Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.109.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20
    marca 2025 r. (data wpływu 21 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 4 czerwca 2024 r.
    pod firmą ..., prowadzoną pod adresem ul. ..., nr ... lok. ..., ..., zarejestrowaną w CEIDG pod
    numerem NIP: ... i numerem REGON: ... Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji.

      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności:
      - Na podstawie języków programowania/technologii ....stworzono i rozwinięto moduł
        do systemu fakturowania w sklepie internetowym; stworzono i rozwinięto moduł
        programu partnerskiego w sklepie internetowym; stworzono i rozwinięto moduł
        wprowadzający program lojalnościowy w sklepie internetowym; stworzono i
        rozwinięto moduł do obsługi opinii pozakupowych.
      - Na podstawie języków programowania/technologii .... przebudowano system
        naliczania wynagrodzeń dla pracowników; stworzono system integracji systemu...;
        rozwinięto integrację systemu.....; zimplementowano system planowania produkcji
        w fabryce ....; stworzono integracje systemu ..... dla Działu Inwestycji.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich, jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:

      - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 - art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27
        lutego 2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Niego
    systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na

    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są
    projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która
    skupiona jest na wytwarzaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów:
      a) koszty abonamentu księgowego i usługi doradczej – należy podkreślić, że
        prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se –
        dzięki udostępnionemu programowi Wnioskodawca może sprawnie dokonywać
        rozliczeń co jest niezbędne w prowadzonej działalności, natomiast koszt poniesiony
        na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie
        porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość
        otrzymania odpowiedzi, czy Jego działalność gospodarcza związana jest z
        działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
        element prowadzenia działalności gospodarczej;
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z
        amortyzacją/leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy
        sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego
        oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych
        urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
        programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem
        oprogramowania;
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego; - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
        zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
        programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
        pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
        są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
        do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
        niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest
        konieczny w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala
        Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie
        konkurencyjnym na rynku programistycznym;

      f) koszty związane z wyjazdami służbowym – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
        związku z czym ponosi On koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
        wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
        tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
        będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
        siedziba Wnioskodawcy;
      g) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
        kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
        dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast
        koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to
        jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu,
        algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie
        informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania,
        szybkie dzielenie się efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi
        Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji,
        publikacji, materiałów konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze
        otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy
        przekazywania owoców swojej pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego
        produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego
        wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez
        Internetu; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia
        łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
      h) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie
        takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe,
        chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
        Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
        prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
        przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
        programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat,
        które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności
        wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może
        wydłużyć Jego zdolność zawodową;
      i) koszty dokształcenia zawodowego – koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
        branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy
        podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
        Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
        wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
        Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane
        przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu
        Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie,
        co przyczynia się do poszerzenia jego oferty;
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu – koszty te
        ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w przypadku
        popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania
        projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej osoby
        trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty
        płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia uznanie
        tych kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem
        oprogramowania.
    Od 4 czerwca 2024 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką

    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że poprzez „tworzenie” rozumie także rozwijanie, ulepszanie,
    modyfikowanie już istniejących programów komputerowych.
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstaje program
    komputerowy – utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. – dalej jako „ustawa o
    PAIPP”), będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę
    jako twórcy o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych we wskazanych przepisach jest także
    utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia.
    Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 – art. 74);
      - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27
        lutego 2013 r., I ACa 1157/12).
    Program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę wpisuje się w powyżej wskazane
    definicje.
    Wnioskodawca ulepsza lub rozwija kwalifikowane IP, którego własności nie posiada, gdyż
    na etapie tworzenia oprogramowanie lub jego część jest własnością Wnioskodawcy, to nie

    może go zbyć, czyli zbywać On co najwyżej może efekty swoich prac związanych z
    modyfikacją „cudzego” IP, a więc występuje jako właściciel efektów prac związanych z jego
    ulepszeniem lub rozwinięciem.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
      - Na podstawie języków programowania/technologii ....stworzono i rozwinięto moduł
        do systemu fakturowania w sklepie internetowym; stworzono i rozwinięto moduł
        programu partnerskiego w sklepie internetowym; stworzono i rozwinięto moduł
        wprowadzający program lojalnościowy w sklepie internetowym; stworzono i
        rozwinięto moduł do obsługi opinii pozakupowych.
      - Na podstawie języków programowania/technologii .... przebudowano system
        naliczania wynagrodzeń dla pracowników; stworzono system integracji systemu ....;
        rozwinięto integrację systemu ....; zimplementowano system planowania produkcji
        w fabryce ....; stworzono integracje systemu ....dla Działu Inwestycji.
    Powyższe oprogramowania są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem wcześniej
    nie tworzył On podobnych rozwiązań.
    Na pytanie:
      Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego, ulepszonego i
      rozwiniętego programu komputerowego w poszczególnych latach oraz źródeł
      finansowania zaplanowanych prac?
    Odpowiedział Pan:
      Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
      sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Na pytanie:
      Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
      rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedział Pan:
      Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania spełniające
      ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie
      swoją wiedzą i doświadczeniem.

    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie, podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Potwierdził Pan, że wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania/ulepszania/modyfikowania programów komputerowych, zlecane

    przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze były/są/będą utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą się odznaczać rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były/są/będą kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i
    której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie
    były/nie są/nie będą również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi On
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach
    realizacji zleceń.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych
    podmiotów.
    Wnioskodawca, w przypadku, gdy rozwija/ulepsza oprogramowanie, to Jego działania
    zawsze zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania.
    Jeśli Wnioskodawca ulepsza/modyfikuje oprogramowanie na rzecz zleceniodawców lub
    tworzy nowe moduły samodzielnie, bądź współpracując z innymi programistami (na
    skutek czego powstaje nowy produkt), po uzyskaniu całości ogółu autorskich praw
    majątkowych do tego oprogramowania przez Kontrahenta nie przysługuje Wnioskodawcy
    licencja wyłączna do korzystania z tego prawa kwalifikowanego, jak również nie staje się
    On właścicielem/współwłaścicielem tego oprogramowania.
    Wnioskodawca opisze proces rozwijania/ulepszania oprogramowania: Wnioskodawcy
    będą do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do programu,
    przysługiwały prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części
    mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe
    funkcjonalności, to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (na podstawie art. 74).
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w
    momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która to w dalszej kolejności
    przechodzi na rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z Nim umów. Jest to jedna z trzech
    typów płaszczyzn Jego działalności. Kolejnymi są ulepszanie i rozwijanie oprogramowania,
    często tego, które sam stworzył. Nie będzie On więc właścicielem oprogramowania
    modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które
    powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe
    oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to nowe funkcjonalności będące
    osobnym oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami
    oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie.
    Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności,
    które ulepszają/modyfikują programy Zleceniodawcy i które są odrębnym przedmiotem
    ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części oprogramowania będzie ich
    właścicielem i następnie przeniesienie własność owych części (podlegających osobnej
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) na
    Zleceniodawcę.

    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe analogicznie odnosi się do realizowania przez
    Wnioskodawcę projektu w ramach zespołu, gdyż wówczas Wnioskodawca jest twórcą
    utworów powstałych w ramach podejmowanych przez Niego przedsięwzięć i analogicznie
    przenosi On własność i majątkowe prawa autorskie na Kontrahenta, a w dalszej kolejności
    ewentualnie ulepsza/modyfikuje to oprogramowanie;
    Wnioskodawca, działając na rzecz zleceniodawców, ulepsza, modyfikuje lub tworzy nowe
    moduły oprogramowania, zarówno samodzielnie, jak i we współpracy z innymi
    programistami. W wyniku tych działań powstaje nowy produkt, do którego całość
    majątkowych praw autorskich przechodzi na Kontrahenta. W związku z tym
    Wnioskodawcy nie przysługuje wyłączna licencja na korzystanie z tego oprogramowania
    lub jego części.
    Jednocześnie Wnioskodawca nie staje się właścicielem ani współwłaścicielem tego
    oprogramowania, co jasno wynika z zasad przeniesienia autorskich praw majątkowych na
    Kontrahenta. Tym samym z zawartej umowy nie wynika, aby Wnioskodawca posiadał
    wyłączne prawo do korzystania z oprogramowania lub jego części w ramach licencji.
    Wnioskodawca w celu odpowiedzi na pytanie opisze proces ulepszania/modyfikowania
    oprogramowania: Wnioskodawcy będą do momentu przeniesienia na rzecz
    Zleceniodawcy prawa do programu, przysługiwały prawa majątkowe do składowych
    (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie danego
    oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe funkcjonalności (części oprogramowania,
    kody, algorytmy), to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (na podstawie art. 74).
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w
    momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która to od razu przechodzi na
    rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z Nim umów. Jest to jedna z trzech typów
    płaszczyzn Jego działalności. Kolejnymi są ulepszanie i modyfikacja oprogramowania,
    często tego, które sam stworzył. Nie będzie On więc właścicielem oprogramowania
    modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które
    powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe
    oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to nowe funkcjonalności będące
    osobnym oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami
    oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie.
    Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności
    (kody, algorytmy), które ulepszają/modyfikują programy Zleceniodawcy i które są
    odrębnym przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części oprogramowania będzie ich
    właścicielem i następnie przeniesienie własność owych części (podlegających osobnej
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) na
    Zleceniodawcę. W wyniku ulepszania są tworzone nowe kody, algorytmy w językach
    programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż Kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
        2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
        przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
        bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.

        poz. 123 z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    Poszczególne umowy z kontrahentami jako okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy
    czasowe, zwykle są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego jest
    niezależne od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
    Zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym jest ustalane na
    podstawie prowadzonej ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował
    się danym programem. Kryterium, w oparciu o które ustalane jest zaangażowanie,
    stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej części programu
    komputerowego.
    Potwierdził Pan, że „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego autorskie
    prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która stanowi utwór
    w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz świadczenie usług,
    Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego wynagrodzenie wypłacane
    na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury. Wartość wynagrodzenia
    wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego
    Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu komputerowego, a ile na działania
    nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie określa jaka była to część całego
    czasu poświęconego na świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Na
    podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu
    przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    Otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie od Kontrahenta obejmuje zarówno
    czynności związane z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem kwalifikowanego IP, jak i
    inne czynności niezwiązane z wytworzeniem, rozwijaniem czy ulepszaniem takiego prawa,
    takie jak działania o charakterze administracyjnym.
    Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac na
    Kontrahenta.
    Wynika to z przyjętego modelu rozliczeniowego, zgodnie z którym całkowite
    wynagrodzenie obliczane jest na podstawie czasu poświęconego na poszczególne rodzaje
    czynności w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca dokonuje podziału
    całkowitego czasu pracy na część twórczą (związaną z wytwarzaniem oprogramowania)
    oraz część nietwórczą (np. czynności administracyjne). Następnie, na podstawie tego
    podziału, ustalana jest proporcjonalna wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich.
    Taki sposób rozliczeń jest uzasadniony charakterem świadczonych usług oraz umożliwia
    precyzyjne określenie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich w oparciu o
    rzeczywisty czas pracy twórczej w danym okresie rozliczeniowym.

    Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania, projektowania systemów informatycznych oraz interfejsów
    programistycznych aplikacji. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
    które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Wnioskodawca dokonuje obliczeń wskaźnika nexus na podstawie odrębnej ewidencji,
    która jest prowadzona na bieżąco w celu skorzystania z ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z abonamentem księgowym i usługami
    doradczymi obejmują: zakup abonamentu w aplikacji ... oraz usługi doradztwa
    podatkowego.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z leasingiem samochodu i użytkowaniem
    obejmują: koszty związane z ratami leasingowymi, koszty paliwa oraz napraw.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z zakupem wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych obejmują: zakup fotela ergonomicznego oraz biurka.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z zakupem sprzętu komputerowego i
    elektronicznego obejmują: komputer stacjonarny, telefon komórkowy, tablet, smartwatch,
    KVM (stacja dokująca), klawiatura do komputera.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z zakupem licencji na oprogramowanie
    obejmują Abonament z OpenAI na nieograniczony dostęp do sztucznej inteligencji
    (ChatGPT).
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z wyjazdami służbowymi obejmują: wydatki
    na zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, ...., dietę oraz bilety
    wstępu. Te wydatki stanowią zamknięty katalog kosztów, które są bezpośrednio związane
    z realizacją wyjazdów służbowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z usługami telekomunikacyjnymi obejmują
    opłatę za Internet.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty związane z dokształceniem zawodowym obejmują
    opłaty za niestacjonarne studia magisterskie na kierunku informatyka.
    Na pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez koszty:
      (...)
      i) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu?
    Odpowiedział Pan:
      Wnioskodawca wskazuje, że nie ponosi takiego wydatku.
    Koszty, o których mowa, zostały/zostaną poniesione w momencie realizacji prac
    rozwojowych, zgodnie z postępem działań prowadzonych w ramach konkretnego
    projektu. Koszty te były/będą związane bezpośrednio z określonymi pracami rozwojowymi
    i zostały/zostaną poniesione w celu realizacji działań mających na celu wytworzenie,
    rozwój lub ulepszenie danego produktu, rozwiązania bądź technologii.
    Wydatki na usługę doradczą nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Na pytanie:
      W odniesieniu do kosztów zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty
      dochodu: Czy zawarte ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej i utraty dochodu

      są niezbędne do wykonania umowy zawartej z Kontrahentem, na rzecz którego tworzy
      /rozwija/ulepsza Pan program komputerowy (czy są wymagane przez Kontrahenta,
      czy wynikają z zawartej umowy z Kontrahentem)?
    Odpowiedział Pan:
      Wnioskodawca wskazuje, że nie ponosi wyżej wskazanego wydatku na ubezpieczenie
      OC i ubezpieczenie od utraty dochodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie posiada środków trwałych w prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wydatki ponoszone w związku z wyjazdami służbowymi nie są/nie będą Wnioskodawcy w
    jakikolwiek sposób zwracane przez kontrahenta lub inny podmiot.
    Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć zakup licencji
    na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez Wnioskodawcę
    konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w sprawie, jednakże dla
    dodatkowego unaocznienia Organowi bezpośredniego powiązania wskazanego kosztu z
    wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem oprogramowania, rozwinie swoją odpowiedź:
    - koszt zakupu licencji – Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem licencji m.in. do
      wirtualnych narzędzi programistycznych. Są to wydatki niezbędne w działalności
      programistycznej, które nie tylko usprawniają pracę Wnioskodawcy, ale i uwydatniają
      jej efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
      działalnością oraz z wytworzeniem oprogramowania.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we wniosku szczegółowo
    uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są podstawowymi kosztami
    ponoszonymi przez niemal każdego programistę z prowadzeniem działalności
    programistycznej, a co za tym idzie z wytworzeniem oprogramowania. Wszystkie
    wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są związane z wytwarzanymi przez
    Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób powiązania każdego z
    ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku. Koszty te są bezpośrednio i
    funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i powstaniem praw
    autorskich przysługujących do niego).
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały faktycznie
    poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe
    ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego
    za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności
    terminie.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób zapewniający:

      - wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanego oprogramowania
        oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu(straty)
        przypadających na każde z takich praw autorskich, a w szczególności:
      - wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
      - wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde
        prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie dochodu;
      - dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z praw
        własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wskazuje, że kontrahenci są podmiotami polskimi.
    Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej,
    wskazuje jednak, że Jego działalność wykonywana jest dla polskich kontrahentów.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.).
    Wnioskodawca wskazuje, że będzie uzyskiwał w przyszłości dochody z kwalifikowanych IP
    w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy, do
    momentu, aż stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie ulegnie zmianie.
    Pytania
      1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
        a) koszty abonamentu księgowego i usługi doradczej,
        b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        g) koszt usług telekomunikacyjnych,
        h) składki na ubezpieczenia społeczne,
        i) koszty dokształcenia zawodowego,
        j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia

        wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
        PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach
        Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki
        opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej,
        wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
        całkowicie nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, Jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i

    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak Jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc

    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74). Zdaniem
    Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez
    Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo -rozwojową. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy
    o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      1) z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      3) z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/a+b+c+d

    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6
    ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa
    od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca
    nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie
    dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) koszty abonamentu księgowego i usługi doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      i) koszty dokształcenia zawodowego,
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą
    Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.

    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      1) został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
        działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      2) jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:
      1) art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej,
      2) art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
        za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
      3) art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód
        z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
      · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
        art. 30ca ust. 2;
      · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
      · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika
        w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.). Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady
    będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww.
    ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:

      · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
        skorzystać z tej preferencji;
      · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
        autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), a
        więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub

      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie
    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy mieć
    również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego IP, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,

    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie
    i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie, podejmowana
      jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu,
      na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów
      do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które
      zostały każdorazowo zrealizowane.
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
      miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
      programistyczne.
      Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje
      i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
      informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
      postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
      Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
      tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
      przez Niego systemów i aplikacji.
      Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
      autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
      programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
      udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są
      w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego,
      tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu
      (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie
      prac, weryfikacja, zakończenie.
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
      miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
      Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
      programistyczne.

      Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta powoduje stworzenie
      zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
      Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
      rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
      Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      · polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
      · służą tworzeniu nowych produktów,
      · mają twórczy charakter,
      · są podejmowane systematycznie,
      · nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
        produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w
      rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      (...) „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
      każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
      prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
      oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.

    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pan zaznaczył w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
      Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
      Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje
      do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
      oprogramowania/jego części. Wnioskodawca dokonuje obliczeń wskaźnika nexus na
      podstawie odrębnej ewidencji, która jest prowadzona na bieżąco w celu skorzystania z
      ulgi IP BOX.
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są przeznaczone na Pana
    poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody przyporządkowania,
    która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z danymi pracami
    rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy ustalaniu
    poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma ustalonych we
    wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, poniesione przez Pana wydatki, do których odnosi się pytanie trzecie,
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy. Jednakże do
    kosztów tych nie zaliczają się koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty
    dochodu, ponieważ w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że nie ponosi Pan wyżej
    wskazanego wydatku na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od utraty dochodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku
    wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej