Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-909/09/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-01
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wstępnej opłaty licencyjnej związanej z zawarciem umowy franchisingowej.
Słowa kluczowe: opłata-opłata wstępna; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2009r. (data wpływu do tut. Biura 02 listopada 2009r.), uzupełnionym w dniach 14 i 20 stycznia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wstępnej opłaty licencyjnej związanej z zawarciem umowy franchisingowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 listopada 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wstępnej opłaty licencyjnej związanej z zawarciem umowy franchisingowej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 04 stycznia 2010r. Znak IBPBI/1/415-909/09/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 14 i 20 stycznia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza podpisać umowę franchisingową. W ramach umowy jako całkowite świadczenie za całość praw przyznanych franchisobiorcy, licencjobiorca musi ponieść następujące opłaty: opłata wstępna licencyjna, kaucja gwarancyjna oraz opłaty miesięczne: miesięczna opłata licencyjna, opłata czynszowa, opłata za reklamę.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m.in., iż:

*   Wnioskodawca ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze związane z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 22 ust. 5 – 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   zgodnie z umową franchisingową, franchisobiorca jest zobowiązany do wniesienia następujących opłat jako całkowite świadczenie za całość praw mu przyznanych, tj. wstępną opłatę licencyjną, kaucję gwarancyjną oraz opłaty miesięczne (czynsz, opłata miesięczna licencyjna, opłata marketingowa),
*   zgodnie z umową całość praw to: prawo własności do niektórych cennych nazw handlowych, nazw usługowych, patentów i znaków towarowych, to również prawo do korzystania z franchisy w obiekcie i prawo do używania i korzystania z systemu, know – how,
*   wstępna opłata licencyjna, aby umowa była skuteczna, musi być uiszczona przed podpisaniem umowy franchisingowej, na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży,
*   zgodnie z umową przedwstępną, jeżeli opłata wstępna nie zostanie uiszczona w określonym terminie, to nie dojdzie do podpisania umowy ostatecznej,
*   opłata wstępna nie podlega zwrotowi,
*   zapłata wstępnej opłaty licencyjnej warunkuje podpisanie umowy franchisingowej,
*   dopiero po podpisaniu umowy franchisingowej, licencjobiorca nabywa wszystkie prawa do korzystania z systemu – franchisor przyznaje franchisobiorcy licencję franchisingową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak w świetle obowiązujących przepisów należy potraktować wstępną opłatę licencyjną: czy jako opłatę dotyczącą całego okresu umowy, zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opłata wstępna stanowi część wynagrodzenia franczyzora za przyznane franczyzobiorcy w umowie, na czas nią przewidziany, uprawnienia i świadczenia, opłata ta wnoszona jest z góry jeszcze przed zawarciem umowy), czy jako wartość niematerialną i prawną, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro opłata ta dotyczy całego okresu na jaki zostanie podpisana umowa i wniesienie samej wstępnej opłaty nie przenosi prawa do korzystania z licencji i innych praw zawartych w umowie na licencjobiorcę, to powinna ona być rozbita proporcjonalnie na czas nią przewidziany, zgodnie z art. 22 ust. 5c.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

W myśl art. 22b ust. 1 pkt 4 – 7 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe (pkt 4),
*   licencje (pkt 5),
*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.) (pkt 6),
*   wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) (pkt 7)

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Stosownie do treści art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna – cenę ich nabycia.

Przy czym, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 22g ust. 3 ww. ustawy).

Ponadto w myśl art. 22g ust. 18 ww. ustawy, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę - przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Umowy franchisingu należą do tzw. umów nienazwanych, nie mają one swojej regulacji w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość ich zawierania wynika z ogólnej zasady swobody umów, wynikającej z art. 353¹ ustawy z 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Umowa franchisingu polega na tym, że jedna strona – organizator sieci, udziela drugiej stronie pozwolenia zwanego franszyzą na prowadzenie w ramach sieci i pod określoną firmą konkretnej działalności gospodarczej. Jest to umowa, na mocy której franchisingodawca zobowiązuje się do udostępnienia franchisingobiorcy korzystania przez czas określony lub nieokreślony z oznaczenia jego firmy, godła, emblematów patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych i zdobniczych, know-how, koncepcji i techniki prowadzenia określonej działalności gospodarczej.

Umowa franchisingowa jest podobna do umowy licencji. Różni ją to, że obejmuje nie tylko towary i technologie, ale także sposób ich dystrybucji i promocji w ściśle określonych warunkach. W umowie tej występują dwa rodzaje opłat: opłata wstępna związana z udostępnieniem koncepcji gospodarczej i będących przedmiotem licencji marki oraz know-how, a także bieżące opłaty związane z dalszą współpracą i doradztwem w trakcie trwania umowy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę franchisingu. Zgodnie z tą umową zobowiązany będzie do zapłaty m.in. wstępnej opłaty licencyjnej. Opłata ta uiszczona będzie przed zawarciem umowy franchisingu, na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży, a jej uiszczenie będzie warunkowało zawarcie umowy ostatecznej. Opłata ta nie będzie podlegać zwrotowi. Zgodnie z planowaną umową uiszczane przez Wnioskodawcę opłaty będą świadczeniem za całość praw mu przyznanych, tj. prawo własności do nazw handlowych, nazw usługowych patentów, znaków towarowych oraz know – how.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż prawa, nabyte na podstawie zawartej umowy franchisingu, będą stanowiły wartości niematerialne i prawne w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji uiszczona wstępna opłata licencyjna, jako część ceny nabycia należnej fraczyzodawcy w zamian za przekazanie Wnioskodawcy wskazanych we wniosku praw, będzie podlegała zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane od ww. wartości niematerialnych i prawnych.

Z uwagi na powyższe, stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zauważyć należy, iż z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca dokonuje ewidencji zdarzeń gospodarczych związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, do Wnioskodawcy nie znajdują zastosowania przepisy ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009r. nr 152, poz.1223 ze zm.). Ponadto przepisy tej ustawy, jako przepisy nie będące przepisami prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, nie mogą być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.