Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.840.2024.4.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 22 stycznia 2025 r. (wpływ 22
    stycznia 2025 r. i 23 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 27
    stycznia 2025 r. (wpływ 28 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A (dalej także jako: Wnioskodawca) nie prowadzi działalności gospodarczej i jest na
    emeryturze. Wnioskodawca uzyskuje przychody z najmu lokalu będącego wspólną
    własnością Jej i Jej małżonka. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim. Między
    Wnioskodawcą a jej małżonkiem panuje ustrój wspólności majątkowej.
    Małżonek Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest:
    45.20.Z Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli,
    25.62.Z Obróbka mechaniczna elementów metalowych, 33.11.Z Naprawa i konserwacja
    metalowych wyrobów gotowych, 43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych, 45.31.Z
    Sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem
    motocykli, 45.32.Z Sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych,
    z wyłączeniem motocykli, 47.89.Z Sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona
    na straganach i targowiskach, 49.41.Z Transport drogowy towarów, 49.42.Z Działalność
    usługowa związana z przeprowadzkami, 52.21.Z Działalność usługowa wspomagająca
    transport lądowy, 77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek,
    77.39.Z Wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr materialnych, gdzie
    indziej niesklasyfikowane, 96.09.Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej
    niesklasyfikowana. Małżonek Wnioskodawcy nie prowadzi działalności w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Małżonek Wnioskodawcy jest czynnym podatnikiem VAT. Przychody z
    działalności gospodarczej małżonek Wnioskodawcy opodatkowuje na zasadach ogólnych
    według tzw. skali.
    W dalszej części wniosku, termin „Wnioskodawcy” w liczbie mnogiej, będzie oznaczał
    łącznie Wnioskodawcę i jej małżonka.
    Dnia 28 kwietnia 1997 r. Wnioskodawcy zakupili nieruchomość niezabudowaną składającą
                              2się z działek nr X o powierzchni (...) ha (...) a (...) m, położonej w (...) – (...), objętej księgą
    wieczystą nr (...) (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość została zakupiona do majątku
    wspólnego Wnioskodawców. Zarówno w chwili zakupu, jak i przez cały okres jaki upłynął
    od momentu zakupu grunty wchodzące w skład Nieruchomości były gruntami rolnymi.
    W chwili zakupu przez działkę przebiegała sieć elektryczna, gazowa oraz ciepłownicza, z
    tym że Nieruchomość nie była podłączona do żadnej z tych sieci, tj. na Nieruchomości nie
    były zlokalizowane punkty poboru. Do nieruchomości nie była podciągnięta woda ani
    kanalizacja. Nieruchomość miała stanowić zabezpieczenie przyszłości Wnioskodawców i
    ich dzieci. Wnioskodawcy planowali, że na części nieruchomości ich dzieci wybudują w
    przyszłości domy dla siebie. Co do pozostałej części Nieruchomości Wnioskodawcy
    dopuszczali możliwość jej sprzedaży. W chwili zakupu Nieruchomości Wnioskodawcy na
    pewno nie planowali prowadzenia w oparciu o nieruchomość działalności deweloperskiej
    obejmującej budowę i sprzedaż domów. Nieruchomość nie była nigdy wykorzystywana
    przez Wnioskodawców do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie była również ujęta
    w ewidencji środków trwałych.
    Wnioskodawcy podjęli w stosunku do Nieruchomości następujące działania:
      1. W dniu 24 czerwca 2004 r. Wnioskodawcy wspólnie z właścicielem nieruchomości
        sąsiadującej z Nieruchomością wystąpili do Prezydenta Miasta (...) z wnioskiem o

        ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. „(...) na
        działkach nr X, nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...) obręb (...), przy ul. (...) w
        (...). Warunki zabudowy dla ww. zamierzenia inwestycyjnego zostały ustalone
        decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia 7 czerwca 2005 r., nr (...).
      2. Pismem z dnia 4 lutego 2013 r., w związku z trwającymi, na podstawie uchwały
        Rady Miasta (...) z dnia 26 października 2011 r., pracami zmierzającymi do
        sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru
        „(...)”, Wnioskodawcy złożyli uwagi do procedury. Przyczyną składanych uwag był
        fakt, że w projekcie planu Nieruchomość została przeznaczona na zieleń publiczną.
      3. Wnioskami z dnia: 25 kwietnia 2013 r. (I etap inwestycji), z dnia 10 maja 2013 r. (II
        etap inwestycji) oraz z dnia 12 czerwca 2013 r. (III etap inwestycji) Wnioskodawcy
        wystąpili do Prezydenta Miasta (...) z wnioskami o wydanie pozwoleń na budowę
        dla zamierzeń budowlanych obejmujących budowę na Nieruchomości zespołu
        budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z wewnętrznymi instalacjami:
        elektryczną, wod. kan., c.c., gazową oraz infrastrukturą techniczną. Decyzjami z
        dnia 9 października 2013 r., nr (...), nr (...) i nr (...) Prezydent Miasta (...) zatwierdził
        projekty budowlane i udzielił pozwoleń na budowę obejmujących ww. zamierzenie
        budowlane. Wyjaśnić jednocześnie należy, że występując z ww. wnioskami o
        udzielenie pozwolenia na budowę Wnioskodawcy kierowali się głównie chęcią
        zachowania możliwości zabudowy Nieruchomości, a tym samym utrzymania jej
        wartości. Uchwalenie przez Radę Miasta (...) planu miejscowego, w którym
        Nieruchomość zostałaby przeznaczona pod zieleń parkową, uniemożliwiałaby
        bowiem, zabudowę Nieruchomości i powodowała na podstawie art. 65 ustawy o
        planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wygaśnięcie uzyskanej przez
        Wnioskodawców decyzji o warunkach zabudowy. Ponieważ skutek taki nie ma
        miejsca w odniesieniu do nieruchomości, co do której uzyskano prawomocne
        pozwolenie na budowę Wnioskodawcy w taki sposób postanowili się zabezpieczyć
        przed skutkami uchwalenia niekorzystnego dla nich planu. Wnioskodawcy nie
        planowali jednak samodzielnie realizować objętych pozwoleniami inwestycji.
      4. Pismem z dnia 21 października 2014 r., w związku z uchwaleniem przez Radę
        Miasta (...) uchwałą z dnia 9 kwietnia 2014 r. miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego obszaru (...), w którym Nieruchomość została
        w całości przeznaczona na zieleń parkową ((...)) Wnioskodawcy wezwali Radę do
        usunięcia naruszenia prawa, a następnie wobec niezastosowania się przez Radę
        do wezwania, w dniu 12 marca 2015 r. złożyli na ww. uchwałę skargę do
        Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).
      5. Wnioskodawcy na podstawie wskazanych w pkt 3. pozwoleń na budowę
        przeprowadzili na Nieruchomości następujące prace budowlane: wylanie płyty
        dennej dla jednego z domów w ramach każdego pozwolenia (łącznie wylano więc
        trzy płyty denne). Wymaga przy tym wyjaśnienia, że prace te były prowadzone w
        minimalnym zakresie w celu niedopuszczenia do wygaśnięcia pozwoleń na
        budowę, na podstawie art. 37 prawa budowlanego.
      6. Za zgodą Wnioskodawców na Nieruchomości została również wykonana przez (...)
        instalacja wodno-kanalizacyjna. Koszty jej wykonania poniosło (...). W zamian za
        wykonanie tej instalacji Nieruchomości została za zgodą Wnioskodawców
        obciążona stosowną służebnością. Nie zostały dotychczas jednak wykonane
        przyłącza do poszczególnych domów objętych pozwoleniami na budowę. Obecnie
        Wnioskodawcy toczą rozmowy na temat sprzedaży części Nieruchomości.
        Planowana transakcja miałby się odbyć w następujący sposób:
        1) Przedmiotem sprzedaży byłaby przeważająca część Nieruchomość z
        wyłączeniem jedynie części, w odniesieniu do której zostało wydane pozwolenie
        na budowę nr (...) obejmujące III etap inwestycji w postaci dwóch domów. Tą

        część działki Wnioskodawcy planują pozostawić dla siebie w celu przekazania
        swoim dzieciom w drodze darowizny. Będzie to wymagało dokonania podziału
        geodezyjnego Nieruchomości.
        2) Wnioskodawcy planują w pierwszej kolejności zawarcie z Nabywcą umowy
        przedwstępnej, a następnie umowy przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomości.
        3) W umowie przedwstępnej:
          a) Wnioskodawcy zobowiążą się do sprzedaży Nieruchomości za określoną cenę
          sprzedaży,
          b) Wnioskodawcy zobowiążą się także do sprzedaży, za określoną odrębnie
          cenę sprzedaży, autorskich praw majątkowych przysługujących im do
          dokumentacji dotyczącej inwestycji jak ma być zrealizowana na sprzedawanej
          części Nieruchomości w tym do projektów budowlanych, własność
          egzemplarzy tej dokumentacji oraz nośników, na których jest ona utrwalona
          oraz przeniesienia na nabywców praw z decyzji o pozwoleniu na budowę
          dotyczących inwestycji jak ma być realizowana na tej części Nieruchomości,
          c) zostanie też przewidziany obowiązek wpłaty przez nabywcę Nieruchomości
          zadatku lub zaliczki w wysokości ok 10% ceny sprzedaży,
          d) zostanie postanowione, że część ceny sprzedaży zostanie zapłacona z chwilą
          zawarcia umowy przyrzeczonej, a pozostałą część zostanie zapłacona w 4
          kwartalnych ratach w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przyrzeczonej,
          e) Wnioskodawcy udzielą nabywcy prawa do dysponowania Nieruchomością na
          cele budowlane w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 11) oraz art. 33 ust 2 pkt 2)
          ustawy prawo budowlane,
          f) Wnioskodawcy udzielą nabywcy pełnomocnictwa i upoważnią go do
          reprezentowania w sprawach związanych z inwestycją prowadzoną na
          Nieruchomości przed wszelkimi władzami i urzędami administracji rządowej i
          samorządowej, instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi, uzyskiwania
          wszelkich informacji i zaświadczeń, informacji, dotyczących stanu prawnego
          oraz stanu faktycznego działki, odwoływania się od niekorzystnych orzeczeń i
          decyzji tych organów.
    Wnioskodawcy nie podejmowali jakichkolwiek działań reklamowych ani marketingowych,
    które miałyby na celu doprowadzenie do sprzedaży Nieruchomości. W szczególności, w
    związku z chęcią sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawcy nie umieszczali ogłoszeń w
    prasie, Internecie czy na tablicach reklamowych. Wnioskodawcy nie zawierali również
    jakichkolwiek umów dotyczących pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Ponadto
    Nieruchomość nie była przedmiotem, scaleń ani decyzji rozbiórkowych. W związku z
    transakcją Wnioskodawcy będą korzystać biura doradztwa architektonicznego, z którego
    usług korzystali również przy występowaniu z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy
    i wnioskami o pozwolenie na budowę oraz doradcy podatkowego, ewentualnie z pomocy
    radcy prawnego lub adwokata. Wnioskodawca informuje, że jednocześnie z niniejszym
    wnioskiem wystąpiła do Organu z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej skutków planowanej przez sprzedaży Nieruchomości w podatku od towarów i
    usług.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Przychody z najmu Wnioskodawca kwalifikuje do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody te są opodatkowane
    na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych dochodów osiąganych przez osoby fizyczne.

    Podział działki nr X nie został jeszcze dokonany. Natomiast zostanie dokonany na potrzeby
    planowanej sprzedaży.
    Działka w chwili zawarcia umowy przedwstępnej będzie niezabudowana. Natomiast będą
    się na niej znajdować niewielkie efekty przeprowadzonych prac budowlanych, tj. wylane
    dwie płyty fundamentowe.
    Instalacja wodno-kanalizacyjna została wykonana w związku prowadzonym przez (...) w (...)
    w ramach środków z UE, programem „(...)”, który to program obejmował budowę
    wodociągów i kanalizacji dla nieruchomości nieposiadających dostępu do takiej instalacji.
    Wnioskodawcy złożyli stosowny wniosek w programie, a instalacja została wykonana przez
    (...) na ich koszt. Instalacja stanowi własność (...). Wnioskodawcy ustanowili na
    Nieruchomości, na rzecz (...) stosowną służebność przesyłu.
    Instalacja wodno-kanalizacyjna przebiega również przez część działki, która będzie
    przedmiotem sprzedaży.
    Działka nie była w żaden sposób wykorzystywana.
    Wnioskodawcy mają nadzieję, że sprzedaż mogłaby nastąpić w 2025 r.
    Działka nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Na dzień złożenia uzupełnienia wniosku umowa przedwstępna sprzedaży działki nie
    została zawarta.
    Wnioskodawca nie dokonywał dotychczas sprzedaży żadnych nieruchomości.
    Poza przedmiotową działką Wnioskodawca posiada inne działki. Jedna z działek należy do
    Jej majątku osobistego i została nabyta w darowiźnie od nieżyjącego już dziadka. Druga
    działka stanowi wspólność małżeńską i została nabyta drogą kupna ok. 10 lat temu. Ani
    Wnioskodawca, ani Wnioskodawcy nie mają żądnych sprecyzowanych planów co do ww.
    działek. Nie wykluczają przy tym, że w przyszłości mogą one zostać sprzedane albo
    darowane dzieciom.
    Na przedmiotowej nieruchomości, w tym na części, która ma być przedmiotem sprzedaży
    znajdują się jedynie przewody wodociągowe i kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i
    urządzeniami, którymi dostarczana jest woda, lub którymi odprowadzane są ścieki.
    Przewody te stanowią własność (...), natomiast nieruchomość jest obciążona na rzecz (...)
    służebnością przesyłu. Urządzenia te stanowią sieć w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy o
    zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków z dnia 7 czerwca
    2001 r. (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 757). Na nieruchomości nie ma natomiast żadnych
    instalacji kanalizacyjnych ani wodociągowych ani przyłączy.
    Dodatkowo Wnioskodawca precyzuje, że na planowanej do sprzedaży części działki nr X
    znajdować się będzie stanowiąca własność (...) sieć elektryczna 1.5kV. Na planowanych
    częściach działki nie będą się znajdować sieci gazowe i centralnego ogrzewania.

## Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a to z uwagi na okres czasu
    jaki upłynął od chwili zakupu Nieruchomości przez Wnioskodawców.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem
    przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), oraz odpłatne zbycie m.in.

    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości (pkt 8 lit. a).
    Z treści przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że aby doszło do powstania przychodu ze zbycia nieruchomości
    konieczne jest dokonanie takiej czynności poza działalnością gospodarczą podatnika oraz
    dokonanie jej przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości. W celu zatem, ustalenia sposobu
    kwalifikacji przychodu po stronie osoby sprzedającej nieruchomość konieczne jest w
    pierwszej kolejności przeanalizowanie tego, czy przychód zostanie uzyskany w związku z
    prowadzoną przez sprzedającego pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z treścią art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez
    działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć
    działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczanie do źródeł przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z treści przepisu wynika, że kwalifikacja danego rodzaju przychodu jako pochodzącego z
    działalności gospodarczej, możliwa jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełnienia
    przesłanek zawartych w tym przepisie (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt II
    FSK 3454/18). Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art.
    5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wykluczać będzie możliwość
    kwalifikacji przychodu uzyskanego przez danego podatnika jako pochodzącego z
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie, przy ocenie czy podjęte działania
    stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności. Na związek uzyskiwanych
    przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych,
    konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających
    na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
    sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym
    zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości (tak np.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 maja 2020
    r., nr 0112- KDIL2-1.4011.264.2020.3.DJ).
    W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na kryterium zarobkowości. Nie ulega
    wątpliwości, że Wnioskodawcy mają na celu osiągnięcie jak najwyższego zysku ze
    sprzedaży Nieruchomości. Należy jednak zauważyć, że dążenie jednostki do uzyskania jak
    najlepszych dla siebie efektów ekonomicznych z przeprowadzonej transakcji jest
    oczywiste i ciężko oczekiwać, żeby postępowała ona w sposób odmienny. Takie
    stanowisko podziela również NSA w wyroku z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2110/11.
    We wskazanym orzeczeniu Sąd ten wskazał, że: „spełnienie w konkretnym wypadku celu
    zarobkowego samo w sobie nie przesądza o zaliczeniu uzyskanych przez podatnika
    przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Co więcej, przychód (dochód) ze sprzedaży Nieruchomości
    wystąpiłby również w przypadku zakwalifikowania takiego przychodu (dochodu) do źródła
    przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości. Konieczne zatem jest spełnienie

    pozostałych warunków wskazanych w treści art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, tj. kryterium
    zorganizowania i ciągłości.”
    Zorganizowanie działalności gospodarczej należy rozpatrywać w dwóch aspektach:
    zorganizowania formalnego oraz zorganizowania faktycznego (por. m.in. wyrok NSA z dnia
    8 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 1543/20). Pierwszy przypadek dotyczy dopełnienia
    wymogów o charakterze administracyjnym, związanych z rozpoczęciem działalności
    gospodarczej. Należą do nich takie czynności jak, na przykład, zgłoszenie zamiaru
    prowadzenia działalności gospodarczej do CEIDG, czy też utworzenie spółki prawa
    handlowego i wpisanie jej do KRS. W przypadku zaś zorganizowania faktycznego badaniu
    podlega to, czy podatnik bez formalnego statusu przedsiębiorcy podejmuje faktyczne
    działania pozwalające na przyjęcie, że działalność ta spełnia cechy zorganizowania w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na pojęcie to
    składa się zespół czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach
    faktycznie wyodrębnionej (zorganizowanej) struktury. Podzielić należy nadto wyrażone w
    orzecznictwie poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym
    majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem – normalnych w
    takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością
    gospodarczą (por. cyt. wyroki NSA w sprawach sygn. akt II FSK 855/14, sygn. akt II FSK 1423
    /14, sygn. akt II FSK 379/14 i sygn. akt II FSK 3760/17). W efekcie działania podatnika, w
    stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia
    nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy podejmowane przez niego
    czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą
    istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z
    operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła
    zarobkowania.
    W Pani ocenie, zakres czynności wykonywanych przez Wnioskodawców w związku z
    planowaną sprzedażą Nieruchomości nie wykazuje cech zorganizowania w rozumieniu
    wskazanego przepisu. Po pierwsze należy podkreślić, że Wnioskodawcy nie prowadzą
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani nie planują
    podejmować w przyszłości takiej działalności. Małżonek Wnioskodawcy prowadzi co
    prawda działalność gospodarczą, ale nie ma ona żadnego związku z obrotem
    nieruchomościami. Z kolei Wnioskodawca jest emerytką i nie prowadzi w ogóle takiej
    działalności. Ponadto, czynności podejmowane przez Wnioskodawców w odniesieniu do
    Nieruchomości nie pozwalają na uznanie, że są one wykonywane w ramach
    zorganizowanej struktury. Wnioskodawcy co prawda wystąpili z wnioskami o wydanie
    warunków zabudowy dla Nieruchomości, a po ich uzyskaniu wystąpili o wydanie pozwoleń
    na budowę, ale ich zdaniem działania te nie odbiegają od zwyczajowych czynności
    podejmowanych przez właścicieli nieruchomości, wystawionych na sprzedaż, mają
    charakter przygotowawczy i są podejmowane w celu uzyskania jak korzystniejszej ceny.
    Złożenie przez Wnioskodawców wniosków o wydanie pozwoleń na budowę było przy tym
    powodowane ryzykiem, związanym z tym, że w uchwalanym planie zagospodarowania
    przestrzennego Nieruchomość zostanie zakwalifikowana w sposób uniemożliwiający jej
    zabudowę. Z kolei podejmowane przez Wnioskodawców roboty budowlane miały na celu
    jedynie zapewnienie tego, aby uzyskane pozwolenia na budowę nie wygasły. Roboty
    budowlane były w związku z tym prowadzone w minimalnym zakresie. Wnioskodawcy
    nigdy nie planowali samodzielnej realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego, nie mając ku
    temu ani środków, odpowiednich umiejętności, ani zaplecza.
    Należy również podkreślić, że:

      - Wnioskodawcy nabyli Nieruchomość do majątku osobistego, a nie do majątku
        firmowego;
      - Nieruchomość nie była przez Wnioskodawców wykorzystywana do prowadzenia
        jakiejkolwiek działalności gospodarczej;
      - Nieruchomość nie była także przez Wnioskodawców amortyzowana na gruncie
        przepisów art. 22a - 22p ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      - Wnioskodawcy nie mają wiedzy ani doświadczenia w zakresie profesjonalnego
        obrotu nieruchomościami ani prowadzenia działalności budowlanej.
    Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy nie podejmowali
    jakichkolwiek działań reklamowych ani marketingowych, które miałyby na celu
    doprowadzenie do sprzedaży Nieruchomości i które mogłyby wskazywać na istnienie
    cechy „zorganizowania”. W szczególności, w związku z chęcią sprzedaży Nieruchomości
    Wnioskodawcy nie umieszczali ogłoszeń w prasie, Internecie czy na tablicach
    reklamowych. Wnioskodawcy nie zawierali również jakichkolwiek umów dotyczących
    pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
    Ponadto:
      - Nieruchomość nie była przedmiotem, scaleń ani decyzji rozbiórkowych;
      - na Nieruchomości nie były wydzielane drogi wewnętrzne.
    Pani zdaniem, oceniając całokształt okoliczności związanych ze sprzedażą Nieruchomości,
    trudno dostrzec czynności, które świadczyłyby o aktywnych działaniach Wnioskodawcy w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które wykraczałyby poza ramy czynności związanych
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawcy nie podjęli w związku ze
    sprzedażą Nieruchomości działań, które mogłyby wskazywać na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami, takich jak np. uzbrojenie terenu (doprowadzenie do niego
    mediów), ogrodzenie Nieruchomości czy działania marketingowe. Nie angażowali zatem
    środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywali aktywności
    w przedmiocie zbycia Nieruchomości porównywalnych do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Skala podjętych przez Wnioskodawców
    czynności dotyczących Nieruchomości nie wykracza w sposób oczywisty poza normalne
    czynności, jakie podejmuje rozsądnie działający właściciel, dążący do uzyskania
    optymalnego – z jego punktu widzenia – przychodu ze zbycia poszczególnych składników
    majątku osobistego. W tym miejscu należy podkreślić, że działania podjęte przez
    Wnioskodawców, tj. wystąpienie z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a
    następnie uzyskanie pozwoleń na budowę, były spowodowane jedynie chęcią utrzymania
    możliwości zabudowy Nieruchomości wobec planów przeznaczenia jej pod zieleń parkową
    w planie miejscowym, nie zaś chęcią realizacji na Nieruchomości przedsięwzięcia
    deweloperskiego.
    W Pani ocenie, za przejaw działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę
    nie może być również uznany fakt, korzystania przez Nią z pomocy prawnej oraz
    prawnopodatkowej przy przygotowaniu sprzedaży Nieruchomości. Korzystanie z takiej
    pomocy, należy uznać za standardowy przejaw dbałości o bezpieczeństwo transakcji,
    zarówno w przypadku transakcji dotyczących majątku prywatnego, jak i związanych z
    działalnością gospodarczą. W żadnym wypadku, okoliczność taka nie może być uznana za
    charakterystyczną jedynie dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Oceniając
    charakter planowanej przez Wnioskodawców transakcji należy również wziąć pod uwagę
    fakt, że od daty nabycia przez Wnioskodawców Nieruchomości upłynęło już ponad 27 lat,
    a pierwsze działania w odniesieniu do Nieruchomości (wniosek o ustalenie warunków
    zabudowy) zostały podjęte przez Wnioskodawców w czerwcu 2004 r., a więc ponad
    siedem lat od daty zakupu Nieruchomości.

    Znaczenie tej okoliczności dla oceny sposobu kwalifikacji przychodu ze zbycia
    nieruchomości podkreślił m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27
    października 2023 r., sygn. akt II FSK 933/23, NSA stwierdził m.in., w uzasadnieniu którego
    stwierdzono: „Z tego punktu widzenia istotne znaczenie ma wyłączenie z opodatkowania
    przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. in fine, związane z upływem czasu (5 lat)
    między nabyciem i odpłatnym zbyciem nieruchomości. Wymieniony okres traktować
    można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę czasową, w trakcie trwania której
    dochód podatnika podlega odrębnym regułom opodatkowania ryczałtowego, o których
    mowa w art. 30e u.p.d.o.f. Wymieniony w tym przepisie dochód wskazuje bezpośrednio
    na zarobek podatnika (czyli jego zysk, dochód) wynikający z transakcji zbycia
    nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., a zatem dotyczy
    poniekąd działalności zarobkowej podatnika, dokonywanej jednak w ramach zwykłego
    zarządu majątkiem własnym, a nie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Rozwijając ten wątek należy wskazać, że wykładni omawianych przepisów należy
    dokonywać w sposób prokonstytucyjny, tj. uwzględniający zasadę zaufania obywatela do
    państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP) wyrażającą się w takim
    stanowieniu i stosowaniu prawa, by nie stawało się ono swoistą pułapką dla obywatela
    (podatnika). Czyli w sposób gwarantujący podatnikowi bezpieczeństwo prawne rozumiane
    jako umożliwienie prognozowania konsekwencji prawnopodatkowych działań własnych w
    określonym okresie i związaną z tym okresem przewidywalność działań organów
    podatkowych. Na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w zw. z art. 5a pkt 6 i art. 10 ust. 1 pkt 3
    u.p.d.o.f. owo bezpieczeństwo prawne może być realizowane tylko w taki sposób, który
    pozwala podatnikowi planować konsekwencje prawnopodatkowe swoich działań w
    pięcioletnim okresie zakreślonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. dla przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c. Innymi słowy,
    o odpłatnym zbyciu następującym w wykonaniu działalności gospodarczej po upływie
    owego pięcioletniego okresu można mówić tylko wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni
    swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny, tj. poprzez spełnienie wszystkich
    przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.”
    Z kolei w wyroku z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II FSK 2545/20, Naczelny Sąd
    Administracyjny zaprezentował pogląd, że: „W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej
    sprawy warto postawić tezę, że wykładnia językowo-logiczna art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w z
    zw. z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. wyklucza możliwość zaliczenia przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości (jej części) do źródła przychodów przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.
    d.o.f. wbrew woli podatnika, jeżeli był on jej właścicielem (lub współwłaścicielem) przez
    okres dłuższy od pięcioletniego okresu między jej nabyciem i zbyciem oraz nie
    uzewnętrznił w sposób obiektywny woli dokonania odpłatnego zbycia tej nieruchomości
    (jej części) w ramach wykonania działalności gospodarczej po upływie owego
    pięcioletniego okresu (przed jej odpłatnym zbyciem). Innymi słowy, dla wykazania przez
    organ podatkowy przesłanek do zaliczenia przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości,
    której właścicielem był podatnik przez kilkanaście lat, do źródła w postaci pozarolniczej
    działalności gospodarczej, konieczne jest łączne zaistnienie wszystkich przesłanek
    przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. jako uzewnętrznienia w sposób obiektywny woli
    podatnika dokonania owego odpłatnego zbycia nieruchomości w ramach wykonania
    działalności gospodarczej. Wykładni przepisów prawa podatkowego należy dokonywać w
    sposób prokonstytucyjny, wykluczający możliwość istnienia pułapki legislacyjnej. O jej
    istnieniu można zaś mówić wówczas, gdy podatnik będący kilkanaście lat właścicielem
    nieruchomości, co do której nie uzewnętrznił woli jej zbycia w ramach wykonywania
    pozarolniczej działalności gospodarczej, po kilkunastu latach od nabycia nieruchomości (w
    drodze darowizny) narażony jest na niekorzystne skutki podatkowe jej odpłatnego zbycia.
    Odpłatne zbycie nieruchomości (lub jej części) nabytej nieodpłatnie (w drodze darowizny
    lub spadkobrania) po upływie pięciu lat od końca roku, w którym została ona nabyta, co
    do zasady winno być uznawane za działanie w ramach zarządu majątkiem „osobistym”,
    również w sytuacji, gdy podatnik podjął zwykłe działania przypisywane osobie racjonalnie

    realizującej zamiar uzyskania maksymalnych korzyści ze sprzedaży nieruchomości (ich
    części). Za wyjątkiem sytuacji, gdy obiektywnie rzecz biorąc oczywistą wolą podatnika było
    uprzednie zaliczenie zbywanej odpłatnie nieruchomości do towarów handlowych lub
    środków trwałych bezpośrednio wykorzystywanych przez niego w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej - w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., tj. po
    łącznym spełnieniu przesłanek wymienionych w tym przepisie.”
    Końcowo, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że ewentualne uznanie na gruncie podatku
    VAT, że do zbycia Nieruchomości dojdzie w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej, a w związku z tym transakcja podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem VAT nie powinno „automatycznie” skutkować uznaniem, że przychód z tytułu
    takiego zbycia powinien zostać zakwalifikowany na gruncie PIT do źródła przychodów z
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych). Kwestie związane z podatkiem VAT są bowiem regulowane przez przepisy
    innej ustawy, tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ponadto,
    pojęcie działalności gospodarczej w ustawie o VAT (art. 15 ust. 2) zostało zdefiniowane
    nieco odmiennie niż w ustawie o PIT (art. 5a pkt 6). W szczególności, w odróżnieniu od
    definicji działalności gospodarczej z ustawy o VAT, definicja działalności gospodarczej z
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do konieczności
    posiadania cechy „zorganizowania” przez taką działalność. Ponadto, ustawa o VAT wśród
    przejawów działalności gospodarczej nie wymienia cechy „ciągłości” tej działalności
    (wymóg ciągłości działalności jest wspomniany jedynie przy jednym z przejawów
    prowadzenia działalności gospodarczej). Wreszcie, co bardzo istotne, ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że dane przychody stanowią przychody z
    działalności gospodarczej, gdy nie mogą być one zaliczane do innego źródła przychodów z
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nawet gdyby wspomniane
    różnice w definicjach działalności gospodarczej nie istniały, to sam fakt, że zbycie rzeczy
    jest uregulowane jako odrębne źródło przychodów w PIT powoduje, że analiza na gruncie
    PIT powinna mieć odrębny/niezależny charakter.
    Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Tytułem
    przykładu, można wskazać na:
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia
        2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.965.2021.5.MAP;
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22
        października 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.770.2021.5.AKU;
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego
        2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.918.2020.2.KR; oraz
      - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 czerwca
        2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.291.2020.3.MK.
    Reasumując, w Pani ocenie, podejmowane przez Nią i Jej małżonka czynności mające na
    celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie własnym majątkiem nie należy kwalifikować
    jako prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro planowane przez
    Wnioskodawców zbycie Nieruchomości nie zostanie dokonane w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, przychód ze zbycia Nieruchomości nie będzie stanowił dla
    Wnioskodawcy przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie z uwagi
    na fakt, że od dnia nabycia przez Wnioskodawców Nieruchomości upłynął już okres ponad
    27 lat, przychód ze zbycia Nieruchomości nie będzie również stanowił przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
      lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
      licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie
    jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie
    dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej
        (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło nabycie.
    Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Zasady ustalania przychodów z działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ww.
    ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia
    1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku,

    które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i
    prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie
    wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy
    amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Jak wynika z uzasadnienia do
    projektu wprowadzającego ww. uregulowanie, zbycie składnika majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności.
    Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania,
    krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i
    prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Wobec powyższego, przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z
    odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą
    składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych
    w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników
    majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli
    jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki
    majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to
    przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej # oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
      - zarobkowym celu działalności,
      - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
      - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność gospodarcza to taka działalność, która:
      1) jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
        będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności
        gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
      2) wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
        konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar
        powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna
        sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
      3) prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania
        są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu,
        mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym
        samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

    Każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów
    ww. ustawy, pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik
    dokonał jej rejestracji.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi; podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Przez powtarzalność rozumie się ponadto cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych

    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich
    uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić
    może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której
    ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo
    do innego.
    Przy czym, każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy uwzględnić wszystkie
    etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a
    nie wyłącznie osobno.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Panią do właściwego
    źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z
    planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości (działki nr X), o której mowa we wniosku.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu

    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ww. ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu nie sposób przyjąć, że planowana sprzedaż
    nieruchomości wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że nieruchomość nie została nabyta
    przez Panią dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej
    wykorzystywana. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Panią – nawet
    w opisanej sytuacji wystąpienia z wnioskami o wydanie pozwoleń na budowę (Pani wraz z
    mężem nie planowali jednak samodzielnie realizować objętych pozwoleniami inwestycji) –
    wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego
    przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem
    własnym majątkiem. Również w szczególności fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po
    upływie długiego okresu od jej nabycia oraz okoliczności i cel nabycia nieruchomości, oraz
    fakt, że jest Pani osobą nietrudniącą się obrotem nieruchomościami, sugeruje, że są to
    działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W konsekwencji,
    istotą działania Pani nie było/nie jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej,
    lecz zwykły zarząd majątkiem. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których celem
    jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej
    rodziny.
    Okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości i planowanej sprzedaży nie dają podstaw
    do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży
    do działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w
    wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Panią, skutki podatkowe
    planowanego odpłatnego zbycia nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście przepisu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Za datę nabycia nieruchomości, tj. działki nr X, należy w Pani sytuacji przyjąć datę zakupu
    nieruchomości (działki) przez Panią i Pani małżonka do majątku wspólnego, tj. 1997 r.
    Zatem, termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, niewątpliwie minął.

    W konsekwencji, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej planowane (w
    2025 r.) odpłatne zbycie przez Panią udziału w nieruchomości (działki nr X), nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. Pani męża).
    Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie)
    obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z tym podatkiem są
    regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Oznacza to, że
    rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług
    zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.