Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-379/08/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-29
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki (współwłasność).
Słowa kluczowe: działki; grunty-sprzedaż gruntów; sprzedaż; udział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2008r. (data wpływu 5 marca 2008r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2008r. (data wpływu 8 maja 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych przez współwłaściciela tych działek - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2008r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych przez współwłaściciela tych działek.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 kwietnia 2008r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu znak: IBPP1/443-379/08/AS z dnia 23 kwietnia 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 21 czerwca 1993r. Wnioskodawczyni nabyła udział w spadku po zmarłych rodzicach. W wyniku tego stała się wraz z trójką rodzeństwa współwłaścicielem gospodarstwa rolnego we wsi J. na zasadach współwłasności w częściach ułamkowych – po ¼ każda osoba.

27 czerwca 2003r. uchwałą Rady Gminy zatwierdzono plan zagospodarowania przestrzennego wsi J., w której położone są grunty, zgodnie z którym ustalono ich przeznaczenie jako tereny zabudowy mieszkaniowej z usługami towarzyszącymi.

25 listopada 2003r. grunt został podzielony na 7 działek i 1 drogę dojazdową.

Wnioskodawczyni wraz z rodzeństwem, począwszy od 2005r. dokonywała sprzedaży kilku działek, chcąc w ten sposób podreperować domowy budżet.

Obecnie planowana jest sprzedaż 1 działki.

Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT. Nie była też rolnikiem ryczałtowym i nie jest.

Grunt mający być przedmiotem sprzedaży nie był i nie jest wykorzystywany do działalności rolniczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Przedmiotowy grunt nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży 1 działki zostaną przeznaczone na spłatę zadłużenia w banku PKO, gdzie Wnioskodawczyni zaciągnęła kredyt w wysokości 18.130,00 CHF, który uzyskała na zakup mieszkania (obecna wysokość zadłużenia wynosi 6.898,66 CHF.

Pozostałą część należności Wnioskodawczyni chce przeznaczyć na organizację przyjęcia weselnego dla syna.

Działka w momencie sprzedaży będzie działką niezabudowaną.

Wydzielona droga stanowi jedynie grunt przeznaczony pod drogę i nie jest obiektem budowlanym, Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków w związku z budową tej drogi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni jako współwłaścicielka działek budowlanych nie będąc podatnikiem VAT, musi uiścić podatek VAT od sprzedaży działki, a jeśli tak to na jakiej podstawie?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż gruntu nabytego bez zamiaru zbycia nie podlega VAT. Dostawa gruntu pod zabudowę będzie podlegała opodatkowaniu VAT wyłącznie gdy dostawy tej będzie dokonywać podatnik podatku od towarów i usług. Uwzględniając sposób nabycia gruntu (spadek), jak i fakt, że sprzedaż gruntu nie jest wynikiem prowadzenia działalności gospodarczej, a także i to, że nie są spełnione przesłanki uzyskania przychodów z działalności zarobkowej w sposób ciągły i zorganizowany nie może być mowy o powstaniu obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustawa VAT definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, a także działalność wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

W każdym przypadku należy stwierdzić, czy intencją określonej czynności z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonanie tej czynności wielokrotnie. Ta intencja winna być wykazana w chwili dokonywania tej czynności, a nie po jej wykonaniu. Zatem aby jednorazową dostawę towarów lub jednorazowe świadczenie usług uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystane przez niego towary zostały nabyte w celu spożytkowania tej czynności. Również w przypadku podzielenia nieruchomości na mniejsze działki nie czyni właściciela podatnikiem. Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 29 października 2007r. sygn. akt I FPS 3/07 sama częstotliwość wykonywania czynności polegającej na sprzedaży działek nie decyduje o byciu podatnikiem VAT. W przeciwnym razie należałoby obciążyć VAT osobę, która sprzedaje własne auto w częściach, a uwolnić od VAT tego kto pozbywa się auta w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowej działki z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Z treści wniosku wynika, iż począwszy od 2005r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału w kilku działkach. Obecnie zamierza sprzedać udział (¼) w kolejnej działce. Działka ta wydzielona została (jako jedna z 7) z gospodarstwa rolnego nabytego przez Wnioskodawcę i 3 innych współwłaścicieli w 1993r. w drodze spadku po zmarłych rodzicach. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Grunt ten nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności rolniczej w myśl przepisów ustawy o VAT oraz nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działki Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania oraz organizację przyjęcia weselnego dla syna.

W oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż sprzedaży przedmiotowego udziału w działce nie można uznać za działalność gospodarczą, bowiem nie mieści się to w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak jest zatem podstaw, by uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tych czynności. Tym samym dostawa udziału w przedmiotowej działce nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe**. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.