Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1-415-107/07/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-05-13
Teza: Jak należy poprawnie zakwalifikować poniesione nakłady inwestycyjne, przypadające na wykonanie fundamentów i kolumny (korpusu) zainstalowanych oraz zakupionych z importu maszyn energetycznych wchodzących w skład elektrowni wiatrowych?
Słowa kluczowe: budowle; budynek; elektrownia-elektrownia wiatrowa; inwestycje; nakłady; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2008 r. (data wpływu 13 lutego 2008 r. ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poprawnego zakwalifikowania poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie fundamentów i zainstalowanie kolumn (korpusów) pod zakupione z importu maszyny energetyczne - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poprawnego zakwalifikowania poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie fundamentów i zainstalowanie kolumn (korpusów) pod zakupione z importu maszyny energetyczne.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Od 1999 roku prowadzi Pan działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Ewidencji Urzędu Miasta. W roku 2006 uzyskał Pan koncesję zezwalająca na wytwarzanie energii elektrycznej z energii wiatru.

W wyniku dokonanej inwestycji w latach 2005 i 2006 (na wydzierżawionych gruntach rolnych) - na wykonanych (na miejscu) dwóch fundamentach, zamontowane zostały zakupione z importu (w stanie używanym) dwa kompletne zespoły wiatrowo – elektryczne, każdy z nich o mocy 400.Kw, które poprzez transformator mocy włączono do krajowej sieci elektro-energetycznej linia kablowo-napowierzchniową, przy odpowiednim opomiarowaniu produkcji energii elektrycznej.

Zrealizowaną inwestycję rozliczył Państwowy Rzeczoznawca Majątkowy, który sporządził stosowny operat.

W wyniku dokonanych w tym dokumencie obliczeń określono wartość początkową poszczególnych środków (według udokumentowanych nakładów) i wprowadzono je do ewidencji środków trwałych w następujący sposób:

1.  zaliczając do maszyn i urządzeń
    1.  KŚT-630 t - transformator mocy - TNOSNG 630/20,
    2.  KŚT-613 stacja transformatorowo - pomiarowa (kontener),
    3.  KŚT-346 zespół wiatrowo-elektryczny I – MICON M-750,
    4.  KST-346 zespół wiatrowo-elektryczny II – MICON M-750
2.  zaliczając do „budowli” obiektów inżynierii lądowej i wodnej:
    1.  KST – 211 – linia zasilająca (kablowo-napowietrzna) do sieci krajowej.

Rzeczoznawca w operacie rozliczenia inwestycji do nakładów na utworzenie zespołów wiatrowo-elektrycznych, zgodnie z zapisami Klasyfikacji Rodzajowej Środków Trwałych (Zarządzenie nr 51 Prezesa G.U.S. z 17 grudnia 1991 r. znak: OBR-BI-30-6), a także zapisami Klasyfikacji Środków Trwałych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia1999 r. Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zm.) - zaliczył:

*   import kompletnych używanych dwóch maszyn energetycznych MICON M-750,
*   wykonanie na miejscu dwóch fundamentów pod te maszyny,
*   koszty montażu i przypadająca część projektu technicznego.

Natomiast Burmistrz Miasta w wydanej decyzji podatku od nieruchomości za 2007 rok nakazał zapłacić podatek od budowli: tj. od wykonanych na miejscu fundamentów pod zespoły wiatrowo - elektryczne, kolumn (korpusów) zespołów wiatrowo-elektrycznych, stanowiących część składową importowanych maszyn energetycznych

Oba zespoły wiatrowo-elektryczne wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych z wartością początkową, która jest amortyzowana, a zawiera:

*   import kompletnych używanych maszyn energetycznych,
*   nakłady na wykonanie fundamentów,
*   koszty montażu i przypadającej części projektu technicznego.

W prowadzonej w przedsiębiorstwie Ewidencji Środków Trwałych nie występują osobno wymienione i zaliczone do „budowli”- fundamenty i kolumny (korpusy) zespołów wiatrowo- elektrycznych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Jak należy poprawnie zakwalifikować poniesione nakłady inwestycyjne, przypadające na wykonanie fundamentów i kolumny (korpusu) zainstalowanych oraz zakupionych z importu maszyn energetycznych tj.

1.  czy należy utworzyć osobne środki trwałe i jakie nadać im symbole Klasyfikacji?
2.  czy poprawne jest zaliczenie tych nakładów jako nieodłącznego składnika – KŚT 346 - zespołów wiatrowo-elektrycznych - jak to uczyniono?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące poprawnego zakwalifikowania poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie fundamentów i zainstalowanie kolumn (korpusów) pod zakupione z importu maszyny energetyczne. Wniosek Pana w pozostałym zakresie zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Zdaniem Wnioskodawcy poprawnym jest zaliczenie w skład środka trwałego tj. maszyny energetycznej – zespołu wiatrowo - elektrycznego (KŚT) wszystkich nakładów poniesionych na: import kompletnej maszyny energetycznej, wykonania na miejscu fundamentu oraz montażu maszyny i przypadającej części projektu technicznego.

Dopiero łączna kwota nakładów spełnia definicje środka trwałego - zawartą w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (środek trwały kompletny i zdatny do długotrwałego użytku). Występujący składnik budowlany w tym środku trwałym nie może przesądzić o zakwalifikowaniu maszyny energetycznej jako „budowli”.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) amortyzacji podlegają, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębna własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywalnym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 tej ustawy, zwane środkami trwałymi.

Zarówno turbina, jak i wieża z fundamentem zawierają wszelkie elementy konstrukcyjne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zgodnie z ich przeznaczeniem i są związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Okoliczność, że dana maszyna (urządzenie) współpracuje (jest powiązana) z masztem (budowlą), nie oznacza, że bez tego połączenia jest niekompletna lub niezdatna do użytku.

Z pisma Ministra Infrastruktury z dnia 25 lipca 2005 r. Nr RZL/AM/lnn/023/219/05 oraz z dnia 19 września 2005 r. Nr RZL/AM/lnn/023/219b/05 wynika, iż za budowlę nie można uznać całej elektrowni wiatrowej, a jedynie części budowlane (fundamenty, maszty, słupy), jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Urządzenia przekształcające energię wiatru w energię mechaniczną (jako odrębne pod względem technicznym) nie są obiektami budowlanym, a jedynie stanowią wyposażenie techniczno-technologiczne elektrowni.

Skoro zatem turbina, jako „zespół wiatrowo-elektryczny” oraz wieża i podstawa, jako „budowla innych elektrowni” zostały odrębnie wyszczególnione w KŚT, to jako odrębne obiekty inwentarzowe także dla celów amortyzacji podatkowej powinny być traktowane jako odrębne środki trwałe.

Kwestie właściwej klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji środków trwałych (Dz. U. Nr 112 poz.1317 ze zmianami).

Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.

O zaliczeniu danego środka do odpowiedniej klasyfikacji (grupy, podgrupy i rodzaju) środków trwałych decyduje jego przeznaczenie oraz konstrukcja i wyposażenie. Organem uprawnionym do orzekania w tym zakresie jest urząd statystyczny.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zakupił dwa urządzenia służące do wytwarzania energii elektrycznej, które po przywiezieniu do kraju zostały zainstalowane na miejscu przeznaczenia. W celu uruchomienia przywiezionych urządzeń do wytwarzania energii energetycznej poniósł szereg wydatków inwestycyjnych, polegających m. in. na wykonaniu części podziemnej i naziemnej tj. wykonanie fundamentów i zainstalowaniu kolumny (korpusu) urządzenia.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia. W myśl ust. 3 tegoż artykułu, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszona o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Cenę nabycia koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (zgodnie z art. 22g ust. 5 ww. ustawy).

Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż wymienione fundamenty i kolumny (korpusy) należy zaliczyć do budowli, natomiast turbiny, jako urządzenia przetwarzające energię wiatru w energie mechaniczną będą stanowiły odrębne środki trwałe, którym należało przyporządkować odpowiednie symbole Klasyfikacji Środków Trwałych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.