Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1199/14-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-22
Teza: Źródła przychodów.
Słowa kluczowe: licencja; przychód-źródła przychodu; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródeł przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródeł przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W przyszłości Wnioskodawca może otrzymać w drodze darowizny Wiedzę techniczną w zakresie przemysłowego wytwarzania konstrukcji aluminiowych, od osoby, o której mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768, z późn. zm., dalej: „ustawa o SiD”), tj. od ojca.

Wiedza techniczna wytworzona przez ww. darczyńcę jest:

1.  niejawna, czyli nie jest powszechnie znana bądź też łatwo dostępna,
2.  istotna, tj. ważna i użyteczna z punktu widzenia prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy, oraz
3.  zidentyfikowana, czyli opisana w zrozumiały sposób, pozwalający zweryfikować czy spełnione są kryteria niejawności i istotności.

Darowizna Wiedzy technicznej zostanie dokonana do majątku Wnioskodawcy. Wnioskodawca zakwalifikuje Wiedzę techniczną jako wartość niematerialną i prawną (WNiP) w rozumieniu art. 22b ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOF (wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej, tj. know-how). Jednocześnie Wnioskodawca chciałby wskazać, iż otrzymaną w drodze darowizny Wiedzę techniczną planuje wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz wykorzystywać w jednoosobowej działalności gospodarczej, która będzie przez niego prowadzona. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca będzie zajmował się m.in. udzieleniem licencji innym podmiotom na korzystanie z Wiedzy technicznej, co znajdzie odzwierciedlenie w stosownych grupowaniach Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) opisujących przedmiot działalności Wnioskodawcy zgłoszonej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Udzielanie licencji przez Wnioskodawcę będzie mieć charakter zorganizowany i ciągły. W przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę umowy licencyjnej, będzie ona zawarta na okres przekraczający jeden rok. Wnioskodawca będzie prowadził Podatkową Księgę Przychodów Rozchodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłaty licencyjne pobierane przez Wnioskodawcę za korzystanie z Wiedzy technicznej, na podstawie licencji udzielanej w ramach przedmiotu działalności gospodarczej, która będzie prowadzona przez Wnioskodawcę, powinny zostać zakwalifikowane do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o PDOF”?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty licencyjne pobierane przez Wnioskodawcę za korzystanie z Wiedzy technicznej, na podstawie licencji udzielanej w ramach przedmiotu działalności gospodarczej, która będzie prowadzona przez Wnioskodawcę, powinny zostać zakwalifikowane do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o PDOF.

Zgodnie z definicją zawartą w treści art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF, pod pojęciem pozarolniczej działalności gospodarczej należy uznać następującą działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową;
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż;
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PDOF.

Biorąc powyższe pod uwagę, wykorzystanie Wiedzy technicznej, jako wartości niematerialnej i prawnej, w celach zarobkowych, z pewnością może zostać uznane za wykonywanie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PDOF, pod pojęciem przychodu z działalności gospodarczej (czyli działalności, o której mowa w art. I0 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF) uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższą generalną definicję przychodu zaliczanego do źródła, jakim jest działalność gospodarcza, do tego źródła przychodów należy zaliczyć wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzona działalnością gospodarczą z wyjątkiem przychodów wymienionych w negatywnym katalogu zawartym w treści art. 14 ust. 3 ustawy o PDOF.

W opisie zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszej interpretacji, Wnioskodawca wskazał, że będzie wykorzystywał Wiedzę techniczną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W zamian za udzielanie licencji uprawniających do korzystania z Wiedzy technicznej Wnioskodawca będzie otrzymywać wynagrodzenie w postaci stosownych opłat licencyjnych. Udzielanie licencji przez Wnioskodawcę będzie mieć charakter zorganizowany i ciągły (w przypadku zawarcia umowy licencyjnej będzie ona zawarta na okres przekraczający rok). W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji nie powinny być zaliczone do innych niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródeł przychodów, w tym również do źródła przychodów jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe (wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOF).

Zgodnie z art. 18 ustawy o PDOF, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Jakkolwiek ww. przepis nie wskazuje wprost przychodów z udzielania licencji w zakresie know-how, to ze względu na to, że katalog w nim zawarty nie ma charakteru wyczerpującego (z uwagi na zwrot „w szczególności”), należy rozważyć, czy w analizowanym zdarzeniu przyszłym mógłby on znaleźć zastosowanie.

W tym kontekście należy wskazać, że skoro ustawa o PDOF rozróżnia źródła przychodów: pozarolniczą działalność gospodarczą oraz prawa majątkowe, to w sytuacji, gdy podatnik został zarejestrowany jako podmiot gospodarczy (przedsiębiorca), który faktycznie wykonuje działalność w celach zarobkowych zawodowo we własnym imieniu i na własny rachunek, a ponadto działalność ta ma charakter zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały), przychody osiągane z niej powinny być uznawane za przychody ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, a nie prawa majątkowe. Uzyskiwanie przychodów z praw majątkowych nie musi bowiem spełniać powyższych kryteriów, a zwłaszcza ciągłości (powtarzalności i stałości) i określonego stopnia zorganizowania. Działalność gospodarczą od uzyskiwania przychodów z praw majątkowych odróżnia bowiem przede wszystkim zarobkowy, zorganizowany, zawodowy, określony administracyjnoprawnie i ciągły (powtarzalny i stały) charakter prowadzonej działalności, mającej, z uwagi na powyższe przymioty, charakter działalności gospodarczej, pozwalający na uczestnictwo w obrocie gospodarczym. Nie bez znaczenia jest również fakt występowania przedsiębiorców w obrocie prawnym w określonej formie, z zachowaniem określonych wymogów administracyjnoprawnych (rejestracja statystyczna i podatkowa, wpis do ewidencji itp.).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że w zdarzeniu przyszłym, będącym przedmiotem niniejszego wniosku, zostaną spełnione wskazane powyżej przesłanki, przesądzające o konieczności zakwalifikowania opłat licencyjnych z tytułu korzystania z wiedzy technicznej, jako przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej:

*   Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako podmiot gospodarczy (przedsiębiorca);
*   Działalność w zakresie udzielania licencji na korzystanie z Wiedzy technicznej będzie wykonywana przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych, we własnym imieniu Wnioskodawcy na jego rachunek;
*   Działalność w ww. zakresie będzie mieć charakter zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały), co będzie wyrażać się m.in. w tym, że umowy licencyjne będą zawierane przez Wnioskodawcę na okres przekraczający jeden rok;
*   Działalność w zakresie udzielania licencji na korzystanie z Wiedzy technicznej, będzie uwzględniona w przedmiocie działalności Wnioskodawcy, co znajdzie odzwierciedlenie w stosownych grupowaniach Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) opisujących przedmiot działalności Wnioskodawcy, zgłoszonej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie przez niego licencji na korzystanie z Wiedzy technicznej, wypełniać będzie znamiona wykonywania działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów ustawy o PDOF, a zatem przychód w postaci opłat licencyjnych, otrzymywanych przez Wnioskodawcę, powinien został zakwalifikowany do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o PPOF.

Powyższe stanowisko – jak wskazał Wnioskodawca − znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów, z których przykładowo można przytoczyć:

*   interpretację indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. IPPB1/415-490/14-2/EC, w której organ wskazał, że „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielenie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawca będzie dokonywał takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie u niego podlegał opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2014 r, sygn. ITPB1/415-465/l4-2/ES, w której organ wskazał, że „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawca będzie dokonywał takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie u niego podlegał opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. ITPB1/4I5-55/14/MK, w której organ wskazał, że: „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawca będzie dokonywał takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie u niego podlegał opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. ITPB1/415-1184/13/MK, w której organ wskazał, że: „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawczyni będzie dokonywała takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie podlegał u Wnioskodawczyni opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. ITPB1/415-1183/13/MK, w której organ wskazał, że: „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawczyni będzie dokonywała takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie podlegał u Wnioskodawczyni opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. IBPBI/l/415-1239/13/KB, IBPBI/1/415-1240/13/KB, w której organ zgodził się ze stanowiskiem podatnika, zgodnie z którym: „opłaty licencyjne, które będą otrzymywane przez Spółkę cywilną, której jest wspólnikiem z tytułu udzielenia innym podmiotom licencji na korzystanie ze Znaku (którego Wnioskodawca jest współwłaścicielem) powinny być traktowane jako przychody ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. ITPB1/415-584/13/PSZ, w której organ wskazał, że: „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej jest udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawczyni będzie dokonywała takiej transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie podlegał u Wnioskodawczyni opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”;
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. IPPB1/415-365/11-4/EC, w której organ wskazał, że: „w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej jest udzielanie licencji na znak towarowy, a Wnioskodawczyni będzie dokonywała takiej transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie podlegał u Wnioskodawczyni opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z poźn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl zaś art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pozarolnicza działalność gospodarcza została zdefiniowana w przepisie art. 5a pkt 6 ww. ustawy jako zarobkowa działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie zaś z art. 14 ust 1 przytoczonej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 1c ww. ustawy stanowi z kolei, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1h-1j, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Kwestią istotną dla zakwalifikowania ww. przychodów do odpowiedniego źródła przychodów jest ocena, czy pobieranie opłat licencyjnych za korzystanie z Wiedzy technicznej będzie nosiło znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy daje podstawę, by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, w sposób ciągły. Tak więc działalność gospodarcza, to taka działalność, która:

*   jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotnym jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
*   wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy. Istnym jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter, cechy przeznaczenia użytkowego,
*   prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Wobec powyższego w celu zakwalifikowania określonych działań do działalności gospodarczej należy ocenić zamiar, okoliczności i cel tych działań.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca może otrzymać w drodze darowizny, od ojca, Wiedzę techniczną w zakresie przemysłowego wytwarzania konstrukcji aluminiowych. Wnioskodawca ww. Wiedzę techniczną planuje wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz wykorzystywać w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie udzielanie licencji innym podmiotom na korzystanie ze znaku towarowego. Udzielanie licencji przez Wnioskodawcę będzie miało charakter zorganizowany i ciągły.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej, w zakresie i w sposób przedstawiony we wniosku, uzyskany w jej ramach przychód z tytułu udzielania licencji na korzystanie z Wiedzy technicznej będzie stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując, w sytuacji, gdy przedmiotem działalności gospodarczej będzie udzielanie licencji na Wiedzę techniczną, a Wnioskodawca będzie dokonywał takich transakcji, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód z tego tytułu będzie podlegał u Wnioskodawcy opodatkowaniu według zasad właściwych dla źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.