Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-371/11-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-04
Teza: Skutki w postaci różnic kursowych bądź innych przychodów/kosztów uzyskania przychodów z tytułu przewalutowania na PLN obligacji i ich późniejszego wykupu, nabytych w wyniku połączenia się ze spółką zależną.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; Luksemburg; obligacje; przewalutowanie; przychód; różnica-różnice kursowe; spółki; waluta
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15.04.2011 r. (data wpływu 18.04.2011 o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków w postaci różnic kursowych bądź innych przychodów/kosztów uzyskania przychodów z tytułu przewalutowania na PLN obligacji i ich późniejszego wykupu, nabytych w wyniku połączenia się ze spółką zależną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.04.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków w postaci różnic kursowych bądź innych przychodów/kosztów uzyskania przychodów z tytułu przewalutowania na PLN obligacji i ich późniejszego wykupu, nabytych w wyniku połączenia się ze spółką zależną.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Spółka - Wnioskodawca (dalej jako: „Spółka” albo „Wnioskodawca”):

1.  W 2011 roku połączyła się ze swoją 100% spółką zależną (dalej: „Spółka Zależna”) w trybie art. 515 ustawy z dnia 15 września 2000 roku - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „KSH”) poprzez przejęcie Spółki Zależnej bez podwyższania kapitału zakładowego Spółki.
2.  Na podstawie art. 494 § 1 KSH, z dniem połączenia Spółka wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki Spółki Zależnej, w tym we wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umów o nabycie obligacji (dalej: „Umowy”) zawartych przez Spółkę Zależną z podmiotem z siedzibą w Luksemburgu (dalej: „Emitent”).
3.  Zgodnie z powyższymi Umowami:
    1.  Spółka Zależna nabyła od Emitenta obligacje, a Emitent zobowiązany jest do wykupu powyższych obligacji za kwotę ustaloną jako kwota kapitału wraz należnymi odsetkami;
    2.  cena emisji obligacji została określona w walucie obcej (euro);
    3.  termin wykupu obligacji został ustalony na określony dzień.
4.  Ponadto:
    1.  Emitent przeniósł prawa i obowiązki wynikające z jednej z Umów do innej spółki mającej siedzibę w Luksemburgu (dalej: „Spółka Luksemburska”), w wyniku czego Spółka Luksemburska stała się stroną tej umowy;
    2.  Umowy o analogicznej treści mogą być także zawierane samodzielnie przez Spółkę z Emitentem bądź Spółką Luksemburską, - przy czym niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zarówno Umów zawartych pierwotnie przez Spółkę Zależną (w tym Umowy przeniesionej na rzecz Spółki Luksemburskiej), jak i Umów zawieranych bezpośrednio przez Spółkę.
5.  W zakresie Umów Spółka oraz Emitent i Spółka Luksemburska rozważają możliwość:
    1.  zmiany waluty (tj. przewalutowania) należności z tytułu nabycia obligacji z waluty obcej (euro) na walutę krajową (PLN) po kursie ustalonym przez strony (dalej: „Przewalutowanie”), i następnie:
    2.  wykupu obligacji w walucie polskiej (PLN).
6.  Spółka nie wybrała metody ustalania różnic kursowych według zasad rachunkowych zgodnie z art. 9b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej; „UPodPraw”).
7.  Prawidłowość stanowiska analogicznego - do opisanego w niniejszym wniosku - została potwierdzona w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r., znak IPPB5/423-291/09-4/MB, wydanej dla Spółki Zależnej w zbliżonym stanie faktycznym. Do dnia przejęcia przez Spółkę, Spółka Zależna nie zastosowała się do powyższej interpretacji z uwagi na fakt, ze zdarzenie przyszłe opisane we wniosku jeszcze nie nastąpiło.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka - w związku z Przewalutowaniem - powinna w jakimkolwiek momencie rozpoznać różnice kursowe zwiększające odpowiednio przychody podatkowe lub podatkowe koszty uzyskania przychodów (w szczególności z dniem Przewalutowania lub z dniem wykupu obligacji przez Emitenta i Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu)?
2.  Czy wykup obligacji przez Emitenta/Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu spowoduje powstanie dla Spółki przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10 UPodPraw?

Stanowisko Spółki - Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zdaniem Spółki, w związku z Przewalutowaniem Spółka nie będzie zobowiązana do rozpoznania w jakimkolwiek momencie różnic kursowych zwiększających odpowiednio przychody podatkowe lub podatkowe koszty uzyskania przychodów (w szczególności, Spółka nie będzie miała takiego obowiązku z dniem Przewalutowania, ani z dniem wykupu obligacji przez Emitenta i Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu).

Zgodnie z UPod Praw:

1.  Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 (art. 15a ust. 1 UPodPraw).
2.  Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
    1.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 2 pkt 4 UPod Praw);
    2.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 2 pkt 5 UPodPraw).
3.  Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
    1.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 3 pkt 4 UPodPraw);
    2.  wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 3 pkt 5 UPodPraw).
4.  Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności (art. 15a ust. 7).

W analizowanej sytuacji, zdaniem Spółki:

1.  Przewalutowanie zobowiązania z tytułu wyemitowanych obligacji:
    1.  jest operacją w wyniku, której zmieniona zostaje waluta, w jakiej zaciągnięte zostało zobowiązanie po kursie ustalonym przez strony; zmiana taka polegać może w szczególności na zmianie waluty obcej na walutę krajową;
    2.  nie powoduje uregulowania zobowiązania wynikającego z emisji obligacji, gdyż po Przewalutowaniu emitent jest nadal zobowiązany do ich wykupienia, a obligatariusz nadal może domagać się ich wykupu w ustalonym terminie.
2.  Skoro Spółka nie wybrała metody ustalania różnic kursowych według zasad rachunkowych zgodnie z art. 9b UPodPraw, zastosowanie mają w tym zakresie właściwe przepisy UPodPraw. Jednocześnie w ustawie tej brak jest przepisu, który wprost regulowałby skutki podatkowe w zakresie różnic kursowych związanych z przewalutowaniem obligacji na walutę krajową bądź wykupem takich przewalutowanych obligacji. Jednocześnie, jako że emisja obligacji stanowi formę pożyczki, w ocenie Spółki, odpowiednie zastosowanie do analizowanej sytuacji powinny znaleźć przepisy UPodPraw dotyczące pożyczek.
3.  Zgodnie z przepisami UPodPraw dotyczącymi różnic kursowych od pożyczek:
    1.  dla celów ustalania różnic kursowych w związku ze spłatą pożyczki istotny jest dzień otrzymania i udzielenia pożyczki oraz dzień uregulowania zobowiązania z tytułu pożyczki w jakiejkolwiek formie - konsekwentnie, skoro w wyniku Przewalutowania nie dochodzi do uregulowania zobowiązania w jakiejkolwiek formie, operacja ta nie prowadzi do powstania podatkowych różnic kursowych;
    2.  w momencie spłaty pożyczki, różnice kursowe powstają wyłącznie w sytuacji, gdy spłacana pożyczka wyrażona jest w walucie obcej - konsekwentnie, skoro po Przewalutowaniu należność z tytułu obligacji będzie wyrażona w walucie krajowej, także wykup obligacji przez Emitenta / Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu nie spowoduje powstania różnic kursowych;
    3.  Spółka nie znajduje jakiegokolwiek innego przepisu UPodPraw, na podstawie którego mogłaby być zobowiązana, w związku z Przewalutowaniem, do rozpoznania w jakimkolwiek momencie różnic kursowych zwiększających odpowiednio przychody podatkowe lub podatkowe koszty uzyskania przychodów

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, w związku z Przewalutowaniem Spółka nie będzie zobowiązana do rozpoznania w jakimkolwiek momencie różnic kursowych zwiększających odpowiednio przychody podatkowe lub podatkowe koszty uzyskania przychodów (w szczególności, Spółka nie będzie miała takiego obowiązku z dniem Przewalutowania ani z dniem wykupu obligacji przez Emitenta i Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu).

Argumenty powołane przez Spółkę znajdują pełne oparcie w interpretacjach organów podatkowych, w tym w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 roku, znak IPPB5/423-291/09-4/MB, otrzymanej przez Spółkę Zależną dla analogicznego zdarzenia przyszłego (które do dnia złożenia niniejszego wniosku się nie ziściło);

*   w interpretacji Dyrektora IS w Poznaniu z dnia 20 lipca 2010 roku, znak ILPB3/423-380/10-2/MC, zgodnie z którą: „(\`(...)\`) operacja przewalutowania zobowiązania z tytułu otrzymania kredytu/pożyczki nie skutkuje powstaniem różnic kursowych dla celów podatkowych. Z ustawy wynika bowiem, że warunkiem powstania różnic kursowych dla celów podatkowych jest uregulowanie zaciągniętego zobowiązania w jakiejkolwiek formie. Przewalutowanie pożyczki skutkuje jedynie zmianą waluty, w której jest ona wyrażona, a nie powoduje spłaty pożyczki. Różnice kursowe dla celów podatkowych zatem nie powstają”;

*   w interpretacji Dyrektora IS w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 roku, znak ILPB3/423-85/10-4/MM, w której Organ - odstępując od uzasadnienia prawnego na podstawie art. 14c § 1 UOrdPod - uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(…) w momencie przewalutowania pożyczki z EUR na PLN nie powstał po stronie Spółki obowiązek rozpoznania różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (\`(...)\`) w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej udzielenia była niższa niż jej wartość w momencie przewalutowania. (\`(...)\`) W wyniku przewalutowania dochodzi bowiem jedynie do zmiany waluty, w której wyrażona została kwota udzielonej pożyczki. Brak natomiast argumentów na rzecz tezy, iż zmiana ta jest równoznaczna z uregulowaniem zobowiązania w jakiejkolwiek postaci. Konwersja waluty, w której wyrażona została kwota pożyczki, nie prowadzi bowiem do efektywnej spłaty zobowiązania, pozostając bez żadnego wpływu na status pożyczkobiorcy jako dłużnika”;
*   w interpretacji Dyrektora IS w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 roku, znak ILPB3/423-85/10-5/MM, w której Organ - odstępując od uzasadnienia prawnego na podstawie art. 14c § 1 UOrdPod uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(\`(...)\`) aby zastosowanie miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące różnic kursowych, pożyczka w momencie udzielenia, jak i jej spłaty musi mieć charakter walutowy. W ocenie Wnioskodawcy przewalutowanie kwoty udzielonej pożyczki powoduje utratę przez to zobowiązanie charakteru walutowego, a w konsekwencji spłata pożyczki dokonana w PLN nie będzie skutkowała po stronie Spółki powstaniem dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (analogicznie - ujemnych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)”;
*   w interpretacji Dyrektora 8 w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 roku, znak IPPB5/423-376/10-2/IŚ, w której Organ - odstępując od uzasadnienia prawnego na podstawie art. 14c § 1 UOrdPod - uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „(…) w momencie dokonania przewalutowania z GBP na PLN, zaciągnięta pożyczka traci charakter zobowiązania walutowego. Zobowiązanie z tytułu pożyczki wyrażone jest bowiem od tej chwili w PLN. Późniejsza spłata wierzytelności z tytułu pożyczki dotyczy więc wierzytelności określonych w PLN. Jeżeli zatem w przyszłości - już po dokonaniu operacji przewalutowania - Spółka dokonana spłaty swego zobowiązania z tytułu udzielonej jej pożyczki, to nie dojdzie do powstania różnic kursowych”.

Ad. 2)

Zdaniem Spółki, wykup obligacji przez Emitenta i Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu nie spowoduje powstania dla Spółki przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10 UPodPraw.

Zgodnie z Podpraw, przychodami są przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki (kredytu), jeżeli pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku gdy:

1.  pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwróconego kapitału a kwotą udzielonej pożyczki (kredytu);
2.  pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty pożyczki (kredytu) środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału (art. 12 ust. 1 pkt 10 UPodPraw).

W analizowanej sytuacji, zdaniem Spółki:

1.  Brak jest przepisu UPodPraw, który wprost regulowałby skutki podatkowe związane ze spłatą należności z tytułu obligacji po ich przewalutowaniu na walutę krajową. Jednocześnie jako że emisja obligacji stanowi formę pożyczki - w ocenie Spółki odpowiednie zastosowanie do analizowanej sytuacji powinny znaleźć przepisy UPodPraw dotyczące pożyczek.
2.  Zgodnie z literalną treścią art. 12 ust. 1 pkt 10 UPodPraw, przepis ten dotyczy powstania przychodu podatkowego w sytuacji, w której pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej. Tymczasem w analizowanej sytuacji obligacje w żadnym momencie nie będą waloryzowane kursem waluty obcej - do ich Przewalutowania będą wyrażone w walucie obcej, natomiast po ich Przewalutowaniu będą wyrażone w walucie krajowej. Konsekwentnie, przepis ten nie znajdzie zastosowania w związku z wykupem obligacji przez Emitenta/Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu.

W konsekwencji, wykup obligacji przez Emitenta i Spółkę Luksemburską po ich Przewalutowaniu nie spowoduje powstania przychodu podatkowego dla Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 10 UPodPraw.

Argumenty powołane przez Spółkę znajdują pełne oparcie w interpretacjach organów podatkowych, w tym w szczególności:

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 roku, znak IPPB5/423-291/09-4/MB, otrzymanej przez Spółkę Zależną dla analogicznego zdarzenia przyszłego (które do dnia złożenia niniejszego wniosku się nie ziściło);

*   w interpretacji Dyrektora IS w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 roku, znak IPPB5/423-675/010-2/IŚ, w której Organ - odstępując od uzasadnienia prawnego na podstawie art. 14c § 1 UOrdPod - uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(…) zwrot kwoty głównej pożyczki po konwersji kwoty zobowiązania wyrażonej w EUR na kwotę zobowiązania wyrażoną w PLN, nie będzie także skutkował powstaniem po stronie Spółki innego rodzaju przychodu ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy pdop. W szczególności, w wyniku przedmiotowej operacji nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10b ustawy pdop, tj. przychód osiągnięty w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki, jeśli pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku, gdy pożyczkobiorca (Spółka) zwraca tytułem spłaty pożyczki środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki - wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki a kwotą zwróconego kapitału. Spółka stoi na stanowisku, iż dyspozycją powołanego wyżej przepisu objęte są wyłącznie pożyczki waloryzowane kursem waluty obcej. Waloryzowanie pożyczki oznacza określenie jej wartości (w szczególności zaś kwoty podlegającej zwrotowi) poprzez odwołanie się do zewnętrznego miernika (tu: kursu walutowego). (\`(...)\`) skoro do momentu przewalutowania pożyczka miała charakter walutowy (tym samym nie mogła być pożyczką waloryzowaną), a od momentu przewalutowania stała się pożyczką złotową (PLN), nie ma żadnego momentu w trakcie trwania stosunku prawnego, który można by określić mianem stosunku waloryzowanego walutą obcą”;

*   w interpretacji dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2010 roku, znak ITPB3/423-789/09/AM, w której Organ - odstępując od uzasadnienia prawnego na podstawie art. 14c § 1 UOrdPod - uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „Przepisy art. 12 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przedstawionej sytuacji również nie znajdą zastosowania, ponieważ przepis ten ma zastosowanie do nowej kategorii przychodów podatkowych osiągniętych w związku ze spłatą pożyczki waloryzowanej kursem waluty obcej, co nie jest tożsame ze spłatą pożyczki po prze walutowaniu”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.