Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-711/09/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-02
Teza: Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wystawienie noty obciążeniowej na całość kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z brakiem jakości dostarczanych materiałów jest prawidłowe?
Słowa kluczowe: koszt-zwrot kosztów; noty-nota obciążająca; odszkodowania; strata
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2009r. (data wpływu 18 września 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie udokumentowania obciążenia kontrahenta za poniesione straty spowodowane wadami dostarczonego towaru - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2009r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie udokumentowania obciążenia kontrahenta za poniesione straty spowodowane wadami dostarczonego towaru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca planuje rozpocząć obciążanie dostawców kosztami złej jakości dostarczanych przez nich materiałów. Ustalono następujący sposób postępowania:

1.  stwierdzenie niezgodności jakościowej dostarczanego materiału,
2.  zebranie dowodów na istnienie niezgodności (m.in.: opis, szczegółowe pomiary, zdjęcia) i wystawienie wewnętrznego dokumentu: meldunek o niezgodności (dalej MON) przez uprawnione służby,
3.  dokładna, ponowna analiza niezgodności opisanej w MON przed wystawieniem reklamacji do klienta celem upewnienia się, czy rzeczywiście wina leży po stronie dostawcy a nie Wnioskodawcy,
4.  wystawienie i wysłanie reklamacji do dostawcy, w którym stwierdza się niezgodność i wnosi o: niezwłoczne dostarczenie materiału wolnego od wad lub usunięcie wady. Zgodnie z ogólnymi warunkami zamówień oraz podpisanymi umowami dostawca ma na to 24 godziny. Jednocześnie informuje się dostawcę, iż jeśli nie wywiąże się z terminów a Wnioskodawca dokonana naprawy we własnym zakresie, będzie dochodzić odszkodowania z tego tytułu. Każdorazowo w reklamacji podaje się pierwsze, szacunkowe koszty związane z daną reklamacją.
5.  zgromadzenie wszystkich kosztów i ponowne przesłanie dokumentu reklamacyjnego z rzeczywistymi kosztami oraz wystawienie noty obciążeniowej wraz z informacją o dokonaniu potrącenia z najbliższej faktury za dostawę materiałów,
6.  dokonanie potrącenia noty obciążeniowej z najbliższej faktury za dostawę materiału. Przewiduje się, że kategorie kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z brakiem jakości dostaw mogą stanowić, w szczególności: koszty złomowania, koszty logistyczne (przeładunku, transportu, opakowań), koszty administracyjne związane z załatwieniem reklamacji, koszty godzinowe i materiałowe w przypadku, gdy w wyniku braku terminowej reakcji ze strony dostawcy Wnioskodawca musiałaby dokonać poprawek we własnym zakresie, koszty postoju produkcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wystawienie noty obciążeniowej na całość kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z brakiem jakości dostarczanych materiałów jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, uważa on, że całość kosztów, którymi obciąża dostawcę w związku z brakiem jakości dostarczonych przez niego materiałów ma charakter odszkodowania dochodzonego na warunkach Kodeksu Cywilnego oraz zawartych umów a zatem nie podlega przepisom ustawy o VAT. Jeżeli dostawca nie przesyła Wnioskodawcy materiału wolnego od wad ani też nie usuwa wady w terminie przewidzianym w umowie, Wnioskodawca zmuszony jest (jeśli ma taką techniczną możliwość a brak materiału spowoduje postój linii) usunąć wadę we własnym zakresie. Koszt postoju linii Wnioskodawcy, który jest producentem taboru szynowego jest bardzo wysoki a kary umowne, na które narażony jest Wnioskodawca w związku z nieterminową dostawą gotowego taboru są niewspółmierne z karami, na które narażony jest dostawca wadliwego materiału. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Wnioskodawca dokonując naprawy dokonuje jej na swoją rzecz, celem uniknięcia postoju linii produkcyjnej a dochodzenie kosztów z tym związanych od dostawcy ma charakter odszkodowania za poniesione straty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć obciążanie dostawców kosztami złej jakości dostarczanych przez nich materiałów do produkcji taboru szynowego, co może spowodować postój linii produkcyjnej i narazić Wnioskodawcę na zapłatę kar umownych powstałych w związku z nieterminową dostawą gotowego taboru. Wnioskodawca przewiduje, że kategorie kosztów poniesionych przez niego w związku z brakiem jakości dostaw mogą stanowić, w szczególności: koszty złomowania, koszty logistyczne (przeładunku, transportu, opakowań), koszty administracyjne związane z załatwieniem reklamacji, koszty godzinowe i materiałowe w przypadku, gdy w wyniku braku terminowej reakcji ze strony dostawcy Wnioskodawca musiałaby dokonać poprawek we własnym zakresie, koszty postoju produkcji.

Zapłata za wyrządzone szkody, poniesione przez kogoś straty jest w świetle regulacji Kodeksu cywilnego odszkodowaniem. Kwestię odszkodowań regulują przepisy art. 361- 363 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Z ww. przepisów wynika, iż:

Zgodnie z art. 361 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron (art. 362 K.c.).

Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili (art. 363 § 1 i 2 K.c).

Mając zatem na uwadze przedstawiony powyżej zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz przepisy regulujące kwestię odszkodowań stwierdzić należy, iż w przedmiotowym zakresie nie mieści się przeniesienie kosztów złej jakości materiałów, a co za tym idzie kosztów utraconych korzyści, czy też kosztów złomowania wyrobów, jakimi Wnioskodawca zamierza obciążać swoich dostawców w związku ze złą jakością dostarczonych materiałów. Powyższe ma charakter rekompensaty wypłacanej przez dostawców Wnioskodawcy tj. nabywcy towarów z tytułu dostawy towarów niepełnowartościowych, a zatem wykracza poza zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie wypełniają one dyspozycji przytoczonych powyżej przepisów, gdyż nie stanowią żadnej z czynności w nich wskazanych.

Konieczność poniesienia przez dostawców kosztów złej jakości materiałów, czy też złomowania wyrobów ma wyłącznie charakter odszkodowawczy w zamian za straty poniesione przez Wnioskodawcę i nie łączy się z wykonaniem żadnej czynności opodatkowanej, żadnego wzajemnego świadczenia. Tym samym Wnioskodawca obciążając swoich dostawców materiałów kosztami złej jakości i otrzymując od tych dostawców kwoty stanowiące zwrot kosztów nie wykonuje, w świetle cyt. ustawy VAT, żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Obciążenie swoich dostawców kosztami jakie poniósł Wnioskodawca (nabywca) wskutek niewłaściwego wykonania zobowiązania (dostarczenie surowców złej jakości) wiąże się zwykle z odpowiedzialnością odszkodowawczą (art. 471 K.c.) lub wynika z zawartej umowy. Wobec tego wskazane należności jako stanowiące należności o charakterze odszkodowawczym i nie wiążące się ze świadczeniem usług nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym dla udokumentowania odszkodowania Wnioskodawca powinien wystawić notę księgową lub inny dokument księgowy, a nie fakturę VAT, którą nie dokumentuje się czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.