Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-991/15-3/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-16
Teza: Czy ewentualne wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z udziałem Uczestników w Programie Motywacyjnym, tj. wartość środków wypłacanych przez Spółkę Uczestnikom z tytułu realizacji przyznanych im Jednostek Instrumentu, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek; programy-program motywacyjny; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; płatnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2015 r. (data wpływu 26 październik 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 06 listopada 2015 r. (data wpływu 09.11.2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę, tj. wartości środków wypłacanych przez Spółkę Uczestnikom z tytułu realizacji przyznanych im Jednostek Instrumentu w Programie Motywacyjnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę, tj. wartości środków wypłacanych przez Spółkę Uczestnikom z tytułu realizacji przyznanych im Jednostek Instrumentu w Programie Motywacyjnym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka P. Spółka z o.o., z siedzibą w Ł., przy ul. J. (dalej także: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. hurtowa sprzedaż wyrobów farmaceutycznych na podstawie zezwolenia udzielonego przez Główny Inspektorat Farmaceutyczny.

W związku z dynamicznym rozwojem Spółki, Wnioskodawca wprowadził program motywacyjny (dalej: „Program Motywacyjny”) skierowany do kluczowych osób świadczących pracę lub współpracę na rzecz Spółki i związanych ze Spółką stosunkiem prawnym, np. umową o pracę (dalej: „Uczestnicy”) lub umowę o współpracę. Celem Programu motywacyjnego będzie zachęcenie Uczestników do osobistego zaangażowania w rozwój i wzrost Spółki, co powinno wprost przełożyć się na poprawę wyników finansowych i pozycji rynkowej Spółki.

Zasady funkcjonowania Programu Motywacyjnego zostały uregulowane w osobnym regulaminie (dalej: „Regulamin”), a uczestnictwo jest potwierdzone umowami (dalej: „Umowy”), które Spółka zawarła z poszczególnymi Uczestnikami. Na podstawie Umów Uczestnikom przyznane zostały jednostki (dalej: „Jednostki Instrumentu”), które w ocenie Spółki stanowią finansowy instrument pochodny, a tym samym spełniają definicję instrumentu finansowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 94 ze zm.; dalej: „OIF”). Jednostki Instrumentu są przyznawane Uczestnikom nieodpłatnie na warunkach i zasadach określonych w Regulaminie i Umowach, a Uczestnicy nie mogą ich zbyć, obciążyć, ani przenieść na osoby trzecie. Przyznane Jednostki Instrumentu reprezentują prawo Uczestnika do uzyskania w przyszłości kwoty rozliczenia pieniężnego wynikającej z realizacji Jednostek Instrumentu.

Uzyskanie prawa do wypłaty w związku z realizacją Jednostki Instrumentu oraz jej wysokość są uzależnione od zmiennych bazowych, powiązanych z kondycją ekonomiczną Spółki lub Grupy, które to zmienne wprost determinują wartość Jednostki Instrumentu. Jako potencjalne zmienne bazowe (wskaźniki finansowe), od których jest uzależniona wartość Jednostek instrumentu, Spółka ustaliła:

*   wartość sprzedaży Spółki (bez podatku VAT),
*   wartość marży operacyjnej (liczonej jak wartość przychodów pomniejszona o koszt własny sprzedanych towarów),
*   wartość zysku netto Spółki,
*   EBITDA Spółki rozumiana jako zysk operacyjny powiększony o amortyzację.

Ustalenie wartości Jednostek Instrumentu i ich realizacja następują każdorazowo po zamknięciu finansowym kwartału i finalnym ustaleniu wartości ww. wskaźników finansowych za dany kwartał obliczeniowy. Uczestnicy nie mają prawa realizacji Jednostek Instrumentu przed tym terminem.

Uczestnicy mają prawo do realizacji Jednostek Instrumentu tylko w przypadku, gdy wartość zmiennych bazowych osiąga określony w Umowie poziom. Dodatkowo, w przypadku części Uczestników, możliwość realizacji Jednostek Instrumentu może być obwarowana dodatkowymi warunkami takimi jak np. realizacja określonych indywidualnie w Umowach zadań ilościowych uzależnionych od roli Uczestnika w Spółce.

W praktyce może wystąpić zatem taka sytuacja, że wskaźniki finansowe Spółki nie osiągają zamierzonego poziomu, a tym samym wartość Jednostki Instrumentu będzie równa zeru lub nie zostaną spełnione wyżej wymienione dodatkowe warunki pozwalające na realizację Jednostki Instrumentu. W takiej sytuacji Uczestnik nie otrzyma kwoty rozliczenia pieniężnego. Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że brak jest jakichkolwiek gwarancji co do otrzymania przez Uczestników kwoty rozliczenia pieniężnego. Tym samym Uczestnicy w trakcie danego okresu obliczeniowego nie będą wiedzieć, czy otrzymają za dany okres rozliczenie pieniężne, względnie jaka będzie jego wysokość. Nie jest zatem możliwe ustalenie wartości rynkowej Jednostki Instrumentu w trakcie danego okresu obliczeniowego, a tym bardziej w momencie przyznania go poszczególnym Uczestnikom.

Realizacja praw wynikających z Jednostek Instrumentu przez Uczestników następuje poprzez wypłatę Uczestnikom kwoty rozliczenia pieniężnego, którego wartość jest ustalana jako iloczyn ilości przyznanych Jednostek Instrumentu, wartości Jednostek Instrumentu (ustalonej w oparciu o zmienne bazowe wskazane powyżej) oraz kwoty referencyjnej wskazanej w Umowie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ewentualne wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z udziałem Uczestników w Programie Motywacyjnym, tj. wartość środków wypłacanych przez Spółkę Uczestnikom z tytułu realizacji przyznanych im Jednostek Instrumentu, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub jego zachowanie albo zabezpieczenie.

Kosztem uzyskania przychodów będzie wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W ocenie Spółki, wydatki ponoszone w związku z finansowaniem udziału Uczestników w Programie Motywacyjnym należy uznać za racjonalne, przydatne dla właściwego funkcjonowania firmy, ponoszone w celu zabezpieczenia źródła przychodu, a także przyczyniające się potencjalnie do zwiększenia uzyskiwanych przez Spółkę przychodów w przyszłości. Spółka stoi na stanowisku, że w wyniku wprowadzeniu nowego Programu Motywacyjnego odniesie oczywiste korzyści. Podstawowym celem tego programu jest bowiem motywowanie adresatów Programu Motywacyjnego do wykonywania ich obowiązków z najwyższą możliwą starannością, co w ocenie Spółki wprost przekłada się na wyniki finansowe Spółki, a jednocześnie związanie kluczowych osób dla Spółki na dłużej z działaniami na jej rzecz.

Dodatkowo wprowadzenie nowego Programu Motywacyjnego zachęca osoby, które nie są nim objęte do podejmowania wysiłków, które mogą zostać zwieńczone przyznaniem prawa do udziału w Programie Motywacyjnym. Ze względu na fakt, że w ramach Programu interes Uczestników jest zbieżny z celami Spółki z pewnością wpływa to na zwiększenie wysokości przychodów uzyskiwanych przez Spółkę. Ponadto wydatki ponoszone w związku z wprowadzeniem nowego Programu Motywacyjnego nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z kosztu uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 updop.

Przedstawiony powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe m.in. w interpretacji \[indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 maja 2014 r. (sygn. IPPB5/423-158/14-4/AS), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 stycznia 2012 r. (sygn. IPPB5/423-1112/11-2/AS) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 stycznia 2012 r. (sygn. IPPB5/423-1038/11-2/AS).

W świetle powyższego, w opinii Spółki, wydatki związane z wprowadzeniem Programu Motywacyjnego, tj. wydatki w wysokości wartości środków wypłacanych przez Spółkę z tytułu realizacji Jednostek Instrumentu, mają charakter wydatków przyczyniających się do zabezpieczenia źródeł przychodów, a także wpływających na ich zwiększenie w przyszłości, w związku z czym mogą zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu. W konsekwencji, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska zaprezentowanego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.