Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.814.2024.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; najem-najem prywatny; nieruchomości; współwłasność; wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Nabył Pan wraz z żoną do majątku prywatnego nieruchomość na zasadach
    współwłasności. Nieruchomość po dokonaniu wymaganych remontów wynajmowana jest
    wraz z żoną długoterminowo na podstawie umów najmu. Od początku pierwszej umowy
    to każdy z małżonków występuje jako podatnik i odprowadza co miesiąc do urzędu
    skarbowego podatek w formie ryczałtu w wysokości 8,5%, ze względu na przychody
    nieprzekraczające kwoty 100 000 zł. Ze względu na nieprzekroczony limit kwotowy nie
    podlega Pan wraz z żoną również rozliczeniom dotyczącym podatku VAT.
    Obecnie głównym źródłem dochodów od wielu lat jest zatrudnienie na umowę o pracę na
    czas nieokreślony (żona) oraz emerytura (mąż), a dodatkowo prowadzi Pan małą
    działalność gospodarczą. Nieruchomość nie jest wliczana do dochodu działalności.

## Pytanie

Czy uzyskane przychody z wynajmu należy kwalifikować do źródła przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    najem prywatny?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana opinii rozliczanie przychodu na zasadach najmu prywatnego jest prawidłowe, gdyż
    nieruchomość, zarówno wynajmowana długoterminowo, jak i na zasadach najmu
    krótkoterminowego nie wchodzi w skład majątku działalności gospodarczej, a najem nie
    ma charakteru zorganizowanego i stanowiącego głównego źródła przychodu. Według
    Pana możliwe jest opodatkowanie najmu nieruchomości zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w brzmieniu obowiązującym, źródłami przychodów są:
    • pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3);
    • najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 6).
    Definicja działalności gospodarczej została określona w art. 5a ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność
    gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
    a) wytwórczą budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art 10 ust. 1 pkt 1.2 i 4-9
    Równocześnie zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z zakresu przedmiotowego pozarolniczej działalności gospodarczej wykluczone zostały
    czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy wskazuje, że przychodem z działalności gospodarczej są
    również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o
    podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten w relacji z treścią art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT dotyczącym źródła
    przychodów, jakim jest najem, wyklucza składniki majątku związane z działalnością
    gospodarczą.
    Wobec brzmienia przytoczonych wyżej przepisów, gdy przedmiotem najmu nie są
    składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, najem ten dla celów
    podatkowych nie stanowi źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 5a pkt 6. Przychody z najmu składników majątku
    prywatnego stanowią przychody wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W Uchwale NSA z 24 maja 2021 r. II FPS 1/21 wskazano: „To zatem podatnik decyduje o
    tym czy "powiązać" określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności
    gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością
    gospodarczą i oddać np. w najem. (...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do
    źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
    został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
    gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a
    wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
    kategorii "związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą" - do przychodów z
    działalności gospodarczej”.
    Wobec powyższego, przychody z najmu składników majątku prywatnego stanowią
    przychody wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z tych przepisów wynika, że wynajem dla celów podatkowych może być traktowany jako
    pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem
    prywatny). W sytuacji, gdy wynajem faktycznie wypełnia przesłanki pozwalające na
    uznanie go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub gdy przedmiot wynajmu związany jest z prowadzoną
    przez podatnika działalnością gospodarczą, to powinien zostać on rozliczony tak, jak
    przychody z tej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 1610 ze zm.): Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać
    najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca
    zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
              1Zgodnie z art. 353 Kodeksu cywilnego: Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek
    prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości
    (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem ustawodawca wprowadził na grunt prawa zobowiązań zasadę swobody umów,
    która obejmuje także swobodę stron w kształtowaniu formy umowy. Wobec tego same
    strony mogą zdecydować, w jakiej formie umowa między nimi będzie zawarta, z tym
    jednak zastrzeżeniem, że nie może to powodować naruszenia właściwości (natury)
    stosunku, ustawy lub zasad współżycia społecznego.

    W myśl art. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu
    obowiązującym, ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne: prowadzące
    pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1), osiągające przychody, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z póżn. zm ), zwanej dalej "ustawa o podatku dochodowym"
    (pkt 2).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ww. ustawy osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Równocześnie w art. 6 ust. 1a tejże ustawy czytamy, że opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów
    stosuje się przepisy art 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    Przepis art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi natomiast, że ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz
    12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których
    mowa w art. 6 ust. 1a.
    Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
    charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10
    ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią
    składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do
    majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
    Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której
    podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z
    wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z działalności gospodarczej.
    Podjęte przez Pana działania nie będą wychodziły poza zwyczajowe gospodarowanie
    majątkiem własnym z zachowaniem przyjętych reguł gospodarności. Podjęte przez Pana
    działania nie wiążą się z planowym, ciągłym, systematycznym i uporządkowanym
    charakterem działań ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Mają one na
    celu zaspokojenie potrzeb osobistych i rodziny. Obecnie Pana głównym źródłem
    dochodów jest emerytura, a głównym dochodem Pana żony jest zatrudnienie na
    podstawie umowy. Prowadzi Pan działalność gospodarczą, ale przedmiotowe składniki
    majątkowe nie wchodzą w jej skład.
    Dlatego stwierdza Pan, że uzyskiwane przez Pana i żonę przychody z tytułu najmu
    mieszkań można zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochody
    osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są
    opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
    określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 776 ze
    zm.) wynika, że: Ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne,
    osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

    o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2021 r. poz. 1128. z późn. zm. ),
    zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    W świetle art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Osoby fizyczne osiągające przychody, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Przepis art. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że: Przychodów (dochodów) opodatkowanych w
    formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł
    podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze
    i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art 11 ust. 2-2b
    ustawy o podatku dochodowym.
    Zatem przychód powstaje wówczas, gdy zostanie on:
    – otrzymany przez podatnika – tj. podatnik musi go rzeczywiście „dostać, odebrać,
      zainkasować, objąć w posiadanie”, albo
    – postawiony do dyspozycji podatnika – tj. zostać mu faktycznie udostępniony lub
      przekazany do odbioru.
    Podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między
    stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe
    wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby
    powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art.
    6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do
    dyspozycji wynajmującego.
    Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu tzw. „najmu prywatnego” jest
    umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie
    majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym
    w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wynajmującego.
    Zatem cała kwota czynszu tytułem najmu mieszkań będzie stanowić dla Pana i Pana żony
    przysporzenie majątkowe, a tym samym będzie generować przychód do opodatkowania
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Reasumując, przychody z tytułu najmu składników Pana majątku prywatnego
    (nieruchomości) mogą zostać zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako tzw. najem prywatny.
    Powyższe przychody mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1 a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tej ustawy, tj. 8,5%
    do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art.
    10 ust. 1 pkt 3 i 6:
    • pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
    • najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Powyższa ustawa zawiera definicję działalności gospodarczej, wyrażoną w art. 5a pkt 6.
    Zgodnie z brzmieniem tego przepisu:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do treści art. 5b ust. 1 powołanej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność
    gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki, tj.:
    • zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy,
      pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
    • brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy, oraz
    • wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.

    Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
    majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).
    Aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą musi być prowadzona we
    własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:
    • celu zarobkowego,
    • ciągłości,
    • zorganizowanego charakteru.
    Działalność zarobkowa to działalność taka, która daje możliwość wygenerowania zysku i
    ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Nawet ewentualna strata będąca
    wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż
    istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają
    czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby, która je
    podejmuje.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły
    zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie
    należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej
    zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja
    powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne,
    systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie
    dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą
    świadczyć (chociaż nie są decydujące) także niektóre czynności, na przykład
    wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej
    działalności, dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania
    przedsiębiorcy, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych
    usług.
    Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na
    względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy.
    W tym miejscu należy powołać Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w
    składzie siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia
      z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został
      przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a
      wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników
      majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do
      przychodów z działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

    Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776).
    W świetle art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1a tej ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
      podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy,
    wynajem przez Pana nieruchomości stanowi źródło przychodów, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny).
    Nieruchomość ta nie stanowi składnika majątkowego, który został przez Pana
    wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Tym
    samym przychody, jakie Pan uzyskuje ze wskazanego źródła podlegają opodatkowaniu na
    zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Jeśli przychód
    łączny z najmu nie przekroczy kwoty 100.000 zł, wówczas ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wyniesie 8,5%. Natomiast po przekroczeniu tego limitu odprowadzi
    Pan od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w wysokości
    12,5% przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponieważ interpretacja indywidualna wydawana jest w indywidualnej sprawie
    wnioskodawcy, ta interpretacja dotyczy tylko Pana sytuacji podatkowo-prawnej i nie
    wywołuje skutków podatkowych dla Pana małżonki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.