Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.805.2025.3.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy będzie
przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z
tytułu wydatków poniesionych w związku z organizacją
integracji dla pracowników, z wyłączeniem wydatków
określonych w art. 88 ustawy, tj. w szczególności w art. 88 ust.
1 pkt 4 ustawy, czyli usług noclegowych i gastronomicznych,
chyba że usługi te stanowiłyby część usługi kompleksowej.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna
integracja-integracja pracowników
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 1-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 1-pkt 4-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na organizację spotkań integracyjnych dla
    pracowników.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 listopada 2025 r. (wpływ
    7 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. jest spółką prawa handlowego prowadzącą działalność gospodarczą na
    terenie Polski. Działa w ramach grupy kapitałowej pod nazwą B. Większość swoich usług
    świadczy na rzecz swojej macierzystej Jednostki w ramach umów in house, w skład których
    wchodzą: (...). Poza sprzedażą dla Właściciela, Spółka realizuje także usługi dla pozostałych
    kontrahentów na podstawie umów i bieżących zamówień.
    Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednostka planuje wdrożyć
    organizację integracji dla swoich pracowników (osoby zatrudnione na umowę o pracę, ok.
    250 osób). Integracje będą miały charakter:

        wspólnych spotkań z zapewnieniem cateringu lub w restauracji bądź pizzerii,
        innych wspólnych wycieczek np. do teatru, kina, na koncert, na kręgle.
    W ramach rozbudowanej struktury organizacyjnej Spółki, poszczególnym jednostkom
    organizacyjnym przyznawane będą wg planu na dany rok środki finansowe z
    przeznaczeniem na organizację ogólnodostępnych integracji dla pracowników Spółki w
    ramach danej jednostki organizacyjnej. W budżecie na dany rok będzie ustalana pula
    środków finansowych przypadających na poszczególne działy na ten cel. Kierownicy
    poszczególnych działów Spółki będą dysponowali wskazanymi środkami finansowymi na
    integrację pracowników. Specyfika pracy w Spółce (...) wymaga od pracowników
    szczególnego zaangażowania, współpracy i motywacji. W związku z powyższym
    priorytetem Spółki jest organizacja integracji mających na celu poprawę komunikacji
    wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, jak również
    budowanie zespołu, a ponadto mających na celu poprawę atmosfery w pracy oraz
    ułatwienie ułożenia wzajemnej relacji między pracownikami, co zmierza do zwiększania
    efektywności i wydajności pracy pracowników, a przez to również zwiększenia przychodów
    spółki.
    Fundusze wykorzystywane w celu organizacji integracji nie pochodzą z Zakładowego
    Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki. Spółka będzie
    ponosić pełny koszt integracji. Integracje co do zasady będą organizowane poza
    godzinami pracy pracowników. Udział w integracjach jest dobrowolny, jednakże mając na
    uwadze cel przyświecający organizacji opisywanych spotkań/wycieczek, Spółka oczekuje
    obecności pracowników na tego typu wydarzeniach. Informacja o planowanych
    integracjach będzie podawana do wiadomości pracowników poszczególnych działów i
    mogą oni wziąć w nich udział na zasadach dobrowolności. Poszczególne świadczenia
    składające się na organizację integracji będą nabywane od różnych usługodawców
    /dostawców. Jednostka nie planuje zawierać żadnych umów dot. wspólnych wyjść do
    restauracji czy innych form spotkań integracyjnych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Na pytanie Organu: „Jakie konkretnie wydatki poniosą Państwo w związku z organizacją
    poszczególnych integracji - proszę wymienić oraz opisać cel ponoszonego wydatku”
    Wnioskodawca wskazał: „Pracodawca pozostawia dowolność wyboru formy integracji
    poszczególnym komórkom organizacyjnym, tj. wycieczka, wyjście do kina, na kręgle czy do
    restauracji. Są to przede wszystkim koszty biletów wstępu, odpłatność za posiłek itp. Cel
    wydatku, a tym samym cel integracji, ma zapewnić poprawę komunikacji wewnętrznej i
    motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, jak również budowanie zespołu,
    a ponadto mających na celu poprawę atmosfery w pracy oraz ułatwienie ułożenia
    wzajemnej relacji między pracownikami, co zmierza do zwiększania efektywności i
    wydajności pracy pracowników, a poprzez to również do zwiększenia przychodów Spółki”.
    Na pytanie Organu: „Jaki jest związek (bezpośredni czy pośredni) zakupionych w ramach
    organizacji integracji towarów i usług z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem
    VAT i w czym ten związek się przejawia?” Wnioskodawca wskazał: „Jest to związek
    pośredni. Odbywające się wydarzenia (integracje) wpływają na relacje pracownicze w
    ramach komórek organizacyjnych, co wpływa na wydajność zespołu, poprawę komunikacji
    oraz więź pracowników ze Spółką”.
    Na pytanie Organu: „Czy z perspektywy Państwa jako nabywcy usługi organizacji danej
    integracji konieczne jest, aby jeden podmiot wykonał wszystkie usługi/dokonał dostawy
    towarów niezbędnych w celu organizacji tej integracji? Czy fakt nabycia przez Państwa
    tych świadczeń od różnych usługodawców wpłynie na jakość organizacji danej integracji
    (jeśli taka sytuacja będzie miała miejsce)?” Wnioskodawca wskazał: „Nie jest to konieczne.
    Tak, może wpłynąć na jakość organizacji danej integracji”.

    Na pytanie Organu: „Czy organizacja integracji przełoży się na wzrost Państwa
    konkurencyjności na rynku bądź pozyskanie nowych klientów? Jeśli tak, to w jaki sposób?”
    Wnioskodawca wskazał: „Spółka przewiduje, że poprawie może ulec jej wizerunek jako
    pracodawcy, co pośrednio może wpłynąć także na wizerunek Spółki u potencjalnych
    klientów”.
    Na pytanie Organu: „Czy organizacja integracji wpłynie na Państwa wizerunek, na sposób
    postrzegania Państwa przez klientów i pracowników? Jeśli tak, to w jaki sposób?”
    Wnioskodawca wskazał: „Umożliwienie różnych form integracji wśród pracowników
    wpłynie na wizerunek i sposób postrzegania Spółki jako pracodawcy, co pośrednio może
    wpłynąć na jej wizerunek także u klientów”.
    Pytanie (w zakresie podatku od towarów i usług)
    Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych na organizację spotkań integracyjnych w zakresie opisanym powyżej
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) z zastrzeżeniem wyłączeń określonych w art. 88 ustawy o
    VAT? (oznaczone w uzupełnieniu wniosku jako nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na organizację spotkań integracyjnych w zakresie opisanym
    powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, z wyłączeniem podatku naliczonego od
    wydatków na usługi gastronomiczne i noclegowe, chyba, że usługi te stanowiłyby część
    usługi kompleksowej.
    Wszystkie przesłanki Spółka spełnia, aby nabyć prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z wyjątkiem nabywanych usług gastronomicznych i hotelowych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15
    ustawy VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Kluczowym warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia jest zatem istnienie związku
    pomiędzy poniesionym wydatkiem, a działalnością opodatkowaną. Organizowane
    spotkania integracyjne będą miały ogólny oraz pośredni związek z działalnością
    gospodarczą Jednostki. W przedmiotowej sprawie celem organizowanych spotkań
    integracyjnych będzie zwiększenie motywacji pracowników, poprawa komunikacji
    wewnętrznej, budowa zespołu, wzmocnienie identyfikacji pracowników ze Spółką oraz
    podniesienie efektywności ich pracy. Działania te zmierzają do zabezpieczenia oraz
    zwiększenia źródła przychodów Spółki, a zatem mają związek z wykonywaną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    łącznie określone warunki:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),
        faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na
        terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
      a) (uchylona)
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
      c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Z kolei jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    W tym miejscu należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wyznacza czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub
    odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wskazać należy, że w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa
    warunki: odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku VAT, a nabyte towary i usługi,
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w
    danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż
    pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych
    nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich
    czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jeśli jednak dana
    czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku
    należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą. Działają Państwo w ramach grupy
    kapitałowej. Większość usług świadczą Państwo na rzecz macierzystej Jednostki w ramach
    umów in house w skład, których wchodzą: (...).
    Planują Państwo wdrożyć organizację integracji dla swoich pracowników, tj. osób
    zatrudnionych przez Państwa na podstawie umów o pracę.
    Integracje będą miały charakter:
        wspólnych spotkań z zapewnieniem cateringu lub w restauracji bądź pizzerii,
        innych wspólnych wycieczek, np. do teatru, kina, na koncert, na kręgle.
    W związku z organizacją integracji będą Państwo ponosić przede wszystkim koszty biletów
    wstępu, odpłatność za posiłek itp. Będą Państwo ponosić pełny koszt integracji. Fundusze
    wykorzystywane w celu organizacji integracji nie pochodzą z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki.
    Integracje będą co do zasady organizowane poza godzinami pracy pracowników. Udział w
    integracjach będzie dobrowolny, jednak oczekują Państwo obecności pracowników na
    tego typu wydarzeniach.

    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na organizację integracji.
    Aby ocenić prawidłowość Państwa stanowiska w przedmiotowym zakresie w pierwszej
    kolejności należy rozstrzygnąć, czy w analizowanej sytuacji dokonują Państwo nabycia
    kompleksowej usługi organizacji integracji.
    Generalnie system podatku od wartości dodanej opiera się na zasadzie, że każde
    świadczenie jest traktowane odrębnie i niezależnie na potrzeby opodatkowania tym
    podatkiem.
    Ani dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), ani też
    przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych
    uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie
    złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako
    świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej.
    W szczególności wskazać należy wyrok Trybunału z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05
    Talacre Beach Caravan Sales Ltd, w którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat
    ochronie zasady, nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku
    dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących
    świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i
    usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana
    bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.
    W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
    wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub
    zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (por. np. wyrok
    TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd, z 27 września
    2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-
    224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o.). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    zawiera zatem wskazówki dotyczące warunków, jakie muszą być spełnione, żeby uznać
    określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny (por. np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    Card Protection Plan Ltd, ww. wyrok C-392/11; ww. wyrok TSUE C-224/11; lub też wyrok
    TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions
    Poland sp. z o.o.).
    Ponadto jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe
    świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe
    /pomocnicze, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (por. ww. wyrok TSUE C-349/96, C-392/11, C-224/11 lub też C-155/12).
    Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał
    wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w
    pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na

    konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z
    uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia,
    jaki był rzeczywisty charakter świadczenia.
    Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09,
    C-499/09, C-501/09 i C-502/09:
      „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
      świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz
      służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.
    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,
    OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy:
      „należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia
      (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako
      konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w
      aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter,
      to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów
      stosowania podatku od wartości dodanej”.
    Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania
    danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w
    przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną
    wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że
    samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia
    przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub
    odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie
    do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności
    kompleksowej.
    W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń czy jedno
    świadczenie, należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    transakcji (por. ww. wyrok TSUE C-392/11 lub C-224/11). Nie ma jednak bezwzględnej
    zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia podatku VAT,
    a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę
    ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, poszczególne świadczenia składające się na organizację
    integracji będą nabywane od różnych usługodawców/dostawców. Z perspektywy Państwa
    jako nabywcy usługi organizacji danej integracji nie jest konieczne, aby jeden podmiot
    wykonał wszystkie usługi/dostawy towarów niezbędnych w celu organizacji tej integracji.
    Nie planują Państwo zawierać żadnych umów dot. wspólnych wyjść do restauracji czy
    innych form spotkań integracyjnych.
    Na podstawie powyższych uregulowań, należy stwierdzić, że w okolicznościach
    przedstawionych przez Państwa, nabywane przez Państwa poszczególne usługi oraz
    towary w celu organizacji integracji nie będą stanowiły usługi kompleksowej. Przy
    organizacji integracji nie będą Państwo bowiem nabywać jednej usługi, na którą składają
    się poszczególne elementy, lecz odrębne usługi/towary od różnych usługodawców
    /dostawców.
    Opis zdarzenia przyszłego wskazuje zatem, że nabywane przez Państwa świadczenia
    należy uznać za odrębne usługi/dostawy towarów, niewchodzące w skład świadczenia
    kompleksowego.

    Jeśli jednak w ramach organizacji integracji będą Państwo nabywać świadczenie
    kompleksowe, to poszczególne czynności w ramach tego świadczenia nie będą podlegały
    odrębnej analizie w kontekście prawa do odliczenia podatku VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że
    zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym prawo to nie
    przysługuje - nawet gdy określone wcześniej warunki są spełnione - w sytuacji wystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Należy w tym miejscu wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje ani
    pojęcia usług gastronomicznych, ani pojęcia usług cateringowych. Posiłkując się zatem
    definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN przyjąć należy, że usługa
    gastronomiczna polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on
    przyrządzany, tj. w restauracji czy innym lokalu. Catering oznacza natomiast dostarczenie
    przygotowanych posiłków w miejsce wskazane przez zamawiającego, np. do siedziby
    spółki. W świetle powyższego uznać należy, że catering różni się od usług
    gastronomicznych.
    Pojęcie „usług gastronomicznych” rozumiane jest wąsko. Jego zakres znaczeniowy
    pokrywa się z tym określonym w art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
    282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006
    /112; Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011, str. 1, ze zm.) dla „usług restauracyjnych”, które
    zdefiniowane zostały jako świadczone w lokalu należącym do usługodawcy usługi
    polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów albo też żywności i
    napojów stanowić ma przy tym jedynie element większej całości, w której przeważać
    powinny usługi.
    Podobnie wypowiedział się również Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 2 maja 1996
    r. w sprawie C-231/94 Faalborg-Gelting. W powyższym orzeczeniu TSUE udzielił
    odpowiedzi na pytanie, kiedy mamy do czynienia z usługą restauracyjną, a kiedy ze
    sprzedażą żywności „na wynos”, tj. de facto z dostawą towarów. Jak zauważył TSUE, usługa
    restauracyjna jest rezultatem szeregu czynności, począwszy od gotowania potrawy do jej
    serwowania, przy czym jednocześnie do dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym
    jadalnia z pomieszczeniami sąsiadującymi (np. szatnia), umeblowanie i zastawa stołowa.
    Osoby, które w ramach wykonywania swojego zawodu pracują w restauracjach, wykonują
    na rzecz nabywcy posiłków wiele czynności, takich jak nakrywanie do stołu, doradzanie
    klientowi i objaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i
    sprzątanie po zakończeniu konsumpcji. Usługi restauracyjne charakteryzuje zatem cały
    zespół cech i czynności, przy czym dostawa posiłku jest jedynie częścią usługi, choć
    stanowi dominujący element. Zatem należy je klasyfikować dla celów VAT jako
    świadczenie usług. Jednocześnie TSUE podkreślił, że sytuacja wygląda odmiennie, jeśli
    transakcja dotyczy posiłków „na wynos” i nie obejmuje usługi mającej na celu uzyskanie
    wzrostu konsumpcji na miejscu przy odpowiednim podaniu potrawy. Wtedy mamy do
    czynienia z dostawą towarów (tj. żywności).
    Wprawdzie powyższy wyrok dotyczył rozstrzygnięcia kwestii miejsca opodatkowania
    określonych czynności, jednak zaprezentowany przez TSUE podział na usługi
    restauracyjne oraz dostarczanie żywności „na wynos” może być pomocny przy ustaleniu
    rzeczywistego charakteru cateringu. Wyrok ten w pośredni sposób pomaga odróżniać
    klasyczne usługi gastronomiczne od cateringu, rozumianego jako przygotowanie i
    dostarczenie żywności we wskazane miejsce.

    Usługi restauracyjne i cateringowe, choć bardzo podobne, nie są tożsame. Ich różnice są
    bardzo istotne z punktu widzenia podatku VAT.
    W świetle powyższego przyjąć należy, że wyłączenie, o którym mowa cyt. wyżej art. 88 ust.
    1 pkt 4 lit. b ustawy dotyczy tylko usług gastronomicznych rozumianych jako usługi
    restauracyjne. Nie obejmuje ono natomiast usług cateringowych.
    Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po
    powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni
    lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stanowisko powyższe znajduje
    również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in.: wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Particiationis SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Powyższe potwierdza również wyrok TSUE z 22 października 2015 r. w sprawie C-126/14
    (pkt 28), w którym m.in. stwierdzono:
      „Jednak jak wskazała rzecznik generalna w pkt 33 i 34 opinii, Trybunał przyznał
      podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT nawet w przypadku braku
      bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą
      naliczenie podatku a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
      należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy poniesione wydatki należą do

      kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze
      dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju wydatki mają bowiem
      bezpośredni i ścisły związek z całością działalności gospodarczej podatnika.”
    Podobnie TSUE wypowiedział się w wyrokach C-435/05, C-29/08.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych, wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ust. 1 ustawy
    wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają
    go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1
    ustawy prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono
    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że wystąpi
    pośredni związek wydatków poniesionych przez Państwa na organizację integracji z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Jak wynika z wniosku, integracje mają na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i
    motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, jak również budowanie zespołu
    oraz poprawę atmosfery w pracy i ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między
    pracownikami, co zmierza do zwiększenia efektywności i wydajności pracy pracowników, a
    przez to również zwiększenia przychodów Spółki.
    Co więcej, wskazali Państwo, że integracje wpływają na relacje pracownicze w ramach
    komórek organizacyjnych, co wpływa na wydajność zespołu, poprawę komunikacji oraz
    więź pracowników ze Spółką. Przewidują Państwo, że poprawie może ulec Państwa
    wizerunek jako pracodawcy, co pośrednio może wpłynąć także na Państwa wizerunek u
    potencjalnych klientów.
    Analiza przedstawionego przez Państwa opisu sprawy prowadzi do wniosku, że wystąpi
    pośredni związek wydatków poniesionych przez Państwa na organizację integracji dla
    pracowników z Państwa działalnością opodatkowaną. Należy stwierdzić, że poprzez wpływ
    na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości - tj. poprawę efektywności i
    wydajności pracy, większą identyfikację pracowników ze Spółką, poprawę atmosfery
    pracy, budowanie dobrego wizerunku Spółki - wydatki na organizację integracji będą
    pośrednio związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Podsumowując, zaprezentowany przez Państwa opis sprawy wskazuje, że został wykazany
    racjonalny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami na
    organizację integracji a prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą przez
    wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Integracje będą służyły
    przede wszystkim zintegrowaniu pracowników, poprawie atmosfery pracy, jak również
    budowaniu zespołu. Udział pracowników w integracjach przyczyni się do wzrostu
    efektywności pracy, a w rezultacie do zwiększenia Państwa przychodów.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych - co do zasady -

    nie podlega odliczeniu. Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji, gdy
    przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa organizacji spotkań integracyjnych, czyli co
    do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi
    gastronomiczne i noclegowe.
    Jeżeli natomiast w celu organizacji integracji nie będą Państwo nabywać jednej usługi
    kompleksowej, to należy zgodzić się z Państwem, że z prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z organizacją integracji należy wyłączyć zakupione usługi
    gastronomiczne i noclegowe, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    W konsekwencji, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie Państwu przysługiwać prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z
    organizacją integracji dla pracowników, z wyłączeniem wydatków określonych w art. 88
    ustawy, tj. w szczególności w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, czyli usług noclegowych i
    gastronomicznych, chyba że usługi te stanowiłyby część usługi kompleksowej.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie pytania nr 4 dotyczącego podatku
    od towarów i usług. W zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących podatku dochodowego od osób
    fizycznych oraz pytania nr 3 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych
    zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwa do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.