Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.703.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności w ramach
zawartej ugody z bankiem
Słowa kluczowe: cel
cel-cele mieszkaniowe
inwestycje
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
kredyt-zaciągnięcie kredytu
materiały-materiały wykończeniowe
meble
prace-prace wykończeniowe
umorzenie
umowa
wierzytelność
wyposażenie
zabudowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Pytanie

Czy kwota umorzenia w wysokości ... zł powstała w wyniku zawarcia ugody objęta jest
    zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie ww. rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 roku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w związku z umorzeniem przez Bank zadłużenia w kwocie ... zł z tytułu
    kredytu hipotecznego, do przychodu uzyskanego w związku ze zwolnieniem z długu
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na

    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U.2024.102 t.j.
    z dnia 2024.01.26 ), dalej jako: rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej „u.p.d.o.f.") opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a u.p.d.o.f, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest z zastrzeżeniem art.
    25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
    dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 u.p.d.of. dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Mając na uwadze natomiast definicję dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1 u.p.d.o.f. jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z powyższej definicji wynika również, że
    przychodem podatkowym mogą być jedynie takie świadczenia, które stanowią rzeczywisty
    i trwały przyrost majątku podatnika - zarówno poprzez zwiększenie aktywów, jak i
    redukcję zobowiązań - pod warunkiem, że mają one charakter definitywny i nie podlegają
    zwrotowi.
    W celach podatkowych za nieodpłatne świadczenia uważa się każde działanie lub
    zaniechanie na rzecz podatnika, a także wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, które
    prowadzę do wzrostu majątku innej osoby i mają wymierną wartość finansową. Taki
    sposób rozumienia przychodu został potwierdzony w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 października 2023 r. (znak: 0113-
    KDIPT2-2.4011.587.2023.3.DA).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. źródłem przychodów są inne źródła. Przepis art.
    20 ust. 1 wskazuje na otwarty katalog przychodów kwalifikowanych do „innego źródła.
    Przychód podatkowy z innych źródeł będzie miał miejsce w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, a świadczenie nie stanowi konkretnej
    kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b u.p.d.o.f.
    W dniu 27 maja 2005 r. Zainteresowany będący stronę postępowania zawarł razem z
    Zainteresowanym niebędącym stronę postępowania umowę kredytu (...) hipoteczny nr ...
    spłacanego w ratach annuitetowych udzielonego w walucie wymienialnej. Kwota
    udzielonego kredytu wynosiła ... CHF. Celem zaciągnięcia kredytu było sfinansowanie

    kosztów inwestycji polegającej na budowie lokalu mieszkalnego znajdującego się w
    budynku wielomieszkaniowym na nieruchomości położonej w K. (...). Nabywany lokal był
    przeznaczony na zaspokojenie potrzeb własnych kredytobiorców.
    Następnie w dniu 19 października 2007 r. Zainteresowany będący stronę postępowania
    zawarł razem z Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania umowę kredytu
    hipotecznego nr (...). Kwota udzielonego kredytu wynosiła ... CHF. Celem zaciągnięcia
    kredytu była spłata kredytu hipotecznego udzielonego kredytobiorcom przez (...), um. Nr
    ... z dnia 25 maja 2005 r. oraz inny dowolny cel konsumpcyjny.
    Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu. Stosownie natomiast do art. 508 Kodeksu cywilnego zobowiązanie
    wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
    Podkreślenia wymaga fakt, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
    kredytobiorcy pojawia się dopiero, gdy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub
    odsetek. Wtedy właśnie kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe.
    W orzecznictwie podatkowym przyjmuje się, że kwotę umorzonej wierzytelności
    wynikającej z kredytu hipotecznego należy traktować jako przychód z kategorii „inne
    źródła”, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Potwierdzeniem tego
    stanowiska jest Wyrok WSA w Gdańsku z 6 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 458/10, zgodnie
    z którym „w następstwie umorzenia długu stanowiącego zobowiązanie kredytowe
    zaciągnięte przez spadkodawcę, spadkobierca uzyskuje inne nieodpłatne świadczenie, o
    jakim mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., będące źródłem przychodu niezależnie od tego, czy
    umorzenie następuje w drodze umowy czy też jednostronnego oświadczenia woli
    wierzyciela. W konsekwencji po stronie podmiotów wymienionych w art. 42a u.p.d.o.f.
    skutkuje to powstaniem obowiązku wystawienia informacji PIT-8C".
    Jak wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej:
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;

    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do l grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Mając natomiast na uwadze treść art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f:

    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    „Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie
    kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna,
    polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia
    środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Zatem czynność refinansowania
    poniesionych kosztów kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu
    refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego
    kredytu hipotecznego. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną
    polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków
    własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane
    środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z
    kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych
    zasobów. Refinansowanie poniesionych kosztów nie jest wydatkiem wymienionym we
    wskazanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Uzyskanie kredytu przeznaczonego w części na refinansowanie kosztów
    poniesionych na cele mieszkaniowe pozwoliło na to, by pierwotnie wydatkowane środki
    pieniężne mogły być odzyskane. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że
    analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu
    refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie)
    kredytu mieszkaniowego". (Pismo z dnia 9 kwietnia 2025 r., wydane przez: Dyrektor
    Krajowej informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.17.2025.3.AK, Skutki podatkowe
    umorzenia kredytu frankowego, http://sip.mf.gov.pl.).
    Państwa zdaniem umorzenie przez bank kwoty ... zł z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2007 r. stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1

    u.p.d.o.f, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust 1 u.p.d.o.f, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. będą miały zastosowanie do umorzonej wierzytelności z tytułu
    kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zwolnienia Państwa z długu poprzez
    umorzenie przez bank wierzytelności dotyczącej kredytu hipotecznego, zaciągniętego
    przez Państwa w 2007 r., wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności - kapitał tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawodawca jednak przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2743), które weszło w życie 24 grudnia 2022 r.
    stanowi, że:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
            takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
            oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania

            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
    kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku
    umorzenia kredytu refinansowego - aby został on zaciągnięty na refinansowanie
    (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Z opisu spawy wynika, że w 2007 r. zawarli Państwo kredyt refinansowy, którego celem
    była:
    - spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2005 r. w Banku (...) na sfinansowanie
      kosztów inwestycji budowy lokalu mieszkalnego i sfinansowanie dodatkowych
      kosztów związanych z tą inwestycją oraz
    - dowolny cel konsumpcyjny.
    Środki pieniężne uzyskane z kredytu w 2007 r. na ww. dowolny cel konsumpcyjny zostały
    przeznaczone na dalsze wyposażenie lokalu mieszkalnego, w szczególności na wykonanie
    i montaż elementów stale związanych z konstrukcją pomieszczeń, takich jak zabudowa
    garderoby w postaci szaf wnękowych, zabudowa meblowa w salonie i pokojach
    dziecięcych, zakup szaf, zestawu wypoczynkowego do salonu (kanapa, fotele, stolik
    kawowy), mebli do pokoi dziecięcych oraz sprzętu AGD i RTV oraz stała zabudowa
    multimedialna, w której umieszczony został sprzęt RTV (w tym telewizor). Ponadto część
    środków została przeznaczona na zabudowę przedpokoju poprzez szafy stale związane ze
    ścianą, montaż okablowania i oświetlenia stałego oraz inne elementy wyposażenia
    meblowego o charakterze trwałym, które zostały zamontowane lub dopasowane do
    wymiarów.

    Natomiast środki pieniężne z kredytu uzyskanego w 2005 r. oprócz sfinansowania
    kosztów budowy lokalu mieszkalnego zostały przeznaczone na sfinansowanie
    dodatkowych kosztów związanych z tą inwestycją, tj. na wykonanie i częściowe
    wyposażenie lokalu mieszkalnego, a w szczególności na: wykonanie i wykończenie ścian
    (malowanie, gładzie), ułożenie podłóg (panele, kafle, deska), zakup i montaż wraz z
    framugą drzwi wewnętrznych, wykonanie parapetów oraz wykonanie i montaż stałej
    zabudowy kuchennej wraz z niezbędnym wyposażeniem kuchni typu zlew, bateria, a także
    montaż podstawowych elementów wyposażenia łazienek (umywalka, bateria, prysznic) i
    na wyposażenie pozostałych pomieszczeń.
    Kwestią budzącą Państwa wątpliwości jest możliwość skorzystania z zaniechania poboru
    podatku w odniesieniu do umorzonej Państwu w ramach ugody zawartej z bankiem w
    2024 r. wierzytelności stanowiącej kapitał bieżący w kwocie ... PLN.
    W pierwszej kolejności wyjaśniam, że w § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wskazano, że w przypadku gdy
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Z powyższego wynika więc, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w
    przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w
    przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na
    refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Zatem, główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest
    przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki na
    budowę lokalu mieszkalnego i jego wykończenie.
    Podkreślam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost
    katalogu wydatków mieszkaniowych na wykończenie lokalu lub budynku, nie definiuje też
    pojęcia „budowa”, „rozbudowa”, „nadbudowa”, „przebudowa” lub „remont”. Dla
    wyjaśnienia tych pojęć należy odnieść się do ich znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, np. „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Za „wykończenie” lokalu/budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit.
    d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące
    tego lokalu, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do
    pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. W każdym
    przypadku wykończenie dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg,
    sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna,
    kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych
    konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku/lokalu.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowo powstałym budynku (lokalu)
    mieszkalnym wraz z wymianą/ instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody,

    gazu przewodowego). W praktyce przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi i zwolnień, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i wykończenia
    nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że wydatki, które ponieśli
    Państwo na wyposażenie lokalu mieszkalnego, tj. na zakup szaf, zestawu
    wypoczynkowego do salonu (kanapa, fotele, stolik kawowy), mebli do pokoi dziecięcych,
    sprzęt RTV i AGD oraz inne elementy wyposażenia meblowego lokalu mieszkalnego i
    pozostałych pomieszczeń, które nie są trwale związane z konstrukcją budynku, nie
    kwalifikują się do wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z przywołanych wcześniej przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w
    sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na
    spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww.
    rozporządzenia). W takiej sytuacji, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Mając na względzie powyższe – w odniesieniu do kredytu zaciągniętego przez Państwa w
    2005 r. w części w której kredyt ten został przeznaczony na wyposażenie lokalu
    mieszkalnego, które to wyposażenie nie stanowi elementu trwale związanego z
    konstrukcją budynku – stwierdzam, że kredyt ten nie stanowił kredytu mieszkaniowego, o
    którym mowa § 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
    Podobnie w odniesieniu do kredytu zaciągniętego przez Państwa w 2007 r. na dowolny cel
    konsumpcyjny w części, w której został on przeznaczony na dalsze wyposażenie lokalu
    mieszkalnego tj. na zakup szaf, zestawu wypoczynkowego do salonu (kanapa, fotele, stolik
    kawowy), mebli do pokoi dziecięcych oraz sprzętu AGD i RTV, również nie stanowił on
    kredytu mieszkaniowego, o którym mowa § 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż
    poniesione przez Państwa wydatki, nie kwalifikują się do tych, które zostały wymienione w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei, w odniesieniu do kredytu refinansowego zaciągniętego w 2007 r., w części w jakiej
    został on zaciągnięty na dowolny cel konsumpcyjny i przeznaczony na wykonanie i montaż
    elementów stałych związanych z konstrukcją pomieszczeń, tj. zabudowa garderoby w
    postaci szaf wnękowych, zabudowę meblową w salonie i pokojach dziecięcych oraz stałą
    zabudowę multimedialną, na zabudowę przedpokoju poprzez szafy stale związane ze
    ścianą, montaż okablowania i oświetlenia stałego oraz inne elementy wyposażenia
    meblowego o charakterze trwałym, które zostały zamontowane lub dopasowane do
    wymiarów stwierdzam, że stanowi on kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww.
    rozporządzeniu, ponieważ spełnia warunki wskazane w § 3 ww. rozporządzenia.
    Również wydatki – na które przeznaczyli Państwo środki pieniężne otrzymane w ramach
    kredytu z 2005 r. tj. na sfinansowanie budowy lokalu mieszkalnego i jego „wykończenie”, w
    szczególności na wykonanie i wykończenie ścian (malowanie, gładzie), ułożenie podłóg
    (panele, kafle, deska), zakup i montaż wraz z framugą drzwi wewnętrznych, wykonanie
    parapetów oraz wykonanie i montaż stałej zabudowy kuchennej wraz z niezbędnym
    wyposażeniem kuchni typu zlew, bateria, a także montaż podstawowych elementów
    wyposażenia łazienek (umywalka, bateria, prysznic) – kwalifikują się do wydatków
    wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym kredyt zaciągnięty przez Państwa w 2005 r. w części, w której
    środki pieniężne uzyskane w ramach tego kredytu zostały przeznaczone na sfinansowanie
    budowy lokalu mieszkalnego i jego „wykończenie” stanowił kredyt mieszkaniowy, o którym
    mowa w § 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007
    r., która została Państwu umorzona przez bank w 2024 r. (kwota kapitału w wysokości ...
    PLN), stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Środki z kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. – zgodnie z tym co wywiedziono
    wcześniej – w części w jakiej zostały przeznaczone na wyposażenia lokalu, nie dotyczą
    kredytu mieszkaniowego, a tym samym w tej części nie przysługuje Państwu możliwość
    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie wskazanego rozporządzenia Ministra Finansów.
    Zaniechanie poboru podatku nie będzie miało także zastosowania do tej części przychodu
    uzyskanego z tytułu umorzenia kredytu zaciągniętego w 2007 r., w zakresie którego kwota
    uzyskana w ramach tego kredytu została przeznaczona na spłatę kredytu zaciągniętego w
    2005 r. w części, w której kredyt zaciągnięty w Banku (...) nie spełnia definicji kredytu
    mieszkaniowego.
    Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe będą miały
    zastosowanie do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. w
    części w jakiej:
    - kwota wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2005 r. na
      sfinansowania kosztów budowy lokalu mieszkalnego oraz na sfinansowanie
      dodatkowych kosztów związanych z tą inwestycją (z wyłączeniem kosztów
      poniesionych na wyposażenie ww. lokalu mieszkalnego) oraz
    - kwota przeznaczona na dowolny cel konsumpcyjny, tj. na wykonanie i montaż
      elementów stałych związanych z konstrukcją pomieszczeń, zabudowę garderoby w
      postaci szaf wnękowych, zabudowę meblową w salonie i pokojach dziecięcych, na
      stałą zabudowę multimedialną, na zabudowę przedpokoju poprzez szafy stale
      związane ze ścianą, montaż okablowania i oświetlenie stałe oraz inne elementy
      wyposażenia meblowego o charakterze trwałym,
      pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego w 2007 r. kredytu.
    W związku z tym nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że cała kwota umorzenia
    w wysokości ... zł objęta jest zaniechaniem poboru podatku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ
    dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych
    dokumentów). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek

    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Państwa chroniła w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Końcowo stwierdzam, że z uwagi na sformułowane pytanie, w którym podali Państwo
    kwotę umorzenia w wysokości ... zł oraz treści własnego stanowiska, (...), w związku z
    umorzeniem przez Bank zadłużenia w kwocie ... zł z tytułu kredytu hipotecznego (...),
    wpisanie przez Państwa w opisie sprawy: Kredytobiorcy zostali zwolnieniu z długu w
    zakresie kwoty ... PLN, na kwotę tą składała się kwota ... PLN kapitału bieżącego uznałem
    za omyłkę pisarską.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan M.T. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w G., ul. (...), 00-000 G. Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.