Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.117.2017.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-24
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia aportem przez Gminę nieruchomości.
Słowa kluczowe: aport; działki; gmina; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2017 r. (data wpływu 27 kwietnia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 lipca 2017 r. (data wpływu 11 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia aportem przez Gminę nieruchomości zlokalizowanej na działkach:

*   nr 212 – **jest nieprawidłowe;**
*   nr 173 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia aportem przez Gminę nieruchomości zlokalizowanej na działkach nr 212 i nr 173. Wniosek uzupełniono w dniu 11 lipca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina jest właścicielem nieruchomości składającej się z dwóch działek:

*   działki nr 212 oraz działki nr 173.

Gmina zamierza przenieść w formie aportu na rzecz Spółki Gminy – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. prawo własności przedmiotowej nieruchomości.

Informacje dotyczące stanu prawnego i faktycznego nieruchomości:

1.  Nieruchomość składa się z dwóch działek: działki nr ewid. 212 oraz działki nr 173.
2.  Dla terenu, na którym położone są ww. działki brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według obowiązującego studium kierunków i zagospodarowania działka nr 212 położona jest na obszarze oznaczonym symbolem MN 3 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Dla działki Nr 212 została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego pn. Przebudowa Stacji Wodociągowej. Według obowiązującego studium działka nr 173 położona jest w pasie 60 m od ulicy w terenach oznaczonych symbolem MN3 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w pozostałej części w terenach oznaczonych symbolem 1–R o podstawowym przeznaczeniu tereny upraw polowych i szklarniowych, specjalistyczne gospodarstwa o standardach ekologicznych, przeznaczenie uzupełniające – zabudowa zagrodowa (wyłącznie z funkcją mieszkalną w obrębie własności stanowiącej zwarty obszar o powierzchni nie mniejszej niż 3 ha. Dopuszcza się wyznaczenie infrastruktury technicznej liniowej jedynie w niezbędnym zakresie).
3.  Wnioskodawca – (Gmina) nabył nieodpłatnie zabudowaną nieruchomość składającą się m.in. z ww. działek ozn. nr ewid. 212 i 173 zgodnie z Decyzją Wojewody z dnia 12 stycznia 1996 r. wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych w związku z art. 5 ust. 3 tej ustawy.
4.  Nabycie działki 212 i 173 nie było udokumentowane fakturą.
5.  W momencie nabycia działka 212 była działką zabudowaną budynkiem ujęcia wody wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Na przedmiotowej działce znajdują się: budynek ujęcia wody, studnie wiercone – 2 szt., ogrodzenie działki, drogi wewnętrzne ujęcia, place ujęcia, zbiorniki na ścieki, oświetlenie placu. Budynek ujęcia wody został oddany do użytku 30 listopada 1992 r., w 2008 r. budynek poddany został remontowi i modernizacji przez ZWiK Sp. z o.o. (nakłady w obcym środku trwałym na kwotę 36 763,88 zł, które podlegają odpisom amortyzacyjnym w Spółce).
6.  W momencie nabycia na działce nr 173 znajdował się zbiornik wody pitnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Działka nr 173, stanowi część funkcjonalną ujęcia wody pitnej wraz z obiektem na działce 212, zabudowana jest budowlą – tj. zbiornikiem wody pitnej o pojemności 500 m3, typowym wraz z komorą zasuw, jest częściowo ogrodzona. Dojazd do zbiornika utwardzony płytami drogowymi, betonowymi, teren oświetlony 2 lampami parkowymi. Symbol PKOB – obiektu budowlanego – Ujęcie wody pitnej i Zbiornika wody pitnej zlokalizowanego na działkach nr 212 i 173 to PKOB 2212. Studnie wiercone, zbiorniki na ścieki, ogrodzenia, place utwardzone, oświetlenie, drogi wewnętrzne nie stanowią odrębnych obiektów budowlanych, są urządzeniami technicznymi związanymi z obiektem budowlanym PKOB 2212. Zarówno obiekt budowlany jak i urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym znajdujące się na nieruchomości tj. na działkach 212 i 173 – są trwale związane z gruntem.
7.  Wnioskodawca nie posiada informacji przez kogo obiekt budowlany PKOB 2212 został wybudowany. W decyzji komunalizacyjnej o której mowa w pkt 1 jest wskazane, że przedmiotem przekazania jest nieruchomość użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji na której znajduje się m.in. ujęcie wody i zbiornik. Przedmiotowy obiekt nie został wybudowany przez Wnioskodawcę.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano:

1.  Obiekt budowlany nie był nigdy używany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności (tj. nie był oddany w odpłatny najem i dzierżawę oraz nie był przekazany do używania na potrzeby własnej działalności gospodarczej).
2.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości.
3.  W związku z powyższym Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
4.  Wnioskodawca umową użyczenia z dnia 1 listopada 1999 r. oddał w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. obiekty zlokalizowane na przedmiotowej nieruchomości. Nie były zawierane inne umowy dotyczące przedmiotowych obiektów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przenosząc w formie aportu na rzecz Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. prawo własności nieruchomości wraz z zabudową?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT będzie mógł on skorzystać ze zwolnienia w odniesieniu do działki 173, ponieważ aport stanowi dostawę budowli. Dostawa nie jest dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz upłynął okres dłuższy niż 2 lata pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli.

Natomiast przeniesienie aportem działki o nr 212 nie będzie objęte zwolnieniem, ponieważ została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na tej działce. Będzie ona podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23%, gdyż ta działka nie spełnia warunków do uznania za teren inny niż teren budowlany w świetle definicji określonej w art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi bowiem jedną z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia aportem przez Gminę nieruchomości zlokalizowanej na działkach:

*   nr 212 – **jest nieprawidłowe,**
*   nr 173 – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, obejmuje więc wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełnić przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

W przedstawionej sytuacji aport nieruchomości zabudowanej do Spółki Gminy – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów. Jednakże sposób ich opodatkowania (właściwa stawka podatku VAT lub zwolnienie od podatku) zależy od tego, co jest przedmiotem aportu.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1 ze zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu”. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Należy w tym miejscu zauważyć, że takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek/budowla zostanie ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.

W takim bowiem przypadku decydujące znaczenie do rozstrzygnięcia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ma kwestia oddania budynku/budowli po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem).

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również dostawa gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina jest właścicielem nieruchomości składającej się z dwóch działek:

*   działki nr 212 oraz działki nr 173.

Gmina zamierza przenieść w formie aportu na rzecz Spółki Gminy – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. prawo własności przedmiotowej nieruchomości.

1.  Nieruchomość składa się z dwóch działek: działki nr ewid. 212 oraz działki nr 173.
2.  Dla terenu, na którym położone są ww. działki brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według obowiązującego studium kierunków i zagospodarowania działka nr 212 położona jest na obszarze oznaczonym symbolem MN 3 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Dla działki Nr 212 została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego pn. Przebudowa Stacji Wodociągowej. Według obowiązującego studium działka nr 173 położona jest w pasie 60 m od ulicy w terenach oznaczonych symbolem MN3 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w pozostałej części w terenach oznaczonych symbolem 1–R o podstawowym przeznaczeniu tereny upraw polowych i szklarniowych, specjalistyczne gospodarstwa o standardach ekologicznych, przeznaczenie uzupełniające – zabudowa zagrodowa (wyłącznie z funkcją mieszkalną w obrębie własności stanowiącej zwarty obszar o powierzchni nie mniejszej niż 3 ha. Dopuszcza się wyznaczenie infrastruktury technicznej liniowej jedynie w niezbędnym zakresie).
3.  Wnioskodawca – (Gmina) nabył nieodpłatnie zabudowaną nieruchomość składającą się m.in. z ww. działek ozn. nr ewid. 212 i 173 zgodnie z Decyzją Wojewody z dnia 12 stycznia 1996 r. wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych w związku z art. 5 ust. 3 tej ustawy.
4.  Nabycie działki 212 i 173 nie było udokumentowane fakturą.
5.  W momencie nabycia działka 212 była działką zabudowaną budynkiem ujęcia wody wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Na przedmiotowej działce znajdują się: budynek ujęcia wody, studnie wiercone – 2 szt., ogrodzenie działki, drogi wewnętrzne ujęcia, place ujęcia, zbiorniki na ścieki, oświetlenie placu. Budynek ujęcia wody został oddany do użytku 30 listopada 1992 r., w 2008 r. budynek poddany został remontowi i modernizacji przez ZWiK Sp. z o.o. (nakłady w obcym środku trwałym na kwotę 36 763,88 zł, które podlegają odpisom amortyzacyjnym w Spółce).
6.  W momencie nabycia na działce nr 173 znajdował się zbiornik wody pitnej wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Działka nr 173, stanowi część funkcjonalną ujęcia wody pitnej wraz z obiektem na działce 212, zabudowana jest budowlą – tj. zbiornikiem wody pitnej o pojemności 500 m3, typowym wraz z komorą zasuw, jest częściowo ogrodzona. Dojazd do zbiornika utwardzony płytami drogowymi, betonowymi, teren oświetlony 2 lampami parkowymi. Symbol PKOB – obiektu budowlanego – Ujęcie wody pitnej i Zbiornika Wody Pitnej zlokalizowanego na działkach nr 212 i 173 to PKOB 2212. Studnie wiercone, zbiorniki na ścieki, ogrodzenia, place utwardzone, oświetlenie, drogi wewnętrzne nie stanowią odrębnych obiektów budowlanych, są urządzeniami technicznymi związanymi z obiektem budowlanym PKOB 2212. Zarówno obiekt budowlany jak i urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym znajdujące się na nieruchomości tj. na działkach 212 i 173 – są trwale związane z gruntem.
7.  Wnioskodawca nie posiada informacji przez kogo obiekt budowlany PKOB 2212 został wybudowany. W decyzji komunalizacyjnej o której mowa w pkt 1 jest wskazane, że przedmiotem przekazania jest nieruchomość użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji na której znajduje się m.in. ujęcie wody i zbiornik. Przedmiotowy obiekt nie został wybudowany przez Wnioskodawcę.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano:

1.  Obiekt budowlany nie był nigdy używany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności (tj. nie był oddany w odpłatny najem i dzierżawę oraz nie był przekazany do używania na potrzeby własnej działalności gospodarczej).
2.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości.
3.  W związku z powyższym Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
4.  Wnioskodawca umową użyczenia z dnia 1 listopada 1999 r. oddał w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. obiekty zlokalizowane na przedmiotowej nieruchomości. Nie były zawierane inne umowy dotyczące przedmiotowych obiektów.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług aportu działki zabudowanej nr 173 do Spółki Gminy – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości Wnioskodawcy stwierdzić należy, że w celu skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, muszą być spełnione łącznie 2 warunki:

1.  dostawa budynków, budowli lub ich części nie może być dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, oraz
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tych obiektów nie może upłynąć okres krótszy niż 2 lata.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia – w rozumieniu nadanym przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady – należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do budowli – tj. zbiornika wody pitnej o pojemności 500 m3, typowego wraz z komorą zasuw, która jest częściowo ogrodzona wraz z urządzeniami technicznymi związanymi z obiektem budowlanym – nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Wnioskodawca nadmienił bowiem, iż w decyzji komunalizacyjnej wskazano, że przedmiotem przekazania jest nieruchomość użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji na której znajduje się m.in. zbiornik. Ponadto budowla ta dnia 1 listopada 1999 r. została oddana w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie obiektów zlokalizowanych na nieruchomości.

Zatem należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do budowli – tj. zbiornika wody pitnej nastąpiło pierwsze zasiedlenie po jego wybudowaniu, gdyż ww. budowla w momencie nabycia przez Wnioskodawcę na podstawie Decyzji Wojewody w 1996 r. znajdowała się na działce nr 173, a nieruchomość była użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, ponadto oraz od 1 listopada 1999 r. została oddana w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o..

W konsekwencji powyższego będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana dostawa zbiornika wody pitnej wraz z komorą zasuw oraz z urządzeniami technicznymi nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

Reasumując planowany przez Wnioskodawcę aport nieruchomości zabudowanej zbiornikiem wody pitnej wraz z komorą zasuw oraz z urządzeniami technicznymi, będzie objęty zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym dostawa gruntu działki nr 173 na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy również objęta będzie zwolnieniem od podatku.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tej części uznano za prawidłowe.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług aportu działki zabudowanej nr 212 do Spółki Gminy – Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

W opisie sprawy wskazano, że w momencie nabycia działka 212 była działką zabudowaną budynkiem ujęcia wody wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

Na przedmiotowej działce znajdują się: budynek ujęcia wody, studnie wiercone – 2 szt., ogrodzenie działki, drogi wewnętrzne ujęcia, place ujęcia, zbiorniki na ścieki, oświetlenie placu. Budynek ujęcia wody został oddany do użytku 30 listopada 1992 r. Nieruchomość była użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Ponadto wskazany budynek na podstawie umowy z dnia 1 listopada 1999 r. został oddany w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości.

Mając na względzie przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do budynku – tj. ujęcia wody wraz z infrastrukturą towarzyszącą nastąpiło pierwsze zasiedlenie po jego wybudowaniu, gdyż ww. budynek (oddany do użytku 30 listopada 1992 r.) w momencie nabycia przez Wnioskodawcę na podstawie Decyzji Wojewody z roku 1996 znajdował się na działce nr 212 i nieruchomość była użytkowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, a ponadto wskazany budynek z dnia 1 listopada 1999 r. został oddany w bezpłatne używanie na czas nieokreślony Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o..

W konsekwencji powyższego będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana dostawa budynku – ujęcia wody wraz z infrastrukturą towarzyszącą, nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

W tej sytuacji, tj. dostawy nieruchomości zabudowanej – korzystającej ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – bez znaczenia pozostaje fakt wydania dla tej działki decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Reasumując, planowany przez Wnioskodawcę aport nieruchomości zabudowanej budynkiem ujęcia wody raz z infrastrukturą towarzyszącą, będzie również objęty zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym dostawa gruntu działki nr 212 na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy również objęta będzie zwolnieniem od podatku.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tej części uznano za nieprawidłowe.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko w kwestii wyczerpująco przedstawionego we wniosku, zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczyć zatem należy, że w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.