Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-743/09-3/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-16
Teza: Przy założeniu, iż w wynajmowanych domkach turystycznych łączna liczba pomieszczeń spełniających słownikową definicję pokoju (przy zastosowaniu wykładni językowej) nie przekroczy 12, można uznać (po spełnieniu dodatkowych warunków określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne), że Wnioskodawczyni mogłaby skorzystać z tej formy opodatkowania. Przy czym dokonując wyjaśnienia pojęcia ,,pokój” należy zastosować wykładnię językową a nie funkcjonalną. Dlatego też tylko pomieszczenia, które spełniają wskazaną powyższej definicję ,,pokoju” tj. w każdym z tych pomieszczeń znajduje się okno, drzwi i które są oddzielone ścianami od innych pomieszczeń można uznać za jeden pokój.
Słowa kluczowe: dom-dom letniskowy; karta-karta podatkowa; opodatkowanie-forma opodatkowania; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; usługi-usługi hotelarskie
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jestem właścicielką 10 domków turystycznych, stanowiących jednostkę mieszkalną w rozumieniu rozporządzenia ministra gospodarki i pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. Zamierza pozyskać dwa kolejne domki turystyczne. Przedmiotem najmu są domki turystyczne jako całość.

Pismem z dnia 30 listopada 2009 r. (data wpływu 2 grudnia 2009 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła przedstawiony stan faktyczny o następujące informacje:

*   do wykonywania usług hotelarskich nie są zatrudnieni pracownicy (w tym małżonek),
*   obecnie prowadzona działalność gospodarczą w zakresie usług hotelarskich opodatkowana w formie karty podatkowej,
*   poza działalnością polegająca na wynajmie domków turystycznych nie jest prowadzona inna działalność gospodarcza,
*   małżonek nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
*   nie są wytwarzane wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym,
*   został złożony wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej,
*   pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej jest prowadzona na terytorium RP.

Ponadto Wnioskodawczyni podała, że ponieważ brak jest ustawowej definicji pojęcia pokój nie jest w stanie określić łącznej liczby pokoi z uwzględnieniem pokoi znajdujących się w dwóch kolejnych domkach turystycznych wykorzystywanych do prowadzenia usług hotelarskich we wszystkich obiektach polegających na wynajmie domków turystycznych. Wnioskodawczyni nie wie, czy „salon otwarty na jadalnię, kuchnię i przedpokój to jeden ”pokój” czy cztery ”pokoje” tj. salon, jadalnia, kuchnia i przedpokój. Jeżeli przedpokój to nie ”pokój” jak nazwa wskazuje to sypialnia to również nie ”pokój” ale jeżeli łazienkę nazwiemy ”pokój kąpielowy” to mamy w domu dodatkowy ”pokój”. Może jednak pokój to pomieszczenie zamknięte np. drzwiami wtedy schowek pod schodami to pokój, ale wystarczy zdjąć drzwi w sypialni i mamy jeden pokój mniej. Jeśli decydować ma funkcja użytkowa a kuchnia to nie pokój to wystarczy wstawić do każdej sypialni kuchenkę i w domu nie będzie ani jednego pokoju.

Wnioskodawczyni poinformowała także, iż zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku wynajmuje domki jako całość i traktuje je jako jeden pokój, ponieważ żadne pomieszczenie w domku oddzielnie nie może być przedmiotem wynajmu jako nie spełniające podstawowych wymagań stawianych lokalom w ustawie o usługach turystycznych. Ilość pomieszczeń w danym pokoju nie ma tu żadnego znaczenia, w ofertach biur turystycznych są pokoje typu ”studio” składające się z dwóch lub więcej sypialni a wynajmowane są jako jeden pokój.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy mogę korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej stosownie do treści art. 23 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne?

Zdaniem Wnioskodawczyni może ona korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Podatnicy osiągający dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Stosownie do postanowień art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998 r. Nr 144 poz. 930 z późn. zm.) zryczałtowany podatek w formie karty podatkowej mogą opłacać także - na zasadach i w warunkach określonych w części XII tabeli - osoby fizyczne. W XII części w pkt 4 wymienione zostały usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12.

W objaśnieniach do części XII w pkt 2 wskazano, iż usługi wymienione w Lp. 4 dotyczą działalności przy zatrudnieniu nie więcej niż 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, nie wyłączając małżonka. Podatnik spełnia powyższy warunek.

Stosownie do art. 24 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg składania zeznań podatkowych deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Ustawodawca w powyższym przepisie wprowadza jedynie ograniczenie co do liczby wynajmu pokoi gościnnych do 12 sztuk. W wyżej wymienionych domkach turystycznych będących przedmiotem najmu nie istnieją samodzielne pokoje mogące być przedmiotem wynajmu. Przedstawiony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, iż wątpliwość pojawia się jedynie w odniesieniu do zakresu pojęcia „pokój”. Należy wyjaśnić, że brak jest legalnej definicji wymienionego terminu. W odniesieniu do domków turystycznych, które są wykorzystywane dla celów świadczenia usług hotelarskich odnieść się trzeba do funkcji jakie one spełniają. Domki te, aby mogły spełniać wymagania określone w rozporządzeniu ministra gospodarki i pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (rozporządzenie określa minimalne wymagania dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich, co do wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, w tym usług gastronomicznych) muszą być udostępniane w całości. Poszczególne pomieszczenia znajdujące się w domku turystycznym nie spełniają warunków stawianych jednostce mieszkalnej, o której mowa w powyższym rozporządzeniu. Wynajmujący w chwili oddania przedmiotu najmu zobowiązuje się do spełnienia warunków. wymaganych dla świadczenia usług hotelarskich. Warto w tym miejscu podkreślić, iż ustawodawca określając warunki dla skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej wyraźnie wskazał, iż uprawnia do skorzystania z tej formy opodatkowania najem pokoi gościnnych i domków turystycznych, ale w ramach usługi hotelarskiej. Warunki jakie muszą być spełnione dla tego rodzaju usług określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i wydane na jej podstawie rozporządzenie ministra gospodarki i pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. Za taką wykładnią przemawia wykładnia funkcjonalna, która ogranicza stosowanie wyżej wskazanego przepisu dla małych podatników. Ograniczenie to należy odczytywać w kontekście ilości jednostek mieszkalnych udostępnianych turystom. A zatem jeżeli podatnik wynajmuje 12 domków turystycznych może korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Mając na względzie powyższe wnoszę o potwierdzenie stanowiska pytającego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1.  ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
2.  karty podatkowej.

W części XII Tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej, stanowiącej załącznik Nr 3 do ustawy, pod pozycją 4, wymienione zostały usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12.

Zgodnie z objaśnieniami do części XII Tabeli – usługi te można prowadzić przy zatrudnieniu nie więcej niż 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, nie wyłączając małżonka.

W świetle powyższego osoby fizyczne mogą skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej po spełnieniu łącznie następujących warunków:

*   łączna liczba pokoi wykorzystywanych na usługi hotelarskie polegających na wynajmowaniu pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków) we wszystkich obiektach nie przekracza 12,

*   liczba zatrudnionych pracowników lub pełnoletnich członków rodziny (w tym współmałżonka) nie może przekraczać dwóch.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiuje terminu pokój („pokoi”), który został użyty przez ustawodawcę w załączniku Nr 3 do ustawy, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez określenie pokój rozumie się „pomieszczenie z oknami i drzwiami oddzielone ścianami od innych” – Mały Słownik Języka Polskiego pod redakcją Stanisława Skorupka, Haliny Anderskiej, Zofii Łempickiej (Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o., Warszawa 1968, Wydanie IX 1993).

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie odsyła również do odrębnych przepisów w zakresie warunków, jakim powinny odpowiadać pokoje przeznaczone do wynajmu. Określa tylko maksymalną liczbę pokoi - 12 dla możliwości zastosowania do opodatkowania przepisu art. 23 ust. 1 tej ustawy. Dlatego też powoływana przez Wnioskodawczynię ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i wydane na jej podstawie rozporządzenie ministra gospodarki i pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie, nie może mieć zastosowania dla celów podatkowych w rozpatrywanej sprawie.

Jak to zostało wykazane powyższej, ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne dla celów podatkowych nie definiuje pojęcia ,,pokój”. Nie czyni tego również żadna inna ustawa podatkowa a tym bardziej przepisy wykonawcze w postaci rozporządzeń. W związku z tym należy sięgnąć do definicji słownikowej pojęcia ,,pokój”, aby ustalić, jakie znaczenie ma ono w języku powszechnym.

Z przedstawionego staniu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni będąc właścicielką 10 domków turystycznych, w których są świadczone usługi hotelarskie zamierza pozyskać dwa kolejne domki turystyczne. Przedmiotem najmu są domki turystyczne jako całość.

Mającą na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawczyni, (oparte na wykładni funkcjonalnej pojęcia ,,pokój” zgodnie z którym, jeżeli podatnik wynajmuje 12 domków turystycznych może skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej) jest nieprawidłowe.

Jedynie przy założeniu, iż w wynajmowanych domkach turystycznych łączna liczba pomieszczeń spełniających słownikową definicję pokoju (przy zastosowaniu wykładni językowej) nie przekroczy 12, można uznać (po spełnieniu dodatkowych warunków określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne), że Wnioskodawczyni mogłaby skorzystać z tej formy opodatkowania. Przy czym dokonując wyjaśnienia pojęcia ,,pokój” należy zastosować wykładnię językową a nie funkcjonalną. Dlatego też tylko pomieszczenia, które spełniają wskazaną powyższej definicję ,,pokoju” tj. w każdym z tych pomieszczeń znajduje się okno, drzwi i które są oddzielone ścianami od innych pomieszczeń można uznać za jeden pokój.

Końcowo zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy poszczególne pomieszczenia znajdujące się w wynajmowanych obiektach można uznać za jeden czy kilka pokoi. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.