Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.490.2025.4.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku dla świadczonych usług
oraz uznania świadczonych usług przygotowania publikacji
naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy
materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz
usługi udziału w debacie o charakterze naukowym za
wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-samodzielna
działalność gospodarcza
lekarze
szkolenie-szkolenie pracownicze
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
1

zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 kwietnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług
    oraz uznania świadczonych usług przygotowania publikacji naukowej, usługi
    zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym za wykonywaną
    samodzielnie działalność gospodarczą. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 6 czerwca 2025
    r. (wpływ 6 czerwca 2025 r.) oraz pismem z 10 lipca 2025 r. (wpływ 10 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...)
    (NIP: (...), PKD: 86.22.Z, 85.59.B).
    Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym. Głównym przedmiotem
    prowadzonej działalności gospodarczej jest specjalistyczna praktyka lekarska.
    Wnioskodawczyni jest lekarką, specjalistką w zakresie pediatrii, epidemiologii i zdrowia
    publicznego.
    Posiada tytuł naukowy profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu - jest czynnym
    pracownikiem naukowym i dydaktycznym.
    W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawczyni
    przeprowadza szkolenia w ramach posiadanej przez siebie specjalizacji na zlecenie
    różnych podmiotów:

    1) Szkolenia organizowane na zlecenie samorządu lekarskiego (Izby Lekarskiej) -
      obowiązkowe szkolenia organizowane w ramach obowiązkowego doskonalenia
      zawodowego lekarzy (tzw. szkolenia punktowane);
    2) Szkolenia organizowane na zlecenie samorządu lekarskiego (Izby Lekarskiej) -
      dodatkowe szkolenia organizowane dla zainteresowanych lekarzy (tzw. szkolenia
      niepunktowane);
    3) Szkolenia organizowane na zlecenie innych podmiotów gospodarczych (np. koncerny
      farmaceutyczne, towarzystwa naukowe, fundacje) dla swoich pracowników (w tym dla
      lekarzy);
    4) Obowiązkowe szkolenia organizowane na zlecenie samorządów innych samorządów
      zawodów medycznych (np. Izby Aptekarskie - szkolenia dla farmaceutów, Naczelna
      Izba Pielęgniarek i Położnych - szkolenia dla pielęgniarek i położnych).
    5) Dodatkowe szkolenia organizowane na zlecenie samorządów innych samorządów
      zawodów medycznych (np. Izby Aptekarskie - szkolenia dla farmaceutów, Naczelna
      Izba Pielęgniarek i Położnych - szkolenia dla pielęgniarek i położnych).
    Wnioskodawczyni oferuje wysokiej jakości szkolenia specjalistyczne, w szczególności z
    zakresu pediatrii, epidemiologii i zdrowia publicznego. Dzięki równolegle prowadzonej
    działalności naukowej oraz wieloletniej praktyce dysponuje szeroką wiedzą, która jest
    przekazywana uczestnikom szkoleń.
    Ich efektem jest poszerzanie wiedzy i kompetencji innych lekarzy, co wywiera pozytywny
    wpływ na ochronę zdrowia. Szkolenia często odbywają się w formie wykładów.
    Przykładem jednego z takich szkoleń jest szkolenie pt. „(...)”. Przygotowanie i
    przeprowadzenie szkolenia zostało zlecone przez Okręgową Izbę Lekarską w (...).
    Wnioskodawczyni i Izba Lekarska zawarły umowę na realizację tego szkolenia. Szkolenie
    odbyło się w ramach cyklu szkoleń pt. „(...)”. Lekarzom, którzy wzięli udział w takim
    szkoleniu, przysługują punkty szkoleniowe.
    Celem szkoleń jest doskonalenie zawodowe lekarzy lub przedstawicieli innych zawodów
    medycznych. W przypadku szkoleń obligatoryjnych obowiązek takiego doskonalenia
    wynika z przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz z kodeksów etycznych
    poszczególnych zawodów medycznych.
    Natomiast szkolenia dodatkowe nie mają charakteru obligatoryjnego (obowiązek ich
    przeprowadzenia nie wynika z przepisów prawa), lecz mają one istotne znaczenie dla
    jakości wykonywanych usług. Wiele osób chętnie korzysta z dodatkowych (opcjonalnych)
    szkoleń w celu podnoszenia kompetencji swoich lub swoich pracowników.
    W trakcie szkoleń ich uczestnicy zdobywają zarówno teoretyczną, jak i praktyczną wiedzę
    podnoszącą ich kwalifikacje zawodowe. W ramach Szkoleń uczestnicy otrzymują także
    materiały szkoleniowe. Szkolenia odbywają się w formie stacjonarnej oraz zdalnej
    (webinar).
    Intencją Wnioskodawczyni jest uzyskanie potwierdzenia, że usługi szkoleniowe opisane w
    niniejszym wniosku są zwolnione od podatku VAT.
    Ponadto w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawczyni
    świadczy usługi medyczne (np. konsultacje pediatryczne) - zarówno na rzecz osób
    fizycznych (konsumentów), na rzecz szpitali (np. na rzecz Szpitala Specjalistycznego im.
    (...)), jak również na rzecz podmiotów gospodarczych (spółek z o.o.). W każdej sytuacji
    świadczenie jest realizowane przez Wnioskodawczynię na rzecz osób fizycznych.
    Intencją Wnioskodawczyni jest uzyskanie potwierdzenia, że usługi medyczne świadczone
    na rzecz szpitali i podmiotów gospodarczych (np. spółek z o.o.) jest zwolnione
    przedmiotowo od podatku VAT.

    Z uwagi na obszerne doświadczenie naukowe i dydaktyczne oraz posiadaną
    specjalistyczną wiedzę Wnioskodawczyni świadczy usługi przygotowania artykułu
    naukowego z zakresu medycyny, który następnie podlega publikacji. Wnioskodawczyni
    recenzuje także artykuły oraz inne prace napisane przez inne osoby.
    Wnioskodawczyni bierze także odpłatnie udział w debatach specjalistycznych na tematy
    związane z szeroko rozumianą medycyną. Jako przykład można wskazać na debatę „(...)”,
    która odbyła się 18 września 2019 r.
    Intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie potwierdzenia, że usługi przygotowania publikacji
    naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej oraz usługi udziału w debacie o
    charakterze naukowym nie stanowią działalności gospodarczej, a w rezultacie nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W uzupełnieniu wniosku z 6 czerwca 2025 r. wskazała Pani następujące informacje.
    W zakresie pytania nr 1:
    Czy jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawczyni
    nie figuruje w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT,
    niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT.
    W zakresie pytania nr 2:
    Czy jest Pani jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.)? Jeżeli tak, to czy
    posiada Pani zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo
    oświatowe? Czy usługi objęte wnioskiem świadczy Pani w ramach ww. wpisu do ewidencji?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.)
    W zakresie pytania nr 3:
    Czy szkolenia dla lekarzy, pracowników podmiotów gospodarczych, przedstawicieli innych
    zawodów medycznych stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, tj. czy obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą
    lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
    celów zawodowych. Proszę uzasadnić odpowiedź odrębnie w odniesieniu do szkoleń dla
    lekarzy, pracowników podmiotów gospodarczych, przedstawicieli innych zawodów
    medycznych.
    Odpowiedź:
    Szkolenia dla lekarzy stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego.
    Obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź
    nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Szkolenia Wnioskodawczyni prowadzą do podnoszenia kwalifikacji osób wykonujących
    zawód lekarza. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być
    wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników
    zawodu lekarza w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do
    rozszerzenia działalności o nowe usługi. Przekazywana przez Wnioskodawczynię wiedza
    znajdzie zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorób. Usługi szkoleniowe świadczone
    przez Wnioskodawczynię należy uznać za świadczone na rzecz osób, które nabywają je w

    związku z wykonywanym aktualnie zawodem lub zamiarem zdobycia nowej wiedzy i
    umiejętności.
    Szkolenie odbywa się zgodnie z opracowanym programem szkolenia. Przekazywana
    wiedza jest unikatowa, poparta regularną aktualizacją wiedzy i doświadczeniem
    Wnioskodawczyni. Celem i założeniem szkolenia jest praktyczne zastosowanie nabytej
    wiedzy przy udzielaniu świadczeń medycznych. Charakter szkoleń jest ściśle związany z
    wykonywaniem zawodu lekarza. Szkolenia odbywają się stacjonarnie z wykorzystaniem
    technik multimedialnych. Z uwagi na fakt, iż doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem
    lekarzy, to prowadzone dla nich szkolenia należy uznać jako jedną z możliwych form
    realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe.
    Zatem realizowane przez Wnioskodawczynię szkolenia, obejmujące swoim zakresem
    tematykę dotyczącą ochrony zdrowia, świadczone na rzecz osób wykonujących zawód
    lekarza, służą podnoszeniu kwalifikacji zawodowych określanych jako "kształcenie
    zawodowe", czyli przekazywanie wiedzy, umiejętności, wiadomości związanych z
    konkretnym zawodem i jego wykonywaniem.
    Prowadzone szkolenia przedstawiają najnowszą wiedzę medyczną z zakresu epidemiologii.
    Szkolenia dla przedstawicieli innych zawodów medycznych stanowią usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Obejmują nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Szkolenia Wnioskodawczyni prowadzą do
    podnoszenia kwalifikacji osób wykonujących te zawody (np. zawody farmaceuty,
    pielęgniarki, położnej). Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być
    wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanych dotychczas przez uczestników
    zawodów w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia
    działalności o nowe usługi. Przekazywana przez Wnioskodawczynię wiedza znajdzie
    zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorób bądź w opiece nad pacjentami. Usługi
    szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawczynię należy uznać za świadczone na rzecz
    osób, które nabywają je w związku z wykonywanym aktualne zawodem lub zamiarem
    zdobycia nowej wiedzy i umiejętności.
    Szkolenie odbywa się zgodnie z opracowanym programem szkolenia. Przekazywana
    wiedza jest unikatowa, poparta regularną aktualizacją wiedzy i doświadczeniem
    Wnioskodawczyni. Celem i założeniem szkolenia jest praktyczne zastosowanie nabytej
    wiedzy przy udzielaniu świadczeń medycznych. Charakter szkoleń jest ściśle związany z
    wykonywaniem zawodu medycznego. Szkolenia odbywają się stacjonarnie z
    wykorzystaniem technik multimedialnych. Z uwagi na fakt, iż doskonalenie zawodowe jest
    obowiązkiem każdego zawodu medycznego, to prowadzone dla nich szkolenia należy
    uznać jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe
    lub przekwalifikowanie zawodowe. Zatem realizowane przez Wnioskodawczynię szkolenia,
    obejmujące swoim zakresem tematykę dotyczącą ochrony zdrowia, świadczone na rzecz
    osób wykonujących zawód medyczny, służą podnoszeniu kwalifikacji zawodowych
    określanych jako "kształcenie zawodowe", czyli przekazywanie wiedzy, umiejętności,
    wiadomości związanych z konkretnym zawodem i jego wykonywaniem.
    Szkolenia dla pracowników podmiotów gospodarczych stanowią usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Obejmują nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy wykorzystywanej do celów zawodowych.
    W zakresie pytania nr 4:
    Czy szkolenia dla lekarzy, pracowników podmiotów gospodarczych, przedstawicieli innych
    zawodów medycznych są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach, jeśli tak należy wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf),
    wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają? Proszę wskazać
    odrębnie dla:

        szkoleń obowiązkowych dla lekarzy,
        szkoleń nieobowiązkowych dla lekarzy,
        szkoleń dla pracowników podmiotów gospodarczych,
        szkoleń obowiązkowych dla przedstawicieli innych zawodów medycznych,
        szkoleń nieobowiązkowych dla przedstawicieli innych zawodów medycznych.
    Odpowiedź:
    W odniesieniu do szkoleń obowiązkowych dla lekarzy należy wskazać, że: na podstawie
    art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1342),
    zwanej dalej jako „ustawa o izbach lekarskich”, członkowie izb lekarskich stanowią
    samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich, samorząd zawodowy lekarzy i
    lekarzy dentystów reprezentuje osoby wykonujące zawody lekarza i lekarza dentysty,
    sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu
    publicznego i dla jego ochrony.
    W myśl art. 5 pkt 7 ustawy o izbach lekarskich, zadaniem samorządu lekarzy jest w
    szczególności prowadzenie lub udział w organizowaniu doskonalenia zawodowego lekarzy.
    Zgodnie z art. 8 ustawy o izbach lekarskich, członkowie izby lekarskiej są obowiązani:
    1) przestrzegać zasad etyki lekarskiej;
    2) przestrzegać przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza;
    3) stosować się do uchwał organów izb lekarskich.
    Z art. 64 Kodeksu Etyki Lekarskiej z dnia 18 maja 2024 r. wynika, że powinnością każdego
    lekarza jest stałe uzupełnianie i doskonalenie swej wiedzy i umiejętności zawodowych, a
    także przekazywanie ich swoim współpracownikom. Lekarze, w miarę swoich możliwości,
    winni także brać czynny udział w pracach towarzystw lekarskich.
    Również na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i
    lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.) lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma
    prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
    Organizacja szkoleń przez organy samorządu lekarskiego może przybierać zorganizowane
    formy, czego dowodem mogą być wewnętrzne akty korporacyjne. Tytułem przykładu
    można zwrócić uwagę na uchwałę nr (...)/2021 Okręgowej Rady Lekarskiej w Łodzi z 27
    kwietnia 2021 roku w sprawie Regulaminu organizacji doskonalenia zawodowego lekarzy i
    lekarzy dentystów przez Okręgową Izbę Lekarską w Łodzi. Regulamin stanowiący załącznik
    do tej uchwały precyzyjnie określa zasady organizacji szkoleń. Cel każdego szkolenia jest
    taki sam - doskonalenie zawodowe lekarzy.
    Szkolenia prowadzone są w taki sposób, że spełniają kryteria określone w ustawach, a
    potwierdzeniem spełnienia tych kryteriów jest przyznawanie punktów, w ramach realizacji
    obowiązku ciągłego podnoszenia kwalifikacji, dla słuchaczy.
    W odniesieniu do szkoleń nieobowiązkowych lekarzy należy wskazać, że: na podstawie art.
    2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1342),
    zwanej dalej jako „ustawa o izbach lekarskich”, członkowie izb lekarskich stanowią
    samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich, samorząd zawodowy lekarzy i
    lekarzy dentystów reprezentuje osoby wykonujące zawody lekarza i lekarza dentysty,
    sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu
    publicznego i dla jego ochrony.

    W myśl art. 5 pkt 7 ustawy o izbach lekarskich, zadaniem samorządu lekarzy jest w
    szczególności prowadzenie lub udział w organizowaniu doskonalenia zawodowego lekarzy.
    Zgodnie z art. 8 ustawy o izbach lekarskich, członkowie izby lekarskiej są obowiązani:
    1) przestrzegać zasad etyki lekarskiej;
    2) przestrzegać przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza;
    3) stosować się do uchwał organów izb lekarskich.
    Z art. 64 Kodeksu Etyki Lekarskiej z dnia 18 maja 2024 r. wynika, że powinnością każdego
    lekarza jest stałe uzupełnianie i doskonalenie swej wiedzy i umiejętności zawodowych, a
    także przekazywanie ich swoim współpracownikom. Lekarze, w miarę swoich możliwości,
    winni także brać czynny udział w pracach towarzystw lekarskich.
    Również na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i
    lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.) lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma
    prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
    Organizacja szkoleń przez organy samorządu lekarskiego może przybierać zorganizowane
    formy, czego dowodem mogą być wewnętrzne akty korporacyjne. Tytułem przykładu
    można zwrócić uwagę na uchwałę nr (...) Okręgowej Rady Lekarskiej w (...) z 27 kwietnia
    2021 roku w sprawie Regulaminu organizacji doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy
    dentystów przez Okręgową Izbę Lekarską w (...). Regulamin stanowiący załącznik do tej
    uchwały precyzyjnie określa zasady organizacji szkoleń. Cel każdego szkolenia jest taki
    sam - doskonalenie zawodowe lekarzy.
    Okoliczność nieprzyznania punktów szkoleniowych nie ma znaczenia w kontekście
    zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT,
    ponieważ taki wymóg nie wynika wprost z przepisów ustawy VAT. Istota analizowanego
    zwolnienia przedmiotowego sprowadza się do doskonalenia zawodowego, które jest
    przeprowadzane w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Owymi
    „przepisami” są przepisy prawa regulujące wykonywanie zawodu lekarza oraz wewnętrzne
    przepisy korporacyjne, takie jak zasady etyki zawodowej czy też uchwały lub zarządzenia
    organów samorządu odnoszące się do organizacji szkoleń zawodowych.
    W odniesieniu do szkoleń obowiązkowych dla przedstawicieli innych zawodów
    medycznych należy wskazać, że:
    Stosownie do art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 676), zwanej dalej jako „ustawa o zawodzie farmaceuty”, farmaceuta ma
    prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i
    umiejętności zawodowych.
    Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o zawodzie farmaceuty, ustawiczny rozwój zawodowy
    może być realizowany przez kształcenie podyplomowe lub doskonalenie zawodowe.
    W myśl art. 77 ust. 1 ustawy o zawodzie farmaceuty, farmaceuta ma obowiązek
    doskonalenia zawodowego przez samokształcenie oraz udział w kursach realizowanych:
    1) metodą wykładów, seminariów, warsztatów oraz ćwiczeń;
    2) za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych testem.
    W świetle art. 77 ust. 2 ustawy o zawodzie farmaceuty, kursy o których mowa w ust. 1,
    organizują jednostki szkolące, NIA oraz okręgowe izby aptekarskie.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy ustawy o zawodzie farmaceuty należy przyjąć, że
    szkolenia przeprowadzane przez Wnioskodawczynię służą doskonaleniu zawodowemu
    farmaceutów. Szkolenia organizowane na zlecenie organów samorządu
    farmaceutycznego są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach.

    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i
    położnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 628), zwanej dalej jako „u.s.p.p.”, samorząd zawodowy
    pielęgniarek i położnych, zwany dalej "samorządem", reprezentuje osoby wykonujące
    zawody pielęgniarki i położnej oraz sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych
    zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony.
    Stosownie do art. 11 ust 1 u.s.p.p. członkowie samorządu mają prawo:
    1) wybierać i być wybierani do organów izb, z zastrzeżeniem art. 12 oraz art. 13 ust. 2-4;
    2) korzystać z pomocy izb w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz ochrony
      właściwych warunków wykonywania zawodu;
    3) korzystać z ochrony i pomocy prawnej izb;
    4) korzystać z innych świadczeń izb i działalności samopomocowej.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2 u.s.p.p. członkowie samorządu są obowiązani:
    1) postępować zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz zasadami wykonywania zawodu
      określonymi w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;
    2) sumiennie wykonywać obowiązki zawodowe;
    3) przestrzegać uchwał organów izb;
    4) regularnie opłacać składkę członkowską;
    5) aktualizować dane w rejestrze pielęgniarek i rejestrze położnych.
    Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 814), pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania
    swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w
    różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.
    Treść przekazywana uczestnikom szkolenia niewątpliwie wywiera wpływ na jakość pracy
    farmaceutów, pielęgniarek i położnych. Dzięki udziałowi w szkoleniach ich uczestnicy mają
    możliwość szkolenia zawodowego, którego formy i zasady określają przepisy odrębne
    oraz przepisy korporacyjne.
    Szkolenia prowadzone są w taki sposób, że spełniają kryteria określone w ustawach, a
    potwierdzeniem spełnienia tych kryteriów jest przyznawanie punktów dla słuchaczy.
    W odniesieniu do szkoleń nieobowiązkowych dla przedstawicieli innych zawodów
    medycznych należy wskazać, że:
    Stosownie do art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 676), zwanej dalej jako „ustawa o zawodzie farmaceuty”, farmaceuta ma
    prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i
    umiejętności zawodowych.
    Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o zawodzie farmaceuty, ustawiczny rozwój zawodowy
    może być realizowany przez kształcenie podyplomowe lub doskonalenie zawodowe.
    W myśl art. 77 ust. 1 ustawy o zawodzie farmaceuty farmaceuta ma obowiązek
    doskonalenia zawodowego przez samokształcenie oraz udział w kursach realizowanych:
    1) metodą wykładów, seminariów, warsztatów oraz ćwiczeń;
    2) za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych testem.
    W świetle art. 77 ust. 2 ustawy o zawodzie farmaceuty, kursy o których mowa w ust. 1,
    organizują jednostki szkolące, NIA oraz okręgowe izby aptekarskie.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy ustawy o zawodzie farmaceuty należy przyjąć, że
    szkolenia przeprowadzane przez Wnioskodawczynię służą doskonaleniu zawodowemu

    farmaceutów. Szkolenia organizowane na zlecenie organów samorządu
    farmaceutycznego są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i
    położnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 628), zwanej dalej jako „u.s.p.p.”, samorząd zawodowy
    pielęgniarek i położnych, zwany dalej "samorządem", reprezentuje osoby wykonujące
    zawody pielęgniarki i położnej oraz sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych
    zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony.
    Stosownie do art. 11 ust 1 u.s.p.p. członkowie samorządu mają prawo:
    1) wybierać i być wybierani do organów izb, z zastrzeżeniem art. 12 oraz art. 13 ust. 2-4;
    2) korzystać z pomocy izb w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz ochrony
      właściwych warunków wykonywania zawodu;
    3) korzystać z ochrony i pomocy prawnej izb;
    4) korzystać z innych świadczeń izb i działalności samopomocowej.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2 u.s.p.p. członkowie samorządu są obowiązani:
    1) postępować zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz zasadami wykonywania zawodu
      określonymi w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej;
    2) sumiennie wykonywać obowiązki zawodowe;
    3) przestrzegać uchwał organów izb;
    4) regularnie opłacać składkę członkowską;
    5) aktualizować dane w rejestrze pielęgniarek i rejestrze położnych.
    Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 814), pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania
    swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w
    różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.
    Treść przekazywana uczestnikom szkolenia niewątpliwie wywiera wpływ na jakość pracy
    farmaceutów, pielęgniarek i położnych. Dzięki udziałowi w szkoleniach ich uczestnicy mają
    możliwość szkolenia zawodowego, którego formy i zasady określają przepisy odrębne
    oraz przepisy korporacyjne.
    Organizacja podmiotów gospodarczych (np. koncernów farmaceutycznych) nie jest
    regulowana przepisami prawa. W niektórych przypadkach podmioty te muszą uzyskać
    stosowne zezwolenia lub koncesje, jednakże przepisy prawa nie nakładają obowiązku
    doskonalenia zawodowego pracowników.
    Przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie nakładają obowiązku tworzenia
    samorządów zawodowych, dlatego nie obowiązują wewnętrzne przepisy korporacyjne. W
    związku z tymi okolicznościami nie znajdzie zastosowania przesłanka opisana w lit. a ww.
    przepisu z uwagi na nieobowiązywanie odrębnych przepisów.
    W zakresie pytania nr 5:
    Czy szkolenia dla lekarzy, pracowników podmiotów gospodarczych, przedstawicieli innych
    zawodów medycznych są objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego?
    Odpowiedź:
    Powyższe szkolenia nie są objęte akredytacją w rozumieniu przepisów prawa
    oświatowego.
    W zakresie pytania nr 6:
    Czy szkolenia dla lekarzy, pracowników podmiotów gospodarczych, przedstawicieli innych
    zawodów medycznych są w całości albo w co najmniej 70% finansowane ze środków

    publicznych oraz czy z dokumentów jakie Pani posiada wynika, że usługi te finansowane
    są ze środków publicznych?
    Odpowiedź:
    Wedle wiedzy Wnioskodawczyni szkolenia przez nią prowadzone nie są finansowane z
    środków publicznych.
    W zakresie pytania nr 7:
    Czy w zakresie prowadzonych szkoleń działa Pani pod kontrolą właściwych instytucji
    państwowych? Jeśli tak proszę wskazać:
    a) Na czym polega kontrola instytucji państwowych nad realizowanymi szkoleniami i
      kursami?
    b) Czy działa Pani w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez
      właściwe instytucje państwowe?
    c) Czy kontrola instytucji państwowych zapewnia jakość realizowanych szkoleń i kursów
      oraz ich odpowiednią cenę?
    d) Czy ma Pani dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w
      odniesieniu do prowadzonych szkoleń i kursów?
    e) Czy Pani działania w zakresie realizacji szkoleń i kursów wymagają akceptacji
      właściwych instytucji państwowych?
    Odpowiedź:
    Szkolenia odbywają się pod patronatem/kontrolą organizatora szkolenia, którymi są m.in.
    Naczelna Izba Lekarska, (...). Organizator szkolenia zabiega, aby w izbach było to szkolenie
    punktowane. To nie są szkolenia przeddyplomowe czy podyplomowe służące uzyskaniu
    specjalizacji, w których został ułożony program kształcenia specjalizacyjnego. Nad
    szkoleniami przeddyplomowymi i podyplomowymi w ramach obowiązkowego szkolenia
    specjalizacyjnego sprawują bezpośredni nadzór instytucje państwowe. Szkolenia
    prowadzone przez Wnioskodawczynię są szkoleniami podyplomowymi - podnoszącymi
    kompetencje w ramach obowiązku ciągłego podnoszenia kwalifikacji, a nie w ramach
    szkolenia specjalizacyjnego. Instytucje państwowe nie sprawują nadzoru nad szkoleniem
    ciągłym, bowiem nad tym nadzór sprawuje samorząd.
    W odniesieniu do ceny szkoleń to nie jest ona ustalana na warunkach rynkowych, bowiem
    uczestnictwo w tego typu szkoleniach wiąże się z kosztem ok. kilku tysięcy złotych.
    Szkolenia są dla uczestników darmowe lub wiążą się z symboliczną opłatą w wysokości ok.
    200 zł. Koszt szkolenia pokrywa organizator np. Naczelna Izba Lekarska. Uczestnicy
    najczęściej nie płacą za szkolenia.
    Wnioskodawczyni w żaden sposób nie ma wpływu na finalną cenę czy sposób jej ustalenia
    dla odbiorcy końcowego. Wnioskodawczyni odpowiada za przeprowadzenie wykładów
    merytorycznych.
    Organizator szkolenia określa temat i sposób prezentacji. Podobnie organizator wskazuje
    przedział czasowy, w którym szkolenie ma się odbyć i miejsce szkolenia np. aula/szkolenie
    online.
    W zakresie pytania nr 8:
    Czy celem wykonywanych przez Panią usług jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez
    konkurencyjne wykonywanie czynności, o których mowa we wniosku, w stosunku do
    podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku VAT?
    Odpowiedź:

    Wnioskodawczyni jest profesorem nauk medycznych i nauk o zdrowiu, specjalistką w
    zakresie pediatrii, epidemiologii. Prowadzenie szkoleń stanowi dla niej nierozłączną część
    rozwoju naukowego.
    Wnioskodawczyni zarówno szkoli, jak i jest szkolona przez innych lekarzy. Rynek usług
    szkoleń z zakresu medycyny jest na tyle szeroki, a popyt tak wysoki, że praktycznie każdy
    podmiot świadczący tego typu usługi w sposób profesjonalny znajdzie na nim swoje
    miejsce i zainteresowanie ich zakupem.
    Zwolnienie z VAT ma niewiele wspólnego z konkurencyjnością usług, bowiem na tym
    rynku nie konkuruje się ceną świadczonych usług.
    W zakresie pytania nr 9:
    Czy jest Pani podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011
    r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450) i czy będzie Pani wykonywać usługi
    o których mowa we wniosku w ramach działalności leczniczej?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450) i w ramach
    działalności leczniczej dochodzi do wykonywania zawodu lekarza.
    W zakresie pytania nr 10
    Czy usługi medyczne objęte pytaniem nr 6 wniosku, świadczy Pani na rzecz podmiotów
    leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest działalność
    lecznicza?
    Odpowiedź:
    Pytanie nr 6 wniosku miało następującą treść „Czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługi medyczne świadczone na rzecz szpitali i
    podmiotów gospodarczych, których ostatecznymi beneficjentami są konsumenci
    (pacjenci) jest zwolnione przedmiotowo od podatku VAT?” Wnioskodawczyni świadczy
    usługi w postaci konsultacji pediatrycznych oraz epidemiologicznych.
    Wnioskodawczyni udziela konsultacji bezpośrednio na rzecz pacjentów lub pośrednio na
    ich rzecz konsultując konkretne przypadki z innymi lekarzami szpitala omawiając leczenie
    chorób, antybiotykoterapię etc. Wnioskodawczyni odpowiada za bezpieczeństwo
    epidemiologiczne szpitala.
    W zakresie pytania nr 11:
    Jakie konkretnie usługi medyczne, poza konsultacjami pediatrycznymi, są objęte pytaniem
    nr 6 wniosku?
    Odpowiedź:
    Konsultacje epidemiologiczne.
    W zakresie pytania nr 12:
    Czy wszystkie usługi na rzecz szpitali i podmiotów gospodarczych, objęte pytaniem nr 6
    wniosku, świadczy Pani w ramach wykonywania zawodu lekarza?
    Odpowiedź:
    Tak. Wnioskodawczyni nie piastuje funkcji administracyjnych. Wnioskodawczyni świadczy
    usługi lekarskie.
    W zakresie pytania nr 13:
    Czy wszystkie usługi na rzecz szpitali i podmiotów gospodarczych, objęte pytaniem nr 6
    wniosku, świadczy Pani w celu terapeutycznym w ramach opieki medycznej nad
    pacjentem?

    Odpowiedź:
    Tak
    W zakresie pytania nr 14:
    Czy wszystkie usługi na rzecz szpitali i podmiotów gospodarczych, objęte pytaniem nr 6
    wniosku, służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia
    konkretnych pacjentów?
    Odpowiedź:
    Tak. Praca lekarza na tym polega.
    W zakresie pytania nr 15:
    Czy wynagrodzenie, które Pani otrzymuje za wykonywane usługi przygotowania publikacji
    naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla
    lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym stanowi
    przychody, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)? Jeśli tak,
    proszę wskazać konkretny ustęp art. 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni nie jest zatrudniona w oparciu o stosunek pracy.
    W zakresie pytania nr 16:
    Czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pani za wykonywane usługi przygotowania publikacji
    naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla
    lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym stanowi
    przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny punkt art. 13 ww. ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpowiedź:
    Do tej pory Wnioskodawczyni usługi przygotowania publikacji naukowej, usługi
    zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy wykonywała
    w oparciu o umowę o dzieło, jednakże realizowała ją w związku z działalnością
    gospodarczą. Natomiast w następstwie przygotowania odpowiedzi na zadane przez
    Dyrektora KIS pytania, Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy przychody/dochody
    uzyskiwane w ramach tej części swojej działalności tj. przygotowania publikacji naukowej,
    usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym nie powinny być
    kwalifikowane do źródeł z działalności wykonywanej osobiście na podstawie art. 13 pkt 2)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i korzystać tym samym z prawa do
    rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na zasadach określonych w art. 22 ust. 9 pkt
    3) w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 4) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni zwraca się z prośbą o zajęcie stanowiska przez Dyrektora KIS w tej
    sprawie.
    W zakresie pytania nr 17:
    Czy zawiera Pani umowy na świadczenie usług przygotowania publikacji naukowej, usług
    zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usług udziału w debacie o charakterze naukowym? Jeśli tak to proszę
    wskazać:
    a) Jakiego rodzaju jest to umowa?
    b) Czy umowa określa warunki wykonywania czynności oraz wynagrodzenia?

    c) Z kim są zawierane przez Panią umowy na świadczenie usług przygotowania publikacji
      naukowej, usług zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla
      lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o charakterze naukowym?
    Odpowiedź:
    ad a) odpowiedź udzielona w pkt. 16
    ad b) umowa zawiera zakres opracowania danego zlecenia oraz wynagrodzenie. Kwestie
    treści i zawartości merytorycznej pozostają w gestii Wnioskodawczyni.
    ad c) umowy były zawierane z wydawnictwami specjalizującymi się w obszarze medycyny.
    W zakresie pytania nr 18:
    Jeśli umowa nie jest zawierana, co jest podstawą świadczenia przez Panią usług
    przygotowania publikacji naukowej, usług zrecenzowania publikacji naukowej czy
    materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o
    charakterze naukowym? W jaki sposób w ramach tego stosunku prawnego są
    uregulowane warunki wykonywania czynności oraz wynagrodzenie?
    Odpowiedź:
    Zazwyczaj nie dochodzi do zawarcia umowy w formie pisemnej. W przypadku udziału w
    debacie merytorycznej zazwyczaj są to zaproszenie, które Wnioskodawczyni otrzymuje od
    organizatora. W przypadku publikacji zdarza się, że ustalenia z wydawnictwem są czynione
    wyłącznie poprzez korespondencję e-mail, ale też zawierane są umowy w formie pisemnej
    na przygotowanie treści publikacji czy materiałów. Zwykle zapytania/zaproszenia
    zawierają propozycję wynagrodzenia ze strony Zleceniodawcy, które w drodze wyjątku
    podlega negocjacjom.
    W zakresie pytania nr 19:
    W jaki sposób kształtuje się Pani wynagrodzenie za świadczenie usług przygotowania
    publikacji naukowej, usług zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów
    edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o charakterze
    naukowym? Czy jest stałe czy zmienne? Od czego uzależniona jest jego wysokość?
    Odpowiedź:
    Wynagrodzenie jest co do zasady stałe, ale jego wysokość może się różnić w zależności od
    zlecenia.
    Jego wysokość jest uzależniona od zaangażowania, czasu potrzebnego na jego realizację i
    nakładu pracy, przygotowania się do debaty, przeglądzie piśmiennictwa, aktualnych
    danych i ich weryfikacji.
    Wysokość wynagrodzenia najczęściej proponowana jest przez organizatora szkolenia.
    W zakresie pytania nr 20:
    Czy ma Pani wpływ na wysokość przyznanego Pani wynagrodzenia za świadczenie usług
    przygotowania publikacji naukowej, usług zrecenzowania publikacji naukowej czy
    materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o
    charakterze naukowym? Jeśli tak, to w jaki sposób?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni ma wpływ na wysokość proponowanego jej wynagrodzenia jedynie w
    zakresie możliwych negocjacji. Zazwyczaj propozycja wynagrodzenia przedstawiana jest
    przez Zleceniodawcę.
    W zakresie pytania nr 21:
    Kto ponosi ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za świadczone usługi przygotowania
    publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów

    edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o charakterze
    naukowym? Pani czy zleceniodawcy?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni ponosi głównie ryzyko wizerunkowe. Ryzyko gospodarcze ogranicza się
    do ewentualnej utraty przyszłych zleceń. Wnioskodawczyni nie ponosi odpowiedzialności
    za rezultaty gospodarcze publikacji, których jest autorką. Wynagrodzenie
    wnioskodawczyni nie jest uzależnione od wyników sprzedaży czy nakładów publikacji.
    W zakresie pytania nr 22:
    Czy w zakresie świadczonych usług ponosi Pani koszty, czy też korzysta Pani z
    infrastruktury i organizacji zleceniodawcy?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni ponosi koszty dojazdów na debaty, koszty edukacji własnej.
    W zakresie pytania nr 23:
    Kto ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonane przez Panią czynności w
    ramach przygotowania publikacji naukowej, zrecenzowania publikacji naukowej czy
    materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usług udziału w debacie o
    charakterze naukowym? Czy Pani ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za
    świadczone usługi, czy Zleceniodawcy?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność przede wszystkim przed wydawcą. Możliwość
    jakiej odpowiedzialności wobec osób trzecich dostrzega Dyrektor KIS? Wnioskodawczyni
    nie odpowiada za sytuację ekonomiczną wydawnictwa. W razie wydania publikacji, która
    zawierałaby rażące błędy/pomyłki Wnioskodawczyni straciłaby możliwość współpracy z
    wydawnictwami, a w odbiorze publicznym te błędy/pomyłki obciążałyby jej nazwisko.
    W uzupełnieniu z 10 lipca 2025 r. wskazała Pani następujące informacje.
    W zakresie pytania nr 1:
    Czego dotyczą i jaka jest konkretnie tematyka prowadzonych przez Panią szkoleń
    zawodowych oraz wykładów? Proszę wskazać odrębnie dla:
        szkoleń nieobowiązkowych i niepunktowanych dla lekarzy,
        szkoleń nieobowiązkowych i niepunktowanych dla przedstawicieli innych zawodów
        medycznych.
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni prowadzi szkolenia nieobowiązkowe i niepunktowane zarówno dla
    lekarzy, jak również dla przedstawicieli innych zawodów medycznych. Prowadzone przez
    Wnioskodawczynię szkolenia związane są z jej specjalizacją - skupiają się wokół tematyki
    epidemiologii, szczepień dla osób dorosłych, szczepień przeznaczonych dla kobiet w ciąży.
    Szkolenia organizowane są przez towarzystwa naukowe, firmy farmaceutyczne, firmy
    edukacyjne, fundacje - często w ramach informowania o nowych szczepieniach
    /produktach leczniczych. Okoliczność organizacji szkolenia niepunktowanego lub
    punktowanego pozostaje bez wpływu na tematykę prowadzonych przez
    Wnioskodawczynię szkoleń.
    W zakresie pytania nr 2:
    Z jakich powodów udział w szkoleniach/wykładach nie zapewnia zdobycia punktów
    edukacyjnych?
    Odpowiedź:

    Nie każdy udział w szkoleniu prowadzonym przez Wnioskodawczynię zapewnia zdobycie
    punktów edukacyjnych. Szkolenie punktowane musi nastąpić z inicjatywy organizatora. W
    celu organizacji szkolenia punktowanego organizator musi wystąpić do właściwej izby
    lekarskiej lub Naczelnej Izby Lekarskiej. Okoliczność czy szkolenie jest punktowane
    pozostaje poza sprawstwem Wnioskodawczyni. To w gestii organizatora szkolenia leży
    organizacja szkolenia w taki sposób aby było ono punktowane. Wnioskodawczyni
    niezależnie od tego czy szkolenie jest punktowane prowadzi takie same szkolenia, które
    leżą w zakresie jej specjalizacji. Niezależnie od tego czy szkolenia są punktowane czy
    niepunktowane, w ocenie Wnioskodawczyni stanowią one usługi kształcenia zawodowego.
    W zakresie pytania nr 3:
    Czy ma Pani dowolność w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania w zakresie
    organizowanych nieobowiązkowych i niepunktowanych szkoleń dla lekarzy i
    przedstawicieli innych zawodów medycznych?
    Odpowiedź:
    W zakresie kształtowania ogólnych zasad swego działania w zakresie organizowanych
    nieobowiązkowych i niepunktowanych szkoleń dla lekarzy i przedstawicieli innych
    zawodów medycznych Wnioskodawczyni nie ma dowolności. W zakresie organizacji
    nieobowiązkowych i niepunktowanych szkoleń dla lekarzy dominującą rolę odgrywa
    organizator szkolenia. Podobnie w zakresie zasad działania Wnioskodawczyni - to
    organizator wskazuje tematykę szkolenia, datę, czas trwania, miejsce szkolenia, sposób
    jego przeprowadzenia (online/stacjonarnie), zbiera ankiety po szkoleniu itp. W gestii
    Wnioskodawczyni pozostają aspekty merytoryczne prowadzonego szkolenia.
    W zakresie pytania nr 4:
    Czy organizatorzy szkoleń/kursów którymi są Naczelna Izba Lekarska, (...), Centrum (...), jak
    również Polskie (...) mają kontrolę nad prowadzonymi przez Panią szkoleniami? Jeśli tak
    proszę wskazać:
    a) Na czym polega kontrola nad realizowanymi szkoleniami i kursami?
    b) Czy działa Pani w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez
    organizatorów szkoleń?
    c) Czy kontrola organizatorów szkoleń zapewnia jakość realizowanych szkoleń i kursów
    oraz ich odpowiednią cenę?
    Odpowiedź:
    Organizatorzy szkoleń/kursów, którymi są Naczelna Izba Lekarska, (...), Centrum (...), jak
    również Polskie (...) posiadają kontrolę nad prowadzonymi przez Wnioskodawczynię
    szkoleniami.
    Powyższe instytucje kontrolują czy prelegent posiada odpowiedni dorobek naukowy. Po
    szkoleniach organizowane są ankiety satysfakcji po szkoleniu, a w tym dotyczące oceny
    merytorycznej szkolenia. Ankiety wypełniają uczestnicy szkolenia. Gdyby szkolenia
    okazywały się niesatysfakcjonujące lub nie dostarczały odpowiedniej wartości,
    organizatorzy szkoleń z wysokim prawdopodobieństwem Wnioskodawczyni nie byłaby
    zapraszana przez organizatorów w charakterze prelegenta. Organizator szkolenia określa
    temat i sposób prezentacji. Podobnie organizator wskazuje przedział czasowy, w którym
    szkolenie ma się odbyć i miejsce szkolenia np. aula/szkolenie online. W większości
    szkolenia są bezpłatne dla uczestników szkolenia. Jakość jest zapewniona przez
    organizatorów.
    Polskie (...) posiada taki program nauczania. Wedle wiedzy Wnioskodawczyni inne
    organizacje wskazane w pytaniu nie działają w oparciu o programy.
    Szkolenia odbywają się pod patronatem/kontrolą organizatora szkolenia, którymi są m.in.
    Naczelna Izba Lekarska, (...). Organizator szkolenia zabiega, aby w izbach było to szkolenie

    punktowane. To nie są szkolenia przeddyplomowe czy podyplomowe służące uzyskaniu
    specjalizacji, w których został ułożony program kształcenia specjalizacyjnego. Nad
    szkoleniami przeddyplomowymi i podyplomowymi w ramach obowiązkowego szkolenia
    specjalizacyjnego sprawują bezpośredni nadzór instytucje państwowe. Szkolenia
    prowadzone przez Wnioskodawczynię są szkoleniami podyplomowymi - podnoszącymi
    kompetencje w ramach obowiązku ciągłego podnoszenia kwalifikacji, a nie w ramach
    szkolenia specjalizacyjnego. Instytucje państwowe nie sprawują nadzoru nad szkoleniem
    ciągłym, bowiem nad tym nadzór sprawuje samorząd. W odniesieniu do ceny szkoleń to
    nie jest ona ustalana na warunkach rynkowych, bowiem uczestnictwo w tego typu
    szkoleniach wiąże się z kosztem ok. kilku tysięcy złotych.
    Szkolenia są dla uczestników darmowe lub wiążą się z symboliczną opłatą w wysokości ok.
    200 zł. Koszt szkolenia pokrywa organizator, np. Naczelna Izba Lekarska. Uczestnicy
    najczęściej nie płacą za szkolenia. Wnioskodawczyni w żaden sposób nie ma wpływu na
    finalną cenę czy sposób jej ustalenia dla odbiorcy końcowego. Wnioskodawczyni
    odpowiada za przeprowadzenie wykładów merytorycznych.
    Pytania (oznaczone we wniosku nr 2, 5, 7)
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługa
      przygotowania i przeprowadzenia dodatkowych szkoleń zawodowych oraz wykładów
      dla lekarzy (szkolenia nieobowiązkowe, niepunktowane) korzysta ze zwolnienia
      przedmiotowego w podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługa
      przygotowania i przeprowadzenia dodatkowych szkoleń zawodowych oraz wykładów
      dla przedstawicieli innych zawodów medycznych (szkolenia nieobowiązkowe,
      niepunktowane) korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługi
      przygotowania publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy
      materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o
      charakterze naukowym nie są uznawane za wykonywaną samodzielnie działalność
      gospodarczą w okolicznościach, gdy Wnioskodawczyni związana jest ze zlecającym
      prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
      czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
      czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
      wobec osób trzecich.
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawczyni:
    1. usługa przygotowania i przeprowadzenia dodatkowych szkoleń zawodowych oraz
      wykładów dla lekarzy (szkolenia nieobowiązkowe, niepunktowane) korzysta ze
      zwolnienia przedmiotowego w podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
      ustawy VAT;
    2. usługa przygotowania i przeprowadzenia dodatkowych szkoleń zawodowych oraz
      wykładów dla przedstawicieli innych zawodów medycznych (szkolenia
      nieobowiązkowe, niepunktowane) korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku
      VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT;
    3. usługi przygotowania publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej
      czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie
      o charakterze naukowym nie są uznawane za wykonywaną samodzielnie działalność
      gospodarczą w okolicznościach, gdy Wnioskodawczyni związana jest ze zlecającym
      prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie

      czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
      czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
      wobec osób trzecich.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni:
    A. Część ogólna uzasadnienia dotycząca szkoleń
    Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej jako „ustawa VAT”, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26,
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz
    świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy VAT, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
    a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
      2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
    b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
    - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Wnioskodawczyni nie świadczy usług szkoleniowych jako jednostka objęta systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe ani
    jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk oraz instytut badawczy.
    Oznacza to, że do usług szkoleniowych świadczonych przez Wnioskodawczynię nie
    znajduje zastosowania zwolnienie przedmiotowe z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy VAT.
    Natomiast dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy VAT, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego
    lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków
    wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na
    zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r., str. 1, ze zm.; dalej: „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”), państwa członkowskie zwalniają
    kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
    zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
    ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
    podobne przez dane państwo członkowskie.
    Ponadto należy zaznaczyć, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy
    rozporządzenia Rady UE Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/ WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE. L 77/1).
    Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44
    rozporządzenia Rady UE Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U.UE. L 77 str. 1 ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE,

    obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak
    również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź
    przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    B. Część szczegółowa dotycząca szkoleń
    Ad 2)
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni przeprowadza także
    dodatkowe, niepunktowane szkolenia dla lekarzy. Wnioskodawczyni dzieli się swoją
    wiedzą i doświadczeniem z osobami, które dobrowolnie chcą podnosić swoje kwalifikacje
    zawodowe (dobrowolnie, czyli wykraczając ponad ustawowy i korporacyjny obowiązek
    doskonalenia zawodowego).
    Szkolenia Wnioskodawczyni prowadzą do podnoszenia kwalifikacji osób wykonujących
    zawód lekarza. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być
    wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników
    zawodu lekarza w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do
    rozszerzenia działalności o nowe usługi. Przekazywana przez Wnioskodawcę wiedza
    znajdzie zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorób.
    Podobnie jak w przypadku szkoleń obowiązkowych, dodatkowe usługi szkoleniowe
    świadczone przez Wnioskodawczynię należy uznać za świadczone na rzecz osób, które
    nabywają je w związku z wykonywanym aktualne zawodem lub zamiarem zdobycia nowej
    wiedzy i umiejętności. Szkolenie odbywa się zgodnie z opracowanym programem
    szkolenia. Przekazywana wiedza jest unikatowa, poparta regularną aktualizacją wiedzy i
    doświadczeniem Wnioskodawczyni. Celem i założeniem szkolenia jest praktyczne
    zastosowanie nabytej wiedzy przy udzielaniu świadczeń medycznych.
    Charakter szkoleń jest ściśle związany z wykonywaniem zawodu lekarza. Szkolenia
    odbywają się stacjonarnie z wykorzystaniem technik multimedialnych.
    Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy VAT do „odrębnych przepisów" odnosić się może wyłącznie do przepisów, które
    określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to
    przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg
    osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Z uwagi na fakt, iż doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem lekarzy, to prowadzone dla
    nich szkolenia należy uznać jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za
    kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe. Zatem realizowane przez
    Wnioskodawczynię szkolenia, obejmujące swoim zakresem tematykę dotyczącą ochrony
    zdrowia, świadczone na rzecz osób wykonujących zawód lekarza, służą podnoszeniu
    kwalifikacji zawodowych określanych jako "kształcenie zawodowe", czyli przekazywanie
    wiedzy, umiejętności, wiadomości związanych z konkretnym zawodem i jego
    wykonywaniem.
    W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia
    od podatku VAT wyżej wymienionej usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT.
    Dla oceny czy usługi te są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Okoliczność nieprzyznania punktów szkoleniowych nie ma znaczenia w kontekście
    zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT,
    ponieważ taki wymóg nie wynika wprost z przepisów ustawy VAT. Istota analizowanego
    zwolnienia przedmiotowego sprowadza się do doskonalenia zawodowego, które jest

    przeprowadzane w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Owymi
    „przepisami” są przepisy prawa regulujące wykonywanie zawodu lekarza oraz wewnętrzne
    przepisy korporacyjne, takie jak zasady etyki zawodowej czy też uchwały lub zarządzenia
    organów samorządu odnoszące się do organizacji szkoleń zawodowych.
    Odrębne przepisy określające formy i zasady to takie uregulowania, z których wynika np.
    program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem,
    warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z
    2021 r. poz. 1342), zwanej dalej jako „ustawa o izbach lekarskich”, członkowie izb
    lekarskich stanowią samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich, samorząd zawodowy lekarzy i
    lekarzy dentystów reprezentuje osoby wykonujące zawody lekarza i lekarza dentysty,
    sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu
    publicznego i dla jego ochrony.
    W myśl art. 5 pkt 7 ustawy o izbach lekarskich, zadaniem samorządu lekarzy jest w
    szczególności prowadzenie lub udział w organizowaniu doskonalenia zawodowego lekarzy.
    Zgodnie z art. 8 ustawy o izbach lekarskich, członkowie izby lekarskiej są obowiązani:
    1) przestrzegać zasad etyki lekarskiej;
    2) przestrzegać przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza;
    3) stosować się do uchwał organów izb lekarskich.
    Z art. 58 Kodeksu Etyki Lekarskiej wynika, że powinnością każdego lekarza jest stałe
    uzupełnianie i doskonalenie swej wiedzy i umiejętności zawodowych, a także
    przekazywanie ich swoim współpracownikom. Lekarze, w miarę swoich możliwości, winni
    także brać czynny udział w pracach towarzystw lekarskich.
    Również na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i
    lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.) lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma
    prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
    Tym samym, dla przedstawionych okoliczności spełniona jest również druga przesłanka
    określona w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, tzn. szkolenia prowadzone są w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Organizacja szkoleń przez organy samorządu lekarskiego może przybierać zorganizowane
    formy, czego dowodem mogą być wewnętrzne akty korporacyjne. Tytułem przykładu
    można zwrócić uwagę na uchwałę nr (...) Okręgowej Rady Lekarskiej w (...) z 27 kwietnia
    2021 roku w sprawie Regulaminu organizacji doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy
    dentystów przez Okręgową Izbę Lekarską w (...). Regulamin stanowiący załącznik do tej
    uchwały precyzyjnie określa zasady organizacji szkoleń. Cel każdego szkolenia jest taki
    sam - doskonalenie zawodowe lekarzy.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie opisane usługi
    szkoleniowe (dodatkowe, niepunktowane) świadczone na rzecz lekarzy stanowią usługi w
    zakresie kształcenia zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach, a tym samym spełnione są warunki uprawniające do
    zastosowania zwolnienia od podatku zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawczyni usługa organizacji i przeprowadzenia
    dodatkowego szkolenia lub wykładu (nieobowiązkowe, niepunktowane), w których
    uczestniczą lekarze, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 29 lit. a ustawy VAT.
    Ad 5)

    Inne zawody medyczne (m.in. farmaceuci, pielęgniarki, położne) biorą także udział w
    szkoleniach nieobowiązkowych, realizowanych poza systemem obligatoryjnego
    doskonalenia zawodowego prowadzonego i nadzorowanego przez dany samorząd
    zawodowy.
    Główny cel dodatkowych szkoleń jest taki sam, jak cel szkoleń obligatoryjnych - jest to
    doskonalenie zawodowe, a więc podnoszenie swoich kompetencji, co ma przyczynić się
    do lepszego wykonywania zawodu. Jest to zatem przykład doskonalenia zawodowego.
    Udział w dodatkowych, niepunktowanych szkoleniach służy realizacji obowiązku
    doskonalenia zawodowego, który wynika z przepisów ustawy i jest precyzowany w aktach
    korporacyjnych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni usługa organizacji i
    przeprowadzenia dodatkowych szkoleń lub wykładów (nieobowiązkowych,
    niepunktowanych) spełnia warunki zastosowania zwolnienia od podatku VAT określonego
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT.
    D. Usługi przygotowania publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej
    czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o
    charakterze naukowym
    Wykorzystując swoje doświadczenie Wnioskodawczyni świadczy usługi przygotowania
    publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej oraz usługi udziału w
    debacie o charakterze naukowym.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy VAT za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) (uchylony);
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Szczególną uwagę należy zwrócić na art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), zwanej dalej jako
    „ustawa PIT”.
    Zgodnie z tym przepisem za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności
    artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu
    udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z

    tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące
    system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu,
    stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody
    sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
    Jak stwierdzono w uzasadnieniu stanu faktycznego, Wnioskodawczyni posiada wieloletnie
    doświadczenie naukowe, dydaktyczne i zawodowe w zakresie medyny, co sprawia, że jest
    cenionym ekspertem w swojej dziedzinie.
    Aktywność Wnioskodawczyni w zakresie usług przygotowania publikacji naukowej ma
    charakter publicystyczno-naukowy. Natomiast usługi zrecenzowania publikacji naukowej
    oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym stanowią działalność osobistą
    naukową w rozumieniu art. 13 pkt 2 ustawy PIT.
    W ocenie Wnioskodawczyni fakt, że usługi przygotowania publikacji naukowej, usługi
    zrecenzowania publikacji naukowej oraz usługi udziału w debacie o charakterze
    naukowym są aktualnie wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    nie stoi na przeszkodzie, aby aktywności te były w przyszłości podejmowane poza
    działalnością gospodarczą na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy VAT.
    Zatem zdaniem Wnioskodawczyni przygotowania publikacji naukowej, usługi
    zrecenzowania publikacji naukowej oraz usługi udziału w debacie o charakterze
    naukowym mogą nie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy VAT, a w rezultacie mogą nie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli
    Wnioskodawczyni nie będzie wykonywała tych usług w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:
        prawidłowe - w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
        dla świadczonych usług szkoleniowych dla lekarzy (szkolenia nieobowiązkowe,
        niepunktowane)
        prawidłowe - w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
        dla świadczonych usług szkoleniowych dla przedstawicieli innych zawodów
        medycznych (szkolenia nieobowiązkowe, niepunktowane)
        nieprawidłowe - w zakresie nieuznania usługi przygotowania publikacji naukowej,
        usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy
        lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym za
        wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych
    do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres
    i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia
    usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
        a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
          grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
        b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
          zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
        a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
          lub
        b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu
          przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w
          zakresie usług objętych akredytacją, lub
        c) finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
        1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z
          ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
        2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,
          przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
          niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem:
      zwalnia się od podatku:

      13) usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy,
        świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz
        instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związane;
      14) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane
        w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę
        towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy
      towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
      dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do
      dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
      podstawowymi, jeżeli:
        1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z
          ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
        2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,
          przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
          niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o
    systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w
    co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle
    z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest
    uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a
    następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszych przepisów, tj.
    prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego
    szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co
    najmniej 70% ze środków publicznych.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Definicja zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z 15 marca2011 r. ustanawiającego
    środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.) określa, że:
      usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-
    461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w
    art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest
    każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w
    wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak
    należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388
    /EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu
    zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią
    wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być
    interpretowane jednolicie.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że głównym przedmiotem prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej jest specjalistyczna praktyka lekarska. W ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej przeprowadza Pani szkolenia w ramach posiadanej
    przez siebie specjalizacji na zlecenie różnych podmiotów, m.in. szkolenia organizowane na
    zlecenie samorządu lekarskiego (Izby Lekarskiej) - dodatkowe szkolenia organizowane dla
    zainteresowanych lekarzy (tzw. szkolenia niepunktowane); dodatkowe szkolenia
    organizowane na zlecenie samorządów innych samorządów zawodów medycznych (np.
    Izby Aptekarskie - szkolenia dla farmaceutów, Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych -
    szkolenia dla pielęgniarek i położnych).
    Oferuje Pani wysokiej jakości szkolenia specjalistyczne, w szczególności z zakresu pediatrii,
    epidemiologii i zdrowia publicznego. Dzięki równolegle prowadzonej działalności
    naukowej oraz wieloletniej praktyce dysponuje Pani szeroką wiedzą, która jest
    przekazywana uczestnikom szkoleń. Ich efektem jest poszerzanie wiedzy i kompetencji
    innych lekarzy, co wywiera pozytywny wpływ na ochronę zdrowia. Szkolenia często
    odbywają się w formie wykładów. Celem szkoleń jest doskonalenie zawodowe lekarzy lub
    przedstawicieli innych zawodów medycznych. Szkolenia dodatkowe nie mają charakteru
    obligatoryjnego, lecz mają one istotne znaczenie dla jakości wykonywanych usług. Wiele
    osób chętnie korzysta z dodatkowych (opcjonalnych) szkoleń w celu podnoszenia
    kompetencji swoich lub swoich pracowników.
    Pani wątpliwości sformułowane w pytaniach 2 i 5 dotyczą zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla:
        usług przygotowania i przeprowadzania szkoleń zawodowych oraz wykładów dla
        lekarzy (szkolenia nieobowiązkowe niepunktowane)

        usług przygotowania i przeprowadzania szkoleń zawodowych oraz wykładów dla
        przedstawicieli innych zawodów medycznych (szkolenia nieobowiązkowe
        niepunktowane).
    Dokonując oceny, czy świadczone przez Panią usługi szkoleniowe dla lekarzy oraz
    przedstawicieli innych zawodów medycznych są objęte zwolnieniem, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są
    warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia
    od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż
    wymienione w pkt. 26.
    Wskazała Pani, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    Prawa oświatowego. Ponadto nie posiada Pani statusu uczelni, jednostki naukowej
    Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej.
    Tym samym, świadczone przez Panią usługi szkoleniowe dla lekarzy oraz przedstawicieli
    innych zawodów medycznych nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Następnie, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    We wniosku wskazała Pani, że szkolenia prowadzą do podnoszenia kwalifikacji osób
    wykonujących zawód lekarza. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być
    wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników
    zawodu lekarza w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do
    rozszerzenia działalności o nowe usługi. Przekazywana przez Panią wiedza znajdzie
    zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorób. Szkolenie odbywa się zgodnie z
    opracowanym programem szkolenia. Przekazywana wiedza jest unikatowa, poparta
    regularną aktualizacją Pani wiedzy i doświadczeniem. Celem i założeniem szkolenia jest
    praktyczne zastosowanie nabytej wiedzy przy udzielaniu świadczeń medycznych.
    Charakter szkoleń jest ściśle związany z wykonywaniem zawodu lekarza. Prowadzone
    szkolenia przedstawiają najnowszą wiedzę medyczną z zakresu epidemiologii. W
    odniesieniu do szkoleń dla przedstawicieli innych zawodów medycznych wskazała Pani, że
    szkolenia prowadzą do podnoszenia kwalifikacji osób wykonujących te zawody (np.
    zawody farmaceuty, pielęgniarki, położnej). Wiedza i umiejętności pozyskane podczas
    szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanych dotychczas przez
    uczestników zawodów w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do
    rozszerzenia działalności o nowe usługi. Przekazywana przez Panią wiedza znajdzie
    zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorób bądź w opiece nad pacjentami. Szkolenie
    odbywa się zgodnie z opracowanym programem szkolenia. Przekazywana wiedza jest
    unikatowa, poparta regularną aktualizacją Pani wiedzy i doświadczeniem. Celem i
    założeniem szkolenia jest praktyczne zastosowanie nabytej wiedzy przy udzielaniu
    świadczeń medycznych. Charakter szkoleń jest ściśle związany z wykonywaniem zawodu
    medycznego. Prowadzone przez Panią szkolenia skupiają się wokół tematyki
    epidemiologii, szczepień dla osób dorosłych, szczepień przeznaczonych dla kobiet w ciąży.
    Okoliczność organizacji szkolenia niepunktowanego lub punktowanego pozostaje bez
    wpływu na tematykę prowadzonych przez Panią szkoleń.
    Zatem biorąc pod uwagę podane we wniosku informacje, świadczone przez Panią usługi
    szkoleniowe dla lekarzy oraz przedstawicieli innych zawodów medycznych (farmaceutów,
    pielęgniarek i położnych) należy uznać za usługi kształcenia lub przekwalifikowania
    zawodowego.
    W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia
    od podatku VAT ww. usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

    Jednak dla oceny czy świadczone przez Panią usługi szkoleniowe dla lekarzy oraz
    przedstawicieli innych zawodów medycznych (farmaceutów, pielęgniarek i położnych), są
    zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy,
    konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np.
    program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem,
    warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach
    lekarza i lekarza dentysty (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.):
      lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy
      medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i
      leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.
    W myśl art. 18 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      1. Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
      2. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada
      lekarska potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49
      ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje
      okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji
      potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z
      zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.
      3. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:
      1) odbywającego staż podyplomowy albo
      2) przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo
      3) będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie 50%
      okresu rozliczeniowego.
      4. Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie
      odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach rozliczeniowych.
      5. Lekarzowi zatrudnionemu na podstawie stosunku pracy, który nie realizuje w
      danym roku kalendarzowym szkolenia specjalizacyjnego, na jego wniosek
      przysługuje, w celu realizacji doskonalenia zawodowego, urlop szkoleniowy w
      wymiarze do 6 dni roboczych rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy
      obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego jest
      uzgadniany każdorazowo z kierownikiem jednostki organizacyjnej. Lekarz i lekarz
      dentysta mają obowiązek przedstawić kierownikowi jednostki organizacyjnej
      dokument poświadczający ich udział w doskonaleniu zawodowym.
      6. Okręgowa rada lekarska powiadamia lekarza, za pomocą SMK, o braku
      dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego.
      7. Koszty doskonalenia zawodowego może pokrywać lekarz, podmiot leczniczy, w
      którym lekarz wykonuje zawód, okręgowa izba lekarska, Naczelna Izba Lekarska,
      Wojskowa Izba Lekarska lub podmiot organizujący szkolenie z zakresu doskonalenia
      zawodowego.
      8. Kierownik podmiotu leczniczego, w którym lekarz wykonuje zawód, ma obowiązek
      umożliwić lekarzowi realizację doskonalenia zawodowego.
      9. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
      Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku, o

      którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej
      aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach
      kształcenia.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu podyplomowego, mogą
      prowadzić:
          1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;
          2) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na
            podstawie odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie
            prowadzące działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk
            medycznych i nauk o zdrowiu i instytuty badawcze;
          3) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze
            podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy
            dentystów, zwane dalej „organizatorami kształcenia”.
    Stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego
      są:
        1) posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego
          w szczególności:
          a) cel (cele) kształcenia,
          b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,
          c) formę (formy) kształcenia,
          d) wymagane kwalifikacje uczestników,
          e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,
          f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;
        2) zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego
          rodzaju kształcenia;
        3) zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy
          dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;
        4) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego
          narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;
        5) zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres
          kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz
          właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.
    W świetle art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez podmioty,
      o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska właściwa ze
      względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska w
      odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz
      organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego
      kraju.
    W myśl art. 19a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego wykonywane przez
      przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
      6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236).

    Zgodnie z art. 19b ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie ustawicznego rozwoju
      zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2,
      przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 19
      ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej wniosek o wpis do
      rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy, zwanego dalej
      „rejestrem”, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1-6.
    Stosownie do art. 19c ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa dla siedziby
      organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby lekarskiej
      będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.
    Szkolenia dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą odbywać się w zupełnie dowolnej
    formie.
    Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń określone zostały w
    rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia
    obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. z 2022 r. poz.
    464), zwanym dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia:
      doskonalenie zawodowe lekarza i lekarza dentysty jest realizowane przez:
        1) udział w kursie medycznym krajowym lub zagranicznym nieobjętym programem
          odbywanej specjalizacji;
        2) udział w kursie medycznym prowadzonym za pośrednictwem środków przekazu
          telewizyjnego lub sieci internetowej z ograniczonym dostępem:
          a) krajowym, który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
          b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
            towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub
            podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego
            lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w
            państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;
        3) udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, krajowej lub
          zagranicznej konferencji lub krajowym lub zagranicznym sympozjum
          naukowym;
        4) odbycie praktyki klinicznej w krajowym lub zagranicznym ośrodku
          specjalistycznym;
        5) udział w posiedzeniu oddziału stowarzyszenia działającego jako kolegium
          specjalistów albo towarzystwo naukowe w danej dziedzinie medycyny, zwane
          dalej „towarzystwem naukowym”, lub udział w posiedzeniu sekcji albo koła tego
          stowarzyszenia;
        6) udział w szkoleniu wewnętrznym organizowanym przez podmiot leczniczy, w
          którym lekarz lub lekarz dentysta udziela świadczeń zdrowotnych, lub
          organizowanym przez grupę lekarzy lub lekarzy dentystów;
        7) wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym,
          kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub
          zagranicznym;
        8) udział w programie edukacyjnym udostępnianym za pośrednictwem środków
          przekazu telewizyjnego, sieci internetowej lub innych mediów, które
          umożliwiają wiarygodne sprawdzenie uzyskanej przez uczestnika wiedzy lub
          umiejętności i potwierdzenie jego tożsamości:

          a) który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
          b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
            towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub
            podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego
            lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w
            państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;
        9) uzyskanie w zakresie nauk medycznych stopnia naukowego doktora, doktora
          habilitowanego lub tytułu profesora;
        10) napisanie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej
          książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
        11) napisanie i opublikowanie książki o charakterze medycznym, rozdziału w takiej
          książce lub edukacyjnego programu multimedialnego o takim charakterze;
        12) przetłumaczenie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej
          książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
        13) autorstwo lub współautorstwo artykułu opublikowanego w fachowym
          czasopiśmie medycznym wymienionym w aktualnym w dniu opublikowania
          publikacji naukowej wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami
          wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
          - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478, 619, 1630,
          2141 i 2232);
        14) napisanie i opublikowanie artykułu w recenzowanym, fachowym czasopiśmie
          medycznym innym niż czasopismo wymienione w wykazie czasopism
          sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt
          2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
        15) przetłumaczenie i opublikowanie artykułu w fachowym czasopiśmie
          medycznym, o którym mowa w pkt 13 i 14;
        16) sprawowanie funkcji opiekuna stażu podyplomowego;
        17) kierowanie specjalizacją lekarzy lub lekarzy dentystów;
        18) indywidualną prenumeratę czasopisma medycznego wymienionego w
          aktualnym wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi
          na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
          szkolnictwie wyższym i nauce;
        19) przynależność do kolegium specjalistów lub towarzystwa naukowego, o którym
          mowa w pkt 5;
        20) posiadanie aktywnego indywidualnego konta na internetowych edukacyjnych
          platformach medycznych wskazanych przez Naczelną Radę Lekarską.
    Ponadto należy odwołać się do przepisów ustawa z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie
    farmaceuty (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 608), zwanej dalej ustawą o zawodzie farmaceuty.
    Zgodnie z art. 77 ust. 1-4 ustawy o zawodzie farmaceuty:
      1. Farmaceuta ma obowiązek doskonalenia zawodowego przez samokształcenie
      oraz udział w kursach realizowanych:
      1) metodą wykładów, seminariów, warsztatów oraz ćwiczeń;
      2) za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych
        testem.
      2. Kursy, o których mowa w ust. 1, organizują jednostki szkolące, NIA oraz okręgowe
      izby aptekarskie.

      3. Zakres doskonalenia zawodowego obejmuje wiedzę i umiejętności niezbędne do
      realizacji zadań, o których mowa w art. 4.
      4. Farmaceuta w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia danego
      okresu rozliczeniowego przekazuje właściwej okręgowej izbie aptekarskiej kartę
      rozwoju zawodowego w celu potwierdzenia przez nią dopełnienia obowiązku
      ustawicznego rozwoju zawodowego przez farmaceutę.
    Stosownie do art. 78 ust. 1-4 ustawy o zawodzie farmaceuty:
      1. Ustawiczny rozwój zawodowy odbywa się w pięcioletnim okresie rozliczeniowym.
      Za udział w poszczególnych formach doskonalenia zawodowego i kształcenia
      podyplomowego przysługują farmaceucie punkty edukacyjne.
      2. Farmaceuta dokumentuje ustawiczny rozwój zawodowy w karcie rozwoju
      zawodowego.
      3. Farmaceucie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 i 6, realizującemu ustawiczny
      rozwój zawodowy przysługuje na jego wniosek urlop szkoleniowy w wymiarze do 6
      dni roboczych rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy obliczaniu
      wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego jest
      uzgadniany każdorazowo z pracodawcą. Farmaceuta ma obowiązek niezwłocznie
      przedstawić pracodawcy dokument poświadczający jego udział w formach
      podnoszenia kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 43 ust. 2.
      4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
      1) wzór karty rozwoju zawodowego farmaceuty,
      2) liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju
      zawodowego oraz liczbę punktów niezbędnych do zaliczenia obowiązku
      doskonalenia zawodowego
      - mając na celu zapewnienie właściwej jakości ustawicznego rozwoju zawodowego
      oraz rzetelnego sposobu dokumentowania jego przebiegu.
    Odnosząc się do świadczonych przez Państwa usług szkoleniowych dla pielęgniarek i
    położnych, wskazania wymaga, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o
    zawodach pielęgniarki i położnej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 814 ze zm.):
      pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i
      umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych
      rodzajach kształcenia podyplomowego.
    W art. 66 ust. 1 tej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego:
      1. szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”;
      2. kurs kwalifikacyjny;
      3. kurs specjalistyczny;
      4. kurs dokształcający.
    Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      specjalizacja ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę lub położną specjalistycznej
      wiedzy i umiejętności w określonej dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej
      zastosowanie w ochronie zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie.
    Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

      kurs specjalistyczny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę lub położną wiedzy i
      umiejętności do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu
      świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub
      rehabilitacyjnych.
    W myśl art. 73 ust. 2 cyt. ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      do kursu dokształcającego mogą przystąpić pielęgniarka lub położna, które:
      1. posiadają prawo wykonywania zawodu;
      2. zostały zakwalifikowane do odbycia kursu dokształcającego przez organizatora
      kształcenia za pośrednictwem SMK.
    Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      organizatorami kształcenia mogą być:
      1. uczelnie, szkoły prowadzące działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk
      medycznych oraz podmioty lecznicze;
      2. inne podmioty po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru podmiotów
      prowadzących kształcenie podyplomowe, zwanego dalej "rejestrem", będącego
      rejestrem działalności regulowanej.
    Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      kształcenie podyplomowe, z wyjątkiem kursów dokształcających, jest prowadzone na
      podstawie programów kształcenia sporządzanych dla danego rodzaju i danej
      dziedziny lub zakresu przez zespoły programowe powołane przez dyrektora Centrum
      w celu ich opracowania. Programy kształcenia, z wyjątkiem programów kursów
      dokształcających, są opracowywane w porozumieniu z Naczelną Radą Pielęgniarek i
      Położnych. Programy te zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.
    Ponadto w związku z art. 78 ust. 3 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
      program kształcenia powinien zawierać treści programowe zgodne z aktualnym
      stanem wiedzy medycznej.
    Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że doskonalenie zawodowe jest
    obowiązkiem lekarzy, farmaceutów oraz pielęgniarek i położnych. A zatem prowadzone
    dla nich szkolenia nieobowiązkowe, niepunktowane uznać należy jako jedną z możliwych
    form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie
    zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o
    podatku od towarów i usług przepisach. Ponadto jak wynika z okoliczności sprawy jest
    Pani podmiotem uprawnionym do przeprowadzania szkoleń w zakresie kształcenia i
    przekwalifikowania osób wykonujących zawody lekarza, farmaceuty oraz pielęgniarki i
    położnej. Wskazała Pani również, że szkolenia odbywają się pod patronatem/kontrolą
    organizatora szkolenia, którymi są m.in. Naczelna Izba Lekarska, (...). Organizator
    szkolenia zabiega, aby w izbach było to szkolenie punktowane. Szkolenia są dla
    uczestników darmowe lub wiążą się z symboliczną opłatą w wysokości ok. 200 zł. Koszt
    szkolenia pokrywa organizator np. Naczelna Izba Lekarska. Uczestnicy najczęściej nie
    płacą za szkolenia.
    W świetle powyższego uznać należy, że prowadzone przez Panią szkolenia zawodowe dla
    lekarzy, farmaceutów oraz pielęgniarek i położnych (szkolenia nieobowiązkowe,
    niepunktowane) - korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas ww. szkoleń
    mają bezpośredni związek z zawodem lekarzy, farmaceutów, pielęgniarek i położnych oraz
    prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    A zatem Pani stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług dla szkoleń

    zawodowych dla lekarzy, farmaceutów, pielęgniarek i położnych (nieobowiązkowych,
    niepunktowanych), należało uznać za prawidłowe.
    Pani wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 7 dotyczą tego, czy usługi przygotowania
    publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów
    edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze
    naukowym nie są uznawane za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w
    okolicznościach, gdy Wnioskodawczyni związana jest ze zlecającym prawnymi więzami
    tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym
    zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że aby dana czynność stanowiąca
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei w myśl art. 15 ust. 3 ustawy:
      za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
      tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
      prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
      czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
      czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
      wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 13 pkt 2 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się: przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej,
      literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału
      w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z
      tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty
      tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania
      sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
      przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      źródłami przychodów są:
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że podstawowym warunkiem
    dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, jest uznanie przychodów osiąganych z
    tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 (przychody z
    wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności wykonywanej
    osobiście) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, jak wynika z treści art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, w przypadku uznania przychodów
    za wymienione w art. 12 ust. 1-6 lub w art. 13 pkt 2-9 ustawy podatku dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest również łączne spełnienie wszystkich elementów
    wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych
    czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a
    wykonującym zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    A zatem, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyłączone z opodatkowania są czynności,
    których nie uznaje za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że uzyskiwane przychody są
    przychodami, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 lub art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz podmioty uzyskujące te przychody związane są ze
    zlecającym ich wykonanie więzami tworzącymi stosunek prawny co do warunków ich
    wykonania, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego za wykonanie tych
    czynności. Odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności, to odpowiedzialność
    wobec osób trzecich.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem wyłączone z
    opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności,
    wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy.
    Chodzi tutaj w szczególności o element podporządkowania zlecającemu, który jest
    charakterystyczny dla stosunku pracy.
    Ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy mamy do czynienia w sytuacji, w
    której dana czynność/zachowanie/zdarzenie posiada następujące cechy:
        stanowi świadczenie dające się wyodrębnić spośród innych czynności
        dokonywanych przez dany podmiot;

        świadczenie to może mieć charakter czynny lub bierny - tj. może polegać zarówno
        na podejmowaniu danych czynności/działań jak również na powstrzymywaniu
        /zaniechaniu tych czynności/działań czy też ich tolerowaniu.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że świadczy Pani usługi przygotowania artykułu
    naukowego z zakresu medycyny, który następnie podlega publikacji. Recenzuje Pani także
    artykuły oraz inne prace napisane przez inne osoby. Bierze Pani także odpłatnie udział w
    debatach specjalistycznych na tematy związane z szeroko rozumianą medycyną. Wskazała
    Pani, że ma wpływ na wysokość proponowanego jej wynagrodzenia jedynie w zakresie
    możliwych negocjacji. Zazwyczaj propozycja wynagrodzenia przedstawiana jest przez
    Zleceniodawcę. Ponosi Pani głównie ryzyko wizerunkowe. Ryzyko gospodarcze ogranicza
    się do ewentualnej utraty przyszłych zleceń. Ponosi Pani odpowiedzialność przede
    wszystkim przed wydawcą.
    Zatem świadczy Pani usługi polegające na przygotowaniu publikacji naukowej, usługi
    zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym odpłatnie. Pani
    działalność prowadzona jest w sposób ciągły i zorganizowany oraz ma zarobkowy
    charakter.
    Ponadto wykonuje Pani swoje usługi na własną odpowiedzialność. Jak wynika z
    okoliczności sprawy ponosi Pani także ryzyko gospodarcze i wizerunkowe związane z
    wykonywaniem swoich czynności. Zatem prowadzi Pani działalność we własnym imieniu.
    W świetle przedstawionych okoliczności sprawy, wykonywane przez Panią odpłatne usługi
    polegające na przygotowaniu publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji
    naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w
    debacie o charakterze naukowym w zamian za wynagrodzenie należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że możliwość wyłączenia
    wykonywanych czynności z opodatkowania podatkiem VAT, o którym mowa w art. 15 ust.
    3 ustawy, wymaga w pierwszej kolejności zaliczenia przychodów z tytułu wykonania
    czynności do przychodów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych lub w art. 12 ust. 1-6 tejże ustawy.
    Jak stwierdzono w interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2025 r., nr 0114-KDIP3-
    2.4011.599.2025.4.MG wydanej na Pani wniosek „Zatem w analizowanej sprawie z uwagi
    na prowadzenie przez Panią działalności gospodarczej w zakresie - pozostałe pozaszkolne
    formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD: 85.59.B) oraz zawarcie umowy o
    dzieło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, przychody z tytułu świadczenia
    usług zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usług udziału w debacie o charakterze naukowym, powinny być zaliczane
    do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolnicza działalność gospodarcza. Wyklucza to
    jednocześnie możliwość ich rozliczania jako działalność wykonywaną osobiście na
    podstawie art. 13 pkt 2 tej ustawy oraz rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na
    zasadach określonych w art. 22 ust. 9 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 9b ww. ustawy.”
    Stąd też niespełnienie warunku w zakresie uznania przychodów osiąganych z tytułu
    wykonywanych przez Panią czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6
    (przychody z tytułu wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności
    wykonywanej osobiście) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powoduje, że
    w okolicznościach sprawy ww. odpłatne czynności polegające na przygotowaniu publikacji
    naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla
    lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym uznać
    należy za czynności wykonywane przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
    w ramach działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skoro nie jest spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 15 ust. 3 ustawy pozwalający
    wyłączyć Panią z grona podatników podatku VAT, to analiza pozostałych warunków z art.
    15 ust. 3 pkt 3 ustawy jest bezprzedmiotowa.
    W konsekwencji uznać należy, że w związku z wykonywaniem usług polegających na
    przygotowaniu publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy
    materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o
    charakterze naukowym działa Pani w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy, a wykonywane świadczenia należy uznać za odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. art. 8 ust. 1 ustawy wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie nieuznania usług polegających na przygotowaniu
    publikacji naukowej, usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów
    edukacyjnych dla lekarzy lub pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze
    naukowym za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zastosowania zwolnienia od podatku dla
    świadczonych usług oraz uznania świadczonych usług przygotowania publikacji naukowej,
    usługi zrecenzowania publikacji naukowej czy materiałów edukacyjnych dla lekarzy lub
    pacjentów oraz usługi udziału w debacie o charakterze naukowym za wykonywaną
    samodzielnie działalność gospodarczą, tj. pytań oznaczonych we wniosku nr 2, 5, 7. W
    zakresie odpowiedzi na pozostałe pytania, tj. nr 1, 3, 4, 6 wydane zostało odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.