Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.404.2017.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-05
Teza: Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wartość kosztów poniesionych w związku z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego w Y, o których mowa w stanie faktycznym powinna zostać w całości uwzględniona w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych?
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zaniechanie; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 listopada 2017 r. (data wpływu 7 listopada 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie potwierdzenia, że wartość kosztów poniesionych w związku z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego, powinna zostać w całości uwzględniona w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2017 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie potwierdzenia, że wartość kosztów poniesionych w związku z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego, powinna zostać w całości uwzględniona w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych, elementów i obwodów drukowanych, przewodów i kabli izolowanych oraz sprzętu instalacyjnego. Zakład produkcyjny Spółki zlokalizowany jest w X.

Przychody osiągane przez Spółkę z działalności produkcyjnej w całości podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W związku z rozwojem działalności Wnioskodawca podjął decyzję o realizacji nowego przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie nowoczesnego zakładu produkcyjnego (wraz z budynkiem biurowym) w miejscowości Y pod X.

Działka przeznaczona do realizacji wskazanej powyżej inwestycji została objęta statusem Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) w procedurze rozszerzenia granic SSE na grunty prywatne na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 listopada 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie (…) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. poz. 1874).

Następnie, na rzecz Wnioskodawcy wydane zostało Zezwolenie z dnia 9 lutego 2016 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE (dalej: „Zezwolenie”). Zakres przedmiotowy działalności gospodarczej (rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa) określony w Zezwoleniu jedynie częściowo pokrywał się z przedmiotem działalności gospodarczej, którą Spółka zamierzała prowadzić w zakładzie w Y.

Po uzyskaniu Zezwolenia Spółka rozpoczęła realizację inwestycji, niemniej jednak na podstawie dokonanych analiz opłacalności przedsięwzięcia, w szczególności możliwych do uzyskania korzyści w stosunku do dodatkowych obciążeń finansowych oraz administracyjnych związanych z prowadzeniem działalności na terenie Strefy na podstawie Zezwolenia (zwolnionej z opodatkowania), a także działalności prowadzonej na terenie Strefy, ale poza zakresem Zezwolenia oraz działalności prowadzonej poza terenem Strefy (w X), opodatkowanej na zasadach ogólnych, Spółka podjęła decyzję o wygaszeniu Zezwolenia i w konsekwencji, rezygnacji z korzystania w przyszłości z pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w oparciu o normę określoną w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).

W związku z powyższym, Spółka zwróciła się do Ministra właściwego do spraw gospodarki z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia Zezwolenia, składając jednocześnie oświadczenie, że nie korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie tego Zezwolenia. Minister Rozwoju i Finansów przychylił się do wniosku Spółki i w dniu 25 sierpnia 2017 r. wydał Decyzję w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Zezwolenia z dnia 9 lutego 2016 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE.

Spółka zamierza kontynuować realizację inwestycji na działce w Y, a po jej zakończeniu prowadzić działalność gospodarczą z wykorzystaniem nabytych/wytworzonych aktywów. Na moment złożenia niniejszego wniosku działalność produkcyjna, która zostanie uruchomiona w nowym zakładzie Spółki w Y nie została przez Spółkę rozpoczęta (w związku z nadal trwającym procesem inwestycyjnym). Tym samym, przed wygaszeniem Zezwolenia Spółka nie prowadziła działalności, na którą (częściowo) zostało wydane Zezwolenie i nie osiągała przychodów z tej działalności.

Jednocześnie, w okresie poprzedzającym wygaszenie Zezwolenia Wnioskodawca poniósł określone koszty o charakterze pośrednim związane z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego w Y, m.in.:

*   należność za wyłączenie działek z produkcji rolnej oraz opłatę roczną poniesioną w tym zakresie,
*   miesięczne opłaty uiszczane na rzecz (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. z tytułu administrowania SSE,
*   podatek rolny,
*   podatek od nieruchomości,
*   opłata za przyłącze energii elektrycznej,
*   koszt oznakowania nieruchomości należącej do Spółki (banery),
*   inne drobne koszty bieżącej działalności.

Z uwagi na wygaszenie Zezwolenia, dochody, które w przyszłości Wnioskodawca będzie osiągał z tytułu działalności prowadzonej w Y będą w całości opodatkowane na zasadach ogólnych (nawet gdyby Spółka nie podjęła decyzji o złożeniu wniosku o wygaszenie Zezwolenia oraz spełniła warunki w nim wskazane, byłaby uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych wyłącznie w odniesieniu do części dochodów osiąganych z tytułu działalności prowadzonej w Y - z uwagi na ograniczony zakres Zezwolenia; pozostała część dochodów stanowiłaby dochody opodatkowane na zasadach ogólnych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wartość kosztów poniesionych w związku z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego w Y, o których mowa w stanie faktycznym powinna zostać w całości uwzględniona w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** wartość kosztów opisanych w stanie faktycznym, poniesionych w związku z rozpoczęciem przedsięwzięcia inwestycyjnego w Y powinna zostać w całości uwzględniona w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (\`(...)\`).

W świetle regulacji zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz praktyki organów podatkowych, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać łącznie spełnione następujące przesłanki:

*   wydatek ten - bezpośrednio lub pośrednio - wpływa na uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów podatnika,
*   został poniesiony i jest definitywny, tj. wydatek musi być dokonany z majątku podatnika i mieć ostateczny (bezzwrotny) charakter,
*   nie został wymieniony w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz
*   wydatek ten został prawidłowo udokumentowany (przesłanką o charakterze formalnym, wynikającą z praktyki organów podatkowych jest obowiązek udokumentowania kosztu rzetelnym, kompletnym i wolnym od błędów dowodem księgowym).

Odnosząc się do powyższego, w ocenie Spółki, nie budzi wątpliwości fakt, że wszystkie koszty opisane w stanie faktycznym niniejszego wniosku spełniają warunki pozwalające na ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów na gruncie przepisów ustawy o CIT.

Jednocześnie, zdaniem Spółki, wydatki te powinny zostać w całości uwzględnione w wyniku opodatkowanym na zasadach ogólnych. Należy podkreślić, że działalność produkcyjna, która zostanie uruchomiona w wyniku realizacji inwestycji w Y nie została przez Spółkę rozpoczęta przed wygaszeniem Zezwolenia (proces inwestycyjny nie został jeszcze zakończony). Tym samym, przed wygaszeniem Zezwolenia nie została uruchomiona działalność, która częściowo była objęta zakresem tego Zezwolenia (według klasyfikacji statystycznej PKWiU). W konsekwencji nie można, w ocenie Spółki, uznać, że przed wygaszeniem Zezwolenia aktywowane zostało źródło przychodów zwolnionych z opodatkowania.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 282 oraz z 2016. poz. 1020 i 1206). W świetle wskazanego przepisu zwolnienie z podatku dochodowego przysługuje podatnikowi pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   podatnik posiada zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz
*   prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej wskazaną w zezwoleniu.

A contrario, w przypadku braku spełnienia choćby jednej ze wskazanych wyżej przesłanek, podatnik nie jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego. Tym samym, nie można mówić o źródle przychodów zwolnionych z opodatkowania.

Odnosząc powyższe uwagi do przedstawionego stanu faktycznego należy podkreślić, że w przypadku Spółki nie został i nie zostanie nigdy spełniony drugi ze wskazanych warunków, Spółka nigdy nie rozpoczęła i nie będzie prowadziła działalności w oparciu o Zezwolenie. W okresie poprzedzającym wydanie na rzecz Wnioskodawcy decyzji o wygaszeniu Zezwolenia projekt Spółki znajdował się w fazie inwestycyjnej (nadal się znajduje), nie doszło zatem do rozpoczęcia działalności gospodarczej w oparciu o Zezwolenie, i w konsekwencji, osiągania określonego wyniku podatkowego na tej działalności (odpowiednio dochodu lub straty).

Skoro zatem w przypadku Spółki nigdy nie była i nie będzie spełniona przesłanka prowadzenia działalności w oparciu o Zezwolenie, nie można w analizowanej sytuacji mówić o powstaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania, a tym samym, również generowaniu kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że wskazane w stanie faktycznym koszty poniesione przez Spółkę w związku z realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego w Y, powinny zostać w całości uwzględnione w wyniku z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych.

Zdaniem Spółki, dodatkowym argumentem potwierdzającym zaprezentowane powyżej stanowisko jest fakt, że ewentualne przychody, które w przyszłości Spółka będzie osiągać w związku z podjęciem działalności produkcyjnej w zakładzie w Y będą w całości stanowiły przychody z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych. Skoro zatem ewentualne przychody będą uwzględnianie w wyniku z działalności opodatkowanej, niewłaściwym byłoby przyjęcie odmiennej klasyfikacji podatkowej dla kosztów pośrednio związanych z „uruchomieniem” tej działalności.

Spółka pragnie podkreślić, że analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w 9 lutego 2015 r., sygn. ILPB3/423-594/14-3/EK, w której organ podatkowy, odstępując od uzasadnienia, w całości zgodził się ze stanowiskiem podatnika, zgodnie z którym koszty zaniechanej inwestycji realizowanej w związku z uzyskaniem zezwolenia strefowego powinny w całości stanowić koszty działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych - z uwagi na fakt, że podatnik nie rozpoczął prowadzenia działalności na podstawie zezwolenia.

Reasumując, Spółka wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.