Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.641.2024.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Skutki podatkowe wypłaty środków finansowych, które nie
stanowią dopłat do kapitału.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny
dopłata
dopłata-dopłata do kapitału
umowa-umowa spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 3. Podstawa opodatkowania oraz wysokość
podatku-Podstawa opodatkowania-Czynności
cywilnoprawne-Umowa spółki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 3-art. 6-ust. 1-pkt 8-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązków podatkowych.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub
    „Spółka”) jest spółką prawa handlowego, w której udział jednostki samorządu
    terytorialnego (Gminy Miejskiej) stanowi 100% kapitału zakładowego Spółki.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest budowa mieszkań na sprzedaż i
    wynajem, administrowanie zasobem mieszkaniowym i lokalami użytkowymi będącymi
    własnością Spółki, administrowanie wspólnotami mieszkaniowymi, administrowanie
    zasobem komunalnym i socjalnym będącym własnością, współwłasnością lub będącym w
    użytkowaniu lub współużytkowaniu wieczystym Gminy Miejskiej.
    W dniu (...) 2013 r. aktem notarialnym zawartym przed notariuszem (...) w (...)
    (Repertorium A nr (...)) – Umową ustanowienia użytkowania, Gmina Miejska
    reprezentowana przez Prezydenta Miasta zawarła z Wnioskodawcą umowę ustanowienia
    użytkowania, mocą której Przedstawiciel Gminy Miejskiej w oparciu o ustawę z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i art. 252 i art. 158 Kodeksu cywilnego
    ustanowił na rzecz spółki (...), na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2014 r., prawo
    użytkowania na nieruchomościach i udziałach we współwłasności nieruchomości,
    położonych w obrębie (...), opisanych szczegółowo w tym akcie notarialnym, z
    przeznaczeniem dla potrzeb publicznych, zaś Spółka wyraziła na to ustanowienie
    użytkowania zgodę. Na mocy tej umowy Spółka zobowiązała się płacić Gminie czynsz z
    tytułu użytkowania nieruchomości obliczony w sposób przewidziany w umowie. Spółka
    jest uprawniona i zobowiązana dokonywać wszystkich czynności dotyczących
    nieruchomości, udziałów we współwłasności nieruchomości, oddanych w użytkowanie w
    ramach zakresu zwykłego zarządu, jak i zakres ten przekraczających, o ile na mocy
    niniejszej umowy lub przepisów odrębnych dana czynność nie leży w wyłącznej gestii
    Gminy (§ 8 ust. 1 umowy). Wnioskodawca zobowiązał się korzystać z nieruchomości
    zgodnie z ich przeznaczeniem, gospodarować nimi zgodnie z zasadami prawidłowej
    gospodarki, w tym dbać o ich należyty stan techniczny (§ 9 ust. 1 umowy).
    Strony przewidziały przy tym w § 11 pkt 2 umowy, że koszty napraw głównych i remontów
    kapitalnych budynków i lokali będzie ponosić Gmina w całości lub części w zakresie
    środków przeznaczonych na ten cel w uchwale budżetowej Gminy. Nie wyklucza to
    partycypowania przez Spółkę w tych kosztach lub też możliwości ponoszenia ich przez
    Spółkę w całości. Jak wskazano w § 11 pkt 3 umowy: „Gmina zobowiązuje się przekazywać
    Spółce środki finansowe na wykonywanie zadań określonych w ustępie poprzedzającym
    oraz w § 8 ust. 1 niniejszej umowy, w formie dopłat, o których mowa w art. 177 Kodeksu
    spółek handlowych, w wysokości przeznaczonej na ten cel w uchwale budżetowej Gminy.
    Termin wnoszenia dopłat określa uchwała Zgromadzenia Wspólników Spółki.”
    Uchwałą Nr (...) z (...) 2023 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników (...) z siedzibą w
    (...) w sprawie terminu dopłaty środków finansowych na koszty zarządu
    nieruchomościami, fundusz remontowy i inne opłaty wspólnotowe, na podstawie
    powołanego wyżej § 11 pkt 3 aktu notarialnego z (...)2013 r. Zgromadzenie Wspólników
    podjęło uchwałę następującej treści: „Zgromadzenie Wspólników ustala nw. terminy
    wypłaty środków finansowych, o którym mowa w § 11 pkt 3 aktu notarialnego z dnia (...)
    2013 r., niestanowiących dopłat do kapitału: do 15 grudnia 2023 r. w wysokości 500.000
    zł.” Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia. W uchwale tej wyraźnie wskazano zatem
    wprost, że wypłata środków finansowych nie stanowi dopłaty do kapitału.
    W grudniu 2023 r. Wnioskodawca złożył do Urzędu Skarbowego w (...) deklarację w
    sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC-3) z tytułu (przedmiot czynności
    cywilnoprawnej) „Wniesienie do Spółki przez Gminę Miejską (...) środków finansowych w

    wysokości 500 000,00 zł na koszty zarządu nieruchomościami, fundusz remontowy i inne
    opłaty wspólnotowe, zgodnie z Uchwałą Nr (...) z dnia (...) 2023 roku Nadzwyczajnego
    Zgromadzenia Wspólników (...) deklarując podstawę opodatkowania 500.000 zł i kwotę
    podatku należnego 2.500 zł.

## Pytanie

Czy z tytułu opisanej wypłaty środków finansowych, o których mowa w § 11 pkt 3 aktu
    notarialnego z dnia (...) 2013 r., przy określeniu w uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia
    Wspólników, że wypłata nie stanowi dopłaty do kapitału, Wnioskodawca jest podatnikiem
    podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, z tytułu opisanej wypłaty środków finansowych, o których mowa w § 11
    pkt 3 aktu notarialnego z dnia (...) 2013 r., przy określeniu w uchwale Nadzwyczajnego
    Zgromadzenia Wspólników, że wypłata nie stanowi dopłaty do kapitału, nie są Państwo
    podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Wskazali Państwo, że przepis art. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od
    czynności cywilnoprawnych wymienia czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych. Przyjmuje się przy tym, że jest to katalog enumeratywny,
    tj. czynności nie wymienione w przepisie nie podlegają temu podatkowi.
    W art. 1 ust. 3 pkt 2 powyższej ustawy w szczególności wskazuje się, że w przypadku
    umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce kapitałowej − podwyższenie
    kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty. Jak dodatkowo
    wskazuje art. 1 ust. 5 pkt 2 wskazanej ustawy umowa spółki oraz jej zmiana podlega
    podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    znajduje się w przypadku spółki kapitałowej: a) rzeczywisty ośrodek zarządzania albo b)
    siedziba tej spółki − jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na
    terytorium innego państwa członkowskiego. Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy
    umowie spółki cywilnej - na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki − na spółce.
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 wskazanej ustawy obowiązek zapłaty podatku ciąży na
    podatnikach tego podatku.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych jako zmiana umowy spółki podlegają m.in. dopłaty. W takim przypadku
    obowiązek podatkowy ciążyłby na Spółce. Jak wskazano w § 11 ust. 3 umowy: „Gmina
    zobowiązuje się przekazywać Spółce środki finansowe na wykonywanie zadań określonych
    w ustępie poprzedzającym oraz w § 8 ust. 1 niniejszej umowy, w formie dopłat, o których
    mowa w art. 177 Kodeksu spółek handlowych, w wysokości przeznaczonej na ten cel w
    uchwale budżetowej Gminy. Termin wnoszenia dopłat określa uchwała Zgromadzenia
    Wspólników Spółki.” Opisana w stanie faktycznym uchwała Zgromadzenia Wspólników
    Spółki z (...) 2023 r. wskazuje przy tym jednoznacznie, że wypłata środków finansowych nie
    stanowi dopłaty do kapitału. Zgodnie z art. 177 § 1 Kodeksu spółek handlowych umowa
    spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej
    wysokości w stosunku do udziału.
    Jak stanowi art. 178 § 1 Kodeksu spółek handlowych wysokość i terminy dopłat oznaczane
    są w miarę potrzeby uchwałą wspólników. Dopłaty muszą zatem wynikać z umowy spółki,
    a nie z innych umów, a więc tak jak w niniejszej sprawie nie mogą wynikać z aktu
    notarialnego z (...) 2013 r., niestanowiącego umowy spółki. Co więcej wysokość i terminy
    dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników, a w niniejszej sprawie
    powołana uchwała Zgromadzenia Wspólników wprost stwierdza, że wypłata środków
    finansowych nie stanowi dopłaty do kapitału. Zatem z tytułu opisanej wypłaty środków
    finansowych, o której mowa w § 11 pkt 3 aktu notarialnego z dnia (...) 2013 r., przy

    określeniu w uchwale Zgromadzenia Wspólników Spółki, że wypłata nie stanowi dopłaty
    do kapitału, Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają następujące czynności:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona),
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona),
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
    W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one
      podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
      z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
    Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu,
    wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w
    przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
    W myśl art. 1 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy:
      W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce kapitałowej –
      podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty.
    Stosownie do art. 1a pkt 2 ww. ustawy:
      Użyte w ustawie określenie spółka kapitałowa oznacza spółkę: z ograniczoną
      odpowiedzialnością, akcyjną lub europejską.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) cyt. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki – przy wniesieniu lub
      podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału
      zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo
      wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Stawka podatku od umowy spółki wynosi 0,5%.
    Taką samą stawkę stosuje się również przy zmianach umowy spółki.
    Zgodnie natomiast z art. 177 § 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18):
      Umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo
      oznaczonej wysokości w stosunku do udziału.
      Dopłaty powinny być nakładane i uiszczane przez wspólników równomiernie w
      stosunku do ich udziałów.
    W myśl art. 178 § 1 ww. ustawy:
      Wysokość i terminy dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników.
      Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, do dopłat tych stosuje się przepisy § 2 oraz
      art. 179.
    Stosownie do art. 179 § 1 cyt. ustawy:
      Dopłaty mogą być zwracane wspólnikom, jeżeli nie są wymagane na pokrycie straty
      wykazanej w sprawozdaniu finansowym.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów, dopłaty mają charakter obowiązkowego
    świadczenia wspólników na rzecz spółki o charakterze pieniężnym. Mają one na celu
    zaspokojenie określonych potrzeb spółki bez dokonywania podwyższenia kapitału
    zakładowego, chociaż powiększają one majątek spółki, stanowiąc element kapitału
    zapasowego lub rezerwowego. Dopłaty mogą być przeznaczone na finansowanie
    działalności bieżącej, pokrycie strat spółki bądź też mogą spełniać funkcję rozwojową.
    Zgodnie natomiast z art. 257 § 1, 2 i 3 Kodeksu spółek handlowych:
      Jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy dotychczasowych
      postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość podwyższenia
      kapitału zakładowego i termin podwyższenia, może ono nastąpić jedynie przez
      zmianę umowy spółki.
      Podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości
      nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych.
      Jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje na podstawie dotychczasowych
      postanowień umowy spółki, przy zachowaniu wymagań określonych w § 1,
      oświadczenia dotychczasowych wspólników o objęciu nowych udziałów wymagają
      formy pisemnej pod rygorem nieważności. Art. 260 § 2 stosuje się odpowiednio.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że podwyższenie kapitału zakładowego może
    nastąpić na podstawie dotychczasowych postanowień umowy spółki, bądź też może być
    połączone ze zmianą umowy spółki. Gdy umowa spółki przewiduje możliwość
    podwyższenia kapitału zakładowego, wskazując jednocześnie maksymalną wysokość i
    termin podwyższenia, następuje ono jedynie w oparciu o te postanowienia bez
    konieczności dokonywania zmiany umowy spółki.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego są Państwo spółką prawa handlowego, w
    której udział jednostki samorządu terytorialnego (Gminy Miejskiej) stanowi 100% Państwa
    kapitału zakładowego. W dniu (...) 2013 r. aktem notarialnym, Gmina Miejska zawarła z
    Państwem umowę ustanowienia użytkowania, mocą której ustanowiono na Państwa
    rzecz, na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2014 r., prawo użytkowania na
    nieruchomościach i udziałach we współwłasności nieruchomości, z przeznaczeniem dla
    potrzeb publicznych, zaś Państwo wyrazili na to ustanowienie użytkowania zgodę. Na

    mocy tej umowy zobowiązali się Państwo płacić Gminie czynsz z tytułu użytkowania
    nieruchomości obliczony w sposób przewidziany w umowie. Strony przewidziały przy tym
    w § 11 pkt 2 umowy, że koszty napraw głównych i remontów kapitalnych budynków i lokali
    będzie ponosić Gmina w całości lub części w zakresie środków przeznaczonych na ten cel
    w uchwale budżetowej Gminy. Jak wskazano w § 11 pkt 3 umowy: „Gmina zobowiązuje się
    przekazywać Spółce środki finansowe na wykonywanie zadań określonych w ustępie
    poprzedzającym oraz w § 8 ust. 1 niniejszej umowy, w formie dopłat, o których mowa w
    art. 177 Kodeksu spółek handlowych, w wysokości przeznaczonej na ten cel w uchwale
    budżetowej Gminy. Termin wnoszenia dopłat określa uchwała Zgromadzenia Wspólników
    Spółki.” Uchwałą Nr (...) z (...) 2023 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w
    sprawie terminu dopłaty środków finansowych na koszty zarządu nieruchomościami,
    fundusz remontowy i inne opłaty wspólnotowe, na podstawie powołanego wyżej § 11 pkt
    3 aktu notarialnego z (...) 2013 r. Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę następującej
    treści: „Zgromadzenie Wspólników ustala nw. terminy wypłaty środków finansowych, o
    którym mowa w § 11 pkt 3 aktu notarialnego z dnia (...) 2013 r., niestanowiących dopłat do
    kapitału: do 15 grudnia 2023 r. w wysokości 500.000 zł.”
    Państwa zdaniem, z tytułu opisanej wypłaty środków finansowych, o których mowa w § 11
    pkt 3 aktu notarialnego z dnia (...) 2013 r., przy określeniu w uchwale Nadzwyczajnego
    Zgromadzenia Wspólników, że wypłata nie stanowi dopłaty do kapitału, nie są Państwo
    podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Należy zauważyć, że podstawą do wniesienia dopłat jest umowa spółki. Sposób
    wykonywania obowiązków wniesienia dopłat może być sprecyzowany w samej umowie
    spółki, np. poprzez określenie warunków, terminów, wysokości. Jeżeli umowa takich
    postanowień nie zawiera, konieczne jest podjęcie bezwzględną większością głosów
    uchwały, w której określona zostanie wysokość i terminy dopłat.
    Zgodnie z powołanym powyżej art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy za zmianę umowy przy spółce
    kapitałowej uważa się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków
    spółki oraz dopłaty. Wskazany przepis podaje więc dwie rozłączne czynności, które
    uważane są za zmiany umowy spółki kapitałowej. Jedna to podwyższenie kapitału
    zakładowego, które jest finansowane z wkładów lub ze środków spółki. Druga czynność to
    dopłaty i w przypadku tej czynności nie jest wymagany warunek, aby wiązały się one z
    podwyższeniem kapitału zakładowego.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że wypłata środków
    finansowych, o których mowa w § 11 pkt 3 aktu notarialnego zawartego przez Państwo z
    Gminą (...) 2013 r. nie posiada cech charakterystycznych dla dopłat. Dopłaty muszą
    bowiem wynikać z umowy spółki, a nie z innych umów, w tym przypadku z aktu
    notarialnego zawartego przez Państwo z Gminą (...) 2013 r.
    W przedstawionym stanie faktycznym nie doszło również do zmiany umowy spółki
    również przez podwyższenia kapitału zakładowego czy to poprzez objęcie nowych
    udziałów czy też podwyższenie wartości dotychczasowych.
    Zatem z tytułu opisanej wypłaty środków finansowych, o której mowa w § 11 pkt 3 aktu
    notarialnego z dnia (...) 2013 r., nie są Państwo podatnikiem podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Aby
      interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.