Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4011.87.2020.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-01
Teza: -Istota interpretacji: Czy w tak opisanym stanie faktycznym Podatnik jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca Ustawy o PIT do dochodu uzyskanego z tytułu Usług IT dotyczących Utworów?
Słowa kluczowe: dochód; IP Box; komputery-program komputerowy; opodatkowanie; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 kwietnia 2020 r. (data wpływu do tut. Organu 24 kwietnia 2020 r.) uzupełnionym 15 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 5 czerwca 2020 r. znak: 0111-KDIB1-2.4011.87.2020.1.DP wezwano do jego uzupełnienia. Wnioskodawca dokonał uzupełnienia 15 czerwca 2020 r. (data wpływu do Organu).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawca (dalej również: „Podatnik”) prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, w której świadczy usługi związane z oprogramowaniem komputerowym. Podatnik ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm., „Ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stosując liniową stawkę podatku PIT (19%).

W ramach prowadzonej działalności Podatnik zawiera typowo umowy o świadczenie usług (łącznie „Umowy”, bądź pojedynczo „Umowa”) ze zleceniodawcami (łącznie „Zleceniodawcy” bądź pojedynczo „Zleceniodawca”), na podstawie których dany Zleceniodawca zleca Podatnikowi świadczenie usług z zakresu IT (usług informatycznych, dalej: „Usługi”). Zakres Usług jest zazwyczaj następujący:

1.  tworzenie analiz/projektów do systemów informatycznych;
2.  projektowanie i wykonywanie komponentów oprogramowania do aplikacji biznesowych,
3.  tworzenie dokumentacji technicznej do utworzonych komponentów,
4.  tworzenie dokumentacji technicznej do systemów informatycznych,
5.  instalacja i konfiguracja oprogramowania na wskazanych środowiskach developerskich, testowych, produkcyjnych.

Zleceniodawcy są z różnych branż. Może to być zarówno sektor ubezpieczeniowy, jak i pocztowy, czy też związany z produkcją towarów szybko rotujących, jak również każda inna branża, z uwagi na fakt, iż Podatnik jest otwarty na współpracę z każdym zleceniodawcą.

Podatnik pracuje w zespole informatyków, przy czym nie wykonuje czynności czysto organizacyjnych czy związanych z nadzorowaniem pracy innych członków zespołu. W ramach świadczonych Usług, Podatnik zarówno samodzielnie tworzy nowy kod źródłowy, jak i modyfikuje istniejący już kod, tj. rozwija (ulepsza) kod stworzony przez pozostałych współpracowników Zleceniodawcy (zapisywany w zdalnym repozytorium należącym do Zleceniodawcy), lub bazuje na kodzie napisanym przez osoby trzecie, (ale zawsze kod ten jest udostępniany na zasadzie wolno źródłowej - tzw. opensource).

Podatnik świadczy Usługi w ramach danego projektu („Projekt”). W ramach danego Projektu Podatnik zwyczajowo uczestniczy w procesie:

1.  tworzenia nowych funkcjonalności (nowego modułu – „Moduł” lub „Moduły”) dla istniejącego oprogramowania, używanego przez Zleceniodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tworzenia dokumentacji projektowej, analizy i poprawy błędów mających na celu zapewnienie kompatybilności poszczególnych nowych modułów aplikacji przetwarzającej dane dla danego Zleceniodawcy, jak i;
2.  tworzenia danego oprogramowania na zamówienie Zleceniodawcy od samego początku, w tym przede wszystkim zaprojektowanie architektury systemu.

Na dalszym etapie Podatnik może uczestniczyć również we wdrożeniu oprogramowania u Zleceniodawcy, jak również rozwijaniu jego funkcjonalności, w ramach typowych czynności opisanych już w punkcie A powyżej. Każdorazowo Projekt rozpoczyna się od ustalenia jego celów, odpowiadającym potrzebom zgłoszonym przez danego Zleceniodawcę. Podatnik przygotowuje nową architekturę systemu, nowe oprogramowanie lub wprowadza ulepszenia i modyfikacje w już istniejącym oprogramowaniu, w celu dopasowania go do aktualnych potrzeb oraz według określonych przez Zleceniodawcę wytycznych dotyczących pożądanego efektu w szczególności w zakresie funkcjonalności, jakie powinien mieć dany program. Dobór algorytmów, ciągów komend i instrukcji zawsze jest zależny od indywidualnej inwencji Podatnika. Każdy Projekt prowadzony jest w sposób metodyczny i uporządkowany przy użyciu programu do zarządzania projektami. Program ten pozwala m.in. na przegląd określonych celów, zaplanowanych zadań i stopnia ich realizacji przy poszczególnych Projektach. Oprogramowanie tworzone przez Podatnika projektowane jest stosownie do indywidualnych i specyficznych potrzeb poszczególnych Zamawiających zatem każdy z Projektów odróżnia się od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje nowy, niepowtarzalny kod źródłowy bądź niepowtarzalna architektura systemu. Podobnie różnią się od siebie powstałe w ramach poszczególnych Projektów unikatowe rozwiązania informatyczne. Oprogramowanie Podatnika, w zależności od Projektu, może być przeznaczone do użytku na komputerze, smartfonie, tablecie lub podobnym urządzeniu.

Projekty pozwalają Zleceniodawcom m.in. na:

*   elektroniczny obieg dokumentów,
*   opisywanie umów,
*   usprawnienie i unowocześnienie procesów sprzedażowych.

W ramach świadczonych Usług Podatnik w szczególności podejmuje działania polegające na:

*   tworzeniu nowych lub bardziej wydajnych algorytmów na podstawie nowej techniki - tworzeniu nowych algorytmów/instrukcji,
*   rozwiązywaniu konfliktów w ramach sprzętu lub oprogramowania na podstawie procesu reorganizacji systemu, lub sieci,
*   tworzeniu nowych systemów operacyjnych lub języków - z naciskiem na systemy operacyjne,
*   dostosowaniu produktu do konkretnego zastosowania, chyba że w trakcie tego procesu wytworzona zostanie wiedza, która znacząco ulepszy program podstawowy.

W trakcie dostosowania produktu do konkretnego zastosowania przeważnie wytwarzana jest wiedza, która usprawnia/ulepsza program podstawowy.

Podatnik w ramach świadczenia Usług, wykorzystuje powszechnie dostępną wiedzę z dziedzin takich nauk jak: informatyka, elektronika (nauki stosowane), matematyka czy statystyka (nauki podstawowe). Odbywa się to przez przeprowadzenie szeregu badań, testów i doświadczeń zarówno przed, w trakcie, jak i po implementacji danego Projektu. W celu świadczenia Usług Podatnik systematycznie poszerza oraz łączy wiedzę z różnych dziedzin nauki, w tym w szczególności na temat algorytmów, bezpieczeństwa czy języków programowania. W związku z rosnącymi potrzebami Zleceniodawców i wymogami na nowe Moduły istniejącego oprogramowania, czy też stworzenia zupełnie nowego oprogramowania, charakter świadczonych przez Podatnika Usług jest wysoce twórczy i innowacyjny. Wynika to z tego, że do świadczenia Usług i wytworzenia nowych Modułów, czy też nowego oprogramowania, nie ma możliwości wykorzystania rozwiązań już istniejących.

Usługi świadczone przez Podatnika, prowadzą do wytworzenia autorskiego oprogramowania komputerowego („Utworów”), podlegających ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. 2019, poz. 1231), w stosunku, do których Podatnik na podstawie Umów ze Zleceniodawcami przenosi całość autorskich praw majątkowych na Zleceniodawców. W związku z przeniesieniem całości majątkowych praw autorskich do Utworów na Zleceniodawców, Podatnik nie jest właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem posiadającym prawo do użytkowania danego Utworu na podstawie licencji wyłącznej. Podatnik jest niezależny w sposobie i czasie wykonania Usług, w szczególności nie podlega żadnemu kierownictwu ze strony Zleceniodawcy. Na podstawie zawieranych Umów Podatnik jest odpowiedzialny wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, jak również ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Do wykonania Usług Podatnik nie nabywa żadnych wyników prac badawczo-rozwojowych, ani praw autorskich od innych podmiotów. Podatnik wykonuje Usługi osobiście, bez podzlecenia ich żadnemu podmiotowi trzeciemu. Zatem wartość wskaźnika (o którym mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT) w odniesieniu do każdego z Projektów wynosi „1”.

Podatnik, oprócz ewidencji prowadzonej w formie księgi przychodów i rozchodów, prowadzi ewidencję, w której zawarte są informacje wymagane zgodnie z wymogiem art. 30cb pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odrębna ewidencja („Ewidencja IP”) prowadzona przez Podatnika jest tworzona w oparciu o (i) sporządzane na podstawie Umów tzw. raporty czasu wykonanych Usług („Raporty”), w których Podatnik dokładnie potwierdza ilość godzin świadczonych Usług poświęconych na dany Projekt, na podstawie Umowy oraz (ii) własną ewidencję czasu świadczonych Usług, z których dokładnie wiadomo, ile czasu Podatnik poświęca na prace mające na celu wytworzenie Utworów w ramach danego Projektu. W Ewidencji IP Podatnik precyzyjnie wyodrębnia każdy Utwór (kwalifikowane prawa własności intelektualnej), który pokrywa się z danym Projektem wraz z przychodami, kosztami uzyskania przychodu oraz dochodem (stratą) przypadającą na każdy Utwór w sposób, który jednoznacznie określi wysokość kwalifikowanego dochodu. Na podstawie Umowy, Podatnik jest wynagradzany według stawki godzinowej. Przyporządkowując ilość godzin poświęconych na Usługi w danym Projekcie dotyczące danego Utworu, Podatnik w Ewidencji IP jest w stanie precyzyjnie wykazać, jakie wynagrodzenie (przychód) przypada w zamian za wytworzenie danego Utworu. W ramach Ewidencji IP Podatnik w celu osiągnięcia dochodów z kwalifikowanego prawa własności ponosi i będzie ponosić koszty, które w przeważającej większości dotyczą:

*   zakup sprzętu elektronicznego potrzebnego do wytworzenia oraz testowania wytwarzanego rozwiązania (np. komputery, telefony, tablety, kontrolery potrzebne do przygotowania oprogramowania na konkretną platformę sprzętową),
*   zakupu publikacji branżowych (książki, czasopisma, abonamenty za dostęp do specjalistycznych platform dla programistów),
*   koszty szkoleń, kursów specjalistycznych,
*   koszty związane z dojazdem do klienta Zleceniodawcy, u którego jest wytwarzane, testowane oraz wdrażane wytworzone oprogramowanie.

Oprogramowanie komputerowe, które wytwarza Podatnik w ramach świadczenia Usług jest wytwarzane w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W piśmie z 10 czerwca 2020 r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Wnioskodawca uzupełnił przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i wyjaśnił, iż Podatnik jest zainteresowany opodatkowaniem dochodu z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów będących programami komputerowymi. Istotne jest, że dokumentacja do wytworzonego programu komputerowego, w tym architektura systemu stanowi integralną część programu komputerowego, do którego prawa autorskie posiada Podatnik.

Moduł, nad którego opracowaniem pracuje Podatnik, stanowi samodzielne oprogramowanie, do którego przysługuje Podatnikowi autorskie prawo do programu komputerowego, jednakże dla jego funkcjonalności jest niezbędne, aby został zaimplementowany jako cześć do innego oprogramowania i był z nią kompatybilny. Jedynie w korelacji z pozostałym oprogramowaniem Moduł spełnia funkcje i cel, dla którego został stworzony.

Podatnik wyjaśnia, że ewidencja, w której zawarte są informacje wymagane zgodnie z wymogiem art. 30cb pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prowadzona na bieżąco, tj. od momentu rozpoczęcia pracy nad danym prawem objętym preferencyjnym rozliczeniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w tak opisanym stanie faktycznym Podatnik jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca Ustawy o PIT do dochodu uzyskanego z tytułu Usług IT dotyczących Utworów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do dochodu uzyskanego z tytułu Usług prowadzących do powstania Utworów jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kolejno, w myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej znajduje się w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe są definiowane w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, poprzez odwołanie do art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych ostatnich regulacji: badania naukowe są działalnością obejmującą:

*   badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
*   badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe w rozumieniu regulacji Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są natomiast działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę wskazane definicje i opis stanu faktycznego, zdaniem Podatnika, w ramach świadczenia Usług prowadzących do powstania Utworów Podatnik prowadzi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, a konkretnie - prace rozwojowe. Mając na względzie powyższe definicje wyróżnia się 3 kryteria działalności badawczo- rozwojowej: (1) twórczość; (2) zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; (3) systematyczność. Kryteria te muszą być spełnione kumulatywnie, aby uznać daną działalność za działalność badawczo-rozwojową.

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX („Objaśnienia”), na potrzeby działalności B+R wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności B+R może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Zdaniem Podatnika, Usługi, które prowadzą do powstania Utworów mają twórczy charakter. W ramach świadczonych Usług, Podatnik zarówno samodzielnie tworzy nowy kod źródłowy, jak i modyfikuje istniejący już kod, tj. rozwija (ulepsza) kod stworzony przez pozostałych współpracowników Zleceniodawcy (zapisywany w zdalnym repozytorium należącym do Zleceniodawcy), lub bazuje na kodzie napisanym przez osoby trzecie, (ale zawsze kod ten jest udostępniany na zasadzie wolno źródłowej - tzw. opensource). Podatnik świadczy Usługi w ramach danego Projektu, gdzie zwyczajowo uczestniczy w procesie:

1.  tworzenia nowych funkcjonalności nowego Modułu bądź Modułów dla istniejącego oprogramowania, używanego przez Zleceniodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tworzenia dokumentacji projektowej, analizy i poprawy błędów mających na celu zapewnienie kompatybilności poszczególnych nowych modułów aplikacji przetwarzającej dane dla danego Zleceniodawcy, jak i;
2.  tworzenia danego oprogramowania na zamówienie Zleceniodawcy od samego początku, w tym przede wszystkim zaprojektowanie architektury systemu.

Na dalszym etapie Podatnik może uczestniczyć również we wdrożeniu oprogramowania u Zleceniodawcy, jak również rozwijaniu jego funkcjonalności, w ramach typowych czynności opisanych już w punkcie A powyżej. Każdorazowo Projekt rozpoczyna się od ustalenia jego celów, odpowiadającym potrzebom zgłoszonym przez danego Zleceniodawcę. Podatnik przygotowuje nową architekturę systemu, nowe oprogramowanie lub wprowadza ulepszenia i modyfikacje w już istniejącym oprogramowaniu, w celu dopasowania go do aktualnych potrzeb oraz według określonych przez Zleceniodawcę wytycznych dotyczących pożądanego efektu w szczególności w zakresie funkcjonalności, jakie powinien mieć dany program. Dobór algorytmów, ciągów komend i instrukcji zawsze jest zależny od indywidualnej inwencji Podatnika. Każdy Projekt prowadzony jest w sposób metodyczny i uporządkowany przy użyciu programu do zarządzania projektami. Program ten pozwala m.in. na przegląd określonych celów, zaplanowanych zadań i stopnia ich realizacji przy poszczególnych Projektach.

A więc każdy z Projektów różni się od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje nowy, niepowtarzalny kod źródłowy bądź niepowtarzalna architektura systemu. Podobnie różnią się od siebie powstałe w ramach poszczególnych Projektów unikatowe rozwiązania informatyczne. Projekty pozwalają Zleceniodawcom m.in. na:

*   elektroniczny obieg dokumentów,
*   opisywanie umów,
*   usprawnienie i unowocześnienie procesów sprzedażowych.

W ramach świadczonych Usług Podatnik w szczególności podejmuje działania polegające na:

*   tworzeniu nowych lub bardziej wydajnych algorytmów na podstawie nowej techniki - tworzeniu nowych algorytmów/instrukcji,
*   rozwiązywaniu konfliktów w ramach sprzętu lub oprogramowania na podstawie procesu reorganizacji systemu, lub sieci,
*   tworzeniu nowych systemów operacyjnych lub języków - z naciskiem na systemy operacyjne,
*   dostosowaniu produktu do konkretnego zastosowania, chyba że w trakcie tego procesu wytworzona zostanie wiedza, która znacząco ulepszy program podstawowy.

W trakcie dostosowania produktu do konkretnego zastosowania przeważnie wytwarzana jest wiedza, która usprawnia/ulepsza program podstawowy. Powyższe działania cechują się kreatywnością i innowacyjnością. Zatem Usługi Podatnika mają twórczy charakter. Kolejną przesłanką jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z Objaśnieniami „Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”. Podatnik w ramach świadczenia Usług zwiększając zasoby wiedzy i wykorzystując powszechnie dostępną wiedzę z dziedzin takich nauk jak: informatyka, elektronika (nauki stosowane), matematyka czy statystyka (nauki podstawowe) tworzy nowe lub ulepszone rozwiązania. Odbywa się to przez przeprowadzenie szeregu badań, testów i doświadczeń zarówno przed, w trakcie, jak i po implementacji danego Projektu. W celu świadczenia Usług Podatnik systematycznie poszerza oraz łączy wiedzę z różnych dziedzin nauki, w tym w szczególności na temat algorytmów, bezpieczeństwa czy języków programowania. W związku z rosnącymi potrzebami Zleceniodawców i wymogami na nowe Moduły istniejącego oprogramowania, czy też stworzenia zupełnie nowego oprogramowania, czy nowej architektury systemu, charakter świadczonych przez Podatnika Usług jest wysoce twórczy i innowacyjny. Wynika to z tego, że do świadczenia Usług nie ma możliwości wykorzystania rozwiązań już istniejących. Tym samym prace Podatnika w ramach świadczonych Usług, istotnie przyczyniają się do powiększania zasobów wiedzy poprzez opracowywanie wyników badań po wdrożeniu nowatorskiego rozwiązania jako architektury systemu, czy Modułu/nowych funkcjonalności Modułu. Istniejące zasoby wiedzy, po które Podatnik musi w ramach swojej działalności sięgać i zaadaptować, są wykorzystywane do tworzenia nowych zastosowań.

Ponadto, należy uwzględnić, że Usługi świadczone przez Podatnika, prowadzą do wytworzenia autorskiego oprogramowania komputerowego (Utworów), podlegających ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. 2019, poz. 1231), w stosunku, do których Podatnik na podstawie Umów ze Zleceniodawcami przenosi całość autorskich praw majątkowych na Zleceniodawców. W związku z przeniesieniem całości majątkowych praw autorskich do Utworów na Zleceniodawców, Podatnik nie jest właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem posiadającym prawo do użytkowania danego Utworu na podstawie licencji wyłącznej. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (w ramach świadczenia Usług) stanowi więc oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego (Utwór). Podatnik na podstawie Umowy ze Zleceniodawcą przenosi na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do Utworów. Po trzecie, prace wykonywane przez Podatnika w ramach świadczenia Usług są podejmowane w sposób systematyczny. Zgodnie z Objaśnieniami „spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.” Zdaniem Podatnika, świadczone przez niego Usługi spełniają przesłanki uznania ich za działalność o charakterze systematycznym. Każdorazowo Projekt rozpoczyna się od ustalenia jego celów, odpowiadającym potrzebom zgłoszonym przez danego Zleceniodawcę. Podatnik przygotowuje nową architekturę systemu, nowe oprogramowanie lub wprowadza ulepszenia i modyfikacje w już istniejącym oprogramowaniu, w celu dopasowania go do aktualnych potrzeb oraz według określonych przez Zleceniodawcę wytycznych dotyczących pożądanego efektu w szczególności w zakresie funkcjonalności, jakie powinien mieć dany program. Dobór algorytmów, ciągów komend i instrukcji zawsze jest zależny od indywidualnej inwencji Podatnika. Każdy Projekt prowadzony jest w sposób metodyczny i uporządkowany przy użyciu programu do zarządzania projektami. Program ten pozwala m.in na przegląd określonych celów, zaplanowanych zadań i stopnia ich realizacji przy poszczególnych Projektach. W ramach Projektu wykonywane są następujące po sobie kolejne zadania programistyczne. Usługi w ramach Projektu nie mają zatem charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. W rezultacie spełniają one przesłankę podejmowania w sposób systematyczny.

Usługi mają charakter twórczy i obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, i nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W rezultacie, Usługi świadczone przez Podatnika spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ spełnione są wszystkie przesłanki zawarte w art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT.

Podatnik prowadzi Ewidencję IP, zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 30cb pkt 2 Ustawy o PIT w oparciu o (i) sporządzane na podstawie Umów tzw. raporty czasu wykonanych Usług IT („Raporty”), w których Podatnik dokładnie potwierdza ilość godzin świadczonych Usług poświęconych na dany Projekt, na podstawie Umowy oraz (ii) własną ewidencję czasu świadczonych Usług, z których dokładnie wiadomo, ile czasu jest Podatnik poświęca na prace mające na celu wytworzenie Utworów w ramach danego Projektu. W Ewidencji IP Podatnik precyzyjnie wyodrębnia każdy Utwór (kwalifikowane prawa własności intelektualnej), który pokrywa się z danym Projektem wraz z przychodami, kosztami uzyskania przychodu oraz dochodem (stratą) przypadającą na każdy Utwór w sposób, który jednoznacznie określi wysokość kwalifikowanego dochodu. Na podstawie Umowy, Podatnik jest wynagradzany według stawki godzinowej. Przyporządkowując ilość godzin poświęconych na Usługi w danym Projekcie dotyczące danego Utworu, Podatnik w Ewidencji IP jest w stanie precyzyjnie wykazać, jakie wynagrodzenie (przychód) przypada w zamian za wytworzenie danego Utworu. W ramach Ewidencji IP Podatnik w celu osiągnięcia dochodów z kwalifikowanego prawa własności ponosi i będzie ponosić koszty, które w przeważającej większości dotyczą:

*   zakup sprzętu elektronicznego potrzebnego do wytworzenia oraz testowania wytwarzanego rozwiązania (np. komputery, telefony, tablety, kontrolery potrzebne do przygotowania oprogramowania na konkretną platformę sprzętową),
*   zakupu publikacji branżowych (książki, czasopisma, abonamenty za dostęp do specjalistycznych platform dla programistów),
*   koszty szkoleń, kursów specjalistycznych;
*   koszty związane z dojazdem do klienta Zleceniodawcy, u którego jest wytwarzane, testowane oraz wdrażane wytworzone oprogramowanie.

W konsekwencji Podatnik uważa że dochody uzyskane z Usług świadczonych na podstawie Umowy są kwalifikowanymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W rezultacie, prawidłowe jest zastosowanie do opodatkowania tych dochodów stawki 5% podatku dochodowego określonej w art. 30ca Ustawy o PIT.

Stanowisko wskazane przez Podatnika znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 marca 2020 r. (nr. 0115-KDIT1.4011.135.2019.2.MR), w której wskazano: „Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży świadczonej usługi, tj. tworzonego, rozwijanego i ulepszanego autorskiego programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został wytworzony, rozwinięty i ulepszony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5% w zeznaniu rocznym składanym za 2019 r.”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, Innovation Box).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo – rozwojowej.

Stosownie do art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Jak stanowi art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, spełnia zatem jeden z podstawowych warunków o jakich mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Stosownie do art. 30ca ust. 14 ustawy o PIT, przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo – rozwojowych, których efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej licencji.

Powyższy przepis stanowi, że jednym z warunków do skorzystania z preferencji IP BOX

jest posiadanie licencji do skorzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa (tzw. licencja wyłączna).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).

Według art. 30cb ust. 3 ustawy o PIT, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.V

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia, idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

1.  Wnioskodawca tworzy i ulepsza (modyfikuje) program komputerowy (moduł) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej.
2.  Wytwarzanie programu komputerowego (modułu) przez Wnioskodawcę następuje w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
3.  Moduł, stanowi samodzielne oprogramowanie, do którego przysługuje Wnioskodawcy autorskie prawo do programu komputerowego.
4.  W efekcie tworzenia programu komputerowego powstaje nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
5.  Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego, ulepszanego programu komputerowego i w zamian otrzymuje wynagrodzenie za sprzedaż tych praw.
6.  Wnioskodawca posiada szczegółową ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci tworzonego i ulepszanego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stąd dochód ten kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Reasumując - w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie mógł użyć 5% stawki podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów będących programami komputerowymi.V

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.