Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.75.2017.2.NK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-21
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podział; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku (data wpływu 20 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 czerwca 2017 r. (data wpływu 6 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, pismem z 18 maja 2017 r. nr 0112-KDIL3-2.4011.75.2017.1.NK, organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie zostało wysłane w dniu 18 maja 2017 r. W dniu 6 czerwca 2017 r. (data nadania 5 czerwca 2017 r.) wpłynęła do organu odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił wniosek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 24 lipca 2006 roku została spisana umowa darowizny w formie aktu notarialnego o treści: A daruje swoim synom: Wnioskodawcy i B niezabudowaną działkę rolną nr 64/2 o powierzchni 0,2586 ha w udziale po 1/2 części na rzecz każdego z nich.

Właścicielem sąsiedniej działki rolnej nr 65/2, o powierzchni 0,2873 ha, przylegającej równolegle na całej długości do działki nr 64/2, to jest 172mb, była C - starsza siostra Zainteresowanego, która nabyła prawa własności przed 1989 rokiem.

Działki stały odłogiem co najmniej od 2006 roku. Z uwagi na rozwój budownictwa jednorodzinnego na tym terenie, w celu dostosowania tak długich działek pod ewentualną zabudowę, należało je połączyć i dokonać funkcjonalnego podziału. Na podstawie darowizny z dnia 26 czerwca 2013 roku współwłaścicielami połączonych działek o powierzchni 0,5459 ha zostali: C (siostra Wnioskodawcy), w udziale wynoszącym 1/2 części, Wnioskodawca w udziale wynoszącym 1/4 części i B (brat Wnioskodawcy) w udziale wynoszącym 1/4 części nieruchomości niezabudowanej składającej się z niezabudowanych działek nr 65/3, 65/4, 65/5 i 65/6. Po uzyskaniu decyzji administracyjnej z dnia 7 stycznia 2014 roku wydanej przez Burmistrza o treści: orzekam zatwierdzenie podziału nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym, składającej się z działek gruntu oznaczonych w ewidencji gruntów: nr 64/2 oraz 65/2. Wskazana nieruchomość stanowi przedmiot współwłasności: siostry Wnioskodawcy (udział 1/2), Wnioskodawcy (udział 1/4) oraz B (udział 1/4). Podział nieruchomości ma na celu wydzielenie odrębnych działek ewidencyjnych, zgodnie z warunkami określonymi w ostatecznej decyzji Burmistrza o warunkach zabudowy z dnia 20 września 2012 roku.

Podziału nieruchomości składającej się z działek gruntu oznaczonych w ewidencji gruntów: nr 64/2 oraz nr 65/2, dokonuje się na następujące działki ewidencyjne:

Ark. Mapy nr 11 - działka nr 65/3 - o powierzchni 0,1565 ha

Ark. Mapy nr 11 - działka nr 65/4 - o pow. 0,1299 ha

Ark. Mapy nr 11 - działka nr 65/5 - o pow. 0,1297 ha

Ark. Mapy nr 11 - działka nr 65/6 - o pow. 0,1298 ha

Ogółem: 0,5459 ha.

Zgodnie z załączoną mapą z projektem podziału nieruchomości w skali 1:1000, sporządzoną na kopi mapy zasadniczej oraz wykazu zmian gruntowych, stanowiących integralną część niniejszej decyzji.

Po wydaniu tej decyzji, w dniu 9 kwietnia 2014 roku spisano Akt Notarialny - Umowa zniesienia współwłasności nieruchomości o treści: Strony oświadczają, że dokonują nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości o powierzchni 0,5459 ha w ten sposób, że:

*   wyłącznym właścicielem niezabudowanej działki nr 65/4, o pow. 0,1299 ha, staje się B,
*   wyłącznym właścicielem niezabudowanej działki nr 65/5 o pow. 0,1297 ha staje się Wnioskodawca,
*   wyłączną właścicielką niezabudowanych działek nr 65/3 i 65/6 o łącznej pow. 0,2863 ha staje się siostra Wnioskodawcy.

Siostra Wnioskodawcy, Wnioskodawca i jego brat oświadczają, że nie mają ani nie będą mieć względem siebie żadnych roszczeń z tytułu zniesienia współwłasności nieruchomości.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że połączenia działki nr 64/2, której był współwłaścicielem z bratem o po 0,2586 ha w udziale po ½ nieruchomości i działki nr 65/2 o pow. 0,2873 ha należącej do siostry dokonano na podstawie Aktu Notarialnego z dnia 20 czerwca 2013 r.

Zgodnie z zapisem - paragraf 3 ust. 1 C daruje bratu (Wnioskodawcy) udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 65/2 opisanej w par. 1 ust. 1 tego aktu, a Wnioskodawca darowiznę tę przyjmuje. Ust. 2 C daruje swojemu bratu B udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 65/2 opisanej w par. 1 ust. 1 tego aktu, a B darowiznę tę przyjmuje. Par. 3 Wnioskodawca daruje swojej siostrze C udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 64/2 opisanej w par. 1 ust. 2 tego aktu, a C darowiznę tę przyjmuje. Ust. 4 B daruje swojej siostrze C udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 64/2, opisanej w par. 1 ust. 2 tego aktu, a C darowiznę tę przyjmuje.

Par. 4 Stawiający wartość przedmiotów darowizny określają na łączną kwotę 200,000,00 zł /dwieście tys. złotych/

2 Następnym krokiem było złożenie wspólnego wniosku do Burmistrza o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego podziału nieruchomości gruntowej, składającej się z działek gruntu oznaczonych w ewidencji gruntów, nr 64/2 oraz 65/2 stanowiących współwłasność wnioskodawców, tj. C (udział 1/2), Wnioskodawcy (udział 1/4) oraz B (udział 1/4) na wydzielenie odrębnych dziatek ewidencyjnych wg. wstępnego projektu podziału.

3 Po uzyskaniu w/w decyzji dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości na podstawie - Aktu Notarialnego z dnia 9 kwietnia 2014 r. gdzie w opisie zapisano par. 3 ust. 1 C, Wnioskodawca i B oświadczają, że dokonują nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości, opisanej w par. 1 ust. 1 tego aktu w ten sposób, że:

*   wyłącznym właścicielem niezabudowanej działki nr 65/4, o pow. 0,1299 ha opisanej w par. 1 ust. l tego aktu, staje się B,
*   wyłącznym właścicielem niezabudowanej działki nr 65/5, o pow. 0,1297 ha opisanej w par. 1 ust. 1 tego aktu, staje się Wnioskodawca,
*   wyłączną właścicielką niezabudowanych działek nr 65/3 i 65/6, o łącznej powierzchni 0,2863 ha opisanych w par. 1 ust. 1 tego aktu, staje się C.

Ust. 2 C, Wnioskodawca i B oświadczają, że nie mają ani nie będą mieć względem siebie żadnych roszczeń z tytułu zniesienia współwłasności nieruchomości, opisanej w ust. 1 tego paragrafu.

Par. 4 Strony oświadczają, że wartość przedmiotów umowy określili na łączną kwotę 200.000,00 zł/dwieście tysięcy złotych/ i w związku z tą czynnością nie dokonują pomiędzy sobą żadnych rozliczeń finansowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży wydzielonej działki na podstawie zniesienia współwłasności Aktem Notarialnym z dnia 9 kwietnia 2014 roku, tj. działki nr 65/5, przed upływem 5 lat od 1 stycznia 2015 roku uzyskany przychód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z artykułem 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-e) z dnia 26 lipca 1991 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, współwłaścicielem działki był on wiele lat wcześniej, tj. od chwili darowizny spisanej Aktem Notarialnym z dnia 24 lipca 2006 roku. Zabieg połączenia działek nr 64/2 i 65/2 był czynnością administracyjną w celu doprowadzenia terenu do racjonalnego podziału na działki użytkowe. Każda ze stron przy umowie zniesienia współwłasności otrzymała część zgodnie z własnym udziałem lecz w innym kształcie.

Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Udział nabyty w drodze zniesienia współwłasności i zamiany odpowiada udziałowi otrzymanemu w drodze darowizny. W tej sytuacji Zainteresowany uważa, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbywa się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości w przypadku jej sprzedaży, która przypadła Wnioskodawcy w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, czyli 24 lipca 2006 roku. Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d. Ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku, obowiązującej do 31 grudnia 2006 roku, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w artykule 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-e), w całości jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny, pod warunkiem że odpłatne zbycie nie następuje w wyniku działalności gospodarczej.

Zainteresowany oświadczył, że jest emerytem, nie pracuje zarobkowo, ani nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje zatem generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Należy wyjaśnić, że pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć nie tylko sprzedaż, czy zamianę, ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości, jej części lub udziału w niej oraz własności praw majątkowych za odpłatnością, a zatem również odpłatne zniesienie współwłasności.

W przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że w 2006 r. w drodze darowizny otrzymał ½ udziału w niezabudowanej działce rolnej nr 64/2. Pozostałą 1/2 udziału otrzymał jego brat. Właścicielem sąsiedniej działki rolnej nr 65/2 była siostra Wnioskodawcy.

Z uwagi na ukształtowanie działek oraz rozwój budownictwa jednorodzinnego aby dostosować działki pod ewentualną zabudowę, Wnioskodawca oraz pozostali właściciele postanowili je połączyć i dokonać ich funkcjonalnego podziału. W 2013 r. w drodze darowizny siostra Zainteresowanego darowała mu udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 65/2. Taki sam udział w tej działce darowała jego bratu. Natomiast Wnioskodawca darował swojej siostrze udział wynoszący 1/4 części w niezabudowanej działce nr 64/2, podobne jak i jego brat.

Następnie złożony został wspólny wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego podziału nieruchomości gruntowej składającej się działek oznaczonych w ewidencji gruntu jako działek o nr 64/2 oraz 65/2 stanowiących współwłasność Wnioskodawcy oraz jego brata i siostry. Działki te podzielone zostały na działki ewidencyjne o numerach: 65/3, 65/4, 65/5 oraz 65/6.

W 2014 r. aktem notarialnym zniesiono współwłasność ww. działek w taki sposób, że wyłącznym właścicielem niezabudowanej działki nr 65/5 został Wnioskodawca, działkę o nr 65/4 otrzymał jego brat, natomiast działki nr 65/3 i 65/6 stały się własnością jego siostry. Strony tej transakcji oświadczyły, że nie mają i nie będą mieć wobec siebie żadnych roszczeń z tytułu zniesienia współwłasności oraz, że nie dokonują pomiędzy sobą żadnych rozliczeń finansowych. Wartość przedmiotów umowy określona została na 200.000,00 zł

Wątpliwości Wnioskodawcy wzbudziło, czy sprzedaż wydzielonej na podstawie zniesienia współwłasności w 2014 r. działki nr 65/5 przed upływem pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skutkować będzie po jego stronie powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Aby odpowiedzieć na to pytanie niezbędne jest ustalenie daty i sposobu nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowej działki.

Odwołując się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459) należy wskazać, że zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Natomiast w myśl art. 195 Kodeksu, współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Tym samym można też uznać, że prawo do całej rzeczy każdy ze współwłaścicieli nabywa w momencie nabycia udziału w prawie własności. Każdy ze współwłaścicieli ma bowiem jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 Kodeksu cywilnego).

Stosownie natomiast do art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z nimi każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności.

W myśl art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności przez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Rację ma zatem Zainteresowany twierdząc, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeśli mieści się w ramach udziału jaki przysługiwał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej. Z treści wniosku wynika, że każda ze stron umowy w wyniku zniesienia współwłasności otrzymała część zgodnie z własnym udziałem. Jednakże zauważyć należy, że w omawianej sprawie nie mamy do czynienia z połączeniem (scaleniem) nieruchomości (działek nr 64/2 i nr 65/2) – jako czynnością administracyjną, lecz z sytuacją, w której na skutek wzajemnych darowizn Wnioskodawca, jego brat i siostra stali się współwłaścicielami działek o nr 64/2 i 65/2, a w efekcie podziału współwłaścicielami (przed zniesieniem współwłasności) działek o nr 65/3, 65/4, 65/5 i 65/6. Podkreślić jednak należy, że współwłasność podzielonych działek ukształtowała się w drodze darowizny dokonanej przez matkę i wzajemnych darowizn pomiędzy Wnioskodawcą a jego rodzeństwem. Zatem czynność zniesienia współwłasności nie stanowi dla Wnioskodawcy nabycia, ważny jednak w omawianej sprawie jest fakt, że Zainteresowany współwłaścicielem działek powstałych na skutek podziału stał się w dwóch datach – w 2006 r. i 2013 r.

Reasumując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca nabył nieruchomość będącą przedmiotem zapytania (działkę nr 65/5 przyznaną mu na wyłączną własność w wyniku zniesienia współwłasności) w różnym czasie i w różny sposób:

*   w 2006 r. w drodze darowizny od swojej matki (współwłasność z bratem),
*   w 2013 r. w drodze darowizny od siostry.

Zatem przedmiotowa działka nr 65/5 w części składa się z udziału nabytego przez Zainteresowanego od matki w roku 2006, a w części z udziału nabytego od siostry w 2013 r.

Zatem z uwagi na okoliczność, że nabycie tejże działki nastąpiło częściowo w 2006 r. oraz częściowo w 2013 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawca nabył.

W konsekwencji rozważana przez Wnioskodawcę sprzedaż wydzielonej działki w części (udziale) nabytej w 2006 r. z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału upłynął pięcioletni okres, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy podatkowej, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w sytuacji, gdyby Zainteresowany zdecydował się sprzedać ową działkę przed końcem 2018 r. dochód ze zbycia działki w części nabytej w 2013 r. podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż zbycie to miałoby miejsce przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto udział.

W takim wypadku wskazać należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało natomiast przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, wynagrodzenie dla biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, koszty ogłoszeń w prasie itp., o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

W zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia należy ustalić w oparciu o art. 22 ust. 6c bądź 6d ustawy. W rozpatrywanej sprawie nabycie działki miało charakter nieodpłatny, zastosowanie zatem znajdzie art. 22 ust. 6d ustawy podatkowej.

Należy zatem wskazać, że stosownie do treści art. 22 ust. 6d ustawy, za koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Jak wynika z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zaznaczenia jednakże wymaga, że w przypadku, gdy Wnioskodawca zdecyduje się na sprzedaż przedmiotowej działki nr 65/5 przed końcem 2018 r. uzyskany przychód podlegający opodatkowaniu może zostać obniżony o koszty odpłatnego zbycia wyłącznie w proporcji do nabytego w 2013 r. przez Zainteresowanego udziału. Sprzedaż bowiem udziału nabytego przez Wnioskodawcę w 2006 r. nie stanowi źródła przychodu i nie podlega opodatkowaniu, wobec powyższego odliczeniu nie podlegają też koszty przypadające na ten udział. Wnioskodawca może zatem poniesione koszty odpłatnego zbycia uwzględnić w wysokości proporcjonalnie przypadającej na udział w działce nr 65/5, który nabył w 2013 r. od siostry.

Podsumowując poczynione powyżej rozważania uznać należy, że ewentualna sprzedaż przez Wnioskodawcę działki nr 65/5 w części nabytej w drodze darowizny w 2013 r. przed końcem roku 2018 – a więc przed upływem pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - stanowić będzie źródło przychodu w rozumieniu tegoż przepisu. Zatem zgodnie z art. 30e ustawy, uzyskany z tego tytułu dochód podlegał będzie opodatkowaniu 19 % podatkiem.

Wskazać także należy, że w rozpatrywanej sprawie przywoływany przez Wnioskodawcę w opisie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał zastosowania, bowiem przychód w przypadku ewentualnej sprzedaży w odniesieniu do części (udziału) działki nabytej w 2006 r. z uwagi na upływ terminu zawartego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy nie powstanie. Przepis ten nie będzie miał też zastosowania w odniesieniu do części (udziału) nabytej w 2013 r., bowiem mocą ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r., poz. 1581), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. został on uchylony. W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo zauważyć też należy, że do uzupełnienia wniosku Zainteresowany dołączył dokumenty. Wyjaśnienia zatem wymaga, że wydając interpretację indywidualną tut. organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Wobec tego niniejszą interpretację wydano w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.