Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1502/14-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-17
Teza: odliczenie pełnej kwoty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu oraz zachowanie pełnego prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, jeżeli samochód będzie wykorzystywany również w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu oraz zachowanie pełnego prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, jeżeli samochód będzie wykorzystywany również w działalności gospodarczej– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu oraz zachowanie pełnego prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, jeżeli samochód będzie wykorzystywany również w działalności gospodarczej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Jednym z przedmiotów działalności prowadzonej przez spółkę pod firmą Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna (zwana dalej Spółką) jest zgodnie z nomenklaturą Polskiej Klasyfikacji Działalności 77.1 Wynajem i dzierżawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli.

Dnia 20 sierpnia 2014 r. Spółka zakupiła samochód osobowy marki BMW X4 xDrive28i, co zostało udokumentowane fakturą. Samochód ten został zakupiony, w celu wynajmowania lub dzierżawy go podmiotom trzecim. Dnia 22 października 2014 r. samochód został wydany przez sprzedawcę i zarejestrowany przez Spółkę. Tego samego dnia tj. 22 sierpnia 2014 r. doszło do zawarcia umowy najmu ww. samochodu, na podstawie której pojazd ten został oddany w najem innemu podmiotowi gospodarczemu na czas określony od 22 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2015 r. W okresie od dnia dokonania zakupu i wydania ww. pojazdu przez sprzedawcę do dnia wynajmu samochód ten nie był użytkowany przez Spółkę, gdyż został przekazany najemcy w dniu rejestracji bez przebiegu, tj. fabrycznie nowy.

Przy tym samochód ten nie był i nie będzie wykorzystywany w Spółce do innych celów niż wynajem. Jednakże w sytuacji, gdyby w przyszłości samochód ten mimo wszystko zostałby wykorzystany do celów działalności gospodarczej innych niż wynajem lub dzierżawa, Spółka aby zachować prawo do odliczenia całości VAT od wydatków ponoszonych, w związku z użytkowaniem tego pojazdu, miałaby obowiązek zgłoszenia przedmiotowego samochodu do urzędu skarbowego na druku VAT-26 i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa, w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j, Dz. U. z 2011, Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej „ustawa o VAT" lub „ustawa o podatku od towarów i usług", w oparciu o ustalone w Spółce zasady użytkowania samochodów osobowych wykorzystywanych wyłącznie dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka miała w momencie nabycia wyżej pojazdu samochodowego prawo do odliczenia całego – 100% podatku od towarów i usług, zawartego w fakturze dotyczącej zakupu tego samochodu osobowego bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu?
2.  Czy w przypadku zmiany przeznaczenia użytkowania opisanego pojazdu, z oddawania go w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu lub dzierżawy na inne cele działalności gospodarczej Spółka, aby zachować prawo do odliczenia 100% podatku VAT, miałby obowiązek zgłosić ten pojazd do urzędu skarbowego i założyć ewidencję przebiegu pojazdu?

Prawo do odliczenia całości naliczonego podatku od towarów i usług wynika z generalnej zasady odliczania VAT zawartej w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku do towarów i usług, ze względu na zastosowanie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ww. ustawy, tj. bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, w związku z zastosowaniem art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług, co może się odbyć bez konieczności zgłaszania tego pojazdu do urzędu skarbowego na formularzu VAT-26.

W art. 86a ust. 1 ustawy o VAT ustawodawca zastrzegł, że w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku naliczonego m.in. wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Jednak, zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, ograniczenie określone w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Na mocy art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

W efekcie powyższego w odpowiedzi na pytanie nr 1, zdaniem Spółki miała ona prawo do odliczenia całego podatku VAT od zakupu samochodu osobowego marki BMW X4 xDrive28i, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu dla tego pojazdu, z uwagi na fakt, że już przy zakupie przedmiotowego samochodu zamiarem Spółki było jego oddanie w najem, przy jednoczesnym spełnieniu przesłanek ustawowych, zawartych w przepisie art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT, tj. oddanie w najem ww. samochodu na rzecz innego podmiotu gospodarczego, w sytuacji, gdy jednym z przedmiotów działalności gospodarczej Spółki jest między innymi wynajem i dzierżawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli.

Z kolei w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2 należy mieć na uwadze, że w sytuacji, gdy przedmiotowy samochód byłby w przyszłości użytkowany przez Spółkę dla celów działalności gospodarczej innej niż oddawanie go w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu lub dzierżawy, aby mieć prawo do odliczenia całości VAT od wydatków ponoszonych, w związku z użytkowaniem tego pojazdu, Spółka musiałaby dokonać zgłoszenia przedmiotowego samochodu do urzędu skarbowego na druku VAT-26 i musiałaby prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, w oparciu o ustalone przez Spółkę zasady użytkowania samochodów osobowych dla celów prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, która wykluczałaby użycie takiego lub takich pojazdów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.) „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Natomiast art. 2 pkt 40 ww. ustawy wskazuje, że „samochodem osobowym” jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu – w myśl art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy - nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze - jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Z art. 86a ust. 12 ustawy wynika, że podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Natomiast zgodnie z art. 86a ust. 15 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji, o której mowa w ust. 12, uwzględniając potrzebę zawarcia w niej danych pozwalających na identyfikację pojazdu samochodowego, w szczególności marki, modelu pojazdu i jego numeru rejestracyjnego, jak również daty poniesienia pierwszego wydatku związanego z danym pojazdem, oraz uwzględniając potrzebę umożliwienia prawidłowej aktualizacji złożonej informacji.

W tym miejscu trzeba wspomnieć, że składana informacja ma charakter sformalizowany, a jej wzór - w postaci druku VAT-26 - został określony przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej.

Z okoliczności sprawy wynika, że jednym z przedmiotów działalności prowadzonej przez spółkę jest zgodnie z nomenklaturą Polskiej Klasyfikacji Działalności 77.1 Wynajem i dzierżawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Dnia 20 sierpnia 2014 r. Spółka zakupiła samochód osobowy marki BMW X4 xDrive28i, co zostało udokumentowane fakturą. Samochód ten został zakupiony, w celu wynajmowania lub dzierżawy go podmiotom trzecim. Dnia 22 października 2014 r. samochód został wydany przez sprzedawcę i zarejestrowany przez Spółkę. Tego samego dnia tj. 22 sierpnia 2014 r. doszło do zawarcia umowy najmu ww. samochodu, na podstawie której pojazd ten został oddany w najem innemu podmiotowi gospodarczemu na czas określony od 22 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2015 r. W okresie od dnia dokonania zakupu i wydania ww. pojazdu przez sprzedawcę do dnia wynajmu samochód ten nie był użytkowany przez Spółkę, gdyż został przekazany najemcy w dniu rejestracji bez przebiegu, tj. fabrycznie nowy.

Przy tym samochód ten nie był i nie będzie wykorzystywany w Spółce do innych celów niż wynajem. Jednakże w sytuacji, gdyby w przyszłości samochód ten mimo wszystko zostałby wykorzystany do celów działalności gospodarczej innych niż wynajem lub dzierżawa, Spółka aby zachować prawo do odliczenia całości VAT od wydatków ponoszonych, w związku z użytkowaniem tego pojazdu, miałaby obowiązek zgłoszenia przedmiotowego samochodu do urzędu skarbowego na druku VAT-26 i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa, w przepisach ustawy o VAT, w oparciu o ustalone w Spółce zasady użytkowania samochodów osobowych wykorzystywanych wyłącznie dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wynika z powołanych uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług zasadą jest, że w przypadku nabycia pojazdów samochodowych kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ww. ustawy stanowi 50% kwoty podatku. Zgodnie z regulacjami obowiązującymi od 1 kwietnia 2014 r. podatnikowi przysługiwać będzie ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego” tj. zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i do celów niezwiązanych z tą działalnością. W ramach wyjątku od tej zasady odliczenie pełne, tj. w wysokości 100%, będzie przysługiwało m.in. w odniesieniu do wydatków związanych z pojazdami wykorzystywanymi przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej. Pojazdy będą uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika m.in. w przypadku, gdy sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez podatnika zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu został wyłączony m.in. w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umów najmu, dzierżawy czy leasingu – jeżeli to oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Użycie wyrazu „wyłącznie” wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych niż np. najem celów. Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do wynajęcia, ale przed jego dokonaniem jest użytkowany przez podatnika, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji. Ewidencja dla tego rodzaju pojazdów (jeśli jest to pojazd obiektywnie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej) musi być prowadzona i powinna zawierać elementy wskazane w przepisie.

Należy zaznaczyć, że użyte w przepisie sformułowanie „przedmiot działalności podatnika” w zestawieniu z pozostałą częścią zdania w brzmieniu „odsprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze”, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą, bądź wynajmem konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż lub najem jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie oddawania w odpłatne używanie samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie jest wystarczającą przesłanką, pozwalającą na odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu najmu/nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odprzedaży lub do najmu.

Powyższa analiza pozwala uznać, że od 1 kwietnia 2014 r. odliczenie VAT w pełnej wysokości przysługuje (przy założeniu związku z czynnościami opodatkowanymi) w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 3 ustawy (w tym nabycia pojazdów) związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla potwierdzenia wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej podatnik ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, z której wynikać będzie, że wykluczone jest użycie pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Obowiązek ten wyłączony jest na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy, w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odpłatnego używania (najmu, dzierżawy, leasingu itp.), jeżeli takie przeznaczenie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie np. najmu samochodów nie jest wystarczającą przesłanką pozwalającą wyłączyć obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu i uznać pojazd za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest wyłączne przeznaczenie konkretnego samochodu właśnie do np. wynajmu, w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności podatnika.

W niniejszych okolicznościach Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Wnioskodawca zawarł umowę najmu z innym podmiotem na wskazany pojazd samochodowy. Samochód ten będzie wykorzystywany tylko i wyłącznie na wynajem. Tak więc Wnioskodawca faktycznie prowadzi i będzie prowadził działalność w zakresie wynajmu samochodów. W kontekście pełnego prawa do odliczenia podatku, w tym obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, jak zostało wskazane powyżej, nie ma znaczenia sama deklaracja prowadzenia takiej działalności, a kluczowe jest jej faktyczne wykonywanie.

W świetle dokonanej analizy przedstawionego stanu prawnego oraz niniejszych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w przypadku, kiedy Wnioskodawca wynajął wskazany samochód i samochód ten będzie samochodem przeznaczonym wyłącznie na wynajem, to Wnioskodawcy, przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodu, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Natomiast w sytuacji, gdy wskazany samochód będzie w przyszłości użytkowany przez Wnioskodawcę dla celów działalności gospodarczej innej niż oddawanie go w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu lub dzierżawy, aby mieć pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych, w związku z użytkowaniem tego pojazdu,o których mowa w art. 86a ust. 3 ustawy, Spółka będzie zobowiązana do dokonania zgłoszenia ww. samochodu do urzędu skarbowego na druku VAT-26 jak również zobowiązana będzie do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, w oparciu o ustalone przez Spółkę zasady użytkowania samochodów osobowych dla celów prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, które wykluczałaby użycie samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.