Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-8/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-03-19
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziałów w nieruchomościach gruntowych.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2011 r. (data wpływu 2 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach gruntowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach gruntowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pani współwłaścicielką (wraz z mamą i siostrą) po 1/3 udziału w działce rolnej niezabudowanej o pow. 6,17 ha, która została wydzielona z gospodarstwa. Podzielono ją na 14 mniejszych działek o różnej powierzchni od 0,3013 ha do 0,5672 ha, które zamierza Pani sprzedać. Działkę odziedziczono w 1981 r. po zmarłym ojcu. Do 1981 r. na gruntach planowanych do sprzedaży prowadzono działalność rolniczą (pastwiska). Po tej dacie działalności już nie było. Nigdy nie była Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ww. działki nie stanowiły przedmiotu najmu, dzierżawy, ani innych umów. Są to grunty IV, V i VI klasy, w jednostce rejestrowej gruntów zapisane jako łąki, pastwiska i grunty rolne. Z wydanego przez wójta w dniu 19 listopada 2010 r. zaświadczenia wynika, że dla tego terenu przestał obowiązywać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Obszar, na którym położone są działki, nie jest objęty obowiązkiem sporządzenia tego planu i gmina nie przystąpiła do jego opracowania. Z ww. zaświadczenia wynika również, że dla podzielonej nieruchomości nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Istnieje prawdopodobieństwo, iż potencjalni kupujący będą się ubiegali o warunki zabudowy, w celu przekształcenia ziemi na budowlaną.

Wg obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, działki były i są przeznaczone pod uprawy rolne. Nie są i przed sprzedażą nie będą uzbrajane. Działki będą oferowane do sprzedaży za pośrednictwem Internetu. Fakt podziału ziemi przez geodetów wzbudził zainteresowanie klientów. Interesują się nimi również Pani znajomi. Działki zostaną wystawione do sprzedaży wszystkie razem. Nie wie Pani jednak, czy będą sprzedane w ramach jednej transakcji, czy będzie ich kilka lub kilkanaście. W przeszłości nie sprzedawała Pani żadnych nieruchomości. Posiada Pani inne nieruchomości rolne, ale w najbliższym czasie nie zamierza ich sprzedawać.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy sprzedaż ww. działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, czy cała sprzedaż, czy jak przekroczy 150 tys. zł w ciągu danego roku?

Pani zdaniem, nie można uznać Jej za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy. Wskazała Pani, iż dokonując sprzedaży działek nie działa w charakterze handlowca. Nie kupiła Pani bowiem tych działek jako towarów w celu ich odsprzedaży, lecz pochodzą one z majątku prywatnego, który odziedziczyła w 1981 r. po zmarłym ojcu. A zatem sprzedając te działki korzysta Pani z prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Stwierdziła Pani, że sprzedaż ww. działek będzie poza zakresem ustawy. Nie wystąpi Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, bez względu na wysokość obrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tych czynności.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowej jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy, osoba wykonująca takie czynności nie może być uznana za podatnika, niezależnie od tego, czy czynność tę wykonała jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy.

Taka sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę majątku prywatnego. Sprzedaż majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług.

W tym miejscu, wskazać należy również, iż w przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek służących do działalności rolniczej, wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10). Udzielając odpowiedzi na postawione w tym temacie pytania prejudycjalne, Trybunał wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalności gospodarczą. Podobnie, zdaniem Trybunału, okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast, wyjaśnił Trybunał, w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym – podkreślił Trybunał.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pani współwłaścicielką (wraz z siostrą i mamą) po 1/3 udziału w działce rolnej niezabudowanej o pow. 6,17 ha, którą podzielono na 14 działek o różnej powierzchni od 0,3013 ha do 0,5672 ha. Ww. działkę odziedziczyła Pani w 1981 r. po zmarłym ojcu. Do 1981 r. grunty wykorzystywano rolniczo, a po tej dacie działalności rolniczej już nie prowadzono. Nigdy nie była Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ww. działki nie stanowiły przedmiotu najmu, dzierżawy, ani innych umów. Z zaświadczenia wydanego przez wójta wynika, że dla tego terenu przestał obowiązywać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a obszar, na którym położone są działki nie jest objęty obowiązkiem jego sporządzenia. Dla podzielonej nieruchomości nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Wg studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, działki są przeznaczone pod uprawy rolne. Nie są i przed sprzedażą nie będą uzbrajane. Działki będą oferowane do sprzedaży za pośrednictwem Internetu. Zostaną wystawione wszystkie razem, nie wie Pani jednak, czy będą sprzedane w ramach jednej, czy wielu transakcji. W przeszłości nie sprzedawała Pani żadnych nieruchomości. Posiada Pani inne nieruchomości rolne, ale w najbliższym czasie nie zamierza ich sprzedawać.

W opisanym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż w związku z planowaną sprzedażą udziałów w działce rolnej, niezabudowanej, stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując ww. sprzedaży działała Pani w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, iż nabyła Pani działkę w celu odsprzedaży, skoro pochodzi ona z majątku prywatnego, otrzymanego w drodze dziedziczenia. Ponadto okoliczności towarzyszące transakcji (działki przed sprzedaż nie będą uzbrajane, zostaną wystawione do sprzedaży wystawione razem, w przeszłości nie sprzedawała Pani żadnych nieruchomości) nie wskazują, iż sprzedaż będzie dokonywana w sposób częstotliwy.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż pomimo, że grunty spełniają definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów, z okoliczności sprawy nie wynika, aby planując zbycie udziałów w 14 działkach, działała Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Tak więc sprzedaż udziałów w opisanych we wniosku działkach, wydzielonych z nieruchomości nabytej w 1981 r. po zmarłym ojcu, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując należy uznać - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C 180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C 181/10)\] - że sprzedaż wskazanych powyżej działek, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze fakt, iż stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Pani, jako współwłaścicielka zbywanych działek, zaznacza się, iż niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w Pani indywidualnej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.