Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4018.18.2021.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-25
Teza: zachowanie dotychczasowego NIP w związku z przekształceniem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Centrum Usług Społecznych
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); przekształcanie
Zagadnienia: Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu 24 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 15 października 2021 r. (data wpływu 15 października 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania dotychczasowego nr NIP w związku z przekształceniem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … w Centrum Usług Społecznych w … – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

24 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania dotychczasowego nr NIP w związku z przekształceniem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … w Centrum Usług Społecznych w ….. Wniosek został uzupełniony pismem z 15 października 2021 r. (data wpływu 15 października 2021 r.).

**We wniosku, uzupełnionym pismem z 15 października 2021 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) Uchwałą Rady Miejskiej w … nr … z dnia … Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w … został przekształcony w Centrum Usług Społecznych w ….

Cyt. art. 9. 1. Centrum może zostać utworzone dla:

1) jednej gminy;

2) co najmniej dwóch gmin.

2\. W przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1) pkt 1 – centrum tworzy się przez przekształcenie funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej w centrum;

2) pkt 2 – centrum tworzy się przez utworzenie w jednej z gmin nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tej gminie ośrodka pomocy społecznej.

3\. W miastach powyżej 100 000 mieszkańców centrum tworzy się:

1) zgodnie z ust. 2 pkt 1, albo

2) przez utworzenie w mieście nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tym mieście ośrodka pomocy społecznej.

4\. Liczbę mieszkańców, o której mowa w ust. 3, ustala się na dzień podjęcia uchwały w sprawie utworzenia centrum.

5\. W przypadku przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się przepisy art. 23 (1) ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

6\. W okresie 2 lat od dnia przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się postanowienia układu zbiorowego, w stosunku do osób, które były nim objęte przed przekształceniem, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1. Postanowienia tego układu stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dniu przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum. Centrum może stosować do tych osób korzystniejsze warunki niż wynikające z dotychczasowego układu. Przepisy art. 241 (8) § 2 i 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Przepis przewiduje przekształcenie się Ośrodka Pomocy Społecznej w Centrum Usług Społecznych gdy zostaje utworzone dla jednej Gminy.

W przypadku jednostki Wnioskodawcy Centrum Usług Społecznych w … zostało utworzone tylko dla Gminy Miasto … i powstało z przekształcenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … w Centrum Usług Społecznych w …, przy czym nie nastąpiła zmiana formy prawnej jednostki. Gdyby Centrum Usług Społecznych w … miało obsługiwać więcej Gmin, to wtedy zostałaby utworzona nowa jednostka budżetowa, natomiast Ośrodki Pomocy Społecznej poszczególnych Gmin funkcjonowałyby nadal.

W związku z brakiem podstaw wynikających z art. 12 ustawy o rachunkowości nie zamknięto na dzień 31 marca 2021 r. ksiąg rachunkowych, które są prowadzone w sposób ciągły od 1 stycznia 2021 r. W związku z brakiem zmiany formy prawnej jednostki Urząd Statystyczny nie nadał dla Centrum Usług Społecznych w … nowego nr REGON, lecz dokonał aktualizacji danych w ewidencji zmieniając dane jednostki dla nr REGON Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w ….

W piśmie z 15 października 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano, że zgodnie z uchwałą nr … Rady Miejskiej w … z dnia … roku w sprawie nadania Statutu Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Rodzinie w …, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w …. otrzymał nazwę „Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w …”.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy po przekształceniu Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … w Centrum Usług Społecznych w …, Centrum Usług Społecznych w … dokonuje aktualizacji danych zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników i zachowuje dotychczasowy nr NIP czy też powinno uzyskać nowy numer NIP?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Wobec zaistniałego faktu, iż Centrum Usług Społecznych w … powstało z przekształcenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … bez zmiany formy prawnej jednostki (zarówno Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w … był jednostką budżetową Gminy Miasto …, jak i Centrum Usług Społecznych w … jest jednostką organizacyjną tej samej Gminy), a Urząd Statystyczny dokonał zmiany jako aktualizację danych jednostki Centrum Usług Społecznych w …, Centrum powinno pozostać na tym samym Numerze Identyfikacji Podatkowej co Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w ….

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r. poz. 170 ze zm.), zwana dalej ustawą o NIP, określa między innymi zasady ewidencji podatników, płatników podatków, płatników składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, zwanych dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych” (art. 1 ustawy).

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy o NIP, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków. Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy identyfikatorem podatkowym jest:

1) numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług lub nieprowadzących działalności gospodarczej;

2) NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków. Obowiązek ewidencyjny obejmuje również co do zasady podmioty korzystające w całości lub w części ze zwolnień podatkowych, bowiem posiadają one status podatników.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o NIP, podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.). Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.

Jak stanowi art. 6 ust. 1a ustawy o NIP, podatnicy, z wyłączeniem podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, oraz płatnicy podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia pierwszej deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia albo wraz z dokonaniem pierwszej wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.

Na mocy art. 6 ust. 10 ustawy o NIP, płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów zgłaszania do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.

Na mocy przepisu art. 8a ust. 1 ustawy o NIP, nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.

Z kolei, w myśl art. 8c ust. 1 pkt 3 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję o odmowie nadania NIP w przypadku gdy podmiotowi został nadany NIP.

Natomiast jak stanowi art. 8c ust. 2 pkt 1 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany podmiotowi, w przypadku wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o NIP, podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, oraz zarządca sukcesyjny mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. W okresie od dnia śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego obowiązek aktualizowania danych za przedsiębiorstwo w spadku wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. poz. 1629 oraz z 2019 r. poz. 1495), dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2.

Z ww. przepisów wynika, że podatnicy oraz płatnicy podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu. Podmioty te są zobowiązane do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego organu. Każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP.

W związku z powyższym numer NIP nadany może być wyłącznie podatnikowi lub płatnikowi w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, przy czym podatnik może posiadać tylko jeden numer NIP.

W obowiązującym stanie prawnym sukcesję numeru identyfikacji podatkowej regulują przepisy ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o NIP, numer identyfikacji podatkowej nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem:

1\. przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;

2\. przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę handlową;

3\. przekształcenia stowarzyszenia zwykłego w stowarzyszenie.

W myśl art. 12 ust. 1a ustawy o NIP, do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217).

Stosownie do art. 12 ust. 1b ustawy o NIP, NIP nadany przedsiębiorcy przechodzi na przedsiębiorstwo w spadku i wygasa wraz z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony – wraz z wygaśnięciem uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.

W świetle art. 12 ust. 2 ww. ustawy o NIP, w przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika nadany NIP wygasa, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1-1b.

Poza wymienionymi wyjątkami, na każdym nowopowstałym podmiocie, który na podstawie odrębnych ustaw posiada status podatnika, ciąży obowiązek ewidencyjny, tj. obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego, na podstawie którego zostanie nadany NIP.

Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) Uchwałą Rady Miejskiej w … nr … z dnia … r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w … został przekształcony w Centrum Usług Społecznych w …. W przypadku jednostki Wnioskodawcy Centrum Usług Społecznych w … zostało utworzone tylko dla Gminy Miasto … i powstało z przekształcenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w … w Centrum Usług Społecznych w …, przy czym nie nastąpiła zmiana formy prawnej jednostki. Gdyby Centrum Usług Społecznych w … miało obsługiwać więcej Gmin, to wtedy zostałaby utworzona nowa jednostka budżetowa, natomiast Ośrodki Pomocy Społecznej poszczególnych Gmin funkcjonowałyby nadal. W związku z brakiem podstaw wynikających z art. 12 ustawy o rachunkowości nie zamknięto na dzień 31 marca 2021 r. ksiąg rachunkowych, które są prowadzone w sposób ciągły od 1 stycznia 2021 r. W związku z brakiem zmiany formy prawnej jednostki Urząd Statystyczny nie nadał dla Centrum Usług Społecznych w … nowego nr REGON, lecz dokonał aktualizacji danych w ewidencji zmieniając dane jednostki dla nr REGON Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w ….

Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. 2019 r. poz. 1818) ustawa określa:

1) zasady przyjmowania przez gminę programów usług społecznych;

2) zasady tworzenia, zadania, organizację oraz zasady działania centrum usług społecznych, zwanego dalej „centrum”;

3) zasady realizowania programów usług społecznych przez centrum.

Na mocy art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o realizowaniu usług społecznych, rada gminy może przyjąć, w drodze uchwały, program usług społecznych, określający usługi społeczne wynikające z potrzeb wspólnoty samorządowej. Uchwała, o której mowa w ust. 1, stanowi akt prawa miejscowego.

W myśl art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o realizowaniu usług społecznych, w celu zaspokajania potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie określonych usług społecznych oraz koordynacji tych usług gmina może utworzyć jednostkę organizacyjną – centrum. Centrum jest jednostką budżetową. Utworzenie i prowadzenie centrum należy do zadań własnych gminy o charakterze fakultatywnym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o realizowaniu usług społecznych, centrum może zostać utworzone dla:

1) jednej gminy;

2) co najmniej dwóch gmin.

Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy o realizowaniu usług społecznych, w przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1) pkt 1 – centrum tworzy się przez przekształcenie funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej w centrum;

2) pkt 2 – centrum tworzy się przez utworzenie w jednej z gmin nowej jednostki organizacyjnej, odrębnej od funkcjonującego w tej gminie ośrodka pomocy społecznej.

Jak stanowi art. 9 ust. 5 ustawy o realizowaniu usług społecznych, w przypadku przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się przepisy art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy o realizowaniu usług społecznych, w okresie 2 lat od dnia przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, stosuje się postanowienia układu zbiorowego, w stosunku do osób, które były nim objęte przed przekształceniem, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1. Postanowienia tego układu stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dniu przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum. Centrum może stosować do tych osób korzystniejsze warunki niż wynikające z dotychczasowego układu. Przepisy art. 2418 § 2 i 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 10 pkt 1 ustawy o realizowaniu usług społecznych, warunkiem utworzenia centrum, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 – jest przekazanie do realizacji centrum wszystkich zadań, w tym usług społecznych, realizowanych dotychczas przez ośrodek pomocy społecznej oraz wybranych i nierealizowanych przez ośrodek pomocy społecznej do dnia utworzenia centrum usług społecznych z co najmniej dwóch zakresów, o których mowa w art. 2 ust. 1.

Jak stanowi art. 12 ustawy o realizowaniu usług społecznych, rodzaj i zakres zadań, w tym usług społecznych, przekazanych do realizacji centrum oraz szczegółową organizację centrum określa statut centrum nadany przez radę gminy w drodze uchwały.

Na podstawie art. 17 ustawy o realizowaniu usług społecznych, dyrektor centrum, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1, wykonuje uprawnienia i obowiązki kierownika ośrodka pomocy społecznej określone w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz w innych przepisach określających zasady realizowania zadań przekazanych do realizacji centrum.

W myśl art. 231 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.) w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.

Na mocy art. 12 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy z 29 września 1994 o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.) księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d:

\- na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie,

\- w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.

Z powyższego wynika, że w związku z przekształceniem funkcjonującego w gminie ośrodka pomocy społecznej na podstawie przepisów ustawy o realizowaniu usług społecznych powstaje centrum usług społecznych. Uchwałą Rady Miejskiej w … nr … z dnia … r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w … (wcześniej pod nazwą Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w …) został przekształcony w Centrum Usług Społecznych w …..

Tym samym Centrum Usług Społecznych przejęło prawa i obowiązki dotychczasowego Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Mienie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie stało się mieniem Centrum Usług Społecznych. W ramach przekształcenia wszyscy pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie stali się pracownikami Centrum Usług Społecznych.

Są to zmiany wynikające wprost z przepisów prawa i przekształcenie następuje przez „stanie się” jednostki dotychczasowej nową jednostką. Zatem mamy tutaj do czynienia nie z przekształceniem się Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w wyniku jego autonomicznego działania czy też autonomicznego działania organu samorządowego, któremu ten Ośrodek podlega, lecz z przekształceniem, które narzuca nowe ramy prawne dla działania Centrum Usług Społecznych. Dlatego też na gruncie ustawy o NIP – mając na uwadze ww. przepisy regulujące kwestie tego typu jednostek – nie mamy do czynienia z przekształceniem jednego podmiotu w inny, ale ze zmianą otoczenia prawnego, na podstawie którego jednostka ta funkcjonuje. W konsekwencji należy uznać, że przepisy w zakresie ewidencji i identyfikacji podatników i płatników nie przewidują obowiązku uzyskania nowego numeru NIP przez Centrum Usług Społecznych w …. Na gruncie prawa podatkowego Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, który stał się Centrum Usług Społecznych, pozostają tymi samymi podmiotami.

Mając na uwadze powyższe, w tej sytuacji Wnioskodawca nie ma obowiązku wystąpić o nowy numer identyfikacji podatkowej. Natomiast Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-2, gdyż dane objęte zgłoszeniem uległy zmianie, tj. nazwy jednostki (ewentualnie również inne dane nie wskazane we wniosku).

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do **Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …,** za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.