Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.17.2025.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Ustalenia, czy w wyniku odzyskania przez Komornika
Sądowego na rzecz Banku kwoty o łącznej wysokości
61.822,94 zł dla Banku przychodem do opodatkowania
podatkiem CIT w rozumieniu art. 12 będzie kwota odsetek
wymieniona przez Komornika Sądowego (postanowienie z
dnia 26 czerwca 2024 r.) w wysokości 61.048,63 zł, czy
naliczona w księgach rachunkowych Banku kwota 25.486,80 zł.
Słowa kluczowe: banki
komornik
odsetki
odzyskanie
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Otrzymane lub zwrócone pożyczki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Funkcjonuje w formie (...)
    na podstawie przepisów ustaw: (...). Rokiem podatkowym dla banku jest rok
    kalendarzowy. Bank prowadzi działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym
    świadczeniu usług dotyczących m.in. udzielania kredytów.
    W dniu 25 października 2010 r. Bank (...) w (...) podpisał umowę kredytową z kredytobiorcą
    X na kwotę (...) zł . Kredytobiorcą jest osoba fizyczna. Na przestrzeni lat Bank zmuszony
    został do prowadzenia akcji windykacyjnej z powodu braku spłaty kredytu ze strony
    kredytobiorcy. Bank prowadził akcje upominawczą. Wypowiedzenie umowy z
    kredytobiorcą nastąpiło w dniu 7 lutego 2019 r. Następnie w dniu 17 lipca 2019 r. Bank
    wystosował nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. Bank zawiesił naliczanie odsetek
    w dniu 3 września 2021 r. ze względu na wątpliwą realna spłatę już istniejącego
    zadłużenia. Egzekucja komornicza jest prowadzona przez Komornika Sądowego w (...) nr
    sprawy Km (...) w stosunku do kredytobiorcy X. W stosunku do poręczyciela Y egzekucja
    została umorzona, gdyż Sąd ogłosił upadłość poręczyciela Y.
    Dnia 23 maja 2022 r. otrzymano środki z postępowania upadłościowego wobec
    poręczyciela Y w kwocie 10.064,96 zł.
    Bank prowadził również egzekucję z zabezpieczenia hipotecznego kredytu w stosunku do
    Spółki Z, której właścicielem był dłużnik X, nr sprawy Km (...).
    13 grudnia 2022 r. do Komornika złożono wniosek o rozpoczęcie procedury licytacji
    nieruchomości.
    27 lutego 2023 r. odbyła się licytacja zabezpieczonej nieruchomości, a w postanowieniu z
    dnia 26 czerwca 2024 r. (sygn. akt Km (...), Km (...), Km (...) z dnia 26 czerwca 2024 r. ) o
    sporządzeniu planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji w związku z dokonaną sprzedażą
    nieruchomości, kwotę uzyskaną ze sprzedaży, tj. 61.822,94 zł podzielono zgodnie z
    zaksięgowanym w księgach banku stanem zadłużenia kredytobiorcy, tj. 25.486,80 zł na
    poczet zaległych odsetek naliczonych do dnia 3 września 2021 r. wyksięgowanych do
    ewidencji pozabilansowej, 36.336,14 zł na poczet spłaty części zaległego kapitału
    przeniesionego do ewidencji pozabilansowej.
    W treści Postanowienia wymienionego powyżej Komornik Sądowy postanowił „wymienić
    wierzytelności i prawa osób uczestniczących w podziale:
    3.1. wierzyciel egzekwujący w sprawie Km (...) Bank (...) w (...) (wierzyciel hipoteczny) zgłosił
    wierzytelność na kwoty:
    Należność główna: 93.924,24 zł
    Odsetki zaległe: 61.048,63 zł
    Koszty sądowe: 4.697,00 zł
    Koszty poniesione przez wierzyciela: 2 036,42 zł”.
    Komornik Sądowy zaliczył do kategorii zaspokojenia łączną sumę na kwotę 161.706,29 zł.

    Dnia 20 listopada 2024 r. Bank (...) w (...) otrzymał postanowienie Komornika Sądowego
    przy Sądzie Rejonowym w (...), w którym w pkt 4 Komornik postanawia umorzyć
    postępowanie egzekucyjne z urzędu na podstawie art. 824 ust. 1 pkt 3 kodeksu
    postępowania cywilnego (dalej: „kpc”.
    Zarząd Banku (...) w (...) w dniu 29 listopada 2024 r. uchwałą Zarządu Nr (...) dokonał
    uprawdopodobnienia nieściągalności pozostałej niespłaconej części ww. wierzytelności w
    związku z treścią postanowienia Komornika Sądowego z dnia 20 listopada 2024 r. o
    umorzeniu postępowania egzekucyjnego z urzędu na podstawie art. 824 ust. 1 pkt 3 kpc.
    Na podstawie art. 16 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    Zarząd Banku uznał za nieściągalną pozostałą część należności głównej (kwota w księgach
    rachunkowych: 42.439,47 zł) i zaliczył rezerwę utworzoną na tę nieściągalną część
    wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów.

## Pytanie

Czy w wyniku odzyskania przez Komornika Sądowego na rzecz Banku (...) w (...) kwoty o
    łącznej wysokości 61.822,94 zł dla Banku przychodem do opodatkowania podatkiem CIT w
    rozumieniu art. 12 będzie kwota odsetek wymieniona przez Komornika Sądowego
    (postanowienie z dnia 26 czerwca 2024 r.) w wysokości 61.048,63 zł, czy naliczona w
    księgach rachunkowych Banku kwota 25.486,80 zł?
    Państwa stanowisko w sprawie
    A. w (...) stoi na stanowisku, że przychodem podatkowym dla Banku będzie kwota
    stanowiąca przychód z tytułu odsetek. W księgach rachunkowych Banku naliczone zostały
    odsetki na kwotę 25.486,80 zł i taką kwotę Bank uznał za przychód z tytułu odzyskanych
    odsetek, natomiast pozostałą część uznał za przychód z tytułu odzyskanej należności
    głównej, która nie jest przychodem podlegającym opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Naliczone w postanowieniu Komornika Sądowego z dnia 26 czerwca 2024 r. kwoty
    odsetek zaległych do dnia wydania postanowienia stanowiły kwotę: 61.048,63 zł.
    Należność główna, którą wierzyciel winien zapłacić Bankowi to kwota: 78.775,61 zł. Bank
    po otrzymaniu postanowienia Komornika Sądowego z dnia 20 listopada 2024 r. o
    umorzeniu postępowania egzekucyjnego uznał za nieściągalną pozostałą do spłaty
    wierzytelność i zaliczył rezerwę utworzoną na tę część wierzytelności do kosztów
    uzyskania przychodów. Ponieważ z otrzymanej od Komornika kwoty 61.822,94 zł Bank
    dokonał podziału takiego, że w pierwszej kolejności przychód ten pokrył zaległe odsetki w
    kwocie: 25.486,80 zł, a następnie pozostała kwota 36.336,14 zł stanowiła przychód z tytułu
    odzyskania należności głównej, to pozostała kwota niespłaconej wierzytelności (78.775,61
    zł – 36.336,14 zł = 42.439,47 zł ) stanowiła nieściągalną część wierzytelności, którą Bank
    uznał za koszt uzyskania przychodu.
    Gdyby z otrzymanej od Komornika kwoty 61.822,94 zł Bank dokonał podziału takiego, że w
    pierwszej kolejności przychód ten pokryłby zaległe odsetki w wysokości wynikającej z treści
    postanowienia Komornika z dnia 26 czerwca 2024 r.: 61.048,63, a następnie pozostała
    kwota 774,31 zł stanowiła przychód z tytułu odzyskania należności głównej, to pozostała
    kwota niespłaconej wierzytelności (78 775,61 – 774,31 = 78.001,30 zł ) stanowiłaby dla
    Banku nieściągalną część wierzytelności, którą Bank uznałby za koszt uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego

    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. W
    szczególności organ w niniejszej interpretacji nie odniósł się do kwestii uznania przez Bank
    niespłaconej części wierzytelności za nieściągalną i ujęcia jej w kosztach podatkowych, a
    także do prawidłowości danych liczbowych przedstawionych przez Państwa. Weryfikacja
    danych liczbowych może mieć miejsce wyłącznie w toku postępowania podatkowego.
    W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) nie zdefiniowano wprost pojęcia przychodów, przy
    czym posłużono się przykładowym wyliczeniem przysporzeń stanowiących przychód w
    rozumieniu przepisów tej ustawy. Katalog ten nie jest jednak zamknięty, na co wskazuje
    użycie przez ustawodawcę we wskazanym artykule sformułowania „przychodami są (...) w
    szczególności”. W piśmiennictwie i judykaturze, przyjmuje się jednak zgodnie, że
    przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, które
    skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika. Ponadto w art.
    12 ust. 4 ustawy o CIT, wskazano enumeratywnie zdarzenia, które nie stanowią przychodu.
    Zgodnie z regulacją art. 12 ust. 1 ustawy o CIT:
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
    1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
    2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w
    tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
    wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
    świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe
    zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
    udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa,
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie;
    3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:
    a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych
    pożyczek z Funduszu Pracy,
    b) środków na rachunkach bankowych - w bankach;
    4) wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lub
    43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3 tej ustawy:
    za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 1 oraz pkt 2 ustawy o CIT:
    do przychodów nie zalicza się:
    1) pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług,
    które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych
    lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z
    wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów);
    2) kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od
    udzielonych pożyczek (kredytów).
    Co istotne dla uznania, że dane przysporzenie majątkowe ma cechy przychodu
    podatkowego konieczne jest wykazanie, że owo przysporzenie ma charakter definitywny.

    Owa definitywność przychodu zakłada zaś, że takie przysporzenie w sposób ostateczny
    faktycznie powiększa aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie
    może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz
    pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym
    świadczeniem lub środkami pieniężnymi, a więc takie którym może on rozporządzać jak
    właściciel. Jednocześnie, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy w wyniku odzyskania przez Komornika
    Sądowego na rzecz Banku (...) w (...) kwoty o łącznej wysokości 61.822,94 zł dla Banku
    przychodem do opodatkowania podatkiem CIT w rozumieniu art. 12 będzie kwota odsetek
    wymieniona przez Komornika Sądowego (postanowienie z dnia 26 czerwca 2024 r.) w
    wysokości 61.048,63 zł, czy naliczona w księgach rachunkowych Banku kwota 25.486,80 zł.
    Co istotne w niniejszej sprawie, z opisu ujętego we wniosku wynika również, że kwota
    odsetek w wysokości 61.048,63 zł stanowiła zgłoszoną wartość wierzytelności z tego
    tytułu, natomiast kwota odsetek w wysokości 25.486,80 zł stanowiła kwotę wynikającą z
    planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji w związku ze sprzedażą nieruchomości. Obie
    te wartości zostały wskazane w postanowieniu Komornika z 26 czerwca 2024 r.
    Jak już wskazano, powyżej przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku
    podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on
    rozporządzać jak własną. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje
    wyjątki od reguły. Dotyczą one m.in. przypadków, w których przysporzenia otrzymywane
    przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT).
    Odnosząc powyższe do analizowanego stanu faktycznego, należy zbadać, czy odzyskana
    przez Komornika Sądowego kwota uzyskana w związku ze sprzedażą nieruchomości
    stanowi określone i rzeczywiste przysporzenie po Państwa stronie (Kredytodawcy), tj.
    prowadzi do faktycznego przyrostu majątkowego osiągniętego przez Państwa.
    Nie każda otrzymana przez podatnika kwota prowadzi do powstania po jego stronie
    przychodu podatkowego. Dla rozpoznania przychodu podatkowego w rozumienie ustawy
    o CIT nie jest wystarczające zidentyfikowanie strumienia pieniężnego, który płynie w
    kierunku podatnika. Konieczne jest przy tym również ustalenie, że mamy do czynienia ze
    świadczeniem, które powoduje rzeczywiste wzbogacenie się podatnika – przyrost w jego
    majątku.
    Zatem odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przychodem dla Państwa
    będzie kwota odsetek naliczona w księgach rachunkowych, tj. kwota 25.486,80 zł, która
    została również wskazana w treści postanowienia o sporządzeniu planu podziału sumy
    uzyskanej z egzekucji.
    Ponownie wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
    1) do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na
    poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach
    sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym
    również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
    pożyczek (kredytów).
    2) kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od
    udzielonych pożyczek (kredytów).
    Zgodnie z ww. regulacjami, warunkiem zaliczenia odsetek do przychodów podatnika
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym jest ich faktyczne otrzymanie lub
    kapitalizacja.

    Jak wynika z wniosku odzyskali Państwo m.in. kwotę w wysokości 25.486,80 zł, którą uznali
    Państwo za odsetki i zaksięgowali w księgach rachunkowych banku. Zatem zwrócone na
    rzecz Państwa odsetki w tej kwocie stanowią dla Państwa przychód.
    Tym samym Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że „przychodem
    podatkowym dla Banku będzie kwota stanowiąca przychód z tytułu odsetek. W księgach
    rachunkowych Banku naliczone zostały odsetki na kwotę 25.486,80 zł i taką kwotę Bank
    uznał za przychód z tytułu odzyskanych odsetek”, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła
      pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.