Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-250/08-2/ER
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-05
Teza: Opłacane za członka zarządu (będącego jedynym udziałowcem) składki na ubezpieczenie społeczne, stanowią jednostronne świadczenie na rzecz udziałowca. Do finansowania tych składek Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik, na podstawie ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). W związku z powyższym stanowisko Spółki w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe, gdyż narusza normę art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; koszt-koszty uzyskania przychodów; składki; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; spółki-spółka jednoosobowa; ubezpieczenia-ubezpieczenia społeczne; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2007r. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia (brak daty) (data wpływu 04.02.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia ustalonego przez radę nadzorczą dla członka zarządu jednoosobowej spółki – jest prawidłowe, natomiast w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.02.2008r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia ustalonego przez radę nadzorczą oraz składek na ubezpieczenie społeczne dla członka zarządu jednoosobowej spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jedyny wspólnik spółki z o.o. jest jednocześnie jedynym członkiem zarządu. Ponieważ nie ma możliwości zawarcia umowy o pracę ze wspólnikiem, dlatego rada nadzorcza ustaliła dla niego wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki. Ponadto rada nadzorcza spółki zdecydowała, iż będzie opłacać za wspólnika składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości odpowiadającej składkom odprowadzanym za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wynagrodzenie ustalone przez radę nadzorczą można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy składki na ubezpieczenie społeczne opłacane za wspólnika w wysokości odpowiadającej wysokości składki za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą zaliczyć można do kosztów uzyskania przychodów na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem wnioskodawcy.

Wynagrodzenie członka zarządu, przyznane za wykonywane na rzecz spółki świadczenia, jak również opłacana za niego składka na ubezpieczenie społeczne, stanowi dla spółki koszt uzyskania przychodu, gdyż świadczenia te mają na celu osiągnięcie przychodu, a jednocześnie stanowią ekwiwalent za pracę wykonywaną faktycznie na rzecz spółki. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o zaliczeniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów winno decydować kryterium celowości. Istotne jest aby ponoszone wydatki miały charakter racjonalny, to jest aby istniała zależność pomiędzy poniesionym kosztem, a jego oczekiwanym następstwem, które ma stanowić przychód. Biorąc pod uwagę, iż prowadzenie spraw spółki przez członka zarządu, jego kompetencje i profesjonalizm w działaniu, ma decydujące znaczenie dla pomyślnego rozwoju i progresji ekonomicznej spółki, należy wskazać, iż taki związek, w postaci spodziewanego osiągnięcia przychodu, istnieje. Jednocześnie wkład pracy, poświęcenie czasu i sił dla prawidłowego wykonywania funkcji członka zarządu, naszym zdaniem, winno być odpowiednio wynagradzane. Dlatego też jedyną właściwą formą przy braku możliwości powstania relacji podporządkowania i zawarcia stosunku pracy, jest zapewnienie świadczenia ekwiwalentnego za wykonane prace i usługi, w postaci wynagrodzenia, jak również opłacania składek ubezpieczenia społecznego, które stanowią niezbędną część takiego trwałego stosunku. Poniesione z tego tytułu koszty, z pewnością nie mają charakteru zbędnego wydatku, nie podporządkowanego osiągnięciu przychodu. Nie są to zatem świadczenia jednostronne na rzecz udziałowca, które w związku z brzmieniem przepisu art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, byłyby wyłączone z pojęcia kosztów. Dlatego podobnie jak wszystkie wydatki ponoszone na rzecz pracowników, również wydatki poniesione na wynagrodzenie oraz na świadczenie pochodne, jakim jest składka na ubezpieczenie społeczne, przekazywane w związku z pełnieniem funkcji w zarządzie spółki, na rzecz osoby będącej jednocześnie jej wspólnikiem, z racji świadczonej przez niego pracy, winny zostać uznane za koszt uzyskania przychodów zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 15 ustawy.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje.

Ustawa z dnia 15 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie zawiera przepisów regulujących w sposób szczególny zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu wynagrodzenia należnego prezesowi jego zarządu. Jak wynika z wniosku, Spółka zamierza wypłacać wynagrodzenie dla prezesa zarządu, a więc będzie ponosiła wydatki, które należy rozpatrywać na tle przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, definiującego koszty uzyskania przychodów.

Konstrukcja kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oparta jest na klauzuli generalnej: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością oraz udowodni, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Warunkiem koniecznym jest także to, aby dany wydatek, nawet ten pozostający w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również odpowiednie udokumentowanie wydatku. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem firmy. Wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża podatnika jako odnoszącego korzyść z faktu zaliczenia wydatku w poczet kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę.

Członków zarządu powołuje i odwołuje rada nadzorcza, chyba że statut spółki stanowi inaczej. Powołaniu na członka może towarzyszyć nawiązanie zobowiązaniowego stosunku prawnego (np. stosunku pracy, umowy o zarządzanie czy umowy o świadczenie usług). Nie jest to jednak konieczne. Pełnienie funkcji członka zarządu na podstawie powołania odbywa się bez wynagrodzenia albo za wynagrodzeniem, jeśli rada nadzorcza przyjmie odpłatność.

Jak wynika z powyższego, kwestie ponoszenia przez Spółkę kosztów wynagrodzenia, w tym dla członka zarządu nie będącego jej pracownikiem w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, muszą mieć podstawę w postanowieniach statutu, uchwał i regulaminów Spółki, określających prawa członków jego władz statutowych. Jeżeli postanowienia tych aktów przewidują ponoszenie przez Spółkę kosztów wynagrodzenia, w tym nie będącego jej pracownikiem w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, koszty takie stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako związane z uzyskiwanym przez Spółkę przychodem. Wydatki związane z funkcjonowaniem organów statutowych spółki, w tym zarządu i jego prezesa, z pewnością niezbędne są dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania podmiotu gospodarczego i co do zasady mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem wyjątków wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. W tym zakresie stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Należy jednak pamiętać, że postanowienia statutu, uchwał i regulaminów muszą zostać podjęte w zgodzie z bezwzględnie obowiązującymi przepisami innych ustaw, m.in. z kodeksem spółek handlowych i ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że rada nadzorcza ustaliła dla członka zarządu wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki. Tutejszy organ nie ocenia, czy tak ustalone wynagrodzenie jest czynnością prawnie skuteczną w rozumieniu art. 58 K.c., gdyż zgodnie z tym artykułem, jedynie ważna czynność prawna może stanowić podstawę prawą uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu.

Nie można jednak zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że składki na ubezpieczenie społeczne opłacane za wspólnika w wysokości odpowiadającej składkom odprowadzanym za osobę prowadzącą działalność gospodarczą, stanowią koszt uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Art. 16 ust. 1 pkt 57 lit. a) ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek; a contrario należy przyjąć, że kosztem uzyskania przychodów będą opłacone do ZUS składki, w części finansowanej przez płatnika.

Na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa należy uznać, iż opłacane za członka zarządu (będącego jedynym udziałowcem) składki na ubezpieczenie społeczne, stanowią jednostronne świadczenie na rzecz udziałowca. Do finansowania tych składek Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik, na podstawie ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.).

W związku z powyższym stanowisko Spółki w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe, gdyż narusza normę art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.