Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-733/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-11-14
Teza: Czy Gmina w przypadku sprzedaży byłemu najemcy nieruchomości, którą nabyła na mocy art. 179 Kc, zabudowanej budynkiem mieszkalnym powinna pobierać podatek VAT, czy też winna zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2008 r. (data wpływu 25 sierpnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 i 12 listopada 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

W dniu 22 grudnia 2005 r. Nadleśnictwo zrzekło się własności nieruchomości położonej w miejscowości B. w Gminie M. na podstawie art. 179 Kodeksu cywilnego. Przedmiotową nieruchomość przejęła Gmina M. Nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej 73,45 m2. Od zakończenia budowy przedmiotowego budynku minęło 5 lat. Ewidencyjnie działka objęta jest symbolem B – tereny mieszkaniowe. W momencie zrzeknięcia się własności działki przez Nadleśnictwo, budynek był zamieszkiwany przez obecnych najemców. Wnioskodawca poinformował, że nie poniesiono wydatków na ulepszenie obiektu budowlanego w wysokości co najmniej 30% jego wartości ani też nie było przesłanek do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Wójt Gminy przeznaczył przedmiotową nieruchomość do sprzedaży w trybie bezprzetargowym dotychczasowemu najemcy.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 12 listopada 2008 r. Wnioskodawca poinformował, iż Nadleśnictwo zrzekło się nieodpłatnie na jego rzecz własności działki nr 228 położonej w miejscowości B. Powyższa czynność nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Gminie nie przysługiwało w momencie przejęcia ww. działki prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy Gmina w przypadku sprzedaży byłemu najemcy nieruchomości, którą nabyła na mocy art. 179 Kc, zabudowanej budynkiem mieszkalnym powinna pobierać podatek VAT, czy też winna zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości mieszkalnej byłemu najemcy powinna podlegać zwolnieniu określonemu w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Bezspornym jest fakt, że w przytoczonym zdarzeniu przyszłym, budynek mieszkalny jednorodzinny stanowi towar używany. Zdaniem Gminy nie występuje tu również określone w art. 2 pkt 14 pierwsze zasiedlenie.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznaje się za prawidłowe**.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa m. in. przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl unormowania zawartego w art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Odnosząc powyższe przepisy do przedmiotowej sprawy, należy podkreślić, iż sprzedaż nieruchomości zabudowanej jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Budynki mogą korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ww. ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Natomiast treść art. 29 ust. 5 ww. ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym. Poza tym przedmiotowy budynek nie jest takim, który ma być zasiedlony lub zamieszkany po raz pierwszy.

Zatem przy dostawie nieruchomości gruntowej zabudowanej opisanym budynkiem mieszkalnym będzie miało zastosowanie zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.