Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-538/12-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-13
Teza: Czy przedmiotowa dostawa elementów Infrastruktury kanalizacyjnej korzystała ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym w dacie jej dokonania, tj. w styczniu 2008 r.?
Słowa kluczowe: kanalizacja; podatek-podatek od towarów i usług; sieć; stawka; stawka-stawki podatku; towar-towar używany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, reprezentowanej przez X, przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowana zwolnienia od podatku przy dostawie elementów infrastruktury kanalizacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowana zwolnienia od podatku przy dostawie elementów infrastruktury kanalizacyjnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W latach 2004-2007 Gmina realizowała inwestycje w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej, rurociągów, przepustów kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączy (dalej: Infrastruktura kanalizacyjna).

Wartość poszczególnych elementów wybudowanej przez Gminę Infrastruktury kanalizacyjnej każdorazowo przekraczała 15 tys. złotych. Gmina nie odliczyła VAT naliczonego od wydatków związanych z budową elementów przedmiotowej Infrastruktury.

Poszczególne elementy tej infrastruktury, były oddawane do użytkowania odpowiednio w okresie od 14 lipca 2004 r. do końca 2007 r., tj. każdorazowo bezpośrednio po zakończeniu ich budowy.

Każdorazowo, bezpośrednio po zakończeniu budowy i oddaniu przedmiotowych obiektów do użytkowania, były one przez Gminę nieodpłatnie udostępniane Przedsiębiorstwu (dalej: P(..)) z przeznaczeniem na wykorzystywanie ich na potrzeby prowadzonej przez tę spółkę działalności w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków. W styczniu 2008 r. Gmina dokonała dostawy przedmiotowych elementów Infrastruktury kanalizacyjnej na rzecz P(\`(...)\`).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowa dostawa elementów Infrastruktury kanalizacyjnej korzystała ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym w dacie jej dokonania, tj. w styczniu 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa dostawa elementów Infrastruktury kanalizacyjnej nie korzystała ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym w dacie jej dokonania, tj. w styczniu 2008 r.

Uzasadnienie stanowiska Gminy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym w styczniu 2008 r., zwalnia się od podatku „dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze”.

Stosownie natomiast do treści art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, „Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pól roku”.

Z powyższych regulacji, zdaniem Gminy wynika, iż w stanie prawnym obowiązującym w momencie dokonania przez Gminę dostawy Infrastruktury kanalizacyjnej, wskazane zwolnienie z opodatkowania dotyczyło wyłącznie dostawy, której przedmiotem były budynki i budowle lub ich części, powstałe (których budowę zakończono) co najmniej 5 lat przed dokonaniem ich dostawy.

Gmina podkreśla, iż w ustawie o VAT brak jest definicji budowli. Pojęcia tego nie wyjaśnia również ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji w takim przypadku, zdaniem Gminy, zasadne jest posłużenie się definicją zawartą w innym akcie prawnym.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: prawo budowlane), budowlę definiuje się jako każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Zgodnie natomiast z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych, sieć kanalizacji przyporządkowuje się do grupy 2 „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, podgrupa 21 – rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory oraz oczyszczalnie wód i ścieków.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, elementy Infrastruktury kanalizacyjnej, będącej przedmiotem dostawy dokonanej na rzecz P(\`(...)\`) spełniały definicję budowli.

W konsekwencji, jako że w danym stanie faktycznym:

*   przedmiotem dostawy dokonanej przez Gminę w styczniu 2008 r. były budowle, budowane i oddawane do użytkowania w okresie od dnia 14 lipca 2004 r. do końca 2007 r., co oznacza, iż pomiędzy zakończeniem ich budowy a momentem dostawy upłynął okres krótszy niż 5 lat oraz
*   w związku z przeznaczeniem przedmiotowej Infrastruktury do nieodpłatnego udostępnienia P(\`(...)\`), Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z ich budową,

zdaniem Gminy przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwolnienie z opodatkowania nie mogło mieć zastosowania w przedmiotowej sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z uwagi na zakres pytania odpowiedzi udzielono w oparciu o stan prawny obowiązujący w styczniu 2008 roku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy, definiuje dostawę towaru jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), przez „obiekt budowlany” należy rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury.

Przez „budowlę” – w myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak m.in. przepusty, sieci techniczne, budowle ziemne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, sieci uzbrojenia terenu oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Natomiast, Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) stanowiąca usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych grupuje „Obiekty budowlane” w dwóch sekcjach „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. PKOB nie klasyfikuje obiektów małej architektury. Za obiekty inżynierii lądowej i wodnej według PKOB uważane są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki. Sekcja „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, obejmuje m.in. rurociągi sieci kanalizacyjnej i kolektory (PKOB 2223).

Powyższe wskazuje, iż zarówno „obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, o których mowa w PKOB oraz „budowle” wymienione w ustawie Prawo budowlane spełniają definicje obiektów budowlanych niebędących budynkami. Tym samym, sieć kanalizacyjną niebędącą budynkami, należy uznać za budowle.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W myśl art. 43 ust. 2 za towary używane uznaje się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 6 ustawy, zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Z treści wniosku wynika, że w latach 2004-2007 Gmina realizowała inwestycje w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej, rurociągów, przepustów kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz przyłączy (dalej: Infrastruktura kanalizacyjna). Wartość poszczególnych elementów wybudowanych przez Gminę Infrastruktury kanalizacyjnej każdorazowo przekraczała 15 tys. zł. Poszczególne elementy tej infrastruktury, były oddawane do użytkowania odpowiednio w okresie od 14 lipca 2004 r. do końca 2007 r., tj. każdorazowo bezpośrednio po zakończeniu ich budowy. Każdorazowo, bezpośrednio po zakończeniu budowy i oddaniu przedmiotowych obiektów do użytkowania, były one przez Gminę nieodpłatnie udostępniane Przedsiębiorstwu z przeznaczeniem na wykorzystywanie ich na potrzeby prowadzonej przez tę spółkę działalności w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków. Gmina nie odliczyła podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z budową elementów Infrastruktury, ponieważ w związku z przeznaczeniem jej do nieodpłatnego udostępnienia P(\`(...)\`), Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z jej budową. W styczniu 2008 r. Gmina dokonała dostawy przedmiotowych elementów Infrastruktury kanalizacyjnej na rzecz P(\`(...)\`).

Jak z powyższego wynika, w przedmiotowej sprawie, Infrastruktura kanalizacyjna stanowiąca przedmiot dostawy nie jest towarem używanym w świetle art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy, gdyż od końca roku, w którym zakończono budowę jej poszczególnych elementów, oddawanych do użytkowania bezpośrednio po zakończeniu ich budowy, nie minęło 5 lat. Jednocześnie Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową przedmiotowej Infrastruktury.

Reasumując, dostawa Infrastruktury kanalizacyjnej nie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.