Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/4513-1-2/15-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-15
Teza: Podatek akcyzowy w zakresie warunków zwolnienia wyrobów węglowych.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; sprzedaż; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2015 r. (data wpływu 15 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego **jest:**

1.  **prawidłowe** – w zakresie zagadnień wskazanych w pkt 1 i 2,
2.  **nieprawidłowe** – w zakresie zagadnienia wskazanego w pkt 3.

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie warunków zwolnienia wyrobów węglowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot węglowy.

1.  Jako skład opału Zainteresowany zajmuje się sprzedażą wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny zarówno dla odbiorców finalnych jak i pośredniczących podmiotów węglowych, które są zwolnione od akcyzy. Dla potrzeb urządzeń księgowych prowadzi on dokumentację księgową w oparciu o program S(…), natomiast dla potrzeb podatku akcyzowego w oparciu o program C(…). Programy działają niezależnie, w różnych systemach, przenoszenie danych nie jest możliwe, systemy nie komunikują się ze sobą. W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny na rzecz odbiorców finalnych Wnioskodawca wystawia fakturę VAT (nie zawierającą danych będących podstawą do uznania jej za dokument zastępujący dowód dostawy na potrzeby podatku akcyzowego) w programie księgowym S(…) oraz dokument dostawy w programie Cx(…), dzięki czemu możliwe jest tworzenie zestawienia dokumentów dostawy i ewidencji sprzedaży wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny, które są tworzone w formie elektronicznej w programie C(…).
2.  W przypadku dokumentowania sprzedaży wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny fakturą wystawianą w programie C(…), która na potrzeby podatku akcyzowego ma zastąpić dowód dostawy mamy do czynienia z jednostką miary określoną w tonach. Ponieważ z ustawy wynika, że faktura zastępująca dowód dostawy powinna zawierać ilość w kilogramach w uwagach na marginesie zawierana jest adnotacja 1 tona = 1000 kg, choć jest to oczywiste i nie może budzić wątpliwości, gdyż są to jednostki SI.
3.  Zainteresowany dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny przeznaczonych do celów opałowych przez gospodarstwo domowe. Osoby fizyczne będące ostatecznymi odbiorcami wskazanych wyrobów otrzymują na ten cel dofinansowanie z Pomocy Społecznej. Faktycznie jednostka Opieki Społecznej jest płatnikiem i to na nią jest wystawiana faktura bez akcyzy (nie zawierająca danych będących podstawą do uznania jej za dokument zastępujący dowód dostawy na potrzeby podatku akcyzowego), do której dołączony jest dowód/dowody dostawy wystawione na osobę/osoby fizyczne będące faktycznymi odbiorcami wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych przez gospodarstwa domowe, co stanowi podstawę zwolnienia z podatku akcyzowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dopuszczalne jest dokumentowanie sprzedaży wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny fakturą VAT, która nie zawiera wszystkich informacji określonych w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz dowodem dostawy wystawianym na potrzeby ewidencji, o której mowa w art. 91a ustawy, mając na uwadze fakt, że ustawodawca ustanowił przepis przewidujący wystawienie dokumentu dostawy lub faktury używając spójnika „lub” oznaczającego alternatywę?
2.  Czy dopuszczalne jest wystawianie faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny ujmując jednostkę miary „tona” z adnotacją w uwagach: ,,1 t = 1000 kg”, tak aby spełnić warunek określony w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym?
3.  Czy prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży wyrobów węglowych na rzecz osób fizycznych finansowanej przez Pomoc Społeczną dołączając do wystawionej dla Ośrodka Pomocy Społecznej faktury dowody dostawy wystawione na osoby fizyczne wskazane z imienia i nazwiska będące bezpośrednimi odbiorcami, co daje prawo do zwolnienia z podatku akcyzowego?

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowiska.

1.  W art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wskazano, że w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy faktura zastępuje dowód dostawy jeśli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach, ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy oraz zawiera podpis nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego. Faktura, która nie spełnia choć jednego z powyższych, wskazanych w ustawie, warunków nie może zastąpić dowodu dostawy. W związku z powyższym, w sytuacji opisanej w punkcie 1 nie dochodzi do dublowania dokumentów potwierdzających sprzedaż wyrobów węglowych i spełniony jest warunek zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1 ustawy
2.  Przepis art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym przewiduje, że faktura zastępująca dowód dostawy winna określać ilość wyrobów węglowych w kilogramach. Z uwagi na duże ilości obrotu wyrobami węglowymi powszechne jest operowanie jednostką miary określoną w tonach. Ponieważ konfiguracja oprogramowania nie daje możliwości ręcznej zmiany pozycji w rubryce „Jednostka miary” z tony na kilogramy zamieszczenie w uwagach informacji: „1 tona = 1000 kg” jest wystarczające, gdyż wg miar w systemie SI 1 tona = 1000 kg, co jest powszechnie wiadome.
3.  Jednostka Opieki Społecznej nie pełni roli pośredniczącego podmiotu węglowego – jest płatnikiem za wyroby węglowe, których ostatecznymi odbiorcami są osoby fizyczne wykorzystujące je do celów opałowych dla gospodarstw domowych. Dowody dostawy wystawiane na konkretne osoby fizyczne dają podstawę do zwolnienia z akcyzy, a dołączona do nich zbiorcza faktura wystawiona dla Opieki Społecznej stanowi dla tej instytucji podstawę dokonania płatności za sprzedane wyroby węglowe. Faktura jest wystawiana w formie nie spełniającej warunków określonych w art. 31a ust. 3 pkt 1, więc nie może zastępować dowodów dostawy i to te dowody dostawy jednoznacznie wskazują na podstawę zwolnienia z akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

1.  **prawidłowe** – w zakresie zagadnień wskazanych w pkt 1 i 2,
2.  **nieprawidłowe** – w zakresie zagadnienia wskazanego w pkt 3.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. Nr 752, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy – finalny nabywca węglowy – podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe

– niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

Stosownie do art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy – w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.

W myśl art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy – stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 – 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Prawodawca w określonych przypadkach przewidział jednak zwolnienia dla wyrobów węglowych.

Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy – zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1457), podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217 oraz z 2014 r. poz. 24), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
8.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe;
9.  przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Stosownie do art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy – warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu – wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego.

W świetle art. 31a ust. 4 ustawy, podpis potwierdzający nabycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, może zostać złożony:

1.  na dokumencie dostawy lub fakturze, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub
2.  w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot węglowy. W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny na rzecz odbiorców finalnych Wnioskodawca wystawia fakturę VAT (nie zawierającą danych będących podstawą do uznania jej za dokument zastępujący dowód dostawy na potrzeby podatku akcyzowego) oraz dokument dostawy, dzięki czemu możliwe jest tworzenie zestawienia dokumentów dostawy i ewidencji sprzedaży wyrobów węglowych, które są tworzone w formie elektronicznej.

Wyjaśnić należy, że przepis art. 91a ust. 1 ustawy stanowi, że pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych zawierającą następujące dane:

1.  ilość każdorazowo sprzedanych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu wyrobów węglowych, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN;
2.  datę sprzedaży wyrobów węglowych i datę ich wydania finalnemu nabywcy węglowemu;
3.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby finalnego nabywcy węglowego;
4.  datę wystawienia i numer identyfikujący dokument dostawy albo inny dokument zastępujący dokument dostawy, na podstawie którego te wyroby zostały sprzedane na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.

Z kolei w myśl art. 91a ust. 4 ustawy, ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, dokument dostawy i inne dokumenty, o których mowa w art. 31a ust. 3, powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokumenty zostały wystawione.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że warunkiem zwolnienia, sprzedaży wyrobów węglowych z wskazanym w art. 31a ust. 1 ustawy przeznaczeniem jest (w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu) wystawienie przez Wnioskodawcę dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego.

Trafnie w tym zakresie wskazuje Zainteresowany, że w przypadku gdy faktura nie zawiera ww. elementów co do zasady musi być wystawiony dokument dostawy. Oczywiście przepis ten nie zabrania wystawiania faktury, gdyż jego celem jest wyłącznie uregulowanie warunków dotyczących zwolnienia od podatku akcyzowego (określonej ilości wyrobów węglowych). Tym samym prawidłowym będzie dołączanie do wystawianej faktury (dokumentującej sprzedaż w znaczeniu cywilistycznym) dokumentu dostawy.

Ponadto z przepisu art. 91a ust. 4 ustawy wynika, że zarówno ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, jak i dokument dostawy i inne dokumenty, o których mowa w art. 31a ust. 3, powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokumenty zostały wystawione.

Odnośnie drugiego zagadnienia Wnioskodawca wskazał, że w przypadku dokumentowania sprzedaży wyrobów węglowych: CN 2701 - węgiel kamienny, CN 2704 - koks, CN 2702 - węgiel brunatny fakturą, która na potrzeby podatku akcyzowego ma zastąpić dowód dostawy mamy do czynienia z jednostką miary określoną w tonach. Ponieważ z ustawy wynika, że faktura zastępująca dowód dostawy powinna zawierać ilość w kilogramach w uwagach na marginesie zawierana jest adnotacja 1 tona = 1000 kg, choć jest to oczywiste i nie może budzić wątpliwości, gdyż są to jednostki SI.

Zauważyć należy, że prawodawca odnosząc się w przepisie art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy do miary masy w postaci kilograma wymaga stosowania takiej dokładności w celu zastosowania zwolnienia od podatku. Nie wyklucza to jednak podawania ilości w tonach w przypadku dokumentowania sprzedaży wyrobów węglowych o takich ilościach.

Reasumując, dopuszczalne jest wystawianie faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych ujmując jednostkę miary „tona” z adnotacją w uwagach: ,,1 t = 1000 kg”.

W kwestii ostatniego z zagadnień zważyć należy, że Wnioskodawca dokonuje również sprzedaży wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych przez gospodarstwo domowe. Osoby fizyczne będące ostatecznymi odbiorcami wskazanych wyrobów otrzymują na ten cel dofinansowanie z Pomocy Społecznej.

Faktycznie jednostka Opieki Społecznej jest płatnikiem i to na nią jest wystawiana faktura bez akcyzy (nie zawierająca danych będących podstawą do uznania jej za dokument zastępujący dowód dostawy na potrzeby podatku akcyzowego), do której dołączony jest dowód/dowody dostawy wystawione na osobę/osoby fizyczne będące faktycznymi odbiorcami wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych przez gospodarstwa domowe, co stanowi podstawę zwolnienia od podatku akcyzowego.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę nie jest w ww. zakresie prawidłowe. Zwracając bowiem uwagę wyłącznie na treść przepisu art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy, w oderwaniu od pozostałych uregulowań rzeczywiste zużycie następuje przez „gospodarstwo domowe”, na które zostaje wystawiony dokument dostawy wyrobów węglowych i może to sugerować udzielenie zwolnienia dla takich przypadków.

Natomiast zwolnienie nie może zostać udzielone ponieważ w opisanym przypadku gospodarstwo domowe nie jest finalnym nabywcą węglowym, tj. podmiotem, który nabywa wyroby węglowe. Sprzedaż (czynność podlegająca zwolnieniu) dokonywana jest na rzecz jednostki Opieki Społecznej.

W myśl cytowanych przepisów to ta czynność podlega zwolnieniu i to ten podmiot musi być albo pośredniczącym podmiotem węglowym albo finalnym nabywcą węglowym.

Brzmienie przepisu art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy, wprost wskazuje na bezpośredni związek pomiędzy ww. podmiotami: warunkiem zwolnienia (o którym mowa w ust. 1) w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu (…) oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego.

Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że nie jest prawidłowe dokumentowanie sprzedaży wyrobów węglowych jednostkom Pomocy Społecznej dołączając do wystawionej dla Ośrodka Pomocy Społecznej faktury dowodów dostawy wystawionych na osoby fizyczne wskazane z imienia i nazwiska będące bezpośrednimi odbiorcami.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.