Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-953/13-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-20
Teza: Czy, jeśli ojciec Wnioskodawcy na podstawie umowy darowizny daruje Zainteresowanemu swoje 50% udziałów w wartości samochodu (swoją część samochodu), to o jaką wartość Wnioskodawca powinien podwyższyć wartość tego samochodu jako środka trwałego, który już posiada obecnie przyjęty do ewidencji środków trwałych – jako do podstawy do amortyzacji, którą to wartość w ratach amortyzacyjnych będzie zaliczał do kosztów podatkowych?
Słowa kluczowe: samochód-samochód osobowy; wartość-wartość początkowa; współwłasność; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2013 r. (data wpływu 26 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji samochodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji samochodu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od lutego 2011 roku, która mieści się w zakresie działalności prawniczej. W grudniu 2012 Wnioskodawca wprowadził do ewidencji środków trwałych samochód osobowy, którego współwłaścicielem w 50% jest Wnioskodawca, a w 50% jest ojciec Zainteresowanego. Samochód kupiono 21 czerwca 1999 r. za kwotę 57.380,00 zł. Wnioskodawca z ojcem ma zawartą umowę nieodpłatnego użyczenia na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej części samochodu, stanowiącej własność ojca. Do amortyzacji jako podstawę Zainteresowany przyjął kwotę 50% z ceny zakupu (z 57.380,00 zł), tj. kwotę 28.690,00 zł. Wnioskodawca amortyzację ujmuje w kosztach uzyskania przychodu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Obecnie ojciec Wnioskodawcy zamierza darować Zainteresowanemu swoje 50% samochodu na podstawie umowy darowizny. Wnioskodawca działalność prowadzi jako osoba fizyczna i rozlicza się na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, jeśli ojciec Wnioskodawcy na podstawie umowy darowizny daruje Zainteresowanemu swoje 50% udziałów w wartości samochodu (swoją część samochodu), to o jaką wartość Wnioskodawca powinien podwyższyć wartość tego samochodu jako środka trwałego, który już posiada obecnie przyjęty do ewidencji środków trwałych – jako do podstawy do amortyzacji, którą to wartość w ratach amortyzacyjnych będzie zaliczał do kosztów podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien podwyższyć podstawę do amortyzacji tego środka trwałego o kwotę 28.690,00 zł, tj. o drugie 50% wartości z dnia nabycia przez Wnioskodawcę i ojca tego samochodu w 1999 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny, urządzenia i środki transportu o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od wartości początkowej składników majątku nabytych (w tym częściowo) w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i 3 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18 uważa się:

*   w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia,
*   w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Stosowanie natomiast do treści art. 22g ust. 16 ww. ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3-5, ust. 2, 8, 9, 14 i 15 przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że w grudniu 2012 Wnioskodawca wprowadził do ewidencji środków trwałych samochód osobowy, którego współwłaścicielem w 50% jest Wnioskodawca, a w 50% jest ojciec Zainteresowanego. Samochód kupiono 21 czerwca 1999 r. za kwotę 57.380,00 zł. Do amortyzacji jako podstawę Zainteresowany przyjął kwotę 50% z ceny zakupu (z 57.380,00 zł), tj. kwotę 28.690,00 zł. Wnioskodawca amortyzację ujmuje w kosztach uzyskania przychodu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Obecnie ojciec Wnioskodawcy zamierza darować Zainteresowanemu swoje 50% samochodu na podstawie umowy darowizny.

W wyniku tej czynności prawnej Wnioskodawca stanie się wyłącznym właścicielem samochodu Za wartość początkową przedmiotowego samochodu Wnioskodawca zamierza uznać całą wartość samochodu jaka wynika z umowy zakupu zawartej w 1999 r.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że na gruncie przedmiotowej sprawy, nabycie wskazanego we wniosku samochodu nastąpi(ło) w dwojaki sposób, tj. częściowo w drodze umowy sprzedaży zawartej w 1999 r., a częściowo w drodze umowy darowizny (o ile oczywiście w świetle odrębnych przepisów nie będących przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogących być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, umowa ta będzie prawnie dopuszczalna). W konsekwencji w dwojaki sposób koniecznym będzie ustalenie wartości początkowej tego samochodu, jako środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, Wnioskodawca zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do połowy ceny nabycia tego samochodu z 1999 r. (wartość ta jest znana i wynika z umowy sprzedaży lub innego dowodu zakupu, co wyklucza możliwość zastosowania w tym zakresie art. 22g ust. 8 ww. ustawy) winien dodać wartość rynkową udziału w jego własności (50%), nabytego w drodze umowy darowizny zawartej z tatą (chyba że w umowie darowizny wartość ta zostanie określona w niższej wysokości). Od tak ustalonej wartości początkowej przedmiotowego samochodu, Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując, jeśli ojciec Wnioskodawcy daruje Zainteresowanemu swoje 50% udziałów w wartości samochodu, to Wnioskodawca powinien podwyższyć - ustaloną już do celów amortyzacji - wartość początkową samochodu o 50% wartości rynkowej samochodu z dnia umowy darowizny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.