Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.339.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Możliwość zastosowania preferencyjnego opodatkowania tzw.
IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca wykonuje działalność
    polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania w sposób opisany we wniosku od 1
    maja 2024 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje
    prace programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań.
    Efekty prac Wnioskodawcy (Oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj.:
      zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny i rutynowy,
      nie są jedynie „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów.
    Wnioskodawca jako opis tworzonego i rozwijanego Oprogramowania może wskazać
    aplikację w postaci szablonów kontrolujących organizację, funkcje i styl sklepu
    internetowego sprzedawcy. Zawierają one różne sekcje, które właściciele sklepów
    internetowych mogą wykorzystywać jako „cegiełki” do budowania poszczególnych stron
    (np. strona główna, strona produktu, etc.). Zadaniem szablonu jest przyjęcie danych z
    platformy X w postaci np. nazwy produktu, ceny, stanu magazynowego i przekształcenie
    tego w atrakcyjną formę graficzną wyświetlaną w przeglądarce. Właściciele sklepów mają
    dostęp do edytora szablonów (Y) w platformie X, dzięki któremu mogą m.in. dodawać
    sekcje, zmieniać ich kolejność oraz kontrolować różne ustawienia szablonu.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę
    są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1062).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej
    efektem jest tworzenie Oprogramowania. Działania Wnioskodawcy zmierzają do
    zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje aktywność,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.

    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych powinny być kwalifikowane jako
    prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez stworzenie nowego
    programu komputerowego lub poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego
    programu komputerowego. W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na
    tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo
    wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze programistycznym popartych wiedzą i
    umiejętnościami Wnioskodawcy. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter.
    Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy. Wnioskodawca
    oferuje Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do Oprogramowania
    swoim klientom. Wnioskodawca tym samym osiąga dochód z tytułu udzielenia licencji do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za okres od roku 2021 i w latach
    kolejnych. Wymaga podkreślenia jako istotne, że Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box są majątkowe prawa autorskie do
    Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i może ponosić także szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, takie jak:
      1) koszty serwerów – są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
      2) zakup sprzętu komputerowego – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
      3) zakup wyposażenia biura – potrzebne do tworzenia kodu źródłowego; usługi
        księgowe – potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
        oraz ewidencji IP BOX;
      4) koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
        eksploatacyjne – potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu;
      5) koszty narzędzi programistycznych - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów;
      6) koszty reklam i utrzymania strony internetowej;
      7) koszty usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie (Koszty IP Box).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art.
    471 i nast. k.c. Z uwagi na charakter umowy licencyjnej, nie może ona nosić znamion
    umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem klienta ani w czasie i
    miejscu wskazanym przez klienta. Rola klienta ogranicza się do zapłaty wynagrodzenia za
    udzieloną licencję.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box i Kosztami IP Box
    stanowić będzie dochód Wnioskodawcy z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód
    osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT na zasadach liniowych.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji
    pozarachunkowej prawa autorskie do Oprogramowania (Prawa IP Box), spełniając tym
    samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej
    ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i

    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Stosowanie ewidencji umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 17 lutego 2021 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (twórczej)
    Wnioskodawca nie podejmuje działalności obejmującej badania naukowe w rozumieniu
    art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca wskazuje, że w opisie wniosku doszło do omyłki pisarskiej. Wnioskodawca
    precyzuje, że:
      · wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2024 i lat przyszłych;
      · działalność jest prowadzona przez Wnioskodawcę od 1 stycznia 2024 r.;
      · odrębną ewidencję, o której mowa we wniosku Wnioskodawca prowadzi od 1 stycznia
        2024 r.
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku to oprogramowanie szablonów
    kontrolujących organizację, funkcje i styl sklepu internetowego sprzedawcy. Zawierają one
    różne sekcje, które właściciele sklepów internetowych mogą wykorzystywać jako „cegiełki”
    do budowania poszczególnych stron (np. strona główna, strona produktu, etc.). Zadaniem
    szablonu jest przyjęcie danych z platformy X w postaci np. nazwy produktu, ceny, stanu
    magazynowego i przekształcenie tego w atrakcyjną formę graficzną wyświetlaną w
    przeglądarce. Właściciele sklepów mają dostęp do edytora szablonów (Y) w platformie X,
    dzięki któremu mogą m.in. dodawać sekcje, zmieniać ich kolejność oraz kontrolować
    różne ustawienia szablonu. Nazwa to: „....”.
    Wnioskodawca wskazuje, że innowacyjność Oprogramowania polega na tym, że wdrażane
    są autorskie rozwiązania projektowe i technologiczne, wykraczające poza standardowe
    funkcjonalności oferowane przez platformę X. Oprogramowanie obejmuje m.in. własne
    systemy układu treści, dynamiczne komponenty zwiększające zaangażowanie
    użytkownika, mechanizmy optymalizacji ścieżki zakupowej oraz elementy interfejsu
    zaprojektowane w oparciu o dane z testów użyteczności i analizy zachowań
    konsumenckich. Istotnym aspektem innowacyjności jest również autorskie podejście do
    optymalizacji wydajności – zastosowanie lekkich struktur kodu, selektywne ładowanie
    zasobów, minimalizacja zapytań do serwera oraz implementacja technik
    asynchronicznych i lazy loading. Takie podejście znacząco skraca czas ładowania strony,
    poprawia wskaźniki ... i wpływa korzystnie na widoczność strony w wynikach
    wyszukiwania.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej.
    Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia
    oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu
    dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań
    zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca
    wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich
    do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę.
    Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej

    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
      projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
      implementację (tworzenie) oprogramowania,
      testowanie oprogramowania,
      konieczność projektowania odpowiednich algorytmów
      automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach programowania (...)Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie
    dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez wnioskodawcę „Oprogramowań”/ „programów
    komputerowych.
    Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
    tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
    modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie
    programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają
    wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy
    oprogramowanie.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej.
    Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań
    programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi
    efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną
    swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już
    utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią
    coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i
    rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone
    oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia

    oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności,
    łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się
    potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz
    stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów
    zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawca w ramach, której tworzy/rozwija oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób zaplanowany i metodyczny według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu, z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Jeśli tut. Organ oczekuje dokładniejszej odpowiedzi Wnioskodawca prosi o dodatkowe
    wezwanie.
    Zrealizowane cele: · tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i
    efektywności, · tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z
    wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania), · tworzenie
    kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów, Cele te
    obowiązywały w latach określonych we wniosku. Opracowanie ww. programów
    komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków
    finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z
    przedstawicielami klienta. W każdym z wymienionych programów komputerowych, w
    latach określonych we wniosku kolejnych realizował będzie cele Wnioskodawcy
    wymienione w odpowiedzi powyżej. Stopień realizacji założonych celów był wystarczający
    dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Efekty pracy Wnioskodawcy – zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania
    oprogramowania – są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Wnioskodawca wykorzystuje najnowsze narzędzia i języki
    programowania w celu większej innowacyjności. Podnosi to większą niezawodność
    oprogramowania oraz zwiększa jakość użytkowania produktu, zwiększa performance
    aplikacji.

    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne. Udzielał
    licencji do autorskich praw majątkowych do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:
      łatwość użytkowania,
      wydajność oraz stabilność,
      niezawodność.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z
    branży masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Wnioskodawca pracuje przy
    użyciu technologii: (...) uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną
    wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Opisany dochód, który Wnioskodawca osiąga z udzielenia licencji do kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej stanowi dochód z zawartej z kontrahentem umowy
    licencyjnej (art. 66 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.).
    Z umowy licencyjnej nie wynika, że dostęp do pomocy technicznej oraz aktualizacja na
    czas trwania subskrypcji są zawarte w cenie sprzedaży udzielonej licencji i czy są przy tym
    odrębnie wyodrębnione na fakturze.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu udzielenia licencji.
    Pod pojęcie wydatków na:
      koszt zakupu sprzętu komputerowego należy rozumieć: sprzęt komputerowy
      (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski, monitory),
      koszt zakupu wyposażenia biura należy rozumieć: koszty drukarki, materiałów
      piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu,
      koszt usług księgowych należy rozumieć miesięczną usługę księgowa; nie zawiera ten
      koszt opłaty za wniosek o wydanie interpretacji podatkowej,
      koszt narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania należy rozumieć:
      biblioteki programistyczne, które ułatwiają prowadzenie prac opisanych we wniosku,
      koszt usług informatycznych należy rozumieć: usługi testowania oprogramowania.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?

    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
      majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
      komputerowych wskazanych we wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną
      stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
      badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
      komercyjne;
      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania (programów komputerowych).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace
    programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań
    licencjonowanych klientom. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i
    systematyczny. W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym

    podkreślić, że prace opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, zmierzające do
    stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy
    przed którymi stawiany jest Wnioskodawca, wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30 ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W
    konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu
    przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych.
    Wnioskodawca licencjonuje za wynagrodzeniem prawa autorskie do programów
    komputerowych przez siebie wytworzonych swoim klientom. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP
    Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem klienta ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez klienta. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe
    (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art.
    74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw.

    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że
    Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1) koszty serwerów – są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
    2) zakup sprzętu komputerowego – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
    3) zakup wyposażenia biura – potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
    4) usługi księgowe – potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      oraz ewidencji IP BOX;
    5) koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne – potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu;
    6) koszty narzędzi programistycznych - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    7) koszty reklam i utrzymania strony internetowej;
    8) koszty usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
      nieprawidłowe w zakresie uznania wydatków poniesionych na reklamę i utrzymanie
      strony internetowej za koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem
      oprogramowania, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
      prawidłowe w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że wykonuje Pan działalność
    polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania w sposób opisany we wniosku od 1
    stycznia 2024 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan prace
    programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań. Działalność
    prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie
    Oprogramowania. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    posiadanej przez Pana wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych
    zastosowań istniejących już rozwiązań. Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku to
    oprogramowanie szablonów kontrolujących organizację, funkcje i styl sklepu
    internetowego sprzedawcy. Zawierają one różne sekcje, które właściciele sklepów
    internetowych mogą wykorzystywać jako „cegiełki” do budowania poszczególnych stron
    (np. strona główna, strona produktu, etc.). Zadaniem szablonu jest przyjęcie danych z
    platformy X w postaci np. nazwy produktu, ceny, stanu magazynowego i przekształcenie
    tego w atrakcyjną formę graficzną wyświetlaną w przeglądarce. Właściciele sklepów mają
    dostęp do edytora szablonów (Y) w platformie X, dzięki któremu mogą m.in. dodawać
    sekcje, zmieniać ich kolejność oraz kontrolować różne ustawienia szablonu. Nazwa to: „....”.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone prace programistyczne stanowią działalność
    badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych we wniosku efektów
    tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak

    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W sprawie wskazał Pan, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o
    charakterze programistycznym popartych Pana wiedzą i umiejętnościami. Mają one
    przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje
    Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Pana. Oferuje Pan Oprogramowanie i udziela
    niewyłącznych, płatnych licencji do Oprogramowania swoim klientom. Oryginalność
    polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych.
    Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy,
    przy której wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie
    polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że
    efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu.
    Efekty Pana prac (oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych tj.:
      zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny i rutynowy,
      nie są jedynie „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów
      realizowanych przez Państwo.
    Zatem prowadzona działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów
    komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z

    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że Pana działalność w ramach, której tworzy/rozwija
    oprogramowanie podejmowana jest w sposób zaplanowany i metodyczny według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu, z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na prowadzeniu praz w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac
    (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności),
    weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne
    wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego
    rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco
    w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów,
    np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Realizowane,
    dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie zrealizowane w
    odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach działalności, dzięki której tworzy Pan i modyfikuje
    /rozwija/ulepsza „oprogramowanie” wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę i umiejętności
    nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki,
    programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są
    to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania
    oraz z branży masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Pracuje Pan przy użyciu
    technologii: (...) uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich
    zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmuje Pan
    aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość
    świadczonych przez Pana usług ani też całość prowadzonej działalności programistycznej,
    ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań
    służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we
    wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody

    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    opisie sprawy wskazał Pan, że w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia,
    jak i rozwijania utworów, efekty prac są zawsze odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Oferuje Pan Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    Oprogramowania swoim klientom. Tym samym osiąga Pan dochód z tytułu udzielenia
    licencji do kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box). Opisany
    dochód, który osiąga Pan z udzielenia licencji do kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej stanowi dochód z zawartej z kontrahentem umowy licencyjnej (art. 66
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Prowadzona ewidencja pozwala
    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od

    osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona
    jest od 1 stycznia 2024 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu z opłat za
    udzielenie licencji do programów komputerowych, mieszczą się w kategorii przychodów z
    opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu podatkowym za 2024 r. oraz w zeznaniach za lata
    kolejne, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i
    obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W świetle powyższego, wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy – z wyłączeniem
    wydatków poniesionych na koszty reklamy i utrzymania strony internetowej – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu prac
    rozwojowych, których efektem było/będzie powstanie kwalifikowanego IP.
    Natomiast do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a) nie może Pan ująć ponoszonych
    „kosztów reklam i utrzymania strony internetowej”. Trudno bowiem uznać, że wydatki te
    związane są z prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.
    Jak Pan bowiem wyjaśnił „koszty reklamy i utrzymania strony internetowej” to koszty
    reklam oprogramowania w celu znalezienia klienta, dzięki któremu możliwe jest
    udzielenie licencji i uzyskanie dochodu. Koszty te niewątpliwie są związane z uzyskiwanym
    dochodem z tytułu udzielania licencji, jednakże trudno uznać, że są to koszty poniesione
    przez Pana bezpośrednio na działalność badawczo-rozwojową dotyczącą kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, a tylko takie koszty mogą być uwzględnione w lit. a) wzoru
    nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Reklama Pana oprogramowania na stronie internetowej, dzięki której możliwe jest
    udzielenie licencji i uzyskanie dochodu ma na celu promowanie wytworzonego
    oprogramowania i dotarcie do klientów, tym samym stanowi koszt związany z Pana
    działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową
    dotyczącą wytworzenia konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Tym samym przedstawione okoliczności dotyczące tego wydatku wskazują na brak
    bezpośredniego związku z wytworzeniem IP, w konsekwencji wydatki te nie będą stanowić
    kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko w zakresie uznania za koszty, o których mowa w
    lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wydatków na reklamę i utrzymanie strony internetowej uznano za nieprawidłowe
    Jednakże zauważyć należy również, że dokonując oceny Pana stanowiska w zakresie
    uznania poniesionych wydatków za koszt, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, Organ związany jest przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym w kontekście zadanego pytania oraz
    zajętego stanowiska. To oznacza, że Organ interpretacyjny ocenia możliwość uznania
    danego wydatku za koszt, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności.
    Jednakże ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a
    ich bezpośrednim związkiem z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ciąży na
    Panu, a weryfikacja zasadności poczynionych ustaleń możliwa jest w postępowaniu
    dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
      zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.