Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.66.2025.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Obowiązek poboru podatku u źródła.
Słowa kluczowe: licencja
pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek pobierany u źródła
prawa-prawa autorskie
prawa-przeniesienie praw majątkowych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Szczególne zasady poboru zaliczek i zryczałtowanego
podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Firma B (zwana dalej „Wnioskodawca”, „Firma”) prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą zarejestrowaną w Polsce, gdzie posiada również stałe miejsce prowadzenia
    działalności. Firma jest czynnym podatnikiem podatku VAT od 20 marca 2009 roku,
    będącym polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r.,
    poz. 1387, z późn. zm.)
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest eksport urządzeń, wyposażenia i
    systemów technologicznych, w tym kompletnych rozwiązań zintegrowanych, do krajów
    trzecich (spoza UE).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje zarówno dostawy urządzeń,
    jak i projektów wymagających integracji poszczególnych komponentów w kompletne
    systemy techniczne. W tym celu nabywa między innymi części i elementy, które są
    następnie integrowane w kompletne systemy techniczne, stanowiące wyroby
    przeznaczone do eksportu.
    Wnioskodawca zawarł kontrakt z odbiorcą C, mającym siedzibę w kraju trzecim (poza UE),
    na dostawę kompletnych wyrobów obejmujących zarówno urządzenia, jak i elementy
    niematerialne – w szczególności oprogramowanie oraz licencję. Oprogramowanie i
    licencja stanowią funkcjonalne komponenty całego systemu objętego eksportem.
    W celu wykonania powyższego kontraktu, Wnioskodawca dokonał:
    - zakupu urządzeń od dostawców z siedzibą zarówno na terenie Unii Europejskiej jak i
    poza,
    - zakupu oprogramowania wraz z kodem źródłowym oraz przeniesieniem autorskich praw
    majątkowych od kontrahenta A z siedzibą w Singapurze.
    - zakupu licencji na oprogramowanie typu SDK od tego samego dostawcy A z siedzibą w
    Singapurze,
    W ramach obu powyższych transakcji zawartych z kontrahentem A, Wnioskodawca jest
    zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia na jego rzecz. Kontrahent A posiada siedzibę w
    Singapurze, jest rezydentem podatkowym tego państwa i jest rzeczywistym właścicielem
    wynagrodzenia.
    Pytania
    1. Czy wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta A z siedzibą
    w Singapurze, będącego singapurskim rezydentem podatkowym, z tytułu zakupu
    oprogramowania wraz z kodem źródłowym oraz przeniesieniem majątkowych praw
    autorskich do tego oprogramowania, podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła
    (WHT) w Polsce?
    2. Czy wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta A z siedzibą
    w Singapurze, z tytułu nabycia licencji na oprogramowanie typu SDK (bez przeniesienia
    majątkowych praw autorskich), podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła (WHT) w
    Polsce – z zastosowaniem stawki 5% – w sytuacji, gdy kontrahent A posiada ważny
    certyfikat rezydencji podatkowej oraz jest rzeczywistym właścicielem należności?

    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. pytania 1:
    W ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane kontrahentowi A z siedzibą w
    Singapurze, będącemu rezydentem podatkowym Singapuru, z tytułu jednorazowego
    zakupu oprogramowania wraz z kodem źródłowym i przeniesieniem na Wnioskodawcę
    majątkowych praw autorskich, nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła (WHT) w
    Polsce.
    Ad. pytania 2:
    W ocenie Wnioskodawcy, wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta A z
    siedzibą w Singapurze, z tytułu nabycia licencji na oprogramowanie typu SDK (bez
    przeniesienia majątkowych praw autorskich), podlega obowiązkowi poboru podatku u
    źródła (WHT) w Polsce – z zastosowaniem stawki 5% – sytuacji, gdy kontrahent A posiada
    ważny certyfikat rezydencji podatkowej oraz jest rzeczywistym właścicielem należności.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1:
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („ustawa o PIT”),
    osoby fizyczne, jeżeli mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    wyłącznie od dochodów (przychodów) osiągniętych na terytorium RP.
    Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, podatek dochodowy od uzyskanych na
    terytorium RP przez nierezydentów przychodów m.in. z praw autorskich lub praw
    pokrewnych, w tym również ze sprzedaży tych praw, ustala się w wysokości 20%
    przychodu.
    Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT, przepis ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy albo niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe wyłącznie pod warunkiem udokumentowania miejsca
    zamieszkania podatnika certyfikatem rezydencji (art. 41 ust. 9 ustawy o PIT). Płatnik
    obowiązany jest także do dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków
    zastosowania preferencji (art. 41 ust. 9a ustawy o PIT).
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania („UPO PL-SG"),
    określenie „należności licencyjne” oznacza m.in. należności za użytkowanie lub prawo do
    użytkowania prawa autorskiego, patentu, znaku towarowego, tajemnicy technologii, know-
    how itd.
    W tym kontekście kluczowe jest odróżnienie sytuacji, w której wypłacający uzyskuje tylko
    uprawnienie do korzystania z prawa (licencja), od sytuacji, w której następuje pełne
    przeniesienie prawa (np. przeniesienie autorskich praw majątkowych do kodu
    źródłowego).
    Jak wskazano w pkt 8.2 Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD, „tam, gdzie
    jest dokonywana płatność w odniesieniu do pełnego przeniesienia prawa własności w
    odniesieniu do któregokolwiek ze składników mienia, tak dokonana płatność nie może być
    uznana jako dokonywana »za użytkowanie lub prawo do użytkowania« tego mienia i w
    związku z powyższym nie może zostać uznana za należność licencyjną”.
    W pkt 15 Komentarza podkreślono, że jeżeli płatność dotyczy przeniesienia całości praw
    wynikających z praw autorskich, nie może być uznana za należność licencyjną i nie
    podlega art. 12 UPO.

    W opisanym zdarzeniu zaistniałym kontrahent z Singapuru dokonał przeniesienia na
    Wnioskodawcę pełnych autorskich praw majątkowych do oprogramowania (wraz z kodem
    źródłowym). Wynagrodzenie ma zatem charakter odpłatnego zbycia praw, a nie licencji.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-SG, „zyski z przeniesienia majątku, innego niż określony w
    ustępach 1, 2 i 3, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie,
    w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę”.
    Wobec powyższego, zapłata wynagrodzenia przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z
    Singapuru z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania nie
    podlega opodatkowaniu w Polsce, lecz wyłącznie w Singapurze – państwie rezydencji
    kontrahenta.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, np.:
    a. interpretacja Dyrektora KIS z 12.12.2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.579.2023.1 .MW –
    gdzie uznano, że płatność za oprogramowanie wraz z przeniesieniem praw autorskich nie
    podlega WHT w Polsce, jeśli na podstawie właściwej UPO zyski te podlegają
    opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji odbiorcy;
    b. interpretacja Dyrektora KIS z 5.12.2019 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.376.2019.2.JC –
    wskazująca, że zyski ze sprzedaży praw autorskich nie są należnościami licencyjnymi w
    rozumieniu art. 12 UPO.
    W świetle powyższego, wynagrodzenie wypłacane kontrahentowi A z siedzibą w
    Singapurze z tytułu nabycia oprogramowania wraz z kodem źródłowym oraz przeniesienia
    autorskich praw majątkowych nie stanowi należności licencyjnej i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, lecz zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-SG
    podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji kontrahenta – w Singapurze.
    Tym samym, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru WHT w Polsce.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2”
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa
    o PIT”), osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów),
    bez względu na miejsce ich osiągania.
    Natomiast osoby fizyczne niemające miejsca zamieszkania na terytorium RP podlegają
    obowiązkowi podatkowemu jedynie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    RP (art. 3 ust. 2a ustawy o PIT).
    W świetle art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, od przychodów uzyskanych na terytorium RP
    przez osoby niemające w Polsce miejsca zamieszkania, z tytułu m.in. praw autorskich lub
    pokrewnych (w tym licencji), ustala się zryczałtowany podatek w wysokości 20% przychodu.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT, przepis ust. 1 stosuje się z
    uwzględnieniem przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, dokonujące wypłat należności, o których mowa w art. 29 ust. 1, działają jako
    płatnicy podatku i są zobowiązane do poboru podatku u źródła (WHT), chyba że mają
    zastosowanie preferencje wynikające z umów międzynarodowych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o PIT, zastosowanie stawki wynikającej z umowy o UPO
    albo zwolnienia jest możliwe pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji podatnika.
    Art. 41 ust. 9a dodaje, że przy weryfikacji warunków zastosowania preferencji płatnik
    obowiązany jest do dochowania należytej staranności.
    W analizowanym przypadku zastosowanie ma Umowa między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    (Dz.U. z 1993 r. Nr 30, poz. 127, dalej: „UPO PL-SG”).

    Zgodnie z art. 12 ust. 1 UPO PL-SG, należności licencyjne powstające w Umawiającym się
    Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    państwie mogą podlegać opodatkowaniu w tym drugim państwie (czyli w Singapurze).
    Jednocześnie art. 12 ust. 2 UPO PL-SG stanowi, że takie należności licencyjne mogą
    również podlegać opodatkowaniu w państwie ich źródła (czyli w Polsce), ale jeśli
    rzeczywisty właściciel należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim państwie
    (Singapurze), wysokość podatku nie może przekroczyć 5% kwoty brutto należności
    licencyjnych.
    W art. 12 ust. 3 UPO PL-SG zdefiniowano pojęcie „należności licencyjne" jako wszelkiego
    rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania m.in.
    prawa autorskiego, patentu, wzoru, znaku towarowego, tajemnicy technologii lub know-
    how.
    Wnioskodawca nabywa od kontrahenta A z Singapuru licencję na oprogramowanie typu
    SDK bez przeniesienia majątkowych praw autorskich.
    Płatność ma zatem charakter wynagrodzenia za użytkowanie prawa autorskiego, co
    bezpośrednio wpisuje się w definicję należności licencyjnych w rozumieniu art. 12 ust. 3
    UPO PL-SG.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT w zw. z art. 12 ust. 2 UPO PL-
    SG, należność ta podlega opodatkowaniu w Polsce jako podatku u źródła (WHT), jednak
    stawka tego podatku nie może przekroczyć 5%, jeżeli:
    a. kontrahent A posiada ważny certyfikat rezydencji podatkowej w Singapurze,
    b. kontrahent A jest rzeczywistym właścicielem należności,
    c. Wnioskodawca dochował należytej staranności.
    Wnioskodawca spełnia powyższe warunki i jest uprawniony do zastosowania 5% stawki
    podatku u źródła, pobieranej od kwoty brutto należności licencyjnej.
    Stanowisko to potwierdzają liczne interpretacje indywidualne, m.in.:
    a. interpretacja Dyrektora KIS z 8.02.2023 r, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.774.2022.1.AW –
    wskazująca, że opłaty licencyjne z tytułu użytkowania oprogramowania (bez przeniesienia
    praw) podlegają opodatkowaniu u źródła, z możliwością zastosowania stawki wynikającej
    z UPO;
    b. interpretacja Dyrektora KIS z 6.09.2021 r, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.161.2021.1 .MR –
    potwierdzająca obowiązek poboru WHT przy nabyciu licencji, z prawem do zastosowania
    preferencyjnej stawki 5% zgodnie z umową Polska-Singapur.
    W świetle obowiązujących przepisów ustawy o PIT oraz art. 12 UPO PL-SG, wynagrodzenie
    wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta A z tytułu nabycia licencji na
    korzystanie z oprogramowania (bez przeniesienia autorskich praw majątkowych) podlega
    obowiązkowi poboru podatku u źródła (WHT) w Polsce, z zastosowaniem stawki 5%, przy
    spełnieniu ustawowych warunków dokumentacyjnych i należytej staranności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Jednocześnie informuje się, że obowiązujący publikator umowy z dnia 4 listopada 2012 r.
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu oraz protokołu do tej umowy to Dz.U. z 2014 r. poz. 443.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.