Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-490/14-2/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-06
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca jest płatnikiem podatku od spadków i darowizn od darowizn (u.p.s.d.) przekazywanych rodzicom?
Słowa kluczowe: darowizna; fundacje; podatek-podatek od spadków i darowizn; płatnik
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków wnioskodawcy jako płatnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków wnioskodawcy jako płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - Fundacja powstała w 2003 roku z inicjatywy rodziców wcześniaka pod patronatem merytorycznym Instytutu. Od 2010 r. jest organizacją pożytku publicznego. Głównym obszarem działań jest szeroko rozumiana pomoc rodzicom dzieci urodzonych przed 36 tygodniem ciąży w postaci dostępu do informacji, fachowej literatury, grup wsparcia działających przy Programie Mentor, wsparcia finansowego oraz kontaktów z innymi rodzicami wcześniaków korzystających z pomocy Wnioskodawcy. Do przedmiotu działalności Wnioskodawcy, określonego w jej statucie (§ 8 ust. 2) należy m.in. pomoc społeczna, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca otrzymuje środki (zasadniczo pieniężne, ale również rzeczowe) od darczyńców w różnych formach prawnych: na podstawie umów darowizny, na podstawie art. 27 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, dalej jako „u.p.p.” (jako 1% podatku dochodowego od osób fizycznych) lub na podstawie przepisów o zbiórkach publicznych. W tym celu Wnioskodawca prowadzi główny rachunek bankowy (w celu zbierania środków, otrzymywanych od niektórych darczyńców oraz środków otrzymywanych jako 1% podatku dochodowego od osób fizycznych), dodatkowy rachunek, na który wpływają środki uzyskane ze zbiórkach publicznych oraz rachunki pomocnicze (tzw. subkonta), prowadzone dla poszczególnych dzieci objętych pomocą Wnioskodawcy, na które przekazywane są, bezpośrednio środki od darczyńców albo pośrednio - w następstwie przeksięgowania środków z głównego rachunku bankowego. W zależności od formy prawnej przekazywanych Wnioskodawcy środków, można wyróżnić następujące przypadki:

1.  Na rachunek główny Wnioskodawcy wpływają środki przekazywane na podstawie art. 27 u.p.p.; środki te są przekazywane albo ze wskazaniem konkretnego dziecka (beneficjenta), albo bez takiego wskazania,
2.  Osoba fizyczna lub prawna wpłaca środki na konkretne subkonto dziecka;
3.  Osoba fizyczna lub prawna wpłaca środki na rachunek główny Wnioskodawcy ze wskazaniem konkretnego dziecka, które nie ma założonego subkonta;
4.  Osoba fizyczna lub prawna przekazuje darowizny rzeczowe Wnioskodawcy z przeznaczeniem na użyczanie ich (nieodpłatne oddanie do używania) dzieciom.
5.  Wnioskodawca otrzymuje środki w ramach zbiórek publicznych; środki te trafiają na wyodrębniony rachunek Wnioskodawcy, jednakże nie są one przeznaczone dla konkretnego dziecka.

Podział środków pomiędzy beneficjentów jest uzależniony od tego, w który z ww. sposób Wnioskodawca otrzymał środki (pieniężne albo rzeczowe).

W odniesieniu do środków, które są wpłacane na rachunek główny Wnioskodawcy z przeznaczeniem na konkretne dziecko, Wnioskodawca przeksięgowuje je na subkonto dziecka. Następnie z tych środków Wnioskodawca opłaca (na podstawie faktur pro forma wystawionych na Wnioskodawcę) lub zwraca rodzicom poniesione ich wydatki (na podstawie faktur wystawionych na rodziców dziecka) kwoty brutto wynikające z tych faktur. Te same zasady obowiązują w przypadku wskazanym w pkt 2 powyżej (oczywiście z wyłącznie czynności przeksięgowania). Podstawą prawną wymienionych czynności jest zawierana z rodzicami dziecka umowa o prowadzenie subkonta, która określa prawa i obowiązki stron związane z dysponowaniem środkami pieniężnymi i przekazywaniem ich rodzicom dziecka.

W przypadku środków, które są wpłacane na rachunki (rachunek główny oraz prowadzony dla celów zbiórek publicznych) Wnioskodawcy bez wskazywania beneficjenta, decyzję o ich podziale (przyznaniu konkretnym dzieciom) podejmuje zarząd Wnioskodawcy na podstawie obowiązującego regulaminu przyznawania pomocy społecznej, kierując się następującymi zasadami:

*   pierwszeństwo w otrzymaniu pomocy mają rodzice dzieci znajdujący się w trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej (ocenianej na podstawie dochodu, warunków mieszkalnych, możliwości zarobkowych itp.),

*   pomoc ponadto otrzymują rodzice dzieci, wskazanych (zakwalifikowanych do leczenia) przez autorytety medyczne, np. Konsultanta ds. Neonatologii,

*   wreszcie Wnioskodawca przyznaje pomoc rodzicom dzieci o wysokim stopniu niepełnosprawności.

W każdym z ww. wypadków, Wnioskodawca przekazuje (daruje w przypadku środków pieniężnych oraz użycza sprzęt) środki pieniężne (albo płaci zobowiązania pieniężne zaciągnięte przez rodziców) lub rzeczowe na rzecz rodziców dziecka objętego pomocą z przeznaczaniem na pomoc takiego dziecka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych od nieodpłatnych świadczeń określonych w pkt 1-4?
2.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca jest płatnikiem podatku od spadków i darowizn od darowizn (u.p.s.d.) przekazywanych rodzicom?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy pytania nr 2 w zakresie podatku od spadków i darowizn. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na to pytanie powinna być również przecząca.

Co prawda w odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca uzasadnił, iż świadczenie spełniane przez niego - w zasadzie - powinno być kwalifikowane jako przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tym nie mniej, z uwagi na specyficzny cel świadczenia (jakim jest nieodpłatne udzielenie wsparcia finansowego i rzeczowego w celach charytatywnych), nie jest wykluczona kwalifikacja tych świadczeń, z punktu widzenia beneficjentów, jako darowizn podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Nie wchodząc w szczegółowe rozważania w sprawie ewentualnej kwalifikacji świadczenia z tytułu darowizny spełnionej przez Wnioskodawcę jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (z braku interesu prawnego Wnioskodawcy), należy ograniczyć się wyłącznie do rozważenia, czy na Wnioskodawcy spoczywają obowiązki płatnika określone w art. 8 Ordynacji podatkowej.

Analiza przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn prowadzi do wniosku, że przepisy tej ustawy nie nakładają na Wnioskodawcę takich obowiązków, jak wskazane w art. 8 Ordynacji podatkowej. Art. 18 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustanawia tylko jedną kategorię płatników podatku od spadków i darowizn: notariuszy w zakresie darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody w tym przedmiocie. Art. 18 ani też żaden inny z przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn nie nakłada obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej na podmiot dokonujący darowizny w innej formie niż forma aktu notarialnego, w szczególności - w drodze faktycznego spełnienia świadczenia. W konsekwencji więc należy przyjąć, że Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku od spadku i darowizn w zakresie czynności opisanych w pkt 1 - 4 stanu faktycznego.

Podsumowując, należy uznać, że - nie przesądzając kwestii ewentualnego opodatkowania przychodów osiąganych przez beneficjentów Wnioskodawcy na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku od spadków i darowizn z tytułu wykonywanych darowizn, opisanych w części G niniejszego wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.