Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-153/10/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-10
Teza: Czy poprawnym jest stosowanie stawki NP (nie podlega) powołując się jednocześnie na art. 28e ustawy o VAT oraz uzupełniając fakturę VAT o informację, że podatek VAT spoczywa na nabywcy usługi?”
Słowa kluczowe: usługi-usługi związane z nieruchomościami; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2010r. (data wpływu 10 marca 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 kwietnia 2010r. (data wpływu 4 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług związanych z nieruchomościami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług związanych z nieruchomościami.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 kwietnia 2010r. (data wpływu 4 maja 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 kwietnia 2010r., znak: IBPP3/443-153/10/PH.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi monterskie i spawalnicze oraz badania wideo-endoskopowe wykonywanych prac spawalniczych kontrahentom zagranicznym na obiektach nowobudowanych zakładów farmaceutycznych. Kontrahenci mają siedziby w Austrii i Niemczech, a obiekty budowane są w: Niemczech, Austrii, Belgii i Szwajcarii.

Przedmiot zawartych umów jest określony następująco:

*   wykonywanie prac wg załączonego wykazu w miejscu dostawy (którym jest adres i nazwa budowy) lub,
*   powierzenie dzieła, zwłaszcza prac inżynierskich, montażu rurociągów, armatur, aparatów i zbiorników wg zleceń częściowych, lub
*   prefabrykacja i montaż rurociągów i armatury następujących systemów: wodnych, parowych, gazowych i innych płynów produkcyjnych.

Do wniosku załączono trzy zdjęcia z aktualnie prowadzonych prac na obiektach.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 28 kwietnia 2010r. Wnioskodawca wskazał, iż nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT na terytorium Niemiec, Austrii, Belgii i Szwajcarii.

Prace spawalniczo-monterskie oraz badania wideo-endoskopowe są wykonywane w konkretnym miejscu położenia nieruchomości, tj. pod konkretnym adresem (terenem budowy) i nie mogą być wykonywane poza obszarem budowy. Prace te odnoszą się do konkretnej lokalizacji budowy, tj. jak opisano w powyżej.

Wnioskodawca nie jest producentem montowanych urządzeń, ani ich nie kupuje dla celów wykonywanych prac. Świadczy tylko i wyłącznie usługi montażowo-spawalnicze i badania endoskopowe.

Odnośnie powyższego nie występuje odrębne fakturowanie tych wyrobów.

Klasyfikacja PKWiU z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r.:

*   45.34.32 Roboty instalacyjne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane,
*   74.30.10 Usługi w zakresie badań i analiz technicznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poprawnym jest stosowanie stawki NP (nie podlega) powołując się jednocześnie na art. 28e ustawy o VAT oraz uzupełniając fakturę VAT o informację, że podatek VAT spoczywa na nabywcy usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów statystycznych Wnioskodawca klasyfikuje swoje usługi jako 43.99.Z „Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane” wg PKD-2007 w sekcji F. Budownictwo.

Definicję nieruchomości podaje Kodeks cywilny, normując ją w art. 46 i 47 Kc.

Art. 46 § 1 Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Art. 47 § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

§ 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Wnioskodawca uważa, że montaż, spawanie i sprawdzanie spawów ciągów technologicznych budowanej fabryki farmaceutycznej stanowi część składową budynków, a tym samym jest świadczeniem usług związanych z nieruchomościami (art. 28e ustawy VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W celu określenia, czy przedmiotowe usługi, które świadczy Wnioskodawca, podlegają opodatkowaniu w Polsce, należy ustalić miejsce świadczenia tych usług. Generalne zasady wyrażone obecnie w art. 28b ust. 1 i 28c ust. 1 ustawy o VAT, różnicują sposób określenia miejsca świadczenia usług w zależności od tego, na czyją rzecz są one świadczone.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 tej ustawy - „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d-28f, art. 28g ust. 2, art. 28h-28n.

Od powyższych zasad ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in. szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych m.in. z nieruchomościami. I tak zgodnie z art. 28e ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Przepis ten – jak wynika z jego brzmienia, stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium, nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost dotyczą maja być opodatkowane według jej miejsca położenia. Jednocześnie usługi te mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje katalog zamieszczony w tym przepisie, który ma charakter nieograniczony, na co wskazuje katalog zamieszczony w tym przepisie, który ma charakter otwarty. Również Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 45 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, łącznie z usługami agentów nieruchomości i rzeczoznawców oraz usługami związanymi z przygotowywaniem i koordynacja prac budowlanych, takimi jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość. Jak widać polska ustawa o podatku od towarów i usług dokonała właściwej implementacji przepisów wspólnotowych. Należy pamiętać, że stosownie do Dyrektywy podatek ten nakładany jest zgodnie z zasadą terytorialnej suwerenności podatkowej, która powoduje opodatkowanie w kraju ich rzeczywistej konsumpcji, a więc wskazane w przepisie art. 28a do 28o ustawy o VAT rozwiązania mają zagwarantować uniknięcie przypadków braku opodatkowania lub podwójnego nałożenia podatku.

W tym miejscu należy rozważyć, co należy rozumieć przez nieruchomość jak też jakie usługi należy uznać za związane z nieruchomościami. W związku z brakiem definicji nieruchomości w ustawie o VAT wydaje się być słuszne posiłkowanie się w tej kwestii przepisami prawa cywilnego jak to uczynił Wnioskodawca. I tak zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie zaś do art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, gdzie częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przy czym przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi monterskie i spawalnicze oraz badania wideo-endoskopowe wykonywanych prac spawalniczych kontrahentom zagranicznym na obiektach nowobudowanych zakładów farmaceutycznych. Kontrahenci mają siedziby w Austrii i Niemczech, a obiekty budowane są położone w: Niemczech, Austrii, Belgii i Szwajcarii.

Przedmiot zawartych umów jest określony następująco:

*   wykonywanie prac wg załączonego wykazu w miejscu dostawy (którym jest adres i nazwa budowy) lub,
*   powierzenie dzieła, zwłaszcza prac inżynierskich, montażu rurociągów, armatur, aparatów i zbiorników wg zleceń częściowych, lub
*   prefabrykacja i montaż rurociągów i armatury następujących systemów: wodnych, parowych, gazowych i innych płynów produkcyjnych.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT na terytorium Niemiec, Austrii, Belgii i Szwajcarii. Prace spawalniczo-monterskie oraz badania wideo-endoskopowe są wykonywane w konkretnym miejscu położenia nieruchomości, tj. pod konkretnym adresem (terenem budowy) i nie mogą być wykonywane poza obszarem budowy. Prace te odnoszą się do konkretnej lokalizacji budowy.

Wnioskodawca nie jest producentem montowanych urządzeń, ani ich nie kupuje dla celów wykonywanych prac. Świadczy tylko i wyłącznie usługi montażowo-spawalnicze i badania endoskopowe. Nie występuje odrębne fakturowanie wyrobów.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego na gruncie powołanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, iż skoro usługi świadczone przez Wnioskodawcę dotyczą konkretnych nieruchomości i w opinii Wnioskodawcy nie mogą być wykonywane poza obszarem budowy, zastosowanie znajdzie przepis art. 28e ustawy o VAT. Przepis ten bowiem ustanawia wyjątek od reguł ogólnych dotyczących określania miejsca świadczenia usług – zarówno tej dotyczącej miejsca świadczenia usług dla podatników (przedsiębiorców), jak i tej dotyczącej miejsca świadczenia usług dla konsumentów (podmiotów niebędących podatnikami).

A zatem miejscem świadczenia dla przedmiotowych usług są miejsca położenia danych nieruchomości - Niemcy, Austria, Belgia i Szwajcaria. Tym samym usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Jednakże tut. organ pragnie zauważyć, iż nie podziela zdania Wnioskodawcy, że montaż, spawanie i sprawdzanie spawów ciągów technologicznych budowanej fabryki farmaceutycznej stanowi część składową budynków. Częścią składową budynków może być sam ciąg technologiczny fabryki, a nie związane z nim czynności.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast zgodnie z art. 106 ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Stosownie do § 25 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 5 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawka 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca, zwane „informacjami podsumowującymi”.

W przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Podkreślić jednakże należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, bowiem nie mamy tutaj do czynienia z usługami, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT. W sprawie będącej przedmiotem wniosku zastosowanie znalazł art. 28e cyt. ustawy, dotyczący usług związanych z nieruchomościami. Tym samym brak podstaw do umieszczania na fakturze adnotacji o rozliczeniu podatku przez nabywcę. W tej sytuacji, o tym, kto rozliczy podatek, decydują przepisy tych państw, na terenie których znajdują się nieruchomości.

W związku z powyższym, ponieważ Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT zarówno na terytorium Niemiec, Austrii, Belgii jak i Szwajcarii, zaś jak wcześniej stwierdzono, miejscem opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług są terytoria ww. krajów, bowiem tam położone są nieruchomości, na których świadczone są usługi, Wnioskodawca winien wystawiać faktury VAT zgodnie z przepisami § 5 ust. 1 w powiązaniu z § 25 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. A zatem Wnioskodawca poprawnie stosuje stawkę NP (nie podlega) powołując się jednocześnie na art. 28e ustawy o VAT. Jednakże ze względu na fakt, iż dla określenia miejsca świadczenia stosuje się art. 28e, a nie art. 28b cyt. ustawy, nie znajduje zastosowania art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, tym samym brak podstaw do umieszczania adnotacji o rozliczeniu podatku przez nabywcę usługi. Zatem nieprawidłowe jest umieszczanie przez Wnioskodawcę na fakturze powyższej adnotacji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska prawnego Wnioskodawcy zawartego w ww. wniosku w zakresie pierwszego przedstawionego we wniosku pytania. Ocena stanowisk w zakresie ujętych we wniosku pytań oznaczonych numerem drugim, trzecim i czwartym została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.