Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.222.2025.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
sprzedaży Nieruchomości na rzecz spółki z o.o.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość budowlana
opodatkowanie
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży
    Nieruchomości na rzecz spółki z o.o. Uzupełnił go Pan pismem z 10 czerwca 2025 r. (wpływ
    11 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest właścicielem udziału w wysokości 1/3 w nieruchomości gruntowej
    zwanej dalej: „Nieruchomością”.
    Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki jawnej prowadzącej działalność pod firmą: „B”
    (zwana dalej: „Spółką”). Wnioskodawca wniósł do Spółki m.in. wkład niepieniężny
    obejmujący prawo używania przez Spółkę i pobierania przez Spółkę pożytków z
    Nieruchomości na czas nieokreślony. Wniesienie tego wkładu niepieniężnego nastąpiło 11
    września 1996 r. do „C” s.c., która w związku z art. 26 KSH została zgłoszona do KRS, jako
    Spółka jawna na mocy umowy wspólników Spółki jawnej z 14 grudnia 2001 r.
    Wnioskodawca nabył udział wynoszący 1/2 w prawie własności Nieruchomości na
    podstawie umowy sprzedaży w roku 1995. Natomiast w roku 2011 darował swojemu ojcu
    udziały w wysokości 1/6.
    W związku z nabyciem udziału w prawie własności Nieruchomości nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność
    gospodarczą na terytorium Polski przede wszystkim w zakresie usług związanych z
    produkcją (...).
    Wspólnikami Spółki są obecnie wyłącznie trzy osoby fizyczne, posiadające rezydencję
    podatkową na terytorium Polski. Wszyscy wspólnicy Spółki są jednocześnie wyłącznymi
    współwłaścicielami Nieruchomości.
    Dochody z tytułu udziału wspólników w przychodach i kosztach Spółki są opodatkowane
    na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aportem nie zostało nigdy wniesione do Spółki prawo własności Nieruchomości, Spółka
    nie kupiła także prawa własności tej Nieruchomości.
    W trakcie użytkowania Nieruchomości oddanej do używania Spółce, Spółka poczyniła
    nakłady w postaci budynku warsztatowego oraz budynku biurowego, trwale związanych z
    gruntem. Prawo podatkowe i prawo cywilne to odrębne gałęzie prawa, które
    charakteryzują się odmiennymi zasadami. Od strony cywilistycznej budynek „przyrasta” do
    gruntu. Inaczej jest jednak w prawie podatkowym.

    Z art. 16a ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie
    zaliczane są do środków trwałych.
    Grunt nie stanowił dla Spółki środka trwałego. Natomiast, budynki wybudowane na
    cudzym gruncie stanowiły dla Spółki środki trwałe i podlegały amortyzacji.
    Zgodnie z opinią biegłego rzeczoznawcy wartość nakładów na dzień zwrotu wkładu na
    rzecz wspólników wynosiła (...) zł według operatu szacunkowego z dnia 14 stycznia 2025 r.
    Spółka w tych budynkach prowadziła działalność gospodarczą.
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości wspólnicy Spółki podjęli dnia 30 stycznia 2025 r.
    uchwałę o wycofaniu prawa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości ze Spółki
    bez odrębnego wynagrodzenia na rzecz Spółki, w proporcjach odpowiadających ich
    udziałowi w zysku Spółki.
    Zwrot wkładu w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości
    nastąpił nieodpłatnie.
    Nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki nakładów do majątku prywatnego Wnioskodawcy
    nastąpiło w części odpowiadającej Jego udziałowi w zysku Spółki.
    Poza faktem posiadania udziału kapitałowego w Spółce Wnioskodawca prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą, zajmującej się (...).
    Wspólnicy w styczniu 2025 r. dokonali sprzedaży Nieruchomości na rzecz innego
    podmiotu – spółki z o.o. Przedmiotem sprzedaży była Nieruchomość, tj. nieruchomość
    gruntowa, o łącznym obszarze 0,3698 ha, zabudowana budynkiem warsztatowym oraz
    budynkiem biurowym.
    W związku z tym, Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie skutków podjętych
    działań na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Dnia 29 stycznia 2025 r. Wspólnicy wycofali ze Spółki wkład w postaci prawa do
      używania i pobierania pożytków z Nieruchomości.
      Wspólnicy Spółki podjęli dnia 29 stycznia 2025 r. uchwałę o wycofaniu prawa do
      używania i pobierania pożytków z Nieruchomości ze Spółki. Natomiast 30 stycznia
      2025 r. (w dniu sprzedaży) wyksięgowano budynki z ewidencji.
      Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zakres wkładu wspólników (w tym
      Wnioskodawcy) do Spółki jawnej obejmował prawo do korzystania z Nieruchomości a
      nie prawo własności do niej. Budynki stanowią nakłady na gruncie niebędącym
      własnością Spółki.
    2. Na pytanie o treści „Kiedy miała miejsce sprzedaż nieruchomości zabudowanej będącej
      przedmiotem wniosku; proszę podać konkretną datę (dzień, miesiąc, rok)” wskazał
      Pan, że: „Wspólnicy dokonali sprzedaży dnia 30 stycznia 2025 r.”.
    3. Na pytanie o treści „Czy udział w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem
      warsztatowym i budynkiem biurowym, po wycofaniu ze Spółki jawnej, był
      wykorzystywany przez Pana do momentu sprzedaży w prowadzonej jednoosobowej
      działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych/art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (w tym w
      działalności gospodarczej, którą Pan prowadzi w zakresie produkcji, handlu i
      sprzedaży (...)); jeśli tak, proszę wskazać, w jakim zakresie i przez jaki okres” wskazał
      Pan, że: „Udział w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem warsztatowym i
      budynkiem biurowym, po wycofaniu ze Spółki jawnej nie był wykorzystywany przez
      Wnioskodawcę do momentu sprzedaży w prowadzonej jednoosobowej działalności
      gospodarczej”.

    4. Na pytanie o treści „Czy od momentu wycofania ze Spółki jawnej którykolwiek z
      budynków, tj. budynek warsztatowy oraz budynek biurowy do momentu sprzedaży
      ww. nieruchomości wchodził w skład środków trwałych prowadzonej przez Pana
      jednoosobowej działalności gospodarczej; jeśli tak, proszę wskazać który i opisać
      sytuację” wskazał Pan, że „Żaden z budynków nie wchodził w skład środków trwałych
      prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej”.
    5. Na pytanie o treści „Czy od momentu wycofania wskazanych budynków z działalności
      Spółki jawnej wykorzystywał Pan ww. nieruchomość zabudowaną na cele prywatne
      (osobiste); jeśli tak, to jakie cele prywatne Pan zaspokajał i w jakim okresie” wskazał
      Pan, że „Wycofanie oraz sprzedaż nastąpiły dzień po dniu, w tym czasie Wnioskodawca
      nie wykorzystywał nieruchomości do żadnych celów”.
    6. Budynki po wycofaniu ze Spółki nie były przedmiotem zawartych przez Wnioskodawcę
      z podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    7. W związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości zabudowanej Wnioskodawca
      podpisał z kupującym umowę przedwstępną. Uszczegóławiając:
      a) obowiązek ciążący na kupującym: zapłata zadatku. Brak zapłaty zadatku na rzecz
        któregokolwiek ze Sprzedawców, pozwalał im odstąpić od umowy; obowiązek
        ciążący na Sprzedawcach: Przedłożenie przy zawarciu przyrzeczonej umowy
        dokumentów okazanych przy czynności umowy przyrzeczonej oraz zaświadczenia z
        właściwego Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od spadku i darowizn z
        tytułu darowizny objętej aktem notarialnym z 29 października 2024 r.,
      b) warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej było przystąpienie do niej wszystkich
        trzech Sprzedających. Jeżeli którykolwiek ze Sprzedających odmówiłby zawarcia
        umowy przyrzeczonej, pozostali nie mogli żądać jej zawarcia od kupującego.
    8. Wnioskodawca nie udzielił innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictw ani innego
      umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku ze sprzedażą
      nieruchomości zabudowanej będącej przedmiotem wniosku.
    9. Na pytanie o treści „Czy po zawarciu ww. umowy przedwstępnej strona kupująca na
      nieruchomości zabudowanej dokonywała inwestycji infrastrukturalnych, które
      zwiększyły jej atrakcyjność; jeżeli tak, to proszę o podanie jakich” wskazał Pan, że: „Po
      podpisaniu umowy przedwstępnej nie dokonywano jakichkolwiek inwestycji
      infrastrukturalnych”.
    10. Na pytanie o treści „Czy nabywca poniósł jakiekolwiek nakłady finansowe związane z
      nieruchomością zabudowaną od momentu podpisania umowy przedwstępnej do
      zawarcia umowy finalnej” wskazał Pan, że: „Nabywca nie poniósł jakichkolwiek
      nakładów finansowych od momentu podpisania umowy przedwstępnej”.
    11. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług
      deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    12. Numer ewidencyjny nieruchomości gruntowej, która zabudowana jest budynkiem
      warsztatowym i budynkiem biurowym to 1.
    13. Na pytanie o treści „Czy z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności
      gospodarczej, o której mowa we wniosku, jest Pan zarejestrowany jako czynny
      podatnik podatku od towarów i usług; jeśli tak to od kiedy” wskazał Pan, że:
      „Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od 5 lipca
      1993 r.”.
    14. Od momentu wycofania wkładu ze Spółki jawnej do momentu sprzedaży
      nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem warsztatowym i budynkiem
      biurowym nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana. Wycofanie wykładu w
      postaci prawa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości oraz sprzedaż
      nieruchomości nastąpiły dzień po dniu. Wnioskodawca podkreślił, że zakres wykładu

      Wspólników (w tym Wnioskodawcy) do Spółki obejmował jedynie prawo używania
      przez Spółkę i pobierania przez nią pożytków z nieruchomości, nie obejmował gruntu.
    15. Wnioskodawca nie prowadził działań dotyczących zwiększenia wartości w stosunku do
      zabudowanej nieruchomości, celem zachęcenia potencjalnego nabywcy do jej nabycia.
      Wnioskodawca nie podejmował aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.
    16. Wnioskodawca nabył udział na podstawie umowy sprzedaży w 1995 r. W związku z
      nabyciem Nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż sprzedaż nie była
      opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Sprzedaż nie była udokumentowana
      fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    17. Na pytanie o treści „Czy nabycie przez Pana budynków, tj. budynku warsztatowego i
      budynku biurowego nastąpiło w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług (proszę jednoznacznie określić, czy była to czynność
      opodatkowana, czy zwolniona od podatku (jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu
      ustawy o podatku od towarów i usług, i czy transakcja ta została udokumentowana
      fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT)” wskazał Pan, że: „Poniesione przez Spółkę
      wydatki na Nieruchomość stanowiły nakłady w obcym środku trwałym (usługę).
      Nieodpłatne przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy dla celów prywatnych stanowiło
      świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
      podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z tym Spółka opodatkowała czynność
      stawką 23%, nie wystawiono faktury VAT”.
    18. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
      nabycia budynków.
    19. Budynki, tj. budynek warsztatowy i budynek biurowy znajdujące się na nieruchomości
      gruntowej, po wycofaniu ze Spółki jawnej nie były wykorzystywane przez
      Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    20. Budynek warsztatowy – pierwsze zasiedlenie nastąpiło: 6 kwietnia 2001 r.; Budynek
      biurowy – pierwsze zasiedlenie nastąpiło: 28 marca 2002 r.
    21. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą w przypadku obu budynków upłynął
      okres dłuższy niż 2 lata.
    22. W odniesieniu do poszczególnych budynków nie były ponoszone do dnia sprzedaży
      wydatki na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
      stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę opisanej Nieruchomości na rzecz spółki z o.o. powinna
    być opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kluczowe dla ustalenia czy transakcja podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jest ustalenie, czy Wnioskodawca przy zbyciu
    Nieruchomości działał jako podatnik VAT, czy też dysponował majątkiem prywatnym.
    W związku z nabyciem Nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Umowa sprzedaży
    Nieruchomości była opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Umowa
    sprzedaży Nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W związku z nieodpłatnym udostępnieniem Nieruchomości Wnioskodawca nie działał jako
    podatnik VAT.

    Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do celów prowadzonej
    przez Niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca bezpłatnie użyczył Spółce jawnej
    Nieruchomość, a to Spółka wykorzystywała ją do prowadzonej działalności gospodarczej.
    W związku z podjęciem przez wspólników uchwały o wycofaniu prawa do używania i
    pobierania pożytków z Nieruchomości oraz w związku z nieodpłatnym przeniesieniem
    poniesionymi nakładów na rzecz wspólników nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy,
    sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie stanowiła transakcji opodatkowanej
    podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka
        spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o
        innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności
        lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt zabudowany spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze
    zm.), zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
    Według art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zatem należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    W świetle art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi
    podmiotami prawa.

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,

    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym,
    wykorzystywanie majątku osobistego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie
    to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy
    majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne
    jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    cytowanej wyżej ustawy.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.

    Tak więc w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości gruntowej nr 1,
    która zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym istotne jest, czy
    w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży, po wycofaniu ze
    Spółki jawnej udziału ww. Nieruchomości do majątku prywatnego, podjął Pan aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W tej sprawie należy przytoczyć – celem wyjaśnienia – orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach C-180/10 i C-181/10. I
    tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie

    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · nabył Pan udział na podstawie umowy sprzedaży w roku 1995. W związku z nabyciem
      Nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, gdyż sprzedaż nie była opodatkowana podatkiem od
      towarów i usług. Sprzedaż nie była udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą
      podatku VAT;
    · numer ewidencyjny nieruchomości gruntowej, która zabudowana jest budynkiem
      warsztatowym i budynkiem biurowym to 1;
    · jest Pan wspólnikiem Spółki jawnej prowadzącej działalność. Wniósł Pan do Spółki m.in.
      wkład niepieniężny obejmujący prawo używania przez Spółkę i pobierania przez
      Spółkę pożytków z Nieruchomości na czas nieokreślony;
    · w trakcie użytkowania Nieruchomości oddanej do używania Spółce, Spółka poczyniła
      nakłady w postaci budynku warsztatowego oraz budynku biurowego, trwale
      związanych z gruntem;
    · grunt nie stanowił dla Spółki środka trwałego. Natomiast, budynki wybudowane na
      cudzym gruncie stanowiły dla Spółki środki trwałe i podlegały amortyzacji;
    · dnia 29 stycznia 2025 r. Wspólnicy wycofali ze Spółki wkład w postaci prawa do
      używania i pobierania pożytków z Nieruchomości. Wspólnicy Spółki podjęli dnia 29
      stycznia 2025 r. uchwałę o wycofaniu prawa do używania i pobierania pożytków z
      Nieruchomości ze Spółki. Natomiast 30 stycznia 2025 r. (w dniu sprzedaży)
      wyksięgowano budynki z ewidencji. Zakres wkładu wspólników (w tym Pana) do Spółki
      jawnej obejmował jedynie prawo używania przez Spółkę i pobierania przez nią
      pożytków z Nieruchomości, nie obejmował gruntu. Budynki stanowią nakłady na
      gruncie niebędącym własnością Spółki;
    · zwrot wkładu w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości
      nastąpił nieodpłatnie;
    · nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki nakładów (budynku biurowego oraz budynku
      warsztatowego) do Pana majątku prywatnego nastąpiło w części odpowiadającej Pana
      udziałowi w zysku Spółki;

    · poniesione przez Spółkę wydatki na Nieruchomość stanowiły nakłady w obcym środku
      trwałym (usługę). Nieodpłatne przeniesienie na rzecz Pana dla celów prywatnych
      stanowiło świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z tym Spółka opodatkowała
      czynność stawką 23%, nie wystawiono faktury VAT;
    · nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
      budynków;
    · budynki, tj. budynek warsztatowy i budynek biurowy znajdujące się na nieruchomości
      gruntowej, po wycofaniu ze Spółki jawnej nie były wykorzystywane przez Pana na cele
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług;
    · pierwsze zasiedlenie budynku warsztatowego – nastąpiło: 6 kwietnia 2001 r., a budynku
      biurowego – nastąpiło: 28 marca 2002 r.;
    · pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą w przypadku obu budynków upłynął
      okres dłuższy niż 2 lata;
    · w odniesieniu do poszczególnych budynków nie były ponoszone przez Pana do dnia
      sprzedaży wydatki na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej;
    · nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
      tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze;
    · jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od 5 lipca 1993 r.;
    · udział w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem warsztatowym i budynkiem
      biurowym, po wycofaniu ze Spółki jawnej nie był wykorzystywany przez Pana do
      momentu sprzedaży w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej;
    · żaden z budynków nie wchodził w skład środków trwałych prowadzonej przez Pana
      jednoosobowej działalności gospodarczej;
    · wycofanie oraz sprzedaż nastąpiły dzień po dniu, w tym czasie nie wykorzystywał Pan
      nieruchomości do żadnych celów;
    · budynki po wycofaniu ze Spółki nie były przedmiotem zawartych przez Pana z
      podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze;
    · wspólnicy dokonali sprzedaży Nieruchomości dnia 30 stycznia 2025 r.;
    · w związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości zabudowanej podpisał Pan z
      kupującym umowę przedwstępną. Uszczegóławiając:
      a) obowiązek ciążący na kupującym: zapłata zadatku. Brak zapłaty zadatku na rzecz
        któregokolwiek ze Sprzedawców, pozwalał im odstąpić od umowy; obowiązek
        ciążący na Sprzedawcach: Przedłożenie przy zawarciu przyrzeczonej umowy
        dokumentów okazanych przy czynności umowy przyrzeczonej oraz zaświadczenia z
        właściwego Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od spadku i darowizn z
        tytułu darowizny objętej aktem notarialnym z 29 października 2024 r.,
      b) warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej było przystąpienie do niej wszystkich
        trzech Sprzedających. Jeżeli którykolwiek ze Sprzedających odmówiłby zawarcia
        umowy przyrzeczonej, pozostali nie mogli żądać jej zawarcia od kupującego;
    · nie udzielił Pan innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictw ani innego
      umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku ze sprzedażą
      nieruchomości zabudowanej będącej przedmiotem wniosku;
    · po podpisaniu umowy przedwstępnej nie dokonywano jakichkolwiek inwestycji
      infrastrukturalnych;

    · Nabywca nie poniósł jakichkolwiek nakładów finansowych od momentu podpisania
      umowy przedwstępnej;
    · od momentu wycofania wkładu ze Spółki jawnej do momentu sprzedaży nieruchomość
      gruntowa zabudowana budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym nie była
      przez Pana wykorzystywana. Wycofanie wykładu w postaci prawa do używania i
      pobierania pożytków z Nieruchomości oraz sprzedaż nieruchomości nastąpiły dzień
      po dniu;
    · nie prowadził Pan działań dotyczących zwiększenia wartości w stosunku do
      zabudowanej nieruchomości, celem zachęcenia potencjalnego nabywcy do jej nabycia.
      Nie podejmował Pan aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Pana opisanej Nieruchomości na
    rzecz spółki z o.o. powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie, w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej nr
    1, która zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym, istotne jest,
    czy w danej sprawie w celu dokonania sprzedaży, po wycofaniu ze Spółki wkładu w postaci
    prawa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości oraz po wycofaniu ze Spółki
    nakładów do Pana majątku prywatnego, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy w odniesieniu do opisanej sprzedaży udziału w
    nieruchomości gruntowej nr 1, która zabudowana jest budynkiem warsztatowym i
    budynkiem biurowym, działał Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Ponownie należy powtórzyć, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono powyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i
    stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, należy
    szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej nr 1, która zabudowana jest budynkiem
    warsztatowym i budynkiem biurowym występował Pan w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby
    uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarcza
    stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu
    dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku
    od towarów i usług.
    Z okoliczności sprawy wynika, że sprzedaż udziału w nieruchomości gruntowej nr 1, która
    zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak bowiem wynika z
    wniosku, wniósł Pan do Spółki wkład niepieniężny obejmujący prawo bezpłatnego
    używania przez Spółkę i pobierania przez Spółkę pożytków z Nieruchomości. W związku ze
    sprzedażą Nieruchomości, wspólnicy Spółki podjęli uchwałę o wycofaniu prawa do
    używania i pobierania pożytków z Nieruchomości ze Spółki. Zwrot wkładu w postaci prawa

    do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości nastąpił nieodpłatnie. Nieodpłatne
    wycofanie z majątku Spółki nakładów (budynku biurowego oraz budynku warsztatowego)
    do majątku prywatnego Pana nastąpiło w części odpowiadającej Pana udziałowi w zysku
    Spółki. Wycofanie wkładu w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z
    Nieruchomości oraz sprzedaż Nieruchomości nastąpiły dzień po dniu, w tym czasie nie
    wykorzystywał Pan Nieruchomości do żadnych celów. Udział w nieruchomości gruntowej
    zabudowanej budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym, po wycofaniu ze Spółki
    jawnej nie był przez Pana wykorzystywany do momentu sprzedaży w prowadzonej przez
    Pana jednoosobowej działalności gospodarczej. Ponadto, żaden z budynków nie wchodził
    w skład środków trwałych prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Budynki po wycofaniu ze Spółki nie były przedmiotem zawartych przez
    Pana z podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    W związku ze sprzedażą udziału w Nieruchomości nie udzielił Pan innej osobie/innemu
    podmiotowi pełnomocnictw ani innego umocowania prawnego do działania w Pana
    imieniu. Nie prowadził Pan również działań dotyczących zwiększenia wartości w stosunku
    do zabudowanej Nieruchomości, celem zachęcenia potencjalnego nabywcy do jej nabycia.
    Nie podejmował Pan aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży ww.
    Nieruchomości.
    Brak jest zatem – w analizowanej sprawie – przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie zbycia udziału w nieruchomości gruntowej nr 1, która
    zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Po wycofaniu ze Spółki jawnej udziału ww. Nieruchomości do majątku
    prywatnego nie wystąpił ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądził, że sprzedaż
    Nieruchomości, będącej przedmiotem wniosku wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podejmował Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    Nieruchomością, która świadczyłaby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Po wycofaniu ze Spółki jawnej udziału ww.
    Nieruchomości do majątku prywatnego w ww. przypadku nie podejmował Pan żadnych
    czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu.
    Zatem, w związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości gruntowej nr 1, która
    zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym Pan korzysta z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem
    czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Pana
    cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży udziału w ww. Nieruchomości, po wycofaniu ze Spółki jawnej ww.
    Nieruchomości do majątku prywatnego, a jej dostawę, cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Skutkiem powyższego, transakcja sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej nr 1,
    która zabudowana jest budynkiem warsztatowym i budynkiem biurowym, po wycofaniu
    ze Spółki jawnej ww. Nieruchomości do majątku prywatnego, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W związku ze sprzedażą przedmiotowej Nieruchomości nie
    wystąpił Pan w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Podsumowanie
    Sprzedaż przez Pana opisanej Nieruchomości na rzecz spółki z o.o. nie powinna być
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W związku z powyższym zaznaczenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko
    sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie
    przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii ustalenia, czy nieodpłatne przeniesienie
    ze Spółki udziału ww. Nieruchomości do majątku prywatnego na rzecz Wnioskodawcy dla
    celów prywatnych stanowiło świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT oraz ustalenia, czy w związku z
    tym Spółka prawidłowo opodatkowała czynność stawką 23% i nie wystawiła faktury VAT.
    Ta interpretacja rozstrzyga wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w
    zakresie braku opodatkowania sprzedaży Nieruchomości na rzecz spółki z o.o. Natomiast
    wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony
    odrębnym rozstrzygnięciem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.