Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-71/10-4/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-13
Teza: Czy Wnioskodawczyni może rozliczyć dochody za 2009 r. z działalności gospodarczej przejętej po mężu według skali podatkowej jako samotna matka wychowująca dzieci?
Słowa kluczowe: działalność; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; podatek-podatek liniowy; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2010 r. (data wpływu 14 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 19 marca 2010 r. nr ILPB1/415-71/10-2/AGr wezwano Zainteresowaną do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 marca 2010 r., natomiast w dniu 29 marca 2010 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W lutym 2009 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni, będący udziałowcem w 50 % spółki cywilnej. Mąż Zainteresowanej opodatkowany był podatkiem liniowym 19 % zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zainteresowana wraz z mężem miała wspólnotę majątkową i dwoje małoletnich, uczących się dzieci na wspólnym utrzymaniu. Wnioskodawczyni wraz z mężem mieszkała razem z całą rodziną pod tym samym adresem i razem wychowywali dzieci. Wnioskodawczyni oświadcza, że są to dzieci własne, które utrzymuje i wychowuje ona od urodzenia. Uczęszczają one do szkoły podstawowej. Do zgonu męża Zainteresowana wychowywała je wraz z mężem pod jednym dachem. Zainteresowana i jej mąż nie mieli rozwodu, ani orzeczonej separacji. Wnioskodawczyni nie ma innych dochodów, jej dzieci również. Wnioskodawczyni jest głównym spadkobiercą wraz z dziećmi.

Zainteresowana przejęła po mężu udział w spółce cywilnej ze względu na treść umowy spółki, ale z uwagi na fakt nie zachowania terminu złożenia przez Wnioskodawczynię oświadczenia o liniowej formie opodatkowania przed przejęciem schedy była zmuszona opłacać od przejętego udziału w spółce w trakcie 2009 r. podatek dochodowy wg skali podatkowej.

W związku z powyższym Zainteresowana będzie rozliczać dochody za 2009 r. zgodnie z tabelą progów podatkowych - wg skali. Zainteresowana wychowuje dzieci samotnie dopiero od miesiąca marca 2009 r. i dopiero od marca 2009 r. ma jakikolwiek dochód – wcześniej była na utrzymaniu męża.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni może rozliczyć dochody za 2009 r. z działalności gospodarczej przejętej po mężu według skali podatkowej jako samotna matka wychowująca dzieci?
2.  Czy jako samotnej matce przysługują Zainteresowanej do odliczenia ulgi prorodzinne na wychowanie dzieci? Jeżeli tak, to czy możliwe jest odliczenie całości kwoty 1.112,04 zł na każde dziecko, mimo śmierci jej męża 12 lutego 2009 r.?
3.  Czy Wnioskodawczyni musi za nieżyjącego męża rozliczyć zeznanie roczne PIT-36L za 2009 r., jeżeli nie ma żadnej różnicy w kwotach podatku odprowadzonego i przekazanego (księgi zamknięto remanentami z chwilą zgonu męża i otwarto z dniem następnym, z którym Zainteresowana zmuszona była je przejąć)?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pierwsze z wyżej przedstawionych pytań, natomiast w zakresie odpowiedzi na drugie i trzecie pytanie w dniu 13 kwietnia 2010 r. wydano interpretacje indywidualne numer ILPB1/415-71/10-5/AGr oraz ILPB1/415-71/10-6/AGr.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania numer 1, na podstawie przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo zastrzeżenia w ust. 8 istnieje możliwość rozliczenia podatku‚ jako „samotna matka” z uwagi na bardzo specyficzną sytuację, a mianowicie zgon małżonka w trakcie roku.

W art. 6 ust. 8 zabrania się powyższego, ale dotyczy to niewątpliwie sytuacji, gdy obydwoje małżonkowie żyją. Świadczą o tym użyte w ustawie słowa.

Ustawodawca używa określenia „mają zastosowanie przepisy art. 30c”, a nie określenia „miały zastosowanie w roku podatkowym przepisy art. 30c” co stwarza kolosalną różnicę w przypadku zgonu w trakcie roku.

W stosunku do męża Zainteresowanej miały one miejsce póki żył, czyli do lutego 2009 r., obecnie już nie mają zastosowania. W momencie, w którym Zainteresowana przejęła udział w spółce po mężu, już nie miał on dochodów opodatkowanych liniowo.

Obecnie Wnioskodawczyni sama wychowuje dzieci, praktycznie przez 10 i pół miesiąca roku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2010 r. Dz. U. Nr 51, poz. 307) od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

\- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 5 ww. ustawy, za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 8 i 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz w przypadku, gdy podatnik wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w art. 6 ust. 4, złoży po terminie, o którym mowa w art. 45 ust.1 tejże ustawy.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia wszystkich warunków określonych w stosownych przepisach.

Ponadto przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest wdową (śmierć męża nastąpiła w lutym 2009 r.). Zainteresowana wychowuje dwoje małoletnich dzieci, które nie osiągnęły żadnych dochodów. Mąż Wnioskodawczyni w 2009 r. prowadził działalność gospodarczą, opodatkowaną zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po śmierci męża Zainteresowana kontynuuje działalność gospodarczą po mężu, która opodatkowana jest na zasadach ogólnych, wg skali podatkowej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni może rozliczyć dochody z działalności gospodarczej przejętej po mężu, opodatkowanej według skali podatkowej jako samotna matka wychowująca dzieci, z uwagi na treść powołanego art. 6 ust. 8 ww. ustawy, gdyż ani do Zainteresowanej ani do jej dzieci nie mają zastosowanie przepisy art. 30c.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.