Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/4510-322/15/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-03
Teza: Czy Spółka będzie mogła zaliczyć wszystkie poniesione i udokumentowane prawidłowo wydatki związane z budową dróg lokalnych wraz z infrastrukturą techniczną oznaczonych na planie miejscowym jako X i Y bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; budowa-działka pod budowę; drogi; drogi-drogi publiczne; gmina; koszt-koszty uzyskania przychodów; projekt; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 10 marca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 20 marca 2015 r.), uzupełnionym 24 czerwca 2015 r. i 30 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na budowę dróg lokalnych wraz z infrastrukturą techniczną (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na budowę dróg lokalnych wraz z infrastrukturą techniczną. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 czerwca 2015 r. Znak: IBPP3/4512-242/15/LŻ, IBPBI/2/4510-322/15/IZ wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 24 czerwca 2015 r. i 30 czerwca 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza Spółki polega na wydzierżawianiu i sprzedaży gruntów. Całość sprzedaży jest opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywała grunty położone na terenie zabudowy wielopowierzchniowej, z zamiarem ich dalszej odsprzedaży. Na podstawie właściwych decyzji administracyjnych część działek, należących do Spółki została podzielona i przejęta pod budowę dróg publicznych, w zamian za odszkodowanie.

10 marca 2011 r. Spółka zawarła z Gminą umowę o współpracy w zakresie budowy infrastruktury drogowej na terenie Miasta. 27 lutego 2015 r. zawarte zostało porozumienie do tej umowy. Umowa i porozumienie zawarte zostało pomiędzy 5 podmiotami, w tym Spółką, a Gminą. Z dokumentów tych wynika, że wszystkie spółki jako inwestorzy zobowiązują się do:

*   zaprojektowania na warunkach uzgodnionych z Miastem oraz przekazania bezpłatnie Miastu dokumentacji projektowej drogi „G” na odcinku drogi krajowej wraz z wiaduktem nad linią kolejową oraz infrastrukturą techniczną,
*   wybudowania na własny koszt dróg publicznych zgodnie z decyzjami administracyjnymi zatwierdzającymi projekty budowlane i pozwoleniami na realizację inwestycji, w uzgodnieniu z Prezydentem Miasta, jako zarządcą dróg publicznych o klasie dróg lokalnych, długości łącznej ok. 900 m wraz z infrastrukturą techniczną oznaczonych na planie miejscowym jako X i Y, która będzie komunikować tereny pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego z drogą krajową,
*   ponoszenia kosztów badania, przez niezależnego specjalistę, jakości wykonanej nawierzchni drogi.

Ponadto w dokumentach tych zawarto zapis, że inwestorzy zobowiązują się, w ramach ww. zobowiązań, pełnić bezpłatnie funkcję inwestora zastępczego przy realizacji przedmiotowej inwestycji.

Z zapisu paragrafu 2 pkt 6 ww. porozumienia z 27 lutego 2015 r., wynika że po wykonaniu przedmiotowej inwestycji, inwestorzy nieodpłatanie przekażą na rzecz Miasta wszystkie poniesione nakłady rzeczowe oraz dokumentację powykonawczą, nie później niż w terminie do 30 czerwca 2016 r. Natomiast paragraf 3 ww. porozumienia zawiera zapisy dotyczące obowiązków Miasta w zakresie realizacji opisanej inwestycji. Z zapisów tych wynika m.in., że Miasto zobowiązuje się do wykonania drogi krajowej wraz z dwujezdniowym wylotem od ronda na drodze krajowej do projektowanych zjazdów na teren centrum handlowego - zgodnie z decyzją Wojewody.

W związku z powyższym przedmiotowe porozumienie nakłada na Spółkę (i pozostałe spółki będące stronami umowy o współpracy i porozumieniu), również obowiązek zwrotu na rzecz Miasta nakładów pieniężnych poniesionych w związku z realizacją inwestycji pn.: „ (\`(...)\`)”, opisanej w paragrafie 3 wyżej powołanego porozumienia.

02 grudnia 2014 r. Spółka podpisała w formie aktu notarialnego, przedwstępną umowę sprzedaży gruntów własnych. Grunty te nabywca przeznaczy pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego, co jest zgodne z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, przyjętego uchwałą Rady Miasta z 11 marca 2011 r. W planie tym ujęta została również budowa dróg wraz z infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w wyżej opisanej umowie z 10 marca 2011 r. i porozumieniu z 27 lutego 2015 r. Z aktu notarialnego wynika, że aby doszło do sprzedaży nieruchomości, Spółka musi m.in. wywiązać się ze zobowiązania wobec Miasta, powstałego na podstawie wyżej powołanej umowy z 10 marca 2011 r. zawartej z Gminą.

Na podstawie umowy przedwstępnej Spółka otrzymała i będzie otrzymywała w określonych w umowie termiach i wysokości, zaliczki na zakup nieruchomości. Otrzymanie zaliczek każdorazowo będzie potwierdzone fakturą, w której zostanie wykazany podatek należny VAT obliczony stawką podstawową. Gdy dojdzie do ostatecznej sprzedaży gruntów, sprzedaż ta również będzie potwierdzona fakturą, w której Spółka wykaże podatek należny VAT obliczony wg stawki 23%.

Tym samym Spółka wraz z innymi spółkami wymienionymi w umowie z 10 marca 2011 r., w bieżącym roku zamierza przystąpić do budowy ww. dróg. Prace związane z tą inwestycją Spółka będzie wykonywała przy pomocy podwykonawców. Faktury za wykonanie określonych prac związanych z budową dróg będą wystawiane na Spółkę, w zakresie w jakim Spółka będzie pokrywała koszty tych prac ze środków własnych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka będzie mogła zaliczyć wszystkie poniesione i udokumentowane prawidłowo wydatki związane z budową dróg lokalnych wraz z infrastrukturą techniczną oznaczonych na planie miejscowym jako X i Y bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Z przywołanego przepisu wynika, że aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące warunki:

*   pomiędzy wydatkiem a przychodem musi istnieć związek tego typu, że jego poniesienie ma wpływ na powstanie przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek nie może być wymieniony w katalogu wydatków, których przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie pozwalają zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów,
*   wydatek jest definitywny, tzn. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona.

Z powyższego zatem wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W celu uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu nie jest konieczne wykazanie bezpośredniego związku pomiędzy ponoszonym wydatkiem a konkretnym przychodem. Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 przedmiotowej ustawy będą zatem także koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Przenosząc powyższe na grunt zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, Spółka stoi na stanowisku, że omówione powyżej przesłanki uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów zostały przez nią spełnione. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiają m.in.:

*   konieczność zrealizowania infrastruktury drogowej oraz przekazania jej na rzecz Miasta wynika wprost z przepisów prawa (art. 16 ustawy o drogach publicznych oraz zapisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego),
*   realizacja przedmiotowej infrastruktury drogowej jest obiektywnie konieczna w celu sprzedaży gruntów pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego.

W świetle zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego przyjętego Uchwałą Rady Miejskiej realizacja obiektów wielkopowierzchniowych uwarunkowana jest budową i przebudową dróg publicznych określonych w uchwale. Zgodnie z art. 16 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o drogach publicznych, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg określa umowa między zarządcą drogi, a inwestorem inwestycji niedrogowej. Spółka nie była zainteresowana budową inwestycji niedrogowej lecz sprzedażą gruntów pod taką inwestycję.

Z uwagi na fakt, że inwestor inwestycji niedrogowej nie był zainteresowany zakupem gruntów obciążonych obowiązkiem budowy dróg, Spółka była zmuszona przejąć na siebie te obowiązki, aby móc uzyskać przychody ze sprzedaży gruntów nabytych w ramach działalności gospodarczej w celu ich dalszej odsprzedaży.

W celu realizacji tego obowiązku, Spółka zawarła umowę z Gminą. W umowie określono szczegółowy zakres zadań oraz warunki przekazania wybudowanej infrastruktury drogowej. Zakres ten jest zgodny z obowiązującym dla tego terenu miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wywiązanie się ze zobowiązania do wybudowania infrastruktury drogowej w zakresie uzgodnionym z Gminą jest zatem wynikającym z przepisów prawa obowiązkiem Spółki. W przypadku niewybudowania omawianej infrastruktury, Spółka nie będzie mogła prowadzić działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży gruntów, tracąc tym samym podstawowe źródło dochodów.

W konsekwencji, Spółka budując odpowiednią infrastrukturę drogową dąży do zapewnienia sobie źródła przychodów, którym będzie przychód z tytułu sprzedaży gruntów.

Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że wydatki poniesione w związku z dokonywaną na obcych gruntach budową dróg lokalnych i infrastruktury drogowej będącej następnie przedmiotem nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 updop, czyli:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), a więc bezzwrotny, tj. wartość poniesionego wydatku

nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania; w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła,
*   nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 updop,
*   został właściwie udokumentowany.

Konstrukcja tego przepisu daje więc podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 updop), pod warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo –skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka 10 marca 2011 r. Spółka zawarła z Gminą umowę o współpracy w zakresie budowy infrastruktury drogowej na terenie Miasta. 27 lutego 2015 r. zawarte zostało porozumienie do tej umowy. Umowa i porozumienie zawarte zostało pomiędzy 5 podmiotami, w tym Spółką, a Gminą.

Z dokumentów tych wynika, że wszystkie spółki jako inwestorzy zobowiązują się do:

*   zaprojektowania na warunkach uzgodnionych z Miastem oraz przekazania bezpłatnie Miastu dokumentacji projektowej drogi „G” na odcinku drogi krajowej wraz z wiaduktem nad linią kolejową oraz infrastrukturą techniczną,
*   wybudowania na własny koszt dróg publicznych zgodnie z decyzjami administracyjnymi zatwierdzającymi projekty budowlane i pozwoleniami na realizację inwestycji, w uzgodnieniu z Prezydentem Miasta, jako zarządcą dróg publicznych o klasie dróg lokalnych, długości łącznej ok. 900 m wraz z infrastrukturą techniczną oznaczonych na planie miejscowym jako X i Y, która będzie komunikować tereny pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego z drogą krajową,
*   ponoszenia kosztów badania, przez niezależnego specjalistę, jakości wykonanej nawierzchni drogi.

Ponadto w dokumentach tych zawarto zapis, że inwestorzy zobowiązują się, w ramach ww. zobowiązań, pełnić bezpłatnie funkcję inwestora zastępczego przy realizacji przedmiotowej inwestycji.

Z zapisu paragrafu 2 pkt 6 ww. porozumienia z 27 lutego 2015 r., wynika że po wykonaniu przedmiotowej inwestycji, inwestorzy nieodpłatanie przekażą na rzecz Miasta wszystkie poniesione nakłady rzeczowe oraz dokumentację powykonawczą, nie później niż w terminie do 30 czerwca 2016 r.

02 grudnia 2014 r. Spółka podpisała w formie aktu notarialnego, przedwstępną umowę sprzedaży gruntów własnych. Grunty te nabywca przeznaczy pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego, co jest zgodne z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, przyjętego uchwałą Rady Miasta z 11 marca 2011 r. W planie tym ujęta została również budowa dróg wraz z infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w wyżej opisanej umowie z 10 marca 2011 r. i porozumieniu z 27 lutego 2015 r. Z aktu notarialnego wynika, że aby doszło do sprzedaży nieruchomości, Spółka musi m.in. wywiązać się ze zobowiązania wobec Miasta, powstałego na podstawie wyżej powołanej umowy z 10 marca 2011 r. zawartej z Gminą.

W zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku Spółka wskazała, że z przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego wynikało, że aby doszło do sprzedaży nieruchomości, Spółka musi m.in. wywiązać się ze zobowiązania wobec Miasta, powstałego na podstawie umowy z 10 marca 2011 r. zawartej z Gminą. Chcąc więc dokonać transakcji sprzedaży gruntów nabytych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka musiała podjąć się budowy, a w konsekwencji ponieść nakłady związane z budową dróg lokalnych X i Y wraz z infrastrukturą techniczną, ponieważ inwestor nie byłby zainteresowany zakupem gruntów obciążonych obowiązkiem budowy dróg. Koszty związane z budową dróg lokalnych, przekazanych następnie Gminie nie są wyłączone z art. 16 ust. 1 updop.

Sam jednak fakt niezaliczenia analizowanych wydatków do niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, nie decyduje jeszcze o tym, że będą one stanowiły koszty uzyskania przychodów. Wydatki te muszą bowiem spełniać ogólną przesłankę zawartą w art. 15 ust. 1 updop, tj. zostać poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Przechodząc do zbadania istnienia związku przyczynowego, jaki winien zachodzić pomiędzy wydatkiem a przychodem podatkowym, należy zauważyć, że w przypadku niewybudowania omawianej infrastruktury drogowej i technicznej Spółka nie miałaby możliwości realizowania wykonywanej działalności gospodarczej polegającej m.in. na sprzedaży gruntów, tracąc tym samym podstawowe źródło przychodów. Zatem zakończenie inwestycji drogowej polegającej na budowie dróg lokalnych X i Y jest okolicznością warunkującą nabycie nieruchomości inwestycyjnych przez kupujących.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że Spółka podejmując się realizacji budowy odpowiedniej infrastruktury drogowej, dążyła do zapewnienia w przyszłości źródła przychodów, którym będzie dla niej przychód z tytułu sprzedaży gruntów, które nabywca zamierza przeznaczyć pod budowę centrum handlowo-usługowo-rozrywkowego. Co prawda poniesione przez Spółkę wydatki związane z budową dróg lokalnych wraz z infrastrukturą techniczną, nie będą miały bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach, jednak ich poniesienie może mieć wpływ na ich uzyskanie w dalszej perspektywie. Zatem ww. wydatki jako wypełniające dyspozycję art. 15 ust.1 updop, z uwzględnieniem unormowań art. 16 ust. 1 updop, będą mogły być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 3 jest więc prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2 oraz pytań sformułowanych w uzupełnieniu wniosku oznaczonych Nr 1 i 2 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.