Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-519/09/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-08-20
Teza: Faktura VAT dokumentująca sprzedaż przedmiotowego samochodu powinna obejmować kwotę należną z tytułu sprzedaży, pomniejszoną o podatek należny. Jeżeli, jak wskazał Wnioskodawca, dostawa przedmiotu sprzedaży była objęta zwolnieniem i nie wystąpił należny podatek, podstawa opodatkowania będzie równa kwocie należnej z tytułu dokonanej sprzedaży.
Słowa kluczowe: cena; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2009 r. (data wpływu 2 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy dostawie samochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy dostawie samochodu.

W przedmiotowym wniosku oraz przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 11 września 2007 r. Wnioskodawca zawarł umowę kupna-sprzedaży z kontrahentem, przedmiotem której był samochód. Strony ustaliły wartość przedmiotu umowy na kwotę 130.000 zł. Samochód ten był użytkowany jako ciężarowy w okresie od sierpnia 2004 r. do sierpnia 2006 r. na podstawie zawartej umowy leasingu operacyjnego. Podatek wynikający z faktur dokumentujących raty leasingowe odliczany był do zakończenia umowy w związku z prawem nabytym i spełnieniem warunku zarejestrowania umowy w urzędzie skarbowym w obowiązującym terminie. Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawca w dniu 5 września 2006 r. dokonał zakupu tego samochodu. W dowodzie rejestracyjnym nie zmieniono wpisu dotyczącego klasyfikacji rodzaju pojazdu – widniał zapis: samochód ciężarowy, jednak w związku ze zmianą przepisów samochód ten zaliczono do kategorii osobowych, gdyż jego ciężar nie przekraczał 3,5 tony oraz nie spełniał wymagań dla pojazdów samochodowych, określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 (brak zaświadczenia wydawanego przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów oraz brak adnotacji o spełnieniu tych wymagań w dowodzie rejestracyjnym). Przy wykupie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia 60% podatku naliczonego, nie więcej niż 6.000 zł na mocy art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, z którego to skorzystano.

W związku z zawartą umową sprzedaży z dnia 11 września 2007 r. została wystawiona faktura z mylnie zastosowaną stawką VAT w wysokości 22%. Uzgodnioną przez strony umowy wartość 130.000 zł zapisano na fakturze: netto 106.557,38 zł, VAT 23.442,62 zł.

Z uwagi na fakt, iż sprzedawany towar (samochód osobowy) używany był przez firmę na potrzeby prowadzonej działalności w okresie przekraczającym pół roku (towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT) oraz to, że przy jego zakupie przysługiwało prawo do odliczenia w części Wnioskodawca w dniu 30 września 2007 r. wystawił fakturę korygującą z zastosowaniem zwolnienia od podatku, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. W fakturze korygującej przyjęta wartość netto równa się wartości brutto, tj. 130.000 zł – co jest zgodne z umową kupna sprzedaży z dnia 11 września 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w wystawionej fakturze korygującej, przy zastosowaniu zwolnienia od podatku, prawidłowo określono wartość netto sprzedawanego na kwotę 130.000 zł, co równa się tej samej wartości brutto?

Zdaniem Wnioskodawcy fakturę korygującą wystawiono prawidłowo, przyjmując w niej wartość netto 130.000 zł, równą wartości brutto, ponieważ nie zawiera ona w sobie podatku VAT, z uwagi na to, że sprzedaż samochodu była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 2 i art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. Wartość sprzedanego samochodu wg faktury korygującej nie uległa zmianie i jest zgodna z zawartą umową kupna-sprzedaży na kwotę 130.000 zł

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na postawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 20-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. W myśl ustępu 4 tego artykułu obrót pomniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązujących rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont), a także wartość kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Analizując opis stanu faktycznego oraz przedstawione uregulowania prawne stwierdzić należy, że faktura VAT dokumentująca sprzedaż przedmiotowego samochodu powinna obejmować kwotę należną z tytułu sprzedaży, pomniejszoną o podatek należny. Jeżeli, jak wskazał Wnioskodawca, dostawa przedmiotu sprzedaży była objęta zwolnieniem i nie wystąpił należny podatek, podstawa opodatkowania będzie równa kwocie należnej z tytułu dokonanej sprzedaży. Skoro, jak wskazano we wniosku, strony w zawartej umowie ustaliły cenę sprzedaży (kwotę należną) w wysokości 130.000 zł, to w niniejszej sprawie w prawidłowy sposób Wnioskodawca ustalił podstawę opodatkowania dla przedmiotowej dostawy samochodu.

W niniejszej interpretacji nie rozstrzygnięto prawidłowości zastosowania zwolnienia dla dostawy przedmiotowego samochodu, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania, natomiast wydano ją przy założeniu, że dostawa przedmiotowego samochodu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Dodatkowo należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w zawierane umowy i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.