Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-276/13/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-28
Teza: Czy wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku w związku ze sprzedażą działki, jeżeli jej nabycie miało miejsce w 1997 r. a w 2007 r. zniesiono współwłasność?
Słowa kluczowe: nabycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 02 marca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 12 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 30 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Znak: IBPB II/2/415-276/13/MM wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 30 kwietnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca umową z dnia 07 lipca 1997 r. sporządzoną w formie aktu notarialnego nabył wspólnie z drugą osobą w równych częściach udziały w nieruchomości gruntowej składającej się z działki nr 15/18 o powierzchni 720 m2. Następnie umową w formie aktu notarialnego z dnia 13 kwietnia 2007 r. współwłaściciele dokonali zniesienia współwłasności w ten sposób, że działka nr 15/8 – zgodnie z projektem podziału przyjętym przez Starostwo Powiatowe decyzją z dnia 08 czerwca 2006 r. podzielona została na dwie równe działki o powierzchni 360 m2 każda. W wyniku podziału i zniesienia współwłasności wnioskodawca (wraz z małżonką) posiadał działkę nr 15/34, dla której założona zastała księga wieczysta. W dniu 28 czerwca 2012 r. wnioskodawca wraz z małżonką zawarli, w formie aktu notarialnego, umowę sprzedaży działki nr 15/34. Wnioskodawca zaznacza, że nabycie jak i zbycie nieruchomości nie następowało w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wartość rynkowa całej nieruchomości gruntowej, na dzień zniesienia współwłasności, zgodnie z aktem notarialnym z dnia 13 kwietnia 2007 r. (umowa zniesienia współwłasności) wynosiła 100.000 zł. Wartość rynkowa działki nr 15/34, którą w wyniku zniesienia współwłasności otrzymał wnioskodawca na dzień zniesienia współwłasności wynosiła 50.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku w związku ze sprzedażą w 2012 r. działki nr 15/34?

Zdaniem wnioskodawcy, do tej czynności sprzedaży nie odnoszą się przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie nieruchomości nastąpiło w okresie dłuższym jak pięć lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Nabycie nieruchomości nastąpiło w 1997 r. w formie współwłasności, natomiast w 2007 r. współwłaściciele dokonali jedynie podziału nieruchomości wspólnej nabytej wcześniej, a podział następował w częściach równych bez spłat i dopłat. W wyniku zniesienia współwłasności w 2007 r. doszło jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez wykreślenie cech współwłasności. Stan majątkowy wnioskodawcy nie uległ zmianie, nie nastąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności. Sprzedaż nieruchomości dokonana w 2012 r. nastąpiła po okresie dłuższym jak pięć lat od końca roku, w którym nieruchomość została nabyta, to jest w 1997 r.

Zdaniem wnioskodawcy, identyczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 12 marca 2012 r., Znak: IBPB II/2/415-1434/11/ŁCz w sprawie sprzedaży działki nabytej w darowiźnie i w drodze zniesienia współwłasności. Podobnie została rozpatrzona sprawa interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r., Znak: IPPB1/415-600/08-4/IF.

Podobną sprawę rozstrzygał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1752/10.

Zdaniem wnioskodawcy, sytuacja identyczna ma miejsce w jego przypadku, gdyż podział współwłasności dokonany w 2007 r. nastąpił w częściach równych dla każdego ze współwłaścicieli.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości i praw wymienionych w tym przepisie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości i praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z powyższego wynika zatem, iż w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 07 lipca 1997 r. wnioskodawca wspólnie z drugą osobą nabył w równych częściach udziały w nieruchomości gruntowej. Następnie w 2007 r. współwłaściciele dokonali zniesienia współwłasności w ten sposób, że przedmiotowa nieruchomość została podzielona na dwie działki. W dniu 28 czerwca 2012 r. działka, która przypadła wnioskodawcy została sprzedana.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi kwestia, czy jest on zobowiązany do zapłaty podatku w związku ze sprzedażą tej działki.

Wskazać należy, iż moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Stosownie do art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat, a więc za datę nabycia nieruchomości lub prawa należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. Wobec powyższego, dla celów podatku dochodowego bieg terminu pięcioletniego dla części udziału w nieruchomości nabytego ponad udział we współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze zniesienia współwłasności.

Wnioskodawca zaznaczył, iż w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomość została równo podzielona zarówno pod względem powierzchni jak i wartości, i nie doszło do żadnych spłat i dopłat. Wartość nieruchomości na dzień zniesienia współwłasności wynosiła 100.000,00 zł. Wnioskodawca i drugi współwłaściciel mieli równe udziały w nieruchomości. W wyniku zniesienia współwłasności wnioskodawca otrzymał działkę o wartości 50.000 zł.

Skoro zatem w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości gruntowej, udział wnioskodawcy w nieruchomości nie uległ powiększeniu, nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, gdyż wartość rynkowa otrzymanej przez wnioskodawcę działki nie przekroczyła wartości udziału, jaki przysługiwał mu we współwłasności.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż nabycie przedmiotowej działki przez wnioskodawcę nastąpiło w 1997 r. Oznacza to, że pięcioletni termin określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy upłynął z końcem 2002 r. W tej też sytuacji na wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego przez wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowej działki, ponieważ jej sprzedaż w stosunku do wnioskodawcy nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Jednocześnie mając na uwadze, że sprzedana działka stanowiła własność wnioskodawcy i jego małżonki informuje się, iż niniejsza interpretacja została wydana dla wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Małżonka wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną winna wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie należy stwierdzić, że dotyczą one indywidualnych spraw, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.