Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-68/16/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-21
Teza: Czy wartość opłaconej przez Wnioskodawcę składki ubezpieczeniowej stanowi dla osób objętych zakresem ubezpieczenia, przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 12 listopada 2015 r. (data otrzymania 31 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika w związku ze sfinansowaniem składki w ramach bezimiennej polisy dotyczącej ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej na rzecz członków władz Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika w związku ze sfinansowaniem składki w ramach bezimiennej polisy dotyczącej ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej na rzecz członków władz Spółki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) zawarł umowę ubezpieczenia zabezpieczającego od szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności organów spółki kapitałowej (dalej: Umowa).

Zgodnie z umową Spółki zarząd Spółki składa się z od 1 do 6 członków, powoływanych na czas nieoznaczony. Obecnie zarząd Spółki składa się z 5 osób. Zarząd nie ustanowił prokurentów Spółki.

Członkowie zarządu są powoływani uchwałą zgromadzenia wspólników członek zarządu może być odwołany z funkcji przez zgromadzenie wspólników, jak też może z funkcji zrezygnować. Prokurent może być powołany uchwałą zarządu Spółki. Prokurent może być odwołany przez zarząd Spółki jak też może zrezygnować z funkcji. Nie można przewidzieć okresu pełnienia funkcji członka zarządu lub prokurenta, jak i liczby osób piastujących te funkcje w danym okresie czasu. Członkowie zarządu pełnią swe funkcje na podstawie powołania.

Umowa ubezpieczenia obejmuje zakresem ubezpieczenia (Dział 1 Ogólnych Warunków Umownych – dalej OWU): pkt 1.1 – odpowiedzialność osoby ubezpieczonej w zakresie (a) ochrony indywidualnej – ubezpieczyciel zapłaci szkodę każdej osobie ubezpieczonej, chyba że szkoda takiej osoby ubezpieczonej została pokryta przez Spółkę; (b) zwrot kosztów na rzecz Spółki – ubezpieczyciel zwróci Spółce lub zapłaci w jej imieniu wszelkie kwoty, które Spółka wypłaciła lub została zobowiązania do wypłaty w celu pokrycia szkody osoby ubezpieczonej, pkt 12 – Limit dodatkowy dla członów rady nadzorczej – ubezpieczyciel w ramach Limitu dodatkowego wskazanego w pkt 4b polisy zapłaci szkodę, której Spółka nie ma obowiązku pokryć, poniesioną przez członka rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej ubezpieczającego, pkt 1.3 - Limit Dodatkowy na Koszty Obrony – ubezpieczyciel w ramach Limitu dodatkowego wskazanego w pkt 4c polisy zapłaci koszty obrony, których Spółka nie ma obowiązku pokryć, poniesione przez osobę ubezpieczoną, pkt 1.4 – Ochrona dla Spółki w związku z roszczeniami z papierów wartościowych, ubezpieczyciel zapłaci szkodę każdej Spółki wynikającą z roszczenia z tytułu papierów wartościowych, pkt 1.5 – Koszty Postępowania Przygotowawczego –¬ ubezpieczyciel zapłaci koszty postępowania przygotowawczego każdej osoby ubezpieczonej, pkt 1.6 – Naruszenie Praw Pracowniczych –ubezpieczyciel zapłaci szkodę każdej osoby ubezpieczonej wynikającego z roszczenia opartego o naruszenie praw pracowniczych, pkt 1.7 – Ochrona Członka Innego Podmiotu –ubezpieczyciel zapłaci szkodę każdego członka organu innego podmiotu chyba że szkoda takiego członka organu innego podmiotu została pokryta przez Spółkę lub inny podmiot. Zgodnie z definicją umowy ubezpieczeniowej (pkt 3.18 OWU) za osobę ubezpieczoną uznaje się „dowolną osobę fizyczną, która była, jest, lub podczas okresu ubezpieczenia zostanie; (a) członkiem zarządu, członkiem rady nadzorczej, członkiem komisji rewizyjnej lub prokurentem bądź osobą fizyczną zajmującą inne stanowisko, które w myśl mających zastosowanie przepisów prawych obcego państwa określone jest jako równorzędne do stanowiska członka zarządu, członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej lub prokurenta; (b) Pracownikiem (i) pełniącym funkcję doradczą w spółce, (ii) w związku z roszczeniem zarzucającym naruszenie praw pracowniczych, lub (iii) wskazanym jako współpozwany wraz z którąkolwiek z osób wskazanych w podpunkcie (a) w związku z roszczeniem zarzucającym pracownikowi Spółki uczestnictwo lub pomoc w popełnieniu nieprawidłowego działania; (c) Osobą odpowiedzialną za księgi rachunkowe Spółki” przy czym kryteria le stosuje się „wyłącznie w czasie kiedy i tak długo, jak taka osoba ubezpieczona działa dla i w imieniu Spółki w ramach funkcji określonych w pkt (a) do (c). Termin osoba ubezpieczona nie obejmuje zewnętrznych audytorów, zarządcy przymusowego, tymczasowego nadzorcy sądowego, syndyka, zarządcy, nadzorcy sądowego, jak również wszelkich likwidatorów Spółki wyznaczonych przez sąd.”

W przypadku zmiany osobowej na stanowisku objętym ochroną ubezpieczeniową, nowo powołana osoba objęta jest ochroną od chwili powołania, wyboru lub powierzenia obowiązków. Pod pojęciem Spółki, umowa rozumie ubezpieczającego (pkt. 3.29 OWU).

Członek organu innego podmiotu oznacza (pkt. 3.1 OWU) „dowolną osobę fizyczną, która pełniła, pełni lub będzie pełnić na wyraźny pisemny wniosek bądź za pisemną zgodą Spółki funkcję członka zarządu, członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej lub prokurenta bądź inną analogiczną funkcję we władzach innego Podmiotu.” Ubezpieczony, w rozumieniu umowy (pkt. 3.34 OWU) oznacza „Spółkę oraz osobę ubezpieczoną.”

Zgodnie z definicją umowną roszczenie (pkt 3.26 OWU) oznacza „(a) podniesione przeciwko osobie ubezpieczonej i zarzucające jej nieprawidłowe działanie: (i) wszelkie pisemne żądania spełnienia świadczenia pieniężnego lub innego rodzaju świadczenia; (ii) wszelkie pisemne zawiadomienie o wszczętym postępowaniu cywilnym, karnym, administracyjnym, sądowoadministracyjnym. regulacyjnym, lub arbitrażowym, w tym powództwa wzajemne, \[iii) jakiekolwiek pisemne, zawiadomienie o wszczętym postępowaniu w odniesieniu do naruszenia praw pracowniczych, (iv) wszelkie pisemne zawiadomienie o wszczętym przez właściwy organ postępowaniu zmierzającym do ustalenia odpowiedzialności osoby ubezpieczonej za zobowiązania publicznoprawne Spółki na podstawie art. 107 w zbiegu z art. 116 Ordynacji Podatkowej, (b) roszczenia z tytułu papierów wartościowych. (c) postępowanie ekstradycyjne, (d) postępowanie dotyczące wolności lub mienia, (e) zdarzenia określone w punktach 3.10 (a) – (c) tj. (i) niezapowiedzianą kontrolą lub inspekcją przeprowadzoną w Spółce po raz pierwszy w okresie ubezpieczenia przez organ administracji publicznej, w wyniku której konieczne jest okazanie dokumentacji, udostępnienie jej do wglądu, lub skopiowania, zajęcie lub konfiskata dokumentacji bądź bezpośrednia rozmowa z którąkolwiek z osób ubezpieczonych, (ii) otrzymaniem przez ubezpieczonego w okresie ubezpieczenia urzędowego wezwania od właściwego organu do okazania dokumentów, przedstawienia odpowiedzi na postawione pytania, bądź też stawienia się na rozmowę, lub (iii) podaniem do publicznej wiadomości informacji o zdarzeniu określonym w pkt (i), (f) postępowanie przygotowawcze w odniesieniu do osoby ubezpieczonej.”

Zgodnie z definicją umowną (pkt. 3.31 OWU), szkoda oznacza: (a) kwotę, do której zapłaty ubezpieczony jest prawnie zobowiązany w związku z podniesionym przeciwko niemu roszczeniem na podstawie prawomocnego wyroku sądowego/arbitrażowego lub ugody (sądowej lub pozasądowej); (b) koszty obrony, (c) koszty postępowania przygotowawczego; (d) zasądzone w postępowaniu sądowym koszty i wydatki strony wnoszącej roszczenie; (e) grzywny i kary administracyjne nałożone na osobę ubezpieczoną; (f) wszelkie kwoty objęte jakimkolwiek roszczeniem zakresu ochrony ubezpieczeniowej na podstawie umowy ubezpieczenia. Jednocześnie szkoda nie obejmuje (g) kar lub grzywien o charakterze karnym; (h) podatków, świadczeń lub odpraw pracowniczych, z wyłączeniem świadczeń publicznoprawnych objętych ochroną ubezpieczeniową na podstawie ogólnych warunków umowy: (i) innych świadczeń nie podlegających ubezpieczeniu w świetle obowiązujących przepisów prawa kraju lub jurysdykcji na podstawie której zostało wniesione roszczenie.”

Zgodnie z definicją umowną, koszty obrony oznaczają (pkt. 3.7 OWU) poniesione przez lub w imieniu ubezpieczonego, za uprzednią pisemną zgodą ubezpieczyciela, konieczne i uzasadnione koszty, opłaty i wydatki: (a) w związku z prowadzeniem rozmów ugodowych, sądowego postępowania karnego lub cywilnego, postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego, arbitrażu, lub też innego rodzaju postępowania w związku z jakimkolwiek roszczeniem, (b) wynikające z konieczności korzystania przez doradcę prawnego z usług odpowiedniego eksperta lub biegłego sądowego w celu przygotowania wyceny, raportu, oceny, diagnozy lub obalenia dowodu w związku z prowadzeniem obrony przed objętym ochroną ubezpieczeniową roszczeniem, (c) koszty interpretacji porady prawnej; przy czym koszty obrony nie obejmują wynagrodzeń osoby ubezpieczonej, kosztu jej czasu lub innych kosztów ponoszonych przez Spółkę.”

Zgodne z definicją umowną (pkt. 3.8 OWU) koszty postępowania przygotowawczego oznaczają konieczne i uzasadnione koszty opłaty i wydatki poniesione przez osobę ubezpieczoną lub w jej imieniu, za uprzednią pisemną zgodą ubezpieczyciela, bezpośrednio w związku z przygotowaniem się do postępowania przygotowawczego oraz uczestnictwa w nim. Koszty postępowania przygotowawczego nie obejmują wynagrodzeń ubezpieczonego, kosztu jej czasu lub innych kosztów ponoszonych przez Spółkę.”

Zgodnie z definicją umowną (pkt. 3.28 OWU) roszczenie z tytułu papierów wartościowych oznacza roszczenie przeciwko ubezpieczonemu: (a) zarzucające naruszenie jakiegokolwiek przepisu, regulaminu lub zasady wynikających z prawa stanowionego lub zwyczajowego, odnoszących się do papierów wartościowych, (w tym min. do kupna lub sprzedaży oraz składania i pozyskiwania ofert kupna lub sprzedaży papierów wartościowych) podniesione przez: (i) dowolną osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną, którego przedmiot lub podstawę sianowi sprzedaż lub kupno bądź składanie lub pozyskiwanie ofert kupna lub sprzedaży papierów wartościowych wyemitowanych przez Spółkę, lub (ii) przez posiadacza papierów wartościowych Spółki w odniesieniu do praw przysługujących takiemu posiadaczowi z tytułu papierów wartościowych wyemitowanych przez tę Spółkę, lub (b) podniesione w imieniu i na rzecz Spółki przez posiadacza papierów wartościowych takiej Spółki. Roszczenie z tytułu papierów wartościowych nie obejmuje (c) postępowań administracyjnych lub regulacyjnych prowadzonych przeciwko Spółce, chyba że zostały one wszczęte oraz są w sposób ciągły prowadzone przeciwko osobie ubezpieczonej; (d) śledztw, dochodzeń i postępowań przygotowawczych.”

Ubezpieczenie obejmuje również koszty wsparcia psychologicznego każdego członka wyższego kierownictwa, a także szkody poniesione przez Spółkę z tytułu solidarnej odpowiedzialności Spółki z osobą ubezpieczoną.

Umowa ubezpieczenia została zawarta na okres od 1 lipca 2015 r. do 10 sierpnia 2016 r. Składka ubezpieczeniowa została opłacona jednorazowo za cały okres ubezpieczenia. Składka ubezpieczeniowa obejmuje całość świadczeń objętych polisą, i koszty poszczególnych świadczeń nie zostały sprecyzowane. Składka nie jest zwracana Spółce przez osoby ubezpieczone w jakikolwiek sposób. Umowa przewiduje, że ubezpieczeniu podlegają wyłącznie roszczenia, które zostały podniesione przeciwko ubezpieczonemu po raz pierwszy w okresie ubezpieczenia lub w okresie dodatkowym.

Ubezpieczyciel obowiązany jest wypłacić ubezpieczonemu zaliczkę na pokrycie wszelkich kosztów obrony oraz innych kosztów ponoszonych w związku z jakimkolwiek roszczeniem przed jego ostatecznym rozstrzygnięciem, w miarę ponoszenia tych kosztów. Ubezpieczyciel nie jest zobowiązany do wypłaty zaliczki w zakresie, w jakim zakwestionuje on istnienie ochrony ubezpieczeniowej. Kwota zaliczki nie może przekraczać sumy ubezpieczenia.

Ubezpieczyciel zobowiązany jest zapłacić szkodę objętą ochroną ubezpieczeniową w ramach Umowy, zgodnie z kolejnością zgłaszania ubezpieczycielowi takiej szkody. W przypadku, gdyby suma ubezpieczenia nie wystarczyła na pokrycie szkody w pełnej wysokości, umowa przewiduje kolejność zaspokajania roszczeń. Suma ubezpieczenia jest stała, i nie jest zależna od ilości osób spełniających definicję osoby ubezpieczonej, jak i zajmowanych przez nich stanowisk.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy wartość opłaconej przez Wnioskodawcę składki ubezpieczeniowej stanowi dla osób objętych zakresem ubezpieczenia zdefiniowanych w opisie stanu faktycznego, przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od których na Wnioskodawcy ciąży obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesienie przez spółkę składki ubezpieczeniowej ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów spółki kapitałowej nie może być uznane za element przychodu stanowiący podstawę obliczenia dochodu osób objętych ubezpieczeniem, od którego Wnioskodawca jako płatnik obowiązany jest obliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Nieodpłatne świadczenie, jakie uzyskały osoby objęte definicją „osoby ubezpieczonej” nie może być bowiem zindywidualizowane w sposób pozwalający na przypisanie przychodu każdej z tych osób.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – opodatkowaniu podlegają wszystkie dochody, za wyjątkiem wskazanych w tej ustawie w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodami są otrzymane lub pozostawione w do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednocześnie, zgodnie z art. 11 ust. 2 a pkt 2 wskazanej wyżej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się, jeżeli przedmiotem świadczeń są zakupione usługi, według cen zakupu.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 tejże ustawy – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uznaje się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powołania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Zgodnie z regulacją kodeksu cywilnego – Tytułu XXVII – Umowa ubezpieczenia – przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się. w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, zaś ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę (art. 806 § 1 k.c.). Jednocześnie ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek (art. 808 § 1 k.c.). Regulacja kodeksowa dopuszcza również, by ubezpieczony nie był imiennie wskazany w umowie, chyba ze jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Pomimo takiej możliwości, ubezpieczycielowi przysługuje roszczenie o zapłatę składki wyłącznie wobec ubezpieczającego (art. 808 § 2 k.c.). Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony (art. 822 § 1 k.c.).

Zgodnie z tą regulacją, a także regulacją umowną opisaną w stanie faktycznym, świadczeniem ubezpieczyciela na rzecz ubezpieczonego jest udzielenie ochrony na wypadek zaistnienia określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Istotą świadczenia ubezpieczyciela jest więc jego funkcja ochronna udzielana ubezpieczonemu.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę ubezpieczenia, gdzie jako ubezpieczeni wskazany jest sam Wnioskodawca (Spółka) oraz osoby ubezpieczone, zdefiniowane przez określenie pełnionych przez nie funkcji w przyjętym w czasie obowiązywania umowy. Jednocześnie zakres ubezpieczenia Wnioskodawcy oraz osób ubezpieczonych jest różny.

Zgodnie z powyższym wyjaśnieniem, poniesienie przez ubezpieczającego kosztów ubezpieczenia – umówionej składki, w celu zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej ubezpieczonemu, stanowić będzie rodzaj nieodpłatnego świadczenia, pozostawionego do otrzymanego przez ubezpieczonego. Tym samym składka ubezpieczeniowa opłacona przez Wnioskodawcę w zakresie ubezpieczenia osób fizycznych stanowić będzie ich przychód podlegający opodatkowaniu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi jednak na fakt, że istotną cechą umowy jest objęcie ochroną ubezpieczeniową wszystkich osób fizycznych, pełniących w Spółce określone funkcje – wskazane w definicji osoby ubezpieczonej ochroną tą zostaną objęte również osoby fizyczne, które w dacie zawarcia umowy oraz opłacenia składki nie pełniły takich funkcji, a funkcje te zaczęły pełnić dopiero po zapłacie składki. Można więc powiedzieć, iż cechą umowy jest zmienność kręgu osób ubezpieczonych, który jest co do otwarty – podlegać może zmianom osobowym jak i ilościowym. Ponieważ Umowa ubezpieczenia nie definiuje zamkniętego kręgu ubezpieczonych, Ubezpieczeniu podlega każda osoba piastująca określone w umowie stanowisko w okresie obowiązywania ochrony ubezpieczeniowej na podstawie umowy. Oznacza to, iż na dzień opłacenia składki ubezpieczeniowej nie jest możliwym określenie ile osób będzie objętych ubezpieczeniowym. Jednocześnie nie można wskazać okresu korzystania z ochrony ubezpieczeniowej przez osoby objęte ubezpieczeniem na dzień zapłaty składki ubezpieczeniowej, bowiem nie jest znany czas korzystania przez nie z tej ochrony.

Fakt, że składka ubezpieczeniowa jest stała przez cały okres ubezpieczenia zaś ubezpieczeni nie są wskazani z imienia i nazwiska, lecz jako członkowie określonej, ale otwartej i zmiennej grupy powoduje, że do takiej zmiany może dojść na wiele różnych sposobów. Możliwa jest np. rezygnacja jakiegoś członka zarządu, lub też odwołanie go z pełnionej funkcji. W takim wypadku możliwe, że zajmowane przez niego dotychczas miejsce zostanie nieobsadzone, jak też możliwe jest, że na to miejsce zostanie powołana nowa, nie znana na dzień zapłaty składki osoba.

Ponadto, jak wskazuje treść powołanych przepisów umowy ubezpieczenia, ubezpieczeniem objęte są również szkody zaistniałe w majątku Spółki wynikające z solidarnej odpowiedzialności Spółki z osobami ubezpieczonymi. Z uwagi na fakt, że Umowa ubezpieczenia nie określa składki należnej za ochronę ubezpieczeniową osób ubezpieczonych oraz osobnej za ochronę ubezpieczeniową Spółki, również w tym aspekcie nie można określić wysokości przychodu osób ubezpieczonych.

O ile więc możliwe jest określenie osób pełniących funkcje objęte ochroną ubezpieczeniową w dniu zapłaty składki ubezpieczeniowej, o tyle Wnioskodawca nie ma możliwości określić, jakie i ile osób będzie pełniło funkcje objęte ochroną ubezpieczeniową w całym okresie trwania ochrony. Na dzień zapłaty składki nie można więc jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym skonkretyzować wysokość przychodu przypadającego na takie osoby.

Podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych jest osoba fizyczna, nie zaś grupa osób, co dodatkowo wskazuje na konieczność zindywidualizowania przychodu. Opodatkowanie określonego świadczenia jako przychodu pochodzącego z nieodpłatnych świadczeń, możliwe jest po ustaleniu, że świadczenie zostało faktycznie otrzymane przez konkretnego pracownika w konkretnej wysokości. A więc podatkiem dochodowym od osób fizycznych opodatkowany może być jedynie przychód w konkretnie określonej dla danego podatnika wysokości, odpowiadający ściśle wartości uzyskanego przez niego nieodpłatnego świadczenia. Innymi słowy, muszą istnieć kryteria pozwalające na zindywidualizowanie i przypisanie konkretnym osobom wysokości osiągniętego przez nie przychodu.

Ponieważ składka ubezpieczeniowa została określona w wysokości zryczałtowanej, została zapłacona jednorazowo. Oznacza to, że zwiększenie lub zmniejszenie ilości osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie zmienia wysokości składki. Tak więc w przypadku powołania nowej osoby na stanowisko objęte ubezpieczeniem zachodzi wątpliwość w jakiej wysokości oraz w którym momencie tak powołana osoba uzyskuje przychód z tytułu opłaconego przez Wnioskodawcę ubezpieczenia. W takim przypadku również Wnioskodawca byłby obowiązany do ponownego obliczenia wartości otrzymanych przez poszczególne osoby świadczeń, korygowania przychodu i kwoty zaliczki jaka została pobrana.

Wnioskodawca wskazał, że zaprezentowane przez niego stanowisko znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 marca 2014 r. Znak: ITPB2/415-1129/13/MU, z 17 maja 2013 r. Znak: ITPB2/415-231/13/MU, z 27 lutego 2013 r. Znak: ITPB2/415-1090/12/RS oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 grudnia 2010 r. Znak: IPPB2/415-818/10-4/MG, z 19 lutego 2013 r. Znak: IPPB2/415-1114/12-2/EL, z 10 lipca 2013 r. Znak: IPPB4/415-335/13-2/JK4, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 sierpnia 2013 r. Znak: IBPBII/1/415-566/13/AA, z 18 kwietnia 2013 r. Znak: IBPBII/1/415-85/13/ASz, z 6 marca 2013 r. Znak: IBPBII/1/415-1080/12/BD; Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 maja 2014 r. Znak: ILPB1/415-132/14-2/TW; Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 8 lutego 2014 r. Znak: IPTPB1/415-730/13-2/DS, z 7 listopada 2013 r. Znak: IPTPB1/415-520/13-4/MAP; Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 maja 2011 r. Znak: IPPB2/415-202/11-4/AS oraz Ministra Finansów z 16 października 2012 r. Znak: DD3/033/60/ILG/12/ PK-961, jak również wyroki WSA w Warszawie z 16 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2019/08, z 21 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1870/10 oraz WSA w Szczecinie z 13 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 49/11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne – to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zasady ustalenia wartości nieodpłatnych świadczeń zostały określone m.in. w art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy Kodeks cywilny – ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Natomiast stosownie do zapisu art. 822 tejże ustawy, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu, członka rady nadzorczej, pracownika wykonującego funkcje zarządcze). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje – co do zasady – powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

W takiej sytuacji niewątpliwie korzyścią majątkową dla osób ubezpieczonych jest zyskanie ochrony płynącej z umowy ubezpieczeniowej przy jednoczesnym nie ponoszeniu wydatków na uzyskanie tej ochrony. To Spółka bowiem zawiera umowę ubezpieczenia i Spółka poniesie koszty składki na to ubezpieczenie. Dzięki takiemu działaniu u osób ubezpieczonych dojdzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot poniesie za nich koszt finansowy ubezpieczenia, a tym samym nie będą musieli oni uszczuplać swojego majątku, mimo że otrzymują stosowne zabezpieczenie finansowe, bo przecież umowa ubezpieczenia, zawarta przez Spółkę w rezultacie zapewniać będzie tym osobom ochronę. Chronić je będzie przed stratami finansowymi wynikającymi z obowiązku pokrycia szkód powstałych wskutek podejmowania (lub nie podejmowania) przez nich decyzji w związku z pełnieniem swoich funkcji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zawarła umowę ubezpieczenia zabezpieczającego od szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności organów spółki kapitałowej na okres od 1 lipca 2014 r. do 10 sierpnia 2016 r. Na podstawie tej umowy, ubezpieczyciel zobowiązał się, że w przypadku zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego, pokryje określone koszty związane z tym zdarzeniem. Ze względu na charakter zawartej umowy ubezpieczenia, obejmuje ono członków organów (członkowie organów władz Spółki nie zostali wskazani imiennie jako ubezpieczeni w umowie ubezpieczenia). Brak możliwości imiennej identyfikacji ubezpieczonych wiąże się przede wszystkim z faktem, że w momencie zawarcia umowy ubezpieczenia stanowią oni otwarty krąg podmiotów. W konsekwencji zawarcia przedmiotowej umowy ubezpieczenia, świadczeniem w postaci ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółki zostali objęci m.in. członkowie zarządu, członkowie rady nadzorczej, członkowie komisji rewizyjnej, prokurenci, osoby fizyczne zajmujące stanowisko, które w myśl mających zastosowanie przepisów prawych obcego państwa określone jest jako równorzędne do stanowiska członka zarządu, członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej lub prokurenta, pracownicy pełniący funkcję doradczą w spółce a także osoba odpowiedzialna za księgi rachunkowe Spółki.

W świetle opisu stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku należy przyjąć za Spółką, że ubezpieczonym będzie nieograniczony krąg osób. Objęcie ubezpieczeniem grupy osób, niemożliwej do zidentyfikowania, stanowi natomiast okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Oznacza to, że opłacona składka ubezpieczeniowa z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym po stronie członków władz Spółki, ponieważ nie będzie możliwym zidentyfikowanie kręgu osób objętych owym ubezpieczeniem. Tym samym, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Sądu oraz interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane orzeczenia i interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.