Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.119.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Obowiązki płatnika w związku z zawartą Umową o Współpracy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
obowiązek-obowiązek płatnika
umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Samodzielne opłacanie zaliczek.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest spółką z
    siedzibą w Polsce, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Zasadniczym przedmiotem działalności Spółki jest (...).
    W związku z prowadzoną działalnością Spółka zatrudnia pracowników, jak również
    współpracuje z kontrahentami, w tym z osobami prowadzącymi jednoosobowe
    działalności gospodarcze. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    W styczniu 2024 r. Spółka zawarła z osobą fizyczną (dalej: OF) umowę o współpracy
    (obowiązującą od 1 marca 2024 r., dalej: Umowa o Współpracy), w ramach której OF działa
    w charakterze przedsiębiorcy, prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w
    formie kancelarii prawa pracy. Przedmiotem Umowy o Współpracy jest świadczenie przez
    OF na rzecz Spółki usług polegających na sporządzeniu opinii prawnych oraz
    konsultacjach z zakresu prawa pracy (dalej: Usługi). Usługi są świadczone przez OF w
    ramach wykonywania wolnego zawodu radcy prawnego.
    Zgodnie z treścią Umowy o Współpracy:
    1. OF działa w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej;
    2. OF przy realizacji Umowy o Współpracy nie pozostaje pod kierownictwem i nadzorem
      Spółki;
    3. OF ponosi odpowiedzialność cywilną za ewentualne szkody wyrządzone Spółce;
    4. OF we własnym zakresie ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością gospodarczą;
    5. OF ponosi we własnym zakresie wszelkie koszty związane ze świadczeniem na rzecz
      Spółki Usług i nie przysługuje jej z tego tytułu prawo żądania zwrotu jakichkolwiek
      wydatków;
    6. Za świadczenie Usług OF przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie w stałej wysokości,
      rozliczane w cyklach miesięcznych, płatne na podstawie faktur VAT wystawianych
      przez OF na rzecz Spółki.
    Umowa o Współpracy nie określa czasu i miejsca wykonywania przez OF Usług. OF
    wykonuje Usługi przy wykorzystaniu własnych urządzeń (np. laptop, telefon) oraz
    pozostałej infrastruktury, którą dysponuje w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej w formie kancelarii prawa pracy.
    Powyższe zapisy umowne odzwierciedlają faktyczny charakter Usług świadczonych przez
    OF na rzecz Spółki. Przykładowe czynności wykonywane przez OF w ramach świadczenia
    Usług to: opracowanie założeń do zmian systemu wynagrodzeń, opracowanie projektu
    regulaminu MBO.
    Działalność gospodarcza OF jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG) od 2005 r. W jej ramach OF świadczy usługi z
    zakresu prawa pracy nie tylko na rzecz Spółki, ale także na rzecz innych podmiotów. OF
    współpracuje z zewnętrznym usługodawcą, któremu zleca prowadzenie księgowości.
    Spółka nie ma dostępu lub prawa wglądu w dokumentację kadrowo-płacową ani
    podatkową OF.
    W związku z wykonywaniem czynności w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, OF jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. OF wystawia na rzecz
    Spółki faktury dokumentujące świadczenie Usług.
    Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, jak również
    czynności zwolnione z tego podatku. Co do zasady, Spółka dokonuje obniżenia kwot VAT

    należnego o kwoty VAT naliczonego wynikającego z nabywanych towarów i usług, które są
    związane bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi VAT. W odniesieniu do
    nabywanych towarów i usług, których przypisanie do czynności opodatkowanych lub
    zwolnionych nie jest możliwe (w tym m.in. Usług świadczonych przez OF na podstawie
    Umowy o Współpracy), Spółka obniża kwoty VAT należnego o kwoty VAT naliczonego z
    zastosowaniem proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT.
    W styczniu 2024 r. OF - działając poza zakresem prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej - zawarła z Wnioskodawcą umowę o pracę, w ramach której została
    zatrudniona na stanowisku Dyrektora Pionu Zasobów Ludzkich od dnia 1 marca 2024 r. w
    wymiarze etatu 100,00% (dalej: Umowa o Pracę). W Umowie o Pracę jako miejsce
    wykonywania pracy przez OF wskazano biura Spółki w trzech lokalizacjach. OF otrzymała
    od Spółki, w celu wykonywania obowiązków służbowych, sprzęt IT i telefon komórkowy, co
    podyktowane jest między innymi kwestiami bezpieczeństwa danych, do których OF ma
    dostęp w związku z pełnieniem obowiązków określonych w Umowie o Pracę. Na
    podstawie Umowy o Pracę, OF jest również uprawniona do świadczeń dodatkowych, w
    tym użytkowania samochodu służbowego zgodnie z zasadami firmowej polityki flotowej,
    pakietu medycznego i sportowego oraz programu ubezpieczenia, zgodnie z
    wewnętrznymi zasadami Spółki.
    Na podstawie Umowy o Pracę OF realizuje obowiązki z zakresu zarządzania funkcją HR w
    Spółce, w tym m.in. współtworzenie strategii w obszarze HR zintegrowanej ze strategią
    biznesową, dostarczanie Spółce informacji pozwalających na monitorowanie efektywności
    organizacji, nadzorowanie planów kadrowych, zarządzanie budżetem HR, dbanie o
    komplementarność kompetencji w zespołach, tworzenie programów zarządzania
    talentami, monitorowanie konkurencyjności programów pracowniczych, czy inicjowanie
    działań zwiększających poziom zaangażowania pracowników Spółki. Wykonując obowiązki
    objęte Umową o Pracę, OF jest obowiązana do starannego działania, pozostając
    jednocześnie pod kierownictwem i nadzorem Spółki. Obowiązuje ją przy tym typowy dla
    umów o pracę zakaz równoległego podejmowania działań konkurencyjnych do stosunku
    pracy, zakaz ujawniania wysokości wynagrodzenia, a także obowiązek przestrzegania
    przepisów kodeksu pracy. Kwestia wynagrodzenia wypłacanego OF z tytułu Umowy o
    Pracę pozostaje jednak poza zakresem pytań skierowanych do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: Organ, DKIS) w niniejszym wniosku.
    Pytania
    1. Czy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych przez OF na podstawie Umowy o
      Współpracy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika, tj. obliczania i poboru zaliczek
      na PIT na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, przekazywania kwot pobranych
      zaliczek na rachunek urzędu skarbowego na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o PIT oraz
      przesyłania OF i urzędowi skarbowemu informacji na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o
      PIT?
    2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie Usług od OF zgodnie z art. 86
      ust. 1 ustawy o VAT, z uwzględnieniem współczynnika proporcji sprzedaży ustalonego
      według zasad określonych w art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie 1 w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Na pytanie nr 2 w zakresie podatku od towarów i usług
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie przychodów uzyskiwanych na podstawie Umowy o
    Współpracy na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika, tj. obliczania i poboru zaliczek
    na PIT na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, przekazywania kwot pobranych zaliczek na
    rachunek urzędu skarbowego na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o PIT oraz przesyłania OF
    i urzędowi skarbowemu informacji na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o PIT.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5a. pkt 6 lit. a ustawy o PIT, „ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność
    zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową - prowadzoną we własnym
    imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane
    przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1
    pkt 1, 2 i 4-9".
    Zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT: „Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje
    się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością."
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o PIT, „źródłami przychodów są: (1) stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca
    nakładcza, emerytura lub renta; (3) pozarolnicza działalność gospodarcza."
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, „za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne (...) w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za
    godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki (...) i wszelkie inne kwoty niezależnie od
    tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika (...)".
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o PIT, „Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się
    osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub
    spółdzielczym stosunku pracy".
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, „zakłady pracy będące (...) osobami prawnymi (...) są
    obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy
    od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy (...)".
    Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o PIT, „płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z
    zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu
    skarbowego (...)."
    Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o PIT, „płatnicy, o których mowa w art. 32 (...) są obowiązani
    przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu (...) imienne informacje sporządzone
    według ustalonego wzoru (...)"
    Jak wynika z ww. przytoczonych przepisów, przesłankami uznania danego przychodu za
    przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej do celów opodatkowania PIT, są:
    1) prowadzenie działalności zarobkowej (w tym usługowej) we własnym imieniu, bez
      względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły;

    2) ponoszenie przez zleceniobiorcę odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat
      działalności (a nie przez zleceniodawcę), lub brak kierownictwa nad wykonywanymi
      przez zleceniobiorcę czynnościami oraz brak wyznaczenia przez zleceniodawcę
      miejsca i czasu wykonywania czynności lub samodzielne ponoszenie przez
      zleceniobiorcę ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością;
    3) brak spełnienia warunków do uznania za przychody ze źródeł wymienionych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 (m.in. stosunek pracy), pkt 2 (działalność wykonywana osobiście), pkt 4
      (działy specjalne produkcji rolnej), pkt 6 (najem, dzierżawa itp.), pkt 7 (kapitały
      pieniężne, prawa majątkowe), pkt 8 (odpłatne zbycie nieruchomości i rzeczy), pkt 8a
      (działalność zagranicznej jednostki kontrolowanej), pkt 8b (niezrealizowane zyski), pkt
      9 (inne źródła).
    Przenosząc ww. przesłanki na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że przychody
    uzyskiwane przez OF z tytułu świadczenia na rzecz Wnioskodawcy Usług na podstawie
    Umowy o Współpracy, w ramach wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej,
    spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za przychody z pozarolniczej działalności
    gospodarczej:
    1) OF prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy odpłatne usługi
      prawne we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły od 2005 r.;
    2) OF świadczy Usługi w miejscu i czasie ustalonym przez siebie, nie pozostaje pod
      kierownictwem ani nadzorem Spółki,;
    3) OF ponosi ryzyko gospodarcze związane ze świadczeniem Usług;
    4) Charakter Usług nie wypełnia przesłanek umożliwiających uznania przychodów z nimi
      związanych do źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 (działalność
      wykonywana osobiście), pkt 4 (działy specjalne produkcji rolnej), pkt 6 (najem,
      dzierżawa itp.), pkt 7 (kapitały pieniężne, prawa majątkowe), pkt 8 (odpłatne zbycie
      nieruchomości i rzeczy), pkt 8a (działalność zagranicznej jednostki kontrolowanej), pkt
      8b (niezrealizowane zyski), pkt 9 (inne źródła);
    5) Charakter Usług nie wypełnia przesłanek umożliwiających uznania przychodów z nimi
      związanych do źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, tj. przychodów
      ze stosunku pracy, co Spółka szerzej uzasadnia poniżej.
    Przesłankami, których spełnienie kwalifikuje dany przychód do przychodów ze stosunku
    pracy w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest
    uzyskiwanie wypłat pieniężnych, świadczeń w naturze lub ich ekwiwalentów w związku z
    pozostawaniem w stosunku pracy, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i
    świadczeń.
    Z uwagi na to że ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „stosunku pracy", należy w tym
    zakresie posiłkować się Ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. z 2023 r., poz.
    1465, dalej: „KP"). I tak, zgodnie z art. 22 § 1 i § 11 KP, przez stosunek pracy rozumie się
    pracę określonego rodzaju wykonywaną na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem
    oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, bez względu na nazwę umowy
    będącą jego podstawą.
    Usługi świadczone przez OF na rzecz Spółki w oparciu o Umowę o Współpracy, w ramach
    prowadzonej przez OF działalności gospodarczej, nie spełniają podstawowych atrybutów
    świadczenia pracy w rozumieniu KP. Jak bowiem wynika z Umowy o Współpracy, OF
    świadcząc Usługi nie podlega kierownictwu ani nadzorowi Spółki, ani nie jest zobligowana
    do przebywania w określonym miejscu ani czasie.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretacje podatkowe i wyroki sądów
    administracyjnych. I tak, w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z 21 listopada
    2024 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.750.2024.1.MKA, DKIS wskazał, że „Przepisy ustawy o
    systemie ubezpieczeń społecznych wskazują okoliczności, w których pracodawca ma

    obowiązek płatnika składek w odniesieniu do dochodów pracowników pozostających z
    nim w stosunku pracy (art. 8 ust. 2a). Natomiast przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie uzależniają klasyfikacji przychodów, od których zgodnie z
    przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pracodawca ma obowiązek
    poboru składek na ubezpieczenia społeczne do przychodów ze stosunku pracy w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy. Dlatego Państwa stanowisko, w odniesieniu do pytania
    pierwszego, że zastosowanie art. 8 ust. 2a względem przychodów uzyskiwanych przez
    OFWCA Zatrudnione nie powoduje (samo w sobie), że przychody OFWCA Zatrudnionych z
    tytułu Prowizji otrzymywanej przez OFWCA Zatrudnione od Spółki na podstawie Umowy
    Konsorcjum zostaną w sposób automatyczny zakwalifikowane jako przychody ze stosunku
    pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, uznałem za prawidłowe”.
    Analogiczne stanowisko zajął Organ w interpretacji z dnia 27 grudnia 2018 r. sygn. 0115-
    KDIT3. 4011.498.2018.2.PSZ: „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy stwierdzić
    również należy, że tylko łączne spełnienie trzech warunków, o których mowa w art. 5b ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza możliwość zaliczenia
    czynności do źródła przychodów działalność gospodarcza. (...) Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie zawiera natomiast regulacji, z których wynikałoby, że
    nie zalicza się do przychodów z działalności gospodarczej, przychodów uzyskiwanych ze
    świadczenia usług na rzecz pracodawcy. (...) Skoro więc opisane we wniosku usługi,
    świadczone na rzecz Spółki z o.o., są wykonywane w ramach działalności gospodarczej, tj.
    w warunkach określonych definicją działalności gospodarczej zawartą w art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie są spełnione łącznie
    wszystkie warunki określone w art. 5b ustawy, to przychody osiągane z tytułu usług
    świadczonych przez Pana na rzecz Spółki z o.o. stanowią przychody z pozarolniczej
    działalności gospodarczej".
    Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, przychody uzyskiwane przez OF z tytułu
    świadczenia Usług na podstawie Umowy o Współpracy w ramach prowadzonej przez OF
    działalności gospodarczej w formie kancelarii prawa pracy, spełniają wszystkie przesłanki
    kwalifikacji ich jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. OF prowadzi
    bowiem jednoosobową działalność gospodarczą, świadcząc usługi prawne we własnym
    imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Ww. przychody cechują się ponadto atrybutami,
    które jednoznacznie wykluczają je z klasyfikacji jako przychody ze stosunku pracy. W
    ramach Umowy o Współpracy OF nie wykonuje bowiem czynności pod kierownictwem ani
    nadzorem Spółki, samodzielnie ponosi odpowiedzialność cywilną za ewentualne szkody
    oraz ryzyko gospodarcze związane z działalnością, a także pokrywa wszelkie koszty
    związane ze świadczeniem Usług. Taka klasyfikacja wyklucza obowiązki płatnika zaliczek
    na podatek dochodowy po stronie Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie

    - podatku, zaliczki.
    Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na
    podatek przez płatników”.
    Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązkach płatnika jest jednak istnienie
    relacji: udzielający świadczenia (płatnik) – uzyskujący świadczenie (podatnik). Udzieleniem
    świadczenia jest przy tym zarówno sytuacja, gdy świadczenie jest przekazywane
    bezpośrednio przez płatnika, jak również sytuacja, gdy świadczenie jest realizowane przez
    podmiot trzeci, ale jest „zlecane”, „organizowane” przez płatnika (czyli w istocie pochodzi
    od płatnika).
    Żaden z przepisów nie nakłada jednak na dany podmiot obowiązków płatnika w stosunku
    do przychodów uzyskiwanych od tego podmiotu przez podatników z prowadzonej przez
    tychże podatników działalności gospodarczej.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stosownie do jego treści:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Źródła
    przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 tej ustawy. Katalog zawarty w tym
    przepisie ma charakter rozłączny. To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest
    przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby
    prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy
    uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).
    Odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

        stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
        produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
        pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3);
    O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy, stanowi art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Natomiast definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego zawiera
    art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą, uważa się
      działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Uzupełnieniem definicji działalności gospodarczej są przesłanki negatywne, których łączne
    spełnienie wyklucza możliwość zaliczenia przychodów z działalności podatnika do źródła
    przychodów – działalność gospodarcza, wskazane w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z
    którym:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Jak wynika z literalnej treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, niespełnienie któregokolwiek z
    warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być
    klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym jako pozarolnicza działalność
    gospodarcza.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości

      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Po myśli art. 38 ust. 1 cyt. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są
      obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone
      według ustalonego wzoru.
    Powołane przepisy dotyczą sytuacji uzyskiwania określonych rodzajów przychodów od
    zakładów pracy.
    W odniesieniu do przychodów z działalności gospodarczej, ustawodawca nie nałożył na
    podmioty dokonujące świadczeń z tego tytułu obowiązków płatnika, ani obowiązków
    informacyjnych. Osoby uzyskujące przychody z działalności gospodarczej, samodzielnie –
    bez pośrednictwa płatnika – dokonują rozliczenia należnego podatku.
    W świetle bowiem art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest czy w związku z zawartą Umową o Współpracy na
    Państwu nie ciążą obowiązki płatnika , tj. obliczania i poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, przekazywania
    kwot pobranych zaliczek na rachunek urzędu skarbowego na podstawie art. 38 ust. 1 ww.
    ustawy oraz przesyłania OF i urzędowi skarbowemu informacji na podstawie art. 39 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tymczasem, jak wskazano we wniosku:

        w styczniu 2024 r. zawarliście Państwo z osobą fizyczną Umowę o Współpracy, w
        ramach prowadzonej przez osobę fizyczną działalności gospodarczej;
        przedmiotem Umowy o Współpracy jest świadczenie przez OF na rzecz Spółki usług
        polegających na sporządzeniu opinii prawnych oraz konsultacjach z zakresu prawa
        pracy;
        Zgodnie z treścią Umowy o Współpracy:
        OF działa w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej;
        OF przy realizacji Umowy o Współpracy nie pozostaje pod kierownictwem i
        nadzorem Spółki;
        OF ponosi odpowiedzialność cywilną za ewentualne szkody wyrządzone Spółce;
        OF we własnym zakresie ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
        działalnością gospodarczą;
        OF ponosi we własnym zakresie wszelkie koszty związane ze świadczeniem na
        rzecz Spółki Usług i nie przysługuje jej z tego tytułu prawo żądania zwrotu
        jakichkolwiek wydatków;
        Za świadczenie Usług OF przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie w stałej
        wysokości, rozliczane w cyklach miesięcznych, płatne na podstawie faktur VAT
        wystawianych przez OF na rzecz Spółki.
    Skoro zawarliście Państwo umowę z osobą fizyczną w ramach prowadzonej przez nią
    działalności gospodarczej, to przychody te będą stanowiły przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, a więc przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na Państwu nie będą z kolei ciążyły żadne obowiązki płatnika, ani obowiązek
    informacyjny. Osoba fizyczna, samodzielnie powinna rozliczyć się z uzyskanego
    przychodu, w zależności od wybranej formy opodatkowania.
    Zatem Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.