Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-530/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-22
Teza: opodatkowania dokonanej na rzecz Wnioskodawcy dostawy złomu złota
Słowa kluczowe: dostawa; obciążenia-obciążenia szczególne; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2012r. (data wpływu 17 maja 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 sierpnia 2012r. (data wpływu 13 sierpnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonanej na rzecz Wnioskodawcy dostawy złomu złota - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek z dnia 16 maja 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonanej na rzecz Wnioskodawcy dostawy złomu złota.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 sierpnia 2012r. (data wpływu 13 sierpnia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 6 sierpnia 2012r. znak: IBPP1/443-530/12/MS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką korzystającą ze zwolnienia w oparciu o art. 122 ustawy o VAT zajmującą się obrotem złotem inwestycyjnym.

Składając VAT-R Wnioskodawca zaznaczył: 47. Szczególne procedury oraz w szczególnych procedurach 3. podatnik będzie korzystał (korzysta) ze zwolnienia, o którym mowa w art. 122 ustawy, a następnie: podatnik będzie składał deklaracje gdzie zaznaczył 53. VAT- 8, w zakresie dokonywanych nabyć zgodnie z art. 99 ust. 8 ustawy składane w trybie miesięcznym.

W zeszłym roku we wrześniu 2011r. Wnioskodawca dokonał pierwszego nabycia złomu złota od zarejestrowanego podatnika VAT, który na fakturze umieścił adnotację: zgodnie z art. 17 ust. 7 VAT rozliczy nabywca. Powołany przez dostawcę artykuł 17 ust. 7 mówi: iż nabywca staje się podatnikiem z tytułu nabycia złomu, jeżeli jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 tej ustawy, a więc jeżeli prowadzi działalność gospodarczą (nawet korzystając ze zwolnienia podmiotowego).

Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego lecz zwolnienia przedmiotowego ze względu na rodzaj prowadzonej działalności zwolnionej na podstawie art. 122 ustawy o VAT.

Korzystający ze zwolnienia z art. 113 ustawy o VAT po przekroczeniu limitu obrotu na dany rok staną się aktywnymi podatnikami podatku VAT w przypadku Wnioskodawcy ze względu na rodzaj prowadzonej działalności takim podatnikiem Wnioskodawca się nie stanie.

PKWiU nabywanego złota: 38.11.58.00 - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal. Podmioty od których Wnioskodawca nabywa złom są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, niekorzystającymi ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Wnioskodawca jest podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT korzystającym ze zwolnienia na mocy art. 122. Wnioskodawca nabywa złom bez zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2. Faktury dostawcy nie zawierają takiej adnotacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy mając na uwadze przedstawioną powyżej transakcję odpowiedzialnym za rozliczenie podatku nie powinien być dostawca na zasadach ogólnych, podobnie jak byłoby w przypadku dostawy na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej która nigdy nie będzie podlegała pod przepisy ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, to dostawca powinien rozliczyć podatek na zasadach ogólnych tak jak zachowałby się w stosunku do nabywcy będącego osobą nieprowadzącą działalności czyli poza VAT.

Wnioskodawca rozumie zapis ustawy stanowiący, że nabywca zwolniony podmiotowo na podstawie art. 113 czyli w sytuacji gdzie podatnik tak naprawdę jest podatnikiem zarejestrowanym dla potrzeb podatku VAT a zwalnia go chwilowo dozwolony niewielki limit obrotu przejmuje na siebie rozliczenie podatku.

W przypadku Wnioskodawcy występuje zwolnienie przedmiotowe na podstawie art. 122 i podatnikiem podatku VAT ze względu na rodzaj wykonywanej działalności tj. obrót złotem inwestycyjnym nigdy Wnioskodawca nie zostanie, więc uważa że zapis na wystawionej przez dostawcę złomu złota z podaniem art. 117 ust. 7 przenoszący na niego obowiązek rozliczenia podatku nie dotyczy go.

Dostawa powinna być dokonana na rzecz Wnioskodawcy przez dostawcę z wykazaną kwotą podatku VAT a należny podatek powinien rozliczyć dostawca złomu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, o czym stanowi art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem, ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Przy czym jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r. w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Z kolei na podstawie dodanego z dniem 1 kwietnia 2011r. przepisu art. 17 ust. 7, przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

W załączniku 11 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, ustawodawca wskazał:

*   ex 24.10.14.0 – Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
*   ex 24.45.30.0 – Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
*   38.11.51.0 – Odpady szklane,
*   38.11.54.0 – Pozostałe odpady gumowe,
*   38.11.55.0 – Odpady z tworzyw sztucznych,
*   38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
*   38.12.27 – Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
*   ex 38.32.29.0 – Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

Z powyższych przepisów (uwzględniając brzmienie obowiązujące od dnia 1 lipca 2011r.) wynika zatem, że ww. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT ,
2.  dostawcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
3.  dostawca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,
4.  dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Z powyższego wywieść należy, że w sytuacji, gdy dostawca jest podatnikiem VAT czynnym, który nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, a dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jako dostawa towarów używanych (ruchomości), dostawa taka winna być rozliczona przez kupującego (nabywcę), występującego w charakterze podatnika (czynnego lub zwolnionego). A zatem w tej sytuacji nabywca, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia ww. towarów.

W przeciwnym natomiast przypadku, tj. gdy któryś z ww. warunków nie jest spełniony to obowiązek rozliczenia podatku w związku z tą dostawą spoczywa na dostawcy.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z kolei art. 106 ust. 1a wprowadzony do ustawy od dnia 1 kwietnia 2011r. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

Pod pojęciem sprzedaży – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów, bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie powyższej delegacji, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” – § 4 ust. 1 rozporządzenia.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia, faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest spółką korzystającą ze zwolnienia w oparciu o art. 122 ustawy o VAT zajmującą się obrotem złotem inwestycyjnym.

W zeszłym roku we wrześniu 2011r. Wnioskodawca dokonał pierwszego nabycia złomu z złota od zarejestrowanego podatnika VAT, który na fakturze umieścił adnotację: zgodnie z art. 17 ust. 7 VAT rozliczy nabywca. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego lecz zwolnienia przedmiotowego ze względu na rodzaj prowadzonej działalności zwolnionej na podstawie art. 122 ustawy o VAT.

PKWiU nabywanego złota: 38.11.58.00 - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal. Podmioty od których Wnioskodawca nabywa złom są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, niekorzystającymi ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Wnioskodawca jest podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT korzystającym ze zwolnienia na mocy art. 122. Wnioskodawca nabywa złom bez zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2. Faktury dostawcy nie zawierają takiej adnotacji.

Wątpliwości zawarte we wniosku dotyczą zasad opodatkowania dokonywanego przez Wnioskodawcę nabycia złomu złota w sytuacji gdy korzysta on ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 122 ustawy o VAT.

Z treści wniosku wynika, iż złom złota będący przedmiotem wniosku zaklasyfikowany został przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.58.00 – „odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”. W pozycji 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT ujęte zostały towary o symbolu PKWiU 38.11.58.00 – odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal .

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowy złom złota zaklasyfikowany przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.58.00 – „odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” jest towarem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r.

Tym samym do dokonywanej na rzecz Wnioskodawcy dostawy złomu złota będącego przedmiotem wniosku, w sytuacji gdy dokonującym tej dostawy jest podatnik (kontrahent Wnioskodawcy), o którym mowa w art. 15 tej ustawy niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz nabywca (Wnioskodawca) jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT należy zastosować metodę opodatkowania dostawy przez nabywcę w przedmiotowym przypadku przez Wnioskodawcę.

W tym miejscu stwierdzić należy, że na podstawie przepisu art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, przepis ust. 1 pkt 7 (przenoszący obowiązek rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy) stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15. Zatem w świetle przedmiotowego przepisu bez znaczenia dla zastosowania metody odwrotnego rozliczenia jest status kupującego (nabywcy), tj. czy kupujący (nabywca) jest podatnikiem czynnym czy zwolnionym. Ważne jest, że w ogóle jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT. W konsekwencji mając na uwadze literalne brzmienie art. 17 ust. 7 ustawy VAT dla zastosowania przedmiotowego przepisu (art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT) bez znaczenia jest również z jakiego tytułu kupujący (nabywca) korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, czy jest to zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, czy przedmiotowe z uwagi na charakter dokonywanych przez podatnika czynności.

Zatem Wnioskodawca będący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT jest również podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT jako nabywca towaru wymienionego w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

W konsekwencji nabywca (Wnioskodawca) złomu złota, towaru wymienionego w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy o VAT, w sytuacji gdy spełnione zostały pozostałe warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, był zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia przedmiotowego złomu złota.

Natomiast kontrahent Wnioskodawcy w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia Ministra Finansów dnia 28 marca 2011r. dokonując dostawy przedmiotowego złomu złota był zobowiązany wystawić fakturę VAT (stwierdzającą dokonanie dostawy towaru dla którego podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru), w której zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawrze:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa złomu złota zaliczonego do grupowania PKWiU 38.11.58.00 „odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” powinna być dokonana na rzecz Wnioskodawcy przez dostawcę z wykazaną kwotą podatku VAT, a należny podatek powinien rozliczyć dostawca złomu, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy wskazać, iż tut. organ nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, ani też weryfikacji wskazanych przez Wnioskodawcę klasyfikacji, w związku z tym, niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie przy założeniu, że grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym jest prawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie na podstawie danych zawartych w opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, a zatem traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.