Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-911/14/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-04
Teza: Czy jeżeli uznamy, że przekazanie nieruchomości z majątku spółki do majątku Wnioskodawcy nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, to czy wystąpi u Niego przychód podatkowy z jakiegoś źródła przychodów?
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty; nieruchomości; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-spółka jawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2014 r. (data wpływu 8 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku osobistego wspólnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku osobistego wspólnika.

W ww. wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 1991 r. wspólnie z bratem prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej. Udział Wnioskodawcy w zyskach spółki wynosi 50%. Jest to jedyne źródło jego utrzymania. Spółka zajmuje się przede wszystkim handlem paliwami.

W 2008 r. spółka nabyła grunt. Grunt ten został nabyty od kilku współwłaścicieli naraz (jednym aktem notarialnym), bez podatku VAT. Jest to grunt rolno-budowlany, aczkolwiek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest oznaczony jako pod zabudowę komercyjną.

Wspólnicy spółki (Wnioskodawca i Jego brat) chcą przekazać rzeczony grunt z majątku spółki do swojego majątku prywatnego. Każdy otrzymałby po 50 % własności tego gruntu. Uchwała wspólników w tym zakresie zostanie podjęta w formie aktu notarialnego. Z uwagi na przedmiot czynności i konieczność dokonania zmian wpisów w księdze wieczystej zostanie sporządzona umowa nieodpłatnego przekazania na cele własne wspólników spółki. Podstawą przeniesienia własności części nieruchomości będzie jednomyślna uchwała wspólników o wycofaniu nieruchomości na potrzeby własne wspólników, a jedynie w jej wykonaniu zostanie sporządzona umowa nieodpłatnego przekazania.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania** z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych (oznaczone we wniosku nr 2 i 3).

1.  Czy jeżeli uznamy, że przekazanie nieruchomości z majątku spółki do majątku Wnioskodawcy nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, to czy wystąpi u Niego przychód podatkowy z jakiegoś źródła przychodów?
2.  Jeżeli uznamy, że wystąpi dla Wnioskodawcy w omawianej sytuacji przychód podatkowy z jakiegoś źródła przychodów, to czy do takiego przychodu, aby wyliczyć dochód do opodatkowania, Wnioskodawca będzie mógł zastosować koszt podatkowy pod postacią ½ wartości ceny zakupu omawianego gruntu przez spółkę?

Zdaniem Wnioskodawcy, - w zakresie pytania pierwszego - jeżeli uznać, że przekazanie nieruchomości z majątku spółki do majątku Wnioskodawcy nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, to i tak nie wystąpi u Niego przychód podatkowy z jakiegokolwiek źródła przychodów. Takie stanowisko wynika z kilku powodów. Po pierwsze, nie występuje tutaj żadno ze źródeł przychodów, o których mówi art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po drugie, analizowany przypadek nie mieści się w zakresie art. 11 ww. ustawy ogólnie definiującego przychody. Po trzecie, taki przypadek nie stanowi żadnego z przychodów z działalności gospodarczej, zdefiniowanych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż spółka jawna nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, są nimi jej wspólnicy. Dlatego jeżeli Spółka nie uzyska przychodu, to nie uzyskają go także jej wspólnicy. Wyprowadzenie nieruchomości ze spółki na rzecz jej wspólników (w tym Wnioskodawcy) nie spowoduje powstania żadnego przychodu dla spółki, gdyż spółka nie zbędzie odpłatnie gruntu na rzecz wspólników, a co za tym idzie nie będzie przychodu dla wspólników. Relacje między spółką (czyli podatkowo relacje wspólników) z tymi wspólnikami nie mogą generować przychodu, gdyż „takie ruchy mają charakter ruchów wewnętrznych”, gdzie nie występuje odpłatne zbycie (konieczne dla powstania przychodu w myśl art. 14 ustawy), konkretnie nie ma tutaj przychodu należnego. Tylko w podatku od towarów i usług takie zdarzenia skutkują ewentualnie tym podatkiem. W podatku dochodowym od osób fizycznych takich regulacji nie ma.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 8 § 2 i art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030) spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Spółka jawna może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Z kolei, art. 28 Kodeksu spółek handlowych precyzuje, że majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

W świetle powyższych regulacji majątek spółki jawnej jest prawnie wydzielony.

Tym samym wyraźnie należy zaznaczyć, że wszelkie przesunięcia majątkowe pomiędzy spółką jawną a jej wspólnikami dotyczące rzeczy lub praw są odpowiednio zbyciem i nabyciem dla spółki i jej wspólników.

Z opisu zdarzenia wskazanego we wniosku wynika, że wspólnicy spółki jawnej mają zamiar przenieść nieodpłatnie do swego majątku prywatnego grunt będący majątkiem spółki. Tym samym zdarzenie to wymaga zanalizowana w kontekście regulacji traktujących o zbyciu składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Jednakże w myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 30e ust. 1 wskazanej powyżej ustawy - od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tejże ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisu powyższego nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat. Przychód z takiego zbycia należy bowiem zaliczyć do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

W świetle powyższego, nieodpłatne wycofanie składników majątku z majątku spółki jawnej do majątku osobistego jej wspólników nie powoduje powstania przychodu. W sytuacji tej co prawda dochodzi do przekazania ww. składników majątku spółki do majątku osobistego wspólników, jednak z uwagi na brak odpłatności takiego przesunięcia nie może ono zostać uznane za „odpłatne zbycie”, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych..

Mając na względzie przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że jeżeli wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątków osobistych jej wspólników będzie miało charakter nieodpłatny, to czynność ta nie będzie rodziła dla Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki jawnej, skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci zobowiązania podatkowego.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w niniejszej interpretacji nie ustosunkowano się do kwestii dotyczącej dopuszczalności i skuteczności prawnej nieodpłatnego przekazania z działalności gospodarczej omawianego we wniosku składnika majątku i przeznaczenia go na potrzeby osobiste wspólników. Kwestii tych bowiem nie regulują przepisy prawa podatkowego lecz przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121). W tym też zakresie zaznaczyć należy, że przepisy Kodeksu cywilnego nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Zastrzec równocześnie należy, że tutejszy organ podatkowy wydając interpretację nie weryfikował, czy przekazanie nieruchomości nastąpi rzeczywiście nieodpłatnie. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Dodatkowo wskazać należy, że jeżeli opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze wspólników spółki, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego wobec pozostałych wspólników.

W związku z treścią niniejszego rozstrzygnięcia, pytanie dotyczące kosztów uzyskania przychodów z tytułu opisanego we wniosku przesunięcia (oznaczone we wniosku nr 3) stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym odstąpiono od udzielenia odpowiedzi w tym zakresie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.