Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.147.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na złe długi z deklaracji VAT z
lipca 2024 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) lub w
bieżącej deklaracji VAT w przypadku ponownej rejestracji do
VAT i wznowieniu działalności gospodarczej (pytanie
oznaczone we wniosku nr 2).
Słowa kluczowe: faktura
korekta
podatek-podatek należny
ulga
wierzyciel
wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1a-art. 89a

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2).
        Autor informacji:  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
          Data wydania:2025-06-05T20:57:11.643Z
            Sygnatura:0112-KDIL1-1.4012.147.2025.2.AR
                      faktura
                      korekta
                      podatek-podatek należnySłowa kluczowe:  ulga
                      wierzyciel
                      wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
                      [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Przepis:  Rozdział 1a-art. 89a
                      Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
                      i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a. Zagadnienie:  Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
                      wierzytelności
            Załączniki:brak
                            Treść:
    Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej możliwości skorzystania
    z ulgi na złe długi z deklaracji VAT z lipca 2024 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) lub
    w bieżącej deklaracji VAT w przypadku ponownej rejestracji do VAT i wznowieniu
    działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Uzupełniła go Pani
    pismem z 4 marca 2025 r. (wpływ 4 marca 2025 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismami z: 3 kwietnia 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025 r.), 4 kwietnia 2025 r. (wpływ 4
    kwietnia 2025 r.), 7 kwietnia 2025 r. (wpływ 7 kwietnia 2025 r.) oraz 2 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 8 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony/poprawiony w piśmie z 2 kwietnia
    2025 r.)
    W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) wystawiła Pani w
    lipcu 2024 r. fakturę nr (...) na podstawie umowy o świadczenie usług z (...) 2024 r. na rzecz
    Pani jedynego kontrahenta A, z terminem płatności przypadającym na (...) sierpnia 2024 r.
    Kontrahent w całości nie uregulował należności. Dodatkowo nie regulował należności już
    od kwietnia 2024 r. w pełnej kwocie, dodatkowo uiszczając płatności podzielone bez Pani
    zgody, znacznie po umownym terminie płatności faktur.
    Zaczęło to generować Pani poważne problemy finansowe w postaci niemożności
    terminowego regulowania zobowiązań wobec urzędów oraz braku środków do życia (...).
    Braki całościowych płatności, wynikających z Umowy w oznaczonych terminach ze strony
    jedynego kontrahenta, spółki A powtarzały się w kolejnych miesiącach (...). W lipcu nastąpił
    całkowity brak płatności za czerwiec – odzyskała Pani tę płatność po działaniach firmy
    windykacyjnej, w sierpniu 2024 r.
    W (...) wykonywała Pani wciąż pracę na rzecz A do dnia zamknięcia działalności, wierząc w
    zapewnienia o zapłacie zaległości. W (...) lipcu 2024 r. straciła Pani wiarę w odzyskanie
    zaległych płatności i postanowiła Pani natychmiastowo zakończyć współpracę z A (jedyny
    kontrahent), jednocześnie natychmiastowo całkowicie zamykając działalność, aby nie
    generować zobowiązań finansowych z tytułu prowadzenia jdg, których nie była Pani już
    wtedy w stanie całkowicie regulować. Z powodu problemów finansowych (...), została Pani
    zmuszona do natychmiastowego rozpoczęcia jakiejkolwiek pracy na umowę zlecenie,
    następnie udało się Pani zdobyć umowę o pracę. Sprawę skierowała Pani (...) 2024 r. na
    drogę sądową, obecnie czeka Pani na wyznaczenie terminu rozprawy. Z powodu
    kończącego się terminu odroczenia płatności VAT w Urzędzie Skarbowym (...), chciała Pani
    odpisać ulgę na złe długi, lecz księgowa odmówiła, twierdząc, że nie jest to obecnie już
    możliwe.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy
    1. Na pytanie: „Czy przedmiotowa faktura dokumentuje wierzytelność, której
      nieściągalność została uprawdopodobniona, w świetle art. 89a ust. 1a ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.),
      zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, to kiedy dokładnie nastąpiło uprawdopodobnienie
      nieściągalności w odniesieniu do ww. faktury?” odpowiedziała Pani:
      „tak. Uprawdopodobnienie nastąpiło (...) listopada 2024”.
    2. Termin 90. dni od dnia upływu terminu płatności określonego w ww. fakturze upłynął
      (...) listopada 2024 r.
    3. Ww. faktura została wprowadzona do obiegu prawnego.
    4. Na pytanie: „Jakie dokładnie czynności dokumentuje ww. faktura oraz kiedy te
      czynności zostały wykonane? Proszę również podać numer faktury” odpowiedziała
      Pani:

      „faktura dokumentuje czynności wykonywane na rzecz A, zgodnie z Umową z dnia (...)
      2024 (podpisywanie umów na rzecz A). Faktura nr: (...)”.
    5. Faktura dokumentowała czynności opodatkowane podatkiem VAT.
    6. Ww. faktura zawiera podatek należny z tytułu dostaw przez Panią towarów lub
      świadczonych przez Panią usług na terytorium kraju.
    7. Na pytanie: „Czy wykazała Pani i rozliczyła podatek należny z tytułu czynności, które
      dokumentuje przedmiotowa faktura w deklaracji podatkowej w okresie, w którym
      powstał w stosunku do tych czynności obowiązek podatkowy? Jeżeli tak, to za jaki
      okres, a jeżeli nie — to z jakiego powodu Pani tego nie zrobiła?” odpowiedziała Pani:
      „tak, wykazała Pani i rozliczyła podatek VAT oraz dochodowy za okres 07.2024,
      zapożyczając się pozabankowo na długoterminowe okresy, aby tylko nie mieć
      nieuregulowanych zobowiązań skarbowych, skutkujących egzekucją (miała Pani już
      odroczone zadłużenie, a rozłożenia na raty nie byłaby Pani w stanie spłacać w danej
      wysokości)”.
    8. Świadczenie usług udokumentowane przedmiotową fakturą zostało dokonane na
      rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, zarejestrowanego jako
      podatnik VAT czynny.
    9. Wierzytelność wynikająca z ww. faktury nie została uregulowana ani zbyta w
      jakiejkolwiek formie.
    10. Na pytanie: „Czy pomiędzy Panią a dłużnikiem została zawarta jakakolwiek ugoda
      dotycząca wierzytelności udokumentowanych fakturą, która jest przedmiotem
      zapytania? Jeżeli tak, to czy ww. ugoda została zawarta przed upływem 90. dni od
      pierwotnie ustalonego terminu płatności ww. faktury?” wskazała Pani:
      „nie została zawarta ugoda”.
    11. Na pytanie: „Czy otrzymała Pani do dnia niniejszego wezwania prawomocny wyrok
      sądu dotyczący zapłaty przedmiotowej faktury? Jeżeli tak, proszę wskazać, jaki jest
      termin zapłaty przedmiotowej faktury wskazany w wyroku” wskazała Pani, że:
      Nie uzyskała Pani prawomocnego wyroku sądu, czeka Pani na wyznaczenie terminu
      rozprawy w sądzie rejonowym. Uzyskała Pani nieprawomocny nakaz zapłaty w sądzie
      gospodarczym, od którego został złożony sprzeciw.
    12. Na prośbę o jednoznaczne wskazanie:
      a) od kiedy do kiedy i w jakim zakresie prowadziła Pani ww. działalność gospodarczą,
        tj. była Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      b) czy prowadzona przez Panią działalność gospodarcza, o której mowa w art. 15 ust.
        2 ustawy została przez Panią zamknięta, czy zawieszona? I kiedy dokładnie?
      c) czy w związku z tym została Pani wykreślona z rejestracji jako podatnik VAT?
      Jeżeli tak, proszę wskazać:
      i. na podstawie dokładnie jakiego przepisu została Pani wykreślona z rejestru
        podatników VAT?
      ii. kiedy dokładnie nastąpiło Pani wyrejestrowanie z VAT? Proszę podać dokładną datę.
      iii. czy zarejestrowała się Pani ponownie jako czynny podatnik VAT? Jeśli tak, to kiedy
        dokładnie i z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej, o
        której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy;
      wskazała Pani:
      Była Pani czynnym podatnikiem VAT od (...) lipca 2023 r. do (...) lipca 2024 r., PKD 62.01.
      Z Działalność związana z oprogramowaniem.

      Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza, o której mowa w art. 15 ust. 2
      ustawy została przez Panią zamknięta (...) lipca 2024 r.
      Została Pani wykreślona z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy
      o VAT.
      Pani wyrejestrowanie z VAT nastąpiło wraz z dniem zamknięcia działalności – (...) lipca
      2024 r.
      Nie zarejestrowała się Pani ponownie jako czynny podatnik VAT. Próbowała Pani to
      zrobić w (...) 2025 r., lecz nie ukończyła Pani rejestracji – nie uzupełniła Pani
      dokumentacji po wezwaniu Urzędu Skarbowego, przez co nie została Pani czynnym
      podatnikiem VAT. Wznowiła Pani ją z dniem (...) 2025 r. i na ten dzień też ją Pani
      zawiesiła – z powodu braku możliwości regulowania zobowiązań finansowych wobec
      ZUS, które by powstały z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
      W przypadku pozytywnej interpretacji, poprzez umożliwienie odpisania w bieżącej
      deklaracji, odwiesi Pani działalność, ponosząc koszty ZUS za dany miesiąc.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 kwietnia 2025 r.)
    1. Czy może Pani odpisać ulgę na złe długi z deklaracji VAT z lipca 2024?
    2. Jeśli nie może Pani odpisać ulgi na złe długi z deklaracji VAT z lipca 2024 r., to czy
      wznawiając działalność, celem zostania czynnym podatnikiem VAT, co wg art. 89a
      [Korekta podatku przy wierzytelności nieściągalnej; Ulga na złe długi] – Podatek od
      towarów i usług – jest niezbędne do odpisania ulgi na złe długi, będzie Pani mogła
      odpisać tę ulgę w bieżącej deklaracji VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 2 kwietnia 2025 r.)
    Biorąc pod uwagę powyższe, zwraca się Pani o potwierdzenie Pani stanowiska w ramach:
    1) możliwości odpisania ulgi na złe długi w Pani indywidualnym przypadku – poprzez
      zrobienie korekty w deklaracji VAT z lipca 2024 r.,
    2) możliwości odpisania ulgi na złe długi w Pani indywidualnym przypadku – poprzez
      wznowienie działalności, aby zostać czynnym podatnikiem VAT i odpisanie ulgi w
      bieżącej deklaracji po wznowieniu.
    Pani zdaniem, spełnia Pani warunki do zastosowania ulgi na złe długi, ponieważ:
    - faktura spełnia kryteria określone w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT,
    - upłynęło 90. dni od terminu płatności, a wierzytelność nie została uregulowana,
    - wierzytelność nie została zbyta ani uregulowana,
    - od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od
      końca roku, w którym została wystawiona,
    - przepisy nie określają, że podatnik do skorzystania z ulgi na złe długi musi być czynnym
      podatnikiem VAT w momencie uprawdopodobnienia nieściągalności, a musi nim być
      jedynie na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której
      dokonuje się korekty,
    - w lipcu 2024 r. (jest to miesiąc, za który nie otrzymała Pani zapłaty za fakturę) była Pani
      czynnym podatnikiem VAT,
    - art. 89a ust. 1 ustawy o VAT zawiera zapis, że korekta może nastąpić w rozliczeniu za
      okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod
      warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres
      wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie – jest tu
      wskazane, że „może” nastąpić w rozliczeniu za okres, a nie jest wskazane, że „musi
      /powinna/tylko i wyłącznie w rozliczeniu za okres lub w okresie, w którym
      nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną”,

    - ogólna wykładnia przepisów skarbowych brzmi, że od niezapłaconych faktur nie płaci
      się podatków, a płaci się tylko w przypadku odzyskania należności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju;
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę
    towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Z kolei art. 19a ust. 5 ustawy stanowi:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą:
      1) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu:
      a) wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu,
      b) przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienia z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie,
      c) dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18,
      d) świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów
      powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z
      postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których
      stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,
      e) świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41;
      2) otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1;
      3) wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu:
      a) świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych,
      b) dostawy książek drukowanych (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex 4901 99 00 i
      4903 00 00) – z wyłączeniem map i ulotek – oraz gazet, czasopism i magazynów,
      drukowanych (CN 49.2), z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust.
      1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez
      tego podatnika,
      c) czynności polegających na drukowaniu książek (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex
      4901 99 00 i 4903 00 00) – z wyłączeniem map i ulotek – oraz gazet, czasopism i
      magazynów (CN 4902), z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b,
      stanowiących import usług;
      4) wystawienia faktury z tytułu:
      a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b) świadczenia usług:
      - telekomunikacyjnych,

      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego", a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      – i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy:
      Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności
      podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności
      naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu
      skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
    Powyższe przepisy stanowią o terminie dokonania rejestracji dla celów podatku VAT w
    zależności od zaistniałej sytuacji lub statusu podatnika. Rejestracji należy dokonać przed
    dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie
    określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić
    najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.
    Rejestracja następuje więc w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie
    skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu
    podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania
    podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, które przeznaczone są do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:

      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania
      naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy
      miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem
      ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
    Natomiast w myśl art. 109 ust. 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024
    r.:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane
      pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
      należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Z kolei na mocy art. 109 ust. 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
      należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;

      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    W myśl art. 109 ust. 14 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania
      danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność
      zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków
      podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują
      nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-
      organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
    Powyższe przepisy wskazują, że podatnicy VAT czynni są obowiązani przesyłać za każdy
    miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
    ewidencję prowadzoną na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją
    podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Natomiast, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.

    1 ustawy, mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    W tym miejscu należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim
    udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod
    względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. O
    prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatnika powinny decydować
    przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje
    handlowe między określonymi podmiotami.
    Z kolei, zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały
    określone m.in. w przepisach art. 89a ustawy.
    Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy:
      Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu
      dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku
      wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy
      również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty
      wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
    Stosownie do art. 89a ust. 1a ustawy:
      Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy
      wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90
      dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
    W myśl art. 89a ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
      1) (uchylony)
      2) (uchylony)
      3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje
      się korekty, o której mowa w ust. 1:
      a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,
      b) (uchylona);
      4) (uchylony)
      5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata,
      licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
      6) (uchylony).
    Na mocy art. 89a ust. 2a ustawy:
      W przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu
      innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowany jako podatnik
      VAT czynny, korekta, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana, jeżeli:
      1) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i
      skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego lub
      2) wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie
      krajowym, lub
      3) wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych
      przepisów.
    Stosownie do art. 89a ust. 3 ustawy:

      Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym
      nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że
      do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność
      nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.
    W myśl art. 89a ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o
      której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek
      formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz
      kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została
      uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności,
      podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu
      do tej części.
    Zgodnie z art. 89a ust. 5 ustawy:
      Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego
      naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej
      korekty.
    Natomiast na mocy art. 89b ust. 1 ustawy:
      W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej
      dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od
      dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest
      obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w
      rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności
      określonego w umowie lub na fakturze.
    Powołane wyżej przepisy dopuszczają możliwość dokonania przez podatnika korekty
    podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług
    na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty na
    rzecz dostawcy.
    Jednocześnie ustawodawca zawarł własną definicję takich wierzytelności. W myśl art. 89a
    ust. 1a ustawy, wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, to
    takie wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90. dni od upływu terminu jej
    płatności określonego w umowie lub na fakturze. Zatem status wierzytelności (jako
    wierzytelności o uprawdopodobnionej nieściągalności) związany jest z upływem
    określonego czasu od dnia upływu terminu płatności do chwili powstania uprawnienia do
    skorzystania z możliwości dokonania korekty. Uprawnienie to powstanie po upływie 90.
    dni, licząc od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Są to
    wystarczające przesłanki, aby uznać wierzytelność za uprawdopodobnioną jako
    nieściągalną.
    Możliwość korekty wierzytelności nieściągalnych uzależniona została od spełnienia
    również szeregu innych warunków, które zostały wskazane w art. 89a ust. 2 ustawy a
    dotyczących zarówno samej wierzytelności, warunków jej powstania, jak i statusu
    wierzyciela.
    Po pierwsze, na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której
    dokonuje się korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, wierzyciel musi być
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Warunek ten jest związany z faktem, że
    tylko czynni podatnicy są zdolni do dokonywania korekty.
    Po drugie, ustawodawca znacznie ogranicza możliwość korekty wierzytelności
    nieściągalnych poprzez termin – nie dłuższy niż 3 lata od daty wystawienia faktury,
    dokumentującej wierzytelność, licząc od końca roku, w którym faktura została wystawiona.
    Następnie, koniecznym jest również, aby wierzytelność nieściągalna istniała w momencie
    dokonywania korekty. Potwierdza to jednoznacznie przepis art. 89a ust. 3 ustawy, z

    którego wynika, że korekty podatku należnego można dokonać, jeśli wierzytelności – z
    których wynika korygowany podatek należny – nie zostały uregulowane lub zbyte w
    jakiejkolwiek formie.
    Z powyższego wynika, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i
    podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność
    wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel dokonując
    korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym
    upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na
    fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki uprawniające
    go do dokonania takiej korekty.
    Jeżeli wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do dokonania korekty w ww.
    terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak musi „wrócić”
    do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego terminu płatności, przy
    czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do
    dokonania takiej korekty.
    Prawo do skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to
    „na bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) wygasa po trzech latach,
    licząc od końca roku, w którym została wystawiona faktura dokumentująca
    nieuregulowaną wierzytelność, a warunek, że wierzyciel jest zarejestrowany jako podatnik
    VAT czynny, musi być spełniony zarówno na dzień poprzedzający dzień złożenia
    rozliczenia za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona,
    w którym podatnik dokonuje korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, jak
    również na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji korygującej.
    Na wierzycielu spoczywa także obowiązek zawiadomienia właściwego dla siebie urzędu
    skarbowego o dokonanej korekcie.
    Zatem, na gruncie polskich przepisów, skorzystanie przez wierzyciela z możliwości
    dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy, wiąże się z łącznym spełnieniem
    warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 oraz pkt 5 ustawy. Korekta winna być
    dokonana w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu
    płatności. Termin 90.-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin
    płatności określony w fakturze lub umowie.
    Jednocześnie należy zauważyć, że aby termin płatności był skutecznie odroczony, musi to
    nastąpić przed jego upływem, bowiem nie można odroczyć terminu, który upłynął.
    Należy wskazać, że jedynie zawarcie przez strony umowy – przed upływem 90. dni od
    pierwotnie ustalonych terminów płatności – porozumienia, ugody czy jakiegokolwiek
    innego rodzaju pisma, które przedłuża termin spłaty wierzytelności skutkuje tym, że
    termin naliczania 90. dni biegnie każdorazowo od nowego wyznaczonego terminu spłaty
    długu.
    W przypadku bowiem umownej zmiany terminu płatności (przed upływem 90. dni od
    pierwotnie ustalonych terminów płatności), poprzez jego wydłużenie w drodze
    obustronnego porozumienia, jeśli w porozumieniu tym zawarta zostanie zgodna wola
    stron co do innego (nowego) terminu zapłaty, ten termin będzie właściwym do liczenia
    okresu, o którym mowa w art. 89a ustawy.
    Wskazała Pani, że:
    - wierzytelność wynikająca z faktury nr (...) nie została uregulowana lub zbyta w
      jakiejkolwiek formie;
    - nieściągalność wierzytelności z ww. faktury została uprawdopodobniona w świetle art.
      89a ust. 1a (...) listopada 2024 r.;
    - od daty wystawienia faktury nie upłynęły 3 lata (ww. fakturę wystawiła Pani w lipcu 2024
      r.);

    - pomiędzy Panią a dłużnikiem nie została zawarta jakakolwiek ugoda dotycząca
      wierzytelności udokumentowanych ww. fakturą oraz nie uzyskała Pani prawomocnego
      wyroku sądu;
    - ww. faktura dokumentowała czynności opodatkowane podatkiem VAT i zawiera
      podatek należny, który Pani wykazała i rozliczyła w deklaracji za lipiec 2024 r.;
    - była Pani czynnym podatnikiem VAT od (...) lipca 2023 r. do (...) lipca 2024 r.;
    - zamknęła Pani działalność gospodarczą (...) lipca 2024 r. – została Pani wykreślona z
      rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy;
    - nie zarejestrowała się Pani ponownie jako czynny podatnik VAT. Próbowała Pani to
      zrobić w (...) 2025 r., lecz nie ukończyła Pani rejestracji – nie uzupełniła Pani
      dokumentacji po wezwaniu Urzędu Skarbowego, przez co nie została Pani czynnym
      podatnikiem VAT. Wznowiła Pani ją z dniem (...) 2025 r. i na ten dzień też ją Pani
      zawiesiła – z powodu braku możliwości regulowania zobowiązań finansowych wobec
      ZUS, które by powstały z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
    Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi na złe długi z deklaracji VAT z lipca
    2024 r. lub w bieżącej deklaracji VAT, tj. w przypadku ponownej rejestracji do VAT i
    wznowieniu działalności gospodarczej.
    Ponownie zaznaczyć należy, że podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz
    podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w
    przypadku wierzytelności lub jej części, których nieściągalność została
    uprawdopodobniona. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w
    przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w
    ciągu 90. dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
    Dokonanie korekty, o której mowa art. 89a ust. 1 ustawy – skorzystanie z „ulgi na złe
    długi”, a tym samym powstanie obowiązku do dokonania odpowiedniej korekty przez
    wierzyciela – jest dopuszczalne jeżeli spełnione są warunki wskazane w przepisie art. 89a
    ust. 2 ustawy, tj. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której
    dokonuje się korekty, wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT
    czynny oraz od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3
    lata, licząc od końca roku, w którym faktura ta została wystawiona.
    Jednocześnie zaznaczenia wymaga, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN,
    „uregulować” znaczy m.in. „uiścić jakąś należność”. Z kolei, „uiścić – uiszczać” oznacza
    „uregulować należność za coś”. Natomiast „uiszczać” zgodnie z powyższym słownikiem,
    oznacza „wywiązać się z jakiegoś zobowiązania finansowego”. W konsekwencji, należy
    uznać, że „uregulować”, oznacza spełnić świadczenie skutkujące wywiązaniem się z
    zobowiązania finansowego, a w konsekwencji oznacza wygaśnięcie zobowiązania.
    Z powołanych powyżej przepisów art. 89a ust. 3 w zw. z art. 89a ust. 1a ustawy wynika, że
    wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie
    w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za
    uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel dokonując korekty musi dokonać jej w
    konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od terminu
    płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Przy czym składając tę
    deklarację musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.
    Jak już wskazano powyżej, jeżeli wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do
    dokonania korekty w ww. terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie
    późniejszym, jednak musi „wrócić” do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od
    umownego terminu płatności, przy czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić
    wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty, tj.:
    - do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie
      została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie,

    - na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się
      korekty o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy – wierzyciel jest podatnikiem
      zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny;
    - od daty wystawienia faktury, która dokumentuje wierzytelność nie minęły 3 lata, licząc
      od końca roku, w którym została wystawiona.
    Zatem, skoro:
    · nieściągalność wierzytelności, która dokumentuje faktura nr (...) została
      uprawdopodobniona, w świetle art. 89a ust. 1a ustawy, (...) listopada 2024 r.;
    · była Pani czynnym podatnikiem VAT od (...) lipca 2023 r. do (...) lipca 2024 r.;
    · zamknęła Pani działalność gospodarczą (...) lipca 2024 r. – została Pani wykreślona z
      rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy;
    · nie zarejestrowała się Pani ponownie jako czynny podatnik VAT. Próbowała Pani to
      zrobić w (...) 2025 r., lecz nie ukończyła Pani rejestracji – nie uzupełniła Pani
      dokumentacji po wezwaniu Urzędu Skarbowego, przez co nie została Pani czynnym
      podatnikiem VAT. Wznowiła Pani ją z dniem (...) 2025 r. i na ten dzień też ją Pani
      zawiesiła – z powodu braku możliwości regulowania zobowiązań finansowych wobec
      ZUS, które by powstały z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej
    – to nie jest Pani uprawniona do dokonania korekty podatku należnego na podstawie art.
    89a ust. 1 ustawy z tytułu nieuregulowanej przez dłużnika wierzytelności, którą
    dokumentuje przedmiotowa faktura.
    Dotyczy to zarówno braku możliwości do skorzystania z ulgi na złe długi poprzez korektę
    deklaracji za lipiec 2024 r., jak również w bieżącej deklaracji, w przypadku ponownego
    zarejestrowania się do VAT. Z opisu sprawy wynika bowiem wprost, że w listopadzie 2024
    r., w którym to przysługiwało Pani prawo do korekty podatku VAT (nieściągalność
    wierzytelności stała się wówczas uprawdopodobniona), nie posiadała Pani statusu
    podatnika VAT czynnego. Zatem, nie spełniła Pani niezbędnego warunku do skorzystania z
    ulgi na złe długi poprzez korektę deklaracji, jakim jest posiadanie – na dzień poprzedzający
    dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty – statusu
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak już wyżej wskazano, wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i
    podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność
    wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel dokonując
    korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym
    upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na
    fakturze (w analizowanym przypadku – listopad 2024 r.). Natomiast w przypadku, gdy
    wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do dokonania korekty w ww.
    terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak musi tego
    dokonać w deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego terminu
    płatności (w analizowanym przypadku – listopad 2024 r.). Przy czym zarówno składając
    deklarację, jak i składając korektę tej deklaracji podatnik musi spełnić wszystkie warunki
    uprawniające go do dokonania takiej korekty, w tym warunek niezbędny, tj. musi być
    czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Zatem, nie ma Pani możliwości skorygowania podatku należnego od niezapłaconej faktury
    nr (...) wystawionej w lipcu 2024 r., gdyż nie zostały spełnione łącznie wszystkie warunki
    wymienione w art. 89a ust. 2 ustawy – w miesiącu, w którym nieściągalność wierzytelności
    się uprawdopodobniła, tj. w listopadzie 2024 r. nie posiadała Pani statusu
    zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT.
    Podsumowanie
    1. Nie może Pani odpisać ulgi na złe długi poprzez korektę deklaracji VAT z lipca 2024 r.,
      na podstawie przepisów w art. 89a ustawy z uwagi na to, że korekty podstawy

      opodatkowania i podatku należnego podatnik może dokonać wyłącznie w rozliczeniu
      za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną
      pod warunkiem posiadania statusu zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT.
    2. Wznawiając działalność, celem zostania czynnym podatnikiem VAT, nie będzie Pani
      mogła odpisać ulgi za złe długi w bieżącej deklaracji VAT, na podstawie przepisów w
      art. 89a ustawy z uwagi na to, że korekty podstawy opodatkowania i podatku
      należnego podatnik może dokonać wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym
      nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną pod warunkiem
      posiadania statusu zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT.
    W konsekwencji, Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 oraz nr
    2, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez
    Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została
    wydana w oparciu o opis sprawy. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.