Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-138/09/JT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Czy dofinansowanie do wczasów, udokumentowane fakturą zawierającą opis „impreza turystyczna” jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pracownik; płatnik; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 03 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 11 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty pracownikom dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2009r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty pracownikom dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Spółką z o.o., w której corocznie tworzony jest Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Zgodnie z obowiązującym regulaminem ZFŚS pracownicy są uprawnieni do korzystania ze środków tego funduszu m.in. w zakresie :

1.  wypoczynku urlopowego i leczenia sanatoryjnego
2.  2\. uprawniony przyznaną kwotę dofinansowania do wypoczynku urlopowego może w całości lub w części przeznaczyć na dofinansowanie do wypoczynku dla dzieci (wczasy, kolonie, obozy, zielone szkoły itp.) zorganizowanego przez uprawnione podmioty gospodarcze. W tym przypadku uprawniony przed dokonaniem na jego rzecz wypłaty, przedstawia oryginał faktury na nazwisko pracownika za wykupiony wypoczynek dla dzieci,
3.  wycieczek turystyczno-krajoznawczych.

W 2008r. pracownik skorzystał z wypoczynku letniego wraz z rodziną, poza granicami kraju, organizowanego przez biuro podróży. Zgodnie z obowiązującym regulaminem tworzenia i gospodarowania środkami ZFŚS złożył oświadczenie o przeznaczeniu przysługującego mu dofinansowania do wypoczynku na rzecz córki i załączył fakturę wraz z umową, dotyczącą udziału w imprezie. Faktura zawiera opis: impreza turystyczna z wyszczególnieniem uczestników (tj. pracownik, żona pracownika i córka). Z umowy o udziale w imprezie wynika, że pracownik wraz z żoną i dzieckiem korzystał z 10 dniowego wypoczynku w Egipcie, obejmującego zakwaterowanie i wyżywienie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dofinansowanie do wczasów, udokumentowane fakturą zawierającą opis „impreza turystyczna” jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy wypoczynek letni pracownika udokumentowany fakturą z opisem „impreza turystyczna” nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu zwolnieniu podlegają jedynie dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18 (\`(...)\`)

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie dopłata do wypoczynku stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a, 52c tej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy źródłem przychodów jest: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,

Z kolei art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych i leczniczo - opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra - niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypoczynek jest zorganizowany,
2.  organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
3.  wypoczynek ma formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych, leczniczo - opiekuńczych,
4.  dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.

Wskazanie przez ustawodawcę w ww. przepisie czterech form wypoczynku, oznacza że nie każda dopłata do wypoczynku może korzystać ze zwolnienia, a tylko ta, która związana była z wypoczynkiem zorganizowanym przybierającym postać wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska. Ustawodawca jednoznacznie określił katalog form wypoczynku objętych zwolnieniem, a także wymóg dla jego organizatorów, co powoduje, że tylko dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa wyżej.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje czy ma być to podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością. Istotne jest to, czy tego typu wypoczynek organizowany jest zgodnie ze specjalnymi regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno - prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu.

Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zmianami) organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, wypoczynek może być zorganizowany w formach wypoczynku wyjazdowego (np. kolonie, obozy, zimowiska) i w formach wypoczynku w miejscu zamieszkania (np. półkolonie, wczasy w mieście), zwanych dalej „placówkami wypoczynku”. Aby zatem zastosować omawiane zwolnienie wypoczynek dziecka powinien przybrać jedną z czterech form, tj. wczasów, obozu, kolonii lub zimowiska i winien być zorganizowany przez uprawnione do tego podmioty.

Natomiast wszelkie dopłaty do innych form wypoczynku, w tym wypoczynku organizowanego „na własną rękę” przez rodziców (pracowników) i związanego z tym pobytu dzieci w hotelach, pensjonatach, domach wczasowych, gospodarstwach agroturystycznych, wynajmowanych pokojach, wypłacane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Należy podkreślić, iż zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Niezbędnym do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest posiadanie dokumentu (faktury VAT, rachunku, dowodu wpłaty KP, przelewu bankowego), z którego będzie wynikało co najmniej: nazwa i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego wpłata została dokonana (w razie wątpliwości należy zwrócić się do z zapytaniem do usługodawcy, czy świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, lub czy zajmuje się statutowo tego typu działalnością), tytuł zapłaty (tj. zapłata za wczasy, kolonie, obóz lub zimowisko), imię i nazwisko dziecka korzystającego z zorganizowanej formy wypoczynku, imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty, kwotę i datę dokonania zapłaty.

Na pracowniku ciąży obowiązek przedłożenia stosownych dowodów i udowodnienia prawa do zwolnienia. Bez wątpienia warunek taki będzie spełniony, jeśli organizacja określonych form wypoczynku dzieci i młodzieży zapisana jest wśród statutowych zadań stowarzyszenia, fundacji czy danej instytucji.

Ponadto, wskazać należy, że omawiane zwolnienie ma zastosowanie również w przypadku, gdy wypoczynek jest organizowany równocześnie dla dzieci i rodziców.

Jednakże zwolnieniu od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 podlega tylko ta część wydatku, która dotyczy dzieci i młodzieży do lat 18.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że:

*   pracownik wnioskodawcy w 2008r. skorzystał wraz z rodziną z wypoczynku letniego, organizowanego przez biuro podróży, poza granicami kraju,
*   \-zgodnie z obowiązującym regulaminem tworzenia i gospodarowania środkami ZFŚS złożył oświadczenie o przeznaczeniu przysługującego mu dofinansowania do wypoczynku na rzecz córki,
*   załączył fakturę wraz z umową, dotyczącą udziału w imprezie. Faktura zawiera opis: „impreza turystyczna” z wyszczególnieniem uczestników (tj. pracownik, żona pracownika i córka). Z umowy o udziale w imprezie wynika, że pracownik wraz z żoną i dzieckiem korzystał z 10 dniowego wypoczynku w Egipcie, obejmującego zakwaterowanie i wyżywienie.

Jak wskazano powyżej wolne od podatku dochodowego są dopłaty m.in. z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (niezależnie od ich wysokości) do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18

Z opisanego stanu faktycznego nie wynika czy przedmiotowa „impreza turystyczna” jest wycieczką z zakwaterowaniem i wyżywieniem (z racji odległości i długości trwania imprezy), czy jedną z form wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 wymienionymi w art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy.

Wczasy zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) to wypoczynek, którego organizatorzy za pełną opłatę zapewniają noclegi wyżywienie a niekiedy także rozrywki. Dlatego każdy przypadek należy oceniać indywidualnie.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny należy stwierdzić, iż przyznane dofinansowanie kosztów uczestnictwa dziecka pracownika wnioskodawcy na imprezie turystycznej wskazanej na dokumencie potwierdzającym poniesienie takiego wydatku nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadzie art. 21 ust. 1 pkt 78 cytowanej ustawy, gdyż wskazany tytuł poniesienia wydatku nie mieści się w wykazie form wypoczynku wskazanych tym przepisem.

Zatem przedmiotowa dopłata do wypoczynku dziecka pracownika wnioskodawcy (jeżeli zostanie przyznana) stanowić będzie przychód tego pracownika ze stosunku pracy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy.

W związku z czym stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację

w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.