Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.414.2025.2.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży pojazdu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
pojazdy-pojazd samochodowy
samochód-sprzedaż samochodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży samochodu prywatnego w 2023 r.,
    - braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży samochodu prywatnego w 2025 r.,
      nabytego w drodze darowizny
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 14 maja
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W piśmie z dnia 9 kwietnia wskazał Pan:
    W 2014 roku kupił Pan prywatnie samochód na podstawie faktury wystawionej na osobę
    fizyczną, nie mając możliwości odliczenia VAT od zakupu. W 2014 roku nie prowadził Pan
    działalności gospodarczej, ani nie był czynnym podatnikiem VAT. Od 2019 roku prowadzi
    Pan jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest podatnikiem VAT. W trakcie
    prowadzenia działalności korzystał z prawa do odliczenia 50% VAT od kosztów
    eksploatacyjnych, takich jak części, usługi serwisowe i paliwo, nie wprowadzając jednak
    samochodu do majątku firmowego. W 2023 roku sprzedał Pan ten samochód osobie
    prywatnej na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Ponieważ samochód został zakupiony
    kilka lat przed rozpoczęciem działalności, nie mógł Pan pomniejszyć VAT do zapłaty przy
    jego zakupie.
    W 2023 roku nabył Pan samochód na podstawie darowizny od rodziców, również bez
    możliwości odliczenia VAT. Samochód pozostaje w majątku prywatnym, jednak w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej odlicza Pan 50% VAT od poniesionych kosztów
    eksploatacyjnych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie PKD 62.02.Z –
    Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki, oraz PKD 62.01.Z –
    Działalność związana z oprogramowaniem.
    Działalność została zarejestrowana 21 stycznia 2019 roku, natomiast czynnym
    podatnikiem VAT jest Pan od 24 stycznia 2019 roku. Rozlicza się Pan w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych. Zakres Pana działalności obejmuje przede wszystkim
    doradztwo informatyczne. Od momentu założenia firmy wykorzystuje Pan prywatny
    samochód osobowy na potrzeby prowadzenia działalności. Pojazd ten został przez Pana
    zakupiony przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i nie przysługiwało Panu prawo
    do odliczenia podatku VAT przy jego nabyciu. Samochód nigdy nie został wprowadzony do
    majątku firmy. Koszty związane z eksploatacją pojazdu ograniczały się do bieżących
    wydatków, takich jak paliwo czy naprawy techniczne, które miały na celu jedynie
    utrzymanie pojazdu w stanie zdatnym do użytku – nie powodowały one zwiększenia jego
    wartości.
    Pojazd ten został sprzedany w 2023 roku w ramach umowy kupna - sprzedaży zawartej z
    osobą fizyczną.
    W 2023 roku drodze darowizny otrzymał Pan od ojca samochód osobowy bez możliwości
    odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia. Samochód ten również był przez Pana
    wykorzystywany na cele prowadzonej działalności z prawem do odliczenia 50% VAT z
    tytułu ponoszonych kosztów eksploatacyjnych takich jak paliwo, bieżące naprawy pojazdu.
    Samochód ten został sprzedany w kwietniu 2025 r. w ramach umowy kupna - sprzedaży
    firmie.
    Pytania (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

    1. Czy sprzedaż pojazdu nabytego prywatnie przed rozpoczęciem działalności
      gospodarczej, bez prawa do odliczenia podatku VAT przy jego nabyciu i bez
      wprowadzenia go do majątku firmy, powoduje obowiązek naliczenia podatku
      należnego z tytułu podatku od towarów i usług przy jego sprzedaży?
    2. Czy sprzedaż pojazdu otrzymanego w darowiźnie w trakcie prowadzenia działalności
      gospodarczej, również bez prawa do odliczenia podatku VAT przy jego nabyciu, rodzi
      obowiązek naliczenia podatku należnego przy jego sprzedaży?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z przedstawionymi stanami faktycznymi, w obu przypadkach nie przysługiwało
    Panu prawo do odliczenia podatku VAT.
    W pierwszej sytuacji pojazd został nabyty przed rozpoczęciem prowadzenia działalności
    gospodarczej. W związku z brakiem statusu podatnika VAT w chwili zakupu, nie istniała
    możliwość odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu tego nabycia.
    W drugim przypadku samochód został Panu przekazany w drodze darowizny przez ojca –
    również bez prawa do odliczenia VAT.
    Oba pojazdy nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonej
    działalności gospodarczej i przez cały okres pozostawały w Pana majątku prywatnym. Były
    wykorzystywane zarówno do celów prywatnych, jak i na potrzeby działalności
    gospodarczej. Zgodnie z art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, korzystał Pan z
    prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z eksploatacją
    pojazdów, takich jak paliwo czy naprawy.
    Pana zdaniem, w obu przypadkach – z uwagi na brak prawa do odliczenia VAT przy
    nabyciu pojazdów – ich sprzedaż nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o
    VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Fakt wykorzystywania
    prywatnego pojazdu w działalności gospodarczej nie powinien wpływać na kwalifikację
    transakcji sprzedaży jako opodatkowanej.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w informacji Ministerstwa Finansów, opublikowanej
    28 lipca 2023 r. (ID informacji: 554847), w której wskazano: „W przypadku gdy pojazd
    użytkowany w działalności gospodarczej znajduje się w majątku prywatnym i podatnik nie
    miał prawa do odliczenia VAT od jego nabycia, fakt odliczania bieżących kosztów
    eksploatacyjnych (np. paliwa) związanych z użytkowaniem mieszanym nie wpływa na
    opodatkowanie sprzedaży pojazdu podatkiem VAT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle
    powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność
    powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku
    do tej konkretnej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej użytkował
    Pan pojazdy. Od momentu założenia firmy wykorzystywał Pan prywatny samochód
    osobowy na potrzeby prowadzenia działalności. Pojazd ten został przez Pana zakupiony
    przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku VAT przy jego nabyciu. Samochód nigdy nie został wprowadzony do
    majątku firmy. Koszty związane z eksploatacją pojazdu ograniczały się do bieżących
    wydatków, takich jak paliwo czy naprawy techniczne, które miały na celu jedynie
    utrzymanie pojazdu w stanie zdatnym do użytku – nie powodowały one zwiększenia jego
    wartości. Pojazd ten został sprzedany w 2023 roku w ramach umowy kupna - sprzedaży
    zawartej z osobą fizyczną. W 2023 roku drodze darowizny otrzymał Pan od ojca samochód
    osobowy bez możliwości odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia. Samochód ten również
    był przez Pana wykorzystywany na cele prowadzonej działalności z prawem do odliczenia
    50% VAT z tytułu ponoszonych kosztów eksploatacyjnych takich jak paliwo, bieżące
    naprawy pojazdu. Samochód ten został sprzedany w kwietniu 2025 r. w ramach umowy
    kupna - sprzedaży firmie.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii braku opodatkowania sprzedaży prywatnych
    samochodów.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do
    konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych
    czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na
    uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają
    formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju
    aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W przedmiotowej sprawie, w świetle wskazanych przez Pana okoliczności, stwierdzam, że
    dokonując sprzedaży samochodów nie działał Pan w charakterze podatnika, a czynność ta
    nie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, oba samochody były Pana prywatnym majątkiem. Nie
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy ich nabyciu. Oba samochody
    były wykorzystywane na potrzeby Pana działalności gospodarczej z prawem do odliczenia
    50% podatku VAT od kosztów eksploatacyjnych pojazdu.
    Mając na uwadze przedstawione przepisy oraz opis sprawy należy wskazać, że w
    odniesieniu do sprzedaży, fakt odliczenia bieżących kosztów związanych z eksploatacją
    przedmiotowych samochodów w działalności gospodarczej, tj. paliwo, czy bieżące
    naprawy, które Pan poniósł w związku z użytkowaniem pojazdów w działalności
    mieszanej, nie mają wpływu na opodatkowanie sprzedaży ww. pojazdów podatkiem VAT.
    Zatem w związku ze sprzedażą samochodu prywatnego w 2023 r. oraz samochodu
    prywatnego w 2025 r., nie działał Pan w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, a sprzedaż ww. samochodów nie była dokonywana w ramach działalności
    gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Tym samym, sprzedaż samochodu prywatnego w 2023 r. oraz sprzedaż
    samochodu prywatnego w 2025 r. nie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy i nie miał Pan
    obowiązku naliczenia podatku VAT przy ich sprzedaży.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stan faktycznego podanym przez
    Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.