Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-138/14-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-22
Teza: Posiadanie miejsca zamieszkania przez osobę fizyczną poza granica kraju wyklucza zastosowanie zwolnienia z podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: dzierżawa; miejsce-miejsce zamieszkania; podmiot-podmiot zagraniczny; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani  przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2014 r. (data wpływu 12 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni nabyła udział w prawie użytkowania wieczystego na nieruchomości położonej w Warszawie na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta W.

Wnioskodawczyni i pozostali współużytkownicy wieczyści zamierzają wydzierżawić niniejszą niezabudowaną nieruchomość pod prowadzenie zaplecza magazynowego targowiska.

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie oraz amerykańskie. Od lat na stałe mieszka w Stanach Zjednoczonych. W Polsce nie prowadzi żadnej działalności, w tym gospodarczej i nie osiąga żadnych innych dochodów z terytorium Rzeczpospolitej Polski, za wyjątkiem planowej umowy dzierżawy. Wnioskodawczyni nie ma nadanego numeru PESEL.

Przy zawieraniu umowy dzierżawy oraz jej realizacji Wnioskodawczynię będzie reprezentował pełnomocnik, który na stałe zamieszkuje w K.. Pełnomocnik będzie wystawiał faktury tytułem czynszu, odprowadzał podatki oraz uiszczał opłatę z tytułu użytkowania wieczystego. Następnie zysk po potrąceniu kosztów pełnomocnika będzie przekazywany Wnioskodawczyni.

Roczna wartość czynszu nie przekroczy kwoty 150 000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy osoba fizyczna stale zamieszkała poza terytorium Rzeczpospolitej Polski może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przysługującego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wszelkie czynności związane z działalnością gospodarczą są wykonywane przez pełnomocnika, który stale zamieszkuje na terytorium kraju?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku od towarów i usług świadczenie usług dokonanych przez podatników, u których wartość świadczonych usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł.

Na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług niniejsze zwolnienie nie ma zastosowania do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W ocenie Wnioskodawczyni posiada ona siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, gdyż wszelkie czynności związane z prowadzoną działalnością polegającą na dzierżawie nieruchomości, będą wykonywana przez pełnomocnika, który stale zamieszkuje na terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni nabyła udział w prawie użytkowania wieczystego na nieruchomości. Strona i pozostali współużytkownicy wieczyści zamierzają wydzierżawić niniejszą niezabudowaną nieruchomość pod prowadzenie zaplecza magazynowego targowiska. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie oraz amerykańskie. W Polsce nie prowadzi żadnej działalności, w tym gospodarczej i nie osiąga żadnych innych dochodów z terytorium Rzeczpospolitej Polski, za wyjątkiem planowej umowy dzierżawy. Przy zawieraniu umowy dzierżawy oraz jej realizacji Wnioskodawczynię będzie reprezentował pełnomocnik, który na stałe zamieszkuje w K.. Pełnomocnik będzie wystawiał faktury tytułem czynszu, odprowadzał podatki oraz uiszczał opłatę z tytułu użytkowania wieczystego. Następnie zysk po potrąceniu kosztów pełnomocnika będzie przekazywany Wnioskodawczyni. Roczna wartość czynszu nie przekroczy kwoty 150 000 zł.

Wątpliwości Wnioskodawczyni odnoszą się do wskazania czy może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przysługującego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wszelkie czynności związane z działalnością gospodarczą są wykonywane przez pełnomocnika, który stale zamieszkuje na terytorium kraju?

Należy zauważyć, że zarówno przepisy o podatku od towarów i usług, jak i inne przepisy prawa podatkowego, nie posługują się pojęciem „siedziba” w odniesieniu do osób fizycznych a jedynie w odniesieniu do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej.

Potwierdza to np. treść art. 3 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym, jeżeli czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług są wykonywane na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość miejscową ustala się dla:

1.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej – ze względu na adres siedziby;
2.  osób fizycznych – ze względu na miejsce zamieszkania

Powyższe okoliczności wskazują, że w przypadku osoby fizycznej miejsce siedziby jest zrównane z miejscem zamieszkania. Zatem w przypadku osób fizycznych można mówić wyłącznie o miejscu zamieszkania, natomiast pojęcie siedziby związane jest wyłącznie z jednostkami, którym przysługuje osobowość prawna.

W analizowanej sprawie Wnioskodawczyni – osoba fizyczna – mieszka w Stanach Zjednoczonych, dlatego uznać należy, że Wnioskodawczyni w myśl ww. regulacji jest podmiotem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, zrównanej z miejscem zamieszkania.

Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do obowiązujących przepisów zauważyć należy, że art. 113 ust. 13 pkt 3 wyklucza w omawianej sprawie zastosowanie zwolnienia z podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. W związku z tym Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług i Wnioskodawczyni będzie zobowiązana dokonać rejestracji jako podatnik VAT zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Sytuacji tej nie zmienia fakt, że Wnioskodawczyni powierzyła wykonywanie wszelkich czynności pełnomocnikowi stale zamieszkującemu na terytorium kraju. Osoba umocowana – pełnomocnik jest tylko podmiotem wykonującym zlecone zadania do których został umocowany na podstawie stosownego pełnomocnictwa. W analizowanej sprawie to Wnioskodawczyni a nie pełnomocnik jest podmiotem, który zamierza dzierżawić nieruchomość, a więc to Wnioskodawczyni jest podatnikiem dokonującym czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług obowiązanym do opodatkowania wykonywanej usługi na terytorium kraju.

Zatem w omawianej sprawie stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.