Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-624/08/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-27
Teza: Czy w świetle obowiązujących przepisów podatnikowi przysługuje prawo do ulgi podatkowej od dokonywanych przez bank prowadzący kasę mieszkaniową w jego imieniu wpłat na rachunek oszczędnościowo-kredytowy z tytułu kapitalizacji odsetek?
Słowa kluczowe: kasa-kasa mieszkaniowa; odliczenia-odliczenie od podatku; odsetki-odsetki skapitalizowane; prawa-prawa nabyte
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana Z. J., przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 31 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w Kasie Mieszkaniowej skapitalizowanych odsetek - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w Kasie Mieszkaniowej skapitalizowanych odsetek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w dniu 31 grudnia 2001r. zawarł z Bankiem prowadzącym Kasę Mieszkaniową umowę o kredyt kontraktowy, na podstawie której dokonuje systematycznego gromadzenia oszczędności w Kasie Mieszkaniowej. Ulga z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności na rachunku oszczędnościowo - kredytowym w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową została zlikwidowana z dniem 1 stycznia 2002r. z jednoczesnym zachowaniem praw nabytych określonych w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. Z treści tego artykułu wynika, że „Podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego i przed dniem 1 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia 2002r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.” Stosownie do treści art. 27a ust. 3 ustawy, kwota, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć za rok podatkowy 30% wydatków (z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności) nie więcej jednak niż 6% kwoty, o której mowa w art. 27a ust. 2. Korzystając z prawa wynikającego z ww. przepisów, od dokonanych wpłat wnioskodawca dokonuje stosownych odliczeń od podatku. Oprócz wpłat wnioskodawcy, środki na rachunku kasy mieszkaniowej są powiększane każdego roku przez bank z tytułu odsetek od zgromadzonych środków. Odsetki te są kapitalizowane (doliczane do oszczędności wnioskodawcy) na koniec każdego roku kalendarzowego. Te skapitalizowane odsetki stanowią integralną część wkładu na rachunku – nie można ich wypłacić bo stanowiłoby to naruszenie warunków umowy, a w konsekwencji utratę prawa do ulgi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów wnioskodawcy przysługuje prawo do ulgi podatkowej od dokonywanych przez bank w jego imieniu, wpłat na rachunek oszczędnościowo-kredytowy z tytułu kapitalizacji odsetek?

Zdaniem wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do ulgi podatkowej od skapitalizowanych odsetek. Przemawiają za tym następujące okoliczności:

*   środki z tego tytułu zwiększają stan gromadzonych oszczędności, które będą do dyspozycji wnioskodawcy dopiero po rozwiązaniu umowy o kredyt kontraktowy,
*   nie ma przepisów prawa, które wyłączałyby tego rodzaju wpłaty z odliczeń od podatku,
*   w sytuacji swobodnego dysponowania tymi środkami pieniężnymi (gdyby bank wypłacił do rąk wnioskodawcy należne odsetki), to samodzielnie wpłacając je na rachunek kasy mieszkaniowej wnioskodawca miałby prawo do omawianej ulgi, a zatem dla rozliczenia podatku skutek byłby identyczny jedynie niepotrzebnie skomplikowałaby się forma wpłat z tego tytułu.

Wnioskodawca nadmienił ponadto, że w omawianej sprawie zwrócił się telefonicznie o przedstawienie stanowiska w Krajowej Informacji Podatkowej. Osoba udzielająca wyjaśnień (po konsultacji w szerszym gronie ekspertów podatkowych) potwierdziła, że przysługuje prawo do ulgi podatkowej od skapitalizowanych odsetek.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r., podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik systematycznie gromadził oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach. Podstawę określenia przysługującej kwoty odliczeń od podatku z tytułu wydatków, o których mowa w ust. 1 m.in. w pkt 2, ustala się na podstawie kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 27a ust. 2 ww. ustawy).

Kwota, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć za rok podatkowy 30% wydatków, nie więcej niż 6% kwoty stanowiącej podstawę określenia przysługującej kwoty odliczeń (art. 27a ust. 3 lit. b) ww. ustawy). Odliczenie to z dniem 1 stycznia 2002r. zostało wykreślone z katalogu ulg podatkowych. Jednak zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509) podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, i przed dniem 1 stycznia 2002r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia 2002r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w ww. art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest ustawa z dnia 26 października 1995r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), która określa m.in. zasady gromadzenia oszczędności i udzielania kredytów kontraktowych na cele mieszkaniowe. Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez zawarcie umowy o kredyt kontraktowy osoba fizyczna zobowiązuje się do systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej przez czas oznaczony, a bank prowadzący kasę mieszkaniową - do przechowywania oszczędności i udzielenia po upływie tego okresu, z zastrzeżeniem art. 12 i 13, długoterminowego kredytu na cele mieszkaniowe. Przepis art. 9 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż umowa o kredyt kontraktowy powinna być, pod rygorem nieważności, zawarta na piśmie i określać co najmniej strony umowy, warunki systematycznego oszczędzania, wysokość oprocentowania oszczędności, zobowiązanie banku do zawarcia umowy kredytowej, o której mowa w art. 12, wraz z ustaleniem istotnych warunków tej umowy. Oszczędności gromadzone na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w kasie mieszkaniowej są oprocentowane w wysokości co najmniej 0,25 stopy redyskonta w Narodowym Banku Polskim, jednak w wysokości nie mniejszej niż 2% w stosunku rocznym (art. 11 ust. 1 ww. ustawy).

Warunki zawierania umów o kredyt kontraktowy, o którym mowa w ww. przepisach ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, wynikają z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996r. w sprawie ogólnych warunków umów o kredyt kontraktowy (Dz. U. Nr 68, poz. 330), który stanowi, iż umowa o kredyt kontraktowy powinna zawierać postanowienia dotyczące:

1.  kwoty miesięcznej wpłaty na rachunek oszczędnościowo-kredytowy,
2.  terminów wnoszenia wpłat na rachunek oszczędnościowo-kredytowy,
3.  okresu oszczędzania,
4.  stopy oprocentowania oszczędności i zasad dokonywania jej zmian, a także sposobu obliczania odsetek i terminów dopisywania ich do stanu oszczędności,
5.  wysokości opłaty manipulacyjnej od wpłat dokonywanych na rachunek oszczędnościowo-kredytowy,
6.  przeznaczenia kredytu,
7.  oczekiwanego przez bank sposobu zabezpieczenia spłaty kredytu,
8.  istotnych warunków umowy kredytowej, o których mowa w § 3 ust. 1,
9.  skutków naruszenia umowy przez każdą ze stron.

Z treści cytowanych powyżej przepisów prawa wynika, iż odliczaniu od podatku dochodowego w ramach kontynuacji systematycznego gromadzenia oszczędności na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, podlegają tylko i wyłącznie poniesione wydatki, a co oznacza w przedmiotowej sprawie, że odliczeniu podlegają tylko kwoty wpłaconych przez podatnika oszczędności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazują jednoznaczne, że odliczeniu z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej podlegają wyłącznie poniesione przez podatnika wydatki na wpłaty do kasy mieszkaniowej. Kwoty skapitalizowanych odsetek wpływające na rachunek oszczędzającego nie są wydatkiem przez niego poniesionym. Stanowią natomiast przysporzenie wnioskodawcy z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Ponadto należy zwrócić uwagę, że bank nie dokonuje wpłat odsetek w imieniu wnioskodawcy, lecz jest do tego zobowiązany z mocy ustawy i zawartej umowy.

W świetle powyższych przepisów prawa i zaistniałego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż stanowisko wnioskodawcy **jest nieprawidłowe.**

Należy podkreślić, iż kontynuacja po dniu 1 stycznia 2002r. ulgi z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej, o której mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przysługuje tylko i wyłącznie w przypadku, gdy przed 1 stycznia 2002r. podatnicy nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.