Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1187/09-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-15
Teza: Czy Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów niezamortyzowaną część nakładów poczynionych w wynajmowanych pomieszczeniach w momencie wydania wynajmowanych pomieszczeń Nabywcy?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; inwestycje; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; najemcy; nakłady; umowa-rozwiązanie umowy; zwrot-zwrot nakładów; środek-środek trwały; środek-środek trwały-nieumorzona część środka trwałego; środek-środek trwały-obcy środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez Pełnomocnika przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2009 r. (data wpływu 24 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła ze spółką x (dalej jako Nabywca) „Umowę mającą na celu przejęcie oddziałów zbytu”. Na mocy powyższej umowy Spółka dokonała sprzedaży przedmiotów i praw należących do oddziałów zbytu.

Nabywca przejął także stosunki umowne, m.in. umowę najmu magazynów. Ponieważ Spółka poczyniła w wynajmowanych pomieszczeniach znaczne nakłady przystosowujące te pomieszczenia do charakteru działalności, którą również wykonuje Nabywca, zobowiązał się On do częściowego zwrotu tych nakładów.

Do czasu sprzedaży oddziałów zbytu, Spółka traktowała przedmiotowe nakłady jako inwestycje w obcym środku trwałym i dokonywała od nich odpisów amortyzacyjnych. w momencie sprzedaży inwestycja nie była w pełni zamortyzowana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów niezamortyzowaną część nakładów poczynionych w wynajmowanych pomieszczeniach w momencie wydania wynajmowanych pomieszczeń Nabywcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, niezamortyzowana część nakładów poczynionych w wynajmowanych pomieszczeniach może być uznana za koszt podatkowy Spółki w momencie ich wydania Nabywcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z powyższego zapisu wynika, iż do kosztów podatkowych nie mogą zostać zaliczone, nawet mimo ich związku z uzyskiwanymi przychodami, wydatki wskazane w art. 16 ust. 1. Pozostałe wydatki ponoszone przez podatnika stanowią koszt podatkowy, pod warunkiem spełnienia ogólnej zasady wskazanej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność na skutek zmiany rodzaju działalności.

Biorąc pod uwagę fakt, iż pod pojęciem środków trwałych rozumie się również „inwestycje w obcych środkach trwałych” (art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), wspomniany wyżej przepis art. 16 ust. 1 pkt 6 obejmuje również te inwestycje. Oznacza to, że a contrario kosztem jest strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, w przypadku gdy likwidacja ta nie jest związana z utratą przydatności gospodarczej środka trwałego w wyniku zmiany rodzaju działalności.

Na uwagę zasługuje jednakże fakt, iż Spółka nie dokonuje likwidacji poczynionych nakładów w wynajmowanych pomieszczeniach. Spółka na podstawie zawartej umowy przekazuje Nabywcy pomieszczenia wraz z dokonanymi ulepszeniami i w zamian za to otrzymuje wynagrodzenie.

W przypadku tym zatem znajdą zastosowanie przepisy końcowej części art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z powyższymi regulacjami, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia, koszt uzyskania przychodów stanowią wydatki na ich nabycie, wytworzenie lub ulepszenie, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami i pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy.

W oparciu o powyższą wykładnię, niezamortyzowana wartość inwestycji w obcym środku trwałym może być w całości zaliczona do kosztów uzyskania przychodów Spółki w momencie przekazania nakładów Nabywcy za wynagrodzeniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.