Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1113/09-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-11
Teza: 1. Czy zatrudnieni w Spółce kierowcy samochodów ciężarowych odbywający podróże za granicę w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych są w podróży służbowej, czy wyjazdów tych nie można potraktować jako podróży służbowej? 2. Czy wypłacane kierowcom samochodów ciężarowych kwoty stanowiące rekompensatę za zwiększone wydatki związane z kosztami podróży, tzw. diety winny być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy są wolne od podatku?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; pracownik; siedziba; transport-transport międzynarodowy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2009 r. (data wpływu 20 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ma swoją siedzibę we X. Przedmiotem Jej działania jest między innymi świadczenie usług transportowych, wykonywanie przewozów towarów na terenie kraju oraz poza jego obszarem. w celu realizacji usług Spółka zatrudnia na podstawie umowy o pracę kierowców samochodów ciężarowych. w umowach o pracę, które zawarte zostały z kierowcami określone zostały warunki zatrudnienia i miejsce wykonywania pracy kierowców. Miejscem tym jest siedziba spółki oraz obszar wykonywania działalności przez pracodawcę.

Zgodnie z przepisami Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy, załącznik nr 3 do protokołu dodatkowego nr 16 do ZUZP z dnia x lipca 2007 r. kierowcom samochodów ciężarowych zatrudnionych w transporcie międzynarodowym przysługuje za każdą dobę podróży służbowej odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę należność pieniężna w formie ryczałtu stanowiąca rekompensatę za zwiększone wydatki związane z kosztami wyżywienia, noclegiem i innymi wydatkami związanymi z podróżą. w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy Spółka ustaliła należność dla kierowców, tzw. dietę za każdą pełną dobę podróży zagranicznej we wszystkich państwach w kwocie 40 euro i odpowiednio mniej za niepełną dobę. Powyższe kwoty nie przekraczają wielkości określonych w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Wypłacane kierowcom należności, tzw. diety, na podstawie rozliczenia zleconej przez pracodawcę zagranicznej podróży służbowej, Wnioskodawca traktuje jako należności za czas podróży służbowej. Wolne są one od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zatrudnieni w Spółce kierowcy samochodów ciężarowych odbywający podróże za granicę w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych są w podróży służbowej, czy wyjazdów tych nie można potraktować jako podróży służbowej?
2.  Czy wypłacane kierowcom samochodów ciężarowych kwoty stanowiące rekompensatę za zwiększone wydatki związane z kosztami podróży, tzw. diety winny być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy są wolne od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1 - kierowcy są w podróży służbowej. Zgodnie z ustawą Kodeks Pracy z art. 775 podróżą służbową jest każde udanie się pracownika na polecenie pracodawcy poza miejscowość, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałe miejsce pracy w celu wykonania zadania służbowego. Kierowcy zatrudnieni w Spółce wykonują transporty poza miejscowością Jej siedziby, nie mają też określonego stałego miejsca pracy. Dokonują przewozów do różnych miejscowości, każdorazowo zleconych przez pracodawcę, zlokalizowanych poza siedzibą Spółki.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy - kierowca może odbywać podróże służbowe, które wymagają ponoszenia przez niego kosztów wyżywienia lub noclegów i powinien otrzymywać należności w postaci diet z tego tytułu.

Natomiast w kwestii pytania nr 2 – Spółka uważa, iż wypłacane kierowcom kwoty, tzw. diety i inne należności za czas podróży służbowej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 21 ust. 1 pkt 16) wolne są od podatku dochodowego do wysokości określonej w odrębnych przepisach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej są przepisy:

*   rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. u. Nr 236, poz. 1990 ze zm.),
*   rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. u. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Diety przysługujące pracownikowi z tytułu odbytej podróży służbowej, w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, oraz zwrot kosztów za przejazdy, dojazdy, noclegi, a także inne wydatki określone przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Warunkiem niezbędnym dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest odbycie przez pracownika podróży służbowej.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji podróży służbowej.

Dlatego w tej kwestii należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. u. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.).

Zgodnie z art. 775 § 1 ustawy Kodeks pracy pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

W świetle art. 29 § 1 ww. ustawy określenie w umowie o pracę m.in. miejsca wykonywania pracy, pozostaje w gestii stron stosunku pracy. Pod pojęciem miejsca pracy rozumie się zarówno stały punkt w znaczeniu geograficznym, jak i pewien oznaczony obszar, strefę określoną granicami jednostki administracyjnej podziału kraju w inny dostatecznie wyraźny sposób, w którym będzie świadczona praca. Miejsce pracy nie musi pokrywać się z siedzibą zakładu pracy, bowiem te pojęcia nie są tożsame. Decyzje o tym czy pracownik odbywa podróż służbową podejmuje pracodawca wysyłający pracownika poza miejsce określone jako miejsce pracy.

Zatem, w myśl cytowanych przepisów, jeżeli w konkretnym stanie faktycznym mamy do czynienia z podróżą służbową, to kwoty stanowiące rekompensatę za zwiększone wydatki związane z kosztami podróży, tzw. diety podlegać będą zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Należy w tym miejscu podkreślić, że pojęcie „podróż służbowa pracownika” zdefiniowane w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. u. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), oraz regulacje dotyczące wysokości i warunków ustalania należności przysługujących pracownikom za czas podróży służbowej należą do zakresu prawa pracy, a w konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej wyjazdów pracowników – kierowców samochodów ciężarowych, w związku z zakwalifikowaniem tych wyjazdów do podroży służbowych nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Zatem tut. Organ nie ustosunkował się do pytania nr 1 zaprezentowanego we wniosku rozpatrywanej sprawy, a tym samym nie dokonał kwalifikacji wyjazdów pracowników - kierowców samochodów ciężarowych jako podróży służbowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.