Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.185.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej w związku z wywłaszczeniem nieruchomości (strata w środkach trwałych z tytułu wywłaszczenia nieruchomości).
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości; odszkodowania-odszkodowanie umowne; strata; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.- Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, inwestycje.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.-Straty.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22a-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan przedsiębiorcą prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą. Głównym
    przedmiotem prowadzonej działalności jest (...).
    (...) 2021 roku na podstawie aktu notarialnego Rep. (...) zawarto umowę sprzedaży, na
    podstawie której nabył Pan zabudowaną jednokondygnacyjnym budynkiem handlowo-
    usługowym działkę 1/1 o pow. (...) ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...).
    Nabycia tego dokonał Pan do majątku firmy na cele prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej. Nieruchomość nabyto za łączną cenę 2.995.700 zł netto. Na cenę tę składa
    się zgodnie z treścią aktu notarialnego: prawo własności gruntu (działka 1/1) o wartości
    400.000 zł, budowle o wartości 120.000 zł netto, budynek handlowo-usługowy wraz z
    urządzeniami o wartości 2.475.700 zł netto.
    Nabyte składniki majątku ze względu na kompletność wprowadzono do ewidencji
    środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej pod datą 31 stycznia 2021
    roku i rozpoczęto dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od lutego 2021 r., które
    zaliczono do kosztów uzyskania przychodów.
    Wojewoda (...) dnia (...) 2023r. na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
    wydał decyzję nr (...) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (...). Zadanie 2
    obejmujące m.in. działkę nr 1/1.
    W dniu (...) 2023 r. przed Wojewodą (...) zawarto ugodę ze Skarbem Państwa -Generalnym
    Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącą ustalenia odszkodowania za
    nieruchomość zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym, oznaczoną jako działka 1/1
    o pow. (...) ha, na mocy której przyznano Panu odszkodowanie w wysokości (...) zł (kwota
    odszkodowania (...) zł powiększona o 5 % wartości, w związku z wydaniem nieruchomości
    w określonym terminie w art. 18. ust. 1e ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji w zakresie dróg publicznych).
    Odszkodowanie to na podstawie art. 21 ust.1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych korzysta ze zwolnienia przedmiotowego.
    W związku z utratą nabytych na podstawie umowy z dnia (...) 2021 r. składników majątku,
    środki trwałe znajdujące się na działce nr 1/1 oraz grunt wykreślono z ewidencji środków
    trwałych. Na dzień wykreślenia przedmiotowych składników z ewidencji pozostała
    nieumorzona wartość środków trwałych w wysokości 2.839.234,98 zł.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w związku z przejęciem z mocy prawa
    nieruchomości (grunt wraz z budynkiem i budowlami) należącej do Pana, poniesione
    przez Pana wydatki na nabycie środków trwałych w postaci zabudowanej nieruchomości
    (grunt wraz z budynkiem i budowlami), pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych
    stanowić będą dla Pana koszt uzyskania przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Z uwagi na przejęcie z mocy prawa należącej do Pana nieruchomości, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej ma Pan prawo rozpoznać koszt uzyskania
    przychodów w wysokości sumy: wartości początkowej budynku, budowli i wyposażenia
    (jednak po pomniejszeniu tej wartości o dokonane do tej pory odpisy amortyzacyjne) i
    kosztu nabycia działki 1/1, na której był wybudowany budynek (od której nie były
    dokonywane odpisy amortyzacyjne).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.o.
    f.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23 ustawy u.p.d.o.f.
    Zasadniczo zatem każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu,
    poza wyraźnie wskazanymi w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. powinien być uznany za koszt
    uzyskania przychodu.
    Zgodnie z kolei z art. 22 ust. 8 ustawy u.p.d.o.f. kosztem uzyskania przychodów są odpisy z
    tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23
    ustawy.
    Wg natomiast art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f., amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c,
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym
    zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    · budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    · maszyny, urządzenia i środki transportu,
    · inne przedmioty
    o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na
    potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (...) (zwane
    środkami trwałymi).
    Zgodnie z kolei z art. 22c u.p.d.o.f, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów.
    Nadto, jak podkreśla się w interpretacjach podatkowych, wydatki poniesione przez
    podatnika na nabycie i wytworzenie środków trwałych są rozliczane w czasie i podlegają
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
    działalności gospodarczej pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane od
    wartości początkowej tych środków. Jednakże amortyzacji nie podlegają grunty i prawa
    wieczystego użytkowania.
    Wskazuje Pan, że w przedstawionym stanie faktycznym doszło do wydania decyzji o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Na podstawie ugody zawartej przed
    Wojewodą (...) z dnia (...) 2023 r. doszło już do przyznania odszkodowania za przejętą
    nieruchomość.
    Jak podkreśla się w interpretacjach podatkowych w zbliżonych stanach faktycznych oraz w
    doktrynie "po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy w związku z
    otrzymaniem ww. odszkodowania. Przychód ten co prawda podlega zwolnieniu z
    opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy jednak na mocy art. 14 ust. 1 i 2 tej

    ustawy zaliczany jest w dalszym ciągu do przychodów z tytułu pozarolniczej działalności
    gospodarczej. (...) Aby zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów,
    poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni związek z powstaniem
    przychodu lub mieć na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
    Dodatkowo wydatek taki nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art.
    23. ust. 1 u.p.d.of. oraz musi zostać prawidłowo udokumentowany. W doktrynie
    interpretuje się, że chodzi o takie rodzaje wydatków, które obiektywnie rzecz biorąc,
    mogły (a nawet powinny) przynieść przychód. Nie ma tutaj znaczenia to, czy w istocie z
    danym wydatkiem wiązało się powstanie przychodu, lecz to czy dany wydatek powinien
    był - zgodnie z wiedzą i zamierzeniem podatnika przynieść przychód" (por. Bartosiewicz A.,
    Kubacki R., PIT, Komentarz, LEX 2015) (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 12
    lipca 2019 r., sygn. nr 0113-KDIPT2-1.4011.320.2019.1.MD).
    Nie powinno budzić wątpliwości w niniejszej sprawie, że wydatki poniesione na nabycie
    zabudowanej nieruchomości (budynek, budowle i grunt), o których to mowa w niniejszym
    wniosku, zostały poniesione w celu uzyskania przychodów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że (w ramach prowadzonej
    działalności) wynajmował Pan lokale handlowo-usługowe znajdujące się w ww. budynku
    na rzecz osób trzecich (najemców). Jak wskazuje się również w interpretacjach
    podatkowych, "zgodnie z zasadą wynikającą z powołanych wyżej unormowań prawnych,
    kosztem uzyskania przychodu ze zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14
    ust. 2 pkt. 1 ustawy u.p.d.o.f. wykorzystywanych na potrzeby działalności jest koszt ich
    nabycia albo wytworzenia, a jeżeli środki trwałe podlegają amortyzacji - koszt ich nabycia
    albo wytworzenia pomniejszony o dokonane odpisy amortyzacyjne."
    Nadto, wskazany we wniosku budynek oraz budowle mogły być wcześniej na mocy art.
    22a ustawy amortyzowane, a odpisy amortyzacyjne kwalifikowane być mogły do kosztów
    uzyskania przychodów. Grunt z kolei, mimo że wprowadzony był do ewidencji środków
    trwałych, z uwagi jednak na treść art. 22c ustawy u.p.d.o.f. nie mógł być amortyzowany co
    do zasady.
    Co istotne, jak wskazuje się w interpretacjach "art. 22c ustawy nie ma wpływu na
    rozliczenia kosztów w przypadku, gdy grunt zostaje wykreślony z ewidencji środków
    trwałych na skutek różnego rodzaju zdarzeń, np. ulega zbyciu czy likwidacji" (interpretacja
    Dyrektora KIS, sygn. nr 0113-KDIPT2-1.4011.320.2019.1.MD).
    Należy jednak zwrócić uwagę na wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zawarte w
    art. 23 ustawy u.p.d.o.f. Art. 23 ust.1 pkt. 5 i 6 ww. ustawy stanowią, że nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów:
    · strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części
      pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust.1 pkt.1,
    · strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych , jeżeli
      środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.
    Pojęcie straty nie zostało zdefiniowane na potrzeby podatku dochodowego od osób
    fizycznych. Rozliczanie straty ze środków trwałych w kosztach podatkowych ilustruje
    wyrok NSA z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 58/07, w którym stwierdzono:
    Odwołanie się w art. 16 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych do konstrukcji umorzenia środków trwałych oznacza, że pojęcie straty w
    środkach trwałych łączy on z brakiem możliwości dokonania przez podatnika pełnych
    odpisów amortyzacyjnych. Straty te powstają więc wówczas, gdy wartość środka trwałego
    nie może być zrównoważona odpisami amortyzacyjnymi na skutek zaprzestania przez
    podatnika używania środka trwałego w działalności gospodarczej (zbycie, utrata lub
    likwidacja środka).

    Powołany wyrok odnosi się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, tym niemniej należy mieć na uwadze, że art. 16 ust. 1 pkt 5 oraz 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych jest tożsamy z treścią art. 23 ust. 1 pkt 5 oraz 6
    u.p.d.o.f.
    Odnosząc się do powyższego, zauważa Pan, że jak wskazuje się w doktrynie art. 23 ust. 1
    pkt 5 u.p.d.o.f. nie pozwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów strat w
    środkach trwałych w części pokrytej odpisami amortyzacyjnymi. A contrario, co do zasady,
    kosztami uzyskania przychodów mogą być straty w środkach trwałych oraz wartościach
    niematerialnych i prawnych w części, od której podatnik nie dokonał odpisów
    amortyzacyjnych. Nadto, powstanie straty powinno być niezależne od woli podatnika i być
    następstwem wszelkich zdarzeń losowych, takich jak pożar, powódź itp. oraz z reguły
    działania osób trzecich, a nie zdarzeń zależnych od woli podatnika.
    Uwzględniając powyższe, a także biorąc pod uwagę, że straty wskazane w niniejszym
    wniosku dotyczą składników majątkowych zaliczonych jako środki trwałe (budynek,
    budowle i grunt), które były wykorzystywane na potrzeby Pana działalności gospodarczej,
    należy zatem uznać, że koszty w postaci strat w tych środkach (budynek, budowle i grunt)
    w ww. wysokości stanowić będą w myśl przywołanych przepisów koszt uzyskania
    przychodu. Przy czym, do kosztów tych nie mogą zostać zaliczone straty w części pokrytej
    już sumą odpisów amortyzacyjnych.
    Pana zdaniem, mając na uwadze opisany stan faktyczny, wskazane przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że z uwagi na przejście z
    mocy prawa należącej do Pana nieruchomości w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej będzie miał Pan prawo rozpoznać koszt uzyskania przychodów w wysokości
    sumy wartości początkowej budynku i budowli (po pomniejszeniu o dokonane odpisy
    amortyzacyjne) i kosztu nabycia działki (od której to nie były dokonywane odpisy
    amortyzacyjne).
    Podkreśla Pan również, że prezentowane stanowisko zgodne jest m.in. z interpretacją
    indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 18 grudnia
    2018 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.562.2018.1.MD), czy też interpretacją indywidualną
    wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 12 lipca 2019 r. (sygn. 0113-
    KDIPT2-1.4011.320.2019.MD).
    W konsekwencji, Pana zdaniem, biorąc pod uwagę treść art. 22h ust. 1 pkt 1 oraz przede
    wszystkim uwzględniając skutki prawnorzeczowe wynikające z treści art. 12 ust. 4 pkt 1
    specustawy drogowej- ww. koszty uzyskania przychodu będzie mógł Pan rozpoznać w
    chwili wykreślenia środków trwałych z ewidencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 202 r. poz. 2647 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zatem w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej kosztem uzyskania
    przychodów będzie taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,

    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 cyt. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przy czym należy pamiętać, że związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zatem
    kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim
    związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli
    zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet
    wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Należy też
    przyjąć, że koszty związane z zachowaniem źródła przychodów to takie, które poniesione
    zostały, aby przychody z danego źródła w dalszym ciągu uzyskiwano, oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej mogło istnieć. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać te koszty, które zostały poniesione na ochronę istniejącego
    źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne jego funkcjonowanie. Istotą tego
    rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty
    źródła przychodów w przyszłości.
    Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika
    należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że
    poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie przychodu, ewentualnie na
    zwiększenie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.
    Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22c pkt 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

    Z powyższych przepisów wynika, że (co do zasady) wydatki poniesione przez podatnika na
    nabycie lub wytworzenie środków trwałych są rozliczane w czasie i podlegają zaliczeniu do
    kosztów  uzyskania  przychodu  prowadzonej  przez  podatnika  pozarolniczej  działalności
    gospodarczej  pośrednio,  poprzez  odpisy  amortyzacyjne,  dokonywane  od  wartości
    początkowej tych środków. Jednakże amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego
    użytkowania.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem
    prowadzonej przez Pana działalności jest (...). (...) 2021 roku nabył Pan zabudowaną
    jednokondygnacyjnym budynkiem handlowo-usługowym działkę nr 1/1. Nabycia tego
    dokonał Pan do majątku firmy na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    (wynajmował Pan lokale handlowo-usługowe znajdujące się w ww. budynku na rzecz osób
    trzecich (najemców).
    Nabyte składniki majątku ze względu na kompletność wprowadził Pan do ewidencji
    środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej pod datą 31 stycznia 2021
    roku i rozpoczął dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od lutego 2021 r., które zaliczał
    Pan do kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z wydanym zezwoleniem na realizację inwestycji drogowej w oparciu o przepisy
    ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg publicznych,
    (...) 2023 r. przed Wojewodą (...) zawarto ugodę ze Skarbem Państwa - Generalnym
    Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, na mocy której przyznano Panu odszkodowanie
    w związku z wywłaszczeniem opisanej we wniosku nieruchomości. Odszkodowanie to na
    podstawie art. 21 ust.1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    korzysta ze zwolnienia przedmiotowego.
    W związku z utratą nabytych składników majątku, środki trwałe znajdujące się na działce
    nr 1/1 oraz grunt wykreślono z ewidencji środków trwałych. Na dzień wykreślenia
    przedmiotowych składników z ewidencji pozostała nieumorzona wartość środków
    trwałych.
    W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym doszło zatem do wywłaszczenia
    nieruchomości ze względu na realizację inwestycji drogowej oraz przyznania Panu
    odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W związku z powyższym, po Pana stronie
    powstał przychód podatkowy w związku z otrzymaniem ww. odszkodowania, który jednak
    – jak wskazał Pan we wniosku – korzysta ze zwolnienia przedmiotowego.
    Jak już wskazano powyżej, aby zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów,
    poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni związek z powstaniem
    przychodu lub mieć na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
    Dodatkowo wydatek taki nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art.
    23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz musi zostać prawidłowo
    udokumentowany.
    Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie wydatki poniesione przez Pana na
    nabycie zabudowanej jednokondygnacyjnym budynkiem handlowo-usługowym działki
    zostały poniesione w celu uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z zasadą wynikającą z powołanych wyżej unormowań prawnych, kosztem
    uzyskania przychodu ze zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1,
    wykorzystywanych na potrzeby działalności, jest koszt ich nabycia albo wytworzenia, a
    jeżeli środki trwałe podlegają amortyzacji – koszt ich nabycia albo wytworzenia
    pomniejszony o dokonane odpisy amortyzacyjne.
    Naniesienia (budynki, budowle) stanowiące Pana własność – na mocy art. 22a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegały amortyzacji, a w rezultacie odpisy
    amortyzacyjne od tych środków trwałych były kwalifikowane do kosztów uzyskania
    przychodów. Natomiast sam grunt, jak słusznie wskazuje Pan w stanowisku w sprawie -

    mimo że był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych - nie podlegał amortyzacji, z uwagi na treść art. 22c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże zauważyć należy, że wskazany art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie ma wpływu na rozliczenia kosztów w przypadku, gdy grunt zostaje
    wykreślony z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na
    skutek różnego rodzaju zdarzeń, np. ulega zbyciu czy likwidacji. Inaczej mówiąc, chociaż
    grunt nie podlega amortyzacji podatkowej, to dotyczą go wszelkie inne konsekwencje
    związane z jego statusem jako środka trwałego.
    Trzeba także zwrócić uwagę na wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zawarte w
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Art. 23 ust. 1 pkt 5 i 6 ww.
    ustawy stanowią, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      [pkt 5] strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w
      części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1;
      [pkt6] strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych,
      jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.
    Pojęcie straty nie zostało zdefiniowane na potrzeby podatku dochodowego od osób
    fizycznych. Tym samym należy je rozumieć zgodnie ze znaczeniem potocznym, tj. jako
    poniesioną szkodę, zaistniały ubytek. Zwykle strata bywa następstwem zdarzeń losowych,
    np. kradzieży czy pożaru, wydaje się, że za stratę w środkach trwałych oraz wartościach
    niematerialnych i trwałych można także przyjąć sytuację wywłaszczenia, w której podatnik
    niezależnie od swej woli, lecz zgodnie z odrębnymi przepisami prawa, został pozbawiony
    własności rzeczy czy praw, które przedstawiały określoną wartość majątkową.
    W rezultacie, biorąc pod uwagę, że opisane we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej straty dotyczą składników majątkowych, które były wykorzystywane na
    potrzeby działalności gospodarczej, należy uznać, że koszty w postaci strat w środkach
    trwałych stanowić będą koszt uzyskania przychodu, jako że są poniesione w celu
    uzyskania przychodu.
    Do kosztów nie mogą zostać zaliczone jedynie straty związane z naniesieniami w części
    pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z uwagi na powyższe, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzegam przy tym, że nie dokonałem oceny tej części Pana stanowiska, która wykracza
    poza zakres sformułowanego pytania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem wyłącznie w oparciu o opis
    okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego

    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego
    postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od
    zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana
    chroniła.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one
    tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych
    czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.