Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.555.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a)
ustawy o VAT do świadczonych przez Państwa na rzecz TFI i
Funduszy usług kompleksowej obsługi podatkowej.
Słowa kluczowe: fundusz-Zamknięty Fundusz Inwestycyjny
fundusz-fundusz inwestycyjny
usługi-usługi zwolnione
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi zarządzania
funduszami, portfelami, pracowniczymi programami
emerytalnymi i pracowniczymi planami kapitałowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku na

    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT do świadczonych przez Państwa na
    rzecz TFI i Funduszy usług kompleksowej obsługi podatkowej. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek
    handlowych (t. j. Dz.U. 2024 poz. 18). Przedmiotem przeważającej działalności
    gospodarczej Spółki jest doradztwo podatkowe (PKD 69.20.B). Wnioskodawca jest spółką
    doradztwa podatkowego świadczącą na rzecz swoich klientów czynności doradztwa
    podatkowego, zgodnie z ustawą z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 2117; dalej: „ustawa o doradztwie podatkowym”).
    Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski, a w związku z prowadzoną
    działalnością, występuje jako czynny podatnik VAT. W ramach prowadzonej działalności
    Spółka świadczy usługi kompleksowej obsługi w zakresie doradztwa podatkowego, w tym
    m.in.: udzielania porad oraz przygotowywania opinii z zakresu prawa podatkowego,
    weryfikacji rozliczeń podatkowych Klientów, opracowywania oraz opiniowania procedur z
    zakresu stosowania prawa podatkowego, występowania przed sądami oraz urzędami w
    charakterze pełnomocnika lub obrońcy.
    Czynności świadczone przez Spółkę na rzecz swoich kontrahentów opodatkowane są co
    do zasady podstawową stawką VAT.
    W ramach prowadzonej działalności Spółka zawarła umowy z podmiotami działającymi na
    podstawie ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1034, dalej: „UFI”).
    W ramach zawartych umów, Spółka świadczy usługi na rzecz:
    1) Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych, w rozumieniu art. 4 ust. 1 UFI (dalej: „TFI”);
    2) Zarządzanych przez TFI funduszy inwestycyjnych, o których mowa w UFI, w tym m.in.
      funduszy inwestycyjnych zamkniętych (dalej: „FIZ”), w rozumieniu art. 3 ust. 4 pkt 2
      UFI, funduszy inwestycyjnych zamkniętych aktywów niepublicznych w rozumieniu art.
      196 ust. 1 UFI (dalej: „FIZAN), funduszy inwestycyjnych otwartych w rozumieniu art. 3
      ust. 4 pkt 1 UFI (dalej: „FIO”) oraz specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych
      w rozumieniu art. 3 ust. 4 pkt 2 UFI (dalej: „SFIO”; łącznie jako „Fundusze”).
    Zarówno TFI jak i Fundusze posiadają siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Spółka, w ramach zawieranych umów z Funduszami i TFI świadczy usługi kompleksowej
    obsługi podatkowej, obejmujące m.in.:
    1. wsparcie w odzyskaniu podatku u źródła pobranego za granicą z tytułu wypłat
      dywidend lub odsetek na rzecz Funduszy oraz wsparcie w certyfikacji Funduszy w
      określonych jurysdykcjach;
    2. przygotowywanie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej oraz reprezentowanie TFI i Funduszy w postępowaniu o
      wydanie interpretacji;
    3. wsparcie oraz reprezentowanie TFI oraz Funduszy w postępowaniach/kontrolach
      podatkowych przed organami skarbowymi oraz w postępowaniach sądowych przed
      sądami administracyjnymi;
    4. dokonywanie przeglądów podatkowych w zakresie poprawności i prawidłowości
      rozliczeń podatkowych TFI oraz Funduszy mające na celu identyfikację ryzyk
      podatkowych z uwzględnieniem specyfiki działalności tych podmiotów;
    5. konsultacje w zakresie transakcji na rynku kapitałowym i finansowym, w tym również
      przeprowadzanie badania podatkowego due diligence oraz sporządzanie opinii w
      zakresie ryzyk podatkowych zidentyfikowanych w procesie due diligence;

    6. bieżące wsparcie w zakresie prawidłowego stosowania przez Fundusze oraz TFI prawa
      podatkowego, w tym m.in. przygotowywanie komentarzy, analiz oraz opinii
      podatkowych, czy dokumentów typu defence file, a także prowadzenie szkoleń
      dotyczących zmian w prawie podatkowym, istotnych z perspektywy działalności TFI i
      Funduszy;
    7. identyfikację potencjalnych schematów podatkowych (MDR), wsparcie w zakresie
      realizacji obowiązków raportowania MDR oraz opracowanie i wdrożenie
      kompleksowej procedury MDR;
    8. weryfikację obowiązków TFI i Funduszy w zakresie cen transferowych oraz
      przygotowywanie dokumentacji cen transferowych wraz z niezbędnymi analizami cen
      transferowych lub opisami zgodności dla jednorodnych transakcji kontrolowanych
      objętych obowiązkiem dokumentacyjnym; opracowanie dokumentu wewnętrznej
      procedury w zakresie cen transferowych;
    9. wsparcie w przygotowaniu dokumentacji podatkowej do transakcji z podmiotami
      powiązanymi oraz / lub w zakresie weryfikacji rynkowości transakcji zawieranych przez
      TFI i Fundusze zarządzane przez TFI;
    10. konsultacje z perspektywy podatkowej w innych obszarach niż wskazane powyżej,
      wynikające z działalności TFI lub Funduszy;
    - dalej łącznie jako „obsługa podatkowa” lub „Usługi”.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zakres usług świadczonych w ramach obsługi
    podatkowej na rzecz danego TFI lub Funduszy każdorazowo uzależniony jest od
    indywidualnych potrzeb tych podmiotów. Usługi te są oferowane w ramach działalności
    Wnioskodawcy, jednakże nie każda z nich jest świadczona na rzecz każdego
    obsługiwanego TFI lub Funduszu - realizacja poszczególnych czynności zależy od zakresu
    zlecenia ustalonego z konkretnym TFI lub Funduszem.
    Dodatkowo poza usługami w zakresie obsługi podatkowej, o których mowa powyżej,
    Wnioskodawca świadczy również usługi z obszaru compliance podatkowego. Na
    podstawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej na rzecz
    Spółki przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 15 listopada
    2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.526.2022.2.JJ, Wnioskodawca stosuje do tych usług
    zwolnienie z VAT jako do czynności związanych z zarządzaniem funduszami
    inwestycyjnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT.
    Wskazane Usługi Spółka wykonuje na podstawie umów zawieranych na czas nieokreślony
    i będzie wykonywać przedmiotowe Usługi w przyszłości. Spółka nie wyklucza również
    zawierania podobnych umów w przyszłości z innymi podmiotami działającymi na
    podstawie UFI.
    Wnioskodawca wskazuje również, że nie zrezygnował i nie zamierza zrezygnować ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT usług zarządzania wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy o VAT, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy, wskazane w opisie
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy,
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, podlegają zwolnieniu z
    opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

    Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług należy rozumieć
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Natomiast dostawę
    towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Od powyższej zasady ustawodawca wprowadza wyjątki, w ramach których określone
    świadczenia (zwolnienie przedmiotowe) lub też dokonywanie świadczeń na rzecz
    konkretnych podmiotów (zwolnienia podmiotowe), podlegają zwolnieniu z VAT.
    I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
    zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Z powyższego zatem wynika, że w celu zastosowania zwolnienia z VAT na gruncie art. 43
    ust. 1 lit. a Ustawy o VAT, konieczne jest spełnienie następujących warunków:
    1. świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi zarządzania oraz
    2. usługi, o których mowa w pkt 1. powinny być świadczone w odniesieniu do funduszy
      inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych lub zbiorczych portfeli
      papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów ustawy o funduszach
      inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Powyższa interpretacja omawianego przepisu Ustawy o VAT znajduje potwierdzenie m.in.
    w wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 21 maja 2025 r.
    (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.331.2025.1.JS), w której Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej: „DKIS”) wskazał, że „(...) zwolnienie, o którym mowa w przedmiotowym
    przepisie, uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch warunków:
        1) przedmiotowego - świadczone usługi powinny być kwalifikowane, jako usługi
        zarządzania, oraz
        2) podmiotowego - ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu
        do funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i
        zbiorczych portfeli papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o
        funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
        inwestycyjnymi, a także portfeli inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych i
        alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa wyżej lub ich części”.
    Zdaniem Spółki, w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym spełnione są obie
    przesłanki pozwalające na zastosowanie zwolnienia z opodatkowania VAT Usług
    świadczonych przez Spółkę na rzecz TFI i Funduszy.
    Przepisy Ustawy o VAT w jej aktualnym brzmieniu nie definiują pojęcia usług zarządzania.
    Do 31 marca 2013 r., pojęcie zarządzania było zdefiniowane wprost w art. 43 ust. 8 Ustawy
    o VAT na potrzeby stosowania omawianego zwolnienia. Jednak na skutek nowelizacji ww.
    ustawy, spowodowanej koniecznością dostosowania polskich przepisów do orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dalej: „TSUE” (m.in. wyroki w sprawach C-275
    /11 GfBk oraz C#169/04 Abbey National), podjęto decyzję o uchyleniu ww. przepisu. W
    uzasadnieniu do ustawy zmieniającej, ustawodawca wskazał, że pojęcie zarządzania
    funduszami powierniczymi jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego
    treść nie może być zmieniona przez państwa członkowskie. W konsekwencji,
    projektodawca stwierdził, że państwa członkowskie nie są uprawnione do definiowania w
    prawie krajowym pojęcia zarządzania funduszami inwestycyjnymi, dlatego też
    uzasadnione jest usunięcie przepisu art. 43 ust. 8 z Ustawy o VAT.

    Podstawą implementacji do polskiego systemu prawnego omawianego zwolnienia jest art.
    135 ust. 1 lit. g Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347/1 ze zm., dalej: „Dyrektywa
    112”), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z VAT transakcje zarządzania
    specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.
    Użyty w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT zakres zwolnionych z VAT usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi odpowiada usługom wskazanym w art. 135 ust. 1
    lit. g Dyrektywy 112, tj. „zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi
    przez państwa członkowskie”.
    Powołane w Dyrektywie 112, a w ślad za nią w Ustawie o VAT, pojęcie zarządzania
    (specjalnymi) funduszami inwestycyjnymi nie zawiera jednak swojej definicji, czego
    implikacją jest konieczność odwołania się do przepisów prawa wspólnotowego oraz
    orzecznictwa TSUE.
    Odwołując się do aktów prawa wspólnotowego regulujących kwestie zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi, należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na Dyrektywę
    Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z 8 czerwca 2011 r. w sprawie
    zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41
    /WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (dalej:
    „Dyrektywa ZAFI”). Zgodnie z treścią załącznika I do Dyrektywy ZAFI, który de facto stanowi
    katalog otwarty, w zakresie zarządzania funduszami wyróżnia się m.in. administrowanie,
    w tym:
    1) obsługę prawną i usługi w zakresie rachunkowości w zarządzaniu funduszami;
    2) zapytania klientów;
    3) wycenę i wyznaczenie ceny w tym zeznania podatkowe;
    4) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
    5) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa i udziałów;
    6) podział dochodu;
    7) emisję i umarzanie jednostek uczestnictwa i udziałów;
    8) ustalenia umowne, w tym wysyłanie świadectw;
    9) przechowywanie ksiąg.
    W sposób analogiczny w załączniku II funkcję zarządzania definiuje także Dyrektywa
    Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z 13 lipca 2009 r. („Dyrektywa UCITS”) w
    sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe (UCITS). Przy czym UCITS są odpowiednikiem polskich funduszy
    inwestycyjnych otwartych.
    W konsekwencji, z załącznika I do Dyrektywy ZAFI oraz załącznika II do Dyrektywy UCITS
    wynika, że na czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi składają się nie tylko
    działania polegające na zarządzaniu inwestycjami (realizacją polityki inwestycyjnej
    funduszy), lecz również czynności z zakresu administracji, w tym „obsługa prawna i usługi
    w zakresie rachunkowości w zarządzaniu funduszami”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęte w dyrektywach ZAFI i UCITS sformułowanie „obsługa
    prawna” pozwala na szeroką interpretację zakresu usług, które należy objąć dyspozycją
    tego terminu. W ocenie Wnioskodawcy, Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz TFI i
    Funduszy wskazane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym jako obsługa
    podatkowa mieszczą się w pojęciu obsługi prawnej, które jednak nie zostało zdefiniowane

    w dyrektywach ZAFI i UCITS. Pozwala to przyjąć, iż kategoria ta powinna obejmować
    wszelkie wsparcie i obsługę, wymagające specjalistycznej wiedzy i doświadczenia z
    dziedziny stosowania prawa, w tym także prawa podatkowego.
    Jednocześnie mając na uwadze brak definicji pojęcia obsługi prawnej w treści Dyrektywy
    ZAFI a także Dyrektywy UCITS, możliwe jest posiłkowanie się treścią krajowych ustaw
    korporacyjnych dotyczących zawodów prawniczych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. 2022 poz.
    1166; dalej: „Ustawa o radcach”), świadczenie pomocy prawnej przez radcę prawnego
    polega w szczególności na udzielaniu porad i konsultacji prawnych, sporządzaniu opinii
    prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed
    urzędami i sądami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy. Powyższe jest zgodne
    zakresowo z treścią art. 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 2022
    poz. 1184; dalej: „Ustawa o adwokaturze”), w ramach którego ustawodawca wskazał, że
    zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, w tym w szczególności na
    udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów
    aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.
    Jednocześnie czynności doradztwa podatkowego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o
    doradztwie podatkowym obejmują:
    1. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz,
      porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w
      sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
    2. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg
      rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz
      udzielanie im pomocy w tym zakresie;
    3. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i
      deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
    4. reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami
      administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych
      aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1;
    5. wykonywanie niezależnego audytu funkcji podatkowej, o którym mowa w art. 20zo § 1
      Ordynacji podatkowej.
    W tym zakresie, w ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że czynności doradztwa
    podatkowego wskazane w pkt 1. i 4. powyżej, tj. polegające na udzielaniu porad, opinii i
    wyjaśnień z zakresu obowiązków podatkowych oraz w sprawach egzekucji
    administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także reprezentowanie podatników,
    płatników i inkasentów przed organami administracji publicznej i sądami w tych sprawach,
    mieszczą się w zakresie świadczenia pomocy prawnej określonej przez Ustawę o radcach
    (art. 6 ust. 1) oraz Ustawę o adwokaturze (art. 4). Jednocześnie czynności wskazane w
    ustawie o doradztwie podatkowym dotyczą gałęzi prawa, jaką jest prawo podatkowe i w
    tym zakresie mogą zostać uznane jako dotyczące obsługi prawnej, o której mowa w
    załączniku I do Dyrektywy ZAFI i załączniku II do Dyrektywy UCITS.
    Ponadto, stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o doradztwie podatkowym, podmiotami
    uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w przytoczonym
    powyżej artykule 2 ust. 1 pkt 1 i 4, są osoby fizyczne wpisane na listę doradców
    podatkowych oraz adwokaci i radcowie prawni (w zakresie artykułu 2 ust. 1 pkt 1 i 5
    również biegli rewidenci).
    W świetle powyższego należy wskazać, iż usługi obsługi podatkowej świadczone przez
    Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy wpisują się w zakres czynności, o których mowa w
    wyżej przywołanych art. 6 ust. 1 Ustawy o radcach oraz art. 4 Ustawy o adwokaturze,
    wobec czego należy uznać, iż usługi te stanowią usługi prawne w rozumieniu ww.

    przepisów. W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy, usługi obsługi podatkowej określone
    w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego niewątpliwie zaliczają się do usług
    „obsługi prawnej” wskazanej w Dyrektywie ZAFI i Dyrektywie UCITS, a tym samym do usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi.
    Odwołując się natomiast do orzecznictwa TSUE, objaśnienie pojęcie „zarządzania
    funduszem” zostało zawarte we wskazanych już wyrokach w sprawach: C-275/11 GfBk
    oraz C-169/04 Abbey National.
    W treści wyroku C-169/04 TSUE wskazał, że pojęcie zarządzania funduszami
    powierniczymi, o których mowa w tym przepisie obejmuje usługi w zakresie
    administracyjnego zarządzania i prowadzenia rachunkowości funduszy, świadczone przez
    podmiot zarządzający będący osobą trzecią, jeżeli - gdy oceniać je globalnie - tworzą one
    odrębną całość oraz są specyficzne i istotne dla zarządzania tymi funduszami.
    Mając na uwadze powyższe, na pojęcie „zarządzania funduszami” składa się zatem szereg
    czynności wykonywanych również przez podmioty inne niż podmioty zarządzające
    funduszami. Jednakże kryterium decydującym o możliwości zaliczenia danej czynności do
    katalogu czynności „zarządzania funduszem” jest jej odrębność oraz istotność dla
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Nie ma żadnych wątpliwości, że do takich usług
    należą usługi obsługi podatkowej świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy.
    Na fakt, że opisane Usługi charakteryzuje odrębność wskazuje między innymi ich
    kompleksowy charakter, tj. zarówno obsługa podatkowa związana z codzienną
    działalnością Funduszy, reprezentowanie ich przed sądami i organami podatkowymi, jak
    również wsparcie w zakresie specyficznych dziedzin prawa podatkowego, takich jak np.
    ceny transferowe, MDR lub podatek u źródła, stanowią niezbędną dla funkcjonowania
    Funduszy oraz TFI stałą obsługę prawno-podatkową, której celem jest zapewnienie
    bezpieczeństwa prawno-podatkowego. Z punktu widzenia bezpieczeństwa uczestników
    (inwestorów) Funduszy i TFI kluczowe jest prowadzenie przez Fundusze i TFI działalności
    rzetelnej i zgodnej z przepisami prawa. Brak zapewnienia takiej ochrony prawno-
    podatkowej, w tym niezapewnienie właściwych relacji z organami podatkowymi i sądami,
    mógłby narazić inwestorów na znaczne ryzyko.
    Ponadto, jak wynika z charakteru analizowanych Usług, są one bezpośrednio związane czy
    to z samymi transakcjami, czy też z czynnościami dokonywanymi przez TFI i Fundusze, co
    warunkuje możliwość świadomego inwestowania środków powierzonych im przez
    inwestorów, a przez to też poprawnego funkcjonowania tych podmiotów na rynku. Zatem
    ich nabywanie jest istotne dla skutecznego i efektywnego zarządzania tymi podmiotami.
    W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi obsługi
    podatkowej tworzą odrębną całość oraz spełniają szczególne i istotne funkcje zarządzania.
    Kwalifikacja usług bieżącej obsługi podatkowej świadczonej dla funduszy inwestycyjnych w
    rozumieniu przepisów UFI, jako usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT znajduje potwierdzenie m.in. w wydanej
    interpretacji DKIS z 21 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.474.2024.1.MKA.
    Dodatkowo Wnioskodawca pragnie powołać wyrok WSA w Warszawie, gdzie wskazano, iż:
    „nawet gdyby uznać, że opisane we wniosku czynności nie mieszczą się w
    administracyjnym zarządzaniu, o którym mowa w załączniku II Dyrektywy 2009/65/WE i są
    to tylko usługi o charakterze doradczym (nie stanowią obsługi prawnej w znaczeniu
    wynikającym z załącznika II), to przy spełnieniu pozostałych warunków tj. jeżeli tworzą one
    odrębną całość oraz spełniają szczególne i istotne funkcje zarządzania, (...) korzystają one
    ze zwolnienia z opodatkowania”. (wyrok WSA w Warszawie z 21 lutego 2019 r., sygn. akt III
    SA/Wa 1210/18).
    Wnioskodawca jeszcze raz podkreśla, że w jego ocenie świadczone na rzecz TFI lub
    Funduszy Usługi, tworzą odrębną całość oraz spełniają szczególne i istotne funkcje
    zarządzania. Stąd też, nawet gdyby przyjąć nieuprawnione, zdaniem Wnioskodawcy,

    zapatrywanie, że nie mieszczą się one w administracyjnym zarządzaniu, o którym mowa w
    Załączniku I do Dyrektywy ZAFI oraz Załączniku II do Dyrektywy UCITS, to powinny
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT, zgodnie z konkluzją powołanego wyroku
    WSA w Warszawie z 21 lutego 2019 r., sygn. III SA/Wa 1210/18.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, warunek przedmiotowy do zastosowania
    zwolnienia Ustawy o VAT należy uznać za spełniony.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno ulegać wątpliwości, że w odniesieniu do
    świadczonych usług na rzecz TFI oraz Funduszy spełniony został również warunek
    podmiotowy.
    Wnioskodawca ponownie wskazuje, że zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT
    znajdzie zastosowanie w odniesieniu do usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi,
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów
    wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 4 UFI, fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
    1) fundusz inwestycyjny otwarty;
    2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo
      fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Tym samym, biorąc pod uwagę, że Fundusze, na rzecz których Wnioskodawca świadczy
    usługi, prowadzą działalność jako fundusze inwestycyjne zamknięte oraz fundusze
    inwestycyjne otwarte (w tym specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte), kryterium
    podmiotowe należy uznać bezsprzecznie za spełnione.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 1 UFI, Towarzystwo tworzy fundusz inwestycyjny,
    zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi. Natomiast na
    podstawie art. 4 ust. 2 UFI, organem funduszu inwestycyjnego jest towarzystwo,
    utworzone zgodnie z przepisami ustawy.
    W konsekwencji również przesłanka podmiotowa uprawniająca do zastosowania
    zwolnienia od podatku, dotycząca świadczenia Usług na rzecz TFI zostanie spełniona.
    Końcowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że jest świadomy treści art. 43 ust. 15 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 nie ma
    zastosowania do usług doradztwa. W tym zakresie jednak Wnioskodawca wskazuje na
    sprzeczność tego przepisu z Dyrektywą 112, poprzez wprowadzenie do polskiego
    porządku prawnego nieprzewidzianego w prawnie unijnym ograniczenia w korzystaniu ze
    zwolnienia podatkowego. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, przepis ten (art. 43 ust.
    15 ustawy o VAT) nie może wpływać na sposób opodatkowania świadczonych Usług, w
    szczególności poprzez uznanie, że ze względu na swój charakter i możliwość udzielania w
    toku świadczonych usług porad z zakresu prawa podatkowego, świadczone Usługi byłyby
    wyłączone ze zwolnienia z VAT.
    Niewłaściwą implementację prawa unijnego poprzez wprowadzenie do krajowego
    porządku prawnego regulacji, która nie znajduje swojego odpowiednika w treści
    Dyrektywy 112 podkreślają w wydawanych orzeczeniach również sądy administracyjne
    (por. wyroki NSA z 22 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 281/17 oraz z 14 stycznia 2023 r., sygn.
    akt I FSK 1230/19).
    Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie na rzecz TFI oraz
    Funduszy Usług określonych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym podlega
    zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    Co istotne, nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy,
    podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem przeważającej
    działalności gospodarczej Spółki jest doradztwo podatkowe, są Państwo spółką doradztwa
    podatkowego świadczącą na rzecz swoich klientów czynności doradztwa podatkowego. W
    ramach prowadzonej działalności zawarli Państwo umowy z podmiotami działającymi na
    podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi (UFI).
    W ramach zawartych umów, świadczą Państwo usługi na rzecz:
    1. Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych (TFI);
    2. Zarządzanych przez TFI funduszy inwestycyjnych, o których mowa w UFI, w tym m.in.
      funduszy inwestycyjnych zamkniętych (FIZ), funduszy inwestycyjnych zamkniętych
      aktywów niepublicznych (FIZAN), funduszy inwestycyjnych otwartych (FIO) oraz
      specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych (SFIO) (łącznie jako „Fundusze”).
    TFI i Fundusze posiadają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W ramach zawieranych umów z Funduszami i TFI świadczą Państwo usługi kompleksowej
    obsługi podatkowej („obsługa podatkowa” lub „Usługi”), obejmujące m.in.:
    1. wsparcie w odzyskaniu podatku u źródła pobranego za granicą z tytułu wypłat
      dywidend lub odsetek na rzecz Funduszy oraz wsparcie w certyfikacji Funduszy w
      określonych jurysdykcjach;
    2. przygotowywanie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej oraz reprezentowanie TFI i Funduszy w postępowaniu o
      wydanie interpretacji;
    3. wsparcie oraz reprezentowanie TFI oraz Funduszy w postępowaniach/kontrolach
      podatkowych przed organami skarbowymi oraz w postępowaniach sądowych przed
      sądami administracyjnymi;
    4. dokonywanie przeglądów podatkowych w zakresie poprawności i prawidłowości
      rozliczeń podatkowych TFI oraz Funduszy mające na celu identyfikację ryzyk
      podatkowych z uwzględnieniem specyfiki działalności tych podmiotów;
    5. konsultacje w zakresie transakcji na rynku kapitałowym i finansowym, w tym również
      przeprowadzanie badania podatkowego due diligence oraz sporządzanie opinii w
      zakresie ryzyk podatkowych zidentyfikowanych w procesie due diligence;
    6. bieżące wsparcie w zakresie prawidłowego stosowania przez Fundusze oraz TFI prawa
      podatkowego, w tym m.in. przygotowywanie komentarzy, analiz oraz opinii
      podatkowych, czy dokumentów typu defence file, a także prowadzenie szkoleń
      dotyczących zmian w prawie podatkowym, istotnych z perspektywy działalności TFI i
      Funduszy;
    7. identyfikację potencjalnych schematów podatkowych (MDR), wsparcie w zakresie
      realizacji obowiązków raportowania MDR oraz opracowanie i wdrożenie
      kompleksowej procedury MDR;
    8. weryfikację obowiązków TFI i Funduszy w zakresie cen transferowych oraz
      przygotowywanie dokumentacji cen transferowych wraz z niezbędnymi analizami cen
      transferowych lub opisami zgodności dla jednorodnych transakcji kontrolowanych
      objętych obowiązkiem dokumentacyjnym; opracowanie dokumentu wewnętrznej
      procedury w zakresie cen transferowych;

    9. wsparcie w przygotowaniu dokumentacji podatkowej do transakcji z podmiotami
      powiązanymi oraz/lub w zakresie weryfikacji rynkowości transakcji zawieranych przez
      TFI i Fundusze zarządzane przez TFI;
    10. konsultacje z perspektywy podatkowej w innych obszarach niż wskazane powyżej,
      wynikające z działalności TFI lub Funduszy.
    Wskazane Usługi wykonują Państwo na podstawie umów zawieranych na czas
    nieokreślony i będą Państwo wykonywać przedmiotowe Usługi w przyszłości. Nie
    wykluczają Państwo również zawierania podobnych umów w przyszłości z innymi
    podmiotami działającymi na podstawie UFI.
    Wskazują Państwo również, że nie zrezygnowali i nie zamierzają Państwo zrezygnować ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT usług zarządzania wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Usługi świadczone przez Państwa na rzecz TFI i
    Funduszy podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit.
    a ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi,
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów
      wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni
    rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji
    jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
        1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
        2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
          opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od
          którego rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu:

      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, przy czym możliwość wyboru opcji
    opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy
    zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy, uzależnione jest od
    łącznego spełnienia dwóch warunków:
        przedmiotowego - świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi
        zarządzania oraz
        podmiotowego - ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu do
        funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych
        portfeli papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach
        inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43
    ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego porządku prawnego
    przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1
    ze zm.), zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają zarządzanie specjalnymi funduszami
      inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.
    W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE
    wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem
    kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem
    zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że
    zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez
    podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że
    zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa
    wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13)
    wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem
    funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy
    (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie
    małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności
    podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem
    bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których
    dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa
    zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza
    czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności,

    które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w
    papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy
    Rady 85/611/EWG z 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,
    wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce
    „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego
    inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z 13
    lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
    administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w
    zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
      Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania
      w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w
      załączniku II.
    Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem. Są to odpowiednio:
          zarządzanie inwestycjami,
          administracja:
          1) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
          funduszem;
          2) zapytania klientów;
          3) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
          4) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
          5) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
          6) wypłata zysków;
          7) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
          8) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
          9) prowadzenie ksiąg,
          wprowadzanie do obrotu.
    Wskazana wyżej definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do
    specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku
    w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem
    postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w
    celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane
    za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu dyrektywy UCITS. W takich
    okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych dyrektywą
    UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04,
    a więc nawiązującą do dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał,
    że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do
    dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie
    inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem
    takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie
    kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów,
    rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie

    informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych,
    statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres
    pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B
    lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy.
    Z uwagi na powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzam, że opisane
    we wniosku czynności, tj. Usługi, które wykonują/będą Państwo wykonywać na rzecz TFI i
    Funduszy - mieszczą się/będą się mieściły w definicji zarządzania w rozumieniu tego
    określenia zdefiniowanego przez TSUE. Opisane usługi zawierają się/będą się zawierały w
    załączniku II do dyrektywy 2009/65/WE. W konsekwencji, spełniony zostanie warunek
    przedmiotowy dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a)
    ustawy dla ww. usług.
    Usługi te będą podlegały zwolnieniu od podatku pod warunkiem, że spełnione będzie
    również kryterium podmiotowe. Drugim bowiem warunkiem określonym w art. 43 ust. 1
    pkt 12 lit. a) ustawy jest warunek podmiotowy. Ww. zwolnieniu podlegają usługi
    zarządzania świadczone na rzecz funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy
    inwestycyjnych lub zbiorczych portfeli papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm.) - dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
      Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających
      siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki
      zarządzające.
    W myśl art. 38 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z
      siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji
      na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie
      działalności przez towarzystwo).
    Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
      Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Natomiast art. 5 u.f.i. stanowi, że:
      Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa
      będącego jego organem.
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszu zagranicznym - rozumie się przez to fundusz
      inwestycyjny otwarty lub spółkę inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie właściwego
      organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z prawem
      wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery
      wartościowe.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 7 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to
      państwo inne niż Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.

    U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu
    zagranicznego”.
    Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod
    pojęciem „unijnego AFI”. Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI - rozumie się przez to alternatywny
      fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz
      inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie
      właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako
      alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania
      zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium
      państwa członkowskiego.
    Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze
    inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz
    inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną
    (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
    Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w
    zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (...) w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy.
    Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z
    siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do
    funduszy mających siedzibę za granicą.
    Działalność alternatywnych funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ww.
    ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 10a u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu inwestycyjnym - rozumie się
      przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym
      w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w
      celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką
      inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym
      regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
    W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem
      działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania
      nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w
      ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
      majątkowe.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem
      interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego
      określonych w ustawie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
        1) fundusz inwestycyjny otwarty;
        2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny
          otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.

    Na podstawie art. 196 ust. 1 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny zamknięty lub specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty
      stosujący zasady i ograniczenia inwestycyjne funduszu zamkniętego może być
      utworzony jako fundusz aktywów niepublicznych lokujący co najmniej 80% wartości
      swoich aktywów w aktywa inne niż:
        1) papiery wartościowe:
        a) będące przedmiotem oferty publicznej, z wyjątkiem papierów wartościowych
          będących przedmiotem oferty publicznej, która nie wymaga sporządzenia
          prospektu na podstawie:
        - art. 1 ust. 4 lit. a rozporządzenia 2017/1129, o ile jest kierowana do mniej niż 150
          osób będących inwestorami kwalifikowanymi, lub
        - art. 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia 2017/1129, lub
        b) dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
      - chyba że stały się one przedmiotem oferty publicznej, która wymaga sporządzenia
      prospektu na podstawie rozporządzenia 2017/1129, lub zostały dopuszczone do
      obrotu na rynku regulowanym po ich nabyciu przez fundusz;
        2) instrumenty rynku pieniężnego, chyba że zostały wyemitowane przez spółki
          niepubliczne, których akcje lub udziały wchodzą w skład portfela
          inwestycyjnego funduszu.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zarówno TFI jak i Fundusze posiadają siedzibę
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z uwagi na powołane przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych stwierdzam, że
    również przesłanka podmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku,
    dotycząca świadczenia opisanych usług - została/zostanie spełniona.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski płynące z powołanych
    powyżej przepisów jak również orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że opisane we
    wniosku czynności, które świadczą/będą Państwo świadczyli na rzecz TFI jak i Funduszy
    mieszczą się/będą mieściły się w zakresie czynności zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy. W konsekwencji
    podlegają/będą podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie ww. artykułu.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.