Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-824/14/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-27
Teza: w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT
Słowa kluczowe: obrót; usługi; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 14 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z 14 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 7 listopada 2014 r. nr IBPP1/443-824/14/BM.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną z kodem PKD 63.99.Z – „Pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowana”. W ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługi „wsparcia klientów” na rzecz kontrahenta, który ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Kontrahent Wnioskodawcy oferuje aplikacje komputerowe dostępne online m.in. poprzez przeglądarki internetowe lub aplikacje dostępne na urządzenia mobilne.

W zakres tych usług, wykonywanych za pomocą sieci internet w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy, wchodzi:

*   udzielanie klientom kontrahenta zwrotów pieniędzy (na życzenie klienta kontrahenta),
*   informowanie klientów kontrahenta o działaniu oferowanego przez kontrahenta oprogramowania,
*   przyjmowanie sugestii lub życzeń klientów kontrahenta dot. nowych funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania i ew. przekazywanie informacji o najczęściej zgłaszanych życzeniach kontrahentowi,
*   przekazywanie kontrahentowi informacji dot. zgłoszonych przez jego klientów usterek w oprogramowaniu,
*   informowanie klientów kontrahenta o usunięciu wcześniej zgłoszonych usterek w oprogramowaniu kontrahenta,
*   wskazywanie klientom kontrahenta źródeł informacji dot. funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania zawartych na stronach internetowych kontrahenta,
*   odpowiadanie na pozostałe, wyżej nieokreślone pytania klientów kontrahenta dot. oprogramowania kontrahenta w zakresie usług ogólnie uznawanych za standardowe czynności „obsługi klienta”, mające na celu poinformowanie klientów kontrahenta np. o funkcjach oferowanego przez kontrahenta oprogramowania lub cenach korzystania z tegoż oprogramowania.

Wnioskodawca wystawia kontrahentowi fakturę raz w miesiącu za dostarczenie usług w danym miesiącu na podstawie umowy z kontrahentem. Wnioskodawca nie jest płatnikiem VAT ponieważ korzysta ze zwolnienia opisanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług tzn. wartość dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nie przekracza kwoty 150.000 zł rocznie.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lipca 2014 r.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał usług w zakresie doradztwa, jedynie obsługi klientów kontrahenta Wnioskodawcy polegającej na udzielaniu informacji dot. działania i korzystania z oprogramowania oferowanego przez kontrahenta Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Konkretne przykłady czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach usługi obsługi klienta kontrahenta Wnioskodawcy:

*   informowanie klientów kontrahenta o działaniu oferowanego przez kontrahenta oprogramowania - klient kontrahenta pyta czy oprogramowanie oferowane przez kontrahenta posiada pewną konkretną funkcję i Wnioskodawca odpowiada na to pytanie oraz, jeśli dana funkcja istnieje, wskazuje źródła informacji dot. tej funkcji lub sam ją opisuje,
*   przyjmowanie sugestii lub życzeń klientów kontrahenta dot. nowych funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania i ew. przekazywanie informacji o najczęściej zgłaszanych życzeniach kontrahentowi - klient kontrahenta zgłasza, iż chciałby aby oprogramowanie kontrahenta posiadało pewną funkcję w przyszłości lub działało inaczej, Wnioskodawca dziękuje klientowi kontrahenta za komentarz oraz przekazuje kontrahentowi informację o zgłoszeniu klienta,
*   przekazywanie kontrahentowi informacji dot. zgłoszonych przez jego klientów usterek w oprogramowaniu - klient kontrahenta zgłasza znalezioną usterkę w oprogramowaniu i Wnioskodawca, po sprawdzeniu czy taka usterka istnieje, dziękuje klientowi kontrahenta za jej zgłoszenie i przekazuje kontrahentowi informację o zgłoszonej usterce,
*   informowanie klientów kontrahenta o usunięciu wcześniej zgłoszonych usterek w oprogramowaniu kontrahenta - jeśli kontrahent naprawi zgłoszoną przez klienta usterkę, Wnioskodawca informuje klienta kontrahenta o tym fakcie i ew. przeprasza za niedogodności,
*   wskazywanie klientom kontrahenta źródeł informacji dot. funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania zawartych na stronach internetowych kontrahenta - jeśli klient kontrahenta zada pytanie, na które odpowiedź znajduje się na stronach internetowych kontrahenta, Wnioskodawca, zamiast bezpośredniego odpowiadania na pytanie klienta kontrahenta, przesyła link do strony, na której znajduje się odpowiedź,
*   odpowiadanie na pozostałe, wyżej nieokreślone pytania klientów kontrahenta dot. oprogramowania kontrahenta w zakresie usług ogólnie uznawanych za standardowe czynności „obsługi klienta”, mające na celu poinformowanie klientów kontrahenta np. o funkcjach oferowanego przez kontrahenta oprogramowania lub cenach korzystania z tegoż oprogramowania - jeśli klient kontrahenta spyta Wnioskodawcę o cenę oferowanego przez kontrahenta oprogramowania, możliwości zadania dalszych pytań, ma wątpliwości czy zachowanie oprogramowania kontrahenta jest prawidłowe czy też błędne itd., Wnioskodawca odpowiada na takie pytania.

Udzielanie zwrotu pieniędzy na życzenie klienta kontrahenta polega na użyciu „panelu”, który kontrahent udostępnia Wnioskodawcy, zawierającego przycisk „refund” (zwrot pieniędzy). Użycie tego przycisku generuje zwrot pieniędzy dla klienta kontrahenta, po czym Wnioskodawca zapisuje w tabeli datę zwrotu oraz adres email klienta kontrahenta. Wnioskodawca nie wypłaca oraz nie przyjmuje żadnych pieniędzy od klientów kontrahenta, zwrot pieniędzy jest jedynie funkcją udostępnionego przez kontrahenta oprogramowania, do użycia której kontrahent upoważnia Wnioskodawcę (jako część usług obsługi klienta kontrahenta).

Przedmiotem umowy między Wnioskodawcą a kontrahentem jest usługa obsługi klientów kontrahenta - odpowiadanie na ich pytania (zgodnie z ww. przykładami). Przedmiotem sprzedaży na fakturze jest „Wsparcie klientów (1-31 październik 2014) /Customer support (1-31 October 2014)” - Wnioskodawca wysyła kontrahentowi jedną fakturę pod koniec miesiąca za usługi wsparcia jego klientów w danym miesiącu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (przeformułowane w piśmie z dnia 14 listopada 2014 r.):

Czy w przypadku wykonywania czynności opisanych w stanie faktycznym, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wnioski z opisanego stanu faktycznego sprowadzają się do uznania, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są doradztwem i tym samym Wnioskodawca nie powinien być wykluczony z korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b wymienia usługi „w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” jako usługi niepodlegające zwolnieniom, o których mowa w ust. 1 i 9 tego artykułu.

Serwis internetowy Państwowego Wydawnictwa Naukowego www.sjp.pwn.pl zawiera opis rzeczownika „doradztwo” jako: „udzielanie fachowych porad”, zaś czasowników „doradzić” i „doradzać” jako „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. W związku z tym Wnioskodawca uważa różnicę między „doradztwem” jako usługą udzielania fachowych porad a „doradzaniem” jako czynnością udzielenia porady lub wskazania sposobu postępowania „w jakiejś sprawie” (jak napisało PWN) za znaczącą i sugerującą, iż zakres usług Wnioskodawcy nie posiada charakteru doradztwa czyli nie jest związany z usługą udzielania fachowych porad.

Ponadto, Wnioskodawca rozumie potoczne znaczenie „doradztwa” jako fachowej usługi świadczonej bezpośrednio usługobiorcy, charakteryzującej się fachową analizą zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, powiązaną z poradą, mającą na celu ułatwienie usługobiorcy podjęcia pewnej decyzji w danej sprawie. Tymczasem kontrahent Wnioskodawcy ani nie zamawia świadczonych usług Wnioskodawcy celem podjęcia decyzji, ani nie prezentuje usług Wnioskodawcy swoim klientom jako usług doradztwa lecz ogólnej „obsługi klienta”, która jest usługą informacyjną, będącą jedynie częścią oferty kontrahenta. Jedną z przesłanek potwierdzających powyższe potoczne zrozumienie słowa „doradztwo” jest zestaw wyników z wyszukiwarek internetowych www.google.pl oraz www.bing.pl - obie wyszukiwarki, po wyszukaniu słowa „doradztwo”, wykazują miliony wyników dot. doradztwa prawnego, personalnego, finansowego, podatkowego, inwestycyjnego, księgowego itp. które jednoznacznie charakteryzują się cechami potwierdzającymi potoczne znaczenie tego słowa zgodnie z ww. zrozumieniem Wnioskodawcy tj. jako fachowej ekspertyzy stanowiącej odrębną całość, niebędącej częścią obsługi przed lub posprzedażowej.

Wnioskodawca uważa, że świadczone przez niego usługi nie mają charakteru doradztwa ani w potocznym, ani słownikowym znaczeniu m.in. z uwagi na brak charakteru fachowości w odpowiedziach udzielanych klientom kontrahenta Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie posiada wykształcenia informatycznego i nie jest ono wymagane do świadczenia usług obsługi klientów kontrahenta; informacje udzielane klientom kontrahenta mogłyby być udzielane przez każdą osobę, która zapoznałaby się z oprogramowaniem i ofertą kontrahenta bez konieczności posiadania fachowej wiedzy.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż - zgodnie z art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług - ma prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług ponieważ nie świadczy usług doradztwa wykluczonych w tym artykule lecz jedynie świadczy usługi obsługi klienta swojego kontrahenta, odbiegające od słownikowej definicji rzeczownika „doradztwo” oraz jej potocznie rozumianej interpretacji.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie w indywidualnej interpretacji podatkowej, iż stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na mocy art. 113 ust. 1 ww. ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku sprzedaż dokonaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

2.odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3.odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W myśl 113 ust. 10 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ww. ustawy o VAT obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Małego Słownika Języka Polskiego, oznacza „dać radę, udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z przytoczonych definicji nie wynika, by działania Wnioskodawcy miały charakter usług doradczych. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest usługa obsługi klientów kontrahenta polegająca na udzielaniu informacji dot. działania i korzystania z oprogramowania oferowanego przez kontrahenta Wnioskodawcy a nie usługa doradcza na rzecz kontrahenta.

Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawca w ramach działalności świadczy usługi „wsparcia klientów” na rzecz kontrahenta, który ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Kontrahent Wnioskodawcy oferuje aplikacje komputerowe dostępne online m.in. poprzez przeglądarki internetowe lub aplikacje dostępne na urządzenia mobilne.

W zakres tych usług, wykonywanych za pomocą sieci internet w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy, wchodzi:

*   udzielanie klientom kontrahenta zwrotów pieniędzy (na życzenie klienta kontrahenta),
*   informowanie klientów kontrahenta o działaniu oferowanego przez kontrahenta oprogramowania,
*   przyjmowanie sugestii lub życzeń klientów kontrahenta dot. nowych funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania i ew. przekazywanie informacji o najczęściej zgłaszanych życzeniach kontrahentowi,
*   przekazywanie kontrahentowi informacji dot. zgłoszonych przez jego klientów usterek w oprogramowaniu,
*   informowanie klientów kontrahenta o usunięciu wcześniej zgłoszonych usterek w oprogramowaniu kontrahenta,
*   wskazywanie klientom kontrahenta źródeł informacji dot. funkcji oferowanego przez kontrahenta oprogramowania zawartych na stronach internetowych kontrahenta,
*   odpowiadanie na pozostałe, wyżej nieokreślone pytania klientów kontrahenta dot. oprogramowania kontrahenta w zakresie usług ogólnie uznawanych za standardowe czynności „obsługi klienta”, mające na celu poinformowanie klientów kontrahenta np. o funkcjach oferowanego przez kontrahenta oprogramowania lub cenach korzystania z tegoż oprogramowania.

Wnioskodawca wystawia kontrahentowi fakturę raz w miesiącu za dostarczenie usług w danym miesiącu na podstawie umowy z kontrahentem. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT ponieważ korzysta ze zwolnienia opisanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług tzn. wartość dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nie przekracza kwoty 150.000 zł rocznie.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał usług w zakresie doradztwa, jedynie obsługi klientów kontrahenta Wnioskodawcy polegającej na udzielaniu informacji dot. działania i korzystania z oprogramowania oferowanego przez kontrahenta Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Odnosząc przedstawiony opis sprawy do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca w ramach świadczonych przez niego usług wymienionych we wniosku nie wykonuje i będzie wykonywał usług doradczych ani innych usług, które ze zwolnienia podmiotowego korzystać nie mogą, to w przedmiotowej sprawie nie będzie mieć zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Zatem Wnioskodawca rozpoczynając w dniu 1 lipca 2014 r. prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu wymienionych we wniosku usług mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy w 2014 r., w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 150.000 zł.

Należy jednak zaznaczyć, że Wnioskodawca utraci zwolnienie podmiotowe od podatku VAT w przypadku wykonania jakichkolwiek czynności doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Ponadto jeżeli faktyczna wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę 150.000 zł, zwolnienie określone w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT utraci moc z momentem przekroczenia tej kwoty.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie powinny być wykluczone z korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe, jednakże należy zauważyć, że zwolnienie od podatku VAT przysługuje Wnioskodawcy na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, a nie jak twierdzi Wnioskodawca na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.