Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-49/15-1/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów sprzętu i usług niezbędnych do realizacji projektu w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uczelni przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2015 r. (data wpływu 30 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów sprzętu i usług niezbędnych do realizacji projektu w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów sprzętu i usług niezbędnych do realizacji projektu w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Realizuje projekt. Projekt jest realizowany w okresie od 2015 r. do 2017 r. Całkowita wartość projektu to 1.200.000,00 PLN.

Jednostką finansującą jest Centrum, natomiast projekt realizowany jest samodzielnie.

Celem projektu jest opracowanie innowacyjnej technologii do produkcji kwasu. Kwas, wysokowartościowy półprodukt dla przemysłu farmaceutycznego, spożywczego lub paliwowego, produkowany będzie w procesie fermentacji beztlenowej przy użyciu kultur mieszanych. Substratami będą osady ścieków i strumienie ścieków przemysłowych. Opracowanie technologii wiąże się z optymalizacją warunków procesu fermentacji beztlenowej dla uzyskania maksymalnej produktywności kwasu. Oczekiwane wyniki będą miały wpływ na rozwój nowoczesnej technologii i rozwoju kompetencji w dziedzinie biotechnologii środowiskowej. Produkcja kwasu ze strumieni odpadowych poprzez fermentację przy użyciu kultur mieszanych, to nie tylko technologia zwiększająca udział biochemikaliów na rynku surowcowym, ale również technologia wpisująca się we współczesną gospodarkę odpadami, której celem jest minimalizacja i ponowne użycie strumieni odpadowych. Dodatkowo, produkcja kwasu metodami biotechnologicznymi ma pozytywny wpływ na redukcję emisji gazów cieplarnianych, a odciek z procesu nie jest szkodliwy dla środowiska.

Efektem końcowym będzie technologia produkcji kwasu. Opracowane zostaną dwie metody produkcji: (1) w trybie quasi-ciągłym oraz (2) w trybie ciągłym. Zakłada się, że opracowana technologia w skali laboratoryjnej będzie gotowa do zastosowania w skali pilotowej. Uzyskane rozwiązania zostaną opatentowane, a ich wyniki przyczyniające się do poszerzenia wiedzy w danej tematyce zostaną opublikowane w renomowanych czasopismach naukowych międzynarodowych i krajowych. Wyniki projektu oraz opracowane technologie zostaną zaprezentowane na konferencjach i sympozjach krajowych i zagranicznych. Ponadto uzyskane wyniki będą przedstawione operatorom oczyszczalni ścieków oraz innych zakładów potencjalnie zainteresowanych implementacją technologii.

W celu wykonania zaplanowanych prac naukowo-badawczych zostanie zakupiony sprzęt:

*   chromatograf (ok. 82.000 PLN),
*   bioreaktor (ok. 18.000 PLN),
*   wyposażenie (ok. 10.000 PLN),
*   zestaw do analiz z biologii molekularnej (ok. 61.000 PLN),
*   przenośny komputer osobisty (ok. 10.000 PLN).

Ceny poszczególnych pozycji mogą się nieznacznie zmienić w wyniku zmian kursów walut lub pojawienia się na rynku nowych wydajniejszych rozwiązań. Planowany jest zakup wyżej wymienionych pozycji aparatury naukowo-badawczej na łączną kwotę 180.000 PLN.

Faktury z tytułu zakupu sprzętu i usług niezbędnych do realizacji ww. projektu, są wystawiane na Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować wydatków związanych z zakupem sprzętu i usług poniesionych w ramach opisanego projektu z poszczególnymi rodzajami działalności (opodatkowanej i zwolnionej).

Uczelnia zakłada, że zarówno sprzęt, jak i usługi nabyte w ramach tego projektu będą służyły czynnościom zwolnionym (dydaktyka i szkolenia dla studentów i pracowników) oraz opodatkowanym (np. sprzedaż rezultatów projektu, świadczenie usług badawczo-rozwojowych w nabytych dyscyplinach, próba komercjalizacji wyników i poszukiwanie inwestorów do fazy wdrożeniowej, tworzenie nowych konsorcjów badawczo-rozwojowych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy realizacji projektu finansowego przez Centrum, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy pomocy współczynnika struktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, podczas realizacji projektu finansowanego przez Centrum, przysługuje mu jako podatnikowi VAT czynnemu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dotyczącego poniesionych wydatków w projekcie, obliczoną przy pomocy współczynnika struktury. Tym samym, podatek VAT będzie kosztem częściowo kwalifikowanym w projekcie. Procent kwot do odzyskania będzie wielkością zmienną, uzależnioną od zmian współczynnika procentowego, obliczonego po zakończeniu każdego kolejnego roku kalendarzowego. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W ocenie Zainteresowanego, z przepisu tego wynika wyraźnie, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług przysługuje wyłącznie:

1.  podatnikowi VAT,
2.  w zakresie, w jakim nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT-em.

Powyższa zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które są wykorzystywane do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz do czynności zwolnionych od tego podatku. Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów i usług a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną, bądź niepodlegającą opodatkowaniu. Jeśli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, to w myśl art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z zastrzeżeniem ust. 10.

Reasumując, zdaniem Uczelni, ponieważ Wnioskodawca realizując ww. projekt występuje jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, a zakupione do realizacji tego działania towary i usługi będą służyły w przyszłości do wykonywania czynności zarówno opodatkowanych, jak i nieopodatkowanych, ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stosując współczynnik struktury sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo – prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W tym miejscu należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z opisu sprawy wynika, że Uczelnia jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Realizuje projekt w okresie od 2015 r. do 2017 r. Całkowita wartość projektu to 1.200.000,00 PLN.

Jednostką finansującą jest Centrum, natomiast projekt realizowany jest samodzielnie przez Uczelnię.

Celem projektu jest opracowanie innowacyjnej technologii do produkcji kwasu ze strumieni odpadowych, co wiąże się z optymalizacją warunków procesu fermentacji beztlenowej dla uzyskania maksymalnej produktywności kwasu. Uzyskane rozwiązania zostaną opatentowane, a ich wyniki przyczyniające się do poszerzenia wiedzy w danej tematyce zostaną opublikowane w renomowanych czasopismach naukowych międzynarodowych i krajowych. Wyniki projektu oraz opracowane technologie zostaną zaprezentowane na konferencjach i sympozjach krajowych i zagranicznych. Ponadto uzyskane wyniki będą przedstawione operatorom oczyszczalni ścieków oraz innych zakładów potencjalnie zainteresowanych implementacją technologii.

W celu wykonania zaplanowanych prac naukowo-badawczych zostanie zakupiony sprzęt:

*   chromatograf (ok. 82.000 PLN),
*   bioreaktor (ok. 18.000 PLN),
*   wyposażenie (ok. 10.000 PLN),
*   zestaw do analiz z biologii molekularnej (ok. 61.000 PLN),
*   przenośny komputer osobisty (ok. 10.000 PLN).

Ceny poszczególnych pozycji mogą się nieznacznie zmienić w wyniku zmian kursów walut lub pojawienia się na rynku nowych wydajniejszych rozwiązań. Planowany jest zakup aparatury naukowo-badawczej na łączną kwotę 180.000 PLN.

Faktury z tytułu zakupu sprzętu i usług niezbędnych do realizacji ww. projektu, są wystawiane na Uczelnię.

Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować wydatków związanych z zakupem sprzętu i usług poniesionych w ramach opisanego projektu z poszczególnymi rodzajami działalności (opodatkowanej i zwolnionej).

Uczelnia zakłada, że zarówno sprzęt, jak i usługi nabyte w ramach tego projektu będą służyły czynnościom zwolnionym oraz opodatkowanym.

W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Uczelni przy realizacji projektu finansowego przez Centrum, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy pomocy wyliczonego współczynnika struktury.

Zauważyć należy, że w przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów, w stosunku do których przysługuje mu prawo do odliczenia podatku i niedających takiego prawa, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ust. 1 ustawy, mający na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tylko do czynności zwolnionych od podatku.

Zgodnie zatem z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Proporcję, o której mowa w ust. 2 – na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy – ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zatem dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy, obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Zainteresowany ma zatem obowiązek odrębnego określenia, czy podatek wynikający z otrzymanych faktur związany będzie z czynnościami opodatkowanymi, czy też zwolnionymi, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.

Jeżeli dokonanie bezpośredniej alokacji nie jest możliwe, czyli w przypadku gdy dokonane zakupy służą obu rodzajom działalności, podatnik może odliczyć tylko tę część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom dającym prawo do odliczenia. A zatem zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli „zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną”.

W rezultacie zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy dla określenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia możliwe jest tylko w przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane przepisy, należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując zakupów związanych z realizacją projektu – finansowanego przez Centrum, które będą służyły czynnościom zwolnionym od podatku oraz opodatkowanym podatkiem VAT, i których nie można jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej i zwolnionej) – ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy.

Zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Tut. Organ wskazuje, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony stan faktyczny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.