Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-905/13-6/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-02-05
Teza: w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej (budynki, plac utwardzony, ogrodzenie)
Słowa kluczowe: działki; sprzedaż-sprzedaż działek; stawka; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2013 r. (data wpływu 22 listopada 2013 r.), uzupełnionym pismami z dnia 14 stycznia 2014 r. (data wpływu 17 stycznia 2014 r.) oraz 23 stycznia 2014 r. (data wpływu 27 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 14 stycznia 2014 r. oraz 23 stycznia 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, sformułowanie pytania i własnego stanowiska w sprawie oraz o kwestie związane z reprezentacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka X (Wnioskodawca) w 1998 roku zakupiła nieruchomość w … bez podatku VAT. W 2002 roku odsprzedała tę nieruchomość spółce E. z siedzibą w …, wystawiając fakturę również bez podatku VAT. Następnie spółka E. przekształciła się w spółkę B., która przejęła wszystkie zobowiązania. Spółka B. nie zapłaciła za zakupioną nieruchomość. Zainteresowany podał spółkę B. do sądu .W wyniku postanowienia sądu z dnia 9 listopada 2009 roku, klauzula wykonalności z 9 grudnia 2009 roku, Wnioskodawca stał się ponownie właścicielem nieruchomości. Jednak spółka B. nie przekazała jej dla Wnioskodawcy. Dnia 21 maja 2012 roku komornik sądowy dokonał eksmisji spółki B. Obecnie Zainteresowany chce sprzedać tę nieruchomość. Czy od sprzedaży tej nieruchomości należy doliczyć podatek VAT?

W piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. Zainteresowany wskazał, że jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem od towarów i usług. Nieruchomość, którą chce sprzedać Wnioskodawca, składa się z dwóch działek o numerach 141/7, 141/9 tworzących jedną nieruchomość. Działki te zostały wydzielone z działki nr 141/5. Na przedmiotowych działkach znajdują się budynki na trwałe związane z gruntem. Nieruchomość jest zabudowana. Plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie działek jako tereny przemysłowe. Klasyfikacja statystyczna obiektów według PKOB znajdujących się na przedmiotowych działkach:

*   budynek z wagą dla TIR – 1 10 101,

*   murowana hala usługowo-produkcyjna z dwoma silosami w środku – 1 10 101,

*   plac utwardzony – budowla,

*   ogrodzenie częściowe siatką, częściowe płotem betonowym – budowla.

Wszystkie ww. budynki i budowle są na trwałe związane z gruntem. Wszystkie budynki i budowle znajdujące się na przedmiotowych działkach Wnioskodawca nabył w 1998 roku wraz z działkami i po ich nabyciu nic na nich nie zostało wybudowane. Nabycie nieruchomości w 1998 roku nastąpiło od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wystawiona była F-ra VAT i akt notarialny. Wnioskodawca odsprzedał nieruchomość w 2002 roku spółce E., wystawiając fakturę bez podatku VAT, ww. dostawa korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku dochodowym (F-ra VAT Nr 69/2002, która znajduje się w dokumentacji Wnioskodawcy).

Planowana dostawa działek nr 141/7 i 141/9 wraz ze wszystkimi budynkami i budowlami znajdującymi się na tych działkach nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed nabyciem przez Wnioskodawcę nieruchomości, której dotyczy wniosek. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. obiektów upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z ponownym nabyciem budynków i budowli w 2009 roku znajdujących się na przedmiotowych działkach nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 23 stycznia 2014 r. Wnioskodawca doprecyzował również, że nabył w 1998 roku nieruchomość i korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zainteresowany nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wyższych niż 30% wartości początkowej każdego z obiektów mającego być przedmiotem sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r.).

Czy w świetle obowiązujących przepisów Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie od towarów i usług przy sprzedaży nieruchomości (budynków i budowli wraz z gruntem) zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej i niezarejestrowanym jako czynny podatnik VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r.), sprzedaż budynków i budowli wraz z gruntem działek Nr 141/7 i 141/9 powinna być zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z ust. 7a tego przepisu ustawy o VAT. Wnioskodawca uważa, iż dokona sprzedaży zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT osobom fizycznym ww. nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Jednakże czynność ta nie musi być faktycznie opodatkowana (nie musi prowadzić do powstania podatku należnego), bowiem za czynność taką należy również rozumieć czynność podlegającą opodatkowaniu w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na mocy przepisów szczególnych – korzystającą ze zwolnienia od tego podatku. Zatem należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy zauważyć, iż kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga – obowiązujący od 1 stycznia 2014 r. – przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury.

Na mocy art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Przez budowle – stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Obiektem liniowym, zgodnie z art. 3 pkt 3a ww. ustawy, jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zakupił w 1998 r. nieruchomość bez podatku VAT. Nabycie nieruchomości nastąpiło od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wystawiona była faktura VAT i akt notarialny. Sprzedaż ww. nieruchomości korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W 2002 r. Wnioskodawca odsprzedał przedmiotową nieruchomość spółce E., wystawiając fakturę również bez podatku VAT, ww. dostawa korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Następnie spółka E. przekształciła się w spółkę B., która przejęła wszystkie zobowiązania. Spółka B. nie zapłaciła za zakupioną nieruchomość. Zainteresowany podał spółkę B. do sądu .W wyniku postanowienia sądu z dnia 9 listopada 2009 r. (klauzula wykonalności z 9 grudnia 2009 r.) Wnioskodawca stał się ponownie właścicielem nieruchomości, jednak spółka B. nie przekazała jej Zainteresowanemu. Dnia 21 maja 2012 r. komornik sądowy dokonał eksmisji spółki B. Obecnie Zainteresowany chce sprzedać przedmiotową nieruchomość.

Ww. nieruchomość składa się z dwóch działek o numerach 141/7, 141/9 tworzących jedną nieruchomość. Działki te zostały wydzielone z działki nr 141/5. Nieruchomość jest zabudowana, na przedmiotowych działkach znajdują się budynki na trwałe związane z gruntem. Klasyfikacja statystyczna obiektów znajdujących się na przedmiotowych działkach według PKOB to:

*   budynek z wagą dla TIR – 1 10 101,

*   murowana hala usługowo-produkcyjna z dwoma silosami w środku – 1 10 101,

*   plac utwardzony – budowla,

*   ogrodzenie częściowe siatką, częściowe płotem betonowym – budowla.

Wszystkie ww. budynki i budowle są trwale związane z gruntem. Wszystkie budynki i budowle znajdujące się na przedmiotowych działkach Wnioskodawca nabył w 1998 r. wraz z działkami i po ich nabyciu nic na nich nie zostało wybudowane. Planowana dostawa działek nr 141/7 i 141/9 wraz ze wszystkimi budynkami i budowlami, znajdującymi się na tych działkach, nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło przed nabyciem przez Wnioskodawcę nieruchomości, której dotyczy wniosek. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. obiektów upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z ponownym nabyciem budynków i budowli w 2009 r. znajdujących się na przedmiotowych działkach nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyższe niż 30% wartości początkowej każdego z obiektów mającego być przedmiotem sprzedaży.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że dostawa budynków, znajdujących się na działkach nr 141/7 i 141/9, tj. budynku z wagą dla TIR oraz murowanej hali usługowo-produkcyjnej z dwoma silosami w środku, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, że pierwsze zasiedlenie miało miejsce w chwili zakupu przez Wnioskodawcę w 1998 r. ww. nieruchomości, a nie jak wskazał Zainteresowany – przed ich nabyciem. Z momentem nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości w 1998 r. doszło bowiem do wydania przedmiotowych budynków do użytkowania w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu, korzystającej ze zwolnienia od podatku VAT. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. obiektów upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Wobec powyższego, dostawa budynku z wagą dla TIR oraz murowanej hali usługowo-produkcyjnej z dwoma silosami w środku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w przypadku gdy Wnioskodawca nie wybierze opcji opodatkowania przedmiotowej transakcji, wskazanej w art. 43 ust. 10 ustawy.

Z uwagi zatem na fakt, iż dostawa budynku z wagą dla TIR oraz murowanej hali usługowo-produkcyjnej z dwoma silosami w środku będzie zwolniona od podatku, to sprzedaż działek o numerach 141/7 i 141/9, na których budynki te są posadowione, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że przedmiotem dostawy będą również znajdujące się na przedmiotowych działkach urządzenia budowlane, które Wnioskodawca zaliczył do budowli, tj. ogrodzenie częściowe siatką, częściowe płotem betonowym oraz plac utwardzony. Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku, budowli i opodatkować łącznie z tym budynkiem, budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla całego sprzedawanego obiektu budowlanego.

Reasumując, dostawa przedmiotowej nieruchomości zabudowanej będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile nie zostanie wybrana opcja opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy.

Wobec powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprzedaż budynków i budowli wraz z gruntem działek nr 141/7 i 141/9 powinna być zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z ust. 7a tego przepisu ustawy, należało uznać je za nieprawidłowe. Jakkolwiek Zainteresowany wywiódł prawidłowy skutek prawny dla zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, jednakże dokonał tego w oparciu o inną podstawę prawną niż tut. Organ.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy wyjaśnić, że z cytowanego powyżej art. 14b § 3 Ordynacji wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.