Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.656.2024.2.NS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27
ustawy świadczonych usług udzielania korepetycji z A, B, C, D,
E oraz F.
Słowa kluczowe: korepetycje
nauczyciel
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
1

na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 26
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 9 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy świadczonych usług
    udzielania korepetycji z A, B, C, D, E oraz F.
    Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 30 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania korepetycji.
    Wnioskodawca ukończył studia inżynierskie (...) na kierunku (...). Mimo znaczącego
    przygotowania merytorycznego Wnioskodawca nie posiada udokumentowanego
    wykształcenia pedagogicznego.
    Wnioskodawca posiada również odpowiednie świadectwa potwierdzające kwalifikacje
    zawodowe w obszarze (...).
    Wnioskodawca posiada również świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie w
    zakresie kwalifikacji:
    - świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...);
    - egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...);
    - egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...).
    Wnioskodawca udziela lekcji (korepetycji) z A, B, C, D, E i F, a swoje usługi świadczy online.
    Wnioskodawca wykonuje usługi osobiście, na własny rachunek i odpowiedzialność. Z
    zakresu A Wnioskodawca prowadzi również kursy grupowe online. Wnioskodawca będąc
    świadomym rozwoju techniki i możliwości nauczania online, w formule grupowej lub
    poprzez nagranie kursów, w przyszłości planuje kursy grupowe online z pozostałych
    dziedzin (pkt 2-6 poniżej) oraz nagranie kursów ze wszystkich dziedzin objętych treścią
    wniosku (pkt 1-6 poniżej).
    Lekcje udzielane przez Wnioskodawcę dotyczą następujących zakresów:
      1. A,
      2. B,
      3. C,

      4. D,
      5. E,
      6. F.
    Intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie potwierdzenia w zakresie możliwości skorzystania
    ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej jako
    „ustawa VAT”, niezależnie od formy, w jakiej świadczone są korepetycje.
    Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku udzielił Pan odpowiedzi na zadane przez Organ
    pytania:
    1. Czy świadczy Pan usługi w zakresie korepetycji z A, B, C , D, E i F jako jednostka objęta
    systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiada Pani zaświadczenie o wpisie do ewidencji,
    o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 737 z ze zm.)?
    Odp. Nie, Wnioskodawca udziela korepetycji w ramach działalności gospodarczej
    uczniom szkół średnich i technikum oraz studentom uczelni wyższych. Wnioskodawca
    nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z
    dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.
    2. Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    361 ze zm.)?
    Odp. Nie, Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Wnioskodawca świadczy usługi prywatnego nauczania.
    Nie występuje w roli jednostki oświaty a korepetytora, który uzupełnia system oświaty,
    m.in. pozwalając na lepsze zrozumienie materii stanowiącej zakres nauczania w
    jednostkach oświaty.
    3. Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie korepetycji, są usługami kształcenia i
    wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i
    usług?
    Odp. Przepis ten dotyczy jednostek objętych systemem oświaty, a zgodnie z art. 2
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe korepetytorzy jak Wnioskodawca, w
    ocenie Wnioskodawcy, nie są objęci przepisami Prawo oświatowe. Wnioskodawca
    świadczy usługi prywatnego nauczania. Nie występuje w roli jednostki oświaty a
    korepetytora, który uzupełnia system oświaty, m.in. pozwalając na lepsze zrozumienie
    materii stanowiącej zakres nauczania w jednostkach oświaty.
    4. Czy istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez Pana kwalifikacjami a świadczonymi
    osobiście przez Pana usługami w zakresie udzielania korepetycji? Jeśli tak, to proszę
    wyjaśnić, jaki jest to związek.
    Odp. Tak, zdaniem Wnioskodawcy, istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez
    Wnioskodawcę kwalifikacjami a świadczonymi osobiście przez Wnioskodawcę usługami
    w zakresie udzielania korepetycji. Z każdego przedmiotu, którego Wnioskodawca
    naucza (A, B, C, D, F), Wnioskodawca nabył wiedzę:
        · podczas studiowania kierunku (...) (studia ukończone, tytuł zawodowy: inżynier,
          numer dyplomu: (...)),
        · podczas nauki zawodu (...) (szkoła średnia ukończona),
        · Podczas przygotowania do kwalifikacji zawodowych: (...) (wszystkie z tych
          kwalifikacji Wnioskodawca posiada i zdał egzaminy z pozytywnymi wynikami).

    5. Czy zakres świadczonych przez Pana usług, mieści się w podstawie programowej
    kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym lub
    wyższym?
    Odp. Tak, zakres świadczonych przez Wnioskodawcę usług, mieści się w podstawie
    programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym lub wyższym.
    6. Na czyją rzecz są świadczone przez Pana usługi, będące przedmiotem wniosku, tj. czy
    na rzecz uczniów, dorosłych, szkół itp.? Należy wskazać.
    Odp. Wnioskodawca świadczy usługi uczniom szkół średnich i technikum oraz
    studentom (dorośli) uczelni wyższych.
    7. Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie korepetycji z A, B, C, D, E i F są
    równoważne z przekazaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i
    zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest
    charakterystyczne dla kształcenia powszechnego?
    Odp. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie korepetycji z A, B, C, D, E oraz
    F mają na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z tych dziedzin w sposób
    dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów.
    Chociaż zakres przedmiotów, które obejmują zajęcia prowadzone przez Wnioskodawcę,
    dotyczy zagadnień obecnych w programach kształcenia na poziomie podstawowym,
    ponadpodstawowym lub wyższym, to charakter tych usług różni się od kształcenia
    powszechnego. Zajęcia te są uzupełnieniem edukacji formalnej, ukierunkowanym na:
        1) Wyjaśnienie trudnych zagadnień.
        2) Rozwijanie praktycznych umiejętności.
        3) Przygotowanie do egzaminów lub zaliczeń.
    Wnioskodawca nie realizuje programu nauczania w sposób systemowy ani nie pełni
    funkcji charakterystycznej dla placówek oświatowych. Jego działania są wsparciem
    edukacyjnym, które indywidualizuje proces uczenia się w zależności od poziomu wiedzy
    i potrzeb ucznia.
    Podsumowując, korepetycje prowadzone przez Wnioskodawcę są uzupełnieniem zajęć
    prowadzonych w jednostkach oświaty i nie zastępują edukacji powszechnej, lecz
    wspierają uczniów w pogłębianiu wiedzy w określonych dziedzinach, opierają się jednak
    na programie realizowanym przez jednostki oświaty.
    Doprecyzowany powyżej opis stanu faktycznego nie zmienia stanowiska Wnioskodawcy
    przedstawionego w pierwotnym wniosku. Wnioskodawca podtrzymuje swoje
    stanowisko w całości i uznaje je za adekwatne do doprecyzowanego opisu stanu
    faktycznego oraz przedmiotu tego pytania.
    Pytania
    1. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z A Wnioskodawca ma prawo korzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
    2. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z B Wnioskodawca ma prawo korzystania
    ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
    3. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z C Wnioskodawca ma prawo korzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
    4. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z D Wnioskodawca ma prawo korzystania
    ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?

    5. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z E Wnioskodawca ma prawo korzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
    6. Czy świadcząc usługę udzielania korepetycji z F Wnioskodawca ma prawo korzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadcząc usługi udzielania korepetycji z A, B, C, D, E oraz F ma
    On prawo do korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy VAT, niezależnie od formy, w jakiej prowadzone są korepetycje.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT, zwalnia się od podatku usługi prywatnego
    nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym,
    świadczone przez nauczycieli.
    Aby zweryfikować, czy dany podmiot jest uprawniony do korzystania z ww. zwolnienia
    przedmiotowego, należy dokonać analizy podmiotowej oraz przedmiotowej art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy VAT.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że działalność Wnioskodawcy ma charakter
    typowo usługowy. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów,
    lecz świadczy usługi – prezentuje wiedzę z zakresu danej dziedziny, omawia w sposób
    szczegółowy skomplikowane zagadnienia, pokazuje praktyczne zastosowanie teoretycznej
    wiedzy, pokazuje metody rozwiązywania zadań, pomaga dokonywać obliczeń, odpowiada
    na pytania uczestników lekcji.
    Po drugie wymaga zaznaczenia, że B i C są nauczane przez Wnioskodawcę na poziomie
    podstawowym, ponadpodstawowym oraz wyższym edukacji. Natomiast a może być
    nauczana na poziomie ponadpodstawowym (np. w technikach) oraz na poziomie
    wyższym.
    Po trzecie Wnioskodawca oferuje swoje nauki w ramach prowadzonej przez Siebie
    działalności gospodarczej. Jest to nauka prywatna, a nie publiczna (dodatkowo odpłatna;
    dostępna poza publicznym systemem edukacji).
    Skoro Wnioskodawca:
      1) świadczy usługi udzielania korepetycji;
      2) lekcje są udzielane;
      3) korepetycje dotyczą przedmiotów nauczanych na poziomach: podstawowym,
        ponadpodstawowym oraz wyższym, to spełnia on przesłankę przedmiotową
        zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT
    – to tym samym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki przedmiotowe zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT.
    Powyższe stwierdzenie w pełni koresponduje z aktualnym orzecznictwem
    sądowoadministracyjnym. Tytułem przykładu można wskazać na wyrok NSA z dnia 12
    czerwca 2024 r. I FSK 471/24, zgodnie z którym „Do oceny, czy dana usługa edukacyjna
    związana jest z kształceniem powszechnym na poziomie przedszkolnym i podstawowym,
    konieczna wydaje się ocena, czy edukacja przedszkolna lub szkolna przewiduje dany

    rodzaj zajęć, czy realizują one na materiał dydaktyczny przewidziany w programie
    nauczania danych placówek oświatowych bądź, czy choć służą one nabyciu wiedzy i
    kształceniu, poszerzeniu horyzontów dzieci i młodzieży, to jednak mają charakter
    dodatkowy, specjalistyczny lub rekreacyjny”.
    Warto wskazać także na orzeczenie WSA w Gdańsku, w świetle którego »Zwolnienie
    obejmujące wyłącznie usługi „prywatnego” nauczania wyklucza stosowanie wskazanego
    przepisu do usług świadczonych przez nauczycieli w ramach zajęć organizowanych przez
    podmiot trzeci. Ze zwolnienia korzystają więc usługi „prywatnego” nauczania
    charakteryzujące się związkiem prawnym pomiędzy uczniami a podmiotem świadczącym
    usługi« (wyrok WSA w Gdańsku z 8 stycznia 2019 r., I SA/Gd 1040/18).
    Jak wskazano powyżej, usługi świadczone przez Wnioskodawcę są związane z
    kształceniem powszechnym. Programy edukacyjne przewidują dany rodzaj zajęć, a dzięki
    korepetycjom oferowanym przez Wnioskodawcę uczniowie mogą zwiększyć swoją wiedzę
    oraz umiejętności. Na zajęciach realizowany jest materiał dydaktyczny przewidziany w
    programie nauczania danych placówek oświatowych. Zajęcia służą nabyciu wiedzy i
    kształceniu, poszerzeniu horyzontów dzieci i młodzieży. Zajęcia nie mają charakteru
    dodatkowego, specjalistycznego ani rekreacyjnego. Wnioskodawca swoje usługi oferuje na
    rynku prywatnym (komercyjnym).
    Z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT wynika także przesłanka podmiotowa – podmiot
    świadczący usługę, o której mowa w tym przepisie, powinien być „nauczycielem”.
    Pojęcie „nauczyciela” nie zostało zdefiniowane w ustawie VAT. W przepisach tego aktu
    normatywnego nie znajduje się odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów prawa
    oświatowego. Zatem, zgodnie z zasadą lege non distiguente (por. wyrok NSA z 9 stycznia
    2020 r., II FSK 286/18) pojęcia „nauczyciel” nie należy utożsamiać z rozumieniem
    przedstawionym w jakiejkolwiek ustawie, lecz należy odnosić się do powszechnego
    (potocznego) rozumienia tego terminu. W szczególności należy wskazać, że powszechne
    rozumienie „nauczyciela” nie wiąże się z koniecznością posiadania uprawnień
    pedagogicznych czy nawet z ukończeniem określonych studiów wyższych, lecz z
    posiadaniem wiedzy oraz zdolnością jej przekazywania innym osobom.
    Jak wskazano w wyroku WSA w Łodzi »Z uwagi na brak definicji legalnej pojęcia
    „nauczyciel” w ustawie o podatku od towarów i usług, ani odesłania do norm prawnych
    zawartych w innych aktach prawnych, należy przyjąć rozumienie tego pojęcia w języku
    potocznym z uwagi na pierwszeństwo wykładni językowej. Nauczyciel jest to osoba, która
    naucza. Nauczyciel jest zatem osobą, która przekazuje wiedzę i swoje umiejętności
    uczniom. Bezsprzecznie lektura omawianej normy prawnej, nie wskazują na wymóg, aby
    nauczyciel posiadał odpowiedni dyplom wskazujący na wyższe wykształcenie
    pedagogiczne, ani aby był pracownikiem oświaty. Ponadto, posiadanie przez daną osobę
    wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie może świadczyć o tym, że jest ona
    wykwalifikowana do udzielania korepetycji w danym zakresie, jednakże zapis art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy VAT nie wskazuje aby był to warunek konieczny. Nie ma podstaw do
    przyjęcia, by brak wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie miał przesądzać o braku
    posiadania kwalifikacji do pełnienia roli nauczyciela. Niewątpliwie ustawodawca nie
    warunkuje korzystania z przedmiotowego zwolnienia od posiadania takiego wykształcenia,
    zatem warunku takiego nie należy wywodzić abstrahując od wykładni językowej, która ma
    pierwszeństwo na gruncie prawa podatkowego« (wyrok WSA w Łodzi z 18 kwietnia 2024 r.,
    I SA/Łd 147/24, orzeczenie nieprawomocne).
    W licznym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nauczyciel chcący
    skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT nie ma obowiązku
    posiadania wykształcenia kierunkowego w zakresie dziedziny objętej korepetycjami (por.
    np. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2024 r., I SA/Gl 267/23; WSA we Wrocławiu z
    dnia 24 stycznia 2024 r. I SA/Wr 493/23; WSA w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r. I SA/Gd
    289/22 – orzeczenia nieprawomocne, a także pośrednio wyrok NSA z dnia 12 czerwca
    2024 r., I FSK 471/24).

    Mimo braku wykształcenia pedagogicznego Wnioskodawca posiada specjalistyczne
    wykształcenie kierunkowe oraz bogate doświadczenie w zakresie nauczanych
    przedmiotów. Zajęcia Wnioskodawcy są popularne wśród słuchaczy oraz cieszy się On
    autorytetem wśród odbiorców. Okoliczności te wskazują, że Wnioskodawca w sposób
    skuteczny przekazuje swoją wiedzę i umiejętności uczniom, dzięki czemu jest
    „nauczycielem” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT. Wnioskodawca wykonuje
    usługi osobiście, na własny rachunek i odpowiedzialność. W przypadku Wnioskodawcy jest
    zatem spełniona przesłanka podmiotowa omawianego zwolnienia.
    Za poglądem, zgodnie z którym przedstawiona w opisie stanu faktycznego działalność
    Wnioskodawcy korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT, przemawia także wykładnia art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej jako
    „dyrektywa VAT”, w myśl którego państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
    kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
    zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
    ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
    podobne przez dane państwo członkowskie.
    Jak wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych »Należy wpierw zauważyć, że
    zakres przepisu art. 132 dyrektywy 112, który reguluje zwolnienia z VAT o charakterze
    obligatoryjnym i dotyczy zwolnień z VAT pewnych rodzajów działalności w interesie
    ogólnym. Przesłanką zwolnienia usług wykonywanych w interesie publicznym z VAT jest
    fakt, że w większości przypadków usługi te stanowią realizację zadań, jakie ciążą na
    państwie wobec jego obywateli (por. K. Sachs i R. Namysłowski, „Dyrektywa VAT.
    Komentarz”, s. 565). Przepis art. 132 dyrektywy 112 nie wyłącza jednak ze stosowania VAT
    wszystkich rodzajów działalności wykonywanych w interesie ogólnym, lecz jedynie tych,
    które są w nim wymienione i opisane w nim w sposób bardzo szczegółowy (wyrok TS
    Stichting Kinderopvang Enschede, C-415/04, EU:C:2006:95, pkt 14)« (wyrok NSA z 31 marca
    2016 r., I FSK 1565/14).
    Niewątpliwym jest fakt, że nauczanie jest obowiązkiem spoczywającym na każdym
    państwie członkowskim. Niewydolność publicznych systemów edukacji często skłania
    rodziców oraz samych uczniów do poszukiwania dodatkowych źródeł nauczania
    przedmiotów szkolnych. Skoro dany podmiot oferuje odpłatną realizację zadań
    spoczywających na państwie (np. w zakresie edukacji), to w świetle art. 132 dyrektywy VAT
    taka usługa powinna być zwolniona od podatku VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz zaprezentowaną wykładnię
    przepisów prawa unijnego oraz krajowego prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym usługi udzielania korepetycji z A, B oraz C mają prawo do korzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT.
    Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdzają następujące interpretacje
    indywidualne wydawane w podobnych sprawach:
    1) interpretacja indywidualna z dnia 23 sierpnia 2024 r. nr 0114-KDIP4-
      2.4012.403.2024.1.SKJ;
    2) interpretacja indywidualna z dnia 14 grudnia 2023 r. nr 0114-KDIP4-
      2.4012.575.2023.2.MC;
    3) interpretacja indywidualna z dnia 24 sierpnia 2023 r. nr 0113-KDIPT1-
      1.4012.412.2023.2.AK;
    4) interpretacja indywidualna z dnia 15 marca 2023 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.31.2023.3.
      WH.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77 z 23
    marca 2011 r. str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do ust. 2 ww. artykułu:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
      sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
      lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
      którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
      kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
      udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
      edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
      lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały
    następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
      Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez
      udziału człowieka.

    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 pkt a)
    dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Oprócz dwóch stawek obniżonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu,
      państwa członkowskie mogą stosować stawkę obniżoną niższą niż stawka minimalna
      5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie
      do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie siedmiu punktach
      w załączniku III.
      Stawka obniżona niższa niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do
      odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie mogą być stosowane wyłącznie w
      odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w następujących
      punktach w załączniku III, pkt 1-6 oraz pkt 10c.
    Jak stanowi art. 98 ust. 3 Dyrektywy:
      Stawek obniżonych i zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, nie
      stosuje się do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
      wymienionych w załączniku III pkt 6, 7, 8 oraz 13.
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą
    elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie
    wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w
    odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też identyfikacja danej czynności jako
    usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą
    elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona
    w art. 43 ust. 1 ustawy będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej
    usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
      grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z opisu sprawy wynika, że :
      - nie świadczy Pan usługi w zakresie korepetycji z A, B, C, D, E i F jako jednostka objęta
        systemem oświaty, udziela Pan korepetycji w ramach działalności gospodarczej
        uczniom szkół średnich i technikum oraz studentom uczelni wyższych. Nie posiada
        Pan zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. Prawo oświatowe;

      - nie jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Świadczy Pan usługi
        prywatnego nauczania. Nie występuje Pan w roli jednostki oświaty a korepetytora,
        który uzupełnia system oświaty, m.in. pozwalając na lepsze zrozumienie materii
        stanowiącej zakres nauczania w jednostkach oświaty;
      - zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe korepetytorzy jak
        Pan, w Pana ocenie, nie są objęci przepisami Prawo oświatowe.
    Zatem, do świadczonych przez Pana usług udzialania korepetycji z A, B, C, D, E i F, o
    których mowa we wniosku, nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym
    przepisie.
    Z kolei jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia
    jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie
    edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
    być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że
    zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez
    nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
    Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej
    między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie
    korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest
    indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy
    nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy
    ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku
    świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do
    usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub
    uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego
    nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w
    wymienionych placówkach oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu
    C#473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady). W wyroku tym
    wskazano także, że:

      Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów (pkt 52).
    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer,
    Trybunał wskazał, że:
      28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w
      którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub
    studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie
    rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni
    pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że
    systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny
    sposób.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadcząc usługi udzielania korepetycji z A, B, C,
    D, E i F ma Pan prawo do korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W pierwszej kolejności przeanalizowania wymaga, czy opisane we wniosku usługi
    polegające na udzielaniu lekcji (korepetycji) z A, B, C, D, E i F spełniają warunki zwolnienia
    od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę
    podmiotową, jak i przedmiotową, umożliwiającą zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie udzielania
    korepetycji. Udziela Pan lekcji (korepetycji) z A, B, C, D, E i F, a swoje usługi świadczy
    online. Wykonuje Pan usługi osobiście, na własny rachunek i odpowiedzialność. Ukończył
    Pan studia inżynierskie (...) na kierunku (...). Mimo znaczącego przygotowania
    merytorycznego nie posiada Pan udokumentowanego wykształcenia pedagogicznego.
    Posiada Pan odpowiednie świadectwa potwierdzające kwalifikacje zawodowe w obszarze
    (...). Posiada Pan również świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie w zakresie
    kwalifikacji:
    - świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...);
    - egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...);
    - egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie kwalifikacji (...).
    Pana zdaniem, istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez Pana kwalifikacjami a
    świadczonymi osobiście przez Pana usługami w zakresie udzielania korepetycji. Z każdego
    przedmiotu, którego Pan naucza (A, B, C, D, F), nabył Pan wiedzę:
    · podczas studiowania kierunku (...) (studia ukończone, tytuł zawodowy: inżynier, numer
      dyplomu: (...)),
    · podczas nauki zawodu (...) (szkoła średnia ukończona),
    · Podczas przygotowania do kwalifikacji zawodowych:(...) (wszystkie z tych kwalifikacji
      Wnioskodawca posiada i zdał egzaminy z pozytywnymi wynikami).
    Pana zdaniem, zakres świadczonych przez Pana usług, mieści się w podstawie
    programowej kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym lub wyższym. Świadczy Pan usługi uczniom szkół średnich i
    technikum oraz studentom (dorośli) uczelni wyższych. Świadczone przez Pana usługi w
    zakresie korepetycji z A, B, C, D, E oraz F mają na celu przekazanie wiedzy i umiejętności z
    tych dziedzin w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów. Chociaż zakres
    przedmiotów, które obejmują zajęcia prowadzone przez Pana, dotyczy zagadnień
    obecnych w programach kształcenia na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym lub
    wyższym, to charakter tych usług różni się od kształcenia powszechnego. Zajęcia te są
    uzupełnieniem edukacji formalnej, ukierunkowanym na wyjaśnienie trudnych zagadnień,
    rozwijanie praktycznych umiejętności i przygotowanie do egzaminów lub zaliczeń. Nie
    realizuje Pan programu nauczania w sposób systemowy ani nie pełni funkcji
    charakterystycznej dla placówek oświatowych. Pana działania są wsparciem edukacyjnym,
    które indywidualizuje proces uczenia się w zależności od poziomu wiedzy i potrzeb ucznia.
    Korepetycje prowadzone przez Pana są uzupełnieniem zajęć prowadzonych w
    jednostkach oświaty i nie zastępują edukacji powszechnej, lecz wspierają uczniów w
    pogłębianiu wiedzy w określonych dziedzinach, opierają się jednak na programie
    realizowanym przez jednostki oświaty.
    Mając na uwadze zakres świadczonych przez Pana usług polegających na udzielaniu
    korepetycji z A, B, C, D, E oraz F na rzecz uczniów szkół średnich i technikum oraz
    studentów (dorosłych) uczelni wyższych, mających na celu przekazanie wiedzy i
    umiejętności z tych dziedzin w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów,
    należy uznać, że stanowią one usługi nauczania na poziomie podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym.
    Natomiast w odniesieniu do przesłanki podmiotowej zauważenia wymaga, że pod
    pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i
    umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia
    1982 r. – Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.). Może to być zatem osoba,
    która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba
    posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba,

    która ukończyła stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje,
    doświadczenie. System oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego
    kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to
    też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę
    nauczyciela.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z
    28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner
    Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku
    VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub
    uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki,
    które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku
    nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym, posiadanie przez nauczyciela wiedzy i
    kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych
    przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu
    wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy, przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru, w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się), lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do
    posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Biorąc powyższe informacje pod uwagę należy stwierdzić, że posiada Pan wiedzę i
    kwalifikacje z zakresu A, B, C, D, E i F, i tym samym została spełniona również przesłanka
    podmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji, analiza powołanych przepisów prawa, orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy
    prowadzi do wniosku, że świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z A, B, C, D,
    E oraz F (niezależnie od formy, w jakiej są one prowadzone), korzystają ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, zauważyć należy, że w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego

    przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.