Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1564/09-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-08
Teza: Czy Spółka ma prawo do odliczenia 22% podatku VAT z tytułu wypłacanych premii pieniężnych?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; odliczenia-odliczenie od podatku; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2009 r. (data wpływu 18 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących premie pieniężne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących premie pieniężne. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 lutego 2010 r. o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu hurtowego oraz detalicznego meblami. W ramach zawartych z kontrahentami umów firma wypłaca i refakturuje tzw. bonusy w postaci premii pieniężnych. Zasady przyznawania premii wynikają z umów handlowych i występują w sytuacji uzgodnionej przez strony w umowach, tj. odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie po osiągnięciu lub przekroczeniu pewnej wartości zakupów.

Wątpliwości Spółki biorą się z tego, że otrzymuje ona fakturę z naliczonym 22% podatkiem VAT z tytułu wypłaconej przez spółkę premii (wystawca faktury ma indywidualną interpretację, z której wynika, że powinien stosować 22% stawkę podatku VAT na otrzymywane premie pieniężne). Spółka nie wie czy ma prawo odliczyć ten podatek, skoro wg najnowszych interpretacji premie takie nie są opodatkowane, co w konsekwencji i zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, grozi brakiem możliwości odliczenia podatku VAT z faktury z nieprawidłową stawką.

W uzupełnieniu z dnia 17 lutego 2010 r. Zainteresowany wskazał, iż:

1.  Wypłacane premie miały wyłącznie charakter pieniężny.
2.  Udzielonych premii nie można powiązać z konkretnymi dostawami.
3.  W zamian za udzielenie premii nie miało miejsca świadczenie innych usług, ani zobowiązanie się do dokonywania zakupów, czy posiadania pełnego asortymentu towarowego wyłącznie u wypłacającego premie. Umowa nie przewiduje żadnych zobowiązań związanych z wypłacaną premią, ponieważ premia uzależniona jest wyłącznie od zrealizowanego obrotu.
4.  Okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy, lecz w trakcie roku wypłacane są premie ryczałtowo, tj. co kwartał.
5.  Warunkiem przyznania premii pieniężnych jest wyłącznie osiągnięcie określonego poziomu obrotów, tj. zakupów.
6.  Wysokość premii pieniężnych wynika z umów handlowych. Wypłacana premia uzależniona jest od zrealizowanego obrotu i obliczana jest wg następującej zasady: Kwota podstawy (obrót >…) – 10.000 zł. Kwota stała – 100 zł. Kwota dodatkowa (za każde 10.000 zł ponad podstawę) – 100 zł.
7.  Nie ma innych warunków przyznawania premii oprócz podanych w pkt 6.
8.  Wyłącznym warunkiem przyznania premii jest obrót podany w pkt 6. Kontrahenci pomiędzy sobą co miesiąc potwierdzają zrealizowany obrót, który następnie pod koniec roku jest korygowany.
9.  Premie pieniężne są wypłacane zawsze, ponieważ wyłącznym warunkiem ich przyznania jest obrót podany w pkt 6.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka ma prawo do odliczenia 22% podatku VAT z tytułu wypłacanych premii pieniężnych?
2.  Jeśli może odliczyć wskazany w pytaniu 1 podatek naliczony, to czy refakturując tę premię do kolejnych podmiotów ma obowiązek naliczać 22% podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie:

Ad. 1.

Dotychczas Spółka odliczała podatek naliczony traktując wypłacone premie pieniężne jako wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz podmiotów gospodarczych, kierując się stanowiskiem Ministerstwa Finansów wyrażonym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026. Fakt ten został także potwierdzony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, który wydał w dniu 29 lutego 2008 r. interpretację w indywidualnej sprawie dla kontrahenta Spółki (tj. wystawcy faktury VAT) z tytułu obowiązku opodatkowania otrzymywanych premii w związku z zawartą umową handlową nr IP-PP2-443-170/08-4/PW.

Ad. 2.

Spółka ma obowiązek naliczać 22% podatek VAT. Refakturowanie premii pieniężnych nie jest bezpośrednio zdefiniowane w polskiej ustawie o VAT jako świadczenie usług, ale pojawia się w art. 30 określającym podstawę opodatkowania dla szczególnych przypadków. Pomocny w tym względzie może być także zapis zawarty w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE. W przepisie tym postanowiono, iż w przypadku gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. W praktyce oznacza to, że podatnik refakturując usługę powinien zachować się tak, jakby sam wyświadczył tę usługę. Skoro usługa – jaką jest premia pieniężna, opodatkowana jest 22% VAT, Spółka przy refakturowaniu zastosowała tą samą stawkę VAT (indywidualna interpretacja klienta, tj. wystawcy faktury VAT w zakresie opodatkowania premii pieniężnych nr IP-PP2-443-170/08-4/PW z dnia 29 lutego 2008 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp.

W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami) i nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności (zobowiązanie do prowadzenia akcji o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc.), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

W myśl § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca – na mocy § 13 ust. 2 rozporządzenia – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu hurtowego oraz detalicznego meblami. W ramach zawartych z kontrahentami umów firma wypłaca i refakturuje tzw. bonusy w postaci premii pieniężnych, które mają wyłącznie charakter pieniężny. Zainteresowany podaje, iż w zamian za udzielenie premii nie miało miejsca świadczenie innych usług, ani zobowiązanie się do dokonywania zakupów, czy posiadania pełnego asortymentu towarowego wyłącznie u wypłacającego premie. Umowa nie przewiduje żadnych zobowiązań związanych z wypłacaną premią, ponieważ premia uzależniona jest wyłącznie od osiągnięcia określonego poziomu obrotów, tj. zakupów. Wysokość premii pieniężnych wynika z umów handlowych. Wypłacana premia uzależniona jest od zrealizowanego obrotu i obliczana jest wg następującej zasady:

Kwota podstawy (obrót >…) – 10.000 zł.

Kwota stała – 100 zł.

Kwota dodatkowa (za każde 10.000 zł ponad podstawę) – 100 zł.

Ponieważ, nie ma innych warunków przyznawania premii oprócz osiągnięcia określonego poziomu obrotu, tym samym premie pieniężne są wypłacane zawsze.

Z powyższego wynika, iż kontrahent otrzymując premie pieniężne, nie będzie w żaden sposób zobowiązany koniecznością wykonywania na rzecz Zainteresowanego jakichkolwiek innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży, czy promocję towarów. Tym samym otrzymywanie gratyfikacji pieniężnej przez kontrahenta nie będzie w żaden sposób związane z uzyskaniem przez Spółkę świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać składania przez odbiorców regularnych zamówień czy też dokonywania zakupów, bądź posiadania szerokiego asortymentu towarów.

Z przedmiotowego wniosku wynika natomiast, że Spółka wypłaca premie z tytułu osiągnięcia przez kontrahentów określonego obrotu (poziomu zakupów) i od tej wielkości jest ona uzależniona.

Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że premie pieniężne wypłacane na rzecz kontrahentów można przyporządkować do konkretnych dostaw, bowiem obrót uprawniający ich do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalony jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym. Wypłata premii następuje po osiągnięciu określonego w umowie handlowej poziomu obrotu i odnosi się do całości zakupów zrealizowanych u Wnioskodawcy.

Aby więc ustalić wysokość premii należnej nabywcom towarów, zsumowane muszą być poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane jest obliczenie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw w całym okresie rozliczeniowym objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii.

W opisanym we wniosku przypadku, w związku z wypłacaną premią pieniężną nabywcy nie są w żaden sposób zobowiązani do świadczenia innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym itp., a więc otrzymana premia pieniężna nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług przez podmiot otrzymujący premię i u niego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Premia ta w istocie stanowi rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem przedmiotowe premie pieniężne podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług i na podstawie przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia, w celu udokumentowania ich wypłaty Wnioskodawca powinien wystawić faktury korygujące uwzględniające wymogi wynikające z § 13 ust. 2 rozporządzenia.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym.

Z powyższego przepisu wynika, iż w przypadku gdy wystawione faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w nich zawartego.

Reasumując, w sytuacji gdy Wnioskodawca wypłaca klientom premie z tytułu realizowania określonego poziomu zakupów, stwierdzić należy, że przedmiotowe wynagrodzenia nie stanowią zapłaty za wykonanie usług, o których mowa w art. 8 ustawy, przez podmiot otrzymujący premie lecz stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami.

W konsekwencji faktury VAT, wystawione przez kontrahentów Zainteresowanego, dokumentujące otrzymane wynagrodzenia, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w nich wykazanego, bowiem wystawca faktur nie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usług.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem, tut. Organ stwierdził, iż stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe, tym samym pytanie nr 2 w analizowanej sytuacji stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.