Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-300/13-6/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-29
Teza: Wnioskodawca dokonując dostawy czterech przedmiotowych działek niezabudowanych będzie wypełniał definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będzie spełniał przesłanki do uznania Jego za podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji przedmiotowa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, pod warunkiem, że przedmiotem dostawy będą działki/tereny, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: działki; grunty; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2013 r. (data wpływu 12 kwietnia 2013 r.) uzupełnionym pismami z dnia 10 czerwca 2013 r. (data wpływu 12 czerwca 2013 r.) i z dnia 11 lipca 2013 r. (data wpływu 12 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i stawki podatku VAT dla sprzedaży działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i stawki podatku VAT dla sprzedaży działek.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 10 czerwca 2013 r. i z dnia 11 lipca 2013 r. poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, sformułowanie pytania oraz przedstawienie stanowiska.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem gruntu, który wcześniej stanowił gospodarstwo rolne. Gospodarstwo otrzymał od rodziców na podstawie aktu notarialnego z dnia 01.03.1989 r. Zainteresowany nigdy nie prowadził działalności rolniczej, ponieważ pracował zawodowo poza miejscem zamieszkania. Nigdy też nie uzyskiwał żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego, ponieważ część gruntu została oddana w nieodpłatną dzierżawę, a część w ogóle nie była użytkowana. W marcu 2013 r. Wnioskodawca dokonał przekształcenia i częściowego podziału gruntów rolnych na działki budowlane w ilości 9 sztuk. Działki te nie zostały uzbrojone.

Jako właściciel działek budowlanych Wnioskodawca zamierza wykorzystać przedmiotowe działki w następujący sposób:

1.  cztery działki przekazać w drodze darowizny dzieciom oraz rodzeństwu,
2.  jedną działkę zostawić dla siebie,
3.  cztery działki sprzedać, a pieniądze wykorzystać na budowę domu mieszkalnego na jednej z działek.

W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Zainteresowany nie posiada innych nieruchomości gruntowych niż wskazane we wniosku przeznaczone w przyszłości do sprzedaży oraz nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. Nie zostaną poniesione żadne nakłady w celu przygotowania gruntów do sprzedaży. Wnioskodawca nie będzie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych nowopowstałych czterech działek przeznaczonych do sprzedaży. Zainteresowany planuje sprzedaż działek za pośrednictwem biura nieruchomości.

Ponadto, Wnioskodawca doprecyzował, że nieruchomość o powierzchni 1,5702 ha przeznaczona do podziału na działki położona jest na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 94 ust. 1 w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać jeżeli nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi albo jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 28.01.2013 r. na wniosek Wnioskodawcy została wydana decyzja Prezydenta miasta o warunkach zabudowy ww. nieruchomości. Na tej podstawie w toku postępowania nastąpił podział nieruchomości na poszczególne działki. W wyniku podziału nieruchomości zostało wydzielonych 9 działek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r.).

Czy Wnioskodawca zapłaci podatek od towarów i usług i w jakiej wysokości od sprzedaży 4 działek wskazanych we wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r.), sprzedaż wymienionych w pozycji 68 wniosku czterech działek nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania podatkiem VAT, gdyż w chwili otrzymania przedmiotowych nieruchomości od rodziców w formie darowizny nie nosił się z zamiarem ich sprzedaży. Zainteresowany nie prowadzi i nie zamierza prowadzić także żadnej działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. Sprzedając działki będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE , (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jest właścicielem gruntu, który wcześniej stanowił gospodarstwo rolne. Gospodarstwo otrzymał od rodziców na podstawie aktu notarialnego z dnia 01.03.1989 r. Zainteresowany nigdy nie prowadził działalności rolniczej, ponieważ pracował zawodowo poza miejscem zamieszkania. Nigdy też nie uzyskiwał żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego, ponieważ część gruntu została oddana w nieodpłatną dzierżawę, a część w ogóle nie była użytkowana. W marcu 2013 r. Wnioskodawca dokonał przekształcenia i częściowego podziału gruntów rolnych na działki budowlane w ilości 9 sztuk. Działki te nie zostały uzbrojone. Jako właściciel działek budowlanych Wnioskodawca zamierza cztery działki sprzedać, a pieniądze wykorzystać na budowę domu mieszkalnego na jednej z działek.

Nieruchomość o powierzchni 1,5702 ha przeznaczona do podziału na działki położona jest na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 94 ust. 1 w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać jeżeli nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi albo jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 28.01.2013 r. na wniosek Wnioskodawcy została wydana decyzja Prezydenta miasta o warunkach zabudowy ww. nieruchomości. Na tej podstawie w toku postępowania nastąpił podział nieruchomości na poszczególne działki. W wyniku podziału nieruchomości zostało wydzielonych 9 działek.

Ponadto, Zainteresowany nie posiada innych nieruchomości gruntowych niż wskazane we wniosku przeznaczone w przyszłości do sprzedaży oraz nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. Nie zostaną poniesione żadne nakłady w celu przygotowania gruntów do sprzedaży. Wnioskodawca nie będzie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych nowopowstałych czterech działek przeznaczonych do sprzedaży. Zainteresowany planuje sprzedaż działek za pośrednictwem biura nieruchomości.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, iż sprzedaż działek, należy uznać za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy zauważyć, iż Wnioskodawca z własnej inicjatywy wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla dzielonej działki, a następnie podzielił ją na dziewięć działek budowlanych, z których cztery zamierza sprzedać. Ponadto, Zainteresowany planuje sprzedaż działek za pośrednictwem biura nieruchomości. Zatem ww. okoliczności nie pozwalają stwierdzić, iż dostawa czterech działek odbędzie się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Takie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami świadczą o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W związku z powyższym, w ocenie tut. Organu, działania podejmowane przez Wnioskodawcę nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Fakt podziału przed sprzedażą nieruchomości na szereg działek umożliwiający łatwiejszą ich sprzedaż oraz uatrakcyjniając je rynkowo wskazuje, że Wnioskodawca jako właściciel nieruchomości działa z zamiarem uzyskania w ten sposób stałych dochodów. Zatem dostawę działek nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Tym samym, Zainteresowany wypełnia definicję prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy i jest podatnikiem podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, podatnicy dokonujący dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę nie mogą skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.

Wskazać jednak należy, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane, stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy, rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając na uwadze, iż dla działek objętych wnioskiem brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz Wnioskodawca nie będzie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych nowopowstałych czterech działek przeznaczonych do sprzedaży, to dostawa przedmiotowych działek będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca dokonując dostawy czterech przedmiotowych działek niezabudowanych będzie wypełniał definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będzie spełniał przesłanki do uznania Jego za podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji przedmiotowa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, pod warunkiem, że przedmiotem dostawy będą działki/tereny, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Wobec powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.