Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-704/14-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-26
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: działalność; limit; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi doradcze; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z 23 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność w zakresie usług rachunkowo-księgowych. Z dniem 1 stycznia 2013 roku skorzystano ze zwolnienia przewidzianego dla drobnych przedsiębiorców na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Prawidłowość decyzji o wyborze podmiotowego zwolnienia potwierdzono interpretacją indywidualną. Kompleksowe usługi rachunkowo-księgowe obejmują:

*   prowadzenie ksiąg rachunkowych, podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych dochodów osiąganych przez osoby fizyczne,
*   prowadzenie ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia, ewidencji wynagrodzeń, imiennych kart wynagrodzeń, ewidencji zatrudnienia,
*   sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
*   sporządzanie na podstawie danych zawartych w prowadzonych ewidencjach, deklaracji wymaganych przez przepisy ustawy o VAT,
*   obliczanie - na podstawie wprowadzonych dowodów - zaliczek na podatek dochodowy oraz sporządzanie raportów oraz deklaracji (w tym rocznych zeznań),
*   podpisywanie (w zakresie otrzymanych pełnomocnictw) wniosków, informacji, deklaracji, zeznań, zgłoszeń rejestracyjnych i aktualizujących oraz składanie tej dokumentacji właściwym odbiorcom,
*   sporządzanie list płac, obliczanie zobowiązań przedsiębiorców i ich pracowników wobec ZUS, sporządzenie, podpisywanie i przesyłanie dokumentacji zgłoszeniowej i rozliczeniowej do ZUS,
*   udzielanie wyjaśnień oraz czynny udział (w przypadku nieobecności klientów biura), podczas prowadzonych przez organy skarbowe, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Państwową Inspekcję Pracy czynności kontrolnych lub sprawdzających,
*   działalność logistyczną obejmującą odbiór i dostarczanie dokumentacji bezpośrednio u klienta,
*   bieżąca współpraca z organami skarbowymi zgodnie z przedmiotem indywidualnych umów zawartych z klientami biura.

Dodatkowe informacje:

*   kompleksowa obsługa rachunkowo-księgowa świadczona jest w oparciu o zawarte w formie pisemnej umowy, choć w przyszłości mogą być również zawierane umowy w formie ustnej, o ile nie będzie to naruszać obowiązujących przepisów oraz dobrych praktyk,
*   biuro nie świadczy i nie będzie świadczyć usług doradztwa sensu stricto (zarówno odpłatnie jak i nieodpłatnie),
*   obrót osiągnięty w roku podatkowym 2013 z tytułu świadczonych usług nie przekroczył 150.000 złotych,
*   wg prognoz łączny obrót z tytułu świadczonych w roku podatkowym 2014 usług nie przekroczy 150.000 złotych,
*   biuro nie sporządza deklaracji w ramach odrębnych zleceń - nie świadczy usług sporządzania deklaracji.

W związku ogłoszeniem w Dzienniku, Ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r., poz. 768), od dnia 10 sierpnia br. istotnym zmianom ulegnie ustawa o rachunkowości oraz ustawa o doradztwie podatkowym.

Z uwagi na powyższe uznano, że zasadnym wydaje się konieczność ponownej weryfikacji stosowania przez Wnioskodawcę zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług w kontekście zmienionych przepisów.

Wnioskodawca nie jest wpisany na listę doradców podatkowych, nie jest adwokatem i radcą prawnym oraz biegłym rewidentem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy po wejściu w życie art. 2 oraz art. 3 Ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r., poz. 768) Wnioskodawca nadal będzie mógł korzystać ze zwolnienia sprzedaży przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł korzystać ze zwolnienia sprzedaży przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, również po wejściu w życie art. 2 oraz 3 Ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r., poz.768).

Jednym z podstawowych problemów związanych rozstrzygnięciem przedmiotu wniosku jest brak jednoznacznego skorelowania doradztwa z kodem PKWiU (zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług). Ustawodawca dosyć precyzyjnie wskazał jedynie katalog towarów z uwzględnieniem PKWiU, do których dostawy nie stosuje się zwolnień przewidzianych w art. 113 ustawy o VAT. Z ww. klasyfikacji wyodrębniono następujące usługi z uwzględnieniem symboli:

*   69.20.21.0 Usługi sprawdzania rachunków,
*   69.20.22.0 Usługi zestawiania sprawozdań i bilansów finansowych,
*   69.20.23.0 Usługi w zakresie księgowości,
*   69.20.24.0 Usługi sporządzania listy płac,
*   69.20.29.0 Pozostałe usługi rachunkowo-księgowe.

W opinii Wnioskodawcy zaznaczenia wymaga fakt, że doradztwo podatkowe sklasyfikowano następująco:

*   69.20.32.0 Usługi doradztwa podatkowego i przygotowywania deklaracji podatkowych, dla osób indywidualnych,
*   69.20.31.0 Usługi doradztwa podatkowego i przygotowywania deklaracji podatkowych, dla przedsiębiorstw.

Ustawodawca zatem odróżnia czynności doradztwa od czynności rachunkowo-księgowych.

Zbyt dużym uproszczeniem również byłoby jednoznaczne definiowanie doradztwa podatkowego jako czynności objętych doradztwem podatkowym, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym. Prowadziłoby to bowiem do kolizji norm (ustawy o rachunkowości i ustawy o doradztwie podatkowym) np. w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, które objęte jest wspomnianymi aktami. Nie można zatem stwierdzić, czy prowadzenie ksiąg jest czynnością doradczą, czy rachunkowo-księgową.

Wg Wnioskodawcy, doradztwo podatkowe sensu stricto określa art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, i to właśnie ww. punkt wskazuje czynności, których wykonywanie decyduje o braku możliwości skorzystania ze zwolnienia przewidzianego artykułem 113 ustawy o VAT. Treść art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, po wejściu w życie dnia 10 sierpnia br. nie ulegnie zmianie.

Czynności polegające na udzielaniu podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, zarezerwowane będą wyłącznie dla osób uprawnionych w rozumieniu ustawy (wpisanych na listę doradców podatkowych, adwokatów i radców prawnych oraz biegłych rewidentów).

Uwadze należy poświęcić jednemu z istotnych elementów linii argumentacyjnej dotychczas wydanych interpretacji indywidualnych w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego wniosku. W przeanalizowanych przez Wnioskodawcę sprawach organy skarbowe odwołują się do wykładni językowej, przytaczając definicję Słownika Języka Polskiego PWN, zgodnie z którą „doradcą” jest ten, kto udziela porad, zaś „doradzaniem” jest udzielanie porad, wskazywanie sposobu postępowania w jakiejś sprawie.

Reasumując, trudno uznać kompleksową obsługę księgową, za czynność doradczą uniemożliwiającą Wnioskodawcy skorzystanie ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług przewidzianego dla drobnych przedsiębiorców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia od podatku, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność w zakresie usług rachunkowo-księgowych. Z dniem 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia przewidzianego dla drobnych przedsiębiorców na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Kompleksowe usługi rachunkowo-księgowe świadczone przez Zainteresowanego obejmują:

*   prowadzenie ksiąg rachunkowych, podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych dochodów osiąganych przez osoby fizyczne,
*   prowadzenie ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia, ewidencji wynagrodzeń, imiennych kart wynagrodzeń, ewidencji zatrudnienia,
*   sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
*   sporządzanie na podstawie danych zawartych w prowadzonych ewidencjach, deklaracji wymaganych przez przepisy ustawy o VAT,
*   obliczanie - na podstawie wprowadzonych dowodów - zaliczek na podatek dochodowy oraz sporządzanie raportów oraz deklaracji (w tym rocznych zeznań),
*   podpisywanie (w zakresie otrzymanych pełnomocnictw) wniosków, informacji, deklaracji, zeznań, zgłoszeń rejestracyjnych i aktualizujących oraz składanie tej dokumentacji właściwym odbiorcom,
*   sporządzanie list płac, obliczanie zobowiązań przedsiębiorców i ich pracowników wobec ZUS, sporządzenie, podpisywanie i przesyłanie dokumentacji zgłoszeniowej i rozliczeniowej do ZUS,
*   udzielanie wyjaśnień oraz czynny udział (w przypadku nieobecności klientów biura), podczas prowadzonych przez organy skarbowe, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Państwową Inspekcję Pracy czynności kontrolnych lub sprawdzających,
*   działalność logistyczną obejmującą odbiór i dostarczanie dokumentacji bezpośrednio u klienta,
*   bieżąca współpraca z organami skarbowymi zgodnie z przedmiotem indywidualnych umów zawartych z klientami biura.

Kompleksowa obsługa rachunkowo-księgowa świadczona jest w oparciu o zawarte w formie pisemnej umowy, choć w przyszłości mogą być również zawierane umowy w formie ustnej, o ile nie będzie to naruszać obowiązujących przepisów oraz dobrych praktyk. Biuro nie świadczy i nie będzie świadczyć usług doradztwa sensu stricto (zarówno odpłatnie jak i nieodpłatnie). Obrót osiągnięty w roku podatkowym 2013 z tytułu świadczonych usług nie przekroczył 150.000 złotych, wg prognoz łączny obrót z tytułu świadczonych w roku podatkowym 2014 usług nie przekroczy 150.000 złotych. Biuro nie sporządza deklaracji w ramach odrębnych zleceń - nie świadczy usług sporządzania deklaracji. Wnioskodawca nie jest wpisany na listę doradców podatkowych, nie jest adwokatem i radcą prawnym oraz biegłym rewidentem.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość odnośnie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w związku ze zmianami w ustawie o rachunkowości oraz ustawie o doradztwie podatkowym wynikającymi z ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych, obowiązującej od 10 sierpnia 2014 r.

W związku z wątpliwościami Zainteresowanego dotyczącymi możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku należy rozstrzygnąć, czy wykonywane czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą miały charakter usług doradczych, które ze zwolnienia od podatku VAT nie korzystają.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.).

Stosownie do treści art. 76a ust. 1 ww. ustawy – usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014 r. – przedsiębiorcy wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie, w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Zgodnie z art. 76a ust. 4 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014 r. – uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 z póżn. zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014 r. – czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei art. 2 ust. 2 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014 r. – stanowi, że zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Art. 3 cyt. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014 r. – stanowi, że podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Natomiast z dniem 10 sierpnia 2014 r. zgodnie z art. 2 i art. 3 ustawy z 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r., poz. 768) weszły w życie zmiany w ustawie o rachunkowości oraz ustawie o doradztwie podatkowym.

I tak, w myśl art. 2 pkt 2 ww. ustawy – w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 i 613) wprowadza się następujące zmiany w art. 76a:

1.  uchyla się ust. 2,
2.  ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Działalność, o której mowa w ust. 1, mogą wykonywać przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby, które:
    mają pełną zdolność do czynności prawnych;1.  nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwa określone w rozdziale 9.”,
3.  uchyla się ust. 4-6.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych – w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213) wprowadza się następujące zmiany:

1.  w art. 2:
    1.  w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;”,
    2.  ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.”;
2.  art. 3 otrzymuje brzmienie: „ Art. 3. 1. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:
    1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
    2.  adwokaci i radcowie prawni;
    3.  biegli rewidenci.
3.  Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4, są:
    1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
    2.  adwokaci i radcowie prawni.”; (…).

Z powyższego wynika, że treść art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r. wskazuje nadal, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych i podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

W tym miejscu należy podkreślić, że – jak wskazał Wnioskodawca – nie świadczy i nie będzie świadczyć usług doradztwa sensu stricto (zarówno odpłatnie jak i nieodpłatnie). Ponadto, obrót osiągnięty w roku podatkowym 2013 z tytułu świadczonych usług nie przekroczył 150.000 zł, a wg prognoz łączny obrót z tytułu świadczonych w roku podatkowym 2014 usług również nie przekroczy 150.000 złotych. Zainteresowany nie sporządza deklaracji w ramach odrębnych zleceń – nie świadczy usług sporządzania deklaracji. Wnioskodawca nie jest wpisany na listę doradców podatkowych, nie jest adwokatem i radcą prawnym oraz biegłym rewidentem.

Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. Wobec tego w sytuacji świadczenia jedynie usług rachunkowych lub rachunkowo-księgowych (przy założeniu, że nie są to usługi w zakresie doradztwa), podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług regulowanego przepisem art. 113 ust. 1 ustawy.

W takiej sytuacji bowiem świadczone przez Zainteresowanego kompleksowe usługi rachunkowo-księgowe nie będą stanowiły usług w zakresie doradztwa, które nie są objęte zwolnieniem od podatku. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie będzie świadczył usług o charakterze doradczym oraz prawniczych – zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując, po wejściu w życie art. 2 oraz art. 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych Wnioskodawca nadal będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.