Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1024/08/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-27
Teza: · stawka podatku VAT na usługi budowlane dotyczące budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz · stawka podatku VAT na usługi opracowywania projektów warsztatowych i powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; obiekt-obiekt budowlany; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej X, przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2008r. (data wpływu 4 listopada 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 stycznia 2009r. (data wpływu 20 stycznia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie:

*   stawki podatku VAT na usługi budowlane dotyczące budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz
*   stawki podatku VAT na usługi opracowywania projektów warsztatowych i powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT na usługi budowlane dotyczące budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz stawki podatku VAT na usługi opracowywania projektów warsztatowych i powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 stycznia 2009r. (data wpływu 20 stycznia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 6 stycznia 2009r. znak: IBPP2/443-1024/08/WN.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł umowę z osobą fizyczną na budowę „budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem podziemnym” o powierzchni około 650 m2, w zakres której wchodzi realizacja budowy całego domu od fundamentowania poprzez wznoszenie budynku i roboty budowlano-montażowe wraz z montażem wyposażenia wg dostarczonej przez zamawiającego dokumentacji, a także opracowanie szczegółowych projektów warsztatowych szalunków i projektów powykonawczych oraz złożenie dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego. Dla całej inwestycji czyli dla prac budowlano-montażowych zostało ustalone wynagrodzenie w łącznej kwocie netto + obowiązujący podatek VAT.

Dodatkowo w piśmie z dnia 14 stycznia 2009r. Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny o następujące informacje:

1.  Jednorodzinny budynek mieszkalny sklasyfikowany jest w PKOB 111.
2.  Budynek mieszkalny, który jest budowany stanowi wraz z garażem jedną bryłę, ma jeden wspólny fundament i stanowi integralną całość ponieważ garaż jest w podziemiu jego budynku.
3.  Dla robót związanych ze wznoszeniem budynku od fundamentów poprzez budowę ścian i całej bryły domu ma zastosowanie PKWiU 45.21.11-00.00. Dla montażu stolarki okiennej, otworowej, drzwi i stolarki budowlanej PKWiU 45.42.1. Dla robót wykończeniowych budowlanych PKWiU 45.15.1. Dla montażu instalacji wewnątrz budynku PKWiU 45.34. Dla usług projektowych PKWiU 74.20.32.00.00 oraz dla złożenia dokumentacji i zakończenia projektu PKWiU 74.20.22-00.00.
4.  W skład montowanego wyposażenia w budynku mieszkalnym wchodzą roboty związane z przyłączami wodno-kanalizacyjnymi, gazu, prądu oraz rozprowadzenie ich po budynku mieszkalnym wewnątrz budynku wg PKWiU 45.34.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dla całej inwestycji zgodnie z umową polegającą na wznoszeniu budynku mieszkalnego oraz robotach budowlano-montażowych w tym budynku o powierzchni 650 m2 i oddaniem tego budynku do użytkowania zgodnie z art. 2 pkt 12, art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT, § 5 ust. 1a rozporządzenia w sprawie VAT z dnia 24 grudnia 2007r. (Dz. U. Nr 249, poz. 1861) Wnioskodawca może zastosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 7%?
2.  Czy tylko dla wznoszenia budynku mieszkalnego oraz robót budowlano-montażowych w tym budynku o powierzchni 650m2 Wnioskodawca może zastosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 7%, a natomiast dla projektów warsztatowych, powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego Wnioskodawca winien zastosować stawkę VAT 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami prawa dla całości robót budowlano-montażowych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem podziemnym o powierzchni około 650 m2 należy zastosować stawkę VAT 7% zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia w sprawie VAT z dnia 24 grudnia 2007r. (Dz. U. Nr 249, poz. 1861).

Natomiast dla robót warsztatowych, powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego należy zastosować stawkę VAT 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tegoż artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według zapisu ust. 12b wskazanego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto, zgodnie z treścią § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Wskazać należy, że nie zawsze budynki mają jednorodny charakter. W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas sposób zakwalifikowanie danego budynku znajduje się w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W przepisach tych zdefiniowano m. in. pojęcia takie jak:

*   obiekty budowlane - to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych;
*   budynki - to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne:

*   budynki mieszkalne - to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem,
*   budynki niemieszkalne - to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne – kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie, pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie precyzują terminu „lokal mieszkalny”. W związku z tym, należy posiłkować się definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), który stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mieszkalnego przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet bezpośrednio do niego nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż (art. 2 ust. 4 ww. ustawy). W tym miejscu należy podkreślić, iż na gruncie ww. ustawy o własności lokali ustawodawca czyni wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi:

*   pojęciem „pomieszczenie pomocnicze” - pomieszczenie, które wraz z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych (w danym przypadku chodzi więc wyraźnie o taki funkcjonalny związek tych „pomieszczeń”) z „izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi”, który polega na wykorzystaniu całej tej „przestrzeni” bezpośrednio dla zaspokajania mieszkalnych potrzeb ludzi) - art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r.,
*   pojęciem „pomieszczenie przynależne”, które w sensie funkcjonalnym nie zawsze jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz ma służyć zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego – art. 2 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawiera § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

W tym miejscu należy podkreślić, że fakt zaklasyfikowania budynku do grupy 11 PKOB, nie stanowi jednoznacznej przesłanki do zastosowania od dnia 1 stycznia 2008r. 7% stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z cyt. powyżej przepisami art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia, stawką 7% nie są objęte lokale użytkowe.

Strony w umowach cywilno-prawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008r.

Natomiast na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) stosowanie, do celów podatku od towarów i usług, Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej ww. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r., zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2009r.

Zgodnie z tą klasyfikacją robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”, który obejmuje:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną, instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę z osobą fizyczną na budowę „budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem podziemnym” o powierzchni około 650 m2, w zakres której wchodzi realizacja budowy całego domu od fundamentowania poprzez wznoszenie budynku i roboty budowlano-montażowe wraz z montażem wyposażenia wg dostarczonej przez zamawiającego dokumentacji, a także opracowanie szczegółowych projektów warsztatowych szalunków i projektów powykonawczych oraz złożenie dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego. Dla całej inwestycji czyli dla prac budowlano-montażowych zostało ustalone wynagrodzenie w łącznej kwocie netto + obowiązujący podatek VAT.

Ponadto jednorodzinny budynek mieszkalny sklasyfikowany jest w PKOB 111.

Budynek mieszkalny, który jest budowany stanowi wraz z garażem jedną bryłę, ma jeden wspólny fundament i stanowi integralną całość ponieważ garaż jest w podziemiu jego budynku.

Dla robót związanych ze wznoszeniem budynku od fundamentów poprzez budowę ścian i całej bryły domu ma zastosowanie PKWiU 45.21.11-00.00. Dla montażu stolarki okiennej, otworowej, drzwi i stolarki budowlanej PKWiU 45.42.1.

Dla robót wykończeniowych budowlanych PKWiU 45.15.1.

Dla montażu instalacji wewnątrz budynku PKWiU 45.34.

Dla usług projektowych PKWiU 74.20.32.00.00 oraz dla złożenia dokumentacji i zakończenia projektu PKWiU 74.20.22-00.00.

W skład montowanego wyposażenia w budynku mieszkalnym wchodzą roboty związane z przyłączami wodno-kanalizacyjnymi, gazu, prądu oraz rozprowadzenie ich po budynku mieszkalnym wewnątrz budynku wg PKWiU 45.34.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że do opisanych we wniosku usług budowlano-montażowych, zaklasyfikowanych przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 45 zastosowanie znajdzie 7% stawka podatku VAT.

Natomiast jak wskazano powyżej, zarówno w samej ustawie o podatku od towarów i usług jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawką obniżoną lub zwolnienie od podatku.

Opisane w stanie faktycznym usługi opracowywania projektów warsztatowych i powykonawczych oraz złożenia dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu mieszkalnego, zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę według PKWiU do grupowania – odpowiednio – 74.20.32.00.00. oraz 74.20.22–00.00., nie mieszczą się w katalogu zwolnień od podatku od towarów i usług oraz nie są objęte preferencyjną stawką podatku od towarów i usług. Zatem, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, do usług tych zastosowanie ma podstawowa stawka podatku VAT, która wynosi 22%.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy ponadto zauważyć, iż tut. organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości, dokonanego przez Wnioskodawcę, przyporządkowania formalnego budynku i usług do grupowania statystycznego. Stosownie do zasad metodycznych klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, tj. stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r.

Nadmienia się ponadto, iż z dniem 1 grudnia 2008r. na podstawie ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) nastąpiła zmiana niektórych przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, jednakże zmiany te nie mają wpływu na podjęte w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.