Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.610.2025.2.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Opodatkowanie wpłat mieszkańców, odliczenie podatku
naliczonego, opodatkowanie dotacji.
Słowa kluczowe: dotacja-dotacja celowa
gmina
odliczenia-odliczenie podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    1) niepodlegania opodatkowaniu wpłat mieszkańców w związku z budową przydomowych
      oczyszczalni ścieków (pytanie nr 1);
    2) braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach
      dokumentujących zakupy towarów i usług za roboty budowlane/usługi związane z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków (pytanie nr 2);
    3) niepodlegania opodatkowaniu otrzymanej przez Gminę dotacji celowej na
      dofinansowanie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków (pytanie nr 3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 września 2025 r. (wpływ 24 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT), zarejestrowanym
    jako podatnik czynny. Gmina wykonuje zadania nałożone na samorządy terytorialne
    odrębnymi ustawami.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
    zadania własne Gminy obejmują m.in.: sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych. W ramach realizacji tego zadania Gmina
    sukcesywnie rozbudowuje infrastrukturę kanalizacyjną na jej terenie. Część mieszkańców
    Gminy zamieszkuje na terenach, na których nie ma możliwości włączenia się do sieci
    kanalizacji sanitarnej. Dla terenów bez dostępu do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej
    rozwiązaniem jest realizacja inwestycji w zakresie gospodarki wodno-ściekowej,
    polegających na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Gmina zamierza realizować projekt Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej 2023-
    2027 dla interwencji (...). Inwestycje w zakresie systemów indywidualnego oczyszczania
    ścieków – przydomowe oczyszczalnie ścieków (dalej POŚ).
    Inwestycja polegać będzie na budowie POŚ na rzecz mieszkańców oraz właścicieli
    nieruchomości położonych na terenie Gminy. Gmina będzie zawierała umowy użyczenia
    gruntów z ich właścicielami. Celem głównym projektu jest polepszenie warunków życia
    ludności wiejskiej na terenie Gminy poprzez budowę POŚ.
    W ramach projektu Gmina uzyska dofinansowanie do ww. Zadania ze środków
    Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach
    Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w wysokości nie mniej niż 30%
    nie więcej niż 75% kosztów kwalifikowanych.
    Ww. dofinansowanie nie będzie mogło być przeznaczone na inny cel, a realizacja Zadania
    jest uzależniona od otrzymania dofinansowania. Mieszkańcy na podstawie złożonej
    deklaracji będą wyrażali chęć uczestnictwa w projekcie i na podstawie zawartej umowy
    będą zobowiązani do partycypacji w kosztach realizacji projektu.

    Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku nie jest znany koszt wykonania POŚ, dlatego
    też koszt wkładu własnego Uczestnika będzie uzależniony od kosztu wykonania instalacji.
    Przewidywana wartość procentowa udziału wkładu własnego wnoszonego przez
    mieszkańca w kosztach inwestycji związanej z budową POŚ to 25%.
    Wkład własny mieszkańca nie będzie pokrywał całości bądź znacznej części kosztów
    budowy przydomowych oczyszczalni ścieków. Gmina po wybudowaniu POŚ nie będzie
    ponosić żadnych kosztów bieżących związanych z ich obsługą. Koszty związane z
    eksploatacją POŚ ponosić będą mieszkańcy. Realizacja projektu nie będzie miała na celu
    osiągania przez Gminę stałego dochodu.
    Realizując projekt celem Gminy nie będzie stałe i zorganizowane wykonywanie działalności
    w celach zarobkowych. W celu zrealizowania projektu Gmina zamierza wyłonić wykonawcę
    budowy POŚ oraz zawrzeć z wykonawcą umowę w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Koszty związane z eksploatacją POŚ ponoszone przez mieszkańców to:
      · opłata za usługi w zakresie opróżniania osadników w instalacjach przydomowych
        oczyszczalni ścieków – zgodnie z zapisami regulaminu utrzymania czystości i
        porządku na terenie Gminy osadniki muszą być opróżniane minimum 1 raz w roku.
        Wielkość opłaty uzależniona jest od ilości zużytej wody (wytworzonych ścieków)
        przez mieszkańców i nie jest to wielkość stała,
      · opłaty związane ze zużyciem energii elektrycznej niezbędnej do utrzymania systemu
        napowietrzania przydomowych oczyszczalni ścieków także nie mają charakteru
        stałego, bo wynikają z intensywności eksploatacji urządzenia.
    Po zakończonej budowie przez okres trwałości projektu oczyszczalnie ścieków będą
    własnością Gminy, a po upływie okresu trwałości projektu, tj. po 5-ciu latach zostaną
    przekazane na rzecz mieszkańca biorącego udział w projekcie.
    Uzupełnienie wniosku
      1. Gmina zamierza świadczyć usługi związane z zakupem i montażem przydomowych
        oczyszczalni ścieków jedynie przy realizacji inwestycji pn. (...) w ramach Planu
        Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej 2023-2027 dla interwencji (...) Inwestycje
        w zakresie systemów indywidualnego oczyszczania ścieków – przydomowe
        oczyszczalnie ścieków. W związku z tym Gmina uzyska dofinansowanie ze środków
        Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach
        Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
      2. Struktura procentowa udziału poszczególnych źródeł finansowania budowy POŚ w
        przypadku mieszkańców wkład własny to 25%, zaś Gmina nie pokrywa żadnego
        udziału procentowego. Pozostała część udziału procentowego to dofinansowanie ze
        środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w
        ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich nie mniej niż 30% nie więcej niż
        75% kosztów kwalifikowalnych.
      3. Gmina realizując zadanie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie
        miała na celu osiągania stałego dochodu, zysku.
      4. Gmina w celu zrealizowania inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
        wyłoni wykonawcę zadania w ramach postępowania przetargowego. W związku z
        tym Gmina nie zamierza zatrudniać pracowników.
      5. Gmina zamierza realizować przedsięwzięcie, które ma na celu poprawę czystości
        środowiska naturalnego poprzez montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na
        nieruchomościach mieszkańców pn. (...).
      6. Gmina zamierza wykonać inwestycję, które ma na celu poprawę czystości
        środowiska naturalnego poprzez montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na
        nieruchomościach mieszkańców w terminie 24 miesięcy od daty podpisania umowy
        o dofinansowanie inwestycji.

      7. Gmina w przypadku braku uzyskania dofinansowania ze środków dotacji celowej nie
        będzie realizowała ww. inwestycji.
    Pytania
      1. Czy wpłaty mieszkańców będą objęte podatkiem od towarów i usług (VAT)?
      2. Czy Gmina w związku z realizacją inwestycji będzie miała możliwość prawną do
        odliczenia podatku od towarów i usług (VAT) naliczonego na fakturach za roboty
        budowlane/usługi związane z budową POŚ?
      3. Czy otrzymana przez Gminę pomoc finansowa do budowy POŚ będzie objęta
        podatkiem od towarów i usług (VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
    1. Wpłaty dokonane przez mieszkańców na realizację projektu nie podlegają
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2. Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z otrzymanej faktury,
      dokumentującej wydatki związane z realizacją zadania budowy POŚ.
    3. Otrzymana przez Gminę pomoc finansowa do budowy POŚ nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina
    wykonuje zadania publiczne w imieniu i na własną odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Zadania własne obejmują w szczególności sprawy:
    • ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
      oraz gospodarki wodnej,
    • wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
      komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej
    jako: „ustawa o VAT”), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Przede wszystkim należy ocenić, czy realizacja projektu, budowy POŚ na
    nieruchomościach mieszkańców, jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej,
    zgodnie z definicją zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wskazówki dotyczące charakteru
    działań można znaleźć w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z
    30 marca 2023 r., w sprawie C-612/21, który stanowi: „Tymczasem Trybunał miał już
    okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris yan Financien, C-520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane dla gminy, przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów
    podlegających dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z
    jednej strony i od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od
    łącznych kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31
    niniejszego wyroku, co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku
    instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich
    swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie
    mając perspektywy zysku. Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki
    instalator systemów OZE obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług
    jedynie najwyżej jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
    rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
    czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w
    sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności
    dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną
    część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę
    osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane”.
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że: „art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006
    /112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę na poniższe aspekty przy analizowaniu
    kwestii działania w ramach działalności gospodarczej:

      • brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
        osiągnięcia stałego dochodu,
      • brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
        beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
      • zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
      • uzyskanie dofinansowania,
      • zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W związku z realizacją przez Gminę projektu dotyczącego POŚ, obejmującego swym
    zakresem m. in. wykonanie dokumentacji projektowej POŚ oraz ich budowy, nie będzie
    przysługiwało prawo obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego
    wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją ww.
    inwestycji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (zwana dalej: ustawą o VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      • zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      • pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Zatem Gmina realizując projekt w zakresie POŚ dla mieszkańców nie działa
    jako podatnik VAT, mieszkańcy wpłacają jedynie niewielką część poniesionych kosztów i
    Gmina nie podejmuje się realizacji projektu w celach zarobkowych.
    Powyższe stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia
    3 października 2023 r. sygn. I FSK 1408/19. Przyjmując zaprezentowane stanowisko w
    wyrokach (TSUE o sygn. C-612/21 oraz NSA o sygn. akt I FSK 1454/18) Sąd uznaje, że w
    niniejszej sprawie Gmina realizując projekt montażu POŚ, nie wykonuje działalności
    gospodarczej. Zatem Gmina nie będzie miała – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa
    do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie
    towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego zadania, gdyż realizowane
    przedsięwzięcie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego
    dofinansowania na realizację budowy POŚ należy wskazać, że z przepisu art. 29a ust. 1 i
    ust. 6 ustawy o VAT wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług

    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług.
    Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana)
    w konkretnym przypadku. Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze) są, czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki
    ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dofinansowania za stanowiącego podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu sfinansowania konkretnej
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast dofinansowanie nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowi podstawy
    opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy. Włączenie do podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług dofinansowania, subwencji i innych dopłat
    o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dofinansowanie,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze, związane bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Gdy więc podatnik otrzyma dofinansowanie, które
    będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług. Jak wskazano powyżej, budowa POŚ w ramach realizacji
    opisanego zadania nie będzie stanowiła dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zdaniem Gminy otrzymanego dofinansowania na realizację zadania nie należy wiązać z
    konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że dofinansowanie nie funkcjonuje samodzielnie, nie podlega
    opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności, do której
    jest wypłacane. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie stanowi
    elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę,
    należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów,
    płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie
    którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia

    wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności
    wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w
    art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    · Gmina uzyska dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz
      Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
      2014-2020.
    · Wkład własny mieszkańców to 25%, zaś Gmina nie pokrywa żadnego udziału
      procentowego. Pozostała część udziału procentowego to dofinansowanie ze środków
      Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach
      Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich nie mniej niż 30% nie więcej niż 75% kosztów
      kwalifikowalnych.
    · Gmina realizując zadanie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie miała
      na celu osiągania stałego dochodu, zysku.

    · Gmina w celu zrealizowania inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
      wyłoni wykonawcę zadania w ramach postępowania przetargowego. W związku z tym,
      Gmina nie zamierza zatrudniać pracowników.
    · Celem głównym projektu jest polepszenie warunków życia ludności wiejskiej na terenie
      Gminy poprzez budowę POŚ.
    · Gmina zamierza realizować przedsięwzięcie, które ma na celu poprawę czystości
      środowiska naturalnego poprzez montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na
      nieruchomościach mieszkańców pn. (...).
    · Gmina zamierza wykonać inwestycję, które ma na celu poprawę czystości środowiska
      naturalnego poprzez montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na
      nieruchomościach mieszkańców w terminie 24 miesięcy od daty podpisania umowy o
      dofinansowanie inwestycji.
    · Gmina w przypadku braku uzyskania dofinansowania ze środków dotacji celowej nie
      będzie realizowała ww. inwestycji.
    Mając na uwadze przedstawioną na wstępie analizę przepisów podatkowych, w pierwszej
    kolejności należy rozstrzygnąć, czy realizacja przez Państwa zadania polegającego na
    budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach stanowiących
    własność mieszkańców Gminy będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612
    /21 (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie O.). Co prawda wyrok ten
    odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania odnawialnych
    źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być pomocne w
    analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, iż aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika (pkt 24).
    W pkt 42 wyroku Trybunał wskazał, że art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    TSUE wskazał, że w konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy uznać, że
    gmina O., nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112,
    nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu
    stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy.
    Trybunał w przedmiocie dokonania dostawy towarów i świadczenia usług w ramach
    działalności gospodarczej zauważył, że po pierwsze, podczas gdy przedsiębiorca dąży do
    stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i
    DGRFP Braşov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo),
    gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, (...) że
    nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).

    Po drugie, (...) gmina O. wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom
    będącym właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
    ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę
    niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem (...) jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających
    dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i
    od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych
    kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, co nie odpowiada podejściu, jakie
    przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen
    starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana
    gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    Podsumowując TSUE wskazał, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą
    przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności. W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania
    przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i
    odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego

    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców,
    zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    W rozpatrywanej sprawie analiza przedstawionego opisu sprawy wykazuje, że będą
    Państwo realizowali zadanie polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    w warunkach podobnych do wynikających z wyroków TSUE nr C-612/21 i C-616/21, tj.:
    - podmiotem występującym z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej są
      Państwo będący czynnym podatnikiem VAT,
    - celem głównym projektu jest polepszenie warunków życia ludności wiejskiej na terenie
      Gminy poprzez budowę POŚ,
    - realizując projekt celem Gminy nie będzie stałe i zorganizowane wykonywanie
      działalności w celach zarobkowych. W celu zrealizowania projektu Gmina zamierza
      wyłonić wykonawcę budowy POŚ oraz zawrzeć z wykonawcą umowę w imieniu
      własnym i na własną odpowiedzialność,
    - celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności w
      celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują ją podmioty gospodarcze, lecz
      interes społeczny,
    - budowa oczyszczalni należy do Państwa zadań własnych,
    - podpiszą Państwo z mieszkańcami umowy,
    - wkład własny mieszkańców to 25%, zaś Gmina nie pokrywa żadnego udziału
      procentowego. Pozostała część udziału procentowego to dofinansowanie ze środków
      Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach
      Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich nie mniej niż 30% nie więcej niż 75% kosztów
      kwalifikowalnych.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje zatem, że w związku z realizacją inwestycji
    polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą Państwo
    wykonywali działań, na zasadach i w tych samych warunkach, które dotyczą podmiotów
    gospodarczych. Państwa rola sprowadza się do zorganizowania skutecznego finansowania
    i wykonania przydomowych oczyszczalni ścieków dla mieszkańców na terenie Gminy.
    Realizując inwestycję polegającą na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków dla
    mieszkańców nie będą Państwo działali w celach zarobkowych tak jak przedsiębiorca,
    celem ww. inwestycji jest interes społeczny. Nie jest to zatem sposób działania
    występujący w przypadku zwykłej działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie wystąpią znaczące zakłócenia konkurencji, które prowadzić
    mogłyby do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych podmiotów. Z
    opisu sprawy wynika bowiem, że ww. inwestycja będzie realizowana przez wykonawców
    zewnętrznych. Tym samym, będą Państwo działali jako świadczeniobiorca dokonujący
    zakupu od podmiotów prywatnych.
    W konsekwencji, Państwa działania w związku z realizacją przedmiotowego zadania
    dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy
    towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Państwo
    realizując ww. projekt nie będą wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Zatem czynności wykonywane przez Państwa na rzecz mieszkańców w
    ramach realizowanego zadania nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym w niniejszej sprawie wpłaty mieszkańców wnoszone w związku z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić zapłaty za czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a w konsekwencji nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowanie

    Wpłaty mieszkańców na udział własny do budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Z kolei odnosząc się do kwestii braku prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) wskazać należy,
    że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego,
    czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak już wcześniej wskazano Państwa działania w związku z realizacją przedmiotowego
    zadania dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić
    dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwo realizując ww. projekt nie będą wykonywać działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie nie wystąpi

    związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonywanymi zakupami a czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie
    będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    realizacją zadania polegającego na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców. Powyższe wynika z faktu, że w
    analizowanym przypadku nie zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy –
    przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. ponoszone wydatki
    na realizację zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowanie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego na
    fakturach dokumentujących zakup robót budowlanych/usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej
    przez Państwa dotacji na realizację ww. projektu (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i
    usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać
    z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są,
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze, związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Gdy więc podatnik otrzyma dofinansowanie, które
    będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny

    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazano powyżej, budowa przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach realizacji
    opisanego zadania nie będzie stanowiła dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego w odniesieniu do dotacji otrzymanej przez Państwa na realizację
    zadania wskazać należy, że nie sposób powiązać jej z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że dotacja/dofinansowanie nie funkcjonuje samodzielnie, nie podlega
    opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności, do której
    jest wypłacana. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie stanowi
    elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie wystąpi
    związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem na realizację ww. zadania a
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak bowiem wskazano wyżej,
    w zakresie realizacji ww. zadania nie będą wykonywać Państwo działalności gospodarczej,
    o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Państwa działania w związku z realizacją projektu
    nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Zatem otrzymana przez Państwa dotacja, przeznaczona na
    realizację ww. projektu, nie będzie stanowić podstawy opodatkowania w rozumieniu art.
    29a ust. 1 ustawy, a tym samym, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowanie
    Otrzymana przez Gminę pomoc finansowa do budowy POŚ nie będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług (VAT).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we zdarzeniu przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy lub

    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej