Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.763.2024.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Zaniechanie poboru podatku dochodowego; kredyt
konsolidacyjny i refinansowy.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
konsolidacja
kredyt
kredyt-kredyt refinansowy
kredyt-przewalutowanie kredytu
spłata
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 2 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem (wpływ 30 grudnia 2024 r.) oraz
    pismem (wpływ 31 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W dniu 27 listopada 2007 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem (...) zawarła umowę kredytu
    mieszkaniowego ........ nr ........, denominowaną do franka szwajcarskiego. Umowa została
    zabezpieczona hipoteką na nieruchomości, której dotyczyła Umowa Kredytu (.......), w
    kwocie 444 000 zł, zaś kwotę kredytu oznaczono jako równowartość w złotych kwoty 133
    604,15 CHF.
    Przeznaczenie kredytu było trojakie (był to tzw. kredyt konsolidacyjny):
      1) zapłata prowizji od udzielonego kredytu (na poczet tego celu wypłacono 4 448,20 zł z
        łącznej kwoty kredytu),
      2) w celu spłaty kredytu konsolidacyjnego w PLN z dnia 6 grudnia 2006 r.,
        zaciągniętego w .......... przez .......... i .......... (na ten cel wypłacono 86 071,47 zł z
        łącznej kwoty kredytu),
      3) w celu spłaty kredytu hipotecznego z dnia 14 czerwca 2005 r. zaciągniętego w .......
        (denominowanego w CHF) przez ....... i ......... (na ten cel wypłacono 196 538,41 zł z
        łącznej kwoty kredytu).
    Kredyt wymieniony w pkt 2 był również kredytem konsolidacyjnym: kredytem
    przeznaczonym na spłatę pożyczki gotówkowej oraz zadłużenia z dwóch kart kredytowych
    oraz na cel dowolny.
    Z kolei kredyt wymieniony w pkt 3 był również kredytem o mieszanym przeznaczeniu (był
    kredytem refinansowym): na spłatę kredytu budowlano-hipotecznego zaciągniętego w .. z
    dnia 4 czerwca 2003 r. oraz na refinansowanie poniesionych kosztów budowy domu
    jednorodzinnego systemem gospodarczym, położonego w miejscowości ........
    Przedmiotowy kredyt został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości położonej w
    miejscowości ........
    Ostatni z ww. kredytów (z 4 czerwca 2003 r., spłacony kredytem z dnia 14 czerwca 2005 r.),
    udzielony w PLN .... i ......., był przeznaczony na częściowe sfinansowanie robót
    budowlanych związanych z budową domu w miejscowości .... i został zabezpieczony
    hipoteką na przedmiotowej nieruchomości.
    Aktualnie Wnioskodawczyni rozważa zawarcie z bankiem ugody dotyczącej umowy
    kredytu z dnia 27 listopada 2007 r. (....), przy czym ugody jeszcze nie zawarła. Elementem
    przedmiotowej ugody, wedle projektu przekazanego przez bank, będzie częściowe
    umorzenie salda kredytu, stanowiące przychód po stronie Wnioskodawczyni. Przy analizie
    podatkowych skutków ugody powstała wątpliwość, czy z uwagi na przeznaczenie tego
    kredytu - w kontekście normy zawartej w paragrafie 1 ust. 4 ww. rozporządzenia z dnia 11
    marca 2022 r. - kredytobiorcy będą uprawnieni do skorzystania z zaniechania poboru
    podatku od przychodu w postaci umorzenia salda kredytu, a jeżeli tak, to w jakim zakresie.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że umowa o kredyt budowlano-
    hipoteczny została zawarta w dniu 4 czerwca 2003 r. pomiędzy .... a kredytobiorcami: ....
    oraz .......... Oboje kredytobiorcy za spłatę przedmiotowego kredytu odpowiadali
    solidarnie. W umowie ww. kredytu (§ 1 ust. 3) wpisano literalnie następujący cel: „Kredyt
    przeznaczony jest na częściowe sfinansowanie robót budowlanych związanych z budową
    domu jednorodzinnego położonego w ..... Gmina ........ nr ewidencyjny działki gruntu .........,

    obręb ...........” Ww. kredyt budowlano-mieszkaniowy został w całości zaciągnięty na cel
    mieszkaniowy, w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych - ściśle na cel, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) tej ustawy. Kredyt
    został w całości przeznaczony na cel wskazany w umowie - tym celem była budowa
    budynku mieszkalnego położonego w ........., Gmina ........, na działce nr ......... W dacie
    zawierania umowy o kredyt budowlano-hipoteczny (w dniu 4 czerwca 2003 r.)
    nieruchomość, której dotyczyła umowa kredytu, stanowiła przedmiot wspólności
    majątkowej małżeńskiej obojga kredytobiorców ...... oraz ........... (zakupili ją w dniu 2
    października 2000 r.).
    Po śmierci ..... (w dniu 20 września 2020 r.). na podstawie dziedziczenia oraz umowy o
    dział spadku z dnia 24 lipca 2021 r. właścicielem całej nieruchomości została .......
    Przedmiotowa nieruchomość jest objęta księgą wieczystą nr ............
    Budowa budynku mieszkalnego, którego dotyczył ww. kredyt budowlano-mieszkaniowy,
    została zakończona w 2006 r.
    Na nieruchomości, której dotyczyła umowa o ww. kredyt budowlano-mieszkaniowy (tj.
    położonej w ......, Gmina ........, na działce nr .........) Wnioskodawczyni realizowała i realizuje
    własne cele mieszkaniowe. Kredyt budowlano-mieszkaniowy został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Ww. kredyt budowlano-mieszkaniowy nie był przeznaczony na refinansowanie kosztów
    budowy domu jednorodzinnego.
    Natomiast cele kredytu z dnia 14 czerwca 2005 r. oznaczono następująco: „Kredyt
    przeznaczony jest na: Spłatę kredytu budowlano-hipotecznego w ......... oraz
    refinansowanie poniesionych kosztów budowy domu jednorodzinnego systemem
    gospodarczym, położonego w miejscowości ........., Gmina ........, dz. ew. .......... pow. .....” (§ 2
    ust. 4 umowy kredytu z dnia 14 czerwca 2005 r.)”
    Finansowanie kosztów budowy pochodziło z kredytu, a odbywało się następująco:
    Szczegółowy sposób wypłaty kredytu określały Załącznik 2 oraz Załącznik 5 do
    przedmiotowej umowy kredytu (tj. umowy z dnia 14 czerwca 2005 r.). „Refinansowanie
    poniesionych kosztów” było realizowane w ten sposób, że bank wypłacał środki kredytu
    przeznaczone na ten cel na rachunek bankowy małżonków (po zapłacie prowizji i
    ustanowieniu zabezpieczenia hipotecznego), a małżonkowie zobowiązali się do
    zrealizowania kredytowanej inwestycji, zgodnie z przedłożonym w banku zestawieniem
    prac, materiałów i cen wraz z harmonogramem prac w terminie trzech miesięcy od dnia
    zawarcia umowy, jak również do powiadomienia banku o zakończeniu budowy.
    Ostatecznie w okresie realizacji oraz po zakończeniu inwestycji bank dokonywał wizji
    lokalnej potwierdzającej wykorzystanie kredytu zgodnie z jego przeznaczeniem. Bank
    nigdy nie miał zastrzeżeń co do prawidłowości realizacji umowy kredytu i zawsze uznawał,
    że małżonkowie wykorzystali całość kredytu (w tym jego część przeznaczoną na
    refinansowanie poniesionych kosztów), zgodnie z treścią umowy kredytu.
    Z uwagi na upływ czasu, Wnioskodawczyni posiada jedynie część dokumentów
    potwierdzających poniesienie wydatków na budowę.
    Wnioskodawczyni zwraca jednocześnie uwagę, że celem niniejszej interpretacji nie jest
    przesądzenie przez Organ, czy cel kredytu z dnia 14 czerwca 2005 r. w zakresie w jakim
    dotyczył „refinansowania kosztów budowy domu jednorodzinnego systemem
    gospodarczym”, mieści się w zakresie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Kwalifikacji tej podatnik w razie zawarcia ugody dokona samodzielnie.
    Ugoda zostanie zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią oraz .... Ugoda będzie polegała na
    przewalutowaniu pozostałego do spłaty salda kredytu wedle kursu CHF obowiązującego w
    dacie podpisania ugody, a następnie na częściowym umorzeniu zadłużenia
    Wnioskodawczyni wynikającego z umowy kredytu z dnia 27 listopada 2007 r., z
    pozostawieniem do spłaty po stronie Wnioskodawczyni kwoty ok. 30 000 zł. Na skutek

    ugody zostanie dokonane przewalutowanie, a następnie częściowe umorzenie zadłużenia
    Wnioskodawczyni. Przewalutowanie będzie polegało jedynie na zmianie waluty kredytu z
    CHF na PLN. Przewalutowanie kredytu nie będzie stanowić jego nowacji w rozumieniu art.
    506 Kodeksu cywilnego. Umorzenie części salda kredytu będzie miało charakter
    zwolnienia Wnioskodawczyni z długu (art. 508 Kodeksu cywilnego). Warunki ugody nie
    zostały jeszcze ustalone przez strony w sposób ostateczny - natomiast na kwotę objętą
    ugodą składać się będzie wyłącznie kwota kapitału oraz odsetek skapitalizowanych. Jeżeli
    zaś chodzi o wysokość kwoty objętej umorzeniem, zmienia się ona każdego dnia, wskutek
    zmiany kursu PLN/CHF i będzie ostatecznie znana dopiero na dzień popisania ugody.
    Przewalutowanie umorzenia dotyczyć będzie wszystkich aktualnych kredytobiorców -
    kredytobiorcą tym jest aktualnie jedynie Wnioskodawczyni.
    Bank nie wystawił dotychczas jakiegokolwiek PIT-11 w związku z ugodą, gdyż jeszcze jej nie
    zawarto. Natomiast kwota, która ewentualnie będzie stanowić przychód podatkowy do
    opodatkowania, będzie to kwota umorzonego zobowiązania z umowy kredytu,
    pomniejszona o tę cześć umorzonego zobowiązania, jaka objęta będzie zaniechaniem
    poboru podatku, na podstawie rozporządzenia wskazanego we wniosku o interpretację
    podatkową, z uwzględnieniem treści uzyskanej interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawczyni w przeszłości nie korzystała z umorzenia wierzytelności z tytułu
    jakiegokolwiek innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie. Jak sądzi, Organowi w
    pytaniu chodzi o kwestię, czy kiedykolwiek Wnioskodawczyni korzystała z zaniechania
    poboru podatku w związku z umorzeniem kredytu zabezpieczonego hipotecznie,
    przeznaczonego na własny cel mieszkaniowy. Wnioskodawczyni nigdy z takiego
    zaniechania poboru podatku nie korzystała.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy kredytem „konsolidacyjnym”, względnie „refinansowym”, o których mowa w
    paragrafie 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. z
    2024 r., poz. 102) jest wyłącznie taki kredyt, który w całości lub w części został
    bezpośrednio przeznaczony na spłatę kredytu udzielonego na cele wymienione w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też jest nim również
    taki kredyt konsolidacyjny, względnie refinansowy, który w części został przeznaczony na
    spłatę innego kredytu konsolidacyjnego, względnie refinansowanego, który w części został
    przeznaczony na spłatę kredytu udzielonego na cele wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    W konsekwencji, czy w razie przewalutowania, a następnie umorzenia na podstawie
    ugody części kapitału kredytu wynikającego z umowy kredytu konsolidacyjnego z dnia 27
    listopada 2007 r., zaniechanie poboru podatku obejmie kwotę wierzytelności z tytułu ww.
    kredytu konsolidacyjnego, w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowanego z dnia 14 czerwca 2005 r., w jakiej przedmiotowy kredyt refinansowy
    został przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego (kredytu budowlano-hipotecznego
    z dnia 4 czerwca 2003 r.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, umowa kredytu z dnia 27 listopada 2007 r. (...) stanowi
    „kredyt konsolidacyjny”, o którym mowa w paragrafie 1 ust. 4 ww. rozporządzenia z dnia
    11 marca 2022 r., przy czym zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę wierzytelności z
    tego kredytu konsolidacyjnego wyłącznie w części (gdyż cel w postaci spłaty kredytu z pkt
    2 opisu stanu faktycznego nie miał związku z inwestycją mieszkaniową):
      mianowicie w takiej części, w jakiej środki z przedmiotowego kredytu (z 27 listopada
      2007 r.) zostały przeznaczone na spłatę kredytu wymienionego w pkt 3 opisu stanu
      faktycznego, tj. kredytu hipotecznego z dnia 14 czerwca 2005 r., albo ewentualnie

      w takiej części, w jakiej środki z przedmiotowego kredytu (z 27 listopada 2007 r.)
      zostały przeznaczone na spłatę kredytu wymienionego w pkt 3 opisu stanu
      faktycznego, przy czym z uwzględnieniem zakresu, w jakim środki z kredytu z dnia 14
      czerwca 2005 r. zostały przeznaczone na spłatę kredytu z 4 czerwca 2003 r.
    Przykładowo, aby wyjaśnić drugi ze wskazanych wariantów interpretacyjnych, gdyby
    kwota kredytu z 27 listopada 2007 r. wynosiła 300 000 zł i w części wynoszącej 200 000 zł
    została przeznaczona na spłatę kredytu z 14 czerwca 2005 r., zaś kredyt z 14 czerwca 2005
    r. wynosił 200 000 zł, i w części wynoszącej 150 000 zł został przeznaczony na spłatę
    kredytu z 4 czerwca 2003 r. (a w pozostałym zakresie na refinansowanie kosztów budowy),
    to wówczas zaniechanie poboru podatku przy zawarciu ugody dotyczącej umowy z dnia
    27 listopada 2007 r. dotyczyłoby realnie kwoty 150 000 zł, a zatem dotyczyłoby 1/2
    wartości umorzenia salda kredytu z 27 listopada 2007 r. Z kolei od umorzenia drugiej
    części salda kredytu (również wynoszącej 1/2) kredytobiorcy powinni zapłacić podatek
    dochodowy.
    Z kolei w pierwszym wariancie podatek należałby się od 1/3 wartości umorzonego salda
    kredytu, zaś zaniechaniem poboru podatku zostałoby objęte umorzenie wynoszące 2/3
    wartości umorzonego salda kredytu.
    Stanowisko Wnioskodawczyni doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku
    W ocenie Wnioskodawczyni, przepis art. § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia z dnia 11 marca
    2022 r. obejmuje nie tylko relację: kredyt refinansowy (konsolidacyjny) - kredyt
    bezpośrednio przeznaczony na cele wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ale również relację bardziej złożoną (trójstopniową):
    kredyt refinansowy (konsolidacyjny) - kredyt refinansowy (konsolidacyjny) – kredyt
    bezpośrednio przeznaczony na cele wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jest to bowiem zgodne z funkcją tego przepisu, jaką jest
    otwarcie drogi do podatkowo obojętnego umarzania zobowiązań z tytułu kredytów
    hipotecznych, które ekonomicznie zostały wydatkowane na własne cele mieszkaniowe
    podatnika. Przy czym chodzi tu o wydatkowanie zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie, w
    tym kilkustopniowe (polegające na spłacie kredytów przeznaczonych na cele wymienione
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kredytami
    refinansowanymi, względnie konsolidacyjnymi, a następnie ich spłatę kolejnymi kredytami
    refinansowanymi (konsolidacyjnymi)).
    W stanie faktycznym sprawy, oznaczać to będzie w szczególności, że ustalając zakres, w
    jakim umorzenie zobowiązania z umowy kredytu dotyczącego umowy kredytu z dnia 27
    listopada 2007 r. będzie objęte zaniechaniem poboru podatku, podatnik na swoją korzyść
    będzie mógł uwzględnić okoliczność, że część kredytu z 27 listopada 2007 r. spłaciła kredyt
    refinansowy z 14 czerwca 2005 r., z którego część bezspornie wydatkowano na spłatę
    kredytu budowlano-hipotecznego udzielonego na cel wymieniony w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zastrzec od razu należy, że Wnioskodawczyni poprzez niniejszą interpretację nie zmierza
    do przesądzenia czy umowa kredytu z dnia 14 czerwca 2005 r., w części przeznaczonej na
    „refinansowanie poniesionych kosztów budowy domu jednorodzinnego systemem
    gospodarczym” wpisuje się w którykolwiek z celów wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest to przedmiot wątpliwości, do
    którego wyjaśnienia zmierzałaby niniejsza interpretacja (tę kwestię w przypadku zawarcia
    ugody podatnik rozstrzygnie we własnym zakresie). Wątpliwość dotyczy zaś wyłącznie
    tego, czy przy obliczaniu kwoty przychodu z tytułu umorzenia zobowiązania wynikającego
    z umowy kredytu konsolidacyjnego z dnia 27 listopada 2007 r., objętej ewentualnym
    zaniechaniem poboru podatku, podatnik może uwzględnić również tę cześć tego kredytu,
    która została przeznaczona na spłatę części innego kredytu refinansowego (z 14 czerwca
    2005 r.) - mianowicie tej części kredytu refinansowego, którą wydatkowano na spłatę
    kredytu budowlano-hipotecznego, udzielonego bezspornie na cel wymieniony w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i

    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Natomiast na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych ewentualnego umorzenia Wnioskodawczyni
    przez bank części wierzytelności od zaciągniętego w 2007 r. kredytu hipotecznego
    (konsolidacyjnego), wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.

    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonych Wnioskodawczyni kwot części wierzytelności z tytułu
    kredytu hipotecznego, na podstawie planowanej ugody z bankiem, będzie stanowić
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:
      „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy
      u podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu,
      czy też decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze
      znaczenie ma bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony
      z obowiązku spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód
      stanowiący równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już
      świadczyć na rzecz wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia
      należności prowadzi więc do powstania przychodu, podobnie jak w przypadku
      zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w każdym z tych przypadków po
      stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia. Należy bowiem zauważyć,
      że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i
      zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
      podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których
      skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
      wymiar finansowy”.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647,z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
    nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i
    kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).

    Zatem, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytów mogły korzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, umorzenie może dotyczyć takiego
    kredytu refinansowego lub takiego kredytu konsolidacyjnego, który został zaciągnięty na
    spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia.
    Z rozporządzenia nie wynika natomiast, aby w przypadku zaciągnięcia każdego kolejnego
    kredytu, który nie został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, tylko na spłatę
    każdego innego kredytu lub zobowiązań, umorzone kwoty wierzytelności z tytułu takiego
    kredytu mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
    Niewystarczającym zatem dla skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów jest to, że kredyt
    zaciągnięty przez Wnioskodawczynię w listopadzie 2007 r. był kredytem mieszkaniowym
    (konsolidacyjnym) zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro umorzenie kwot części
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego dotyczyło kredytu zaciągniętego 14 czerwca
    2005 r., którego celem – jak wskazała Wnioskodawczyni w opisie sprawy – było
    „refinansowanie kredytu zaciągniętego 4 czerwca 2003 r.”
    Zatem, ponieważ celem kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawczynię w 2007 r. nie była
    bezpośrednio spłata kredytu mieszkaniowego, lecz spłata kredytu, który refinansował
    kredyt budowlano-hipoteczny zaciągnięty na częściowe sfinansowanie robót budowlanych
    związanych z budową domu, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowanie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Podsumowując stwierdzić należy, że planowane umorzenie przez bank kwoty części
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r., będzie stanowić dla
    Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Z uwagi na fakt, że celem kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. nie była
    bezpośrednio spłata kredytu mieszkaniowego, lecz spłata kredytu z 14 czerwca 2005 r.,
    który z kolei był przeznaczony na spłatę kredytu budowlano-hipotecznego, w
    przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia

    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika bowiem, że w przypadku gdy kredyt
    mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został
    zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Zatem,
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powyższego
    rozporządzenia mogłoby mieć zastosowanie w sytuacji, gdyby umorzenie kwot
    wierzytelności z tytułu kredytu dotyczyło takiego kredytu konsolidacyjnego bądź takiego
    kredytu refinansowanego, który – w przypadku kredytu konsolidacyjnego zostałby
    bezpośrednio zaciągnięty na spłatę m.in. kredytu mieszkaniowego bądź – w przypadku
    kredytu refinansowanego – zastąpił bezpośrednio kredyt mieszkaniowy.
    Tymczasem w przedmiotowej sprawie kredyt mieszkaniowy (z 4 czerwca 2003 r.) został
    najpierw zastąpiony kredytem refinansowym (z 14 czerwca 2005 r.), a następnie jeszcze
    kredytem konsolidacyjnym (z 27 listopada 2007 r.). Zatem planowane umorzenie przez
    bank nie będzie dotyczyło kwot wierzytelności z tytułu takiego kredytu refinansowego czy
    konsolidacyjnego, który zastępowałby bezpośrednio kredyt mieszkaniowy.
    W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do obliczenia oraz zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot planowanego umorzenia w części przez bank
    kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. oraz odsetek od tego kredytu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.