Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-723/09/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-27
Teza: Opodatkowanie i dokumentowanie czynności, za które przyznawana będzie premia pieniężna kalkulowana procentowo i kwotowo.
Słowa kluczowe: bonus; faktura; premia-premia pieniężna; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2009 r. (data wpływu 3 września 2009 r.), uzupełnionym w dniu 16 listopada 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności, za które przyznawana będzie premia pieniężna - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 16 listopada 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności, za które przyznawana będzie premia pieniężna.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji produktów z branży elektrycznej. W celu uatrakcyjnienia oferty proponuje swoim odbiorcom system promocyjny, na który składają się rabaty i premie. Zgodnie z zapisami umów zawartych z odbiorcami, rabaty ustalane są w związku z zakupem konkretnego produktu, z tego względu ich wysokość znana jest na dzień wystawienia faktury. W konsekwencji rabaty uwzględniane są na fakturze zmniejszając cenę jednostkową produktu. Natomiast premie pieniężne nie dotyczą konkretnego produktu i przyznawane są pod warunkiem przekroczenia przez danego odbiorcę określonego poziomu obrotów w danym okresie czasu.

Przyznawane premie pieniężne kalkulowane będą zarówno procentowo, jak i kwotowo -przypadek każdego z kontrahentów analizowany jest pod tym kątem odrębnie. Na decyzję, co do ostatecznej formuły ustalania premii wpływ ma wiele czynników takich jak: potencjał handlowy klienta, jego preferencje i żądania, zakładany obrót z klientami. W praktyce Spółka preferuje jednak ustalanie premii procentowych – taka formuła zapewnia spójność pomiędzy generowanym przez kontrahenta obrotem i wysokością premii. Rozwiązanie to nie jest jednak zasadą. Okresy premiowania dopasowywane będą do indywidualnych przypadków, tak jak w sytuacji ich przyznawania. Spółka podejmuje starania, aby większość umów, w ramach których zapisano prawo do premii, obejmowała okres 12 miesięcy, jednakże istnieje grupa kontrahentów, w stosunku do których ustalane one będą w ramach krótszych okresów, np. w okresie kwartału lub półrocza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług udzielanie premii pieniężnych stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem i czy powinny być one dokumentowane fakturą, a jeśli nie, to w jaki sposób należy je prawidłowo dokumentować?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie odbiorcom premii pieniężnej nie stanowi usługi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, w związku z czym właściwym sposobem ich dokumentowania jest wystawianie not księgowych. Wskazał, że decydujące znaczenie dla prawidłowej odpowiedzi na powyżej przedstawione pytanie ma kwestia określenia czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Po powołaniu treści przepisów art. 5 ust. 1, art. 7 i art. 8 ust. 1 ustawy Spółka stwierdziła, iż odpłatne świadczenie usług oznacza wzajemność świadczeń (usługodawca świadczy usługę, a usługobiorca płaci wynagrodzenie), jednak bezpodstawne jest przyjęcie, że nabywanie towarów o określonej wartości w określonym przedziale czasu stanowi odrębną od dostawy czynność. Nabywanie towarów o określonej wartości nie jest czymś innym od sumy dostaw towarów i brak jest podstaw do doszukiwania się w tych czynnościach świadczenia usługi tylko dlatego, że motywuje się odbiorcę do zakupów przez przyznanie mu określonej premii pieniężnej. Okoliczność, że dla jej otrzymania wartość poszczególnych dostaw podlega zsumowaniu nie oznacza, iż w ten sposób osiągnięcie pewnego poziomu obrotów stało się usługą. Odbiorca otrzymujący premię pieniężną nie wykonuje na rzecz Spółki żadnych innych działań, których byłaby beneficjentem, oprócz tych, które są elementem dostawy, tj. odbioru towarów i zapłaty ceny (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Rzeszowie z dnia 3 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Rz 742/08).

Spółka wskazała, że usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, jest transakcja gospodarcza, która wymaga istnienia stosunku prawnego między stronami, mającego za przedmiot świadczenia wzajemne (vide: wyrok ETS z dnia 3 marca 1994 r. sygn. C-16/93 w sprawie R. J. Tolsmav Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden). Podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 12 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Ke 18/09 uznał, że jeśli wypłata premii pieniężnej wiąże się w istocie z wykonaniem określonej sumy czynności będących dostawami towarów, a niezrealizowanie przez odbiorcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością, to nie można mówić tu mówić o wzajemności.

Wyjaśniła, że osiąganie progów obrotów w określonym przedziale czasu jest dla odbiorców dobrowolne, a premia pieniężna wypłacana przez Spółkę nie jest przypisywana do poszczególnych dostaw. Spółka uzasadniała, iż nie ma pewności, że odbiorca nie kupi towarów u innych dostawców oraz nie uzyskuje gwarancji stałego, z góry ustalonego poziomu zakupów. Premia pieniężna ma charakter motywujący, ale nie ma skutku w postaci wskazania określonego zobowiązania do działania lub zaniechania po stronie odbiorców. Wskazała, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 707/07 zauważył, że pomimo otrzymania „wynagrodzenia” w związku z określonym zachowaniem („świadczenie”) nie zawsze dochodzi do wystąpienia czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Spółka zwróciła uwagę, że nie do pogodzenia z istotą podatku od wartości dodanej jest sytuacja, w której ta sama czynność stanowi jednocześnie przedmiot opodatkowania, jako dostawa towaru i świadczenie usługi. Przepisy tych aktów normatywnych wykluczają takie rozwiązanie, rozdzielając usługi od dostaw towarów. Nie może bowiem ta sama czynność prawna być opodatkowana dwukrotnie tym samym podatkiem od wartości dodanej. Na potwierdzenie stanowiska w tym zakresie Spółka powołała wyrok ETS w sprawie C-231/94 Faaborg - Gelting Linien a/s v. Finanzamt Flensburg.

Spółka wskazała, że podwójne opodatkowanie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz art. 217 Konstytucji. Podkreśliła, że na temat zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie podatku od towarów i usług, wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny (vide: wyrok z dnia 25 października 2004 r., sygn. akt SK 33/03 oraz uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt FPS 2/02).

Wyjaśniła, że podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej jest także niedopuszczalne we wspólnotowym systemie podatkowym. Państwa członkowskie zobowiązane są do podjęcia niezbędnych środków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania. Zakaz podwójnego opodatkowania podatkiem od wartości dodanej znajduje potwierdzenie w orzecznictwie ETS np. w wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. sygn. akt J 50/88 w sprawie Heinz Kuhne V. Finanzamt Munchen.

Wskazała, że za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie transakcji, raz jako dostawy towaru, drugi raz jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Transakcja gospodarcza nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, a także nie powinna podlegać podwójnemu opodatkowaniu. Tymczasem uznanie wypłaty premii pieniężnej za świadczenie usługi prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tych samych czynności: raz - jako dostawy – w Spółce z tytułu dokonanych sprzedaży, drugi raz u odbiorcy - jako usługi - z tytułu dokonanych zakupów w ramach tych sprzedaży, z uwagi na ich wielkość (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1404/08).

Spółka podniosła, że za brakiem podstaw prawnych do opodatkowania premii za osiągnięcie określonego poziomu zakupów opowiadają się również przedstawiciele piśmiennictwa m.in. A. Bartosiewicz (Komentarz do art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT Komentarz, Lex 2009, wyd. III).

W ocenie Spółki z powyższej argumentacji dotyczącej zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz definicji usługi wynika, że premia pieniężna nie jest wynagrodzeniem za usługę i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, dlatego powinna być dokumentowana za pomocą noty księgowej. Wskazała, że identycznym zagadnieniem zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1859/08, uznając, że takie stanowisko jest jak najbardziej uzasadnione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka zauważyła, że dotychczasowa linia orzecznicza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przemawia za uznaniem Jej stanowiska za prawidłowe. Na poparcie powyższe powołała wyroki z dnia 22 maja 2007r. sygn. akt III Sa/Wa 4080/2006, z dnia 3 października 2008 r. sygn. akt III Sa/Wa 1056/08, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt III Sa/Wa 2056/08.

Wskazała, iż pogląd analogiczny do zaprezentowanego przez nią wyrażony został przez organy administracji skarbowej w najnowszych interpretacjach prawa podatkowego wydanych w sprawach indywidualnych (interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2009 r. nr ITPP2/443-169a/09/EŁ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 1 lipca 2008 r. nr ITPP2/443-346/09-2/BM, z dnia 16 lipca 2009 r. nr IPP3/443-396-4/JF), w których stwierdzono, że premia wypłacana przez sprzedawcę na rzecz nabywcy z tytułu przekroczenia przez niego określonego poziomu obrotów towarami spółki nie jest świadczeniem usługi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Konsekwencją powyższego brak jest obowiązku dokumentowania tej czynności fakturą VAT, w związku z czym winna być w tym miejscu wystawiona nota księgowa.

Spółka zwróciła uwagę na pogląd, który wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2021/08, zgodnie z którym, „wyroki sądów nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają niebagatelny wpływ na praktykę wykładni prawa podatkowego i jego stosowanie w indywidualnych sprawach. Stanowisko to w pełni potwierdza art. 14a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Minister Finansów dokonując interpretacji prawa podatkowego powinien uwzględniać orzecznictwo sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten odnosi się do interpretacji ogólnych, niemniej w pełni uzasadnione jest zastosowanie zawartej w nim wskazówki także w odniesieniu do interpretacji indywidualnych”. Według Spółki jeszcze mocniejszy pogląd na temat znaczenia dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia z dnia 24 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1196/08: „…w ocenie Sądu, obowiązujący od dnia 1 lipca 2007 r. art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej wychodzi poza zasadę związania wyrokiem tylko w sprawie, w której on zapadł i nadaje orzecznictwu sądów administracyjnych walor normatywny także w stosunku do innych indywidualnych spraw załatwianych w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnych). Od tej daty orzecznictwo to stało się istotnym miernikiem legalności wydawanych interpretacji indywidualnych. Jego nieuzasadnione zaś pomijanie narusza wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i może skutkować w ramach kontroli sądowoadministracyjnej uchyleniem interpretacji indywidualnej z tej przyczyny".

W związku z zacytowanymi powyżej stanowiskami sądów administracyjnych, Spółka podkreśliła, że stan faktyczny i zadane pytania dotyczące interpretacji prawa podatkowego są niemal identyczne do stanów faktycznych poprzednio rozpoznawanych w ramach sądowej kontroli legalności wydanych interpretacji indywidualnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Usługa w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem stanowiącym usługę, w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka proponuje swoim odbiorcom system promocyjny, na który składają się rabaty i premie. Zgodnie z zapisami umów zawartych z odbiorcami, rabaty ustalane są w związku z zakupem konkretnego produktu, z tego względu ich wysokość znana jest na dzień wystawienia faktury. Natomiast premie pieniężne nie dotyczą konkretnego produktu i przyznawane są pod warunkiem przekroczenia przez danego odbiorcę określonego poziomu obrotów w danym okresie czasu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wypłata premii pieniężnej nie jest uzależniona od świadczenia przez kontrahenta żadnych dodatkowych czynności oprócz tych, które są elementem dostawy (tj. odbioru towarów i zapłaty za nie). Tak skonstruowane relacje handlowe pomiędzy Spółką, a jej kontrahentami nie wiążą się z wykonywaniem przez kupującego na rzecz sprzedawcy czynności innych, niż dokonywanie zakupów na określonym poziomie. W tak przedstawionych okolicznościach, poza transakcjami kupna-sprzedaży, pomiędzy kupującym a sprzedającym nie dochodzi do rzeczywistego i odrębnego od tych transakcji świadczenia nabywcy na rzecz zbywającego towary. Nie ma zatem podstaw, aby uznać, że „premie”, które Spółka zamierza wypłacać, będą stanowiły wynagrodzenie za realizowane jednocześnie usługi. Nabywanie towarów, choć wiąże się ściśle z działalnością prowadzoną przez kupującego, nie wchodzi w zakres istoty tej działalności, zatem nie może stanowić usługi świadczonej przez kupującego na rzecz dostawcy. Tym samym należy uznać, iż skoro w tym konkretnym przypadku, otrzymujący premie nie świadczy na rzecz Wnioskodawcy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1, to przedmiotowe premie nie stanowią wynagrodzenia za usługi, a tym samym czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie powinny być dokumentowane przez nabywcę fakturą VAT.

Zauważyć należy, iż z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika również, że Wnioskodawca przyznając niektóre wynagrodzenia nazwane premiami pieniężnymi ustala ich wypłatę w oparciu o kalkulacje procentowe i kwotowe. Wskazał, że preferuje ustalenie premii procentowych, ponieważ taka formuła zapewnia spójność pomiędzy generowanym przez kontrahenta obrotem i jej wysokością. Okresy premiowania dopasowywane będą do indywidualnych przypadków, jednakże Spółka podejmuje starania, aby większość umów, w ramach których zapisano prawo do premii, obejmowała okres 12 miesięcy. Istnieje grupa kontrahentów, w stosunku do których ustalane będą one w ramach krótszych okresów (kwartału, półrocza).

Powyższe oznacza, iż przyznana i wypłacona na ww. zasadach premia pieniężna odnosi się do każdej sprzedaży towarów dokonanej przez Spółkę w danym okresie, jest bowiem wynikiem wszystkich zrealizowanych dostaw na rzecz konkretnego kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Innymi słowy udzielona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą towarów dokonaną przez Spółkę na jego rzecz. Tym samym należy stwierdzić, iż ustalona w taki sposób premia pieniężna stanowi rabat, który powoduje proporcjonalne obniżenie wartości każdej dostawy towarów dokonanej w danym okresie na rzecz kontrahenta otrzymującego tę premię.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z ust. 4 tego artykułu, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Przyznanie rabatu „potransakcyjnego” i jego wpływ na podstawę opodatkowania uregulowane zostało również w przepisach obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady (art. 90). Zgodnie z tym przepisem w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, która – zgodnie z § 13 ust. 2 – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;

4.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
5.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu, wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, planowana przez Wnioskodawcę wypłata premii pieniężnych kalkulowanych procentowo i kwotowo będzie stanowiła rabat obniżający – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – wartość dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami, który powinien być dokumentowany poprzez wystawienie faktur korygujących w trybie powołanych powyżej przepisów.

W kontekście powyższe za nieprawidłowe uznać należy stanowisko, iż udzielane premie pieniężne winny być dokumentowane notą księgową.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.