Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.657.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: 1) Otrzymana bezzwrotna dopłata do oprocentowania kredytu
stanowi przychód podatkowy, który będzie korzystać ze
zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23
ustawy o CIT.
2) Zapłacone w latach 2021, 2022 i 2023 odsetki od kredytu
spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
zatem mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w
latach ich poniesienia.
Słowa kluczowe: dopłata
koszt-koszty uzyskania przychodów
odsetki-odsetki od kredytu
pomoc-pomoc de minimis
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 23

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka zawarła (...) 2021 r. z bankiem X aneks do umowy o kredyt w rachunku bieżącym w
    celu finansowania bieżącej działalności. Kredyt został objęty Gwarancją w wysokości ...%
    kwoty kredytu tj. w kwocie (...) zł udzieloną przez BGK w ramach portfelowej linii
    gwarancyjnej (...) stanowiącą pomoc de minimis, jako zabezpieczanie spłaty udzielonego
    przez Bank kredytu. Podstawa prawna otrzymanej gwarancji kredytu - Minister Finansów,
    12 czerwca 2018 r., rozporządzenie w sprawie udzielania przez Bank Gospodarstwa
    Krajowego pomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów w ramach Programu
    Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, 2015 r. (Dz. U. poz. 1166).
    W 2021 roku Spółka poniosła koszty tytułem odsetek od tego kredytu w kwocie (...) zł, w
    2022 r. w kwocie (...) zł oraz w 2023 r. w kwocie (...) zł i zaliczyła je do kosztów uzyskania
    przychodów.
    W dniu (...) 2024 r. Spółka złożyła wniosek o udzielnie przez BGK dopłaty do
    oprocentowania kredytu objętego gwarancją w ramach portfelowej linii gwarancyjnej (...).
    W dniu (...) 2024 r. Spółka otrzymała informację od BGK o przyznaniu dopłaty do
    oprocentowania kredytu oraz udostępnieniu całej kwoty dopłaty w wysokości (...) zł. Kwota
    ta wpłynęła na rachunek bankowy Spółki dnia (...) 2024 r.
    Otrzymana pomoc w postaci dopłaty do oprocentowania została udokumentowana przez
    BGK zaświadczeniem o udzielonej pomocy de minimis. Otrzymana pomoc de minimis
    została udzielona na podstawie: Umowy o finansowaniu nr (...) instrumentu finansowego
    w formie Funduszu Gwarancyjnego w ramach Priorytetu III. „Wsparcie innowacji w
    przedsiębiorstwach” Działania 3.2 „Wsparcie wdrożeń wyników B+R” Poddziałania 3.2.3
    „Fundusz Gwarancyjny wsparcia innowacyjnych przedsiębiorstw” Programu Operacyjnego
    Inteligentny Rozwój 2014-2020, zawartej w dniu 29 listopada 2016 r. pomiędzy Bankiem
    Gospodarstwa Krajowego a Skarbem Państwa - Ministrem Rozwoju i Finansów (Instytucja
    Zarządzająca, z późn. zm.).
    Otrzymana od BGK przez Spółkę dopłata do oprocentowania kredytu nie stanowi dopłaty
    do kredytu, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do
    oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami
    COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z
    wystąpieniem COVID-19 (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2141). Pojęcie „dopłata” stosowane w
    opisie stanu faktycznego nie jest dotacją w myśl art. 126 ustawy o finansach publicznych -
    ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 poz. 305 z póżn.
    zm.).
    Otrzymana dopłata nie była przeznaczona na dofinasowanie realizacji zadań publicznych.
    Opisana we wniosku pomoc stanowi dofinansowanie udzielone w ramach Programu
    Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, a dokładniej jest to pomoc de minimis na

    podstawie: Umowy o finansowaniu nr (...) instrumentu finansowego w formie Funduszu
    Gwarancyjnego w ramach Priorytetu III. „Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach”
    Działania 3.2 „Wsparcie wdrożeń wyników B+R” Poddziałania 3.2.3 „Fundusz Gwarancyjny
    wsparcia innowacyjnych przedsiębiorstw” Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój
    2014-2020, zawartej w dniu 29 listopada 2016 r. pomiędzy Bankiem Gospodarstwa
    Krajowego a Skarbem Państwa - Ministrem Rozwoju i Finansów (Instytucja Zarządzająca, z
    późn. zm.) zgodnie z otrzymanym zaświadczeniem od Banku Gospodarstwa Krajowego.
    Zgodnie z „Warunkami uzyskania w Banku Gospodarstwa Krajowego gwarancji spłaty
    kredytu i dopłaty do oprocentowania kredytu objętego gwarancją w ramach portfelowej
    linii gwarancyjnej (...)” dopłaty do oprocentowania kredytów udzielane przez BGK stanowią
    pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1407/2013 z
    dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu
    Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Dopłata została Spółce udzielona w oparciu o
    Fundusze Europejskie w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój.
    Pytania
    1. Czy otrzymana dopłata stanowi przychód zwolniony z opodatkowania? Ustawa o
      podatku dochodowym od osób prawnych: art. 17 ust. 1 pkt 23 lub art. 17 ust. 1 pkt 52.
    2. Czy odsetki od tego kredytu zapłacone przez Spółkę w latach 2021, 2022 i 2023, mogą
      być uznane za koszty uzyskania przychodu w latach ich poniesienia, jeżeli w lipcu 2024
      r. Spółka otrzymała ww. dopłatę do odsetek? Ustawa o podatku dochodowym od osób
      prawnych art. 16 ust. 1 pkt 58.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy dopłata będąca przedmiotem interpretacji podlega zwolnieniu na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Odsetki zapłacone przez Spółkę w latach 2021, 2022 i 2023 stanowią koszt uzyskania
    przychodu w latach ich poniesienia.
    Otrzymana kwota w wysokości (...) zł, która wpłynęła na konto Spółki stanowi przychód
    zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych
    nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie
    każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje
    obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez
    podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek

    powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na
    podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    Należy zauważyć, że ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych ogólnej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, wskazane
    zostały jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do tej kategorii.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów
    danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego.
    W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne stanowią, co
    do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto
    Wnioskodawcy, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią
    przychód w rozumieniu omawianej ustawy. Zatem, otrzymana dopłata, o której mowa
    we wniosku, również – co do zasady – stanowi przychód dla celów podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Katalog przysporzeń nie stanowiących przychodów podatkowych został określony w art.
    12 ust. 4 ustawy o CIT. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że jedynie w warunkach
    ściśle określonych w tym katalogu otrzymane przysporzenie przychodu podatkowego
    stanowić nie będzie.
    Natomiast w art. 17 ww. ustawy, wymienione są dochody, które na mocy tego przepisu
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    I tak, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw
      obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji
      finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków
      z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej
      i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów
      zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów
      Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje
      wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest
      dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków
      bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.
    Powołana wyżej regulacja stanowi więc jednoznacznie, że zakresem zwolnienia z
    opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej
    pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za
    pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub
    wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.

    Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie
    jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami
    lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra,
    agencje rządowe lub agencje wykonawcze.
    Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy CIT:
      Wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów
      finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa
      Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy otrzymana dopłata stanowi przychód
    zwolniony z opodatkowania oraz czy odsetki kredytu zapłacone przez Spółkę w latach
    2021, 2022 i 2023 mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu w latach ich
    poniesienia, jeżeli w lipcu 2024 r. Spółka otrzymała ww. dopłatę do odsetek.
    Rozważając charakter środków finansowych, które Wnioskodawca otrzymał w ramach
    projektu finansowanego ze środków Funduszy europejskich w ramach Regionalnego
    Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, należy odnieść się do art. 17 ust.
    3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 324 ze zm.), zgodnie z którym:
      Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze
      środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają
      przepisy o finansach publicznych.
    Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm., dalej: „ustawa o finansach publicznych”) określa, że:
      Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie
      Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
    W myśl art. 2 pkt 5 przywołanej ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o „środkach
    europejskich - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 3 i 5a-5d
    ustawy o finansach publicznych.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o finansach publicznych:
      Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:
      1) środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na
      rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego,
      Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu
      Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, z wyłączeniem środków, o których mowa w
      pkt 5 lit. a i b;
      2) niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie
      Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o
      których mowa w pkt 5 lit. c i d:
      a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,
      b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
      c) Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;
      3) środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu
      Środki Przejściowe;
      4) środki na realizację wspólnej polityki rolnej;
      5) środki przeznaczone na realizację:
      a) programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz celu
      Europejska Współpraca Terytorialna (Interreg),

      b) programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
      (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w
      sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz.
      UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu
      Sąsiedztwa,
      c) Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,
      d) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;
      5a) środki przeznaczone na realizację Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych
      2014-2020;
      5b) Środki Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i środki
      Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonego na zwalczanie
      deprywacji materialnej;
      5c) środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w
      rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11
      grudnia 2013 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”, zmieniającym
      rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylającym rozporządzenia (WE) nr 680/2007
      i (WE) nr 67/2010 (Dz.Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 129, z późn. zm.2)), oraz środki
      pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu
      Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca 2021 r.
      ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” i uchylającym rozporządzenia (UE) nr
      1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Dz.Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 38);
      5d) środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności,
      przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w
      rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego
      2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności
      (Dz.Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.3));
      6) inne środki.
    Zgodnie z art. 192 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
      Minister Finansów przekazuje na rachunki w Banku Gospodarstwa Krajowego środki
      na płatności na rzecz beneficjentów, w przypadku Wspólnej Polityki Rolnej - na rzecz
      agencji płatniczych, o których mowa w odrębnych ustawach, a w przypadku planu
      rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy o zasadach prowadzenia
      polityki rozwoju - na rzecz Polskiego Funduszu Rozwoju Spółka Akcyjna z siedzibą w
      Warszawie, zwanego dalej „PFR”.
    Zgodnie z art. 200 ust. 1 ww. ustawy:
      Obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach
      umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Finansów.
    Przepis art. 202 ust. 1 ww. ustawy określa, że:
      Środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki
      z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o
      Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych.
    W niniejszej sprawie istotnym jest również że, pomoc de minimis to dopuszczona prawem
    unijnym pomoc publiczna, jakiej może udzielić państwo, bez konieczności uzyskiwania
    zgody Komisji Europejskiej, jednak podlega ona monitorowaniu.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania przez Państwa Spółkę dopłaty do
    oprocentowania kredytu, wskazać należy, że art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT stanowi, iż
    zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano
    środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub

    pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub
    wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.
    Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie
    jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami
    lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra,
    agencje rządowe lub agencje wykonawcze.
    Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić
    należy, że w niniejszej sprawie, otrzymana przez Państwa bezzwrotna dopłata do
    oprocentowania kredytu stanowi przychód podatkowy, który będzie korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia czy odsetki od tego kredytu zapłacone
    przez Spółkę w latach 2021, 2022 i 2023, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu
    w latach ich poniesienia, jeżeli w lipcu 2024 r. Spółka otrzymała dopłatę do odsetek.
    Rozpatrując kwestię podatkowych kosztów uzyskania przychodów wskazać należy,
    że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z
    konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest
    ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem

    przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Należy ponadto wskazać, iż wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną
    działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość
    osiąganych przychodów, obciąża Podatnika.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wynika z opisu sprawy zapłacone w latach 2021, 2022 i 2023 odsetki od kredytu
    spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zatem mogą zostać uznane za
    koszty uzyskania przychodów w latach ich poniesienia.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w części dotyczącej możliwości
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na odsetki w latach
    2021, 2022, 2023 w dacie ich poniesienia należało uznać za prawidłowe.
    Niezależnie od powyższego, należy wskazać na przepisy art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT,
    zgodnie z którymi:
      Nie uważa się za koszty uzyskania wydatków i kosztów bezpośrednio
      sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a,
      23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 56, 56b-56j i 59.
    W myśl art. 15 ust. 4i ustawy o CIT:
      Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
      spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje
      się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów
      poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
      korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
      przyczyny korekty.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4k ustawy o CIT:
      Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do:
      1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem
      podatkowym, które uległo przedawnieniu;
      2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.
    Mając na względzie, że otrzymane przez Państwa dopłaty stanowią przychód wolny od
    podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o
    CIT, tym samym wydatki i koszty sfinansowane tymi środkami nie będą stanowiły
    kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.
    Konsekwentnie, w związku z otrzymaniem dopłaty jej beneficjent zobowiązany będzie do
    dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów (wydatków) refundowanych dopłatą.
    Podkreślić należy, że zawarte w powołanym przepisie sformułowanie „Co istotne, użyte w
    przywołanym art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, sformułowanie „bezpośrednio
    sfinansowanych z dochodów (przychodów)” dotyczy także wydatków, które zostały
    najpierw przez podatnika poniesione, a dopiero później zrefundowane np. z dotacji.
    (podobnie wyrok WSA w Warszawie z 29 kwietnia 2015 r. r. sygn. akt III SA/Wa 3272/14).

    Jednocześnie należy wskazać, że w omawianym stanie faktycznym nie mamy do czynienia
    z żadną z sytuacji wskazanych w art. 15 ust. 4k ustawy o CIT, które wyłączają stosowanie
    art. 15 ust. 4i ustawy o CIT. Podstawą do dokonania korekty kosztów uzyskania
    przychodów nie będzie faktura korygująca, więc zgodnie z art. 15 ust. 4i ww. ustawy,
    Spółka powinna dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów w momencie otrzymania
    „innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty”.
    Ponadto wyjaśnić należy że jak wskazano na wstępie zakres interpretacji wyznaczają
    zadane przez Państwa pytania. Dlatego problematyka dotycząca korekty kosztów
    opisanych we wniosku stanowi tylko uzupełniającą informację do stanowiska organu w
    kwestii pytań zadanych przez Spółkę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.