Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.154.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie uznania, że sprzedaż
udziału w niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę
nr (...), jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
podatnik-podatnik czynny
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że sprzedaż udziału w
    niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę nr (...), jest opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pełnomocnictwem, które wpłynęło do
    tut. Organu 3 kwietnia 2025 r. i pismem z 7 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości w udziale wynoszącym 1/3
    stanowiącej działkę gruntu nr (...) o powierzchni (...) ha położonej w miejscowości (...),
    obręb (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której w Sądzie Rejonowym (...), IV
    Wydziale Ksiąg Wieczystych, prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Prawo własności
    Wnioskodawca nabył na podstawie Aktu poświadczenia dziedziczenia po (...) z dnia (...)
    2015 roku oraz Aktu poświadczenia dziedziczenia po (...) z dnia (...) 2015 roku.
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie posiada obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego. Dla terenu obejmującego działkę gruntu o
    numerze ewidencyjnym (...) nie została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
    celu publicznego. Dla przedmiotowej działki nie podjęto uchwały o ustanowieniu obszaru
    zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, zastrzegającego prawo pierwokupu na rzecz
    gminy oraz nie jest położona w Specjalnej Strefie Rewitalizacji, wyznaczonej na podstawie
    ustawy z dnia 09 października 2015 roku o rewitalizacji (Dz. U. 2021, poz. 485). Działka
    gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie jest ujęta w uproszczonym planie urządzenia lasu
    oraz decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach
    (Dz.U. 2023, poz. 1356 z późn. zm.). Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wydanym z up.
    (...) dnia (...) 2025 roku, za numerem (...) na którym uwidoczniono działkę numer (...) o
    powierzchni (...) ha, w opisie użytków stanowiącą grunty orne. Wnioskodawca zamierza
    sprzedać spółce prawo własności niezabudowanej działki numer (...) o powierzchni (...) ha.
    Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Wnioskodawca dzierżawi działkę Kupującej Spółce ((...) z dnia (...) 2025 r.
    zawarta na czas nieoznaczony). Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt
                                      2handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) 2025 r. umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tych działkach. To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z

      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                        2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m, wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie co najmniej 20 miejsc postojowych,
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2 obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) mw tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      parkingowych,
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr (...)
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym,
    9. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju (...) w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zobowiązuje się sprzedać mu działkę (...) o
    powierzchni (...) ha. Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
      podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie,
      radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
      pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
      nieruchomością.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. 5.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.

    6. Kupująca spółka wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
      działki umożliwiająca zabudowę handlowo-usługową wraz z infrastrukturą
      towarzyszącą.
    7. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    8. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami oświadcza, że udziela Kupującej
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    Nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający
    oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgody na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr 89,
    poz. 414, z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym
    kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku nie zawarcia
    przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem
    urządzenia usytuowane na nieruchomości.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością.
    Wniosek dla każdego współwłaściciela zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek. Czyli oboje właściciele złożą wniosek.

## Pytanie

Czy sprzedaż w udziale wynoszącym 1/3 części nieruchomości stanowiącej
    niezabudowaną działkę o numerze (...) o powierzchni (...) ha jest opodatkowana
    podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż w udziale wynoszącym 1/3 części nieruchomości
    stanowiącej niezabudowaną działkę o numerze ewidencyjnym (...) o powierzchni (...) ha,
    jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.

    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąc dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa
    towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie
    wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Jak wskazano wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem,
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce (...) od momentu nabycia do momentu podpisania umowy ze
    spółką nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr (...) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).

    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr (...) warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawca
    twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki (...).
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawcy uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie

    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
      - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych;
      - inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości
    wystąpią przesłanki, które uniemożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki (...), stanowiącej teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Na
    zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik
    podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą
    o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę

    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r.,
    sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze
    zm.) państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1. określone udziały w nieruchomości;
    2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy
    przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości
    określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem
    udział w nieruchomości.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, nieruchomości spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów,
    o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    W oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana

    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani

    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Pani prawo własności do nieruchomości w udziale
    wynoszącym 1/3 stanowiącej działkę gruntu nr (...). Prawo własności nabyła Pani na
    podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...)
    nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Zamierza Pani sprzedać Spółce prawo własności niezabudowanej działki numer (...) w
    udziale 1/3. Obecnie dzierżawi Pani działkę Kupującej Spółce na czas nieoznaczony.
    Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W dniu (...) 2025 r. zawarła Pani umowę przedwstępną z kupującą Spółką, na mocy której
    Spółka zobowiązała się m.in. do: uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
    o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości
    obiektami, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z
    miejscami parkingowymi, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi,
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
    lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub
    pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, uzyskania
    warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej
    oraz przyłącza energetycznego.
    Wraz ze współwłaścicielami udzieliła Pani Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Nieruchomości szczegółowo
    opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich

    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Ponadto wraz z pozostałymi współwłaścicielami wyraziła Pani zgodę na dysponowanie
    przez kupującą Spółkę przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu
    ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Jako współwłaściciel Nieruchomości wyraziła Pani zgodę na usytuowanie przez kupującą
    Spółkę własnym kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii uznania, że sprzedaż udziału w niezabudowanej działce
    nr (...) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
    Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru (udziału w działce) podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w pierwszej kolejności należy ustalić, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej transakcji w
    charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    Nieruchomości (niezabudowanej działki nr (...), w której posiada Pani udział) przed jej
    sprzedażą i ustalić czy spełnia Pani przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od
    towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że działka, której jest Pani
    współwłaścicielem została wydzierżawiona kupującej Spółce na czas nieoznaczony.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem
    cywilnym” przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy
    rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
    dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony - zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Umowa dzierżawy wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym. Wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów
    w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika

    majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie
    towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa,
    leasing itp.).
    Zatem, dzierżawa Nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie
    umowy dzierżawy powoduje wyłączenie Nieruchomości z majątku prywatnego. Taki
    sposób wykorzystania przez Panią działki nr (...), w której posiada Pani udział sprawił, że
    jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie
    wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Tym samym, dokonując sprzedaży
    niezabudowanej działki nr (...), w której posiada Pani udział, nie będzie Pani zbywała
    majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Panią w działalności
    gospodarczej.
    Umowa dzierżawy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dzierżawa wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach
    działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Istotne znaczenie ma tu również kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która
    uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Według art. 95 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
    właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
    przedstawiciela.
    § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
    pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na mocy art. 96 Kodeksu cywilnego umocowanie do działania w cudzym imieniu może
    opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu
    reprezentowanego (pełnomocnictwo).
    Na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że
    ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Jak stanowi art. 99 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.
    § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
    piśmie.
    Jak wynika z art. 108 Kodeksu cywilnego pełnomocnik nie może być drugą stroną
    czynności prawnej, której dokonywa w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika
    z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest
    możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w
    wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Zgodnie z art. 109 Kodeksu cywilnego przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie

    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    W tym miejscu, wskazać również należy, że kwestie dotyczące stosunków
    cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności
    nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego, w myśl którego przez umowę
    sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i
    wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w świetle którego umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
    przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    W oparciu o art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego
    § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
    oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
    umowy przyrzeczonej.
    § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
    oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
    stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
    uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
    termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne
    oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został
    wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W celu sprzedaży udziału w działce nr (...), zawarła Pani z kupującą Spółką umowę
    przedwstępną m.in. pod warunkiem: uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    Nieruchomości obiektami, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym
    wraz z miejscami parkingowymi, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
    o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi,
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
    lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub
    pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, uzyskania
    warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej
    oraz przyłącza energetycznego.
    Wraz ze współwłaścicielami udzieliła Pani kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Nieruchomości szczegółowo
    opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w

    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Ponadto wraz z pozostałymi współwłaścicielami wyraziła Pani zgodę na dysponowanie
    przez kupującą Spółkę przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu
    ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Jako współwłaściciel Nieruchomości wyraziła Pani zgodę na usytuowanie przez kupującą
    Spółkę własnym kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły kupującą Spółkę do dokonania m.in. w
    Pani imieniu czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których
    wykonanie dodatkowo wyklucza uznanie, że dokona Pani sprzedaży majątku
    prywatnego.
    Fakt, że ww. działania nie były podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez osoby
    trzecie (kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację
    prawną. Podjęte działania doprowadziły do zawarcia transakcji na potrzeby
    wybudowania na działce inwestycji budowlanej Kupującego. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej, Nieruchomość zostanie poddana wielu czynnościom, wymienionym w
    umowie przedwstępnej. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną
    „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia
    pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez kupującą Spółkę.
    Udzielenie przez Panią stosownego pełnomocnictwa skutkuje tym, że wszystkie ww.
    czynności podejmowane przez kupująca Spółkę są/będą podejmowane w Pani imieniu i
    na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako współwłaściciel niezabudowanej działki nr (...)
    jest stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania
    wszelkich czynności z nią związanych.
    Nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości
    do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne, w
    zakresie zarządzania majątkiem prywatnym.
    Zatem, sprzedaż przez Panią jako współwłaściciela niezabudowanej działki nr (...)
    będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość, będąca przedmiotem
    sprzedaży została oddana w dzierżawę kupującej Spółce. Zatem dokonując opisanych
    we wniosku czynności, podejmuje Pani działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Czyli wykazała Pani aktywność
    w przedmiocie zbycia Nieruchomości, której jest Pani współwłaścicielem,
    porównywalną do działań podmiotów się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    działce nr (...), będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, stosownie do którego zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Według art. 2 pkt 33 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach
    budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem te dostawy terenów niezabudowanych, które mają za
    przedmiot tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania
    przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
    wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny
    niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym u
    stalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Są nimi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa
    miejscowego, natomiast w przypadku jego braku - decyzja o warunkach zabudowy -
    jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Wskazała Pani, że działka nr (...) nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego jednakże - jak wynika z wniosku - na moment planowanej dostawy,
    działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy. Zatem na dzień planowanej
    dostawy niezabudowana działka nr (...), w której posiada Pani udział, stanowić będzie
    teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie sprzedaż udziałów
    w tej nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.

    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28
    lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12, że zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit.
    b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek
    ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np.
    ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie
    ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
    faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo
    do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy wskazuje, że w
    przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można
    uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży,
    w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani udział w działce nr (...) na podstawie Aktu
    poświadczenia dziedziczenia. Zatem nie można uznać, że nie przysługiwało Pani prawo do
    odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji
    nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego lub że
    takie prawo Pani nie przysługiwało, skoro przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Oznacza to, że nie został spełniony jeden z warunków do
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Ponadto jak wynika z opisu sprawy, niezabudowana działka nr (...), w której posiada
    Pani udział była przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz Spółki mającej dokonać jej
    zakupu. Czynność ta, jak już wyżej wskazano, wypełnia dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy –
    stanowi odpłatne świadczenie usług. Ustawa o podatku od towarów i usług, jak też
    wydane na jej podstawie akty wykonawcze, nie przewidują zwolnienia od podatku dla
    usługi dzierżawy terenów budowlanych. Oznacza to, że Nieruchomość nie była
    wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr (...), w której posiada Pani udział,
    stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    Tym samym, planowana przez Panią dostawa udziału w niezabudowanej działce nr (...),
    powinna być opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pani w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na
    wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, w szczególności
    udokumentowanie planowanej dostawy fakturą, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Należy również zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla współwłaścicieli działki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1. z zastosowaniem art. 119a;

    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.