Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.729.2025.3.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży działek wydzielonych z
niezabudowanej działki.
Słowa kluczowe: małżeństwo
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
opodatkowanie
podatnik
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1a-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki. Uzupełnił go
    Pan pismem z 6 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierza Pan z żoną sprzedać działkę o powierzchni (...) ha nr (...) w (...). Nabył ją Pan z
    żoną (...) (...) r. od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa na zasadzie wspólności
    majątkowej małżeńskiej z przeznaczeniem na uprawy polowe - działka rolna – nabyli ją
    Państwo, aby powiększyć już istniejące gospodarstwo rolne.
    Do tej pory złożyli Państwo wniosek do gminy o podział tej działki na 3 mniejsze.
    Działka (...) jest nieuzbrojona, niezabudowana. Jest ona oznaczona w ewidencji gruntów
    jako: RIVA- grunty rolne. Położona jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, w którym to planie oznaczona jest symbolem: 4MNU-
    teren zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej z usługami.
    Nie udzielali, ani nie planują Państwo udzielać pełnomocnictwa, ani innego umocowania
    innemu podmiotowi, aby działał w Państwa imieniu w związku z tym gruntem.
    Od momentu zakupu tej działki, tj. przez 23 lata, aż do tej pory była ona uprawiana jako
    rola.
    Płacą Państwo podatek rolny do gminy. Wyprodukowane płody rolne były wykorzystywane
    w produkcji zwierzęcej w Państwa gospodarstwie jako pasza. Nigdy nie byli Państwo
    rolnikiem ryczałtowym.
    Dla działki (...) na dzień sprzedaży nie zostanie wydana żadna decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu. Ani Pan ani Pana żona nigdy nie prowadzili
    działalności w zakresie usług developerskich ani o zbliżonym charakterze.
    Do tej pory sprzedali Państwo (...) 2007 r. działkę rolną z Państwa wspólnego majątku
    (mają Państwo wspólność majątkową) o łącznej powierzchni (...) ha. Za uzyskane środki
    został zakupiony dom szeregowy i ziemia rolna.
    Pan prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna od września (...) i jest Pan
    czynnym podatnikiem i płatnikiem VAT (firma transportowa). Pana żona prowadzi
    gospodarstwo rolne od roku (...) i również jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku
    VAT.
    Nie planują Państwo sprzedaży innych gruntów.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż wszystkich trzech działek, na które – równe części
      ma być podzielony cały grunt działki nr (...).
    2. Na dzień sprzedaży działka nr (...) będzie już podzielona na 3 równe działki.
    3. W momencie nabycia niezabudowanej działki nr (...) w sierpniu (...) r. był Pan czynnym,
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    4. W momencie nabycia niezabudowanej działki nr (...) Pana żona nie była czynnym,
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    5. Działka nr (...) została zakupiona w sierpniu (...) r. od Agencji Własności Rolnej Skarbu
      Państwa i czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    6. W związku z nabyciem działki nr (...) nie przysługiwało Panu, ani Pana żonie, prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    7. Na pytanie:
        „Wskazał Pan, że:
          Złożyliśmy wniosek o podział tego gruntu na 3 działki.
        Zatem proszę o informację:

    a) jaka dokładnie część działki będzie przedmiotem sprzedaży;
    b) czy nastąpił już podział działki nr (...)? Jeśli tak, to proszę wskazać, kto, Pan, żona czy
      Państwo oboje, wystąpił o podział ww. działki i kiedy;
    c) jeśli działka nr (...) została już podzielona, proszę o podanie nr geodezyjnych działek,
      które będą przedmiotem sprzedaży”,
        odpowiedział Pan:
    a) Działka (...) będzie podzielona na trzy równe działki, które będą sprzedane.
    b) W urzędzie gminy został pozytywnie zaopiniowany wstępny podział na trzy działki ,
      teraz czekamy na decyzję podziałową z geodezji, a następnie na ostateczną decyzję
      podziałową z urzędu gminy. Razem z żoną wystąpiliśmy o podział działki (...) na trzy
      równe działki w sierpniu tego roku.
    c) Działka (...) jeszcze nie została podzielona – nie mamy jeszcze nr geodezyjnych działek.
    8. Oprócz wniosku podziałowego, nie poczynili Państwo żadnych działań mających na
      celu zwiększenie atrakcyjności tego gruntu. Działka (...) jest gruntem rolnym, od
      którego przez wszystkie lata płacili Państwo podatek rolny. Działka ma być podzielona
      na trzy działki, które dalej będą rolne.
    9. Od momentu zakupu tej działki w (...) roku – przez 23 lata uprawiali Państwo zboża,
      które wykorzystywali jako paszę do hodowli bydła – mają Państwo krowy mleczne.
    10. Grunt obejmujący działkę (...) nigdy nie był wykorzystywany w Pana działalności
      gospodarczej. Od marca (...) Pana żona rozlicza z gospodarstwa podatek VAT, Pan jest
      zaangażowany w pracę w gospodarstwie – mają Państwo wspólność małżeńską.
    11. Działka (...) nigdy nie była udostępniana osobom trzecim.
    12. Pana żona od marca (...) r. rozlicza podatek VAT z gospodarstwa.
    13. Na pytanie:
        „Czy udziały należące do Pana w gruncie obejmującym działkę nr (...), były/są
        wykorzystywane przez Pana żonę w prowadzonej działalności rolniczej?”
        Odpowiedział Pan:
        „Tak – jest to – współwłasność małżeńska a nie ułamkowa”.
    14. Cały czas była na tej działce produkcja rolna.
    15. Jest Pan osobą fizyczną, która jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – ma
      Pan transport międzynarodowy.
    16. Grunt działki (...) nigdy nie był wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej. Od
      momentu zakupu działki w roku (...), była ona wykorzystywana w gospodarstwie
      rolnym.
    17. Grunt działki (...) był wykorzystywany w gospodarstwie rolnym, którego VAT rozlicza
      Pana żona.
    18. Mają Państwo współwłasność majątkową a nie ułamkową.
    Ponadto, wskazał Pan, że będą sprzedane wszystkie – trzy działki – jest jeden kupujący,
    który kupi od razu wszystkie trzy działki.
    Nie ma jeszcze numerów działek, ponieważ jeszcze nie otrzymałem dokumentów
    podziałowych z geodezji.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w związku z tym ma Pan zapłacić od tej transakcji podatek VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    Pana zdaniem, w związku z tym, że grunt był nabyty od Agencji Własności Rolnej Skarbu
    Państwa i czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT, to przy sprzedaży również,
    Pana zdaniem, nie powinien być naliczony podatek VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwana dalej K.R.O.
    Stosownie do art. 31 § 1 K.R.O.:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 K.R.O.:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 K.R.O.:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub

      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 K.R.O.:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który

    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Konsekwentnie nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl

    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt
    15 ustawy, zgodnie z którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej - rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin "in vitro'', fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Wobec przywołanej wyżej definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2
    ustawy należy uznać, że prowadzenie działalności rolniczej (art. 2 pkt 15 ustawy) stanowi
    prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    posiada status podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą
    (działalność rolniczą).
    Tak więc rolnik, który dokona rejestracji i uzyska status podatnika podatku VAT czynnego –
    w świetle przepisów ustawy – prowadzi działalność gospodarczą (działalność rolniczą)
    opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Na mocy art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
      W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie
      rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą

      wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury
      przy sprzedaży produktów rolnych.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego", a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest
    uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1
    ustawy. Przy tym, przepisy ustawy w art. 96 ust. 2 wprowadzają jednocześnie zasadę, że
    do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba
    spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.
    Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w roli zbywcy przy sprzedaży produktów
    rolnych i w związku ze świadczeniem usług rolniczych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ani przytoczone powyżej przepisy, ani inne regulacje
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług nie wskazują jednoznacznie, która z
    osób prowadzących gospodarstwo rolne powinna złożyć odpowiednie zgłoszenie
    rejestracyjne w celu rozliczania podatku VAT związanego z prowadzonym gospodarstwem
    rolnym.
    Powołane przepisy podatkowe wskazują jedynie, że tylko jeden ze współmałżonków może
    być podatnikiem z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego i to on będzie miał prawo do
    rozliczania VAT należnego z tytułu sprzedaży i uprawniony będzie do odliczania podatku
    naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - prowadzi Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna od września (...) r.,
    - jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – transport międzynarodowy,
    - działka (...) została zakupiona w sierpniu (...) r. i czynność ta nie była opodatkowana
      podatkiem VAT,
    - grunt działki (...) nigdy nie był wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej. Od
      momentu zakupu działki w (...) roku, była ona wykorzystywana w gospodarstwie
      rolnym,
    - grunt działki (...) był wykorzystywany w gospodarstwie rolnym, którego VAT rozlicza
      Pana żona,
    - mają Państwo współwłasność majątkową,
    - działka (...) nigdy nie była udostępniana osobom trzecim.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Pana 3 działek będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem

    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży 3 działek
    wydzielonych z działki nr (...), będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami, nic
    nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie
    usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy
    czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z
    wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.
    Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem
    wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek
    dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek
    skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji
    drugiego małżonka.
    Jak już wyżej wskazano, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków
    jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie
    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem
    podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej
    opodatkowaniu.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza
    możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między
    małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą
    kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem
    nie każda czynność która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki
    wywoływała na gruncie prawa podatkowego.
    Dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można
    przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o
    uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej
    przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z
    okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla
    ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi od działalność gospodarczą.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że działka nr (...) stanowi majątek wspólny małżonków,
    to jednak nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie przez Pana żonę na cele
    prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (jak
    wynika z wniosku działka jest wykorzystywana na prowadzenie działalności rolniczej przez
    Pana małżonkę). Pana żona prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki
    majątku wspólnego miała nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży 3 działek wydzielonych z działki nr (...),

    będącej we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pana żona będzie stroną
    dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występowała
    w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro bowiem
    nieruchomość Pana żona wykorzystywała do prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to Pana żona w sensie
    ekonomicznym jest właścicielem tej nieruchomości i to ona dokona w efekcie dostawy
    nieruchomości – przeniesienia prawa do rozporządzania działkami jak właściciel.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że Pana żona jako prowadząca działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, dokonując
    sprzedaży 3 działek wydzielonych z działki nr (...), wypełni przesłanki określone w art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem w związku z faktem, że działka nr (...) jest wykorzystywana wyłącznie przez Pana
    żonę w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej – tylko ona będzie
    zobowiązana do rozliczania VAT należnego z tytułu sprzedaży 3 działek wydzielonych z
    działki nr (...).
    Tak więc z tytułu sprzedaży 3 działek wydzielonych z niezabudowanej działki nr (...),
    będącej we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pana żona (w związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej – w której wykorzystuje przedmiotową działkę nr
    (...)) będzie podatnikiem podatku od towarów i usług i tylko ona – z uwagi na prowadzenie
    działalności gospodarczej – będzie zobowiązana do rozliczania ewentualnego VAT
    należnego. W związku z powyższym, podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu
    sprzedaży ww. działek będzie wyłącznie Pana żona.
    Podsumowując, nie będzie Pan podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z tytułu
    sprzedaży ww. działek, a sprzedaż ta nie będzie stanowiła u Pana odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pan zobowiązany do dokonania
    zapłaty podatku od ww. transakcji.
    Wobec powyższego bezzasadne stało się wskazanie, czy przy sprzedaży przez Pana 3
    działek wydzielonych z działki nr (...) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
    Tym samym ze względu na odmienną argumentację Pana stanowisko oceniłem
    całościowo jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.

    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we
    wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając
    na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został
    złożony przez Pana, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaściciela działki nr (...), tj. Pana współmałżonki, która chcąc uzyskać interpretację
    indywidualną, powinna wystąpić z osobnym wnioskiem o jej wydanie.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia (...) r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.