Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4011.73.2021.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-28
Teza: w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box)
Słowa kluczowe: IP Box; koszt
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 kwietnia 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP tego samego dnia), uzupełnionym 12 lipca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box).

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 2 lipca 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4011.74.2021.1.AW, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 12 lipca 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca od dnia 20 stycznia 2016 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przeważający rodzaj działalności jest określony kodem PKD 62.01.Z, natomiast pozostała działalność kodami PKD: 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, 68.10.Z, 68.20.Z, 85.51.Z, 93.19.Z. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy przede wszystkim usługi związane z wytwarzaniem i rozwijaniem oprogramowania. Dochody osiągane z pozostałej działalności gospodarczej nie są przedmiotem niniejszego wniosku. Z tytułu osiąganych dochodów Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128, dalej: „ustawa PIT”). Przedmiotowa działalność dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych, tj. oprogramowania, części oprogramowania, które są utworami w rozumieniu przepisów art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1062, dalej: „ustawa o PAIPP”). W ramach działalności gospodarczej, Wnioskodawca wykonuje czynności w zakresie wytwarzania oprogramowania w postaci kodu źródłowego oraz wynikowego. W 2019 roku Wnioskodawca świadczył usługi programistyczne na podstawie umowy zawartej w 2016 roku z firmą X, mającą siedzibę w Londynie (dalej: „Zleceniodawca”), zajmującą się wytwarzaniem oprogramowania dla branży bukmacherskiej. Działalność Wnioskodawcy polegała na wytwarzaniu i rozwijaniu oprogramowania zwanego „Platformą danych sportowych”. Użytkownikami wytwarzanego oprogramowania były zakłady bukmacherskie w Wielkiej Brytanii oraz innych krajach świata. Wnioskodawca świadczył usługi na rzecz Zleceniodawcy jako samodzielny, niezależny przedsiębiorca. Z uwagi na dużą skalę i wysoki poziom skomplikowania, oprogramowanie, które współtworzył znajdowało się na granicy możliwości współczesnych technologii. W konsekwencji Wnioskodawca stosował nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić użytkownikom niezawodność i poprawne działanie algorytmów. Wnioskodawca rozwijał istniejące rozwiązania o nowe funkcjonalności dotyczące między innymi nowych sposobów wizualizacji danych, stosowania nowoczesnych algorytmów przetwarzania danych oraz optymalizacji rozwiązań. Wnioskodawca korzystał głównie z dwóch paradygmatów programowania, tj. funkcyjnego i obiektowego. Wnioskodawca wykorzystywał otwarte narzędzia i biblioteki. Omawiane oprogramowanie było wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, w ramach codziennego świadczenia usług. Wnioskodawca na bieżąco zdobywał i poszerzał wiedzę z zakresu informatyki i cały czas wykorzystywał pozyskaną wiedzę do wytwarzania programów komputerowych oraz do tworzenia nowych zastosowań. Zadania programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie były wykonywane pod kierownictwem Zlecającego te czynności. Wnioskodawca miał możliwość wykonywania zadań zdalnie, w różnych miejscach. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania były wyborem Wnioskodawcy. Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach umowy ponosił odpowiedzialność przed Zleceniodawcą. W przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usług Zleceniodawca mógł nałożyć na Wnioskodawcę kary umowne, jak również wypowiedzieć zawartą umowę w trybie natychmiastowym. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością, Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze zarówno w zakresie odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian Zleceniodawców, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się to ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów. Wobec powyższego, działalność Wnioskodawcy była obarczona ryzykiem gospodarczym. Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. Wnioskodawca tworzył i rozwijał oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie zgodnie z ustawą o PAIPP. W wyniku prowadzonych prac powstały autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP i stanowią jedną z form wyrażenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie lub ich części opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych oprogramowania w celu tworzenia nowych zastosowań i funkcjonalności, tj. nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Efekty samodzielnej działalności w ramach zespołu programistów, były rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy lub były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Twórczą działalność odnosić należy nie tylko do praktyki gospodarczej Zleceniodawcy, ale również do praktyki gospodarczej sensu largo, gdyż wytwarzane oprogramowanie znalazło zastosowanie wśród nabywców z wielu krajów świata. Zatem, od początku współpracy ze Zleceniodawcą, Wnioskodawca prowadził działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy PIT i była to działalność o charakterze twórczym, którą Wnioskodawca podejmował w sposób systematyczny, tj. w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a jej celem było zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ramach zawartej umowy Wnioskodawca przeniósł na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego programu komputerowego i osiągnął dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wysokość przychodów Wnioskodawca ustalił na podstawie wystawionych faktur sprzedaży na koniec okresu rozliczeniowego zgodnie z postanowieniami zawartej umowy, która określa miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy. Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy PIT). W konsekwencji Wnioskodawca, zamierza złożyć korektę rocznego zeznania podatkowego za 2019 rok i rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Zleceniodawcą w 2019 roku z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 12 lipca 2021 r., Wnioskodawca ponadto wskazał, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są i będą związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Usługi dla Zleceniodawcy były wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca wytwarzał, rozwijał, ulepszał oprogramowanie to nie był właścicielem, nie był współwłaścicielem, nie był użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Właścicielem rozwijanego/ulepszanego oprogramowania był Zleceniodawca, który zleca wykonanie prac programistycznych.

Ulepszenie, rozwinięcie programu komputerowego Wnioskodawca wykonywał na podstawie zawartej ze Zleceniodawcą umowy o świadczenie usług.

W wyniku tworzenia, rozwinięcia oprogramowania, tworzone były nowe kody, algorytmy w językach programowania i w wyniku tych prac powstało nowe prawo własności intelektualnej.

Wnioskodawcy przysługiwały prawa autorskie do ulepszenia, rozwinięcia oprogramowania, które podlegały ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca od 1 stycznia 2019 roku na bieżąco prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zapewniającą wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z tych praw, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:**

1.  Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w opisanym wyżej zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować preferencyjną stawkę 5% od dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2019 rok?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128, dalej „ustawa o PIT”), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1062, dalej: „ustawa o PAIPP”), którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy PIT, rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Należy także wskazać, że programy komputerowe definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki zgodnie z art. 1 ustawy PAIPP. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o PAIPP: „ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie”. Zatem, Wnioskodawca uważa, iż w ramach działalności gospodarczej prowadzi działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT. Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży między innymi po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę stanowią oryginalny wytwór twórczej pracy Wnioskodawcy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, wskazać trzeba, iż w ramach swojej działalności Wnioskodawca wytwarzał programy komputerowe dla Zleceniodawcy bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy, w ramach zespołu programistów, będące rozwiązaniami niewystępującymi w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. W 2019 roku Wnioskodawca przeniósł na Zleceniodawcę całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy, osiągnął On dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a więc dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy PIT. Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej jest rezultatem własnej, indywidualnej, twórczej działalności Wnioskodawcy, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy PAIPP. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego określonego w art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy PIT. W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza złożyć korektę rocznego zeznania podatkowego za 2019 rok i rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Zleceniodawcą w 2019 roku z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, iż od 1 stycznia 2019 roku na bieżąco prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ustawy PIT, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w art. 30cb ust. 1, w odrębnej ewidencji. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, ponieważ chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uważa, iż spełnia wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy PIT, gdyż:

1.  tworzy i rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
2.  tworzy i rozwija oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3.  wytwarzane i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma charakter twórczy,
4.  wytwarzane i rozwijane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
5.  prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu,
6.  dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu.

Zatem osiągnięty przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które stanowi, utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone i rozwinięte w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, zalicza się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy PIT, który podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca uważa, iż ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w związku z art. 5a pkt 38-40 ustawy PIT. Wnioskodawca może zastosować preferencyjną stawkę 5% od dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2019 rok.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywało się ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.