Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.728.2025.4.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Skutki podatkowe czynności wycofania Nieruchomości (lokali)
z majątku spółki do majątku prywatnego Wspólników.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego
lokal-lokal użytkowy
nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan W.K., Pani A.K., Pan L.K. oraz Pani K.K. (zwani dalej: „Wspólnikami” lub
    „Wnioskodawcami”, a także każdy z nich z osobna zwana dalej: „Wspólnikiem”) są
    jedynymi wspólnikami w „(...)” (...) sp. j. (zwaną dalej: „Spółką”).
    Wspólnicy są polskimi rezydentami podatkowymi i podatnikami podatku dochodowego od
    osób fizycznych (dalej: „podatek PIT”). Wspólnicy posiadają odpowiednio następujące
    udziały w zyskach Spółki: Pan W.K. - 26%, Pani A.K. - 24%, Pan L.K. – 26% oraz Pani K.K. -
    24%.
    Spółka jest firmą rodzinną prowadzoną przez dwa małżeństwa: A. i W. (...) oraz K. i L (...).
    Panowie W.K. oraz L.K. to bracia.
    Pan W.K. oraz Pani A.K. pozostają w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój
    ustawowej wspólności małżeńskiej majątkowej. Zarówno ogół praw i obowiązków w
    Spółce przysługujący Panu W (...), jak i ogół praw i obowiązków w Spółce przysługujący i
    Pani A (...) wchodzą w skład ich małżeńskiego majątku wspólnego.
    Pan L.K. oraz Pani K.K. pozostają w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój
    ustawowej wspólności małżeńskiej majątkowej. Zarówno ogół praw i obowiązków w
    Spółce przysługujący Panu W. (...), jak i ogół praw i obowiązków w Spółce przysługujący i
    Pani A. (...) wchodzą w skład ich małżeńskiego majątku wspólnego.
    Z uwagi na to, że wszyscy Wspólnicy Spółki są osobami fizycznymi, Spółka nie jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, lecz jest tzw. podmiotem
    transparentnym podatkowo, a podatnikami podatku dochodowego od dochodów
    uzyskiwanych za pośrednictwem Spółki są Wspólnicy.

    Głównym przedmiotem działalności Spółki zgodnie z wpisem w rejestrze przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego jest produkcja (...) (PKD: 14.14.Z). Ponadto Spółka prowadzi
    pozostałą działalność w zakresie m. in. wynajmu i zarządzania nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi (PKD: 68.20.Z).
    Spółka jest podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).
    W okresie swojego istnienia Spółka nabyła m. in. następujące środki trwałe:
    1. w 2011 r. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) położony (...);
    2. w 2018 r. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) położony (...);
    3. w 2020 r. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) położony (...);
    4. w 2021 r. - 2 lokale użytkowe (niemieszkalne) położone (...);
    5. w 2021 r. - 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) położony (...), wraz z prawem wyłącznego
      korzystania z miejsca garażowego;
    6. w 2023 r. lokal użytkowy (niemieszkalny) położony (...), wraz z prawem wyłącznego
      korzystania z miejsca garażowego;
    7. w 2025 r. (po złożeniu niniejszego wniosku) Spółka planuje nabyć dodatkowe lokale
      użytkowe (niemieszkalne). Nieruchomości są przedmiotem wstępnych umów
      zawartych przez Spółkę z deweloperem, a obecnie Spółka oczekuje na wydanie tych
      lokali i zawarcie umowy przenoszącej ich prawo własności z dewelopera na rzecz
      Spółki.
    Lokale użytkowe wskazane w pkt 1-7 powyżej w dalszej części niniejszego wniosku zwane
    będą łącznie jako „Nieruchomości”.
    W odniesieniu do Nieruchomości wskazanych w pkt 1-6: Nieruchomości zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki. Nabycie każdej z Nieruchomości było
    opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej Nieruchomości Spółka odliczyła
    naliczony podatek VAT. Nieruchomości były oraz są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT (najem na cele niemieszkalne na rzecz podmiotów
    niepowiązanych ze Spółką i Wspólnikami).
    W odniesieniu do Nieruchomości wskazanych w pkt 7: Nieruchomości te zostaną
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki po ich zakupie przez Spółkę. Nabycie
    każdej z Nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej
    Nieruchomości Spółka odliczy naliczony podatek VAT. Nieruchomości będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (najem na cele
    niemieszkalne na rzecz podmiotów niepowiązanych ze Spółką i Wspólnikami).
    Obecnie planowane jest wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych i majątku
    Spółki i ich nieodpłatne przekazanie na rzecz Wspólników, w taki sposób, aby wartość
    Nieruchomości otrzymanych przez każdego Wspólnika była jak najbardziej zbliżona do
    wysokości udziału danego Wspólnika w zysku Spółki (przy czym z uwagi na to, że zarówno
    wspólnicy A. i W.K., jak i K. i L.K. pozostają w związkach małżeńskich, w którym obowiązuje
    ustrój wspólności majątkowej, a ogół praw i obowiązków każdego ze Wspólników wchodzi
    w skład małżeńskiego majątku wspólnego, wycofanie Nieruchomości nastąpi do
    małżeńskiego majątku wspólnego Anny i Waldemara (...)ów oraz do małżeńskiego majątku
    wspólnego K. i L. (...)).
    Powyższe wynika z faktu, że nie ma praktycznej możliwości, aby wszyscy Wspólnicy
    otrzymali Nieruchomości o wartości wprost proporcjonalnej do wysokości ich udziału w
    zysku Spółki, co wynika z przyczyn o charakterze obiektywnym – tj. różnic w wartości
    rynkowej poszczególnych Nieruchomości, przez co nie jest możliwa taka alokacja
    Nieruchomości pomiędzy Wspólników, aby łączna wartość Nieruchomości, które otrzyma
    ze Spółki każdy ze Wspólników była wprost proporcjonalna do udziałów, w jakich
    Wspólnicy uczestniczą w zysku Spółki.

    Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki nie będzie dokonywane odpłatnie i nie będzie
    dokonywane tytułem wypłaty zysku w tej Spółce. Ponadto w wyniku tej czynności prawnej
    wkłady Wspólników w spółce jawnej nie ulegną obniżeniu.
    Po wycofaniu Nieruchomości ze Spółki na rzecz Wspólników, Wspólnicy będą nadal
    kontynuować najem Nieruchomości na rzecz podmiotów trzecich, w ramach najmu
    prywatnego lub prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Jednocześnie w
    odniesieniu do tego wynajmu każdy ze Wspólników zamierza działać w charakterze
    czynnego podatnika podatku VAT, nie korzystając ze zwolnienia.
    Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki do majątku prywatnego Wspólników nastąpi w
    2025 r. lub najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. Zatem, w odniesieniu do
    Nieruchomości wskazanych w pkt 2-7, okres 10-letniej korekty nie zakończy się w roku
    wycofania tych Nieruchomości do majątku prywatnego Wspólników. Okres ten zakończy
    się jedynie w odniesieniu do wycofania do majątku prywatnego Wspólników
    Nieruchomości wskazanej w pkt 1 powyżej (nabytej w 2011 r.).
    Przeniesienie Nieruchomości do majątku prywatnego Wspólników nastąpi na podstawie
    uchwały Wspólników w formie aktu notarialnego. Wykonanie uchwały nastąpi przez
    zawarcie umowy (w formie aktu notarialnego) o nieodpłatne przekazanie Wspólnikom
    Nieruchomości. Umowa, o której mowa powyżej, nie będzie umową darowizny, ani
    umową zniesienia współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej „Kodeksu cywilnego”).
    Umowa ta będzie umową nienazwaną, zawierającą oświadczenia:
    1) Spółki o przeniesieniu nieodpłatnie na Wspólników własności Nieruchomości oraz
      Wspólników o ich przyjęciu,
    2) Wspólników, że przeniesienie na nich Nieruchomości nastąpi na ich własne potrzeby,
    3) Spółki, że nie uzyska ona żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności
      przeniesienia własności Nieruchomości na Wspólników,
    4) Spółki, że przekazanie Wspólnikom Nieruchomości nie będzie stanowiło wycofania
      wkładu w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej jako: „KSH”).
    W związku z powyższym, Wspólnicy oraz Spółka pragną potwierdzić skutki podatkowe
    wycofania Nieruchomości z majątku Spółki i ich przekazania do majątku prywatnego
    Wspólników na gruncie podatku PIT, podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej:
    „podatek PCC”), podatku od spadków i darowizn oraz podatku VAT.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    1. Ile lokali, które Spółka zamierza nabyć w 2025 r., będzie przedmiotem wycofania i
      nieodpłatnego przekazania do majątku prywatnego Wspólników?
    Będą to jedynie 2 lokale – obydwa lokale zostały nabyte w dniu 10 września 2025 r. i w tym
    samym dniu wprowadzone do ewidencji środków trwałych.
    2. Kiedy poszczególne lokale opisane w pkt 1-6 zostały wprowadzone do ewidencji
      środków trwałych Spółki oraz kiedy poszczególne lokale wskazane w pkt 7 zostaną
      wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki (należy podać dokładne daty)
      (należy odnieść się do każdego lokalu osobno)?
    Lokale został wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki w poniższych datach:
    Lokal opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r.
    Lokal opisany w pkt 2: 30 września 2018 r.
    Lokal opisany w pkt 3: 21 października 2020 r.
    Lokale opisane w pkt 4: 31 sierpnia 2021 r. (dalej: „Lokal 4a”) oraz 30 września 2021 r.
    (dalej: „Lokal 4b”)
    Lokal opisany w pkt 5: 30 listopada 2021 r.

    Lokal opisany w pkt 6: 30 czerwca 2023 r.
    Lokale opisane w pkt 7: obydwa 10 września 2025 r.
    3. Kiedy (w jakim dniu, miesiącu, roku) i w jaki sposób wystąpiło pierwsze zajęcie
      (używanie) poszczególnych lokali opisanych w pkt 1-6 oraz lokali opisanych w pkt 7,
      które Spółka zamierza nabyć (należy odnieść się do każdego lokalu osobno)?
    Pierwsze zajęcie lokali wskazanych w pkt 1-6 nastąpiło poprzez ich oddanie w najem na
    rzecz najemców. Przed dniem wydania, lokale nie były użytkowane przez Spółkę. Pierwsze
    używanie ww. lokali nastąpiło w poniższych datach:
    Lokal opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r.
    Lokal opisany w pkt 2: 1 czerwca 2019 r.
    Lokal opisany w pkt 3: 15 stycznia 2021 r.
    Lokale opisane w pkt 4: Lokal 4a – 15 marca 2022 r.; Lokal 4b – 26 sierpnia 2021 r.
    Lokal opisany w pkt 5: 1 kwietnia 2022 r.
    Lokal opisany w pkt 6: 3 czerwca 2023 r.
    Co do lokali wskazanych w pkt 7, to co do jednego z nich już nastąpiło pierwsze zajęcie w
    dacie 10 września 2025 r. poprzez oddanie lokalu w najem na rzecz najemcy (przed tą
    datą lokal nie był wykorzystywany przez Spółkę) (dalej: „Lokal 7a”). Co do drugiego lokalu
    (dalej: „Lokal 7b”) pierwsze zajęcie nie nastąpiło, Spółka poszukuje najemcy dla tego
    lokalu, lokal aktualnie nie jest użytkowany przez Spółkę, pierwsze zajęcie nastąpi w dniu
    wydania lokalu najemcy.
    4. Czy od pierwszego zajęcia (używania) poszczególnych lokali opisanych w pkt 1-6 oraz
      lokali opisanych w pkt 7, które Spółka zamierza nabyć, do chwili planowanego ich
      wycofania z ewidencji środków trwałych Spółki i przekazania do majątku prywatnego
      Wspólników upłynie okres dłuższy niż 2 lata (należy odnieść się do każdego lokalu
      osobno)?
    Lokal opisany w pkt 1: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokal opisany w pkt 2: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokal opisany w pkt 3: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokale opisane w pkt 4: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokal opisany w pkt 5: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokal opisany w pkt 6: tak, upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    Lokale opisane w pkt 7: nie, nie upłynie okres dłużny niż 2 lata.
    5. Proszę o wskazanie dokładnych daty najmu lokali opisanych w pkt 1-6?
    Poniżej wskazuję daty umów najmu lokali z pkt 1-6. Jako, że pytanie nie precyzuje, czy
    chodzi o wszystkie historyczne umowy najmu, czy tylko obecnie obowiązujące, to z uwagi
    na znaczną liczbę lokali oraz znaczny czas ich posiadania przez Spółkę, poniżej wskazuję
    jedynie umowy będące obecnie w mocy. Jeżeli Organ chciałby uzyskać informację co do
    dat wszystkich historycznych umów najmu, to uprzejmie proszę o informację – Spółka
    przygotuje takie dane.
    Lokal opisany w pkt 1: umowa najmu z 14 stycznia 2023 r.
    Lokal opisany w pkt 2: jest obecnie 3 najemców – daty umów to 14 października 2019 r.,
    15 października 2020 r. oraz 14 marca 2024 r.
    Lokal opisany w pkt 3: umowa najmu z 15 stycznia 2021 r.
    Lokale opisane w pkt 4: Lokal 4a – umowa najmu z 10 czerwca 2024 r., Lokal 4b – umowa
    najmu z 8 listopada 2023 r.
    Lokal opisany w pkt 5: jest 2 najemców – daty umów to 1 kwietnia 2022 r. oraz 9 lutego
    2023 r.
    Lokal opisany w pkt 6: umowa najmu z 3 czerwca 2023 r.
    6. Czy poszczególne lokale opisane w pkt 7, które Spółka zamierza nabyć, będą przed
      wycofaniem ich z ewidencji środków trwałych Spółki i przekazaniem do majątku
      prywatnego Wspólników przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym

      charakterze, jeśli tak to należy wskazać dokładne daty najmu (należy odnieść się do
      każdego lokalu osobno)?
    Lokal 7a jest obecnie przedmiotem najmu (umowa najmu z 3 września 2025 r.). Lokal 7b
    nie jest obecnie przedmiotem najmu, Spółka poszukuje najemcy dla tego lokalu. Intencją
    Spółki jest to, aby uzyskiwać przychód z wynajmu lokali, stąd podejmuje działania
    zmierzające do zapewnienia pełnego obłożenia posiadanych lokali i wynajmuje je
    długoterminowo (np. do podmiotów prowadzących sklepy spożywcze). W związku z
    powyższym, na dzień wycofania lokali z pkt 7 z ewidencji środków trwałych Spółki i
    przekazania do majątku prywatnego Wspólników, lokale te co do zasady będą
    przedmiotem umowy najmu, przy czym Spółka nie może wykluczyć, że z przyczyn od niej
    niezależnych lokale te w ww. dniu przejściowo nie będą przedmiotem najmu, np. w razie
    wypowiedzenia umowy najmu przez najemców (na co Spółka nie ma wpływu, aczkolwiek
    dokłada wszelkich starań, aby takie sytuacje miały miejsce możliwie rzadko) czy braku
    znalezienia najemcy dla Lokalu 7b do tego czasu.
    7. Czy Spółka ponosiła wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
      dochodowym poszczególnych lokali opisanych w pkt 1-6, w stosunku do których Spółka
      miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      (należy odnieść się do każdego lokalu)?
    Dla lokali z pkt 1-2 oraz pkt 4-6 brak był takich wydatków.
    Dla lokalu z pkt 3 został poniesiony taki wydatek w dniu 9 grudnia 2024 r. na kwotę netto
    21 500 złotych.
    8. Czy będą ponoszone przez Spółkę wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów
      ustawy o podatku dochodowym poszczególnych lokali opisanych w pkt 7 (będących
      przedmiotem planowanego nabycia), w stosunku do Spółka będzie miała prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (należy odnieść się
      do każdego lokalu)?
    Nie, nie zostaną poniesione takie wydatki.
    9. Jeżeli Spółka poniosła/będzie ponosić takie wydatki to czy były/będą one niższe czy
      wyższe niż 30% wartości początkowej poszczególnych lokali, kiedy zakończono
      /zakończą się ich ulepszenia, proszę podać dokładną (należy odnieść się do każdego
      lokalu będącego przedmiotem wniosku)?
    Dla lokali z pkt 1-2 oraz pkt 4-7 – brak był (brak będzie) takich wydatków.
    Dla lokalu z pkt 3 - taki wydatek został poniesiony w dniu 9 grudnia 2024 r. (data
    zakończenia) na kwotę netto 21 500 złotych. Wydatek był niższy niż 30% wartości
    początkowej lokalu.
    10. Czy po poniesieniu wydatków na ulepszenie poszczególnych lokali w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których Spółka miała
      /będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a wydatki były wyższe niż 30% wartości początkowej poszczególnych
      lokali, doszło do ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ww. definicji i kiedy (należy
      odnieść się do każdego lokalu będącego przedmiotem wniosku)?
    Brak był takich wydatków, zatem Wnioskodawcy nie przedstawiają odpowiedzi na to
    pytanie.
    11. Czy od pierwszego zajęcia, zasiedlenia poszczególnych lokali po ulepszeniu
      przekraczającym 30% ich wartości początkowej, w myśl ww. definicji, do dnia ich
      wycofania ze Spółki, minie okres dłuższy niż 2 lata (należy odnieść się do każdego
      lokalu będącego przedmiotem wniosku)?
    Brak był takich wydatków, zatem Wnioskodawcy nie przedstawiają odpowiedzi na to
    pytanie.

    12. W przypadku gdy Spółka ponosiła/będzie ponosiła ulepszenia na poszczególne lokale,
      proszę podać wartość ulepszeń oraz wyjaśnić czy były/będą one powyżej czy poniżej 15
      000 zł i czy podnosiły wartość początkową poszczególnych lokali (środków trwałych)
      (należy odnieść się do każdego lokalu będącego przedmiotem wniosku)?
    Dla lokali z pkt 1-2 oraz pkt 4-7 – brak był (brak będzie) takich wydatków.
    Dla lokalu z pkt 3 - taki wydatek był w dniu 9 grudnia 2024 r. (data zakończenia) na kwotę
    netto 21 500 złotych, zatem powyżej kwoty 15 000 zł. Wydatek nie poniósł wartości
    początkowej lokalu.
    13. Kiedy Spółka przyjęła/przyjmie do ewidencji środków trwałych ulepszenia poczynione
      na poszczególne lokale (kiedy nastąpiło/nastąpi w ewidencji środków trwałych
      podwyższenie wartości środka trwałego – wyjaśnienia proszę odnieść odrębnie do
      poszczególnych zakończonych ulepszeń) (należy odnieść się do każdego lokalu
      będącego przedmiotem wniosku)?
    Dla lokali z pkt 1-2 oraz 4-7 – brak był (brak będzie) takich wydatków.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług – oznaczone jak we wniosku
    3. Czy wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych Spółki i ich nieodpłatne
    przekazanie do majątku prywatnego (małżeńskiego majątku wspólnego) Wspólników, a
    następnie wynajęcie tych Nieruchomości przez Wspólników (w ramach najmu
    prywatnego lub prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej) będzie
    neutralne podatkowo na gruncie przepisów ustawy o VAT, a w konsekwencji Spółka nie
    będzie zobowiązana do opodatkowania wycofania Nieruchomości podatkiem VAT lub
    dokonania korekty w podatku VAT po wycofaniu Nieruchomości do majątków
    prywatnych Wspólników?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Uzasadnienie w zakresie neutralności podatkowej wycofania Nieruchomości ze Spółki na
    rzecz Wspólników na gruncie przepisów ustawy o VAT:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Pod pojęciem
    rzeczy należy natomiast rozumieć zarówno ruchomości, jak i nieruchomości.
    Jednocześnie na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel, w tym także zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu (na co wskazuje
    wprost art. 7 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT).
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu (co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT).
    Powyższe przepisy oznaczają, że czynności, których skutek polega na przeniesieniu prawa
    własności nieruchomości lub przeniesieniu prawa wieczystego użytkowania gruntów (w
    tym zabudowanych budynkami i budowlami trwale z gruntem związanymi) mogą
    zasadniczo być uznane za dostawę towarów podlegającą VAT pod warunkiem, że będą
    czynnościami odpłatnymi.
    W tym miejscu Wnioskodawcy, pragną zauważyć, że jak wskazano w opisie zdarzenia
    przyszłego wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych Spółki i ich przekazanie
    do majątku prywatnego Wspólników nastąpi przez zawarcie umowy (w formie aktu
    notarialnego) o nieodpłatnym charakterze.

    Zdaniem Wnioskodawców, nieodpłatny charakter planowanej czynności wyklucza więc
    opodatkowanie jej podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT (tj. jako odpłatnej dostawy towarów).
    Jednakże, zgodnie z ustawą o VAT, nie tylko odpłatne czynności podlegają podatkowi VAT.
    W niektórych sytuacjach opodatkowaniu podlegają także czynności nieodpłatne. Jak
    wynika bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się bowiem także przekazanie nieodpłatnie przez podatnika
    towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny,
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy uważają, że w odniesieniu do wycofania
    Nieruchomości ze Spółki na rzecz Wspólników nie zostaną spełnione z art. 7 ust. 2 ustawy
    o VAT, gdyż nie dojdzie do zmiany przeznaczenia Nieruchomości, tj. Nieruchomości nie
    zostaną wycofane na cele osobiste Wspólników, lecz Wspólnicy będą nadal kontynuować
    najem Nieruchomości na rzecz podmiotów trzecich, w ramach najmu prywatnego lub
    prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Spółka nie dokona również darowizny dla Wspólników. Dlatego zdaniem Wnioskodawców,
    wycofanie Nieruchomości ze Spółki nie będzie wiązało się z obowiązkiem opodatkowania
    takiej czynności podatkiem VAT.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny: Przez umowę
    najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz. Zgodnie natomiast z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego: Czynsz może być
    oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju
    W konsekwencji najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną;
    odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu. Zatem, oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej
    nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu
    dokonującego wynajmu. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi
    lub zwolnienie od podatku.
    Co istotne z powołanych wyżej przepisów, wynika, że najem wypełnia określoną w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały

    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw.
    najem prywatny). Najem nieruchomości niemieszkalnych stanowi odpłatne świadczenie
    usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu tym
    podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Nieruchomości są aktualnie wykorzystywane na
    potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, tj. są wynajmowane na
    rzecz osób trzecich, a najem ten podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Po ich
    wycofaniu ze Spółki do majątku Wspólników, Nieruchomości będą dalej wynajmowane, a
    więc nadal będą wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ponadto,
    Nieruchomości mają charakter niemieszkalny. Tym samym, w ocenie Wnioskodawców,
    Nieruchomości nie będą wykorzystywane na potrzeby osobiste Wspólników, tj.
    przykładowo na cele mieszkaniowe. Zdaniem Wnioskodawców, w tym stanie faktycznym
    wycofanie Nieruchomości ze Spółki do majątku prywatnego Wspólników i ich dalszy najem
    nie wypełnia przesłanek wynikających z art. 7 ust. 2 VAT, wycofanie nie nastąpi na cele
    osobiste Wspólników, co w konsekwencji oznacza, że wycofanie Nieruchomości nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wyżej przedstawione stanowisko znajduje również potwierdzenie w linii interpretacyjnej
    tut. Organu. Stanowisko w analogicznych sprawach na gruncie przepisów ustawy o VAT,
    zostało przedstawione m. in. w interpretacji DKIS z dnia 19 kwietnia 2024 r., o sygn. 0112-
    KDIL3.4012.125.2024.1.NS, w której DKIS uznał, że „w odniesieniu do czynności wycofania
    nieruchomości (...) z działalności gospodarczej do majątku prywatnego wspólników spółki
    jawnej, która następnie będzie przez nich wynajmowana na cele niemieszkalne (w ramach
    najmu prywatnego lub prowadzonej działalności gospodarczej), nie będzie miał
    zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na cele
    osobiste wspólników, a co za tym idzie, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług”.
    Uzasadnienie w zakresie braku obowiązku dokonania przez Spółkę korekty w podatku VAT
    po wycofaniu Nieruchomości do majątków prywatnych Wspólników
    Wnioskodawcy wskazują, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy
    o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i
    usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
    usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT: W przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy o VAT: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy o VAT: W przypadku gdy w okresie korekty, o której
    mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary
    te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Natomiast, jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy o VAT: W przypadku, o którym mowa w ust. 4,
    korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu
    korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym
    nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w
    deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów
    powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy o VAT: W przypadku gdy towary lub usługi, o których
    mowa w ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z
      czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy o VAT: W przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także

    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje
    się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
    dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w
    okresie korekty.
    Odnosząc powyżej przywołane przepisy o stanu faktycznego opisanego w niniejszym
    wniosku, Wnioskodawcy wskazują, że sposób wykorzystania Nieruchomości, które mają
    zostać wycofane ze Spółki do majątków prywatnych Wspólników nie ulegnie zmianie, gdyż
    Nieruchomości po ich wycofaniu ze Spółki dalej będą wynajmowane (świadczone usługi
    najmu będą opodatkowane podatkiem VAT). Wspólnicy wynajmując Nieruchomości po ich
    wycofaniu ze Spółki będą działać w charakterze czynnych podatników VAT.
    Zatem, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe w
    ocenie Wnioskodawców czynność wycofania Nieruchomości do majątku prywatnego
    Wspólników, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a Spółka nie będzie
    miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art 91 ustawy
    o VAT, w odniesieniu do Nieruchomości, ponieważ:
    1) przekazanie Nieruchomości z majątku Spółki do majątku prywatnego wspólników
      Spółki, celem ich wynajmu, nie będzie stanowiło zmiany w sposobie ich wykorzystania,
      w szczególności nie będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku;
    2) przedmiotowe Nieruchomości nadal będą wykorzystywane do działalności
      gospodarczej – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. wynajmu.
    Wyżej przedstawione stanowisko znajduje również potwierdzenie w linii interpretacyjnej
    tut. Organu. Stanowisko w analogicznych sprawach na gruncie przepisów ustawy o VAT,
    zostało przedstawione m. in. w interpretacji DKIS z dnia 19 kwietnia 2024 r., o sygn. 0112-
    KDIL3.4012.125.2024.1.NS, w której DKIS uznał, że „W konsekwencji, w związku z
    wycofaniem z majątku spółki jawnej nieruchomości (...), stanowiących środki trwałe
    Państwa spółki i przekazaniem tych nieruchomości do majątku prywatnego wspólników –
    w celu najmu opodatkowanego podatkiem VAT prowadzonego w ramach najmu
    prywatnego lub jednoosobowej działalności gospodarczej – nie będą Państwo mieli
    obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku wspólnym w zakresie podatku od
    towarów i usług jest w części dotyczącej skutków podatkowych czynności wycofania
    Nieruchomości (lokali) z majątu spółki do majątku prywtanego Wspólników jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w
    świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów
      w rozumieniu art. 7 ustawy (...).
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod
    warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane
    w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych,
    ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy
    dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy,
    pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie
    przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej
    nieruchomości.
    Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii
    opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie
    C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od
    wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w
    odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie
    podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na

    utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do
    odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz
    w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg
    Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia
    mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało
    prawo do obniżenia podatku naliczonego.
    Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie
    podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu
    towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów
    lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało - w całości lub w części - prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej
    przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który
    opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów,
    przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 cyt. ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jawna będąca czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług planuje wycofanie lokali użytkowych (dalej Nieruchomości) z ewidencji
    środków trwałych i majątku Spółki i ich nieodpłatne przekazanie na rzecz Wspólników, w
    taki sposób, aby wartość Nieruchomości otrzymanych przez każdego Wspólnika była jak
    najbardziej zbliżona do wysokości udziału danego Wspólnika w zysku Spółki. Przedmiotem
    wycofania będą Nieruchomości w skład których wchodzą następujące środki trwałe:
    1. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) nabyty w 2011 r.;
    2. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) nabyty 2018 r.;
    3. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) nabyty w 2020 r.;
    4. 2 lokale użytkowe (niemieszkalne) nabyte w 2021 r.;
    5. 1 lokal użytkowy (niemieszkalny) nabyty w 2021 r. wraz z prawem wyłącznego
      korzystania z miejsca garażowego;
    6. lokal użytkowy (niemieszkalny) nabyty w 2023 r. wraz z prawem wyłącznego korzystania
      z miejsca garażowego;
    7. 2 lokale użytkowe (niemieszkalne) nabyte 10 września 2025 r.
    W odniesieniu do Nieruchomości wskazanych w pkt 1-6: Nieruchomości zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki. Nabycie każdej z Nieruchomości było

    opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej Nieruchomości Spółka odliczyła
    naliczony podatek VAT. Nieruchomości były oraz są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT (najem na cele niemieszkalne na rzecz podmiotów
    niepowiązanych ze Spółką i Wspólnikami).
    W odniesieniu do Nieruchomości wskazanych w pkt 7: Nieruchomości te zostaną
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki po ich zakupie przez Spółkę. Nabycie
    każdej z Nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej
    Nieruchomości Spółka odliczy naliczony podatek VAT. Nieruchomości będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (najem na cele
    niemieszkalne na rzecz podmiotów niepowiązanych ze Spółką i Wspólnikami).
    Lokale został wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki w poniższych datach:
    Lokal opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r.
    Lokal opisany w pkt 2: 30 września 2018 r.
    Lokal opisany w pkt 3: 21 października 2020 r.
    Lokale opisane w pkt 4: 31 sierpnia 2021 r. (dalej: „Lokal 4a”) oraz 30 września 2021 r.
    (dalej: „Lokal 4b”)
    Lokal opisany w pkt 5: 30 listopada 2021 r.
    Lokal opisany w pkt 6: 30 czerwca 2023 r.
    Lokale opisane w pkt 7: obydwa 10 września 2025 r.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, czynność polegająca na wycofaniu
    poszczególnych lokali (Nieruchomości) opisanych w pkt 1-7 z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego Wspólników – w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy - będzie
    podlegać opodatkowaniu w sytuacji gdy przysługiwało Spółce w całości lub w części,
    prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    nieruchomości lub ich części składowych. W tej sytuacji bowiem dla czynności przekazania
    lokali, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania
    towarów z odpłatną dostawą towarów, co w konsekwencji oznacza, że czynność ta będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje prawne
    należy stwierdzić, że wycofanie z majątku Spółki ww. Nieruchomości (lokali) i przekazanie
    ich na cele prywatne Wspólników, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy nabycie każdej z Nieruchomości (lokali) wskazanej w pkt 1-6
    było opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej Nieruchomości Spółka
    odliczyła naliczony podatek VAT. W odniesieniu do Nieruchomości (lokali) wskazanych w
    pkt 7 Nabycie każdej z Nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu
    nabycia każdej Nieruchomości Spółka odliczy naliczony podatek VAT.
    Wskazali Państwo, że Nieruchomości były wykorzystywane do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, zatem przy ich nabyciu przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    W konsekwencji czynność wycofania Nieruchomości – lokali użytkowych opisanych w pkt 1-
    7 do majątku prywatnego Wspólników będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ww. Nieruchomości (lokale opisane w pkt 1-7) będą
    przekazane nieodpłatnie Wspólnikom Spółki do ich majątku prywatnego. Sposób
    wykorzystania tego majątku będzie należeć do decyzji każdego ze Wspólników. Ich
    odpłatne oddanie w użytkowanie (najem prywatny lub jednoosobowa działalność
    gospodarcza) będzie związane z działalnością gospodarczą każdego ze Wspólników Spółki
    a nie samej Spółki. Zatem nie ma wpływu na opodatkowanie przekazania Nieruchomości
    (lokali opisanych w pkt 1-7) fakt wykorzystywania przedmiotowych Nieruchomości w
    celach związanych z działalnością opodatkowaną Wspólników Spółki tj. najem prywatny
    lub jednoosobowa działalność gospodarcza.

    Podkreślić należy, że każda czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w
    tych przepisach warunki.
    Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy (przekazania do majątku
    prywatnego Wspólników) poszczególnych lokali użytkowych opisanych w pkt 1-7
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede
    wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do ww. lokali miało miejsce pierwsze
    zasiedlenie.
    Pierwsze zajęcie lokali wskazanych w pkt 1-6 nastąpiło poprzez ich oddanie w najem na
    rzecz najemców. Pierwsze używanie ww. lokali nastąpiło w poniższych datach: Lokal
    opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r., Lokal opisany w pkt 2: 1 czerwca 2019 r., Lokal
    opisany w pkt 3: 15 stycznia 2021 r. Lokale opisane w pkt 4: Lokal 4a – 15 marca 2022 r.;
    Lokal 4b – 26 sierpnia 2021 r., Lokal opisany w pkt 5: 1 kwietnia 2022 r., Lokal opisany w
    pkt 6: 3 czerwca 2023 r. Co do lokali wskazanych w pkt 7, to co do jednego z nich już
    nastąpiło pierwsze zajęcie w dacie 10 września 2025 r. poprzez oddanie lokalu w najem na
    rzecz najemcy ( „Lokal 7a”). Co do drugiego lokalu („Lokal 7b”) pierwsze zajęcie nie
    nastąpiło, Spółka poszukuje najemcy dla tego lokalu, lokal aktualnie nie jest użytkowany
    przez Spółkę, pierwsze zajęcie nastąpi w dniu wydania lokalu najemcy. Spółka nie ponosiła
    wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, w
    stosunku do których Spółka miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego na lokale z pkt 1-2 oraz pkt 4-6 brak był takich wydatków. Dla lokalu z
    pkt 3 został poniesiony taki wydatek w dniu 9 grudnia 2024 r. na kwotę netto 21 500
    złotych, lecz wydatek był niższy niż 30% wartości początkowej lokalu. Natomiast na lokale
    opisane w pkt 7 nie zostaną nie zostaną poniesione takie wydatki.

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że przekazanie na cele
    prywatne Wspólników lokali opisanych w pkt 1-6 nie będzie następować w ramach
    pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Państwo
    wskazali doszło do pierwszego zajęcia poszczególnych lokali opisanych w pkt 1-6, a
    pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto Spółka nie
    ponosiła wydatków na ulepszenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym ww.
    lokali opisanych w pkt. 1-6 przekraczających 30% wartości początkowej tych lokali.
    Zatem z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia do chwili planowanego przeniesienia
    ww. lokali opisanych w pkt 1-6 do majątku prywatnego upłynie okres dłuższy niż 2 lata to
    w odniesieniu do tych lokali zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od
    podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem wycofanie Nieruchomości tj. lokali opisanych w pkt 1-6 do majątku prywatnego
    Wspólników korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    o VAT.
    Natomiast odnosząc się do dwóch lokali wymienionych w pkt 7 stwierdzić należy, że w
    przypadku, lokalu 7a oraz 7b nie minął jeszcze okres 2 lat od jego pierwszego zasiedlenia
    do chwili dostawy tj. przekazania tego lokalu na cele prywatne Wspólników, gdyż jak
    wynika z uzupełnienia pierwsze zajęcie, używanie tych lokali nastąpiło z chwilą ich nabycia
    w ramach czynności opodatkowanych tj. 10 września 2025 r., tym samym nie zostanie
    spełniony drugi warunek umożliwiający zwolnienie od podatku określonego w art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy.
    Zatem wycofanie dwóch lokali opisanych w pkt 7 do majątku prywatnego Wspólników nie
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT.
    W związku z powyższym, że wycofanie z majątku Spółki dwóch lokali opisanych w pkt 7 do
    majątku prywatnego Wspólników nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT należy przeanalizować możliwość
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT lokali w pkt 7 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że Spółka nie będzie
    miała również prawa do zastosowania zwolnienia przy wycofaniu lokali opisanych w pkt 7
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż przy nabyciu lokali opisanych w pkt 7
    przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatki naliczonego.
    Tym samym nie zostaną spełnione warunki umożliwiające zwolnienie lokali opisanych w
    pkt 7na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Ponadto jak wynika z opisu sprawy lokale opisane w pkt 7 nie był wykorzystywany przez
    Spółkę wyłącznie do działalności zwolnionej, jak również przy nabyciu tych lokali
    przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego, tak więc dostawa
    (wycofanie) lokali opisanych w pkt 7 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku powyższym wycofanie lokali opisanych w pkt 7 do majątku prywatnego
    Wspólników nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 i
    będzie opodatkowane będzie właściwą stawką VAT dla przedmiotu dostawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który

      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy,
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres

      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przywołany przepis reguluje kwestie korekty w odniesieniu do towarów i usług, innych niż
    wymienione w ust. 7a i ust. 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i
    materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których
    przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku
    do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych
    zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami nie dającymi
    prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót),
    wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy
    lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż
    wyliczona na dany rok.
    Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat
    w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.
    W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych –
    przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności
    opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w
    miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe
    okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.
    Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że
    przez cały pozostały okres korekty towar ten służy w całości transakcjom dającym prawo
    do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że
    zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.
    W tym miejscu wskazać należy, że również poszczególne wydatki poniesione przez
    podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), które wynosiły co
    najmniej 15 000 zł i które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,

    podlegają 10-letniemu okresowi korekty. 10-letni okres korekty rozpoczyna swój bieg od
    roku, w którym środki trwałe (ulepszenia) o wartości wynoszącej co najmniej 15 000 zł
    zostały oddane do użytkowania, a roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku
    naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Zaznaczyć bowiem należy, że poniesione
    nakłady, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, należy traktować jak wydatki
    na zakup odrębnego środka trwałego. Natomiast jeżeli poszczególne wydatki poniesione
    przez podatnika na ulepszenie Nieruchomości (poszczególne ulepszenia), były niższe niż
    15 000 zł lub nie zmieniają wartości środka trwałego, nie podlegają 10-letniemu okresowi
    korekty tylko korygowane są na bieżąco. W odniesieniu do tych nakładów zastosowanie
    będzie mieć art. 91 ust. 7c ustawy, w myśl którego korekty, o której mowa w ust. 7,
    dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Z opisu sprawy wynika, że Lokale zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
    Spółki w poniższych datach: Lokal opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r. Lokal opisany w pkt
    2: 30 września 2018 r., Lokal opisany w pkt 3: 21 października 2020 r. Lokale opisane w pkt
    4: 31 sierpnia 2021 r. (Lokal 4a) oraz 30 września 2021 r. (Lokal 4b), Lokal opisany w pkt 5:
    30 listopada 2021 r., Lokal opisany w pkt 6: 30 czerwca 2023 r., Lokale opisane w pkt 7:
    obydwa 10 września 2025 r.
    W odniesieniu do lokali wskazanych w pkt 1-6 nabycie każdej z Nieruchomości było
    opodatkowane podatkiem VAT. Pierwsze zajęcie lokali wskazanych w pkt 1-6 nastąpiło
    poprzez ich oddanie w najem na rzecz najemców. Pierwsze używanie ww. lokali nastąpiło
    w poniższych datach: Lokal opisany w pkt 1: 8 listopada 2011 r., Lokal opisany w pkt 2: 1
    czerwca 2019 r., Lokal opisany w pkt 3: 15 stycznia 2021 r. Lokale opisane w pkt 4: Lokal
    4a – 15 marca 2022 r.; Lokal 4b – 26 sierpnia 2021 r., Lokal opisany w pkt 5: 1 kwietnia
    2022 r., Lokal opisany w pkt 6: 3 czerwca 2023 r. Co do lokali wskazanych w pkt 7, to co do
    jednego z nich już nastąpiło pierwsze zajęcie w dacie 10 września 2025 r. poprzez oddanie
    lokalu w najem na rzecz najemcy ( „Lokal 7a”). Co do drugiego lokalu („Lokal 7b”) pierwsze
    zajęcie nie nastąpiło, Spółka poszukuje najemcy dla tego lokalu, lokal aktualnie nie jest
    użytkowany przez Spółkę, pierwsze zajęcie nastąpi w dniu wydania lokalu najemcy. Z
    tytułu nabycia każdej Nieruchomości Spółka odliczyła naliczony podatek VAT. W
    odniesieniu do Nieruchomości wskazanych w pkt 7 nabycie każdej z Nieruchomości
    będzie opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu nabycia każdej Nieruchomości Spółka
    odliczy naliczony podatek VAT.
    Zatem mając powyższe na uwadze w związku z wycofaniem lokali wymienionych w pkt 2-6
    do majątku prywatnego Wspólników, Spółka będzie zobowiązana, do dokonania korekty
    podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu przedmiotowych lokali, gdyż nie minął
    jeszcze 10-letni okres korekty licząc od roku, w którym przedmiotowe lokale zostały
    oddane do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych.
    Spółka nie będzie natomiast zobowiązania do korekty podatku naliczonego w związku z
    wycofaniem do majątku prywatnego Wspólników lokalu opisanego w pkt 1, gdyż minął już
    10-letni okres korekty licząc od roku, w którym lokal ten został oddany do użytkowania i
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
    Ponadto Spółka nie będzie również zobowiązana do dokonania korekty podatku
    naliczonego w związku z wycofaniem do majątku prywatnego Wspólników dwóch lokali
    opisanych w punkcie 7, gdyż jak wynika z powyższego rozstrzygnięcia dostawa tych dwóch
    lokali opisanych w pkt 7 będzie opodatkowana właściwa stawką VAT, zatem w stosunku do
    wycofania lokali opisanych w pkt 7 do majątku prywatnego Wspólników nie dojdzie do
    zmiany przeznaczenia wykorzystania przedmiotowej przedmiotowych lokali opisanych w
    pkt 7 tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty odnoście tych
    lokali.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej z dnia 19 kwietnia 2024
    r., o sygn. 0112-KDIL3.4012.125.2024.1.NS wskazać należy, że interpretacje przepisów
    prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie
    kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem
    rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz konkretnych stanów
    prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je
    traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15). Ponadto
    zauważyć należy, że Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 14e § 1
    Ordynacji podatkowej przysługuje prawo zmiany z urzędu wydanej interpretacji, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od spadku i
    darowizn i podatku od czynności cywilnoprawnych są przedmiotem odrębnego
    rozstrzygnięcia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej
    będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    W.K. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.