Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.596.2020.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-06
Teza: Prawo do odzyskania podatku VAT z faktur związanych z realizacją zadania/projektu.
Słowa kluczowe: budowa; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2020 r. (data wpływu 29 września 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 listopada 2020 r. (data wpływu 5 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”

Pismem z dnia 5 listopada 2020 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany podał adres ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (…) (dalej: wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Działalność Miasta zarówno podlegająca opodatkowaniu VAT, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług dalej: ustawa o VAT, jak również działalność niepodlegająca ustawie VAT, realizowana jest na podstawie ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) jako zadania własne, polegająca na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej czyli mieszkańców Gminy, prowadzona jest między innymi przez jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, spółki. Jedną z jednostek budżetowych Miasta jest Urząd Miasta, tj. Urząd Miejski w (…) (dalej: Urząd). Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.s.g, Burmistrz wykonuje zadania przy pomocy Urzędu Gminy (Miasta). Urząd składa się z komórek organizacyjnych wykonujących zadania przypisane im w regulaminie organizacyjnym urzędu, wprowadzonym zarządzeniem Burmistrza Miasta. Regulamin określa organizację i zasady funkcjonowania urzędu - zgodnie z art. 33 ust. 2 u.s.g. Miasto realizuje zadania własne, do których należy między innymi rozwój infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej.

Niniejszy wniosek dotyczy możliwości odliczenia podatku od towarów i usług VAT w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”. Tworzenie przestrzeni do wspólnych spotkań jakim jest budowa Centrum Integracji Społecznej w (…) wpisuje się w cel ogólny lokalnej strategii rozwoju (…) jakimi są wielofunkcyjne obszary wiejskie. Brak miejsca do wspólnych spotkań przyczynia się do niskiej aktywności społecznej mieszkańców miejscowości (…). Mieszkańcy miejscowości liczącej ok. 195 osób nie posiadają miejsca w którym mogliby się spotkać, zintegrować czy też spędzić wspólnie czas. W planie Wnioskodawca ma stworzenie miejsca do samorealizacji oraz integracji społeczności (…) .

Operacja jest zatem bezpośrednio powiązana z celem szczegółowym - poprawa jakości życia mieszkańców w zakresie zagospodarowania wolnego czasu, tworzenie przestrzeni do wspólnych spotkań.

Z uwagi na fakt, że miejscowość (…) bierze czynnie udział w spotkaniach organizowanych przez inne miejscowości z Gminy (…) oraz Powiatu (…), po zrealizowaniu przedsięwzięcia na spotkania kulturalne, sportowe czy towarzyskie będą zapraszani mieszkańcy z innych miejscowości Gminy (…). Ponadto wybudowanie centrum integracji społecznej w (…) i integracja mieszkańców tej miejscowości przyczyni się do nawiązania współpracy mieszkańców z innymi Gminami z Powiatu (…). Celem przedsięwzięcia jest podniesienie atrakcyjności oferty turystycznej (…) poprzez stworzenie miejsca spotkań dla mieszkańców i turystów obszaru (…).

Z efektu tegoż projektu skorzystają głównie mieszkańcy okolicznych miejscowości. Mienie, towary, urządzenia lub usługi powstałe w wyniku realizacji projektu nie są w jakikolwiek sposób związane z wykonaniem przez Gminę (…) czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do zadania polegającego na zakupie wymienionych w punkcie 74 towarów i usług Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego opisanego w przedstawionym stanie faktycznym zdarzeń przyszłych wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina (…) będąca podatnikiem podatku od towarów i usług w ramach realizowanego projektu, o którym mowa w punkcie 74 nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego.

Towary i usługi nabyte w trakcie realizacji przedmiotowego projektu nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nadmienić również należy, że po zakończeniu projektu obiekt zostanie oddany w administrowanie dla Miejskiego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji w (…).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), - zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują, lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. I ww. ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zamierza zrealizować projekt pn.: „(…)” Wnioskodawca planuje stworzenie miejsca do samorealizacji oraz integracji społeczności (…). Operacja jest bezpośrednio powiązana z poprawą jakości życia mieszkańców w zakresie zagospodarowania wolnego czasu i tworzenia przestrzeni do wspólnych spotkań. Po zrealizowaniu przedsięwzięcia na spotkania kulturalne, sportowe czy towarzyskie będą zapraszani również mieszkańcy z innych miejscowości Gminy (…). Ponadto wybudowanie Centrum Integracji Społecznej w (…) przyczyni się do nawiązania współpracy mieszkańców z innymi Gminami z Powiatu (…). Celem przedsięwzięcia jest podniesienie atrakcyjności oferty turystycznej (…) poprzez stworzenie miejsca spotkań dla mieszkańców i turystów obszaru (…). Z efektu tegoż projektu skorzystają również mieszkańcy okolicznych miejscowości. Mienie, towary, urządzenia lub usługi powstałe w wyniku realizacji projektu nie są w jakikolwiek sposób związane z wykonaniem przez Gminę (…) czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina będzie mogła odliczyć podatek VAT od planowanej inwestycji.

W świetle przywołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w przedstawionej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie będą spełnione. Gmina, realizując przedmiotowy projekt, nie będzie działała jako podatnik, a wydatki dokonane w związku z realizacją projektu nie będą służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, bowiem, jak wskazał Wnioskodawca, Centrum Integracji Społecznej ma być miejscem ogólnodostępnym dla mieszkańców Gminy i okolicznych miejscowości, którzy będą nieodpłatnie z niego korzystać.

Podsumowując, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na zakup mienia, towarów, urządzeń i usług związanych z realizacją projektu pn.: „(…)”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.