Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2-443-139/08/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-05-14
Teza: Czy opłata roczna pobierana z tytułu wieczystego użytkowania gruntu ustanowionego przed 1 maja 2004 roku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: nadpłata; obowiązek-obowiązek podatkowy; opłata-opłata za użytkowanie wieczyste; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2008 r. (data wpływu 14 lutego 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 kwietnia 2008 r. (data wpływu 28 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Pan T. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w L. z podaniem o zwrot zapłaconego podatku VAT doliczonego do opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Pan T. aktem notarialnym z dnia 10.09.1982 r. nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu – działki położonej w L. przy ulicy J. i z tego tytułu został zobowiązany do uiszczenia opłaty rocznej, płatnej do dnia 31 marca każdego roku.

Następnie decyzją z dnia 13.10.2004 r. otrzymał wypowiedzenie dotychczasowej opłaty rocznej i ustalenie nowej wraz z doliczonym podatkiem VAT.

W piśmie uzupełniającym opis stanu faktycznego wskazano dodatkowo, że w 1982 r. prawo wieczystego użytkowania gruntu działki ustanowiono na rzecz B. i H. Nieruchomość ta przeznaczona była pod budowę domu jednorodzinnego wraz z pomieszczeniem przeznaczonym na świadczenie usług dla ludności. Pan T. aktem notarialnym nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu przedmiotowej działki od Państwa B. i H.

Jako kolejny użytkownik wieczysty działki, Pan T. w dniu 14 marca 2005 r. wystąpił z wnioskiem o zmianę stawki procentowej opłaty rocznej w związku ze zmianą sposobu korzystania z nieruchomości (w dniu 18 kwietnia 2005 r. Pan T. złożył oświadczenie, iż zostały zakończone prace związane ze zmianą sposobu użytkowania budynku warsztatowego na mieszkalny). W związku z powyższym otrzymał wypowiedzenie wysokości dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej z dnia 07 czerwca 2005 r., gdzie do opłaty doliczony był 22% podatek VAT. Dodatkowo wskazano, że Pan T. nabył nieruchomość jako osoba fizyczna, zatem nie otrzymywał faktur VAT.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy opłata roczna pobierana z tytułu wieczystego użytkowania gruntu ustanowionego przed 1 maja 2004 roku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskutek wypowiedzenia dokonanego 13.10.2004 r. tj. po wejściu w życie ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług do opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu należy doliczyć podatek VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy, zgodnie z którą, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Oddanie nieruchomości gruntowych w użytkowanie wieczyste w świetle powołanych powyżej przepisów stanowi dostawę towaru, w przypadku której zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru (\`(...)\`). Jeżeli wydanie towaru, w tym przypadku nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste, miało miejsce przed 1 maja 2004 r. czynność ta nie podlega aktualnie obowiązującej ustawie o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w stosunku do przedmiotowej działki nastąpiło przed 1 maja 2004 r.

Tym samym aktualizacja wysokości opłaty pobieranej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, ustanowionego przed dniem 1 maja 2004 r., pozostaje bez wpływu na powstanie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Zmiana wysokości opłaty następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanem faktycznym, nie jest zawierana odrębna umowa cywilnoprawna w zakresie ustanowienia użytkowania wieczystego, gdyż tylko wówczas wystąpiłaby, samoistna czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego przed dniem 1 maja 2004 r., gdy taka czynność nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po wejściu w życie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ani nie zawiera w sobie podatku należnego, ani też nie powinna być powiększona o taki podatek na podstawie przepisów tej ustawy.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego oraz zaprezentowanych regulacji prawnych Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy informuje, że zgodnie z interpretacją Ministra Finansów znak PP1-811-1181/2004/EF/2699 z dnia 11 sierpnia 2004 r. wydaną na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa (ogłoszoną w Dz. Urz. MF. z 2004 r. Nr 11, poz. 106) użytkowanie wieczyste uznane zostało za świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W dniu 8 stycznia 2007 r. ogłoszona została uchwała NSA W-wa z (sygn. akt I FPS 1/06), w myśl, której użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów.

Z uwagi na rozstrzygnięcia zawarte w ww. uchwale NSA wymieniona wcześniej interpretacja Ministra Finansów została zmieniona w piśmie z dnia 27 marca 2007 r. znak PT-812-167/2007/MR/429 (ogłoszone w Dz. Urz. MF z 13 kwietnia 2007 r.).

Niniejsze stanowisko jest zatem wyrazem uwzględnienia aktualnego orzecznictwa sądowego, które wpłynęło bezpośrednio na zmianę kwalifikacji prawnopodatkowej użytkowania wieczystego w zakresie podatku od towarów na przestrzeni obowiązywania ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie podatku od towarów i usług.

W ocenie tut. organu w opisanej wyżej sytuacji, w przypadku opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności, która w świetle zmienionej interpretacji ogólnej nie podlega opodatkowaniu zastosowanie będzie miał wcześniej obowiązujący art. 14 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie, z którym zastosowanie się przez podatnika (……) do interpretacji, o której mowa w § 1 pkt 2, nie może mu szkodzić. W zakresie wynikającym z zastosowania się do interpretacji podatnikowi (…) nie określa się albo nie ustala zobowiązania podatkowego za okres do dnia jej uchylenia albo zmiany, a także:

1.  nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług;
2.  nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się;
3.  nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów karnych skarbowych.

Wskazać należy również, że tut. organ nie jest uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia w ramach niniejszego postępowania kwestii ewentualnego rozliczenia z użytkownikiem wieczystym opłaty rocznej za 2005 r. z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, gdyż mieszczą się one w zakresie uregulowań cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.