Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1036/14-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-29
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Federację.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; odszkodowania; usługi; wynagrodzenia; świadczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z 17 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Federację – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Federację.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca), jest spółką z siedzibą w Polsce, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. realizacja projektów budowlanych. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej w Warszawie, składającej się z działki (dalej: Nieruchomość Spółki), na której znajdują się budynki i budowle. Wnioskodawca planuje dokonać wyburzenia istniejących na Nieruchomości Spółki budynków i budowli, a następnie wybudować na Nieruchomości Spółki nowy budynek biurowo-usługowy (dalej: Budynek).

W związku z inwestycją Spółki (dalej: Inwestycja) wymagana jest przebudowa budynku znajdującego się wzdłuż granicy pomiędzy Nieruchomością Spółki a nieruchomością Federacji Związków Zawodowych Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej w Polsce (dalej: Federacja), (dalej: Budynek Federacji).

Inwestycja wiązać się będzie z koniecznością „oparcia” jednej ze ścian Budynku o ścianę Budynku Federacji. W celu wzniesienia Budynku, niezbędne jest w szczególności zamurowanie okien zlokalizowanych na ścianie Budynku Federacji, jak również usunięcie znajdujących się na niej instalacji i urządzeń.

4 lipca 2014 r. wydano na rzecz Spółki pozwolenie na rozbiórkę budynków i naniesień znajdujących się na Nieruchomości Spółki. Pismem z 28 lipca 2014 r., Federacja złożyła do Wojewody Mazowieckiego odwołanie od pozwolenia na rozbiórkę („Odwołanie”).

W związku z tym, że przebudowa Budynku Federacji, jak i cały proces budowlany będą utrudniały Federacji korzystanie z Budynku Federacji, strony zdecydowały się na zawarcie porozumienia, w którym zostały uregulowane zasady współpracy w związku z planowanym procesem inwestycyjnym (dalej: Porozumienie).

Na mocy Porozumienia, Federacja zobowiązała się do współpracy ze Spółką w celu umożliwienia Wnioskodawcy sprawnego przygotowania i wykonania Inwestycji, jak również późniejszego użytkowania Budynku. W szczególności na mocy Porozumienia Federacja:

*   będzie współpracować w taki sposób aby zapewnić Spółce uzyskanie ostatecznych i prawomocnych opinii, zgód, decyzji, zatwierdzeń, uzgodnień, takich jak decyzje rozbiórkowe, pozwolenia na budowę, pozwolenia na użytkowanie itp.;

*   udzieli Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Federacji w postępowaniu o udzielenie Spółce decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę oraz decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla realizacji Inwestycji oraz do działania w imieniu Federacji w celu uzyskania wszystkich wymaganych prawem uzgodnień i opinii dla wydania powyższych decyzji;

*   udzieli Spółce prawa do wstępu do Budynku Federacji i na nieruchomość Federacji w zakresie niezbędnym do realizacji Inwestycji;

*   wykona prace budowlane w części Budynku Federacji graniczącej z Nieruchomością Spółki (takie jak zamurowanie okien, przemieszczenie lub usunięcie instalacji tak aby nie zakłócały one procesu budowlanego).

W zamian za powyższe świadczenia oraz tytułem rekompensaty za uciążliwości związane z prowadzeniem procesu budowlanego na graniczącej z Budynkiem Federacji nieruchomości, Spółka zobowiązała się do zapłaty świadczenia określonego w Porozumieniu jako odszkodowanie (dalej: Odszkodowanie). Odszkodowanie zostało zapłacone Federacji jednorazowo, w dniu podpisania Porozumienia w październiku 2014 r.

W ramach Porozumienia, Federacja zobowiązała się również do cofnięcia Odwołania w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania Odszkodowania. Jeżeli jednak Federacja wniesie odwołanie od decyzji lub zaskarży decyzję lub decyzje o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla Inwestycji lub nie cofnie Odwołania lub pomimo wycofania Odwołania ponownie wniesie odwołanie od pozwolenia na rozbiórkę lub zaskarży je, Federacja zobowiązana będzie zwrócić Spółce Odszkodowanie.

Po wzniesieniu Budynku, Spółka będzie wykonywała czynności opodatkowane VAT. W zależności od ostatecznego wyboru realizacji zysków z Inwestycji będzie to opodatkowana sprzedaż wydzielonych lokali w Budynku, sprzedaż Budynku jako całości lub wynajem poszczególnych powierzchni na cele komercyjne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy o VAT, Odszkodowanie jakie zostało wypłacone przez Spółkę Federacji należy potraktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów usług (dalej: VAT), a w konsekwencji czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Federację?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki Odszkodowanie, jakie na mocy Porozumienia zostało wypłacone Federacji należy uznać za wynagrodzenie za świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca będzie miał jednocześnie prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury za tę usługę wystawionej przez Federację.

Uzasadnienie stanowiska podatnika

1.  Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
2.  Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast odpłatne świadczenie usług zdefiniowane zostało w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, za odpłatne świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:
    1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
    3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
3.  Definicja zawarta w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest szeroka i określa zakres przedmiotowy opodatkowania w sposób dopełniający definicję dostawy towarów. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu (tj. na „czynieniu”), zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania (tj. na „nie czynieniu” - non facere), będzie stanowić co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o VAT. Aby jednak świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem VAT niezbędne jest łączne spełnienie następujących warunków:
    1.  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2.  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy – wynagrodzenie.
4.  Biorąc pod uwagę powyższe, w każdej sytuacji należy ocenić, czy dane świadczenie pieniężne jest skorelowane ze świadczeniem wzajemnym drugiej strony. Jak zostało to wskazane powyżej, świadczenie wzajemne może polegać na „czynieniu”, jak również i na „nie czynieniu” (non facere), co zostało jednoznacznie wskazane w treści art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Za działanie polegające na nie czynieniu w pewnych okolicznościach uznać można wypłatę rekompensaty lub odszkodowania.
5.  Pasywne zachowanie, może więc być uznane za usługę, o ile wynika z określonego zobowiązania. Usługą jest zatem czynność takiego podmiotu polegająca na zobowiązaniu się (a wiec złożeniu oświadczenia woli) do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w prawomocnym wyroku z 23 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/GI 1377/08, pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także jego zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
6.  Zdaniem Wnioskodawcy usługa podlegać będzie opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności powinien mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to konkretne, zidentyfikowane świadczenie. Powyższe konkluzje można również wywieść z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał), z którego wynika, że świadczenie usług za wynagrodzeniem, które stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, występuje jedynie wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, przejawiający się tym, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną (możliwą do określenia) usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego (np. Orzeczenia Trybunału: C 102/86 Apple and Pear Development Council, C-16/93 Tolsma, C-174/00 Kennemer Golf, C 210/04 FCE).
7.  Świadczenie pieniężne wypłacane jako odszkodowanie, nie będzie stanowiło wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług, o ile jego przyczyną będzie czyn niedozwolony, dla zaistnienia którego konieczne jest wystąpienie bezprawności, wynikające z naruszenia przepisów prawa lub postanowień umowy (czyli gdy istnieją podstawy do ponoszenia odpowiedzialności deliktowej). Nie będzie powiązane również ze świadczeniem usług odszkodowanie, które jest wypłacane w związku z niewykonaniem w ogóle lub nienależytym wykonaniem umowy (a wiec przy zaistnieniu podstaw do ponoszenia odpowiedzialność kontraktowej). Tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 10 września 2013 r., nr IPPP1/443-805/13-2/EK. Odszkodowanie, które zostało wypłacone przez Spółkę Federacji w związku z procesem budowlanym nie będzie mogło być jednak zaliczone do wskazanych powyżej kategorii odszkodowań. Wszędzie bowiem tam, gdzie określone zachowanie danego podmiotu wynika z istniejącego wcześniej porozumienia stron (a w określonych sytuacjach - także z nakazu lub decyzji organu władzy lub przepisu prawa - art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT), wypłacane świadczenie pieniężne należy rozpatrywać w kategoriach wynagrodzenia, które należy się z tytułu świadczenia usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
8.  Również organy podatkowe uznają, że tolerowanie czynności lub sytuacji stanowi świadczenie usług na gruncie podatku VAT. Tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 4 maja 2012 r. (sygn. IBPP1/443-104/12/LSz), w której Organ stwierdza, że: „zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi” oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 maja 2010 r. (sygn. IBPP3/443-104/10/KO), w której uznano, że: „odpłatne świadczenie usług stanowi także zobowiązanie do tolerowania czynności lub sytuacji, którego istotą jest zaniechanie polegające na znoszeniu określonej sytuacji”.
9.  W ocenie Wnioskodawcy, Odszkodowanie jakie zostało wypłacone Federacji należne jest za jedną kompleksową usługę „tolerowania procesu budowlanego”, obejmującą wykonanie zobowiązań wskazanych w Porozumieniu, takich jak zamurowanie okien zlokalizowanych w Budynku Federacji, usunięcie znajdujących się na niej instalacji i urządzeń, jak również tytułem rekompensaty wszelkich szkód i utrudnień dla Federacji w związku z realizacją inwestycji budowlanej przez Spółkę. Mamy tu więc do czynienia z transakcją ekwiwalentną a sama rekompensata będąca elementem Odszkodowania wiąże się ze wskazanym w Porozumieniu świadczeniem polegającym na zaniechaniu.
10.  W orzecznictwie Trybunału przyjmuje się, że każda transakcja powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną. Jednocześnie jednak transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana. Z usługą kompleksową będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane na rzecz klienta będą ze sobą tak ściśle związane, że będą tworzyły obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Tezy te można odnaleźć m.in. w wyroku ETS z 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05, Aktiebolaget NN v. Skatteverket i wyroku z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE, Tellmer Property sro przeciwko Financni reditelstvi v Usti nad Labem.
11.  Taki kompleksowy charakter ma zdaniem Spółki usługa świadczona przez Federację. Zasadnym jest więc opodatkowanie całości Odszkodowania za usługę podatkiem VAT.
12.  Zgodnie z art. 86 ust. 1 w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
13.  Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie mieć więc prawo do odliczenia VAT z faktury wystawionej przez Federację, w związku z nabyciem usługi „tolerowania procesu budowlanego”, usługa będzie miała bowiem związek z przyszłą działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy, tj. w zależności od wyboru sposobu realizacji zysków z Inwestycji: sprzedaży Budynku, sprzedaży poszczególnych wydzielonych lokali w Budynku lub wynajmu powierzchni komercyjnych w Budynku.
14.  Podsumowując, usługa jaka będzie świadczona przez Federację na rzecz Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu VAT, a Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Federację, jako że zakupiona usługa „tolerowania procesu budowlanego” posłuży Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych w przyszłości.
15.  Jednocześnie Spółka pragnie poinformować, iż wniosek o interpretację dotyczącą tego samego zdarzenia przyszłego został złożony również przez Federację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, powinien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierne korzyści.

W związku z powyższym, jeżeli zaniechanie pewnych czynności za „odszkodowaniem” przynosi wymierną korzyść konkretnemu podmiotowi - co do której istnieje zgoda stron - takie działanie na gruncie ustawy o VAT powinno być uznane za usługę. Tak więc, dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji odszkodowania. Zatem w niezbędnym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego. Na gruncie tego ostatniego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem, a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.), rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności: kontraktową, która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 K.c.) oraz deliktową, czyli wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 K.c.).

W myśl postanowień art. 471 Kodeksu cywilnego, dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W świetle wyżej powołanych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych, szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Polsce, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. realizacja projektów budowlanych. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej w Warszawie, składającej się z Nieruchomość Spółki, na której znajdują się budynki i budowle. Wnioskodawca planuje dokonać wyburzenia istniejących na Nieruchomości Spółki budynków i budowli, a następnie wybudować na Nieruchomości Spółki nowy Budynek. W związku z Inwestycją Spółki wymagana jest przebudowa budynku znajdującego się wzdłuż granicy pomiędzy Nieruchomością Spółki a Budynkiem Federacji. Inwestycja wiązać się będzie z koniecznością „oparcia” jednej ze ścian Budynku o ścianę Budynku Federacji. W celu wzniesienia Budynku, niezbędne jest w szczególności zamurowanie okien zlokalizowanych na ścianie Budynku Federacji, jak również usunięcie znajdujących się na niej instalacji i urządzeń. 4 lipca 2014 r. wydano na rzecz Spółki pozwolenie na rozbiórkę budynków i naniesień znajdujących się na Nieruchomości Spółki. Pismem z 28 lipca 2014 r., Federacja złożyła do Wojewody Mazowieckiego Odwołanie od pozwolenia na rozbiórkę. W związku z tym, że przebudowa Budynku Federacji, jak i cały proces budowlany będą utrudniały Federacji korzystanie z Budynku Federacji, strony zdecydowały się na zawarcie Porozumienia, w którym zostały uregulowane zasady współpracy w związku z planowanym procesem inwestycyjnym. Na mocy Porozumienia, Federacja zobowiązała się do współpracy ze Spółką w celu umożliwienia Wnioskodawcy sprawnego przygotowania i wykonania Inwestycji, jak również późniejszego użytkowania Budynku. W szczególności na mocy Porozumienia Federacja m.in.: będzie współpracować w taki sposób aby zapewnić Spółce uzyskanie ostatecznych i prawomocnych opinii, zgód, decyzji, zatwierdzeń, uzgodnień; udzieli Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Federacji w postępowaniu o udzielenie Spółce decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę oraz decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla realizacji Inwestycji oraz do działania w imieniu Federacji w celu uzyskania wszystkich wymaganych prawem uzgodnień i opinii dla wydania powyższych decyzji; udzieli Spółce prawa do wstępu do Budynku Federacji i na nieruchomość Federacji w zakresie niezbędnym do realizacji Inwestycji; wykona prace budowlane w części Budynku Federacji graniczącej z Nieruchomością Spółki. W zamian za powyższe świadczenia oraz tytułem rekompensaty za uciążliwości związane z prowadzeniem procesu budowlanego na graniczącej z Budynkiem Federacji nieruchomości, Spółka zobowiązała się do zapłaty świadczenia określonego w Porozumieniu jako odszkodowanie. Odszkodowanie zostało zapłacone Federacji jednorazowo, w dniu podpisania Porozumienia w październiku 2014 r. W ramach Porozumienia, Federacja zobowiązała się również do cofnięcia Odwołania w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania Odszkodowania. Jeżeli jednak Federacja wniesie odwołanie od decyzji lub zaskarży decyzję lub decyzje o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla Inwestycji lub nie cofnie Odwołania lub pomimo wycofania Odwołania ponownie wniesie odwołanie od pozwolenia na rozbiórkę lub zaskarży je, Federacja zobowiązana będzie zwrócić Spółce Odszkodowanie. Po wzniesieniu Budynku, Spółka będzie wykonywała czynności opodatkowane VAT. W zależności od ostatecznego wyboru realizacji zysków z Inwestycji będzie to opodatkowana sprzedaż wydzielonych lokali w Budynku, sprzedaż Budynku jako całości lub wynajem poszczególnych powierzchni na cele komercyjne.

W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca podjął wątpliwość czy kwota odszkodowania, jaką w ramach Porozumienia wypłaci Federacji, stanowi wynagrodzenie z tytułu świadczenia przez Federację na jego rzecz usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby ustalić zasady opodatkowania danej czynności, dokonanej w zamian za odszkodowanie, niezbędne jest rozstrzygnięcie czy te czynności skutkują uzyskaniem bezpośrednich korzyści przez wypłacającego.

Z uwagi na przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie odszkodowanie wypłacone Federacji (na mocy zawartego Porozumienia pomiędzy Spółką a Federacją) należy uznać za wynagrodzenie za świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT. Jak wynika z opisu sprawy Federacja zobowiązała się do współpracy ze Spółką w celu umożliwienia Wnioskodawcy sprawnego przygotowania i wykonania Inwestycji oraz późniejszego użytkowania Budynku. W szczególności na mocy Porozumienia Federacja pomoże Spółce uzyskać ostateczne i prawomocne opinie, zgody, decyzje, zatwierdzenia, uzgodnienia oraz inne pozwolenia, udzieli Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Federacji w postępowaniu o udzielenie Spółce decyzji na ww. pozwolenia, udzieli Spółce prawa do wstępu do Budynku Federacji i na nieruchomość Federacji w zakresie niezbędnym do realizacji Inwestycji oraz wykona prace budowlane w części Budynku Federacji graniczącej z Nieruchomością Spółki. Zatem, należy stwierdzić, że otrzymane przez Federację odszkodowanie jest ściśle związane z wykonaniem określonych czynności na rzecz Spółki, a więc uzyskaniem korzyści przez wypłacającego (Wnioskodawcę). Stanowi więc wynagrodzenie za świadczenie wykonane przez Federację na rzecz Wnioskodawcy. W związku z tym, przedmiotowe wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę nie jest odszkodowaniem za szkodę wynikłą z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, lecz stanowi formę wynagrodzenie za określone zachowanie Federacji. W opisanym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z bezpośrednim związkiem pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem, a więc istnieje związek pomiędzy wypłatą należności a świadczeniem wzajemnym. W konsekwencji należy uznać, że w tak opisanej sytuacji mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług w świetle regulacji zawartych w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT .

Zatem w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym należy stwierdzić, że otrzymana przez Federację kwota stanowi wynagrodzenie za usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji odszkodowanie jakie zostało wypłacone przez Spółkę Federacji należy potraktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Federację.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT wskazano, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu róźnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m.in. w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Podstawą odliczenia są faktury VAT. Faktura jest dokumentem potwierdzającym wykonanie usługi lub dostawy towaru, uprawniającym podmiot, dla którego jest wystawiona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wyżej wskazano czynności wykonywane przez Federację należy uznać za usługę podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem w sytuacji opisanej we wniosku art. 88 ust. 3a pkt 2 nie będzie miał zastosowania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, którego przedmiotem działalności jest realizacja projektów budowlanych. Po zakończeniu Inwestycji, będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Spółka będzie wykonywała czynności opodatkowane VAT. W zależności od ostatecznego wyboru realizacji zysków z Inwestycji będzie to opodatkowana sprzedaż wydzielonych lokali w Budynku, sprzedaż Budynku jako całości lub wynajem poszczególnych powierzchni na cele komercyjne.

Zatem należy stwierdzić, że Wnioskodawca spełnia przesłanki pozytywne określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz brak jest zaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT, co w konsekwencji daje Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Federację na rzecz Spółki z tytułu wypłaty odszkodowania.

Podsumowując, odszkodowanie jakie zostało wypłacone przez Spółkę Federacji należy potraktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT i Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Federację.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.