Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.602.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Określenie miejsca świadczenia usług na rzecz podatnika.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania
usługi-usługi związane z nieruchomościami
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy usługa
    nadzoru i koordynacji dostawy modułów budowlanych, świadczona przez Państwa na
    rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w (...), bez stałego miejsca prowadzenia działalności w
    Polsce), podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy w (...) jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy usługa nadzoru i koordynacji dostawy
    modułów budowlanych, świadczona przez Państwa na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą
    w (...), bez stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce), podlega opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy w (...) oraz obowiązku wystawienia faktury bez
    VAT z adnotacją „odwrotne obciążenie”. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 sierpnia 2025
    r. (wpływ 29 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – „A” z siedzibą w Polsce (dalej: „Wnioskodawca” lub „„A””) – jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym w Polsce oraz na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Unii Europejskiej.
    Podmiot gospodarczy planuje uczestniczyć, jako członek konsorcjum, w realizacji
    inwestycji budowlanych prowadzonych w formule zamówień publicznych,
    organizowanych przez podmioty działające w obszarze budownictwa mieszkaniowego, w
    tym Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS). Przedmiotem tych zamówień są
    kompleksowe roboty budowlane, obejmujące zaprojektowanie i budowę (w tym dostawę i
    montaż) budynków mieszkalnych lub użyteczności publicznej.
    Konsorcjum, które planuje wspólne ubieganie się o udzielenie zamówienia publicznego,
    składa się z trzech podmiotów:
    • „C”– z siedzibą w Polsce, pełniąca funkcję lidera konsorcjum, odpowiedzialna za
      projektowanie oraz wykonanie robót budowlanych,
    • „B” – spółka prawa (...) z siedzibą w (...), działająca w sektorze budowlanym,
      specjalizująca się w produkcji oraz dostawie prefabrykowanych modułów i
      kompleksowych rozwiązań konstrukcyjnych na rynki międzynarodowe, w tym rynek
      polski,
    • „A”– Wnioskodawca, odpowiedzialny za nadzór i koordynację procesu dostawy i
      integracji modułów prefabrykowanych z realizowanym obiektem budowlanym.
    Zakres działań podejmowanych przez Wnioskodawcę obejmuje m.in.:

    A. Bieżący nadzór nad procesem logistycznym i technicznym dostaw modułów
      budowlanych z terytorium (...) do Polski.
    B. Koordynację harmonogramu dostaw i ich integracji z robotami budowlanymi
      prowadzonymi na terenie inwestycji.
    C. Nadzór jakościowy nad montażem prefabrykatów zgodnie z dokumentacją projektową.
    D. Zapewnienie zgodności dostarczanych elementów z wymogami technicznymi
      określonymi przez Zamawiającego.
    E. Bieżącą komunikację i współpracę z pozostałymi członkami konsorcjum oraz
      przedstawicielami Zamawiającego.
    F. Prowadzenie dokumentacji związanej z procesem integracji prefabrykatów w ramach
      inwestycji.
    „A” nie wystawia faktur na rzecz Zamawiającego (TBS), lecz świadczy odpłatną usługę
    bezpośrednio na rzecz „B” – podmiotu z siedzibą w (...), który również jest członkiem
    konsorcjum. „B” nie posiada siedziby, oddziału ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski. Jest natomiast czynnym podatnikiem VAT
    w (...). Usługa świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz „B” ma charakter usług
    koordynacyjnych, organizacyjnych i zarządczych, a jej celem jest zapewnienie
    prawidłowego przebiegu procesu dostawy i montażu modułów budowlanych,
    stanowiących część większej inwestycji realizowanej na terytorium Polski.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 29 sierpnia 2025 r.)
    W odpowiedzi na pytanie:
    1. Co konkretnie będzie intencją (celem) nabycia przez usługobiorcę – „B” – czego/jakiego
      świadczenia dokładnie oczekuje od Państwa nabywca?,
    wskazali Państwo:
      „B” nabywa od „A” usługę, której celem jest zapewnienie prawidłowego przebiegu
      procesu dostaw modułów prefabrykowanych ze (...) do Polski oraz ich integracji z
      inwestycją budowlaną realizowaną przez konsorcjum. Intencją nabywcy jest więc
      uzyskanie jednej kompleksowej usługi koordynacyjno-nadzorczej, a nie szeregu
      odrębnych usług cząstkowych. Usługa ta ma umożliwić efektywną realizację
      kontraktu przez „B” wobec TBS.
    W odpowiedzi na pytanie:
    2. Czy z punktu widzenia usługobiorcy – „B” – będzie on zainteresowany nabyciem
      jednego (złożonego) świadczenia, czy też poszczególnych odrębnych czynności?,
    wskazali Państwo:
      Z perspektywy usługobiorcy „A” pełni rolę partnera wspierającego w procesie
      inwestycyjnym. Oczekiwany rezultat nie polega na otrzymaniu raportu, konsultacji
      czy pojedynczej czynności, lecz na stałym, bieżącym wsparciu i nadzorze nad całością
      procesu logistycznego i montażowego. W praktyce oznacza to, że wszystkie działania
      „A” składają się na jedno świadczenie – usługę koordynacji dostaw prefabrykatów.
    W odpowiedzi na pytanie:
    3. Jaka czynność będzie elementem dominującym (głównym) świadczenia realizowanego
      przez Państwa na rzecz usługobiorcy („B”)?,
    wskazali Państwo:
      Za element dominujący należy uznać koordynację i nadzór procesu dostaw modułów
      prefabrykowanych oraz ich integracji z robotami budowlanymi. To właśnie ta funkcja
      organizacyjna i nadzorcza nadaje gospodarczą treść całej usłudze i stanowi powód,
      dla którego „B” korzysta ze wsparcia „A”.

    W odpowiedzi na pytanie:
    4. Jaka czynność będzie elementem pomocniczym świadczenia realizowanego przez
      Państwa na rzecz usługobiorcy („B”)?,
    wskazali Państwo:
      Elementami pomocniczymi są czynności takie jak:
      · sporządzanie i prowadzenie dokumentacji,
      · bieżąca komunikacja z innymi członkami konsorcjum i zamawiającym,
      · raportowanie przebiegu prac.
      Czynności te są akcesoryjne wobec świadczenia głównego – nie stanowią
      samodzielnego celu nabycia usługi, a jedynie wspierają prawidłowe wykonanie
      koordynacji.
    W odpowiedzi na pytanie:
    5. Czy pomiędzy czynnościami wykonywanymi przez Państwa w ramach wykonywanej
      usługi na rzecz usługobiorcy („B”) będzie istniała zależność, powodująca, że czynności
      te nie będą mogły być świadczone odrębnie? Jeśli tak, to proszę wskazać/opisać na
      czym ta zależność będzie polegać?,
    wskazali Państwo:
      Wszystkie czynności są ze sobą powiązane i stanowią logiczną całość. Nie jest
      możliwe ich wyodrębnienie w sposób pozwalający na samodzielne wykorzystanie. Na
      przykład raportowanie postępów nie miałoby żadnej wartości gospodarczej dla
      usługobiorcy, gdyby nie towarzyszyło faktycznej koordynacji i nadzorowi nad
      procesem dostaw.
    W odpowiedzi na pytanie:
    6. Czy wszystkie ww. czynności wykonywane przez Państwa w ramach wykonywanej
      usługi będą tak blisko ze sobą związane, że będą tworzyć w obiektywny sposób jedno
      niepodzielne świadczenie, którego podział byłby sztuczny?,
    wskazali Państwo:
      Z uwagi na powyższe, wszystkie elementy usługi tworzą obiektywnie jedno,
      niepodzielne świadczenie. Podział na usługi cząstkowe miałby charakter sztuczny i
      nie odpowiadałby rzeczywistemu celowi gospodarczemu.
    W odpowiedzi na pytanie:
    7. Jak skalkulowane będzie wynagrodzenie za wykonywane przez Państwa czynności, w
      szczególności proszę wskazać czy cena obejmuje całość świadczenia, czy nastąpi
      wyodrębnienie poszczególnych czynności?,
    wskazali Państwo:
      Wynagrodzenie ustalane jest w formie ryczałtowej, obejmuje całość świadczenia. Nie
      przewidziano odrębnych cen za poszczególne czynności – są one traktowane łącznie
      jako element jednej usługi. „A” wystawia fakturę jedynie na rzecz „B”.
    W odpowiedzi na pytanie:
    8. Czy czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, świadczone na rzecz
      usługobiorcy („B”) odnosić się będą:
      a) do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej
        położenia (do nieruchomości, której lokalizacja jest określona w chwili świadczenia
        usług)?
      b) do konkretnych, co do miejsca położenia obiektów budowlanych?,

    wskazali Państwo:
      Świadczone na rzecz usługobiorcy usługi będą odnosiły do inwestycji realizowanej
      przy (...).
    W odpowiedzi na pytanie:
    9. Czy czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, będą wywodzić się z
      nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usług i jest
      elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług?,
    wskazali Państwo:
      Czynności „A” nie stanowią elementu zarządzania czy utrzymania danej
      nieruchomości. Usługa ma charakter organizacyjno-koordynacyjny i jest adresowana
      do partnera handlowego („B”), a nie do zamawiającego czy właściciela nieruchomości.
    Część pytania zadanego we wniosku
    Czy usługa nadzoru i koordynacji dostawy modułów budowlanych, świadczona przez „A”
    Sp. z o.o. na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w (...), bez stałego miejsca prowadzenia
    działalności w Polsce), podlega opodatkowaniu VAT w (...) jako usługa, o której mowa w
    art. 28b ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w odniesieniu do ww. części pytania
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczona przez niego usługa nadzoru i koordynacji procesu
    dostawy modułów budowlanych na rzecz „B” – spółki z siedzibą w (...), będącej czynnym
    podatnikiem VAT w tym kraju, która nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium Polski – stanowi usługę, dla której miejscem świadczenia i
    opodatkowania, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 361, dalej: „ustawa o VAT”), jest terytorium (...).
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług na rzecz
    podatnika, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    W przedmiotowym stanie faktycznym usługobiorcą jest „B” – podmiot posiadający
    siedzibę w (...) i będący tam zarejestrowanym podatnikiem VAT. Spółka ta nie posiada w
    Polsce oddziału ani stałego miejsca prowadzenia działalności.
    Oznacza to, że zastosowanie znajduje zasada ogólna z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, a
    miejscem świadczenia usługi jest terytorium (...). Świadczone przez Wnioskodawcę usługi
    mają charakter koordynacyjny i organizacyjny. Ich celem jest zapewnienie sprawnego
    przebiegu dostaw prefabrykowanych modułów budowlanych z terytorium (...) do Polski w
    ramach inwestycji budowlanych realizowanych przez konsorcjum, którego członkiem jest
    zarówno Wnioskodawca, jak i „B”.
    Usługi obejmują m.in.: nadzór nad logistyką i harmonogramem dostaw, kontrolę
    zgodności z dokumentacją projektową, komunikację z pozostałymi członkami konsorcjum
    i zamawiającym, weryfikację jakości dostarczanych modułów oraz bieżącą koordynację
    procesu montażu tych modułów na placu budowy. Usługi te nie mają charakteru robót
    budowlanych, usług projektowych ani usług związanych bezpośrednio z konkretną
    nieruchomością.
    Wnioskodawca nie wykonuje fizycznych prac na nieruchomości, lecz pełni funkcję
    nadzorczo -organizacyjną na rzecz zagranicznego partnera. W konsekwencji,
    przedmiotowa usługa nie podlega pod wyjątek określony w art. 28e ustawy o VAT, który
    dotyczy usług bezpośrednio związanych z nieruchomościami.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie C 155/12 (RR Donnelley
    Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.), Trybunał Sprawiedliwości UE podkreślił, że
    przepis art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, będący odpowiednikiem polskiego art. 28e

    ustawy o VAT, stanowi wyjątek od ogólnej zasady opodatkowania usług w miejscu siedziby
    usługobiorcy, określonej w art. 44 dyrektywy (odpowiednik art. 28b ustawy o VAT).
    Zgodnie z orzeczeniem TSUE, aby usługi mogły zostać opodatkowane w państwie
    położenia nieruchomości, muszą mieć „wystarczająco bezpośredni” związek z tą
    nieruchomością, wystarczający aby uznać miejsce świadczenia za położone w kraju, w
    którym znajduje się nieruchomość. Usługi muszą polegać na czynnościach bezpośrednio
    dotyczących nieruchomości, takich jak budowa, naprawa, konserwacja lub zarządzanie
    nieruchomością.
    W pkt 27 wyroku TSUE wskazał, że zastosowanie art. 47 dyrektywy wymaga, aby usługi
    świadczone przez podatnika miały wystarczająco bezpośredni związek z daną
    nieruchomością. W związku z powyższym usługi o charakterze koordynacyjnym i
    nadzorczym, takie jak świadczone przez Wnioskodawcę, które nie ingerują bezpośrednio
    w substancję nieruchomości, nie spełniają tego warunku, a zatem miejscem ich
    świadczenia jest miejsce siedziby usługobiorcy, czyli (...), zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że miejscem świadczenia i
    opodatkowania usług świadczonych na rzecz „B” jest terytorium (...).
    Reasumując, usługa świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz „B” powinna zostać
    opodatkowana w kraju siedziby usługobiorcy, tj. w (...), na zasadzie odwrotnego
    obciążenia. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania podatku należnego w
    Polsce z tytułu tej transakcji.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzam stanowisko Wnioskodawcy za zasadne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu wskazuję, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń,
    usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze
    świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje
    się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi
    pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi
    zasadniczej.
    Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione
    żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie
    główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze,
    to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd – pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 – pkt 16; wyrokz 17 stycznia
    2013 r., w sprawie C-224/11 – pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-
    155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. – pkt 21).
    Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał
    wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w
    pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na
    konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z
    uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia,
    jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca
    2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie
    wskazał, że: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
    świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy
    skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.
    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,
    OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten

    sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak
    ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.
    Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania
    danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w
    przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną
    wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że
    samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia
    przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub
    odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie
    do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie
    wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny,
    to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.
    W przypadku świadczenia usług miejsce świadczenia decyduje o tym, czy dane
    świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a
    do 28o ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników
    zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Według art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba

      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Natomiast, stosownie do art. 28b ust. 3 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Z opisu sprawy wynika, że „A”(dalej: „Spółka” lub „„A””) – jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, zarejestrowanym w Polsce. Podmiot gospodarczy planuje
    uczestniczyć, jako członek konsorcjum, w realizacji inwestycji budowlanych prowadzonych
    w formule zamówień publicznych, organizowanych przez podmioty działające w obszarze
    budownictwa mieszkaniowego. Przedmiotem tych zamówień są kompleksowe roboty
    budowlane, obejmujące zaprojektowanie i budowę (w tym dostawę i montaż) budynków
    mieszkalnych lub użyteczności publicznej. Spółka jest odpowiedzialna za nadzór i
    koordynację procesu dostawy i integracji modułów prefabrykowanych z realizowanym
    obiektem budowlanym.
    Zakres działań podejmowanych przez Wnioskodawcę obejmuje m.in.:
    A. Bieżący nadzór nad procesem logistycznym i technicznym dostaw modułów
      budowlanych z terytorium (...) do Polski.
    B. Koordynację harmonogramu dostaw i ich integracji z robotami budowlanymi
      prowadzonymi na terenie inwestycji.
    C. Nadzór jakościowy nad montażem prefabrykatów zgodnie z dokumentacją projektową.
    D. Zapewnienie zgodności dostarczanych elementów z wymogami technicznymi
      określonymi przez Zamawiającego.
    E. Bieżącą komunikację i współpracę z pozostałymi członkami konsorcjum oraz
      przedstawicielami Zamawiającego.
    F. Prowadzenie dokumentacji związanej z procesem integracji prefabrykatów w ramach
      inwestycji.
    „A” nie wystawia faktur na rzecz Zamawiającego (TBS), lecz świadczy odpłatną usługę
    bezpośrednio na rzecz „B” – podmiotu z siedzibą w (...), który również jest członkiem
    konsorcjum. „B” nie posiada siedziby, oddziału ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski. Jest natomiast czynnym podatnikiem VAT
    w (...). Usługa świadczona przez Spółkę na rzecz „B” ma charakter usług koordynacyjnych,
    organizacyjnych i zarządczych, a jej celem jest zapewnienie prawidłowego przebiegu
    procesu dostawy i montażu modułów budowlanych, stanowiących część większej
    inwestycji realizowanej na terytorium Polski. „B” nabywa od Spółki usługę, której celem
    jest zapewnienie prawidłowego przebiegu procesu dostaw modułów prefabrykowanych ze
    (...) do Polski oraz ich integracji z inwestycją budowlaną realizowaną przez konsorcjum.
    Intencją nabywcy jest więc uzyskanie jednej kompleksowej usługi koordynacyjno-
    nadzorczej, a nie szeregu odrębnych usług cząstkowych. Spółka pełni rolę partnera
    wspierającego w procesie inwestycyjnym. Oczekiwany rezultat nie polega na otrzymaniu
    raportu, konsultacji czy pojedynczej czynności, lecz na stałym, bieżącym wsparciu i

    nadzorze nad całością procesu logistycznego i montażowego. W praktyce oznacza to, że
    wszystkie działania Spółki składają się na jedno świadczenie – usługę koordynacji dostaw
    prefabrykatów. Za element dominujący należy uznać koordynację i nadzór procesu
    dostaw modułów prefabrykowanych oraz ich integracji z robotami budowlanymi. To
    właśnie ta funkcja organizacyjna i nadzorcza nadaje gospodarczą treść całej usłudze i
    stanowi powód, dla którego „B” korzysta ze wsparcia Spółki. Elementami pomocniczymi są
    czynności takie jak:
    · sporządzanie i prowadzenie dokumentacji,
    · bieżąca komunikacja z innymi członkami konsorcjum i zamawiającym,
    · raportowanie przebiegu prac.
    Czynności te są akcesoryjne wobec świadczenia głównego – nie stanowią samodzielnego
    celu nabycia usługi, a jedynie wspierają prawidłowe wykonanie koordynacji. Wszystkie
    czynności są ze sobą powiązane i stanowią logiczną całość. Nie jest możliwe ich
    wyodrębnienie w sposób pozwalający na samodzielne wykorzystanie. Wszystkie elementy
    usługi tworzą obiektywnie jedno, niepodzielne świadczenie. Wynagrodzenie ustalane jest
    w formie ryczałtowej, obejmuje całość świadczenia. Nie przewidziano odrębnych cen za
    poszczególne czynności – są one traktowane łącznie jako element jednej usługi.
    Świadczone na rzecz „B” usługi będą odnosiły do inwestycji realizowanej przy (...).
    Czynności Spółki nie stanowią elementu zarządzania czy utrzymania danej nieruchomości.
    Usługa ma charakter organizacyjno-koordynacyjny i jest adresowana do „B”, a nie do
    zamawiającego czy właściciela nieruchomości.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy usługa nadzoru i koordynacji dostawy
    modułów budowlanych, świadczona przez Spółkę na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w
    (...), bez stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce), podlega opodatkowaniu VAT
    w (...) jako usługa, o której mowa w art. 28b ustawy.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości, należy wskazać, że w odniesieniu do pewnych kategorii
    usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje
    dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z
    nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Z powołanej wyżej regulacji prawnej wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym
    opodatkowania usługi związanej z nieruchomością decyduje wyłącznie miejsce położenia
    nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego
    podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) –
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,

    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”. Art. 13b, 31a i 31b
    rozporządzenia 282/2011 stosuje się od 1 stycznia 2017 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże
    w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
    Na mocy art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
        może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
        osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
        zdemontować lub przenieść;
      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
        bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy,
        schody i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
        składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną
        działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
      b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
      c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
        budynku lub jego części;
      d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
        dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
        kanalizacyjnych i podobnych;
      e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i
        nawożenie;
      f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
      g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest
        wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości
        jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku
        sporów;
      h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c),
        łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części
        nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

      i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o
        podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
        użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na
        podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i
        podobnych;
      j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania
        nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z
        części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie,
        przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z
        infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;
      k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami
        jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
      l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
        gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
      m)instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
        zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
      n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
        maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
      o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
        nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości
        komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na
        jego rzecz;
      p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz
        ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub
        praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
        traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit.
        d);
      q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości,
        ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub
        praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
        traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów
        kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której
        dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.
    Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na
        określoną działkę;
      b) przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
        nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
      c) świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
        nieruchomości;
      d) pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o
        podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
        użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;
      e) udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi
        powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi
        jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn,
        okablowanie, ubezpieczenie i reklama;

      f) instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
        maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie
        są lub nie stają się częścią nieruchomości;
      g) zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;
      h) usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z
        doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia
        nieruchomości lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej
        umowy, jeżeli takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.
    Katalog usług związanych z nieruchomościami ma charakter otwarty, o czym świadczy
    zwrot „takich jak” (m.in. wyrok NSA z dnia 18.11.2014 r., I FSK 1656/13). Aby usługa została
    uznana za usługę związaną z nieruchomością muszą być jednak spełnione pewne warunki.
    Po pierwsze, nieruchomość powinna być centralnym i nieodzownym elementem
    świadczenia. Oznacza to, że przedmiotem świadczenia musi być sama nieruchomość.
    Według TSUE (orzeczenie z dnia 27 czerwca 2013 r., C-155/12 RR) dzieje się tak w
    szczególności wówczas, gdy nieruchomość jest centralnym i nieodzownym elementem
    świadczenia.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy, w szczególności art. 31a rozporządzenia 282/2011,
    należy stwierdzić, że w celu określenia, czy opisane usługi mają związek z nieruchomością,
    należy rozstrzygnąć, czy związek ten jest wystarczająco bezpośredni.
    Dla uznania usługi za związaną z nieruchomością istotne są cechy, które można ująć w
    następujący sposób:
    - usługa powinna odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości, czyli takiej, która
      jest identyfikowalna co do jej indywidualnego położenia;
    - przedmiotem usługi powinna być skonkretyzowana nieruchomość lub usługa powinna
      być świadczona na/wobec konkretnej nieruchomości, a nie jakiejkolwiek;
    - ta konkretna nieruchomość powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej
      centralnym elementem, nadając główny sens usłudze i determinować jej treść, co
      należy rozumieć w ten sposób, że usługa może być wykonana tylko i wyłącznie w
      bezpośrednim związku z tą a nie inną nieruchomością;
    - zmiana takiego miejsca, polegająca na ukierunkowaniu usługi na inną nieruchomość,
      powinna niweczyć istotę i sens pierwotnie świadczonej usługi.
    Zatem przez usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 28e ustawy,
    należy rozumieć wszelkie usługi bezpośrednio związane z konkretną nieruchomością, tj.
    nieruchomość ta musi stanowić centralny i nieodzowny element usługi, a efekt lub
    charakter samej usługi musi być związany z tą konkretną, zindywidualizowaną
    nieruchomością. Należy ponadto zaznaczyć, że szczególne miejsce świadczenia określone
    w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnie
    określonej nieruchomości, która jest identyfikowana co do jej położenia (nieruchomości,
    której lokalizacja jest określona w chwili świadczenia usług). Przy czym usługą związaną z
    nieruchomością nie będzie każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy
    związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do
    konkretnej, sprecyzowanej nieruchomości będącej centralnym punktem usługi bądź ma
    na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Biorąc pod uwagę powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy należy
    wskazać, że czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach usługi nadzoru i koordynacji
    dostawy modułów budowlanych na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w (...), bez stałego
    miejsca prowadzenia działalności w Polsce), nie można uznać za usługę związaną z
    nieruchomością. Co prawda przedmiotowa usługa wykonywana w ramach konsorcjum
    związana będzie z realizowaniem usługi na nieruchomości, tj. inwestycji realizowanej przy
    (...), gdzie są prowadzone prace budowlane w obszarze budownictwa mieszkaniowego,

    niemniej jednak przedmiotem usługi świadczonej przez Spółkę nie będzie nieruchomość,
    lecz – ogólnie ujmując – nadzór i koordynacja procesu dostawy modułów budowlanych na
    teren budowy. Ww. usługa nadzoru i koordynacji nie cechuje się wystarczająco
    bezpośrednim związkiem z wykonywaną budową – za czynności związane z budową, tj.
    projektowaniem i pracami budowlanymi odpowiedzialna będzie firma „C” Należy jeszcze
    raz podkreślić, że aby uznać związek z nieruchomością za bezpośredni, usługa musi
    dotyczyć nieruchomości, która powinna stanowić kluczowy element świadczenia.
    Tymczasem czynności wykonywane przez Spółkę we wskazanym zakresie nie mają
    wpływu na kształt samej nieruchomości, a odnoszą się jedynie do sprawowania nadzoru
    nad procesem dostawy modułów budowlanych i ich odpowiedniej integracji z pracami
    budowlanymi w czasie. W analizowanej sprawie usługa koordynacji i nadzoru dostawy
    modułów budowlanych na teren przedmiotowej nieruchomości ma charakter
    organizacyjno-koordynacyjny i jest adresowana do partnera handlowego („B”), a nie do
    zamawiającego czy właściciela nieruchomości. Czynności Spółki nie stanowią elementu
    zarządzania czy utrzymania danej nieruchomości. W konsekwencji, w tej sytuacji nie
    będzie wystąpi wystarczająco bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    nieruchomością – o którym mowa w art. 31a rozporządzenia.
    Ponadto, jak Państwo wskazali czynności świadczone przez Spółkę na rzecz „B” będą mieć
    charakter niepodzielny. Intencją nabywcy będzie więc uzyskanie jednej kompleksowej
    usługi koordynacyjno-nadzorczej, a nie szeregu odrębnych usług cząstkowych. Wszystkie
    czynności będą ze sobą powiązane i będą stanowić logiczną całość. Nie będzie możliwe ich
    wyodrębnienie w sposób pozwalający na samodzielne wykorzystanie. Wszystkie elementy
    usługi tworzą obiektywnie jedno, niepodzielne świadczenie. Wynagrodzenie ustalane jest
    w formie ryczałtowej, będzie obejmowało całość świadczenia. Celem usługi będzie
    zapewnienie prawidłowego przebiegu procesu dostaw modułów prefabrykowanych ze (...)
    do Polski oraz ich integracji z inwestycją budowlaną realizowaną przez konsorcjum.
    Elementem dominującym będzie koordynacja i nadzór procesu dostaw modułów
    prefabrykowanych oraz ich integracji z robotami budowlanymi.
    Przedstawione okoliczności prowadzą do wniosku, że opisane przez Państwa czynności
    będą stanowić kompleksową usługę, która nie będzie związana z nieruchomościami –
    wyraźnie określonymi. Przedmiotowa nieruchomość nie będzie stanowić elementu
    składowego Państwa usług, a świadczenie usługi będzie możliwe bez nieruchomości.
    Należy zatem stwierdzić, że usługa nadzoru i koordynacji dostawy modułów budowlanych,
    świadczona przez Spółkę na rzecz „B”, nie będzie mieć bezpośredniego związku z
    nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy. W związku z powyższym, ww. usługa
    stanowi usługę, do opodatkowania której ma zastosowanie art. 28b ust. 1 ustawy (tj. jest
    to usługa, do której nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia
    usług).
    W konsekwencji, usługa nadzoru i koordynacji dostawy modułów budowlanych,
    świadczona przez Spółkę na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w (...), bez stałego miejsca
    prowadzenia działalności w Polsce) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w (...)
    jako usługa, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Informuję również, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części
    dotyczącej w wskazania, czy usługa nadzoru i koordynacji dostawy modułów
    budowlanych, świadczona przez Państwa na rzecz „B” (podatnika VAT z siedzibą w (...), bez
    stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce), podlega opodatkowaniu VAT na
    podstawie art. 28b ust. 1 ustawy w (...). Natomiast w części dotyczącej obowiązku
    wystawienia faktury bez VAT z adnotacją „odwrotne obciążenie” zostało wydane
    postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z 29 września 2025 r. nr (...).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.