Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.793.2024.2.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, świadczonych przez Panią usług polegających na przygotowaniu i realizacji Wydarzenia.
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; impreza-impreza artystyczna; twórczość-twórczość artystyczna; usługi-usługi artystyczne; utwory-utwór artystyczny; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek (brak daty sporządzenia) o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, świadczonych przez Panią
    usług polegających na przygotowaniu i realizacji Wydarzenia.
    Uzupełniła Pani wniosek pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.) oraz
    pismem z 10 lutego 2025 r. (wpływ 10 lutego 2025 r.) − w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A (dalej: „Wnioskodawczyni”, „Podatniczka”) jest osobą prowadzącą jednoosobową
    działalność gospodarczą pod firmą: (...). Wnioskodawczyni podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terenie kraju oraz pozostaje czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej
    jest działalność o kodzie PKD 90.01.Z − to jest działalność związana z wystawianiem
    przedstawień artystycznych.
    W ramach wskazanej aktywności, Podatniczka zajmuje się kompleksowym
    przygotowaniem oraz realizacją koncertów muzycznych (dalej: „Wydarzeń”), w repertuarze
    których prezentowane są różne gatunki muzyczne od opery i operetki po muzykę
    estradową.
    Przygotowując Wydarzenie, Wnioskodawczyni odpowiedzialna pozostaje w szczególności
    za:
    a) Opracowanie autorskiego scenariusza, na podstawie którego Wydarzenie zostaje
      zrealizowane. Scenariusz taki − często po konsultacji z klientem, który zleca
      organizację Wydarzenia tematycznego − jednak w oparciu o wizję artystyczną
      Podatniczki − polega między innymi na:
      i. stworzeniu koncepcji widowiska słowno-muzycznego, które zostanie
        zaprezentowane podczas Wydarzenia,
      ii. odpowiednim doborze utworów oraz aranżacji, w ramach których poszczególne
        utwory muzyczne zostaną zaprezentowane w trakcie Wydarzenie,
      iii. autorskiego uporządkowania kolejności występu, zapewniającego wykonanie
        przejętej koncepcji Wydarzenia,
      iv. przygotowanie tekstu (zarówno formatu konferansjerskiego, jak i dialogów
        artystów występujących w trakcie Wydarzenia), w ramach którego budowana jest
        narracja Wydarzenia, mająca na celu podkreślić istotne dla koncepcji artystycznej
        formy przekazu, formaty itp.,
      v. przygotowaniu założeń związanych ze scenografią oraz choreografią Wydarzania (w
        tym również charakteryzacji, kostiumów itp.);
    b) Wystawienie Wydarzenia − odpowiedni dobór wykonawców, środków przekazu, formuł
      i formatu, który w sposób skompilowany, zrealizuje artystyczną − autorską wizję
      Wnioskodawczyni,
    c) Prowadzenie Wydarzenia, którego kwintesencją pozostaje pełnienie funkcji
      konferansjera, który wprowadza widzów, uczestniczących w Wydarzeniu, w atmosferę
      odpowiadającą założeniom artystycznym Wydarzenia,
    d) Wykonaniu Wydarzenia − to jest realizacji autorskiego scenariusza przygotowanego
      przez Wnioskodawczynię, poprzez prezentację skompilowanego pod dane Wydarzenie
      zespołu utworów oraz we współpracy z zaproszonymi do realizacji Wydarzenia
      artystami.

    e) Reżyserii Wydarzenia − której istotą jest połączenie założeń zawartych w scenariuszu, z
      potencjałem twórczym uczestniczących w Wydarzeniu artystów, którego emanacją
      pozostaje, którego emanacja pozostaje artystyczny przekaz emocji, jakich nośnikiem
      pozostaje sztuka.
    Wnioskodawczy przy realizacji Wydarzenia współpracuje z całym zespołem artystów
    (muzyków, wokalistów, zespołów muzycznych, tanecznych, solidów; dalej: „Osoby
    współpracujące”), którymi kieruje. Osoby współpracujące są zatrudnione przez
    Podatniczkę na podstawie umów zlecenia lub o dzieło, a wynagrodzenie wypłacone przez
    Wnioskodawczynię opiera się o ustalone honorarium. Osoby współpracujące nie są
    pracownikami Podatniczki − to jest Wnioskodawczyni nie zawiera z Osobami
    Współpracującymi stosunku pracy. Osoby współpracujące przenoszą na
    Wnioskodawczynie lub udzielają Podatniczce licencji do praw autorskich lub praw do
    artystycznego wykonania utworów, wraz z prawem do dalszego sublicencjonowania tych
    praw na rzecz podmiotów, będących kontraktorami Wnioskodawczyni − zatem
    beneficjentami Wydarzenia.
    Klientami Podatniczki pozostają instytucje kultury, prywatni przedsiębiorcy,
    stowarzyszenia oraz jednostki samorządu terytorialnego.
    Za wykonanie Wydarzenia Podatniczka uzyskuje honorarium, ustalone w oparciu o
    wcześniej zawarty kontrakt, który określa jedynie pewne założenia tematyczne
    Wydarzenia, które później Wnioskodawczyni − według wizji autorskiej − rozwija w
    scenariuszu. Honorarium to obejmuje również honoraria należne dla Osób
    współpracujących.
    Co w sprawie istotne, przygotowując i realizując Wydarzenie, Podatniczka występuje jako
    twórca indywidualny − artysta − wykonawca, w rozumieniu przepisów zawartych w
    ustawie z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst
    jednolity Dz. U. z 2022 roku, poz. 2509 z późniejszymi zmianami; dalej: „UOP”).
    Warto w tym miejscu podkreślić, iż przygotowanie i realizacja Wydarzenia − w opinii
    Podatniczki − stanowi utwór artystyczny o charakterze słowno-muzycznym z elementami
    choreografii, który należy zaliczyć do usług do usług kulturalnych mających na celu
    tworzenie oraz propagowanie kultury.
    Uzupełniła Pani opis sprawy, odpowiadając na poniższe pytania:
    1. Czy Wydarzenie, objęte zakresem wniosku, stanowi usługę kulturalną? Proszę wskazać
      czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tej usługi.
    Odp.: Tak − Wydarzenia stanowiące przedmiot zapytania stanowią usługi kulturalne. O
    takiej kwalifikacji usług decyduje szereg znamion immanentnych dla pojęcia usług
    kulturalnych. Usługi te bowiem − w świetle stanowiska doktryny i judykatury − obejmują
    przede wszystkim: tworzenie, upowszechnianie i ochronę kultury, rozumianej jako
    naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym,
    w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
    Co bowiem w sprawie istotne usługi świadczone przez Podatniczkę obejmują swym
    zakresem całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości
    zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; zatem wszystko to, co
    powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.
    Wnioskodawczyni w ramach realizacji usługi prezentuje i upowszechnia różne style i
    gatunki muzyki, odkrywa przed publicznością dorobek artystyczny twórców ludowych i
    uznanych powszechnie artystów. Do tego robi to w oparciu o własną − artystyczną −
    wizję, uzupełniając realizowane spektakle o przygotowane przez Podatniczkę, specjalnie
    dla tychże wydarzeń prezentacje zarówno muzyczne, jak i oratorskie.
    2. Czy wykonywana przez Panią usługa przyczynia się do upowszechnienia dorobku
      kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?

    Odp.: Tak − usługa stanowiąca przedmiot wniosku o wydanie wiążącej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego − bezpośrednio przyczynia się do upowszechniania
    dorobku kulturalnego. Powyższe przejawia się w szczególności:
    a) Prezentacji odbiorcom usługi szeregu utworów słowno-muzycznych, pieśni, piosenek,
      prozy i liryki, stylów tanecznych i muzycznych, które stanowią dorobek artystyczny
      zarówno polskich, jak i międzynarodowych autorów,
    b) Upowszechnianiu znajomości repertuaru oper, operetek, teatru − stanowiących
      dorobek kultury światowej, w tym również i ludowej (dzięki częstemu nawiązaniu do
      utworów powstałych w wybranym regionie Polski).
    c) Szerzeniu wiedzy na temat autorów i kompozytorów, ich historii, motywacji i roli, jaką
      odegrali w tworzeniu zbioru utworów uznawanego za dorobek kulturalny zarówno
      kraju, jak i Europy i Świata.
    3. Czy w wyniku zrealizowania opisanej usługi (kompleksowego przygotowania oraz
      realizacja koncertów muzycznych) powstanie „utwór” w rozumieniu ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych? Jeżeli tak, to:
        czy tworząc ww. utwór przyczynia się Pani do upowszechniania dorobku
        kulturalnego?
        czy Pani nazwisko/pseudonim będą uwidocznione i podane do publicznej
        wiadomości na egzemplarzach utworu?
        czy zawierając umowy na świadczenie usług wystawiania przedstawień
        artystycznych w postaci koncertów muzycznych udziela/zamierza Pani udzielić
        licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu?
    Odp.: Tak. Przygotowanie i realizacja Wydarzenia stanowi utwór artystyczny o charakterze
    słowno-muzycznym z elementami choreografii, który spełnia kryteria definicji utworu, o
    którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (tekst jednolity Dz. U z 2025 roku, poz. 24; dalej: „AP”).
        Tak − utwór przyczynia się Pani do upowszechniania dorobku kulturalnego.
        Tak. Imię i nazwisko Wnioskodawczyni jest jednoznacznie uwidocznione na
        plakatach i różnych formach promocji Wydarzenia, jak i jest podane do
        publicznej wiadomości w trakcie wykonania Wydarzenia. Wszyscy odbiorcy
        Wydarzenia mają zatem świadomość, zarówno roli jak i funkcji Podatniczki w
        przygotowaniu, realizacji i w końcu wykonaniu Wydarzenia.
        Tak. Wydarzenie będąc utworem w rozumieniu art. 1 AP, zatem z mocy prawa −
        podlega ochronie z mocy prawa. W konsekwencji w każdym przypadku − w
        sposób zindywidualizowany, Wnioskodawczyni korzystając z szerokiej możliwości
        licencjonowania dostępu do Wydarzenia wynikającej z AP, dostosowuje zakres
        przedmiotowej licencji do rodzaju stosunku prawnego, który Podatniczka
        zawiera. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż „W świetle przepisów Ustawy z dnia 4
        lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, umowa licencyjna
        jest umową upoważniającą do korzystania z utworu na ustalonych umownie
        polach eksploatacji oraz określeniem zakresu, miejsca i czasu korzystania.

        Treścią tej umowy jest upoważnienie do korzystania z prawa udzielonego
        licencjobiorcy przez twórcę lub też przez inną osobę upoważnioną do udzielenia
        licencji. Umowę licencji kwalifikuje się jako czynność prawną rozporządzającą,
        której skutkiem jest obciążenie praw wyłącznych osoby dotychczas uprawnionej.
        Obciążenie takie polega na uchyleniu możliwości występowania z roszczeniami z
        tytułu naruszenia praw wyłącznych w stosunku do licencjobiorcy na czas trwania
        umowy. Bezpośrednim skutkiem udzielenia licencji jest przekształcenie sytuacji
        majątkowej licencjodawcy. Z kolei sublicencja jest upoważnieniem do
        korzystania z utworu, którego udziela licencjobiorca, a udzielenie sublicencji
        wymaga zgody licencjodawcy (art. 67 ust. 3). Forma ad solemnitatem (pod
        rygorem nieważności) zastrzeżona jest dla licencji wyłącznej. Umowa licencji
        niewyłącznej, w wyniku której licencjodawca może, mimo udzielenia licencji,
        nadal korzystać z utworu i może udzielać licencji innym osobom, jest natomiast
        umową nieformalną i może być zawarta ustnie. W tej sytuacji za dopuszczalne
        uznać także należy stwierdzenie nabycia praw licencyjnych poprzez wystawienie
        faktury, dokumentującej umowę sprzedaży, także zawartą w formie ustnej lub
        przez fakty konkludentne (dorozumiane)” (Wyrok NSA z 20 lutego 2020 roku
        (sygn. akt II FSK 680/18).
    4. Czy wykonując Wydarzenie, o którym mowa we wniosku, świadczy Pani usługi
      wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)? Jeżeli tak, to prosimy wskazać jakie
      konkretnie usługi wskazane w art. 43 ust. 19 ww. ustawy o podatku od towarów i
      usług, Pani świadczy?
    Odp.: Nie − Wnioskodawczyni nie świadczy usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku,
    poz. 361 z późniejszymi zmianami).

## Pytanie

Czy wykonanie przez Wnioskodawczynię usługi polegającej na przygotowaniu i realizacji
    Wydarzenia, zgodnie z opisanym stanem faktycznym, podlega zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 litera b
    ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Podatniczki, wykonanie przez Wnioskodawczynię usługi polegającej na
    przygotowaniu i realizacji Wydarzenia, zgodnie z opisanym stanem faktycznym, podlega
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    33 litera b ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni w sprawie:
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega dostawa towarów i usług świadczona na terytorium kraju.
    Odpowiednio zatem − co do zasady − przez:
    a) dostawę towarów rozumieć należy przeniesienie prawa do rozporządzania takimi
      towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 VAT), natomiast

    b) świadczenie usług, rozumieć należy każde świadczenie zrealizowane na rzecz osoby
      fizycznej, osoby prawej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 VAT).
    Normy prawne zawarte w VAT oraz rozporządzeniach wydanych na podstawie
    przywołanego aktu prawnego, przewidują cały katalog zwolnień oraz wyłączeń z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Co jednak w sprawie istotne, owe
    wyłączenia i zwolnienia, należy interpretować przede wszystkim w oparciu o zasady
    wykładni literalnej, ograniczając ich zakres przedmiotowy oraz podmiotowy do zapisów
    zawartych bezpośrednio w redakcji poszczególnych przepisów. Od powyższego
    imperatywu, występują oczywiste wyjątki, które znajdują swoje odpowiednie zastosowanie
    także i w zakresie przedmiotowego wniosku.
    Jedną z preferencji zawartych w VAT pozostaje zwolnienie dedykowane indywidualnym
    twórcom i artystom, o których mowa UOP (art. 43 ust. 1 pkt 33 litera b VAT).
    Jednak przywołane zwolnienie nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
      biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 1 pkt 34 VAT;
      8) usług ochrony praw.
    Mając na uwadze literalne brzmienie przedstawionych norm prawa, podkreślić należy, iż
    warunkiem koniecznym dla zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 33 litera b VAT jest
    spełnienie przesłanki podmiotowej, odnoszącej się wprost do osoby usługodawcy, jak i
    przedmiotowej − rodzaju świadczonej usługi. Niespełnienie choćby tylko jednej z
    przywołanych przesłanek, jest równoznaczne z brakiem możliwości zastosowania tejże
    preferencji.
    Istotą zwolnienia − które wprowadza racjonalny ustawodawca − są zatem usługi
    kulturalne, świadczone przez wprost zidentyfikowaną w literze prawa grupę podmiotów.
    Do grupy tej ustawa zalicza indywidualnych twórców i artystów w rozumieniu UOP, którzy
    za swoją aktywność uzyskują honorarium, obejmujące przekazanie lub udzielenie licencji
    do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa VAT nie zawiera legalnej definicji: „usług kulturalnych”, w konsekwencji referencją
    dla przywołanych pojęć pozostaje lingwistyczne znaczenie przytoczonych terminów.
    Zatem, w myśl powyższego: „usługi kulturalne: w znaczeniu potocznym oznaczają usługi
    odnoszące się do kultury. Z kolei mianem kultury określa Pani: „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja i duchową − ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także

    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp” (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmuller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Natomiast encyklopedia Popularna
    w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku
    ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z
    pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne
    i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania,
    wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i
    wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV,
    Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). „Przez potoczne rozumienie pojęcia
    „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych
    społeczności” (porusza interpretacja indywidualna z dnia 24 września 2024 roku nr 0113-
    KDIPT1-1.4012.595.2024.1.MH).
    Zgodnie z utrwalonym sposobem dekodowania treści zawartych w normach prawnych −
    w przypadku gdy wykładnia językowa nie przynosi pożądanych rezultatów lub dla pełnej
    jasności znaczenia terminu, koniecznym pozostaje potwierdzenie przyjętego stanowiska w
    oparciu o inny rodzaj wykładni, jak choćby: wykładnię systemową oraz funkcjonalną.
    W poszukiwaniu aktów prawa, które wprost lub pośrednio odnoszą się do działalności w
    sferze kultury, można pomocniczo odwołać się do ustawy z dnia 25 października 1991 r. o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku
    poz. 87 z późniejszymi zmianami; dalej: „OPD”). Zgodnie z art 1 ust. 1 OPD, działalność
    kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Zatem, za usługi kulturalne przyjąć możemy usługi, które z założenia obejmują
    upowszechnianie i ochronę kultury, rozumianej jako naturalne i kulturalne dziedzictwo
    ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii,
    nauki i sztuki.
    Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż beneficjentami zwolnienia stali się
    indywidualni twórcy i artyści oraz wykonawcy w rozumieniu UOP, wynagradzani w formie
    honorariów, w tym za przekazane lub udzielane licencje do praw autorskich lub praw do
    artystycznego wykonania.
    Zatem, analizując drugą z determinantów zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt.
    33 litera b VAT, która referuje do przekazania lub udzielane licencje do praw autorskich
    lub praw do artystycznego wykonania, koniecznym w przedmiotowej sprawie pozostaje
    odwołanie do normy prawnej zawarta w art. 1 ust. 1 OPD. Zgodnie z przywołaną regulacją:
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór)”.
    Pewnym doprecyzowaniem tej ogólnej definicji jest art. 1 ust. 2 OPD, w myśl którego
    przedmiotem prawa autorskiego pozostają w szczególności utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).

    Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 2 OPD, istnieje domniemanie, w myśl którego: „twórcą jest
    osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub
    której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z
    rozpowszechnianiem utworu”.
    Co w sprawie istotne, każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej,
    pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia
    (art. 85 ust. 1 OPD).
    Z kolei pod pojęciem artystycznego wykonania − o którym mowa w powyższym akapicie −
    rozumieć należy w szczególności: „działania aktorów, recytatorów, dyrygentów,
    instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy
    przyczyniających się do powstania wykonania”.
    Na podstawie zaprezentowanego zakresu pojęciowego uznać należy, iż „twórcą w
    rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli
    działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 UPD. Użyte w
    tym przepisie określenie przejaw „działalności twórczej”, należy rozumieć jako
    uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym”.
    Mając na uwadze powyższe, zwłaszcza w sytuacji gdy:
    A. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, której w
      ramach swej działalności gospodarczej prowadzi działalność artystyczną;
    B. Podatniczka przygotowując i wykonując Wydarzenie, działa jako twórca lub artysta w
      rozumieniu UOP, często we współpracy z Osobami współpracującymi, które uzyskują
      wynagrodzenie w formie honorarium;
    C. Wnioskodawczyni podejmuje szereg czynności twórczych, których ostatecznym
      skutkiem pozostaje przygotowanie i wykonanie Wydarzenia;
    D. Organizacja i przeprowadzenie Wydarzenia stanowi usługę kulturalną,
    to powyższa usługa kompleksowa, związana z przygotowaniem i realizacją Wydarzenia,
    korzysta ze zwolnienia w podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit.
    b VAT.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych
    przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    • z dnia 5 listopada 2024 r., znak 0112-KDIL1-2.4012.450.2024.1.PM;
    • z dnia 31 października 2024 r., 0111-KDIB3-2.4012.555.2024.1.ASZ;
    • z dnia 24 września 2024 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.595.2024.1.MH;
    • z dnia 17 września 2024 r., znak 0112-KDIL3.4012.395.2024.2.NS;
    • z dnia 21 września 2023 r., znak 0111-KDIB3-2.4012.118.2024.2.ASZ;
    • z dnia 14 lipca 2023 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.256.2023.1.KS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
        a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie
          odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do
          rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego
          podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o
          organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów
          ściśle z tymi usługami związaną,
        b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o
          prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów,
          w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do
          artystycznego wykonania utworów.
    Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
        1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
        2) wstępu:
        a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
          wykonawstwa artystycznego i literackiego,
        b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
        c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym,
        3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
          biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą,
        4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach,
        5) działalności agencji informacyjnych,
        6) usług wydawniczych,
        7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34,
        8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.

    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zatem, kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej
    wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do
    zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do
    tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.
    Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny
    sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością
    artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1
    pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24), do której odwołuje się
    ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
          publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod
      ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
      wyłączne prawo do:
        1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
        a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie
          jest zwyczajowo przyjęte,
        b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania
          anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
        c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
          wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
        2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
          następujących polach eksploatacji:
        a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania − wytwarzania określoną techniką
          egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz
          techniką cyfrową,
        b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono
          − wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
        c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż
          określony w lit. b − nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są
          one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także
          publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób,
          aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie
          wybranym.
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w
      umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Panią usługi będące
    przedmiotem wniosku, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, określonego w art.
    43 ust. 1 pkt. 33 lit. b. ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest
    działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych. W ramach ww.
    działalności zajmuje się Pani kompleksowym przygotowaniem oraz realizacją koncertów
    muzycznych, w repertuarze których prezentowane są różne gatunki muzyczne od opery i
    operetki po muzykę estradową. Przygotowanie i realizacja Wydarzenia stanowi utwór

    artystyczny o charakterze słowno-muzycznym z elementami choreografii, który spełnia
    kryteria definicji utworu, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wydarzenia realizowane przez Panią stanowią usługi
    kulturalne. Usługa, stanowiąca przedmiot wniosku, bezpośrednio przyczynia się do
    upowszechniania dorobku kulturalnego. Powyższe przejawia się w szczególności:
    a) Prezentacji odbiorcom usługi szeregu utworów słowno-muzycznych, pieśni, piosenek,
      prozy i liryki, stylów tanecznych i muzycznych, które stanowią dorobek artystyczny
      zarówno polskich, jak i międzynarodowych autorów,
    b) Upowszechnianiu znajomości repertuaru oper, operetek, teatru − stanowiących
      dorobek kultury światowej, w tym również i ludowej (dzięki częstemu nawiązaniu do
      utworów powstałych w wybranym regionie Polski).
    c) Szerzeniu wiedzy na temat autorów i kompozytorów, ich historii, motywacji i roli, jaką
      odegrali w tworzeniu zbioru utworów uznawanego za dorobek kulturalny zarówno
      kraju, jak i Europy i Świata.
    Przy realizacji Wydarzenia, współpracuje Pani z całym zespołem artystów (muzyków,
    wokalistów, zespołów muzycznych, tanecznych, solidów), którymi Pani kieruje. Osoby
    współpracujące są zatrudnione przez Panią na podstawie umów zlecenia lub o dzieło, a
    wynagrodzenie wypłacone przez Panią opiera się o ustalone honorarium. Osoby
    współpracujące nie są Pani pracownikami. Osoby współpracujące przenoszą na Panią lub
    udzielają Pani licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów,
    wraz z prawem do dalszego sublicencjonowania tych praw na rzecz podmiotów, będących
    Pani kontraktorami − beneficjentami Wydarzenia.
    Za wykonanie Wydarzenia uzyskuje Pani honorarium, ustalone w oparciu o wcześniej
    zawarty kontrakt, który określa jedynie pewne założenia tematyczne Wydarzenia, które
    później − według Pani wizji autorskiej − rozwija Pani w scenariuszu. Honorarium to
    obejmuje również honoraria należne dla Osób współpracujących.
    Przygotowując i realizując Wydarzenie, występuje Pani jako twórca indywidualny − artysta
    − wykonawca, w rozumieniu przepisów zawartych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pani imię i nazwisko jest jednoznacznie
    uwidocznione na plakatach i różnych formach promocji Wydarzenia, jak i jest podane do
    publicznej wiadomości w trakcie wykonania Wydarzenia. Wszyscy odbiorcy Wydarzenia
    mają zatem świadomość, zarówno Pani roli jak i funkcji w przygotowaniu, realizacji i w
    końcu wykonaniu Wydarzenia. Nie świadczy Pani usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej ustalenia charakteru świadczenia realizowanego przez
    Panią, należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednak
    w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń,
    usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z
    ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych
    wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń
    pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu czynności złożonej.
    Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona
    składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na
    usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub

    wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako
    element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), nie
    regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa
    można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu
    widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach. W szczególności w wyroku w
    sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., TSUE uznał, że każde świadczenie usług
    powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli
    jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
    konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla
    celów podatku od wartości dodanej, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania.
    Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma
    miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika
    na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze
    – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są
    niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak
    świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu
    widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa
    niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem, należy uwzględniać ochronę
    podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by
    każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu,
    by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane
    odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).
    W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać
    na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z
    elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc
    wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią
    całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy
    potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie
    pomocnicze, co do zasady, dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w
    zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki
    podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, w ramach świadczonych usług zajmuje się Pani kompleksowym
    przygotowaniem oraz realizacją koncertów muzycznych. Przygotowując Wydarzenie, jest
    Pani odpowiedzialna w szczególności za:
    a) Opracowanie autorskiego scenariusza, na podstawie którego Wydarzenie zostaje
      zrealizowane. Scenariusz taki − często po konsultacji z klientem, który zleca
      organizację Wydarzenia tematycznego − jednak w oparciu o Pani wizję artystyczną −
      polega między innymi na:
      i. stworzeniu koncepcji widowiska słowno-muzycznego, które zostanie
        zaprezentowane podczas Wydarzenia,

      ii. odpowiednim doborze utworów oraz aranżacji, w ramach których poszczególne
        utwory muzyczne zostaną zaprezentowane w trakcie Wydarzenia,
      iii. autorskiego uporządkowania kolejności występu, zapewniającego wykonanie
        przejętej koncepcji Wydarzenia,
      iv. przygotowanie tekstu (zarówno formatu konferansjerskiego, jak i dialogów
        artystów występujących w trakcie Wydarzenia), w ramach którego budowana jest
        narracja Wydarzenia, mająca na celu podkreślić istotne dla koncepcji artystycznej
        formy przekazu, formaty itp.,
      v. przygotowaniu założeń związanych ze scenografią oraz choreografią Wydarzania (w
        tym również charakteryzacji, kostiumów itp.);
    b) Wystawienie Wydarzenia − odpowiedni dobór wykonawców, środków przekazu, formuł
      i formatu, który w sposób skompilowany, zrealizuje Pani artystyczną − autorską wizję,
    c) Prowadzenie Wydarzenia, którego kwintesencją pozostaje pełnienie funkcji
      konferansjera, który wprowadza widzów, uczestniczących w Wydarzeniu, w atmosferę
      odpowiadającą założeniom artystycznym Wydarzenia,
    d) Wykonaniu Wydarzenia − to jest realizacji autorskiego scenariusza przygotowanego
      przez Panią, poprzez prezentację skompilowanego pod dane Wydarzenie zespołu
      utworów oraz we współpracy z zaproszonymi do realizacji Wydarzenia artystami.
    e) Reżyserii Wydarzenia − której istotą jest połączenie założeń zawartych w scenariuszu, z
      potencjałem twórczym uczestniczących w Wydarzeniu artystów, którego emanacją
      pozostaje artystyczny przekaz emocji, jakich nośnikiem pozostaje sztuka.
    Zatem, jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, w ramach świadczonej usługi
    kulturalnej podejmuje Pani szereg czynności, które prowadzą do jednego celu, tj.
    kompleksowego przygotowania i realizacji koncertów muzycznych.
    Jak wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku, w ramach prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej zajmuje się Pani kompleksowym przygotowaniem oraz
    realizacją koncertów muzycznych, w repertuarze których prezentowane są różne gatunki
    muzyczne od opery i operetki po muzykę estradową. Przygotowanie i realizacja
    Wydarzenia stanowi utwór artystyczny o charakterze słowno-muzycznym z elementami
    choreografii, który spełnia kryteria definicji utworu, o którym mowa w art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wydarzenia realizowane przez Panią stanowią
    usługi kulturalne i bezpośrednio przyczyniają się do upowszechniania dorobku
    kulturalnego. Przygotowując i realizując Wydarzenie, występuje Pani jako twórca
    indywidualny − artysta − wykonawca w rozumieniu przepisów zawartych w ustawie o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy realizacji Wydarzenia współpracuje Pani z
    całym zespołem artystów (muzyków, wokalistów, zespołów muzycznych, tanecznych,
    solidów. Za wykonanie Wydarzenia uzyskuje Pani honorarium, ustalone w oparciu o
    wcześniej zawarty kontrakt. Nie świadczy Pani usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy.
    Tym samym, skoro świadczy Pani usługi kulturalne polegające na kompleksowym
    przygotowaniu oraz realizacji koncertów muzycznych jako indywidualny twórca − artysta −
    wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    wyniku których tworzy Pani utwór artystyczny o charakterze słowno-muzycznym z
    elementami choreografii, a usługi są wynagradzane w formie honorarium, to usługi te
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa :
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią A, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego
    dla Osób współpracujących, które chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinny
    wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.