Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.826.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatku
poniesionego na zakup kurtki motocyklowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
odzież-odzież osobista
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31
    października 2025 r. (wpływ 31 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą X. W ramach
    działalności zajmuje się Pan m.in. organizacją wydarzeń, logistyką, kontaktami z klientami i
    dojazdami do miejsc realizacji usług. Do tego celu wykorzystuje Pan m.in.: skuter (...), który
    posiada Pan w leasingu na firmę. Skuter wykorzystuje Pan głównie do działalności
    gospodarczej - dojazdów do biura, poruszania się po (...) w celach zawodowych oraz
    transportu drobnych materiałów. Szacuje Pan, że około 80% jego użytkowania jest
    związane z działalnością gospodarczą, a pozostałe 20% to sporadyczne przejazdy
    prywatne. Ze względów bezpieczeństwa zakupił Pan kurtkę motocyklową (...). Jest to
    odzież specjalistyczna, przeznaczona wyłącznie do jazdy jednośladem, wyposażona w
    certyfikowane ochraniacze na plecy, barki i łokcie, zaprojektowana z myślą o ochronie
    ciała w razie wypadku. Kurtka nie nadaje się do codziennego użytku (np. spacerów czy
    spotkań towarzyskich), ponieważ jest niewygodna do chodzenia, ma ograniczoną
    wentylację i bardzo techniczny krój. Używa jej Pan wyłącznie podczas jazdy skuterem -
    niezależnie od pogody - i nie wykorzystuje jej w innych celach. Zakup został
    udokumentowany fakturą wystawioną na Pana działalność gospodarczą. Chciałby Pan
    zaliczyć koszt zakupu tej kurtki do kosztów uzyskania przychodu. Kurtka ma dla Pana
    podobne znaczenie jak kask — chroni Pana zdrowie w trakcie jazdy związanej z
    wykonywaniem działalności gospodarczej. na Pan stanowiska organów podatkowych i
    sądów administracyjnych, które dopuszczają możliwość ujęcia wydatków na odzież
    ochronną w kosztach, jeśli spełnia ona warunki specjalistyczności — np. interpretacja
    indywidualna 0115-KDIT3.4011.250.2017.1.WM z 24.11.2017 r. oraz wyrok NSA z 4 marca
    2021 r., sygn. II FSK 2865/18.
    Uzupełnienie
    W uzupełnienia wniosku wskazał Pan, że:
        posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, o którym mowa w art. 3
        ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia 17 kwietnia 2025 r.,
        zarejestrowaną pod nazwą „X i”. Zakres działalności obejmuje m.in. organizację
        targów, wystaw, doradztwo w zakresie zarządzania, reklamę oraz inne usługi
        wspomagające działalność biznesową, zgodnie z wpisem do CEIDG;
        działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych według skali
        podatkowej;
        kurtka motocyklowa jest oznaczona logo firmy „X” w sposób trwały i widoczny. Logo
        znajduje się na prawej piersi, prawym ramieniu oraz na plecach kurtki. Oznaczenie
        jest wykonane w formie haftu trwałego, czytelnego i jednoznacznie
        identyfikującego firmę;
        przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu poniesionego wydatku z
        prowadzoną działalnością gospodarczą: Zakup kurtki motocyklowej, oznaczonej
        logo firmy, jest związany bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą,
        ponieważ pełni ona funkcję zarówno oznaczenia firmowego, jak i środka ochrony

        osobistej. Kurtka model (...)spełnia normy bezpieczeństwa (m.in. protektory CE
        Level 2, certyfikat AA CE) i jest traktowana jako odzież ochronna - podobnie jak kask
        czy kamizelka odblaskowa. Użytkowana jest w czasie dojazdów do klientów,
        wizytacji oraz spotkań branżowych, w ramach działalności obejmującej m.in.
        doradztwo hotelarskie, organizację eventów i promocję marki. Odzież ta nie jest
        wykorzystywana w celach prywatnych. Jest elementem służbowym, oznakowanym
        jednoznacznie nazwą i logo firmy. Spełnia tym samym kryteria kosztu uzyskania
        przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych - jako wydatek poniesiony w celu zabezpieczenia i osiągnięcia
        przychodów.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu
    wydatek poniesiony na zakup kurtki motocyklowej (...) (odzieży ochronnej z
    certyfikowanymi ochraniaczami), wykorzystywanej wyłącznie podczas jazdy skuterem (...)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że w opisanym stanie faktycznym ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodu wydatek poniesiony na zakup kurtki motocyklowej (...) - w proporcji 50%,
    odpowiadającej wykorzystaniu skutera (...) w działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami
    uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, jego zachowania
    lub zabezpieczenia, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23.
    Zakup kurtki spełnia ten warunek - jest to środek ochronny, mający na celu
    zabezpieczenie zdrowia i życia podczas wykonywania działalności gospodarczej, tak samo
    jak kask, który jest powszechnie uznawany za koszt podatkowy w takich sytuacjach. Kurtka
    motocyklowa, której dotyczy wniosek, nie jest wykorzystywana w sposób osobisty ani do
    celów prywatnych. Jest odzieżą typowo techniczną i ochronną, niepraktyczną do noszenia
    poza jazdą motocyklem. Posiada certyfikowane ochraniacze i spełnia funkcję ochronną w
    ramach wykonywania działalności. Nie korzysta z niej Pan towarzysko ani rekreacyjnie.
    Chociaż skuter, którym się Pan porusza, wykorzystywany jest w części również prywatnie
    (ok. 20%), to uznaje Pan, że zasadne jest rozliczenie 50% wartości kurtki jako kosztu
    uzyskania przychodu.
    Stanowisko Pana znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej 0115-KDIT3.
    4011.250.2017.1.WM z 24.11.2017 r., w której organ uznał, że specjalistyczna odzież
    motocyklowa może być kosztem. Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku
    z dnia 4 marca 2021 r., sygn. akt II FSK 2865/18, wskazując, że odzież motocyklowa może
    być uznana za koszt podatkowy, jeżeli służy działalności gospodarczej i nie ma charakteru
    konsumpcyjnego. W związku z powyższym, uważa Pan, że w Pana sytuacji wydatek ten
    można uznać za koszt 50% podatkowy w wysokości odpowiadającej rzeczywistemu
    wykorzystaniu w działalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika
        przez osoby inne niż Podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej
    działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na
    podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z
    prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość
    osiągniętych przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu,
    bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w
    stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony
    wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia
    danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z
    wykonywaną działalnością gospodarczą.

    Ustawodawca nie definiuje terminów: „w celu” osiągnięcia przychodu, „zachowanie” czy
    „zabezpieczenie” źródła przychodów, co determinuje konieczność odwołania się do ich
    znaczenia słownikowego. Zgodnie z nim, „celowość” oznacza działanie w określonym celu,
    zaś „zabezpieczenie” ma zapobiegać pogorszeniu się określonego stanu rzeczy, podobnie
    jak jego „zachowanie”. Na tej podstawie należy przyjąć, że koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów to realne wydatki, obiektywnie nakierowane na uzyskanie
    (zwiększenie) przychodów. Ich wpływ na zachowanie źródła przychodów zakłada co
    najmniej przyczynienie się do nienaruszalności tego źródła, a w konsekwencji
    zabezpieczenie jego istnienia. Z tego punktu widzenia, nie każdy wydatek, nawet związany
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym. Jest nim bowiem
    tylko ten wydatek, który realizuje określony cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty
    winny go realizować bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.
    W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie
    wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z
    przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu.
    Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać
    zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące
    odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika
    powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.
    W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być
    interpretowany zbyt szeroko. Możność uzyskania przychodu przez dokonanie danego
    wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i
    praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek
    teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest
    on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w
    których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które
    przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do
    powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
    Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z dnia 16.10.2012 r., sygn. akt II FSK
    430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony
    przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
    opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo -
    skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
    działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
    prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
    przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
    uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku”.
    Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki,
    które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są.
    Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń,
    które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich
    osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo - przyczynowy.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością,

    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie
    są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika
    należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
    W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie
    wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z
    przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu.
    Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać
    zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące
    odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika
    powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
    Katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 23
    ww. ustawy nie przewiduje wykluczenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków
    ponoszonych na zakup kurtki motocyklowej. Nie stanowi to jednak wystarczającej
    przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Możliwość taka wystąpi
    wyłącznie wówczas, gdy spełnione zostaną wymogi określone w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W
    ramach działalności zajmuje się Pan m.in. organizacją wydarzeń, logistyką, kontaktami z
    klientami i dojazdami do miejsc realizacji usług. Do tego celu wykorzystuje Pan m.in.:
    skuter (...), który posiada Pan w leasingu na firmę. Skuter wykorzystuje Pan głównie do
    działalności gospodarczej - dojazdów do biura, poruszania się po (...) w celach
    zawodowych oraz transportu drobnych materiałów. Ze względów bezpieczeństwa zakupił
    Pan kurtkę motocyklową R(...). Jest to odzież specjalistyczna, przeznaczona wyłącznie do
    jazdy jednośladem, wyposażona w certyfikowane ochraniacze na plecy, barki i łokcie,
    zaprojektowana z myślą o ochronie ciała w razie wypadku. Używa jej Pan wyłącznie
    podczas jazdy skuterem i nie wykorzystuje jej w innych celach. Kurtka motocyklowa jest
    oznaczona logo firmy „X” w sposób trwały i widoczny. Logo znajduje się na prawej piersi,
    prawym ramieniu oraz na plecach kurtki. Oznaczenie jest wykonane w formie haftu
    trwałego, czytelnego i jednoznacznie identyfikującego firmę;.
    Wątpliwość Pana sprowadzają się do ustalenia, czy wydatek na zakup kurtki motocyklowej
    (...) może stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż kwestią oczywistą jest, że korzystanie z
    motoru pozwala na sprawne i szybkie poruszanie się po mieście. Nie ulega również
    wątpliwości, iż zakup ubioru niezbędnego do poruszania się na motorze związany jest z
    bezpieczną jazdą na motorze. Fakt ten nie może jednak przesądzać o tym, że wydatek na
    zakup takiego ubioru jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby wydatek
    poniesiony na zakup kurtki motocyklowej można było uznać za koszty uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, ubiór motocyklisty musi spełniać
    określone wymogi.
    Elementy wyposażenia motocyklisty muszą być zakupione wyłącznie na potrzeby
    wykonywanej działalności gospodarczej. Podkreślić bowiem należy, iż wydatki te będą
    mogły stanowić koszty uzyskania przychodów tylko i wyłącznie w sytuacji, jeśli nie mają
    one charakteru osobistego. Wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z
    działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu.
    W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić
    kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

    Aby poniesiony wydatek na zakup kurtki motocyklowej mógł być zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, nie może być ona
    wykorzystywana w celach prywatnych, co oznacza, iż musi utracić charakter odzieży
    osobistej.
    Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę
    do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich
    od innych. Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę
    konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych
    okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i
    oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz
    pośrednio zachęcając do ich nabycia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zakupiona kurtka została oznaczona logo
    firmy w sposób trwały i widoczny. Logo znajduje się na prawej piersi, prawym ramieniu
    oraz na plecach kurtki. Oznaczenie jest wykonane w formie haftu trwałego, czytelnego i
    jednoznacznie identyfikującego firmę.
    Powyższe oznacza, że kurtka jako element ubioru motocyklisty została w sposób trwały
    oznaczona w widocznym miejscu logo firmy, co oznacza, iż kurtka ta utraciła charakter
    osobisty.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że zakup kurtki
    motocyklowej (...), opatrzonej w sposób trwały i widoczny cechami charakterystycznymi
    dla firmy (nazwa firmy), może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym Pan stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że dokonując weryfikacji prawidłowości zajętego przez Pana stanowiska tut.
    organ odniósł się tylko do zadanego pytania. Natomiast Organ nie odniósł się do innych
    kwestii poruszonych we własnym stanowisku.
    W odniesieniu do wskazanego przez Pana procentowego wykorzystywania do celów
    działalności gospodarczej zakupionej kurki motocyklowej wyjaśniam, że nie dokonuję
    weryfikacji i oceny prawidłowości tego wyliczenia, ponieważ interpretacji indywidualnej, w
    myśl art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, podlegają wyłącznie przepisy prawa
    podatkowego.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji jak i orzeczenia sądowego
    stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu
    wydającego tę interpretację.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ
    uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.