Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-714/10-4/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-23
Teza: 1. Czy różnice kursowe od kwoty VAT pomiędzy kursem faktycznie zastosowanym w dniu wpływu waluty a kursem przyjętym dla celów podatku dochodowego są podatkowymi różnicami kursowymi? 2. Czy różnice kursowe od kwoty VAT pomiędzy kursem zastosowanym do podatku dochodowego a kursem przyjętym dla celów VAT również można uwzględnić w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym?
Słowa kluczowe: kurs; kurs-kurs faktycznie zastosowany; różnica-różnice kursowe; VAT marża
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2010 r. (data wpływu 21 czerwca 2010 r.), uzupełnionym w dniu 16 września 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie różnic kursowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie różnic kursowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 1 oraz w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 9 września 2010 r. nr ILPB1/415-714/10-2/AGr wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 13 września 2010 r., natomiast w dniu 16 września 2010 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Prowadząc działalność gospodarczą Wnioskodawca dokonuje sprzedaży usług transportowych firmie polskiej, dla której faktury wystawiane są w EURO. Na fakturach wartość netto, VAT oraz kwota do zapłaty brutto wyrażone są jednocześnie w euro i w złotówkach. Dla celów VAT powyższe kwoty są przeliczone na fakturach zgodnie z art. 31a ust. 2 tj. według średniego kursu NBP ogłoszonego na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Dla celów podatku dochodowego kwota do zapłaty jest przeliczona na złote według kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu i jest pomniejszona o należny podatek od towarów i usług wykazany na fakturze dla celów VAT. Zapłatę za poszczególne faktury Wnioskodawca otrzymuje w euro na bankowy rachunek walutowy, która to kwota jest przeliczana po kursie faktycznie zastosowanym w tym dniu tj. kursie kupna waluty obcej ogłaszanym przez bank w którym znajduje się rachunek walutowy. Do ustalenia różnic kursowych Wnioskodawca przyjął metodę podatkową. W momencie otrzymania zapłaty za krajowe faktury walutowe na rozrachunkach powstają różnice kursowe dotyczące kwoty netto oraz kwoty podatku VAT. Od kwoty VAT powstają podwójne różnice kursowe. Jedne pomiędzy kursem faktycznie zastosowanym w dniu wpływu waluty a kursem przyjętym dla celów podatku dochodowego oraz drugie pomiędzy kursem przyjętym dla celów podatku dochodowego a kursem przyjętym dla celów VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy różnice kursowe od kwoty VAT pomiędzy kursem faktycznie zastosowanym w dniu wpływu waluty a kursem przyjętym dla celów podatku dochodowego są podatkowymi różnicami kursowymi?
2.  Czy różnice kursowe od kwoty VAT pomiędzy kursem zastosowanym do podatku dochodowego a kursem przyjętym dla celów VAT również można uwzględnić w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłata należności w walucie obcej powoduje powstanie różnic kursowych, które wpływają na zwiększenie odpowiednio przychodów lub kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, jednakże do poziomu przychodu tj. wartości netto przeliczonej po kursie dla celów podatku dochodowego przy zachowaniu elementów warunkujących powstanie różnic kursowych tzn.:

1.  określenie przychodów należnych w fakturach walucie obcej,
2.  otrzymanie zapłaty w walucie obcej w terminie innym niż dzień uzyskania przychodu.

Na wystawianych fakturach wartość netto sprzedaży wyrażona jest w euro, przez co spełniony jest warunek pierwszy. Otrzymując zatem zapłatę w walucie euro od polskiego kontrahenta za wystawione faktury Wnioskodawca jest zobowiązany do ustalenia zrealizowanych różnic kursowych powstałych na rozrachunkach zwiększających odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe tzn. od całej otrzymanej kwoty brutto (na rozrachunku jest kwota brutto przeliczona na potrzeby podatku dochodowego); wg Wnioskodawcy część ze zrealizowanych różnic kursowych nie będzie stanowić kosztów uzyskania przychodu lub odpowiednio przychodu do opodatkowania liczonych od wartości VAT stanowiącej element rozrachunku. Również różnica kursowa między kursem przyjętym do przeliczenia przychodu dla celów podatku dochodowego od wartości VAT oraz kursem zastosowanym dla celów podatku VAT przyjętym przy wystawieniu faktury (albowiem data uzyskania przychodu i wystawienia faktury nie jest ta sama) nie powinna być uwzględniona w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów (art. 14 ust. 3 pkt 7ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

1.  podatek naliczony: - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
2.  podatek należny w przypadku: - importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, - przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
3.  kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady, poza wyjątkami przewidzianymi w ww. ustawie, u podatników podatku od towarów i usług wartość tego podatku nie stanowi przychodu ani kosztu podatkowego.

W myśl art. 24c ust. 1 ww. ustawy różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 24c ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast w myśl art. 24c ust. 3 ww. ustawy ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Powyższe przepisy zawierają zamknięty katalog zdarzeń mogących powodować wystąpienie różnic kursowych.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż różnice kursowe powstałe od kwoty podatku VAT nie stanowią podatkowych różnic kursowych w rozumieniu ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatek od towarów i usług, na gruncie przedmiotowej sprawy, nie stanowi bowiem przychodu ani kosztu podatkowego. Dlatego też powstałe w wyniku jego zapłaty różnice kursowe nie będą podlegały zaliczeniu do kosztów bądź przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.