Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IB-PB3-423-383/07-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-15
Teza: Czy ma zastosowanie art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000, Nr 54, poz. 654 ze zm.) w przypadku przekazania nieodpłatnie w ramach reklamy kalendarzy i piór, o którym mowa we wniosku, z umieszczonym na nich logo firmy, nazwą i adresem i/lub nr telefonu i/lub strona internetową klientom względnie potencjalnym klientom?
Słowa kluczowe: logo; materiały-materiały reklamowe; nabycie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23.10.2007r. (data wpływu 25.10.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie kalendarzy i piór opatrzonych logo firmy, przekazywanych obecnym lub potencjalnym klientom, jako wydatki na materiały reklamowe - **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

**

W dniu 25.10.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie kalendarzy i piór opatrzonych logo firmy, przekazywanych obecnym lub potencjalnym klientom, jako wydatków na materiały reklamowe.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu sprzętem i urządzeniami naukowo-pomiarowymi. W związku z tym w ramach reklamy przekazuje nieodpłatnie klientom względnie potencjalnym klientom zakupione kalendarze (których wartość wg cen zakupu kształtuje się w granicach od 10 do 30 zł) oraz piór (których wartość wg cen zakupu kształtuje się w granicach od 5 do 10 zł) z umieszczonym na nich logo spółki z nazwą i adresem i/lub Nr telefonu i/lub stroną internetową. Gadżety reklamowe, o których mowa wyżej, wręczane są klientom względnie potencjalnym klientom na wszelkiego rodzaju organizowanych imprezach reklamowych (targi, wystawy, seminaria) oraz przy nabyciu przez kontrahentów towarów firmy.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

**

Czy ma zastosowanie art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000, Nr 54, poz. 654 ze zm.) w przypadku przekazania nieodpłatnie w ramach reklamy kalendarzy i piór, o którym mowa we wniosku, z umieszczonym na nich logo firmy, nazwą i adresem i/lub nr telefonu i/lub strona internetową klientom względnie potencjalnym klientom?

Zdaniem wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, znajduje zastosowania ww. przepis podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ przyjmuje się, że zasadniczym celem reklamy jest pozyskanie nowych klientów, jak również utrzymanie współpracy z dotychczasowymi. Reklama nie musi dotyczyć wyłącznie usługi czy towarów, ale także marki czy też samej firmy. Wręczenie gadżetów reklamowych firmy w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest jednym z środków wyrazu reklamy przedsiębiorstwa mającej na celu:

*   poszerzenie wiedzy nabywców względnie przyszłych nabywców o towarach handlowych firmy, ich cechach i przeznaczeniu oraz zachęcenia do ich nabycia, od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego,

*   osiągnięcie zwiększenia przychodów firmy,

*   utrwalenie u nabywców znaku firmowego zawartego w logo jako odniesienie do jakości oferowanych towarów.

W związku z tym jak również w oparciu o wyjaśnienia zamieszczone na stronach internetowych Krajowej Informacji Podatkowej , zdaniem Spółki, wydatki poniesione na zakup gadżetów reklamowych (kalendarze, pióra) z umieszczonym na nich logo firmy, stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia przychodów stanowić będą koszty uzyskania przychodów.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 z 2000 r., poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów określonych w art. 16 ust. 1 w/cyt. ustawy.

Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ponieważ pojęcie reprezentacji nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej należy w tym zakresie kierować się wykładnią językową i orzecznictwem sądowym. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego” pod redakcją prof. X (Wydawnictwo W,), reprezentacja to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”. Na gruncie orzecznictwa sądowego zaś można przyjąć, że w przypadku firmy reprezentacja to „dobre jej reprezentowanie, które może polegać na wystroju firmy, interesującym logo, tablicach informacyjnych, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów" ( wyrok NSA z dnia 26 września 2000 r.- sygn. akt III SA 1994/99). Przekazywanie gadżetów o znacznej wartości opatrzonych logo firmy klientom , zarówno na gruncie orzecznictwa jak i w praktyce gospodarczej, kojarzone jest z kształtowaniem pozytywnego wizerunku firmy, tym samym zawiera się w sferze szeroko pojętej reprezentacji firmy.

W złożonym wniosku Spółka prezentuje stanowisko, że w przedstawionym stanie faktycznym znajduje zastosowania art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż przekazywanie gadżetów ma charakter reklamowy.

Wobec braku definicji pojęcia reklamy w ustawie o podatku dochodowym również w tym miejscu należy odwołać się do innych dziedzin, w których pojęcie to występuje. I tak: stosując definicję słownikową, za reklamę należy uznać „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś” (Słownik Języka Polskiego, W, pod redakcją prof. X). Podobnie orzecznictwo sądowe uznaje, że „celem reklamy jest przekazywanie informacji o towarach (usługach) i nakłanianie potencjalnych klientów do ich nabycia; polega ona głównie na prezentowaniu danego towaru, danej usługi, ewentualnie marki (oznakowania produktu lub producenta), cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych i zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych, modnych czy nawet prowokujących, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu (do korzystania z usługi); od strony przedmiotowej można rozróżnić: reklamę towaru, usługi a także marki” (wyrok NSA z dn.14 listopada 2002r. – sygn. Akt I SA/Wr 4097/01). Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym także poprzez rozpowszechnianie logo firmy.

W przypadku gadżetów o niewielkiej wartości, wydawanych masowo potencjalnym klientom, można przyjąć za Wnioskodawcą, że nie pełnią one funkcji reprezentacyjnej, gdyż ich obecność w rzeczywistości gospodarczej jest tak powszechna, że nie przyczynia się w znacznym stopniu do budowy wizerunku, a logo jako znak graficzny przedsiębiorstwa (firmy) stanowi jedynie swojego rodzaju informację handlową. W tym też rozumieniu, wydatki ponoszone na gadżety o niskiej wartości jednostkowej oznaczone logo firmy z nazwą i adresem i/lub nr telefonu i/lub strona internetową (np. kalendarze, pióra), wręczane klientom bądź potencjalnym klientom podczas imprez zbiorowych takich jak: ogólnodostępne targi, wystawy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.

W przedstawionego opisu stany faktycznego wynika, że Spółka wręcza w trakcie ogólnie dostępnych imprez masowych (targi, wystawy, seminaria) klientom lub potencjalnym klientom kalendarze lub pióra z umieszczonym na nich logo spółki z nazwą i adresem i/lub nr telefonu i/lub stroną internetową. Wydatki poniesione na nabycie wymienionych powyżej gadżetów określone zostały przez Spółkę w granicach od 5 zł do 30 zł. W świetle powyższego, przedmiotowe wydatki należy przyjąć jako wydatki ponoszone na gadżety o niskiej wartości jednostkowej i jako takie służące rozpowszechnianiu logo firmy, zwiększeniu jej rozpoznawalności, a także zachęceniu do współpracy i tym samym możliwości zwiększenia przychodów.

W związku z powyższym, stanowisko Spółki przedstawione we wniosku należy uznać za prawidłowe, ponieważ wydatki poniesione na nabycie kalendarzy i piór, o którym mowa w przedmiotowym wniosku, opatrzonych logo firmy mogą stanowić koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym .

Jednocześnie podkreślić należy, że ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu obdarowanych, okoliczności wręczania kalendarzy i piór opatrzonych logo firmy i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

****