Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4/4511.1109.2016.1.JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-12-07
Teza: w zakresie skutków podatkowych podziału majątku
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; podział; przychód; skutki podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2016 r. (data wpływu 23 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych podziału majątku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych podziału majątku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni oraz Marian S. zawarli związek małżeński w dniu 8 sierpnia 1967 r. W dniu 23 stycznia 1970 r. Wnioskodawczyni oraz małżonek otrzymali przydział spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Rozwód pomiędzy Wnioskodawczynią a Marianem S. nastąpił na mocy wyroku z dnia 9 stycznia 1974 r. Marian S. zmarł w dniu 27 kwietnia 2005 r. Spadek po Marianie S. nabyli z ustawy po 1/2: syn Radosław S. (syn z drugiego małżeństwa Mariana S.) oraz córka Aleksandra Karolina S. (córka z drugiego małżeństwa Mariana S.). Stwierdzenie nabycia spadku po Marianie S. nastąpiło na mocy postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2006 r. Wnioskodawczyni oraz Marian S. po rozwodzie nie przeprowadzili podziału majątku. Zgodnie z zaświadczeniem z Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z dnia 15 grudnia 2015 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje w udziałach: Wnioskodawczyni - 2/4 części w wyniku zachowania udziału nabytego na skutek przekształcenia obowiązującej pierwotnie wspólności ustawowej we współwłasność w częściach ułamkowych - (rozwód) oraz Państwu Radosławowi S. oraz Aleksandrze S. - w udziałach po 1/4 części w powyższym prawie - na podstawie postanowienia sądowego z dnia 26 kwietnia 2006 r., w wyniku dziedziczenia udziału w 1/2 przysługującego ich ojcu, Marianowi S.. Dla przedmiotowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest prowadzona księga wieczysta. Inne składniki majątku wspólnego (ruchomości) zostały już zgodnie podzielone na początku lat 70-tych i nie będą podlegały obecnie podziałowi. Wnioskodawczyni oraz dzieci Mariana S. zamierzają obecnie dokonać podziału majątku wspólnego małżeńskiego Wnioskodawczyni oraz Mariana S., w skład którego to majątku wspólnego wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Planowana czynność podziału majątku małżeńskiego, będzie czynnością samoistną. Wnioskodawczyni i Spadkobiercy nie dokonają działu spadku, ponieważ Wnioskodawczyni nie jest spadkobiercą Mariana S.. Strony planują zawarcie przez Wnioskodawczynię oraz Spadkobierców jej byłego męża, w formie aktu notarialnego umowy o podział majątku, który był objęty wspólnością ustawową majątkową małżeńską, na mocy której Wnioskodawczyni nabędzie całe ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego bez spłat i dopłat. Planowana czynność może przybrać następującą treść: „Radosław S., Aleksandra S. i Maria K. oświadczają, że bez spłat i dopłat dokonują podziału spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oznaczonego numerem (\`(...)\`) w budynku przy ulicy (\`(...)\`), szczegółowo opisanego w § 1 ust. 1, które objęte było wspólnością ustawową majątkową małżeńską Marii K. i Mariana S., w ten sposób, że Maria K. nabywa całe to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, przy czym wartość tego składnika majątkowego Stawiający określają na kwotę (\`(...)\`)”. Powyżej opisana czynność dotyczyć będzie majątku małżonków, do którego stosuje się - pomimo śmierci jednego z nich - art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRiO). Planowana czynność nie będzie dokonywana w trybie przepisów prawa spadkowego o dziale spadku, gdyż podział nie będzie dokonywany wyłącznie pomiędzy spadkobiercami zmarłego. Przedmiotem transakcji zniesienia wspólności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jest majątek małżonków po rozwodzie (art. 46 KRiO). Śmierć byłego małżonka powoduje, że do aktu notarialnego podziału majątku, który był objęty wspólnością ustawową nie staje osobiście Marian S., ale staną jego spadkobiercy. Chociaż przypadająca na rzecz zmarłego część majątku wchodzi w skład spadku po nim, planowana umowa nie będzie działem spadku oraz nie będzie częściowym działem spadku gdyż spadkobiercy nie dzielą przypadającego na spadkodawcę części lokalu pomiędzy siebie (to byłaby istota działu spadku), tylko dokonują podziału majątku, który był objęty wspólnością ustawową małżeńską, w ten sposób, że całe prawo majątkowe nabywa małżonek pozostający przy życiu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku planowanej czynności Wnioskodawczyni uzyska przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w wyniku planowanej czynności nie uzyska ona przychodu podatkowego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy: „Przepisów ustawy nie stosuje się do: przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich”. Powołany przepis w sposób jednoznaczny określa przesłanki, których spełnienie skutkuje brakiem zastosowania przepisów ustawy (tj. m.in. wyłączeniem tego przychodu z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym). Pierwszą z nich jest podział wspólnego majątku małżonków. Składnik majątku spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu należało do majątku wspólnego małżonków. Po rozwodzie nie nastąpił zaś podział tego prawa. Prawo do dokonania podziału pozostało więc „otwarte” i co warto podkreślić, prawo do dokonania podziału nie jest ograniczone czasowo. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1998 r. (II CKU 56/98) wskazano wprost, że: „ Art. 689 KPC zezwala na połączenie w jednym postępowaniu sprawy o dział spadku ze sprawą o zniesienie współwłasności i sprawą o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Gdy w skład spadku, tak jak w niniejszej sprawie, wchodzi udział w majątku, który był objęty wspólnością małżeńską, i wcześniej nie doszło do przesądzenia ewentualnych zwrotów z tytułu nakładów, wydatków oraz innych świadczeń z majątku wspólnego na majątek odrębny lub odwrotnie (kwestia ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym jest w niniejszej sprawie, w świetle art. 43 § 2 KRO, nieaktualna, dlatego może być pominięta), połączenie w jednym postępowaniu działu spadku z podziałem majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej jest konieczne”. Planowana przez Wnioskodawczynię oraz spadkobierców czynność (dokonana w trybie pozaprocesowym) wiąże się z zastosowaniem ww. tezy. Sąd Najwyższy wprost wskazał, że również po śmierci małżonka możliwe (a nawet niezbędne) jest zniesienie współwłasności małżeńskiej.

Spełniona jest również przesłanka druga zastosowania przepisu - podział następuje w wyniku ustania współwłasności małżeńskiej (w wyniku rozwodu).

Przepis nie ustanawia wymogu podmiotowego, aby podział nastąpił „przez małżonków". Hipoteza przepisu odnosi się do przedmiotu transakcji oraz trybu dokonania zniesienia wspólności prawa. Jak wynika z przedstawionego istniejącego stanu faktycznego oraz treści planowanej czynności - zniesienie wspólności prawa spółdzielczego nastąpi na podstawie przepisów KRiO. Wnioskodawczyni oraz jej małżonek - po przeprowadzeniu rozwodu - nie podzielili majątku (w sposób automatyczny zmienił się tylko status wspólności prawa spółdzielczego).

Podział majątku nastąpi w trybie przewidzianym przepisami KRiO - w miejsce zmarłego byłego małżonka działają zaś jego spadkobiercy.

Również analiza opisywanego przypadku po zastosowaniu wykładni celowościowej prowadzi do powyższej konkluzji. Byli małżonkowie dokonali odpowiedniego rozporządzenia pozostałymi składnikami majątku. Strony akceptowały, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu powinno należeć do Wnioskodawczyni. Decyzja ta będzie - na mocy opisywanej czynności - zastosowana również przez spadkobierców zmarłego. Okoliczność zewnętrzna, niezależna od woli i działań stron (zgon byłego małżonka) nie powinna modyfikować skutków podatkowych umowy - zawartej w trybie spełniającym dyspozycję art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Praktyka skarbowa potwierdza stanowisko Wnioskodawczyni.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2009 r. (IPPB2/436-209/09-2/MS) odniósł się do następującego stanu faktycznego: „Małżonkowie byli na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej współwłaścicielami jednej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym. W dniu 09 czerwca 2001 roku jeden z małżonków (żona) zmarł. Na podstawie ustawy po zmarłym małżonku odziedziczyły cały spadek (a więc również wspomnianą nieruchomość) dzieci siostry zmarłego (trzy osoby). Na skutek tego dziedziczenia nieruchomość jest obecnie przedmiotem wspólności, w której żyjący małżonek (mąż) ma udział wynoszący1/2 części (na skutek ustania wspólności majątkowej małżeńskiej), zaś trzej spadkobiercy zmarłego małżonka udziały po 1/6 części każdy z nich (na skutek dziedziczenia). Wszystkie te osoby (tj. małżonek i spadkobiercy zmarłego małżonka) zamierzają zawrzeć umowę, na mocy której cała nieruchomość przypadnie na wyłączną własność żyjącego małżonka, z jednoczesnym zastrzeżeniem spłat na rzecz spadkobierców". Organ potwierdził stanowisko strony, że: „Umowa ta nie jest bowiem ani odpłatnym zniesieniem współwłasności ani odpłatnym działem spadku, lecz odpłatną umową o podział majątku wspólnego”. Chociaż interpretacja dotyczy innego podatku, dla omawianej sprawy istotne jest, że wynika z niej zasada ustalenia skutków podatkowych właściwych dla zniesienia wspólności majątkowej małżeńskiej (pomimo śmierci jednego z małżonków).

Również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 21 stycznia 2014 r.(ITPB2/415-964/13/DSZ) odniósł się do podobnego przypadku, w którym podział majątku został wprawdzie orzeczony za życia obu małżonków, ale wykonany (spłaty) po jego śmierci przez spadkobierców. Organ uznał, że dla małżonka otrzymującego spłaty nie stanowią one przychodu, gdyż wynikają z czynności podziału majątku małżonków. Z tej interpretacji można dla sprawy Wnioskodawczyni wyprowadzić następujący wniosek: skoro spadkobiercy zmarłego małżonka wykonują czynności, które powinny być dokonane przez zmarłego -dla Wnioskodawczyni te same skutki podatkowe wynikają z czynności prawnej w postaci zniesienia wspólnoty majątkowej małżeńskiej.

Konkludując, Wnioskodawczyni w wyniku planowanej czynności dokona podziału majątku wspólnego małżonków uzyskując własność nieruchomości. Takie zdarzenie nie rodzi przychodu podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy odrębnym źródłem przychodów są tzw. inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z kolei, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika zatem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

Druga część art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do określonego przepisami art. 512-515 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. z 2016 r., poz. 2082) ustroju rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. Jego cechą charakterystyczną jest to, że chociaż w małżeństwie występują tylko majątki odrębne, to po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonek, którego dorobek jest mniejszy niż dorobek drugiego małżonka, może żądać wyrównania dorobków przez zapłatę lub przeniesienie prawa (art. 514 § 1 k.r.o.). Dotyczy to także przypadków śmierci jednego z małżonków – wówczas wyrównanie dorobków następuje pomiędzy spadkobiercami zmarłego małżonka a małżonkiem pozostałym przy życiu (art. 515 § 1 k.r.o.). W obu przypadkach przychody uzyskiwane przez małżonka nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu zdarzenia przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni oraz dzieci byłego małżonka (spadkobiercy) zamierzają obecnie dokonać podziału majątku wspólnego małżeńskiego Wnioskodawczyni oraz byłego małżonka, w skład którego to majątku wspólnego wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Planowana czynność podziału majątku małżeńskiego, będzie czynnością samoistną. Wnioskodawczyni i spadkobiercy nie dokonają działu spadku, ponieważ Wnioskodawczyni nie jest spadkobiercą byłego małżonka. Strony planują zawarcie przez Wnioskodawczynię oraz Spadkobierców jej byłego męża, w formie aktu notarialnego umowy o podział majątku, który był objęty wspólnością ustawową majątkową małżeńską, na mocy której Wnioskodawczyni nabędzie całe ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego bez spłat i dopłat. Opisana czynność dotyczyć będzie majątku małżonków, o którego stosuje się - pomimo śmierci jednego z nich - art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRiO). Planowana czynność nie będzie dokonywana w trybie przepisów prawa spadkowego o dziale spadku, gdyż podział nie będzie dokonywany wyłącznie pomiędzy spadkobiercami zmarłego. Przedmiotem transakcji zniesienia wspólności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jest majątek małżonków po rozwodzie (art. 46 KRiO). Śmierć byłego małżonka powoduje, że do aktu notarialnego podziału majątku, który był objęty wspólnością ustawową nie staje osobiście były małżonek, ale staną jego spadkobiercy. Chociaż przypadająca na rzecz zmarłego część majątku wchodzi w skład spadku po nim, planowana umowa nie będzie działem spadku oraz nie będzie częściowym działem spadku gdyż spadkobiercy nie dzielą przypadającego na spadkodawcę części lokalu pomiędzy siebie (to byłaby istota działu spadku), tylko dokonują podziału majątku, który był objęty wspólnością ustawową małżeńską, w ten sposób, że całe prawo majątkowe nabywa małżonek pozostający przy życiu.

Artykuł 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że w sprawach nieunormowanych w artykułach poprzedzających od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.

Na podstawie zaś art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) w związku z zacytowanym wyżej art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przywołany przez Wnioskodawczynię art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis ten ma zastosowanie do opodatkowania, a dokładnie braku opodatkowania w przypadku przychodów uzyskiwanych przez małżonka. W przedmiotowej sprawie nie doszło do zawarcia umowy o podział majątku wspólnego małżonków przed śmiercią jednego z małżonków. Trudno bowiem mówić o podziale majątku wspólnego małżeńskiego w sytuacji, gdy uczestnikami postępowania nie będą oboje byli małżonkowie.

W konsekwencji powyższego, wskazać należy, że na gruncie badanej sprawy nie będzie podstaw do zastosowania przepisu wyłączającego stosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do planowanej czynności podziału majątku. Tym samym po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód z innych źródeł z tytułu nieodpłatnego nabycia od spadkobierców nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy).

W tym miejscu należy przytoczyć fragment wyroku WSA w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 865/15, w którym czytamy: „Jednakże na gruncie badanej sprawy nie ma podstaw do zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f., wyłączającego stosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zgodzić się z organem podatkowym, że w ramach umowy (zawartej w formie aktu notarialnego) lub ugody sądowej nie dojdzie bezpośrednio do podziału majątku wspólnego małżeńskiego w związku z ustaniem małżeńskiej wspólności majątkowej, czy też wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej, ponieważ uczestnikami postępowania nie będą byli małżonkowie. Otrzymana przez skarżącą kwota \[\`(...)\`\] zł stanowić będzie formę rozliczenia w ramach uregulowania stosunków majątkowych z tytułu zniesienia współwłasności, które ma nastąpić między trojgiem uczestników tego postępowania, tj. między skarżącą, jej bratem oraz matką. Natomiast fakt, że składniki majątkowe - które mają być przedmiotem ww. rozliczenia - objęte były wcześniej wspólnością majątkową małżeńską nie powoduje, że skarżąca może skorzystać z wyłączenia uregulowanego w art. 2 ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f.”

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą innych stanów faktycznych i zostały wydane w indywidualnych sprawach wnioskodawcy.

Jednakże, wskazać należy, że mając na uwadze treść zadanego przez Wnioskodawczynię pytania oraz przepis art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawczyni i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do Niej. Natomiast spadkobiercy, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinni wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.