Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.103.2025.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Opodatkowanie wynajmu działki.
Słowa kluczowe: najem
opodatkowanie-forma opodatkowania
prawa-prawa majątkowe
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Najem, podnajem, dzierżawa.
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 września 2025 r. (wpływ 21 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Firma X (Sp. z o.o.) złożyła Panu propozycję zawarcia umowy o ustanowienie odpłatnego
    użytkowania działki, w zamian za jednorazowe wynagrodzenie w wysokości (...) PLN.
    Użytkowanie ma zostać ustanowione na okres 99 lat i wpisane do księgi wieczystej. Firma
    X będzie uprawniona do używania nieruchomości, pobierania pożytków oraz do
    zawierania umów z operatorami telekomunikacyjnymi.
    Działka ta jest obecnie przedmiotem umowy dzierżawy zawartej między Panem a firmą Z,
    w ramach której otrzymuje Pan roczny czynsz w wysokości (...) PLN. Dochód ten rozlicza
    Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5%).
    Pana roczne dochody z pracy (etat) przekraczają 120.000 PLN, co oznacza wejście w drugi
    próg podatkowy (32%).
    Pytania
    Czy wynagrodzenie otrzymane z tytułu ustanowienia odpłatnego użytkowania od Firmy X
    ((...) PLN) należy zakwalifikować jako przychód z odpłatnego zbycia prawa majątkowego
    (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT)?
    Czy w opisanej sytuacji całość tego przychodu, przy dochodach z pracy przekraczających
    120.000 PLN rocznie, będzie podlegała opodatkowaniu według stawki 32%?
    Czy istnieje możliwość zakwalifikowania tego przychodu jako przychodu z dzierżawy lub
    umowy o podobnym charakterze (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT), a w konsekwencji
    zastosowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (8,5%/12,5%)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem:
    - Wynagrodzenie z tytułu ustanowienia odpłatnego użytkowania należy traktować jako
      przychód z odpłatnego zbycia prawa majątkowego i rozliczać w PIT-36 według skali
      podatkowej.
    - W związku z przekroczeniem 120.000 PLN dochodów rocznie, całość wynagrodzenia w
      wysokości (...) PLN zostanie opodatkowana stawką 32%.
    - Oznacza to, że przychód netto wyniósłby około (...) PLN.
    - Aby uzyskać do dyspozycji (...) PLN netto (po opodatkowaniu) kwota brutto
      wynagrodzenia powinna wynosić około (...) PLN.
    - Alternatywnie, jeżeli organ uzna, że przychód może zostać zakwalifikowany jako
      przychód z dzierżawy lub podobnego stosunku prawnego, to mógłby Pan zastosować
      ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (8,5% / 12,5%), co znacząco obniżyłoby
      podatek.
    Jeżeli żadne z powyższych rozwiązań nie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa
    podatkowego, uprzejmie proszę o wskazanie prawidłowego sposobu postępowania oraz
    określenie wysokości należnego podatku (wraz z podaniem właściwej stawki procentowej).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazuję, że reguły dotyczące opodatkowania ustawodawca zawarł w art. 9
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U.
    z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zgodnie z którym:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Zatem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3, 6 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
      - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).
    Jak z kolei stanowi art. 18 tej ustawy:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego
    katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Przepisy ww. ustawy, mimo że posługują się terminem „prawa majątkowe”, nie definiują
    tego pojęcia, a zawarty w ww. regulacji katalog tych praw jest jedynie przykładowy, na co
    wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”.
    Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art.
    18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można zaliczyć także inne prawa
    niewymienione w tym przepisie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno
    przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich zbycia.
    Przez prawa majątkowe, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, należy rozumieć prawa podmiotowe, które mogą występować w trzech
    postaciach: roszczeń, uprawnień kształtujących i zarzutów.
    Jednym z podziałów praw podmiotowych, jaki jest dokonywany w doktrynie, jest podział
    na prawa majątkowe i prawa niemajątkowe. Podstawą dokonania tego podziału jest
    interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym
    danego podmiotu. W doktrynie prawa podatkowego (por. np. A. Gomułowicz, J. Małecki,
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, Komentarz, Warszawa 2002 s. 93,
    153-154) przy definiowaniu praw majątkowych sięga się do wykładni systemowej i
    powszechnie stosowanego tego terminu na gruncie prawa cywilnego.
    Prawa majątkowe to, najogólniej rzecz ujmując, prawa podmiotowe pozostające w ścisłym
    związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem
    charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:
    1. zbywalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
    2. posiadaniem określonej wartości majątkowej.
    Z kolei, jak wskazano wyżej, przychody z praw majątkowych, zaliczane do źródła
    przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, definiuje przepis art. 18 ww. ustawy, zgodnie z którym, za przychód z praw
    majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych
    w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii
    układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z
    odpłatnego zbycia tych praw.
    Ponadto od 2023 roku jedynym sposobem opodatkowania najmu prywatnego jest wybór
    zryczałtowanego podatku dochodowego. Ta forma opodatkowania uregulowana jest w

    ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    W odniesieniu do powyższego, środki otrzymane na podstawie umowy o ustanowienie
    odpłatnego użytkowania działki stanowią przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód ze źródła najem,
    podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą bądź
    najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025
    r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368, 620 i
      680), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    W Pana sytuacji, skoro nieruchomość (działka) – wynajmowana jest przez Pana w ramach
    najmu prywatnego, to najem ten będzie stanowić źródło przychodów, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody
    osiągnięte z tytułu wynajmu działki, w ramach najmu, na zasadach najmu prywatnego
    należy opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2
    ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Pana przychody z najmu na podstawie umowy o ustanowienie odpłatnego użytkowania
    działki będą stanowić przychody z najmu prywatnego określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodów tych – jak wyjaśniono
    wyżej – nie rozlicza się jako przychodów z praw majątkowych na zasadach skali
    podatkowej 12% i 32% nadwyżki ponad podstawę obliczenia podatku 120 000 zł, na co
    wskazują zasady określone w art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie przychody te będą opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych wg stawek 8,5% lub 12,5% po przekroczeniu limitu przychodów
    określonego w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zatem Pana przychody nie będą miały wpływu na progi podatkowe określone w art. 27
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji Pana stanowisko w części opodatkowania wynajmu działki ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych jest prawidłowe natomiast stanowisko w części
    opodatkowania wynajmu działki jako przychodu z praw majątkowych jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję
    wyliczeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.