Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.677.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 września 2025 r. (wpływ 3 września 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) czerwca 2008 r. wraz z żoną zawarł Pan z Bankiem Umowę nr (...) o kredyt
    hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF (dalej jako „Umowa”), na której
    podstawie Bank wypłacił Klientowi kwotę (...) PLN, co stanowiło równowartość (...) CHF.
    Kredyt był kredytem mieszkaniowym zaciągniętym przez Pana i żonę na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (np. na nabycie budynku mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość).
    Kredyt spłacał Pan z żoną solidarnie. Bank przedstawił Państwu propozycję ugody
    pozasądowej, na mocy której zaproponował zwrot na Państwa rzecz (...) PLN.
    Zaproponowana przez Bank treść ugody nie potwierdza jednak nieważności umowy.
    W dniu (...) kwietnia 2025 r zawarliście Państwo z Bankiem ugodę nr (...) do umowy nr (...).
    Treść ugody: Zważywszy na to, iż: (...).
    Tak więc kwota w wysokości (...) zł stanowi zwrot części nadpłaconego przez Pana i żonę
    kapitału i odsetek (zwrot uiszczonych/wpłaconych przez nas kwot tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku, zawartych w ratach ww. kredytu hipotecznego). Z ugody
    wynika, że ww. kwota jest zwrotem na Państwa rzecz środków pieniężnych, które
    wcześniej, na mocy umowy finansowania kredytu hipotecznego walutowego,
    przekazaliście Państwo na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego finansowania.
    Koszty zastępstwa procesowego w wysokości (...) zł zostały poniesione przez Państwa z
    własnych środków; w całości. Zwrócona przez bank kwota w wysokości (...) zł nie
    przewyższa faktycznie poniesionych przez Państwa ww. wydatków. Bank nie zgodził się na
    wprowadzenie do ugody postanowienia, zgodnie z którym strony potwierdziłyby
    nieważność Umowy, abuzywność niektórych z jej postanowień lub doprecyzowałyby tytuł
    pod jakim dokonywana jest płatność Kwoty zwrotu.
    Ponadto wskazał Pan, że w wyniku zawarcia ugody Bank zwróci środki pieniężne, które
    wcześniej zostały wpłacone przez kredytobiorców do Banku tytułem spłaty kapitału,
    odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) oraz innych opłat związanych z kredytem, a które –
    w wyniku przeliczenia świadczeń wyrażonych w CHF i dokonania wzajemnego potrącenia
    roszczeń stron – okazały się nienależne Bankowi.

## Pytanie

Czy kwota zwrotu, którą Bank Panu wypłacił w wyniku ugody pozasądowej, o treści jak w
    opisanym stanie faktycznym, będzie stanowiła po Pana stronie przychód, od którego
    będzie Pan zobowiązany zapłacić podatek dochodowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, kwota zwrotu nie stanowi Pana przychodu, od której należy uiścić podatek
    dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota którą Pan otrzymał od banku w wyniku zawartej ugody,
    stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej zostały wpłacone przez
    kredytobiorców do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych)
    oraz innych opłat związanych z kredytem, a które – w wyniku przeliczenia świadczeń
    wyrażonych w CHF i dokonania wzajemnego potrącenia roszczeń stron – okazały się
    nienależne bankowi to jej otrzymanie nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Pana jako jednego ze współkredytobiorców, zaznaczyć należy, że
    interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy, tj. Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: