Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-689/11-8/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-08
Teza: Zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych niezabudowanych i zabudowanych.
Słowa kluczowe: budowa; dostawa-dostawa towarów; odliczenia-prawo do odliczenia; stawka; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2011 r. (data wpływu 28 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 17 maja 2011 r. (data wpływu 24 maja 2011 r.), 13 lipca 2011 r. (data wpływu 18 lipca 2011 r.) oraz z dnia 3 sierpnia 2011 r. (data wpływu 8 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej nr 1/123. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia: 17 maja 2011 r., 13 lipca 2011 r. oraz 3 sierpnia 2011 r. o oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania oraz o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego i opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową.

W związku z powyższym, Spółka nabywa nieruchomości m. in. poprzez kupno praw własności gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów wraz z częściami składowymi należącymi do nabywanych nieruchomości (na przykład: budynki, budowle).

Dnia 6 sierpnia 2010 r. Spółka zawarła w formie aktu notarialnego umowę przedwstępną przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działek. Spółka informuje także, że zamierza na działkach, o których mowa powyżej wybudować obiekt handlowy, który będzie wynajmowany podmiotowi wyspecjalizowanemu w prowadzeniu działalności handlowej.

Powyższa nieruchomość składa się z działek o numerach ewidencyjnych:

*   1/123 o obszarze 994 m2,
*   1/126 o obszarze 12 360 m2.

Wszystkie powyżej wymienione działki objęte są jedną księgą wieczystą.

Na działce o numerze ewidencyjnym 1/126 znajdują się parking oraz chodnik. Działka o numerze ewidencyjnym 1/123 jest niezabudowana.

Sprzedający poinformował Spółkę, że:

1.  chodnik i parking nie był przez obecnego użytkownika (Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2) ani modernizowany, ani wynajmowany,
2.  chodnik i parking zostaną dopiero przez niego zakupione i od razu zostaną odsprzedane Spółce,
3.  podmiot sprzedający Sprzedającemu nieruchomość, czyli Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 otrzymała parking w wyniku podziału Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1,
4.  Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z budową parkingu,
5.  Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z budową chodnika,
6.  parking został zbudowany w latach 1979-1981, a chodnik w roku 2003.

Działki, które mają być przedmiotem przeniesienia prawa użytkowania wieczystego na Spółkę, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego leżą na terenach oznaczonych symbolem:

*   1ZPU – teren zieleni urządzonej z usługami z podstawowym przeznaczeniem pod ogólnodostępne tereny zielni urządzonej wraz z usługami komercyjnymi, służącymi obsłudze funkcji rekreacyjnej park potoku w szczególności gastronomii, wypożyczalni sprzętu sportowego i zaplecza sportowo-socjalnego,
*   UM – teren zabudowy usługowo-mieszankowej z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową wielorodzinną wraz z garażem,
*   2U – teren zabudowy usługowej z podstawowym przeznaczeniem pod usługi komercyjne gastronomii,
*   4 ZP – teren zieleni urządzonej z podstawowym przeznaczeniem pod ogólnodostępne tereny zieleni urządzonej z elementami wyposażenia parku – park potoku.

Spółka i Sprzedający przed dniem przeniesienia prawa użytkowania działki o nr 1/126 chcą podpisać wspólne oświadczenie, że zgodnie z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, rezygnują ze zwolnienia od podatku VAT, w związku z przeniesieniem własności parkingu i chodnika, znajdujących się na działce nr 1/126 i wybiorą ich opodatkowanie podatkiem VAT, które to oświadczenie zostanie przed dniem przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działki nr 1/126 wysłane do Urzędu Skarbowego właściwego dla Spółki.

Spółka informuje, że zarówno ona, jak i Sprzedający są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Kwestią istotną dla rozliczeń Spółki w zakresie podatku VAT, jest prawo do odliczenia podatku VAT z faktury, którą Spółka otrzyma w związku z zakupem działek powyżej opisanych.

W uzupełnieniu z dnia 13 lipca 2011 r. Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 1 jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo Spółka pragnie wskazać, że Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 1 nie sprzedaje Spółce działek o numerach ewidencyjnych 1/123 i 1/126 (dalej: przedmiotowa nieruchomość), lecz Spółka zakupi je od Sprzedającego, który to wcześniej zakupi je od Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 powstała z podziału Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 i w związku z tym otrzymała przedmiotową nieruchomość.
2.  Właścicielem parkingu oraz chodnika jest Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2, która to sprzeda parking oraz chodnik Sprzedającemu przedmiotową nieruchomość Spółce.
3.  Spółka informuje, iż Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 nie sprzedaje jej nieruchomości tylko Sprzedający, który zakupi je wcześniej od Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2. Dnia 24 listopada 2000 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 otrzymała parking w wyniku podziału Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 i była to czynność niepodlegająca podatkowi od towarów i usług. Chodnik został wybudowany przez Spółdzielnię Mieszkaniową nr 2 w roku 2003 i w związku z jego budową nie przysługiwało Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2 prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.
4.  Parking wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 1, a chodnik Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2.
5.  Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 1 nie ponosiła nakładów na ulepszenie parkingu i chodnika. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 również nie ponosiła żadnych nakładów na ulepszenie chodnika czy parkingu. Ponadto, Sprzedający Wnioskodawcy nieruchomość również nie poniesie żadnych nakładów na ulepszenie chodnika ani parkingu.
6.  Parking został wybudowany przez Spółdzielnie Mieszkaniową nr 1, kiedy to ona była użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości, a następnie w wyniku podziału Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 został przekazany Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2. Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z budową parkingu. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 sprzeda dopiero przedmiotową nieruchomość Sprzedającemu Spółce. Chodnik został wybudowany przez Spółdzielnię Mieszkaniową nr 2, kiedy to ona była użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości. W związku z budową chodnika Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 jest obecnie użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości i dopiero sprzeda przedmiotową nieruchomość Sprzedającemu (nie może zatem dokonać ich zakupu).
7.  Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 1 nie wykorzystywała przedmiotowej nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej, nie zawierano umów najmu czy dzierżawy. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 wynajęła odpłatnie działkę nr 1/126 na lokalizację 2 tablic reklamowych, pierwszą od dnia 1 września 2004 r., a drugą od dnia 25 października 2004 r. Natomiast od dnia 26 lipca 2010 r. do chwili obecnej Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 wydzierżawia odpłatnie przedmiotową nieruchomość. Sprzedający Spółce nieruchomość nie będzie jej wynajmował ani wydzierżawiał.
8.  Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 nabyła parking od Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 i była to czynność niepodlegająca podatkowi od towarów i usług. Ponadto Spółka informuje, że Sprzedający Zainteresowanemu przedmiotową nieruchomość nie będzie wyburzał parkingu ani chodnika, tylko sprzeda przedmiotową nieruchomość w takim stanie, w jakim ją zakupił. Kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług zakupu przez Sprzedającego nieruchomości podlega rozstrzygnięciu we wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (IBPP1/443-686/11/ES, IBPBIl/1/436-254/11/MZ) przez Sprzedającego. Od momentu zakupu przez Sprzedającego przedmiotowej nieruchomości do momentu jej sprzedaży, Spółce przedmiotowej nieruchomości upłynie najprawdopodobniej okres krótszy niż dwa lata.
9.  Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2 przy nabyciu parkingu i wytworzeniu chodnika nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, natomiast kwestia czy Sprzedającemu Spółce przedmiotową nieruchomość będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług podlega rozstrzygnięciu we wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego skierowanym przez Sprzedającego do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (IBPP1/443-686/11/ES, IBPBll/1/436-254/11/MZ).
10.  Przedmiotowe działki będą służyły Spółce do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.
11.  Działka nr 1/123 znajduje się na terenie zabudowy usługowo-mieszkaniowej oznaczonym na rysunku planu symbolem UM z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową wielorodzinną wraz z garażami.

W uzupełnieniu z dnia 3 sierpnia 2011 r. Wnioskodawca wskazał, iż tablice reklamowe, pod który był wynajmowany teren nie znajdowały się na parkingu ani na chodniku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można zastosować opodatkowanie podatkiem VAT planowanej dostawy działki niezabudowanej o numerze ewidencyjnym 1/123?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie przyszłym zastosowania nie będzie miał przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przedmiotem nabywanym przez Spółkę od Sprzedającego będzie działka niezabudowana (o numerze ewidencyjnym 1/123), przeznaczona pod zabudowę, a zatem jej sprzedaż powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W związku z faktem, iż sprzedaż gruntu stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT sprzedaż taka podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z drugiej strony, zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy o VAT. W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatki dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowane podatkiem VAT są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych opodatkowane podatkiem VAT są tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast, dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W świetle opisanego stanu przyszłego oraz przepisów ustawy o VAT należy stwierdzić, że sprzedaż działki 1/123 powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Zatem, zwolnienie przysługuje wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane, czy też pod zabudowę. Oznacza to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym lub leśnym.

Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów.

W związku z tym, że ustawa nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy, począwszy od zabudowy mieszkaniowej, przez tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, aż po tereny zabudowy zagrodowej włącznie.

Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 tej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (…) (art. 4 ust. 2 cyt. ustawy).

Na podstawie art. 3 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do jej zadań własnych. W świetle art. 9 ust. 1 ww. ustawy polityka przestrzenna gminy wyrażona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Studium nie jest aktem prawa miejscowego, jednakże jego postanowienia są wiążące dla Rady Gminy przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu (art. 9 ust. 4 i ust. 5 cyt. ustawy).

Natomiast, ewidencja gruntów i budynków jest jedynie urzędowym zbiorem informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem (potwierdzeniem) stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych, a także stosunków właścicielskich. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m. in. planowania przestrzennego, jednakże tylko w zakresie danych faktycznie w niej zawartych.

Z powyższych przepisów wynika, że o przeznaczeniu danego terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyduje przeznaczenie określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku ww. dokumentacji – przeznaczenie terenu może wynikać z ewidencji gruntów i budynków.

Należy jednak wskazać, iż kwalifikowanie przeznaczenia gruntów w oparciu o dokumentację dotyczącą kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej nie leży w kompetencji organów podatkowych – art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Należy zauważyć, że zwolnienia od podatku mają charakter wyjątkowy i powinny być traktowane jako odstępstwo od ogólnej zasady, opodatkowanie każdej odpłatnej dostawy. Zatem powinny one być stosowane ściśle.

Wskazuje się, że w sytuacji sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą zbycie to na gruncie przepisów podatkowych należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek. Zatem określenie stawki, bądź zwolnienie nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz winno być przyporządkowane do działki lub części działki, która spełnia warunki wynikające z przepisów uprawniające do stosowania preferencji.

W kontekście powyższego należy wskazać na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które to wskazuje na możliwość oddzielnego opodatkowania jednej czynności. I tak np. w wyroku z dnia 6 lipca 2006 r. wydanym w sprawie C-251/05 stwierdzono, że jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku VAT. Jednakże możliwe jest również oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność. Oznacza to, że okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty preferencją podatkową w podatku VAT oraz z drugiej strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby od dostawy towarów wyłączonych z preferencji podatek VAT był pobierany według stawki podstawowej.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową.

Dnia 6 sierpnia 2010 r. Spółka zawarła w formie aktu notarialnego umowę przedwstępną przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działek. Spółka informuje także, że zamierza na działkach, o których mowa powyżej wybudować obiekt handlowy, który będzie wynajmowany podmiotowi wyspecjalizowanemu w prowadzeniu działalności handlowej.

Powyższa nieruchomość składa się z działek o numerach ewidencyjnych:

*   1/123 o obszarze 994 m2,
*   1/126 o obszarze 12 360 m2.

Na działce o numerze ewidencyjnym 1/126 znajdują się parking oraz chodnik. Działka o numerze ewidencyjnym 1/123 jest niezabudowana.

Ponadto, Spółka wskazała, że działki o numerach ewidencyjnych 1/123 i 1/126 zakupi od Sprzedającego, który wcześniej zakupi je od Spółdzielni Mieszkaniowej nr 2. Spółdzielnia Mieszkaniowa nr 2 powstała z podziału Spółdzielni Mieszkaniowej nr 1 i w związku z tym otrzymała przedmiotową nieruchomość.

Spółka informuje, że zarówno ona, jak i Sprzedający są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Działka nr 1/123 znajduje się na terenie zabudowy usługowo-mieszkaniowej oznaczonym na rysunku planu symbolem UM z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową wielorodzinną wraz z garażami.

Uwzględniając opis zdarzenia przyszłego wskazujący, iż grunt będący w użytkowaniu wieczystym – zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – stanowi teren zabudowy usługowo-mieszkaniowej z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową wielorodzinną wraz z garażami, stwierdzić należy że opisana we wniosku transakcja sprzedaży prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej niezabudowanej nr 1/123 dotyczy działki przeznaczonej pod zabudowę. Tym samym dokonana przez Sprzedającego na rzecz Zainteresowanego dostawa nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku zawartego w powołanych wyżej przepisach – w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (przedmiotem zbycia nie jest prawo własności, lecz prawo użytkowania wieczystego gruntu przeznaczonego pod zabudowę) i w § 13 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia.

Reasumując, Sprzedający dokonując na rzecz Wnioskodawcy transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej nr 1/123 winien opodatkować ją stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej nr 1/123. Natomiast, kwestie dotyczące zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie w odniesieniu do parkingu i chodnika posadowionych na nieruchomości nr 1/126, a także zwolnienia od podatku zakupu ww. budowli oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości nr 1/123 i nieruchomości zabudowanej parkingiem oraz chodnikiem nr 1/126 zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych z dnia 8 sierpnia 2011 r. nr ILPP1/443-689/11-7/AW i nr ILPP1/443-689/11-9/AW.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.