Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.857.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego; cele
mieszkaniowe, zakup działki przylegającej.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-spłata kredytu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełniła go Pani pismem z 18

    listopada 2025 r. (data wpływu 19 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Ojciec Wnioskodawczyni (spadkodawca) zmarł 13 marca 2007 r. W dniu 28 stycznia 2008 r.
    Wnioskodawczyni nabyła 1/3 udziału spadku po ojcu (lokal mieszkalny usytuowany w ...
    przy ul. ...). Postanowieniem Sądu w ..., na podstawie ustawy spadek nabyli również w 1/3
    żona spadkodawcy (mama Wnioskodawczyni), oraz zstępni córki spadkodawcy
    (siostrzeńcy Wnioskodawczyni), po 1/6 części spadku.
    Od 9 kwietnia 2001 r. kiedy rodzice Wnioskodawczyni wykupili ww. lokal, do 28 listopada
    2019 r., kiedy cały lokal stał się własnością Wnioskodawczyni, w dziale II księgi wieczystej
    własność lokalu mieszkalnego wpisana jest na rzecz moich rodziców.
    Uwzględniając powyższe dziedziczenie, współwłaścicielami ww. lokalu zostali mama
    Wnioskodawczyni w 4/6 części, dwaj siostrzeńcy Wnioskodawczyni po 1/12 i
    Wnioskodawczyni w 1/6 części.
    W dniu 28 listopada 2019 r. aktem notarialnym Wnioskodawczyni nabyła w drodze
    darowizny 4/6 części (udział mamy) i w drodze kupna 1/6 (udział siostrzeńców), w wyniku
    czego cały lokal na podstawie aktu notarialnego stał się Jej własnością.
    Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński 19 sierpnia 1981 r., nie ma zawartej żadnej
    umowy majątkowej, małżonkowie pozostają jedynie w ustawowej wspólności majątkowej.
    W dniu 22 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni sprzedała na podstawie aktu notarialnego
    ww. lokal usytuowany w ... przy ul. ..., nabyty przez Nią w drodze spadku, darowizny i
    sprzedaży. Sprzedaż ww. lokalu nastąpiła przed upływem 5 lat od chwili nabycia. W
    momencie sprzedaży przedmiotowego lokalu Wnioskodawczyni pozostawała w ustawowej
    wspólności majątkowej małżeńskiej, jednak udział w nieruchomości jako nabyty w drodze
    spadku i darowizny stanowił Jej majątek odrębny.
    Przychodem ze sprzedaży, Wnioskodawczyni spłaciła 2 kredyty hipoteczne, zaciągnięte
    wspólnie z mężem w ... z siedzibą w ..., jako dłużnicy solidarni.
    Dnia 3 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni zaciągnęła wspólnie z mężem kredyt hipoteczny w
    ... na zakup zabudowanej nieruchomości budynkiem mieszkalnym, kredyt został udzielony
    w walucie polski złoty, na okres 339 miesięcy. Z umowy kredytowej wynika, że wszyscy
    kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające zadłużenie. Zgodnie z umową
    kredytową, kredyt został zaciągnięty na sfinansowanie nabycia prawa własności
    nieruchomości mieszkalnej. Zaciągając wspólnie z mężem kredyt hipoteczny
    Wnioskodawczyni realizowała własne cele mieszkaniowe. W dniu 10 lutego 2014 r.
    Wnioskodawczyni nabyła z mężem działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym, która
    stała się ich majątkiem wspólnym, w którym wspólnie mieszkają.
    W dniu 12 maja 2017 r. Wnioskodawczyni zaciągnęła wspólnie z mężem drugi kredyt
    hipoteczny, także w ... na 180 miesięcy, udzielony w polskim złotym, na sfinansowanie
    nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej, przeznaczoną pod
    zabudowę mieszkaniową lub siedliskową. Jest to działka przylegająca, kupiona od tej
    samej sprzedającej, od której kupili działkę zabudowaną. Z umowy kredytu wynika, że
    wszyscy kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za spłatę kredytu.
    Obydwie działki położone są pod adresem ..., ul. ..., numery działek to ... ... . Działkę
    przylegającą kupioną 30 maja 2017 r. Wnioskodawczyni zabudowała domową instalacją
    fotowoltaiczną, poza tym pełni funkcję otoczenia, m.in. sadu.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nigdy nie prowadziła. Nigdy nie
    dokonywała sprzedaży innych nieruchomości niż objęta zakresem wniosku. Nie posiada
    innych nieruchomości.

    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że niezabudowaną działkę zakupiła
    wraz z mężem w 2017 r., ponieważ jest działką przylegającą, zadrzewioną drzewami
    owocowymi, stanowi funkcję ogrodu, poza tym na jej gruncie postawiona została
    instalacja fotowoltaiczna, która dostarcza prąd dla gospodarstwa domowego.
    Wnioskodawczyni nie planowała rozbudowy istniejącego już na sąsiedniej działce nr ...
    budynku, działka nr ... miała mieć jedynie funkcję ogrodu.
    Powierzchnia ww. działki nr ... wynosi ... ha, w ewidencji gruntów jest oznaczona
    symbolem ... . Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego
    Gminy ..., działka nr ... zlokalizowana jest w terenie zabudowy mieszkaniowej, nie jest
    zlokalizowana w terenie ujętym jako wyznaczony obszar rewitalizacji w Gminie ... .
    Wnioskodawczyni nie występowała o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego i nie składała wniosku o wydanie decyzji względem zabudowy.
    Kredyt, który Wnioskodawczyni zaciągnęła w 2017 r. wraz z mężem, na zakup ww. działki,
    według umowy był przeznaczony na sfinansowanie nabycia własności nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej, przeznaczoną pod zabudowę mieszkaniową lub siedliskową.
    Ww. kredyt był w przeznaczony w całości na zakup działki, wszystkie środki z kredytu były
    przeznaczone tylko i wyłącznie na nabycie ww. działki.
    Inspektor Urzędu Skarbowego w ..., podczas czynności sprawdzających, jako wydatki
    mieszkaniowe nie kwestionował spłaty ww. kredytu w ramach podatku zwolnionego z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustalił natomiast, że
    ponieważ Wnioskodawczyni nie ma z mężem zawartej umowy rozszerzającej, zgodnie z
    art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, jako wydatki mieszkaniowe może zaliczyć
    tylko 1/2 wydatków poniesionych wspólnie z mężem. Do wydatków tych zaliczył spłatę
    kredytów zaciągniętych na zakup działek nr ... i nr ....

## Pytanie

Czy chcąc skorzystać ze zwolnienia z podatku od dochodu ze zbycia nieruchomości
    (majątek odrębny) Wnioskodawczyni jest uprawniona do uwzględnienia w całości
    wydatków poniesionych na spłatę kredytów hipotecznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy jest konieczne posiadanie umowy
    rozszerzającej wspólność majątkową? Czy jeśli Wnioskodawczyni nie ma zawartej z mężem
    umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ma prawo tylko do spłaty 1/2 wydatków (kredytów
    hipotecznych) poniesionych wspólnie z mężem?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, miała prawo spłacić całe kredyty hipoteczne, zaciągnięte na
    cele mieszkaniowe. Kredyty były zaciągnięte wspólnie z mężem, ale dla banku była
    dłużnikiem solidarnym i jako taki, była odpowiedzialna za spłatę kredytu w całości. Nie
    należy w tej sytuacji przyjmować, że miała prawo spłacić tylko 1/2 udziału. Wspólność
    majątkowa małżonków jest łączna i bezudziałowa, i w trakcie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, a w związku z tym, także w zaciągniętym
    wspólnie kredycie hipotecznym. W tej sytuacji nie ma znaczenia, że kredyty hipoteczne
    zostały spłacone w całości z majątku osobistego, ponieważ Wnioskodawczyni realizowała
    własne cele mieszkaniowe. Rozszerzona wspólność majątkowa nie jest konieczna, aby
    spłacać wspólne z mężem kredyty hipoteczne z majątku osobistego.
    Jeśli kredyt został zaciągnięty wspólnie przez małżonków, to oboje są solidarnie
    odpowiedzialni za jego spłatę, niezależnie z którego majątku (osobistego czy wspólnego)
    pochodzą środki. Współwłasność małżeńska (łączna) oznacza, że każdy ze
    współmałżonków posiada nieruchomość w całości, nie zaś w części stanowiącej 1/2
    udziału.

    W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie z podatku z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz bezzasadne jest powoływanie się na art.
    47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, i uznanie, że jako wydatki mieszkaniowe,
    Wnioskodawczyni może zaliczyć tylko 1/2 wydatków poniesionych wspólnie z mężem.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, miała prawo skorzystać z powołanego zwolnienia
    uwzględniając poniesione wydatki na spłatę kredytów hipotecznych w pełnej wysokości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ww. Kodeksu:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zatem zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Mając powyższe na uwadze, przedmiotowy lokal mieszkalny nabyła Pani w różny sposób i
    w różnych datach, tj.:
    - 9 kwietnia 2001 r. – w udziale 1/6 części nabytej w spadku po ojcu, stosownie do art. 10
      ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - 28 listopada 2019 r. – w udziale 4/6 części nabytych w drodze darowizny od matki,
    - 28 listopada 2019 r. – w udziale 1/6 części w drodze zakupu od siostrzeńców.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią 22 kwietnia 2021 r.
    udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w drodze spadku po ojcu w 2001 r. nie stanowi
    źródła przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane po upływie pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

    Natomiast sprzedaż przez Panią 22 kwietnia 2021 r. udziałów w lokalu mieszkalnym
    nabytych w drodze darowizny i zakupu w 2019 r., stanowi źródło przychodu w myśl art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. odpłatne
    zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło ich nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw

      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,

      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości, jaka
    proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele
    mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód
    z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
          gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
          prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz
          nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego
          gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt
          131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku
          mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a),
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się
    wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje, jaki grunt jest gruntem
    pod budowę budynku mieszkalnego, ani co oznacza zmiana przeznaczenia gruntu na
    grunt pod budowę budynku mieszkalnego, uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia.
    W celu doprecyzowania tych pojęć uprawnione jest zatem odwołanie się do odpowiednich
    przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.).
    Gruntami pod budowę budynków mieszkalnych są przede wszystkim działki budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Przez pojęcie działki budowlanej należy rozumieć nieruchomość gruntową lub
      działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz
      wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji
      obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa
      miejscowego.
    W myśl art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów
      zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:
      Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z
      innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
      Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:
      1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami
      ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego
      prawem interesu publicznego oraz osób trzecich;
      2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących
      do innych osób lub jednostek organizacyjnych.
    Jak wynika z opisu sprawy, w dniu 3 lutego 2014 r. zaciągnęła Pani wspólnie z mężem
    kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, kredyt
    został udzielony w walucie polski złoty. Z umowy kredytowej wynikało, że wszyscy
    kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające zadłużenie. Zgodnie z umową
    kredytową, kredyt został zaciągnięty na sfinansowanie nabycia prawa własności
    nieruchomości mieszkalnej. Zaciągając wspólnie z mężem kredyt hipoteczny realizowała
    Pani własne cele mieszkaniowe.
    W dniu 10 lutego 2014 r. nabyła Pani z mężem działkę zabudowaną budynkiem
    mieszkalnym, która stała się ich majątkiem wspólnym, w którym wspólnie mieszkają. W
    dniu 12 maja 2017 r. Wnioskodawczyni zaciągnęła wspólnie z mężem, drugi kredyt
    hipoteczny, udzielony w polskim złotym, na sfinansowanie nabycia prawa własności
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej, przeznaczoną pod zabudowę mieszkaniową
    lub siedliskową. Działka nr ... jest to działka przylegająca, kupiona od tej samej
    sprzedającej, od której kupili działkę zabudowaną. Z umowy kredytu wynika, że wszyscy
    kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za spłatę kredytu. Powierzchnia działki nr ... wynosi
    ... ha, w ewidencji gruntów jest oznaczona symbolem ... . Zgodnie z obowiązującym
    planem zagospodarowania przestrzennego Gminy ..., zakupiona działka nr ...
    zlokalizowana jest na terenie zabudowy mieszkaniowej.

    W tym miejscu należy także wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Stosownie do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W myśl przywołanego we wniosku art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Przeszkodą nie jest fakt, że wydatki zostaną zrealizowane na cele mieszkaniowe Pani oraz
    Pani męża, bowiem małżeńska wspólność majątkowa charakteryzuje się tym, że w czasie
    jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Nie sposób więc
    wydzielić lub ograniczyć kwotę wydatków poniesionych przez Panią na cele mieszkaniowe
    zrealizowane w ramach małżeństwa, w którym istnieje wspólność majątkowa małżeńska.
    Dla skorzystania przez Panią z tego zwolnienia nie ma znaczenia, że wraz mężem są
    Państwo współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w
    którym wspólnie Państwo mieszkają.
    Jednocześnie wskazać należy, że z art. 366 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:

      § 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może
      żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich
      lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z
      dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
      § 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają
      zobowiązani.
    Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia
    wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników
    solidarnych odpowiada więc za całość długu, do pełnej wysokości zobowiązania a nie tylko
    za część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy
    zobowiązanych.
    Tym samym, jeżeli Pani ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z
    zawartych umów kredytowych, to nie ma przeszkód, aby całość wydatków poniesionych
    przez Panią tytułem spłaty kredytów zaliczyć na poczet wydatków poniesionych na własne
    cele mieszkaniowe, celem zastosowania przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z
    art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i lit. c) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wystarczające jest samo nabycie nieruchomości lub
    prawa określonych typów. Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest
    np. spłata kredytu na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie związanych z tym budynkiem
    oraz spłata kredytu na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego (lub udziału w
    takim gruncie).
    Wydatkowanie przez Panią przychodu ze sprzedaży w 2021 r. udziału 5/6 w lokalu
    mieszkalnym (który to udział podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym),
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, na spłatę
    kredytów zaciągniętych w 2014 r. i w 2017 r. na nabycie nieruchomości (nieruchomości
    zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz nieruchomości gruntowej niezabudowanej
    przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową lub siedliskową), stanowi wydatek na własne
    cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniający Panią do zwolnienia
    od podatku dochodu z odpłatnego zbycia ww. nieruchomości/udziału na warunkach
    określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.
    Należy bowiem zaznaczyć, że przedmiotowe zwolnienie ma zastosowanie do części
    przychodu podlegającego opodatkowaniu, osiągniętego z tytułu sprzedaży udziałów w
    lokalu mieszkalnym (łącznie 5/6), nabytych przez Panią w 2019 r. na podstawie umowy
    darowizny i umowy sprzedaży. Nie dotyczy natomiast przychodu z tytułu sprzedaży 1/6
    udziału w lokalu mieszkalnym, który otrzymała Pani w spadku po ojcu, i który w ogóle nie
    stanowi podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym źródła przychodu w myśl
    art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi

    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.