Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.598.2025.5.SJ 0111-KDIB2-
3.4015.275.2025.3.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Skutki podatkowe częściowego działu spadku.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku
podatkowego
przychód-powstanie przychodu
spadek-dział spadku
spółki-spółka komandytowa
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu
    od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Na mocy zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego w kancelarii
    notarialnej, Wnioskodawczyni – jako jeden z czterech spadkobierców - nabyła w drodze
    spadku (dziedziczenie ustawowe z ograniczeniem odpowiedzialności za długi) po zmarłym
    w 2021 r. mężu (dalej: spadkodawca) - udział w spadku wynoszący ¼ części.
    Pozostałymi trzema współspadkobiercami są dzieci spadkodawcy, które nabyły również
    po 1/4 części udziału w spadku. Zgodnie z dziedziczeniem ustawowym Wnioskodawczyni i
    pozostali trzej spadkobiercy dziedziczą w równych częściach po 1/4 masy spadkowej.
    Wnioskodawczyni złożyła w ustawowym terminie 6 miesięcy od prawomocnego
    stwierdzenia nabycia spadku - zgłoszenie w przedmiocie nabycia spadku (formularz SD-
    Z2) właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, który wydał zaświadczenie o zwolnieniu
    od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    Na zgłoszeniu SD-Z2 Wnioskodawczyni wskazała - jako jeden ze składników nabywanego
    spadku - 1/4 udziału w ogóle praw i obowiązków w X sp. z o.o. sp. komandytowa,
    wynikający z posiadania przez spadkodawcę statusu komandytariusza w ww. spółce
    komandytowej. Wartość ww. praw i obowiązków w spółce komandytowej - dla celów
    złożenia zeznania SD-Z2 - została ustalona na podstawie wyceny sporządzonej przez
    niezależnego rzeczoznawcę majątkowego.
    Wskutek spadkobrania udział spadkodawcy - komandytariusza jest więc aktualnie
    przedmiotem współwłasności ułamkowej czterech spadkobierców, w tym
    Wnioskodawczyni w części 1/4 udziału. Wartość wkładu komandytariusza figurująca w
    Krajowym Rejestrze Sądowym stanowi wartość wkładów, wniesionych do spółki
    komandytowej przez spadkodawcę przed śmiercią, która wynosi zł. Spadkobiercy
    komandytariusza od dnia nabycia spadku nie wnosili do chwili obecnej żadnych wkładów
    do spółki komandytowej, w związku z czym aktualnie każdy ze spadkobierców, w tym
    Wnioskodawczyni - posiada wkład w wysokości zł we współwłasności ułamkowej w części 1
    /4 z pozostałymi spadkobiercami.
    Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współspadkobiercami planują zgodnie dokonanie
    częściowego działu spadku w odniesieniu do wskazanego wyżej składnika masy
    spadkowej, poprzez podział udziału komandytariusza pomiędzy siebie, w częściach
    równych, przypadającym im wskutek dziedziczenia po spadkodawcy oraz zmiany umowy
    spółki, w której byłyby uwzględnione także inne zmiany.
    Powyższy podział udziału komandytariusza między spadkobierców zostałby dokonany w
    formie aktu notarialnego - umowy pomiędzy spadkobiercami, która będzie przewidywała
    podział udziału, skutkujący zniesieniem współwłasności ułamkowej, w częściach równych,
    bez jakichkolwiek spłat czy dopłat.
    Wartość udziału komandytariusza przed jego podziałem przysługująca Wnioskodawczyni
    wynosi zł (1/4 części z zł), a wartość udziału po podziale udziału komandytariusza wynosić
    będzie zł, w związku z czym Wnioskodawczyni nie nabędzie wartości ponad swój udział.
    Oznacza to tym samym, że w wyniku dokonanego częściowego działu spadku - tutaj w
    zakresie dotyczącym podziału udziału komandytariusza pomiędzy spadkobierców -
    Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi spadkobiercami uzyskają status samodzielnych

    komandytariuszy w Spółce i każdemu z nich, w tym Wnioskodawczyni, będzie przysługiwać
    wkład w Spółce o wartości zł.
    W konsekwencji planowanego podziału, każdy ze spadkobierców, w tym
    Wnioskodawczyni, otrzyma taką część majątku, która odpowiada jej aktualnemu udziałowi
    w masie spadkowej i nie będą przewidziane jakiekolwiek spłaty czy dopłaty dla
    Wnioskodawczyni oraz pozostałych spadkobierców z tego tytułu.
    Pytania
    1. Czy w związku z planowanym częściowym działem spadku w częściach równych w
      przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawczyni wystąpi
      obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn i będzie
      ona zobowiązana do zapłaty podatku?
    2. Czy w związku z planowanym częściowym działem spadku w częściach równych w
      przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawczyni wystąpi
      obowiązek złożenia jakichkolwiek zeznań bądź zgłoszeń na gruncie ustawy o podatku
      od spadków i darowizn?
    3. Czy w związku z planowanym częściowym działem spadku w częściach równych w
      przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawczyni wystąpi
      obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    4. Czy w związku z planowanym częściowym działem spadku w częściach równych w
      przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawczyni wystąpi
      obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 1 i nr 2 w zakresie podatku od spadków i
    darowizn oraz pytania nr 3 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W
    pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1 i Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z planowanym częściowym działem spadku w
    częściach równych w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie
    Wnioskodawczyni nie wystąpi obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od
    spadków i darowizn i nie będzie zobowiązana ona do zapłaty podatku.
    W ocenie Wnioskodawczyni, dział spadku, w tym także częściowy dział spadku
    (obejmujący wybrane składniki majątku wchodzącego w skład masy spadkowej) jako
    czynność niewymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn określonym w art. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn –
    nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i
    darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
      testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
      darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

    6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie natomiast do art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi podlega również nabycie
    praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek
    śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu
    inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na
    wypadek jego śmierci.
    Mając na uwadze powyższą regulację, należy stwierdzić, że katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest katalogiem
    zamkniętym, co oznacza, że tylko enumeratywnie wymienione w nim tytuły nabycia
    własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu
    tym podatkiem.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że dział
    spadku jest czynnością odrębną od nabycia spadku, którego mogą, ale nie muszą dokonać
    spadkobiercy po nabyciu spadku.
    Możliwość dokonania umownego, częściowego działu spadku wynika z przepisów kodeksu
    cywilnego.
    I tak, zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na
    mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na
    żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Oznacza to, że do momentu dokonania działu
    spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Stosownie natomiast do art. 1038 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Sądowy dział spadku
    powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony
    do części spadku. § 2. Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony
    do części spadku.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawczyni, nabycie w związku z działem
    spadku, bez względu na fakt czy następuje ze spłatą czy nieodpłatnie – jako że stanowi
    czynność niewymienioną w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn określonych w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn – nie podlega w ogóle pod regulację ustawy o podatku od spadków i darowizn, a
    więc nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
    W konsekwencji należy uznać, że po stronie Wnioskodawczyni, w związku z planowanym
    częściowym działem spadku, w wyniku którego otrzyma majątek o wartości
    odpowiadającej wartości udziału Wnioskodawczyni w dzielonym majątku wspólnym – nie
    wystąpi obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn i nie
    będzie ona zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn.
    W konsekwencji powyższego stanowiska, po stronie Wnioskodawczyni, nie wystąpi
    obowiązek złożenia jakichkolwiek zeznań bądź zgłoszeń na gruncie ustawy o podatku od
    spadków i darowizn w związku z planowaną czynnością częściowego działu spadku.
    Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w pisemnych interpretacjach
    wydawanych przez organy podatkowe, których fragmenty przedstawiono poniżej:
      Interpretacja Dyrektora IS w Katowicach z dnia 15 lipca 2014 r. nr IBPBII/1/436-133
      /14/MCZ: „(...) W przedmiotowej sprawie doszło do sądowego działu spadku
      pomiędzy wszystkimi współspadkobiercami, którego przedmiotem był cały majątek
      spadkowy po J.K. W wyniku udziału spadku prawa majątkowe objęte tym spadkiem
      przyznane zostały poszczególnym spadkobiercom. Prawomocne orzeczenie sądowe
      o dziale spadku stanowi tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły
      poszczególnym spadkobiercom. Zatem podstawą nabycia przez Wnioskodawczynię

      #189; udziałów w ww. nieruchomościach, bez spłat i dopłat jest dział spadku, w
      ramach którego doszło do podziału masy spadkowej. Wobec tego, to nie nieodpłatne
      zniesienie współwłasności nieruchomości, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy
      o podatku od spadków i darowizn jest tytułem nabycia przez Wnioskodawczynię
      opisanych we wniosku nieruchomości ale nieodpłatny dział spadku, w ramach
      którego doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości miedzy spadkobiercami.
      Ponieważ nieodpłatny dział spadku nie został wymieniony w katalogu art. 1 ust. 1 i
      art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jako czynność podlegająca
      opodatkowaniu tym podatkiem, to tym samym, nabycie przez Wnioskodawczynię w
      dziale spadku #189; udziału w nieruchomościach wymienionych w sądowym
      postanowieniu o dziale spadku po J.K. nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
      spadków i darowizn, gdyż nie podlega w ogóle regulacjom ustawy o podatku od
      spadków i darowizn”.
      Interpretacja Dyrektora IS w Łodzi z dnia 6 lipca 2012 r. nr IPTPB2/436-49/12-2/k.k.:,
      „(...) Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż dokonanie częściowego działu
      spadku, jako czynność niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i
      darowizn, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
      Tym samym w przedstawionej sprawie nie powstanie obowiązek podatkowy w
      podatku od spadków i darowizn. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w
      zakresie braku obowiązku podatkowego należało uznać za prawidłowe. W niniejszej
      sprawie kwestią przesądzającą o niepodleganiu zawartej czynności opodatkowaniu
      podatkiem od spadków i darowizn nie jest odpłatny charakter działu spadku, ale
      okoliczność, że częściowy dział spadku nie podlega opodatkowaniu”.
      Interpretacja Dyrektora KIS z dnia 3 lipca 2023 r. nr 0111-KDIB2-2.4015.53.2023.4.
      MM: „(...) Czy w związku z planowanym nierównym działem spadku przedstawionym
      w opisie zdarzenia przyszłego (winno być: stanu faktycznego), na mocy którego
      Wnioskodawczyni przypadnie majątek o wartości przewyższającej wartość części
      spadku, odpowiadającą udziałowi w jakim dziedziczy, po stronie Wnioskodawczyni
      wystąpi obowiązek zapłaty podatku? (...) katalog czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2
      ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego
      jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych
      stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
      Tym samym nabycie tytułem działu spadku (bez względu na to czy wiąże się ze spłatą
      czy też dokonywany jest nieodpłatnie) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
      spadków i darowizn. (...) Wobec tego skoro jak wskazali Zainteresowani w
      uzupełnieniu wniosku planowany podział majątku nastąpi na podstawie działu
      spadku, to nabycie tym tytułem, czyli tytułem czynności niewymienionej w
      zamkniętym katalogu określonym w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
      nie będzie podlegać w ogóle regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn
      (...)”.
    Ad 3

    Zdaniem Wnioskodawczyni w związku z planowanym częściowym działem spadku w
    częściach równych w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, po stronie
    Wnioskodawczyni nie wystąpi obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Przepis art. 10 ust.1 ustawy o PIT reguluje źródła przychodów na gruncie ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, planowane czynności mają
    polegać na dokonaniu częściowego działu spadku w zakresie nabytego przez
    Wnioskodawczynię - wraz z trzema pozostałymi spadkobiercami - udziału we
    współwłasności „udziału” (wkładu) komandytariusza w spółce komandytowej. Podział ww.
    udziału ma nastąpić w częściach równych, tj. przypadających spadkobiercom wskutek
    dziedziczenia po spadkodawcy - w wyniku działu spadku udział ten nie zwiększy się, tj.
    nadal każdemu ze spadkobierców przypadnie po 1/4 części.
    Należy zauważyć, że wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Dział spadku skutkuje więc
    konkretyzacją składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom. Do momentu dokonania działu spadku spadkobiercy są
    współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Warto podkreślić, że dział spadku, w wyniku którego udział w danym składniku
    majątkowym nie uległ zwiększeniu, zmienia wyłącznie charakter własności, natomiast nie
    skutkuje nowym nabyciem. Zniesienie współwłasności będzie formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku takiego zniesienia spadkobierca otrzyma składnik majątku,
    którego wartość - po dokonanym dziale spadku - przekracza wartość udziału, jaki mu
    pierwotnie przysługiwał.
    Oznacza to więc, że jedynie dział spadku, w wyniku którego udział danego spadkobiercy
    ulegnie powiększeniu i następowałoby to w sposób nieodpłatny - skutkować będzie
    powstaniem przysporzenia o charakterze przychodu na gruncie ustawy o PIT.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawczyni, skoro w opisanym zdarzeniu
    przyszłym, planowane jest dokonanie częściowego działu spadku, w wyniku którego
    Wnioskodawczyni ma otrzymać składnik majątku - tutaj: udział w spółce komandytowej w
    charakterze komandytariusza, który to udział będzie odpowiadał wartości przysługującego
    udziału w dzielonym „udziale” spadkodawcy, tj. w wysokości ¼ - to tym samym należy
    uznać, że Wnioskodawczyni nie uzyskuje jakiegokolwiek przysporzenia na gruncie ustawy

    o PIT, a tym samym nie ma podstaw do ustalania jakiegokolwiek zobowiązania
    podatkowego w PIT po stronie Wnioskodawczyni w takim przypadku.
    Bez znaczenia jest w tym przypadku okoliczność, iż wartość rynkowa będącego
    przedmiotem planowanego podziału spadku - udziału komandytariusza w spółce
    komandytowej ulega ciągłym zmianom, tj. inna była wartość rynkowa tego udziału na
    dzień nabycia spadku dla celów określenia wartości rynkowej tego składnika
    zadeklarowanej w zgłoszeniu SD-Z2 i inna będzie wartość rynkowa tego składnika na dzień
    dokonania planowanego podziału spadku.
    Kluczową kwestią jest bowiem w tym przypadku nie wartość rynkowa składnika majątku,
    ale to, że w wyniku nabycia spadku Wnioskodawczyni przysługiwał udział w tym składniku
    majątku w wysokości 1/4 udziału i wysokość tego udziału nie ulegnie zmianie, bowiem
    planowany dział spadku nastąpi w częściach równych, tj. nadal po 1/4.
    Ewentualne skutki podatkowe na gruncie ustawy o PIT, związane z powstaniem po stronie
    Wnioskodawczyni przychodu w PIT, mogłyby natomiast wystąpić w sytuacji, gdyby
    planowany dział spadku nie następował w częściach równych, a Wnioskodawczyni
    uzyskiwałaby w wyniku podziału składnik majątku o wartości wyższej niż przysługujący jej
    aktualnie udział w masie spadkowej, tj. ¼ .
    Taki przypadek nie będzie jednak miał miejsca - zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego
    planowany jest dział spadku w częściach równych.
    Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych
    przez organy podatkowe, przykładowo:
      interpretacja Dyrektora KIS z dnia 5 maja 2025 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.340.2025.1.
      KF: „(...) Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić
      m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez
      przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. Co
      do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy
      - w wyniku tego zniesienia - podatnik otrzymuje składnik majątku, którego wartość
      po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
      Dział spadku/zniesienie współwłasności, w wyniku którego udział w danym składniku
      majątkowym nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Natomiast
      wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być
      muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres
      dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (np. nieruchomością), jak też stan
      jej majątku osobistego (...);
      interpretacja Dyrektora KIS z dnia 12 lipca 2023 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.388.2023.4.
      KP: „(...) Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy
      spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość
      nieruchomości nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed
      działem spadku - na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych nie
      następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega
      powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą, jak i
      stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości
      nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Natomiast wszelkie
      przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w
      kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres

      dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak też stan jej
      majątku osobistego (...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
          polecenia testamentowego;
        2) darowizny, polecenia darczyńcy;
        3) zasiedzenia;
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
          spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn, jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego wymienione w
    nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki
    podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
    Ponieważ przepisy ww. ustawy nie definiują pojęć: „spadek”, „dział spadku” czy „zniesienie
    współwłasności” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 922 § 1 ww. Kodeksu cywilnego:
      Przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych
      zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.
    Stosownie do art. 925 w zw. z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 1035 cyt. ustawy:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych.
    W myśl art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.

    W myśl art. 1038 § 1 i 2 ww. ustawy:
      Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych
      powodów może być ograniczony do części spadku.
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    W przypadku, gdy spadek przypada kilku spadkobiercom powstaje między nimi
    współwłasność w częściach ułamkowych, co oznacza, że każdy z nich jest właścicielem
    całej rzeczy i żaden nie jest właścicielem całości. Od chwili nabycia spadku między
    współspadkobiercami istnieje wspólność majątku spadkowego, do której stosuje się
    odpowiednie przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Każdy ze
    współspadkobierców może swobodnie rozporządzać swoim udziałem w spadku, nie może
    natomiast swobodnie rozporządzać udziałem w konkretnej rzeczy należącej do spadku (tu
    potrzebna jest zgoda współspadkobierców, wyrażona przed lub po dokonaniu czynności);
    a w razie jej braku, zgodę taką może zastąpić zgoda sądu.
    Wspólność między spadkobiercami ma charakter przejściowy, tj. do chwili podziału
    między spadkobiercami majątku spadkowego. Zniesienie tej współwłasności następuje
    przez dział spadku. Ustawa nie nakłada jednak obowiązku działu, ani nie wprowadza
    terminu na jego dokonanie.
    Natomiast zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Przez współwłasność należy rozumieć stan, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom. Co oznacza, że każdemu ze współwłaścicieli przysługują
    wszystkie atrybuty prawa własności (tzn. wszystkie uprawnienia składające się na
    własność). Z kolei niepodzielność oznacza, że każdemu ze współwłaścicieli przysługuje
    prawo do całej rzeczy, a nie do jej części odpowiadającej udziałowi.
    W myśl art. 210 zdanie 1 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
    Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i art. 212
    Kodeksu cywilnego.
    W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może nastąpić w
    drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między
    współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
    1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
      (tzw. podział fizyczny),
    2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Takie same zasady należy stosować do zniesienia współwłasności prawa majątkowego.
    Zatem dział spadku jest instytucją odrębną od dziedziczenia (nabycia spadku), którego
    mogą ale nie muszą dokonać spadkobiercy po nabyciu spadku. Natomiast do momentu
    zniesienia współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
    współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Dział spadku jest też instytucją odrębną od zniesienia współwłasności, dotyczy on bowiem
    tylko rzeczy wchodzących w skład masy spadkowej.

    Jak już wskazano na wstępie, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn może
    podlegać jedynie nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych wymienionych w ww.
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym, nabycie
    własności rzeczy lub praw majątkowych z innych tytułów, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż dział spadku, jako czynność
    niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że nabyła Pani – jako jeden z
    czterech spadkobierców – udział w spadku. W ustawowym terminie 6 miesięcy od
    prawomocnego stwierdzenia nabycia spadku złożyła Pani – zgłoszenie nabycia spadku
    (formularz SD-Z2). Jako jeden ze składników nabywanego spadku wskazała Pani udział w
    ogóle praw i obowiązków w spółce komandytowej, wynikający z posiadania przez
    spadkodawcę statusu komandytariusza w ww. spółce. Wraz z pozostałymi
    współspadkobiercami planuje Pani dokonanie częściowego działu spadku poprzez podział
    udziału komandytariusza pomiędzy spadkobierców, w częściach równych. Podział ten
    zostałby dokonany w formie aktu notarialnego bez jakichkolwiek spłat czy dopłat. W
    wyniku działu spadku nie nabędzie Pani wartości ponad swój pierwotny udział.
    Biorąc pod uwagę opisane zdarzenie, należy stwierdzić, iż przedmiotem planowanego
    podziału będzie de facto majątek, który wchodził w skład masy spadkowej. Nabycie
    tytułem działu spadku jako dokonane na podstawie czynności, która nie jest wymieniona
    w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn.
    A zatem planowane nabycie częściowego udziału komandytariusza tytułem działu spadku
    nie spowoduje powstania po Pani stronie obowiązku podatkowego wynikającego z ustawy
    o podatku od spadków i darowizn. Do takiego nabycia nie mają bowiem zastosowania
    żadne uregulowania zawarte w tej ustawie. Tym samym, po Pani stronie nie wystąpi także
    obowiązek złożenia jakichkolwiek zeznań bądź zgłoszeń na gruncie ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    Odnośnie wystąpienia obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wskazuję że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przy czym, jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)

      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W związku z tym wskazuję, że obok pieniędzy i wartości pieniężnych, ustawodawca za
    przychody uważa również wartość otrzymanych świadczeń w naturze. Świadczenia w
    naturze to takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż
    pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia
    rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko
    te o charakterze pieniężnym. W przypadku świadczeń w naturze przychody powstają
    dopiero z chwilą ich otrzymania.
    Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
    określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami
    tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
    zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego.
    Tak więc na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.

    Dział spadku, w wyniku którego udział w składnikach majątku przedsiębiorstwa nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie przedsiębiorstwa-
    składników majątku zmarłego - w drodze działu spadku w części przekraczającej udział
    spadkowy stanowi nabycie w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Jeżeli nabycie to jest nieodpłatne, to rodzi ono określone skutki podatkowe w
    rozumieniu przepisów ustawy. Otrzymując nieodpłatnie - w wyniku działu spadku - część
    przekraczającą udział spadkowy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy.
    Z powyższego wynika, że jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku nie
    może być rozpatrywany w kategoriach nabycia podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby
    ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (składnikami majątku przedsiębiorstwa), jak też stan jej majątku osobistego. W sytuacji
    natomiast, gdy dział spadku ma charakter nieodpłatny, a na skutek jego dokonania
    dotychczasowy udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z
    przysporzeniem, mającym konkretny wymiar finansowy.
    Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skoro w
    opisanym zdarzeniu przyszłym, planowane jest dokonanie częściowego działu spadku, w
    wyniku którego ma Pani otrzymać składnik majątku – udział w spółce komandytowej w
    charakterze komandytariusza, który to udział będzie odpowiadał wartości przysługującego
    udziału w dzielonym „udziale” spadkodawcy, tj. w wysokości 1/4 – to tym samym opisana
    przez Panią czynność nie mieści się w żadnym ze źródeł przychodów, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie powstanie u
    Pani obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    W odniesieniu do przywołanych przez Panią interpretacji indywidualnych stwierdzam, że
    dotyczą one indywidualnych spraw i nie są wiążące dla organu wydającego tę
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.