Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.129.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody sądowej tytułem naprawy
szkody.
Słowa kluczowe: odszkodowania
szkody-szkoda rzeczywista
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca aktem notarialnym, Repertorium (...), nabywa budynek mieszkalny
    dwulokalowy w zabudowie szeregowej przy ul. A1 w X. W lokalu mieszkalnym pojawiła się
    wilgoć i zagrzybienie oraz wady fizyczne i nieprawidłowości na nieruchomości.
    Wnioskodawca zdecydował się wnieść pozew do sądu o zapłatę przeciwko (...). z siedzibą
    w (...). W tym celu Sąd Okręgowy w (...), XII Wydział Cywilny, ul. (...) powołał biegłego do
    określenia przyczyn pojawienia się w lokalu mieszkalnym powodów wilgoci i zagrzybienia,
    w tym prawidłowości wykonania izolacji poziomej oraz grubości warstwy termicznej
    posadzek, ukształtowania progu na wjeździe do garażu, szczelności stolarki okiennej i
    bramy garażowej, prawidłowości rynny i izolacji termicznej garażu oraz zgodności prac w
    powyższym zakresie z projektem budowlanym i zasadami sztuki budowlanej.
    Roszczenia cywilnoprawne dotyczyły naprawienia szkody z tytułu wad fizycznych, zarówno
    dotychczas ujawnionych, jak również wad fizycznych, które zostaną ujawnione w
    przyszłości. Sąd Okręgowy w (...), XII Wydział Cywilny zawarł ugodę (...) 2024 r.
    zobowiązując (...). do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty 175.000 zł tytułem
    naprawienia szkody.
    Uzupełnienie wniosku
    Lokal nie jest składnikiem majątku związanego z działalnością gospodarczą,
    Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.
    Ugoda sądowa z (...) 2024 roku dotyczy naprawienia szkody będącej wynikiem wad
    fizycznych lokalu, budynek mieszkalny dwulokalowy w zabudowie szeregowej przy ul. A1
    w X. Ugoda dotyczy roszczeń z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej (art. 361
    Kodeksu Cywilnego).
    Kwota uzyskana na podstawie ugody ma naprawiać szkody w zakresie wad fizycznych,
    zarówno dotychczas ujawnionych, jak również wad fizycznych, które zostaną ujawnione w
    przyszłości. Stwierdzono ponad wszelką wątpliwość: miejscowy rozwój grzybów
    pleśniowych na części przegrody na parterze, tj. w pomieszczeniu gospodarczym (w
    łączniku pomiędzy przedpokojem i garażem); miejscowy rozwój grzybów pleśniowych na
    łączeniu ściany z bramą garażową, na nadprożu nad bramą garażową i w dolnej części
    ścian przy bramie garażowej przy wjeździe do garażu budynku; występowanie
    miejscowych (lokalnych) mostków termicznych (cieplnych) na łączeniu ściany z bramą
    garażową; brak wykonanej izolacji poziomej przeciwwodnej podłogi na gruncie, w całym
    lokalu mieszkalnym i w garażu; miejscowe zacieki i krystalizację soli budowlanych na
    spodniej powierzchni ościeży bramy garażowej pod tarasem; brak wykonanej izolacji
    termicznej (brak ocieplenia) ściany wewnętrznej pomiędzy garażem i pomieszczeniu
    gospodarczym (łącznikiem).
    Były to rzeczywiście poniesione przez Panią straty. Były to utracone korzyści,
    zmniejszające wartość rynkową nieruchomości.

## Pytanie

Czy środki finansowe uzyskane na mocy ugody sądowej tytułem naprawienia szkody
    będącej wynikiem wad fizycznych lokalu, szczegółowo opisanych w opiniach biegłego
    sądowego (...), w kwocie 175.000 złotych, od (...). z siedzibą w (...), można kwalifikować do
    dochodów zwolnionych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?

    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem otrzymana kwota w wysokości 175.000 zł na podstawie ugody sądowej z (...)
    2024 r. mieści się w uregulowaniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i w świetle powyższego przepisu korzysta ze zwolnienia
    od opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy źródłami przychodów są inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku.
    W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował
    katalog zwolnień podatkowych. Przepisy te, jako stanowiące odstępstwo od zasady
    równości opodatkowania, powinny być w pierwszej kolejności interpretowane według
    reguł wykładni językowej, gramatycznej. Wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe są
    wyjątkiem, istotnym odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej –
    powszechności i równości opodatkowania, a ich zastosowanie nie może odbywać się na
    podstawie wykładni rozszerzającej, tzn. muszą być interpretowane ściśle.

    I tak stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia,
      jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw
      lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane
      odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
      wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na
      ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9
      § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320), z
      wyjątkiem:
        a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
        b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
        c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
        d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
        e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
        f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
        g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody
        sądowe.
    Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wymaga zatem łącznego spełnienia następujących warunków:
    · otrzymane świadczenie musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
    · odszkodowanie lub zadośćuczynienie musi być przyznane na podstawie: ustawy,
      przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
      administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, układów zbiorowych pracy
      lub innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o
      których mowa w art. 9 § 1 ustawy Kodeks pracy,
    · wysokość bądź zasady ustalania odszkodowania lub zadośćuczynienia muszą wprost
      wynikać z ww. aktów,
    · nie mogą zachodzić wyłączenia, o jakich mowa w lit. a-g art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wyłączenia wprowadzone przez ustawodawcę przepisem art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g
    obejmują odszkodowania i zadośćuczynienia, które zostały otrzymane na podstawie
    zawartej pomiędzy stronami umowy lub ugody pozasądowej, nawet w sytuacji gdy ich
    wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z ww. aktów.
    W przedmiotowej sprawie wysokość lub zasady ustalania odszkodowania nie wynikają
    wprost z regulacji wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, co powoduje, że odszkodowanie nie korzysta ze zwolnienia od podatku
    na podstawie tego przepisu.
    Natomiast w świetle art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
        a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
        b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    Każde odszkodowanie ma za zadanie wyrównanie szkody w majątku, utraconych korzyści
    lub szkody poczynionej na osobie (zadośćuczynienie). Odszkodowanie stanowi zawsze
    przychód, gdyż otrzymujący je powiększa w ten sposób swój majątek. Odszkodowanie w
    żadnym wypadku nie ma charakteru restytucyjnego, bowiem niczego nie przywraca, a
    jedynie wynagradza stratę lub krzywdę. Warunkiem otrzymania każdego odszkodowania
    jest zdarzenie, w wyniku którego dana osoba doznała określonego uszczerbku. Nikt nie
    otrzyma odszkodowania, jeśli wcześniej nie zaszła przesłanka powodująca możliwość
    ubiegania się o nie.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obejmuje swym zakresem odszkodowania lub
    zadośćuczynienia przyznane na podstawie wyroku lub ugody sądowej, których wysokość
    lub zasady ustalania nie wynikają wprost z regulacji wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3
    ustawy. Przy czym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy, wyłączone
    są świadczenia otrzymane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz
    świadczenia dotyczące korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
    wyrządzono. Zakres tego zwolnienia obejmuje tylko odszkodowania za tzw. szkodę
    rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Odszkodowanie
    uzyskane za szkodę poniesioną w związku z utraconymi korzyściami podlega zatem
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6
    lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1278/11; dostępny: http:// orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej:
    „CBOSA”).
    Najistotniejszy podział szkody wynika z brzmienia art. 361 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „k.c.”), w myśl którego szkoda polega albo na stracie, którą
    poniósł poszkodowany (damnum emergens), albo pozbawieniu poszkodowanego
    korzyści, które mógłby uzyskać, gdyby mu szkody nie wyrządzono (lucrum cessans).
    W świetle zatem przepisu art. 361 § 2 k.c. osoba poszkodowana może oczekiwać
    naprawienia pełnej szkody doznanej w wyniku zdarzenia, za które odpowiada strona
    zobowiązana, naprawienie szkody obejmuje bowiem nie tylko poniesione przez nią straty
    (damnum emergens), ale również utracone korzyści (lucrum cessans), które by uzyskała,
    gdyby druga strona nie podjęła bezprawnego działania albo gdyby nie powstrzymała się
    od czynności, do której była zobowiązana.
    Pojęcia straty i utraconych korzyści nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ich interpretacja wymaga więc odwołania się do ich
    znaczenia językowego, określanego przez orzecznictwo oraz doktrynę.
    „Przez doznaną stratę należy rozumieć każdy uszczerbek w majątku osoby
    poszkodowanej, zarówno polegający na zmniejszeniu aktywów, czyli jego uszczuplenie o
    określone pozycje majątkowe, ale również na powiększeniu pasywów, czyli powstanie
    zadłużenia w majątku osoby poszkodowanej albo też dalsze pogłębienie stanu jej
    zadłużenia. (...) Uszczuplenie majątku osoby uprawnionej może polegać tylko na
    doprowadzeniu do utraty konkretnych praw wchodzących w jego skład, nie może
    natomiast przejawiać się w pozbawieniu osoby uprawnionej możliwości nabycia prawa,
    które nie należy do takiej osoby, nie jest tym samym częścią jej majątku” (wyrok Sądu
    Apelacyjnego w Warszawie z 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa 724/13, Lex nr 1416416).
    Za stratę uważa się zatem każde pogorszenie się sytuacji majątkowej (zmniejszenie
    aktywów lub zwiększenie pasywów) poszkodowanego, w wyniku czego poszkodowany

    staje się uboższy niż był przed doznaniem szkody. Zaznaczyć należy, że musi to być
    rzeczywisty uszczerbek w majątku należącym do poszkodowanego, spowodowany
    zniszczeniem, utratą lub uszkodzeniem określonych składników majątkowych albo
    obniżeniem ich wartości, a także powstanie nowych zobowiązań albo ich zwiększenie.
    Z kolei szkoda związana z utraconymi korzyściami (lucrum cessans) polega na tym, że
    majątek poszkodowanego nie wzrósł tak, jakby się stało, gdyby nie nastąpiło zdarzenie, z
    którym połączona jest czyjaś odpowiedzialność. Wskutek doznania tego rodzaju
    uszczerbku poszkodowany nie staje się bogatszy o to, czego bez wyrządzenia mu szkody
    mógł oczekiwać w przyszłości. Przyjmuje się także, że szkodą w przypadku utraconych
    korzyści jest szkoda, którą określa to, co nie weszło do majątku poszkodowanego na
    skutek zdarzenia wyrządzającego tę szkodę, a inaczej mówiąc, to co weszłoby do majątku
    poszkodowanego, gdyby zdarzenie wyrządzające szkodę nie nastąpiło. Bardzo różne
    mogą być przy tym postaci szkody polegającej na utraconych korzyściach (zob. Agnieszka
    Rzetecka-Gil: Kodeks cywilny. Zobowiązania – część ogólna, LEX 2011; zob. też wyrok WSA
    w Łodzi z 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1302/10, CBOSA).
    Zatem utracone korzyści obejmują nie tylko spodziewany zysk, zaliczyć do nich należy
    bowiem inne wypadki niepowiększenia się zasobów osoby uprawnionej o nowe prawa
    majątkowe, na uzyskanie których, z wysokim stopniem prawdopodobieństwa, taka osoba
    mogła liczyć, gdyby strona przeciwna nie podjęła bezprawnego działania albo gdyby
    wywiązała się względem osoby uprawnionej z obowiązku zaniechania podjętych
    czynności. Nie może ulegać wątpliwości, że bezprawne zaniechanie podjęcia przez stronę
    zobowiązaną działania, w wyniku którego majątek strony uprawnionej zostałby
    powiększony o nowe prawa majątkowe, stanowi źródło szkody majątkowej doznanej przez
    osobę uprawnioną, która polega na utracie spodziewanych korzyści, nie może natomiast
    polegać na uszczupleniu majątku należącego do takiej osoby, nie może tym samym
    stanowić straty w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. (zob. wyroki Sądu Apelacyjnego w
    Warszawie: z 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa 724/13, Lex nr 1416416; z 4 lipca 2013 r.,
    sygn. akt I ACa 197/13, z 25 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa 1570/13, dostępne w
    internetowej bazie orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Warszawie).
    Szkoda rozpatrywana jest jako uszczerbek o charakterze majątkowym, który może mieć
    postać dwojaką. Może obejmować stratę, jakiej doznaje mienie poszkodowanego –
    wskutek doznania tej straty poszkodowany staje się uboższy, niż był dotychczas, tzw.
    szkoda rzeczywista, ponadto może obejmować utratę korzyści, jakiej poszkodowany
    mógłby się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Odszkodowanie natomiast ma
    przywrócić sytuację majątkową poszkodowanego do takiej, w jakiej znajdowałby się, gdyby
    mu szkody nie wyrządzono. Funkcja odszkodowania polega na wyrównaniu, a nie na
    polepszeniu pozycji majątkowej poszkodowanego.
    Mając na uwadze powyższe, wynikająca z ugody sądowej kwota odszkodowania stanowi
    przychód w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który to przychód korzysta ze zwolnienia od podatku
    dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.