Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-222/07-4/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-11
Teza: Zastosowanie zarówno w trakcie roku, jak i w rozliczeniu rocznym podwyższonych kosztów uzyskania przychodu wymaga od pracownika ujęcia w przychodach podlegających opodatkowaniu wartości świadczenia polegającego na zapewnieniu mu zakwaterowania w hotelu robotniczym
Słowa kluczowe: hotel-hotel pracowniczy; koszt-koszty uzyskania przychodów; zakwaterowanie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa przedstawione we wniosku z dnia 02.10.2007 r. (data wpływu 04.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dopłaty do zamieszkania pracownika - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.10.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dopłaty do zamieszkania pracownika.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Jednostka wynajmuje od Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na mocy porozumienia w sprawie wynajmu, trzy miejsca hotelowe przeznaczone na krótkotrwałe zakwaterowanie osób wskazanych przez Jednostkę. Odpłatność za wynajem niezależnie od intensywności ich wykorzystania wynosi 2700 zł miesięcznie. Jednostka pokrywa pełne koszty wynajmu a następnie obciąża zakwaterowanych tam pracowników w wysokości 1/3 całości kwoty pomniejszonej o 50% lub 80% (zależnie od statusu pracownika). Wszystkie osoby posiadają miejsce stałego zamieszkania poza Warszawą (K., O., O.). Pismem z dnia 29.11.2007 r. Nr IPPB2/415-222/07-2/AZ wezwano Wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie czy trzech pracowników zamieszkałych (K., O., O.) korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów w związku z miejscem zamieszkania, położonym poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy.

Przedstawiony stan faktyczny został uzupełniony pismem z dnia 07.12.2007 r. (data wpływu 11.12.2007 r.), poprzez sprecyzowanie, że trzech pracowników zamieszkałych (K., O., O.) w 2007 r. korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, natomiast od 01.01.2008 r. zamierzają zrezygnować z tego przywileju.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

Czy w związku z art. 21 ust.1 pkt 19 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w świetle zawartego porozumienia wynajmowane pokoje można potraktować jako hotel pracowniczy a koszty wynajmu jako kwotę wolną od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy:

Komenda Główna Ochotniczych Hufców Pracy uważa, że pokoje te należy traktować jako pokoje w hotelu pracowniczym. Tym samym dopłata do zamieszkania pracownika do wysokości 500 zł jest wolna od podatku dochodowego, kwota powyżej 500 zł powinna być opodatkowana.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:**

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52 a i 52 c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 11 ust.1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust.1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w :

1.  hotelach pracowniczych,
2.  kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Zgodnie z art. 21 ust.14 ww. ustawy powyższe zwolnienie ma zastosowanie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie korzysta z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust.2 pkt 3 i 4 tj. podwyższonych kosztów uzyskania przychodów stosowanych w jednym, bądź więcej niż jednym zakładzie pracy.

Ustawodawca uzależnił prawo do zwolnienia od rezygnacji podatnika ze stosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. Powyższa rezygnacja dotyczy zarówno stosowania podwyższonych kosztów uzyskania w trakcie roku, jak i w rozliczeniu rocznym.

Zastosowanie w zeznaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów wymaga od pracownika ujęcia w przychodach podlegających opodatkowaniu wartości świadczenia polegającego na zapewnieniu mu zakwaterowania w hotelu pracowniczym.

Nie każdy rodzaj zakwaterowania korzysta ze zwolnienia. Uprawnienie to obejmuje wyłącznie zakwaterowanie polegające na udostępnieniu miejsca w hotelu robotniczym lub w kwaterze prywatnej wynajmowanej na cele zbiorowego zakwaterowania. W przypadku hotelu pracowniczego ustawodawca nie wprowadził limitu kwotowego zwolnienia jak ma to miejsce w przypadku świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Ustawodawca nie sprecyzował żadnego z tych pojęć na potrzeby prawa podatkowego, dlatego ich znaczenie należy odczytywać zgodnie z potocznym rozumieniem.

Pod pojęciem zakwaterowania pracownika w "hotelu pracowniczym" rozumieć należy udostępnienie mu w budynku typu hotelowego lokalu przeznaczonego na okresowy pobyt pracowników. Nie ma tutaj znaczenia, do kogo należy hotel, w którym pracodawca udostępnia pomieszczenia. Zwolnieniem objęte są zarówno te przypadki, w których hotel prowadzony jest przez zakład pracy, jak i te przypadki, w których prowadzony jest on przez inny podmiot, od którego zakład pracy wynajmuje miejsca hotelowe.

Hotel ma charakter pracowniczy, jeżeli są w nim zakwaterowani pracownicy zakładu prowadzącego hotel, jak i innych zakładów, jeśli między zakładami została podpisana umowa, na mocy której udostępnione zostały miejsca hotelowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Państwa Jednostka wynajmuje trzy miejsca hotelowe (3 pokoje) przeznaczone na „krótkotrwałe zakwaterowanie osób” wskazanych przez Ochotnicze Hufce Pracy na mocy porozumienia w sprawie wynajmu. Wszystkie osoby posiadają miejsce stałego zamieszkania poza W. (K., O. ,O.). Pracownicy w 2007 r. korzystali z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, natomiast od 01.01.2008 r. zamierzają zrezygnować z tego przywileju.

Biorąc powyższe pod uwagę wynajmowane pokoje należy traktować jako zakwaterowanie pracowników w hotelu pracowniczym.

Przemawia za tym fakt, iż Jednostka wynajmuje od innego podmiotu trzy miejsca hotelowe przeznaczone na krótkotrwałe zakwaterowanie wskazanych przez nią osób na mocy porozumienia w sprawie wynajmu,

Reasumując zastosowanie zarówno w trakcie roku, jak i w rozliczeniu rocznym podwyższonych kosztów uzyskania przychodu wymaga od pracownika ujęcia w przychodach podlegających opodatkowaniu wartości świadczenia polegającego na zapewnieniu mu zakwaterowania w hotelu robotniczym.

Natomiast zwolnienie ma zastosowanie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a pracownik nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów zarówno w trakcie roku podatkowego jak i w rozliczeniu rocznym.

Przy spełnieniu powyższego warunku wartość świadczenia polegającego na zapewnieniu pracownikowi zakwaterowania w hotelu robotniczym podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.