Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-14/14/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-09
Teza: Czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku w 1998 r. i w 2011 r. Wnioskodawca może obniżyć o kwotę przekazaną na rzecz biura nieruchomości i o koszty utrzymania mieszkania?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 8 stycznia 2014 r. (data otrzymania 9 stycznia 2014 r.), uzupełnionym 6 lutego 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, garażu i prawa użytkowania wieczystego gruntu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, garażu i prawa użytkowania wieczystego gruntu.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 3 lutego 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-14/14/MM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 6 lutego 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 26 lutego 1990 r. rodzice Wnioskodawcy zakupili mieszkanie. W dniu 28 stycznia 1992 r. zakupili działkę z garażem (wieczysta dzierżawa). W dniu 18 maja 1998 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy nie pozostawiając testamentu. Rodzice Wnioskodawcy mieli dwóch synów. Po śmierci ojca Wnioskodawcy nie została przeprowadzona żadna sprawa spadkowa. W dniu 6 grudnia 2001 r. matka Wnioskodawcy sporządziła w obecności notariusza testament powołując do całości spadku Wnioskodawcę. Matka Wnioskodawcy zmarła 14 października 2011 r.

W dniu 21 grudnia 2011 r. odbyła się rozprawa w sądzie o stwierdzenie nabycia spadku po rodzicach Wnioskodawcy. Na podstawie ustawy po zmarłym ojcu Wnioskodawcy spadek nabyli:

*   matka Wnioskodawcy w 1/3 części,
*   Wnioskodawca w 1/3 części
*   brat Wnioskodawcy w 1/3 części.

Natomiast po zmarłej matce Wnioskodawcy na podstawie testamentu całość spadku nabył Wnioskodawca.

W dniu 28 lutego 2013 r. mieszkanie zostało sprzedane przez biuro nieruchomości za cenę 120.000 zł, zaś 6 marca 2013 r. sprzedano garaż (bez pośredników) za cenę 10.000 zł.

Biuro nieruchomości pobrało 2.000 zł za usługę sprzedaży na co Wnioskodawca posiada potwierdzenie.

Brat Wnioskodawcy otrzymał 1/6 ceny sprzedaży mieszkania tj. 20.000 zł oraz 1/6 ceny sprzedaży garażu tj. 1.667 zł.

Pieniądze ze sprzedaży nie zostaną zainwestowane i w tym roku Wnioskodawca zapłaci należny podatek.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że po zmarłym ojcu nie przeprowadzono działu spadku, ponieważ ojciec nie pozostawił testamentu a matka nie wniosła sprawy do sądu. W wyniku tego do podziału połowy majątku jaki zostawił ojciec uprawnieni byli po 1/3 matka, brat Wnioskodawcy i Wnioskodawca. Matka Wnioskodawcy w 2001 r. sporządziła testament powołując do całości jej spadku Wnioskodawcę.

W momencie sprzedaży lokal mieszkalny i garaż były współwłasnością Wnioskodawcy i jego brata. Udział brata Wnioskodawcy wynosił 1/6 (spadek po ojcu), a Wnioskodawcy 1/6 (spadek po ojcu) i 4/6 (spadek po matce).

1/6 ceny sprzedaży mieszkania i garażu należała się bratu Wnioskodawcy jako współwłaścicielowi tych nieruchomości.

Przedmiotem sprzedaży był garaż wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania.

Z jakiej części zysku Wnioskodawca musi uiścić należny podatek?

Jaka część spadku Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu oraz czy koszty poniesione w związku z utrzymaniem mieszkania do momentu sprzedaży (fundusz remontowy, za gaz, prąd) podlegają odliczeniu od należnego podatku oraz kwota 2.000 zł należna pośrednikowi biura nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, należny podatek powinien uiścić od części spadku tylko po matce tj. od kwoty 130.000 zł pomniejszonej o spłatę należną bratu tj. 21.667 zł oraz pomniejszonej o część spadku po ojcu tj. 21.667 zł i o kwotę zapłaconą pośrednikowi tj. 2.000 zł. Do opodatkowania pozostała kwota 84.666 zł. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w okrasie od 1 listopada 2011 r. do 28 lutego 2013 r. związane z utrzymaniem mieszkania (lokal nie był zamieszkany w tym okresie) też może odliczyć od należnego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw w nim wymienionych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8, dla określenia jego skutków podatkowych istotne zatem jest ustalenie daty nabycia nieruchomości lub praw.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 1998 r. zmarł ojciec, a w 2011 r. zmarła matka Wnioskodawcy. Spadek po ojcu odziedziczyły 3 osoby (tj. Wnioskodawca, jego matka i brat), po 1/3 części każda. Natomiast spadek po matce odziedziczył wyłącznie Wnioskodawca. W skład spadku wchodziło mieszkanie i garaż wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Nie przeprowadzono działu spadku i w 2013 r. Wnioskodawca wraz z bratem sprzedali mieszkanie i garaż z prawem wieczystego użytkowania gruntu.

Stosownie do art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez Wnioskodawcę jest data śmierci każdego ze spadkodawców. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy (spadkodawców). Datą nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) w spadku jest dzień w którym nastąpiło otwarcie spadku czyli śmierć spadkodawcy (spadkodawców).

Tak więc Wnioskodawca w 1998 r. w drodze spadku po ojcu nabył udział w wysokości 1/6 w lokalu mieszkalnym i garażu wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Natomiast w 2011 r. w drodze spadku po matce nabył udział w wysokości 4/6 w lokalu mieszkalnym i garażu wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że 1/6 przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. nieruchomości (zarówno 1/6 przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego jak i 1/6 przychodu ze sprzedaży garażu wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu) nie podlega w ogóle opodatkowaniu, ponieważ Wnioskodawca ten udział nabył w 1998 r. więc zbycie to zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Pozostały przychód, który należy się Wnioskodawcy – czyli 4/6 przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. nieruchomości – stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu i podlega opodatkowaniu, ponieważ udział 4/6 w ww. nieruchomościach Wnioskodawca nabył w 2011 r. i jego sprzedaż nastąpiła przed upływem 5-letnego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, koszty ogłoszeń w prasie, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Wnioskodawca wskazał, że mieszkanie zostało sprzedane za pośrednictwem biura nieruchomości, które pobrało opłatę w wysokości 2.000 zł. O ile zatem kwotę tę zapłacił w całości Wnioskodawca – mimo że brat Wnioskodawcy również był współwłaścicielem sprzedawanego mieszkania – to stanowi ona jego koszt odpłatnego zbycia. Należy jednak podkreślić, że koszt ten dotyczy sprzedaży całego udziału jaki Wnioskodawca posiadał w sprzedanym lokalu mieszkalnym tj. udziału nabytego w drodze spadku po ojcu i udziału nabytego w drodze spadku po matce. Natomiast jak zostało już wskazane udział w lokalu mieszkalnym nabyty po ojcu nie podlega w ogóle opodatkowaniu, a tylko udział nabyty w spadku po matce. To oznacza, że od podlegającego opodatkowaniu przychodu – przypadającego na udział nabyty w 2011 r. w spadku po matce – Wnioskodawca może odliczyć jedynie tę część kwoty przekazanej na rzecz biura nieruchomości jaka proporcjonalnie przypada na ten udział, gdyż pozostała część kwoty przypada na udział nabyty w 1998 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu.

Jeśli bowiem część przychodu ze sprzedaży nieruchomości nie podlega opodatkowaniu (w omawianej sprawie przychód ze sprzedaży udziału nabytego w spadku po ojcu), to nie wolno przerzucać kosztów przypadających na ten przychód do odliczenia od przychodu, który opodatkowaniu podlega.

Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że przychód podlegający opodatkowaniu może pomniejszy o całą kwotę 2.000 zł zapłaconą na rzecz biura nieruchomości.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ustawy).

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł – stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty utrzymania mieszkania poniesione w okresie od 1 listopada 2011 r. do 28 lutego 2013 r. należy odliczyć od należnego podatku.

Zgodnie jednak z powyższymi przepisami przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy (koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d ww. ustawy (koszty uzyskania przychodu).

Jak już wyżej wskazano, do kosztów odpłatnego zbycia zalicza się wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku, a zatem tylko takie wydatki, które są bezpośrednio związane z czynnością sprzedaży. Do kosztów tych Wnioskodawca zaliczyć może zatem część kwoty uiszczonej na rzecz biura nieruchomości w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego – przypadającą na udział 4/6 nabyty w 2011 r. w spadku po matce. Kosztem odpłatnego zbycia nie są natomiast koszty utrzymania mieszkania poniesione do dnia sprzedaży. Ww. wydatki nie stanowią warunku dokonania sprzedaży. Innymi słowy Wnioskodawca nie poniósł ww. wydatków po to aby móc dokonać sprzedaży mieszkania, lecz z obowiązku ponoszenia, jak każdy właściciel lokalu, opłat eksploatacyjnych wynikających z użytkowania mieszkania.

Wydatki związane z utrzymaniem mieszkania ponoszone do dnia sprzedaży lokalu mieszkalnego nie mogą również stanowić kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 22 ust. 6d ww. ustawy w sposób jednoznaczny wskazuje, że do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia m.in. lokalu mieszkalnego nabytego w drodze spadku zaliczane są wyłącznie:

*   udokumentowane nakłady na ten lokal zwiększające jego wartość,
*   kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na udział w tym prawie do lokalu.

Koszty utrzymania mieszkania w żaden sposób nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu, zawartych w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie mogą one stanowić kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży mieszkania. Opłaty eksploatacyjne związane z użytkowaniem mieszkania nie są bowiem nakładem zwiększającym wartość nieruchomości, a zatem brak jest podstaw prawnych do zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto dochodu podlegającego opodatkowaniu Wnioskodawca nie może również pomniejszyć o – jak to nazywa – spłatę na rzecz brata, tj. 21.667 zł. Zauważyć bowiem należy, że nie jest to spłata, którą Wnioskodawca musiał poczynić ze swojego majątku na rzecz brata, ale należna bratu kwota ze sprzedaży jego udziału w nieruchomościach. Jest to cena ze sprzedaży jaką uzyskał brat za swój udział w nieruchomościach. Tym samym dochodu do opodatkowania Wnioskodawca w żadnym wypadku nie może pomniejszyć o kwotę ze sprzedaży jaką uzyskał jego brat za swój udział w nieruchomościach. Kwota ta należała się bowiem bratu w związku z tym, że sprzedał udział 1/6 w nieruchomościach nabyty w spadku, tak jak Wnioskodawcy należała się kwota ze sprzedaży udziału 5/6, który posiadał w tych nieruchomościach.

Podsumowując, 4/6 przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, garażu i prawa użytkowania gruntu czyli przychód, który przypada na udział jaki Wnioskodawca nabył w drodze spadku po matce stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Przychód przypadający na udział w lokalu mieszkalnym nabyty w spadku po matce Wnioskodawca może pomniejszyć o kwotę jaką przekazał na rzecz biura nieruchomości, która proporcjonalnie przypada na ten udział. Należy bowiem pamiętać, że opłata jaką pobrało biuro nieruchomości przypadała również na udział, który Wnioskodawca nabył w spadku po ojcu, i który nie podlega opodatkowaniu. Dlatego nie o całą kwotę uiszczoną na rzecz biura nieruchomości Wnioskodawca może pomniejszyć przychód ze sprzedaży.

Natomiast środki pieniężne, które Wnioskodawca wydatkował na utrzymanie mieszkania nie mają wpływu na wysokość podatku z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, nie mogą bowiem pomniejszać dochodu do opodatkowania. Dochodu do opodatkowania nie można również pomniejszyć o kwotę, która ze sprzedaży lokalu należna była bratu Wnioskodawcy jako współwłaścicielowi udziału 1/6 w tym lokalu oraz o kwotę, która przypadała na udział w lokalu nabyty w spadku po ojcu, a który w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Stanowiska Wnioskodawcy nie można było uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do kwot podanych we wniosku informuje się, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Organ nie oblicza wysokości należnego podatku a ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym Organ nie może odnieść się do wyliczeń wskazanych przez Wnioskodawcę.

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Niniejsza interpretacja została wydana dla Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Brat Wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.