Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-658/14-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-03
Teza: brak prawa do zwolnienia importowanego alkoholu całkowicie skażonego
Słowa kluczowe: import; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia importowanego alkoholu etylowego **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia importowanego alkoholu etylowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

E. Sp. z o.o. (dalej jako: E. lub Spółka) jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i obrotu wyrobami chemicznymi, w tym rozpuszczalnikami na bazie alkoholu etylowego. Spółka w ramach prowadzonej działalności zamierza nabywać z państw spoza Unii Europejskiej (np. z Białorusi, Ukrainy) alkohol etylowy całkowicie skażony dowolną dodatkową procedurą skażenia wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. UE L Nr 288, str. 12) stosowaną w niektórych państwach członkowskich (np. skażenie całkowite dodatkową procedurą węgierską lub łotewską).

Spółka pragnie potwierdzić, że alkohol etylowy skażony całkowicie według jednej z metod dodatkowych wskazanych w ww. rozporządzeniu Komisji i importowany będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego oraz jakie są warunki takiego zwolnienia z podatku akcyzowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, importowany alkohol etylowy całkowicie skażony poza terytorium Unii Europejskiej dowolną dodatkową procedurą skażania stosowaną w niektórych państwach członkowskich wskazaną w rozporządzeniu nr 3199/93 (np. skażenie dodatkową procedurą węgierską lub łotewską) będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Ad. 2.

Zdaniem Spółki, w przypadku importu alkoholu etylowego całkowicie skażonego poza terytorium Unii Europejskiej dowolną dodatkową procedurą skażania stosowaną w niektórych państwach członkowskich wskazaną w rozporządzeniu nr 3199/93 Spółka nie będzie zobowiązana do dochowania jakichkolwiek warunków formalnych w celu zwolnienia przedmiotowego alkoholu etylowego z podatku akcyzowego.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

Ad. 1.

(i)

Zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego, reguluje na szczeblu wspólnotowym Dyrektywa Strukturalna. W świetle art. 19 ust. 1 przedmiotowej dyrektywy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega alkohol etylowy.

Dyrektywa Strukturalna zawiera również szeroki katalog napojów alkoholowych, w tym alkoholu etylowego, zwolnionych od akcyzy. Zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Strukturalnej, państwa członkowskie Unii Europejskiej:

*   są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich,
*   pod warunkiem, że wymogi te zostały należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 i 4 tego artykułu.

Na podstawie powyższego przepisu Komisja wydała rozporządzenie nr 3199/93, w którym zawarto listę dopuszczalnych procedur skażania wskazanych przez poszczególne państwa członkowskie.

Przepisy wspólnotowe zostały przez Polskę implementowane do porządku krajowego w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej, który stanowi, iż zwolnieniu od akcyzy podlega alkohol etylowy importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, skażony wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Z dniem 1 lipca 2013 r. rozporządzenie nr 162/2013 zmieniło załącznik do rozporządzenia nr 3199/93 z listą procedur całkowitego skażenia alkoholu. Powyższa rozporządzenie wprowadza możliwość stosowania wspólnej dla wszystkich członków Unii Europejskiej procedury całkowitego skażania alkoholu etylowego przy wykorzystaniu europejskiej substancji skażającej, tzw. euroskażalnika. Ponadto, załącznik do rozporządzenia zawiera dodatkowe procedury całkowitego skażania alkoholu etylowego zgłoszone przez niektóre państwa członkowskie (analogicznie jak dotychczas).

(ii)

Podsumowując więc, zgodnie z literalną wykładnią powyższych przepisów, by importowany alkohol etylowy podlegał zwolnieniu od akcyzy wystarczającym jest, aby przedmiotowy alkohol etylowy został skażony poza terytorium Unii Europejskiej zgodnie z jedną z procedur wskazanych w rozporządzeniu 3199/93, tj.:

*   procedurą skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (skażenie tzw. euroskażalnikiem) bądź
*   dowolną dodatkową procedurą skażania stosowana w niektórych państwach członkowskich (np. skażenie dodatkową procedurą węgierską lub łotewską).

Zdaniem Spółki odmienna wykładnia powyższych regulacji stałaby w sprzeczności z art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej oraz art. 27 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Strukturalnej.

Spółka pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko potwierdza również treść samego rozporządzenia nr 162/2013. Rozporządzenie nr 162/2013 wprowadziło do katalogu procedur skażenia tzw. procedurę całkowitego skażania alkoholu etylowego europejską substancją skażającą (euroskażalnikiem), jednak utrzymało poszczególne metody skażania zgłoszone przez poszczególne państwa członkowskie.

Prawodawca unijny ma zamiar eliminować procedury wskazane przez poszczególne państwa członkowskie na rzecz procedur wspólnych, ale cel ten ma zostać osiągnięty stopniowo. W konsekwencji rozporządzeniem nr 162/2013 wprowadzono już jeden z euroskażalników, jednak nadal utrzymano dotychczasowe procedury skażania wskazane przez poszczególne państwa członkowskie.

(iii)

Spółka pragnie również podkreślić, że zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej, podlega importowany alkohol etylowy całkowicie skażony jakąkolwiek metodą skażenia wskazaną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93.

Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej IPTPP3/443A-41/13-4/BJ z dnia 15 listopada 2013 r. wskazał: „Odnosząc się do zagadnienia dotyczącego importowanego przez Wnioskodawcę spoza Wspólnoty Europejskiej, m.in. z Ukrainy lub USA, alkoholu etylowego całkowicie skażonego w powyższych krajach trzecich przy zastosowaniu dodatkowych procedur skażania przewidzianych dla Łotwy, Słowenii lub Węgier należy stwierdzić, że w myśl art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. Zatem importowany przez Wnioskodawcę alkohol etylowy całkowicie skażony w krajach trzecich przy zastosowaniu skażalników przewidzianych w punkcie II załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 162/2013, odpowiednio dla Łotwy lub Słowenii lub Węgier, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego.” Podobnie wskazał również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej nr ILPP3/443-127/13-2/TK z 24 marca 2014 r.

Ad. 2.

W ocenie Spółki, w przypadku importu alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną dodatkową procedurą skażania stosowaną w niektórych-państwach członkowskich i wskazaną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93, w świetle brzmienia art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej, nie istnieją żadne dodatkowe warunki stosowania tego zwolnienia z podatku akcyzowego.

W art. 30 ustawy akcyzowej zostały bowiem wskazane zwolnienia z podatku akcyzowego o charakterze bezwarunkowym. Tym samym wystąpienie określonego stanu faktycznego spełniającego dyspozycję art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej (w przypadku Spółki dokonanie importu alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93), powinno skutkować zwolnieniem przedmiotowego alkoholu etylowego z podatku akcyzowego.

Przy czym Spółka pragnie podkreślić, iż żaden z przepisów z zakresu podatku akcyzowego nie nakłada dodatkowych warunków formalnych związanych z obrotem lub zużyciem importowanego alkoholu etylowego całkowicie skażonego zwolnionego z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej. Jednocześnie, obrót zaimportowanym alkoholem etylowym całkowicie skażonym na terenie kraju nie podlega regulacjom akcyzowym związanym z przemieszczeniem wyrobów akcyzowych, gdyż przedmiotowy alkohol etylowy nie będzie znajdował się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy oraz nie będzie zwolniony z podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), zwanej dalej „ustawą”, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Powyższe zwolnienie jest implementacją przepisu art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. Urz. UE L nr 316, str. 21, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów, gdy produkty te są rozprowadzane w postaci alkoholu całkowicie denaturowanego zgodnie z wymogami każdego Państwa członkowskiego, przy czym wymogi takie muszą być należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Zwolnienie to uzależnione jest od stosowania przepisów dyrektywy 92/12/EWG, dotyczących handlowych przemieszczania się alkoholu całkowicie denaturowanego.

W Polsce, tak jak w innych państwach członkowskich UE w przypadku całkowitego skażania alkoholu etylowego obowiązuje Wykaz środków skażających zgłoszonych przez poszczególne państwa członkowskie, który został ujęty w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. U. UE L Nr 288, str. 12, z późn. zm.).

Z opisu przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że Spółka jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i obrotu wyrobami chemicznymi, w tym rozpuszczalnikami na bazie alkoholu etylowego.

Spółka w ramach prowadzonej działalności zamierza nabywać z państw spoza Unii Europejskiej (np. z Białorusi, Ukrainy) alkohol etylowy całkowicie skażony dowolną dodatkową procedurą skażenia wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. UE L Nr 288, str. 12) stosowaną w niektórych państwach członkowskich (np. skażenie całkowite dodatkową procedurą węgierską lub łotewską).

Spółka pragnie potwierdzić, że alkohol etylowy skażony całkowicie według jednej z metod dodatkowych wskazanych w ww. rozporządzeniu Komisji i importowany będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego oraz jakie są warunki takiego zwolnienia z podatku akcyzowego.

Należy zauważyć, że dnia 1 lipca 2013 r. zaczęło obowiązywać rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Przed wejściem w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 3199/93 stanowił, że w załączniku do niniejszego rozporządzenia określone zostały substancje skażające wykorzystywane w każdym państwie członkowskim do celów całkowitego skażania alkoholu etylowego, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG. Po wejściu natomiast w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 3199/93 stanowi, że załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Nowy załącznik wskazuje euroskażalnik jako procedurę skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich oraz dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 wprowadziło więc:

*   procedurę skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (euroskażalnik),
*   dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich.

Dlatego też z uwagi na powyższe fakty oraz mając na uwadze to, że w świetle art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej rozporządzenie unijne wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, staje się ono automatycznie częścią krajowego porządku prawnego, bez konieczności podejmowania dodatkowych działań legislacyjnych. Zatem do celów zwolnienia z podatku akcyzowego całkowicie skażonego alkoholu etylowego należy stosować przepisy art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 3199/93 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem wykonawczym Komisji nr 162/2013.

Do ustalenia właściwej treści normy prawnej powyższego przepisu wyjaśnienia wymaga kwestia środków skażających całkowicie alkohol etylowy, do celów zwolnienia od akcyzy, po wejściu w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013.

Komisja Europejska jako organ, który wydał rozporządzenie wykonawcze nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 dokonała wykładni autentycznej tego rozporządzenia w dniu 12 czerwca br. na forum Komitetu Akcyzowego (CED Nr 848). Komisja Europejska stwierdziła, że:

*   państwo członkowskie jest uprawnione do stosowania na swoim terytorium, tylko metody skażenia uznanej w odniesieniu do tego państwa w załączniku do rozporządzenia 3199/93,
*   napoje alkoholowe, które zostały skażone zgodnie z metodą określoną w załączniku do rozporządzenia 3199/93 są zwolnione z podatku w całej Unii Europejskiej,
*   nie ma możliwości zwolnienia w państwie członkowskim, w którym importowane produkty są dopuszczone do swobodnego obrotu, alkoholu skażonego innymi metodami niż metody zatwierdzone dla tego państwa (przez co należy rozumieć również euroskażalnik) w załączniku do rozporządzenia 3199/93. Alkohol skażony w państwie trzecim zgodnie z metodą zatwierdzoną dla państwa członkowskiego innego niż państwo importu może być przemieszczony z państwa importu do państwa członkowskiego innego niż państwo importu w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i dopuszczony w tym państwie członkowskim do swobodnego obrotu (np. alkohol etylowy skażony całkowicie metodą niemiecką importowany do Polski, a następnie z Polski do Niemiec przemieszczany w procedurze zawieszenia poboru akcyzy).

Do celów zwolnienia od akcyzy określonego w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, za alkohol etylowy całkowicie skażony uważa się zatem alkohol skażony euroskażalnikiem lub metodą skażania dla Polski wskazaną w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013 zmieniającego załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego dla celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Oznacza to, że w przypadku importu do Polski za alkohol całkowicie skażony uznaje się alkohol skażony euroskażalnikiem lub alkohol skażony metodami zgłoszonymi przez Polskę.

Zatem w opisanej sytuacji importowany alkohol etylowy całkowicie skażony poza terytorium Unii Europejskiej dowolną dodatkową procedurą stosowaną w niektórych państwa członkowskich wskazaną w rozporządzeniu nr 3199/93 (np. skażenie dodatkowa procedurą węgierska lub łotewską), nie będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Tym samym odpowiedz na pytanie nr 2 (w zakresie stosowania warunków formalnych tego zwolnienia) stała się bezprzedmiotowa.

Odnośnie przywołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych nr IPTPP3/443A-41/13-4/BJ z dnia 15 listopada 2013 r. oraz nr ILPP3/443-127/13-2/TK z dnia 24 marca 2014 r. tut. Organ pragnie podkreślić, że w identycznym stanie prawnym i identycznym stanie faktycznym rozstrzygnięcia powinny być identyczne. Jednocześnie zauważyć należy, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 tej ustawy, zgodnie z którym „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość (…)”. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważnione do tego organy każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Minister Finansów może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.