Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1024/13/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-29
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budowlą - szambem.
Słowa kluczowe: budynek; budynek-sprzedaż budynków; dzierżawa; sprzedaż-sprzedaż budynków; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku 5 września 2013 r. (data wpływu 25 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Województwo jest właścicielem nieruchomości gruntowej, położonej w miejscowości G., obręb P., przy ulicy Ś., oznaczonej jako działka nr 124/13 o pow. 0,2855 ha, dla której Sąd Rejonowy, wydział ksiąg wieczystych prowadzi księgę wieczystą. Działka nr 124/6, z której podziału powstała m.in. działka nr 124/13 stała się własnością Województwa z mocy prawa, co potwierdziła ostateczna decyzja Wojewody z dnia 20 lutego 2003 r. Decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji i stanowiła podstawę wpisu prawa własności tejże nieruchomości na rzecz Województwa w ww. księdze wieczystej.

Zgodnie z operatem szacunkowym, sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego na dzień 23 maja 2013 r. działka nr 124/13 jest niezabudowana, częściowo ogrodzona od strony ulicy. Na terenie południowego wjazdu zlokalizowany jest zbiornik bezodpływowy (szambo), z którego mają prawo korzystać właściciele działki 124/12 (posesji nr \`(...)\`). W północno-wschodnim narożniku działki, przy północnym wjeździe znajduje się słup energetyczny typu A napowietrznej linii energetycznej, z którego poprowadzone jest przyłącze do budynku mieszkalnego na działce 124/12. Ponadto na działce, przy północnej granicy znajduje się fundament po rozebranym budynku gospodarczym.

W protokole oględzin nieruchomości, stanowiącym załącznik do ww. operatu szacunkowego jako elementy naziemne (części składowe gruntu) rzeczoznawca majątkowy wymienił m.in.: szambo, fundament, jeden słup energetyczny typu A. Jednocześnie w piśmie z dnia 25 lipca 2013 r. dotyczącym wyjaśnień do przedmiotowego operatu szacunkowego, rzeczoznawca majątkowy wskazał:

*   szambo (zbiornik bezodpływowy kanalizacji sanitarnej) jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i nie spełnia funkcji przewidzianych w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego, nie może więc stanowić urządzenia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa, jest zaś częścią instalacji kanalizacyjnej budynku,
*   słup energetyczny wraz z linią napowietrzną jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i wchodzi w skład właściwego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 49 § 1 ww. kodeksu,
*   fundament nie jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (w tym przypadku fundament jest częścią składową innego, większego obiektu budowlanego, z którym stanowił całość techniczno-użytkową).

Nieruchomość położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta z dnia 28 października 1999 r. Zgodnie z ww. planem, działka nr 124/13 zlokalizowana jest w strefie 198-31 mieszkalnictwo z usługami. Proporcje max. 100% dla zabudowy mieszkaniowej, max. 100% dla zabudowy usługowej. Nieruchomość znajduje się na terenie Obszaru Chronionego \`(...)\` . Wg rozporządzenia Wojewody z dnia 24 marca 2005 r. obowiązują zakazy i ograniczenia dotyczące obszarów chronionego krajobrazu. Zgodnie z ww. operatem szacunkowym:

*   nieruchomość nie jest wpisana do wojewódzkiego rejestru zabytków,
*   na terenie nieruchomości nie ma pomników przyrody,
*   nieruchomość nie leży w strefie ochrony konserwatora przyrody, konserwatora zabytków,
*   nieruchomość nie jest położona na obszarach: terenów górniczych; parków narodowych; graniczących z nieruchomościami oddanymi w trwały zarząd na cele obronności i bezpieczeństwa państwa; morskiego pasa nadbrzeżnego (w tym pasa ochronnego lub pasa technicznego); morskich znajdujących się w granicach portów lub przystani morskich; na terenie zamkniętym.

Nieruchomość znajduje się w faktycznym władaniu Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych Województwa, bez tytułu prawnego. Zgodnie z oświadczeniem ww. jednostki samorządu województwa (pismo z dnia 2 sierpnia 2013 r.):

*   „nie ponoszono wydatków na ulepszenie działki i znajdujących się na niej budowlach lub ich częściach”,
*   „wszelkie wydatki poniesione na rzecz tej nieruchomości były wydatkami remontowymi, miały charakter odtworzeniowy w celu przywrócenia pierwotnego stanu technicznego”
*   „przedmiotowa nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy, leasingu ani innej czynności o podobnym charakterze”,

Działka nr 124/6, z której podziału powstała zabudowana budynkiem mieszkalnym i gospodarczym działka nr 124/12 oraz działka nr 124/13, została przeznaczona na cele mieszkaniowe i zasiedlona przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług tj. przed dniem 5 lipca 1993 r. Województwo nie ponosiło wydatków na ulepszenie działki nr 124/13 i znajdującej się na niej budowli - szamba. Jako podatnik podatku od towarów i usług zamierza sprzedać w drodze przetargu nieruchomość gruntową nr 124/13, zabudowaną budowlą, tj. zbiornikiem bezodpływowym (szambem).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż, w drodze przetargu, ww. nieruchomości gruntowej, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego, że występuje w roli podatnika podatku od towarów i usług, dostawa (sprzedaż w drodze przetargu) działki o nr 124/13, zabudowanej zbiornikiem bezodpływowym (szambem), tj. budowlą, nie będzie podlegała zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10, lecz będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Po przywołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) oraz art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) Województwo stwierdziło, że mając na uwadze ww. definicję budowli, opinię rzeczoznawcy majątkowego oraz m.in. wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 246/06 należy uznać, że znajdujące się na działce nr 124/13 szambo jest zbiornikiem bezodpływowym i stanowi budowlę. Wskazało, że zakwalifikowanie szamba jako budowli dla celów VAT potwierdzają również interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 lipca 2012 r. nr IPTPP2/443-326/12-7/AW oraz z dnia 31 października 2012 r. nr IPTPP2/443-669/12-4/JS. W efekcie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

Z brzmienia art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy Województwo wywiodło, że organy oraz urzędy administracji publicznej działają w charakterze podatników wówczas, gdy:

*   wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań,
*   wykonują czynności mieszczące się w ramach ich zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Podniosło, że w wyroku z dnia 27 lutego 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 4312/06) WSA w Warszawie stwierdził iż: „kryterium decydującym o uznaniu organu (urzędu) władzy publicznej za podatnika VAT jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jako podmiot gospodarczy (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne lub bardzo zbliżone czynności bądź transakcje mogą być dokonywane przez podmioty prywatne (np. przedsiębiorców)”.

Województwo wskazało, że z uwagi na fakt, iż dostawa ww. nieruchomości będzie dokonywana w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia (po wcześniejszym nabyciu z mocy prawa prawa własności nieruchomości na skutek wydania ww. decyzji Wojewody), tj. nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności o podobnym charakterze, stanowiących czynności podlegające opodatkowaniu, dostawa ta nie będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10. Jednakże dostawa będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Po przywołaniu treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zaznaczyło, że w odniesieniu do ww. nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (Województwo nabyło nieruchomość z mocy prawa) oraz nie poniesiono wydatków na ulepszenie budowli znajdującej się na przedmiotowej działce, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej, w stosunku do których miałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z brzmienia art. 29 ust. 5 ustawy Województwo wywiodło, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale związanych z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu, przy dostawie budynków i budowli, grunt na którym są one posadowione dzieli byt prawny budynków i budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków i budowli trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków i budowli korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym są one posadowione.

Zdaniem Województwa, skoro dostawa (sprzedaż w drodze przetargu) ww. budowli jest zwolniona od podatku, to dostawa (sprzedaż w drodze przetargu) działki nr 124/13 jest również zwolniona od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że szambo, o którym mowa we wniosku, stanowi budowlę w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.