Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-948a/12/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-03
Teza: Czy i kto powinien rozliczyć podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia?
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; opieka; osoba-osoby niepełnoletnie; własność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. (data wpływu 3 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości przekazanej w darowiźnie nieletniemu synowi – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości przekazanej w darowiźnie nieletniemu synowi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi i przemysłowymi. Jest czynnym podatnikiem VAT, dochody z działalności rozlicza na podstawie księgi przychodów i rozchodów. W latach 1991 - 1995 budował Pan pawilon, nie korzystał z odliczenia podatku VAT, nie wprowadził pawilonu do ewidencji środków trwałych. W latach 1996 - 2008 piwnicę i parter pawilonu (później tylko parter) wynajmował Pan w ramach działalności gospodarczej, a I piętro wykorzystywał na własne cele mieszkaniowe. Od 2009 r. nie wynajmuje Pan pawilonu i nie wykorzystuje w działalności gospodarczej. W sierpniu 2010 r. aktem darowizny przekazał Pan cały pawilon dla nieletniego syna z konkubinatu i od września 2011 r. jako opiekun prawny nieletniego syna wynajmuje cały pawilon, nalicza podatek VAT od wynajmu i rozlicza podatek dochodowy poza działalnością gospodarczą. W 2012 r. jako opiekun prawny zamierza Pan sprzedać cały pawilon i spłacić hipotekę ciążącą na mieszkaniu zakupionym przez siebie i matkę nieletniego syna i darować jemu mieszkanie oraz z pozostałej kwoty zamierza kupić dla niego jeszcze jedno mieszkanie.

W związku z powyższym zwrócił się Pan do tut. organu z następującymi pytaniami.

1.  Czy i kto powinien rozliczyć podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia?
2.  Czy spłata hipoteki ciążącej na mieszkaniu rodziców nieletniego syna stanowi przesłankę do zastosowania zwolnienia z podatku od zbycia?
3.  Czy zakup z pozostałej ze sprzedaży pawilonu kwoty drugiego mieszkania dla syna będzie wydatkiem na cele mieszkaniowe, uprawniającym do zastosowania zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku od zbycia nieruchomości, jeżeli w roli kupującego występuje opiekun prawny?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Zdaniem Wnioskodawcy, - w zakresie pyt. 1 - jako opiekun prawny powinien rozliczyć podatek od dochodu ze zbycia nieruchomości, przyjmując jako datę nabycia datę darowizny dla syna.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Podmiotem podatku w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), są osoby fizyczne, które osiągają dochody z różnych źródeł przychodów objętych tym podatkiem.

Pojęcia osoby fizycznej nie definiują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa w związku z powyższym należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93), które łączą osobowość fizyczną ze zdolnością prawną, a tą nabywa każdy człowiek od chwili urodzenia (art. 8 k.c.), natomiast traci ją w momencie śmierci. Oznacza to, że podatnikiem może być każda osoba niezależnie od tego czy jest pełnoletnia (art. 10 k.c.) czy też nie (art. 12 k.c.). W przypadku osób niepełnoletnich i ubezwłasnowolnionych stosuje się przepisy o przedstawicielstwie ustawowym lub urzędowym (kurator).

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika więc, że podatnikiem jest m.in. osoba fizyczna, na której ciąży obowiązek podatkowy. Podatnikiem może być więc również osoba niepełnoletnia. Podatnikiem jest bowiem podmiot, który spełnił przesłanki, na mocy których przepisy ustawy podatkowej wiążą powstanie po stronie tego podmiotu powstanie obowiązku podatkowego. Jest nim zatem podmiot, który osiągnął w danym roku dochód podatkowy. Bez znaczenia jest natomiast to, czy dany podmiot staje się następnie podmiotem zobowiązania podatkowego, czy też nie (np. na skutek zwolnienia od opodatkowania).

Z treści wniosku wynika, iż w sierpniu 2010 r. aktem darowizny przekazał Pan pawilon na rzecz nieletniego syna z konkubinatu. W 2012 r. w imieniu syna jako jego opiekun prawny zamierza Pan zbyć darowany pawilon.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu – z zastrzeżeniem ust. 2 – jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż obowiązek podatkowy z tytułu zbycia nieruchomości ciąży na osobie zbywającej.

Biorąc zatem pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż w przedstawionej sytuacji podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych będzie Pana niepełnoletni syn, albowiem jak wskazano powyżej zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku zbycia nieruchomości obowiązek podatkowy ciąży na zbywcy. Podatek dochodowy jest podatkiem osobistym, co oznacza, że to syn Pana jako właściciel zbywanej nieruchomości jest zobowiązany do rozliczenia przychodu ze sprzedaży pawilonu i uiszczenia ewentualnego podatku dochodowego z tego tytułu. Pan natomiast jako opiekun prawny sprawuje wyłącznie opiekę nad synem, zarządza jego majątkiem, a także reprezentuje go w dokonywaniu czynności prawnych i składaniu oświadczeń woli. Nie powstanie zatem po Pana stronie obowiązek podatkowy z tytułu pawilonu, którego właścicielem jest Pana syn.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Pana w zakresie pytania oznaczonego Nr 1, że obowiązek rozliczenia podatku z tytułu zbycia pawilonu przez syna spoczywa na Panu, uznać należy za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.