Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.563.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Dobrowolne wpłaty nie kwalifikują się jako przychody z
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-charakter
działalności gospodarczej
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie
działalności gospodarczej
internet
wpłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Inne przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, niezarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawczyni podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w myśl art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwana: ustawa o PIT).
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność w mediach społecznościowych polegającą na
    tworzeniu i publikowaniu treści (...) w formie filmów oraz zdjęć. W swoich materiałach
    skupia się głównie na przedstawianiu (...). Treści te mają na celu inspirowanie oraz
    prezentację jej zainteresowań, a nie komercyjne promowanie usług czy produktów.
    Obserwatorzy Wnioskodawczyni mają możliwość przekazywania dobrowolnych wpłat za
    pośrednictwem platformy A. Osoby dokonujące wpłat pozostają anonimowe, co oznacza,
    że Wnioskodawczyni nie posiada żadnych danych identyfikacyjnych dotyczących osób
    przekazujących środki. Wnioskodawczyni posiada możliwość zlecenia przelewu
    zgromadzonych środków na tym portalu na swoje konto bankowe. Platforma odlicza
    prowizję od wpłat, a następnie przekazuje pozostałe środki na konto Wnioskodawczyni
    utworzone na portalu.
    Wpłaty te mogą być przeznaczone na ogólne wsparcie jej działalności lub konkretny cel,
    taki jak zakup sprzętu fotograficznego czy realizacja wyjazdu. Istotne jest, że wpłaty te
    mają całkowicie dobrowolny charakter i nie wiążą się z żadnym świadczeniem
    wzajemnym. Wnioskodawczyni nie oferuje w zamian żadnych dodatkowych usług czy
    korzyści poza standardowym udostępnianiem treści na swoich kanałach. Obserwatorzy

    wspierają ją dobrowolnie, kierując się uznaniem dla jej twórczości, pasji oraz sympatią,
    mając pełną świadomość, że ich wpłaty nie skutkują uzyskaniem żadnych dodatkowych
    benefitów.
    Kanały prowadzone przez Wnioskodawczynię mają wyłącznie charakter hobbystyczny i
    służą realizacji jej pasji. Nie są one ukierunkowane na generowanie zysków, ani na
    zapewnienie jej głównego źródła utrzymania. Wnioskodawczyni osiąga dochody nie tylko
    w związku z prowadzeniem działalności na social mediach, ale również z tytułu
    określonego w art. 12 ustawy o PIT.
    Działania Wnioskodawczyni nie mają charakteru zorganizowanego ani systematycznego,
    który mógłby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie podejmuje ona
    regularnych ani zaplanowanych działań o charakterze marketingowym, promocyjnym, czy
    innych aktywności mających na celu zwiększenie wysokości dobrowolnych wpłat. Jej
    aktywność w social mediach jest spontaniczna i okazjonalna, a częstotliwość oraz
    intensywność publikowanych materiałów zależy wyłącznie od bieżących okoliczności i
    możliwości.
    Brak spójnego harmonogramu, strategii działania czy ukierunkowania na uzyskiwanie
    dochodów wyklucza traktowanie jej działalności jako działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Wnioskodawczyni podkreśla, że jej twórczość w mediach społecznościowych jest jedynie
    formą realizacji jej pasji i zainteresowań, a nie zorganizowaną działalnością nastawioną na
    osiąganie korzyści finansowych.
    Pytania
    1. Czy działania podejmowane przez Wnioskodawczynię należy kwalifikować jako
      działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT?
    2. Czy w konsekwencji przychody uzyskiwane w ramach dobrowolnych wpłat powinny
      być opodatkowane jako przychody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 14
      ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, jej działania nie spełniają kryteriów działalności gospodarczej,
    o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. W związku z tym przychody uzyskiwane przez
    Wnioskodawczynię w formie dobrowolnych wpłat nie kwalifikują się jako przychody z
    działalności gospodarczej określone w art. 14 ustawy o PIT. Wpłaty te powinny zostać
    zaklasyfikowane jako przychody z innych źródeł, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20
    ustawy o PIT.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Wartość pieniężną świadczeń w naturze i wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń ustala się na zasadach określonych w art. 11 ust. 2 i 2a ww. ustawy.
    W konstrukcji podatku dochodowego od osób fizycznych ustawodawca wziął pod uwagę,
    że przysporzenia, które uzyskują osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów
    czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium
    źródła przychodów. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady

    ich ustalania zostały natomiast uregulowane w art. 12-20 omawianej ustawy. System
    opodatkowania przychodów osób fizycznych uwzględnia specyfikę poszczególnych źródeł
    przychodów.
    Co istotne, katalog zawarty w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma charakter rozłączny. Oznacza to, że dany przychód osoby fizycznej jest
    przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Czynność ta
    ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego opodatkowania tego przychodu (a ściślej, dla
    opodatkowania dochodu, który jest generowany przez ten przychód). W celu prawidłowej
    kwalifikacji danego przychodu do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić
    wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem). Niejednokrotnie
    klasyfikacja przychodu wymaga oceny, która z okoliczności powstania (uzyskania)
    przychodu wskazujących na możliwość przypisania do różnych źródeł przychodów jest
    istotniejsza, najdonioślejsza prawnie w kontekście regulacji ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    A zatem przypisanie uzyskanego przychodu do określonego, jednego źródła przychodów
    następuje w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy i treść przepisów ustawy. Ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje przy tym „alternatywnych”
    sposobów kwalifikacji podatkowej tego samego przysporzenia podatnika. W szczególności
    podatnik nie ma prawa wyboru, do którego źródła chciałby zaliczyć uzyskany przychód.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3, 6 i 9 powołanej ustawy: Źródłami przychodów są
    odpowiednio:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
    · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze,
      w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
      gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
      działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
      działalnością gospodarczą (pkt 6);
    · kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c) (art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy);
    · inne źródła (pkt 9).
    Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) zostało
    scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie
    jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej,
    oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)
      polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą
    nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Zatem pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy to działalność, która
    ma następujące cechy:
    1) jest działalnością zarobkową;
    2) jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
    3) jest prowadzona we własnym imieniu.
    Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku,
    zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu,
    aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk,
    nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest
    bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty. Prowadzenie działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się bowiem z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Jednocześnie
    nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek
    działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o
    „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań
    podejmowanych w określonym celu.
    Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza
    konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji
    urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
    · „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”. „Organizować” natomiast to
      „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły,
      wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe
      PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
    · „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej
      wykonywania. Kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności
      gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Nie
      oznacza to jednak, że działalność gospodarcza nie może być prowadzona tylko
      sezonowo albo poprzez powtarzanie cyklu lub określonego zespołu konkretnych
      działań w celu osiągnięcia efektu o charakterze zarobkowym (bez względu na okres, w
      jakim powiązane ze sobą czynności służące realizacji tego celu miałyby być
      realizowane).
    Kolejnym źródłem przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych) jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o
    podobnym charakterze, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymienione umowy dotyczą składników
    majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Najem, podnajem, dzierżawa i poddzierżawa to tzw. umowy nazwane, których istota
    prawna jest uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. Niemniej jednak ustawodawca
    nie ogranicza źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych tylko do tych umów nazwanych, ale zalicza do tego źródła również inne umowy
    o podobnym charakterze.
    Odrębnym źródłem przychodów są także kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym
    odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt
    7 ustawy). Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.in. przychody z praw majątkowych.
    Stosownie do art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z
    praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw
    pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw

    do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym
    również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych. Wskazał jednak przykłady praw
    majątkowych, do których odnosi się omawiany przepis. Należą do nich m.in. prawa
    autorskie. Regulacja art. 18 ustawy nie zawiera przy tym katalogu tytułów prawnych, które
    mogą być podstawą dla uzyskiwania przychodów z praw majątkowych. Przepis ustawy
    posługuje się szerokim pojęciem przychodów z praw majątkowych, doprecyzowując
    jedynie, że do tej kategorii zalicza się również odpłatne zbycie praw majątkowych.
    Kolejnym ze źródeł przychodów są „inne źródła”, czyli źródła inne niż te wymienione w art.
    10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje na to,
    że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby
    do tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1
    ustawy - o ile nie są przychodami ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy.
    Wnioskodawczyni zajmuje się tworzeniem i publikowaniem treści (...) na kanałach
    społecznościowych w formie filmów oraz zdjęć. Materiały te koncentrują się głównie na
    (...). Obserwatorzy Wnioskodawczyni mają możliwość dobrowolnego przekazywania wpłat
    za pośrednictwem platformy A, zarówno na ogólne wsparcie, jak i na cele szczegółowe,
    takie jak zakup sprzętu czy realizacja wyjazdów. Kanały społecznościowe prowadzone
    przez Wnioskodawczynię mają wyłącznie charakter hobbystyczny, a ich celem nie jest
    generowanie przychodów jako głównego źródła utrzymania. Wnioskodawczyni oprócz
    przychodów wynikających z dobrowolnych wpłat związanych z działalnością na social
    mediach uzyskuje również dochody określone w art. 12 ustawy o PIT.
    Wnioskodawczyni nie podejmuje żadnych zorganizowanych działań ukierunkowanych na
    zwiększenie wysokości wpłat. Nie realizuje zaplanowanych ani regularnych działań
    marketingowych, promocyjnych czy innych aktywności zmierzających do pozyskania
    dodatkowych środków finansowych. Jej działania mają charakter pasywny i nie są
    skoncentrowane na osiąganiu zysku z dobrowolnych wpłat. Działania podejmowane przez
    Wnioskodawczynię są okazjonalne oraz spontaniczne. Nie są realizowane w sposób
    regularny, ani w oparciu o zaplanowany harmonogram czy spójną strategię. Intensywność
    i częstotliwość tych działań zależą od aktualnych okoliczności i nie mają znamion
    zorganizowanej działalności nastawionej na realizację określonych celów finansowych.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, okoliczności sprawy nie wskazują, aby podejmowane przez
    nią działania mogły zostać zakwalifikowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu
    art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię w formie
    dobrowolnych wpłat dokonywanych przez widzów nie spełniają kryteriów, które
    pozwoliłyby uznać je za przychody z działalności gospodarczej określone w art. 14 ustawy
    o PIT.
    Działalność Wnioskodawczyni nie wykazuje cech zorganizowanego charakteru, które są
    typowe dla działalności gospodarczej. Brak systematyczności oraz brak ukierunkowania

    działań na generowanie przychodów świadczą o tym, że Wnioskodawczyni nie prowadzi
    działalności gospodarczej w tym zakresie.
    Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają również interpretacje indywidualne wydawane
    w podobnych sprawach.
    W interpretacji podatkowej o sygnaturze 0112-KDIL2-2.4011.154.2023.4.IM z 17 maja 2023
    roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
      Okoliczności sprawy nie wskazują, żeby Pana działania miały charakter działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Będzie Pan osiągał przychody z tytułu dobrowolnych wpłat od widzów
      („donejty”) z tytułu subskrypcji kanału na platformie internetowej A oraz z tytułu
      reklam na platformach A i B. Opis sprawy nie wskazuje również na cechy
      zorganizowania działalności w zakresie uzyskiwania przychodów. Jednocześnie Pana
      przychody nie mają również charakteru przychodów z praw majątkowych. Jest Pan co
      prawda autorem nagrań, które zamieszcza na portalu internetowym. Nie uzyskuje Pan
      jednak przychodów z praw autorskich do własnych utworów audiowizualnych
      zamieszczanych na portalu internetowym. Uzyskuje Pan przychód z dobrowolnych
      wpłat od widzów („donejty”), przychód z tytułu reklam (których nie jest Pan autorem)
      wyświetlanych podczas odtwarzania Pana filmów oraz płatnych subskrypcji na
      platformie streamingowej. Dlatego też osiągnięte przez Pana przychody z
      dobrowolnych wpłat od widzów („donejty”) oraz przychody z tytułu subskrypcji Pana
      kanału na platformie A należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa
      w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy. W odniesieniu do
      opodatkowania tych przychodów nie ma znaczenia tożsamość subskrybentów.
      Dochody z innych źródeł podlegają opodatkowaniu na tzw. zasadach ogólnych, według
      skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Podobne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał również w
    interpretacji o sygnaturze 0114-KDIP3-2.4011.49.2022.3.AC z 11 marca 2022 roku:
      Wskazała Pani, że nie zawierała Pani umowy cywilnoprawnej ani umowy o pracę w
      imieniu syna, syn nie zawierał umowy cywilnoprawnej ani umowy o pracę, zatem
      dochody syna z tytułu: prowadzenia kanału w serwisie internetowym, wpłaty od
      widzów oglądających filmy, wpłaty od osób, z którymi współpracował należy zaliczyć
      do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1, w związku z art. 10
      ust. 1 pkt 9. Powyższe dochody nie mieszczą się w pojęciu „dochody z pracy”. Zgodnie
      z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. dochody
      uzyskane przez Pani małoletniego syna podlegają doliczeniu do dochodów rodziców i
      powinny zostać wykazane w zeznaniu PIT-36 oraz w załączniku PIT/M. Natomiast
      dochody z tytułu otrzymanych przez Pani syna przedmiotów do prezentacji i
      testowania na kanale (przedmioty oddane Pani synowi do swobodnego użytku), to
      dochody wyłączone na mocy art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych z dochodów podlegających doliczeniu do dochodu rodzica. Dochody te
      należy wykazać w zeznaniu PIT-37 złożonym w imieniu dziecka i podpisanym
      przynajmniej przez jednego z rodziców.
    Powyższe argumenty potwierdzają stanowisko Wnioskodawczyni, że jej działania nie
    spełniają kryteriów działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    W związku z tym przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię w formie dobrowolnych
    wpłat nie kwalifikują się jako przychody z działalności gospodarczej, określone w art. 14
    ustawy o PIT. Wpłaty te powinny zostać zaklasyfikowane jako przychody z innych źródeł,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ustawy o PIT oraz podlegać opodatkowaniu na
    tzw. zasadach ogólnych, według skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia odrębne źródła
    przychodów osób fizycznych. Od tego, z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady
    ich opodatkowania.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi
    źródłami przychodów są m.in.:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
    · kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7);
    · inne źródła.
    Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) zostało scharakteryzowane w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1
    ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 powyższej ustawy:
      Ilekroć jest w niej mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
      gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych to działalność, która ma następujące cechy:
    1) jest działalnością zarobkową;
    2) jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
    3) jest prowadzona we własnym imieniu.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych

    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać,
    zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły,
    wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z
    dnia 7 maja 2008 r. I SA/Op18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej, podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Kolejnym źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
    zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych). Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.
    in. przychody z praw majątkowych.
    Stosownie do art. 18 ww. ustawy:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów
      wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów
      zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych. Wskazał jednak przykłady praw
    majątkowych, do których odnosi się omawiany przepis. Należą do nich m.in. prawa
    autorskie.
    Kolejnym ze źródeł przychodów są „inne źródła”, czyli źródła inne niż te wymienione w art.
    10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12–14 i art. 17.

    Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje, że
    katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby do
    tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o ile nie są przychodami ze źródeł
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy.
    Z opisu zdarzenia wynika, że Pani działania nie mają charakteru zorganizowanego ani
    systematycznego, który mógłby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie
    podejmuje Pani regularnych ani zaplanowanych działań o charakterze marketingowym,
    promocyjnym czy innych aktywności mających na celu zwiększenie wysokości
    dobrowolnych wpłat. Pani aktywność w social mediach jest spontaniczna i okazjonalna, a
    częstotliwość oraz intensywność publikowanych materiałów zależy wyłącznie od bieżących
    okoliczności i możliwości. Charakter opisanych przez Panią przychodów nie pozwala więc
    na zakwalifikowanie ich do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze charakter uzyskiwanych przychodów, nie można ich też uznać za
    przychody z praw majątkowych – nie uzyskuje Pani przychodów z praw autorskich do
    własnych utworów audiowizualnych zamieszczanych na portalu internetowym. Uzyskuje
    Pani przychód z tytułu wpłat od anonimowych obserwatorów.
    W konsekwencji osiągnięte przez Panią przychody należy zaliczyć do przychodów z innych
    źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Całość przychodów ma Pani obowiązek wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego
    dochodu za rok podatkowy, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy, który stanowi:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w
      terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.