Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-624/08-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-07
Teza: Opodatkowanie usług polegających na rehabilitacji osób niepełnosprawnych wraz z zakwaterowaniem i wyżywieniem (PKWiU 85.14.15) – zwolnione od podatku
Słowa kluczowe: niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych; ochrona-ochrona zdrowia; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rehabilitacja; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; szpital; usługi; usługi-usługi hotelarskie; usługi-usługi noclegowe; wyżywienie; zakwaterowanie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2008 r. (data wpływu 7 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług rehabilitacji osób niepełnosprawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług rehabilitacji osób niepełnosprawnych oraz stawki podatku dla usług krótkookresowego zakwaterowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, przedmiotem działalności Wnioskodawcy są:

1.  usługi medyczne,
2.  usługi ogólnobudowlane,
3.  sprzątanie i czyszczenie obiektów,
4.  sprzedaż hurtowa napojów bezalkoholowych, odzieży ochronnej i środków czystości.

Spółka jest wpisana do Centralnej Ewidencji Organizacji Turystyki i Pośredników Turystycznych. W praktyce prowadzi dwa rodzaje działalności.

Jednym z nich jest świadczenie usług polegających na rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Jest ona zorganizowana w ten sposób, iż zakłady pracy chronionej oraz inne osoby wykupują od Zainteresowanego pobyty na turnusach rehabilitacyjnych. W ich ramach Spółka przygotowuje dla każdej osoby korzystającej z usług program rehabilitacji obejmujący zabiegi rehabilitacyjne dostosowane do stanu niesprawności. Zabiegi te są wykonywane w obiekcie Wnioskodawcy oraz przy wykorzystaniu jego sprzętu, a także zatrudnionego w tym celu wykwalifikowanego personelu.

W cenie usługi rehabilitacyjnej zawarty jest koszt pakietu rehabilitacyjnego, koszt zakwaterowania i wyżywienia. Usługi rehabilitacyjne sprzedawane są jako usługi zwolnione (PKWiU 85.14.15).

Każda wpłata za usługi jest ewidencjonowana przy pomocy kasy fiskalnej. Do kopii faktur wystawianych klientowi dołączany jest paragon dokumentujący sprzedaż. Usługi rozliczane są na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie usług polegających na rehabilitacji osób niepełnosprawnych prawidłowo kwalifikowane jest jako działalność zwolniona od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sposób prawidłowy opodatkowuje on świadczone usługi. W ramach usług polegających na rehabilitacji osób niepełnosprawnych wykonuje bowiem zabiegi rehabilitacyjne w obiektach zapewniających zakwaterowanie pacjentów. Rehabilitacja, jak wynika to z Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jest działalnością medyczną. Prowadzona przez Zainteresowanego działalność mieści się zatem w grupowaniu PKWiU 85.14.15 „Usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone w obiektach zapewniających pacjentom zakwaterowanie innych niż szpitale”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Z uwagi na przywołane uregulowania, tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania danej czynności do właściwego grupowania PKWiU możliwe jest rozstrzygnięcie odnośnie opodatkowania danej usługi podatkiem od towarów i usług.

Z zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany świadczy usługi polegające na rehabilitacji osób niepełnosprawnych, sklasyfikowane przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 85.14.15 „Usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone w obiektach zapewniających pacjentom zakwaterowanie innych niż szpitale”.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 9 tegoż załącznika jako zwolnione od podatku VAT zdefiniowano zaliczone do symbolu PKWiU ex. 85 „Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2)”.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w myśl § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2008 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

W sekcji N działu 85 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) określono, iż „usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego” sklasyfikowano pod symbolem – 85.1 PKWiU. Pod symbolem PKWiU 85.2 sklasyfikowano natomiast wyłączone ze zwolnienia podatkowego „usługi weterynaryjne”. Uwzględniając zatem klasyfikację zawartą w opisie stanu faktycznego stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi odnoszą się do pozycji 9 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Organ dokonując kompleksowej oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego wyjaśnia, iż w pozycji 152 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zdefiniowano jako podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 7% „usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej – wyłącznie świadczone przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku (ex 85)”. Powstałą rozbieżność informacji tłumaczy pkt 2 objaśnień do przedmiotowego załącznika. W myśl powołanego punktu, wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawką 0% i 3%.

Stosownie zatem do treści objaśnienia, stawka 7% podatku na świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będzie mieć zastosowania, gdyż usługi te na podstawie pozycji 9 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione od podatku VAT.

Reasumując, stwierdzić należy, iż świadczone przez Zainteresowanego usługi polegające na rehabilitacji osób niepełnosprawnych, sklasyfikowane przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 85.14.15, a zdefiniowane jako „Usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone w obiektach zapewniających pacjentom zakwaterowanie innych niż szpitale” – są zwolnione od podatku VAT.

Podkreślić jednak należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Spółkę we wniosku klasyfikacji usługi do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usługi będącej przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie odpowiedzi na pytanie, dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług krótkookresowego zakwaterowania, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 7 października 2008 r. nr ILPP2/443-624/08-3/MN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.