Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.364.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki podatkiem dochodowym od
osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
skutki podatkowe
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek wspólny z 27 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 maja 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Nieruchomość nabył Pan jako współwłaściciel w 2019 roku (działka 1 Repetytorium A nr
    (...)).
    W 2020 roku został złożony wniosek do sądu o zgodne zniesienie współwłasności. W 2022
    r. sąd wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności (Sygnatura akt (...)) przyznając
    Panu na wyłączną własność do majątku odrębnego działkę 2.
    W dniu 13 lutego 2025 r. nieruchomość ta została sprzedana aktem notarialnym
    Repetytorium A (...).
    Od zakupu do sprzedaży upłynęło 5 pełnych lat jednak w trakcie tego zmieniła się tylko
    forma własności z współwłasności na odrębną własność.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Działka 1 zakupiona została w 2019 roku za środki z majątku osobistego na podstawie
    umowy kupna-sprzedaży u notariusza.
    Podział działki 1 przeprowadzony przez sąd przez biegłego sądowego, w wyniku czego
    powstały cztery osobne działki i Panu należała się działka 2 wynikająca z tego podziału.
    Podział był zgodny bez spłat, dopłat i innych rekompensat.
    Przez Pana została sprzedana działka 2 wynikająca z podziału działki 1 przy zniesieniu
    współwłasności działki 1 przez sąd.
    Przy zniesieniu współwłasności nie było spłat ani dopłat. Podział był zgodny.
    Wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w wartości
    majątku, jaki przysługiwał Panu przed zniesieniem współwłasności. Wartość się nie
    zmieniła.

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą działki 2 powinien Pan zapłacić podatek dochodowy od osób
    fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Data nabycia 2019 r., data zniesienia współwłasności 2022 r. (zgodny podział bez dopłat,
    spłat), data sprzedaży 2025 r.
    Według Pana w związku ze sprzedażą działki 2 nie powinien Pan zapłacić podatku
    dochodowego od osób fizycznych z uwagi na upłynięcie 5 lat od daty nabycia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    We wniosku wskazał Pan, że:
      1. Nabył Pan działkę 1 na podstawie umowy kupna-sprzedaży jako współwłaściciel w
        2019 r.
      2. W 2022 r. sąd wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności przyznając Panu na
        wyłączną własność do majątku odrębnego działkę 2.
      3. Podział działki 1 przeprowadzony był przez sąd w wyniku czego powstały cztery
        osobne działki i Panu należała się działka 2 wynikająca z tego podziału. Podział był
        zgodny bez spłat, dopłat i innych rekompensat.
      4. W dniu 13 lutego 2025 r. została sprzedana działka 2 wynikająca z podziału działki 1
        przy zniesieniu współwłasności działki 1 przez sąd.
      5. Wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w
        wartości majątku, jaki przysługiwał Panu przed zniesieniem współwłasności.
      6. Od zakupu do sprzedaży upłynęło 5 pełnych lat jednak w trakcie tego zmieniła się
        tylko forma własności z współwłasności na odrębną własność.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r., poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.

    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na
      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Z zawartej w powyższym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się
    trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz
    niepodzielnością wspólnego prawa.
    Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa
    własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli
    rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to
    współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie
    zaś zbioru.
    Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności
    jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je
    stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa.
    We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia cytowanego
    przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego

    prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe
    prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
        podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
        wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku
        wspólnym.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość
    po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi
    przysługiwał. Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie
    majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla
    części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    We wniosku wskazał Pan, że wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia
    współwłasności mieściła się w wartości majątku, jaki przysługiwał Panu przed zniesieniem
    współwłasności. Przy zniesieniu współwłasności nie było spłat ani dopłat. Podział był
    zgodny.
    Skoro – jak Pan wskazał – wartość nabytej przez Pana działki 2 powstałej w wyniku
    zniesienia współwłasności, nie przekraczała wartości udziału we współwłasności działki 1,
    który pierwotnie przysługiwał Panu na podstawie umowy sprzedaży, uznać należy, że –
    czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu pięcioletniego dla
    nieruchomości (działki 2 powstałej w wyniku podziału działki 1), nabytej w wyniku
    zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie na podstawie umowy sprzedaży działki 1, tj. od końca 2019 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie 13 lutego 2025 r. nieruchomości (działki 2) opisanej we
    wniosku nie stanowi źródła przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ, zbycie nastąpiło po upływie 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Zatem nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tytułu sprzedaży działki 2.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku

    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.