Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.98.2020.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją operacji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), w zw. z art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją operacji „(\`(...)\`)”– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją operacji „(\`(...)\`)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Stowarzyszenie (\`(...)\`) jest stowarzyszeniem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym od 11 stycznia 2006 roku, działającym w szczególności na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1393 z późn. zm.), ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r., poz. 450), ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349), ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2015 r., poz. 378).

W dniu 18 marca 2019 roku Stowarzyszenie (\`(...)\`) w odpowiedzi na nabór wniosków ogłoszony przez Lokalną Grupę Działania (\`(...)\`) złożyło wniosek pt. „(\`(...)\`)”. W wyniku oceny przeprowadzonej w LGD (\`(...)\`) oraz weryfikacji w Samorządzie Województwa wniosek został rozpatrzony pozytywnie. W dniu 10 lipca 2019 roku (\`(...)\`) podpisało umowę o przyznaniu pomocy nr (…), która przewiduje finansowanie działań zaplanowanych we wniosku w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w okresie 10 lipca 2019 r. - 31 grudnia 2020 r.

W ramach wdrażania wniosku „(\`(...)\`)” Wnioskodawca realizuje czynności, które wpływają na osiągnięcie:

*   celu ogólnego LSR, tj. „Wzmocnienie kapitału społecznego oraz zachowanie dziedzictwa lokalnego”,

*   celu szczegółowego LSR, tj. Aktywizacja i integracja mieszkańców oraz poprawa samoorganizacji i zarządzania na poziomie społeczeństw lokalnych,

*   przedsięwzięcia LSR, tj. „Aktywizacja i integracja społeczeństw lokalnych oraz rozwój współpracy międzysektorowej”.

Prowadzone są następujące działania:

*   organizacja 10 szkoleń dla przedstawicieli NGO,

*   udzielanie konsultacji księgowych (łącznie 40 godzin),

*   udzielanie konsultacji z aspektów formalno-prawnych zakładania i funkcjonowania NGO (łącznie 25 godzin),

*   organizacja pikniku dla przedstawicieli NGO i przedsiębiorców,

*   zakupiono: zestaw zabawowy - zjeżdżalnię oraz namiot wystawienniczy.

W ramach realizacji powyższych działań, których celem jest realizacja operacji „(\`(...)\`)” stowarzyszenie (\`(...)\`) ponosi następujące wydatki:

*   wynagrodzenia za prowadzenie szkoleń,

*   należność za catering podczas szkoleń,

*   należność za wynajem sal na szkolenia,

*   wynagrodzenia za udzielanie porad-konsultacji księgowych oraz konsultacji z aspektów formalno-prawnych,

*   zakup zestawu zabawowego - zjeżdżalni oraz namiotu wystawienniczego.

Zakup towarów i usług związanych z realizacją operacji udokumentowany jest fakturami VAT oraz rachunkami do umowy zlecenie wystawionymi na rzecz Stowarzyszenia (\`(...)\`). Uiszczany podatek od towarów i usług zaliczany jest do kosztów kwalifikowanych powyższego działania. Dokonywane zakupy towarów i usług nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

(\`(...)\`) nie jest podatnikiem podatku VAT i nie jest zarejestrowane, jako czynny podatnik podatku VAT. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji Stowarzyszenie (\`(...)\`) nie będąc podatnikiem podatku VAT i realizując operację „(\`(...)\`)” może odzyskać podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stowarzyszenie (\`(...)\`) nie może odzyskać naliczonego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca jest stowarzyszeniem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu 18 marca 2019 roku Wnioskodawca złożył wniosek pt. „(\`(...)\`)”. W ramach wdrażania wniosku Wnioskodawca realizuje czynności, które wpływają na osiągnięcie: celu ogólnego LSR, tj. „Wzmocnienie kapitału społecznego oraz zachowanie dziedzictwa lokalnego”, celu szczegółowego LSR, tj. Aktywizacja i integracja mieszkańców oraz poprawa samoorganizacji i zarządzania na poziomie społeczeństw lokalnych oraz przedsięwzięcia LSR, tj. „Aktywizacja i integracja społeczeństw lokalnych oraz rozwój współpracy międzysektorowej”. Prowadzone są działania, tj. organizacja 10 szkoleń dla przedstawicieli NGO, udzielanie konsultacji księgowych (łącznie 40 godzin), udzielanie konsultacji z aspektów formalno-prawnych zakładania i funkcjonowania NGO (łącznie 25 godzin), organizacja pikniku dla przedstawicieli NGO i przedsiębiorców. Ponadto zakupiono zestaw zabawowy - zjeżdżalnię oraz namiot wystawienniczy. W ramach realizacji działań, których celem jest realizacja operacji Wnioskodawca ponosi wydatki, tj. wynagrodzenie za prowadzenie szkoleń, należność za catering podczas szkoleń, należność za wynajem sal na szkolenia, wynagrodzenie za udzielanie porad-konsultacji księgowych oraz konsultacji z aspektów formalno-prawnych, zakup zestawu zabawowego - zjeżdżalni oraz namiotu wystawienniczego. Zakup towarów i usług związanych z realizacją operacji udokumentowany jest fakturami VAT oraz rachunkami do umowy zlecenie wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy. Dokonywane zakupy towarów i usług nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT i nie jest zarejestrowane, jako czynny podatnik podatku VAT. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wątpliwości dotyczą możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowaną operacją „(\`(...)\`)”.

Analiza opisu stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzą do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane w ramach projektu zakupy – związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca wskazuje, że dokonywane zakupy towarów i usług nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego w związku z realizowaną operacją, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, jak również Wnioskodawca nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowaną operacją „(\`(...)\`)”, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji tej operacji nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs. ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020r. poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.