Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-499/10-4/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-06
Teza: Stawka właściwa przy dostawie na rzecz szpitala urządzeń niebędących wyrobami medycznymi.
Słowa kluczowe: szpital; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 07.05.2010 r. (data wpływu 13.05.2010 r.) – uzupełnionym w dniu 21.06.2010 r. na wezwanie Organu z dnia 14.06.2010 r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki właściwej przy dostawie na rzecz szpitala urządzeń niebędących wyrobami medycznymi - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.05.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki właściwej przy dostawie na rzecz szpitala urządzeń niebędących wyrobami medycznymi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (zwana dalej „Wnioskodawcą” lub „Spółką”) zajmuje się sprzedażą sprzętu medycznego do sterylizacji i dezynfekcji sprzętu medycznego, oferując swoim klientom kompleksowe rozwiązania w postaci projektów, opracowań technologicznych dostaw sprzętu i wyposażenia działów centralnych sterylizacji. Podstawowym miejscem zaopatrzenia firmy w sprzęt medyczny są spółki z międzynarodowego koncernu E. Firma korzysta również z krajowych poddostawców, u których zaopatruje się w wyposażenie dodatkowe lub sprzęt wymagany w przetargach, ale nie będący w ofercie koncernu. W przypadku sprzętu dostarczanego z fabryk należących do koncernu, to właśnie te podmioty określają czy dany wyrób, zgodnie z jego przewidywanym zastosowaniem, jest wyrobem medycznym tj. czy spełnia wymagania zasadnicze. Wnioskodawca w przypadku posiadania wystawionej przez wytwórcę wyrobu medycznego deklaracji zgodności z wymogami dyrektywy 2007/47/WE PE i R z dnia 5 września 2007 r. oraz certyfikatu CE stosuje stawkę 7%. W przypadkach braku wskazanych dokumentów na dany wyrób Wnioskodawca stosuje stawkę 22 %, tak aby być w zgodzie z art. 41 ust 1 i 2 w związku z poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej zwana „ustawą z dnia 11 marca 2004 r.”).

Zgodnie z powyższą zasadą została sporządzona oferta przetargowa dla Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w L. W postępowaniu przetargowym oferta Wnioskodawcy została odrzucona z uwagi na fakt, że Wnioskodawca zaoferował 22% stawkę VAT na wytwornicę pary czystej, system komputerowy obiegu narzędzi, stację uzdatniania wody oraz niektóre z materiałów eksploatacyjnych.

Mimo oprotestowania takiego biegu procedury przetargowej i uzasadnienia przyczyn stosowania stawki 22% na część towarów szpital utrzymał w mocy swoje stanowisko odrzucając protest Wnioskodawcy.

W piśmie wnoszącym protest Wnioskodawca opisał sprzęt, który oferuje ze stawką VAT 22%, a do którego szpital wnosił zastrzeżenia następująco:

1.  Wytwornica elektryczna pary czystej jest urządzeniem produkującym parę wodną z oczyszczonej wody. Jest to urządzenie samodzielne nie będące urządzeniem medycznym. Wytwarzana przez nią para może być stosowana do zasilania różnego rodzaju urządzeń grzewczych lub laboratoryjnych, a w tym konkretnym przypadku - sterylizatorów parowych. W wymaganej przez Zamawiającego konfiguracji wyposażenia dla Centralnej Sterylizatorni stanowi ona dodatkowe/awaryjne źródło zasilania w parę dla sterylizatorów parowych - będących urządzeniami medycznymi. Sterylizatory parowe oferowane w ramach przedmiotowego postępowania posiadają własne wbudowane wytwornice pary czystej ogrzewane parą grzewczą, które jako integralny element urządzenia medycznego wchodzą w skład jego ceny objętej preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 7%.
2.  System komputerowy obiegu narzędzi - jest zestawem urządzeń komputerowych oraz oprogramowania. Jest to samodzielny i niezależny zestaw urządzeń nie będący urządzeniem medycznym. Jego działanie nie jest niezbędne dla funkcjonowania sterylizatorów i myjni-dezynfektorów - jest on wyposażeniem uzupełniającym. W wymaganej przez Zamawiającego konfiguracji wyposażenia dla Centralnej Sterylizatorni stanowi on pozostałe wyposażenie centralnej sterylizatorni. Aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7% dla samodzielnego/niezależnego systemu komputerowego musi on spełniać wymagania ustawowe dla urządzeń medycznych. Brak niezbędnych dokumentów potwierdzających, że oferowany system komputerowy jest urządzeniem medycznym nie pozwala na zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%.
3.  Stacja uzdatniania wody - jest zestawem urządzeń produkującym wodę oczyszczoną. Jest samodzielnym i niezależnym zestawem urządzeń nie będącym urządzeniem medycznym. Wytwarzana przez nie woda oczyszczona może być stosowana do zasilania różnego rodzaju urządzeń grzewczych, gastronomicznych lub przemysłowych, a w tym konkretnym przypadku - sterylizatorów parowych i myjni-dezynfektorów. W wymaganej przez Zamawiającego konfiguracji wyposażenia dla Centralnej Sterylizatorni stanowi ona „pozostałe wyposażenie centralnej sterylizatorni”. Aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7% dla samodzielnego/niezależnego urządzenia jakim jest stacja uzdatniania wody musi ono spełniać wymagania ustawowe dla urządzeń medycznych. Brak niezbędnych dokumentów potwierdzających, że oferowana stacja uzdatniania wody jest urządzeniem medycznym nie pozwala na zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%. Należy zaznaczyć, że w służbie zdrowia są stosowane specjalistyczne stacje uzdatniania wody będące urządzeniami medycznymi, które produkują wodę na potrzeby stacji dializ. Ze względu na przeznaczenie wody wytwarzanej przez ten rodzaj stacji uzdatniania wody - muszą one być urządzeniami medycznymi.
4.  Materiały eksploatacyjne - oferta Wnioskodawcy zawiera następujące materiały eksploatacyjne objęte stawką VAT w wysokości 22%: Kalka woskowo - żywiczna Zebra 3200 110 mm x 450m do drukarek etykiet Zebra Z4M+, Etykiety Getinge T-DOC do drukarki etykiet Zebra Z4M+ - rolka 2000 szt., Etykiety do drukarki Ptouch Brother - Brother TZ-M961, laminowana, kolor srebrny, czarny nadruk, taśma dł. 8m, szer. 36mm., Etykiety do drukarki Ptouch Brother - Brother TZ-251, laminowana, kolor biały, czarny nadruk, taśma dł. 8m, szer. 24mm., Taśma drukarki HS66, Papier drukarki HS66, Taśma drukarki 8668, Papier drukarki 8668. Powyższe elementy oferty stanowią materiały eksploatacyjne typowych urządzeń drukujących i nie można zgodnie z przepisami prawa zastosować dla nich preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku dostawy towarów wymienionych w pkt 1-4 w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca powinien zastosować 22% stawkę podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy brak jest podstaw do zastosowania do sprzedaży towarów przedstawionych w pkt 1-4 opisu stanu faktycznego, oferowanej przez Wnioskodawcę, 7% stawki podatku od towarów i usług. Spółka prawidłowo zaoferowała te towary w przetargu ze stawką 22%. Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 92 załącznika nr 3 wymienione zostały części do narzędzi, przyrządów, aparatów i urządzeń medycyny ogólnej (do sterylizacji narzędzi, dezynfekcji wyjaławiania, itp.), sklasyfikowane pod symbolem PKWIU 29.23.30-90.50, natomiast pod pozycją 106 wyżej wymienionego załącznika wymienione zostały bez względu na symbol PKWiU - wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 93, poz. 896 ze zm., zwana dalej: „ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r.”) dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika.

Po pierwsze zatem należy stwierdzić, czy można oferowany przez Spółkę sprzęt, opisany powyżej, zakwalifikować jako część do przyrządów, aparatów lub urządzeń medycyny ogólnej do sterylizacji narzędzi lub dezynfekcji. Odnośnie wytwornicy elektrycznej pary czystej nie ma podstaw do takiej klasyfikacji, gdyż jest to urządzenie samodzielne a nie część do sterylizatora. Odnośnie systemu komputerowego obiegu narzędzi nie ma podstaw do takiej klasyfikacji, gdyż jest to urządzenie samodzielne a nie część do sterylizatora czy myjni - dezynfektora, a jego działanie nie jest niezbędne dla funkcjonowania tych urządzeń. Odnośnie stacji uzdatniania wody nie ma podstaw do takiej klasyfikacji, gdyż jest to urządzenie samodzielne a nie część do sterylizatora czy myjni - dezynfektora a jej działanie nie jest niezbędne dla funkcjonowania tych urządzeń - stanowi ona wyposażenie dodatkowe. Odnośnie materiałów eksploatacyjnych nie ma podstaw do takiej klasyfikacji, gdyż są to materiały eksploatacyjne typowych urządzeń drukujących.

Natomiast kwalifikacja wyrobu do kategorii wyrobów medycznych dokonana musi być na gruncie przepisów innych niż regulacje wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy podatkowe nie zawierają bowiem unormowań dotyczących zasad klasyfikacji danego towaru do wyrobu medycznego.

Powyższe zasady dotyczące klasyfikacji i kwalifikacji wyrobów medycznych określone zostały w przepisach ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., pod pojęciem wyrobu medycznego należy rozumieć narzędzie, przyrząd, aparat, sprzęt, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, włączając oprogramowanie niezbędne do właściwego stosowania wyrobu, przeznaczone przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu chorób,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania urazów lub upośledzeń,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub prowadzenia procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\- który nie osiąga swojego zasadniczego zamierzonego działania w ciele lub na ciele ludzkim środkami farmakologicznymi, immunologicznymi lub metabolicznymi, lecz którego działanie może być przez nie wspomagane.

Zakres powyższej definicji rozszerza art. 3 ust. 3 powołanej ustawy, stosownie do którego ilekroć w ustawie jest mowa o wyrobie medycznym, bez bliższego określenia, należy przez to rozumieć wyrób medyczny do różnego przeznaczenia, wyrób medyczny do diagnostyki in vitro, aktywny wyrób medyczny do implantacji oraz wyposażenie wyrobu medycznego do różnego przeznaczenia i wyposażenie wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro. Przez „wyposażenie wyrobu medycznego do różnego przeznaczenia” należy rozumieć przedmioty, które - nie będąc wyrobami medycznymi - są przeznaczone do stosowania z tymi wyrobami, umożliwiając ich używanie zgodnie z zastosowaniem przewidzianym przez wytwórcę wyrobu medycznego (art. 3 ust. 1 pkt 15 wskazanej ustawy).

Z kolei przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. stanowi, że do obrotu i do używania mogą być wprowadzone wyroby medyczne spełniające wymagania określone w ustawie. W art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. stanowi, że wyrób medyczny wprowadzony do obrotu i do używania musi spełniać określone dla niego wymagania zasadnicze, a jego wytwórca lub autoryzowany przedstawiciel, przed wprowadzeniem do obrotu i do używania, jest obowiązany do przeprowadzenia oceny zgodności z określonymi dla tego wyrobu wymaganiami zasadniczymi. Z powyższego wynika, że to wytwórca lub autoryzowany przedstawiciel określa, czy dany wyrób, zgodnie z jego przewidywanym zastosowaniem, jest wyrobem medycznym, czy też nim nie jest. Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., podmiotami uprawnionymi do wprowadzania do obrotu i do używania wyrobów medycznych, zwanymi dalej „podmiotem uprawnionym”, są wytwórca, jego autoryzowany przedstawiciel, importer, dystrybutor i podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie do obrotu wyrobu medycznego. Jak stanowi art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., wyrób medyczny wprowadzany do obrotu i do używania musi spełniać określone dla niego wymagania zasadnicze. Wytwórca lub autoryzowany przedstawiciel, przed wprowadzeniem wyrobu medycznego do obrotu i do używania, jest obowiązany do przeprowadzenia oceny zgodności z określonymi dla tego wyrobu wymaganiami zasadniczymi (art. 16 ust. 2 powołanej ustawy). Wytwórca (autoryzowany przedstawiciel) wyrobu medycznego sam dokonuje klasyfikacji wyrobu; jednakże, aby dany produkt mógł zostać uznany za wyrób medyczny, konieczne jest posiadanie wskazanych dokumentów. Na mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., do obrotu i do używania mogą być wprowadzane wyroby medyczne oznakowane znakiem CE. Stosownie do art. 5 ust. 3 tej ustawy znakiem CE nie oznacza się wyrobu medycznego wykonywanego na zamówienie, przeznaczonego do badań klinicznych.

W oparciu o art. 15 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., klasyfikację i kwalifikację wyrobu medycznego przeprowadza wytwórca.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie 7% stawki podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r., możliwe byłoby tylko i wyłącznie wtedy, gdy przedstawione w opisie stanu faktycznego wyroby mieściłyby się w szeroko pojętej definicji wyrobu medycznego w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., były dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie zostałyby wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Elementy przedstawione w stanie faktycznym nie są samodzielnymi wyrobami medycznymi. Mimo że w tym konkretnym przypadku mogą być przeznaczone do stosowania łącznie z innymi wyrobami medycznymi, to jednak w ocenie Spółki nie są niezbędne w celu prawidłowego działania wyrobu medycznego. Powyższe oznacza, że produkty te nie mieszczą się w szeroko pojętej definicji wyrobu medycznego w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. w konsekwencji czego Spółka powinna stosować przy ich dostawie 22% stawkę podatku od towarów i usług. Reasumując w sytuacji, gdy w ocenie Spółki, która sprzedaje przedstawione produkty, nie spełniają one szeroko pojętej definicji wyrobu medycznego, czyli nie są wyrobem medycznym w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r., ani też wyposażeniem wyrobu medycznego, co oznacza, że nie są niezbędne w celu prawidłowego działania wyrobu medycznego (nie umożliwiają jego używania zgodnie z zastosowaniem przewidzianym przez wytwórcę wyrobu medycznego), brak jest jakichkolwiek podstaw do stosowania preferencyjnej 7% stawki podatku od towarów i usług, co oznacza, że Spółka prawidłowo zaoferowała je ze stawką 22%. Zastosowanie 7% stawki przez Spółkę naraziłoby ją na zaległość w podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.