Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP3.4512.172.2017.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-13
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, które po zakończeniu budowy zostaną przekazane w dzierżawę spółce prawa handlowego.
Słowa kluczowe: odliczenia; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2017 r. (data wpływu 27 lutego 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, które po zakończeniu budowy zostaną przekazane w dzierżawę spółce prawa handlowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, które po zakończeniu budowy zostaną przekazane w dzierżawę spółce prawa handlowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina … (dalej jako „Gmina”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie inwestycji pn. „…” na operację typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Zadanie realizowane w ramach projektu należy do zadań własnych gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.)

Gmina będzie otrzymywała od wykonawców przedmiotowej inwestycji wystawione na siebie faktury z naliczonym VAT dokumentujące poniesione wydatki na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Szacowana wartość całkowitej inwestycji to ok. … zł, natomiast aplikowana kwota dotacji ze środków PROW to ok. … zł.

Po zakończeniu zadania, inwestycja zostanie przyjęta na stan środków trwałych Gminy. Następnie na podstawie umowy dzierżawy Gmina zamierza udostępnić przedmiotową infrastrukturę Przedsiębiorstwu … sp. z o.o. (dalej jako „Spółka”) i pobierać z tego tytułu wynagrodzenie. Od dzierżawionych sieci Gmina będzie pobierała czynsz opodatkowany stawką VAT 23%.

Stosowna umowa zawarta między Gminą a Spółką potwierdzi prawo Spółki do używania infrastruktury i pobierania pożytków z tego tytułu, w szczególności w formie opłat za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Gmina będzie mogła (w 100%) odliczyć VAT naliczony w fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, które po zakończeniu budowy zostaną przekazane w dzierżawę Spółce będącej przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym?

1.  W rozliczeniu za jakie okresy Gmina powinna dokonać odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych dotyczących infrastruktury, która po wybudowaniu będzie przedmiotem dzierżawy na rzecz Spółki?

Zdaniem Gminy:

Pytanie nr 1.

Jako czynny podatnik VAT ma prawo odliczyć VAT z tytułu realizacji projektu dot. budowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, ponieważ przedmiotowa inwestycja budowana jest z zamiarem jej odpłatnego udostępnienia Spółce będącej przedsiębiorstwem wodno-kanalizacyjnym na podstawie umowy dzierżawy, czyli będzie generowała dochody opodatkowane VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikom VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia należy ustalić, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz pozostają w bezspornym związku z wykonywaniem przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które maja charakter cywilnoprawny, tzn. realizowanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Są to m.in. czynności sprzedaży, wynajmu i dzierżawy. Czynności te mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Odpłatne udostępnianie infrastruktury na podstawie umowy cywilnoprawnej, skutkującej uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie Gminy, podlega opodatkowaniu VAT. Usługa ta nie może korzystać ze zwolnienia od VAT.

Zatem Gmina wydzierżawiając infrastrukturę będzie dokonywała odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, czyli spełnia pierwszy z ww. warunków zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Gmina zawierając umowę dzierżawy będzie działała w roli podatnika i zobligowana będzie do odprowadzania podatku należnego z tego tytułu.

Zdaniem Gminy, istnieje bezsprzeczny i bezpośredni związek między wydatkami na budowę/modernizację infrastruktury wodnokanalizacyjnej z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci usługi dzierżawy. Gdyby Gmina nie ponosiła wydatków na budowę infrastruktury, nie powstałby przedmiot dzierżawy i tym samym Gmina nie miałaby w ogóle możliwości świadczenia usługi dzierżawy podlegającej opodatkowaniu VAT. Również wydatki ponoszone na modernizację infrastruktury będą ściśle związane ze świadczoną usługą dzierżawy, ponieważ dzierżawienie infrastruktury pozostającej np. w stanie zaniedbania byłoby znacznie utrudnione lub wręcz niemożliwe.

Wobec powyższego, w ocenie Gminy, także drugą z ww. przesłanek, warunkującą możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT, należy uznać za spełnioną.

Zdaniem Gminy, będzie miała prawo do odliczenia VAT naliczonego w fakturach dotyczących budowy/modernizacji sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, które po zakończeniu budowy zostaną przekazane w dzierżawę Spółce.

Dodatkowo Gmina wskazała, że przedstawione przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez dyrektorów izb skarbowych, np. w:

*   interpretacji indywidualnej z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. BPP3/4512-29/16/KG, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach;
*   interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. IPTPP1/443-1003/11-7/RG, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Pytanie nr 2.

Zdaniem Gminy, jeśli nie dokonała odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku naliczonego (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT) lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy o VAT), ma prawo dokonać korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy oraz podatnik otrzymał fakturę.

W świetle zaś art. 86 ust. 13 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w terminach o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego.

Gmina powinna dokonywać zasadniczo odliczenia w oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, tj. co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała fakturę dokumentującą wydatki inwestycyjne.

Przedmiotowa inwestycja budowana jest z zamiarem jej odpłatnego udostępnienia Spółce na podstawie umowy dzierżawy. Odpłatne przekazanie przedmiotowej infrastruktury może nastąpić w okresie dużo późniejszym niż terminy dokonania odliczenia podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Nadmienić należy, że na podatniku spoczywa ciężar udokumentowania planowanych zmian, co do sposobu przeznaczenia budynku będącego w jej zasobach, co powoduje, że powinny one znaleźć odzwierciedlenie w stosownych dokumentach.

Podsumowując, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowaną, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku.

Gmina od początku realizuje przedmiotową inwestycję z zamiarem jej udostępniania Spółce odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy, to przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z budową infrastruktury wod.-kan. Spełniona bowiem została podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z budową infrastruktury wod.-kan., przysługuje Gminie pod warunkiem nieistnienia przesłanek negatywnych (ograniczeń) wskazanych w art. 88 ustawy.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych w związku z budową infrastruktury wod.-kan., którą Gmina od początku realizuje przedmiotową inwestycję z zamiarem jej udostępniana do Spółki odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy – mogła realizować – „na bieżąco”, na podstawie ogólnych zasad dotyczących odliczenia, określonych w art. 86 ustawy.

Natomiast, jeżeli Gmina nie dokonała odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku naliczonego (art. 86 ust. 10 ustawy) lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art 86 ust. 11 ustawy), ma prawo dokonać korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy.

Gmina podkreśliła, że może dokonać korekty deklaracji jedynie za ten miesiąc, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie mając wyboru złożenia korekty za kolejne dwa okresy rozliczeniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.