Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.661.2024.4.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Ustalenie, czy wskazany Zwrot Kosztów, w ramach przyjętego Modelu Zwrotu Kosztów, nie stanowi rabatu, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT, dokumentowanie Zwrotu Kosztów, prawo do odliczenia podatku z tytułu Usług Wsparcia świadczonych na rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: faktura; noty-nota księgowa; promocja; rabaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania -  bony różnego przeznaczenia realizowanych w całości; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie
    - ustalenia, czy wskazany Zwrot Kosztów, w ramach przyjętego Modelu Zwrotu Kosztów,
      nie stanowi rabatu, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT,
    - dokumentowania Zwrotu Kosztów,
    - prawa do odliczenia podatku z tytułu Usług Wsparcia świadczonych na rzecz
      Wnioskodawcy
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 stycznia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A. [dalej: Spółka, Dostawca lub Wnioskodawca] prowadzi działalność gospodarczą m.in. w
    zakresie produkcji i sprzedaży hurtowej (...) [dalej: Towary]. Wnioskodawca jest czynnym
    podatnikiem VAT i polskim rezydentem podatkowym.
    Model dystrybucji Towarów wygląda w sposób następujący: Dostawca sprzedaje Towary
    do hurtowych dystrybutorów, będących czynnymi podatnikami VAT [dalej: Dystrybutorzy],
    którzy następnie sprzedają je do sklepów prowadzonych przez przedsiębiorców, również
    będących czynnymi podatnikami VAT [dalej: Detaliści]. Detaliści sprzedają natomiast
    Towary do odbiorcy końcowego [dalej: Klient Detaliczny].
    Spółka sprzedaje Towary Dystrybutorom z przeznaczeniem m.in. dla różnych
    ogólnopolskich sieci franczyzowych sklepów spożywczych lub sklepów niezrzeszonych w
    sieciach franczyzowych. W przypadku sklepów franczyzowych, działają one pod
    konkretnym szyldem na podstawie umowy franczyzowej zawartej z podmiotem, który jest
    organizatorem sieci franczyzowej i jest czynnym podatnikiem VAT [dalej: Organizator
    Sieci].

    Niniejszy wniosek dotyczy współpracy Spółki z siecią franczyzową działającą pod szyldem
    (...) oraz (...), dla których odpowiednio Organizatorem Sieci jest (...). Powyższa współpraca
    obejmuje m.in. realizację akcji promocyjnych dotyczących Towarów sprzedawanych w ww.
    sieciach franczyzowych.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że Organizator Sieci w żadnym wypadku nie jest/nie występuje w
    charakterze Dystrybutora (ani Detalisty).
    Realizacja Akcji promocyjnych
    Organizator Sieci umożliwia Spółce realizację ogólnopolskich akcji promocyjnych [dalej:
    Akcje Promocyjne] w sieci franczyzowej (tj. w sklepach spożywczych prowadzonych przez
    Detalistów-franczyzobiorców). Akcje te przeprowadzane są na podstawie zawieranych
    pomiędzy Spółką a Organizatorem Sieci umów zlecenia [dalej: Umowy], których integralną
    częścią jest regulamin [dalej: Regulamin]. W każdej Umowie znajduje się:
    a) określony czas obowiązywania Akcji Promocyjnej,
    b) nazwa Akcji Promocyjnej,
    c) opis mechanizmu działania Akcji Promocyjnej, który zasadniczo polega na tym, że
      Detalista oferuje Klientowi Detalicznemu sprzedaż Towarów / zestawów Towarów w
      cenie promocyjnej, nieprzekraczającej ustalonej ceny maksymalnej,
    d) cena maksymalna Towarów,
    e) stawka zwrotu kosztów – w związku z realizacją Akcji Promocyjnej Detaliści ponoszą
      bowiem koszty związane ze sprzedażą Towarów po cenie nie wyższej niż cena
      maksymalna i w związku z tym w Umowie określana jest kwota ryczałtowego,
      oznaczonego Umową, zwrotu kosztów, tzw. cash back, za każdą sprzedaną sztukę
      Towaru / zestawu Towarów [dalej: Zwrot Kosztów],
    f) formę rozliczenia – (i) nota (z tytuły rozliczenia Zwrotu Kosztów) oraz (ii) faktura (z tytułu
      usługi świadczonej przez Organizatora Sieci rozliczanej osobno dla każdej usługi lub
      zbiorczo (okresowo) w cyklach miesięcznych, kwartalnych lub rocznych),
    g) metoda wyliczenia kwoty Zwrotu Kosztów w związku z realizacją danej Akcji
      Promocyjnej – na podstawie danych transakcyjnych pochodzących z systemów
      sklepów,
    h) podstawa rozliczenia Zwrotu Kosztów – raport końcowy z realizacji danej Akcji
      Promocyjnej [dalej: Raport].
    Zgodnie z Regulaminem Realizacji Wsparcia Usługi Promocji (stanowiącym integralną
    część Umów) Akcje Promocyjne są realizowane w sklepach m.in. za pośrednictwem
    aplikacji sklepowej. Aplikacja sklepowa to oprogramowanie udostępniane Detalistom
    prowadzącym sklepy, pozwalająca w szczególności na wybór przez Detalistę
    prowadzącego sklep, Akcji Promocyjnych realizowanych w danym sklepie oraz zbieranie
    danych transakcyjnych z kas rejestrujących transakcje w sklepie i przesyłanie ich do
    aplikacji sklepowej [dalej: Aplikacja Sklepowa].
    Aplikacja sklepowa jest udostępniana Detalistom przez (...), która jest administratorem tej
    aplikacji [dalej: Operator]. Operator, będący czynnym podatnikiem VAT, działa jako
    podwykonawca do wykonywania działań Organizatora Sieci określonych w Regulaminie
    (zgodnie z Regulaminem, każdy przypadek, w którym Regulamin wskazuje wykonanie
    działań Operatora, należy rozumieć jako zobowiązanie Organizatora Sieci względem
    Dostawcy do zapewnienia, że Operator wykona określone działania).
    Realizacja Akcji Promocyjnej w wyniku zawarcia Umowy wygląda następująco:
    a. Operator publikuje informacje o Akcji Promocyjnej w Aplikacji Sklepowej i zapewnia
    Detalistom możliwość przystąpienia do Akcji Promocyjnej,
    b. Detaliści mogą zaakceptować w Aplikacji Sklepowej udział w Akcji Promocyjnej.

    Poprzez akceptację warunków Akcji Promocyjnej przez Detalistę w Aplikacji Sklepowej
    dochodzi do zawarcia między Operatorem a danym Detalistą umowy zlecenia na
    realizację danej Akcji promocyjnej. Na podstawie tej umowy Operator zobowiązuje
    Detalistę do realizacji Akcji promocyjnej zgodnie z jej warunkami. Umowa ta nie jest
    podstawą roszczeń Detalisty wobec Dostawcy z tytułu realizacji Akcji promocyjnej, w tym
    roszczenia o zapłatę Zwrotu Kosztów.
    Informacja o Akcji Promocyjnej może być wyświetlana przez Operatora również w aplikacji
    mobilnej. Aplikacja mobilna oznacza aplikację na systemy mobilne udostępniane Klientom
    Detalicznym (najczęściej konsumentom) przez Operatora, zawierającą w szczególności
    informacje dotyczące Akcji promocyjnych organizowanych w sklepach oraz zawierająca
    program lojalnościowy, której uczestnikami są Klienci Detaliczni [dalej: Aplikacja Mobilna].
    Zakres Usług wsparcia świadczonych przez Organizatora Sieci
    Zgodnie z Regulaminem, na mocy Umowy Organizator Sieci świadczy na rzecz Spółki
    usługę wsparcia realizacji promocji w sieci franczyzowej, tj. sklepach działających
    odpowiednio pod szyldem (...) albo (...), obejmującą w szczególności następujące czynności:
    a) przyjmowanie od Spółki i realizacja Umów,
    b) podejmowanie działań pozwalających na aktywację Akcji Promocyjnej przez Detalistów
    w sklepach,
    c) raportowanie wyników Akcji Promocyjnej do Spółki w formie Raportu,
    d) pośredniczenie w rozliczaniu między Dostawcą a Detalistami Zwrotu Kosztów;
    e) informowanie o Akcjach Promocyjnych w poszczególnych sklepach i Aplikacji mobilnej
    dla Klientów Detalicznych.
    Zgodnie z Regulaminem Operator, jako podwykonawca Organizatora Sieci, świadczy
    usługi polegające na:
    a) wydaniu i publikacji w sposób elektroniczny, za pomocą Aplikacji Sklepowej, Akcji
    promocyjnej wraz z jej szczegółowymi warunkami oraz umożliwieniu Detalistom
    przystąpienia do Akcji Promocyjnej (przede wszystkim wskazuje Towary/zestaw
    Towarów objęte Akcją Promocyjną, cenę maksymalną, mechanizm Akcji Promocyjnej,
    stawkę Zwrotu Kosztów za Towar/zestaw Towarów oraz czas trwania Akcji Promocyjnej),
    b) zobowiązaniu Detalistów, którzy zdecydują się na udział w Akcji Promocyjnej, do
    realizacji Akcji Promocyjnej zgodnie z jej warunkami (sprzedaży Towarów/zestawów
    Towarów za cenę nie wyższą niż cena maksymalna).
    Z tytułu ww. usług świadczonych przez Organizatora Sieci (oraz, częściowo, przez
    Operatora działającego w charakterze podwykonawcy Organizatora sieci) [dalej: Usługi
    wsparcia], które dokumentowane są fakturami, Spółka zobowiązana jest do zapłaty
    ustalonego wynagrodzenia.
    Spółka ustaliła z Organizatorem Sieci, iż Usługi wsparcia będą rozliczane na bazie
    określonych okresów rozliczeniowych (miesięcznych, kwartalnych lub rocznych), według
    stałego wynagrodzenia, tj. wartość wynagrodzenia jest niezależna od ilości i okresu
    trwania Akcji promocyjnych organizowanych w danym okresie rozliczeniowym. Przy czym,
    po zakończeniu okresu trwania danej Akcji promocyjnej i jej rozliczeniu, czyli po
    zakończeniu realizacji danej Umowy, każdorazowo sporządzany jest protokół wykonania
    usług wynikających z tej Umowy (podpisywany przez Spółkę i Organizatora Sieci).
    Zwrot Kosztów
    Mając na uwadze, że w związku z realizacją Akcji promocyjnej Detaliści ponoszoną koszty
    związane ze sprzedażą Towarów po cenie nie wyższej niż cena maksymalna, w Umowie
    określany jest Zwrot Kosztów (tzw. cash back), który Spółka zobowiązana jest pokryć
    /zapłacić za pośrednictwem Organizatora Sieci, niezależnie od wynagrodzenia za Usługi
    wsparcia.

    Mianowicie, z Regulaminu wynika, że Dostawca zapłaci na rachunek Organizatora Sieci
    sumę Zwrotu Kosztów, wynikającą z Raportu i należną Detalistom w związku z realizacją
    danej Akcji Promocyjnej. Następnie całość kwoty Zwrotu Kosztów, otrzymaną od
    Dostawcy, Organizator Sieci wykorzysta do zapłaty, za pośrednictwem Operatora, kwot
    Zwrotu Kosztów poszczególnym Detalistom.
    Zwrot Kosztów kalkulowany jest jako iloczyn ilości sprzedanych podczas Akcji promocyjnej
    Towarów/zestawów Towarów oraz stawki Zwrotu Kosztów za każdą sztukę Towaru
    /zestawu Towarów określoną w Umowie, a rozliczenie Zwrotu Kosztów na linii Spółka –
    Organizator Sieci jest dokonywane niezwłocznie po zakończeniu okresu trwania danej
    Akcji promocyjnej, na podstawie noty obciążeniowej, wystawionej przez Organizatora Sieci.
    Spółka wyjaśnia, że to Organizator Sieci odpowiada za prawidłowe kwoty rozliczeń ujęte w
    notach obciążeniowych, które wynikają z dokumentacji i danych gromadzonych przez
    Operatora będącego podwykonawcą Organizatora Sieci, a Spółka nie posiada dostępu do
    danych z kas rejestrujących ewidencjonujących sprzedaż Towarów/zestawów Towarów w
    poszczególnych sklepach Detalistów podczas Akcji promocyjnych ani innych danych, na
    podstawie których Organizator Sieci sporządza Raport. Bazując na dotychczasowej
    współpracy z Organizatorem Sieci, opartej na zasadach uczciwości kupieckiej, Spółka
    przyjmuje Raport jako kompletny i prawidłowy oraz prezentujący, jaka konkretnie kwota
    Zwrotu Kosztów przypada na konkretny sklep/Detalistę i jaka kwota Zwrotu Kosztów
    powinna być w związku z tym dokonana do Organizatora Sieci, celem rozliczenia Akcji
    Promocyjnej.
    Spółka uzyskuje dane od Organizatora Sieci w formie Raportu, o którym wspomniano
    powyżej, który obejmuje w m.in. następujące informacje:
    1. datę rozpoczęcia i zakończenia Akcji Promocyjnej,
    2. nazwy sklepów uczestniczących w Akcji Promocyjnej wraz z adresami,
    3. EAN i nazwę produktu (Towaru) objętego Akcją Promocyjną,
    4. sprzedaż ilościową w czasie Akcji Promocyjnej oraz ilość sprzedaży w mechanizmie
    cashback,
    5. kwoty całkowitego naliczonego Zwrotu Kosztów należnego poszczególnym Detalistom (,,
    cash back total’’) oraz kwoty Zwrotu Kosztów dokonywanych przez producenta
    (Dostawcę) (,,cash back Producent’’) – Wnioskodawca wyjaśnia, że suma Zwrotu
    Kosztów należna od Dostawcy Organizatorowi Sieci jest sumą wartości wskazanych w
    kolumnie ,,cash back Producent’’ Raportu.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że Zwrot Kosztów jest należny Detalistom biorącym udział w
    Akcji Promocyjnej (tj. którzy oferują Klientom Detalicznym Towary po cenie nie wyższej niż
    przewidziana w danej Akcji Promocyjnej) i ma pokryć/zrekompensować oznaczoną tym
    zwrotem część kosztów stosowania ceny promocyjnej oznaczonej przez Detalistę w cenie
    nie wyższej niż maksymalna.
    Kwota Zwrotu Kosztów z tytułu danej Umowy/realizacji Akcji promocyjnej
    dokumentowana jest notą księgową, która podlega rozliczeniu (opłacie) pod warunkiem
    przekazania Raportu.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    1. Wnioskodawca wskazuje, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    2. Wnioskodawca wyjaśnia, że nabywa Usługi wsparcia od Organizatora Sieci w celu
    skutecznej realizacji Akcji Promocyjnej i tym samym zintensyfikowania sprzedaży
    Towarów. Usługi wsparcia zapewniają Wnioskodawcy szerokie informowanie o Towarach
    Wnioskodawcy, w tym objętych promocją, co pozwala na zwiększenie ilości
    sprzedawanych Towarów przez Detalistów oraz zwiększenie ich dostępności.

    Wnioskodawca podkreśla, że im większa będzie bowiem sprzedaż detaliczna Towarów
    prowadzona przez Detalistów tym większa będzie sprzedaż Towarów przez Spółkę. W
    rezultacie nabywane Usługi wsparcia od Organizatora Sieci bezpośrednio przekładają się
    na zwiększenie sprzedaży Towarów przez Spółkę, czyli sprzedaży opodatkowanej VAT
    (generującej VAT należny).
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za pośrednictwem Organizatora Sieci,
    stanowi rabat w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT (tzw. rabat pośredni)?
    2. Czy Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za pośrednictwem Organizatora Sieci,
    powinien być dokumentowany innym niż faktura dokumentem, niezawierającym VAT,
    np. notą księgową wystawianą przez Organizatora Sieci, zawierającą łączną (zbiorczą)
    kwotę Zwrotu Kosztów za ustalony okres?
    3. Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia VAT z faktury dokumentującej wynagrodzenie
    z tytułu Usług wsparcia świadczonych przez Organizatora Sieci?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za pośrednictwem Organizatora Sieci, nie
    stanowi rabatu w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT (w tym tzw. rabatu
    pośredniego).
    2. Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za pośrednictwem Organizatora Sieci,
    powinien być dokumentowany innym niż faktura dokumentem, niezawierającym VAT,
    np. notą księgową wystawianą przez Organizatora Sieci, zawierającą łączną (zbiorczą)
    kwotę Zwrotu Kosztów za ustalony okres.
    3. Spółka jest uprawniona od odliczenia VAT z faktury dokumentującej wynagrodzenie z
    tytułu Usług wsparcia świadczonych przez Organizatora Sieci Spółka.
    Ad pytanie nr 1)
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Podstawą opodatkowania VAT (dostawy towarów czy też świadczenia usług) jest
    natomiast wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika – co wynika z art. 29a ust. 1 ustawy VAT.
    Zgodnie zaś z art. 29a ust. 7 ustawy VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot
    stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty (pkt 1) oraz
    udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
    momencie sprzedaży (pkt 2).
    Z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT wynika natomiast, że podstawę opodatkowania obniża
    się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.
    W rezultacie, w celu ustalenia, czy Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za
    pośrednictwem Organizatora Sieci, nie będzie stanowił rabatu w rozumieniu ww. art. 29a
    ust. 10 pkt 1 ustawy VAT, należy w pierwszej kolejności ustalić, jak na gruncie VAT jest
    definiowany rabat (w tym rabat pośredni).
    Ustawa VAT rozróżnia przypadki, kiedy rabat (obniżka, opust) został udzielony/przyznany:

    - przed lub w momencie sprzedaży (tzw. rabat transakcyjny) – wówczas kwota
      wynagrodzenia należna od nabywcy (będąca, co do zasady, podstawą opodatkowania)
      już go uwzględnia, a dane dotyczące rabatu powinny znaleźć odzwierciedlenie w
      wystawionej fakturze (zatem nie ma konieczności dokonywania jakichkolwiek korekt)
      oraz
    - po sprzedaży (tzw. rabat potransakcyjny) – wówczas powstaje, w myśl art. 29a ust. 10 pkt
      1 ustawy VAT, konieczność pomniejszenia podstawy opodatkowania (i kwoty podatku)
      poprzez wystawienie faktury korygującej (na podstawie art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy
      VAT).
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w stanowisku Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej [dalej: DKIS], wyrażonym przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 9
    maja 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.91.2024.2.IK): ,,Rabat udzielony w momencie
    wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już
    go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej
    fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu ma
    miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego
    określenia podstawy opodatkowania (rabat potransakcyjny), wówczas czynność ta
    wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art.
    106j ustawy. Jednakże możliwe jest wystawienie faktury korygującej wyłącznie w sytuacji
    udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów i usług’’.
    Zaznaczyć przy tym należy, że ani ustawa VAT, ani akty wykonawcze czy przepisy unijne
    nie definiują pojęcia ,,rabatów’’, ,,opustów’’ czy ,,obniżek’’. Jak natomiast wskazuje DKIS w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, przykładowo z dnia 28 marca 2024 r. (sygn.
    0114-KDIP1-3.4012.702.2023.2.KP): ,,(...) zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego”
    (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od
    sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat
    polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi’’.
    Organy podatkowe podkreślają w tym zakresie, że w celu dokonania prawidłowej
    kwalifikacji rabatów potransakcyjnych (mogących przyjmować nazwę/formę premii czy
    bonusów pieniężnych) na gruncie VAT, należy przeprowadzić obiektywną analizę
    całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę
    skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących VAT – tak np. Minister Finansów
    w interpretacji ogólnej z dnia 27 listopada 2012 r. (sygn. PT3/033/10/423/AEW/12/PT-618),
    czy DKIS w ww. interpretacji indywidualnej z dnia 28 marca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.702.2023.2.KP).
    W ww. interpretacji ogólnej z dnia 27 listopada 2012 r. (sygn. PT3/033/10/423/AEW/12/PT-
    618) Minister Finansów podkreślił, że: ,,Warunkiem sine qua non uznania, iż premia
    pieniężna stanowi w istocie rabat, jest wykazanie ścisłego związku pomiędzy premią
    pieniężną a zrealizowanymi dostawami’’ oraz zaznaczył, że w przypadku zidentyfikowania
    świadczenia wzajemnego ze strony nabywcy, przyznana premia pieniężna (rabat) w
    rzeczywistości powinna zostać uznana za wynagrodzenie za wykonaną usługę: ,,(...)
    powyższe wyjaśnienia nie dotyczą sytuacji, gdyby w stanie faktycznym danej sprawy
    zostało ustalone, że pomiędzy dostawcą i nabywcą istniał stosunek prawny, w oparciu o
    który nabywca dokonując zakupów u dostawcy uzyskał premię przede wszystkim za
    realizację przez nabywcę określonych czynności na rzecz dostawcy, np. stosowania
    szczególnych, czy też określonych przez dostawcę zasad eksponowania jego towarów
    klientom a nie za satysfakcjonującą dostawcę wartość dokonanych zakupów lub
    terminowość regulowania należności z tytułu dokonanej sprzedaży. Podobnie nie można
    przedstawionych wyjaśnień odnosić do wypłacania premii pieniężnej nabywcom za
    niedokonywanie przez nich nabyć podobnych towarów u innych podatników. W takich
    przypadkach mielibyśmy do czynienia ze świadczeniem usługi przez nabywcę na rzecz

    dostawcy, wynagradzanej przez niego stosowną premią, które powinno zostać
    opodatkowane i udokumentowane fakturą’’.
    Zatem nie każda wypłata na rzecz nabywcy towarów/usług środków pieniężnych (premii,
    bonusów) powinna być na gruncie VAT uznawana za stanowiącą rabat (potransakcyjny) –
    może bowiem, w zależności od okoliczności, stanowić wynagrodzenie za usługę
    /świadczenie (np. marketingową, reklamową) wykonaną przez beneficjenta rabatu, czy też
    może pozostawać w ogóle poza VAT jako niezwiązany z żadnym świadczeniem transfer
    środków (w tym będący zwrotem kosztów).
    Ponadto, w praktyce przyjmuje się, że rabat (potransakcyjny) może mieć charakter
    bezpośredni (gdy udzielany jest bezpośredniemu kontrahentowi/nabywcy) lub pośredni
    (gdy udzielany jest podmiotowi kolejnemu/dalszemu w łańcuchu dostaw, tj. niebędącemu
    bezpośrednim kontrahentem podmiotu przyznającego rabat). Jak bowiem wskazuje DKIS,
    przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.185.2022.3.AB): ,,Należy podkreślić, że rabat bezpośredni jest przyznawany
    bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą a nabywcą - stronami umowy kupna-sprzedaży.
    Natomiast rabat pośredni jest przyznawany kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca)
    przez podatnika znajdującego się na początku łańcucha dostaw’’.
    Podsumowując, na podstawie analizy ww. przepisów ustawy VAT oraz praktyki
    interpretacyjnej organów podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że
    wypłacane środki pieniężne będą stanowić na gruncie VAT rabat potransakcyjny (o takim
    bowiem mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT) jedynie w sytuacji, gdy wszystkie
    poniższe warunki zostaną łącznie spełnione, tj.:
    (i) warunek wypłaty nabywcy towarów/usługobiorcy środków pieniężnych w celu
      obniżenia ceny dostarczonych uprzednio towarów/wykonanych usług,
    (ii) warunek występowania ścisłego związku pomiędzy wypłaconą kwotą, a zrealizowanymi
      dostawami towarów/wykonanymi usługami;
    (iii) warunek braku istnienia świadczenia wzajemnego ze strony podmiotu otrzymującego
      rabat.
    Zwrot Kosztów jako transfer środków niebędący rabatem
    W ocenie Wnioskodawcy, Zwrot Kosztów nie stanowi rabatu w rozumieniu art. 29a ust. 10
    pkt 1 ustawy VAT (w tym tzw. rabatu pośredniego).
    Jak bowiem wskazano powyżej, kluczową przesłanką uznania, że przekazanie środków
    pieniężnych stanowi na gruncie VAT udzielenie rabatu (potransakcyjnego) jest to, aby
    wypłata tych środków służyła obniżeniu ceny towarów dostarczonych uprzednio
    (bezpośrednio lub pośrednio) beneficjentowi tych środków.
    Jak natomiast wskazano w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, wypłacane Detalistom przez Spółkę, za pośrednictwem
    Organizatora Sieci, kwoty Zwrotu Kosztów mają pokryć ich koszty (straty) spowodowane
    sprzedażą przez nich Towarów Klientom Detalicznym po ustalonej dla danej Akcji
    Promocyjnej cenie (nie wyższej niż określona cena maksymalna).
    Tym samym, Zwrot Kosztów wypłacany przez Spółkę Organizatorowi Sieci nie ma
    powodować/służyć obniżeniu ceny Towarów po jakiej Detaliści nabyli Towary (od
    Dystrybutorów), co jest istotą rabatów i jednocześnie podstawową przesłanką uznania
    przekazanych środków pieniężnych za rabat (por. np. interpretacja indywidualna DKIS z
    dnia 28 marca 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.702.2023.2.KP czy z dnia 4 lipca 2023 r.
    sygn. 0114-KDIP2-1.4010.225.2023.4.JF: ,,(...) rabat polega na pomniejszeniu ustalonej
    wcześniej ceny towaru lub usługi’’).
    Wnioskodawca podkreśla, że istotą Akcji Promocyjnej jest obniżenie ceny Towarów z
    perspektywy Klientów Detalicznych. Z tego powodu, skoro oferowanie Towarów Klientom
    Detalicznym po cenie maksymalnej (ustalonej dla danej Akcji Promocyjnej) wiąże się ze

    zmniejszeniem przychodów (stratą) po stronie Detalistów, Wnioskodawca zobowiązał się
    do pokrycia/zrekompensowania tych kosztów (strat) w formie Zwrotu Kosztów
    wypłacanego Detalistom za pośrednictwem Organizatora Sieci. Gdyby Zwrot Kosztów nie
    był wypłacany przez Wnioskodawcę, Detaliści nie byliby zainteresowani uczestniczeniem w
    Akcjach Promocyjnych, gdyż z własnych środków musieliby pokrywać zmniejszoną kwotę
    wynagrodzenia, z tytułu sprzedaży Towarów na rzecz Klientów Detalicznych.
    W ocenie Wnioskodawcy, Zwrot Kosztów nie może stanowić jednocześnie:
    - pokrycia kosztów sprzedaży przez Detalistę Towarów na rzecz Klientów Detalicznych po
      cenie nie wyższej niż ustalona w danej Akcji Promocyjnej oraz
    - obniżać ceny Towarów, po jakiej Detalista nabył te Towary od Dystrybutora – a zatem być
      traktowany jak rabat.
    W ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, brak jest związku pomiędzy wypłacanymi Organizatorowi Sieci
    kwotami Zwrotu Kosztów, a konkretnymi dostawami Towarów dokonanymi przez
    Dystrybutorów na rzecz Detalistów, który to związek jest kolejną kluczową przesłanką
    uznania, iż kwoty Zwrotu Kosztów stanowią na gruncie VAT rabat.
    Taki związek, zdaniem Wnioskodawcy, występowałby m.in. w przypadku, gdyby przyznanie
    Zwrotu Kosztów wiązało się z osiągnięciem przez Detalistów ustalonego wolumenu
    zakupów Towarów od Dystrybutora (wówczas byłoby to dokumentowane stosownym
    raportem/zestawieniem faktur, w celu ustalenia/potwierdzenia ww. związku), co jednak,
    jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nie ma miejsca.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, otrzymywany przez
    Wnioskodawcę od Organizatora Sieci Raport zawiera dane dotyczące/odnoszące się do
    sprzedaży Towarów realizowanej przez Detalistów na rzecz Klientów Detalicznych, a nie
    dane (np. ilościowe) dotyczące Towarów nabytych przez Detalistów od Dystrybutorów,
    które to dane byłyby niezbędne dla określenia jakiegokolwiek związku kwot wypłacanych
    przez Wnioskodawcę z tymi dostawami (i udzielenia w odniesieniu do tych dostaw rabatu).
    Podkreślić także należy, że Organizator Sieci, któremu Wnioskodawca przekazuje zbiorcze
    kwoty Zwrotu Kosztów należne Detalistom, w żaden sposób/na żadnym etapie transakcji
    nie bierze udziału (nie pośredniczy) w obrocie Towarami, a jego zaangażowanie polega
    jedynie na przekazaniu, w ramach Usług wsparcia, Detalistom środków pieniężnych
    przyznanym im przez Wnioskodawcę.
    Tym samym, jako że Zwrot Kosztów realizowany przez Dostawcę, nie nosi cech/znamion
    rabatu, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT (tj. potransakcyjnego), nie ma
    konieczności ustalania tego, czy rabat ten ma charakter bezpośredni, czy też pośredni.
    Dodatkowo należy podkreślić, iż w omawianych okolicznościach z góry należy wykluczyć
    możliwość zakwalifikowania Zwrotu Kosztów jako rabatu bezpośredniego, gdyż Detaliści
    nie są bezpośrednimi kontrahentami Wnioskodawcy.
    Konkluzja o niewystępowaniu rabatu w okolicznościach przedstawionych przez
    Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego znajduje potwierdzenie
    również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez DKIS, przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z dnia 14 kwietnia 2023 r. 0113-KDIPT1-2.4012.105.2023.1.KW:
    ,,Zatem na tle przedstawionych przepisów oraz opisu sprawy należy wskazać, że Zwrot
    Kosztów (tzw. cash-back) nie stanowi rabatu w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy,
    ponieważ Z nie pośredniczy w dostawie Towarów. Z dokonuje przekazania Państwu
    środków pieniężnych w tej samej wysokości w jakiej zostały otrzymane od Dostawców,
    pośrednicząc jedynie w tym przekazaniu. Zatem ww. Zwrot Kosztów nie wpływa na
    rozliczenia podatku VAT (co oczywiste, skoro Z nie uczestniczy w obrocie Towarem). (...).
    Brak jest bowiem bezpośredniego związku pomiędzy podejmowanymi przez Państwa
    czynnościami, tj. sprzedażą Towarów po cenie nie wyższej niż cena maksymalna, a
    otrzymywanym od Dostawców za pośrednictwem Z Zwrotem Kosztów. Z nie uczestniczy

    bowiem w obrocie Towarem, wobec czego Zwrot Kosztów nie stanowi rabatu w
    rozumieniu 29a ust. 10 pkt 1 ustawy (ani rabatu pośredniego).’’
    Analogiczne stanowisko zaprezentowano również w:
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lutego 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.604.2022.1.PRM),
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 23 stycznia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.578.2022.1.PRM),
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 21 stycznia 2021 r. (sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.488.2020.1.JKU),
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 7 grudnia 2021 r. (sygn. 0112-KDIL3.
    4012.273.2021.3.AW).
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w okolicznościach
    przedstawionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Zwrot Kosztów,
    realizowany przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Organizatora Sieci, nie stanowi
    rabatu w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT (w tym tzw. rabatu pośredniego).
    Ad pytanie nr 2)
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy VAT, podatnicy mają obowiązek dokumentować
    fakturami sprzedaż dokonywaną na rzecz innych podatników. Przez sprzedaż natomiast –
    w myśl art. 2 pkt 22 ustawy VAT – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów.
    Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca zastrzegł formę faktury dla
    dokumentowania ściśle określonych w ustawie czynności podlegających VAT, co
    potwierdza również DKIS w wydawanych interpretacjach indywidualnych m.in. w
    interpretacji z dnia 6 października 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.450.2023.1.AKA): ,,(...)
    faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a
    ustawodawca określił, w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim,
    wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować
    wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. (...) Faktura jest dokumentem
    sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego),
    który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.
    Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona
    prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych
    towarów lub świadczenia usług. (...) Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym
    wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.’’
    Przy tym powszechnie przyjmuje się, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną
    usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach
    stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata
    powinna być konsekwencją wykonania świadczenia, a wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia – por. np. interpretacja indywidualna DKIS z dnia 22 września
    2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.559.2023.1.AJB).
    Tym samym, udokumentowaniu fakturą nie podlegają transfery (przepływy) pieniężne,
    którym nie towarzyszy świadczenie wzajemne w postaci dostawy towarów lub świadczenia

    usług. Jeśli zatem transfer (przepływ) pieniężny nie jest wynagrodzeniem za wykonanie
    świadczenia podlegającego VAT, nie występuje zdarzenie podlegające opodatkowaniu i nie
    ma podstaw do wystawienia faktury.
    Organy podatkowe wskazują przy tym, że jeśli dana czynność/transakcja nie podlega
    obowiązkowemu udokumentowaniu jej poprzez wystawienie faktury, podatnicy mogą
    udokumentować ją innym dokumentem księgowym – tak np. DKIS w interpretacji dnia 16
    grudnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.552.2020.1.MP): ,,W tym miejscu należy
    zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie regulują sposobu dokumentowania transakcji, w
    przypadku których nie jest wymagane wystawianie faktur VAT. Należy zatem uznać, że
    dopuszczalne jest dokumentowanie takich transakcji innym dokumentem księgowym, np.
    notą księgową. Nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy
    o podatku VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów.’’
    Dokumentowanie Zwrotu Kosztów notą bez wykazanej kwoty VAT
    W ocenie Wnioskodawcy, Zwrot Kosztów, dokonywany przez Spółkę za pośrednictwem
    Organizatora Sieci, powinien być dokumentowany innym niż faktura dokumentem,
    niezawierającym VAT, np. notą księgową wystawianą przez Organizatora Sieci, zawierającą
    łączną (zbiorczą) kwotę Zwrotu Kosztów za ustalony okres.
    Jak wskazano w stanowisku Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, Zwrot Kosztów nie jest
    związany z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony Detalisty. Detalistę z
    Wnioskodawcą nie wiąże żaden stosunek prawny/zobowiązaniowy z Wnioskodawcą.
    Ponadto, nie sposób uznać, że sprzedaż przez Detalistów Towarów po cenie nie wyższej
    niż określona/przewidziana dla danej Akcji Promocyjnej, stanowi świadczenie na rzecz
    Wnioskodawcy, które należy udokumentować fakturą.
    Zwrot Kosztów nie jest również rabatem (potransakcyjnym), o którym mowa w art. 29a
    ust. 10 pkt 1 ustawy VAT, udzielonym bezpośredniemu kontrahentowi, który
    powodowałby konieczność wystawienia faktury korygującej w myśl art. 106j ust. 1 pkt 1
    ustawy VAT.
    Tym samym, przekazanie Organizatorowi Sieci kwot stanowiących Zwrot Kosztów
    powinno być, zdaniem Wnioskodawcy, udokumentowane np. notą księgową.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lutego
    2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.604.2022.1.PRM): ,,W analizowanej sprawie należy
    wskazać, że Zwrot Kosztów będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem
    VAT, tym samym brak jest/będzie podstaw do wystawienia faktury dokumentującej takie
    zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem
    dokumentującym sprzedaż. Tym samym Zwrot Kosztów nie powinien być
    dokumentowany fakturami, lecz innym dokumentem księgowym, np. notą księgową’’.
    Mając natomiast na uwadze okoliczność, iż ustawa VAT nie reguluje zasad wystawiania not
    księgowych, w ocenie Wnioskodawcy dopuszczalne jest wystawienie jej przez
    Organizatora Sieci (jako podmiotu umownie uprawnionego do otrzymania, a następnie
    przekazania Detalistom Zwrotu Kosztów). Nie ma również, zdaniem Spółki, przeszkód, aby
    noty księgowe wystawiane przez Organizatora Sieci zawierały zbiorcze kwoty Zwrotu
    Kosztów należne za dany okres (wynikające z Raportów).
    Jednocześnie należy podkreślić, że na ww. dokumencie, tj. np. nocie księgowej nie będzie
    wykazana jakakolwiek kwota VAT. Jak bowiem wskazuje praktyka organów podatkowych,
    np. interpretacja indywidualna DKIS z dnia 9 maja 2024 r. 0111-KDIB3-1.4012.91.2024.2.IK,
    zasadniczo jedynym przypadkiem, kiedy na nocie może/powinna zostać wykazana kwota
    podatku jest sytuacja, kiedy nota dokumentuje udzielenie tzw. rabatu pośredniego
    (wówczas bowiem taka nota zastępuje fakturę korygującą, która nie może zostać
    wystawiona, i stanowi podstawę dla pomniejszenia podatku należnego przez podatnika
    udzielającego rabatu pośredniego). W analizowanych okolicznościach nie sposób uznać
    wypłacanych Organizatorowi Sieci kwot Zwrotu Kosztów za tzw. rabat pośredni udzielany

    Dystrybutorom i nie ma podstaw do korygowania (pomniejszania) wysokości
    zadeklarowanego podatku należnego.
    Konkluzja o braku konieczności wykazywania VAT na notach znajduje potwierdzenie w
    stanowisku organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia
    14 kwietnia 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.105.2023.1.KW) wskazano, że: ,,(...) Zwrot
    Kosztów, który Dostawca przekazuje Z, a ten - Państwu, działając jako podmiot
    pośredniczący w Zwrocie Kosztów - od Dostawców na Państwa rzecz - w ramach Modelu
    Zwrotu Kosztów, nie stanowi rabatu w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy. W
    konsekwencji, Z na wystawionych notach księgowych w Państwa imieniu i na Państwa
    rzecz, nie jest zobowiązany do wyodrębniania kwoty podatku VAT’’. Analogicznie w
    interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 21 stycznia 2021 r. (sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.488.2020.1.JKU).
    Mając na uwadze powyższe uznać należy, że skoro w analizowanych okolicznościach nie
    ma podstaw dla dokumentowania Zwrotu Kosztów fakturą (właściwą dla dokumentowani
    dostaw towarów/świadczenia usług), ani notą z wykazaną kwotą VAT (właściwą np. dla tzw.
    rabatów pośrednich), Zwrot Kosztów powinien być dokumentowany innym niż faktura
    dokumentem niezawierającym VAT, np. notą bez VAT wystawianą przez Organizatora
    Sieci, zawierającą łączną (zbiorczą) kwotę Zwrotu Kosztów za ustalony okres.
    Ad pytanie nr 3)
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku
    naliczonego stanowi natomiast – w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT – suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Powyższy przepis jest wyrazem fundamentalnej cechy podatku od wartości dodanej,
    wynikającej z Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, jaką jest neutralność tego podatku dla
    podatników.
    I tak, na gruncie ustawy VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego –
    w szczególności, z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT wynika, że nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie zaś do art. 86 ust. 10 ustawy VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy (nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik
    otrzymał fakturę lub dokument celny – zgodnie z art. art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy VAT).
    Jak wynika z powyższego, na gruncie obowiązujących przepisów ustawy VAT, prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku spełnieniu następujących
    warunków:
    (i) odliczenia dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik VAT [dalej: Warunek 1],
    (ii) nabyte towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności
      opodatkowanych [dalej: Warunek 2],

    (iii) w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
      podatkowy [dalej: Warunek 3],
    (iv) podatnik dysponuje fakturą dokumentującą dokonany przez niego zakup towarów lub
      usług [dalej: Warunek 4],
    (v) nie znajdują zastosowania negatywne przesłanki skutkujące brakiem możliwości
      odliczenia podatku naliczonego, wymienione w art. 88 ustawy VAT [dalej: Warunek 5].
    Prawo Wnioskodawcy do odliczenia VAT od Usług wsparcia
    Zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do odliczenia VAT z faktury dokumentującej
    wynagrodzenie z tytułu Usług wsparcia świadczonych przez Organizatora Sieci.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że nie budzi wątpliwości spełnienie przez
    niego Warunku 1 – jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego – Spółka jest (i
    będzie na moment dokonywania odliczenia) czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Po drugie, w ocenie Spółki, za spełniony należy uznać również Warunek 2, tj. dotyczący
    istnienia związku nabytych Usług wsparcia z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    VAT. Należy w tym zakresie wskazać, że przepisy ustawy VAT nie precyzują, jakiego rodzaju
    musi być to związek, aby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia VAT. W praktyce
    przyjmuje się, iż związek ten może być bezpośredni lub pośredni.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podatnika, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu opodatkowanego VAT
    (por. np. stanowisko DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 29 września 2023 r., sygn.
    0111-KDIB3-3.4012.236.2023.5.AW, czy z dnia 9 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.283.2023.2.IG).
    Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku
    należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma w założeniu
    służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymogów
    formalnych, odliczenie jest zasadniczo dozwolone (pod warunkiem, że nie wyłączają go
    inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych).
    W omawianych okolicznościach Wnioskodawca nabywa Usługi wsparcia w celu
    skutecznego przeprowadzenia Akcji Promocyjnej i zintensyfikowania sprzedaży Towarów.
    Im większa będzie bowiem sprzedaż detaliczna Towarów (prowadzona przez Detalistów),
    tym większa będzie sprzedaż Towarów przez Spółkę, co oznacza, że zwiększy się sprzedaż
    Wnioskodawcy opodatkowana VAT.
    W związku z powyższym, zdaniem Spółki, spełniony jest warunek odliczenia, jakim jest
    związek nabytych Usług wsparcia z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy
    opodatkowaną VAT (tj. Warunek 2).
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy niewątpliwe jest również spełnienie pozostałych
    warunków uprawniających do odliczenia VAT, tj. Warunku 3 (Wnioskodawca dysponuje
    /będzie dysponować bowiem fakturami dokumentującymi świadczenie Usług wsparcia)
    oraz Warunku 4 (Usługi zostały już/będą wykonane i powstał/powstanie względem nich
    obowiązek podatkowy w VAT).

    W omawianym przypadku spełniony będzie ponadto Warunek 5, bowiem przeszkodą w
    odliczeniu VAT naliczonego przy nabyciu Usług wsparcia nie jest/nie będzie to, że podatek
    ten został naliczony nieprawidłowo – na czynności niepodlegające opodatkowaniu czy też
    zwolnionej z VAT, tj. okoliczność, o której mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT.
    Tym samym, z uwagi na spełnienie wszystkich Warunków 1-5 odliczenia VAT,
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym przysługuje mu pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących świadczenie Usług wsparcia
    wykonanych przez Organizatora Sieci.

## Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, które przedstawili Państwo we
    wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług
    każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem. W
    związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

    Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz
    dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć,
    że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, s. 1,
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Podkreślić należy, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów, każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu
    czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako usługa.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy
    czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 15 lipca
    1982 r. w sprawie C-89/91 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że
    wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały
    wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r.
    w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można
    uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana
    korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane
    świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która
    miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80,
    które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227
    /EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto, TSUE
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę

    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy
    R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono,
    że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się
    zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie
    konsumenta tej czynności.
    Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku
    którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby
    potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić
    konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Według art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Na mocy art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „bonifikata” ani „rabat”. Zatem, pojęcia te należy
    interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Przyjmując za
    „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd.
    Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” – to „zniżka, odstępstwo od
    ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w
    celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie
    ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi. Z kolei zgodnie ze „Słownikiem języka
    polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka,
    opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”.
    Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi.
    Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po
    jej ustaleniu.
    Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia
    dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota
    należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje
    odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Natomiast,
    jeżeli udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w
    której dokonano pierwotnego określenia podstawy opodatkowania (rabat
    potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej
    zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art. 106j ustawy. Jednakże możliwe jest
    wystawienie faktury korygującej wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu
    nabywcy towarów i usług.
    Uregulowania krajowej ustawy mają swoje odzwierciedlenie w przepisach wspólnotowych
    i są konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. I tak, art. 29a ustawy stanowi
    odniesienie do przepisu art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:
      a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
      momencie transakcji;
      c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a
      zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.

    Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w
    akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać
    naliczony.
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady w art. 73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę
    opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego,
    faktycznego zmniejszenia obrotu. Zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, przesłanką
    wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu
    zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Mając
    to na uwadze wydaje się, że zarówno wystawienie faktury korygującej, jak również noty
    stanowi prawidłowy sposób udokumentowania udzielonego rabatu. Przepis ustawy
    przewiduje jednakże, że kwoty rabatów mają być udokumentowane, prawnie
    dopuszczone i obowiązkowe.
    Konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest bowiem na założeniu proporcjonalności
    podatku VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT
    obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma
    zastosowanie do takich towarów i usług. Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazują,
    że zasada proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy
    opodatkowania w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen. Ponadto, powyższe
    dotyczy anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego
    niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy.
    Oznacza to, że podatek VAT należny powinien być, co do zasady, proporcjonalny do ceny
    faktycznej pobranej przez dany podmiot.
    Ponadto, należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania jest wyrazem
    zasady neutralności podatku VAT. Oznacza ona, że ekonomicznego ciężaru podatku VAT
    nie powinny ponosić podmioty niebędące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług.
    W konsekwencji, po obniżeniu ceny transakcyjnej powinno następować proporcjonalne
    obniżenie podstawy opodatkowania. W innym przypadku, tj. gdyby podstawa
    opodatkowania przewyższała kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, podatnik
    ponosiłby ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby wskazaną wyżej zasadę
    neutralności.
    Zasada neutralności była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako: TSUE). Na szczególną uwagę zasługuje wyrok w sprawie C-317/94
    pomiędzy Elida Gibbs Ltd a Commissioners of Customs and Excise, w którym TSUE
    stwierdził, że: „(...) producent, który zrefundował wartość kuponu zniżkowego detaliście
    lub wartość kuponu uprawniającego do zwrotu gotówki klientowi końcowemu, otrzymuje,
    po zakończeniu transakcji, kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży zapłaconej przez
    hurtowników lub detalistów za jego towary, pomniejszoną o wartość przedmiotowych
    kuponów. Nie byłoby zatem zgodne z dyrektywą, gdyby podstawa opodatkowania użyta
    do obliczenia podatku należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę
    ostatecznie przez niego otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w
    stosunku do podatników, do których należy przecież także producent, nie byłaby
    spełniona” (pkt 28).
    Ponadto, TSUE wskazuje, że: „(...) w celu zapewnienia realizacji zasady neutralności należy,
    obliczając podstawę opodatkowania dla celów VAT, uwzględnić sytuacje, w których
    podatnik, nie pozostając w stosunkach umownych z konsumentem końcowym, ale będąc
    pierwszym ogniwem łańcucha transakcji kończącego się na tym konsumencie, udziela
    takiemu konsumentowi zniżki za pośrednictwem detalistów lub poprzez bezpośredni
    zwrot wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy podatkowe otrzymałyby z tytułu
    VAT kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez konsumenta ostatecznego, kosztem
    podatnika” (pkt 31).

    Powyższy wyrok potwierdza zatem jednoznacznie, że w przypadku udzielania zniżki
    podmiotowi niebędącemu bezpośrednim nabywcą towarów, sprzedawca powinien
    obniżyć obrót z tytułu sprzedaży.
    Jak wskazano we wniosku, wypłacane Detalistom przez Państwa, za pośrednictwem
    Organizatora Sieci, kwoty Zwrotu Kosztów mają pokryć ich koszty (straty) spowodowane
    sprzedażą przez nich Towarów Klientom Detalicznym po ustalonej dla danej Akcji
    Promocyjnej cenie (nie wyższej niż określona cena maksymalna). Istotą Akcji Promocyjnej
    jest obniżenie ceny Towarów z perspektywy Klientów Detalicznych. Z tego powodu, skoro
    oferowanie Towarów Klientom Detalicznym po cenie maksymalnej (ustalonej dla danej
    Akcji Promocyjnej) wiąże się ze zmniejszeniem przychodów (stratą) po stronie Detalistów,
    zobowiązali się Państwo do pokrycia/zrekompensowania tych kosztów (strat) w formie
    Zwrotu Kosztów wypłacanego Detalistom za pośrednictwem Organizatora Sieci. Gdyby
    Zwrot Kosztów nie był wypłacany przez Państwa, Detaliści nie byliby zainteresowani
    uczestniczeniem w Akcjach Promocyjnych, gdyż z własnych środków musieliby pokrywać
    zmniejszoną kwotę wynagrodzenia, z tytułu sprzedaży Towarów na rzecz Klientów
    Detalicznych. W związku z realizacją Akcji promocyjnej Detaliści ponoszoną koszty
    związane ze sprzedażą Towarów po cenie nie wyższej niż cena maksymalna, w Umowie
    określany jest Zwrot Kosztów (tzw. cash back), który Państwo zobowiązani są pokryć
    /zapłacić za pośrednictwem Organizatora Sieci, niezależnie od wynagrodzenia za Usługi
    wsparcia. Z Regulaminu wynika, że Dostawca zapłaci na rachunek Organizatora Sieci sumę
    Zwrotu Kosztów, wynikającą z Raportu i należną Detalistom w związku z realizacją danej
    Akcji Promocyjnej. Następnie całość kwoty Zwrotu Kosztów, otrzymaną od Dostawcy,
    Organizator Sieci wykorzysta do zapłaty, za pośrednictwem Operatora, kwot Zwrotu
    Kosztów poszczególnym Detalistom. Zwrot Kosztów kalkulowany jest jako iloczyn ilości
    sprzedanych podczas Akcji promocyjnej Towarów/zestawów Towarów oraz stawki Zwrotu
    Kosztów za każdą sztukę Towaru/zestawu Towarów określoną w Umowie, a rozliczenie
    Zwrotu Kosztów na linii Państwo – Organizator Sieci jest dokonywane niezwłocznie po
    zakończeniu okresu trwania danej Akcji promocyjnej, na podstawie noty obciążeniowej,
    wystawionej przez Organizatora Sieci.
    Zatem, Zwrot Kosztów wypłacany przez Państwa Organizatorowi Sieci nie służy obniżeniu
    ceny Towarów po jakiej Detaliści nabyli Towary (od Dystrybutorów), bowiem ten Zwrot nie
    polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru. Brak jest związku pomiędzy
    wypłacanymi Organizatorowi Sieci kwotami Zwrotu Kosztów, a konkretnymi dostawami
    Towarów dokonanymi przez Dystrybutorów na rzecz Detalistów. Przyznanie Zwrotu
    Kosztów nie wiąże się z osiągnięciem przez Detalistów ustalonego wolumenu zakupów
    Towarów od Dystrybutora.
    W konsekwencji Zwrot Kosztów realizowany przez Państwa, nie jest rabatem, o którym
    mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT, ani rabatem pośrednim.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług zawarte w Dziale XI rozdziale 1 ustawy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.

    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy, na
    żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w
    przewidzianym przepisem terminie.
    W związku ze Zwrotem Kosztów nie jest możliwe zidentyfikowanie jakiegokolwiek
    świadczenia, które mogłoby stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług po Państwa stronie.
    Jak wynika z powyższej analizy art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie stanowi, co do
    zasady, usługę. Muszą być jednak przy tym spełnione następujące warunki:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługę świadczoną na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
      czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i w powołanym
    już powyżej orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt I
    SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
    „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana
    świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT
    koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy
    czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu
    jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.
    Z kolei w wyroku z 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na
    świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy
    opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie
    usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy,
    jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez
    usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy
    (teza 44).
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że aby czynność podlegała obowiązkowi
    zapłaty podatku, musi mieć miejsce dostawa towarów lub świadczenie usług, które
    podatnik działający w takim charakterze dokonuje odpłatnie na terytorium państwa
    członkowskiego.
    W rezultacie, uznać należy, że Zwrot przez Państwa Kosztów na rzecz Detalistów, nie
    stanowi po Państwa stronie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT z
    uwagi na brak możliwości zidentyfikowania przedmiotu opodatkowania podatkiem VAT
    (brak dostawy towarów, świadczenia usług w rozumieniu ustawy).
    W konsekwencji, skoro czynności polegające na przekazaniu przez Państwa na rzecz
    Detalistów za pośrednictwem Organizatora sieci kwoty Zwrotu Kosztów nie stanowi
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, ani wynagrodzenia za świadczenie usług
    w rozumieniu art. 8 ustawy, to ww. czynności nie mieszczą się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Przywołany wyżej przepis art. 106b ust. 1 ustawy wskazuje jednoznacznie, w jakich
    sytuacjach podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury. Obowiązek ten występuje w
    sytuacji dokonania sprzedaży, jak również innych czynności wskazanych w tym przepisie.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Pełni ona bowiem szczególną rolę
    dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna
    faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług.
    Zatem w sytuacji gdy między stronami nie dochodzi do świadczenia usług ani do dostawy
    towarów, wówczas brak jest podstaw do dokumentowania takiego Zwrotu Kosztów
    fakturą.
    Wobec powyższego, jeżeli dokonują Państwo Zwrotu Kosztów, nic w zamian nie
    otrzymując, to taki Zwrot Kosztów nie jest wynagrodzeniem za świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym Zwrot Kosztów nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie podlega udokumentowaniu fakturą.
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że Zwrot Kosztów będzie pozostawać poza
    zakresem opodatkowania podatkiem VAT, tym samym brak jest/będzie podstaw do
    wystawienia faktury dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust.

    1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. Tym samym Zwrot Kosztów
    nie powinien być dokumentowany fakturą, lecz innym dokumentem księgowym, np. notą
    księgową.
    Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.
    Nota księgowa jest dokumentem rozliczeniowym. Stosuje się ją przy dokumentowaniu
    transakcji, które nie podlegają przepisom ustawy o podatku VAT. Noty księgowe są
    dokumentami stosowanymi także w przypadku dokonywania wzajemnych rozliczeń
    pomiędzy powiązanymi jednostkami nieuprawnionymi do wystawiania faktur VAT.
    Przepisy krajowe nie określają dokumentu, jakim powinien zostać udokumentowany
    Zwrot Kosztów. Nie jest tym dokumentem faktura. Przepisy nie wskazują, że nie może nim
    być np. nota księgowa. Wobec tego, wystawiona nota jest dokumentem, który w świetle
    regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie przedmiotowego Zwrotu Kosztów.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    jest prawidłowe.
    Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, na mocy umowy Organizator Sieci świadczy na
    Państwa rzecz usługę wsparcia realizacji promocji w sieci franczyzowej. Państwa
    wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia VAT z faktury dokumentującej wynagrodzenie z
    tytułu Usług wsparcia świadczonych przez Organizatora Sieci.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 347, s. 1 ze zm.). Przepis
    ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku
    powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego
    prawa - stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy - konieczne jest posiadanie faktury
    wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy. Sama
    faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia
    przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van
    Financien, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może
    korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu
    dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu
    do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu
    działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada
    ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na
    fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie
    formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest
    następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie
    obrotu.
    Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia, u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem oraz powstała także podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób
    towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być
    bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami,
    a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego
    powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje
    to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie
    podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do
    odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji
    obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Prowadza Państwo m.in. działalność w zakresie produkcji i sprzedaży (...). Model
    dystrybucji wygląda w sposób następujący:
    - sprzedają Państwo towar do hurtowych Dystrybutorów,
    - Dystrybutorzy sprzedają towar do sklepów (Detaliści),
    - Detaliści sprzedają towar do odbiorcy końcowego (Klient Detaliczny).
    Współpracują Państwo z siecią franczyzową, dla których występuje Organizator Sieci.
    Organizator Sieci umożliwia Państwu realizację ogólnopolskich akcji promocyjnych w sieci
    franczyzowej.
    Na mocy Umowy Organizator Sieci świadczy na Państwa rzecz, usługę wsparcia realizacji
    promocji, polegającą m.in. na:
    a) przyjmowanie od Państwa i realizacja Umów,
    b) podejmowanie działań pozwalających na aktywację Akcji Promocyjnej przez Detalistów
      w sklepach,
    c) raportowanie wyników Akcji Promocyjnej do Państwa w formie Raportu,
    d) pośredniczenie w rozliczaniu między Dostawcą a Detalistami Zwrotu Kosztów;
    e) informowanie o Akcjach Promocyjnych w poszczególnych sklepach i Aplikacji mobilnej
      dla Klientów Detalicznych.
    Zgodnie z Regulaminem Operator, jako podwykonawca Organizatora Sieci, świadczy
    usługi polegające na:

    a) wydaniu i publikacji w sposób elektroniczny, za pomocą Aplikacji Sklepowej, Akcji
    promocyjnej wraz z jej szczegółowymi warunkami oraz umożliwieniu Detalistom
    przystąpienia do Akcji Promocyjnej (przede wszystkim wskazuje Towary/zestaw Towarów
    objęte Akcją Promocyjną, cenę maksymalną, mechanizm Akcji Promocyjnej, stawkę
    Zwrotu Kosztów za Towar/zestaw Towarów oraz czas trwania Akcji Promocyjnej),
    b) zobowiązaniu Detalistów, którzy zdecydują się na udział w Akcji Promocyjnej, do
    realizacji Akcji Promocyjnej zgodnie z jej warunkami (sprzedaży Towarów/zestawów
    Towarów za cenę nie wyższą niż cena maksymalna).
    Z tytułu ww. usług świadczonych przez Organizatora Sieci (oraz, częściowo, przez
    Operatora działającego w charakterze podwykonawcy Organizatora sieci) [dalej: Usługi
    wsparcia], które dokumentowane są fakturami, są Państwo zobowiązani do zapłaty
    ustalonego wynagrodzenia.
    Nabywają Państwo Usługi wsparcia od Organizatora Sieci w celu skutecznej realizacji Akcji
    Promocyjnej i tym samym zintensyfikowania sprzedaży Towarów. Usługi wsparcia
    zapewniają Państwu szerokie informowanie o Państwa Towarach, w tym objętych
    promocją, co pozwala na zwiększenie ilości sprzedawanych Towarów przez Detalistów
    oraz zwiększenie ich dostępności. Im większa będzie bowiem sprzedaż detaliczna
    Towarów prowadzona przez Detalistów tym większa będzie sprzedaż Towarów przez
    Państwa. W rezultacie nabywane Usługi wsparcia od Organizatora Sieci bezpośrednio
    przekładają się na zwiększenie sprzedaży Towarów przez Państwa, czyli sprzedaży
    opodatkowanej VAT (generującej VAT należny).
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne
    stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy,
    będą spełnione (przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy)
    - gdyż są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nabyte Usługi Wsparcia
    wykorzystywane są do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Nabywają Państwo Usługi wsparcia w celu przeprowadzenia Akcji Promocyjnej i
    zintensyfikowanie sprzedaży Towarów, co przełoży się na zwiększenie sprzedaży
    opodatkowanej.
    Zatem przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego związanego z nabyciem Usług Wsparcia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
     zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
     zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 3). Inne kwestie przedstawione w zaistniałym stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym stanowisku, w szczególności
    poprawności naliczenia podatku przez sprzedającego Usługi Wsparcia, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.

    Ocena prawna Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie
    zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.