Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-370/13-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-05
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie ograniczenia czasowego do dokonania korekty podatku VAT należnego w sytuacji otrzymania potwierdzenia eksportu.
Słowa kluczowe: eksport; korekta; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2013 r. (data wpływu 7 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ograniczenia czasowego do dokonania korekty podatku VAT należnego w sytuacji otrzymania potwierdzenia eksportu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ograniczenia czasowego do dokonania korekty podatku VAT należnego w sytuacji otrzymania potwierdzenia eksportu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

„A” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest częścią grupy kapitałowej „Ax”, która działa aktywnie w sektorze produkcji okapów kuchennych od lat 70-tych XX wieku i jest obecnie światowym liderem w tej dziedzinie. „Ax” jest ponadto jednym z największych producentów silników elektrycznych do okapów, do artykułów gospodarstwa domowego oraz urządzeń grzewczych. Obecnie zatrudnienie w grupie sięga 3.000 pracowników, produkcja roczna sięga 18 milionów sztuk okapów i silników rocznie. „A” charakteryzuje: bogaty design i innowacyjne technologie. W ramach „Ax” funkcjonuje dziewięć zakładów produkcyjnych na całym świecie, z czego zakład w Polsce stanowi największą część produkcji. Obecnie Wnioskodawca zatrudnia ponad 600 pracowników oraz osiąga obroty roczne na poziomie 350 mln PLN. Ponadto jako pracodawca został doceniony jako laureat prestiżowych konkursów na najlepsze miejsce pracy, w bieżącym roku zajmując pierwszą pozycję w konkursie G(…) dla przedsiębiorstw zatrudniających ponad 500 pracowników. Wskaźniki zatrudnienia Spółki rosną systematycznie z roku na rok, wpływając na obniżenie bezrobocia w regionie. Wciąż również rozbudowuje się współpraca Wnioskodawcy z lokalnymi przedsiębiorcami. W ramach działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Spółka korzystała w latach 2007-2011 z zezwolenia nr xxx, w ramach którego zobowiązała się do zatrudnienia 160 nowych pracowników oraz poczynienia nakładów w regionie na poziomie nie niższym niż 40.984.000,00 PLN. Warunki te Wnioskodawca spełnił powyżej wymagań, wciąż dokonując nowych inwestycji i zatrudniając nowych pracowników. Chęć do dalszego rozwoju skłoniła go również do uzyskania nowego zezwolenia w 2012 r., zobowiązując do kolejnych nakładów nie niższych niż 10.000.000,00 PLN i zwiększenia zatrudnienia co najmniej o kolejnych 50 pracowników. W latach poprzednich Spółka dokonywała niejednokrotnie eksportu towarów do odbiorców zlokalizowanych w różnych częściach świata. Ze względu na dużą liczbę zarówno kontrahentów jak i państw do których Wnioskodawca eksportował swoje wyroby nie zawsze był w stanie uzyskać terminowo dokumenty z urzędu celnego, poświadczające dokonanie eksportu. W związku z powyższym, zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 7 ustawy VAT, Spółka wykazywała dostawę z zastosowaniem stawki właściwej dla dostawy towaru na terytorium kraju. Jednocześnie zgodnie z wytycznymi art. 41 ust. 9, w momencie otrzymania potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej Wnioskodawca dokonywał i w dalszym ciągu dokonuje korekty VAT należnego za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał ten dokument.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawo do korekty podatku VAT należnego w deklaracji dla podatku VAT za okres w którym otrzymano potwierdzenie eksportu jest ograniczone czasowo?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do dokonania korekty podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem dokumentów potwierdzających eksport, nie podlega przedawnieniu.

Uzasadnienie

Z ustawy nie wynikają żadne ograniczenia czasowe co do możliwości skorygowania podatku należnego.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 4 ustawy VAT w eksporcie towarów stawka podatku, co do zasady, wynosi 0%.

Warunkiem zastosowania w bieżącej deklaracji podatkowej stawki 0% przy eksporcie, jest zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy VAT, otrzymanie przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Za taki dokument, zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy VAT uważa się w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy VAT, jeśli powyższy warunek nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji sprzedaży za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Przepis art. 41 ust. 9 ustawy VAT stanowi, że otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż powyższy upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Powyższy przepis nie określa ograniczenia czasowego co do możliwości dokonania takiej korekty. Również nie zobowiązuje podatnika do „cofnięcia” się do okresu dokonania eksportu, czy okresu ujęcia danej dostawy ze stawką podstawową. Nie można zatem mówić o ograniczeniu czasowym wynikającym z art. 86 ust. 13 ustawy VAT, nie ma bowiem w tym przypadku korekty deklaracji podatkowej.

Korzystanie z prawa do korekty wyrażonego w art. 41 ust. 9 ustawy VAT nie jest wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, ani wnioskiem o zwrot podatku. Nie można zatem również mówić o sytuacji zawartej w art. 70 § 1 Ordynacji, która określa moment przedawnienia zobowiązania podatkowego. W przedmiotowej sytuacji bowiem nie powstaje zobowiązanie podatkowe a zobowiązanie podatkowe do którego się odnosi nie podlega przedawnieniu, wygasło bowiem na skutek zapłaty zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji. Nie może bowiem ponownie wygasnąć zobowiązanie podatkowe, które już nie istnieje. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od faktu że zmniejszenie podatku należnego w bieżącej deklaracji podatkowej jest związane ze zdarzeniami, które miały miejsce w okresie za który zobowiązania podatkowe by się przedawniły, można dokonać obecnie korekty podatku należnego (w związku z otrzymaniem dokumentów potwierdzających eksport towarów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy – przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów dokonał rozróżnienia sytuacji, w zależności od tego czy będący przedmiotem eksportu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, albo czy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej i na niego wystawione są dokumenty eksportowe jako zgłaszającego towar do odprawy celnej – stanowi, tzw. eksport bezpośredni (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy). Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz (art. 2 pkt 8 lit. b ustawy). W tym przypadku polski eksporter sprzedaje towar nabywcy zagranicznemu, który wywozi go lub zleca jego wywóz poza granicę Unii Europejskiej i dokonuje odprawy celnej we własnym imieniu.

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Podstawowa stawka podatku VAT – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy – w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Natomiast art. 41 ust. 6 ustawy stanowi, że stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy – dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju (art. 41 ust. 7 ustawy).

Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy – przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

W myśl art. 41 ust. 9 ustawy – otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio (art. 41 ust. 11 ustawy).

Biorąc powyższe uregulowania prawne pod uwagę należy stwierdzić, że eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Ustalając zakres zastosowania przepisu art. 41 ust. 6 i 11 ustawy, właściwym staje się przyjęcie uregulowań zawartych w przepisach prawa celnego. Warunkiem zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku VAT jest posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które jednoznacznie potwierdzają wywóz towarów poza granicę Unii Europejskiej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonywał niejednokrotnie eksportu towarów do odbiorców zlokalizowanych w różnych częściach świata. Ze względu na dużą liczbę zarówno kontrahentów jak i państw do których Spółka eksportowała swoje wyroby, nie zawsze była w stanie uzyskać terminowo dokumenty z urzędu celnego, poświadczające dokonanie eksportu. W związku z powyższym – zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 7 ustawy – Wnioskodawca wykazywał dostawę z zastosowanie stawki właściwej dla dostawy towaru na terytorium kraju. Jednocześnie – zgodnie z wytycznymi art. 41 ust. 9 ustawy – w momencie otrzymania potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej Spółka dokonywała i w dalszym ciągu dokonuje korekty VAT należnego za okres rozliczeniowy, w którym otrzymała ten dokument.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy prawo do korekty podatku VAT należnego w deklaracji dla podatku VAT za okres w którym otrzymano potwierdzenie eksportu jest ograniczone czasowo.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonania usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

Powyższe przepisy wyrażają zasadę ogólną, na podstawie której powstaje także obowiązek podatkowy w tytułu eksportu towarów – z chwilą wydania towarów lub wystawienia faktury (ale nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wydania towaru).

W przypadku określania momentu powstania obowiązku podatkowego należy wziąć pod uwagę także cytowane już powyżej przepisy art. 41, które umożliwiają przesunięcie tego terminu.

Jak wskazała Spółka – dokonywała i w dalszym ciągu dokonuje korekty VAT należnego za okres rozliczeniowy, w którym otrzymała dokument potwierdzający wywóz danego towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

W myśl art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – zwanej dalej Ordynacją podatkową – obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 5 Ordynacji podatkowej).

Stosownie do art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej – zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1.  zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2.  doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3 (art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej).

Zobowiązanie podatkowe jest stosunkiem zobowiązaniowym powstałym wyłącznie na gruncie przepisów prawa podatkowego, odmiennie kształtowanym od zobowiązań cywilnych, mimo występowania istotnych podobieństw. Określenie konkretnego momentu powstania zobowiązania podatkowego – z dokładnością co do dnia – ma zasadnicze znaczenie przy ustalaniu odpowiedzialności podatkowej.

Podstawową formą realizacji zobowiązania podatkowego jest zapłata podatku przez podatnika. Zobowiązanie podatkowe wówczas wygasa.

Zobowiązanie podatkowe – na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej – przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Prawo dokonania korekty podatku należnego istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym upłynął termin płatności podatku, płatnik ma zatem prawo skorygować podatek za okres pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym upłynął termin płatności podatku.

Podkreślić należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie 7 sędziów z 29 czerwca 2009 r. sygn. akt I FPS 9/09 – przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie również do rozliczeń, w których obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług przekształcił się w kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku (…).

Każde zobowiązanie podatkowe przedawnia się (wygasa) z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wpływ na bieg 5-letniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego mają instytucje zawieszenia oraz przerwania biegu tego terminu.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku kalendarzowego w którym upłynął termin płatności, czyli z pierwszym dniem następnego roku, a kończy się z upływem 5 lat. Zatem termin początkowy i końcowy przedawnienia podatkowego wyznacza termin płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia). Przedawnienie oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania zobowiązania podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy – po upływie terminu przedawnienia – nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości wyegzekwowania) należnego świadczenia. Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie następuje z mocy prawa.

W ustawie Ordynacja podatkowa wskazano także okoliczności które zawieszają – bądź też przerywają bieg terminu przedawnienia.

W myśl art. 70 § 2 Ordynacji podatkowej – bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

1.  od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej;
2.  od dnia wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności podatku, wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do dnia upływu przedłużonego terminu.

Bieg terminu przedawnienia – zgodnie art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej – przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o ukończeniu postępowania upadłościowego.

Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny (art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej).

Stosownie do art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej – bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:

1.  wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania;
2.  wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania;
3.  wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
4.  doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z opisu sprawy nie wynika aby zaistniały przesłanki przerywające bieg terminu przedawnienia, zatem korekt podatku należnego w związku z otrzymanymi potwierdzeniami dokonania eksportu Wnioskodawca może dokonywać w ciągu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania danego eksportu (upłynął termin płatności podatku).

Okres 5-letni w którym można dokonać korekty podatku należnego należy bowiem – wbrew twierdzeniom Spółki – wywieść z przepisów Ordynacji podatkowej. Zaznaczyć należy jednak, że w przedmiotowej sprawie przedmiotem korekty nie jest deklaracja VAT – jak wskazał także Wnioskodawca – a podatek należny z tytułu dokonanego eksportu towarów.

Reasumując, prawo do korekty podatku należnego w deklaracji dla podatku VAT za okres w którym otrzymano potwierdzenie eksportu jest ograniczone czasowo, poprzez upływ 5-letniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z deklaracji, w której naliczono podatek VAT według stawki krajowej od transakcji eksportowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.