Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.748.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży kursu
matematyki online.
Słowa kluczowe: kształcenie
nauczyciel
nauka
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek wydanie interpretacji indywidualnej
    przekazanego zgodnie z właściwością miejscową przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w

    (...) pismem z 30 września 2025 r., znak: (...), który dotyczy zwolnienia od podatku VAT
    sprzedaży kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały
    edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 października 2025 r. (data
    wpływu 29 października 2025 r.) oraz pismem z 30 października 2025 r. (data wpływu 30
    października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pani nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce.
    Jest Pani nauczycielem z ukończonymi w (...) roku studiami magisterskimi z uprawnieniami
    pedagogicznymi. W (...) r. ukończyła Pani studia podyplomowe kierunkowe z matematyki,
    a w latach (...) była Pani zatrudniona w szkole jako nauczyciel.
    Od (...) roku prowadzi Panią jednoosobową działalność gospodarczą pod przeważającym
    nr PKD 85.59.B, opodatkowaną w formie ryczałtu w wysokości 8,5% od przychodu, której
    nadrzędnym celem jest udzielanie korepetycji z matematyki dla uczniów szkół
    podstawowych i ponadpodstawowych oraz uczniów przygotowujących się do egzaminu
    ósmoklasisty.
    Od (...) roku nie była Pani zobowiązana do rejestrowania się jako podatnik VAT, korzystając
    ze zwolnienia podmiotowego VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    W (...) r. chciałaby Pani rozszerzyć swoją działalność o sprzedaż kursu online z matematyki
    w formie wideobooka, który zawiera:
    - nagrania wideo, w formie 15-20 min lekcji, stworzone w całości przez Panią,
    - gry edukacyjne (np. (...)),
    - zadania do samodzielnego rozwiązania, plus odpowiedzi do zadań
    - pliki PDF do pobrania,
    - arkusze testowe w formularzach (...)
    - dostęp do grupy wsparcia na (...)
    - cykliczne spotkania online (live) prowadzone przez Panią co dwa tygodnie.
    Dostęp do kursu udzielany będzie po jednorazowej płatności, na okres do (...) miesięcy.
    Sprzedaż odbywać się będzie przez Pani stronę internetową, z wykorzystaniem np.
    systemu (...) oraz automatycznych płatności (...). Sprzedaż będzie odbywała się na rzecz
    osób fizycznych, a płatność będzie wyłącznie online na Pani rachunek bankowy. Kurs
    online z matematyki w formie wideobooka będzie skierowany na podstawowy poziom
    nauczania. Na życzenie klienta będzie wystawiana faktura sprzedaży.
    Zakres oferowanego kursu online z matematyki w formie wideobooka będzie obejmował
    zagadnienia z podstawy programowej obowiązującej w klasie 8 szkoły podstawowej,
    wymagane na egzaminie ósmoklasisty z matematyki, tj.: liczby i działania, potęgi i
    pierwiastki, droga-prędkość-czas, procenty, wyrażenia algebraiczne i równania, geometria
    płaska i przestrzenna.
    Uczniowie szkoły podstawowej, do których będzie skierowany ten kurs będą pobierać
    naukę.
    Głównym/zasadniczym celem oferowanego przez Panią kursu online z matematyki w
    formie wideobooka, będzie wsparcie w przygotowaniu uczniów do egzaminów
    ósmoklasisty z matematyki.
    Stworzone przez Panią nagrania wideo, będą zawierały krótkie lekcje, z wytłumaczeniem
    zagadnień podstawy programowej z poziomu szkoły podstawowej, klas 4-8.

    Natomiast pliki pdf do pobrania, będą zawierały zadania do samodzielnych ćwiczeń,
    ułożone pod konkretne zagadnienia z danych lekcji z odpowiedziami. Będą to Pani
    zadania autorskie oraz z egzaminów CKE.
    Cykliczne spotkania online (live), będą polegały na utrwalaniu wiadomości z matematyki
    uzyskanych z wideobooka przez uczniów.
    Wsparcie na (...) będzie polegało na stworzeniu grupy zamkniętej na komunikatorze (...), w
    celu informowania o terminach i godzinach spotkań na żywo. W komunikatorze uczniowie
    będą mogli zadawać pytania i dzielić się opiniami na temat zagadnień matematycznych
    zawartych w wideobooku.
    Nie wyklucza Pani sprzedaży kursów na rzecz firm, bo rodzic będzie mógł kupić go dla
    swojego dziecka na fakturę, na swoją firmę.
    Jednak nie planuje Pani sprzedaży swojego wideobooka szkołom z racji nie udzielania
    licencji i praw autorskich. Poza tym kurs jest dedykowany dla jednej osoby i szkoła
    musiałaby kupić każdy kurs odrębnie dla każdego ucznia. Nie wyraża Pani zgody na
    rozpowszechnianie Pani wideobooka przez szkołę. Głównie będzie Pani docierać do
    odbiorców indywidualnych, czyli osób fizycznych, uczniów.
    Oprócz wskazanej działalności gospodarczej, której dotyczy zadane we wniosku pytanie,
    nie uzyskuje Pani innych dochodów podlegających opodatkowaniu.
    Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza jest działalnością usługową w myśl art. 4
    ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Pod kodem 85.59.13.2 PKWiU – według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług,
    wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, ze zm.) –
    sklasyfikowane będą usługi, które zamierza Pani świadczyć od września 2025 r. w ramach
    działalności.
    Nie uzyskuje Pani przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i) ustawy o
    zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj.:
    przychody ze świadczenia usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania
    strumieni wideo przez Internet (PKWiU 59.11.25.0), przesyłania strumieni audio przez
    Internet (PKWiU 59.20.36.0), agencji informacyjnych (PKWiU 63.91.1) oraz pozostałych w
    zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 63.99).
    Obecnie swoją księgowość prowadzi Pani w programie księgowym (...). W przypadku
    osiągania przychodów opodatkowanych różnymi stawkami będzie Pani prowadziła
    ewidencję w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności,
    zgodnie z art. 12 ust. 3 ww. ustawy.
    W roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym korzysta Pani z opodatkowania w
    formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosownie art. 6 ust. 4 pkt 1 lit. a)
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne:
        nie uzyskała Pani przychodów z tej działalności, prowadzonej wyłącznie
        samodzielnie, w wysokości przekraczającej 2 000 000 euro,
        nie uzyskała Pani przychodów wyłącznie z działalności prowadzonej w formie
        spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności przekroczyła kwotę
        2 000 000 euro.

    Do wykonywanej przez Panią działalności nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w
    art. 8 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 776).
    Pomiędzy Panią, a Pani klientami na rzecz, których będzie Pani świadczyła wskazane we
    wniosku usługi w ramach działalności gospodarczej nie istnieją żadne powiązania
    osobiste, czy gospodarcze.
    Nie będzie Pani przekazywała klientom praw autorskich do kursów, ani do materiałów.
    Sprzedaż będzie dotyczyła wyłącznie dostępu do treści w celach edukacyjnych, w ramach
    licencji niewyłącznej, bez prawa do dalszego rozpowszechniania lub komercyjnego
    wykorzystania.
    Nie będzie Pani też udzielała licencji na korzystanie z praw autorskich do stworzonych
    treści innym podmiotom.
    Nie posiada Pani statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.),
    zwanej dalej ustawą Prawo oświatowe, ale ma Pani w planach uzyskać takie zaświadczenie
    od Urzędu Miasta w przyszłości.
    Świadczone przez Panią usługi w postaci kursu online z matematyki w formie wideobooka
    stanowią usługi w zakresie kształcenia.
    Nie posiada Pani zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy
    Prawo oświatowe, ale jeśli niniejszy dokument będzie miał wpływ na obniżoną stawkę
    Pani podatku dochodowego, to uzyskam go przed rozpoczęciem sprzedaży wideobooka.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    We wniosku złożonym przez Panią odnośnie interpretacji podatkowej, wskazała Pani, że
    głównym kodem działalności będzie kod 85.59.13.2 PKWiU – według Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015
    r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, ze
    zm.). Jednak okazało się, że jest kodem błędnym, do Pani działalności.
    Głównym i przeważającym kodem Pani działalności będzie, wskazany również we wniosku
    kod PKWiU 85.59.19.0, czyli „usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej
    niesklasyfikowane”.
    Wnosi Pani o uwzględnienie niniejszej korekty.

## Pytanie

Czy sprzedaż kursu matematyki online w formie wideobooka zawierającego materiały
    edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia,
    kwalifikuje się jako usługa zwolniona z podatku VAT bez względu na wysokość
    osiągniętego przychodu (kwotę powyżej 200 0000PLN przychodu), zgodnie z PKWiU
    85.59.19.0 oraz obowiązującymi przepisami VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że prowadzony kurs jest usługą edukacyjną, która korzysta ze zwolnienia z
    VAT przewidzianego dla usług edukacyjnych w ustawie o VAT oraz rozporządzaniu w
    sprawie zwolnień przedmiotowych. Kurs spełnia wymogi usługi edukacyjnej, gdyż
    obejmuje dydaktykę, kontakt z nauczycielem oraz elementy interaktywne.
    Zgodnie z PKWiU 85.59.19.0, usługa ta powinna korzystać ze zwolnienia z VAT bez względu
    na wysokość osiągniętych przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone
    zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane

    zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do
    zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r.,
    str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
      do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter - jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:
      Ust. 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
      sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
      lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      ust. 1 nie ma zastosowania do:

      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
      którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
      kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
      udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
      edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
      lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych
    drogą elektroniczną:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez
      udziału człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą:

      2. Oprócz dwóch stawek obniżonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu,
      państwa członkowskie mogą stosować stawkę obniżoną niższą niż stawka minimalna
      5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie
      do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie siedmiu punktach
      w załączniku III.
      Stawka obniżona niższa niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do
      odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie mogą być stosowane wyłącznie w
      odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w następujących
      punktach w załączniku III:
      a) pkt 1–6 oraz pkt 10c;
      b) inne punkty załącznika III objęte możliwościami przewidzianymi w art. 105a ust. 1.
      Do celów akapitu drugiego lit. b) niniejszego ustępu transakcje dotyczące budynków
      mieszkalnych, o których mowa w art. 105a ust. 1 akapit drugi, uznaje się za objęte
      pkt 10 załącznika III.
      Państwa członkowskie stosujące w dniu 1 stycznia 2021 r. stawki obniżone niższe niż
      stawka minimalna 5 % lub przyznające zwolnienia z prawem do odliczenia VAT
      zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw towarów lub
      świadczenia usług ujętych w więcej niż siedmiu punktach w załączniku III ograniczą
      stosowanie tych stawek obniżonych lub przyznawanie tych zwolnień w celu
      zapewnienia zgodności z akapitem pierwszym niniejszego ustępu do dnia 1 stycznia
      2032 r. lub do dnia przyjęcia przepisów ostatecznych, o których mowa w art. 402, w
      zależności od tego, która z tych dat przypadnie wcześniej. Państwa członkowskie
      mogą swobodnie określać w odniesieniu do jakich dostaw towarów lub do jakiego
      świadczenia usług będą nadal stosować te stawki obniżone lub przyznawać te
      zwolnienia.
    Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną
    nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak
    expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług
    zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej
    czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej
    drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w
    art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
        - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze
    zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z
    niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem
    oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej, zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
      zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
      ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
      uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
    Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej
    między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie
    korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny
    uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele
    świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich
    bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C -
    73/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący
    usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za

    osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy
    (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:
      Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów (pkt 52).
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Pani wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez
    Panią usług związanych z nauczaniem poprzez sprzedaż kursu online z matematyki w
    formie wideobooka, zawierającego materiały edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz
    kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową,
    jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela
    należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym, nie
    musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada wykształcenie
    kierunkowe (np. ukończone studia wyższe matematyczne i udziela korepetycji z
    matematyki). „Nauczyciel” powinien zatem legitymować się wiedzą, kwalifikacjami
    zdobytymi w oficjalnym systemie nauczania (czy to publicznym, czy prywatnym) np.
    zgodnie z Prawem oświatowym, Prawem o szkolnictwie wyższym.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie np. wykształcenie podstawowe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do
    posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19
    Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie
    „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania
    przez szkołę pływania.

    Jak wskazał TSUE:
      (20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł
      rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie
      niektórych rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej
      jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie
      publicznym, a jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane
      (wyroki: z 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i
      przytoczone tam orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-
      Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).
      21 Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne
      pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu
      systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
      22 Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w
      art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią
      one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT
      pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej
      jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu
      opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób,
      który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r.,
      Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam
      orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17,
      EU:C:2019:202, pkt 19).
      23 Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera
      żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.
      24 Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i
      kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem
      działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05,
      EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-
      449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).
      25 Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w
      rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy
      się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
      określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także
      inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na
      uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
      pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie
      rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt
      29 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-
      Akademie, C - 449/17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).
      26 W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu
      art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które
      różnią się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są
      prowadzone (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434
      /05, EU:C:2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449
      /17, EU:C:2019:202, pkt 24).
      27 Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć
      określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw
      członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok
      z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).
      28 Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu
      systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy

      i kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak
      również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i
      studentów w miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni
      składających się na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-
      Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).
    W konsekwencji TSUE orzekł:
      31 Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania
      przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma
      pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono
      nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo
      w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących
      obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich
      rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego
      (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449
      /17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r.,
      Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840,
      pkt 33).
      32 O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach
      kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki
      żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w
      celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał
      orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie
      (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r.,
      Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:
      840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego
      lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
      33 Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie
      „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j)
      dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono
      udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.
    Na wstępie należy wskazać, że - jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pani jednostką objętą
    systemem oświaty, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy. Z okoliczności
    sprawy nie wynika także, że spełnia Pani warunek podmiotowy określony w art. 43 ust. 1
    pkt 26 lit. b). Zatem, usługi świadczone przez Panią związane z nauczaniem poprzez
    sprzedaż kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały
    edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia nie
    będą korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że jest nauczycielem z ukończonymi w (...) roku studiami
    magisterskimi z uprawnieniami pedagogicznymi. W (...) r. ukończyła Pani studia
    podyplomowe kierunkowe z matematyki, a w latach (...) była Pani zatrudniona w szkole
    jako nauczyciel.
    Jak wskazano wyżej, z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem
    zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze
    przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, ale także przesłanki
    podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Dla
    zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Tym samym, w analizowanym przypadku jest spełniona przesłanka podmiotowa
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Zatem dla realizowanych przez Panią usług związanych z nauczaniem poprzez sprzedaż
    kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały edukacyjne,
    cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia należy

    przeanalizować, czy stanowią one usługi prywatnego nauczania na odpowiednim
    poziomie edukacji.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Panią jednoosobową działalność gospodarczą, której
    nadrzędnym celem jest udzielanie korepetycji z matematyki dla uczniów szkół
    podstawowych i ponadpodstawowych oraz uczniów przygotowujących się do egzaminu
    ósmoklasisty. Planuje Pani rozszerzyć swoją działalność o sprzedaż kursu online z
    matematyki w formie wideobooka, który zawiera: nagrania wideo, w formie 15-20 min
    lekcji, stworzone w całości przez Panią; gry edukacyjne (...); zadania do samodzielnego
    rozwiązania, plus odpowiedzi do zadań; pliki PDF do pobrania; arkusze testowe w
    formularzach (...); dostęp do grupy wsparcia na (...); cykliczne spotkania online (live)
    prowadzone przez Panią co dwa tygodnie. Dostęp do kursu udzielany będzie po
    jednorazowej płatności, na okres do (...) miesięcy. Kurs online z matematyki w formie
    wideobooka będzie skierowany na podstawowy poziom nauczania. Zakres oferowanego
    kursu online z matematyki w formie wideobooka będzie obejmował zagadnienia z
    podstawy programowej obowiązującej w klasie 8 szkoły podstawowej, wymagane na
    egzaminie ósmoklasisty z matematyki, tj.: liczby i działania, potęgi i pierwiastki, droga-
    prędkość-czas, procenty, wyrażenia algebraiczne i równania, geometria płaska i
    przestrzenna. Uczniowie szkoły podstawowej będą pobierać naukę, do których będzie
    skierowany ten kurs. Głównym/zasadniczym celem oferowanego przez Panią kursu online
    z matematyki w formie wideobooka, będzie wsparcie w przygotowaniu uczniów do
    egzaminów ósmoklasisty z matematyki. Stworzone przez Panią nagrania wideo, będą
    zawierały krótkie lekcje, z wytłumaczeniem zagadnień podstawy programowej z poziomu
    szkoły podstawowej, klas 4-8. Natomiast pliki pdf do pobrania, będą zawierały zadania do
    samodzielnych ćwiczeń, ułożone pod konkretne zagadnienia z danych lekcji z
    odpowiedziami. Będą to Pani zadania autorskie oraz z egzaminów CKE. Będzie prowadziła
    Pani także cykliczne spotkania online (live), będą polegały na utrwalaniu wiadomości z
    matematyki uzyskanych z wideobooka przez uczniów. Wsparcie na (...) będzie polegało na
    stworzeniu grupy zamkniętej na komunikatorze (...), w celu informowania o terminach i
    godzinach spotkań na żywo. W komunikatorze uczniowie będą mogli zadawać pytania i
    dzielić się opiniami na temat zagadnień matematycznych zawartych w wideobooku.
    Mając na uwadze zakres świadczonych przez Panią usług, tj. nauczania poprzez sprzedaż
    kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały edukacyjne,
    cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia należy uznać, że
    stanowią one usługi nauczania na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym.
    Tym samym, świadczone przez Panią usługi związane z nauczaniem poprzez sprzedaż
    kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały edukacyjne,
    cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia będą korzystały
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej
    świadczenia w formie zdalnej. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych
    usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana
    usługa jest wykonywana. Internet stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w
    celu świadczenia usługi mającej na celu nauczanie na poziomie podstawowym,
    ponadpodstawowym.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    W myśl art. 113 ust. 1 ustawy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,

      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 240 000 zł.
    W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy
    towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, z wyjątkami
    wskazanymi w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Zatem przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie
    uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, świadczone przez Panią usługi związane z nauczaniem poprzez
    sprzedaż kursu online z matematyki w formie wideobooka zawierającego materiały
    edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie wsparcia
    będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji wartości sprzedaży z tytułu świadczenia ww. usług nie należy wliczać do
    limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Końcowo w nawiązaniu do wskazania we wniosku, że nie wyklucza Pani sprzedaży kursów
    na rzecz firm, bo rodzic będzie mógł kupić go dla swojego dziecka na fakturę, na swoją
    firmę, należy wskazać treść art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W tym miejscu należy wskazać, że faktury są dokumentem o charakterze
    sformalizowanym i powinny dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze pomiędzy
    zbywcą a nabywcą towaru/usługi – w przedmiotowej sprawie między Panią a rzeczywistym
    odbiorcą usługi.

    W interpretacji indywidualnej nie poddano ocenie prawidłowości wystawienia przez Panią
    faktur z tytułu sprzedaży kursu matematyki online w formie wideobooka zawierającego
    materiały edukacyjne, cykliczne spotkania online oraz kontakt z nauczycielem w grupie
    wsparcia, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano pytania oraz nie
    przedstawiono stanowiska w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).1 Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.