spółka otrzymująca odsetki/należności licencyjne jest ich rzeczywistym właścicielem.
    Warunek by odbiorca należności był jej rzeczywistym właścicielem został więc wprost
    zawarty w art. 21 ust. 3 pkt 4 Ustawy o CIT - przepisie regulującym zasady zwolnienia z
    podatku CIT m.in. odsetek i należności licencyjnych - obok warunków co do zasady
    analogicznych jak w przypadku zwolnienia dotyczącego dywidend, o którym mowa w art.
    22 ust. 4 ustawy o CIT. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Spółki nie powinno ulegać
    wątpliwości, że gdyby intencją ustawodawcy było uzależnienie możliwości skorzystania ze
    zwolnienia dotyczącego dywidend od statusu odbiorcy jako rzeczywistego właściciela -
    znalazłoby to odpowiednie odzwierciedlenie w treści art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, tak jak ma
    to miejsce w przepisie z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT.
    Zdaniem Spółki, brak w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT wskazanego powyżej warunku
    posiadania przez spółkę otrzymującą dywidendę statusu rzeczywistego właściciela
    przesądza o tym, że dla skorzystania z prawa do zwolnienia z podatku CIT w odniesieniu
    do dywidend nie jest wymagane, by odbiorca dywidendy był jej rzeczywistym właścicielem.
    Wywodzenie istnienia warunku posiadania statusu rzeczywistego właściciela w
    odniesieniu do zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT,
    wobec braku takiego zastrzeżenia w treści art. 22 ust. 4 ustawy o CIT oraz biorąc pod
    uwagę, że warunek taki został sformułowany wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia, o
    którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT - stanowiłoby zdaniem Spółki niedopuszczalne
    wyjście poza granice językowej wykładni tych przepisów. Fakt, że przepisy art. 21 ust. 3
    oraz art. 22 ust. 4 ustawy o CIT zostały sformułowane w ten sposób przez ustawodawcę
    świadomie i celowo, potwierdza również treść art. 26 ust. 1f ustawy o CIT. Przepis ten
    wskazuje, że dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust.
    4 ustawy o CIT, spółka wypłacająca odsetki, należności licencyjne lub dywidendy powinna
    posiadać pisemne oświadczenie spółki, na rzecz której dokonuje płatności,
    potwierdzające, że spółka ta nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Ponadto,
    w przypadku płatności odsetek/należności licencyjnych oświadczenie to powinno
    wskazywać, że spółka jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności. Z
    powyższego wynika zatem jednoznacznie, że warunki zastosowania zwolnienia z podatku
    CIT, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT oraz warunki zastosowania zwolnienia z
    podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT różnią się od siebie - przede
    wszystkim tym, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT,
    zostało uzależnione od uznania podmiotu otrzymującego odsetki/należności licencyjne za

    rzeczywistego właściciela tych płatności, natomiast dla zastosowania zwolnienia, o którym
    mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, spełnienie tego warunku nie jest wymagane (tj. spółka
    otrzymująca dywidendę nie musi być ich rzeczywistym właścicielem).
    Powyższe powinno, zdaniem Spółki, prowadzić do konkluzji, że dla skorzystania ze
    zwolnienia o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT wystarczające jest spełnienie
    warunków wskazanych w art. 22 ust. 4-6, art. 22b oraz art. 26 ust. 1c oraz 1f ustawy o CIT.
    Spełnienie tych warunków powinno być weryfikowane przez płatnika z należytą
    starannością. Warunki te nie obejmują natomiast weryfikacji tego czy spółka otrzymująca
    dywidendę jest jej rzeczywistym właścicielem.
    Obowiązku takiego nie można, zdaniem Spółki wywodzić z treści art. 26 ust. 7a ustawy o
    CIT, odnoszącego się do Płatności powyżej 2 mln zł. Przepis ten stanowi, że w sytuacji, w
    której spółka wypłacająca dywidendę chciałaby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa
    w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w odniesieniu do Płatności powyżej 2 mln zł (nadwyżki
    należności wypłacanych na rzecz udziałowca przekraczającej kwotę 2 mln zł) powinna
    złożyć oświadczenie, że
    (i) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, oraz że
    (ii) po przeprowadzeniu (z należytą starannością) weryfikacji, warunków do zastosowania
      zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania tego zwolnienia.
    Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego
    w niniejszym wniosku, skoro żaden przepis ustawy o CIT nie uzależnia zastosowania
    zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, od posiadania
    przez spółkę otrzymującą dywidendę statusu jej rzeczywistego właściciela, dokonując
    wypłaty dywidendy na rzecz X Spółka może zastosować zwolnienie z podatku CIT, o
    którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT niezależnie od tego czy X będzie rzeczywistym
    właścicielem takiej dywidendy, w rozumieniu art. 4a pkt 29a ustawy o CIT.
    Końcowo podkreślić należy również, że ustawa o CIT zawiera regulacje pozwalające
    organom podatkowym odmówić zastosowania zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa
    w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w przypadku gdyby zwolnienie to było wykorzystywane przez
    podatników/płatników w sposób sprzeczny z jego celem - np. w przypadku gdyby
    dywidenda była wypłacana na rzecz podatnika niebędącego ich rzeczywistym
    właścicielem, ale spełniającego wszystkie warunki do stosowania zwolnienia, o których
    mowa w art. w art. 22 ust. 4-6, art. 22b oraz art. 26 ust. 1c oraz 1f ustawy o CIT, wyłącznie
    w celu uniknięcia podatku CIT w Polsce.
    Zgodnie z art. 22c ust. 1 ustawy o CIT przedmiotowego zwolnienia nie stosuje się, jeżeli
    skorzystanie z tego zwolnienia byłoby:
    a) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem art. 22 ust. 4 ustawy CIT;
    b) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo
      wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny (przy czym
      sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy
      przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami
      zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn
      ekonomicznych - vide art. 22c ust. 2 ustawy o CIT).
    Regulacje te stanowią zdaniem Spółki wystarczające zabezpieczenie Skarbu Państwa
    przed niepożądanym unikaniem opodatkowania z wykorzystaniem zwolnienia z podatku
    CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Nie jest zatem konieczne
    domniemywanie istnienia dodatkowego warunku do zastosowania zwolnienia, o którym
    mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w postaci posiadania przez spółkę otrzymującą
    dywidendę statusu jej rzeczywistego właściciela – w sytuacji gdy warunek taki nie wynika w

    żaden sposób z obowiązujących przepisów ustawy o CIT. W sytuacji, w której zwolnienie, o
    którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT będzie wykorzystywane w sposób sprzeczny z
    jego celami (np. w przypadku wypłaty dywidendy do spółki mającej siedzibę w kraju Unii
    Europejskiej, niebędącej jej rzeczywistym właścicielem, objętej zwolnieniem z art. 22 ust. 4
    ustawy o CIT, która to spółka przekazywałaby następnie tą dywidendę do innej spółki z
    siedzibą poza Unią Europejską, nieobjętej zwolnieniem z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT),
    organy podatkowe dysponują instrumentami (w postaci wspomnianego powyżej art. 22c
    ustawy o CIT) pozwalającymi na odmowę zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w takich
    przypadkach i opodatkowanie dywidendy w Polsce według stawki „podstawowej” 19%,
    określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 2 maja 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.43.2022.1.PB, w której uznałem Państwa stanowisko
    przedstawione we wniosku za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 12 maja 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 27 maja 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do Organu 2 czerwca 2022 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej Interpretacji indywidualnej w całości.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 4 października 2022 r. sygn. akt I SA
    /Łd 505/22 uchylił zaskarżoną interpretację z 2 maja 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-
    1.4010.43.2022.1.PB.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt II FSK 1510/22
    oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 13 sierpnia 2025 r.
    Ww. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął do
    Organu 22 października 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
        Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
        sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
        prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
        przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z 4 października 2022 r. sygn. akt I SA/Łd
        505/22 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt
        II FSK 1510/22,
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądów
    administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i
    nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
        element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
        interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we
        wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska
        wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od
        uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w
        pełnym zakresie.