Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.584.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Aport inwestycji Gminy do Spółki; konsekwencje podatkowe.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
infrastruktura
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
        ustalenia, czy wniesienie aportem Inwestycji do Spółki będzie stanowiło transakcję
        zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyłączoną z
        opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy;
        uznania wniesienia aportem Inwestycji do Spółki za działalność gospodarczą oraz
        czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od
        podatku VAT;
        prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur
        dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji;
        sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
        realizacją Inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 9 października 2025 r. (wpływ 9 października 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina A. (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub przez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Gmina jest w trakcie realizacji inwestycji pn. „(...)”, która składa się z dwóch odrębnych
    części, tj.:
    1) Części I - w ramach której prowadzone są prace polegające na: remoncie oczyszczalni
    ścieków wraz z budową instalacji fotowoltaicznej, budowie brakujących odcinków sieci
    wodociągowej oraz budowie brakujących odcinków sieci kanalizacyjnej;
    2) Części II - w ramach której prowadzone są prace polegające na: budowie hali do celów
    garażowo-gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym, placu manewrowego, drogi
    wewnętrznej, wjazdów i dojazdów do hali, utwardzonego placu do składowania
    materiałów sypkich oraz zbiornika na paliwo.
    W tym miejscu Gmina pragnie wskazać, iż niniejszy wniosek o interpretację dotyczy ww.
    inwestycji wyłącznie w zakresie części II, tj. w zakresie w jakim obejmuje ona realizację
    prac polegających na budowie hali do celów garażowo-gospodarczych z zapleczem
    socjalno-biurowym, placu manewrowego, drogi wewnętrznej, wjazdów i dojazdów do hali,
    utwardzonego placu do składowania materiałów sypkich oraz zbiornika na paliwo (dalej:
    „Inwestycja”). Uwzględniając powyższe, Gmina pragnie wskazać, że niniejszy wniosek o
    interpretację nie dotyczy ww. inwestycji w zakresie części I, tj. w zakresie w jakim obejmuje

    ona realizację prac polegających na: remoncie oczyszczalni ścieków wraz z budową
    instalacji fotowoltaicznej, budowie brakujących odcinków sieci wodociągowej oraz
    budowie brakujących odcinków sieci kanalizacyjnej.
    Gmina pragnie przy tym wskazać, iż posiada ona obiektywną możliwość bezpośredniego i
    wyłącznego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych ponoszonych w ramach
    przedmiotowej inwestycji pomiędzy realizowane w jej ramach części (część I oraz część II),
    w tym w szczególności Gmina ma możliwość bezpośredniego i wyłącznego
    przyporządkowania ponoszonych w tym zakresie wydatków inwestycyjnych do części II
    tejże inwestycji obejmującej prace polegające na: budowie hali do celów garażowo-
    gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym, placu manewrowego, drogi wewnętrznej,
    wjazdów i dojazdów do hali, utwardzonego placu do składowania materiałów sypkich oraz
    zbiornika na paliwo (tj. Inwestycji).
    Gmina finansuje realizację Inwestycji zarówno ze środków własnych Gminy, jak i ze
    środków zewnętrznych.
    Wydatki ponoszone przez Gminę na realizację Inwestycji są / będą dokumentowane
    wystawianymi przez dostawców / usługodawców fakturami ze wskazaniem Gminy jako
    nabywcy dostarczanych towarów / świadczonych usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Jak zostało wskazane powyżej, przedmiotem Inwestycji jest budowa hali do celów
    garażowo-gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym wraz z infrastrukturą
    towarzyszącą w postaci placu manewrowego, drogi wewnętrznej, wjazdów i dojazdów do
    hali, utwardzonego placu do składowania materiałów sypkich oraz zbiornika na paliwo.
    Uwzględniając powyższe, naniesienia, których dotyczą prace prowadzone w ramach
    Inwestycji stanowią / stanowiły będą w zakresie:
        hali do celów garażowo-gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym (dalej jako:
        „Budynek”) - budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -
        Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm., dalej: „Prawo budowlane”);
        infrastruktury towarzyszącej w postaci placu manewrowego, drogi wewnętrznej,
        wjazdów i dojazdów do hali oraz utwardzonego placu do składowania materiałów
        sypkich (dalej łącznie jako: „Infrastruktura towarzysząca”) - budowle w rozumieniu
        art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.
    Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, iż zbiornik na paliwo stanowi wyrób gotowy,
    mający charakter ruchomości (dalej: „Zbiornik na paliwo”).
    Budynek wraz z Infrastrukturą towarzyszącą oraz Zbiornik na paliwo będą znajdować się
    na działce nr 1, położonej w obrębie A. Miasto, której właścicielem jest obecnie Gmina.
    Gmina zamierza bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji dokonać wniesienia
    Budynku, Infrastruktury towarzyszącej oraz Zbiornika na paliwo (dalej łącznie jako:
    „Infrastruktura przeznaczona do aportu”) do spółki komunalnej (dalej: „Spółka”) ze 100%
    udziałem Gminy w kapitale zakładowym, w drodze czynności aportu (aport rzeczowy,
    wkład niepieniężny). W efekcie tej czynności Spółka stanie się właścicielem majątku
    powstałego w ramach Inwestycji, który będzie służył Spółce na potrzeby prowadzonej
    przez nią działalności.
    W celu wniesienia Infrastruktury przeznaczonej do aportu bezpośrednio po zakończeniu
    Inwestycji do Spółki, Gmina zobowiązana będzie przy tym podjąć szereg działań o
    charakterze formalno-prawnym, które pozwolą jej na prawidłowe przygotowanie procesu
    aportu, zabezpieczenie tego procesu oraz przeprowadzenie go zgodnie z prawem. W tym
    kontekście zamiarem Gminy jest, aby aport nastąpił bezpośrednio po zakończeniu

    realizacji Inwestycji, z uwzględnieniem okresu niezbędnego do podjęcia działań o
    charakterze formalno-prawnym, które są kluczowe z perspektywy przeprowadzenia
    transakcji aportu w sposób rzetelny oraz zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.
    W tym miejscu Gmina pragnie wyjaśnić, iż realizując przedstawiony powyżej zamiar
    dokonania aportu Infrastruktury przeznaczonej do aportu na rzecz Spółki, Gmina
    prowadzi aktualnie proces zmierzający do utworzenia Spółki, która będzie działać pod
    firmą Zakład Gospodarki Komunalnej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Gmina
    wskazuje przy tym, że zakończenie tego procesu, tj. utworzenie Spółki, nastąpi przed
    zakończeniem realizacji Inwestycji. Innymi słowy, na moment zakończenia realizacji
    Inwestycji możliwe będzie zrealizowanie powziętego przez Gminę zamiaru wniesienia
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki w drodze czynności aportu.
    Przedmiotem działalności Spółki będzie w szczególności organizacja gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej na terenie Gminy poprzez m.in. świadczenie usług dostarczania wody oraz
    odprowadzania i oczyszczania ścieków. Ponadto, Spółka z uwagi na posiadaną osobowość
    prawną będzie stanowiła na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT.
    Gmina planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu składników majątkowych
    (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury przeznaczonej do aportu, w taki
    sposób, że wynagrodzenie otrzymane przez Gminę w związku z aportem będzie składało
    się w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i
    obowiązków przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych
    odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Gminy związanego z
    aportem (a nie w całości z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W
    szczególności, zgodnie z przyjętym rozliczeniem:
        kwota netto otrzymana przez Gminę w związku z aportem będzie stanowiła
        wartość otrzymanych przez Gminę udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota
        ta będzie odpowiadała zasadniczo wartości netto składników majątkowych
        (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury przeznaczonej do aportu,
        planowanych do wniesienia przez Gminę w formie wkładu niepieniężnego (aportu),
        przy czym z uwagi na charakter transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego łączna
        wartość otrzymanych przez Gminę udziałów będzie stanowiła wielokrotność
        wartości nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta nie obejmie zatem naturalnie
        występującej różnicy pomiędzy dokładną wartością netto ww. składników aportu a
        sumą otrzymanych udziałów - tj. niepodzielnej reszty, mniejszej od pojedynczego
        udziału, która to kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki,
        natomiast
        kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej
        faktury wystawionej przez Gminę, uregulowana zostanie przez Spółkę na rzecz
        Gminy w formie pieniężnej.
    Odpowiednie zapisy określające wynagrodzenie Gminy zostaną uwzględnione w
    dokumentacji aportowej sporządzonej w związku z dokonywanym aportem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach opisywanego aportu na Spółkę zostanie
    przeniesiona jedynie własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu, tj. nie dojdzie do
    przeniesienia innych elementów wymienionych w art. 55[1] Kodeksu cywilnego. W ramach
    przeprowadzonej transakcji aportu, Gmina nie przekaże zatem na rzecz Spółki:

        oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych
        stosunków prawnych;
        wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
        pieniężnych;
        zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów);
        koncesji, licencji i zezwoleń;
        patentów i innych praw własności przemysłowej;
        tajemnic przedsiębiorstwa;
        ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;
        umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia
        zakładu pracy).
    Równocześnie należy podkreślić, iż samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu)
    omawianych składników majątkowych nie będzie wystarczające do prowadzenia przez
    Spółkę działalności gospodarczej z ich wykorzystaniem (tj. w szczególności działalności z
    zakresu gospodarki wodno-ściekowej). Przykładowo w celu wykorzystania planowanego
    do wniesienia przez Gminę wkładu niepieniężnego Spółka będzie musiała skorzystać z
    szeregu innych posiadanych przez siebie zasobów, m.in. takich jak: personel, umowy na
    dostawę mediów, czy też umowy zawarte z kontrahentami Spółki w zakresie prowadzonej
    przez nią działalności. Innymi słowy to ww. elementy decydowały będą o możliwości
    wykorzystania przez Spółkę planowanych do wniesienia przez Gminę składników majątku
    do działalności gospodarczej.
    W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Gmina w
    ramach niniejszego wniosku o interpretację chciałaby potwierdzić sposób traktowania ww.
    aportu dla potrzeb VAT, a także jego wpływ na odliczenie VAT naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym wyjaśnili Państwo, że wskazana we Wniosku realizowana w
    ramach części II Inwestycji „droga wewnętrzna”, początkowo miała stanowić wyłącznie
    drogę dojazdową do nieruchomości, na której realizowana jest Inwestycja.
    W toku realizacji Inwestycji Gminie nie udało się nabyć prawa własności części
    nieruchomości sąsiedniej, z uwagi na brak zgody ze strony jej właściciela. W związku z
    powyższym, wskazana „droga wewnętrzna” realizowana w ramach Inwestycji będzie drogą
    publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889).
    Mając na uwadze zaistnienie ww. okoliczności, poinformowali Państwo, że droga
    realizowana przez Gminę w ramach przedsięwzięcia, którego dotyczy Wniosek, nie będzie
    stanowiła przedmiotu aportu na rzecz Spółki.
    W konsekwencji, Gmina doprecyzowała, iż Wniosek dotyczy części II inwestycji pn. „(...)”
    wyłącznie w zakresie w jakim obejmuje ona realizację prac polegających na budowie hali
    do celów garażowo-gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym, placu manewrowego,
    wjazdów i dojazdów do hali, utwardzonego placu do składowania materiałów sypkich oraz
    zbiornika na paliwo (dalej: „Inwestycja”).
    Dodatkowo, Gmina posiada obiektywną możliwość bezpośredniego i wyłącznego
    przyporządkowania wydatków inwestycyjnych ponoszonych w ramach przedmiotowej

    Inwestycji pomiędzy realizowane w jej ramach części (część I oraz część II), jak również w
    odniesieniu do poszczególnych elementów infrastruktury realizowanej w ramach części II.
    W szczególności Gmina ma możliwość bezpośredniego i wyłącznego przyporządkowania
    ponoszonych w tym zakresie wydatków inwestycyjnych do części II Inwestycji obejmującej
    prace polegające na: budowie hali do celów garażowo-gospodarczych z zapleczem
    socjalno-biurowym, placu manewrowego, wjazdów i dojazdów do hali, utwardzonego
    placu do składowania materiałów sypkich oraz zbiornika na paliwo (tj. Inwestycji).
    W odpowiedzi na pytanie: „Czy droga wewnętrzna wybudowana w ramach realizacji części
    II Inwestycji, będąca m.in. przedmiotem aportu do Spółki jest / będzie:
        drogą dojazdową do budynków, która nie jest / nie będzie drogą ogólnodostępną,
        czy też
        drogą publiczną, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
        publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889)?
    wskazali Państwo, iż droga wewnętrzna, będąca przedmiotem części II Inwestycji jest /
    będzie drogą publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Jednocześnie, jak Gmina wskazała powyżej, ww.
    droga nie będzie stanowiła przedmiotu aportu.
    Pytania:
    1) Czy wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie
      stanowiło wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
      transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
    2) Czy wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie
      stanowiło działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    3) Czy w związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej
      do aportu (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o
      charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu), Gmina ma /
      będzie miała prawo do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z faktur
      dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji?
    4) W jaki sposób Gmina powinna dokonać odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      związanych z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie będzie
    stanowiło wyłączonej z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w
    rezultacie będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    2. Wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie stanowiło
    działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą
    ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    3. W związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury przeznaczonej do
    aportu (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o
    charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu), Gmina ma / będzie
    miała prawo do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji.
    4. W ocenie Gminy jest / będzie ona uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma ona fakturę
    dokumentującą dany wydatek (lub w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych), o ile w

    okresie tym (lub wcześniej) po stronie dostawcy / usługodawcy powstanie obowiązek
    podatkowy w VAT w zakresie transakcji udokumentowanej tą fakturą. Po upływie tych
    okresów, Gmina może / będzie mogła dokonać korekty stosownych deklaracji VAT, nie
    później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Wniesienie aportem Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki będzie stanowić
    czynność cywilnoprawną (patrz: Decyzja Izby Skarbowej w Rzeszowie w sprawie
    interpretacji prawa podatkowego z dnia 16 marca 2006 r., sygn. IS.I/2-4361/4/06: „Należy
    bowiem zauważyć, iż sama czynność wniesienia aportu jest czynnością czysto techniczną i
    następuje w konsekwencji zawarcia (lub zmiany) umowy spółki”). W rezultacie, Gmina
    będzie działać w przypadku tej czynności jako podatnik VAT na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT.
    Transakcja wniesienia Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie powinna być
    w ocenie Gminy uznana przy tym za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT na
    mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Przepis ten przewiduje, że z zakresu opodatkowania VAT
    wyłączone są transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zgodnie
    z art. 55[1] Kodeksu cywilnego, „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność
    nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz
    inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów
    najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z
    nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4)
    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i
    zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7) majątkowe prawa
    autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i
    dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej”. Co prawda ww. pojęcie
    nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej, skoro ustawodawca zdefiniował dane
    pojęcie w systemie prawnym (tutaj: Kodeksie cywilnym) to nie ma podstaw do tego, aby
    odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową.
    Natomiast pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane
    bezpośrednio w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowana część
    przedsiębiorstwa to „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
    Zdaniem Gminy, składniki majątkowe, które będą przedmiotem aportu nie będą stanowić
    ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem aportu
    będzie jedynie własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu. Jak zaznaczono w opisie
    stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, transakcja wniesienia aportu nie obejmie
    przeniesienia należności Gminy, jak również przeniesienia rachunków bankowych oraz
    środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również
    zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów). W
    ramach aportu nie dojdzie równocześnie do przeniesienia umów o pracę osób
    zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy). Mając na uwadze
    powyższe należy zauważyć, że Infrastruktura przeznaczona do aportu stanowiła będzie
    majątek, do którego obsługi Spółka będzie wykorzystywała posiadane przez siebie zasoby.
    Tym samym nie można uznać, że planowana do wniesienia przez Gminę aportem
    Infrastruktura przeznaczona do aportu, będzie stanowiła przedsiębiorstwo - Gmina w

    ramach aportu przeniesie wyłącznie określone składniki majątkowe, którym nie będą
    towarzyszyły żadne inne elementy wymienione w art. 55[1] Kodeksu cywilnego.
    Przedmiotem aportu nie będzie też zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż
    Infrastruktura przeznaczona do aportu nie jest / nie będzie organizacyjnie i finansowo
    wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i
    niematerialnych, nie będzie obejmowała zobowiązań i nie będzie mogła w ocenie Gminy
    stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze,
    w tym przypadku z zakresu działalności Spółki.
    Czynność aportu będzie stanowiła zatem podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W jej przypadku dojdzie do przeniesienia na
    Spółkę prawa do rozporządzania Infrastrukturą przeznaczoną do aportu jak właściciel, w
    zamian za uzyskane przez Gminę wynagrodzenie w postaci udziałów w Spółce (w zakresie
    wartości netto przedmiotu aportu) oraz w postaci środków pieniężnych (w zakresie VAT
    należnego).
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego
        2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.788.2021.2.KT, w której Organ wskazał, że: „(...)
        wniesienie aportem do Spółki Infrastruktury powstałej w ramach realizowanej
        Inwestycji nie będzie stanowiło zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa, a w konsekwencji przedmiotowa czynność nie stanowi/nie będzie
        stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art.
        6 pkt 1 ustawy o VAT”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia
        2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.97.2024.1.JK, w której Organ wskazał, że: „(...) w
        rozpatrywanej sprawie składniki majątkowe będące przedmiotem aportu, które
        nabędzie Spółka w wyniku planowanego aportu nie będą stanowiły
        przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję
        zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do planowanej transakcji nie będzie
        miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Planowany aport infrastruktury
        kanalizacyjnej, powstałej w ramach realizacji Inwestycji, nie będzie zatem wyłączony
        z opodatkowania podatkiem VAT”.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwagi, należy stwierdzić, że wniesienie aportem
    Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki nie będzie stanowiło zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym w niniejszej
    sprawie nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.

    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy JST realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu oraz odpowiedzi na pytanie nr 1 planowana przez
    Gminę czynność aportu będzie stanowiła działalność gospodarczą.
    Jednocześnie, zgodnie z wyjaśnieniami Gminy przedstawionymi w odpowiedzi na

## Pytanie

nr 1, planowana przez Gminę czynność wniesienia aportem Infrastruktury przeznaczonej
    do aportu do Spółki będzie stanowiła na gruncie VAT podlegającą opodatkowaniu
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Kwestią do
    rozstrzygnięcia pozostaje jednak, czy do przedmiotowej transakcji powinno znaleźć
    zastosowanie zwolnienie z VAT przewidziane w ustawie o VAT lub wydanych do niej
    rozporządzeniach wykonawczych.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT: „zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata”.
    Definicja pojęcia pierwszego zasiedlenia została przy tym zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT, który stanowi, iż: „przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.
    Z treści powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji, w której dostawa budynków,
    budowli lub ich części, w tym ich aport, dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub ma miejsce w okresie krótszym niż 2 lata od momentu pierwszego zasiedlenia, które
    należy rozumieć, przede wszystkim jako oddanie do używania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu, zwolnienie z VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania.
    W ocenie Gminy taka właśnie sytuacja będzie miała miejsce w jej przypadku. Jak wskazano
    w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, powstały w ramach Inwestycji Budynek
    wraz z Infrastrukturą towarzyszącą, zgodnie z zamiarem Gminy, zostaną wniesione
    aportem do Spółki bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań
    o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu. Powyższe oznacza
    zatem, iż dokonując aportu ww. majątku na rzecz Spółki, de facto Gmina odda ten majątek
    do użytkowania pierwszemu nabywcy bezpośrednio po jego wytworzeniu. Innymi słowy,

    aport Budynku wraz z Infrastrukturą towarzyszącą zostanie dokonany przez Gminę w
    ramach ich pierwszego zasiedlenia, w konsekwencji czego zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w przypadku Gminy.
    Gmina pragnie przy tym odnieść się również do zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W jej ocenie przedmiotowe zwolnienie z VAT także nie
    powinno znaleźć zastosowania w niniejszej sytuacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy o VAT: „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów”.
    Należy przy tym uwzględnić, że do zastosowania przedmiotowego zwolnienia niezbędnym
    jest, aby przesłanki wymienione w literze a) i b) omawianego przepisu zostały spełnione w
    sposób łączny. Powyższe oznacza zatem, iż brak spełnienia chociażby jednej z
    wymienionych przesłanek wyklucza zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwarunkowania prawne zastosowania zwolnienia z
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, Gmina pragnie wskazać, iż
    niewątpliwie w jej przypadku nie dojdzie do spełnienia pierwszej z przesłanek, o której
    mowa w lit. a) ww. przepisu. Zdaniem Gminy, analiza całościowa przepisu art. 86 ustawy o
    VAT, traktującego o prawie do odliczenia VAT naliczonego, prowadzi do jednoznacznego i
    niepodważalnego wniosku, iż prawo do odliczenia przysługuje również w momencie, w
    którym co prawda nie doszło jeszcze do wykonania czynności opodatkowanej VAT (np.
    aport) niemniej jednak podatnik posiada możliwy do zidentyfikowania zamiar jej
    wykonania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku Gminy, która realizując
    Inwestycję podjęła zamiar wniesienia objętego nią majątku (tj. Budynku oraz
    Infrastruktury towarzyszącej) w drodze aportu do Spółki. W rezultacie, uznać należy, iż w
    momencie dokonania aportu prawdziwe będzie stwierdzenie, iż Gminie przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z
    realizacją Inwestycji.
    W związku z niespełnieniem pierwszej z przesłanek, dla braku możliwości zastosowania
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT nie jest istotne
    ewentualne spełnienie drugiej z przesłanek, o której mowa w lit. b) ww. przepisu, tj.
    dokonanie przez Gminę ulepszeń majątku realizowanego w ramach Inwestycji, których
    wysokość przekroczyłaby 30% jej wartości początkowej. Na marginesie Gmina pragnie
    przy tym zauważyć, iż w jej przypadku również ta przesłanka nie zostanie spełniona,
    bowiem Budynek wraz z Infrastrukturą towarzyszącą zostaną bezpośrednio po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym
    niezbędnych do dokonania aportu, przekazane aportem do Spółki, co zgodnie z zasadami
    logiki wyklucza możliwość poniesienia wydatków na ich ulepszenie przed ww. transakcją
    aportu.
    Podsumowując, w opinii Gminy, w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków związanych z Budynkiem oraz Infrastrukturą towarzyszącą, z uwagi na
    zamiar aportu ww. majątku na rzecz Spółki w zamian za ustalone umownie
    wynagrodzenie Gmina nie będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z VAT
    również na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy, w przedstawionym stanie faktycznym /
    zdarzeniu przyszłym transakcja wniesienia przez Gminę aportem Budynku wraz z
    Infrastrukturą towarzyszącą nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT na

    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - ze względu na to, iż dostawa Budynku oraz
    Infrastruktury towarzyszącej dokonana zostanie w ramach ich pierwszego zasiedlenia oraz
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - z uwagi na okoliczność, iż na moment
    dokonywania aportu Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    od wydatków poniesionych na Budynek wraz Infrastrukturą towarzyszącą (zakres tego
    prawa zostanie omówiony poniżej).
    Uzupełniająco Gmina pragnie wskazać, iż przedmiotem planowanego aportu na rzecz
    Spółki będzie również Zbiornik na paliwo zakupiony w ramach Inwestycji. Zdaniem Gminy,
    mając na uwadze, że zbiornik ten bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji
    zostanie wniesiony aportem do Spółki, w tym zakresie nie znajdzie zastosowania
    zwolnienie z VAT przewidziane w treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Końcowo Gmina pragnie podkreślić, że odmienna interpretacja powyższych przepisów
    zakładałaby rozszerzającą wykładnię regulacji dotyczących zwolnień z VAT. Natomiast
    zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) oraz
    polskich sądów administracyjnych, interpretacja przepisów dotyczących zwolnień, jako
    odstępstwo od reguły ogólnej - tj. zasady powszechności opodatkowania VAT, powinna
    być dokonywana w sposób ścisły.
    Takie podejście zostało potwierdzone przykładowo w wyroku z sprawie 348/87 Stichting
    Uitvoering Financiele Acties (SUFA) przeciwko Staatssecretaris van Financien z 15 czerwca
    1989 r., w którym TSUE stwierdził, że: „pojęcia stosowane dla określenia zwolnień w art. 13
    VI Dyrektywy należy interpretować ściśle, ponieważ stanowią one wyjątki od ogólnej
    zasady, że podatek obrotowy jest nakładany na wszystkie usługi świadczone za
    wynagrodzeniem przez podatnika”.
    Podobne stanowisko zajął TSUE w sprawie C-434/05 Stichting Regionaal Opleidingen
    Centrum Noord Kennemerland /West Friesland (Horizon College) przeciwko
    Staatssecretaris van Financiën z 14 czerwca 2005 r., w którym dodatkowo podkreślił, że:
    „interpretacja pojęć używanych do opisania zwolnień powinna być zgodna z celami
    realizowanymi przez owe zwolnienia oraz zasadą neutralności podatkowej, na której
    zasadza się wspólny system podatku VAT”.
    Powyższa zasada ścisłej interpretacji zakresu zwolnień została również wielokrotnie
    podkreślona w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 1 czerwca 2009 r., sygn. III SA/Gl 257/09
    stwierdził, że: „zwolnienia przedmiotowe wprowadzone przepisami VI Dyrektywy stanowią
    istotny wyłom od zasady powszechności i ostatecznego opodatkowania konsumpcji.
    Wszelkie odstępstwa od tych zasad mogą być w Państwach Członkowskich stosowane
    wyłącznie w sytuacji, gdy taką możliwość przewidują przepisy wspólnotowe, które nie
    mogą być interpretowane rozszerzająco”. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2009 r., sygn. I FSK 111/09.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponadto prawo to
    przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w
    art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie
    zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do
    odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku,

        pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych,
        a także,
        czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w
        art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego odliczenia VAT
        wymienione w treści art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 tejże ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jak wskazała Gmina w uzasadnieniu do Pytania nr 1, w jej ocenie czynność wniesienia do
    Spółki w drodze aportu Infrastruktury przeznaczonej do aportu, bezpośrednio po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym
    niezbędnych do dokonania aportu będzie stanowiła czynność o charakterze
    cywilnoprawnym, spełniającą przesłanki do uznania jej za dostawę towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, z której
    wykonaniem wiąże się obowiązek rozliczenia podatku należnego (jak wykazano w
    uzasadnieniu do Pytania nr 2 - w sytuacji Gminy zwolnienia z opodatkowania przewidziane
    dla komentowanej transakcji aportu nie znajdą zastosowania).
    Tym samym, mając na uwadze charakter planowanej przez Gminę czynności (aportu) oraz
    uwzględniając okoliczność, iż czynność ta zostanie wykonana bezpośrednio po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym
    niezbędnych do dokonania aportu Infrastruktury przeznaczonej do aportu do Spółki, w
    ocenie Gminy przysługuje jej / będzie jej przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w cenie wydatków ponoszonych na zakup towarów i usług związanych z
    realizacją Inwestycji.
    Uzupełniająco, Gmina pragnie również zauważyć, iż w świetle art. 86 ust. 1 in principio,
    związek pomiędzy zakupionymi towarami i usługami a wykonywaniem czynności
    opodatkowanych nie musi mieć charakteru bezpośredniego i ścisłego. Za wystarczający
    uważa się zadeklarowany przez podatnika zamiar przeznaczenia danego towaru lub usługi
    na cele związane ze sprzedażą opodatkowaną (tutaj: aport mienia do Spółki).
    Stanowisko to pozostaje ugruntowane w orzecznictwie, w tym w wyrokach TSUE:
    „Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT w zakresie obciążenia podatkowego
    dla przedsiębiorstwa pierwsze wydatki inwestycyjne, poniesione w celu i z zamiarem
    rozpoczęcia działalności, należy uznać za działalność gospodarczą. Opóźnienie
    rozpoczęcia działalności do momentu faktycznego wykorzystania nieruchomości, tj. do
    momentu rozpoczęcia uzyskiwania z tej nieruchomości dochodu do opodatkowania,
    byłoby sprzeczne z tą zasadą. Każda inna interpretacja art. 4 Dyrektywy oznaczałaby
    obciążenie przedsiębiorcy kosztem VAT w trakcie prowadzenia przez niego działalności
    gospodarczej, bez umożliwienia mu odliczenia tego podatku zgodnie z art. 17, i
    wprowadzałaby nieuzasadnione rozróżnienie między wydatkami inwestycyjnymi,
    poniesionymi przed faktycznym wykorzystaniem nieruchomości i wydatkami
    poniesionymi w trakcie ich wykorzystywania” (por. wyrok w sprawie C-268/83 Rompelman).
    W przedmiotowym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym nie występuje / nie wystąpi
    ponadto żadna z negatywnych przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88
    ustawy o VAT. Ponadto, w związku z tym, iż efekty rzeczowe Inwestycji bezpośrednio po jej
    zakończeniu oraz podjęciu działań o charakterze formalno-prawnym niezbędnych do
    dokonania aportu zostaną w całości wykorzystane do wykonania czynności

    opodatkowanej VAT (aport), zdaniem Gminy, nie znajdują w tym przypadku zastosowania
    również przepisy dotyczące pre-współczynnika, współczynnika oraz korekty wieloletniej
    (art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 ustawy o VAT).
    W konsekwencji, Gmina jest / będzie uprawniona do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na zakup towarów i usług
    związanych z realizacją Inwestycji, w związku z planowanym sposobem wykorzystania
    powstałych w wyniku Inwestycji efektów rzeczowych (aport podlegający opodatkowaniu
    VAT).
    Ad 4.
    Jak wskazano powyżej, w ocenie Gminy przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji na zasadach ogólnych wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Oznacza to, iż Gmina ma / będzie miała prawo do
    zrealizowania swojego uprawnienia poprzez odliczenie podatku zawartego w fakturach
    związanych z realizacją Inwestycji w rozliczeniu za okres, w którym powstał / powstanie
    obowiązek podatkowy u sprzedawcy w stosunku do nabywanych przez Gminę towarów i
    usług, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym otrzymano faktury - zgodnie z art.
    86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT.
    Jeśli Gmina nie zrealizowałaby tego uprawnienia w rozliczeniu za wskazany powyżej okres,
    wówczas może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z
    trzech następnych okresów rozliczeniowych (por. art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).
    Jednocześnie, w świetle art. 86 ust. 13 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w terminach, o których mowa w
    ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty
    deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku
    należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, nie później jednak
    niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku
    należnego.
    Tym samym, w przypadku faktur dokumentujących wydatki ponoszone na realizację
    Inwestycji, w sytuacji braku dokonania przez Gminę odliczenia podatku naliczonego na
    zasadach wynikających z art. 86 ust. 10, 10b i 11 ustawy o VAT, prawo to Gmina może /
    będzie mogła zrealizować w drodze korekty odpowiednich plików JPK_V7M.
    W większości wydatki ponoszone na realizację Inwestycji są i będą związane z nabyciem
    przez Gminę usług budowlano-montażowych. Obowiązek podatkowy w przypadku usług
    budowlano-montażowych powstaje z chwilą wystawienia faktury, zatem w praktyce Gmina
    zrealizuje prawo do odliczenia również w rozliczeniu za okres otrzymania faktury. Z kolei
    w przypadku nabycia usług / towarów innego rodzaju (np. zakup zbiornika na paliwo itp.)
    Gmina zrealizuje prawo do odliczenia z uwzględnieniem zasad, według których dla
    określonego typu usługi / dostawy powstaje obowiązek podatkowy.
    W konsekwencji, w związku z ponoszeniem wydatków na realizację Inwestycji, w ramach
    której dojdzie do wytworzenia Infrastruktury przeznaczonej do aportu, która po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz zakończeniu działań o charakterze formalno-
    prawnym niezbędnych do dokonania jej aportu, zostanie, zgodnie z zamiarem Gminy,
    wniesiona w drodze aportu do Spółki (aport ten jak wynika z uzasadnienia do Pytania nr 2
    nie będzie korzystał przy tym ze zwolnienia z opodatkowania VAT) Gmina jest / będzie
    uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego już w
    trakcie realizacji Inwestycji, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę
    dokumentującą dany wydatek (lub w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych), o ile w
    okresie tym (lub wcześniej) po stronie dostawcy / usługodawcy powstanie obowiązek
    podatkowy w VAT w zakresie transakcji udokumentowanej tą fakturą. Zaś po upływie tych
    okresów, Gmina będzie mogła dokonać korekty stosownych plików JPK_V7M za okres, w

    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo za jeden z trzech
    następnych okresów rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od
    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jednocześnie art. 6 ustawy wyłącza określone czynności spod zakresu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody
    umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) lub zorganizowanej jego
    części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:

      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      6) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      7) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      8) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      9) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    10) koncesje, licencje i zezwolenia;
    11) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    12) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    13) tajemnice przedsiębiorstwa;
    14) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Istotne jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi
    na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji
    zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu
    powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane
    przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i
    materialne składniki stanowiące ze sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu
    przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie
    samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na
    niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy

    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Podsumowując, na gruncie ustawy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”). W wyroku z 27 listopada 2003 r., w sprawie C-

    497/01, Zita Modes stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji podatku VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości
    ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
    paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny
    być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając
    kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z
    opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która
    obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do
    odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim
    mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa,
    a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające
    realizację określonego zadania gospodarczego.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever Trybunał wskazał,
    że „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że
    obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym
    składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21
    listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316/15).
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Realizują Państwo Inwestycję pn. „(...)”. Przedmiotem Inwestycji w
    zakresie części II (której dotyczy wniosek) jest hala do celów garażowo-gospodarczych z
    zapleczem socjalno-biurowym (Budynek), plac manewrowy, wjazdy i dojazdy do hali,
    utwardzony plac do składowania materiałów sypkich (Infrastruktura towarzysząca) oraz
    zbiornik na paliwo. Droga wewnętrzna, będąca również przedmiotem II części Inwestycji
    jest/będzie drogą publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych i nie będzie stanowiła przedmiotu aportu. Powstała infrastruktura będzie
    stanowić budynek oraz budowle w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.), natomiast zbiornik na paliwo
    stanowi wyrób gotowy, mający charakter ruchomości.
    Bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji zamierzają Państwo wnieść Budynek,
    Infrastrukturę towarzyszącą i zbiornik w drodze aportu rzeczowego do spółki komunalnej
    ze 100% udziałem Gminy w kapitale zakładowym. Aktualnie prowadzą Państwo proces
    zmierzający do utworzenia Spółki, przy czym jej utworzenie nastąpi przed zakończeniem
    realizacji Inwestycji. Przedmiotem działalności Spółki będzie w szczególności organizacja
    gospodarki wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy poprzez m.in. świadczenie usług
    dostarczania wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków. Spółka będzie stanowiła
    odrębnego od Gminy podatnika VAT.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wniesienie aportem Inwestycji do Spółki
    będzie stanowiło transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona jedynie
    własność Infrastruktury przeznaczonej do aportu, tj. Budynek, Infrastruktura
    towarzysząca oraz zbiornik na paliwo. W ramach transakcji nie przekażą Państwo na rzecz
    Spółki:
        oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych
        stosunków prawnych;
        wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
        pieniężnych;
        zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów);
        koncesji, licencji i zezwoleń;
        patentów i innych praw własności przemysłowej;
        majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych;
        tajemnic przedsiębiorstwa;
        ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,
        umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia
        zakładu pracy).
    Wskazali Państwo również, że samo nabycie przez Spółkę Infrastruktury nie będzie
    wystarczające do prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej z jej
    wykorzystaniem (tj. w szczególności działalności z zakresu gospodarki wodno-ściekowej).
    W celu wykorzystania wniesionego majątku Spółka będzie musiała skorzystać z innych
    posiadanych przez siebie zasobów, m.in.: personel, umowy na dostawę mediów, umowy z
    kontrahentami.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że opisana we
    wniosku Inwestycja, będąca przedmiotem planowanego aportu, nie będzie stanowić
                                1przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu
    (w drodze aportu) nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników,
    wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa zbywającego. Przedmiotem aportu będą tylko niektóre
    składniki Państwa przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia
    działalności gospodarczej. Zatem nie można uznać, że przedmiotem aportu będzie
    przedsiębiorstwo.
    Z kolei dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako

    samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe kontynuowanie
    działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.
    Opisany we wniosku przedmiot planowanego aportu nie stanowi również zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot aportu nie będzie stanowił składników
    majątkowych wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w Gminie, które
    umożliwiałyby prowadzenie niezależnego przedsiębiorstwa. Przedmiotem aportu będą
    wyłącznie składniki majątkowe w postaci Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji, a
    Spółka będzie musiała podjąć dodatkowe działania, aby wykorzystać Infrastrukturę w
    swojej działalności gospodarczej. Zatem, przedmiot aportu nie może funkcjonować jako
    samodzielny podmiot gospodarczy.
    Wobec tego, składniki majątkowe będące przedmiotem aportu, które nabędzie Spółka w
    wyniku planowanego aportu nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do
    planowanej transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Planowany aport
    nie będzie zatem wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii uznania wniesienia aportem Inwestycji do
    Spółki za działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz
    prawa do pełnego odliczenia kwot VAT naliczonego wynikających z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 3).
    Należy zauważyć, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku Spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych:
        wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
        rozporządzania określonymi składnikami majątku,
        w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające
        określoną wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak Państwo wskazali, wynagrodzenie otrzymane w związku z aportem będzie składało się
    w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i obowiązków
    przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych odpowiadających

    wartości podatku VAT należnego po Państwa stronie związanego z aportem (a nie w
    całości z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z
    przyjętym rozliczeniem:
        kwota netto otrzymana przez Państwa w związku z aportem będzie stanowiła
        wartość otrzymanych przez udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota ta
        będzie odpowiadała zasadniczo wartości netto składników majątkowych
        (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury przeznaczonej do aportu,
        planowanych do wniesienia przez Państwa w formie wkładu niepieniężnego
        (aportu), przy czym z uwagi na charakter transakcji wniesienia wkładu
        niepieniężnego łączna wartość otrzymanych udziałów będzie stanowiła
        wielokrotność wartości nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta nie obejmie
        zatem naturalnie występującej różnicy pomiędzy dokładną wartością netto ww.
        składników aportu a sumą otrzymanych udziałów - tj. niepodzielnej reszty,
        mniejszej od pojedynczego udziału, która to kwota zostanie przeznaczona na
        kapitał zapasowy Spółki, natomiast
        kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej
        faktury wystawionej przez Państwa, uregulowana zostanie przez Spółkę na Państwa
        rzecz w formie pieniężnej.
    W konsekwencji, wniesienie aportem Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji w
    zamian za wynagrodzenie składające się w części z otrzymanych udziałów w kapitale
    zakładowym Spółki i w części ze środków pieniężnych, należy uznać za odpłatną dostawę
    towarów na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz

        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. sprawy wodociągów i
      zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
      utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy oraz przedstawione przepisy prawa,
    uznać należy, że wnosząc do Spółki aport w postaci Infrastruktury powstałej w ramach
    Inwestycji, nie będą Państwo działali w roli organu władzy publicznej, lecz w charakterze
    podatnika podatku od towarów. Czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług jako dostawa towaru dokonywana za wynagrodzeniem (w formie
    wyrażonych pieniężnie udziałów oraz środków pieniężnych) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:

      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
      lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
      budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej -
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Należy również zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub

    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    I tak, w myśl art. 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;
      2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
      posiada fundamenty i dach;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
      lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,
      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno
      stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
      składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
      podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,
      cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
      wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
      odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
      użytkową;
      (...)
    Wskazali Państwo, że powstała w ramach Inwestycji infrastruktura będzie stanowiła
    budynek (hala do celów garażowo-gospodarczych) oraz budowle (infrastruktura

    towarzysząca) w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotem
    aportu będzie również zakupiony w ramach Inwestycji zbiornik na paliwo mający
    charakter ruchomości, stanowiący wyrób gotowy. Państwa zamiarem jest, by aport
    nastąpił bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji.
    Jak wynika z powyższego, nie będą Państwo użytkować powstałej w ramach Inwestycji
    infrastruktury w postaci budynku i budowli po jej wybudowaniu, ani też wykorzystywać
    zakupionego w ramach Inwestycji zbiornika na paliwo. Planowana przez Państwa
    czynność aportu infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji na rzecz Spółki stanowiła
    będzie oddanie Inwestycji do użytkowania - pierwszemu nabywcy. Przed dokonaniem
    aportu nie dojdzie do oddania majątku pierwszemu użytkownikowi lub rozpoczęcia jego
    użytkowania przez Państwa na potrzeby własne. Tym samym, to aport będzie czynnością,
    w drodze której dojdzie do oddania Inwestycji do użytkowania i rozpoczęcia jej
    użytkowania.
    Skoro aport infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji w postaci budynku oraz budowli
    na rzecz Spółki będzie dokonywany w ramach jej pierwszego zasiedlenia, to nie zostaną
    spełnione warunki umożliwiające zwolnienie od podatku aportu tej infrastruktury na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przy braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT wniesienia aportem do
    Spółki infrastruktury na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, analizie podlega możliwość
    zwolnienia od podatku tej dostawy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak wskazano wyżej, z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy wynika, że aby dostawa budynku,
    budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki określone w tym przepisie, tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu
    /wytworzeniu budynków, budowli lub ich części oraz sprzedający nie ponosił wydatków na
    ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Zatem celem ustalenia, czy transakcja wniesienia aportem ww. infrastruktury będzie
    mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    należy dokonać rozstrzygnięcia, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego z tytułu wydatków na jej wytworzenie.
    W świetle art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W oparciu o art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści ww. przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.

    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, najistotniejszym warunkiem
    umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek
    dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny,
    czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie
    realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego - nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane
    lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do
    czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez
    względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego
    dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Istotna jest intencja
    nabycia, jeśli dany towar/usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych,
    wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 wymogów formalnych - odliczenie jest
    prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy (art. 88
    ustawy) lub aktów wykonawczych.
    Jak wynika z wniosku, są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Od początku realizacji Inwestycji zamierzają Państwo wykorzystywać
    infrastrukturę powstałą w ramach Inwestycji na potrzeby czynności opodatkowanych VAT
    - aportu ww. Infrastruktury na rzecz Spółki. Wydatki ponoszone na realizację Inwestycji są
    /będą dokumentowane wystawianymi przez dostawców/usługodawców fakturami ze
    wskazaniem Państwa jako nabywcy dostarczanych towarów/świadczonych usług, w tym z
    podaniem NIP Gminy. Ponadto posiadają Państwo możliwość bezpośredniego i
    wyłącznego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych ponoszonych w ramach
    Inwestycji pomiędzy realizowane w jej ramach części (część I oraz część II), jak również w
    odniesieniu do poszczególnych elementów infrastruktury realizowanej w ramach części II.
    W szczególności mają Państwo możliwość bezpośredniego i wyłącznego
    przyporządkowania ponoszonych w tym zakresie wydatków inwestycyjnych do części II
    Inwestycji obejmującej prace polegające na: budowie hali do celów garażowo-

    gospodarczych z zapleczem socjalno-biurowym, placu manewrowego, wjazdów i
    dojazdów do hali, utwardzonego placu do składowania materiałów sypkich oraz zbiornika
    na paliwo (tj. Inwestycji).
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku
    warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ - jak wynika z
    okoliczności sprawy - od początku realizacji Inwestycji zamierzają Państwo wykorzystywać
    infrastrukturę powstałą w ramach Inwestycji, na potrzeby czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, a także są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Zatem - zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy - przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    ponoszone na realizację Inwestycji. Prawo to będzie przysługiwało, pod warunkiem
    niezaistnienia okoliczności określonych w art. 88 ustawy.
    W konsekwencji, przesłanki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w
    rozpatrywanej sprawie nie będą spełnione, gdyż przysługuje/będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na Inwestycję.
    Zatem w przedmiotowej sprawie dla dostawy (aportu) infrastruktury w postaci budynku
    oraz budowli w opisanej we wniosku nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    W odniesieniu do infrastruktury przeznaczonej do aportu nie znajdzie również
    zastosowania zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż jak wynika z
    okoliczności sprawy, infrastruktura wytworzona w ramach Inwestycji w postaci budynku
    oraz budowli, przed dokonaniem aportu nie będzie użytkowana przez Państwa, tym
    samym nie będzie użytkowana na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Zwolnienie, o którym mowa w ww. artykule nie znajdzie również zastosowania do
    zbiornika na paliwo stanowiącego wyrób gotowy zakupiony w ramach Inwestycji,
    ponieważ zbiornik ten bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji zostanie
    wniesiony aportem do Spółki. Ponadto - jak rozstrzygnięto wyżej - przysługuje/będzie
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na
    Inwestycję.
    W rezultacie, w związku z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT w
    odniesieniu do czynności wniesienia aportem Inwestycji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2,
    10 i 10a ustawy należy stwierdzić, że ww. wniesienie aportem Infrastruktury powstałej w
    wyniku realizacji Inwestycji będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że wniesienie aportem Infrastruktury powstałej w
    wyniku realizacji Inwestycji do Spółki, będzie stanowiło działalność gospodarczą oraz
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT.
    W związku z zamiarem wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury powstałej w ramach
    Inwestycji (bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz podjęciu działań o
    charakterze formalno-prawnym niezbędnych do dokonania aportu), mają/będą Państwo
    mieli prawo do pełnego odliczenia kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji w części obejmującej prace
    polegające na: budowie hali do celów garażowo-gospodarczych z zapleczem socjalno-
    biurowym, placu manewrowego, wjazdów i dojazdów do hali, utwardzonego placu do
    składowania materiałów sypkich oraz zbiornika na paliwo.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 jest
    prawidłowe.
    Końcowo Państwa wątpliwości dotyczą kwestii sposobu dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 4).
    W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 10 ustawy:

      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Powyższe oznacza, że odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 oraz
    ust. 10b pkt 1 ustawy, można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione
    są łącznie następujące przesłanki:
        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów i usług,
        doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
        podatnik jest w posiadaniu (otrzymał) faktury dokumentującej tę transakcję.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
      podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
      podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
      dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
      którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w
    jednym z okresów rozliczeniowych, o których mowa w art. 86 ust. 11 ustawy, podatek
    naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym
    wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86
    ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło
    prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Analiza okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia,
    że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstało
    /powstanie dla Państwa w okresie, w którym otrzymali/otrzymają Państwo faktury
    dokumentujące wydatki poniesione w ramach ww. Inwestycji (o ile w tym okresie lub
    wcześniej powstał/powstanie obowiązek podatkowy po stronie dostawcy/usługodawcy
    tych towarów lub usług).

    Podsumowując, mają/będą mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w okresach rozliczeniowych, w których otrzymali/otrzymają
    Państwo faktury dokumentujące wydatki (lub w trzech kolejnych okresach
    rozliczeniowych), o ile w okresie tym (lub wcześniej) po stronie dostawcy/usługodawcy
    powstał obowiązek podatkowy w VAT w zakresie transakcji udokumentowanych tymi
    fakturami. Zaś po upływie tych okresów, mogą/będą mogli Państwo dokonać korekty
    podatku za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
    za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5
    lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę
    powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji.
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.