Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.607.2024.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Dokonując zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie działa/nie będzie działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zbycie nieruchomości nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 11 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan pismem z 7 lutego 2025 r. (wpływ 9 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca – Pan A (...) po skończeniu szkoły zawodowej posiadający status rolnika
    otrzymał od Rodziców B i C w drodze darowizny przeznaczoną na cele rolnicze
    zabudowaną nieruchomość rolną znajdującą się (...) – małe, powojenne gospodarstwo
    rolne, w skład którego wchodziły: grunty rolne położone na wydzielonych geodezyjnie
    działkach: 1, 2,3, 4, 5, 6 o całkowitej powierzchni (...) ha wraz z siedliskiem zabudowanym
    domem mieszkalnym, oborą, oraz dwoma stodołami drewnianymi. Darowizna
    obejmowała również inwentarz martwy i inwentarz żywy (...).
    Darowizna ta obciążona została dożywotnią nieodpłatną służebnością osobistą
    mieszkania na rzecz B i C polegającą na prawie do zajmowania jednego pokoju i kuchni od
    północnej strony domu z prawem swobodnego poruszania się po całej nieruchomości.
    Służebność obejmowała także prawo do zajmowania miejsca w oborze (...) oraz
    korzystania z drewnianej szopy w celu składowania opału, a także prawo użytkowania 0,30
    ha gruntu w miejscu dowolnie wybranym przez uprawnionych. Warto również zaznaczyć,
    iż dom mieszkalny wymagał kapitalnego remontu oraz rozbudowy o łazienkę i toaletę,
    której do tej pory nie posiadał.
    Gospodarstwo to z chwilą jego przejęcia przez Wnioskodawcę było zaniedbane i
    wymagało zatem modernizacji oraz wielu nowych inwestycji, w tym przeprowadzenia
    remontów oraz zakupu nowoczesnego sprzętu rolniczego, albowiem budynki
    gospodarskie były bardzo wyeksploatowane, a brak nowej generacji maszyn rolniczych nie
    pozwalał na prawidłową i efektywną uprawę ziemi.
    Wnioskodawca zamieszkując z Rodzicami (Ojcem zmarłym w roku (...) i Matką zmarłą (...))
    otaczał Ich stałą troską i opieką. W roku (...) przymuszony złą sytuacją ekonomiczną
    Wnioskodawca podjął stałe zatrudnienie poza rolnictwem pracując na umowę o pracę w
    trybie zmianowym, jako operator pakowni w (...).
    Z powodu niskich zarobków z pracy w fabryce oraz złej koniunktury w rolnictwie (co miało
    bezpośredni wpływ na brak jakichkolwiek możliwości rozwijania działalności rolniczej
    poprzez jej doinwestowanie), Wnioskodawca zaczął sukcesywnie wyprzedawać wydzielone
    z gospodarstwa działki gruntów rolnych planując pozyskanie w ten sposób środków
    finansowych na rozwój pozostałej części gospodarstwa rolnego.

    Trzeba również podkreślić, iż w tym czasie część dochodów z wyzbywania się własnego
    majątku Pan A był zmuszony także przeznaczać na bieżące uzupełnianie domowego
    budżetu.
    W pierwszym okresie Wnioskodawca przeznaczył do sprzedaży wyłącznie części najmniej
    przydatnych w gospodarstwie rolnym gruntów, które tylko w niewielkim stopniu były
    przez niego wykorzystywane dla potrzeb działalności rolniczej. Wszystkie te
    nieruchomości nie miały podłączonych mediów, były nieogrodzone.
    Działanie takie było wynikiem ograniczonych możliwości rozwoju gospodarstwa, a nawet
    przymusem ekonomicznym. Było przy tym jednak przemyślane i racjonalne z punktu
    widzenia gospodarowania posiadanymi zasobami w postaci gruntów rolnych. Należy
    przyznać, że stało to jednak w pewnej sprzeczności z zasadami Wnioskodawcy i
    pierwotnym planem podźwignięcia całego (otrzymanego w darowiźnie) gospodarstwa
    będącego w ruinie.
    Konieczność wyzbywania się osobistego majątku otrzymanego od Rodziców była dla
    Wnioskodawcy trudna i bolesna. Dla rolnika – gospodarza – sprzedaż ziemi zwykle rodzi
    silny wewnętrzny konflikt moralny przez poczucie winy, że wyzbywa się dziedzictwa
    pokoleń i zdradza wartości, które są dla niego fundamentalne.
    Usprawiedliwieniem dla Wnioskodawcy był przede wszystkim fakt, iż z tych źródeł
    finansował w pierwszej kolejności wydatki na remonty i modernizację budynków
    gospodarczych, a później dopiero budynku mieszkalnego – siedliska, gdzie koncentrowały
    się Jego czynności życiowe, jako rolnika oraz Jego Rodziny – gdzie zaspakajano
    elementarne potrzeby życiowe.
    Finansowe potrzeby Wnioskodawcy istotnie wzrosły wraz z założeniem przez niego
    własnej rodziny w roku (...) i pojawieniem się dziecka, co spowodowało konieczność
    sprzedaży działki nr 4 31 maja 2000 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie aktu
    notarialnego – (...) (umowa przedwstępna (...)).
    Na przestrzeni lat 2006-2015 Wnioskodawca sprzedał następujące działki:
      1. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 29 listopada 2006 r. sprzedał działkę nr 1/2 oraz
                1udział wynoszący / w działce nr 1/3 za cenę (...), (umowa przedwstępna (...));2
      2. Na mocy umowy przeniesienia własności zawartej 29 listopada 2006 r., zbył prawo
                                          1własności niezabudowanej działki nr 1/4 oraz udział wynoszący / w działce nr 1/3 2
        za cenę (...) (umowa przedwstępna (...));
      3. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 5 marca 2010 r., sprzedał działkę nr 7, położoną
        (...);
      4. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 2 lutego 2011 r. sprzedał niezabudowaną
        działkę nr 6/1, (...);
      5. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 26 października 2012 r., sprzedał
        niezabudowaną działkę nr 1/7, (...);
      6. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 26 lutego 2014 r. sprzedał niezabudowaną
        działkę nr 1/5 (...);
      7. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 5 sierpnia 2014 r., sprzedał niezabudowaną
        działkę nr 6/2, (...);
      8. Na mocy umowy sprzedaży zawartej 11 maja 2015 r., niezabudowaną działkę nr 3,
        (...).
    Dodatkowo należy podkreślić, iż wszystkie (trzy) wskazane wcześniej umowy
    przedwstępne uzależniały zbycie przedmiotowych działek od skorzystania przez (...) z

    prawa pierwokupu oraz, że zawarte zostały z inicjatywy nabywców a także, że na mocy
    tych umów przyszłym nabywcom nie były udzielane żadne pełnomocnictwa oraz nie było
    udostępniane prawo do korzystania z nieruchomości.
    Problemy rodzinne i rozwód Wnioskodawcy w roku (...) spowodowały konieczność spłaty
    żony w wyniku działu małżeńskiego majątku dorobkowego. Do tego doszły alimenty na
    syna oraz podjęcie się przez Wnioskodawcę finansowania dodatkowych potrzeb syna,
    takich jak: korepetycje, uzupełniające zajęcia pozaszkolne, dodatkowe materiały
    edukacyjne, wycieczki, ubrania, koszty specjalistycznej opieki zdrowotnej, wyjazdy
    wakacyjne itp.
    W tym czasie Wnioskodawca nie zakupił jakiejkolwiek nieruchomości.
    Nagromadzenie się ww. niekorzystnych zdarzeń i trudne do udźwignięcia ciężary
    finansowe negatywnie odbiły się na stanie zdrowia Wnioskodawcy. Wieloletnie zmagania z
    trudną sytuacją życiową oraz zaniedbania w trosce o zdrowie, w tym o stan psychiczny,
    doprowadziły Wnioskodawcę do depresji i pojawienia się u niego kłopotów urologicznych,
    kardiologicznych i gastrycznych.
    Wnioskodawca ze względu na brak sił i trapiące go choroby desperacko podjął trudną
    decyzję o ograniczeniu prowadzenia gospodarstwa rolnego i wyprzedaży najpierw domu
    rodzinnego wraz z budynkami gospodarskimi i przynależną do nich ziemią, a następnie
    sukcesywnej sprzedaży pozostałych gruntów rolnych gospodarstwa podzielonych na
    mniejsze działki, o co sam występował.
    Była to jego jedyna droga i szansa na przetrwanie i odzyskanie kontroli nad własnym
    życiem. Decyzja o ograniczeniu prowadzenia gospodarstwa rolnego była dla niego trudna i
    bolesna zwłaszcza, że dotyczyła miejsca, z którym był przez całe życie ściśle związany
    emocjonalnie. Był to jednak krok w dobrym kierunku dający możliwość zmniejszenia
    obciążeń fizycznych, którym nie mógł już podołać oraz psychicznych i organizacyjnych
    powiązanych z zarządzaniem całym nierentownym gospodarstwem, co nie dawało już
    satysfakcji i perspektyw na przyszłość.
    Okolicznością sprzyjającą takiemu rozwiązaniu była korzystna koniunktura wynikająca ze
    zmian ekonomicznych i społecznych (...), w której mieszkał. Przez kilka ostatnich dekad
    miejscowość ta stopniowo traciła swój rolniczy charakter i ze względu na położenie na
    obrzeżach większego miasta jakim jest (...) stała się atrakcyjnym miejscem na tworzenie
    osiedli mieszkaniowych zwykle w zabudowie jednorodzinnej.
    Tak więc, na mocy umowy sprzedaży zawartej 19 lutego 2016 r. (...) Wnioskodawca
    sprzedał zabudowaną jego domem rodzinnym i budynkami gospodarskimi działkę nr 1/6,
    położoną (...) za kwotę (...) zł.
    Sprzedaż ta umożliwiła Panu A spłatę niespłaconego do tego czasu kredytu (...) i
    zwolnienie hipoteki tej nieruchomości.
    Ta nowa sytuacja stawiała przed Wnioskodawcą kolejne wyzwania i konieczność
    przeorganizowania swojej sytuacji życiowej i racjonalne z ekonomicznego punktu widzenia
    zabezpieczenie i zagospodarowywanie środków finansowych, które mógłby uzyskać z
    rozsądnego zarządzania posiadanym majątkiem z myślą o sobie oraz planowanej przyszłej
    rodzinie.
    Pierwszą decyzją, jaką podjął Wnioskodawca było nabycie na własne cele mieszkaniowe 27
    stycznia 2017 r. od D lokalu mieszkalnego w stanie deweloperskim nr 1 w budynku przy ul.
    (...) wraz z przynależnym pomieszczeniem (piwnicą) oraz prawem własności do
    nieruchomości wspólnej (grunt oraz część budynku z urządzeniami) (...).
    Zakup ten Pan A sfinansował częściowo z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży domu oraz
    zaciągniętego dodatkowo kredytu bankowego w wysokości (...) zł potrzebnego na
    wykończenie i wyposażenie tego mieszkania.

    Na uzupełnienie ceny na zakup ww. lokalu nr 2 przy ul. (...) oraz zakup innego lokalu w tym
    samym budynku z myślą o zabezpieczeniu siebie na stare lata oraz o potrzebach przyszłej
    rodziny, Wnioskodawca sprzedał 21 października 2020 r. kolejną działkę, tj. działkę nr 2/2
    oraz udziały w działkach (drogi) nr 8/1 i nr 8/2), (...).
    Na ten sam cel, tj. sfinansowanie całkowitej kwoty zakupu obu lokali, tj. lokalu za (...) zł
    oraz innego lokalu w tym samym budynku za cenę (...) zł Wnioskodawca 30 kwietnia 2021
    r. sprzedał kolejną działkę, tj. nr 2/4 i udziały w działkach (drogi) nr 8/1 oraz nr 2/16, (...).
    Podjęte decyzje i działania spowodowały mobilizację życiową Wnioskodawcy. Nowe
    wyzwania i brak poczucia beznadziei wzmocniły w nim poczucie wartości i dodały energii
    do podejmowania nowych inicjatyw.
    Poza kontynuowaniem swojego zatrudnienia na umowę o pracę w (...) w systemie
    zmianowym w (...) Wnioskodawca podjął działalność gospodarczą w zakresie
    wykonawstwa drobnych usług budowlanych. W międzyczasie, tj. w roku (...) Pan A
    rozpoczął wspólne życie z nową partnerką z planami wzięcia ślubu i założenia nowej
    rodziny, co zobligowało Go do podejmowania decyzji w poczuciu odpowiedzialności za
    zabezpieczenie także podstaw ekonomicznych ich przyszłego wspólnego życia.
    Wnioskodawca kierując się racjonalnymi przesłankami sukcesywnie wyzbywał się
    pozostałych otrzymanych w darowiźnie od Rodziców w roku (...) gruntów rolnych według
    zasad rachunku ekonomicznego oraz bieżących jak i perspektywicznych potrzeb
    zachowania bezpieczeństwa finansowego jego, przyszłej żony, jej dwójki dzieci oraz syna z
    poprzedniego małżeństwa.
    Biorąc pod uwagę sytuację rynkową sprzyjającą większemu zainteresowaniu
    potencjalnych nabywców poszukujących miejsc na budowę domów jednorodzinnych w
    pobliżu (...) Wnioskodawca doszedł do wniosku, iż mniejsze działki będą w większym
    stopniu odpowiadać zainteresowaniu ewentualnych nabywców i w tym celu złożył Wnioski
    o podział nw. nieruchomości, tj.:
      · Działka nr 1 została podzielona na działki o numerach: 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 na mocy
        decyzji Wójta Gminy (...). Kolejno decyzją Wójta Gminy (...) dokonano podziału działki
        nr 1/1 na działki o numerach: 1/5, 1/6 oraz 1/7.
      · Działka nr 2 została podzielona na 17 działek, o numerach kolejno: od 2/1 do 2/17, na
        mocy decyzji Wójta Gminy (...). Działki nr 2/1, nr 2/16 i nr 2/17 stanowią drogi.
      · Działka nr 6 została podzielona na działki o numerach 6/1, 6/2 oraz 6/3 na mocy
        decyzji Wójta Gminy (...). Kolejno decyzją nr (...) Wójta Gminy (...) dokonano podziału
        działki nr 6/3 na działki o numerach: 6/4, 6/5, 6/6, 6/7, 6/8, 6/9 oraz 6/10.
    Niesprzedane działki powstałe z wyżej wymienionych podziałów służą nadal
    Wnioskodawcy do celów rolniczych.
    Wnioskodawca nie zamierza dokonać podziału pozostałych działek składających się na
    gospodarstwo rolne.
    Celem Wnioskodawcy, szczególnie w pierwszym okresie, było, jak wynika z
    przedstawionych wcześniej dowodów, ponoszenie wydatków na doinwestowanie
    (podniesie z ruiny i zmodernizowanie) gospodarstwa rolnego, a także na bieżące
    uzupełnianie środków na życie. Natomiast później (po załamaniu się perspektyw
    dotyczących gospodarowania na roli) i sprzedaży domu, takie zagospodarowywanie
    pieniędzy (uzyskiwanych ze sprzedaży pozostałych gruntów nierentownego gospodarstwa
    rolnego), które wobec wysokiej inflacji stwarzało nadzieję i szansę zachowania realnej
    wartości nabywczej tych środków w dłuższej perspektywie czasowej.
    Nabycie lokali mieszkalnych na własne cele mieszkaniowe jak i najbliższej rodziny oraz
    zainwestowanie wolnych środków w lokale mieszkalne z przeznaczeniem na ich wynajem

    zdaniem Wnioskodawcy nie spełnia przesłanek uznania takiego postępowania za
    zorganizowaną działalność gospodarczą lecz raczej za racjonalne gospodarowanie,
    zarządzanie własnym majątkiem.
    4 maja 2021 r. Wnioskodawca nabył (zaliczkowany wcześniej) lokal nr 2 (...) wraz z piwnicą i
    udziałem w nieruchomości wspólnej od D za wymienioną wcześniej cenę (...).
    W tym samym dniu, tj. 4 maja 2021 r. Wnioskodawca nabył również lokal nr 3 (wraz z
    piwnicą i udziałem w nieruchomości wspólnej) w tym samym budynku, tj. przy ul. (...) od D
    za cenę (...).
    Następnie Wnioskodawca sprzedał:
      · 9 grudnia 2021 r. działkę nr 2/15 i udziały w działkach (drogi) nr 8/1 oraz nr 2/16, (...);
      · 27 stycznia 2022 r. prawo własności działki nr 2/3 oraz udziały w działkach (drogi) nr 8
        /1 i nr 2/16 , (...);
      · 11 lipca 2022 r., działkę nr 2/6 i udziały w działkach (drogi) nr 8/1 oraz nr 2/16, (...);
      · 11 lipca 2022 r. działkę nr 2/5 i udziały w działkach (drogi) nr 8/1 oraz nr 2/16, (...).
    Na mocy umowy z 29 czerwca 2023 r. Wnioskodawca nabywa od D lokal mieszkalny nr 4
    (...).
    Na mocy umowy z 29 września 2023 r. Wnioskodawca nabywa wraz ze swoim synem E
                                                    60lokal mieszkalny nr 5 (...) wraz z udziałem w części nieruchomości wspólnej w proporcji /
      40 A, / E za cenę (...). Cena do zapłaty przypadająca na Wnioskodawcę to (...).100  100
    Dla pozyskania dodatkowych środków na wywiązanie się z obowiązku zapłaty ceny za
    nabycie ww. lokalu mieszkalnego Wnioskodawca sprzedał 12 października 2023 r. działkę
    nr 2/7 i udziały w działkach (drogi) nr 8/1 oraz nr 2/16, (...).
    Wnioskodawca nie ulepszał przedmiotowych nieruchomości, nie grodził ich, nie zmieniał
    ich ukształtowania gruntu. Wnioskodawca nie poczynił w stosunku do działek żadnych
    działań dotyczących uatrakcyjnienia i zwiększenia ich wartości, np. wystąpienie o decyzje
    ustalające warunki zabudowy, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci
    wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej.
    Wnioskodawca nie organizował sprzedaży w sposób profesjonalny np. poprzez
    zamieszczanie ogłoszeń w internecie, czy w innych środkach masowego przekazu (radio,
    prasa, telewizja).
    Wnioskodawca wyzbywając się otrzymanych od Rodziców w darowiźnie gruntów rolnych
    w ramach gospodarowania (zarządzania) własnym majątkiem sprzedawał działki sam bez
    pośredników, rozgłaszając chęć sprzedaży tzw. „pocztą pantoflową”. Nabywcami działek
    byli albo jego sąsiedzi lub osoby, które za ich pośrednictwem dowiadywały się o
    możliwości nabycia działek od Wnioskodawcy.
    Przedmiotowe nieruchomości nigdy nie były przez Wnioskodawcę, wykorzystywane dla
    potrzeb działalności gospodarczej. Stanowiły one teren rolniczy uprawiany przez
    Wnioskodawcę (uprawy na potrzeby własne i swojej rodziny), bądź stanowiły pastwiska.
    W chwili obecnej Wnioskodawca nie zaprzestał prowadzenia gospodarstwa rolnego, ma
    On również status rolnika. Wnioskodawca posiada ponad 1 ha ziemi rolnej, która jest
    wykorzystywana przez Niego dla celów rolniczych. Ziemia ta stanowi m.in.: łąki, które są
    wykorzystywane do produkcji paszy.
    Wnioskodawca wykorzystywał posiadane przez siebie działki wyłącznie na cele osobiste –
    produkcja rolnicza. Nigdy nie były one wykorzystywane dla potrzeb działalności
    gospodarczej. Nie były one również wynajmowane.
    Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, iż:

      a) Wnioskodawca nie posiada innych działek aniżeli te, których numery zostały
        wskazane we Wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
      b) Wnioskodawca nigdy nie udzielał żadnych pełnomocnictw kupującym. Nabywcom
        nie było udostępniane prawo do korzystania z nieruchomości oraz nie wyrażał
        zgody do dysponowania gruntem w celach budowlanych.
      c) Wnioskodawca nie był oraz nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
        od towarów i usług. Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się, jako
        czynny podatnik podatku VAT i nie miał obowiązku wykazać należnego podatku VAT
        od dotychczasowej sprzedaży działek. Dokonywane z przedmiotowych działek
        zbiory (z produkcji rolnej) nie były przedmiotem dostawy (sprzedaży)
        opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
      d) Działki nigdy nie były ani w całości, ani w części przedmiotem odpłatnego najmu,
        dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
      e) Wnioskodawca nie ma statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19
        ustawy o podatku od towarów i usług.
    Aktywność Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży posiadanych nieruchomości dokonywana
    była wyłącznie, jako wyzbywanie się własnego majątku, w celu sfinansowania niezbędnych
    potrzeb życiowych, wykorzystując koniunkturę gospodarczą.
    Aktywność ta nie była wykonywana w sposób zorganizowany – Wnioskodawca nie działał
    tak jak fachowiec – profesjonalny podmiot zajmujący się obrotem nieruchomościami.
    Wyzbywanie się przez Wnioskodawcę posiadanych nieruchomości nie było również
    nastawione na osiąganie zysku lecz było racjonalnym wykorzystaniem otrzymanego w
    darowiźnie majątku.
    Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości sprzedawać posiadanych pozostałych
    nieruchomości, jednakże jeżeli sytuacja życiowa Go do tego zmusi, być może będzie
    musiał podjąć trudną decyzję o sprzedaży.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pytanie 1:
    Ile i jakie działki (mieszczące się pod pojęciem „nieruchomości wykorzystywanej na cele
    rolnicze, opisanej w stanie faktycznym”) są przedmiotem zapytania Wnioskodawcy? Proszę
    o jednoznaczną odpowiedź poprzez wskazanie numerów działek oraz czy dana działka jest
    niezabudowana, czy zabudowana (jakimi budynkami/budowlami – np. domem
    mieszkalnym, oborą, stodołą drewnianą).
    Odpowiedź 1:
    Działki sprzedawane sukcesywnie przez Wnioskodawcę, w związku z koniecznością
    zaspokojenia własnych potrzeb życiowych, to:
                  1· działka nr 2/7 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 12 października 2023 r. – 28
        umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
                  1· działka nr 2/6 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 11 lipca 2022 r. – umowa 28
        sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
                  10· działka nr 2/5 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 11 lipca 2022 r. – umowa 28
        sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);

                  1· działka nr 2/3 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 27 stycznia 2022 r. – umowa 28
        sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
                  1· działka nr 2/15 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 9 grudnia 2021 r. – umowa 28
        sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
                  1· działka nr 2/4 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 30 kwietnia 2021 r. – umowa 28
        sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
                  1· działka nr 2/2 i udział / działki nr 2/16 – sprzedane 21 października 2020 r. – 28
        umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (...);
      · działka nr 1/6 – sprzedana 19 lutego 2016 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie
        aktu notarialnego (...);
      · działka nr 3 – sprzedana 11 maja 2015 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie aktu
        notarialnego (...);
      · działka nr 6/2 – sprzedana 5 sierpnia 2014 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie
        aktu notarialnego (...);
      · działka nr 1/5 – sprzedana 26 lutego 2014 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie
        aktu notarialnego (...);
      · działka nr 1/7 – sprzedana 26 października 2012 r. – umowa sprzedaży zawarta w
        formie aktu notarialnego (...);
      · działka nr 6/1 – sprzedana 2 lutego 2011 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie aktu
        notarialnego (...);
      · działka nr 7 – sprzedana 5 marca 2010 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie aktu
        notarialnego (...);
                    1· działka nr 1/4 oraz udział / w działce nr 1/3 – sprzedane 29 listopada 2006 r. – 2
        umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (oraz umowa przedwstępna
        (...));
                    1· działka nr 1/2 oraz udział / w działce nr 1/3 – sprzedane 29 listopada 2006 r. – 2
        umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego (oraz umowa przedwstępna
        (...));
      · działka nr 4 31 maja 2000 r. – umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego
        (...) (oraz umowa przedwstępna (...));
      · działka nr 8/1 stanowiąca drogę, sprzedawana sukcesywnie w udziałach wraz ze
        sprzedażą kolejnych działek.
    Wszystkie ww. działki, poza działką nr 1/6, stanowiły działki niezabudowane. Na działce nr
    1/6 postawiony był budynek mieszkalny (dom rodzinny Wnioskodawcy) oraz mały
    budynek gospodarczy.
    Działki niezabudowane, które Wnioskodawca ewentualnie zamierza sprzedać w
    przyszłości, jeżeli zmusi Go do tego sytuacja życiowa, to:
      · działka nr 2/1 – działka stanowiąca drogę;
      · działka nr 2/8;
      · działka nr 2/9;

      · działka nr 2/10;
      · działka nr 2/11;
      · działka nr 2/12;
      · działka nr 2/13;
      · działka nr 2/14;
      · działka nr 2/17 – działka stanowiąca drogę;
      · działka nr 6/4 – działka stanowiąca drogę;
      · działka nr 6/5;
      · działka nr 6/6;
      · działka nr 6/7;
      · działka nr 6/8;
      · działka nr 6/9 – działka stanowiąca drogę;
      · działka nr 6/10.
    Działki te zostały objęte, jako łąki i pastwiska, dotacją unijną.
    Pytanie 2:
    Czy ww. nieruchomości były/są/będą do momentu sprzedaży wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę w działalności rolniczej (o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. – zwanej
    dalej „ustawą”)?
    Odpowiedź 2:
    Ww. nieruchomości były/są/będą wykorzystywane dla potrzeb działalności rolniczej, o
    której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – produkcja paszy dla zwierząt (siano).
    Pytanie 3:
    Z jakiego powodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, o której mowa powyżej
    Wnioskodawca nie był/nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT?
    Odpowiedź 3:
    Prowadzona produkcja rolna z ww. działek była przeznaczana na własne potrzeby – pasza
    dla własnych zwierząt gospodarskich. Nie było zatem konieczności rejestracji
    Wnioskodawcy, jako podatnika VAT czynnego.
    Pytanie 4:
    Proszę wyjaśnić nieścisłości zawarte w opisie sprawy – z jednej strony Wnioskodawca
    wskazuje, że nie zaprzestał prowadzenia gospodarstwa rolnego i ma również status
    rolnika, a jednocześnie Wnioskodawca pisze, że nie ma statusu rolnika ryczałtowego, o
    którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy.
    Odpowiedź 4:
    Wnioskodawca chciał wskazać, iż ma status rolnika, jednakże nie jest zarejestrowanym
    rolnikiem ryczałtowym o statusie podatnika VAT, albowiem prowadzi działalność rolniczą
    wyłącznie na własne potrzeby.
    Pytanie 5:
    W jaki sposób ww. nieruchomości były/są/będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę od
    momentu ich nabycia do momentu ich zbycia? W szczególności proszę wyjaśnić kwestie

    wykorzystania ww. nieruchomości „dla potrzeb działalności rolniczej”, „do celów
    rolniczych”, „na cele osobiste – produkcja rolnicza”, o których mowa w opisie sprawy. Czy
    były to czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione z opodatkowania podatkiem
    VAT, czy niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT? W jaki sposób ww.
    nieruchomości zaspokajały potrzeby osobiste (prywatne) Wnioskodawcy?
    Odpowiedź 5:
    Prowadzona przez Wnioskodawcę produkcja rolna z ww. działek, była przeznaczana na
    własne potrzeby – pasza dla własnych zwierząt gospodarskich. Były to czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy zbycie przez Wnioskodawcę nieruchomości wykorzystywanej na cele rolnicze,
    opisywanej w stanie faktycznym, tj. małego gospodarstwa rolnego otrzymanego od
    Rodziców B i C w drodze darowizny, znajdującego się (...), w skład którego wchodziły:
    grunty rolne położone na wydzielonych geodezyjnie działkach: 1, 2, 3, 4, 5, 6 o całkowitej
    powierzchni (...) ha wraz z siedliskiem zabudowanym domem mieszkalnym, oborą, oraz
    dwoma stodołami drewnianymi poprzez sukcesywną sprzedaż wydzielonych działek w
    miarę potrzeb życiowych Wnioskodawcy, będzie stanowić, transakcję wyłączoną z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie przepisów art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe transakcje nie będą opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług, albowiem będzie to zarząd własnym majątkiem (a konkretniej
    wyzbywanie się części własnego majątku), który to zarząd nie będzie mieścił się w definicji
    działalności gospodarczej, o której mowa w przepisach art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Powyższe transakcje pozostawać będą
    zatem poza systemem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (we właściwych stanach prawnych), opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym
    stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami
    są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w

    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (vide: art. 15 ust. 2
    powoływanej ustawy o podatku od towarów i usług).
    Artykuł 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług stanowi
    implementację postanowień przepisu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L z 2007 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność
    gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr
    materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, jak i w przepisach art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy 2006/112/WE ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą również
    uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością
    gospodarczą w rozumieniu ww. art. 9 ust. 1, w szczególności (...) dostawy działek
    budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub
    uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie.
    Wskazać należy, że ustawodawca nie określił wymogów formalnych, którym odpowiadać
    ma podatnik, aby mógł być uznany za producenta, usługodawcę lub handlowca.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby (sygn. akt C- 180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-
    Kuć (sygn. akt C-181/10), cyt.:
    „Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od
    wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo
    to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości
    takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta,
    handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie
    czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem
    z podatku od wartości dodanej (...) nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    W myśl, zatem przytaczanego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    Wnioskodawca nie może być uznany za podatnika podatku od wartości dodanej
    (podatnika podatku od towarów i usług), albowiem zarówno czynności przez Niego
    wykonywane, (jak i planowane w przyszłości) dotyczą wyłącznie zarządu własnym
    majątkiem prywatnym i związane są z racjonalnym gospodarowaniem własnymi zasobami
    ze szczególnym uwzględnieniem wyjątkowo trudnych i nieprzewidzianych wydarzeń
    losowych.
    Ponadto jak już wskazano wcześniej w opisywanym stanie faktycznym, Wnioskodawca nie
    podejmował i nie będzie podejmował w przyszłości profesjonalnych czynności
    marketingowych oraz sam nie działał i nie będzie działał tak jak profesjonalni (zawodowi)
    pośrednicy obrotu nieruchomościami, tj. dokonujący aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112

    /WE, o których mowa w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (sygn. akt C-180/10) i Emilian Kuć, Halina
    Jeziorska-Kuć (sygn. akt C-181/10).
    Wnioskodawca nie korzystał i nie zamierza korzystać również z usług profesjonalnego
    pośrednika obrotu nieruchomościami, ani udzielać żadnych pełnomocnictw w zakresie
    czynności sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawca uważa, bowiem iż w zaistniałych okolicznościach będzie realizować jedynie
    przysługujące Mu na mocy Konstytucji prawo własności – vide: art. 21 w związku z art. 64
    Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz.
    483 z późniejszym sprostowaniem i zmianami).
    W tym miejscu wskazać również należy, iż powyższe zostało potwierdzone poprzez bogatą
    linię orzeczniczą polskich sądów administracyjnych.
    W powyższej kwestii, vide: chociażby:
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 czerwca 2024 r. (sygn.
        akt I SA/Ke 219/24),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 marca 2024 r.
        (sygn. akt I SA/Wr 894/23),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 marca 2024 r. (sygn. akt I
        SA/Łd 40/24),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 6 grudnia 2023 r.
        (sygn. akt I SA/Bd 451/23),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2023 r. (sygn. akt I FSK 427/23),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2023 r. (sygn. akt I FSK 2068
        /22),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2022 r. (sygn. akt I FSK 863/19),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2022 r. (sygn. akt I FSK
        1635/18),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 18 listopada 2020 r.
        (sygn. akt I SA/Gl 389/20),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 27 września 2017 r.
        (sygn. akt I SA/Po 773/17),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2017 r. (sygn. akt I FSK 1643
        /15),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2015 r. (sygn. akt I FSK 1455
        /14),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2015 r. (sygn. akt I FSK 1077
        /14),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 811/13),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2015 r. (sygn. akt I FSK 931
        /14),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK
        1536/10),

      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658
        /11),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656
        /11),
      · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 1859/13),
      · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2011 r. (sygn.
        akt I SA/Po 730/11).
    Z uzasadnień orzeczeń tych jednoznacznie wynika, że nie można uznać za opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług transakcji, w sytuacji, w której osoba fizyczna dokonuje
    sprzedaży gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    tej osoby fizycznej. Sądy jednoznacznie podkreślają, iż fakt pojedynczych, czy
    niepowiązanych zachowań nie przesądza o aktywności handlowca, zaś zarówno podział
    nieruchomości, jak i ogłoszenia o sprzedaży mogą odnosić się do zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Dodatkowo, jak już wskazano wcześniej Wnioskodawca nie podejmował i nie ma zamiaru
    podejmować w przyszłości żadnych działań mających na celu ulepszenie sprzedawanych
    nieruchomości rolnych powstałych z podziału małego gospodarstwa rolnego otrzymanego
    od rodziców B i C w drodze darowizny, znajdującego się (...), w skład którego wchodziły
    grunty rolne położone na wydzielonych geodezyjnie działkach: 1, 2,3, 4, 5, 6 o całkowitej
    powierzchni (...) ha wraz z siedliskiem zabudowanym domem mieszkalnym, oborą, oraz
    dwoma stodołami drewnianymi.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dopiero działanie takie jak działanie podmiotu profesjonalnego
    (działanie zawodowego handlowca) przesądza, iż czynność opodatkowana jest podatkiem
    od towarów i usług, co w przedmiotowej sprawie nie miało i nie będzie miało nigdy
    miejsca, albowiem Pan A, ani nie zamierzał (nie planował) pozbywania się części swojego
    gospodarstwa rolnego w tym w zdecydowanej części ojcowizny, ani nie działał, jako
    wykwalifikowany sprzedawca (handlowiec).
    Wnioskodawca decydując się de facto na zamianę posiadanych przez siebie gruntów na
    dochodowe lokale mieszkalne nie stosował jakichkolwiek zabiegów profesjonalnych
    właściwych dla wykwalifikowanego sprzedawcy (handlowca).
    Powyższe stanowisko potwierdzone zostało również w licznych Interpretacjach
    Indywidualnych przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (wcześniej Ministra Finansów), spośród których wskazać należy:
      · Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 czerwca
        2024 r. (znak: 0112-KDIL1-1.4012.223.2024.2.JKU),
      · Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 grudnia 2023
        r. (znak: 0113-KDIPT1-2.4012.681.2023.2.JS),
      · Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 grudnia
        2021 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.893.2021.2.ABU),
      · Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia
        2017 r. (znak: IPPP1/4512-966/15-4/17/S/KC),
      · Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 listopada
        2017 r. (znak: 0114-KDIP1-3.4012.397.2017.1.ISK),
      · Interpretację Indywidualną Ministra Finansów z 2 lutego 2016 r. (znak: ITPP2/4512-
        1158/15/AJ).
    Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności przez Wnioskodawcę nie
    mogą, zatem same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej w

    rozumieniu VAT-u. Jedynie w sytuacji, kiedy podmiot podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami (kupuje, dzieli, ulepsza, modernizuje), angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców czy usługodawców,
    można mówić o prowadzeniu działalności gospodarczej.
    Całokształt okoliczności transakcji opisanych w stanie faktycznym wskazuje, że rzeczona
    sprzedaż jest przejawem realizacji przysługującego Wnioskodawcy prawa zarządu
    majątkiem osobistym, a do czynności mieszczących się w ramach tego zarządu przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Przedmiotowe transakcje sprzedaży nieruchomości nie mogą, być zatem w żadnym
    wypadku opodatkowane podatkiem od towarów i usług, albowiem będzie to klasyczny
    zarząd własnym majątkiem (a konkretniej wyzbywanie się części własnego majątku w
    drodze de facto zamiany na inną formę nieruchomości), który to zarząd nie będzie mieścił
    się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w przepisach art. 15 ust. 2 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Powyższe transakcje pozostawać będą, zatem poza systemem podatku od towarów i
    usług.
    Pan A dysponuje swoim osobistym majątkiem jedynie wg. zasady dobrego gospodarza,
    albowiem uzasadnionym i sensownym działaniem każdego jest troska i dążenie do
    uzyskania jak największych korzyści finansowych z posiadanego przez siebie majątku w
    sytuacji konieczności pilnego uzyskania środków na bieżące potrzeby czy zapewnienie
    sobie i sobie najbliższym lepszego życia. Jego działanie, zatem nie miało jakichkolwiek
    znamion właściwych dla osoby handlującej nieruchomościami, albowiem Pan A nie miał
    do tego ani przygotowania fachowego, ani zasobów finansowych oraz czasowych – po
    prostu podejmował racjonalne decyzje życiowe.
    Trudno, bowiem byłoby uznać, jako rozsądne pozostanie przez Niego w deficytowym
    gospodarstwie rolnym, w sytuacji, gdy posiadana przez Niego ziemia była obiektem
    zainteresowania okolicznych mieszkańców, jako działki budowlane znajdujące się w
    najbliższej okolicy (...).
    Analiza przedstawionego stanu faktycznego, treści powołanych przepisów oraz treści
    powołanego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zapadłego w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby (sygn. akt C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-
    Kuć (sygn. akt C-181/10) oraz sądów administracyjnych, jak również Interpretacji
    Indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (bądź
    Ministra Finansów) prowadzi do stwierdzenia, iż Wnioskodawca nie zamierzał i nie
    zamierza w przyszłości prowadzić aktywnych działań porównywalnych z działalnością
    podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami.
    W związku z tym należy uznać, iż sprzedaż opisanych w stanie faktycznym nieruchomości,
    dochód z których Wnioskodawca przeznaczył na sfinansowanie:
      · odbudowy i modernizacji upadłego gospodarstwa rolnego,
      · podstawowych potrzeb życiowych własnych oraz Rodziców,
      · podstawowych potrzeb życiowych żony oraz syna,
      · spłaty żony po rozwodzie,
      · alimentów oraz dodatkowych potrzeb zdrowotnych i edukacyjnych syna,
      · zaciągniętych kredytów, w tym kredytu we frankach szwajcarskich,
      · zakupu mieszkania dla siebie i bliskich,
      · zakupu mieszkań pod wynajem

    nie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca nie będzie podatnikiem tego
    podatku z tytułu wykonania tej czynności.
    Całokształt okoliczności (dokonanych, jak i planowanych przez Pana A), transakcji
    opisanych w stanie faktycznym wskazuje, że realizowana przez Niego sprzedaż będzie
    przejawem realizacji przysługującego Wnioskodawcy prawa zarządu majątkiem osobistym,
    a do czynności mieszczących się w ramach tego zarządu przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie na podstawie art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Z opisu sprawy wynika, że w roku (...) otrzymał Pan od Rodziców w drodze darowizny
    zabudowaną nieruchomość rolną – małe, powojenne gospodarstwo rolne, w skład
    którego wchodziły: grunty rolne położone na wydzielonych geodezyjnie działkach: 1, 2,3, 4,
    5, 6 wraz z siedliskiem zabudowanym domem mieszkalnym, oborą, oraz dwoma
    stodołami drewnianymi. Działka nr 1 została podzielona na działki o numerach: 1/1, 1/2, 1
    /3, 1/4. Kolejno dokonano podziału działki nr 1/1 na działki o numerach: 1/5, 1/6 oraz 1/7.
    Działka nr 2 została podzielona na 17 działek, o numerach kolejno: od 2/1 do 2/17. Działki
    nr 2/1, nr 2/16 i nr 2/17 stanowią drogi. Działka nr 6 została podzielona na działki o
    numerach 6/1, 6/2 oraz 6/3. Kolejno dokonano podziału działki nr 6/3 na działki o
    numerach: 6/4, 6/5, 6/6, 6/7, 6/8, 6/9 oraz 6/10. Nie zamierza Pan dokonać podziału
    pozostałych działek składających się na gospodarstwo rolne. Zaczął Pan sukcesywnie
    wyprzedawać wydzielone z gospodarstwa działki gruntów rolnych. Działki sprzedawane
                                1sukcesywnie przez Pana to: działka nr 2/7 i udział / działki nr 2/16, działka nr 2/6 i udział 28
    1  10  1/ działki nr 2/16, działka nr 2/5 i udział / działki nr 2/16, działka nr 2/3 i udział / 28  28  28
                        1  1działki nr 2/16, działka nr 2/15 i udział / działki nr 2/16, działka nr 2/4 i udział / działki 28  28
                    1nr 2/16, działka nr 2/2 i udział / działki nr 2/16, działka nr 1/6, działka nr 3, działka nr 628
                                                  1/2, działka nr 1/5, działka nr 1/7, działka nr 6/1, działka nr 7, działka nr 1/4 oraz udział / w 2
                          1działce nr 1/3, działka nr 1/2 oraz udział /w działce nr 1/3, działka nr 4, działka nr 8/1 2
    stanowiąca drogę (sprzedawana sukcesywnie w udziałach wraz ze sprzedażą kolejnych
    działek). Wszystkie ww. działki, poza działką nr 1/6, stanowiły działki niezabudowane. Na
    działce nr 1/6 postawiony był budynek mieszkalny (Pana dom rodzinny) oraz mały
    budynek gospodarczy. Działki niezabudowane, które ewentualnie zamierza Pan sprzedać
    w przyszłości to: działka nr 2/1 (działka stanowiąca drogę), działka nr 2/8, działka nr 2/9,
    działka nr 2/10, działka nr 2/11, działka nr 2/12, działka nr 2/13, działka nr 2/14, działka nr 2

    /17 (działka stanowiąca drogę), działka nr 6/4 (działka stanowiąca drogę), działka nr 6/5,
    działka nr 6/6, działka nr 6/7, działka nr 6/8, działka nr 6/9 (działka stanowiąca drogę),
    działka nr 6/10. Przedmiotowe nieruchomości nigdy nie były przez Pana, wykorzystywane
    dla potrzeb działalności gospodarczej. Stanowiły one teren rolniczy uprawiany przez Pana
    (uprawy na potrzeby własne i swojej rodziny), bądź stanowiły pastwiska. Nie był oraz nie
    jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie był Pan
    zobowiązany zarejestrować się, jako czynny podatnik podatku VAT i nie miał Pan
    obowiązku wykazać należnego podatku VAT od dotychczasowej sprzedaży działek.
    Dokonywane z przedmiotowych działek zbiory (z produkcji rolnej) nie były przedmiotem
    dostawy (sprzedaży) opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Prowadzona
    produkcja rolna z ww. działek była przeznaczana na własne potrzeby – pasza dla własnych
    zwierząt gospodarskich (były to czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług). Nie było zatem konieczności rejestracji Pana, jako podatnika VAT
    czynnego. Prowadzi Pan działalność rolniczą wyłącznie na własne potrzeby. Wykorzystywał
    Pan posiadane przez siebie działki wyłącznie na cele osobiste – produkcja rolnicza. Nigdy
    nie były one wykorzystywane dla potrzeb działalności gospodarczej. Nie były one również
    wynajmowane. Działki nigdy nie były ani w całości, ani w części przedmiotem odpłatnego
    najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Wszystkie (trzy) umowy
    przedwstępne (umowa przedwstępna dotycząca działki nr 4; umowa przedwstępna
                                1dotycząca działki nr 1/2 oraz udziału wynoszącego / w działce nr 1/3; umowa 2
                                        1przedwstępna dotycząca działki nr 1/4 oraz udziału wynoszącego / w działce nr 1/3) 2
    uzależniały zbycie przedmiotowych działek od skorzystania przez (...) z prawa pierwokupu
    oraz, że zawarte zostały z inicjatywy nabywców a także, że na mocy tych umów przyszłym
    nabywcom nie były udzielane żadne pełnomocnictwa oraz nie było udostępniane prawo
    do korzystania z nieruchomości. Nigdy nie udzielał Pan żadnych pełnomocnictw
    kupującym. Nabywcom nie było udostępniane prawo do korzystania z nieruchomości oraz
    nie wyrażał Pan zgody do dysponowania gruntem w celach budowlanych. Nie ulepszał Pan
    przedmiotowych nieruchomości, nie grodził ich Pan, nie zmieniał Pan ich ukształtowania
    gruntu. Nie poczynił Pan w stosunku do działek żadnych działań dotyczących
    uatrakcyjnienia i zwiększenia ich wartości, np. wystąpienie o decyzje ustalające warunki
    zabudowy, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji
    sanitarnej oraz energetycznej. Nie organizował Pan sprzedaży w sposób profesjonalny np.
    poprzez zamieszczanie ogłoszeń w internecie, czy w innych środkach masowego przekazu
    (radio, prasa, telewizja). Wyzbywając się otrzymanych od Rodziców w darowiźnie gruntów
    rolnych w ramach gospodarowania (zarządzania) własnym majątkiem sprzedawał Pan
    działki sam bez pośredników, rozgłaszając chęć sprzedaży tzw. „pocztą pantoflową”. Nie
    działał Pan tak jak fachowiec – profesjonalny podmiot zajmujący się obrotem
    nieruchomościami. Wyzbywanie się przez Pana posiadanych nieruchomości nie było
    również nastawione na osiąganie zysku lecz było racjonalnym wykorzystaniem
    otrzymanego w darowiźnie majątku.
    Pana wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży nieruchomości.
    Odnosząc się do zakresu zadanego we wniosku pytania, należy w pierwszej kolejności
    ustalić czy z tytułu sprzedaży ww. działek występuje Pan w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana
    ww. działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem

    ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa ww. działek wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie
    podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w
    związku ze sprzedażą przez Panią ww. działek będzie Pana występował w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana będą należały zatem do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystał z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy nie mają zastosowania.
    Podsumowując, stwierdzam, że dokonując zbycia przedmiotowych nieruchomości nie
    działa/nie będzie działał Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem zbycie
    przedmiotowych nieruchomości nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia
      · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym
    /zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu fatycznego/zdarzenia przyszłego. W konsekwencji w przypadku, gdy
    w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.