Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.674.2017.1.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-14
Teza: W zakresie określenia momentu od którego należy liczyć okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: korekta; lokal-lokal mieszkalny; okres
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu od którego należy liczyć okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT (pytanie oznaczone nr 4 we wniosku) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu od którego należy liczyć okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych i jest czynnym podatnikiem VAT. Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej jest sprzedaż kosmetyków i innych artykułów użytku domowego. Podatnik rozszerzył działalność o wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi. W tym celu zakupił od dewelopera lokal mieszkalny wraz z miejscem postojowym. Założeniem podatnika jest wynajem lokalu w celach gospodarczych (biznesowych). Zarówno za nieruchomość, jak i garaż Wnioskodawca otrzymywał faktury zaliczkowe od grudnia 2015 r. do kwietnia 2017 r. W związku z tym, iż nieruchomość ta była zakupiona z zamiarem przeznaczenia na inwestycję odliczano od faktur podatek VAT. Dnia 26 maja 2017 r. podatnik podpisał akt własności do tego lokalu i miejsca postojowego. Od tego momentu zaczęto lokal remontować oraz wyposażać w sprzęty AGD, RTV: położono panele, pomalowano ściany, założono armaturę łazienkową; wyposażono w meble. Od wszystkich wydatków odliczono podatek VAT. Lokal będzie wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w listopadzie 2017 r., gdy już będzie wyszykowany i gotowy do użytku. Koszty remontowe poniesione do momentu przekazania lokalu do używania będą powiększały wartość początkową tego lokalu.

W listopadzie także podatnik ma zamiar zacząć poszukiwania najemców. Założeniem jest najem biznesowy, ale jeśli nie znajdzie najemcy, podatnik jest gotowy wynająć lokal na cele mieszkaniowe osobom prywatnym. Wynajem na cele biznesowe podatnik ma zamiar fakturować ze stawką 23%, natomiast wynajem na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Z powodu zmieniającego się zapotrzebowania na lokale podatnik ma wątpliwości co zrobić w momencie zmiany przeznaczenia nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dziesięcioletni okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT należy liczyć od momentu wprowadzenia lokalu do Ewidencji Środków Trwałych, czy od momentu pierwszego wynajmu? (pytanie oznaczone nr 4 we wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, dziesięcioletni okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT należy liczyć od momentu wprowadzenia lokalu do Ewidencji Środków Trwałych. Wówczas Wnioskodawca podejmuje decyzję o przekazaniu składnika do używania na cele działalności gospodarczej. Zarówno lokal, jak i miejsce postojowe stanowią przedmioty oferty zawarcia umowy najmu i pomimo, iż nie muszą być od razu wynajęte w momencie wprowadzenia ich do EŚT zostają oddane do użytkowania w działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z powyższego przepisu, rozliczenie podatku naliczonego warunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi były przez niego wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 cyt. ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ww. ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ww. ustawy).

W świetle art. 91 ust. 4 ww. ustawy w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Jak stanowi art. 91 ust. 7 ww. ustawy przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a cyt. ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca rozszerzył prowadzoną działalność o wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i w tym celu zakupił od dewelopera lokal mieszkalny wraz z miejscem postojowym. Założeniem podatnika jest wynajem lokalu w celach gospodarczych (biznesowych). Zarówno za nieruchomość, jak i garaż Wnioskodawca otrzymywał faktury zaliczkowe od grudnia 2015 r. do kwietnia 2017 r. W związku z tym, że nieruchomość ta była zakupiona z zamiarem przeznaczenia na inwestycję odliczano od faktur podatek VAT. Dnia 26 maja 2017 r. podatnik podpisał akt własności do tego lokalu i miejsca postojowego. Od tego momentu zaczęto lokal remontować oraz wyposażać w sprzęty AGD, RTV: położono panele, pomalowano ściany, założono armaturę łazienkową; wyposażono w meble. Od wszystkich wydatków odliczono podatek VAT. Lokal będzie wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w listopadzie 2017 r., gdy już będzie wyszykowany i gotowy do użytku. Koszty remontowe poniesione do momentu przekazania lokalu do używania będą powiększały wartość początkową tego lokalu. W listopadzie Wnioskodawca ma zamiar zacząć poszukiwania najemców. Założeniem jest najem biznesowy, ale jeśli Wnioskodawca nie znajdzie najemcy jest gotowy wynająć lokal na cele mieszkaniowe osobom prywatnym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą określenia momentu od którego należy liczyć dziesięcioletni okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wskazano w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT podatnik ma obowiązek skorygowania podatku naliczonego w sytuacji, gdy:

*   miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo

*   nie miał takiego prawa,

a następnie zmieniło się prawo do odliczenia podatku VAT od tego towaru lub usługi.

Przy czym, dokonanie korekty podatku VAT w związku ze zmianą przeznaczenia towaru konieczne jest tylko w przypadku, gdy zmiana ta następuje w tzw. okresie korekty.

W analizowanych okolicznościach Wnioskodawcy zamierzającemu wykorzystać nabyty lokal mieszkalny wraz z miejscem postojowym wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabyć dotyczących nieruchomości przeznaczonej na wynajem. Zmiana przeznaczenia w wykorzystaniu nabytego lokalu mieszkalnego powoduje zmianę w zakresie prawa do odliczenia i w konsekwencji nakłada na Wnioskodawcę obowiązek skorygowania odliczonego podatku z odpowiednim zastosowaniem przepisów art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Nabyty przez Wnioskodawcę lokal będzie wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w listopadzie 2017 r. gdy już będzie wyszykowany i gotowy do użytku.

W świetle art. 91 ust. 2 ustawy o VAT korekta dotyczy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji \[\`(...)\`\], jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy. Przy czym, przepis ten jednoznacznie wskazuje, że w stosunku do nieruchomości okres korekty wynosi 10 lat, licząc od roku, w którym zostały one oddane do użytkowania.

Analiza przedstawionej treści wniosku i przywołanych przepisów pozwala zgodzić się z Wnioskodawcą, że dziesięcioletni okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT należy liczyć od momentu wprowadzenia lokalu do Ewidencji Środków Trwałych. Jak wskazał Wnioskodawca, lokal będzie wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w listopadzie 2017 r., gdy już będzie wyszykowany i gotowy do użytku. Zatem od momentu wprowadzenia ww. lokalu do ewidencji możliwy jest wynajem przedmiotowego lokalu. W konsekwencji, moment wprowadzenia lokalu do Ewidencji Środków Trwałych należy uznać za moment oddania przedmiotowego lokalu do użytkowania przez Wnioskodawcę z przeznaczeniem na wynajem.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie określenia momentu od którego należy liczyć okres korekty zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT (pytanie nr 4 złożonego wniosku). W zakresie pytania nr 1, nr 2 i nr 3 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.