Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-565/13-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-08-08
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; pracownik; prowizje; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2013 r. (data wpływu 13 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Pracownicy odbywający zagraniczne podróże służbowe otrzymują należności z tytułu podróży służbowych (zaliczki na poczet podróży oraz późniejsze rozliczenie kosztów podróży służbowych w postaci różnicy między poniesionymi wydatkami i należnymi dietami a kwotą otrzymanych zaliczek i pobrań z bankomatu) w walucie delegacji lub w walucie krajowej.

W związku z koniecznością dostosowania oferty banków do wymogów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175) ujednolicone zostały zasady pobierania opłat za realizację transakcji płatniczych krajowych lub w obrocie z państwami Unii Europejskiej oraz Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) w PLN lub w walutach tych państw. Zleceniodawca przelewu pokrywa prowizje i opłaty należne bankowi wysyłającemu, a odbiorca przelewu koszty banku odbiorcy.

W przypadku wyboru opcji otrzymania waluty delegacji (np. eur, GBP) na osobisty rachunek walutowy pracownika nie ma możliwości obciążenia wszystkimi kosztami bankowymi Wnioskodawcy i należność wpływa na konto bankowe pracownika po pomniejszeniu jej o prowizję pobieraną przez bank odbiorcy przelewu.

Spółka, aby nie obciążać prowizją pracowników, zamierza zwracać potrącone przez bank odbiorcy przelewu prowizje na podstawie wniosków z dołączonymi potwierdzeniami przelewów dostarczonych przez pracowników wskazujących jednoznacznie na fakt i wysokość potrąconej prowizji przez bank.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy zwracana pracownikom prowizja będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o PDOF).

Zgodnie z § 2 ust 2d) rozporządzenia, pracownikowi odbywającemu podróż służbową przysługuje zwrot innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Zwrot pracownikowi prowizji potrąconych z przelewów związanych ściśle z wykonywaniem obowiązków służbowych w trakcie odbywania podróży służbowych (prowizje od przekazanych zaliczek, prowizje od wypłaconych ostatecznych rozliczeń delegacji) zalicza się do innych należności za czas podróży służbowej pracownika, a więc spełniona jest przesłanka art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o PDOF umożliwiająca zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych zwróconej kwoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Definicję podróży służbowej zawiera art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). Wynika z niego, że podróżą służbową jest wykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy pracownika.

Zasady rozliczania podróży służbowych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167).

Zgodnie z przepisem § 2 ww. rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów,
    2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3.  noclegów,
    4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Stosownie do treści § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.

W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stwierdzono w § 5 ust. 2, iż do rozliczenia kosztów podróży pracownik załącza dokumenty, w szczególności rachunki, faktury lub bilety potwierdzające poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, pracownik składa pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pracownicy odbywający zagraniczne podróże służbowe otrzymują zaliczki na poczet podróży oraz późniejsze rozliczenie kosztów podróży służbowych w postaci różnicy między poniesionymi wydatkami i należnymi dietami a kwotą otrzymanych zaliczek i pobrań z bankomatu w walucie delegacji lub w walucie krajowej. W przypadku wyboru opcji otrzymania waluty delegacji na osobisty rachunek walutowy pracownika nie ma możliwości obciążenia wszystkimi kosztami bankowymi Wnioskodawcy i należność wpływa na konto bankowe pracownika po pomniejszeniu jej o prowizję pobieraną przez bank odbiorcy przelewu. Spółka, aby nie obciążać prowizją pracowników, zamierza zwracać potrącone przez bank odbiorcy przelewu prowizje na podstawie wniosków z dołączonymi potwierdzeniami przelewów dostarczonych przez pracowników wskazujących jednoznacznie na fakt i wysokość potrąconej prowizji przez bank.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że działania podejmowane przez Spółkę wynikają z konieczności dostosowania oferty banków do wymogów ustawy o usługach płatniczych, gdzie zostały uregulowane zasady pobierania opłat za realizację transakcji płatniczych. Oznacza to, że zleceniodawca przelewu pokrywa prowizje i opłaty należne bankowi wysyłającemu, a odbiorca przelewu koszty banku odbiorcy. Z tego też względu przeniesienie całego ciężaru prowizji bankowych na Spółkę w momencie dokonywania przelewu jest niemożliwe. To pracownik , jako odbiorca jest również obciążony prowizją bankową.

Wobec powyższego, stwierdzić zatem należy, że zwracana pracownikom prowizja będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek pobrania od ww. prowizji zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie, dodaje się, że wniosek Spółki w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych został rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.