Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-236/12-4/MF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-09-27
Teza: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym planowana opłata z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części będzie stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż zapłaconą opłatę z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części, Spółka powinna zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie jej poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; odstępne; opłata; producenci; produkcja; przychód; wydatek; wynagrodzenia; zbycie; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2012 r. (data wpływu 25 czerwca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 września 2012 r. (data wpływu 24 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych i zaprzestania produkcji przez inny podmiot oraz możliwości jednorazowego zaliczenia ww. wydatku do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia  **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 12 września 2012 r., nr IPTPB3/423-236/12-2/MF, IPTPP1/443-507/12-2/MW (doręczonym w dniu 14 września 2012 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dnia 24 września 2012 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 21 września 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) należy do grupy kapitałowej (dalej: Grupa). Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i sprzedaż wyrobów farmaceutycznych. W dotychczasowej strukturze podmioty z Grupy łączyły w ramach swojej działalności funkcje produkcyjne i sprzedażowe dotyczące wyrobów farmaceutycznych. Obecnie przeprowadzana jest reorganizacja biznesowa Grupy, która ma na celu wyspecjalizowanie wybranych podmiotów z Grupy, w tym w szczególności Spółki, w zakresie funkcji produkcyjnej. Reorganizacja obejmuje przejęcie przez Wnioskodawcę od innego podmiotu z Grupy (dalej: „A”) funkcji produkcji wybranych wyrobów farmaceutycznych (dalej: funkcja produkcji) oraz rezygnację z produkcji w powyższym zakresie. Proces restrukturyzacji zostanie zakończony w momencie dokonania przez Spółkę i „A” stosownych rozliczeń w ww. zakresie.

Mając na uwadze główne założenia reorganizacji, Spółka rozpoczęła już realizację produkcji na podstawie zleceń wystawianych przez „A”, zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką a „A”. Przejęciu przez Spółkę pełnionych do tej pory przez „A” funkcji produkcji towarzyszy zaprzestanie produkcji przez „A”.

W wyniku zachodzącego procesu restrukturyzacyjnego Spółka istotnie zwiększa wolumen produkcji i poziom generowanych przychodów.

Rozliczenie trwającego procesu ma nastąpić poprzez podpisanie umowy pomiędzy Spółką i „A” (dalej: umowa). W oparciu o planowane główne postanowienia umowy, Wnioskodawca wypłaci „A” wynagrodzenie za przeniesienie do Spółki funkcji produkcji i zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie (dalej: opłata).

Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z zamierzeniami przeprowadzanej reorganizacji biznesowej w Grupie, specjalizacja funkcji produkcyjnej w Spółce ma na celu zwiększenie poziomu wykorzystania jej potencjału produkcyjnego poprzez efektywne zagospodarowanie siły roboczej oraz infrastruktury przemysłowej Spółki. W konsekwencji zmierza ku polepszeniu efektywności kosztowej oraz ma korzystnie wpłynąć na rentowność Spółki.

Wnioskodawca wskazuje, że wraz z „A” wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej. W ocenie Spółki fakt ten nie powinien jednak wpływać na ocenę przedmiotowej opłaty.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, iż jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Po nabyciu usługi w postaci zaprzestania przez „A” prowadzenia działalności (tj. produkcji produktów farmaceutycznych), Spółka przejmie udostępnioną część funkcji produkcyjnej i będzie w tym zakresie, jak i w zakresie dotychczas prowadzonej działalności, dokonywać czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, polegających między innymi na sprzedaży produktów gotowych, wypełniając warunki art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podał, iż zgodnie z intencją stron, przekazanie produkcji do Spółki i zaprzestanie produkcji przez „A” ma się odbyć na podstawie umowy zawartej na czas nieokreślony. Z uwagi na fakt, iż umowa ma zostać zawarta przez strony na czas nieokreślony, opłata za przeniesienie produkcji i zaprzestanie działalności w tym zakresie przez inny podmiot ma mieć charakter jednorazowy.

Zgodnie z intencją stron, planowana umowa ma w założeniu doprowadzić do sytuacji, w której Spółka uzyska wyłączność na prowadzenie produkcji wybranych wyrobów farmaceutycznych. Uzyskanie wyłączności nie będzie wiązało się z nabyciem przez Spółkę jakichkolwiek wartości niematerialnych i prawnych w postaci informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how), licencyjnej, bądź środków trwałych.

Przeniesienie funkcji produkcyjnych do Spółki, wynikające z reorganizacji działalności biznesowej Grupy, ma na celu pełniejsze wykorzystanie potencjału produkcyjnego Spółki, związane z efektywnym wykorzystaniem kwalifikacji pracowników Spółki oraz znajdującej się w jej posiadaniu infrastruktury i urządzeń produkcyjnych. Konsekwencjami powyższego procesu będzie nie tylko zakładane zwiększenie przychodów z produkcji wyrobów farmaceutycznych przez Spółkę, wynikające z dodatkowego wolumenu produktów, jakie Spółka będzie wytwarzać na skutek przeniesienia funkcji produkcyjnej, ale również obniżenie kosztów jednostkowych produkcji (w tym kosztów jednostkowych przypadających na produkty wcześniej już wytwarzane przez Spółkę). Wynika to z faktu, iż ponoszone dotąd stałe koszty produkcji będą rozkładać się na większą liczbę jednostek produkowanych wyrobów farmaceutycznych, co w efekcie doprowadzi do osiągnięcia korzyści skali.

Jak wynika z powyższego, na skutek przeniesienia funkcji produkcji, Spółka uzyska określone korzyści - oczekuje się wzrostu wolumenu produkcji, zwiększenia przychodów oraz - ceteris paribus - obniżenia kosztu jednostkowego produkcji.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, należy uznać, iż opłata, której poniesienie Spółka obecnie rozważa, w ramach wynagrodzenia za przeniesienie funkcji produkcyjnych oraz zaprzestanie działalności przez „A” we wskazanym zakresie, przyczyni się do zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym planowana opłata z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części będzie stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż zapłaconą opłatę z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części, Spółka powinna zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie jej poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przysługuje Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej opłatę z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1 i nr 2 wniosku. Wniosek w zakresie pytania nr 3 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, w przedstawionym stanie faktycznym będzie przysługiwało Spółce prawo do zaliczenia opłaty z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodów uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze powyższy przepis jak i dorobek orzecznictwa i doktryny w zakresie jego wykładni, aby dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów, wymagane jest spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek, bezpośrednio lub pośrednio, musi służyć osiągnięciu przychodu podatnika, lub zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła tego przychodu,

*   wydatek powinien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   wydatek musi zostać faktycznie poniesiony, tj. w ostatecznym rozrachunku pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

*   wydatek musi być definitywny,

*   wydatek powinien być właściwie udokumentowany,

*   wydatek nie może zostać wymieniony w negatywnym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, uregulowanym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Wnioskodawcy, poniesiony wydatek w postaci wynagrodzenia wypłaconego „A” z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części, spełnia wskazane wyżej przesłanki, zatem zasadne będzie uznanie tego wydatku za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca wskazuje, iż przeniesienie do Spółki funkcji produkcyjnych dotychczas pełnionych przez „A”, (wynikające z reorganizacji działalności biznesowej Grupy), ma na celu pełniejsze wykorzystanie potencjału produkcyjnego Spółki, związane z efektywnym wykorzystaniem kwalifikacji pracowników Spółki oraz znajdującej się w jej posiadaniu infrastruktury i urządzeń produkcyjnych. Konsekwencjami powyższego procesu jest nie tylko zakładane zwiększenie przychodów z produkcji wyrobów farmaceutycznych przez Spółkę, wynikające z dodatkowego wolumenu produktów, jakie Spółka będzie wytwarzać na skutek przeniesienia funkcji produkcyjnej, ale również obniżenie kosztów jednostkowych produkcji (w tym kosztów jednostkowych przypadających na produkty wcześniej już wytwarzane przez Spółkę). Wynika to z faktu, iż dotąd ponoszone koszty produkcji będą rozkładać się na większą liczbę jednostek produkowanych wyrobów farmaceutycznych, co w efekcie doprowadzi do osiągnięcia korzyści skali.

Wnioskodawca podkreśla, że przejęciu funkcji produkcji od „A” będzie towarzyszyć zaprzestanie prowadzenia przez ten podmiot produkcji.

Jak wynika z powyższego, na skutek przeniesienia funkcji produkcji, Spółka uzyska określone korzyści (oczekuje się wzrostu wolumenu produkcji, zwiększenia przychodów oraz - ceteris paribus - obniżenia kosztu jednostkowego produkcji); w tym samym czasie podmioty, które rezygnują z pełnienia funkcji produkcji - przestaną odnosić te korzyści.

Wartość korzyści uzyskanych przez Spółkę, a utraconych przez przenoszący funkcję produkcji „A”, zostanie odzwierciedlona w opłacie, jakiej wypłatę dla „A” rezygnującego z funkcji produkcyjnych, planuje Spółka.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, należy uznać, iż opłata, której poniesienie Spółka obecnie rozważa, w ramach wynagrodzenia za przeniesienie funkcji produkcyjnych oraz zaprzestanie działalności we wskazanym zakresie, przyczyni się do zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

Wnioskodawca zaznacza, iż zgodnie z orzecznictwem dotyczącym art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi on pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Spółka obejmując funkcję produkcji od „A” będzie kontynuowała dotychczasową działalność. Objęcie funkcji ma na celu zwiększenie wykorzystania mocy produkcyjnych - efektywne skorzystanie z potencjału produkcyjnego Spółki, związane z zagospodarowaniem dostępnej infrastruktury, zatem, niewątpliwie można mówić o związku wydatku z prowadzoną działalnością.

W ocenie Wnioskodawcy, nie powinno budzić również wątpliwości, iż pozostałe przestanki wymienione powyżej również zostaną spełnione.

W szczególności, Spółka wskazuje, iż:

*   zgodnie z opisanym stanem faktycznym, ma zamiar wypłacić na rzecz „A”, rezygnującego z funkcji produkcji, opłatę z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części, co prowadzić będzie bezpośrednio do pomniejszenia jej majątku o wypłaconą kwotę. Kwota ma zostać ustalona w umowie i nie będzie podlegała zwrotowi. W konsekwencji, warunki faktycznego i definitywnego poniesienia wydatku przez podatnika zostaną spełniona w sytuacji Spółki.

*   należy stwierdzić, iż poniesiony wydatek zostanie udokumentowany zgodnie z zasadami prowadzenia ksiąg rachunkowych Spółki. Dowód jego poniesienia będzie stanowić umowa oraz związana z nią dokumentacja w postaci m.in. wystawionych faktur. W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki potrzebne dla uznania, że wydatek ten zostanie odpowiednio udokumentowany.

*   analiza katalogu negatywnego wydatków z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala stwierdzić, iż nie obejmuje on swym zakresem opłat z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania działalności produkcyjnej. Tym samym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie będzie miał zastosowania do opłaty planowanej do poniesienia przez Spółkę.

W ocenie Spółki, przesłanki wymagane zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do zaliczenia wskazanej w stanie faktycznym opłaty za udostępnienia możliwości produkcyjnych (funkcji produkcyjnej) i zaprzestanie prowadzenia produkcji w tym zakresie, do kosztów uzyskania przychodów zostały spełnione. W szczególności nie budzi wątpliwości fakt istnienia związku pomiędzy wydatkiem a prowadzoną działalnością. Ponadto przewidywana restrukturyzacja bezspornie ma na celu zachowanie oraz zabezpieczenie źródła przychodów.

Wnioskodawca wskazuje, iż pogląd o możliwości zaliczenia analogicznych opłat do kosztów uzyskania przychodów został podzielony przez organy podatkowe w wydanych interpretacjach indywidualnych m.in.:

*   w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 maja 2011 r. (sygn. IPPB3/423-163/11-5/AG), w którym organ podkreślił, że opłata, którą spółka została obciążona z tytułu wynagrodzenia za udostępnienie możliwości produkcyjnych i zaprzestanie działalności przez spółkę z grupy, stanowi koszt uzyskania przychodu,

*   w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2008 r. (sygn. ITPB3/423-564/08/MH), w którym stwierdzono, iż „kwota pieniężna zapłacona przekazującemu z tytułu rezygnacji przez niego z prowadzonej działalności na danym obszarze ma charakter wynagrodzenia (\`(...)\`) i jako taka może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów” (analogicznie w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2008 r.; sygn. IP-PB3-423-912/08-2/GJ),

*   w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 listopada 2008 r. (sygn. IBPB3/423-795/08/AP), w którym organ stwierdził, iż odstępne, które w okolicznościach stanu faktycznego było „(\`(...)\`) wynagrodzeniem za możliwość prowadzenia działalności na danym obszarze terytorialnym i zdobywania klientów”, podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów (tak też w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 listopada 2011 r.; sygn. IPPB3/423-1357/08/GJ).

Wnioskodawca zauważa, iż w orzecznictwie stanowisko to zostało zaprezentowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który w orzeczeniu z dnia 19 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 261/08 uznał, że wynagrodzenie wypłacone zbywcy sieci dystrybucji za powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej poniesione zostało w celu uzyskania przychodów i powinno stanowić koszt podatkowy.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, wydatek z tytułu rozważanej opłaty z tytułu udostępnienia możliwości produkcyjnych oraz zaprzestania prowadzenia produkcji w przekazanej części powinien zostać rozpoznany jako koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami, potrącalny jednorazowo w dacie poniesienia, na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 4 i następnymi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów jest uzależniony od możliwości zakwalifikowania wydatku do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami.

Wnioskodawca wskazuje, iż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Stosownie do art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ww. ustawy).

W ocenie Spółki, nie jest możliwe odniesienie wydatku w postaci zapłaconej opłaty za udostępnienie możliwości produkcyjnych i zaprzestanie prowadzenia działalności, tj. pełnienia funkcji produkcyjnej w przekazanym zakresie przez „A”, do konkretnego przychodu lub grupy przychodów osiąganych przez Spółkę. Ponadto, z uwagi na brak wskazania ram czasowych, w jakich Spółka będzie czerpała korzyści z podpisanej umowy (w zamierzeniu Spółki umowy zostaną podpisane na czas nieokreślony), nie jest możliwe precyzyjne wyznaczenie okresu, którego koszt ten dotyczy.

Z tych względów, zdaniem Spółki, brak jest argumentów przemawiających za ujęciem opłaty w koszty uzyskania przychodu w sposób proporcjonalny.

Wnioskodawca wskazuje, iż podobny pogląd zaprezentowały organy podatkowe w przywołanych powyżej interpretacjach indywidualnych (m.in. ITPB3/423-564/08/MH, IPPB3423-912/08-2/GJ, IBPB3/423-795/08/AP, IPPB3/423-1357/08/GJ).

Dla przykładu, Wnioskodawca przytacza fragment stanowiska przedstawionego w piśmie z dnia 28 sierpnia 2008 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IP-PB3-423-912/08-2/GJ), w którym działający z upoważnienia Ministra Finansów organ stwierdził, iż zgodnie z art. 15 ust. 4d ww. ustawy, „w sytuacji, w której podatnik nie jest w stanie określić długości okresu przekraczającego rok podatkowy, którego dotyczą koszty pośrednie, nie może on dokonać proporcjonalnego rozliczenia kosztów w czasie, albowiem brakuje mu podstawowego do zastosowania proporcji wskaźnika. Nie zna bowiem okresu, jakiego te koszty dotyczą (\`(...)\`)”. W takiej sytuacji wynagrodzenie (wydatek) „winno być potrącalne w dacie poniesienia”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski