Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.174.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-01
Teza: JPK_CIT dla oddziału oraz status małego podatnika.
Słowa kluczowe: księgi-księgi rachunkowe
limit
podatnik-mały podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Mały podatnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 19

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący obowiązków podatkowych oddziału spółki zagranicznej. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. z siedzibą we (...) jest niemiecką spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,
    zarejestrowaną w Polsce jako podatnik VAT czynny. Centrala jest w trakcie procesu
    przekształcania się w spółkę europejską. Centrala jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych w Polsce i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu tylko od
    dochodów, które osiąga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek
    podatkowy) poprzez działający w Polsce oddział w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Centrala jest częścią grupy B. (dalej: Grupa). Działalność Grupy polega głównie na
    administrowaniu/zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi, papierami wartościowymi,
    portfelami inwestycyjnymi, nieruchomościami oraz zarządzaniu ryzykiem.
    Przedmiotem działalności Spółki jest nabywanie, posiadanie i zarządzanie oraz zbywanie
    udziałów w innych spółkach, jak również nabywanie i zbywanie wszelkiego rodzaju
    przedmiotów, a także świadczenie i zlecanie usług na rzecz grupy przedsiębiorstw.
    Obejmuje to wszelkie usługi i transakcje, które mogą być świadczone na rzecz Spółki i jej
    udziałowców, w szczególności prowadzenie spraw prawnych w rozumieniu § 2 ust. 3 nr 6
    niemieckiej ustawy o usługach prawnych, pomoc w sprawach podatkowych w rozumieniu
    § 6 nr 3 i 4 niemieckiej ustawy o doradztwie podatkowym, doradztwo w zakresie
    zarządzania i zarządzania projektami w sektorze informatycznym, realizację i utrzymanie
    projektów oprogramowania, prowadzenie centrum komputerowego, przeprowadzanie
    wyszukiwań w międzynarodowych bazach danych, dystrybucję sprzętu i oprogramowania,
    usługi personalne, funkcje finansowe i kontrolne oraz wszelkie inne środki zarządzania i
    administrowania grupą.
    W związku z rozwojem działalności Grupy kapitałowej, Centrala utworzyła w 2022 r. w
    Polsce, w (...), oddział (dalej: Oddział). Oddział jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną
    Wnioskodawcy (Centrali), nieposiadającą osobowości prawnej.
    Rok podatkowy Spółki (i Oddziału) trwa od 1 października do 30 września.
    Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z
    późn. zm.; dalej jako „UoR”) zobowiązuje oddziały przedsiębiorców zagranicznych do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych. Oddział przedsiębiorcy zagranicznego, chociaż nie ma
    osobowości prawnej i nie może występować samodzielnie w stosunkach gospodarczych,
    jest obowiązany do sporządzania sprawozdania finansowego.
    Oddział osiągnął wartość przychodu w roku od 1 października 2023 do 30 września 2024
    nieprzekraczającą 2 mln euro oraz przewiduje, że jego przychody w roku od 1
    października 2024 do 30 września 2025 r. przekroczą 2 mln euro ale nie przekroczą 50
    mln euro. Próg przychodów Oddziału w kwocie 2 mln euro również w poprzednich latach
    podatkowych nigdy nie został przekroczony.
    Natomiast Spółka rozumiana jako całość (tj. Centrala wraz z oddziałem działającym w
    Polsce) osiągnęła wartość przychodu w roku od 1 października 2023 do 30 września 2024
    przekraczającą 2 mln euro, ale nieprzekraczającą 50 mln euro oraz przewiduje, że jej
    przychody w roku od 1 października 2024 do 30 września 2025 r. również przekroczą próg
    2 mln euro ale nie wiadomo czy przekroczą próg 50 mln euro.

    Wnioskodawca wskazuje, iż z dniem 1 stycznia 2025 r. weszły w życie nowe przepisy
    dotyczące obowiązkowego prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie
    elektronicznej.
    Zgodnie z przepisami przejściowymi wyrażonymi w art. 66 ustawy o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r.
    poz. 2105, dalej: „Ustawa zmieniająca”), obowiązek przesyłania ksiąg, ewidencji i wykazów,
    o których mowa w art. 24a ust. 1e ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 15 ust. 12 ustawy
    zmienianej w art. 9, prowadzonych przy użyciu programów komputerowych (dalej jako:
    struktura JPK_KR), wprowadzany będzie stopniowo, za lata podatkowe rozpoczynające się
    po:
    a) 31 grudnia 2024 r. do przekazywania JPK_KR zobowiązani zostaną:
        podatnicy, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku
        podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote
        według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w
        ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego;
        podatkowe grupy kapitałowe.
    b) 31 grudnia 2025 r. do przekazywania JPK_KR zobowiązani zostaną inni podatnicy CIT
    obowiązani przesyłać ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy zmienianej w art.
    14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy (dalej jako: JPK_VAT);
    c) 31 grudnia 2026 r. do przekazywania JPK_KR zobowiązani zostaną pozostali podatnicy
    CIT.
    Przepisy przejściowe nie wskazują, w jaki sposób kalkulować wartość przychodu w
    przypadku szczególnej kategorii podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, tj. w
    szczególności w przypadku oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce. Jedyną
    wskazówką jest to, że schema JPK_KR w elemencie JPK/Podmiot1 wymaga podania
    numeru NIP podatnika:
    (...)
    Analogicznie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie
    wskazuje, w jaki sposób kalkulować wartość przychodu w przypadku szczególnej kategorii
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, tj. w szczególności w przypadku
    oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce.

## Pytanie

1. Czy wartość przychodu podatnika uzyskanego w poprzednim roku podatkowym, która
      przekroczyła równowartość 50 mln euro, przeliczonych na złote według średniego
      kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym
      poprzedzającego, odpowiedniego roku podatkowego, o której mowa w art. 66 ust. 2
      pkt 1 lit. b Ustawy zmieniającej odnosi się do całości przychodów podatnika, tj. Centrali
      i Oddziału (w tym ewentualnie oddziałów Wnioskodawcy w innych krajach, gdyby
      takowe zostały utworzone) czy też wyłącznie do Oddziału w Polsce?
    2. Czy limit wartości przychodów – o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT –
      odpowiadający równowartości 2 mln euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, osiągnięty w roku podatkowym odnosi się do całości przychodów
      podatnika, tj. Centrali i Oddziału (w tym ewentualnie oddziałów w innych krajach,
      gdyby takowe zostały utworzone) czy też wyłącznie do Oddziału?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Wartość przychodu podatnika uzyskanego w poprzednim roku podatkowym, która
    przekroczyła równowartość 50 mln euro, o której mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b Ustawy
    zmieniającej odnosi się wyłącznie do przychodów Oddziału.
    Ad 2
    Limit wartości przychodów - o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT -
    odpowiadający równowartości 2 mln euro, osiągnięty w roku podatkowym odnosi się
    wyłącznie do przychodów Oddziału.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg
    rachunkowych za rok podatkowy od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. w
    formie elektronicznej będzie dotyczyć Oddziału, jeśli wartość uzyskanego przez niego
    przychodu w roku od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. przekroczy wartość 50
    mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedzającego, odpowiedniego roku
    podatkowego, przy czym przy ustalaniu przychodu zostaną wzięte pod uwagę wyłącznie
    przychody Oddziału, a nie całej Spółki zsumowane na poziomie globalnym.
    Jeśli zaś wartość uzyskanego przez Oddział przychodu w roku od 1 października 2024 r. do
    30 września 2025 r. nie przekroczy wartości 50 mln euro przeliczonych na złote według
    średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu
    roboczym poprzedzającego, odpowiedniego roku podatkowego, przy czym przy ustalaniu
    przychodu zostaną wzięte pod uwagę wyłącznie przychody Oddziału, a nie całej Spółki
    sumowane na poziomie globalnym, to w takiej sytuacji Oddział będzie zobowiązany do
    prowadzenia i przesyłania (bez wezwania) ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej za
    rok od 1 października 2026 r. do 30 września 2027 r.
    W świetle art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, z późn. zm.),
    obowiązek prowadzenia ksiąg, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e za rok podatkowy
    rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2024 r. będzie obejmował podatników i spółki
    niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim
    odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln
    euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy
    Bank Polski, w ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego
    albo roku obrotowego.
    W celu ustalenia obowiązku stosowania przepisów dotyczących JPK_KR przepisy nie
    wprowadzają szczególnej definicji podatnika. Nie odnoszą się również do statusu
    przedsiębiorcy w rozumieniu definicji zawartych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
    przedsiębiorców (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.).
    Zauważyć należy, że zakład, który wykonuje rzeczywistą działalność gospodarczą za
    granicą, uważany jest – na podstawie fikcji prawnej – za odrębny podmiot od tworzącego
    go macierzystego przedsiębiorstwa („gdyby był oddzielnym i niezależnym
    przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną działalność w takich samych lub
    podobnych warunkach” z art. 7 ust. 2 Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od
    dochodu i majątku). Zakład taki uczestniczy w życiu ekonomicznym drugiego państwa i
    powinien podlegać jurysdykcji podatkowej tego drugiego państwa. Wobec powyższego, w
    celu dokonania rozliczeń podatkowych, należy traktować zakład jako odrębny podmiot,
    który w określonym zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje

    rozliczeń podatkowych z tytułu nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że
    konstrukcja zagranicznego zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu
    powinna być opodatkowana w państwie, w którym dany dochód powstaje, wobec czego
    zakład w świetle Modelowej Konwencji OECD należy traktować dla celów rozliczeń
    podatkowych jako odrębny podmiot.
    W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazany limit przychodów w
    wysokości 50 mln euro nie odnosi się do przychodów przedsiębiorstwa jako całości, tj.
    przychodu jednostki macierzystej posiadającej w Polsce oddział, lecz do przychodów
    osiąganych wyłącznie przez oddział w Polsce.
    Ponadto, na mocy art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, przedsiębiorcy zagraniczni posiadający na
    terytorium Polski zakład podatkowy podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od
    dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Przedsiębiorcy zagraniczni posiadający na terytorium Polski oddział zobligowani są do
    złożenia rocznej deklaracji podatkowej, w której wykazane są wyłącznie przychody i koszty
    związane z działalnością tego oddziału stanowiącego zakład podatkowy.
    Celem właściwego określenia podstawy opodatkowania, zakład podatkowy jest
    obowiązany – zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej
    w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania
    oraz poprawne skalkulowanie podatku.
    Celem projektowanych przepisów jest stworzenie w Polsce sprawiedliwego systemu
    podatkowego, w ramach którego dodatkowe dane zbierane będą w celu zmniejszenia
    obciążeń przedsiębiorców związanych z prowadzeniem kontroli poprzez umożliwienie
    administracji skarbowej weryfikacji prawidłowości rozliczeń i wykrywania nadużyć w
    formie zdalnej, bez konieczności przeprowadzania czynności na miejscu oraz zwiększenie
    ich efektywności. Skoro prowadzone ewidencje podatkowe odnoszą się wyłącznie do
    wykonywanej w Polsce działalności, limit przychodów w wysokości 50 mln euro wyrażony
    w przepisach przejściowych, kierując się wykładnią celowościową, dotyczyć powinien
    wyłącznie przychodów Oddziału.
    Biorąc pod uwagę ratio legis proponowanych zmian, niezasadnym wydaje się ustalanie
    obowiązków w zakresie struktury JPK_KR przedsiębiorcy zagranicznego w oparciu o łączne
    przychody osiągane również poza terytorium Polski (w tym konkretnym przypadku –
    Spółki jako całości).
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach:
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.454.2024.2.AP,
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-
        1.4010.541.2024.3.AR.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym, w
    zeznaniach podatkowych dotyczących polskich oddziałów spółek zagranicznych, wykazuje
    się jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie tych oddziałów.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.

    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnicy zagraniczni
    uzyskujący dochody w Polsce mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów.
    Jednym z takich przypadków jest posiadanie przez zagranicznego przedsiębiorcę oddziału
    w Polsce.
    W świetle powyższego, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    siedziby lub zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które
    osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni posiadający
    na terytorium Polski oddział należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i tym samym zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W
    deklaracji należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą. Przychody osiągane przez Centralę za
    granicą nie są więc istotne z punktu widzenia opodatkowania w Polsce.
    Zauważyć należy, że zakład, który wykonuje rzeczywistą działalność gospodarczą za
    granicą, uważany jest – na podstawie fikcji prawnej – za odrębny podmiot od tworzącego
    go macierzystego przedsiębiorstwa ("gdyby był oddzielnym i niezależnym
    przedsiębiorstwem prowadzącym taką samą lub podobną działalność w takich samych lub
    podobnych warunkach" z art. 7 ust. 2 Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od
    dochodu i majątku). Zakład taki uczestniczy w życiu ekonomicznym drugiego państwa i
    powinien podlegać jurysdykcji podatkowej tego drugiego państwa. Wobec powyższego, w
    celu dokonania rozliczeń podatkowych, należy traktować zakład jako odrębny podmiot,
    który w określonym zakresie niezależnie od przedsiębiorstwa macierzystego dokonuje
    rozliczeń podatkowych z tytułu nabywanych świadczeń. Należy mieć na względzie, że
    konstrukcja zagranicznego zakładu ma na celu ustalenie, czy dana część dochodu
    powinna być opodatkowana w państwie, w którym dany dochód powstaje, wobec czego
    zakład w świetle Modelowej Konwencji OECD należy traktować dla celów rozliczeń
    podatkowych jako odrębny podmiot.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nałożone tą ustawą.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Celem właściwego określenia podstawy opodatkowania, zakład zagranicznego
    przedsiębiorcy jest obowiązany – zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia
    ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty),
    podstawy opodatkowania oraz poprawne skalkulowanie podatku.
    Zakład prowadzony w Polsce (Oddział) i osiągający dochody podlegające opodatkowaniu
    polskim podatkiem dochodowym od osób prawnych zobowiązany jest do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych, zgodnie z polskimi przepisami o rachunkowości (art. 2 ust. 1 pkt 6
    UoR).
    W myśl art. 9 ust. 1 c ustawy o CIT, który obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.:
    „Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r. ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej

    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział
    przedsiębiorcy zagranicznego, w celu stwierdzenia, że przekroczony został limit 2 mln
    euro, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na terytorium Polski, bez
    uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Odmienne podejście faworyzowałoby podatkowo polskie spółki będące częścią
    międzynarodowych grup względem oddziału zagranicznego przedsiębiorcy w Polsce.
    Przykładowo polska spółka z o.o. która osiągnęła przychód w wysokości 500 000 euro, a
    której zagraniczna spółka matka osiągnęła przychód 10 milionów euro mogłaby korzystać
    ze stawki CIT 9%, natomiast oddział, który osiągnął takie same przychody i którego
    zagraniczna centrala również osiągnęła przychód w kwocie 10 milionów euro, nie mógłby
    skorzystać z 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zatem limit przychodów, o którym mowa jest w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinien
    być odnoszony do przychodów Spółki, ale jedynie w zakresie, w jakim przychody te
    przypisane są do zagranicznego zakładu (Oddziału) położonego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynie bowiem dla dochodu przypisanego do Oddziału
    powstaje w Polsce obowiązek podatkowy.
    W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    przedstawionego na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. ; dalej : ustawa o CIT):
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT :
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
      2) o których mowa w art. 27a;

      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład.
    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnicy zagraniczni
    uzyskujący dochody w Polsce, mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów.
    Aby właściwie określić podstawę opodatkowania, oddział jest zobowiązany – zgodnie z art.
    9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
    ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz poprawne
    skalkulowanie podatku.
    Z wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność w Polsce poprzez oddział. Oddział
    Spółki nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może
    wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego
    przedsiębiorcy. Rok podatkowy zarówno Spółki, jak i Oddziału trwa od 1 października do
    30 września.
    Zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: ustawa zmieniająca):
      Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są
      prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za
      rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok
      obrotowy, rozpoczynający się po dniu:
        1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
        a) podatkowych grup kapitałowych,
        b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
          przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo
          roku obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na
          złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w
          ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo
          roku obrotowego;
        2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
          prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109
          ust. 3 ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
        3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
          osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie podatkowe grupy kapitałowe oraz
    podatników i spółki niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do sporządzania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego rozpoczynającego
    się po 31 grudnia 2024 r.

    Przewidują Państwo, że w roku podatkowym trwającym od 1 października 2024 r. do 30
    września 2025 r. przychody Oddziału nie przekroczą 50 mln przeliczonych na złote według
    średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu
    roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy wartość przychodu, na podstawie którego
    określa się obowiązek przesłania plików JPK_CIT po raz pierwszy, odnosi się do całości
    przychodów podatnika, tj. Centrali i Oddziału, czy wyłącznie do Oddziału w Polsce.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    Tak więc, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
    zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni, posiadający na
    terytorium Polski oddział, należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W deklaracji
    należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nią nałożone.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w sposób
    umożliwiający ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    W Państwa ocenie oddział przedsiębiorcy zagranicznego będzie zobowiązany do
    prowadzenia i przesyłania (bez wezwania) ksiąg rachunkowych w formie
    ustrukturyzowanej, jeżeli wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku
    podatkowym przez Oddział Spółki przekroczy wyżej wskazaną równowartość 50 mln euro.
    W przypadku, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział przedsiębiorcy
    zagranicznego, korzystający z podstawowych zasad opodatkowania podatkiem CIT wg
    stawki 19%, w celu stwierdzenia, że przekroczony został wskazany limit 50 mln euro
    wartości przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody oddziału uzyskane na
    terytorium Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Tym samym w zeznaniach podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek
    zagranicznych wykazuje się jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie
    oddziałów. I jedynie dla dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek
    podatkowy, dla którego podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji
    księgowej. Limitu przychodów dla celów JPK_CIT nie stosuje się zatem do przychodów
    generowanych przez podatnika będącego nierezydentem (czyli jako całej Spółki), ale tylko
    do tych, które zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku działalności jego oddziału
    położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowując, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody
    podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia
    limitu 50 mln euro dla celów JPK_CIT.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Ad 2
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2, dotyczą ustalenia, czy dochody Oddziału
    mogą być opodatkowane stawką podatku CIT w wysokości 9% pod warunkiem, że Oddział
    będzie spełniał warunki przewidziane dla statusu „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a
    ust. 10 ustawy o CIT w zw. z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 19 ustawy CIT. Od tego
    okresu istnieje możliwość stosowania obniżonej stawki podatku dochodowego od osób
    prawnych wynoszącej 9%.
    Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy CIT:
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:
      1. 19% podstawy opodatkowania;
      2. 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów)
    innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników
    oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u
    których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 000
    000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.
    Stosownie do art. 19 ust. 1a ustawy CIT podatnik, który został utworzony:
      1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem
      przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
      2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we
      własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
      3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio
      prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa
      albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie
      równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według
      średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień

      roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te
      składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników
      oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
      4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału
      podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku
      likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje)
      tych innych likwidowanych podatników, albo
      5) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został
      utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do
      niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo,
      zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa
      o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro
      przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w
      którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość
      tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14
      - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął
      działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1b ustawy CIT:
      przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.
    W myśl art. 19 ust. 1c ustawy CIT:
      przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:
      1) spółki dzielonej,
      2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet
      kapitału:
      a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości
      przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej
      według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy
      dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
      wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych
      składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
      b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych
      podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych
      podatników
      - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w
      roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy CIT:
      podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w
      tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.
    W myśl art. 19 ust. 1e ustawy CIT:
      warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających
      prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej
      działalności.
    Powyższe przepisy odwołują się niejednokrotnie do pojęcia „małego podatnika”. Definicja
    „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy CIT, zgodnie z którą:

      ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro
      dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1 000 zł.
    Zauważyć należy, że wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, sformułowanie „wartość
    przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ww. ustawie. Co istotne nie należy
    tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy
    dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Przy obliczaniu powyższego limitu należy
    uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od
    podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż
    sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku
    bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.
    Odnosząc się do nierezydentów uzyskujących na terenie Rzeczpospolitej Polskiej dochody
    (przychody) wskazać należy, że dla możliwości opodatkowania oddziału stawką 9% należy
    analizować status przedsiębiorcy zagranicznego, nie zaś samego oddziału.
    Artykuł 19 ustawy CIT nie przewiduje ograniczeń dla oddziałów (zakładów) zagranicznych
    przedsiębiorców. Jedyne ograniczenia wskazane są w art. 19 ust. 1a ustawy CIT i dotyczą
    podmiotów przekształcanych, czy tworzonych z majątku posiadanego wcześniej przez
    innego podatnika, w celu ograniczenia optymalizacji podatkowej. Nie ma zatem
    przeszkód, by polski oddział utworzony przez osoby zagraniczne korzystał z preferencyjnej
    stawki podatku CIT.
    Wskazane w art. 19 ustawy CIT warunki stosowania preferencyjnej stawki odnoszą się nie
    do oddziału, ale do całości działalności podatnika. Z opodatkowania stawką 9% będzie
    mógł zatem skorzystać zagraniczny podmiot, o ile spełnia warunki przewidziane dla
    małego podatnika lub rozpoczyna działalność. Nie ma tu znaczenia rozmiar, czy
    rozpoczęcie działalności przez oddział. Dla potrzeb ustalenia, czy podatnik jest małym
    podatnikiem, należy brać pod uwagę cały przychód, łącznie z osiąganym przez
    zagranicznego przedsiębiorcę. W sytuacji gdy obroty firmy macierzystej oddziału
    przekraczają limit, opodatkowanie oddziału stawką 9% jest niemożliwe.
    Analogiczne zasady dotyczą podmiotów zagranicznych nieposiadających zakładu na
    terytorium Polski. Zatem, w celu ustalenia, czy mamy do czynienia z „małym podatnikiem”,
    o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy CIT, należy brać pod uwagę wszystkie przychody
    uzyskiwane przez nierezydenta, nie tylko te uzyskiwane na terytorium RP.
    Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że ustalając stawkę podatku
    dochodowego od osób prawnych – zgodnie z art. 19 ust. 1 Ustawy CIT – powinni Państwo
    uwzględnić wszystkie przychody osiągane w danym roku podatkowym zarówno na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jak i poza granicami Polski.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    3) stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    4) zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
      w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko
    sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.