Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.248.2018.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-20
Teza: prawa do odliczenia podatku VAT w wysokości 50% od wydatków związanych z inwestycją
Słowa kluczowe: inwestycje; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 1 maja 2018 r. (data wpływu 11 maja 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 lipca 2018 r. (data wpływu 16 lipca 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 3 lipca 2018 r. (doręczone w dniu 6 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w wysokości 50% od wydatków związanych z inwestycją – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w wysokości 50% od wydatków związanych z inwestycją.

Wniosek uzupełniono w dniu 12 lipca 2018 r. (data wpływu 16 lipca 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 3 lipca 2018 r. (doręczone w dniu 6 lipca 2018 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni będzie budować budynek, którego 50% powierzchni będzie służyło do prowadzenia działalności gospodarczej. Pozostała część będzie mieszkalna. Wnioskodawczyni jest płatnikiem podatku VAT.

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że w przyszłości prowadzona działalność gospodarcza będzie prowadzona w pełnym zakresie, nie sporadycznie. Zakres prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności określają następujące kody PKD: 90.03.Z, 18.14.Z, 69.20.Z (po zmianach w dniu 20 marca 2018 r.). Wskazuje, że powstająca nieruchomość, na działce nr 57/1, jest zgłoszona przez Wnioskodawczynię we wniosku o wpis działalności do CEIDG jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej od 15 stycznia 2018 roku. Ww. nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej w zakresie powierzchni 50%.

Na potrzeby firmy wydzielone zostaną konkretne pomieszczenia -parter/poziom 0: pracownia konserwatorska, pomieszczenie reprezentacyjne (warsztaty, mini-konferencje), korytarz prowadzący do pracowni, łazienka, hall-przedpokój, taras. Poziom -1: piwnica, kotłownia CO. Według projektu budowlanego stanowiącego integralną część decyzji Starosty z dnia 06 marca 2018, nr 51.2018 jest to 102 m2, co stanowi 50% powierzchni całego 204 metrowego budynku (m2). Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku 23% VAT od dnia 3 października 2017 roku. Wyżej wymieniona nieruchomość w wyznaczonym wskaźniku udziału powierzchni (50%/50%) będzie służyć do prowadzenia działalności gospodarczej i czynnościom opodatkowanym tym podatkiem od towarów i usług w wysokości 23% VAT. Wnioskodawczyni na zakup materiałów budowlanych otrzyma faktury, zawierające jej firmowy NIP jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni może brać materiały budowlane na fakturę na firmę i odliczać od nich VAT, traktować je jako koszty prowadzenia działalności?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z faktem, że 50% powierzchni budowanego budynku będzie przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni uważa, że może odliczyć 50% kosztów każdej faktury na materiały budowlane i usługi oraz 50% kosztów podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego albo zwrotu podatku naliczonego. Sytuacje takie zostały wskazane w art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni będzie budować budynek, którego 50% powierzchni będzie służyło do prowadzenia działalności gospodarczej. Pozostała część będzie mieszkalna. Wnioskodawczyni wskazała, że w przyszłości prowadzona działalność gospodarcza będzie prowadzona w pełnym zakresie, nie sporadycznie. Zakres prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności określają następujące kody PKD: 90.03.Z, 18.14.Z, 69.20.Z Wskazuje, że powstająca nieruchomość, na działce nr 57/1, jest zgłoszona przez Wnioskodawczynię we wniosku o wpis działalności do CEIDG jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej od 15 stycznia 2018 roku. Ww. nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej w zakresie powierzchni 50%. Na potrzeby firmy wydzielone zostaną konkretne pomieszczenia -parter/poziom 0: pracownia konserwatorska, pomieszczenie reprezentacyjne (warsztaty, mini-konferencje), korytarz prowadzący do pracowni, łazienka, hall-przedpokój, taras. Poziom -1: piwnica, kotłownia CO. Według projektu budowlanego stanowiącego integralną część decyzji Starosty z dnia 06 marca 2018, nr 51.2018 jest to 102 m2, co stanowi 50% powierzchni całego 204 metrowego budynku (m2). Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku 23% VAT od dnia 3 października 2017 roku. Wyżej wymieniona nieruchomość w wyznaczonym wskaźniku udziału powierzchni (50%/50%) będzie służyć do prowadzenia działalności gospodarczej i czynnościom opodatkowanym tym podatkiem od towarów i usług w wysokości 23% VAT. Wnioskodawczyni na zakup materiałów budowlanych otrzyma faktury, zawierające jej firmowy NIP jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii, czy Wnioskodawczyni może odliczyć podatek VAT naliczony z faktur dokumentujących zakup materiałów budowlanych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawczyni będzie budować budynek, którego 50% powierzchni będzie służyć do prowadzenia działalności gospodarczej i czynnościom opodatkowanym tym podatkiem od towarów i usług w wysokości 23% VAT. Wnioskodawczyni na zakup materiałów budowlanych otrzyma faktury, zawierające jej firmowy NIP jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki związane z realizacją ww. inwestycji – jak wynika z wniosku – będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem, skoro 50% powierzchni budynku będzie wykorzystywane w opodatkowanej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni będzie przysługiwać prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów budowalnych. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawczyni działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją inwestycji będą w 50% służyć do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z poźn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.