Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-83/15/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-27
Teza: Jakie ciążą na spółce jako płatniku obowiązki wobec osób fizycznych nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z realizacją programu lojalnościowego?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; programy; programy-programy lojalnościowe; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 kwietnia 2015 r. (wpływ do Biura – 27 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na spółce obowiązków płatnika, wobec osób fizycznych nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z realizacją programu lojalnościowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie ciążących na spółce obowiązków płatnika, wobec osób fizycznych nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z realizacją programu lojalnościowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka z o.o.) prowadzi działalność, której przedmiotem jest organizacja kampanii reklamowych, ze szczególnym uwzględnieniem działalności w Internecie, w tym w mediach społecznościowych. W związku z powyższym Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę z inną spółką kapitałową (dalej Kontrahent), której przedmiotem będzie przeprowadzenie kampanii reklamowej, w szczególności stworzenie platformy internetowej, napisanie regulaminu i obsługa programu lojalnościowego Kontrahenta. Wiodącym założeniem programu lojalnościowego będzie nabywanie przez klientów Kontrahenta – konsumentów w rozumieniu Kodeksu cywilnego oraz przedsiębiorców, towarów znajdujących się w asortymencie Kontrahenta, w szczególności drożdży do pieczenia, dodatków piekarskich, mieszanek cukierniczych czy polepszaczy. Za każdy zakupiony u Kontrahenta towar, klient otrzyma określoną ilość punków. Zgromadzenie odpowiedniej ilości punków uprawniać będzie klienta Kontrahenta do zakupu po atrakcyjnych cenach towarów – sprzętu RTV i AGD zakupionych przez Wnioskodawcę na potrzeby realizacji umowy zawartej z Kontrahentem. Wartość ww. sprzętu RTV i AGD przekraczać będzie kwotę 760 zł, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nadmienia, że cena jaką zobowiązany będzie zapłacić klient Kontrahenta z tytułu zakupu towarów własnych Kontrahenta uwzględniać będzie „wartość” przyznanych każdorazowo punków programu lojalnościowego, które następczo uprawniać będą klienta do zakupu po promocyjnych cenach towarów oferowanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jako podmiot działający na zlecenie Kontrahenta, będący twórcą i organizatorem programu lojalnościowego zobowiązany będzie do sprzedaży uprzednio zakupionych towarów – sprzętu RTV lub AGD na rzecz klientów Kontrahenta, którzy uprzednio dokonają zakupu własnych towarów Kontrahenta. Kampania reklamowa przeprowadzona przez Wnioskodawcę ma służyć zwiększeniu sprzedaży Kontrahenta, a tym samym do osiągnięcia przez Kontrahenta większego zysku.

Wnioskodawca zaznacza, iż cena za jaką będzie sprzedawać klientom Kontrahenta sprzęt RTV i AGD znacząco odbiegać będzie od cen rynkowych tegoż sprzętu. Różnica pomiędzy rynkową ceną sprzętu RTV i AGD a ceną za jaką sprzedawać go będzie Wnioskodawca pokryta zostanie z zysku osiągniętego z każdorazowej sprzedaży towarów własnych Kontrahenta w trakcie organizowanej kampanii reklamowej. Zaznaczyć należy, iż Wnioskodawca ze środków własnych i w imieniu własnym zakupi przedmiotowy sprzęt RTV i AGD, jednakże po otrzymaniu przez Kontrahenta całego lub niemal całego wynagrodzenia z tytułu przeprowadzenia i obsługi kampanii reklamowej, w tym programu lojalnościowego. Wynagrodzenie Wnioskodawcy zawierać zatem w sobie będzie cenę towarów, które następnie zostaną sprzedane po cenach preferencyjnych, zgodnie z postanowieniami regulaminu programu lojalnościowego. W myśl rzeczonego regulaminu programu lojalnościowego, który zakładać będzie, iż dopiero po zakończeniu trwania całej kampanii reklamowej, zweryfikowaniu każdego klienta Kontrahenta pod kątem spełnienia wymagań zawartych w regulaminie rozpocznie się okres, w którym klienci będą mogli zgłaszać swoją chęć nabycia od Wnioskodawcy towaru RTV i AGD po preferencyjnej cenie.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca jako planowany organizator programu lojalnościowego zobowiązany będzie jako płatnik do pobierania podatku, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy Wnioskodawca jako planowany organizator programu lojalnościowego zobowiązany będzie do wystawienia i przekazania informacji (PIT-8C) klientom Kontrahenta, o którym mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Ad. l.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do pobrania i odprowadzenia podatku, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do wystawienia i przekazania imiennej informacji o wysokości osiągniętego przez osobę fizyczną dochodu.

Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobierania podatku od osób dokonujących zakupu towaru RTV i AGD po cenie promocyjnej albowiem kupujący nabywać będzie przedmiotowy towar odpłatnie, jak również po stronie Wnioskodawcy nie będzie zachodzić obowiązek wystawienia i przekazania do właściwego Urzędu Skarbowego informacji podatkowej na formularzu PIT-8C.

Odpłatne nabycie towaru nie stanowi wygranej w konkursie czy też grze lub zakładzie wzajemnym. W planowanym przez Wnioskodawcę przedsięwzięciu, tj. zorganizowaniu kampanii reklamowej na rzecz kontrahenta brak będzie elementu losowości czy przypadku, w następstwie, którego klient – kupujący uprawniony będzie do nieodpłatnego nabycia towaru. Regulamin programu lojalnościowego wskazywać będzie, iż klient dokonujący zakupu towaru u Kontrahenta Wnioskodawcy, np. mąki czy drożdży nabywać również będzie odpowiednią ilość punków, która to dopiero po spełnieniu wymagań regulaminu uprawnić będzie do zakupu od Wnioskodawcy po preferencyjnej cenie sprzętu RTV i AGD. Powyższe prowadzi do wniosku, iż klient kupując takie produkty jak mąka czy drożdże kupuje prawo do nabycia od Wnioskodawcy sprzętu RTV i AGD po preferencyjnej cenie. Zebranie odpowiedniej ilości punków w programie lojalnościowym utożsamiać należy z nabyciem uprawnienia do zakupu sprzętu RTV i AGD. Wnioskodawca nadmienia, iż zebranie tylko odpowiedniej ilości punków, tj. przekroczenie ustalonego w regulaminie poziomu zebranych punków uprawnić będzie do zakupu po preferencyjnych cenach sprzętu RTV i AGD. Osoby uprawnione do zakupu towaru RTV i AGD są podmiotami od siebie niezależnymi i nie konkurują ze sobą. Nabycie na preferencyjnych warunkach sprzętu RTV i AGD każdorazowo udokumentowane będzie fakturą VAT. Brak jest zatem wypłaty należności lub świadczenia. Każdorazowo osoba fizyczna, która na swoim indywidualnym koncie zebrała odpowiednią ilość punków uprawniona będzie do zakupu sprzętu RTV i AGD po preferencyjnych cenach. Warunkiem koniecznym do dokonania rzeczonego zakupu, będzie również zgłoszenie przez klienta chęci zakupu określonego sprzętu RTV i AGD w odpowiednim, przewidzianym w regulaminie programu lojalnościowego czasie. Po upływie określonego w przewidzianego w regulaminie czasu, klient utraci swoje uprawnienie do zakupu sprzętu RTV i AGD po preferencyjnej cenie. Charakter planowanego przedsięwzięcia, w szczególności sprzedaż sprzętu RTV i AGD po preferencyjnych cenach ma charakter umowy wzajemnej, w której występują trzy, wzajemnie zobowiązane względem siebie podmioty. Na podstawie regulaminu, każda ze stron jest zobowiązana do spełnienia określonego świadczenia względem drugiego podmiotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na spółce obowiązków płatnika, wobec osób fizycznych nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z realizacją programu lojalnościowego.

W pozostałym zakresie – wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do źródeł przychodów zalicza się tzw. „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

Do tego źródła zaliczyć zatem należy nagrody uzyskane w ramach sprzedaży premiowej.

Z przepisu art. 42a ww. ustawy wynika, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca (Spółka z o.o.) prowadzi działalność, której przedmiotem jest organizacja kampanii reklamowych, ze szczególnym uwzględnieniem działalności w Internecie, w tym w mediach społecznościowych. W związku z powyższym Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę z inną spółką kapitałową (Kontrahentem), której przedmiotem będzie przeprowadzenie kampanii reklamowej, w szczególności stworzenie platformy internetowej, napisanie regulaminu i obsługa programu lojalnościowego Kontrahenta. Wiodącym założeniem programu lojalnościowego będzie nabywanie przez klientów Kontrahenta – konsumentów w rozumieniu Kodeksu cywilnego oraz przedsiębiorców, towarów znajdujących się w asortymencie Kontrahenta, w szczególności drożdży do pieczenia, dodatków piekarskich, mieszanek cukierniczych czy polepszaczy. Za każdy zakupiony u Kontrahenta towar, klient otrzyma określoną ilość punków. Zgromadzenie odpowiedniej ilości punków uprawniać będzie klienta Kontrahenta do zakupu po atrakcyjnych cenach towarów – sprzętu RTV i AGD zakupionych przez Wnioskodawcę na potrzeby realizacji umowy zawartej z Kontrahentem. Wartość ww. sprzętu RTV i AGD przekraczać będzie kwotę 760 zł, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nadmienia, że cena jaką zobowiązany będzie zapłacić klient Kontrahenta z tytułu zakupu towarów własnych Kontrahenta uwzględniać będzie „wartość” przyznanych każdorazowo punków programu lojalnościowego, które następczo uprawniać będą klienta do zakupu po promocyjnych cenach towarów oferowanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jako podmiot działający na zlecenie Kontrahenta, będący twórcą i organizatorem programu lojalnościowego zobowiązany będzie do sprzedaży uprzednio zakupionych towarów – sprzętu RTV lub AGD na rzecz klientów Kontrahenta, którzy uprzednio dokonają zakupu własnych towarów Kontrahenta. Kampania reklamowa przeprowadzona przez Wnioskodawcę ma służyć zwiększeniu sprzedaży Kontrahenta, a tym samym do osiągnięcia przez Kontrahenta większego zysku.

Wnioskodawca zaznacza, iż cena za jaką będzie sprzedawać klientom Kontrahenta sprzęt RTV i AGD znacząco odbiegać będzie od cen rynkowych tegoż sprzętu. Różnica pomiędzy rynkową ceną sprzętu RTV i AGD a ceną za jaką sprzedawać go będzie Wnioskodawca pokryta zostanie z zysku osiągniętego z każdorazowej sprzedaży towarów własnych Kontrahenta w trakcie organizowanej kampanii reklamowej. Zaznaczyć należy, iż Wnioskodawca ze środków własnych i w imieniu własnym zakupi przedmiotowy sprzęt RTV i AGD, jednakże po otrzymaniu przez Kontrahenta całego lub niemal całego wynagrodzenia z tytułu przeprowadzenia i obsługi kampanii reklamowej, w tym programu lojalnościowego. Wynagrodzenie Wnioskodawcy zawierać zatem w sobie będzie cenę towarów, które następnie zostaną sprzedane po cenach preferencyjnych, zgodnie z postanowieniami regulaminu programu lojalnościowego. W myśl rzeczonego regulaminu programu lojalnościowego, który zakładać będzie, iż dopiero po zakończeniu trwania całej kampanii reklamowej, zweryfikowaniu każdego klienta Kontrahenta pod kątem spełnienia wymagań zawartych w regulaminie rozpocznie się okres, w którym klienci będą mogli zgłaszać swoją chęć nabycia od Wnioskodawcy towaru RTV i AGD po preferencyjnej cenie.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia niezbędne jest zatem aby:

*   nagroda otrzymana przez klienta (konsumenta) była związana ze sprzedażą premiową,
*   jednorazowa wartość nagród nie może przekroczyć kwoty 760 zł,
*   nagroda z tytułu sprzedaży premiowej nie została otrzymana przez klienta (konsumenta) w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Jednym z warunków zastosowania przedmiotowego zwolnienia jest aby nagroda otrzymana przez klienta była związana ze sprzedażą premiową.

Przy dokonywaniu interpretacji określonego powyżej zwolnienia przedmiotowego należy uwzględnić dyrektywy wykładni prawa. Podstawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa ma wykładnia językowa. Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice, co pozwala na sformułowanie reguły, że każda interpretacja powinna w zasadzie pozostawać w ramach możliwego znaczenia słownikowego danego wyrażenia.

Pojęcie „sprzedaży premiowej” nie występuje w żadnym akcie normatywnym.

Z definicji słownikowej języka polskiego PWN wynika, że sprzedaż to „odstępowanie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującemu za określoną sumę”. Ponadto umowa sprzedaży została zdefiniowana i uregulowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.). I tak, zgodnie z treścią art. 535 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.

Należy zauważyć, że w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym, dojdzie do sprzedaży premiowej, bowiem po pierwsze mamy do czynienia z umową sprzedaży, a ponadto zakup dokonany w ramach tej umowy będzie premiowany nagrodą przyznaną na podstawie zawartego w regulaminie programu przyznania nagrody.

Sprzedaż premiowa polega zatem na tym, że do każdego sprzedawanego w danym okresie wyrobu dołączona jest nagroda. Polega więc ona na uatrakcyjnieniu zakupu danych towarów.

Sprzedaż premiową cechuje wobec tego:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymująca premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, bądź zebrania określonej ilości punktów,
*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

Wszystkie ww. warunki sprzedaży premiowej spełnione są w programie prowadzonym przez Wnioskodawcę na zlecenie Kontrahenta. Z wniosku wynika, że po zgromadzeniu odpowiedniej ilości punktów uprawniać będzie klienta Kontrahenta do zakupu po atrakcyjnych cenach towarów (sprzęt RTV i AGD) zakupionych przez Wnioskodawcę.

Należy zauważyć, że w zakwalifikowaniu nagrody wynikającej z opisanego we wniosku programu lojalnościowego, jako związanej ze sprzedażą premiową nie stoi na przeszkodzie fakt, że realizacja nagrody następuje za pośrednictwem Wnioskodawcy, jako Spółki prowadzącej program lojalnościowy. Realizacja nagród następuje w imieniu i na rzecz Kontrahenta, którego produkty są promowane, a realizacja nagród jest elementem kompleksowej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę, który w zakresie realizacji nagród pełni rolę dostawcy. Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawca ze środków własnych i w imieniu własnym zakupi przedmiotowy sprzęt RTV i AGD, jednakże po otrzymaniu przez Kontrahenta całego lub niemal całego wynagrodzenia z tytułu przeprowadzenia i obsługi kampanii reklamowej, w tym programu lojalnościowego. Wynagrodzenie Wnioskodawcy zawierać zatem w sobie będzie cenę towarów, które następnie zostaną sprzedane po cenach preferencyjnych, zgodnie z postanowieniami regulaminu programu lojalnościowego. Skoro wartość nagród jest Wnioskodawcy zwracana przez Kontrahenta, a zatem to Kontrahent jest rzeczywistym świadczeniodawcą a nie Wnioskodawca.

Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji gdy uzyskanie nagrody – w przedmiotowym przypadku możliwości zakupu sprzętu RTV i AGD – uzależnione będzie od dokonania zakupu towarów oraz zebrania z tego tytułu odpowiedniej ilości punktów, to będzie ono związane z konkretną transakcją sprzedaży (rzeczy). Zatem otrzymana nagroda, powiązana z zawartą umową sprzedaży towarów będzie nagrodą związaną ze sprzedażą premiową.

Należy mieć jednak na uwadze fakt, że osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej będąca klientem Kontrahenta nie otrzyma nagrody ani pieniężnej ani rzeczowej. „Nagrodą” w programie lojalnościowym będzie uprawnienie – możliwość – do zakupu sprzętu RTV lub AGD. W związku z tym nie można mówić w przedmiotowym przypadku, że możliwość zakupu sprzętu po preferencyjnych cenach generuje przychód podatkowy po stronie tych osób.

Należy również zauważyć, że ww. program lojalnościowy skierowany jest do wszystkich klientów Kontrahenta, a nie wybranych klientów. Przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe nie ogranicza kręgu uprawnionych do uczestnictwa w programie, gdyż w programie lojalnościowym będą mogły uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej, które zakupują u Kontrahenta drożdże do pieczenia, dodatki piekarskie, mieszanki cukiernicze czy polepszacze.

Z wniosku wynika zatem, że krąg uprawnionych w programie lojalnościowym do zakupów ww. produktów jest potencjalnie nieograniczony. W konsekwencji, korzystanie na jednakowych warunkach z programu lojalnościowego przez nieograniczone grono osób (wszystkie osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej, które zakupują u Kontrahenta ww. produkty) nie powoduje powstania przychodu u tych osób w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a tym samym na Wnioskodawcy nie ciążą żadne obowiązki płatnika podatku dochodowego z tego tytułu, w tym poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy też wystawienia informacji PIT-8C.

W związku z powyższymi ustaleniami – nie ma jakiegokolwiek znaczenia to, że wartość sprzętu RTV i AGD przekracza kwotę 760 zł, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Skoro w przedmiotowej sprawie nie powstaje przychód, to nie znajduje w tej sprawie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.