Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-887/13-3/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu towarów handlowych i środków trwałych.
Słowa kluczowe: aport; dostawa-dostawa towarów; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2013 r. (data wpływu 30 września 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. (data wpływu 27 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu towarów handlowych i środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu towarów handlowych i środków trwałych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna (dalej: Wnioskodawca, Zainteresowany) prowadzi od 29 listopada 2005 r. jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i jest jednocześnie wspólnikiem spółki cywilnej. Podatnik opodatkowuje dochody z działalności gospodarczej podatkiem dochodowym od osób fizycznych według metody liniowej, na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest handel hurtowy i detaliczny materiałami włókienniczymi oraz tkaninami. Wnioskodawca zamierza wnieść aportem do spółki cywilnej, którą prowadzi wraz z synem towary handlowe (materiały włókiennicze, tkaniny) i środki trwałe (samochody używane osobowe i ciężarowe, tzn. samochody, które Wnioskodawca używał przez okres dłuższy niż pół roku od momentu nabycia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej). Przy nabyciu towarów handlowych Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego. Z kolei przy nabyciu samochodów Zainteresowany dokonał odliczenia podatku naliczonego w całości (samochody ciężarowe) lub częściowo (samochody osobowe). Samochody ciężarowe Wnioskodawca nabył w roku 2006 i zostały w pełni zamortyzowane, a samochody osobowe w roku 2009 i 2010 i są przez niego aktualnie amortyzowane z zastosowaniem liniowej metody amortyzacji.

Zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez strony wartość wnoszonych aportem towarów handlowych i samochodów zostanie potraktowana jako wartość netto.

Przedmiotowe towary i środki trwałe będą wykorzystywane przez spółkę cywilną w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotem aportu nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), tj. nie będzie to zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu 27 grudnia 2013 r. wniosek uzupełniono o informację, że materiały włókiennicze i tkaniny są zakwalifikowane zgodnie z PKWiU do grupowania 13.20.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę aportem towarów handlowych i środków trwałych do spółki cywilnej prowadzonej przez Wnioskodawcę wraz z synem, w stosunku do których przy nabyciu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)?
2.  Czy w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę aportem towarów handlowych i środków trwałych do spółki cywilnej prowadzonej przez Wnioskodawcę wraz z synem, w stosunku do których przy nabyciu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek wystawienia faktur VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)?
3.  Jaka kwota będzie stanowiła podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług wniesionych aportem środków trwałych i towarów handlowych (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)?
4.  Jakimi stawkami należy opodatkować wniesienie aportem samochodów używanych i towarów handlowych (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) pojedynczych składników majątku (np. środków trwałych – samochodów, towarów handlowych) traktowane jest jako dostawa towaru, czyli czynność podlegająca – co do zasady – opodatkowaniu VAT.

Pozostaje więc konieczność rozstrzygnięcia, czy transakcja ta jest odpłatna, czy nieodpłatna. Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny związek Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. udział w zyskach i stratach spółki oraz prawa związane z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność.

Z tego względu należy uznać planowane w przedmiotowym stanie sprawy wniesienie przez Wnioskodawcę aportu do spółki cywilnej za odpłatną dostawę towarów.

Reasumując transakcja wniesienia przez Wnioskodawcę aportem do spółki cywilnej środków trwałych i towarów handlowych powinna zostać opodatkowana przez Wnioskodawcę podatkiem od towarów i usług na zasadach jak w przypadku zwykłej sprzedaży.

Ad. 2

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, ust. 4 i ust. 5 oraz 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W związku z tym, że jak wskazano w odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 2 transakcja wniesienia przez Wnioskodawcę aportem do spółki cywilnej środków trwałych i towarów handlowych powinna zostać opodatkowana przez Zainteresowanego podatkiem od towarów i usług na zasadach jak w przypadku zwykłej sprzedaży, sprzedaż tą należy udokumentować fakturą wystawioną przez Wnioskodawcę na spółkę cywilną.

Ad. 3

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przypadku aportów wnoszonych do spółek podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, jest kwota należna (czyli cena) pomniejszona o kwotę podatku VAT. Z kolei zgodnie z art. 29 ust. 9 ustawy o VAT w przypadku wykonania czynności, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów (usług) pomniejszona o kwotę podatku należnego.

Zgodnie z art. 3 ust. pkt 1 ustawy o cenach z dnia 5 lipca 2001 r. (Dz.U. Nr 97, poz. 1050), cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Z powyższej definicji wynika, że określając cenę towaru lub usługi należy sprecyzować wartość przedmiotu transakcji (w tym przypadku aportu) brutto czy netto. Umowa spółki zatem powinna precyzować, czy w przypadku wniesienia przedmiotowego aportu obejmowane udziały będą w wysokości brutto czy netto.

W przedmiotowej sprawie strony zamierzają ustalić cenę, tzn. w zamian za aport – Wnioskodawca wnoszący ten aport otrzyma prawo do udziału w zyskach i stratach spółki cywilnej o określonej wartości (udziały w zamian za wnoszony aport).

Wartość udziałów zostanie wyrażona w pieniądzu (wartość netto ceny aportu). Natomiast kwotę podatku VAT (w przypadkach, w których zgodnie z przepisami wystąpiła), spółka cywilna, do której wniesiono aport będzie zobowiązana zapłacić Wnioskodawcy.

Ad. 4

Biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ust.1 pkt l ustawy o VAT stawką właściwą dla tkanin i materiałów włókienniczych jest stawka w wysokości 23%, aport towarów handlowych w postaci tkanin i materiałów włókienniczych powinien zostać przez Wnioskodawcę opodatkowany stawką 23%.

Z kolei w odniesieniu do wnoszonych aportem samochodów używanych – zdaniem Zainteresowanego – trzeba dokonać rozgraniczenia na samochody osobowe i ciężarowe.

Samochody osobowe.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Pod pojęciem towarów używanych rozumie się z kolei – zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT – ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabycia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Biorąc jednak pod uwagę fakt, że w stosunku do samochodów osobowych dokonano częściowego odliczenia podatku naliczonego powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania. Możliwość zastosowania zwolnienia w stosunku do czynności wniesienia aportem samochodów osobowych wynika jednak z § 13 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się z opodatkowania dostawę samochodów osobowych przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej niż 6000 zł, jeżeli te samochody są samochodami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy o VAT.

Reasumując, w związku z tym, że przy nabyciu samochodów w przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej niż 6000 zł, a samochody są samochodami używanymi w rozumieniu art. 43 ust 2 ustawy o VAT wniesienie ich aportem do spółki cywilnej będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Samochody ciężarowe.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Pod pojęciem towarów używanych rozumie się z kolei zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabycia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Reasumując, w związku z tym, że przy nabyciu samochodów w przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości wniesienie aportem samochodów ciężarowych do spółki cywilnej będzie podlegało opodatkowaniu – zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy o VAT – stawką właściwą dla samochodów ciężarowych, tj. stawką w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że aport ruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, wniesienie aportem ruchomości do spółki wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a sprzedawca wykonując tą czynność występuje w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku:

1.  określonej w fakturze lub
2.  wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub
3.  należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4.  należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

– nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).

Wyrażony w cytowanym wyżej przepisie art. 43 ust. 2 ustawy wymóg używania ruchomości odnosi się bezpośrednio do zbywcy i dotyczy faktycznego używania towaru. Przez używanie, w myśl Słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), należy rozumieć posługiwanie się, wykorzystywanie czegoś w charakterze narzędzia. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru, czy też prawa własności do towaru, przez wskazany przepisem czas, jeśli posiadaniu nie będzie towarzyszyć faktyczne wykorzystywanie towaru.

Tak więc, dokonującym sprzedaży towaru używanego, w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy, jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody. Rzecz ruchoma może być uznana za towar używany wyłącznie wówczas, gdy przed sprzedażą była używana przez zbywcę co najmniej przez pół roku. Przez „używanie”, o którym mowa w ustawie, należy rozumieć faktyczne posługiwanie się zbywaną rzeczą. Zatem rzecz ruchoma oddana w dzierżawę nie jest dla wydzierżawiającego towarem używanym w rozumieniu ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi od dnia 29 listopada 2005 r. jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i jest jednocześnie wspólnikiem spółki cywilnej. Przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest handel hurtowy i detaliczny materiałami włókienniczymi oraz tkaninami. Zainteresowany zamierza wnieść aportem do spółki cywilnej, którą prowadzi wraz z synem towary handlowe (materiały włókiennicze, tkaniny) i środki trwałe (samochody używane osobowe i ciężarowe, tzn. samochody, które używał przez okres dłuższy niż pół roku od momentu nabycia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej). Przy nabyciu towarów handlowych Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego. Z kolei przy nabyciu samochodów Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego w całości (samochody ciężarowe) lub częściowo (samochody osobowe). Samochody ciężarowe Wnioskodawca nabył w roku 2006 i zostały w pełni zamortyzowane, a samochody osobowe w roku 2009 i 2010 i są przez niego aktualnie amortyzowane z zastosowaniem liniowej metody amortyzacji.

Zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez strony wartość wnoszonych aportem towarów handlowych i samochodów zostanie potraktowana jako wartość netto.

Przedmiotowe towary i środki trwałe będą wykorzystywane przez spółkę cywilną w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotem aportu nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), tj. nie będzie to zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem planowanego aportu będą ruchomości – samochody osobowe i ciężarowe. Przedmiotowe pojazdy służyły działalności gospodarczej Wnioskodawcy przez okres dłuższy niż pół roku od momentu nabycia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Przy nabyciu samochodów Zainteresowany dokonał odliczenia podatku naliczonego w całości (samochody ciężarowe) lub częściowo (samochody osobowe). Samochody ciężarowe Wnioskodawca nabył w roku 2006, samochody osobowe w roku 2009 i 2010.

Ww. samochody były zatem użytkowane w działalności Wnioskodawcy. Z wniosku nie wynika, by były one wynajmowane i wydzierżawiane przez Zainteresowanego. W świetle cyt. wyżej art. 43 ust. 2 ustawy, jednym z warunków uznania wymienionych w tym przepisie towarów za używane jest ich faktyczne używanie przez zbywajacego. Z treści wniosku wynika natomiast, że Wnioskodawca faktycznie wykorzystywał ww. samochody na potrzeby własnej działalności przez okres co najmniej pół roku. Tym samym, należy uznać ww. ruchomości za towar używany.

Z uwagi jednak na fakt, że Zainteresowany miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego przy zakupie samochodów ciężarowych, obecnie ich aport nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony warunek wskazany w tym przepisie.

Natomiast wniesienie aportem samochodów osobowych, spełniających kryteria art. 43 ust. 2 ustawy, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania aportu towarów handlowych – materiałów włókienniczych i tkanin, należy stwierdzić, że podlega on opodatkowaniu według stawek właściwych dla towarów będących przedmiotem aportu.

Towary i usługi, będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę (art. 41 ust. 13 ustawy).

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że od dnia 1 stycznia 2011 r. dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady opodatkowane są 23% stawką, za wyjątkiem sytuacji, gdy przepisy ustawy lub też rozporządzeń wykonawczych do ustawy przewidują dla tych czynności zastosowanie niższych stawek lub też zwolnienia od podatku.

Zatem należy stwierdzić, że ze względu na fakt, że ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla towarów sklasyfikowanych wg PKWiU 13.20 obniżonej stawki, ani zwolnienia od podatku, ich aport będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy i co do zasady opodatkowaną – zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 13 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy – na zasadach ogólnych, tj. według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W świetle powyższego, podmiot wnoszący aport jest obowiązany, z tytułu odpłatnej dostawy towarów, za którą otrzymuje wynagrodzenie (w postaci określonego udziału w zyskach i stratach spółki), do wystawienia faktury stwierdzającej dokonanie transakcji, zgodnie z art. 106 ustawy.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług.

Obowiązek dotyczący wystawiania faktur został doprecyzowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., fakturę wystawia:

1.  zarejestrowany podatnik VAT czynny;
2.  podatnik, o którym mowa w art. 16 ustawy, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Natomiast od 1 stycznia 2013 r., stosownie do § 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia, faktury mogą również wystawiać zarejestrowani podatnicy VAT zwolnieni.

Dodatkowo wskazać należy, że faktura VAT powinna spełniać wymogi, o których mowa w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia. I tak, stosownie do wskazanego wyżej przepisu faktura VAT powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Zatem z tytułu wniesienia aportem ruchomości do spółki cywilnej, Wnioskodawca będzie zobowiązany wystawić fakturę.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii podstawy opodatkowania dla czynności wniesienia aportem wkładu niepieniężnego, na który składają się składniki majątku niestanowiące przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części, traktowanej dla potrzeb tego podatku, tj. towary handlowe (materiały włókiennicze, tkaniny) i środki trwałe (samochody używane osobowe i ciężarowe).

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą podatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust 2-21 art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 9 ustawy, w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

W przypadku dokonania czynności wniesienia towarów i usług do spółki prawa handlowego jako wkładu niepieniężnego (aportu), nie występuje kwota należna (cena) w zamian za wniesione towary i wartości niematerialne i prawne, lecz formę należności stanowią udziały w spółce objęte w zamian za wniesione towary i prawa. Stąd też w powyższym przypadku podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wniesienia towarów i wartości niematerialnych i prawnych w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej należy określić na podstawie art. 29 ust. 9 ustawy.

Przez wartość rynkową, na mocy art. 2 pkt 27b ustawy, rozumie się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

1.  w odniesieniu do towarów – kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,
2.  w odniesieniu do usług – kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

Zatem w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sytuacji podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla transakcji wniesienia aportem do spółki cywilnej wkładu niepieniężnego, na który składają się składniki majątku niestanowiące przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części, traktowanej dla potrzeb podatku od towarów i usług, tj. towary handlowe (materiały włókiennicze, tkaniny) i środki trwałe (samochody używane osobowe i ciężarowe) będzie – na podstawie art. 29 ust. 9 ustawy – wartość rynkowa wniesionego wkładu niepieniężnego, pomniejszona o kwotę podatku.

Podsumowując w odpowiedzi na zadane pytania należy stwierdzić, że:

Ad. 1

Wniesienie przez Wnioskodawcę aportem towarów handlowych i środków trwałych do spółki cywilnej prowadzonej przez Zainteresowanego wraz z synem będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

Z tytułu wniesienia aportem towarów handlowych i środków trwałych do spółki cywilnej, Wnioskodawca będzie zobowiązany wystawić fakturę.

Ad. 3

W rozpatrywanej sytuacji podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla transakcji wniesienia aportem do spółki cywilnej wkładu niepieniężnego, na który składają towary handlowe (materiały włókiennicze, tkaniny) i środki trwałe (samochody używane osobowe i ciężarowe) będzie – na podstawie art. 29 ust. 9 ustawy – kwota stanowiąca wartość rynkową wniesionego wkładu niepieniężnego, pomniejszona o kwotę podatku.

Ad. 4

Wniesienie aportem samochodów osobowych, spełniających kryteria art. 43 ust. 2 ustawy, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast wniesienie aportem samochodów ciężarowych nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż Wnioskodawcy przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zatem ww. czynność będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

W kwestii opodatkowania aportu materiałów włókienniczych i tkanin, należy stwierdzić, że podlega on opodatkowaniu według stawek właściwych dla towarów będących przedmiotem aportu, tj. stawką podatku w wysokości 23%.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych zostały załatwione odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.