Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.889.2025.4.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT, w
związku ze sprzedażą udziału w działkach wydzielonych z
działki X.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość rolna
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w

    zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą udziału w
    działkach wydzielonych z działki X.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 października 2025 r. (data
    wpływu 17 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca (dalej zwany także Wnioskodawcą)
    jest osobą prowadzącą jednoosobową działalność, której przedmiotem są:
    ..... i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim i pozostaje w ustroju ustawowej
    wspólności małżeńskiej. Wnioskodawca wraz z żoną pozostają współwłaścicielami
    nieruchomości rolnej niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu X, ..... Na ww. opisaną
    nieruchomość rolną składają się następujące rodzaje gruntu: rola o klasie bonitacyjnej
    (dalej: Nieruchomość).
    Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę w dniu 28
    listopada 2007 roku na podstawie umowy sprzedaży Repertorium A nr..., zawartej w .... Do
    Nieruchomości nie są doprowadzone przyłącza mediów takich jak woda, prąd, gaz i
    kanalizacja. Nieruchomość na dzień składania niniejszego wniosku nie jest objęta decyzją
    o warunkach zabudowy czy pozwoleniem na budowę.
    Od momentu nabycia, na opisanej nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nie
    prowadzili uprawy rolnej. Nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę.
    Matka żony Wnioskodawcy jest ciężko chora, stwierdzono u niej bowiem ciężką
    niedokrwistość wymagającą przetoczenia, znajduje się w prywatnej placówce opiekuńczej,
    albowiem nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować i wymaga stałej opieki osób
    trzecich. Oczywistym jest, iż utrzymanie osoby w specjalistycznej prywatnej placówce
    wiąże się z koniecznością ponoszenia miesięcznych kosztów utrzymania. W związku z
    powyższym, Wnioskodawca wraz z małżonką planują dokonać sprzedaży Nieruchomości a
    środki w ten sposób pozyskane, przeznaczyć na utrzymanie chorej matki.
    Wnioskodawca wraz z małżonką nie podejmowali żadnych aktywnych działań w związku z
    posiadanym prawem własności Nieruchomości, w tym:
      1) nie wykorzystywali Nieruchomości na cele prowadzonej przez siebie działalności
        gospodarczej;
      2) nie podejmowali żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia posiadanej
        Nieruchomości, w tym jej uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
        energetyczne czy budowy dróg;
      3) nie podejmowali żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu
        sprzedaży Nieruchomości;
      4) nie udzielali żadnych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością osobom trzecim,
        pośrednikom sprzedaży, brokerom, itp.
    W celu podniesienia atrakcyjności Nieruchomości oraz ceny sprzedaży, Wnioskodawca
    wraz z swoją małżonką planuje dokonać podziału gruntu rolnego (Nieruchomości) i
    wyodrębnić 2 (słownie: dwie) osobne parcele z własnymi numerami ewidencyjnymi. Na
    moment sprzedaży Nieruchomości po dokonanym podziale działek, status podatkowy w
    podatku od towarów i usług Wnioskodawcy nie ulegnie zmianie.
    W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania wskazał Pan odpowiednio:

    1) Czy w związku z zakupem działki X otrzymał Pan fakturę z wykazaną kwotą podatku
    VAT?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca nie otrzymał faktury VAT z wykazaną kwotą podatku w związku z
    zakupem działki X.
    2) Czy zamierza Pan zawrzeć przedwstępną umowę w związku ze sprzedażą 2 działek
    powstałych z wydzielenia działki X? Jeśli tak proszę wskazać:
      a) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej zawartej
        /która będzie zawarta z przyszłym nabywcą ciążą/będą ciążyły na Kupującym, a
        jakie na Panu?
      b) czy w umowie przedwstępnej sprzedaży zostały/zostaną ustalone warunki, które
        będą musiały być spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży,
        przenoszącej własność działki/działek będących przedmiotem sprzedaży na
        nabywcę? Jeśli tak, to jakie?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć przedwstępną umowę sprzedaży 2 działek powstałych z
    wydzielenia działki X. Obowiązkiem kupującego będzie wpłacenie zadatku. Uprawnieniem
    kupującego będzie prawo odstąpienia od umowy. Obowiązkiem sprzedającego będzie
    dostarczenie dokumentów dotyczących działki oraz zwrot dwukrotności kwoty zadatku w
    sytuacji, w której nie doszłoby do zawarcia umowy przyrzeczonej z winy sprzedającego.
    Ponadto obowiązkiem sprzedającego będzie zawarcie umowy przyrzeczonej na
    uzgodnionych w umowie przedwstępnej warunkach. Uprawnieniem sprzedającego będzie
    możliwość zatrzymania kwoty zadatku w sytuacji, w której nie dojdzie do zawarcia umowy
    przyrzeczonej z winy kupującego. W umowie przedwstępnej zostaną ustalone warunki
    dotyczące ceny sprzedaży oraz terminu zawarcia umowy przyrzeczonej i nie będzie
    przewidzianych innych warunków, które będą musiały być spełnione.
    3) Czy przed dokonaniem sprzedaży działek udzieli Pan przyszłemu nabywcy
    pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w
    sprawach dotyczących ww. działek? Jeżeli tak, to należy wskazać:
      a) do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń udzieli Pan pełnomocnictwa
        nabywcy do występowania w Pana imieniu?
      b) jakich czynności dokona nabywca do momentu sprzedaży przez Pana działek w
        związku z udzielonym pełnomocnictwem?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca nie udzieli przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa w celu występowania
    jego imieniu w sprawach dotyczących sprzedawanych działek.
    4) Czy w odniesieniu do 2 działek wydzielonych z Nieruchomości, do momentu ich
    sprzedaży będzie Pan ponosił jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.:
    uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej,
    elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
    inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak,
    to prosimy wskazać jakie to będą nakłady?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca nie wyklucza, iż wystąpi z wnioskiem o przyłączenie działek do sieci - prąd,
    woda lub gaz. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie planuje jednakże takich
    czynności i dokonywania innych nakładów.
    5) Czy dokonywał Pan już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy podać
    odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

      a) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Pana?
      b) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w
        ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      c) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
      d) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
        jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
      e) czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzał Pan podatek VAT, składał deklaracje VAT-
        7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
      f) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca do momentu sporządzenia niniejszego pisma nie dokonywał wcześniej
    sprzedaży nieruchomości - działek.
    6) Czy posiada Pan inne działki, które w przyszłości zamierza Pan sprzedać?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca posiada inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać.

## Pytanie

Czy sprzedaż wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej "Dyrektywą 2006/112/WE", państwa
    członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od
    towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zbycie nieruchomości
    gruntowej traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w

    art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy
    o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dodatkowo należy
    wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i
    niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem
    gospodarczym.
    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana
    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle
    cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za
    podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy podmiot dokonujący
    sprzedaży gruntu podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania
    w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że
    jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej
    rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą
    wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się

    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych.
    Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży
    nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie
    aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę
    gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy
    w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki nie stanowi
    działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości, tzn. wydzielonych z Nieruchomości
    działek gruntu stanowi sprzedaż majątku osobistego niepodlegającego podatkowi od
    towarów i usług. Ponadto, gdyby przyjąć, że powyższa sprzedaż jest objęta podatkiem
    VAT, to sprzedaż nieruchomości niezabudowanej korzysta ze zwolnienia na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9) ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca nabył wraz z małżonką
    Nieruchomość w roku 2007. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu
    podniesienia wartości, ani sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości. Jedyną aktywnością
    dotyczącą Nieruchomości byłoby wydzielenie działek z Nieruchomości. Wnioskodawca nie
    podejmował również żadnych działań o charakterze ogłoszeniowym, a tym bardziej
    marketingowym, w celu sprzedaży Nieruchomości.
    Organ podatkowy w tożsamym problemie odwołuje się do orzecznictwa na szczeblu
    europejskim - orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r„ w sprawach C-180/10 i C-181/10.1 tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może

    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. lnaczej jest
    natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych. Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek
    istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Mając na uwadze wszystkie
    przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży
    wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu, nie będzie działał w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, a dokonywana transakcja nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie udziału w towarze (np.
    współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi
    być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.

    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą

    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen
    V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę,
    będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż udziału w działkach wydzielonych z
    działki X podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie działał Pan w charakterze
    podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podejmie Pan bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z małżonką pozostaje Pan współwłaścicielem
    nieruchomości rolnej niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu X. Działkę tę nabył Pan
    wraz z małżonką 28 listopada 2007 roku. Nie otrzymał Pan z tego tytułu faktury VAT z
    wykazaną kwotą podatku. Od momentu nabycia, na opisanej nieruchomości nie prowadził
    Pan uprawy rolnej. Nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez Pana.
    Nie wykorzystywał Pan Nieruchomości na cele prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej. Nie podejmował Pan żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia

    posiadanej Nieruchomości, w tym jej uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne,
    gazowe, energetyczne czy budowy dróg. Nie podejmował Pan żadnych działań
    marketingowych lub reklamowych w celu sprzedaży Nieruchomości. Nie udzielał Pan
    żadnych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością osobom trzecim, pośrednikom
    sprzedaży, brokerom, itp. Nie udzieli Pan również przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa w
    celu występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących sprzedawanych działek. Nie
    wyklucza Pan, iż wystąpi z wnioskiem o przyłączenie działek do sieci - prąd, woda lub gaz.
    Na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie planuje Pan jednakże takich czynności i
    dokonywania innych nakładów. Ponadto wskazał Pan, że nie dokonywał wcześniej
    sprzedaży nieruchomości - działek. Obecnie planuje Pan dokonać sprzedaży
    Nieruchomości a środki w ten sposób pozyskane, przeznaczyć na utrzymanie chorej matki
    - żony.
    Całokształt przedstawionych przez Pana we wniosku okoliczności w stosunku do
    sprzedaży działek wydzielonych z działki X, wskazuje, że nie podejmie Pan działań
    świadczących o zamiarze wykonywania przez Pana działalności gospodarczej w zakresie
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przez Pana ww. działek wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w związku ze sprzedażą udziału w
    ww. działkach nie będzie Pan przejawiał aktywności, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmował Pan
    bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż udziału w działkach powstałych z
    działki X, jest czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Dokonując ww. dostawy udziału w działkach będzie Pan korzystał z przysługującego prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie Pan wypełniał
    przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie będzie występował w roli
    podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do tych transakcji. Skutkiem
    powyższego transakcja sprzedaży udziału w działkach objętych zakresem wniosku nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie skutków podatkowych względem Pana,
    natomiast nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej

    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. Niniejszą interpretację wydano w szczególności w
    oparciu o informację, że nie wykorzystywał Pan działki na cele prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.