Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-861/15/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-01
Teza: - wyłączenie z opodatkowania stosownie do art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy aportu wnoszonego do spółki kapitałowej jeśli jego przedmiotem będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale bez wszelkich nieruchomości; - opodatkowanie wycofania z ewidencji środków trwałych nieruchomości przeznaczonych do najmu prywatnego.
Słowa kluczowe: najem; nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), art. 16 ust. 1 ustawy z 10 września 2015 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1649) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 listopada 2015 r. (data wpływu 17 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z 27 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.) oraz pismem z 4 lutego 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wyłączenia z opodatkowania stosownie do art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy aportu wnoszonego do spółki kapitałowej jeśli jego przedmiotem będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale bez wszelkich nieruchomości – **jest nieprawidłowe;**
*   braku opodatkowania wycofania z ewidencji środków trwałych nieruchomości przeznaczonych do najmu prywatnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie wyłączenia z opodatkowania stosownie do art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy aportu wnoszonego do spółki kapitałowej jeśli jego przedmiotem będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale bez wszelkich nieruchomości oraz braku opodatkowania wycofania z ewidencji środków trwałych nieruchomości przeznaczonych do najmu prywatnego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 27 stycznia 2016 r. (data wpływu 2 lutego 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 15 stycznia 2016 r. znak: IBPP3/4512-861/15/AŚ oraz pismem z 4 lutego 2016 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

A.C. (Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą Adam C. C. PPH A. C. A. C. pozostaje w związku małżeńskim, ale przedmiotowa działalność gospodarcza stanowi jego majątek osobisty w rozumieniu kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług i posiada NIP.

W skład majątku Wnioskodawcy (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) wchodzą nieruchomości, w tym: nieruchomości zabudowane, ruchomości i prawa majątkowe i niemajątkowe.

Przy nabyciu części uprzednio opisanych składników (nie dotyczy to nieruchomości) podatnik skorzystał z uprawnienia do odliczenia podatku VAT. Natomiast niektóre budynki stanowiące część składową nieruchomości były remontowane (remonty bieżące), niektóre były budowane – i odliczany był podatek VAT.

Podstawowa działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na produkcji arkuszy fornirowych i płyt wykonanych na bazie drewna (kod PKD 16.21.Z).

Składniki majątku były wykorzystywane w działalności gospodarczej, w części zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, w części wprowadzane do ewidencji środków trwałych i amortyzowane.

Wnioskodawca planuje zlikwidować wyżej opisaną działalność w sposób opisany poniżej:

1.  zorganizowaną część przedsiębiorstwa (w tym wszystkie ruchomości i prawa majątkowe i niemajątkowe) wnieść jako aport do spółki kapitałowej spółki z o.o. (o nazwie x) w której będzie jednym z udziałowców,
2.  pozostałe nieruchomości wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej

\-w efekcie zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w tej formie i doprowadzić do wykreślenia obecnego podmiotu z rejestru Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej.

Nieruchomości te stanowić wtedy będą wyłączną własność Wnioskodawcy jako osoby fizycznej.

Wnioskodawca zamierza jako osoba fizyczna wynajmować wszystkie nieruchomości o których mowa w punkcie b) powyżej spółce z o.o. o nazwie x, w której będzie jednym z udziałowców.

W piśmie z 27 stycznia 2016 r. uzupełniono o następujące informacje:

Wnioskodawca zamierza wnieść aportem zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W odpowiedzi na pytanie nr 1 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy przedmiotem aportu będą:

1.  oznaczenie indywidualizujące zorganizowaną część przedsiębiorstwa;
2.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
3.  koncesje, licencje i zezwolenia;
4.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
5.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
6.  tajemnice przedsiębiorstwa;
7.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?”

Wnioskodawca wskazał: „Przedmiotem aportu będą:

1.  oznaczenia indywidualizujące zorganizowaną część przedsiębiorstwa;
2.  wierzytelności, oraz prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
3.  nie będą przedmiotem aportu koncesje, licencje, zezwolenia bowiem obecny podmiot ich nie posiada;
4.  nie będą przedmiotem aportu patenty i inne prawa własności przemysłowej bowiem obecny podmiot ich nie posiada;
5.  nie będą przedmiotem aportu majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne bowiem obecny podmiot ich nie posiada;
6.  tajemnice przedsiębiorstwa;
7.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

W odpowiedzi na pytanie nr 2 zawarte w wezwaniu organu tj. „Jeżeli przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo, to proszę o wskazanie, czy pomimo wyłączenia z aportu majątku wskazanych „pozostałych nieruchomości”, zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie przez nabywcę dotychczasowej działalności gospodarczej przedsiębiorstwa?”

Wnioskodawca wskazał: „Jak wskazano przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa”.

W odpowiedzi na pytanie nr 3 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy na bazie nabytego majątku nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy, której przedmiotem jest produkcja arkuszy fornirowych i płyt wykonywanych na bazie drewna?”

Wnioskodawca wskazał: „Tak, na bazie nabytego majątku nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy, której przedmiotem jest produkcja arkuszy fornirowych i płyt na bazie drewna”.

W odpowiedzi na pytanie nr 4 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy Wnioskodawca zatrudnia pracowników, jeżeli tak to czy po wniesieniu aportem będą oni nadal zatrudnieni przez Spółkę z o.o. o nazwie x, czy dojdzie do „przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę” w trybie art. 231 Kodeksu pracy?”

Wnioskodawca wskazał: „Wnioskodawca zatrudnia pracowników. Po wniesieniu aportu w formie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czyli w formie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę – w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, pracownicy ci staną się pracownikami Spółki z o.o. x na zasadach art. 231 kodeksu pracy”.

W odpowiedzi na pytanie nr 5 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy wyłączenie z przedmiotu aportu nieruchomości pozostanie bez wpływu na kontynuowanie działalności gospodarczej przez Spółkę z o.o. o nazwie x jeżeli tak to proszę wskazać w jaki sposób?”

Wnioskodawca wskazał: „Wyłączenie z przedmiotu aportu nieruchomości pozostanie bez wpływu na kontynuowanie działalności gospodarczej przez Spółkę z o.o. o nazwie x bowiem Spółka ta w zależności od potrzeb będzie mogła korzystać z przedmiotowych nieruchomości na zasadach odpowiednio umów najmu, lub dzierżawy, lub użytkowania, lub służebności bądź je w części lub w całości zakupić (stosowne umowy będą obowiązywać od dnia wniesienia aportu)”.

W odpowiedzi na pytanie nr 6 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy wszystkie nieruchomości, o których mowa we wniosku w momencie wycofania z działalności gospodarczej zostaną wynajęte przez Wnioskodawcę Spółce z o.o. o nazwie x?”

Wnioskodawca wskazał, że: „Będą wynajęte (lub zostaną „przekazane” na podstawie stosunków cywilnoprawnych opisanych w punkcie 5).

W odpowiedzi na pytanie nr 7 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa, jest na dzień złożenia wniosku organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie, tj. w istniejącej strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa, jeżeli tak to proszę o wskazanie na czym to wyodrębnienie organizacyjne i funkcjonalne polega? Proszę wskazać jakie dokumenty potwierdzają to wyodrębnienie organizacyjne i funkcjonalne?”

Wnioskodawca wskazał: „Jak już wskazano przedmiotem aportu będzie zorganizowana część istniejącego przedsiębiorstwa, która w stosunku do obecnie istniejącego przedsiębiorstwa będzie jedynie pomniejszona o nieruchomości, a zatem w skład tegoż aportu będzie wchodził cały dotychczasowy majątek przedsiębiorstwa, jego tajemnice, pracownicy, księgi a zatem z punktu widzenia organizacyjnego i funkcjonalnego nie nastąpią żądne zmiany”.

W odpowiedzi na pytanie nr 8 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa na dzień złożenia wniosku stanowi zespół składników wyodrębniony finansowo, jeżeli tak to na czym to wyodrębnienie finansowe polega? Czy przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań (aktywów i pasywów) do części przedsiębiorstwa mającej być przedmiotem aportu?”

Wnioskodawca wskazał: „Jak już wskazano przedmiotem aportu będzie zorganizowana część istniejącego przedsiębiorstwa, która w stosunku do obecnie istniejącego przedsiębiorstwa będzie jedynie pomniejszona o nieruchomości a zatem jest to zespół składników wyodrębniony finansowo bowiem są to wszystkie składniki istniejące obecnie; oczywiście ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwi – w chwili wnoszenia aportu – przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań (aktywów i pasywów) do części przedsiębiorstwa mającego być przedmiotem aportu.”.

Ad. 9 W odpowiedzi na pytanie nr 9 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa jest na dzień złożenia wniosku stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania? Jeżeli tak to proszę wskazać na czym ta zdolność do samodzielnej działalności polega?”

Wnioskodawca wskazał: „Tak – część przedsiębiorstwa mająca być przedmiotem aportu, na dzień złożenia wniosku stanowi zespół składników, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze; samodzielność ta wynika z tego, iż w istocie owa część przedsiębiorstwa stanowi przedsiębiorstwo obecnie i byłaby pozbawiona wyłącznie nieruchomości)”.

W odpowiedzi na pytanie nr 10 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa – zespół składników materialnych i niematerialnych jest na dzień złożenia wniosku wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy?”

Wnioskodawca wskazał: „Tak – część przedsiębiorstwa mająca być przedmiotem aportu, na dzień złożenia wniosku jest wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań; żadne inne struktury przedsiębiorstwa nie będą istnieć.”

W odpowiedzi na pytanie nr 11 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa jest przeznaczona do realizacji określanych zadań gospodarczych przypisanych mu w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy?”

Wnioskodawca wskazał: „Tak – ma realizować działalność gospodarczą, której przedmiotem jest produkcja arkuszy fornirowych i płyt wykonywanych na bazie drewna.”

W odpowiedzi na pytanie nr 12 zawarte w wezwaniu organu tj. „Czy na bazie nabytego majątku nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy realizowaną przez mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa?”

Wnioskodawca wskazał: „Tak – nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy, której przedmiotem jest produkcja arkuszy fornirowych i płyt wykonywanych na bazie drewna.”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy jeśli przedmiotem aportu do spółki kapitałowej spółki z o.o. x będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale bez wszelkich nieruchomości to jego wniesienie nie będzie podlegało podatkowi od towarów i usług stosownie do art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 55(1) kodeksu cywilnego?
2.  Czy wycofanie nieruchomości z ewidencji środków trwałych prowadzonej dzielności gospodarczej i przeznaczenie jej do wynajmu prywatnego będzie podlegało podatkowi od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Wniesienie opisanego aportu stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie będzie podlegało podatkowi od towarów i usług (doprecyzowane w piśmie z 4 lutego 2016 r.);
2.  Wycofanie nieruchomości z ewidencji środków trwałych a tym samym z dzielności gospodarczej nie jest odplataną dostawą towarów i nie jest również przekazaniem towarów na cele osobiste podatnika, w sytuacji, gdy nieruchomości te będą przedmiotem najmu; takie stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 12 listopada 2014 r., znak ILPP1/443-705/14-5/NS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** w zakresie wyłączenia z opodatkowania stosownie do art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy aportu wnoszonego do spółki kapitałowej jeśli jego przedmiotem będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale bez wszelkich nieruchomości;
*   **prawidłowe** w zakresie braku opodatkowania wycofania z ewidencji środków trwałych nieruchomości przeznaczonych do najmu prywatnego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach, których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, że przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego jako jednolita całość. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, że przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego jako jednolita całość.

Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 kodeksu określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Nie wszystkie jednak elementy tworzące przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi natomiast, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem orzecznictwa TSUE, w szczególności wyroków w sprawach C-497/01 oraz C-444/10 odnoszących się do treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.).

W myśl tej regulacji prawa unijnego, w przypadku przekazania odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

Należy zauważyć, że prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes Trybunał zwracając uwagę, że niezgodnie z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie, podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą zamierza zlikwidować tę działalność w następujący sposób:

1.  (wszystkie ruchomości i prawa majątkowe i niemajątkowe) wnieść jako aport do spółki kapitałowej spółki z o.o. (o nazwie x) w której będzie jednym z udziałowców,
2.  pozostałe nieruchomości wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej

\-w efekcie zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w tej formie i doprowadzić do wykreślenia obecnego podmiotu z rejestru Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej.

Nieruchomości te stanowić wtedy będą wyłączną własność Wnioskodawcy jako osoby fizycznej.

Wszystkie nieruchomości będą wynajęte lub zostaną „przekazane” na podstawie stosunków cywilnoprawnych: dzierżawy, lub użytkowania, lub służebności bądź w części lub w całości sprzedane (stosowne umowy będą obowiązywać od dnia wniesienia aportu). Na bazie nabytego majątku nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy, której przedmiotem jest produkcja arkuszy fornirowych i płyt na bazie drewna. Wnioskodawca zatrudnia pracowników. Po wniesieniu aportu w formie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę – w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, pracownicy ci staną się pracownikami Spółki z o.o. x na zasadach art. 231 kodeksu pracy. Wyłączenie z przedmiotu aportu nieruchomości pozostanie bez wpływu na kontynuowanie działalności gospodarczej przez Spółkę z o.o. o nazwie x bowiem Spółka ta w zależności od potrzeb będzie mogła korzystać z przedmiotowych nieruchomości na zasadach odpowiednio umów najmu, lub dzierżawy, lub użytkowania, lub służebności bądź je w części lub w całości zakupić (stosowne umowy będą obowiązywać od dnia wniesienia aportu). W skład aportu będzie wchodził cały dotychczasowy majątek przedsiębiorstwa, jego tajemnice, pracownicy, księgi, a zatem z punktu widzenia organizacyjnego i funkcjonalnego nie nastąpią żądne zmiany. Przedmiotem aportu będzie zespól składników wyodrębniony finansowo, bowiem są to wszystkie składniki istniejące obecnie; oczywiście ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwi – w chwili wnoszenia aportu – przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań (aktywów i pasywów) do przedmiotu aportu. Przedmiot aportu, na dzień złożenia wniosku stanowi zespół składników, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze; samodzielność ta wynika z tego, iż w istocie owa część przedsiębiorstwa stanowi przedsiębiorstwo obecnie i byłaby pozbawiona wyłącznie nieruchomości. Przedmiot aportu, na dzień złożenia wniosku jest wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań; żadne inne struktury przedsiębiorstwa nie będą istnieć.

Biorąc pod uwagę zacytowane przepisy, w ocenie Organu przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy wskazuje, że w istocie przedmiotem aportu będzie całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, a nie jego zorganizowana część. W skład aportu będzie wchodził bowiem cały dotychczasowy majątek przedsiębiorstwa, jego tajemnice, pracownicy, księgi, z wyłączeniem nieruchomości. Przedmiot aportu, na dzień złożenia wniosku jest wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań; żadne inne struktury przedsiębiorstwa nie będą istnieć. Na bazie nabytego majątku nabywca będzie kontynuować dotychczasową działalność gospodarczą Wnioskodawcy.

Jak wskazano wyżej, jednym z warunków do uznania, czy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jest fakt, iż zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie. Tymczasem z odpowiedzi Wnioskodawcy na zadane przez Organ w wezwaniu pytanie nr 7 wynika, że przedmiotem aportu będzie cały dotychczasowy majątek przedsiębiorstwa, jego tajemnice, pracownicy, księgi. Wnioskodawca wskazał, że z punktu widzenia organizacyjnego i funkcjonalnego nie nastąpią żądne zmiany. Odpowiedź ta wskazuje jednoznacznie, że przedmiotem aportu nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa organizacyjnie i finansowo wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie, ale przedsiębiorstwo. Opis sprawy wskazuje, że pomimo wyłączenia z aportu nieruchomości, status przedsiębiorstwa nie zostanie naruszony.

Trzeba podkreślić, że – jak zaznaczono już wyżej – w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Fakt, że nieruchomości związane z działalnością Wnioskodawcy zostaną wyłączone z transakcji nie pozbawia przedmiotu transakcji charakteru przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Wniosek taki płynie bezpośrednio z art. 552 Kodeksu cywilnego, gdyż zgodnie z jego treścią istnieje prawna możliwość wyłączeni w ramach konkretnej czynności prawnej określonych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa, bez naruszania statusu przedsiębiorstwa.

W wyroku NSA z 26 czerwca 2008 r. I FSK 688/07 wskazano, że: „(…) dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej”.

Ponadto w wyroku z 27 kwietnia 2012 r., sygn. I FSK 1039/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odniósł się do definicji przedsiębiorstwa, zawartej w art. 551 k.c., zgodnie z którą przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. (\`(...)\`) Nie wszystkie elementy wskazane w przepisie muszą wystąpić łącznie, aby można było uznać je za przedsiębiorstwo. Musi być to jednak pewne minimum, bez którego przedsiębiorstwo w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych nie mogłoby realizować swoich działań gospodarczych.

Analiza przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych wyżej regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że przedmiotem planowanej transakcji – aportu – nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, lecz przedsiębiorstwo Wnioskodawcy w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, gdyż oprócz nieruchomości do spółki zostanie wniesiony całokształt prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W konsekwencji wniesienie aportem do spółki x wszystkich ruchomości oraz praw majątkowych i niemajątkowych, z wyłączeniem nieruchomości stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

Wnioskodawca przedstawił stanowisko własne zgodnie z którym uważa, że wniesienie opisanego aportu stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie będzie podlegało podatkowi od towarów i usług.

Stanowisko takie nie może zostać zaaprobowane przez Organ, bowiem jak wskazano w niniejszej interpretacji w ocenie Organu dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo jest nieprawidłowe.

Wprawdzie wywiedziony przez Wnioskodawcę skutek prawny w postaci wyłączenia z opodatkowania opisanego we wniosku aportu jest zasadny, jednakże Organ nie mógł uznać stanowiska za prawidłowe, bowiem w sprawie nie mamy do czynienia z aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lecz przedsiębiorstwa.

Odnosząc się do następnego zagadnienia zawartego we wniosku a dotyczącego opodatkowania podatkiem od towarów i usług wycofania nieruchomości z ewidencji środków trwałych prowadzonej dzielności gospodarczej i przeznaczenie jej do wynajmu prywatnego należy wskazać, co następuje.

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Zauważyć należy, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Ponadto wskazać należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, „prywatny” najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W skład majątku Wnioskodawcy (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) wchodzą nieruchomości, w tym: nieruchomości zabudowane, ruchomości i prawa majątkowe i niemajątkowe. Przy nabyciu ww. składników (nie dotyczy to nieruchomości) podatnik skorzystał z uprawnienia do odliczenia podatku VAT. Natomiast niektóre budynki stanowiące część składową nieruchomości były remontowane (remonty bieżące), niektóre były budowane i odliczany był podatek VAT.

Wnioskodawca zamierza zlikwidować tę działalność w następujący sposób:

1.  (wszystkie ruchomości i prawa majątkowe i niemajątkowe) wnieść jako aport do spółki kapitałowej spółki z o.o. (o nazwie x) w której będzie jednym z udziałowców,
2.  pozostałe nieruchomości wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej

\-w efekcie zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w tej formie i doprowadzić do wykreślenia obecnego podmiotu z rejestru Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej. Nieruchomości te stanowić wtedy będą wyłączną własność Wnioskodawcy jako osoby fizycznej. Wszystkie nieruchomości będą wynajęte lub zostaną „przekazane” na podstawie stosunków cywilnoprawnych: dzierżawy, lub użytkowania, lub służebności bądź w części lub w całości sprzedane (stosowne umowy będą obowiązywać od dnia wniesienia aportu).

Odpowiadając, zatem na pytanie Wnioskodawcy – czy wycofanie nieruchomości z ewidencji środków trwałych prowadzonej dzielności gospodarczej i przeznaczenie jej do wynajmu prywatnego będzie podlegało podatkowi od towarów i usług stosownie do art. 5 ustęp 1 w związku z art. 7 ustęp 2 ustawy o podatku od towarów i usług? – przy uwzględnieniu powołanych przepisów prawa oraz opisanego zdarzenie przyszłe, wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do nieruchomości, które Wnioskodawca ma zamiar wynajmować, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy. Przedmiotowe nieruchomości bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego – nie będą przekazane do majątku osobistego Wnioskodawcy i nie będą wykorzystane na cele prywatne, lecz w związku z przeznaczeniem ich do wynajmu, będą nadal przez Wnioskodawcę wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy podkreślić, że Wnioskodawca oddając w najem składniki majątku po ich wycofaniu z ewidencji środków trwałych prowadzonego przedsiębiorstwa oraz po likwidacji działalności gospodarczej w zakresie produkcji arkuszy fornirowych i płyt na bazie drewna, nie utraci statusu podatnika podatku VAT. Powyższe wynika z faktu, że oddanie przedmiotowych nieruchomości w najem poza dotychczasową działalnością gospodarczą – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – de facto skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, oraz dokonywaniem czynności opodatkowanych (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości i następnie wynajmowanie ich spółce przez Wnioskodawcę, na zasadzie najmu prywatnego, nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług z tytułu czynności wycofania.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, że wycofanie nieruchomości z ewidencji środków trwałych a tym samym z dzielności gospodarczej nie jest odplataną dostawą towarów i nie jest również przekazaniem towarów na cele osobiste podatnika, w sytuacji, gdy nieruchomości te będą przedmiotem najmu jest prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsze rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do nieruchomości wycofanych z ewidencji środków trwałych przeznaczonych do najmu prywatnego. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w zakresie braku opodatkowania wycofania z ewidencji środków trwałych nieruchomości, które zostaną „przekazane” na podstawie stosunków cywilnoprawnych: dzierżawy, lub użytkowania, lub służebności bądź w części lub w całości sprzedane (stosowne umowy będą obowiązywać od dnia wniesienia aportu), bowiem nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano pytania w tym zakresie oraz nie przedstawiono stanowiska. Powyższe potraktowano jedynie informacyjnie.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcia znak IBPB-1-1/4511-705/15/Wrz.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.