Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.248.2025.1.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-10
Teza: Wyłączenie z działalności gospodarczej Nieruchomości w celu
wykorzystywania ich na potrzeby wynajmu opodatkowanego
podatkiem VAT nie będzie stanowiło czynności podlegającej
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
najem-najem prywatny
nieruchomości
usługi-usługi najmu
współwłasność-współwłasność łączna
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że wyłączenie z działalności gospodarczej
    Nieruchomości w celu wykorzystywania ich na potrzeby wynajmu opodatkowanego
    podatkiem VAT nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 1992 roku jednoosobową działalność
    gospodarczą pod nazwą A. (dalej: A.). Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek
    podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca opodatkowuje swoje dochody według stawki 19%, na podstawie art. 30c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...) oraz hurtowa sprzedaż (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność w zakładzie produkującym (...) w A. przy ul. A1 oraz w
    zakładzie (...) w B. przy ul. B1. Działalność ta jest prowadzona na nieruchomościach
    stanowiących własność Wnioskodawcy i jego małżonki (współwłasność ustawowa
    małżeńska). Powyższe nieruchomości stanowią środki trwałe przedsiębiorstwa A.
    Oprócz powyższych nieruchomości wykorzystywanych do głównej działalności w zakresie
    (...) i sprzedaży (...), Wnioskodawca wraz z małżonką (współwłasność ustawowa małżeńska)
    jest właścicielem nieruchomości o charakterze użytkowym i magazynowym, które są
    przedmiotem najmu. W wynajmowanych nieruchomościach podmioty trzecie prowadzą
    działalność handlową (sklepy, hurtownie), magazynową lub usługową. Wynajmowane
    nieruchomości są położone w następujących lokalizacjach:
        C., ul. C1,
        D., ul. D1,
        E., ul. E1,
        F., ul. F1,
        G., ul. G1,
        A., ul. H1,
        H., ul. I1,
        I., ul. J1,
        J., ul. K1,
        K., ul. L1,
        L., ul. M1,
        M., ul. N1.
    Wszystkie powyższe nieruchomości stanowią środki trwałe A. i są wprowadzone do
    ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa.
    Ponadto Wnioskodawca korzystał z prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    dotyczących zakupu Nieruchomości.
    Dla potrzeb niniejszego wniosku, powyższe nieruchomości zwane będą dalej
    „Nieruchomościami”.
    Wnioskodawca prowadzi także działalność w zakresie wynajmu ruchomości, głównie na
    rzecz podmiotów prowadzących sklepy (...).
    Ze względu na sukcesję rodzinną oraz potrzebę zabezpieczenia działalności i rozwoju
    przedsiębiorstwa A., Wnioskodawca planuje przekształcenie jednoosobowej działalności
    gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Przekształcenie jednoosobowej
    działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
    (dalej: „Spółka”) nastąpi zgodnie z 551 § 5 oraz art. 584(1) i n. ustawy z 15 września 2000 r.
    Kodeks Spółek Handlowych (dalej: „k.s.h.”).
    Stosownie do przepisów k.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i
    obowiązki przekształcanego przedsiębiorstwa. W konsekwencji, z chwilą wpisu Spółki do
    rejestru, przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez Wnioskodawcę stanie się
    własnością Spółki. Spółce przysługiwać będą wszystkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy
    związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Spółka przejmie z mocy prawa, prawo
    własności wszystkich składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy, w tym wszystkich wymienionych w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych (z wyjątkiem nieruchomości wynajmowanych, które
    będą wyłączone z przedsiębiorstwa przed przekształceniem). Spółka wstąpi również z

    mocy prawa w prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z wszelkich umów zawartych
    w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Spółka będzie kontynuowała działalność w
    zakresie (...) i sprzedaży (...), a także wynajmu ruchomości, prowadzoną wcześniej w
    ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Przed samym dokonaniem przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w
    Spółkę, Wnioskodawca planuje wyłączyć z tej działalności gospodarczej wszystkie
    wynajmowane przez Wnioskodawcę Nieruchomości.
    Po przekształceniu, Wnioskodawca zamierza kontynuować wynajem posiadanych
    Nieruchomości (nie będą one wykorzystywane do celów osobistych) w ramach nowo
    założonej jednoosobowej działalności gospodarczej, w ramach której będzie prowadził
    wynajem nieruchomości użytkowych, lub najem prywatny. Wynajem Nieruchomości w
    dalszym ciągu będzie opodatkowany VAT. Nieruchomości będą wynajmowane osobom
    trzecim tak jak obecnie.
    Spółka będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

## Pytanie

Czy wyłączenie z działalności gospodarczej Wnioskodawcy Nieruchomości przed
    dokonaniem przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w
    Spółkę, w celu wykorzystywania ich na potrzeby wynajmu opodatkowanego podatkiem
    VAT Wnioskodawcy, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wyłączenie Nieruchomości z działalności, w celu wykorzystywania ich na potrzeby
    wynajmu przez Wnioskodawcę nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do treści z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
    pracowników (...) - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
    importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z kolei w oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy o VAT uznaje się, że podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na gruncie ustawy o VAT nieco szerzej niż w innych aktach prawnych rozumiana jest
    działalność gospodarcza. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Nie jest więc konieczne zarejestrowanie przedsiębiorstwa w
    odpowiednim rejestrze przedsiębiorców, aby na gruncie ustawy o VAT została ona uznana
    za działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1740 z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy
    rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się

    płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym - jak wynika z § 2 tego samego
    artykułu - czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem, oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić także należy, że najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy VAT i zasadniczo podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, poza przypadkami w których
    ustawa zwalnia najem z opodatkowania.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że przed wpisem przekształcenia do rejestru wycofa
    wszystkie Nieruchomości będące przedmiotem najmu z dotychczasowej działalności i
    przekaże je do majątku prywatnego. Po przekształceniu jednoosobowej działalności
    gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, dotychczasowa
    działalność gospodarcza z mocy prawa zostanie wykreślona z ewidencji CEIDG. Niemniej
    jednak Wnioskodawca niezwłocznie po przekształceniu zarejestruje nową jednoosobową
    działalność gospodarczą lub rozpocznie najem prywatny. Następnie Wnioskodawca w
    dniu rejestracji ma zamiar wprowadzić do ewidencji wszystkie Nieruchomości, z których
    uzyskiwał przychód z najmu przed przekształceniem. Nieruchomości zostaną
    przeznaczone pod najem i będą wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    Wnioskodawca po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w Spółkę nie
    będzie prowadził działalności w dotychczasowym zakresie, ponieważ z chwilą
    przekształcenia przedsiębiorstwo stanie się własnością Spółki. Pomimo to Wnioskodawca
    nadal będzie prowadził działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy o VAT) i pozostanie
    czynnym podatnikiem VAT w zakresie świadczenia usług najmu.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że nie dojdzie tu do wykorzystania Nieruchomości
    na cele osobiste podatnika, ponieważ będą one w dalszym ciągu wykorzystywane w nowo
    powstałej jednoosobowej działalności gospodarczej, która będzie spełniała przesłanki
    definicji działalności gospodarczej o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Ponadto, w
    ocenie Wnioskodawcy, skoro Nieruchomości w dalszym ciągu będą wykorzystywane w
    działalności gospodarczej tej samej osoby fizycznej to nie dojdzie do dostawy towarów lub
    usług w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.
    W efekcie przeniesienie Nieruchomości do nowej działalności Wnioskodawcy nie będzie
    stanowiło na gruncie ustawy dostawy towaru ani świadczenia usług, przez co czynność ta
    nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Podsumowując, wyłączenie Nieruchomości z działalności przed przekształceniem, w
    sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie następnie wykorzystywał je w prowadzonej
    działalności gospodarczej, uzyskując przychody z najmu podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, będzie neutralna na gruncie podatku od towarów i usług.
    Podobne do zaprezentowanego wyżej stanowiska Wnioskodawcy Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej podzielił w interpretacji z 20 maja 2020 r. nr 0114-KDIP1-
    3.4012.190.2020.2.ISK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ustawy (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej
    (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W myśl art. 659 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym
        przedmiotem jest (...) oraz hurtowa sprzedaż (...),
        jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
        jest Pan wraz z małżonką (współwłasność ustawowa małżeńska) właścicielem
        Nieruchomości o charakterze użytkowym i magazynowym, które są przedmiotem
        najmu,
        w wynajmowanych Nieruchomościach podmioty trzecie prowadzą działalność
        handlową, magazynową lub usługową,
        Nieruchomości są wprowadzone do ewidencji środków trwałych Pana
        przedsiębiorstwa,
        korzystał Pan z prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących zakupu
        Nieruchomości,
        planuje Pan przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z
        ograniczoną odpowiedzialnością,
        przed dokonaniem ww. przekształcenia planuje Pan wyłączyć z jednoosobowej
        działalności gospodarczej wszystkie wynajmowane przez Pana Nieruchomości,

        po przekształceniu zamierza Pan kontynuować wynajem posiadanych
        Nieruchomości (nie będą one wykorzystywane do celów osobistych) w ramach
        nowo założonej jednoosobowej działalności gospodarczej lub w ramach najmu
        prywatnego,
        wynajem Nieruchomości w dalszym ciągu będzie opodatkowany podatkiem VAT,
        Nieruchomości będą wynajmowane osobom trzecim tak jak obecnie.
    Należy zatem stwierdzić, że wykorzystanie przez Pana Nieruchomości w działalności
    gospodarczej polegającej na ich wynajmie, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, czynność ta wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a Pan w związku z jej realizacją
    działa w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza
    możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między
    małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą
    kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem,
    nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki
    wywoływała na gruncie prawa podatkowego.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że Nieruchomości stanowią majątek wspólny Pana i
    Pana małżonki, to jednak są one wykorzystywane wyłącznie przez Pana do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Pan prowadząc działalność
    gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego ma nad tym majątkiem kontrolę
    ekonomiczną.
    Skoro więc wykorzystuje Pan Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie ekonomicznym właścicielem tych
    Nieruchomości.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy wyłączenie Nieruchomości z
    jednoosobowej działalności gospodarczej w celu dalszego ich wykorzystywania na
    potrzeby wynajmu opodatkowanego podatkiem VAT, nie będzie stanowiło czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i
    „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością
    gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność
    tę zarejestrował, czy nie i niezależnie od tego, czy przedmiot najmu stanowi w jego
    działalności środek trwały.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszej interpretacji,
    Nieruchomości zarówno przed, jak i po wycofaniu ich ze środków trwałych obecnie
    prowadzonego przedsiębiorstwa, będą przez Pana wykorzystywane cały czas do
    działalności gospodarczej.
    Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości stwierdzić należy, że czynność wycofania
    Nieruchomości z obecnie prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej w celu
    dalszego ich wynajmowania w ramach nowej jednoosobowej działalności gospodarczej
    lub w ramach tzw. „najmu prywatnego”, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, gdyż w analizowanej sprawie
    nie nastąpi dostawa towarów (Nieruchomości) na Pana cele osobiste i ww. Nieruchomości
    w dalszym ciągu będą służyły do działalności gospodarczej w zakresie najmu, tj. czynności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że oddając w najem opisane Nieruchomości, po ich uprzednim
    wycofaniu z działalności gospodarczej, nie utraci Pan statusu czynnego podatnika podatku

    VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowych Nieruchomości w
    najem poza dotychczasową działalnością gospodarczą – na gruncie ustawy – skutkować
    będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie
    nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem czynności
    podlegających opodatkowaniu (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W konsekwencji, wycofanie Nieruchomości z majątku przedsiębiorstwa – prowadzonej
    przez Pana obecnie jednoosobowej działalności gospodarczej – a następnie
    wykorzystywanie ich do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (najmu) w ramach
    nowo założonej jednoosobowej działalności gospodarczej lub tzw. „najmu prywatnego” –
    nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pana małżonki (współwłaścicielki Nieruchomości).
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.