Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.951.2024.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia aportem nakładów inwestycyjnych do Spółki oraz prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: aport; nakłady; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia aportem
    nakładów inwestycyjnych do Spółki oraz prawa do odliczenia pełnych kwot podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację inwestycji pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) stanowi jednostkę samorządu
    terytorialnego na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu
    zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 96,
    poz. 603 ze zm.). Gmina uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej zgodnie z art. 16
    ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z
    1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej: Konstytucja) oraz wykonuje zadania publiczne nie
    zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych (art. 163
    Konstytucji). Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.) - dalej: „u.s.g.”, Gmina posiada osobowość prawną oraz wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 u.s.g.).
    Gmina samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne wykonuje
    zadania własne określone m.in. w art. 7 u.s.g.
    Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust.
    1 u.s.g.). W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, co wynika z
    treści art. 7 ust. 1 pkt 3 u.s.g.
    W myśl art. 9 ust. 1 u.s.g., w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki
    organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami
    pozarządowymi.
    Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
    wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
    przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 u.s.g.).
    Jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 679 ze zm.), gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki
    samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu
    budżetowego lub spółek prawa handlowego.
    Podmiotem realizującym powyższe zadanie własne Gminy jest spółka prawa handlowego -
    Zakład Gospodarki Komunalnej w ... sp. z o.o. (dalej: Spółka), której Gmina jest wyłącznym
    (100%) udziałowcem. Głównym przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z KRS, jest
    odprowadzanie i oczyszczanie ścieków (PKD 37.00.Z), natomiast przedmiot pozostałej
    działalności przedsiębiorcy to: pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody (PKD36.00.Z),
    zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 38.11.Z), obróbka i usuwanie odpadów
    innych niż niebezpieczne (PKD 38.21.Z), roboty związane z budową dróg i autostrad (PKD

    42.11.Z), roboty związane z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych (PKD
    42.21.Z), przygotowanie terenu pod budowę (PKD 43.12.Z), wykonywanie instalacji wodno-
    kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych (PKD 43.22.Z), pozostałe
    sprzątanie (PKD 81.29.Z), działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów
    zielonych (PKD 81.30.Z).
    Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Gmina jest w toku realizacji inwestycji pn. „...” (dalej: Inwestycja).
    Na terenie Gminy znajduje się infrastruktura wodnokanalizacyjna obejmującą teren
    aglomeracji Gminy ... i Gminy ... oraz miejscowości ... w Gminie .... W tym zakresie
    funkcjonują dwie oczyszczalnie ścieków - oczyszczalnia w ... i ... oraz .... stacje uzdatniania
    wody (w tym ..... ujęć wody), a także ....pompowni ścieków. Każde z takich urządzeń
    generuje wysokie koszty energii elektrycznej, które nieustannie wzrastają. Budowa
    instalacji fotowoltaicznych na niektórych obiektach wodnokanalizacyjnych, w tym na
    oczyszczalni ścieków w ... o mocy do 120 kW, na oczyszczalni w ... do 60 kW oraz na
    stacjach uzdatniania wody o łącznej mocy do 60 kW pozwoli na znaczne ograniczenie cen
    energii elektrycznej.
    Z uwagi na dostępność terenu w tych lokalizacjach część instalacji fotowoltaicznych
    powstanie na gruncie - część zaś zostanie umieszczona na dachach budynków
    technicznych. Dzięki optymalnemu wykorzystaniu fotowoltaiki produkcja energii znacznie
    obniży zapotrzebowanie na energię elektryczną z sieci w miesiącach wiosenno-letnich, w
    których zużycie wody jest największe - a co za tym idzie największa jest również produkcja
    ścieków. Pozwoli to na minimalizację kosztów zakupu energii elektrycznej, a co za tym
    idzie pozytywnie wpłynie na koszt produkcji wody oraz oczyszczania ścieków.
    W wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego
    (prowadzonego w trybie nieograniczonym) wyłoniony został wykonawca zadania - ... sp. z
    o.o. sp.k., z którym Gmina zawarła w dniu 25.09.2024 r. Umowę nr ... na realizację ww.
    zadania.
    Inwestycja zostanie sfinansowana ze środków własnych Gminy i ze środków pozyskanych
    na ten cel z Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych.
    Wydatki ponoszone przez Gminę na realizację Inwestycji będą każdorazowo
    dokumentowane fakturami wystawianymi przez dostawców/usługodawców, na fakturach
    tych jako nabywca będzie widnieć Gmina wraz z podanym jej NIP.
    Wnioskodawca wskazuje, że Inwestycja będzie realizowana w obiektach oczyszczalni
    ścieków w ..., oczyszczalni ścieków w ..., stacji uzdatniania wody w ... i stacji uzdatniania
    wody w .... Powyższe obiekty, jak również działki, na których są one posadowione stanowią
    własność Spółki. W związku z tym, w dniu 25.09.2024 r. pomiędzy Gminą a Spółką zawarta
    została Umowa - Zgoda nr ... na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane.
    Po oddaniu Inwestycji do użytkowania Gmina wniesie poniesione nakłady inwestycyjne
    aportem do Spółki, w zamian Gmina otrzyma udziały w podwyższonym kapitale
    zakładowym Spółki, przy czym ewentualna nadwyżka wynikająca z różnicy pomiędzy
    wartością nominalną udziałów a wartością wniesionego aportu niepieniężnego zostanie
    przelana na kapitał zapasowy Spółki.
    Wnioskodawca zamierza dokonać aportu ww. nakładów niezwłocznie po oddaniu
    Inwestycji do użytkowania, Gmina nie będzie w żaden sposób użytkować infrastruktury
    powstałej w ramach realizowanej Inwestycji. Infrastruktura będzie użytkowana przez
    Spółkę, ale dopiero po dokonaniu aportu nakładów inwestycyjnych.
    Gmina wskazuje, że w ramach aportu zostaną przeniesione jedynie nakłady inwestycyjne,
    czynność ta nie obejmie przeniesienia żadnych należności Spółki, rachunków bankowych
    ani środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. W wyniku aportu Spółka
    nie przejmie również żadnych zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu

    pożyczek lub kredytów). Nie dojdzie również do przeniesienia umów o pracę osób
    zatrudnionych w Gminie, tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy na nowego
    pracodawcę (Spółkę) w rozumieniu art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
    (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.).
                                          1Przedmiotem aportu nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; dalej: KC), a
    wyłącznie określony składnik majątkowy, któremu nie będą towarzyszyć żadne inne
                    1elementy wymienione w art. 55 KC.
    Przedmiot aportu nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, gdyż infrastruktura powstała w ramach Inwestycji
    nie będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespołem składników materialnych i niematerialnych, nie obejmuje zobowiązań i nie
    mogłaby, w ocenie Gminy, stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie
    realizującego zadania gospodarcze.
    W związku z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Gmina w ramach złożonego
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej chciałaby potwierdzić kwestię
    opodatkowania VAT aportu nakładów inwestycyjnych, a także jego wpływ na odliczenie
    VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych przez Gminę na realizację Inwestycji.
    Pytania
      1) Czy wniesienie aportem przez Gminę do Spółki nakładów na Inwestycję będzie
        stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia
        od tego podatku?
      2) Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z
        tytułu wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1)
    Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem przez Gminę do Spółki nakładów na
    Inwestycję będzie stanowić podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze
    zwolnienia od tego podatku świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega: odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Przez towary należy natomiast rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Niemniej jednak, co istotne, aby czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlegała opodatkowaniu VAT musi być wykonana przez podatnika tego podatku.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT).
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika VAT w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników VAT, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu VAT.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami VAT jedynie w zakresie
    wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie
    realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.
    czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp.,
    umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    W związku z powyższym należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub
    powiększenie majątku Spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem
    aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz
    umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu
    do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący
    wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania
    określonymi składnikami majątku, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały),
    które posiadają określoną wartość.
    W związku z tym, transakcja ta bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika
    konieczność opodatkowania VAT). Co ważne, z odpłatnością za dostawę towarów lub
    świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub
    świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać
    różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu.
    Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym
    wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego - w zależności od tego co jest
    jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów z art. 7 ustawy o VAT
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) albo odpłatnego

    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT (każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, uznawane jest za
    sprzedaż.
    Jak stanowi art. 45 KC, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty
    materialne.
    Natomiast w myśl art. 46 § 1 KC, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej
    stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem
    związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią
    odrębny od gruntu przedmiot własności.
    W świetle art. 47 § 1 KC, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem
    własności i innych praw rzeczowych. Zaś jak stanowi § 2 tego przepisu: częścią składową
    rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    Zgodnie z art. 48 KC, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części
    składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem
    związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków
    lub budowli), stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu.
    Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową.
    Podmiot, który poniósł nakłady na nieruchomość, nie może ich sprzedać. Jednak ma on
    pewne prawo do tych nakładów i może je przenieść na rzecz innego podmiotu.
    W świetle powyższych przepisów nakłady jakie zostaną poniesione przez Gminę na
    majątku Spółki nie będą stanowić towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (tj. w
    szczególności rzeczy oraz ich części). Przedmiotem zbycia (aportu) będą poniesione
    nakłady stanowiące inwestycję w obcym środku trwałym. Poniesione nakłady w obcym
    środku trwałym nie będą stanowić zatem odrębnej rzeczy, a jedynie będą skutkować
    powstaniem po stronie Wnioskodawcy roszczenia o zwrot poniesionych kosztów.
    Roszczenie to nie będzie stanowić natomiast prawa rzeczowego, a jedynie prawo o
    charakterze zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów.
    Podmiot, który poniósł nakłady, dysponuje prawem do poniesionych nakładów i może to
    prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem
    majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów
    inwestycyjnych, jako przekazanie za wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz, stanowi
    odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a więc podlega
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
    Świadczenie usług w postaci zbycia (aportu) nakładów poniesionych w obcym środku
    trwałym nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród świadczeń zwolnionych od
    podatku od towarów i usług. Tym samym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu
    właściwą stawką VAT.
    Ad. 2)
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy założeniu braku
    negatywnych przesłanek określonych art. 88 ustawy o VAT, Gminie będzie przysługiwało
    prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na
    realizację inwestycji w związku z zamiarem aportu nakładów inwestycyjnych do Spółki.

    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczeń
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Nadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje w pełnym
    zakresie, o ile nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90
    ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, aby podatnik mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej
    czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    W ocenie Wnioskodawcy, warunki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będą spełnione, gdyż
    Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Co więcej, Inwestycja jest
    realizowana z zamiarem odpłatnego przekazania na rzecz Spółki (w drodze aportu)
    nakładów inwestycyjnych (aport nastąpi niezwłocznie po oddaniu Inwestycji do
    użytkowania) w zamian za udziały w Spółce. Zatem, wydatki ponoszone w związku z
    realizacją Inwestycji będą bezpośrednio związane z wykonywaniem przez Gminę
    czynności opodatkowanych VAT.
    W konsekwencji, na podstawie art. 86 ustawy o VAT, przy założeniu braku negatywnych
    przesłanek określonych art. 88 ustawy o VAT, Gminie będzie przysługiwać prawo do
    pełnego odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług
    związanych z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.

    Ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wtedy, gdy czynności te są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem, aby została ustalona lub
    dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać
    postać rzeczową (zapłata w innym towarze lub usłudze) albo mieszaną (zapłata w części
    pieniężna i w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, które jest dla wnoszącego
    aport pewną wymierną korzyścią.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
      - inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz
      - mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie
    podmiotowo-przedmiotowy.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to wszystkie realizowane przez

    te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., oraz umów
    prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Jesteście Państwo w toku realizacji inwestycji pn. „...”. Inwestycja będzie realizowana w
    obiektach oczyszczalni ścieków w ..., oczyszczalni ścieków w ..., stacji uzdatniania wody w
    ... i stacji uzdatniania wody w .... Powyższe obiekty, jak również działki, na których są one
    posadowione stanowią własność Spółki, w którym mają Państwo 100% udziałów. W
    związku z tym, w dniu 25.09.2024 r. pomiędzy Państwem a Spółką zawarta została Umowa
    - Zgoda na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane.
    W wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego
    (prowadzonego w trybie nieograniczonym) wyłoniony został wykonawca zadania, z którym
    zawarli Państwo w dniu 25.09.2024 r. umowę na realizację ww. zadania. Wydatki
    ponoszone przez Państwa na realizację Inwestycji będą każdorazowo dokumentowane
    fakturami, na których jako nabywca będą widnieć Państwo.
    Po oddaniu Inwestycji do użytkowania Państwo wniosą poniesione nakłady inwestycyjne
    aportem do Spółki, w zamian otrzymają Państwo udziały w podwyższonym kapitale
    zakładowym Spółki, przy czym ewentualna nadwyżka wynikająca z różnicy pomiędzy
    wartością nominalną udziałów a wartością wniesionego aportu niepieniężnego zostanie
    przelana na kapitał zapasowy Spółki.
    Zamierzają Państwo dokonać aportu ww. nakładów niezwłocznie po oddaniu Inwestycji do
    użytkowania, nie będą Państwo w żaden sposób użytkować infrastruktury powstałej w
    ramach realizowanej Inwestycji. Infrastruktura będzie użytkowana przez Spółkę, ale
    dopiero po dokonaniu aportu nakładów inwestycyjnych.
    Wskazali Państwo, że przedmiot aportu nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy wniesienie aportem nakładów inwestycyjnych do
    Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
    związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych. Wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu,
    prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i
    niematerialnymi) – w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały, akcje), które
    posiadają określoną wartość. Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z
    którego wynika konieczność opodatkowania VAT).
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od jego przedmiotu – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą
    towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a
    tym samym – w świetle art. 2 pkt 22 ustawy – uznawane jest za sprzedaż.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Według art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków
    lub budowli), stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu.
    Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową.
    W związku z tym, gdy poniosą Państwo nakłady na gruncie, który nie stanowi Państwa
    własności, nakłady te staną się częścią nieruchomości i przypadną właścicielowi.
    Nakłady, jakie zostaną poniesione przez Państwa na majątku Spółki, nie będą stanowić
    towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy (tj. w szczególności rzeczy oraz ich części).
    Przedmiotem zbycia (aportu) będą poniesione nakłady stanowiące inwestycję w obcym
    środku trwałym. Zatem nie będą one stanowić odrębnej rzeczy, a jedynie będą skutkować
    powstaniem po Państwa stronie roszczenia o zwrot poniesionych kosztów. Natomiast
    roszczenie to nie będzie stanowić prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze
    zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów. Podmiot,
    który poniósł nakłady, dysponuje prawem do poniesionych nakładów i może to prawo
    przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem
    majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Zatem odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem
    nakładów na cudzą rzecz, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy.
    Świadczenie usług w postaci zbycia (aportu) nakładów poniesionych na obcym gruncie nie
    zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w
    konsekwencji czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Tym samym Państwa świadczenie na rzecz Spółki – aport poniesionych nakładów –
    nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    pełnych kwot podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z
    realizacją Inwestycji.
    Główne zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
      - podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
      - towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, jeśli związany jest z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi
    pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86
    ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest
    związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
    W przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, tj.
    są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz ponoszone wydatki
    będą związane z wniesieniem aportem nakładów inwestycyjnych, który będzie stanowił
    czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zatem będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki związane z realizacją inwestycji pn. „...”. Odliczenie będzie
    możliwe pod warunkiem tego, że nie zaistnieją przesłanki negatywne zawarte w art. 88
    ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.